Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
-Merhaba, hoş geldiniz. -Hoş bulduk.
-Mersi. -İyi eğlenceler.
Yasin Bey! Bir bakabilir miyiz?
-Eşinizle bir poz. -Gel canım.
-Çok ışık vuruyor. -Sağ olun. Işıklar!
Çok teşekkürler. Bir tane daha rica etsek?
Hoş geldiniz. Bir poz alabilir miyiz Aslı Hanım?
Kızlar, atalım mı bir tur?
-Siktir git lan buradan dallama! -Gitsene arkadaşım!
Hadi be oğlum, hadi be.
Oğlum, hadisene lan!
Allah Allah… Amına koyayım, çattık. Oğlum, hadisene lan!
Bakma lan öyle çirkin çirkin, hadi.
Abi!
Abi?
Mehmet abi?
Abi, sen yine mi kâğıda çıktın ya?
Spor oluyor oğlum, hava da almış oluyorum. Paslandık lan burada otur otur.
Spor senin neyine ya? Biz çıkıyoruz kâğıda, yormasana kendini.
-Al işte, öldürecek misin kendini? -Başım döndü.
Başın döndü ya.
-Ölmeye çalışıyorsun sen. -Geçer.
İlacın da bitti. Doktor "Dik tut." diyor.
Dik tut. Gel.
Alo? Tahsin Baba…
Gel. Dayan abim, dayan. Geldik, hadi. Dayan.
Yardım edin lan!
-Yol verin. -Taksi!
-Baba, yol ver! -Kenara çekil.
Yardım et! Biri yardım etsin. Hemşire yok mu ya?
-Sıra numarası alın hemen şuradan. -Hani? Ne?
Şurada, kapının önünde. Sıra numarası.
Lan, "Yardım et." diyorum, "Sıra numarası." diyorsun be.
Allah'ınız da mı yok oğlum sizin?
Dayan. Dayanabilecek misin?
Dik dur, tamam mı? Tamam.
Tamam, tamam.
Yardım edin! Yardım!
Ne olur yardım edin oğluma! Yardım edin!
-Yardım, nefes almıyor. -Sedye! Sedye, çabuk!
-Dikkat edin. -Açılın.
-Hastanın durumu nasıl? -Nabzı var.
-Solunum yolu açık. -Geçecek.
Bradikardisi mevcut. Anizokori mevcut.
-Doktor, nabzı çok düştü. -Kırmızı Alan'a alalım.
Annen sana söz veriyor yavrum, iyileşeceksin!
-Damar yolunu kontrol ediyorum. -Alerjik reaksiyon var mı kontrol edelim.
Hemen!
Oğlum…
İyileşeceksin, annen sana söz veriyor.
Geçecek her şey, geçecek.
Nefes al.
Ver.
Nefes al.
Ver.
Giyinebilirsin.
Böbrek nakli için sıradaymışsın.
Uygun donör bulunana kadar idare edeceksin böyle.
Diyaliz için de sıran gelmiş.
Yarın öbür gün mutlaka randevu al. Nefroloji'deki doktoruna görün.
Dayanamıyorum artık Doktor Bey.
Tahsin Baba!
Geç, geç.
…fırtınaya neden oldu.
Akşam bastıran sağanak yağış İstanbul'da etkili olmaya devam ediyor.
Meteoroloji'nin sarı uyarıda bulunduğu İstanbul'da
şiddetli yağış kameralara yansıdı.
-Öte yandan, Meteoroloji yetkilisi… -Çocuğu gördün mü Gonzi?
Ne oldu ona?
Bilmiyorum vallahi abi.
E, doktor ne diyor?
Aynı Tahsin Baba. Organ bekliyoruz işte.
-Para ne durumda? -Birikti sayılır.
Az kaldı.
Hele bir organı bulsunlar, gerisi kolay.
Aynen öyle Baba.
Yatsana abi, niye dikeldin?
Hani kokmuyordum lan ben?
Kokmuyorsun vallahi abi.
Lan siktir git. Doktorun burnu düştü lan kokudan.
Ya en azından ben almıyorum.
Kendine gelmeye başladın hemen.
Doktor buna morfin vurdu Baba. Birazdan bunun kafası da gelir, gör bak.
Ne zaman gitti ki kafası, gelsin?
Bu arada nöbetçi eczane bulmamız lazım. Doktorun yazdığı ilaçları alalım biz.
-Tamam, buluruz. -İyi Baba.
-Hamam ne zaman? -Yarından sonra, niye ki?
Bok gibi kokuyorsunuz be oğlum.
Haklı oğlum adam. Leş gibiyiz oğlum ya.
…biriken yağmur…
Baba, bırak kalsın be.
Bir itirazın yoksa.
Aynen.
Allah.
-İtirazım var bu zalim kadere -Var bu zalim kadere
İtirazım var bu sonsuz kedere
Feleğin cilvesine, hayatın sillesine
Dertlerinin cümlesine
İtirazım var
Yarım kalan sevgiye
Şu emanet gülmeye
Yaşamadan ölmeye
İtirazım var
Şşt, yakışıklı! Eğlendireyim mi seni?
Ne yapıyorsun abi?
Ah, yalan dünya
Yalan dünya
Yalandan yüzüme gülen dünya
Ah, yalan dünya
Yalan dünya
Yalandan yüzüme…
Gol!
Ne var lan?
İyiyim Gonzi.
Gelmiyorum lan bugün.
Şaka lan şaka.
Geliyorum beş dakikaya. Kahvaltı ediyorum, beklesinler.
Tamam, hadi eyvallah.
Hacer abla, günaydın.
Ör, ör. Kış geliyor.
-Beyler, afiyet olsun. -Eyvallah, sağ ol.
Ne yapalım?
-Abla, kolay gelsin. -Sağ ol.
