Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Uwaga! Anggun chce coś powiedzieć.
Rany, jestem pod wrażeniem.
Zatkało mnie.
Poryczałam się.
Pomódlmy się za rozdanie nagród.
Do kogo tam chcecie.
Amen. Dobra, starczy.
Tulasek Mata Hari!
Jutro wieczorem impreza u Ramy, nie ma wymówek!
Trzeba było uważać.
Jak ktoś popełnia błędy, to trzeba mu pomóc!
Tariq, mogę już iść do domu?
- Rodzina czeka. - Co?
Rodzina?
A my kim niby jesteśmy?
Matka mnie potrzebuje.
Żartowałem. Nie zaczekasz na nagrody?
Zostały dwie godziny.
Nie mam tyle czasu.
Ale po rozdaniu zaktualizuję stronkę.
Jasne, na razie. Ekipa!
Pani Sur nas opuszcza i wraca do domu.
- Do widzenia. - Pa, słodka Sur!
Kierunek południowa Dżakarta!
Proszę pani.
- Szef przesłał zamówienie? - Jakie?
Nie mogę znaleźć telefonu.
Nie pamiętasz zamówienia?
- Pokój z wami. - I z tobą.
JADŁODAJNIA
Pomóż mi znaleźć telefon.
- Nie wiem, gdzie go położyłam. - Zadzwonię.
- To na nic, wyciszony. - Zaczekaj.
Myślałam, że jest tutaj.
Cholera. Co to?
Technologia!
Dobrze, że studiujesz informatykę.
Kto dzwoni?
Nikt, włączyłam alarm z laptopa.
- Dlaczego się spóźniłaś? - Dopiero się skoczyło.
Nie marnuj na to czasu.
To nawet nie jest twój kierunek.
Mamy dużo klientów.
Jak poszło? Wygrałaś?
Sprawdzę.
Mamo!
Gratulacje!
Ryż, satay z wątróbką i podsmażony jarmuż?
To moje zamówienie.
- Sur. - Tak?
Zajmuje ci to dużo czasu. A twoje studia?
Dobrze z nimi.
Przyda mi się to do CV.
Widać, że umiem zrobić stronę.
No i do stypendium.
Na kiedy masz następny raport?
Na pojutrze.
- Ile? - Dwadzieścia osiem tysięcy.
- Dziękuję. - Proszę.
Mata Hari!
Dlaczego wagarujecie?
Wracajcie na zajęcia!
Po sukcesie sztuki Meduza i Perseusz
na studenckim festiwalu teatralnym
wydział będzie nadal wspierał grupę Mata Hari,
wysyłając ją za miesiąc na azjatycki festiwal teatralny w Kioto!
Liczę, że nasz dynamiczny duet,
dramaturg Rama
i reżyser Anggun,
zapewnią nam kolejny sukces!
Słońce pojawia się na wschodzie
Uwaga!
Wszystkich chcę widzieć u Ramy do 18.
Słońce pojawia się na wschodzie
Pobudka, przyjaciele!
Wygraliście? To kiedy impreza?
Ja tylko projektuję witryny.
Stworzyłaś tę witrynę.
- Zapłać mój rachunek za prąd. - Zdzierca.
No dobrze.
Kupię ci lunch. Co chcesz?
Sushi?
Lecisz do Japonii, nie?
Nie ma szans.
Leci 15 osób, a ja jestem nikim.
- Idę drukować. - Śmiało, szefie.
Kolejna wersja robocza?
Tak, muszę przetłumaczyć.
Muszę też zrobić nowe zdjęcia do scenografii.
Właśnie.
Tata szuka projektanta stron
na galę charytatywną.
Pokazałem mu stronkę Mata Hari,
podobała mu się.
Poważnie?
Poleciłem mu cię.
Wpadnij na tę imprezę.
Zabierz, kogo chcesz.
Dobra?
Trzydzieści kopii.
- Dziś nie ogarnę. - Spoko.
Amelia ma dużo pracy.
Amelia?
Czemu ją tak nazywasz?
Nie wiem. Fajnie brzmi, co?
Poszukaj znaczenia. Biedaczka haruje.
- Reszta dla ciebie. - Dzięki.
Słyszałeś?
- Mogę zabrać, kogo chcę. Idziesz? - Nie, dzięki.
Dokumenty mi się tu piętrzą.
Będzie darmowa szama.
Zapłacę za paliwo.
Rama mieszka daleko stąd.
Wiedziałem. Potrzebujesz podwózki.
Potrzebuję pracy, bo nie dostałam jeszcze stypendium.
Uwiniemy się do 20.
Nie później, dobra?
Najpierw mi pomóż.
Mamy się ubrać w stylu lat 40. Masz takie ciuchy?
