Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
İskenderiye.
- Hoşça kalın. - Güle güle.
Hoşça kalın.
Güle güle.
- Hoşça kalın. - Güle güle.
Anne...
Bastonu bende kalabilir mi?
Olur.
KÜÇÜK ANNE
Kemerini tak Nelly.
Vedalaş onunla.
Vedalaştım bile.
- Atıştırmalık zamanı mı? - Evet.
Geldik.
Hangisi senin odan?
Şurada, sağdaki.
Mesela buna hiç ihtiyacımız yok.
İstersen buzdolabını kilere koyalım.
Bu mereti yerinden oynatmak imkânsız.
Bu odadan başlamayacağız nasıl olsa.
- Merhaba. - Merhaba.
Selam.
Anne, kulübeni nerede yapmıştın?
Hemen arkada, ormanın içinde.
Bana göstersene.
Buradaki işleri halletmem lazım.
Üç ağaç mı vardı, dört mü?
Dört.
Kare şeklinde miydi yani?
Evet.
Ben de bir kulübe yapmak istiyorum.
Ne kulübesi bu böyle?
Annemin küçükken yaptığı kulübe.
Boş ver, baban çoktan unuttu gitti.
Dolabı çekmeden yapmışlar buranın badanasını.
Bunu hatırlıyor musun Marion?
Evet, hatırlıyorum.
Gidiyorum ben.
Bu ne böyle?
Çocukluğumdan kalan eşyalar.
Annem hiçbirini atmamış.
Yazım kurallarında pek iyi değilmişsin.
Ama çizimlerin güzelmiş.
Öyle mi diyorsun?
Evet. Şu sigara içen tilkiye baksana, çok iyi olmuş.
Hakikaten de ilginç bir tip.
Bütün bunları eve götürme fikri içimi karartıyor.
Ben de ormana gittim.
Hadi bakalım, yatma vakti.
Burada olmak seni üzüyor mu?
Bu odayı çok severdim.
Geceleri sevmezdim ama.
Neden?
Çocukça şeyler işte.
Merak ettim, ne de olsa ben de çocuğum.
Şimdi çocukların yatma vakti geldi artık.
Hep tam yatacağın zaman sorular soruyorsun böyle.
Seni ancak o zaman görüyorum da ondan.
Beklememiz lazım.
Neyi bekleyeceğiz?
Gözlerimizin karanlığa alışmasını.
O zaman ortaya çıkar...
Kara panter.
Yatağın ayak ucunda.
Kalbinin giderek daha hızlı bir şekilde yastığımda attığını zannederdim.
Halbuki o benim kalbimdi.
Görebiliyor musun onu?
Hayır.
Ben de.
Ben de üzgünüm.
Ne oldu söyle.
Onunla vedalaşamadım.
Yanından ayrılırken hep vedalaştın ama.
Son seferki çok iyi değildi.
Çünkü böyle olacağını bilmiyordum.
O da bilmiyordu ki.
Böyle şeyler bilinmez.
Evet, haklısın. Kimse bilemez.
Nasıl olmasını isterdin?
Hoşça kal.
Bekle.
Salonda uyudum.
Annemle birlikte.
Evet, bana söyledi.
Çok üzgün.
Biliyorum.
Sabah buradan gitmeyi tercih etti.
Böylesi daha iyi olur diye düşündük.
- Sana bir görev vereceğim. - Nedir?
Koridordaki dolap. Çabucak bitirirsek, buradan hemen ayrılıp annene kavuşuruz.
Baba, bu ne böyle?
Jokari oyuncağı.
Topa vuruyorsun, geri geliyor.
Tek başına oynanan bir oyun yani.
Evet, öyle sayılır.
Şahane.
Bana yardım etsene.
Adın ne senin?
Marion.
Gel hadi.
Kazağını ver.
Bir şeyler içmek ister misin?
Evet.
Otursana.
Sen adını söylemedin.
Nelly.
Seni daha önce hiç görmemiştim.
Anneannemin evine geldim.
Anneannen kim ki?
Geçen hafta öldü.
Evini boşaltıyoruz şimdi.
Küçük kakao adaları yapıp onları yemeyi seviyorum.
Benim anneannem de geçen sene öldü.
Onun da adı seninkiyle aynıydı.
