Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
P!nk hayranıysanız
İngiltere ve İrlanda turnesine çıkacak...
Beautiful Trauma turnesi tekrar başladı.
Cardiff, Glasgow ve Liverpool...
Wembley Stadı'nda iki muhteşem konserle Londra'ya dalıyor.
P!NK BEAUTIFUL TRAUMA
P!NK BEAUTIFUL TRAUMA 2019
Yukarı geliyorum
İyisi mi başlatın partiyi
Yukarı geliyorum
İyisi mi başlatın partiyi
Cumartesi gecesi başlatın partiyi
Herkes bekliyor benim gelişimi
Tüm arkadaşlarıma mesaj da attım mı
Mercedes'imle geleceğiz havalı havalı
Baştan aşağı tarzım, yüzüklerim altın ve pırlanta
Sonuna kadar gidebilirim, anlarsın ya
Hadi!
Yukarı geliyorum İyisi mi başlatın partiyi
Tamamdır, geliyorum
Yukarı geliyorum İyisi mi başlatın partiyi
Yanaş kaldırıma, çık arabadan
Plakada yazıyor On numara beş süper yıldız
Pink: Hayattan Öğrendiklerim
Yukarı geliyorum İyisi mi başlatın partiyi...
-Teşekkürler. -Rica ederim.
Merhaba.
Merhaba!
-Selam, Sağ olun! -Ne demek.
AMSTERDAM - LAHEY - HAARLEM
WEMBLEY'YE 20 GÜN
Güzel. Geldik.
Rock and Roll! Rock and Roll!
-Teşekkürler. -Rica ederim.
Gel bak kanka.
Süper, değil mi?
Harika değil mi?
Hayır!
Hadi. Giy onu.
-Hey, sakin ol. -Bak ne geldi.
Şampanya! Kutlama var.
Annen Avrupa'da konser vereceği için heyecanlı mısın?
VE P!NK
-Evet demeni istiyorum. -Değilim.
-Paten kaymana izin versem? -Paten mi?
-Sahnede. -Sahnede mi?
-Yapar mısın? -Hayır.
-Yaptığımız tütüyle. -Hayır.
Neden olmasın?
Zaten sahneye çıkıyorum.
Gerçek bir mikrofonla şarkı söyleyebilirsin.
Gerçek bir...
Plak anlaşması yaparsın.
İstemiyorum ki.
Akıllıca. Tamam, şerefe.
-Merhaba. -Merhaba, nasılsınız?
İşte geldik.
Nasılsın?
-Sen de! -Hadi.
Selam millet.
Pek de ufak.
Aman Tanrım.
Enerjik bir hayatı, yeni şeyler yaşamayı ve çocuklarımla dünyayı gezmeyi seviyorum,
sahnede döktürmeyi sevdiğim kadar hem de.
-Bizimle. -Niye?
-Dönünce oynarsın. -Hayır.
Annelerin bunu yapmamasının pek çok nedeni var.
Erkekler için daha kolay. Doğaları böyle,
kapıdan çıkıp arkalarına bakmazlar. Bu böyle.
-Seni annene vereceğim. -Süper!
Bir anne çocuklarından uzaklaştığında
onları her gün, her saniye düşünür,
ve uykusu kaçacak derecede endişelenir.
Pek çok anne
anne olunca, turneye çıkıyorlarsa turneyi bırakırlar.
İkisini birden yapabileceğinizi hayal edemezsiniz.
Ailemi dünyanın dört bir yanına sürüklememe
bulabildiğim tek mazeret anı biriktiriyor olmamız.
Buna değmesini istiyorum.
Turnenin elinde biletle gelen herkes için
mükemmel olmasını istiyorum.
Orta boy olur mu?
O boy alabilirsin.
Çocuklarımın anıları da mükemmel olsun istiyorum.
İkisi de olsun istiyorum.
Bir tekne. Bir tekne.
18 ömür önceymiş gibi geliyor.
Merhaba.
Bu noktada olmak istiyor muydum? Evet.
Olacağımı düşündüm mü? Evet.
Doğmadan bu hayata imza atmış gibisiniz.
Ailenizi, engellerinizi,
almanız gereken dersleri seçiyorsunuz.
Ben bir de hayatımda yaşadıklarımı atlatmaya çalışıyordum.
Sahneye ilk çıktığımda heyecan duymadım.
Annem babam boşanmıştı, beni babam getirmişti.
O araba yolculuğunu hatırlarım.
İçime uzanıp o küçük kıza sarılmak,
her şey güzel olacak demek istiyorum.
Artık beni incitemezsin
Senden kurtuldum
Yapabileceğimi sanmazdım
Beni ağlatamazsın
Bir zamanlar buna gücün vardı
Bana her zaman şöyle derdi,
"Başını arkaya at, rüzgâra tükür,
"ne yapabileceğini göster."
Açılış yerlerinize lütfen!
-Wills, çekil lütfen. -Nereye?
Bantlı alanın dışına.
İlk olarak yeni şeyleri gözden geçir.
-Evet. -Böylece...
Gözden geçirmek için.
Mekanı hissedebiliyorsun, ilk seferin değil.
-Hepsi aynı. -Evet.
Lambalar, avize, yürüyen kaldırım.
Farklı podyumlardan çıkacaklar
fakat boyutlar yeni sahne için uygun gibi.
Justine'in yakınında olmayacağım.
-Zemine daha yakın. -Uzakta olacak.
Yakında olmayacaklar.
Tamam. Birinci, ikinci, üçüncü bölümü yaptım.
-Evet. -Bunları biliyorum zaten.
Evet.
Yedek Bob Mackie elbiselerimiz var mı?
Tony'nin Brit ödülleri için yaptığı elbise var.
-O da var. -Evet.
Bir akşam öncesinden boyayıp daha kızıl yapabilir.
Yoksa Red Light District'te kendime kıyafet bulmalıyım.
Tamam, olur.
Tamam.
-"Günaydın." demeyi severiz. -Günaydın!
Sadece kalçaların sağlıklıysa.
Evet.
Sözlerin kulak ardı ediliyor
Durumu çözmeye çalışmak bir işe yaramıyor
Onca yılın yerine ne koyacaksın?
Hey! Hadi!
Şimdi gittin ve bir kenara ittin
Merhaba Jamesey! Nasılsın? Herkes burada.
Tamam.
Sana merhaba diyebilir miyim? Hey. Merhaba.
Hadi.
Beni kandırma Benimle oynama
Beni kandırma
Dostum, çak bir beşlik!
Hey, dostum.
İstemiyor musun?
Hayır.
-Peki. Teşekkür yok mu? -Hayır.
Teşekkür yok mu? "Hayır, teşekkürler." der misin?
-Hayır, teşekkürler. -Teşekkürler.
Sarkık kolları da var.
Anne!
Sizde. Üç, dört, beş, altı.
Artık canıma yetti Çok düşünüyorum belki
Bu bizim sonumuz belki de Bana son bir öpücük üfle
Çıkıp gittiğim bir kapı yok.
Bazıları kapıdan çıkar ve işe gider.
Evde olanı evde bırakır ve işlerine giderler.
Benim çıktığım bir kapı yok.
Her şey iç içe geçmiş durumda.
Bu hem çok güzel hem de çok bunaltıcı.
Tüm bunları nasıl kontrol altında tutacağız?
Ya biz?
Çok güzeldi.
Madonna provasında bunun için kovulursun!
Galiba. Öyle duydum Tamam...
Yanıyorduk biz
Sıkı vur notalara. Sıkı vursan iyi olur.
Güneş gibi parlıyorduk, içten içe yanarak
Seni peşimden koşturdum Pek de sıcak davranmadım
Aşkım, uyuşturucum, çuvalladık
Hep beraber!
O kadar süredir kaçağız ki bizi bulamazlar
Kimin ölmesi lazım ki hatırlayalım
Bunu bilmeden seçmişiz gibi geldiğini Şimdi dağıtacağım bir otel lobisini
Bu zor günler gelmeye devam ediyor
Dün gece belki de dağıttım yine
Bazı günler nefes alıyorum güçlükle
Uçtuk ve aşk hapının etkisi geçtiğinde
Sendin kalan Evet, dayanabilirim
Bir kabusa uyandım Hiçbir şey yok
Senden başka
Ne güzel dibe vurdum
Güzel travmam
Hamileyken ve Willow'un hayatının ilk yılında
her gün günlük tuttum.
Her önemli olayda Willow'a mektuplar yazdım.
Doğduğu gün ona mektup yazdım.
Anaokuluna gittiği gün ona mektup yazdım.
Her doğum gününde. Hepsi bir defterde saklı.
Bir gün ona vereceğim.
Çocukken ilginç, değil mi?
Ebeveynini tanrı gibi görürsün. Onlar ilk idollerindir.
İnsan değillerdir, sadece anne babadırlar.
Mükemmel anne baba. Güya mükemmellerdir.
Tek amaçları seni mükemmel bir şekilde sevmektir.
Sonra herhangi bir yaşta gözden düşerler...
İlk hayal kırıklığındır.
Anne babanın insan olduğunu,
kendi hayatları ve hataları olduğunu fark etmek.
Seni mükemmel sevemediklerini, kendilerini bile sevemediklerini.
Sonra yaklaşık on yıl bu mücadeleyi yaşarsın.
Sonra onların ebeveyni olursun.
Sonra bir gün, "Durun biraz, siz hep böyle miydiniz?" dersin.