Bez jaj.
Jesteś nowa w Mata Hari?
Tak.
Nie idź na imprezę.
Strata czasu.
Dlaczego?
Skup się na raporcie do stypendium.
Masz jutro termin, nie?
Nie szukaj atencji i popularności.
- Za sześć kopii osiem tysięcy? - Tak.
O co jej chodzi?
Wychodzę.
Daj dłoń.
- Z Bogiem. Dostaniesz tę pracę! - Dzięki, mamo.
Po spotkaniu wrócę do domu.
Będę przed 21.
- Dokąd idziesz? - Na rozmowę o pracę.
A kto pomoże matce?
Niech idzie.
Pozwoliłam jej.
Kto organizuje rozmowy o pracę
o tej porze?
Mamy też małą imprezę w związku z wygraną.
- To przyjęcie czy rozmowa? - Rozmowa.
Bo jeśli rozmowa…
to nie odkrywaj tyle ciała.
Wszyscy się tak ubierają.
Załóż coś pod spód.
I żadnego alkoholu, obiecaj.
Obiecuję.
Kim była ta dziewczyna? Strasznie chamska.
Farah?
Nie przejmuj się nią.
Należała do Mata Hari.
Chyba robiła zdjęcia.
Ale ją wywalili.
Za dużo podrywała facetów.
Tak słyszałem.
Nazwisko?
Suryani. Jestem ze znajomym.
Suryani.
Rany, ale chałupa!
No nie?
Tyle rzeźb.
Ojciec Ramy jest rzeźbiarzem.
Witaj, słodkie Słońce Południa
Amin.
Koszula w spodnie.
- W spodnie? - Tak jest lepiej.
Słońce Południa Co ciepłem oświetla
Zimne i samotne serca
Najpierw chcę coś ogłosić.
To ważne wieści.
Nasz lot do Kioto
zasponsorują pan Soemarno i pani Lilis,
rodzice Ramy!
Moi drodzy,
dziękuję, że zawsze wspieracie rodzinę Mata Hari.
- Dla was wszystko. - Co się mówi?
Dziękujemy wam!
Dziękuję wszystkim, którzy mieli swój wkład w przedstawienie.
Naszemu producentowi. Tariq, jesteś kozak!
Jeszcze się nie ciesz,
musisz nam załatwić wizy.
Dziękujemy też Meduzie za boski występ.
Kirana!
Dziękujemy.
Nasz nadworny artysta, Samsul!
Dzięki ci.
No i ktoś jeszcze.
Mieliśmy wczoraj pełną widownię dzięki przepięknej stronie internetowej.
Dziękujemy, Suryani!
- Tato, to jest Sur. Zrobiła stronę. - Cześć.
- Dzień dobry. - Wspaniała strona.
Dziękuję.
Rama przedstawił ci moją ofertę?
Owszem.
- Dobrze mieć cię w drużynie. - Dziękuję za tę szansę.
Ach, okrutny losie
Ukochana odeszła do innego
Do dna.
Ruszaj ciałem do melodii…
- Cześć, Sur! - Cześć, Anggun.
Proszę.
Ostrożnie.
Dzięki.
Dziękuję.
Nie zamęcz się tą robotą.
Wznieśmy toast.
Jeszcze raz.
Musisz mi patrzeć w oczy.
Inaczej przyniesiesz pecha.
Spójrz mi w oczy.
Na zdrowie!
Co to za mina?
Me piękne włosy Długie jak Jawy brzeg
Uwaga!
Nadchodzi Meduza!
Na kogo skieruje wzrok, ten pije!
Szykujcie się!
Amin, stary!
Do dna!
Polejcie mu.
Do dna!
- Daj te kopie! - Fajnie, co? Zostaniemy?
Kolejna rundka!
Do dna!
Proszę!
Do dna!
Do zera!
Sur.
Chodźmy już.
Zostańmy jeszcze.
Co będziesz robić?
Wszyscy tu są.
Nikt do ciebie nie przyjdzie.
Obiecałaś, że wrócimy do 20.
Usiądź tu.
Sur, usiądź.
Muszę przedstawić raport.
- Puść ją! - Porozmawiajmy.
- Niech jedzie! - Nie mieszaj się.
- Ty jej na to pozwoliłaś! - Wezmę twoje buty.
Spóźnię się!
- Posłuchaj! - Jestem spóźniona!
Jedź komunikacją!
Upiłaś się wczoraj?
Popilnuj mi telefonu.
Prawie się spóźniłaś.
Dzień dobry.
Przepraszam za spóźnienie, były korki.
Kebaya? Co to za strój?
To nie Dzień Kobiet.
Ani zakończenie roku.
Przepraszam.
Później idę gdzieś, gdzie muszę być tak ubrana.