-Hasan abi, hayırlı işler. -Eyvallah, sağ ol.
-Mehmet abi! -Ne var lan?
Beş liran var mı abi?
Lan sinyalciler, yolumu mu gözlüyorsunuz oğlum siz benim?
Yok vallahi abi.
Vereyim de gidin bali alın, değil mi lan? Ha? Çakal.
Ayıp ediyorsun abi, ekmek alacağız.
Siktir lan, ekmek alacakmış. Bilmiyor muyum ben sizi?
-Ekmek Mushaf çarpsın abi. -Yemin etme oğlum.
Yemin etme lan. Zaten çarpılmışsınız çarpılacağınız kadar.
Tiplere bak hele.
Ulan, siz var ya…
Siz beni bitirdiniz lan. Al.
Bak, içtiğini görürsem sıçarım ağzınıza.
Yürü lan.
-Bu çok güzel kız. -Şöyle dur…
-Mehmet, n'aber? -İyi, siz ne yapıyorsunuz?
Aynı işte. Çarktan dönüyoruz ayol. Börek yedik beraber.
Fazla var istersen, yer misin?
-Alayım da çocuklara götüreyim. -Tamam.
-Mehmet, sigaran var mı? -Var tabii ya.
-Bir dal alayım. -Dur.
-Al. -Alayım aşkım.
-Birkaç tane daha al. -Yok.
Bırakmaya çalışıyorum, paket bile taşımıyorum.
-Hadi bakalım. -Dur.
-Sağ ol aşkım benim. -Görüşürüz.
-Bay. -Dikkat et.
Çağla, sağ olun börek için.
Dikkat!
-Ne yapıyorsunuz lan? -Nerede kaldın abi?
Geldi. Gelmeyeceksin zannettik abi.
-Geldik oğlum işte. -Canın sağ olsun Mehmet abi.
Hadi.
Yavaş lan. Yavaş.
Al abi.
-Pire, ne yapıyorsun lan? -İyidir abi.
-Al oğlum, börek al. -Eyvallah.
Lan! Lacivertlere dikkat et.
-Tamam. -Bu sefer yakalanma.
-İyi, iyi. Toparlamışsın patron. -Evet.
Lan, dün gece geberiyoruz sandım ha.
-Sağ ol Gonzi. -Ne demek abi.
Ama bak sana bir şey söyleyeceğim, şu doktor işini boşlama ya.
-Beyler, börek? -Ben alırım abi.
-Alın işe çıkmadan. -Şunu da vereyim.
-Al kardeşim. -Eyvallah abi, sağ olasın.
-Al, koydum, al istediğin kadar. -Yavaş ye, öleceksin.
-Kolay gelsin. -Aldım. Eyvallah abi.
Bana bak, öyle hava güzel diye kâğıda çıkayım falan deme ha.
Beni dinlemiyorsun, Tahsin Baba'yı düşün. Adam seni merak edip duruyor.
Ya Gonzi, uzatma be kardeşim. Buradayız işte, nereye çıkacağız lan?
Abi, ben söyleyeyim. Dün gece az daha gidiyordun.
Aynen.
Gitmek sıkıntı değil de…
-Hayallerimiz ne olacak lan bizim? -Bizde hayal çok, hangi birini yapacağız?
-Hatırlamıyor musun lan müptezel? -Neyi hatırlamıyor muyum?
Ulan… Al.
Bu yazıyı senden başka kimse okuyamaz ki.
Lan yazdık ya geçen sene senin doğum gününde?
Ölmeden önce yapacaklarımızın listesi, o işte lan.
-Sen hâlâ tutuyor musun onları ya? -Tutuyorum tabii.
Ne iş, durdun da şimdi çıkardın bunu?
Lan oğlum, tam zamanı değil mi lan?
Nakil olmazsak "Biz de gezerdik siz gibi…"
"Siz de geleceksiniz biz gibi."
-Aynen. -Tövbe de lan.
Öyle, öyle. Yapmayalım mı lan şunları, ha?
Yapalım.
-Bak, ne yazıyor burada? -Gel, bak.
Bir.
"Anneni bul."
İki.
-Ne… -Abi, sen de okuyamıyorsun, bak.
-Dur lan. "Üstü açık arabaya bin." diyor. -Tamam, gel.
-Gel bin diyorum, binmiyorsun. -Lan…
-Siktir lan. -Amına koyayım!
Yak lan sigarayı!
Lan, mıntıkandan çıkma. Dikkat et de götünü kesmesinler ha.
Lan, bendeki göt kimsede yok!
Ben uyandırayım da, ayık ol yani.
Yavşak.
200, 300, 400, 500, 550, 600, 650…
1.000.
83 kilo, hepsi karton.
70 kilo abi.
Tamam.
45 kilo.
Tamam, al.
-Hey! -Ne var lan artist?
Bırak lan o şişeleri.
-Siktir git, işine bak lan. -Lan…
Siktir git, kendi çöplüğünde oyna lan!
-Ne diyorsun oğlum? -Oğlum, bak…
-Ne diyorsun? -Gel lan.
-Ne diyorsun?
-Gel, gel. -Ne var?
Ne var?
Kolay gelsin.
Gel lan.
Gel, gel.
-Hay amına… -Lan!
Nerede lan bu?
-Gel, gel! -Dur lan!
Lan, amına koyduğum!
-Gel buraya! -Gel lan!
61 kilo, karton.
Al.
Lan!
-Ay, ne oluyor? -Dur lan!
Ananı sikeyim!
-65. -Tamam.
Ne oldu lan amına koyduğumun angutları?
Nasıl olsa yakalarım lan ben seni.
-Neredesin mübarek? -Geldim abi ya. Gömü buldum, gömü.
