Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Bilet?
Bilet yok mu? Ücreti öde o zaman.
Hadi, öde şunu. Ne bakıyorsun?
Boş boş bakıyor bir de!
Ya şu Kar Bakiresi, Snegurochka'ysam? Ya erirsem?
Gel otur böyle. Artık kimse malullere yer vermiyor.
Şunlara bir bak, hepsi dışarı bakıyor. Otur!
-O bacakla dikilme ayakta. -Teşekkürler ama...
Otur hadi, kanserli gibi görünüyorsun.
-Ne? -Kanser.
Yalnızca gribim.
Ücretler, lütfen.
Eskiden her sene sanatoryum için bedava kupon verirlerdi.
Halk için çalışıyorlardı. Peki ya şimdi?
İhtiyar Gorby bizi sattı, Yeltsin de her şeyi içti bitirdi...
ardından Berezovsky onu kovdu, bu adamları getirdi sonra ne oldu?
Her yer o pis göçmenlerle doldu.
Şu hâlimize bir baksana! Ortalık Tacikistanlılardan geçilmiyor.
Eskiden uluslar arasında gerçek dostluk vardı
ama şimdi ülkeyi yönetenler Tacikler ve Yahudiler.
Yahudiler, Parti'nin tüm altın rezervine çöktüler
ve tüm gücü ellerinde tutuyorlar.
Şu anda iktidarı elinde tutan herkesi vurmak lazım!
Hepsini!
Gel buraya!
Gelsene, korkak adam! Hadi, kıpırda biraz!
Al şunu!
Yürü biraz.
Adamı getirdim Dede!
Yardım et bize evlat.
Çocuklar, sıraya girin!
Dur, göstereyim.
Emniyet mandalı, şarjör ve tetik. Al bakalım.
Hadi, çıkın dışarı! Çabuk!
Yürüyün!
Hadi!
Ne oluyor?
Şöyle geç ileri, hadi!
-Yürümeye devam. -Hadi! Kıpırdayın!
Ne oluyor?
Bu yaptığınız yasadışı! Yargılanmayı talep ediyoruz!
Konuşmak yasak.
Nişan alın!
Ateş!
Ver şunu bana. Aferin.
Neşelenin biraz!
Hadi, inin artık!
Kapanmayan kapılara dikkat!
Pasonu görelim bakalım!
Tamam, oldu.
-Buyurun oturun. -Teşekkür ederim.
Teşekkür ederim.
Ne iyi bir kızsın sen.
-Kaç yaşındasın? -Dokuz.
Dokuz mu?
Hindistan ve Afganistan'da yedi yaşındaki kızların
evlenebildiğini biliyor muydun?
Hayal edebiliyor musun?
Şu anda iki yıllık evli olabilirdin
ve son iki yıldır kocanla yatıyor olabilirdin.
Hatta onu aldatıyor bile olabilirdin.
Hepiniz aynısınız, sürtükler.
Ne oluyor?
Salak!
Pis herif.
Bir zamanlar
onun gibi insanlar saygı görürdü, üzerlerine titrenirdi.
İnsanlar onlara akıl danışırdı.
Peki ya şimdi?
Televizyonda herkes istediği gibi konuşuyor
ama burada konuşmaya kalktığında...
Ne diye onu tuttu ki? İhtiyarın kimseye bir zararı yoktu.
Hiç dokunmamalıydı.
O pislik, adamı sürükleyerek çıkardı.
Hem de o küçük sürtük yüzünden.
Yanlış ne söyledi ki?
Hiç kimseye zararı yoktu.
Orada öylece oturuyordu. Bir durak bile gidemedi.
Nasıl da sürükleyerek dışarı attı adamı.
Ne yaptı ki adamcağız?
Ya seni de öyle dışarı atsalar?
Ne oldu? Ne diye durduk?
Ne oluyor?
Hanımlar ve beyler,
lütfen sakin olun!
Bu özel bir FSB operasyonu.
Petrov, araçtan in lütfen.
Bay mı yoksa Bayan Petrov mu?
Ben Bayan Petrov'um. Evlenmeden önceki soyadım Kondratieva.
Hayır, siz değil.
Ben, Bayan Petrov'um.
-Bayan Petrov'um ben! -Bay Petrov'u istiyoruz.
İşte, arka camın önünde duruyor. Şaşırma bu kadar.
Yoksa davetiye mi bekliyorsun?
Bir şeylerden kaçmamızın şerefine!
FSB gibi!
Dikkatli olun! Sakın bir şey dökmeyin.
Sen de gelip bizimle içsene. Yarım bardak.
Kutlama yapalım!
Şu cesedi halledeyim, sonra size katılırım.
Daha neler, bir yere kaçacak değil ya!
Ayrıca kim bir cenaze arabasını durdurur ki?
Tamam.
Sen,
Igor,
ölüyü bile ikna edersin.
Güzel tasarım yapmışsınız.
Cenaze evindeki herkes üç aşağı beş yukarı bana benziyor.
Biri şarkıcı, sarhoş olduğu için konservatuvardan kovulmuş.
Biri yazar. Biri ressam.
Yazar olan aslında şair.
İri yarı bir ihtiyar, bayağı da inatçı biri.
Ayrıca kütüphanedeki bir şiir kulübünün başkanı.
-Karımın çalıştığı yer olsa gerek. -Evet.
Her hafta toplantılara giden insanlara acıyor.
Hepsini içeri tıktıktan sonra kapıyı kilitleyip...
acılarına son vermek için yakmayı düşündüğünü söylüyor.
Evlisin yani.
Boşandım.
Yeşil yandı.
Burada gerçekten bir ölü mü var?
Yoksa sırf beni korkutmak için mi söyledin?
Bir göz at. Takım elbiseli bir ceset işte.
Herifin teki.
Igor.
Yok bir şey! Eğer birileri
beni bu dünyada biraz daha tutsaydı umurumda olmazdı.
Sovyetler zamanında Denizcilik Okulu'ndayken,
Estonya'da, boksta
gümüş madalya kazanmıştım.
Ona içelim!
Yeni yıla!
Bir cesedi alıkoyup saygısızlık etmemizin
bir sakıncası olmadığına emin misiniz?
Dava falan açmazlar mı?
Bizi vurmadıkları sürece bir sorun yok.
-Dediğin gibi, içerisi ceset kokuyor. -Siz biraz hava alın hele.
Dur!
Dursana!
Adi herif!
Pisliğe bak!
Adi herif.
Adi.
Cenaze evinde mi çalışıyorsun yani?
Hayır. Yalnızca tanıdığım birine
denk geldim.
24 Saat Açık
Bakalım burada ne varmış.
-Ben biraz soluklanacağım. -Sen takıl.
Önünü iliklesene! Çok fena terlemişsin.
-Grip. -Bir sigara ver.
Sanırım artık eve gitmem lazım.
Evde ne yapacaksın ki? Tek başına ölecek misin?
Oğlum gelebilir.
-Ya da karım. -Ama boşandın!
Ziyaretine kimse gelmez.
-Telefon numaranı versene. -Yok ki.
-Aramamı istemiyorsun, ha? -Öyle de denebilir.
Arada sırada rastlamak neyse de...
sürekli görüşmek istediğimden emin değilim.
O kadar da yapışkan değilim.
Hey Vitya, sen misin? Ben Igor.
Tezini tartışmak için bir dostumla sana uğramak istiyoruz.
Tamam, doktoran!
Tam olarak ne yapıyorsun?
Çok saçma Vitya.
Ne işin olabilir ki?
Adam hasta, seni görmek istiyor, sen de "işin" olduğunu iddia ediyorsun.
Kadın güzel mi bari?
Öyle gözünü dikip bakma. Seninle konuşuyorum!
Duyuyor musun beni?
Önce Marquis de Sade, sonra toplama kampları.
Ne olmuş yani?
Şimdi de jinekoloji kitapları.
Sana ne ki?
-Yok, benimki gözlem yalnızca. -Seni ilgilendirmez.
Bayan Petrova... Nurlanesad Fatkhi...
Fatkhiakhmetovna.
SESSİZ OLUN
Kahrolası göçmenler, barbar gibi davranıyorlar.
Yakında biz Rusların soyu tükenecek.
Ne oldu Alina?
Bir şeye çarptım.
Jinekoloji!
Kirill...
Yuliy...
Tek bir kitap yok, Gogol bile yok!
Sessiz ol!
Bırak beni.
Affedersiniz, kulüp için kanepeyi alabilir miyiz?
Podyuma koymak için.
-Kanepeden uzak dur! -Söylemiştim.
Şairler, Komünist Parti toplantısı gibi diye homurdanıyorlar.
Bir şey olmaz.
Beğendin mi?
Güzel desen.
Taslakla ilgili sorusu olan var mı? Herkes onaylıyor mu?
Öncelikle,
burada ev sahibi biz sayılırız, öyle değil mi?
Affedersin, tatlım.
Bugünkü konuklarımızı tanıtayım.
Hoş geldiniz.
Vsevolod...
Yuliy ve Kirill.
Irina!
Toplantı bitince kapıyı kilitle, anahtarı güvenlik görevlisine ver.
Kanepe!
İki büyük çocuğumuzu kocamla beraber o kanepede yaptık.
Ah o kanepenin dili olsa da konuşsa!
Irina Aktsibush!
Bu bir çeşit marş.
Yavaş yavaş ilerler
balinalar doğdukları denizde
Çünkü yuvalarıdır her köşesi
Sürekli uyarırlar onları
''Uzak durun kumlardan, şamandıralardan ve ağlardan!''
Ama oralı olmazlar bile, ''Kimin umurunda?''
Ne güzeldir
zarif yürüyüşlerini görmek
Ve de yarattıkları dalgaları
Tüm bu karmaşaya rağmen
Ve o dalgalara
Ne güzeldir görmek onları
Cam gibi pırıl pırıl görünürler
ya da dalgakıranlar gibi
Ve görmek ne güzeldir,
gerçek güzelliğin o değil
Kıyılara çevrelense de deniz
ucu bucağı olmadığını bilmeleri
Yavaş yavaş ilerler balinalar doğdukları denizde
Çünkü yuvalarıdır her köşesi
Bravo!