"Bu yüzden mi ben böyle düşünüyorum?"
Willow benim için asla öyle düşünmeyecek.
-Sarılmak istiyorum. -Willow?
Ne?
Sarılalım. Bugün benimle mekana geliyor musun dostum?
Benim duş almam lazım, sen de yemek yemelisin.
Böylece giysilerini giydirebiliriz.
Benimle arabayla mekana gelebilirsin.
Provaya az kaldı, yani...
Herkes yemek yesin.
Gel ye dostum. Şunu dene Jameson.
Meyve ye. Hadi, meyve ye.
Hayır!
Portakal. Çok lezzetli. Hayır, bak. Bir dene dostum.
Jameson, hey...
Bana bak.
Benimle gelmeni çok istiyorum. Hazırlanmalısın.
Aceleye gelmeyi sevmiyorsun.
-Dinliyor musun beni? -Evet.
Tamam, git.
-Hayır. -Hadi.
Etkiliyim.
Nasıldı? İyiydi, değil mi? Willow'a giyinmesini söyle.
Giyin!
Willow, git giyin.
Bu çok büyük.
Büyük mü? Tamam.
-Hazır mısın? -Evet!
-Büyük gün için hazır mısın? -Evet!
Harika!
Willow!
Onu da götürecek misin? Tamam. Hadi.
Eve geri gelsin de.
Sweatshirt al. Birazdan görüşürüz.
Seni seviyorum.
Görüşürüz dostum! Mekanda görüşürüz. Çakmıyor musun?
-Sağ ol. -Evet, dostum.
Hazır mısın? Herkes hazır mı?
-Evet. -Tamam.
-Öyle bırak. Kopartma. -Niye?
-İyileşmesi lazım. -Niye?
-Vücudun kendini iyileştiriyor. -Niye?
-Çünkü güçlü bir çocuksun. -Niye?
-Vücut bir mucizedir. -Niye?
-Ve dirençli. -Niye?
-Dirençli diyebilir misin? -Hayır!
-Dersin. -Diyemiyorum anne.
-Dene. "Dirençli" de. -Diyemiyorum.
-"Dirençli" de. -Diyemiyorum anne.
Tamam. "Dir" de.
"Dir."
-"Enç." -"Enç."
-"Li." -"Li."
Evet! Başardın.
"Dirençli" de.
Dirençli.
Ne diyorsun? Yeterince büyük mü?
Evet.
Bunca insan sırf seni görmeye geliyor.
Dün gece Jon Bon Jovi'yle bardaydım
ve bana stadyumlarla ilgili tavsiye verdi.
"Herkes ekrandan gözlerinin içine bakacak." dedi.
Çok uzak!
Yanında gibiler çünkü... Çok büyüksün.
Görebildiğin insanlarla temas kurarsan,
yani ilk sırayla,
o zaman arkadakiler onların aracılığıyla aynı deneyimi yaşar.
Kimseye dokunamazsın, karışık mesele.
Kimse paniklemeyecek
Aleve verir gibi...
-Beni tanıyor. -Hayır!
Tüm sahneyi ben yaptım. Hayır.
-Tamam. Hazır ol. -Evet.
Beni kandırma
Şarkıyı söylerken tüm bunları yapmak çok zor.
Hayır, beni kandırmaya kalkma
Tekrar. Baştan alabilir miyiz?
Şarkı ve dans, iki farklı şeyi yapmaktır.
Bu gerçekten de zor. Belki de...
Beni kandırmaya...
Tekrar deneyelim.
Onca yıl
Şimdi çekip gittin, ihtiyacın olan şeyi bir kenara ittin
Buraya davul lazım.
Beni kandırmaya kalkma
Tempo duyamıyorum.
Beni kandırmaya kalkma
Benimle uğraşma
Beni kandırma
Çılgın bir danstan sonra buradan koreografi yapacağız...
Kesinlikle.
Sonra en zor kısmı bu şekilde şarkı söylemek... Tımarhanelik.
Sadece şarkı söyle.
Jenny'yle işim bitince yürüyeceğim.
-İleriye. -Daha yavaş olmalılar.
Bana öyle lazım.
Sabrım tükenene kadar tüm aşkını ver bana
Hayır, beni kandırmaya çalışma
Genç bir kadın için ilginç bir söz, patron olmak,
saygı görmek, insanlardan saygı görmek için "Gelecek salı görüşürüz"
demek zorunda olmamak.
Sadece örnek olmanız ve çok çalışmanız yeterli,
standartlarınız yüksek olmalı, böylece diğerleri peşinizden gelir.
Beni kandırma
Çünkü şimdi üzgünüm demen bir işe yaramayacak
Sözlerin kulak ardı ediliyor
Durumu çözmeye çalışman bir işe yaramıyor
Onca yılın yerine ne koyacaksın?
Şimdi gittin ve bir kenara ittin
İhtiyacın olan tek şeyi
Hıyar, beni kandırmaya kalkma
Beni kandırma
Benimle uğraşma
Beni kandırma
Benimle uğraşma
Beni kandırma
Benimle uğraşma
Beni kandırma
Teşekkürler.
-Harika! -Süperdi.
-Harikaydı. -Beni izledin mi?
-Evet. -Beğendin mi?
Konseri beğendin mi?
-Konuşacak çok şeyimiz var. -Harika.
Bedenimden ayrılmış gibiydim. Otelde görüşürüz.
Ne diyeceğim bak, ben bilet almış bir seyirci olsaydım,
otopark ve yemek için para vermiş,
buraya kadar gelip konseri seyretmiş olsaydım
hayal kırıklığı yaşardım.
Kendine çok yükleniyorsun. Konser harikaydı.
İnsanlar coştu.
Sen oradan ne hissettin?
İnsanlar çıldırdı resmen.
Çok uzakmışsın gibi gelmedi mi?
Hayır. Müthiş bir histi.
Sekiz bin metrekare sahne ekledik ve zamanlamayı değiştirmedik.
-İki katı çalışmamız gerekti... -Koşturdunuz yani.
...hem de aynı sürede, bu resmen imkânsız.
Evet.
"Ninety Days"e kadar nefes alamadım.
-Anladım. -Anne?
Evet canım?
Neden benden nefes aldın?
Ne yaptım?
Neden benden nefes aldın?
-Senden niye nefes mi aldım? -Evet.
-Senden nefes mi aldım? -Evet.
Ne zaman? Bir nefesini mi aldım?
-İki. -İki nefesini mi aldım?
-Evet. -Nefesini mi kestim?
Nefesini kestiğimi mi söylüyorsun? Anladım. Konseri beğendiğini söylüyor.
Hayır...
-Öpücük ver. -Ketçap alabilir miyim?
Bakayım var mı?
-Teşekkürler. -Ne istiyorsun?
Roger ve Baz nerede?
Bana saldırı planı mı yapıyorlar?
Buradayız. Seni bekliyorduk.
Gelin.
Küflü, ıslak mantar gibisi yoktur.
Tamam. Konuya girebilir miyim?
Evet.
O üç çatalın bağlantılı olmayacağını bilmiyordum.
-Dört kez kulağıma gelmedi. -Evet.
O kıyafet altı beden büyüktü.
Daraltırlarsa daha iyi görünür.
"Revenge" hiç iyi değil.
Şişme bebeği Eminem'e yollasak?
Bence bayılır. "Try" elbisesi mi?
Demiştin ki...
İnsanlar bunu istiyor dedin.
Sonra Stephanie "Bu cinsel taciz." dedi.
Öyle demedim. Seksi dedim.
-Siyah deri mont iyi değil miydi? -Çok parıltılı...
-Kimse görmek istemez. -Hayır.
-Hayır, insanlar bunu istiyor. -Yürü git!
Bunu istiyorlar.
-Her çıktığımda mı? -Evet...
Her seferinde rampada koşturuyorum.
Sonra merdivenlerden geri koşturuyorum.
Sonra tekrar geriye.
Kafanda hangi şarkıların...
Tüm konser öyle.
İki saat öyle koşturamam.
Evet.
Koşturmazsam konseri baştan planlamalıyız.
Seni anlıyorum...
Sahneleri birbirine bağlasak da ana meselemi çözsek?
Bunu yapmaya çalışıyoruz. Wembley'de sorun çıkabilir.
Sid'le konuşurum.
Kalem lazım. Şunu yapabilir mi?
Ucu burada. Burada rampa var, burada var ve aşağıda olursa...
-Alçaltalım mı? -Bir metre.
Böylece inip çıkabileceğim bir şey olur.
Bağlantılı olursa zamanım olur.
Yaşamak için alanım olur.
Wembley öyle olur mu, bilmem, biletler tükendi.
Bunu yarın sabah
ilk iş çizdirip onaya yollayabilirim.
-Lütfen. -Kesin yaparım.
Şarkıcı ölecek yoksa, de.
Senin hayat desteğinde kalamam
Düğmesinde kısa devre var
Senin morfininle yaşayamam
Çünkü beni kaşındırıyor
Tekrar hemşireyi çağırmayı denedim Ama kaltaklık ediyor
İlk fırsatta gideceğim buradan
Kaç
Tüm hızımla kaçağım
İzbe bir yerlere
Korkularımın ta merkezine
Yemin ederim, bir ilaç gibisin Beni iyileştireceğine
Hasta ediyorsun iyice
İMZALA LÜTFEN
Beni kaçırtıyorsun
Tüm hızımla
İzbe bir yerlere
Tam hüsran dolu korkularımın merkezine
Yemin ederim, bir ilaç gibisin
Beni iyileştirmek yerine
Senin hayat desteğinde kalamam
Senin morfininle yaşayamam
Benim cennetim böyle. Peynir ekleyelim.
