Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΤΟ NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΜΕ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΚΛΑΙΝΕ, ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ.
ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΝ ΜΟΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ…
-Καλώς ήρθατε. -Ευχαριστούμε.
-Ευχαριστώ. -Καλή διασκέδαση.
-Κύριε Γιασίν! Ένα λεπτάκι; -Μια φωτογραφία με τη γυναίκα σας.
-Σας παρακαλώ. -Περιμένετε μια στιγμή;
Ευχαριστώ πολύ. Άλλη μία, σας παρακαλώ;
Καλώς ήρθατε, κυρία Ασλί. Μια φωτογραφία;
Κορίτσια, πάμε μια βόλτα;
-Άντε τσακίσου από δω! -Δρόμο!
Έλα, αγόρι μου! Κουνήσου!
Πάμε, αγόρι μου!
Έλεος, ρε τρελάρα. Κουνήσου, αγόρι μου!
Μη με κοιτάς, φύγε.
Αδερφέ!
Αδερφέ;
Μεχμέτ;
Πάλι πήγες να μάζεψες χαρτί;
Αθλούμαι έτσι. Παίρνω και καθαρό αέρα.
Σκουριάζω όταν κάθομαι.
Για ποιον λόγο; Μαζεύουμε κι εμείς χαρτί. Εσύ μην κουράζεσαι.
-Ξεπατώνεσαι! -Ζαλίστηκα.
Φυσικά. Είναι σκέτη αυτοκτονία αυτό που κάνεις.
Καλά είμαι.
Τέλειωσαν τα φάρμακα. Ο γιατρός είπε να μη σκύβεις.
Έλα.
Ναι; Μπαρμπα-Ταχσίν;
Βοηθήστε μας! Κάντε άκρη!
-Φύγετε από τη μέση! Βοηθήστε μας! -Άκρη…
-Βοήθεια! Δεν υπάρχει νοσοκόμα εδώ; -Να πάρετε νούμερο.
-Πού; Τι; -Από το μηχάνημα δίπλα στην πόρτα.
Ζητάω βοήθεια και μου λες να πάρω νούμερο.
Είσαι τελείως αθεόφοβος;
Κάνε κουράγιο. Μπορείς;
Κάτσε ίσια, εντάξει;
Βοηθήστε μας!
Βοήθησε τον γιο μου. Βοήθεια!
-Δεν μπορεί ν' αναπνεύσει. -Φέρτε φορείο!
-Πρόσεχε. -Πίσω. Πώς είναι ο ασθενής;
-Έχει σφυγμό. -Ανοιχτή η αναπνευστική οδός.
Έχει βραδυκαρδία και ανισοκορία.
-Πέφτουν οι παλμοί. -Στην κόκκινη ζώνη.
-Πίστεψέ με, μωρό μου, θα γίνεις καλά! -Άνοιγμα αγγειακής πρόσβασης.
-Κάντε τεστ αίματος για αλλεργίες. -Αμέσως!
Παιδί μου…
Γιε μου…
Θα γίνεις καλά, σου το υπόσχομαι.
Όλα θα φτιάξουν.
ΑΡΙΘΜΟΣ - ΓΚΙΣΕ
Εισπνοή.
Εκπνοή.
Εισπνοή.
Εκπνοή.
Ντύσου.
Περιμένεις μόσχευμα νεφρού.
Κάνε υπομονή μέχρι να βρεθεί κατάλληλος δωρητής.
Θα κάνεις αιμοκάθαρση.
Κλείσε ραντεβού. Δες και τον νεφρολόγο σου.
Δεν αντέχω άλλο, γιατρέ.
Μπαρμπα-Ταχσίν!
Μπες μέσα.
Η ξαφνική αποψινή νεροποντή πλήττει ακόμα την Κωνσταντινούπολη.
Σήμανε κίτρινος συναγερμός.
Βλέπετε πλάνα από την νεροποντή. Η Μετεωρολογική Υπηρεσία…
Είδες το παιδί, Γκόνζι;
-Τι του συνέβη; -Δεν ξέρω, αδερφέ.
Λοιπόν, τι είπε ο γιατρός;
Τα ίδια, θείε Ταχσίν. Περιμένω νεφρό.
-Και τα λεφτά; -Έχω μαζέψει πολλά.
Λίγα μένουν.
Αν βρουν νεφρό, όλα τα άλλα θα είναι εύκολα.
Ακριβώς.
Δεν ξαπλώνεις, αδερφέ;
-Γιατί είπες ότι δεν βρομάω; -Δεν βρομάς, λέμε!
Γάμα μας! Του 'πεσε η μύτη του γιατρού απ' την μπόχα.
Εγώ, πάντως, δεν μυρίζω κάτι.
Ήδη νιώθεις καλύτερα.
Ο γιατρός τού έδωσε μορφίνη. Σύντομα θα την ακούσει.
Πάντα ακουσμένος δεν είναι;
Να βρούμε εφημερεύον φαρμακείο για να πάρουμε τα φάρμακα.
-Κανένα πρόβλημα. -Ευχαριστώ.
-Πότε θα πάτε στο χαμάμ; -Μεθαύριο. Γιατί;
Σαν βόθρος βρομάτε και οι δύο.
Έχει δίκιο, ζέχνουμε απίστευτα.
Κι οι δρόμοι είναι…
Θείε, άσ' το. Αν δεν σε πειράζει.
Έτσι.
Θεέ μου…
Το σκληρό μου πεπρωμένο Δεν το αποδέχομαι
Μες στην αγωνία να τρέμω Δεν το δέχομαι
Της μοίρας τα ατοπήματα Της ζωής τα χτυπήματα
Τα απανωτά προβλήματα
Δεν τα αποδέχομαι
Τον έρωτα τον μισοτελειωμένο
Το χαμόγελο το δανεισμένο
Τον θάνατο τον βεβιασμένο
Δεν τα δέχομαι
Κούκλε! Θες να περάσεις καλά;
Τι έγινε;
Γκολ!
Τι είναι;
Καλά είμαι, Γκόνζι.
Δεν θα έρθω σήμερα.
Πλάκα κάνω.
Θα είμαι εκεί σε πέντε λεπτά. Τρώω πρωινό κι έφυγα.
Εντάξει, τα λέμε.
Καλημέρα, Χατζέρ.
Πλέξε, έρχεται ο χειμώνας.
-Καλή όρεξη, παιδιά. -Ευχαριστούμε.
-Καλή σου μέρα. -Επίσης.
-Χασάν, καλές δουλειές. -Να 'σαι καλά.