Evet abilerim, kardeşlerim,
şu elimde gördüğünüz şişenin değeri on liradır
ama Kaçakçı Şüko'nun elinden geçtikten sonra
piyasaya çok değerli katkılarıyla gelecektir.
-Kaç şişe var lan? -Vallahi 10-15 şişe var.
Ne diyorsun ya?
Vay şanslı piç.
-Bu ne oğlum? Bu ne lan? -Puro.
Bakın lan tipine.
Bak, yarım puroyu bulmuş, bize burada hava basıyor kotikçi.
Puro purodur, yarımı tamı mı var? Buldun mu yapıştıracaksın, değil mi Pire?
-Doğrudur abi. -Tabii. Hadi devam.
Tamam.
-İyi akşamlar abi. -İyi akşamlar Pire.
Yavaş iç oğlum, sakin lan.
-Kaç kardeşim? -57, hepsi karton.
57.
-Al, şu depoziton. -Eyvallah abi.
-Al bunu da. -Sağ ol abi.
Dök de görelim hadi.
Abi, bugün sen döksen be? Bak, gelin damat varmış.
Sinyale çıkayım diyorum. Beş on kâğıt, para paradır. Ha?
Git. Ben hallederim.
-Vallahi? -Vallahi.
-Al iç. -Siktir.
-Hadi görüşürüz! -Lan, Gonzi!
Oğlum, bir eline yüzüne su tut, korkutma milleti.
-Ne? -Yavşak.
Beyler, siz de çıkın. Hadi, geç oldu. Ezan okunuyor.
-Al kardeşim. -Eyvallah abi.
-Eyvallah, iyi akşamlar. -Görüşürüz yarın.
Amına koyduğumun faresi.
Pist, kedi!
Lan!
Çık oradan.
Çık lan oradan. Kedi!
Pist!
O ne lan?
Nereden çıktın oğlum sen?
Tamam, tamam.
Tamam, korkma, tamam. Bak, bıraktım. Tamam.
Ne işin vardı çuvalda? Niye girdin?
Adın ne?
Konuşsana çocuk, dilini mi yuttun?
Bak, kalk yerden, üşüteceksin.
Tamam. Tamam, kal, tamam.
Tamam.
Dövdüler mi seni?
Evini mi kaybettin yoksa?
-Polise götüreyim mi? -Polise götürme beni!
-Ne olur polise götürme. -Tamam, polis yok.
Ağlama, tamam. Tamam, yok polis.
E, adını söyle bari.
-Ali. -Ne?
-Ali. -Ali.
Ali.
Annen baban kim Ali?
Babam yok.
Anne?
E, aç mısın?
Yersin, değil mi? Bak, pilav yaptım ha.
Ama orada olmaz bak. Gel şöyle, masada rahat rahat ye.
Pilavım çok meşhurdur ha, on numara.
Hadi.
Gel bak, önce yemeğimizi yeriz, sonra ne yapacağımızı konuşuruz, olur mu?
Hadi bak, koyuyorum.
Koydum. Hadi gel!
Tamam, korkma.
Bak, koyuyorum buraya. Tamam mı?
Tamam.
Oh, mis gibi kokuyor ha.
Al bakalım.
Ketçap.
Ketçapsız pilav karın doyurmaz Ali.
Tamam mı?
İlk defa mı yiyorsun ketçaplı pilav?
Nasıl, beğendin mi?
E, Ali?
Anlatacak mısın?
Nereden geldin?
Evin nerede?
Bak.
Eğer konuşmayacaksan…
…polise götürmek zorunda kalacağım.
Polise götürme!
Evden mi kaçtın?
Neden kaçtın?
Para kazanmam lazım.
Para mı?
Ne yapacaksın Ali bu yaşta parayı?
Annemi kurtaracağım.
Kimden?
Üvey babamdan.
Yanıma alacağım annemi.
Üvey baban mı koydu seni çuvala?
Hayır, annem koydu.
Ali.
Bir anne çocuğunu tanımadığı adamın çuvalına niye koysun?
Üvey baban mı yaptı bunları?
Korkma.
Ayakkabı. Bak, yalın ayaksın.
Biraz ufak gelebilir ama idare edersin.
Korkmana gerek yok.
Kimse dokunamaz sana burada.
Bak, ne diyeceğim.
Benim ev buraya yakın. Bu gece bende kalırsın.
Yarın da konuşuruz ne yapacağımızı. Tamam mı?
-Gel. -Ne oldu abi?
Gir içeri.
-Neredeydin lan bugün? -Buradaydım abi, ne oldu?
-Oğlum, nereleri gezdin? -Niye sessiz konuşuyorsun? Biri mi var?
Mıntıkandan mı çıktın?
Cihangir'e gittim. Kimseye bir şey yapmadım.
-Sen niye böyle… Allah Allah… Acil… -Sessiz ol.
Gel.
Bak, senin çuvaldan çıktı lan bu çocuk.
-Ne yapacağım oğlum ben bu çocuğu şimdi? -E, abi…
-Ne abisi lan? -Ben bilemedim ki…
Abi, biz Tahsin Baba'ya gidelim.
Ne Tahsin Baba'sı lan? Ne Tahsin Baba'sı oğlum?
Tahsin Baba'yı bilmiyor musun?
Çocuğu gördüğü gibi alacak, polise götürecek!
Abi, götürsün!
-Mantıklı mı tanımadığın etmediğin… -Çocuğun her yeri mosmor oğlum!
Mosmor lan her yeri.
-Evde dayak yemiş, belli oğlum. -En azından evi var.
Keşke benim de olsaydı da
her gün anamdan babamdan dayak yeseydim amına koyayım.
Dayak yemeyen çocuk mu var ya?
Ya bizim az mı belamızı siktiler?
Biz kolay gelmedik ha buralara.