Bu çok güzel bir cennet.
Evet!
Mutlu yıllar sevgili Tracy
Mutlu yıllar sana
Herkesi seviyorum! Sizi seviyorum!
Hayır!
WEMBLEY'YE 15 GÜN
Nereye?
-Harika. -Tamam.
Ayakkabılar çıksın, Biomat'a çıkın.
-Niye? -Zen'e ihtiyacınız var.
Hayır.
İşte geliyor!
Willow'un trompetini istiyorum.
Trompet dersi ister misin?
Evet.
Tamam. Hazır mısın?
Çalışmıyor. Deneyecek misin?
Hayır, sen...
Böyle tutuyorum...
-Ustalaşıyorum, değil mi? -Hayır.
Evet!
Güzel. Çok güçlüydü. Yaklaştın.
Hayır!
Turneyi iptal edelim mi?
Hayır.
Ben gitmem.
Yani belki, evet. Olur, evet.
Turneyi iptal edelim mi?
Gerçekten mi?
Hayır. Sadece yaz kampına gitmek ve bir zıpzıp ev istiyorum.
Seni seviyorum.
Yaz kampı ve zıpzıp ev istiyorsun. Fakat olmaz.
-Evet. -Çünkü annen turnede.
-Evet. -Üzgünsün...
-Çok kötü bir zamanda. -Bu yüzden üzüldün.
-Evet. -Üzüldüm.
Bir haftalığına eve gidelim mi?
-Bir hafta mı? -Ve kampa?
-Evet. -Ne zaman?
Yarın.
Hayır, Londra konserine kalmak istiyorum. Sonra olur ama.
Tamam. Babana sorarım.
Geri gelebileceğim, değil mi?
Hayır, turneden ayrılırsan dönüş yok.
Evet, işler böyle yürüyor.
Sirkten ayrılırsan seni asla geri almazlar.
Öyle yapmayalım. Teşekkürler.
Tabii ki geri gelebilirsin. Niye soruyorsun ki?
Bir haftalığına eve gitmek istersen git.
Beni feci özlersin, özellikle de kokumu.
Fakat atlatırsın.
Arkadaşlarınla olur, yaz kampına gidersin.
-Yaz kampına gidebilir miyim? -Evet.
Pazartesi.
Evet. Seni yazdırırım.
Tamam.
Tamam. Ben ağlamayacağım. Sen ağlayacaksın.
Sen ağlayacaksın. Görebiliyorum.
-Ağlamayacağım... -Ağlayacaksın.
-Hayır. -Öyle.
Bunu konuşmak istemiyorum.
Öteki tas nerede baba?
Hangi tas?
Gelecek sefere suyu...
Sen iyi dinlemedin.
-Anlıyor musun? -Hayır.
Anlıyor musun?
Gerçekten mi?
Tamam.
Cezalarını ciddiye almanı istiyorum.
Gitmek istiyorum.
Bekle, daha bitmedi.
Sana kızgınım.
-Üzgünüm anne. -Niye üzgünsün?
Sana vurduğum için.
-Bana vurmadın ama. -Niye?
Aslında ne yaptın?
Ne?
Dinle beni. Yüzüme bak.
Sana kızgınım...
Neyi seviyorum, biliyor musun? Herkes diyor ki
"Pink'i seviyorum çünkü... Hiçbir boka katlanmaz."
Kahvaltıda bok yiyor gibiyim.
Hangi elimde?
Duvara dikkat. Tanrım. Al.
Buldun. Al hadi.
Yatma vakti yaklaştı. Saçını taradın mı?
Hayır. Saç kremi kullandın mı? Kullandın, değil mi?
Yukarı bakar mısın? Teşekkürler.
Seni seviyorum.
İyi geceler.
Willow? Diş telini koy ve bırak. Koydun mu?
-Evet. -Bakayım. Aferin.
-İyi geceler. -Seni seviyorum.
Dipsiz bir kalbin öyküleri
Razı olan aptallar lanetli
Değiştiremeyiz benliğimizi
Öldürmekten bir öpücük uzakta
Söyleme, sakın söyleme
Bir nefeste dağılır her şey
-Kapa çeneni ve suyuma git hadi -Bir nehir gibi
Kapa çeneni canım, kalk, yap sana denileni
Kutsal eller günahkar mı yapacak beni?
Bir nehir gibi
-Kapa çeneni ve suyuma git hadi -Bir nehir gibi
Bu aşkın boğazına çök damarlar kuruyana tek
Son bir nefes al gözyaşları kuruyana dek
Bir nehir gibi
Kapa çeneni ve suyuma git hadi bir nehir gibi
Burada sağa dönüyorum!
Baba mutlu.
Baba mutlu. Baba kesinlikle mutlu.
Bisiklete biniyoruz. Willow mutlu mudur sence?
Evet.
Çiçekler. Ve su. Bunlar ev teknesi.
Hayır, bence...
Ayağı neye takıldı?
Bu ikisi.
-Teşekkürler. -Buyurun.
-Teşekkürler. -Turistler...
Teşekkürler.
Jameson.
Güzel mi?
Evet, güzel. Bu kalsın.
-Bu kalsın. -Görmedim bile.
Tek seferde.
Resminizi çekebilir miyim?
Bu gece konserine geldik!
-Öyle mi? -Muhteşemdi.
-Evet! -Teşekkürler.
Evet.
Çok şirinsiniz.
-Seni izledik. -Teşekkürler.
Harika görünüyorlar. Sen niye benimleyken böyle giyinmezsin?
Ne?
Uyumlu kıyafetlerle.
Uyumluyuz. İkimiz de siyah giydik.
-Kapak! Güm! Çak hadi! -Merhaba.
Bak. Planlamamıştık bile.
Anne, bak.
Bakıyorum.
Willow benim ruh çocuğum.
Onunla çok derin ve manevi bir bağımız var.
O benim komedi ekürim. Espriyi anlıyor. Süper zeki. Süper esprili.
Kendine çok hâkim ve bu harika. Her zaman böyleydi.
Başkalarının ne yaptığını umursamıyor.
Özellikle de yaşıtlarının.
Willow'a bakın.
Hiç umurunda değil.
WEMBLEY'YE 12 GÜN
Çok korkusuz.
Fakat duygularını dışa vurmuyor, bu da canımı sıkıyor.
Anlamıyorum, bazen çok sessiz kalıyor ve ben...
Evet Willow!
Tamam, kapılar açıldı!
Aşağı inme vakti!
Benim konserim!
Onun herhangi bir zırha bürünmeden doğal ve özgür hâlde,
kalp kırıklığı yaşamadan dünyada dolaşmasını izlemek şifa verici.
Kimse ona kim ve ne olacağını öğretmedi veya ruhunu ya da kalbini kırmadı.
Birazcık kör gibi, bu yüzden parmağımı karıştırıyor
ya da gözlüğe ihtiyacı var.
Hadi ama Carlos. Iskaladın.
Harika.
Şu ana kadar hayatında gördüğümüz alaycılığa,
gücüne ve tuhaflıklarına karşı
inançlı olmam gerekiyor.
Onay beklemeyen biri olacak diye düşünüyorum.
Başkalarının ne düşündüğünü takmayacak bence.
Dünyanın ne kadar küçük ya da büyük olduğunu biliyor,
biliyor ki uçarı tipler var, alıp başını gidiyor,
istediklerini yapıyorlar.
Sevdikleriyle oluyorlar.
Willow, Jameson'ın etrafında kendini görünmez hissettiğini söyledi.
Çok üzüldüm.
İki yaşındakiler, sekiz yaşındakilerden fazla ilgi görür.
Bu böyle.
Sonuçta iki yaşındakiler ümitsiz küçük psikopatlardır.
Narsisttirler
ve gelişimleri açısından böyle olmaları doğrudur.
Jameson'ın bu kadar çok ilgi beklemesi pek faydalı olmuyor.
Willow o yaşlarda hiç böyle olmadı.
Hiç ilgi istemezdi. Çekingendi.
Beş buçuk yıl boyunca sadece o ve ben vardık.
Jameson'ın gelişi bir yara bandını çıkarma etkisi yarattı.
Hatta kol koparma etkisi.
Bunca zamandır onun için zor oldu. Hiç kolay olmadı.
Bunu yaşamasa şikayet edecek neyi olurdu ki?
Ona anlattım, dedim ki
"Annen tüm ilgiyi üstüne çeken bir şarkıcı.
"Sonra da benim mini versiyonum kardeşin var.
"Nasıl görünmez olmazsın?" dedim.
Ne dedin kanka?
Mutlu musun?
Evet. Mutluyum.
Jameson yürüyen, nefes alan
çıplak bir çatlak.
Kızgınlığını mutluluğu kadar benimsiyor.
Bu açıdan benim gibi ama ödümü kopartıyor.
Tamam.
Biri gitti. İkisi de ne yaptığını biliyor gibi.
Çok yaşa!
Ne oldu?
Hapşırıp duvara çarptı.
-Olamaz. Canım... -Anne...
Bakayım. Aşağı bak.
Evet. Hepsi çatlak. Tüm ailem deli.
Normal olan benim.