-Μεχμέτ! -Τι είναι;
Έχεις πέντε λίρες;
Βρε ζήτουλες, μου την είχατε στημένη;
Όχι δα, αδερφέ.
Θέλετε λεφτά για ν' αγοράσετε κόλλα, έτσι; Τσακάλια.
Δεν είναι αλήθεια. Ψωμί θα πάρουμε.
-Μαλακίες. Λες να μη σας ξέρω; -Μάρτυράς μου ο Θεός.
Άσ' τον Θεό, μικρέ. Σας έχει τιμωρήσει ήδη αρκετά.
Εδώ δες.
Ρε παιδιά…
Θα με καταστρέψετε εσείς. Ορίστε.
Έτσι και σας δω να σνιφάρετε κόλλα, τη βάψατε.
Δρόμο τώρα.
Τι ωραία! Τους είπα να…
-Πώς τα πας, Μεχμέτ; -Καλά, εσείς;
Ήμασταν για ψωνιστήρι. Φάγαμε και κάτι μπουρέκια.
Έχουμε κι άλλα, θέλεις;
-Θα τα δώσω στα παιδιά. -Εντάξει.
-Έχεις τσιγάρα, Μεχμέτ; -Έχω, ναι.
-Να κάνω τράκα; -Περίμενε.
-Ορίστε. Πάρε κι άλλα. -Ευχαριστώ.
Προσπαθώ να το κόψω. Δεν παίρνω πια πακέτο.
-Ωραία. -Περίμενε.
-Ευχαριστώ, αγάπη μου. -Τα λέμε.
Να προσέχεις.
Τσαγλά, ευχαριστώ για τα μπουρέκια.
Προσοχή!
-Τι κάνετε εσείς; -Πού ήσουν;
Ήρθε. Νομίζαμε ότι δεν θα ερχόσουν.
-Ήρθα. -Όλα καλά.
Πάμε.
Πρόσεχε.
Ορίστε.
-Τι κάνεις, Ψύλλε; -Καλά είμαι.
-Πάρε λίγο μπουρέκι. -Ευχαριστώ.
Να προσέχεις τους μπάτσους, μη σε ξαναπιάσουν.
-Ωραία. Καλύτερα σε βλέπω, αφεντικό. -Νόμιζα ότι θα πεθάνω χθες το βράδυ.
-Ευχαριστώ, Γκόνζι. -Τίποτα.
Αλλά μην αναβάλλεις την επίσκεψη στον γιατρό.
-Μπουρέκι; -Θα πάρω λίγο.
-Φάτε πριν τη δουλειά. -Ορίστε.
-Πάρτε. -Ευχαριστούμε, αδερφέ.
-Ορίστε, πάρτε όσο θέλετε. -Σιγά σιγά, θα πνιγείς.
Καλή τύχη σήμερα.
Ευχαριστώ.
Άκου. Μη βγεις να μαζέψεις χαρτί επειδή έχει καλό καιρό.
Σκέψου τον μπαρμπα-Ταχσίν. Ανησυχεί πολύ για σένα.
Φτάνει, Γκόνζι. Εδώ είμαι, δεν πάω πουθενά.
Απλώς λέω. Λίγο έλειψε να πεθάνεις χθες.
Καλά.
Δεν είναι πρόβλημα ο θάνατος.
Και τα όνειρά μας;
Τόσα έχουμε. Θα μείνουν όνειρα.
-Δεν θυμάσαι, βρε μαστούρη; -Τι να θυμάμαι;
Έλεος…
Ορίστε.
Δεν βγάζω τα γράμματά σου.
Στα τελευταία γενέθλιά σου δεν κάναμε λίστα
με όσα θέλουμε να κάνουμε πριν πεθάνουμε;
-Και την έχεις κρατήσει; -Φυσικά.
Πώς σου ήρθε να την ξεθάψεις τώρα;
Δεν είναι η κατάλληλη στιγμή;
Αν δεν βρω νεφρό, θα πάω στα θυμαράκια.
Και θα μας περιμένεις εκεί.
-Σωστά. -Σταμάτα.
Αλήθεια είναι. Να δούμε τη λίστα;
Εντάξει.
-Ωραία. Τι γράφει εδώ; -Κάτσε, θα σου πω.
Ένα.
"Να βρω τη μάνα μου".
Δύο…
-Τι λέει; -Ούτε εσύ δεν τα βγάζεις.
-Περίμενε. Λέει "Να μπω σε καμπριολέ". -Τόσο καιρό σου λέω να σε πάω μια βόλτα.
-Άντε γαμήσου! -Εσύ!
Φέρε το τσιγάρο! Και μείνε στην περιοχή σου.
-Σε τρώει ο κώλος σου για μπελάδες. -Με τέτοιον κώλο, λογικό!
Εγώ σε προειδοποίησα, πάντως. Βλάκα.
ΝΑ ΒΡΩ ΤΗ ΜΑΝΑ ΜΟΥ - ΝΑ ΜΠΩ ΣΕ ΚΑΜΠΡΙΟΛΕ ΝΑ ΜΕΙΝΩ ΣΕ ΠΟΛΥΤΕΛΕΣ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ
Διακόσια, τριακόσια, τετρακόσια, πεντακόσια, πεντακόσια πενήντα, εξακόσια…
Χίλια.
Ογδόντα τρία κιλά χαρτόνι.
Εντάξει.
Σαράντα πέντε κιλά.
Ορίστε.
Τι, ρε μαλάκα;
-Άσε κάτω αυτά τα μπουκάλια! -Να κοιτάτε τη δουλειά σας.
Φίλε…
-Πήγαινε πίσω στα λημέρια σου. -Τι είπες;
-Κοίτα, μικρέ… -Έλα δω.
-Έλα εδώ. -Τι είπες;
-Έλα εδώ. -Τι θες;
Τι;
-Καλή σας μέρα. -Επίσης.
Έλα δω, αγόρι μου. Έλα δω.
-Γαμημένε… -Ρε!
Πού είναι;
-Να τος! -Σταμάτα!
-Παλιομαλάκα! -Έλα δω!
Εξήντα ένα κιλά χαρτόνι.
Ορίστε.
-Τι συμβαίνει; -Σταμάτα!
Άντε γαμήσου!
Τι πάθατε, μαλάκες;
Θα σε πετύχω κάποια στιγμή.
-Πού ήσουν, ρε φίλε; -Εδώ. Βρήκα θησαυρό.
Αγαπητά μου αδέρφια, αυτό το μπουκάλι αξίζει δέκα λίρες.
Αλλά θα αξίζει περισσότερο, όταν ο Σούκο ο λαθρέμπορος το περιποιηθεί.