Götür abi çocuğu.
Bırak.
Annesi koymuş lan çuvala.
Kadın artık ne kadar çaresiz kaldıysa bırakmış gitmiş oğlum.
Nasıl bırakayım lan ben bu çocuğu?
Yok.
Gerçeği öğrenmeden bırakmam oğlum ben bu çocuğu, bırakmam.
Ya kadın pişman olduysa, polise gittiyse?
Kadın nerede yaptığını, nereye koyduğunu biliyor.
Bak hele, seni değil, beni sikerler. Benim çuvalımdan çıktı bu çocuk.
Sal, gönder gitsin.
Amına koyayım, sen kendine bakamıyorsun, bir de bu çocuğu başımıza bela etme ya.
Abi, bak Allah'ını sevdiğim, gönder bu çocuğu.
Gönderecek misin?
Bir şey söyle lan.
Yemin et lan.
-Ne? -Yemin et oğlum.
-Abi, beni karıştırma, yemin memin… -Yemin et lan!
-Yemin et, Tahsin Baba'ya söylemeyeceksin. -Abi…
-Yemin et, söylemeyeceksin. -Abi…
Gerekirse ben söylerim lan.
-Yemin et Gonzi. Gonzi, yemin et. -Tamam.
-Yemin et! -Tamam.
Yemin ederim ya, yemin ederim!
-Tamam, yemin ederim! -Tamam.
-Yemin ediyorum lan, dur. -Tamam.
-Tamam mı? -Tamam.
Yemin ettim. Tamam.
-Yemin ettim. -Tamam.
Tamam, eyvallah. Tamam.
-Tamam. -Tamam.
Bıraktım.
-Aynen. -Tamam.
Tamam. Eyvallah.
Tamam, tamam.
Tamam.
Hadi, tamam.
-E, hamama mı? -Aynen ya, temizlik günü.
Ne kadar bunlar?
-50 ver yeter. -50.
Ya ne diyeceğim,
sekiz dokuz yaş erkek çocuk için böyle şort, yazlık, gömlek…
-Bir şeyler var mı? -Var, var.
-Dur, bekle getireyim. -Eyvallah.
Siz…
Hastanede görmüştüm sizi.
İyi mi çocuğunuz?
Hah. Mehmet'im, bunlar olur.
Tam uyar.
-Ne kadar bunlar? -Sen bunlara da 40 ver yeter.
Al.
Bereket versin.
Yavaş lan.
Vallahi sıcak. Sıcak.
Abi, senin kokun hâlâ çıkmadı ha.
Uzat bakayım tası. Al, al.
Yandım anam!
Lan oğlum, alıştıra alıştıra dökeceksin geri zekâlı!
Abi, onlar kim?
Anamla babam.
-Abi, sen ananla babanı gördün mü ki? -Görmedim.
-E? -Hayalini de mi kurmayayım kardeşim?
Lan!
Oğlum, su şakası yapmayın ya!
Yapma oğlum.
-Durun lan. -Saldır oğlum.
-Allah. -Memo!
Al bakalım!
-Al Ali, at sen de onlara. -Çok soğuk!
-Al! -At, at.
Atsana!
-Yapma ya. -Allah!
Bana değil, onlara atacaksın.
-Abi! -Yapıştır!
-At, at! -Al!
Atmasana ya.
Tamam, tamam.
Suyla oynamayı seviyorsan denize götüreyim seni.
-Olur. Yüzme öğretir misin bana? -Bilmiyor musun?
Öğretirim tabii ya.
-Hamam tası da gümüşten -Allah!
Yeni gelmiş o işten
Hamam tası da gümüşten Yeni gelmiş o işten
Beni bu işlere alıştıran
Senin, senin
Senin, senin, senin, senin Senin yavşak enişten
Yalelli yar, yar
Dokumacı kızlar, yalelli yar, yar
Hamam tası da gümüşten
İyi, güzel.
Mis gibi olduk ya.
Evet.
Şimdi…
Tarak.
Şuraya doğru.
Bakayım. Şurayı da.
Hah, güzel oldu.
Karnın acıktı mı?
Ne yiyelim?
-Gonzi. -Ha abi?
-Karnımız acıktı bizim. -E, ne yiyelim?
Hamburger yer misin?
Yerim.
Hah, tamam.
Eyvallah abi, ellerine sağlık. Hakkını helal et ha.
-Al abi. -Patates de ayarlamışsın lan, helal olsun.
Ali, al.
Al, patates de ye.
-Bu akşam ne var, biliyor musun? -Ne var?
-Senin doğum günün değil mi lan akşam? -Bir saniye. Ne alaka ya?
Bizde doğum gününü bilen mi var abi Allah aşkına?
Evet Gonzi, yok lan.
Oğlum, çaktırma lan.
Ali için bir sürpriz parti yaparız diyorum.
Çağırırız herkesi, bizim çocukları falan. Çalgı çengi, müzikli.
-Pasta alırız Hüseyin'den, mum da dikeriz. -Olur vallahi.
-Eğleniriz, değişiklik olur çocuğa da. -Tamam abi.
-Tamam mı? Sen haber ver herkese. -Tamam.
Lan, Pire. Akşam parti var, hazırlan.
Bizim mekânda. Oğlum, herkesi çağır ha. Çalgı çengi de gelsin.
-Ali, neli pasta seviyorsun? -Ben mi?
Çikolata, çilek, muzlu…
-Çikolatalı olur mu? -Çikolata.
Güzel gözüküyor.
Gonzi, siz bekleyin, ben bir içeri girip geleyim.
Tamam abi.
Vay, Mehmet, hoş geldin.
-N'aber Hüseyin? -Aynı abi ya.
Var mı bize göre bir şey? Akşam doğum günü kutlayacağız da.