Kaç, kaç
Onları kaçırtabiliriz, kaçırtabiliriz
Kaç, kaç
Onları kaçırtabiliriz, kaçırtabiliriz
Aynen ateş gibi
Sadece bir günlüğüne dünyayı ateşe verebilsem
Bu deliliği izlesem...
Kimse olamaz...
Tıpkı...
Kaçacağım Benim için geldiklerinde yok olacağım
Tavana tekme atarım, ne dersin?
Kimse hiçbir şekilde benim gibi olamaz
Tıpkı...
Kaç, kaç, kaç
Onları
Kaçırtabiliriz, kaçırtabiliriz
Ben yapabilirim
Daha önce yapılmadı diye Yapamam sanıyorsunuz
Ben bunu gördüm, yaptım İmkansız mı? Hadi ama
Kolaylıkla yaparım Siz inanın yeter
Hadi, hadi gelin benimle
Ne yapacaksın peki?
Beşinci sınıfta doğum günümde...
O yıl annemle babam ayrılmıştı.
Önemli bir yıldı. Belki de bu yüzden ayrıldılar.
Annemle tüm gün dekorasyon yaptık. Duvarlara renkli kağıtlar yapıştırdık.
Bana acil not panosunu verdi, doktorların talimatlarını yazayım diye.
Peynir topları yaptık ama kimse gelmedi.
Kimse gelmedi. Darbe falan oldu herhâlde.
-Bilmediğim bir şey... -Gerçekten mi?
Dışlanan biriydim.
Annem günün havasını değiştirmek için benimle dans etti.
Tüm peynir toplarını yedik, doktor talimatlarını yazdım.
Bir yetişkin olarak o günü annemle geçirdiğim
en güzel günler arasında anıyorum.
Geri dönebilsem keşke
Odamda Barbielerle oynadığım günlere
Kimse söylemedi ki
Büyüyüp bunları unutmam gerektiğini
Ne kadar hızlı değişiyor her şey
Şimdi buradayım ve tek istediğim şey
Odamda Barbielerle oynadığım günlere dönmek
Acil servis hemşiresi olan annem, dokuz yaşımdan sonra yalnız bir anneydi.
Broadway'e gidip şan dersi alıyordum
ve o para biriktiriyordu.
Giyinip süslenip şehre gidiyorduk.
Broadway dışı oyunlar izliyorduk.
Kuş Kafesi, Operadaki Hayalet, Sefiller'e gidiyorduk.
Yemeğe gidip şık şeyler yapıyorduk ve parası yetmiyordu.
Bugün sahnemde yaptıklarımızın bir kısmı annemin para biriktirerek beni
Operadaki Hayalet'e götürmesiyle oldu.
Ailem ilgi alanlarımı destekledi. Şarkı söylememi kabul ettiler.
Jimnastiğe gitmek istediğimde kabul ettiler.
Bir şey için çalışmanın, ders almanın, pratik yapmanın
anlamını öğrettiler.
Jimnastikçiydim. Haftada beş gün, günde sekiz saat idman yapardım.
Okulu kaçırırdım. Yaz kampına gitmezdim.
Sürekli jimnastik vardı.
Bir Cher konserine gittim ve kuliste olanları gördüm.
Tüm o inanılmaz akrobatların müthiş eğlendiklerini de.
Aşktan sonra hayata inanıyor musun?
"Bunu yapabilir miyim?" dedim.
"Çok eğlenceli görünüyor. Başkaları da yapmıyor."
Dre'yle tanıştım ve "Bir şarkıcı bunu niye yapmasın?" dedim.
"Sen diyaframını şarkı söylerken,
"ben dönüşlerde kullanıyorum." dedi.
Zorlukları severim.
Spor salonuna gittik ve baş aşağı asılı hâldeyken
beni karnımdan yumruklamaya başladı
ve şarkı söylememi istedi.
Tatlı hayaller bundan oluşur Ben kimim ki karşı çıkayım
Orada durmanın, baş aşağı sarkıp
50 km hızla dönmekten zor olduğunu öğrendim.
Başlatın partiyi...
Baş aşağı daha iyi söylüyorum.
Dikkat!
Benim olayıma dönüştü.
Şarkı söylememi de istiyorlar.
Bende astım var. Bunun farkındayız, değil mi?
Bende astım var.
Harry Potter sandım.
Tanrı seni kutsasın.
Video çekeceğim.
WEMBLEY'YE 10 GÜN
Tracy Hart.
-"Hart" mı? H, A, R, T? -Sonra "E" var.
Söyle...
Merhaba. Dr. Gordon geldi mi?
Willow'un ateşi birden 40'a çıktı.
Ne yapacağımı bilmiyorum. Hiçbir şey işe yaramıyor.
-Bir şey sorsam? -Sor.
Dün gece sana öksürük şurubu verdiğimde öksürüğüne iyi geldi mi?
Bilmem. Uyuyordum.
Tamam. Ne zaman Tylenol içti?
İşe yarıyor gibi.
Güzel. Yarım saat önce.
Evet, ateşin düştü bile.
Yakında iyileşmezsen
seni plastik çadıra koyup karantinaya alırız.
-E.T. gibi. -O da bunun parçası.
Niye?
Başkalarını hasta etmemen için. Mikrop yayma diye.
Sendeki hastalık bana geçmesin diye çabalamalıyım.
Halüsinasyon ya da tuhaf şeyler görüyor musun?
-Hayır. -Tamam. Bu iyi.
-TV görüyorum. -Bu iyi.
Bunu kullanıyor musun?
Koltuktan peş peşe film izlemek için?
-Hayır. -Tamam.
Tamam. Biraz öksürük yağı püskürteceğim.
Hadi. Sonraki şehre. Hazır mısın Willow?
Hastayken çok ilgi istiyor.
Ben annesiyim. Ona bakmak istiyorum.
Hastalanırsam hapı yutarım.
Seni sıcak tutmaya çalışıyorum. Üşüyor musun? Öyle mi?
Baba! Seni kurtaracağım!
Beni mi kurtaracaksın?
WEMBLEY'YE SEKİZ GÜN
Teşekkürler.
İyi misin? Emin misin?
Bence Carey ve ben... Bana göre ikimiz de
ilişkimizi sürdüren şeyin ne olduğunu anlamıyoruz.
Duvara vurmak gibi.
Tuhaf olan şu, 19 yılın ardından bugün, şu sıralar
hayatımda biriyle hiç olmadığım kadar mutluyum.
İşte!
Çok genç bir yaşta çıkmaya başladığımızda
aldığım en iyi derslerden biriydi.
Küçük gölümde büyük balık olabilirdim.
Kırmızı halıya çıktığımda adımı bilseler bile
yanlış söylüyorlar.
Corey ve Casey diyorlar.
Vay be, diyorsun. Motokrostan daha büyük bir dünya var.
Bana sorarsan sen
kendi dünyanda bir tür yıldızsın.
Devreye girip erkek olarak kadınına turnede yardım etmen...
Bana bu şekilde destek olman çok etkileyici bence.
Egosunun okşanması gereken birisi olsaydı
ilişki yürümezdi bence.
İhtiyaç maddeleri için bir odamız olur.
Temel malzemeleri ben getiririm.
Eskiden 24 valizim olurdu.
Bu sayıyı korumak için birkaçını çocuklara vermem gerekti.
Küçülmek zorundaydım.
Bebeğim?
Evet? Nasıl küçüldüğümü gösteriyordum.
-Nerede? -Eşyalarımda.
-Hadi. -Çocuklardan önce 24 valizim olurdu.
-Şimdi kaç tane? -17.
17. Stephanie'ye sor.
Seninle gurur duyuyorum. Aferin.
Yedi valizi çocuklara bıraktım.
Aferin. Evet.
Ve bir, iki... Bir erkek için çok valizin var.
İki. İki valizim var.
Üç.
2,5 yıldır aynı kıyafetler.
O benim değil, yolumda duruyor.
Ya sabahın ikisinde bereye ihtiyacın olursa?
-Hey. -Baban seni bileklerinden sürükleyecek.
-Özür dilerim bileklerim. -Hadi.
-İncik kemiğim! -Benim suçum değil!
Bunu istiyorum!
Tamam. Bir daha atayım mı?
-Evet. -Yastıkları kabartmalıyım.
İlişkiler ilginçtir. Mükemmel ilişki yok.
Aileler ilginçtir.
Ebeveynliğin keyif aldığım bir yönü de onu ebeveynlik yaparken izlemek.
Gel buraya. Bu bir.
İki. Bir tane daha.
Sonra yatağa, tamam mı? Tamam mı?
Harika bir baba olacağını biliyordum. Biliyordum çünkü babası harikaydı.
Hadi köfte...
Fakat tahmin ettiğimden çok daha iyi.
İnanılmaz sabırlı, başka türlü benim gibi biriyle
bu kadar beraber olabilir miydi?
Hayır.
Jameson'ı tamamen yanlış yönlendiriyor.
Güvenli ve akıllıca değil.
Her gün Willow'un duygularını incitiyor.
Fakat harika bir baba, istikrarlı.
Her zaman oradadır. Her zaman evet der.
Bitkin olduğumda ve bir şey yapmak istemediğimde.
Çamurda, kamyonlarla oynamak istemem.
"Ne istersen yaparım." havasında.
"Bunu istiyorum.
"Buradayım. Yapalım şunu." Bu çok hoş bir şey.
Seni seviyorum dostum.
Seni seviyorum.