"Küçük beyaz kitaplar
Ve küçük kırmızı kitaplar
Sıralanmışlar çocukluğumun raflarında,
Modern bilimkurgu kitaplığı adeta
Ama darmadağın etti umursamaz adiler sonunda,
Tüm gece yatağımda döner durur
Yıldızlara doğru
Kara delikler arasından
Uçtuğumu hayal ederdim
Kendi uzay aracımda,
Şimdiyse kıçımın üzerine oturmuş
Dandik bir taburede,
Biliyorum
Hiçbir zaman varamayacağım Marsa,
Girdiğimiz kapı köpükler saçıyordu ağzından adeta
Ya da köpük değildi de
Yıkamışlardı bizi cesetler gibi,
Görebiliyorduk yanan çalıların
İncecik dallarını orada burada
Ama dışarı çıkmamıza yardım edecek şeytan yoktu ortada
O yüzden hiç ayrılma takımından
Ya da bayılıp kalma."
Takım derken kastettiğim
atalarımız ve onların da ataları.
Ama bu yetişkinler yok mu, hepsi yalancı!
Ne diye bu kadar uzun şiirler yazıyorsunuz?
Diyelim ki bundan yüz yıl önce
birileri şöyle bir şiir yazmış:
"Ey gökyüzü, gökyüzü, düşleyeceğim seni,
Tamamen kör olmuş olamazsın,
Bomboş bir sayfa gibi yanıp tükendi gün,
Geride biraz duman, biraz da kül kaldı."
Mesajını birkaç sözcükle vermiş işte.
Bu kadar basit:
Hiç uzun bir şiir okumamışsın.
Kısa şiirlerim de var.
Dört mısra!
"Bu sabah barın önünde,
Yırtmacına gözüm takıldı sanırım,
Sinirlerim mi bozuktu?
Vicdanım yok mu oldu yoksa?"
-Selam! -Evde misin?
Evet.
-Okuldan geldin yani. -Evet!
-Yolda araba çarptı mı? -Hayır!
-Manyağın teki de saldırmadı? -Hayır!
-Oyun mu oynuyorsun? -Ne zaman eve geleceksin?
Bilmiyorum. Bu gece şiir kulübü toplantısı var.
-Matematik sınavın ne oldu? -C aldım.
Buyurun!
Tamam, önce ev ödevini yap, sonra oyun oynayıp televizyon seyredebilirsin.
Affedersiniz,
telefonunuzu kullanabilir miyim, lütfen? Polisi aramam gerekiyor da.
Şiirin uzunluğu hakkında tek bir yorum yapıldı
ve ardından adam kadına saldırdı!
Lanet olsun öyle şairlere!
Sizi pislikler!
İzninizle.
Yerdeki kanı temizleyiverin, midemi kaldırıyor.
-Boks yapıyor musunuz? -Yok canım.
Filmlerde görüyordum.
Bir anda içimden geldi.
Hıyarın teki balkonunun dibinde geçirdi tüm geceyi
Anırırcasına seranat yaptı bir de
Bir kova bulaşık suyunu boca etti üstüne
Ve kovdun o lanet ozanı en galiz küfürlerle
Aslında hayır dedi.
Ama kimin umurunda?
Ya kapıyı açmazsa?
Açana kadar çalarız biz de.
Soğan kokusu sende de baş ağrısı yapmıyor mu?
Burada bir yerlerde Paella cesedi falan mı var?
Başımı ağrıtıyorsun.
Vitya, geçen seferden hâlâ kızgın mısın bana?
Ve ondan öncekilerden de!
Ve kuzeye doğru ilerliyordu,
hepsi de yitip gitti.
Peki şimdi neye inanıyoruz?
Kesinlikle!
Baba, Oğul ve Kutsal Ruh.
Yani, tek bir varlık olarak Jüpiter, Herkül ve Merkür.
Hatta biraz daha geriye gidersek Zeus, Herkül ve Hermes.
yalnızca hikâyeleri uyarlamışız,
mitlerden bazılarını reddetmişiz ve bir anda pagan olmaktan çıkmışız.
Fakat bal gibi paganız hâlâ!
Victor Mikhailovich!
Bu dini vecihlerin esnasında bir gün kalp krizi geçireceksin, o olacak.
Tüm o koruyucu azizler falan filan, hepsi bildiğin paganizm.
Bu kadar uğraşmalarına ne gerek vardı?
Antik Yunan ve Roma tanrılarına tapmaya devam etselerdi!
Araplarla anlaşıp, barışıp bildiğimiz yolda devam etmemiz lazım!
Komşularım süzme salak.
Kahrolası köpekleri sürekli havlıyor.
Hav-hav, ne?
Dolunay çıktığında uluyor bir de.
İt oğlu it!
Ay yokken de zincirini şakırdatarak ortalıkta koşturuyor.
Devriye geziyormuş!
Zincir ne ayak, anlamıyorum!
Bu kadar çok şangırdaması için özel mi yapıyorlar?
Evde sigara içebilir miyiz?
Hayır!
Konu üzerine tartışabiliriz ama bir manası yok.
Sistem böyle Igor!
Sistem!
Sistem kendini çok uzun zaman önce çürüttü.
Seçilmiş kişinin, söz verdiği şeyleri yapmasının garantisi yok ki.
Farklı bir şey lazım bize. Farklı bir yol.
Piyango sistemi gerekiyor.
Vatandaşlardan gelişigüzel seçilecek.
Sırf iyi bir halkla ilişkiler ağı yok diye...
insanların seçilmemesi olasılığı ortadan kalkacak.
Şu sigarayı bırak! Öksürmekten ciğerlerin sökülecek!
Hal böyleyken
ülkeyi yönetebilecek olanı değil, yönetmek isteyeni seçiyoruz!
Gidelim hadi!
Gel!
Her şey güç etrafında dönüyor.
Piyango seçimler sayesinde
medyayı kontrol etmenin de bir manası kalmayacak,
oyları satın almanın da...
Kar Bakiresi Snegurochka!
-Gerçek misin sen? -Evet, gerçeğim.
Ve senin de ateşin var.
Asıl oylama,
başkanın görev süresi sonunda yapılmalı.
Herkes başkandan memnunsa başkan emekliye ayrılır.
Memnun değillerse hapsi boylar!
Başkanlık görev süresi dediğin şey,
kişinin ülkesini koruduğu kutsal bir görev olmalı.
Her öğrenci, bir gün başkan olabileceğini bilmeli.
Çoğunluğun hata yapmayacağını düşünmek, fazlasıyla ütopik değil mi?
Demokrasi, gerçeğin matematiksel ortalamada olduğunu varsayar. Yanlış!
Aspirin ya da Parasetamol var mı?
Bir saniye.
Modern demokrasi,
gerçekdışı, hayali seçmene sırtını yaslar.
Al bakalım!
Kız kardeşimi ele alalım.
Kadın tam bir kâbus, seçmen değil.
Bildiğin zır deli.
Hamile kaldı ve Nevyansk'ta insan yerine koymuyorlardı.
Annem, bir içki aleminden sonra felç geçirdi.
Ardından öldü. Ben o sırada askerdeydim.
Kadın bir şekilde uzaktan eğitimle bir diploma aldı
ardından SSCB dağıldığında
oğluyla beraber Avustralya'ya kaçtı.
Nasıl yapabildiğini hâlâ bilemiyorum.
E-posta yoluyla haberleşiyoruz.
Avustralya'nın Nevyansk benzeri bir kıta olduğunu söylüyor.
Ve huş ağacımızdan daha iyi bir şey olmadığını iddia edip duruyor.
-Şimdi hedef seçmen bu kadın mı yani? -Vitya! Deli misin?
Bu aspirin 1977'de üretilmiş. Ne etkisi olacağını nereden biliyorsun?
Birazdan öğreneceğiz.
Ayrıca kim oluyorsun da beni eleştiriyorsun?
Doktor falan mısın?
Bunları ta Nevyansk'tan getirdim.
Dünyanın hapı var daha.
Hayatım boyunca bende işe yaradı!
Bak ama ben,
koruyucu meleğim.
Eh, o zaman koruyucu meleğe daha fazla içki yok.
Oku şunu!
Artyukhin, Dmitrievich.
Hayır,
yalnızca ilk harfleri.
H-A-D-E-S.
Hades.
Gördünüz mü? Hades.
Hades'in işi bitti.
Biraz alabilir miyim?
-Işık! -Mağara gibi karanlık burası.
Kapa şunu!
Ödevin.
-Yaptın mı? -Evet.
-Hepsini mi? -Evet!
Yine mi?
Dur orada. Daha fazla oyun yok.
-Kaplumbağayı besledin mi? -Evet.
Market poşetlerini mutfağa götür.
Şimdi üçüncü sayfa haberleri.
Defalarca bıçaklanmış bir erkek cesedi bulundu...
Yumurtalara dikkat et!
Kurban Stepan N, 2 Numaralı Okul'da güvenlik elemanı olarak çalışıyordu.
Cinayet öğleden sonra gerçekleşmiş.
Komşular hiçbir şey duymamış ya da görmemiş.
Cesedi nasıl buldunuz?
İşten eve gelmiştim.
Orada, kanlar içinde öylece yatıyordu.
Tanrım!
Dünya ne hale geldi? İnsanlar gündüz gözü bıçaklanıyor.
Kurbanı tanıyor muydunuz?
Pek sayılmaz.
Yalnız yaşıyordu.
Oldukça huysuz biriydi.
Görünüşe göre güvenlik elemanıymış.
Tüm dört gözlerin hayal gücü bu kadar
zayıf mı olur?
İnanmayanlar için
Mucizeler artık yok
Çocuklar bile Şeker Adam'ın gerçek olmadığını biliyor
Ama masallar her yerde yaşamaya devam ediyor
Kitap okusana.