-Πόσα μπουκάλια έχεις; -Κάπου 10-15.
Αλήθεια;
Κωλόφαρδε.
-Τι σκατά είναι αυτό; -Ένα πούρο.
Δείτε τον. Δείτε.
Κάθεται και καμαρώνει με μισό πούρο.
Τι; Πούρο είναι, κι ας είναι μισό. Μην πάει χαμένο. Έτσι, Ψύλλε;
-Σωστά. -Ναι. Άντε, πήγαινε.
Εντάξει.
-Καληνύχτα. -Καληνύχτα, Ψύλλε.
-Ήρεμα, φίλε. Πόσο είναι; -Πενήντα εφτά κιλά χαρτόνι.
Πενήντα εφτά.
-Η προκαταβολή σου. -Ευχαριστώ.
-Πάρε. -Ευχαριστώ.
-Έλα να το ζυγίσουμε. -Μπορείς να το κάνεις εσύ σήμερα;
Γίνεται γάμος και θέλω να πάω να ζητιανέψω.
Ίσως βγάλω μερικές λίρες. Εντάξει;
Ναι, έγινε.
-Αλήθεια; -Ναι.
-Πάρε αυτό. Τα λέμε! -Τσακίσου.
Γκόνζι! Πλύνε το πρόσωπό σου, θα τρομάξεις τον κόσμο.
-Τι; -Βλάκα.
Φύγετε κι εσείς. Πέρασε η ώρα. Άρχισε το εζάν.
-Ορίστε. -Ευχαριστώ.
-Ορίστε. -Ευχαριστώ, αδερφέ.
-Ευχαριστώ. -Τα λέμε αύριο.
Γαμημένο ποντίκι!
Γατάκι!
Έλα!
Βγες έξω.
Γατάκι! Βγες έξω!
Τι διάολο;
Από πού ξεφύτρωσες εσύ; Ε;
Εντάξει, μη φοβάσαι! Το αφήνω κάτω αυτό. Όλα καλά.
Τι έκανες μες στο σακί; Γιατί μπήκες μέσα;
Πώς σε λένε;
Μίλα, παιδί μου. Κατάπιες τη γλώσσα σου;
Μην κάθεσαι κάτω, θα κρυώσεις.
Καλά, μείνε εκεί.
Εντάξει.
Σε χτύπησαν;
Χάθηκες;
-Να σε πάω στην αστυνομία; -Μη με πας στην αστυνομία, σε παρακαλώ!
Εντάξει, όχι αστυνομία. Μην κλαις, δεν θα πάμε στην αστυνομία.
Πες μου το όνομά σου, έστω.
-Αλί. -Πώς;
-Αλί. -Αλί.
Αλί.
Οι γονείς σου;
Δεν έχω πατέρα.
Κι η μάνα σου;
Καλά. Πεινάς;
Θα φας, έτσι;
Έφτιαξα ρύζι.
Αλλά δεν γίνεται εκεί. Έλα στο τραπέζι να φάμε άνετα.
Φημίζομαι για το τέλειο ρύζι μου.
Έλα.
Θα φάμε πρώτα και μετά συζητάμε τι θα κάνουμε. Εντάξει;
Έλα, σερβίρω.
Έτοιμο! Έλα, άντε.
Έλα, μη φοβάσαι.
Το αφήνω εδώ, εντάξει;
Εντάξει.
Μυρίζει υπέροχα!
Ορίστε.
Κέτσαπ.
Δεν χορταίνεις με ρύζι χωρίς κέτσαπ. Εντάξει;
Πρώτη φορά το τρως με κέτσαπ;
Για πες, σου αρέσει;
Λοιπόν, Αλί…
Θα μου πεις;
Πώς βρέθηκες εδώ;
Πού μένεις;
Κοίτα.
Αν δεν μιλήσεις…
πρέπει να πάμε στην αστυνομία.
Μη, σε παρακαλώ!
Το 'σκασες;
Γιατί;
Πρέπει να βγάλω λεφτά.
Λεφτά;
Τι να τα κάνεις, παιδί πράμα;
Για να σώσω τη μαμά.
Από ποιον;
Από τον πατριό μου.
Θα πάρω τη μαμά μαζί μου.
Ο πατριός σου σ' έβαλε στο σακί;
Όχι, η μαμά μου.
Αλί…
Γιατί μια μάνα να βάλει το παιδί της σε ένα σακί;
Ο πατριός ήταν;
Μη φοβάσαι.
Φόρα αυτά τα παπούτσια. Είσαι ξυπόλυτος.
Μπορεί να σου είναι λίγο μικρά, αλλά θα τα βολευτείς.
Μη φοβάσαι.
Κανείς δεν θα σε πειράξει.
Ξέρεις κάτι;
Μένω εδώ κοντά. Μπορείς να μείνεις μαζί μου απόψε.
Μιλάμε αύριο για το τι θα κάνουμε, ναι;
-Έλα μέσα. -Τι έγινε;
Έλα μέσα.
-Πού ήσουν σήμερα; -Εδώ. Τι έγινε;
-Πού πήγες; -Γιατί ψιθυρίζεις; Είναι κάποιος εδώ;
-Ξεστράτισες; -Πήγα στο Τσιχανγκίρ. Δεν έκανα τίποτα!
-Γιατί μου ζήτησες να έρθω… -Ησυχία.
Έλα μαζί μου.
Κοίτα. Αυτό το παιδί ήταν μέσα στο σακί σου.
Τι θα τον κάνω τώρα;
-Αδερφέ… -Τι;
Δεν ξέρω…
Να πάμε στον μπαρμπα-Ταχσίν.
Στον μπαρμπα-Ταχσίν; Τι είν' αυτά που λες;
Δεν τον ξέρεις; Θα πήγαινε το παιδί κατευθείαν στην αστυνομία!
Ας το πάει! Έχει νόημα να κρατάμε το παιδί…
Είναι καταμελανιασμένο! Παντού!
-Τον χτυπάνε στο σπίτι. -Τουλάχιστον έχει σπίτι.
Μακάρι να είχα ένα σπίτι, να με χτυπάνε οι γονείς μου μέσα.
Όλα τα παιδιά τρώνε ξύλο.
Κι εμάς μας τσάκιζαν.
Ούτε και για μας ήταν εύκολο.
Πήγαινε το παιδί στην αστυνομία, ρε φίλε.
Η μάνα του τον έβαλε στο σακί.
Ήταν τόσο απελπισμένη, που αναγκάστηκε να τον εγκαταλείψει.
Πώς να τον εγκαταλείψω κι εγώ;
Όχι.
Δεν θα τον εγκαταλείψω χωρίς να μάθω την αλήθεια.