Sıra kimde?
Fark ediyor mu, herkes sırayla kutluyor.
-Doğru dedin. Gel içeri. -Eyvallah.
-Neli vereyim? -O…
Çok eski değiller, değil mi?
-Yok be, iki üç günlük en fazla. -Hah.
-Şu neli? -O iki günlük. Krokanlı.
-Vay, iyi durumda ha. -Aynen.
Tamam, ben onu alayım.
Ya bir şey diyeceğim, mum da koyar mısın be?
-Ayıpsın. -Abi!
-Eyvallah. -Abi!
-Ali?
Ali? Ne oldu? Ne bu hâl?
Bir kadın beni kaçırmaya çalıştı.
Ne?
-Gonzi nerede? -Bilmiyorum.
Gel bakayım. Kimmiş o?
Kim yaptı Ali?
Hangisi? Göster!
-Sen mi yaptın, ha? -Kafan mı iyi lan senin, ne bağırıyorsun?
Kim yaptı?
Ali.
Korkma, ben buradayım, tamam mı?
Abi, çok güzel bir şişe buldum…
-Niye kollamadın, yalnız bıraktın? -İki dakika çöpe gittim…
Çöpünü sikerim lan! Kaçırıyorlarmış lan çocuğu.
Ya kaçırsalardı çocuğu? Ne olacaktı? Ha Gonzi?
Abi, boğazım…
Mehmet abi?
Ali?
Hadi gidiyoruz.
Hadi bakalım.
-Terlikler! -Ne kadar?
Akşama doğum günü kutlayacağız, heyecanlı mısın?
Yaptın mı çişini?
Ay, yandık!
Evet.
Kimlerin doğum günü lan bugün?
-Benim abi! -Benim!
Ha siktirin lan.
-Seninkini geçen kutlamadık mı lan? -Olsun be abi, bir daha kutlarız.
-Dilek bedava değil mi? -Kutlarız tabii lan.
Kutlamaz mıyız be? Anasını bile satarız lan!
-Helal sana be, helal sana! -Abim!
-Gonzi. -Buyur abi.
Hazır mı pasta?
Getireyim.
-O, vay! -Ne yapıyorsunuz lan manyaklar?
-Vay! -Gönderin.
Dilek tutmadan üfleme ha.
Ben mi üfleyeceğim?
Bizde her şey önce küçüğe verilir.
Herkes tutsun lan dileğini.
-Tuttun mu? -Tuttum.
Hadi o zaman.
Şşt, gülmeyin lan.
Birlikte üfleyelim mi?
Hadi.
Bir, iki, üç.
Bravo!
-Bravo! -Bravo!
Güzel.
Beğendin mi?
-Çok güzelmiş. -Ya.
Evet, dilekleri duyayım.
Annemi görmeyi diledim be abi.
Oğlum, her sene aynı şeyi diliyorsun lan. Arada bir değiştir oğlum dileğini.
Olmaz.
Ben ölmeyi diledim.
Niye lan? Gencecik adamsın oğlum. Ölüp ne yapacaksın?
Daha yaşayacak çok yılın var. Kocaman adam olacaksın.
-Niye ölmeyi diledin oğlum? -Hani annem ben küçükken öldü ya?
E?
Eğer ben büyüdüğümde ölürsem
beni tanıyamaz.
Tanıyamaz, değil mi abi?
Ne dilek diledin?
Annemi de buraya getirmeyi diledim.
Getiririz.
Para biriktirmem gerek önce.
Kaç para lazım Ali?
Annemi yanıma alacak kadar.
Ben de çalışabilir miyim?
Sabah ola, hayrola.
-Yarın bana yüzmeyi öğretecek misin? -Öğreteceğim tabii, öğretmez miyim?
Nerede yüzeceğiz?
Sarayburnu'nda.
Biraz akıntı var ama. Ben de orada öğrendim yüzmeyi.
Sözümü dinleyeceksin ama. Çok derin değil zaten.
Annem benim yüzme öğrendiğimi görünce çok sevinir, biliyor musun?
Sevinmez mi ya, sevinir tabii.
Mehmet abi? Sen anneni seviyor musun?
Anne sevilmez mi Ali?
-Nerede peki annen? -Uzakta.
Seviyorsan neden onun yanına gitmiyorsun?
Gideceğim Ali.
Gideceğim.
Az kaldı.
Ali?
Ali!
Çağla…
Ali'yi gördünüz mü? Dün gece yanımdaki çocuk.
Ne oldu kuzum, hayrola?
-Gördünüz mü, görmediniz mi lan? -Yok kız, vallahi görmedik.
Çıldırmış.
Ali!
Sekiz dokuz yaşlarında bir çocuk gördünüz mü?
Ali adı.
Konuşsanıza lan!
Ali?
Ne oluyor ya?
-Abi? -Ne oluyor ya?
Gonzi…
Ali?
Ali, neredeydin? Sabahtan beri sana bakınıyorum.
Rüyamda annemi gördüm.
Buralarda bir yerdeydi sanki.
Bana sesleniyordu.
Ona bakmaya gittim. Göremeyince geri döndüm.
Ali.
Bak, buralar tekin yerler değil. Bir daha ben yokken çıkma dışarı, olur mu?
Çok korkuttun beni.
Ev adresini biliyor musun Ali?
Çuvala girdiğin yere götürsem tarif edersin herhâlde.
Neden?
-Annene iyi olduğunu haber vermek için. -Üvey babam görür.
Görmez üvey baban Ali, plan yaparız.
Sen bana evi gösterirsin,
üvey baban gidince ben de giderim, annenle konuşurum.
-Olmaz mı? -Olmaz.
Annem tembihledi, "Sakın gelme." dedi.
Korkmuş kadıncağız Ali, ne desin? Ben de daha fazla korkmasın diyorum işte.