O oyunlar insanı aptallaştırır.
Aman be! Yoğurt almıştım sana.
Yiyecekleri çiğ yememeni daha kaç defa söyleyeceğim sana? Hele ki eti!
Bakterileri öldürmek için pişiriyoruz.
Olacağı buydu!
Soğuk suya tut.
Kanama durduğunda yara bandı
yapıştırırız.
Tüm soruların yanıtı bilimde
Kar Bakiresi bir masalda yaşıyor
Roketler yıldızlara doğru uçuyor
Ve uçan halılar da gerçekten var
İşten geldiğimde çok yorgun oluyorum ama senin umurunda değil!
Ya daha derin kesseydim?
Aptallığın yüzünden ambulans çağırmak zorunda kalacaktık!
Git de yara bandını getir.
-Neredeler? -İlk yardım çantasında, nerede olacak?
Çanta nerede?
HADES Artık gitme zamanı
Yazı işleri nerede?
Burası HADES.
Yazı işleri şu tarafta.
Deha ürünü bir şeyler yazdım. Okur musunuz?
Önümüzdeki hafta tekrar gel. Hatta önceden ara.
-Ne? -Önceden ararsan daha iyi olur.
"Üç Güzeller çimenlikte, Harpiler şarküteri önünde.
Ekümenik değişimdeki M, Metro'nun M'si
Hades'e girişse yakın.
Yaratılışın son gününde..."
Affedersiniz. Geçen hafta kitabımın taslağını getirmiştim.
Hatırlamıyorum, kusura bakma.
Pembe dosyadaki roman.
Genelde şiirlere bakıyorum, düzyazılara değil.
Sekiz yaşında bir kızla ilgiliydi.
Dans etsene!
Dışarı çıkalım da öyle konuşalım.
Adın ne?
Seryozha.
-Sergei mi yani? -Evet.
Seryozha, Sergei.
Aslında, öykülerin çok şey değil.
Öykülerde. Hayır, buna değmez.
İkincillerin. Öykülerin.
İkincil, yani bir şeylerden türetilmiş.
Aslında bir tanesi,
yazdığın bir hikâye.
Kız kahramanın
sınıf arkadaşıyla konuştuğu bölüm, hatırladın mı?
Kız durup dururken, bir anda eteğini
içine sokuyor! Eteğini külotlu çorabının içine sokuyor.
Beden dersinden sonra.
Ne bu şimdi?
Bunu yazarken ne demek istedin?
Kızın oğlandan hoşlandığını mı söylüyorsun?
Burada kalmayı mı planlıyorsun?
Kız oğlandan hoşlanıyor ve onunla konuşmayı seviyor
ve bu yüzden de farkında değil.
Yani eteğini
bir şekilde
-çorabının içine soktuğunun. -Evet.
Çok ama çok güzel bir hikâye.
Bunun gibi daha çok hikâye yazman lazım.
Bir tane daha var.
Başka güzel öyküler de var.
Mesela bir tanesinde
kahramanın annesi...
Tuhaf bir durum var.
Kocasının evden çıkmasına izin vermiyor.
Çöpü çıkarmak için çıkıp
geç saatte sarhoş bir şekilde dönmesinden korkuyor.
Başına gelecek şeyi biliyor.
Bu da gayet güzel ve akla yatkın bir hikâye.
Peki ne yapmam gerekiyor?
Bizim dergide ve tabii ki üniversitede
edebiyat atölyeleri oluyor.
O toplantılara katılman lazım.
Ama edebiyat dediğimiz şey kişiseldir.
Seryozha!
Kişisel mi?
O zaman ne diye buradasın?
Ne dediler?
Ne olursa olsun, yazar olacağım!
Hem de muhteşem bir yazar.
Yazı işleri nerede?
-Şuradan. -Teşekkür ederim.
Ama anca ölünce ünlü olacağım.
Gidelim.
Kalplerimiz hâlâ alev alev
Alev alev
Çünkü en önemli şey, dostluğumuz
Affedersiniz.
Yıllar geçip gidiyor
"Atölye çalışmalarına katıl" dedi!
Atölye çalışmalarından çıkıp ünlü olan...
tek bir büyük yazar bile duymadım.
İlkbaharda bir gün
Mayıs ayının başlangıcında
Homurtularla, sızlanarak,
toz toprak içinde, çoşkuyla
Dün ölmek istiyordum ama bugün fena değilim sanki
Dimon!
Bira ister misin?
Elbette.
-Bugün çok işin var mı? -Pek sayılmaz.
Yağ değişimi, silindirlerin yenilenmesi,
diferansiyele giden şaft falan.
Tuhaf sesler çıkaran bir minibüs getirdiler.
Şanzıman ya da debriyajda sorun olabilir.
O iş çok uzun sürer. Pashka'ya devredelim.
Geri çevirdi. Motor sökmekle meşgullermiş.
Adama yaparız dedim ama yarına.
Diferansiyel işi yapmayı sevmiyorum.
Leş gibi olmuşsun, yağ içindesin.
Bir yıkayalım seni.
İşte böyle.
Gel böyle. Sırtını yıkayayım.
Aynen devam!
Bu ne be şimdi?
Seninle ilgili olduğu fikrine nereden kapıldın?
Birazcık esinlenme var.
Nasıl bitiyor?
"Senin" aşık olduğun tamirciyi başka bir adam ayartıyor.
"Sen" de terk edildiğini...
ve onun gözünde değersiz olduğunu fark ediyorsun.
Ne diye değersiz oluyorum ki?
Sen değilsin be adam!
Sen değilsin, tamam mı?
-Bu bir çarpıcı roman. -İyi çarpıyormuş.
Gördün mü bak?
Neyse ne.
Taslağı doğru düzgün bir yayınevine gönder de
okuyup ne tür bir yazarı kaybettiklerini anlasınlar.
İşin aslı adam haklı, tabii.
Roman yazmak için
yeterli hayat tecrübesine sahip değilim.
Böyle hayatı kim ne yapsın?
Sus!
Hadi be Petrov,
intihar etmeme ne zaman yardım edeceksin?
Şu hafta sonu geçsin, olur mu?
Büyükannemi ziyaret edip gaz bağlantısını kontrol etmem lazım.
Gaz bağlantısında bir sorun yok.
Gel içeri.
Bak şimdi,
bu eskiden şiirlerimi beğenen bir kıza yazdığım mektup.
Senaryo burada, bunlar da kopyaları.
Fotokopi çekip 40 gün içinde dergilere gönder.
Yapamam, fotokopi makinesi bozuk.
Sana ne yaptım da benden bu derece nefret ediyorsun?
Beni sefil bir eşcinsel gibi,
kendini herkes tarafından sevilen ünlü bir yazar olarak yazmışsın.
Şu kıskanç olduğum saçmalığı da ne?
Romanın seninle bir alakası yok.
Seninle alakası yok.
Tamam, birazcık alakalı.
Ama aslında insanın sefilliğiyle ilgili.
Dehayı fark edemeyen insanlarla.
Çok ilkelsin Petrov!
Romandaki kişinin prototipi olduğun için gurur duymalıydın.
İnsanlar bu tür karakterleri gerçek insanlarla kıyaslar.
Toplumun yüz karası bir pislik olmak mı onur?
Ama o sefiller dört bir yanımızda!
Hayır, ciddiyim.
Kendine bir tamircinin
bir şekilde...
Fakat sen de çizgi roman çizerisin ve bu sayede varoluşunu aklıyorsun.
Ama aklanmıyor.
Hem de hiç.
Baksana, ne kadar sefil göründüğünü bile fark edemiyorsun.
-Öyle olsun! -Hiçbir zaman fikirlerimi saklamadım!
Seni şaşırtan ne, anlamıyorum.
Bundan kurtulmaya bile çalışmıyorum ki.
Çünkü bir çıkış yok. Yok!
Çünkü sırada ne var, biliyor musun?
Birkaç yıl içinde evleneceğim, çocuklarım olacak.
Burası lazımlık, sidik ve yemek kokacak.
Karımın ailesiyle tanışmak için taşradaki bir eve sürükleneceğim.
Başka?
Aptal gelenekleri ve sarhoş konuklarıyla bir düğün.
Nikah dairesinde, beylik kalıpları
tumturaklı bir şekilde sarf eden memur.
İshal olmuş sümüklü veletler!
Sırf böylesine zırvalar yüzünden
yazmayı bırakmam işten bile değil, eminim.
Bırakınca da aptal babama dönerim.
Gizli gizli içip
bir yandan her gün taze ekmek isteyen hıyarın teki olurum.
Ebediyen bir sırada beklemek zorunda kalmam kimin umurunda?
Çocukken bile, kuyruğa girmişken
cadaloz ihtiyarların vızıltısından nefret ederdim.
"Kişi başı iki somun ekmekten fazla almayın!"
Açıkçası yarın işim var.
İçindekileri dökmen senin için önemli, anlıyorum.
Beni biraz rahat bırak. İntihar edecek misin, etmeyecek misin?
Evet, tabii ki edeceğim.
yalnızca eksik kalan şeyleri toparlıyordum.
Meramımı anlatıyorum.
Sen her şeyi erteliyorsun.
Korkuyorsun.
Elbette. Ben de diğer herkes gibi geri zekâlının tekiyim.
O yüzden bu ulvi hedeflerin beni korkutuyor.
Çünkü ölümünün bir manası olmayacak.
Yaşamın da ölümün de manasız.
Ve intiharım da haklı olduğumun bir kanıtı. Anladın mı şimdi?
Anladım.
Başlayalım o zaman.
Pekâlâ.
Al bakalım.
İşte.
İntihar notlarım.
Özet.
Bu da "Kimse suçlu değil" ve... Bir sürü şey yazdım.
Burada aileme ve geri kalan herkese yaptığım açıklamalar.
Not yazmana pek gerek yoktu aslında. İllaki herkes etkilenecektir.
Annem için bir sürü şey var burada.