Κι αν η μάνα το μετανιώσει και πάει στην αστυνομία;
Ξέρει πού τον άφησε. Εμένα θα γαμήσουν, όχι εσένα.
Στο δικό μου σακί ήταν. Ξεφορτώσου το.
Ούτε τον εαυτό σου δεν μπορείς να φροντίσεις, θες και παιδί;
Για τον Θεό, ξεφορτώσου το παιδί.
Θα το κάνεις;
Πες κάτι.
-Ορκίσου μου. -Τι;
-Ορκίσου μου. -Μη με βάζεις να ορκιστώ…
-Ορκίσου να μην το πεις στον θείο Ταχσίν. -Αδερφέ…
Ορκίσου ότι δεν θα το πεις. Θα του το πω εγώ αν χρειαστεί.
-Ορκίσου μου, Γκόνζι. -Εντάξει.
-Ορκίσου, είπα! -Καλά. Ορκίζομαι!
-Ορκίζομαι! -Εντάξει.
-Ορκίζομαι. Σταμάτα. -Εντάξει.
-Εντάξει; -Εντάξει.
Ορκίζομαι. Εντάξει.
-Ορκίζομαι. -Εντάξει. Ωραία, φίλε.
-Σε αφήνω, εντάξει. -Έγινε.
-Εντάξει, όλα καλά. -Εντάξει.
Όλα καλά.
-Θα πας στο χαμάμ; -Είναι η μέρα του μπάνιου. Πόσο κάνουν;
-Πενήντα λίρες. -Πενήντα.
Έχεις κάνα σορτσάκι και κάνα κοντομάνικο για αγοράκι οχτώ, εννιά ετών;
-Και βέβαια. Περίμενε. -Εντάξει.
Εσείς…
Σας είδα στο νοσοκομείο.
Το παιδί καλά;
Μεχμέτ, αυτά θα του κάνουν.
Θα είναι μια χαρά.
-Εντάξει. Πόσο κάνουν; -Για σένα, 40 λίρες.
Ορίστε.
Ευχαριστώ.
Πιο σιγά, γαμώτο.
Καίει πολύ!
Ρε φίλε, ακόμα ζέχνεις.
Δώσε μου το τάσι. Έλα.
Καίει!
Πρέπει να το ρίχνεις σιγά σιγά, ηλίθιε!
Ποιοι είναι αυτοί;
Οι γονείς μου.
-Τους έχεις δει ποτέ; -Όχι.
-Τότε; -Δεν μπορώ να τους φαντάζομαι;
Ρε! Μην πετάς νερό!
Σταματήστε!
Σταθείτε! Επίθεση!
-Θεέ μου! -Μέμο!
Άρπα την!
Έλα, πέτα τους νερό.
Άντε! Πήγαινε!
Σταμάτα.
Όχι σ' εμένα, σ' αυτούς!
Μια στιγμή, ρε φίλε.
Εντάξει, φτάνει!
Αφού σ' αρέσει το νερό, θα σε πάω στη θάλασσα.
-Ναι! Θα μου μάθεις κολύμπι; -Δεν ξέρεις;
-Όχι. -Και βέβαια θα σου μάθω.
Ασημένιο είναι το τάσι
Για βρομοδουλειά πήγε το καρντάσι
Ασημένιο είναι το τάσι
Για βρομοδουλειά πήγε το καρντάσι
Σε μπελάδες μ' έχει βάλει
Ο θειος σου
Ο θειος σου το ρεμάλι
Γιαβρί μου, σου το 'πα
Οι υφάντρες, γιαβρί μου, όπα όπα
Ασημένιο είναι το τάσι
Όμορφοι και καθαροί.
Λοιπόν, και τώρα…
Χτένα.
Για να δούμε. Κι εδώ…
Ωραία είναι. Πεινάς;
-Τι να φάμε; Γκόνζι! -Ναι, αδερφέ;
-Πεινάσαμε εμείς. -Τι θα φάμε;
Μήπως ένα χάμπουργκερ;
Ναι!
Εντάξει. Ευχαριστώ. Γεια στα χέρια σου. Να είσαι καλά.
-Ορίστε. -Έχουμε και τηγανιτές πατάτες! Τέλεια!
Ορίστε, Αλί.
Πάρε πατάτες.
-Ξέρεις τι θα κάνουμε απόψε; -Τι;
-Δεν είναι τα γενέθλιά σου; -Κάτσε, τι είν' αυτά που λες;
Ξέρει κανείς από μας πότε έχει γενέθλια;
Όχι, Γκόνζι.
Ρε φίλε, μην το χαλάς.
Θα κάνουμε πάρτι για τον Αλί απόψε.
Θα καλέσουμε τα παιδιά, θα παίξουμε μουσική…
Θα πάρουμε τούρτα απ' τον Χουσεΐν.
Καλή ιδέα, έγινε.
-Θα έχει πλάκα, θα το χαρεί. -Εντάξει.
-Εντάξει; Πες το στα παιδιά. -Έγινε. Γεια σου, Ψύλλε.
Θα κάνουμε πάρτι απόψε σπίτι μας, ετοιμάσου.
Κάλεσέ τους όλους. Φέρτε και μουσικούς.
Αλί, ποιες τούρτες σου αρέσουν;
-Εμένα; -Ναι. Σοκολάτα, φράουλα, μπανάνα;
-Να πάρουμε σοκολάτα; -Σοκολάτα;
Ωραία φαίνεται.
Γκόνζι, περιμένετε εδώ εσείς. Έρχομαι.
Έγινε, αδερφέ.
Καλώς ήρθες, Μεχμέτ.
-Πώς πάει, Χουσεΐν; -Τα ίδια.
Έχεις τίποτα να πάρουμε; Κάνουμε πάρτι γενεθλίων απόψε.
-Ποιος έχει σειρά; -Δεν έχει σημασία, όλοι γιορτάζουμε.
-Σωστά. Έλα μέσα. -Ευχαριστώ.
Τι γεύση;
-Δεν είναι μπαγιάτικες, έτσι; -Τριών ημερών το πολύ.
-Εντάξει. Αυτή τι είναι; -Την έκανα προχθές. Κροκάν.
-Είναι καλή, έτσι; -Μια χαρά.
Θα πάρω αυτήν, τότε.
-Να σου πω, θα μου δώσεις και κεριά; -Εννοείται.
-Αδερφέ! -Να 'σαι καλά.
-Αδερφέ! -Αλί;
Αλί; Τι έπαθες;
-Μια κυρία προσπάθησε να με απαγάγει. -Τι;
-Πού είναι ο Γκόνζι; -Δεν ξέρω.