-İyi uyu. -Yanıma uzanacak mısın?
Yanına uzanacağım. Tabii ki.
Kafesine gir.
Hesapta hep genç bir baba olmak istiyordum.
Eğer olsaydı sürekli uzakta olurdum,
bu da çok kötü olurdu.
Bir parçam kesinlikle...
Willow gibi... Son yarışıma Willow bir yaşındayken çıktım.
Yarıştığımı hatırlamayacaktır.
Jameson ise eski videolardan izleyebilir.
Hayır!
Bu bir şaka olmalı. Carey Hart inanılmazı başardı!
Keşke hatırlayacakları bir şey olsa,
Alecia'yla yaşadıkları gibi.
Turnede olmak ve annelerinin ne yaptığını görmek gibi.
Keşke bende de olsa. Fakat aynı zamanda
onlarla çok vakit geçirebildiğim için çok mutluyum.
Çünkü on yıl önce bunu yapamazdım.
Harika bir çiftlikte yaşıyoruz. Hiç öyle bir hayatım olmadı.
Çocuklarımın kendi BMX pistlerinde bisiklet sürebilmeleri...
Birlikte motora binmemiz.
Jameson bu kış motora başlayacak.
Onlara bunları öğretmek
ve bir nevi bayrağı onlara devretmek çok eğlenceli.
Dışarı çıkıp bisiklet parkurunda pedal çevirmek
ve Willow'un zıplamaya başlamasını,
Jameson'ın da BMX konusunda tutkulu olduğunu görmek...
Bu tecrübelerinde yanlarında olmak çok eğlenceli.
Ne?
Kaya gibi sağlam, beni kendimden uzak tutuyor.
Ben hâlâ kendim olup gökkuşağını kovalayabiliyorum.
Fakat güvenebileceğim bir kaya var.
STOKHOLM
WEMBLEY'YE 5 GÜN
Benim konumumdaki pek çok kişi sürekli eleman değiştirmeyi sever.
Yeni, popüler, büyük, daha iyi şeyler bulmayı severler.
Sürekli seçmeler yaparlar.
Seçmelere katlanamıyorum.
Benim kafama göre gerçekten iyi birini bulursan,
yaptığı işte çok iyi olan
ve çok çalışmaya razı birini, onu sonsuza dek tutarsın.
Sahnede 85 yaşında olsunlar. Ben de olacağım.
Bu insanları bulunca yanında tutmak zor değil.
Onlara iyi davranmalısınız.
Teşekkürler.
Bence insanlar bu yüzden benimle yollarda olmayı seviyor
çünkü güvende hissediyorlar, kendileri gibi olabileceklerini,
tüm yüreklerini ortaya koymalarını istediğimi
hissediyorlar.
Başarımın bir nedeni de
etrafımda benden daha iyi olan insanları tutmam.
Başkalarının yüceliği beni korkutmaz.
Hepimiz harika olalım derim.
Bu yüzden harika bir turne geçirdik, bana bakmak istemezseniz,
benden bıktıysanız başka bir yere bakıp
en iyileri izleyebilirsiniz.
Mutluluktan parlayan, son derece canlı, ışık saçan
insanlar görürsünüz.
İmrenilecek ve paylaşılacak çok güzel bir şey.
Selam millet!
Hızlan!
Ben iyiyim!
Evet. Burada kalacağım.
Evet. Kalacağım. Eğlenceli.
Olamaz! Aşağı iniyoruz!
İlişkilerini izlemek eğlenceli...
Willow'un turnede ekibimle farklı ilişkilerini izlemek.
Jameson'ın herkesi nasıl eğlendirdiğini de.
Onları turneye götürürken endişeleniyorum aslında,
normal bir hayatları olmamasının sonuçları yüzünden.
Çevreye ve etrafımızı kuşatan insanlara bakıyorum
ve etrafımızda her meslekten insanlar var,
inanılmaz çeşitli ve dünyanın her yerinden insanlar.
Etrafımızda sürekli bir kültür var.
Tüm bu insanlar yaptıkları iş konusunda son derece tutkulu,
bu tercihlerinden korkmuyorlar
ve tüm gün onların etrafında bu insanlar oluyor.
Gerçekten bir şeyler isteyebileceğin insanlar var,
bir de muhteşem insanlar.
Çocuklarım bunları görüyor.
Girdikleri her odada sanki
"Hayallerinin peşinden giden biri daha." diyorlar.
Bana göre bu benim aldığım eğitimden daha fazla.
Şimdi yan takla at.
-Evet, ters takla! -Yan takla at.
Nasıl?
Yan tarafa dön ve yan takla at. Kollarını kullan.
-Evet! -Oldu işte!
Çocuklarla ikinci turnemiz. İlkinde çok şey öğrendik.
Kız arkadaşımla ya da o sıra eşimle eğlenmekten çok farklı.
Çocuklarla tam bir çılgınlık.
Sonuçta bu bir aile.
Yani bu insanlar Alecia'yla on yılı aşkın süredir turneye çıkıyor.
Gezgin bir çingene aile.
Olabildiğince eğlenceli resmen.
Çocuklar çok keyif alıyor ve turnedeki herkesi seviyorlar.
Turnedeki herkes arkadaşım diyebilirim
ve bence bu ortamda bu çok önemli.
Sahnedeki herkesin robot gibi değil de insan olmasına imkân veriyorum.
Kimsenin mükemmel olmasını istemiyorum.
Herkesin kendi kişiliği olsun,
saçlarını dağıttıkları anları olsun.
Olay budur. Özgür ve çılgın olmak, tamam mı?
Biraz prova yapmalıyız...
Ne yaptığımızı bilmemiz gerekiyor.
Bu yüzden benimle turne yapmayı seviyorlar
çünkü onları gerçekten istiyorum.
Klavye çalan birini istemiyorum. Adriana ve Jason'ı istiyorum.
Bir gitarist istemiyorum. Jason'ı istiyorum.
Eğlenceli!
Annen orada.
-Bu yenisi mi? -Evet.
-Tamam. -Evet.
Yaptığımız şeylerin emsali yok.
Bunların çoğunu ilk kez ben yapıyorum.
Anne! Anne! Bu ne?
Uçacağım şimdi.
-Niye? -Çünkü eğlenceli!
Ucuz atlattığım çok oldu.
360 derece, gerçekten yaralandığım tek şeydi.
Karabinaları alıp beni bağlamak için iki dansçım hazırdaydı.
Hazır mısınız?
Karabinalardan biri yanlış yöne bakıyormuş,
bu da Nikki'yi çok çok rahatsız etti ve o donup kaldı.
Sorun yok. Siktir. Amma acıdı.
Küfür için özür.
Siktir. Bunu yaptım ya. Kim takip ediyordu?
-Hadi be. -Alecia...
-Çıkaralım onu. -Hiçbir şey hissetmiyorum.
Normalde iki karabinayla bağlıyım. Yani iki tarafa eşit çekiliyorum.
Biri bağlı değilse
saatte 50 km hızla sahneden barikata çekilirsin.
Sonrasında bunu yapmaya korktum. Sarsılmıştım. Bu beni sarstı.
Düşünce kalkmanız lazım. Hadi.
Bir önceki gün acı çektim diye güzel bir günü kaçıramam.
-Ne yapmalıyım, biliyor musun? -Evet.
Ses egzersizimi yapmalıyım.
Yani bir tür...
Hey, hey, hey. Baban seni alır.
Babam nerede?
-Bakalım baba nerede. -Hadi.
Stephanie...
Merhaba tatlım.
Anne çuvalladı.
Sorun değil. Ben Yahudiyim. Tek bildiğim suçluluk, yani...
Sorun değil. Sıkıntı yok.
Bizler projektörleriz
Karanlığın içini görürüz
Bizler yıldızlara doğrultulmuş roketleriz
Biz milyarlarca güzel kalbiz
Anne olmadan önce anne olmak istemiyordum galiba.
Annemle olan türden bir ilişki yaşamak istemiyordum.
Bundan çok korkuyordum.
Bence baştaki motivasyonum şuydu,
"O kişiye yakın olabilmek için her şeyi yapacağım
"ve onun kendisi olmasına izin vereceğim."
Şöyle bir şey demeye benziyor,
"Grammy kazanırsam oraya çıkıp şunu diyeceğim,
"'Okul müdürümün canı cehenneme! Buraya ulaşacağım demiştim lan.'"
Çok çalışıp Grammy kazanınca oraya çıktığında
sadece mutlu ve minnettar olursun.
"O herifi düşünmüyorum bile." dersin.
Ebeveyn olduğunda aynı şeyi hissedersin.
"Her şeyi farklı yapacaktım." dersin.
Falan filan... Sonra da...
Beni en çok şaşırtan şey bunların öneminin olmayışı
ve anne olmayı çok sevmemdi. Anne olmayı sevdim.
Annem bana şöyle dedi,
ki bu hayatımın en büyük armağanlarından biri,
Willow üç buçuk yaşındayken annem bana,
gözleri yaşlı baktı ve şöyle dedi,
"Senin ebeveynliğini görene kadar bu kadar keyifli olacağını bilmezdim."
Willow!
Biri şöyle yazmış, "2007'deki Wembley Arena canlı yayını
"beni Pink'e âşık etti.
"Şimdi iki Wembley Stadı'nda, 140.000 kişiye konser veriyor.
"Bu kadar yol almış olmasına inanamayanlar var.
"Gerçek hayranları içinse sürpriz değil.