-Onu niye bu işe karıştırıyorsun? -Niye karıştırmayayım?
Gitti o hıyarağasıyla evlendi. Ve ona müsamaha gösterdi.
Yine de adam sürekli bana eziyet etti!
Ayrıca silahı nereden bulduğumu da açıklıyorum.
Nereden?
Babamın zulasından.
Eskiden, ordudayken
mahkûmlara refakat ederdi.
Ordudan atıldığında bir tabanca
ve bir şarjör çalmış.
Lanet bir gün ve sen de öylesin
E, ne yapmam gerekiyor şimdi?
Parmağımı bastır. Gayet basit.
Emin misin?
"Son yanıtınız mı?" Yap şunu.
Gözlerime inanamadım. Hiç böyle bir şey görmemiştim.
Sonra kafamı kaldırıp bir baktım,
adam orada, yürüyor!
-Sarhoş muydunuz? -Hayır, ayıktık.
İçki içmem ben.
Tabutu açtım ama boştu.
İçinde kimse yoktu.
On yıldır çalışıyorum, daha önce hiç yürüyüp giden bir ölü görmedim.
Sanırım bu gece büyükannende yatacağım.
Ben de hasta olmaya başladım.
Sizleri öldürmek istemiyorum.
Yani hastalığı bulaştırarak.
Ev ödevini yaptın mı?
Gelişim raporunu görelim.
Yeni Yıl'a kadar bekleyemedin mi?
Hastalık izni alacaksın elbette.
Senin sayende tatil günü hasta olmak istemiyorum!
Gribinle baş başa evinde kal.
-Oğlun hasta mı? -Henüz değil.
Yani sırada o var, demek ki hastalık iznin daha uzun olacak.
-Evde tek başına kalacak kadar büyüdü. -Öyle olsun.
Yataktan çıkma.
Bir seferinde, ilkbaharda
Mayıs'ın başlangıcında
Homurdanarak, sızlanarak
Toz toprak içinde ve çoşkuyla
Tramvaylar geçiyordu
Caddelerden
Ölmek için gidiyorlardı
Bir yere
Kükreyen motorlarıyla
Arabalar geçip gidiyordu yanlarından
Pis, leş kokan
berbat arabalar
Ağaçlar ağlıyor
Ve inliyorlardı
Pislikler sıçratırken lastikleri
Özel bıçak dedikleri şey kandırmaca.
Tamam, ağaçları kesip odun doğrayabiliyorsun.
Ama birini halletmen gerektiğinde özel bir şeye ihtiyacın yok ki.
Bıçak ya da silaha gerek yok
ya da o tür şeylere.
Yanında bir tornavida olsun, yeter.
Yüzüne birkaç kez sapla, tamam.
Ücretler, lütfen!
Kalbine ya da midesine 10 kez saplamana gerek yok.
Ya bir psikopatın ya da bir kadının işi, belli.
Oysa birkaç kez yeterdi.
Ücretler, lütfen! Orada oturma!
Bilet ücretini veremiyorsan bir sonraki durakta inersin, tamam mı?
Sarhoş otlakçı.
-Ücretler, lütfen! -İki bilet, lütfen.
Ne diye o biletleri yüzüme doğru sallıyorsun ki?
Bu ne şimdi?
Uzun süredir tatmin olmadın herhalde.
Ne karşı cinsle ne de kendi kendine... Belki de hiç olmuyorsundur.
Ne?
Sen yanındaki sürtüğe bak!
Sevgilinin cebinde taksi parası mı yok?
Umarım prezervatife yetecek parası vardır!
Yoksa küçük veletlerinizi de otobüsüme getirirsiniz.
Terbiyesiz!
Kolya, durdur otobüsü!
Kolya, otobüsü durdur, dedim!
-Burada duramam! -İnmeyeceğiz!
Bilet ücretini ödedik. Ne diye iniyormuşuz?
Al o zaman.
Bu gençler sizi indirir!
Konunun bizimle ne alakası var?
Kolya, dur!
Herkes dışarı, otobüs seferi sona erdi.
O zaman paramızı geri istiyoruz!
Al o zaman!
-Gena, hiç bulaşma! -Manyak mıdır, nedir?
Yürü hadi! Yaz değil, bir şey değil!
Gerzekler!
Güzel, bu iş de halloldu.
Al, bu da para üstün.
Bu koltuklar çocuklu yolcular için, biliyorsun, değil mi?
Herkes ücretini ödedi mi?
Hiç utanman yok, değil mi?
Oğlumun, insanlığın geleceği,
gezegenin son ümidi olduğunu görmüyor musun?
Çakrası açık.
Ve mavi bir aurası var.
Birçok insanın, tıpkı senin gibi beyaz bir aurası olur.
Ama oğlumunki mavi.
Şimdiden okuma yazma biliyor...
bine kadar hem düz, hem tersten sayıyor.
Biraz Almanca ve İngilizce biliyor.
Kalp rahatsızlığı var dediler ama yalan. Bilerek yapıyorlar.
İhtiyar bir köylü kadın yıllar önce tedavi etmişti.
Çocuklar için düzenlenen edebiyat yarışmasında birinci oldu
ama jüriyi satın almışlar.
Şiiri benim yazdığımı söylediler.
İyi de ben şiir yazmam ki.
Hasta görünüyorsun. Otursana.
Herkes ücretini verdi mi?
Oğlum insanları iyileştirebiliyor ve geleceği görebiliyor.
Ağrın sızın var mı?
Seni iyileştirebilir.
Hamileyken uzaylılar kaçırdı beni.
Herkes gri olduklarını söylüyor ama aslında maviler,
bu otobüs gibi.
Oğlum da birçok kez kaçırıldı.
Bak, sana söylemiştim.
Hey, Kolya! Ücretini vermeden kaçanlar var.
Bu kadar yeter.
Normal nefes al ver.
Zaten okula gitmeyeceksin.
Bir kez daha.
Herkesin ateşi çıkıyor.
Grip salgını var, şaşılacak şey değil.
Ateşi düşürmek için ne yapabiliriz?
Tüm gün bu kadar yüksek olması anormal değil mi?
Hasta olmak anormal.
Alnına soğuk kompres yapmayı deneyin.
Çocuğa sürekli ilaç verip duramayız.
Oğlan hasta mı?
Odana git. Bir de cereyanda kalma.
Anlaşıldı mı?
İlk kez hasta olmuyoruz.
Herkes internette bir sürü şey okuyup bugünlerde "çok biliyor".
Bazıları çocuklarına hâlâ ucuz aspirin verip duruyor
oysa çocukların hoşuna giden bir sürü iyi ilaç var.
Bir büyükanne, çocuğun vücuduna ispirto sürmüş.
Sonuç, alkol zehirlenmesi.
Dikkat et, kıracaksın! Çok saçma.
O yüzden ailedeki büyükannelere kulak asmayın.
Bizde yok zaten.
Vay be, leş gibi kokuyorsun.
Bir morgda içip içip sızdın mı, ne oldu?
Öyle de denebilir.
Çok saçmaydı...
Igor.
Yine mi Igor?
Şu Igor gerçek mi ki?
Yoksa hayali arkadaşın mı?
Mantomu yıkıyorum.
Aralarında beyaz yok, değil mi? Yoksa geçen sefer gibi çıkar.
O berbat mantoyu atman lazım.
Her yıkamada renk veriyor
ve kuruması günler sürüyor.
Bana yakışıyor.
Yakışıyor olabilir ama iyi bir manto değil.
Çok ince, kazak giyiyormuş gibisin.
Aç değilsin herhalde.
Hayır. İlaçlarla karnımı doyururum.
Sürekli gelip giden biri vardı.
Sıradan, alelade bir tip.
Önce de Sade'ın tüm eserlerini okudu
ardından toplama kamplarıyla ilgili her şeyi.
Merak ettim sırada ne var diye.
Bil bakalım, bir gün gelip ne istedi?
Jinekoloji üzerine bir kitap.
Ne olmuş yani? Bir sebebi vardır herhalde.
Bir gün başka bir kitapçıda rastladım.
Resimli Kama Sutra kitabını karıştırıyordu.
Kadınlar ortadan kaybolmaya başlarsa
o psikopatın işi olduğundan emin olacaktık.
Ne oldu adama?
Öldürülmüş. Haberlerde gördüm.
Düşünebiliyor musun?
Güvenlik görevlisi olarak çalışıyormuş.
Sana dikkatli olmanı söylemiştim!
Baba, uzaylılar tarafından kaçırılan çocuğun çizgi romanını bitirdin mi?
Hayır, daha bitirmedim.
Yatmaya gider misin?
Hadi yatağa, hemen!
Şu yüzünün halini bir görseydin Petrov!
Hadi, çabuk ol!
Büyük şehirler
Hep var olacak
Yine babanın kitaplarını almışsın.
Sinirlenmeyecek mi?
Hadi.
Bak!
Şu roketli adama bak.
Beğendin mi?
Boğulmadın umarım!
Islık çalma, kötü şans getirir.
Bir tek müzik kulağı olmayanlar kapalı mekanda ıslık çalmamalı.
Sen de o yüzden ıslık çalmamalısın.
Aç ağzını.
Ne yapıyorsun?
Mutluluğun var olduğu geliyor aklıma
Çiçekler tomurcuklanıyor bahçelerde
"Yaşam bize, ayrıntılı çalışmalar gerektiren yeni zorluklar verir."
Düzgün giydir şunları.
Sensiz de yapabiliriz.
Balet gibi.
Şunu da kafana takalım.
-Kaşındırıyor. -Güzel bir bere bu.
-Kaşındırmaz, bebek gibi davranma! -Hokey forması gibi görünüyor.
Dışarıda buz gibi havada kaşındırmayacaktır.
Yine mi?
Yetti artık. Git de eşyalarını kaldır.
Yelken aç uzaklara, dostum, yelken aç uzaklara
Git, arkadaşım, git
1 Mayıs kutlu olsun...
Ver elini.