Tuvalet koridorun sonunda mı?
Evet.
Gidiyor musun?
Evet.
Evdekiler merak etmiştir beni.
İyi o zaman. Görüşürüz.
Görüşürüz.
Baba!
Buradayım.
İyi misin sen?
Ya gittiysen diye korktum.
Gitmedim.
Kazağını ters giymişsin.
Hadi, çıkar şunu.
Jokari ile oynamak hoşuna gitti mi?
Lastiği koptu, sonra topu bulamadım.
Annemin kulübesinin nerede olduğunu buldum.
Ağaçlar aynen dediği gibiymiş.
Kulübeyi hiç hatırlamıyor musun sahiden?
Hatırlamıyorum.
Hani ameliyat olmadan önce yaptığı kulübe...
Unuttuğundan değil, dinlemiyorsun sen.
Doğru.
- Bu ip çok güzelmiş. - Beğendiğine sevindim.
Ama o benim ipim, kitapları bağlıyorum.
Kilometrelerce ipin var canım.
İşte.
Dur keseyim.
Bir parça daha. Tut şöyle.
Kaç yaşındasın?
Sekiz yaşındayım. Ya sen?
Ben de.
Hiç kardeşin var mı?
Yok. Keşke olsa!
Benim de olsa keşke.
Susadın mı?
Ne kadar kalacaksın burada?
Bilmem ki. Evi boşaltıncaya kadar herhalde.
İstersen birlikte bir şeyler yapabiliriz.
Artık eve dönmem lazım ama.
Peki.
Sen ne yapacaksın şimdi?
Bilmem.
Benimle gel istersen.
- Hangi rengi istersin? - Mavi.
On.
Üç.
Altı.
“Her oyuncu bir kaz seçer...”
Hani altı nerede?
Sen bu eli es geçeceksin. Ben iki kez oynayacağım.
Beş.
Sekiz.
Altı.
“Zindana kapatıldınız. Başlangıç noktasına dönün.” Hayır ya!
Merhaba.
Merhaba efendim.
Dışarı mı çıktın Marion?
Ama çok dikkat ettim.
Biraz sonra doktordan laf işiteceksin yine.
O benim kadar anlayış göstermez.
Biz de ona söylemeyiz.
Bir saat sonra çıkıyoruz.
Yakında ameliyat olacağım da.
Anladım.
Şimdi ameliyat olmazsam, büyüyünce annemle aynı sorunu yaşarmışım.
Ameliyat ne zaman?
Üç gün sonra.
Yedi.
Hayrola? Aklın başka yerde.
Bir kızla arkadaş oldum galiba.
Sigara içsem rahatsız olur musun?
Kötü bir şey ama iç hadi.
Sağ ol.
Gece onda kalmama izin verir misin?
Ne zaman?
Bilmem. Daha davet etmedi beni.
İki üç gün sonra gidiyoruz buradan.
Seni davet ederse, gece onda kalabilirsin.
Ama sakın kendini zorla davet ettirme,tamam mı Nelly?
Annemin ameliyatı iyi geçmiş miydi?
Sana anlattı ya.
Evet ama belki her şeyi anlatmamıştır.
Hiç çocukluk günlerinizden bahsetmiyorsunuz.
Abartma, sürekli anlatıp duruyoruz.
Evet ama ufak tefek şeyler onlar.
Ufak tefek şeyler neymiş?
Noel'de aldığın bütün hediyeleri,
pizzaya bayıldığını biliyorum.
Ama esas şeyleri bilmiyorum.
Esas şeyler neymiş?
Mesela seni korkutan şeyler.
Bir sürü şeyden korkardım. Herkes gibi.
Birini söyle.
Unuttun mu yoksa?
Hayır. Unutmadım.
Babamdan korkuyordum ben.
Nasıl ölüyorsun?
Bıçaklanarak. Uykumda.
Neden öldürüyorlar peki seni?
Para için.
Amerikalıyım ama Fransa'da Coca Cola fabrikam var.
O yüzden çok zenginsin.
İşler iyi gidiyor, evet.
Ama bir yandan da ekonomik kriz var.
Peki başka kim olmak istiyorsun?
Müfettiş.
Ben Kontes olmak istiyorum.
O zaman sen de Kontes'in oğlu olursun.
Bir de hizmetçi.