"Yetenek ve çalışkanlık hep kazanır. Tadını çıkar."
Çok hoş.
"Merhaba P!nk, bu gece 50. konserimiz."
Ne kadar çok konser.
Konseri yapabilecek durumdalar.
"Kızımı ilk P!nk konserine getirdim."
"Bu gece P!nk'i göreceğim. 93'ten beri bekliyorum.
"Hiç bu kadar heyecanlanmadım."
"Karşında Kirstie Wendy. En büyük hayranın.
"Yorkshire'dan gelip seni görmek için aylarca bekledi.
"Makyaj koltuğundan Twitter' bakıyorsan
"lütfen bu kızın adını haykır.
"Kuzeyli bir kızın bayıldığını görmek müthiş olur."
Çok komik.
Komik çünkü bunu yaptığımı biliyorlar. Tamam.
"Onu Reading Festivali'nde gördüğümden beri
"tüm konserini izlemek için can atıyorum. Bu gece o gece.
"Müzikle ifade edilen Yerim Ataerkilliğinin
"ağırlığı altında ezilip ölürsem böyle ölmek istediğimi bilin."
Tamam, bu güzel. Bu gece makyaj yaptırırken bu mektup geldi.
Yvette'e sesli okuyordum.
"Kıvırcık kızıl saçlarım ve kazma dişlerimle
"okulda hep dışlanan bir çocuk oldum.
"Biraz yalnız kaldım. Zorbalık yüzünden okula gitmeye korktum.
"Zayıf, soluk tenli, düz göğüslüydüm.
"Görünüşümden nefret ettiğim için görünmez olmayı dilerdim.
"15.30'da eve koşturur hep aynı şeyleri yapardım,
"çikolata yiyip mutlu olur ve 2002 Scala, Londra'daki
"konserinin VHS kasetlerini izlerdim,
"bir de Try This tanıtımı için yaptığın belgeseli.
"Galiba adı Kayıt Dışı'ydı.
"İlk kez biri bana farklı olmanın iyi olduğunu
"ve aykırı olmanın daha iyi olduğunu söyledi.
"Nihayet yanımda biri vardı.
"Oturup konseri seyretmek beni sakinleştirirdi.
"Bunlar bir süre için gerçeklikten kaçışımdı.
"5 Kasım 2006'da annem ve kız kardeşimle
"Manchester'daki konserine gittik. Çok arkalardaydık.
"Sahnede miniciktin ama 16 yıllık ömrümün en güzel gecesiydi.
"Bu aşamada cinselliğimle mücadele içindeydim
"ve kendimi ifşa etmeyi hiç düşünmedim. Gay barlara gitmeden önce
"ilk kez senin konserinde bu kadar lezbiyeni bir yerde gördüm.
"Bazıları beni kesti.
"Nihayet ait olduğum insanları bulduğumu hissettiğimi hatırlıyorum.
"Daha sonra, 2010'ların başında cinsel kimliğimi açıkladım.
"Tavırların ve cesaretin bana yardımcı oldu.
"10 yıl geçti, ön dişlerim ufak görünüyordu.
"Memelerim büyüdü. Güzelleştim, çok arkadaşım oldu.
"Hayatım 2003'te kendinden nefret eden kızınkinden çok farklıydı.
"2018 Ocak, aşk acısıyla mahvolmuş hâlde
"her akşamı yatakta geçirdim.
"İşe giderken köprüde arabayı durdurup atlamayı düşündüm.
"Tüm gün hayatımı nasıl bitireceğimi hayal ettim.
"İşte böyle, 27 yaşında bir yetişkin olarak
"yine yardımına ihtiyacım var.
"Zorbalara karşı değil, kendi kafama karşı.
"Garaja girip kendimi asacak bir şey aradım.
"Bir şey beni durdurdu.
"Kendimi bıraksam ne kadar üzüleceğini düşündüm,
"yaşadıklarını atlatmış olan bir kız yüzünden.
"Biliyorum, delilik. Hiç tanışmadık.
"Hayatımın kötü günlerinde yaşamak için bana güç verdin.
Bunun için minnettarım.
"Trolleri, eleştirmenleri ya da kafandaki sesleri dinleme.
"Hem gençler hem yaşlılar için örnek birisin.
"Aynen devam et. Muhteşemsin."
-Bu harika. -Çok hoş.
Evet. İnsanların hayatını etkiliyorsun.
-Evet, öyle. -Bunu biliyorsun.
-Özellikle seninkini. -Doğru.
Özellikle benimkini.
Buna devam etmemin tek nedeni bu.
Olmayacak şeyin peşinden koşmak aptalca.
Fakat yaşattığı tatmin... Bizim yaşadığımız sorunlar bile.
Evet.
-Bunları yazmak da. -Evet.
Başka insanlar... Bir yerlerde birisi mutfağındayken
kocasına uzunca bakıp "Evet.
"Evet. Bunu ben de hissediyorum." der.
Sonra bir gün daha mücadele etmek isterler.
Bu güzel. Müzik güzeldir.
Hep derim, sen halkın şampiyonusun.
-Rocky gibi mi? -Evet.
Umarım Rocky'den daha çekiciyimdir.
Hayır, ciddiyim. Halkın şampiyonusun.
Sylvester Stallone'u mu hatırlatıyorum? Charlize Theron'u mu?
Tüm dünya korkuyor Korkuyu yutuyorum
Tek içmem gereken buz gibi bir bira aslında
Yalan söylemede iyiyiz, deniyoruz
Çok zorluyoruz Vaktim boşa gidiyor
Eleştirmenleri dikkate almıyorum çünkü her yerdeler
Kotumu sevmezler Saçımı beğenmezler
Kendimizi değiştiririz ve bunu hep yaparız
Niye yaparız? Niye yaparım?
Evet
Bence mükemmelsin
Güzelim, lütfen Sakın kendini
Mükemmelden az hissetme
Güzelim, lütfen Olur da kendini
Bir hiç gibi hissedersen
Bence mükemmelsin, evet
Mükemmeliz
Bence mükemmeliz, evet
Güzelim, lütfen Olur da kendini
Bir hiç gibi hissedersen
Bence mükemmelsin
İki... Üç...
Dört...
Dört otobüs yolculuğu.
Yolculuktan sıkıldım.
BRÜKSEL
İçeride olmaktan sıkıldım.
Willow'a battaniye yapıyorum.
WEMBLEY'YE İKİ GÜN
En sevdiği renk mor.
Fakat çok uzun sürüyor.
Yarın Willow ile yapacağımız şey...
İkindi yemeği yiyip Matilda'yı izleyeceğiz.
Cumartesi ve pazar çekimler var.
Willow ve Carey eve gidecek.
Ağlayan üzgün surat yaptım.
Sonra Paris'e gideceğiz.
Kafamı toparlamaya çalışıyorum sadece
çünkü çocuklarla sabah Carey ilgileniyor.
Çünkü geç vakte kadar uyuyamıyorum.
Kafamı toplamam gerekiyor, işleri biraz değiştiriyor.
Doğru mu? Şirinler Belçikalı mı?
-Evet. -Öyle.
"Patates kızartması nereden gelir?"
Fransa diyeceğim.
"Belçika."
Çikolata Belçika'da mı bulundu?
Belçika'dan geliyorsa...
Latin Amerika. İyiyiz.
LONDRA
WEMBLEY STADI
-Heyecan var mı? -Yok.
Çok heyecanlı gibisin.
10.00 KALKMA VAKTİ
-Şu heyecana bak. -Yeni kalktım.
Hadi! Heyecanlan! Coş!
Annenle pencereden bak.
-Şuna bak. -Anne!
Şuradaki ata bak. Sokağın karşısındaki balkonda.
-Balkonda ne işi var? -Kraliçe'nin atı.
Biliyorum. Tek atı mı var?
-Zaman kötü. -Hayır, iki tane var.
11.00 EGZERSİZ
-Willow! -Ne var?
-Otobüsümü görüyorum. -Nerede?
-Otobüsünü mü gördün? -İşte.
O bizim otobüsümüz değil.
Bizim otobüsümüz o.
Hayır, değil.
Benim otobüsüm.
Tamam, belki de haklısın. Öyle aslında.
-Hadi! Seni taşıyayım mı? -Evet!
13.30 MEKANA GİDİŞ
Tamam.
-Merhaba P!nk! -Selam millet.
Harika.
Teşekkürler.
-Evet. -Vitamin vakti.
WEMBLEY'YE OTOBÜSLE 1,5 SAAT
-Sana şekerlemeli su. -Öteki bardağım.
-Yemek burada. -Tek bardak getirmişiz.
Başka bardak yok dostum.
Dostum, köfte ve biber, domates, humus ve pide var...
-Anne... -Evet canım. Acıktın mı?
Waffle istiyorum.
Dostum, turne otobüsünde sana waffle yapamam.
Humus kısmına bayılıyorum.
Humus kısmı mı? Evet, öyle.
Somonu yiyebilir. Ben de köfteyi yerim. Fark etmez.
Çocuk oyuncağı.
Evet.
Tüm bu turne işi.
Kocaman.
Burada mı söyleyeceksin?
Burada şarkı söyleyeceğim.
Burada mı?
Evet, tüm insanlara.
Niye?
Şarkı söylemek insanları mutlu eder.
Süper.
Tamam.
-Güzel, biz... -Geldik!
-Geldiniz! -Zirvedeyiz Jamesey.