Geç kalmıyor musunuz?
Hayır.
Dik dur.
Uzat ayağını.
Fermuarını bozacaksın. Bırak bana.
Sakin ol.
-Bırak, ben yapayım. -Tamam ama fermuarı bozma yine!
-Ne zaman bozdum? -Geçen sefer!
Yakışıklı Prens'i baloya mı götürüyorsun?
Evet. Bir dakika, kostüm getirdin mi?
-Getirmedik. -Tüm gece elbisesine payet diktik.
Seryozha!
Özgürce salınmak için
Dosdoğru gökyüzünde
Yelken açıp tekneler
Kıyıdan uzaklaşıyor git gide
Giderlerken engin mavilerde
Mutluluğun var olduğu geliyor aklıma
Çiçekler tomurcuklanıyor bahçelerde
Ama insanlar nerede
Sayarken dehşet içindeler
Binlerce silah her yerde
Biraz yeşil muz buldum. Olgunlaşması için kenara koymuştum.
Kocam bana çaktırmadan üçünü yemiş.
Gazoz yapmak için gaz kapsülü bulmuş.
Seryozha dut suyuyla çok seviyor.
Ne ilginç oje bu.
Geçen yaz tatildeyken çingenelerden aldım.
Değişik.
Saçımı beğendin mi?
Evdeki takvimde, şu aktris Brylska'nın fotoğrafında gördüm.
Sonbahar Maratonu filmini seyrettim,
Leonov'la yabancı bir aktör oynuyordu.
Kinopanorama'da oynadığını duydum.
-Tatile nasıl gidebildin? -İşçi sendikasından kupon kazandım.
Çok güzel çamur banyoları var.
-Çamur banyoları iğrenç oluyor. -Benim çok hoşuma gitti.
Çocuğa soğan suyu ve sıcak süt lazım.
Yeni Yıl partisi!
Boş ver partiyi! Battaniyeye sarınıp mı gitmek istiyorsun?
Ama gitmek istiyorum!
Ateşin düşse bile gidemezsin.
Daha da kötü olabilir.
Ağlama.
-Ateşin düşerse götürürüm. -Ya düşmezse?
Kostümümü bitir bari. Okul balosunda giyerim.
İki ayağımı bir pabuca sokma. Daha zaman var.
Önce zaman oluyor, sonra olmuyor ardından işin çıkıyor.
Mızıldanmayı kes!
Bunların hepsi senin suçun!
Dur bakalım.
Bir katil öldüğünde, öldürdüğü kişilerin hayaletlerinin
yatağının başında toplandığı doğru mu?
-Kimden duydun bu saçma sapan şeyi? -Büyükannemden.
Çıkar kafandan şunları.
Ayrıca en ufak fikrim yok. Ne kimseyi öldürdüm ne de öldüm.
O yüzden doğru mu, değil mi, bilemeyeceğim.
Bunların hepsi palavra.
Öyle olsa bile, ne olacak ki? Katili mahkemeye mi verecekler?
39.5!
-Daha mı iyiyim? -Daha iyisin.
-Ambulans çağırayım mı? -Hayır, hastane olmaz!
Kimse hastaneye gitmiyor!
-Merhaba, acil durum nedir ? -Alo!
Çocuğumuzun ateşi bayağı yüksek. Gelebilir misiniz?
Yalnızca acil durumlar için ekip gönderiyoruz.
Bu da ciddi sayılır.
Çocuğun 40 derece ateşi var.
Kendini hiç iyi hissetmiyor.
Benim de ateşim var ve kendimi iyi hissetmiyorum.
Ateşi nasıl çıktı? Grip mi oldu?
Başka neden olacak?
Bir sürü sebebi olabilir, örneğin kan zehirlenmesi.
-Grip olduğundan emin misiniz? -Öyle herhalde.
Bilinci açık mı?
Evet.
Nöbet geçiriyor mu, ishal ya da kusma var mı?
Sanırım yok.
Ne demek, "sanırım"?
Çocuğa siz bakmıyor musunuz?
Nereden arıyorsunuz bizi?
Nöbet geçirdi mi ya da ishal oldu mu, nasıl bilmezsiniz?
Bakın, lafın gelişi "sanırım" dedim.
İshal olmadı, kusma yok, nöbet de geçirmedi.
O zaman bunlar olduğu zaman arayın.
Yarım saat içinde tepede toplanacaklar.
Parasetamol yerine aspirin versek ya?
Çocuklara vermemek gerekiyormuş.
Gerçi ben çocukken aspirin vermenin bir mahsuru yoktu.
Bir zararını görmedim sanırım.
Hiç aspirinimiz yok.
Eczaneye gidebilirim.
Ve sonunda ne olur, ikimiz de biliyoruz.
İki saat ortada görünmezsin ya da belki iki gün.
Sen git o zaman.
Tek başıma gece gece dışarı çıkmam seni endişelendirmez mi?
-Beraber gidelim. -Ya çocuğa bir şey olursa.
E, ne öneriyorsun o zaman?
Çamaşırları yıkarken cebinde bir hap bulmuştum, aspirin miydi o?
Herhalde.
Nereye koydum acaba?
Belki buradadır.
Aspirin ama antika.
Olasılıkla yaşıtız.
Yani 70'lerden falan kalma.
Dün bir tane almışsın işte, bir şeyin yok.
Evvelki gündü o.
Ayrıca gün boyu bir sürü şey içtim, mesela çay,
aspirin, bir miktar votka da olabilir.
-Aspirinin etkisini yok etmiş olabilir. -Çocuğa da verip görelim.
Sonrasında eczaneye gidip gitmemeye karar veririz.
Nereye koydum ki?
Aradığında yemek yapıyordum
o yüzden de acele çıkmak zorunda kaldım. Çantama sokuşturuvermişim.
Çocuğu ne diye hafta ortası bana gönderdin ki?
Kütüphanede yılbaşı partisi olacaktı ama iptal edildi.
Çocuğu da buraya göndermiştim o yüzden evde kalmaya karar verdim.
İşe de yaradı, değil mi?
Birileriyle beraber oluyorsan söyle.
Neyse ne.
Buraya koymuşum tabii.
Başka nereye olacak.
Hadi bakalım.
Hâlâ çok yüksek.
Eyvah, yanıyor.
Uyan dostum, hadi!
Beni duyabiliyor musun?
Uyan!
Beni duyabiliyor musun?
Dayan!
Dayan, dedim!
Önüne baksana be! Yaya var burada!
Defol git be!
Duyuyor musun beni? Yürü git!
Nasıl ya?
İmdat!
Yardım edin!
İmdat!
Duyabiliyor musun beni?
Ver elini. Hadi.
Beni burada bekle, tamam mı?
Şu kar tanesine bakın.
Şuna bir bakar mısınız? Ne kadar da güzel oldu!
Hazır mısın kozmonot?
Şu ufak oğlana bakın hele.
Kirpikleri ne kadar da uzun.
Benimkilerden bile uzun.
Küçük tavşanların ebeveynleri, lütfen.
Şurayı deneyelim.
Köpekler niye kızdırıyor seni?
-Konuşmanız daha uzun sürecek mi? -Sanmıyorum.
Bu kadarı yetti.
Merhaba, nerede bir kostüm bulabilirim, biliyor musunuz?
Bilmiyorum. Burada çalışmıyorum.
Merak etme, anne, her şey yoluna girecek.
Çok kabasınız.
Kostüm sorabileceğim kimse var mı?
Ne kostümü? Burada çalışmıyorum ben.
Telefonda konuşurken burada çalışıyorsunuz
ama yardım istediğimde burada çalışmadığınız ortaya çıkıyor.
Şefinizi görmek istiyorum!
Bugün izinli.
Peki sorumlu kim?
Seni burada işe alan sevgilin mi?
Sekreteri ya da bölüm şefini deneyin, ikinci kat.
Anlaşıldı. Seryozha!
Hadi, gidiyoruz!
Deli midir, nedir?
Herkes el ele tutuşsun!
Buz Dede'yi seviyorum!
Git buradan! Rahat bırak bizi!
Vay vay, kimler varmış burada?
Bu bir hokey oyuncusu!
-Merhaba! -Merhaba.
Gelsene buraya! Görünüşe göre kaskını kaybetmişsin!
Yoksa Kanadalılarla kavga ederken mi kaybettin?
En küçük çocuk için
en büyük hediye!
İşte!
-Pekâlâ, git hadi. -Teşekkür et!
Hayır, dağılıyor!
Hep beraber çağıralım onu!
Kar Bakiresi!
Nerelerdeydin bunca zamandır Kar Bakiresi?
Merhaba Buz Dede!
Bir, iki, üç...
Hadi, ışıklandıralım ağacı!
Sihirli sözleri söylemeyen biri var sanki.
Söylemezseniz aydınlanmaz!
Hey sen, kasksız hokeyci.
Hadi, ışıklandıralım şu ağacı. Söyle.
Hadi, söyle!
Söylesene.
Işıklandıralım şu ağacı.
Vasya, aç ışıkları.
Parılda
sihirli festival ışıkları!
Bak, ne kadar da kocaman!
Bu senenin özelliği ne?
Biraz fazla sıcaksın.
Gerçek misin sen?
Evet, gerçeğim.
Ateşin var.
Yeni okullarımız ve parklarımız için Parti'ye teşekkür ederiz.
Bu harika parti için de teşekkür ederiz!
Ebeveynler birinci kat, 105 numarada
sendikadan gelen hediyelerini alabilirler.
Seryozha, el salla!
-Hastasın. -Umurumda değil!
-Daha da kötüye gidecek! -Gitmeyecek!
Bu numaraları babana yap, bende işe yaramaz!
Evet, yarar!
-Hayır! Zatürre olmanı istemiyorum! -Olmam!
Seni hastaneye gönderirim. Yılbaşına orada girersin!
Duyuyor musun beni? Arsız velet.
Benden nefret ediyorsun! Gidip babamla yaşayacağım!
Ne?