Seni buradan kovacak değilim, yanlış anlama ha.
İyi olduğunu bilsin. Hayatta olduğunu bilsin en azından.
Abi?
-Parayı buluruz, değil mi? -Parayı buluruz Ali, para kolay iş.
Bak, bir anlaşma yapalım seninle.
Sen bana evi göster, ben de para işini çözeyim, ha?
Ver, ver.
-Anlaştık mı? -Anlaştık.
Gidelim mi artık denize?
Hadi bakalım.
Gel hadi, gel!
-Boğulmam, değil mi? -Gel, ben tutacağım seni.
-Dikkat et, ayağına bir şey batmasın. -Çok soğuk.
Gel, girince ısınırsın, hadi.
Gel bakalım, hadi.
Bırakma beni.
Yat yüzüstü.
-Hadi, devam et. -Yüzüyorum!
Gonzi!
Gel, gel!
Yüzüyorum.
Helal olsun sana.
Aferin.
Yüzmeyi de öğrendik bugün.
Annen çok şaşıracak.
"Aslan oğlum, aferin sana!" diyecek.
Hadi bakalım, iyi uykular.
Mehmet abi.
Teşekkür ederim.
Eyvallah Ali.
Çayın var mı Mehmet?
Ulan, yemin etmişti sana söylemeyeceğine. Geldi, öttü değil mi hemen?
Kızma Gonzales'e, ne bok yiyeceksen onu söyle.
Bilmiyorum ki.
Birden çıkıverdi karşıma işte. Sokağa da atamadım.
Anası babası merak etmiştir. Onlara ulaşmayı denedin mi?
Konuştuk çocukla Baba.
Evine götürecek, ben de konuşacağım anasıyla.
Ne diyeceksin?
"Sağlığı sıhhati yerinde, merak etmeyin. Ne zaman isterseniz getiririm." diyeceğim.
Ya anası bile isteye attıysa sokağa,
"Getirmeyin geriye." derse?
Yok Baba.
Üvey babasından korumak için bırakmış çuvala.
Nereden biliyorsun bunu?
Gördüm Baba.
-Mosmor her yeri çocuğun. -Anası ne bok yiyormuş çocuk dayak yerken?
Gariban kadın Baba. Çaresiz, ne yapsın?
Bu orospu çocuğu kim bilir bunları nasıl dövüyordu ki korkmuş kadın.
-Çocuğu korumak için de… -Korumak için de arabaya attı, öyle mi?
-Aynen öyle Baba. -Hadi attı diyelim.
Anası İstanbul'un altını üstüne getirip, arayıp bulmaz mıydı?
Belki de aramıştır, arıyordur.
Götürünce sevinecek işte kadıncağız.
Ya "Ben bu çocuğu bile isteye attım sokağa.
İstemiyorum." derse?
-O zaman ne yapacaksın? -Ya Tahsin Baba, olur mu öyle şey?
Allah'ını seversen, hangi ana yapar böyle bir şeyi?
Bütün anneler çocuklarını sever, korur,
onları gözünden sakınır.
-Öyle mi? -Öyle değil midir Baba?
O zaman söyle bana Mehmet.
Bu çocukların anaları nerede?
Gonzales'in anası nerede?
Pire'nin anası nerede?
Arap'ın anası nerede?
Neden sokakta Mehmet bu çocuklar?
Eyvallah Baba.
O zaman ben sahip çıkarım bu çocuğa.
Tıpkı senin bize yaptığın gibi.
Hastasın oğlum sen, hasta.
Tahsin Baba!
Ali!
Ne gülüyorsunuz lan?
Siktirin!
Ali!
-Ne oldu? -Ali, aşağı gel.
Hediyem var sana.
Çabuk ol ha!
Gülmeyin lan, tamam mı?
Gel bakalım, gel.
Hoppa.
Sen bana ne dedin?
"Bana iş bul." dedin, ben de sana iş buldum.
İş ne?
İş…
-Benim mi şimdi bu? -Senin tabii.
Sana yaptım bunu, kendi ellerimle. Ver elini.
Bundan sonra işe beraber çıkacağız Ali. Ben sana her şeyi öğreteceğim.
-Tamam mı? -Tamam.
Ne toplanır, nerelere bakılır…
Tut bakalım.
Hah, şimdi…
Bakalım… Bak bu el buradan, aynen böyle.
Aynı şekilde onu yap.
Aferin lan.
-Hazır mısın? -Hazırım.
Yarışalım mı?
Hadi o zaman.
Geri.
Hoppa.
Sayıyorum.
Üç, iki, bir.
Başla!
Var ekmek! Taze ekmek!
İyice, iyice ez. Evet.
Bak, bunlar çok yer kaplar. Bunları böyle bastıracaksın.
Böyle yanlara dizeceksin ki kutu gibi olacak.
Bak, böyle, yanlara yanlara.
Zıpla!
Hadi.
Şimdi, kapağını açıyorsun, iyice bastırıp havasını alıyorsun.
Gel.
Buna ne yapıyorduk?
Ali, bu şişelerden bulursan sakın kaçırma. Beş liraya satarsın tanesini.
-Hafta sonu buralarda çok olur, unutma. -Tamam.
Acıkmışsın, değil mi?
Bak, şu köprü var ya, oradan geldik sabah.
Böyle döndük, sonra buradan çıktık, buraya indik.
Al bakalım.
Çok güzel.
Çocukluğumda oynardım onunla.
Senin olsun.
Yoruldun mu?
Ben gelince uyumamış olursan yarış yaparız onunla.
Uyumuş olursan da sabah görüşürüz.
-Tamam mı? -Tamam.
Mehmet abi, Ali nerede abi?
Nerede abi? Ali nerede?