Έλα εδώ. Ποια ήταν;
Ποια ήταν, Αλί; Ποια; Δείξε μου!
-Εσύ το έκανες; -Μαστουρωμένος είσαι; Γιατί φωνάζεις;
Ποιος το έκανε;
Αλί…
Μη φοβάσαι. Εγώ είμαι εδώ, εντάξει;
Αδερφέ, βρήκα ένα φοβερό μπουκάλι…
Γιατί άφησες μόνο του το παιδί;
-Έψαχνα τα σκουπίδια… -Γαμώτο!
Κάποια πήγε να τον πάρει. Κι αν τα κατάφερνε, Γκόνζι;
Ο λαιμός μου, αδερφέ…
Μεχμέτ;
Αλί;
Εντάξει, πάμε.
Έλα.
Πάρτε παντόφλες!
Θα κάνουμε πάρτι απόψε.
Ανυπομονείς;
Εντάξει, κατούρησες;
Όχι δα!
Λοιπόν…
Ποιος έχει γενέθλια απόψε;
-Εγώ! -Εγώ!
Αφήστε τα αυτά!
Τα δικά σου δεν γιορτάσαμε τις προάλλες;
Να το ξανακάνουμε να κάνω κι άλλη ευχή.
Εννοείται, θα το ξανακάνουμε. Να το κάψουμε, γαμώτο!
Έτσι μπράβο, αδερφέ!
-Γκόνζι; -Ναι, αδερφέ;
Έτοιμη η τούρτα;
Πάω να τη φέρω.
Τι έγινε, παλαβιάρηδες;
-Κάνε ευχή πριν τα σβήσεις. -Εγώ θα τα σβήσω;
Προηγούνται οι μικρότεροι.
Κάντε όλοι μια ευχή.
-Έκανες ευχή; -Ναι.
Άντε.
Μη γελάτε.
Έλα να φυσήξουμε μαζί.
Άντε.
Ένα, δύο, τρία.
-Μπράβο! -Μπράβο!
Καλή είναι.
Σ' αρέσει;
-Είναι πολύ νόστιμη. -Ναι.
Τι ευχή κάνατε;
Αμάσητη την κατάπιε.
Εγώ ευχήθηκα να δω τη μαμά μου.
Κάθε χρόνο την ίδια ευχή κάνεις. Καλύτερα να αλλάξεις. Έλα τώρα.
Εγώ ευχήθηκα να πεθάνω.
Γιατί; Μικρός είσαι ακόμα. Γιατί να θες να πεθάνεις;
Έχεις χρόνια μπροστά σου. Θα γίνεις κοτζάμ άντρας.
Γιατί θες να πεθάνεις;
Ξέρεις ότι η μαμά μου πέθανε όταν ήμουν μικρός, έτσι;
Ναι, και;
Αν πεθάνω μεγάλος, δεν θα μπορέσει να με αναγνωρίσει.
Καλά δεν λέω;
Τι ευχή έκανες εσύ;
Να έρθει η μαμά εδώ, μαζί μου.
Γίνεται αυτό.
Πρέπει να μαζέψω λεφτά πρώτα.
Πόσα χρειάζεσαι;
Αρκετά για να ζω και τη μαμά.
Μπορώ να δουλέψω κι εγώ;
Θα το σκεφτούμε.
-Θα μου μάθεις κολύμπι αύριο; -Και βέβαια θα σου μάθω, το είπα.
Πού θα πάμε;
Στο Σαραϊμπουρνού.
Έχει δυνατά ρεύματα, αλλά εκεί έμαθα κι εγώ να κολυμπάω.
Θα με ακούς, όμως. Δεν είναι πολύ βαθιά, πάντως.
Η μαμά θα χαρεί πολύ αν δει ότι ξέρω κολύμπι.
Φυσικά. Εννοείται ότι θα χαρεί.
-Μεχμέτ; -Τι;
Αγαπάς τη μαμά σου;
Όλοι αγαπούν τη μαμά τους, Αλί.
Πού είναι;
Πολύ μακριά.
Γιατί δεν πας να τη βρεις, αν την αγαπάς;
Θα το κάνω, Αλί.
Θα το κάνω.
Σύντομα.
Αλί;
Αλί!
Τσαγλά…
Είδατε τον Αλί; Το αγόρι που ήταν μαζί μου χθες.
-Τι έγινε, καλέ μου; -Τον είδατε ή όχι;
Δεν τον είδα, τ' ορκίζομαι. Τρελάθηκε αυτός!
Αλί!
Είδατε ένα αγόρι κάπου οχτώ με εννιά; Τον λένε Αλί.
Μιλήστε!
Αλί!
-Τι έγινε; -Τι συνέβη;
-Τι τρέχει; -Αδερφέ;
Τον Γκόνζι…
Αλί;
Πού ήσουν, Αλί; Σε έψαχνα όλο το πρωί.
Είδα τη μαμά μου στον ύπνο μου.
Σαν να ήταν κάπου εδώ γύρω.
Με φώναζε.
Πήγα να τη βρω. Δεν τη βρήκα και γύρισα.
Αλί…
Αυτό το μέρος δεν είναι ασφαλές.
Μην ξαναβγείς ποτέ χωρίς εμένα, εντάξει;
Με κατατρόμαξες.
Ξέρεις τη διεύθυνσή σου;
Θα μου δείξεις, αν πάμε εκεί που μπήκες στο σακί;
Γιατί;
-Να πω στη μαμά σου ότι είσαι καλά. -Ο πατριός μου θα με δει.
Δεν θα σε δει, Αλί. Θα καταστρώσουμε ένα σχέδιο.
Δείξε μου το σπίτι σου,
κι εγώ θα μιλήσω στη μαμά σου όταν φύγει ο πατριός. Εντάξει;
Όχι, η μαμά μου μου είπε να μην ξαναγυρίσω.
Φοβόταν, Αλί. Τι να έλεγε;
Δεν θέλω να φοβηθεί παραπάνω.
Μη με παρεξηγήσεις, δεν πάω να σε ξεφορτωθώ.
Θέλω μόνο να μάθει ότι είσαι σώος κι αβλαβής.
Αδερφέ;
-Θα βρούμε τα λεφτά, έτσι; -Σίγουρα, Αλί. Ευκολάκι.
Κοίτα.
Θα κάνουμε μια συμφωνία.
Δείξε μου το σπίτι σου, κι εγώ θα σου βρω τα λεφτά, εντάξει;
Δώσε χέρι.
-Σύμφωνοι; -Σύμφωνοι.
Πάμε στη θάλασσα;
Έγινε.