Ben de müfettişin karısı olurum.
Gazeteciyi de sen oyna.
Oynayamam, çünkü gazeteci ile Kontes'in birlikte sahnesi var.
Senden çok daha fazla karakteri canlandırıyorum.
Normal, benimki büyük bir rol.
Kravatı bağlamama yardım eder misiniz?
Elbette.
Gel şöyle.
İşte oldu.
Teşekkürler.
“Ampul.”
Nerede?
Şurası.
Burada da...
“abdest” çıktı.
Şurası da “bölge”.
Yaşına göre zehir gibisin.
Şu suyu uzatır mısın bana?
Teşekkürler Nelly.
Ne zamandır bu isim çıkmıyordu ağzımdan.
Akşam dokuzda yattım.
Hava daha kararmamıştı.
Uyandığımda kocam yanımdaydı.
Ölmüştü.
Sabaha karşı saat üç ile altı arasında ölmüş.
Hiçbir tuhaflık hissetmediniz mi?
Son zamanlarda çok endişeliydi.
Coca-Cola fabrikasında sorunlar vardı.
Ne gibi sorunlar?
Bilmiyorum. Çok ketum davranırdı.
Ya siz?
Ben mi?
Siz de ketum musunuz?
Biliyor musunuz, insan her zaman sır saklamaya çabalamaz.
Ama bunları söyleyebileceği kimse yoktur.
Ben sizi dinliyorum.
Çok iyi oynuyorsun ya!
Sen de öyle.
Oyuncu olmayı çok istiyorum.
Sahi mi?
Evet.
Hayalim bu.
Olabilirsin.
- Ciddi misin? - Evet.
Evde tıkılı kalmaktan sıkıldım. Bu sefer de senin evine gitsek?
Benim evim olmaz.
Neden?
Ortam çok tatsız.
Anneannen yüzünden mi?
Hayır.
Annem gitti.
Neden?
Bilmiyorum.
Döner mutlaka.
Ameliyattan korkuyor musun?
Evet.
Yarın benim eve geleceğini söyleyip çık, kulübede buluşalım.
Olur.
İyi ki karşılaşmışız.
İyi misin?
Hayallerinden birini gerçekleştireceğim.
Hangisini?
- Bil bakalım. - Sakalını mı keseceksin?
Bu eski usul, havalı şey yüzünden aklıma geldi. Beni heveslendirdi.
Kapat ağzını.
Merhaba.
Çok yakışıklı oldun.
Sağ ol.
- Götürmek istediğin kitaplar bunlar mı? - Evet.
- Bir tanesini okuyalım mı bu akşam? - Hayır.
Hemen uyuyayım da, çabucak yarın olsun.
O zaman yarına ışınlanmaya hazırlanalım.
Hazır mısın?
Hazırım.
Sağ ol. Hayal ettiğimden de güzel oldu.
Marion.
Benim bir sırrım var.
Aslında sadece benim değil.
Bu senin de sırrın.
Bunu bilmen lazım.
Ne var, ne oluyor?
Bana inanacağına söz ver.
Sana inanacağım.
Ben senin çocuğunum.
Senin kızınım.
Gelecekten mi geliyorsun yani?
Arkandaki yoldan geliyorum.
Göstersene.
Kaç yaşındayım?
31.
Annem ben 31 yaşındayken mi ölüyor?
Çok yaşamış.
O kadar da değil.
Hep yarın ölecekmiş gibi konuşur da.
Hep öyle.
“Belki de bir daha...
göremeyiz birbirimizi” derdi daima.
Şimdi de öyle diyor.
Bastonunu sen mi aldın?
Evet.
Elinin kokusu sinmiş üstüne.
Onu çok seviyormuşsun.
Hem de nasıl!
Nelly!
Babam geldi.
Nelly!
Ne yapacağız şimdi?
Gel hadi.
Her şey tamam.
Eşyalarımızı alıp gidebiliriz.
Hani yarın gidecektik?
Öyle zannediyordum ama çabuk bitti.
Yarın sabah gitsek olmaz mı?
Bugün annenin doğum günü. Ona güzel bir sürpriz yapalım.
Anlamıyorum seni Nelly.
Annenin yanına gitmek için sabırsızlanmıyor musun?
- Sabırsızlanıyorum. - Neden surat asıyorsun öyleyse?