Baban çok mu iyi sanıyorsun? Ve ben de kötüyüm, ha?
-Evet, öylesin! -Anlıyorum.
Çünkü kendine zarar vermene
ya da ne istersen yapmana izin vermediğim için ben kötüyüm.
Anlaşıldı! Bu konuyu açıklığa kavuşturmamız iyi oldu.
-Yine de hiçbir yere gitmiyorsun. -Gidiyorum.
-Hayır, gitmiyorsun. -Evet, gidiyorum!
-Gitmiyorsun. -Gideceğim, dedim!
-Gitmene izin vermeyeceğim. -Gideceğim!
Hayır, gitmeyeceksin. Dinle beni,
sevgili baban ne yaparsa yapsın hiçbir yere gitmiyorsun.
Onu götürüyor musun cidden?
Yapma şunu.
En azından bir ateşini ölç.
Arabaya bindirip gideceğiz işte. Sorun ne ki?
Otobüs durağında bekleyecek değiliz.
Soğuk havayı içine çekmeyecek.
Ama diğer çocuklara bulaştıracak!
Olasılıkla bulaştırmaz.
Ateşi düştü, bak.
Kendi kendine düşüverdi.
Bıktım ikinizden de!
Geç kalıyoruz.
Acele et!
Hadi, geç kalıyoruz!
Merak etme, illaki varırız.
Tabii ki varırız. Yine de erken çıkmalıydık.
Boş ver şimdi vestiyeri.
Üstünü başını burada çıkar.
Seni burada beklerim.
Yoksa arabada mı bekleyeyim?
Dışarı çıkması saatler sürüyor hele ki biletini kaybetmişsen.
Telefonunu aldın mı?
Seninle gelmemi ister misin?
Çok fazla üzerine gelmesinler.
Telefonun!
Seninle geleyim mi yoksa arabada mı bekleyeyim?
Hangisini tercih edersin?
İyi misiniz?
Sanırım. Neden? Bir şey mi oldu?
Lastik ayakkabılarını almayı unuttu.
İçeride botlarını mı giyiyor yoksa?
Lastik ayakkabılarını alıp almadığını hatırlamıyorum.
Yoksa salon ayakkabıları mı var?
Onları giymek için hava çok soğuk!
Lastik ayakkabılarını paltosunun cebine sokmuş.
Alnına baktın mı? Ateşi yükselmiş mi?
Bir şeyi yok. Gayet iyi görünüyordu.
İnanılmaz bir çocuk bu.
Telefonunu kapatmış olmalı.
Sanırım hepsine kapattırmışlar.
-Ne de olsa sinema salonu. -Peki.
Neyse ne.
Üzerindeki takım elbise kandıramaz beni. Kocam da giyiyor.
Personeline karşı gayet ciddi ama aslında çocuğun teki.
Yazık, öyle değil mi?
Gün içinde ortadan kayboluveriyor.
Başka biriyle görüştüğünü söyleyebilir oysa.
Karına nasıl söylersin ki böyle bir şeyi?
- Hayır, gerçekten, tek isteğim bu. -Hadi canım!
Hadi ama anlıyorum. 45 yaşında, o kadar kolay değildir.
45 harika bir yaş. Hâlâ genç.
Berbat bahaneler öne sürüyor.
Daha da kötüsü, başka birini sevdiğini, onu dünyanın dibinde
kimin beklediğini bile saklamıyor.
Kadın ölü mü yani?
Neredeyse. Avustralya'da.
-Ne olmuş Avustralya'ya? -Orada yaşıyor.
Keşke ben de orada yaşasam.
Siz erkekler oğlan çocukları gibisiniz. Gerçeği söyleyeceğiniz yerde
uyduruk hikâyeler anlatıyorsunuz.
Gerçeği söylemenin ne manası var ki? Söylediğim zaman fırça yiyorum.
Hak ediyorsundur.
Benimki de aynı. Aptal aptal yalanlar uyduruyor.
Bir seferinde iki polisle içtiğini iddia etmişti.
Oluyor öyle şeyler.
Şimdi de içinde bir ölüyle,
bir cenaze arabasında şehri dolaştıklarını söylüyor.
Ne?
Eski bir arkadaşlarına denk gelmişler,
cenaze arabasında oradan oraya dolaşıp tüm gece içmişler.
-Bir ölüyle mi? -Ama kimse fark etmemiş.
-Nasıl yani? -Fark etmemişler işte.
Hatta
arkadaşının sarhoş olduğunu
ve sızdığını da söyledi, sonra ölüyle yer değiştirmişler.
Böylece arkadaşı
tabutta uyanacak ve ödü patlayacakmış.
-Güzel. -İşte geldi! Ne çabuk!
Hadi git artık, şu komik hikâyeyi de unut.
Gerçek soğuğu yaşayanlar,
hakiki inancın ne olduğunu henüz bilmeyenler
sürekli ona ulaşmayı umut eder
ancak vaftiz edilerek onunla ısınanlar
ardından tembelliğe kapılıp buz keserler...
Neyin var? Kızgın mısın?
Öyle çekip gittiğin için aslında sen bizi kızdırdın.
Bir hoşça kal demeden çekip gitmen çok yanlıştı.
Ne yapıyorsun? Karına beni mi anlatıyorsun?
Tanıştın mı onunla?
Aslında bana kızgın.
Ama benden başka kim ister ki onu?
Kızı benden değil.
Dul bir kadını kim ne yapsın?
Eskiden beni seven bir kadın vardı.
Ama gitti. Hayatımı mahvetmek istemedi.
Bu da beni sevmiyor ama yine de benimle yaşıyor.
Siz insanlar çok anlaşılmazsınız.
-Peki sen nesin, uzaylı mı? -Evet.
Kısırım.
Yani %100 kısır değilim.
Bir kadını hamile bırakma olasılığım milyonda bir.
Doktorlar
bir çare bulamıyordu.
Sonra, nihayet bir kadını hamile bıraktım.
-Ama o da yanlış kadındı. -Biliyorum.
Karın başka bir kadına aşık olduğunu söyledi.
-Ve saklamaya da çalışmıyormuşsun. -Anlattı demek.
Yabancılara bu kadar ayrıntılı anlatıyor demek.
Yabancılara anlatmak daha kolaydır.
Çok sıkıcısın.
Yastığı versene.
Neden?
Onu boğmak için.
Ya sonra?
Sonra dışarı atacağız.
Dur, biri arıyor.
Alo?
Seni pislik! Nereye çekip gittin?
Buraya gelmeni söylemiştim.
-Hadi sok içeri. -İşte oldu.
Bak ne diyeceğim? Adamı tabuta koymalıyız.
Niye?
Sabah daha bir canlı kalkar,
hele ki soğuk yüzünden uyanınca.
Boş ver. Çok karmaşık.
-Yeter! -Victor Mikhailovich!
Yoksa kusup kendi kusmuğunda boğulur.
-Sık sık oluyor böyle şeyler. -Yeter!
Bir dakika. Nereye gittiğini sanıyorsun?
-Öne bindirelim. -Bırak! Bıraksana!
Ön koltuğa oturt.
İyi insanlar için her şeyi yaparım.
Yaşadıkları sürece.
-Dur! Emniyet kemeri mi takıyorsun? -Evet.
Aman be.
Ceset nerede?
Lanet ceset nerede?
Nerede?
Has...
Kahretsin!
Bir seferinde bir yılbaşı partisine gitmiştim...
...ve Kar Bakiresi elimden tutmuştu.
Eli gerçekten buz gibiydi.
Sanki gerçekten Kar Bakiresi'ydi.
Ne istiyorsun? Yapamam.
Ne yapamazsın? Yetişkin gibi davranamaz mısın?
Yetişkin gibi davran, tamam işte!
Hadi!
Git saçlarını yıka ve olay çıkarmaktan da vazgeç!
-Neden bahsediyorsun be? -Yettin artık!
Bakıyorum sana
Ve kaybediyorum kendimi
Ey muhteşem hayat
Bir zamanlar rüyamda görmüştüm seni
Yine gel rüyalarıma
Genciz, masmavi alevlerimizle
Terliyoruz ve yanıyoruz suyun üstünde
Tükürüp dişler arasından
Biçimsizce, dinleniyoruz, tatmin olmuş nefes nefese
Ey muhteşem hayat Daha parlak yanmayı öğret bana
Omuzlarımdan çekip kopartıyorsun başımı
Canlı canlı yakıveriyorsun oracıkta
Ey muhteşem hayat Bir şey söylemem gerekiyor sana
Ama en güzeli, sessiz olmayı öğret bana
Romantiğin teki
Tüm gece balkonunun altında
Serenat yapıp durdu sana
Ve sen de yukarıdan Mona Lisa gülümsemesiyle
Sessiz olmasını söyledin ozana
Aşık romeo Dağınık saçlarıyla yakışıklı delikanlı
azimle gözlüyordu oysa Üvez yemişleri arasından seni
O sırada bir troleybüs Sessizce öttürdü kornasını
Gelişigüzel geldi sonuncusu da Okudhava'nın şarkısı misali
Mavi troleybüs!
Götür beni uzaya
Mavi troleybüs!
Geç olmadan, bir an önce
Mavi troleybüs!
Geç olmadan, bir an önce
Götür hepimizi uzaya
Romeo dağınık saçlarıyla Duruyor balkon altında
Şiirleri geçip gidiyor gölgeler misali
Ve mavi troleybüs Seke seke gidiyor çoşkuyla
Ve mavi troleybüs Götürüyor onları uzaya
Orkestra devam ediyor Sahneyi terk ediyor kahramanlar
Havada uçuşurken Külotlar ve külotlu çoraplar
Kızıl saçlı bir kıza ait Heyecanlı, ateşli
Yununslarla birlikte yüzmenin hayalini kuruyor geceleri
Nasıl devam edeceğiz yaşamaya?
Mavi troleybüs
Götür beni uzaya
Mavi troleybüs
Geç olmadan, bir an önce
Mavi troleybüs
Geç olmadan, bir an önce
Götür hepimizi uzaya
Sağ olun.