Έλα εδώ!
-Δεν θα πνιγώ, έτσι; -Έλα εδώ, θα σε κρατάω.
Μην πατήσεις τίποτα κοφτερό.
-Είναι κρύα! -Θα ζεσταθείς όταν μπεις.
Έλα εδώ, άντε!
Πιάσε με!
Ξάπλωσε μπρούμυτα.
-Συνέχισε! -Κολυμπάω!
Γκόνζι! Έλα εδώ!
Κολυμπάω!
Μπράβο.
Μπράβο σου.
Λοιπόν, έμαθες να κολυμπάς σήμερα.
Η μαμά σου θα πάθει πλάκα.
Θα πει "Μπράβο, αγόρι μου".
Λοιπόν. Καληνύχτα.
Αδερφέ Μεχμέτ;
Ευχαριστώ.
Παρακαλώ, Αλί.
Έφτιαξες τσάι, Μεχμέτ;
Ορκίστηκε να μη σου το πει. Και σου το πρόφτασε αμέσως, έτσι;
Μη θυμώνεις με τον Γκονζάλες. Πες μου τι σκατά θα κάνεις.
Δεν ξέρω.
Εμφανίστηκε απ' το πουθενά. Να τον έδιωχνα;
Οι γονείς του θ' ανησυχούν. Προσπάθησες να τους βρεις;
Μίλησα στο αγόρι.
Θα με πάει στο σπίτι του και θα μιλήσω στη μαμά του.
Και τι θα της πεις;
"Είναι καλά, μην ανησυχείς. Θα σου τον φέρω όποτε θελήσεις".
Κι αν η μαμά του τον έδιωξε επίτηδες;
-Κι αν δεν τον θέλει πίσω; -Όχι, θείε.
Ήθελε να τον σώσει από τον πατριό του.
Πού το ξέρεις;
Το είδα.
Είναι όλο μελανιές.
Τι σκατά έκανε η μάνα του όσο αυτός τις έτρωγε;
Δεν θα είχε επιλογή η κακομοίρα.
Μάλλον αυτός ο καριόλης θα τους χτύπησε τόσο που τρόμαξε.
-Για να σώσει το παιδί… -Το έβαλε στο καρότσι, αυτό λες;
-Ακριβώς. -Ας πούμε ότι έτσι έγινε.
Η μαμά του δεν θα είχε φάει την Κωνσταντινούπολη για να τον βρει;
Ίσως να τον ψάχνει τώρα που μιλάμε.
Θα χαρεί όταν τον πάω πίσω.
Κι αν πει
"Εγώ τον έδιωξα, δεν τον θέλω πίσω";
-Τι θα κάνεις, τότε; -Δεν είναι δυνατόν, θείε Ταχσίν.
Σε παρακαλώ, τι σόι μάνα θα το έκανε αυτό;
Όλες οι μανάδες αγαπάνε και προστατεύουν τα παιδιά τους
και είναι αφοσιωμένες σ' αυτά, έτσι;
Έτσι δεν είναι, θείε;
Πες μου, τότε, Μεχμέτ.
Πού είναι οι μανάδες όλων αυτών των παιδιών;
Πού είναι η μάνα του Γκονζάλες;
Πού είναι η μάνα του Ψύλλου; Πού είναι η μάνα του Άραβα;
Γιατί είναι όλα αυτά τα παιδιά στους δρόμους;
Καλά λες, θείε.
Θα τον φροντίσω εγώ, λοιπόν.
Όπως εσύ φροντίζεις εμάς.
Είσαι άρρωστος, αγόρι μου. Είσαι άρρωστος.
Θείε Ταχσίν!
Αλί!
Γιατί γελάτε;
Άντε γαμηθείτε.
Αλί!
-Τι έγινε; -Έλα κάτω, σου έχω ένα δώρο.
Κάνε γρήγορα!
Μη γελάσετε, εντάξει;
Για έλα να δούμε.
Οπαλάκια!
Μου ζήτησες να σου βρω δουλειά, οπότε σου βρήκα.
Τι δουλειά;
Δουλειά.
-Δικό μου είναι αυτό; -Και βέβαια!
Μόνος μου το έφτιαξα για σένα. Δώσε χέρι.
Θα πάμε για δουλειά μαζί, Αλί. Θα σου μάθω τα πάντα.
-Εντάξει; -Εντάξει.
Τι να μαζεύεις, πού να ψάχνεις…
Πιάσ' το.
Λοιπόν, τώρα…
Για να δούμε. Βάλε το χέρι σου εδώ. Και βάλε και το άλλο έτσι.
-Μπράβο. Είσαι έτοιμος; -Ναι!
Να παραβγούμε;
Έλα.
Κάνε πίσω.
Έτσι.
Θα δώσω το σήμα. Τρία, δύο, ένα,
πάμε!
Πάτα το πολύ καλά.
Πιάνουν πολύ χώρο, πρέπει να τα διαλύσεις.
Βάλ' τα στα πλαϊνά του σάκου, για να στέκεται σαν κουτί. Έτσι.
Πήδα!
Πάμε.
Βγάλε το καπάκι και σφίξε πολύ καλά για να φύγει ο αέρας.
Έλα.
Κι αυτό εδώ;
Αλί, κοίτα.
Τέτοια μπουκάλια να τα μαζεύεις. Πιάνουν πέντε λίρες.
-Έχει πολλά εδώ τα Σαββατοκύριακα. -Εντάξει.
Πεινούσες, έτσι;
Ξεκινήσαμε από εκείνη τη γέφυρα το πρωί.
Κάναμε τον γύρο, ανεβήκαμε εκεί κι ήρθαμε εδώ.
Πάρε.
Τι ωραίο!
Μ' αυτό έπαιζα μικρός.
Πάρ' το.
Είσαι κουρασμένος;
Αν είσαι ξύπνιος όταν γυρίσω, θα παίξουμε.
Αν κοιμάσαι, θα τα πούμε το πρωί. Εντάξει;
Εντάξει.
Αδερφέ Μεχμέτ, πού είναι ο Αλί;
-Πού είναι; -Πού είναι ο Αλί;
Πάλι μαστουρώσατε;
-Γιατί γελάτε; -Πού είναι ο Αλί, αδερφέ;
"Πού είναι ο Αλί;" Τι σε νοιάζει; Στο σπίτι, κοιμάται.
Φρόνιμα, έτσι;
-Έτσι ρώτησα. -Άσε μας!
Πού είναι;
Εσείς εκεί!
Τι κάνετε;
Αλί!
Σνίφαρες κόλλα;
Αλί!