Ben bir gece daha kalmak istiyordum.
Gidiyor musun?
Evet.
Merhaba.
Ben de bu akşam Nelly'yi bizde kalmaya davet edecektim.
Gördün mü bak, davet etti.
Gördüm.
Neden gidiyorsun ki şimdi?
Annemin yanına gitmek için.
Tüh ya! Krep yapardık birlikte.
Evet, yazık oldu.
Bir dahaki sefere yaparsınız.
Başka sefer olmayacak.
Teşekkürler.
Dursana!
Çok doldurdun ama.
- İyi oldu böyle, değil mi? - Hayır,
hiç de iyi olmadı.
Dur. Şimdi dök.
Yarım bıyık yaptın!
Girin.
Geç kaldınız.
Özür dilerim.
En son ne zaman görüşmüştük?
Bir yıl oluyor.
Yaralandınız mı?
Bir kaza oldu.
Siz iflah olmazsınız müfettiş bey.
Sizi tekrar görmek istiyordum.
Ben de sizi görmek istiyordum.
Neden?
Neden olduğunu çok iyi biliyorsunuz.
Siz yine de söyleyin.
Çünkü sizi seviyorum.
Gelin, gidelim buradan.
Bu mümkün değil.
New York'ta akrabalarım var. Her şeye sıfırdan başlarız.
Ne söylemek için sizi buraya çağırdım hiç merak etmiyor musunuz?
Ediyorum.
Tamam, yok bir şey.
Bu bizim çocuğumuz.
Ne kadar güzel bir bebek.
İşte bu yüzden bir yere gidemem.
Sana çok benziyor.
Nelly.
Marion.
Hadi bakalım kızlar.
Önce çorba, sonra parti.
Mutlu yıllar sana
İyi ki doğdun Marion
Mutlu yıllar sana
Bir daha.
Mutlu yıllar sana
İyi ki doğdun Marion
Mutlu yıllar sana
Neden gitti?
Anneni diyorum.
Bana söylemedi.
Baban ne diyor?
Pek konuşmuyor.
Ama çok üzgün.
Sanki herkes...
kendini sorguluyor sürekli.
Sen de.
Evet.
Beni çok genç doğurmuşsun.
Yani?
Yani bilmiyorum.
Bana öyle diyorsun.
Ben de seni dinliyorum.
Kaç yaşında?
23 yaşındayken.
Peki seni istiyor muymuşum?
Evet.
Hiç şaşırmadım.
Çünkü şu an bile aklımdasın.
Saat kaç oldu?
Yedi.
Hastaneye kaçta gideceksin?
Öğlen.
Birlikte son bir şey daha yapacak vaktimiz var.
Geleceğin müziği mi bu?
Evet.
Ver bir dinleyeyim.
Oyun alsam mı yanıma?
Orada vardır muhtemelen.
Ama oynayacak çocuk olur mu ki?
Sen al yanına.
Korkuyor musun?
Neden?
Geri dönmezsem diye...
Hiçbir sorun çıkmayacak.
Ben gelecekten söz ediyorum.
Anneni diyorum.
Evet, biraz.
Neden?
Çünkü çoğu zaman mutsuzsun.
Yanımızda olmaktan memnun değilsin.
Bence bunda senin bir hatan yok.
Öyle mi diyorsun?
Bazen acaba diyorum.
Üzüntümü sen yaratmadın.
- Hoşça kalın. - Hoşça kal.
Affedersin.
Neyi affedeyim?
Seni bırakıp gitmemi.
Özür dileme.
Çok iyi geçti.
Son bir kez görmek istedim.
Çok tuhaf oldu içim.
Evet.
Marion.
Nelly.
♪ Çocuk sesleri şarkısını söyleyecek
♪ Yeni hayallerin
♪ Şarkının korkusu olmayacak ♪ ♪ kalbinde tuttuklarını söylemeye
♪ Seninle birlikte çocuk olma hayali
♪ En sonunda senden uzak olma hayali
♪ Senden uzak çocuk olma hayali
♪ En sonunda seninle olma hayali
♪ Yeter ki kalbim kalbinde,
♪ Kalbin kalbimde olsun
♪ Yeter ki kalbim kalbinde,
♪ Kalbin kalbimde olsun. ♪