Ee?
Bir tane daha?
"Hatırla bu anı,
Hatırla yaban gülünün çalısını,
Hatırla omzunda bıraktığı izi,
Şairin olacağım ebediyen
Ve ebediyen sevgilin!
Yalnızca."
İnsanları korkutuyorsun.
Asadov'un şiirlerini sever misin?
-Pek sayılmaz. -O zaman onu hiç bilmiyorsun.
"Bitti artık bu gürültülü sıcak gün,
Bulvar alışılmadık bir sessizliğe gömüldü,
Dolunay havada asılı, görebiliyorum,
Gökyüzünde yolunu kaybetmiş bir uçurtma gibi,
Tüm
pencereler ve kapılar
aralık,
Birileri bir gitar tıngırdatıyor
Kırpışan bir sokak lambasının parlak ışığında,
Sokakta sarı bir halı beliriyor,
Bir kız ışıktan kaçıp
Gecenin karanlığında kayboluyor
Ve yaz gecesi ardında bıraktığı tek şey
Neşeli çığlıklarının yankısı oluyor!"
-"Evet!" -Harika.
"Evet!"
Nereliyim demiştin?
Nevyansk.
Nevyansk. Anlıyorum.
-Küçük bir kasabadır. -Anlıyorum.
Ailen orada mı yaşıyor?
-yalnızca annem. Ve kardeşim. -Anlıyorum.
Peki annen ne iş yapıyor?
Temizlikçi. Size çok benziyor.
Anlıyorum.
-Planınız nedir? -Sinemaya gideceğiz.
Hayat planınızı kastettim.
-Sasha'yla evleneceğiz. -Nasıl geçineceğinizi düşünmediniz mi?
Ardından Nevyansk'a taşınacağız. Öyle değil mi Sasha?
Sasha oyunculuk dersi verecek.
Ben de çocuklara İngilizce dersi verebilirim.
Anlıyorum.
Anladın mı?
Ne bu Nevyansk meselesi?
Burada mı kalmamızı tercih edersin? Annen çiğ çiğ yer beni.
Ama orada krallar gibi yaşarsın.
Aktör olduğun için içki ya da sigara da içmiyorsun.
Annemi tanımıyorsun.
Tanıdığım en temiz, en tatlı insandır.
Anlaşacağınıza eminim.
Kocama nasıl davranacağımı ya da çocuğumu nasıl büyüteceğimi
söyleyecek birini istemiyorum hayatımda.
-Sasha! -Efendim, anne?
Gel buraya.
Geliyorum.
Tüm genç atletler başarılarını profesyonellere borçludur,
örneğin halterciler...
Evet, bence bir sakıncası yok.
Sesi kısayım mı?
Olur. Yarın görüşürüz.
-Tuhaf. -Nişanlın mı?
Hayır, birileri çocuğuna İngilizce dersi verecek birini arıyor.
-Kazak ister misin? -Kazağım var.
Özellikle beni mi sordular?
Evet. 405 numaralı odadan Marina, dedi.
Gerçekten tuhaf.
Psikopatın teki olabilir, dikkatli ol. Çok dikkatli ol.
Irina Vitalievna.
Haberin var mı?
İnsanlar parklarda bıçaklanıyorlar.
Irina Vitalievna!
-Bir telefon görüşmesi yapabilir miyim? -Hayır, yapamazsın!
-Lütfen. -Hayır.
Telefon kulübesi değil burası! Defol git şimdi!
Yurt numarasını nasıl edindiğine dair bir fikrin var mı?
Bu işte bir bit yeniği var.
-O kullanıyor neden ben kullanmıyorum? -Çünkü!
İşçi yurtları burası.
1968, 1969,
1970.
Aferin Igor.
Bu kadar hızlı öğrenmeni beklemiyordum.
-Ailen de burada mı yaşıyor? -Evet.
Azim ve kararlılığından memnun olduğumu ilet onlara.
Onların mı?
Hayır, senin.
Affedersin, dikkatim dağıldı.
-Kaç yaşındasın? -17 yaşındayım.
Kardeşim de 17 yaşında ama ondan daha büyük görünüyorsun.
Daha tıraş olmuyor bile ama senin çenende sakal çıkmış.
Aileden geliyor.
Yetişkin gibi görünüyorsun.
Igor.
-Gelebilir miyim? -Elbette.
Merhaba.
-Dansçılar birazdan burada olur. -Anlaşıldı.
Mezuniyetten sonra Martı'yı sahneleyeceğim.
Tanrım, kimse izin vermez sana. Çelik işçileri için bir şey yaparsın.
-Muhteşem bir içgörüm var... -Gera!
Merhaba.
Çocuklar bu sakil şeyin balta olduğuna hayatta inanmaz. Ne yapacağım?
Bir yolunu buluruz.
Rolünde anlaşılmaz bir şey yok.
Hamlet ya da Martı benzeri bir durum da yok.
Gireceksin, birkaç replik söyleyeceksin.
Bir kağıda yazarım, çalışırız.
Gülümse, yeter.
Çocuklardan pek hoşlanmam.
Sahte bir Kar Bakiresi olduğumu anlayacaklardır.
Ben de onlardan pek hoşlanmam.
Akılları fikirleri şeker ve hediyelerdedir.
Noel ağacının aydınlanması için bağırtsan yeter.
Geri kalanını ben hallederim.
Tamam mı?
Tamam.
Hadi o zaman, başlayalım.
Yeni bir Kar Bakiremiz var.
Bu kadar sigara içtiğiniz yeter. İşe koyulalım.
Benimle başlıyoruz, Buz Dede ve giriş.
Geliyorum!
Merhaba! Hadi, millet!
Sasha, kostümüm nerede?
-Değneğimi verin. -Kostümüm nerede?
Eşyalar nerede olması gerekiyorsa oraya koyun. Amatörce davranmayın.
Ben Gera, kardan adam.
Ama kostümüm yok. Sefil bir kardan adamım yani!
Adiler, bir kostüm bile yapmadılar.
Ben de ayı, Georgiy.
Sakin ol, birader. Gel hadi.
Kütükten bir kulübe, sihirli bir televizyon
ve bir ağaç olması gerekiyor.
Şimdi bunların hepsi salonda duracak.
Natalya cadı.
Aptalca bir Yahudi esprisi yaptı. Komik değildi!
Provada kulübeyi kullanmasına izin vermediler,
bizden sonra dans dersi varmış.
En ufak sanatsal yetenekleri yok!
-Natalya Dmitrievna. -Ne var Gera?
Evlenmeden ölüp gideceksin.
Gidelim hadi.
Merhaba Kar Bakiremiz.
Tanrım, yoksa bir de sağır-dilsiz mi?
Sırlarımız güvende o zaman.
Gel de biraz ringa balığı ayıkla.
Gera, baltam!
Gidip tamir edebilirler!
Doğru!
Gel hadi, ayı, bize katıl!
Cadıyı da getir!
Ve işte torunum!
Kar Bakiresi!
Ben, Kar Bakiresi.
Torunum!
Merhaba, çocuklar!
Ey sihirli ışıklar, parlayın!
Hoşça kal.
Kusura bakma.
E, ne yapmayı düşünüyorsun?
Bilmiyorum. Kürtaj olacağım herhalde.
Niye doğurmuyorsun?
Ah, hayır.
O da ben de çok farklıyız. Ve anne babası da tuhaf insanlar.
Annesi tıpkı benimkine benziyor. Sürekli "anlıyorum" diyor.
Merhaba.
16 numaralı odanın anahtarını alabilir miyim, lütfen?
-Buyurun! -Teşekkür ederim.
Torun sahibi olmak hoşlarına gidebilir.
Ama "taşradan" değil.
Benimkiler de mutlu değil.
Annem hep çocukların yaşlılık için olduğunu söyler.
Bize bakmak için mi? Ben kendime bakarım, teşekkürler.
Kapı!
Çok güzelsin!
Ah şu kara kaşlar.
Gidebilirsin, tatlım.
-Lanet olası, Kar Taneleri! -İşte yine başladık.
Çantamdan uzak durun. Derhal!
Kaybolun, dedim!
-Natalya Dmitrievna. -Ne var?
Lanet olsun!
Tüm şekerleri bunlar yerse çocuklarla nasıl çalışabilirim?
-Onlar da çocuk Sasha! -Eşek kadar olmuşlar!
Yöneticiler kar taneciklerinin fahişe gibi görünmesinden hoşlanmıyor.
Kar tanesi falan değil, kar fırtınası onlar.
Çantanı ortalık yerde bırakacağına, şahsi soyunma odasında
kasaya kilitlemen gerekiyordu.
-Ayrıca ayı da çantanı karıştırdı. -Beni karıştırma.
Partiden sonra bu şarapla gidecek lezzetli bir şeyler gerekiyor.
Sasha bildiğin hıyar gibi davranıyor. Gerçekten!
"Role girmek için" özel soyunma odası var. Neye girdiğini biliyoruz.
Eh, ne de olsa patron teyzesi.
-Sasha! -Ne?
Sana bir şey söylemem lazım.
Ne var?
İkimiz arasında.
Bekle burada!
Beni yanlış anlamanı istemem.
Nasıl söyleyeceğimi bilemiyorum
ama çok ciddi bir konu.
Hayır demeyeceğini biliyorum.
Anahtarı ver de annemi şehirlerarası arayabileyim.
Al bakalım.
Ama çok uzatma yoksa teyzem gebertir beni.
Anlıyorum.
Şehirlerarası çağrı, lütfen.
Ne diyebilirim ki? Neyse ne, yapabileceğin hiçbir şey yok.
Bugün belediye binasını temizliyorum.
Yılbaşı partisi var.
Bir sürü şey alınmış...
-Marina, beni duyabiliyor musun? -Evet, duyabiliyorum.
Konfeti bombaları, fişekler. Temizlenecek bir alay şey var.