Το τηλέφωνό μου…
Τον Γκόνζι…
Ναι; Γκόνζι, έλα στο σπίτι μου αμέσως!
Αλί!
Άνοιξε τα μάτια σου. Αλί!
Μ' ακούς; Αλί.
Αλί, γιατί το έκανες αυτό;
Αλί!
Αλί; Μίλα μου, Αλί.
Είπαν ότι θα έβλεπα τη μαμά μου αν σνίφαρα.
Γι' αυτό το έκανα.
Αλί…
Μην το ξανακάνεις, εντάξει;
Αλί.
Μην το ξανακάνεις ποτέ.
Γιατί με χτύπησες;
Δεν σε χτύπησα, Αλί. Ένα χαστουκάκι ήταν για να συνέλθεις.
Γιατί δεν αφήνεις τη μαμά ήσυχη;
Αλί;
Εγώ είμαι, ο Μεχμέτ.
Θα μου δώσεις πίσω τη μαμά μου;
Αλί, ο Μεχμέτ είμαι.
-Γιατί με χτύπησες; Τι σου έχω κάνει; -Ο Μεχμέτ είμαι, Αλί. Σε παρακαλώ, μη.
Ένα χαστουκάκι ήταν για να συνέλθεις. Δεν είμαι ο πατριός σου, ο Μεχμέτ είμαι.
-Άφησέ με! -Έλα εδώ. Σταμάτα, Αλί!
-Άφησέ με! Αμέσως! -Σταμάτα, Αλί! Μου ραγίζεις την καρδιά.
-Με πονάς, Αλί. Σταμάτα! -Άφησέ με!
Μαμά;
Θα είμαι καλό παιδί στο εξής.
Το υπόσχομαι.
Αλί, η φωτογραφία είναι δική μου.
Δώσ' τη μου.
Μου λείπεις πολύ, μαμά.
Εγώ είμαι, Αλί. Δική μου φωτογραφία είναι. Η μαμά μου είναι.
Αλί. Δώσ' τη μου.
Δώσε πίσω τη φωτογραφία μου, Αλί, έλα.
Τι δουλειά έχεις εσύ εκεί;
Εγώ είμαι, Αλί.
Είναι δική μου η φωτογραφία. Δεν είσαι εσύ, εγώ είμαι!
-Είσαι ο πατριός μου. -Δεν είμαι! Είναι δική μου η φωτογραφία!
Δώσ' τη μου, Αλί!
Δώσ' τη! Μην το κάνεις αυτό!
Μην τη σκίσεις, Αλί! Σε παρακαλώ, μη, Αλί!
Τι έκανες, Αλί; Μη, Αλί…
Τι έκανες, Αλί;
Αλί! Τι πήγες κι έκανες;
Αλί…
Τι έγινε, αδερφέ;
Έδωσαν στον Αλί να σνιφάρει.
Ήθελα να τον πάω στο νοσοκομείο.
Τώρα είναι μια χαρά. Κοιμάται. Έχει ηρεμήσει.
Τι έπαθε η φωτογραφία;
Νόμιζε ότι ήμουν ο πατριός του. Την έσκισε.
Έλα, αδερφέ. Έλα. Τελείωσε, εντάξει;
Έλα.
Δεν πειράζει.
Δεν γίνεται να τον πάμε στο νοσοκομείο επειδή σνίφαρε κόλλα.
Τον έβαλαν να σνιφάρει λέγοντας ότι θα δει τη μαμά του.
Οπότε, το έκανε.
Του λείπει τόσο πολύ η μαμά του, που σνίφαρε κόλλα.
Και σ' εμένα το έκαναν τα καθάρματα.
Παλιά, τότε που βρέθηκα στον δρόμο.
Κι εμένα με ξεγέλασαν.
Όλα καλά τώρα, αδερφέ. Δεν ξαπλώνεις λίγο;
Όλοι τα περάσαμε αυτά. Μην ανησυχείς γι' αυτόν, ξεκουράσου.
Εντάξει; Άντε.
Γκόνζι.
Αυτό που του συνέβη με διαλύει.
Θα τον πάω σπίτι του αύριο.
Πού πάμε;
Θα μαζέψουμε χαρτί και μετά θα πάμε στο Τσιχανγκίρ.
Να μην πάμε εκεί.
Είπες ότι θα μου δείξεις το σπίτι σου.
-Μα δεν ξέρω πού είναι. -Θα θυμηθείς όταν το δεις.
-Σου θυμίζει κάτι αυτή η γειτονιά; -Ναι.
Εδώ κοντά έμενες;
Είπες να μη σε πάω στην αστυνομία. Δεν σε πήγα.
Ζήτησες δουλειά και σου βρήκα. Τώρα πρέπει να μου δείξεις το σπίτι σου.
Ναι, Γκόνζι;
Είμαστε στο Τσιχανγκίρ. Ψάχνουμε το σπίτι του Αλί.
Έχει μια παιδική χαρά.
Δεν ξέρω.
Αλί;
Αυτό είναι το σπίτι;
Τον ξέρεις αυτόν;
Ποιος είναι;
Ο πατριός μου.
Μείνε εδώ.
Πού να πήγε;
Αλί!
Αλί; Μη φοβάσαι, εδώ είμαι.
Τι έπαθε το πρόσωπό σου; Έλα δω.
Ποιος σου το έκανε αυτό; Ποιος;
Αυτά τα καθάρματα;
Ο πατριός μου.
Ο πατριός σου;
Δεν γίνεται να το έκανε αυτός. Έφυγε. Γύρισε από εκεί για να σε χτυπήσει;
Δεν ξέρω.
-Πες την αλήθεια. -Την αλήθεια λέω!
Αυτά τα καθάρματα σε χτύπησαν επειδή είμαστε στην περιοχή τους, έτσι;
Περίμενε εδώ.
-Ποιος χαστούκισε το παιδί; Εσύ; -Σ' εμένα μιλάς;
Είσαι στην περιοχή μας.
-Αστυνομία! -Αστυνομία!
Περαστικά.
Παραλίγο να σας χάσουμε.
Τυχερός ήσασταν.
Είναι καλά το παιδί σας;
Ορίστε;
Δεν ήταν άρρωστο;
Είναι καλά τώρα;
Είστε υπό την επήρεια των φαρμάκων. Ξεκουραστείτε, κύριε.
Εσείς…
Ποια είστε;
Κύριε.
Δεν έχει τελειώσει ακόμα η αιμοκάθαρση.
Μείνετε ακίνητος, εντάξει;
Περαστικά.
-Γκόνζι. -Αδερφέ;
Ο Αλί;
Δεν είναι εδώ.