Çekiyor musunuz lan yine?
-Ne gülüyorsunuz oğlum? -Ali nerede Mehmet abi?
"Ali nerede abi?" Sana ne lan Ali'den? Evde yatıyor.
Uslu durun ha.
-Sorduk be abi. -Hadi lan!
Neredesin?
Lan. Ne oluyor lan?
Ali?
Ali!
Bali mi içtin sen?
Ali!
Telefon…
Gonzi…
Alo? Gonzi, hemen bana gel lan, çabuk.
Çabuk ol!
Ali!
Ali, aç gözünü hadi. Ali!
Ali, sesimi duyuyor musun? Ali.
Ali.
Ali, neden içtin Ali? Neden içtin?
Ali.
Ali?
Konuş. Konuş benimle Ali.
Annemi göreceğimi söylediler içince.
O yüzden içtim.
Ah Ali…
İçme bir daha, tamam mı? Sakın.
Ali, içme, sakın içme.
Neden vurdun bana?
Vurmadım Ali. Ayıltmak için vurdum, yavaşça vurdum.
Annemi neden bırakmıyorsun?
Ali?
Ali, benim, Mehmet.
Annemi verecek misin bana?
Ali, ben Mehmet'im.
-Neden vurdun bana? Ne yaptım sana? -Ben Mehmet'im Ali.
Ali, yapma Ali.
Ali, ben vurmadım. Ben ayıltmak için vurdum.
Üvey baban değilim, karıştırıyorsun. Ben Mehmet'im.
-Ali, gel buraya. -Anne! Bırak!
-Ali. -Bırak!
-Ali! Üzüyorsun beni. -Bırak!
-Yapma Ali. -Bırak!
-Bırak beni! -Ali!
-Canımı yakıyorsun Ali, yapma. -Bırak beni!
Anne?
Bir daha yaramazlık yapmayacağım.
Söz veriyorum.
Ali, benim fotoğrafım o.
Ver fotoğrafı.
Seni çok özledim anneciğim.
Ali, o benim, ben.
Benim o. Benim fotoğrafım o. O benim annem Ali.
Ali, ver hadi.
Ver, fotoğrafımı ver, hadi. Ali.
Senin ne işin var bu fotoğrafta?
Ali, benim o.
Benim fotoğrafım Ali o.
Sen değilsin o Ali, benim o!
Üvey babamsın sen.
Ali, ben üvey baban falan değilim! Benim fotoğrafım o!
Ver şu fotoğrafı Ali!
Ver şu fotoğrafı!
Hayır, yapma Ali. Yapma Ali! Yırtma fotoğrafı!
Ali, ne olur yapma Ali!
Ali, ne yaptın? Ali, yapma Ali…
Ali, ne yaptın?
Ali…
Ali, ne yaptın?
Ali…
Ne oldu abi?
Ali'ye bali içirmişler.
Hastaneye götürelim dedim ama…
İyi şimdi, yatıyor.
Sakinleşti.
Fotoğraf ne alaka?
Üvey babası sandı, yırttı attı beni lan.
Gel. Abim, gel. Gel abi, hadi.
Geçti, tamam mı?
Hadi.
Geçti.
Hem bana bak, hastaneye öyle baliden maliden götürmeyelim.
"Anneni göreceksin." deyip çektirmişler lan.
Çekmiş bu da oğlum.
Ne kadar özlediyse annesini, çekmiş lan.
Bana da içirmişti bu şerefsizler.
Hatırlıyorum, ilk sokağa düştüğümde.
Kandırmışlardı lan beni de.
Geçti abi.
Hadi gel, geçti. Yat bakayım sen biraz.
Hepimiz geçtik bu yollardan. Bırak çocuğu, dinlen sen hadi.
Tamam mı? Hadi.
Gonzi.
Ben çok üzülüyorum oğlum bu çocuğun hâline.
Evine götüreceğim yarın.
Nereye gidiyoruz?
Şuradan biraz kâğıt toplayalım, Cihangir tarafına gideceğiz.
Gitmeyelim o tarafa.
Söz verdin, evini göstereceksin.
-Ama bilmiyorum ki. -Görünce hatırlarsın.
Hatırlıyor musun buraları Ali?
Hatırladım.
Yakın mı evin buralara?
Bak, "Polise götürme." dedin, götürmedim. "İş bul." dedin, iş de buldum.
Sen de evini göster şimdi, tamam mı?
Efendim Gonzi?
Cihangir'e geldik, Ali'nin evini arıyoruz.
Park gibi bir şey var burada.
Bilmem.
Ali!
Ali.
Burası mı evin?
Ne o? Tanıyor musun?
Kim?
Üvey babam.
Tamam, ayrılma buradan.
Hey!
Nereye gittin lan?
Ali!
Ali? Korkma, geldim ben.
Ne oldu yüzüne? Gel bakayım.
Kim yaptı bunu? Kim yaptı?
-Bu yavşaklar mı yaptı yoksa? -Üvey babam yaptı.
Üvey baban mı yaptı?
Üvey baban nasıl yapsın Ali? Buradan kovaladım onu.
-Arkadan mı döndü geldi vurdu? -Bilmiyorum.
-Doğru söyle Ali. -Doğru söylüyorum.
Bu yavşaklar yaptı, değil mi?
Onların mıntıkasına girdik diye geldiler tokat attılar, değil mi sana?
Bekle burada.
Kim vurdu lan çocuğa?
-Sen mi vurdun lan? -Ne diyorsun lan sen?
-Burası senin çöplüğün değil! -Sana diyorum.
-Polis! -Polis!
Geçmiş olsun.
Az kalsın sizi kaybediyorduk.
Şanslıymışsınız.
Çocuğunuz iyi mi?
Anlamadım?
Hastaydı ya?