Ve tabii bir de onca kar. Nasıl olacak da...
Anne, Victor nasıl?
Her zamanki gibi kaba.
Dün nazikçe rica ettim...
baş ağrım için ağrı kesici almasını istedim.
Altı rublelik aspirin aldı.
Sırf inadına.
Altı ruble, Marina! Nasıl oluyor da...
bir ergene o kadar fazla ilaç satabiliyorlar, anlamıyorum.
Sattıkları şeyi kimse kontrol etmiyor mu?
-Ya kendine zarar vermek istese? -Gerçekten altı rublelik ilaç mı almış ?
Evet! Altı ruble!
-O parayla ev geçindirilir! -Ömür boyu
yetecek kadar aspirininiz var yani.
Anne, şey düşünüyorum...
Ömür boyu yeter de artar bile.
Böyle çocuklarla ömrüm çok da uzun sürmez ya, neyse.
Anne, sorun ne?
Aptal komşularımız köpek aldı. İnsanlar yiyecek bulamıyor.
Öksüz bir çocuğu evlat edinmeleri gerekirdi.
Köpekler niye sinirlendiriyor seni?
Onlar yüzünden uyuyamıyorum.
Hiç durmadan uluyorlar.
Ne kadar erken kalkıyorum, biliyor musun?
Biliyor musun? Marina, beni duyabiliyor musun?
Sürekli kötü bir temizlikçi olduğumu söyleyip duruyorlar.
Berbat görünüyormuşum, işimde iyi değilmişim, falan filan...
Hepsi benim suçum. Ne oluyorsa hepsi benim suçum!
Komşular ve köpekleri beni suçlar.
Çocuklar ve patronum beni suçlar.
Yakında beni kovacaklarını söylüyorlar.
Kovacaklarmış! Bekar bir anneyi...
kovsunlar da görelim!
Konuşmanız daha sürecek mi?
Sanmıyorum. Bu kadarı yetti.
Merhaba, nerede bir kostüm bulabilirim, biliyor musunuz?
Bilmiyorum. Burada çalışmıyorum.
Merak etme anne, her şey yoluna girecek.
Üniversiteye gittiğinde her şey daha iyi olur.
Beni terk edecek, tıpkı senin gibi.
Beni terk edecek. Tıpkı senin gibi!
Anne.
Çok kabasınız. Kostüm sorabileceğim kimse var mı?
Bilmiyorum. Burada çalışmıyorum.
Telefonda konuşurken burada çalışıyorsunuz
ama iş yardıma gelince burada çalışmadığınız ortaya çıkıyor.
-Şefinizi görmek istiyorum. -Bugün izinli.
Peki sorumlu kim?
Seni burada işe alan sevgilin mi?
Sekreteri ya da bölüm şefini deneyin. İkinci kat.
Anlaşıldı.
Seryozha! Gel hadi.
Gidiyoruz.
Deli midir, nedir?
Anne, sana demedim. Anne? Alo?
Kar Bakiresi!
Marina, hadi.
Kar Bakiresi!
İşte, sevgili torunum geldi!
Kar Bakiresi!
Bunca zamandır nerelerdeydin Kar Bakiresi?
Merhaba Buz Dede.
Merhaba!
Hadi, el ele tutuşalım küçük kar taneleri.
Ve ışıklandıralım şu ağacı!
Sihirli bir çember oluşturalım.
Bir, iki, üç!
Hadi, ışıklandıralım Noel ağacını!
Neden aydınlanmıyor?
Çünkü Buz Dede'ye sihirli sözleri söylemeniz gerekiyor!
Teşekkür ederim!
Rica ederim.
Bir, iki, üç!
Hadi, ışıklandıralım ağacı!
Olamaz, işe yaramıyor!
Sihirli sözleri söylemeyen biri var sanki.
Söylemezseniz aydınlanmaz.
Söyle hadi, kasksız hokeyci!
Hadi, ışıklandıralım şu ağacı.
Söyle bakalım.
Söyle hadi!
Işıklandıralım şu ağacı.
Pekâlâ...
Vasya, aç ışıkları.
Parılda sihirli festival ışıkları!
-Pekâlâ, çocuklar... -Biraz fazla sıcaksın.
Bu yıl ablalarımız
ve ağabeylerimiz hangi önemli olayı kutluyorlar?
Çember olup dans edelim, hadi.
Doğru! Duydun mu, torunum?
60 yıllık Sovyet Devrimi'nin
yıldönümü bugün.
Ne?
-Gerçek misin sen? -Evet, gerçeğim.
Ateşin var.
Peki Devrim Liderleri Günü ne zaman?
19 Mayıs!
Aferin, çocuklar!
Herkes A+ alıyor!
Peki söyle bakalım, sevgili torunum bu kutlamayı
daha iyi bir hale getirmek için daha ne yapabiliriz?
Bunun için yapmamız gereken...
Kapanış parçamızı söyle.
Kremlin'deki saat kulesi
Giderek yavaşladı
Yeni Yıl devam edecek yola Eski yıl kalırken ortada
Büyülü geri sayımıyla Yeni Yıl devam edecek yoluna
Çocuklarımızın gülümsemesiyle Hoş geldin diyelim gelen yıla
Ey noel ağacı, ışıl ışıl parılda!
Yeni okullarımız ve parklarımız için
Parti'ye teşekkür ederiz!
Kürtaj.
Aman be! Kürtaj olacağım.
Teşekkürler sonbahar meyveleri için
Sabah çalan alarm zilleri için
Kamp ateşlerimizin dumanı için
Bu kış aldığımız iyi notlar için
Selam duruyoruz geçen yıla
Ve hoş geldin diyoruz, Yeni Yıl'a!
Mutlu Yıllar!
Mutlu olun Yeni Yıl'da!
Yılbaşında şehirde çok tuhaf bir olay yaşandı.
Sonu mutlu biten bir korku hikâyesi.
Önce acılı aile, cenazeyi kaybetti ardından mevta, turp gibi evine döndü.
Her ölünün olması gerektiği gibi, tabuttaydı.
Ama sonra tabutun kapağını açık gördüm.
Ve içi boştu.
Gözlerime inanamadım.
10 yıldır burada çalışıyorum, daha önce ölü bir insanın ayaklandığını görmedim.
Dışarı çıktım,
bir de baktım, adam otobüs durağına doğru yürüyor.
"Hey, seni pislik, geri dön tabuta!" dedim.
Ama "Hayır, eve dönüyorum" dedi.
"Hadi oradan!" dedim. O da "Ama yılbaşı bugün" dedi.
Nikolay'la beraber ilk önce şaka zannettik.
Cesedin gerçekten yaşama geri döndüğünü anladığımızdaysa
adamı evine bıraktık
çünkü cenaze arabasına girmeyi reddetti.
Doğru.
Yeraltında bir otelde
Bir inilti büyüyor, mahvolmuş bir ağızda
Biri ağlıyor sanki bir yerlerde
Ters dönüyor atam mezarında
Gri bir duman yükseliyor kıvrılarak mezardan
Bir ceset dikiliyor ayağa Bu dünya dışından
Ne zamandır kullanmadığı kasları gerip
Bir fare gibi kaçıyor mezarlıktan
Şafak vakti, bir yusufçuk uçuyor
Kamburu çıkmış gökyüzünde, yıldızlar diken diken
Üfle ellerine, dua et karanlıkta
Yaklaş pencereye Otostop çek leş gibi bir arabaya
Bir cesedin nabzı alacakaranlıkta
Öyle bir ter boşanıyor ki Yayabilirsin somuna
Sinirler çıkıyor kara etten kıvrılarak
Kurtçuklarla kaplı kalbin intikam şarkısıyla
Şişiyor hayalet damarları
Sertleşiyor, hazır çalışmaya
Pörtlemiş bir izolasyon köpüğü gibi
Sarkıyor husyeler başlığın üzerinden
Damla damla düşüyor, Başkalarının uyluklarına
Tıkınıyor oburca, deviriyor bardakları
Yatıyor, tembellik ediyor, kırıyor tabakları
Hiçbir şekilde takmıyor hayatı
Sonbahar çıkarırken çürümüş peruğunu
Batan güneş çiğniyor kurumuş etini
Tüm şehir bir kedi gibi kıvrılırken
Dolandırıcılar yitip gidiyor ortadan
Kızım uyuyor, benim bir parçam
Süt emiyor annesinden
İçki arkadaşlarım bağırıyor dışarıdan
Bir parmak taciz ediyor kapı zilini
Kilit tıkırdıyor Ceset kapı eşiğinde o an
Göz kırpan yıldızlarıyla tepemizde gökyüzü
Hoş geldin diyor kapıdaki paspas cesede
Şeker parçaları bardakta girdap gibi
Kara topraklar köpürürken
Ceset yerime geçecek her yerde
Ceset yatacak eşimle
Uyuşturucu kullanacak
Aklını yitirecek bomboş otellerde
Haykıracak kazan dairesi partilerinde
Dans edip laf atacak gelip geçene
Cesedin gözlerindeki kurtlar dik dik bakarken
Kalabalık tahta biti gibi saracak etrafını
Yüzünden deri parçaları dökülürken
Dişleri piyano tuşları gibi
Yıkılmaya yüz tutan binalarda grup olmuş cesetler
Plan yapıp, paylaşıyor ganimeti
Ölüler ordusu yollara dökülüyor artık
Bir milletvekili düşüyor çukura
Ölüler ordusu dehşet şarkıları söylüyor
Kontrol noktaları kuruyor cesetler sokaklarda
Cesetler fırlıyor pencerelerden
Yer altında bir otelde
Bir inilti büyüyor, mahvolmuş bir ağızda
Son tabut da açılıyor ardına kadar
Son ceset de çıkıyor tabutundan
Yatak başlıklarında ceset ikonaları
Üç boyutlu ceset yetişkin filmleri
Alışveriş merkezinde takılıyor çocukları
Herkesin yüzünde bir cesedin gölgesinin karanlığı
Ücretler, lütfen!