Τι εννοείς;
Θέλω να πω… Δεν κατάφερα να τον βρω, αδερφέ.
Δεν τον βρήκες;
-Τι σκατά κάνεις; -Άφησέ με!
Τρελάθηκες; Το μισό σου αίμα είναι ακόμα στο μηχάνημα!
-Πρέπει να φύγω! Άσε με! -Σύνελθε!
Άφησέ με, Γκόνζι! Άσε με να φύγω!
-Άσε με! -Αδερφέ!
Άφησέ με!
-Άσε με να φύγω. -Θα πεθάνεις!
Άφησέ με! Άσε με…
Άφησέ με…
Θα αυτοκτονήσεις.
Πάρε με από δω.
Πάλι του τα πρόφτασες;
-Σε παρακαλώ, αδερφέ. -Σκάσε.
Τι κάνεις, Μεχμέτ; Γιατί πήρες τα λεφτά;
-Έχω κάτι να κάνω. -Αρκετά, Μεχμέτ.
Φύγε από μπροστά μου, θείε Ταχσίν.
Δώσε μου τα λεφτά. Αν τα χάσεις, δεν θα τα ξαναμαζέψουμε.
-Δώσ' τα, αδερφέ. -Φύγε! Άσε με!
Θα σας μαχαιρώσω όλους! Δεν με νοιάζει αν είστε αδέρφια μου!
-Πίσω! -Δώσ' το μας, Μεχμέτ.
-Δώσε… -Αφήστε με! Άκρη, θείε Ταχσίν!
-Πάντα σε ξεγελάνε, Μεχμέτ. -Κανείς δεν μπορεί να με ξεγελάσει!
-Αυτό θέλεις να πιστέψεις! -Τι πίστεψα, θείε Ταχσίν;
Δεν με πήγες ποτέ στη μάνα μου.
Δεν προσπάθησες ποτέ!
Με αντιμετώπιζαν σαν μπάσταρδο!
Δεν θα περάσει τα ίδια κι ο μικρός.
Έδωσα μια υπόσχεση. Μια υπόσχεση.
Θα τους σώσω και τους δύο.
Θα τους σώσω.
Άσε με.
-Αδερφέ! -Άφησέ τον.
Άσ' τον.
ΟΔΟΣ ΜΑΡΤΥΡΩΝ
Πρέπει να βγάλω λεφτά. Για να σώσω τη μαμά.
Είσαι άρρωστος, αγόρι μου. Είσαι άρρωστος.
Έχω τα λεφτά. Θα ζήσω.
Θα ζήσω γι' αυτό το αγόρι.
Ήρθα να σας πάρω.
Εσένα και τον Αλί.
Καλό μου αγόρι…
Κοίτα.
-Τι είναι αυτά; -Έχω τα λεφτά. Θα σας σώσω.
Πάλι εσύ;
Σε βαρέθηκα! Πάλι εσύ! Μην ξαναρθείς εδώ ποτέ! Φύγε!
-Φύγε! Κάνε στην άκρη! -Ηρέμησε.
Πού είναι ο Αλί;
Ο Αλί δεν είναι εδώ, παιδί μου.
Αλί!
Ήρθα, Αλί!
Αλί!
Μεχμέτ Αλί, φτάνει.
Αλί, πού είσαι;
Πού είσαι, Αλί;
Πού τον κρύψατε; Πού είναι;
Άκρη.
Δεν πήρες το μάθημά σου;
Πού πας;
Πού πας; Δεν σε προειδοποίησα;
Τι έκανες; Θα σε σκοτώσω!
Θα σκοτώσω κι εσένα και τη μάνα σου! Είσαι κακός μπελάς! Θα σε σκοτώσω!
Ξέρουμε ότι έμενες εδώ παλιά, παιδί μου.
Ρωτήσαμε τους γείτονες για σένα. Οι άκαρδοι γονείς σου σε παράτησαν.
Δεν σου το είπα;
Μεχμέτ Αλί! Φτάνει, άσε ήσυχο τον γιο μου!
Παιδί μου… Έλα εδώ, παιδί μου.
Η οικογένειά σου έφυγε από δω, γιε μου.
Ξέρω ότι έχεις υποφέρει, αλλά πρέπει να αποδεχτείς την πραγματικότητα.
Δεν έχεις οικογένεια.
Άσε μας στην ησυχία μας.
Αντίο, μωρό μου.
Μαμά!
Αντίο, μωρό μου.
Μαμά!
Φτάνει!
Φτάνει πια!
Φτάνει…
Είχα τον Μεχμέτ Αλί σαν αδερφό.
Μεγαλώσαμε μαζί.
ΟΔΟΣ ΜΑΡΤΥΡΩΝ
Προσπαθούσαμε να χτίσουμε τη ζωή μας με ό,τι πετούσαν οι άλλοι.
Ιδιαίτερος ο Μεχμέτ Αλί.
Κάποιες φορές έχανε τα λογικά του.
Αλί! Αλί;
Τελευταία, δεν ξεχώριζε τη φαντασία από την πραγματικότητα.
Μ' αυτό έπαιζα μικρός.
Πάρ' το.
Αλί!
Η παιδική του ηλικία τον καλούσε.
Έλα κάτω, σου έχω ένα δώρο. Κάνε γρήγορα!
Έκανε τα πάντα για να έχει μια ευτυχισμένη παιδική ηλικία.
Παιδιά!
Αλί, έλα να φυσήξουμε μαζί.
Άντε.
Βλέπαμε πόσο τον φρόντιζε.
Δεν είπαμε τίποτα.
Είσαι πολύ όμορφος.
Δεν μπορούσαμε.
Γκόνζι! Εντάξει, φτάνει!
Αφού σ' αρέσει, πάμε στη θάλασσα.
Ήταν πιο χαρούμενος από ποτέ.
Πού ήσουν σήμερα;
Αυτό το παιδί ήταν μέσα στο σακί σου. Τι θα τον κάνω τώρα;
Θείε, γύρισε ο Αλί.
Η φωτογραφία είναι δική μου! Δώσ' τη μου, Αλί!
Μη, δώσ' τη πίσω. Μη, Αλί!
Μη! Τι πήγες κι έκανες, Αλί;
Αλί!
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ
Ήθελε μόνο το παρατημένο παιδί που ήταν κάποτε να βρει τη μαμά του.
Μαμά…
Ο Μεχμέτ Αλί μεγάλωσε στον δρόμο.
Δεν είχε μητέρα να τον φροντίσει.
Ήταν ολομόναχος.
Σαν κι εμάς.
Υποτιτλισμός: Αγγελική Πανοτάρα