İyi mi şimdi?
İlacın etkisindesiniz beyefendi. Dinlenin biraz.
Siz…
…kimsiniz?
Beyefendi.
Bakın, kanınızın bir kısmı hâlâ makinede.
Kıpırdamadan yatın, olur mu?
Geçmiş olsun.
-Gonzi. -Abi?
Ali nerede?
Ali yok.
-Ne demek yok lan? -Yani…
Bulamadım abi Ali'yi.
Bulamadın mı?
-Lan! Lan, ne yapıyorsun? -Bırak!
-Manyak mısın lan? -Bırak!
-Oğlum, kanının yarısı makinede! -Çıkmam lazım lan, bırak beni!
-Lan! -Bırak lan!
-Oğlum! -Bırak Gonzi, bırak!
-Bırak! -Ya abi!
Bırak oğlum!
Bırak!
-Abi! -Bırak!
-Lan, öldürecek misin kendini? -Bırak lan beni, bırak!
Lan, bırak…
Yardım… Yardım edin.
Öldürecek misin kendini?
Çıkar beni buradan.
Sen mi söyledin lan yine?
-Ayıp oluyor yalnız abi… -Kes.
Ne yapıyorsun Mehmet?
O parayı niye aldın?
İşim var.
Yeter Mehmet.
-Çekil önümden Tahsin Baba. -O parayı ver.
Eğer kaybedersen bir daha zor toplarız onu!
-Abi, ver şunu! -Çekilin lan!
-Abi! -Bırak! Yeter lan!
Yeter! Keserim lan!
Abim kardeşim demem, keserim lan!
Çekilin!
Mehmet, ver o parayı.
-Mehmet, ver o parayı… -Çekil! Bırak!
Çekil Tahsin Baba.
-Mehmet, seni hep kandırıyorlar. -Beni kimse kandıramaz!
-Sen öyle inanmak istiyorsun! -Neye inandım Tahsin Baba?
Neye inandım ben?
Götürmedin lan beni anneme.
Çabalamadın lan!
Piç gibi bıraktın lan beni!
O çocuk, benim yaşadıklarımı yaşamayacak.
Söz verdim.
Söz.
İkisini de kurtaracağım.
Bırak.
-Abi! -Bırak.
Bırak.
Para kazanmam lazım. Annemi kurtaracağım.
Hastasın oğlum sen, hasta.
Para hazır. Ben yaşayacağım.
Bu çocuk için yaşayacağım ben.
Sizi almaya geldim.
Ali'yle birlikte.
Yavrum…
Bak, bak.
-Parayı… -Bu ne bu böyle?
Para. Parayı topladım, kurtaracağım sizi.
Yine mi sen lan? Bıktım oğlum senden. Yine mi sen?
-Git buradan, git! -Bırak!
-Git diyorum sana, git! -Aç! Çekil!
Çekil!
-Sakin ol. -Çekil.
-Nerede Ali? -Sakin ol.
Yok oğlum Ali burada.
Ali!
Ben geldim Ali.
Ali.
Mehmet Ali, yeter.
Ali, neredesin?
Neredesin Ali?
Nereye sakladın?
Nerede?
Çekil.
Al! Öldürürüm lan seni!
Deli dana!
Çeneni tutmadın. Ben sana demiyor muyum, ha?
Ne arsızsın sen. Öldürürüm lan seni!
Ananı da öldürürüm, seni de öldürürüm!
Başıma bela mısın ulan sen? Öldürürüm diyorum sana!
Eskiden burada yaşadığını biliyoruz yavrum.
Sorup soruşturduk konu komşuya.
Sokağa atmışlar vicdansızlar seni.
Ben sana demedim mi lan?
Mehmet Ali!
Yeter, bırak oğlumu!
Oğlum! Oğlum, gel.
Gel oğlum.
Ailen kaçıp gitmiş buralardan yavrum.
Tamam…
Tamam, çok acı çekmişsin ama gerçeği kabullen be oğlum.
Kimin kimsen yok senin.
Bir huzur ver artık bize.
Hoşça kal yavrum.
Anne.
Hoşça kal yavrum.
Anne.
Yeter!
Yeter.
Kardeşim gibiydi Mehmet Ali.
Beraber büyüdük.
Başkalarının çöpe attıklarından hayat kurmaya çalıştık biz.
Farklıydı Mehmet Ali.
Arada kafası gider gelirdi.
Ali.
Ali?
Son zamanlarda artık gerçekle hayali ayırt edemez olmuştu.
Çocukluğumda oynardım onunla.
Senin olsun.
Ali!
-Çocukluğu onu çağırırdı geçmişten. -Ali, aşağı gel.
Hediyem var sana. Çabuk ol ha!
Ve onu mutlu etmek için elinden geleni yapardı.
Şşt, gülmeyin lan!
Ali, beraber üfleyelim mi?
Hadi.
Ona nasıl sahip çıktığını izlerdik.
Ses etmezdik.
Yakışıklı oldun ha.
Edemezdik.
Lan, Gonzi! Dur, dur. Tamam, dur, tamam.
Suyu çok seviyorsan denize götüreyim seni.
Hiç olmadığı kadar mutlu olurdu.
Neredeydin lan bugün?
Senin çuvaldan çıktı lan bu çocuk. Ne yapacağım ben bu çocuğu şimdi?
Baba, Ali yine geldi.
Benim fotoğrafım o! Ver şu fotoğrafı Ali!
Ali, ver şunu.
Ali, hayır Ali.
Yapma.
Ali, ne yaptın?
Ali…
Tek istediği, terk edilmiş çocukluğunu annesine kavuşturmak.
Anne…
Sokak çocuğuydu Mehmet Ali.
Üstünü örten bir anası yoktu.
Kimsesizdi.
Bizler gibi.