-Evet. -Evet.
-Bu stadı sevdim. -Biliyorum. İnanabiliyor musun?
-Müthiş. Biliyorum. Tanrım. -Gel hadi!
15.00 SES KONTROL
-Kocaman sarıl! -Dikkat et kafana vurmayayım.
-Yapılası bir şey. -Evet.
Kesin yapılası bir şey. Tanrım. Ve iki gece.
-Bu büyük bir olay. -Bir değil, iki gece.
Çocuklarım beni başka türlü görmedi.
Beni hep böyle bildiler.
Anne.
Otellerle ve jetlerle büyüdüler
ve para ile güvence konusunda hiç endişe yaşamadılar.
Anneleriyim, arkadaşlarıyım.
Bir gün, işte bir gün tüm bunların iç yüzünü görecekler.
Gösteriyi görecekler.
Tüm bu gücün iç yüzünü görecekler
ve umarım altındaki gerçekleri bulacaklar.
Belki hâlâ bir yerlerde saklanan, hâlâ iyileşmeyi öğrenen
küçük Alecia'yı keşfedecekler.
Umarım ölümlülüğümü ve onlar gibi insan olduğumu kabullenecek
zarafetleri ve yürekleri olur.
Sonra da kendi çocukları olacak. Döngü böyle sürecek.
Her şeyiyle.
Nesillerdir süren acı, doğru, aynı zamanda...
Kahrolası güzelliğiyle.
Harika.
Biraz zaman ayırıp tüm...
16.30 SAÇ VE MAKYAJ
Saç ve makyajımı kendim yapardım ama yardıma ihtiyacım olduğunu gördüm.
Kendi saçımı yapıyorum çünkü birincisi, fazla saçım yok.
İkincisi, kendi dünyamda yalnız kalabildiğim
neredeyse tek zaman bu
ve meditasyon gibi.
Bu bir ayin. Ayinleri severim ve bu da benim ayinim.
Ayrıca kimse bu saçı benim gibi yapamaz.
18.45 SES ISITMA
P!NK 1 NUMARALI HAYRAN
DAĞILMIŞ HÂLDEYİM
Dışarıda pek çok heyecanlı insan var.
Evet.
19.15 FİZİKSEL ISINMA
Yunanistan'dan, Litvanya'dan, Avustralya'dan gelen insanlar var...
Japonya!
-Japonya mı? -Evet, gördüm.
-Ne? -Kapasite ne kadar?
80 bin.
Delilik bu. Seksen... 82...
Dostlar arasında bir buluşma işte.
Bence çok komik.
Rock yıldızı olacaktım, hiçbir yere erken gitmeyecektim.
İstemediğim hiçbir şeyi yapmayacaktım
ama şimdi 225 insandan, iki çılgın çocuktan sorumluyum,
tüm bu mega yükümlülük benim üstümde ve her şey yolunda gitti.
-Anne! -Meşgulüm ve önemli!
Bana sarılmak için randevu almalısın. Çok önemli biriyim.
Randevu alındı!
Git başımdan.
Ne kadar önemli olduğumu söyledim mi?
Bineceğim.
Tamam. Bunu yapacaksan bu şekilde yapalım.
-Tamam. Ciddi misin? -Evet, sana sırtımda ihtiyacım var.
-pekâlâ millet! -Hayır. Evet...
Hadi ekip!
-Konser güzel geçsin. -Senin de.
20.00 DUA
-Bu da bir konser. -Neyin var?
-Bu var. Her şey yolunda. -Sende de var!
Tamam, bizi bir araya getirdiğin
ve bir arada tuttuğun için teşekkür ederim.
-Burada olduğumuz için şanslıyız. -Evet.
Burada birlikte olduğumuz için şanslıyız.
Buraya ulaşmak için çok çalıştık.
Onca zaman, onca yolculuk, onca engel, onca barikat,
"Yetmez, yetmez, yetmez." diyen onca ses.
Buradayız.
Onca zaman kendi seslerini dinlemediniz,
"Yetmez, yetmez, yetmez." Buradayız işte.
Wembley Stadı lan bu!
Hepinize büyük saygı duyuyorum. Benimle olduğunuz için sağ olun.
Sahneye güvenlik, sevgi ve ışık bahşet. Ekibimize güvenlik bahşet.
Ekipmanlarımıza güvenlik bahşet.
İyi ile kötü arasında denge kurma yolculuğumuza devam edelim.
Bunun ve katrilyonlarca şey için
minnettarız. Amen, aleydi.
Amen, aleydi!
Bir, iki, üç!
Salla!
Herkese iyi konserler!
-Elinden geleni yap. -Sağ ol.
Konseri izleyelim.
-Merhaba. -İyi konserler!
Büyüksün!
Stada araçla mı gideceğiz?
Eğlen, tamam mı? Seni seviyorum.
-Tamam anne. Dağıt ortalığı. -Sağ ol. Niyetim öyle.
-Anne? -Evet?
Konser sırasında birazcık top havuzuna gidebilir miyim?
Ne istersen yapabilirsin.
Tamam.
Konserden ayrılırsan para alamazsın.
-İşler böyle. -Üzgünüm dostum.
-İyi eğlenceler. -İşten ayrılmak yok.
Çalışırsın ya da çalışmazsın.
Hadi bakalım.
20.20 SAHNEYE GİDİŞ
-Dağıtalım ortalığı. -Bu taraftan mı?
Bir şeyler işte. Evet.
Kötü kelimeler!
Hadi. Biliyorum. Turne dili. İn.
Uzun zaman önce nereye gidersem gideyim,
ne yaparsam yapayım kendime dürüst olmaya söz verdim.
Mücadele eden insanlarla hep özdeşlik kurmuşumdur.
Dünyada bu kadar çatışma, ekonomik zorluklar,
dinî hoşgörüsüzlük, küresel ısınma varken
sevgiyi yasaklamak için bu kadar zaman, enerji ve para harcamamıza şaşıyorum.
Gay evliliği olsun istemiyorum.
Mutlu ve uzun süren evlilikler olsun istiyorum.
İnsanların kalplerini, kulaklarını, zihinlerini açmak için her şeyi yapacağım.
PINK: Dünya patlayana dek seni seveceğim...
WILLOW: Dünya patlayana dek seni seveceğim...
Bir kalemim var ve yazıyorum. Bunları yazıyorum.
Bir projektörleriz Karanlığın içini görürüz
Bizler yıldızlara doğrultulmuş roketleriz
Biz milyarlarca güzel kalbiz
Ve bize uzak nehirlerde ihanet ettiniz
Peki bize ne olacak?
Cevapları bildiğini söylediğin onca zaman ne olacak?
Bize ne olacak?
Yıkılan sonsuza dek mutluluklar ne olacak?
Hey, bize ne olacak?
Felaketle biten onca plan ne olacak?
Aşk ne olacak?
Güven ne olacak?
Bize ne olacak?
Hey, bize ne olacak?
Felaketle biten onca plan ne olacak?
Sevgi ne olacak?
Güven ne olacak?
Bize ne olacak?
Taşlar ve sopalar Bu kemikleri kırsa da
Sonrasında...
Ben hazır olacağım
Sen hazır mısın?
Uyanışımızın başlangıcı bu, hadi
Sen hazır mısın?
Ben hazır olacağım
Kontrol istemiyorum, kendimi bırakmak istiyorum
Hazır mısın?
Ben hazır olacağım
Onlara anlatma vakti geldi artık
Bize ne olacak?
Ne olacak onca zamana...
Bize ne olacak?
Yıkılan sonsuza dek mutluluklar ne olacak?
Hey, bize ne olacak?
Felaketle biten onca plan ne olacak?
Sevgi ne olacak?
Güven ne olacak?
Bize ne olacak?
Teşekkürler.
Ben kalbimi açtım, beni seversin ya da sevmezsin
Günah diye bir şey yok Bırak her şey dolsun içine
Hatalar yapmak istiyorum Çamurda uyumak istiyorum
Sellerde yüzmek istiyorum Sonuna kadar yapmak istiyorum
Buzlu viski severim Gözüme giren güneşi de
Her şeyi yakmak istiyorum Hadi, yakalım bir ateş
Kaybolmak istiyorum, öyle kaybolayım ki bulunayım
Çıplak, gülerek, yerde kendi kanımda
Yerde kendi kanımda
Buradayım
Dibi çoktan gördüm Korkacak bir şey yok
Şeytan yaklaştığında hazır olacağımı bil
Çünkü ben buradayım
Evet, evet
Buradayım
Tüm bunlar yanlış Fakat yine de buradayım
Cevapları bilmiyorum fakat soru net
Sorayım sana
Gittiklerinde nereye gider herkes? Gittiklerinde nereye gider herkes?
O yüzden sana sorayım
Gittiklerinde nereye gider herkes? Gittiklerinde nereye gider herkes?
Evet
Aklıma gelir
Buradan daha kötü
Binbir türlü yer
Buradayım
Dibi çoktan gördüm Korkacak bir şey yok
Şeytan yaklaştığında hazır olacağımı bil
Çünkü ben buradayım
Ben buradayım
Tüm bunlar yanlış Fakat yine de buradayım
Cevapları bilmiyorum fakat soru çok net
Sorayım sana, evet
Gittiklerinde nereye gider herkes? Gittiklerinde nereye gider herkes?
Evet, evet
Gittiklerinde nereye gider herkes? Gittiklerinde nereye gider herkes?
Evet
Hadi!
Ben buradayım
Evet
Ben buradayım
Evet, evet
Ben buradayım
Evet
Ben buradayım
Evet
Ben buradayım
Evet
Ben buradayım
Teşekkürler. İyi geldi.
Gülümsemekten yanaklarım ağrıdı.
Anne, böyle yap.
-Tamam. Yaparım herhâlde. -Hazırım!
Tamam, hazır mısın?
Evet.
-Evet. -Öyle mi?
Bunu yap.
Var ya, bu gece koca bir konser verdim.
Anne, bunu yap.
Tamam, geldim.
Tamam. Hadi bakalım. Hazır mısın?
-Evet. -Ya? Böyle miydi?
-Hayır. -Hayır.
-Bu kısım. -Bu kısım. Tamam.
-Ve bu kısım! -Tamam.
-Ve bu kısım. -Bu kısım. Bu kısım.
Hayır. Bu kısım.
Nereye gidiyorsun?
Bezini atıp şarabımı almaya gidiyordum,
sana koltukta eşlik edecektim. Tahmin et, ne oldu?
-Ne? -Omuzumu incittim galiba.
Üzgünüm.
Senin suçun değil.
Sadece uç.
Onu konserde yaptım.
Üzgünüm.
Sağ ol.
Bir an beni iyileştirmeye geleceğini sandım ama gelmeyecekmiş.
-Sen, buraya gel. -Hayır, niye?
-Gel. -Niye baba?
-Seninle konuşmalıyım. -Ne?
Otur hadi.
Ben ve Willow yarın gidiyoruz.
12 gün burada olmayacağız.
Niye?
Çünkü Willow eve gidip arkadaşlarını görmek istiyor.
-Niye? -Çünkü onları özlüyor.
Biliyorum.
-Senden bir şey isteyeceğim. -Evet.
-Annen için uslu olmanı istiyorum. -Evet.
Beni ve Willow'u Facetime'la ara...
Evet.
Biz yokken eğlenmene bak, tamam mı dostum?
-Evet. -Tamam mı? Niye mi?
Senin adına heyecanlıyım.
-En çok ne için heyecanlanıyorum? -Neye?
Eve dönüp arkadaşlarınla kamp yapmak istediğini
bana söyleyebilmiş olmana.
Bunun için seninle gurur duyuyorum. Tamam mı?
-Evet. -Çok cesur ve müthiş bir şeydi.
Seni seviyorum. Seni özleyeceğim fakat iyi olacağım.
-Ben iyi olacağım. -Eminim.
Yarın tıknefes olup ağlamayacağım.
İyi olacağım.
Beş dakikada bir mesaj atmayacağım.
Tıknefes olabilirsin.
Altı dakikada bir mesaj nasıl? Altı iyi mi?
-Altı dakika sana uyar mı? -Tabii.
Hayır, eğlenmene bak.
Seni seviyorum.
-Jameson? -Ne?
Willow ona sarılmanı istiyor.
Adı: Jameson Willow'un Özel Kişisiyim.
Willow yarın benimle geliyor.
Sarılır mısın?
Bu çok hoş.
-Bu kadar. -Erkek olarak bu kadarı yetiyor.
Jameson'ın Willow'dan ayrı ilk yolculuğu olacak.
İyi geceler.
-İyi geceler anne. -İyi geceler dostum.
Bana öpücük var mı?
-Evet. -Evet.
Seni seviyorum dostum.
Öpücüklerimi silme.
Gayet iyi olacaksın.
Tamam mı?
Seni seviyorum.
Hoşça kal.
Biraz bağımlılık çok sağlıklı bence.
Doktorun ne dediği umurumda değil.
Evet.
Az önce galiba kocamı kaybettim Nereye gitti, bilemedim
Paramı içkiye harcayacağım Kirasını ödemeyeceğim
Hayır!
Yeni bir tavır edindim Bu gece onu giyeceğim
Belaya bulaşmak, Kavga başlatmak istiyorum
Kavga başlatmak istiyorum!
Ne olmuş yani?
Hâlâ bir rock yıldızıyım
Rock figürlerim var
Sana ihtiyacım yok
Bil bakalım, böyle daha çok eğleniyorum
Şimdi ilişkimiz bitti ya Bu gece göstereceğim sana
İyiyim, gayet iyiyim
Sen de salaksın
Ne olmuş yani?
Hâlâ rock yıldızıyım
Rock figürlerim var
Bu gece seni istemiyorum
Nasıl takıldığıma bak
Garson masamı alıverdi Gitti Jessica Simps'e verdi
Bateristle oturacağım gibi En azından vurmayı biliyor
Bu şarkı radyoda çıkarsa Birileri ölecek
Başım belaya girecek Eski sevgilim kavga çıkaracak
Ne?
Kavga çıkaracak
Hepimiz kavga çıkartacağız!
Ne olmuş yani?
Hâlâ bir rock yıldızıyım
Rock figürlerim var
Sana ihtiyacım yok
Bil bakalım
Daha çok eğleniyorum
Şimdi ilişkimiz bitti ya
Bu gece göstereceğim sana
İyiyim, gayet iyiyim
Sen de salaksın
Ne olmuş yani?
Bir rock yıldızıyım
Rock figürlerim var
Bu gece seni istemiyorum
Orada değildin
Hiç olmadın ki
Her şeyi istiyorsun
Fakat bu haksızlık
Sana hayat verdim
Sana her şeyimi verdim
Orada değildin
Düşmeme izin verdin
Ne olmuş yani?
Hâlâ bir rock yıldızıyım
Rock figürlerim var
Sana ihtiyacım yok
Bil bakalım?
Daha çok eğleniyorum
Şimdi ilişkimiz bitti ya
Bu gece göstereceğim sana
İyiyim
Gayet iyiyim
Sen de salaksın
Ne olmuş yani?
Ben bir rock yıldızıyım
Rock figürlerim var
Seni istemiyorum bu gece
Saçım nasıl?
Güzel mi?
Teşekkürler!
-Nasıldı? -Müthiş.
-Öyle mi? -Müthiş!
-Tebrikler canım. -Sağ ol.
-Döktürdün. -Sağ ol.
Böyle hiçbir şey hissetmiyorum. Hiçbir şey ulaşmıyor.
Gerçek değil fakat bu gece sahnede...
-Oraya giderken bile başkaydı. -Evet.
-Gerçek değil. -Bir gece daha.
-Gerçek değil. Etki etmiyor. -Evet.
"Stat konseri veriyoruz. Niye? Kim? Ne?"
"Bu çok etkileyici." derler belki.
Şarkıya eşlik ederler. Sözleri biliyorlar.
-Çok eski şarkılar. -Evet.
Ve "Pill" de öyle. Tüm o eski şarkılar.
-İnsanlar bunu... -Hayır, ben...
Sahnedeyken kalabalığa baktığımda
"Vay be, bu çok büyük." dedim.
-Elektrik ne zaman gelecek? -Bakayım.
Elbise yüzünden. Snapchat filtrelerine benzemişim.
Tanrım.
Liseli güreşçiler gibi.
Anne!
Vay be, iyiyim.
Bak, benim!
-Ya tüm gece gelmezse? -Anlamıyorum.
Kiki kim?
İnsanlar ve köpekçik.
Ne?
İnsanlar ve köpekçik.
Hayır. Hâlâ bir şey yok.
Kiki!
Kiki kim? Kiki adında bir kız arkadaşın mı var?
-Evet. -Jameson...
Hayır Kiki!
-Kiki o mu? -Evet.
Willow mu Kiki?
Tamam. Dur, dur.
Ne? Dur mu dedin?
-Dinliyor musun? -Evet.
Seni seviyorum. Çok hem de.
Annen olmaktan gurur duyuyorum. Sahnemden in.
Niye?
Willow, bırak beni. Sahneden in.
Hadi. Bu yaz benimle şarkı söyle.
Tekrar turneye çıkmam uzun sürebilir,
yaşlanmış olursun, benden nefret edip konuşmuyor olabilirsin. Hazır...
-Abarttın. -Abarttım mı?
Tabii ki yapabilirsin.
Bu güzel.
Duyuyor musun?
-Aynen. Olamaz... -Bu kısmı biliyorum.
Beni kandırmaya kalkma
Şimdi... Onlara böyle...
Her gece aynı şeyi söylüyorduk,
-"Phoenix!" -Evet.
İlk konser mi? "Phoenix!"
İkinci konserde Las Vegas'taydık.
-Phoenix! -"Phoenix!"
Bana göre çok başarılıydı. Mikrofon bıraktım.
Kimse benim gibi yapmamıştı.
Geriye yürüdüm, tüm ailem oradaydı. Carey döndü
ve bir şey demeden "İyi konserdi. Tebrikler!" dedi.
"Phoenix!"
Dedim. Evet.
O geceden beri hiçbir şehrin adını söylemedim.
-"Merhabalar." -Mütevazı kal diye buradayım.
-Ruj çantam nerede? -Ruj çantan mı var?
-Evet. -Tanrım. Çık.
-Ruj ve parfüm. -Çık. Rujlu yüzemezsin.
Niye?
Çok güzelsin,
sol dirseğine yumruk atasım var.
Biri durumu ne kadar iyi idare ettiğimi doğrulasın.
Tamam... Hoşça kalın millet!
Hoşça kalın.
Başlıyoruz.
Başlıyoruz lan!
Alt yazı çevirmeni: Murat Karahan