Oto mój raport.
- W tym semestrze zrobiłam witrynę… - Moment.
Mam pytanie.
Często chodzisz do klubów?
Nie, skądże.
- Pijesz? - Proszę? Nie.
Zatem co to jest?
Wyjaśnij to.
Dlaczego wrzuciłaś je do sieci?
Niczego nie wrzuciłam!
To kto? Asystent?
Byłaś wczoraj na imprezie.
Masz tę samą sukienkę.
Wyjaśnię to.
Powiedziała, że później gdzieś w niej idzie.
- Włożyłam ją… - Jestem zbulwersowany.
Obijasz się przez cały semestr.
W naszej kulturze nie pije się alkoholu.
A Rada płaci za twoje studia.
Po pierwsze,
nie zrobiłam tych zdjęć.
Poza tym aż do teraz
spełniałam wszystkie wymagania stypendium.
Mam średnią powyżej 3,6, nie opuściłam żadnych zajęć.
Wiemy. Mimo to
wyniki są tak samo istotne
jak zachowanie.
Stypendium przyznajemy studentom, którzy dobrze je wykorzystają,
a nie za takie bzdury.
Zawsze angażowałam się w dobre inicjatywy.
Moja strona pomogła grupie teatralnej.
Chwileczkę.
O ile wiem, na tym wydziale takiej nie ma.
Na pewno studiujesz informatykę?
Do rzeczy.
Musimy to przemyśleć.
Powiadomimy cię o naszej decyzji.
Możesz już iść.
Spójrz na siebie. Nie wytrzeźwiałaś.
Farah Natia.
Amin.
Kto mi to zrobił?
- Min. - Co takiego?
Kto zrobił te fotki?
Skąd mam wiedzieć?
Czemu mnie nie obudziłeś po drodze?
Nie odwoziłem cię. Wyszedłem wcześniej.
Zostawiłeś mnie?
Sama mi kazałaś. Tańczyłaś jak wariatka.
- Wisnu Brata? - Obecny.
UTWORZONO: 27.10.2019
- Xavier Wibowo? - Obecny.
- I Yanuar Joko? - Obecny.
- No dobrze. Rozdam… - Przepraszam.
Nie wyczytała mnie pani. Suryani.
Na pewno zapisałaś się na zajęcia?
Oczywiście.
Tylko nie zapłaciłam czesnego, czekam na stypendium.
Najpierw musisz to załatwić.
Nie możesz być na zajęciach, skoro nie ma cię na liście.
No dobrze. Zaczniemy od pierwszego rozdziału…
Uważaj!
Uwaga, panie i panowie!
W związku z epidemią dengi
rząd zapewnia darmowe okadzenie obszaru.
Prosimy o pozostanie w domach.
Dlaczego zamknęliście?
Czekacie na okadzenie?
Czyli teraz
będę płacić też za twoje czesne?
„Odebrano za złe zachowanie”. Co to znaczy?
To pomyłka, mamo.
Tato.
Co robisz? Tato!
Piłaś alkohol, więc złamałaś zasady.
Nie należysz już do naszej rodziny.
Wyjaśnię to.
Proszę. Muszę to wyjaśnić!
Nie chcę wyjaśnień.
Sąsiedzi wiedzą, że wróciłaś pijana.
Jakiś facet niósł cię ulicą,
pukając do każdych drzwi.
Wszystkich pobudził,
bo nie mógł znaleźć domu.
Wiesz o której?
O trzeciej nad ranem.
Posłuchaj mnie, tato.
Od rana wszyscy nas wypytują,
co ci się stało i kto cię przyniósł.
Musieliśmy odpowiedzieć.
To miała być rozmowa, a poszłaś na imprezę.
Chciałam uczcić sukces.
Sukces?
Straciłaś stypendium przez te wygłupy.
To ma być sukces?
Kto teraz zapłaci czesne?
Nie żal ci matki?
To twoja kara. Może zaczniesz żałować.
TOALETA
Chitra? Przepraszam.
Wiesz, kto mnie wczoraj odprowadził do domu?
A o której się zmyłaś? Bo ja o 22.
Cześć, Sur. Wytrzeźwiałaś?
Anggun chce zmienić kostium Gorgony.
Dodasz trochę beżu?
Znowu muszę iść do lumpeksu.
- Spróbuj. - Jutro dam znać.
- Tariq. - Nie teraz.
Coście zrobili z paczką, kretyni?
Nikt was pilności nie nauczył?
Zawsze muszę po was sprzątać?
- Nie schrzańcie tego. - Wybacz.
- Tariq. - Daj mi spokój, jestem zajęty.
Wiesz, kto…
- Rama. - Cześć.
Kto mnie wczoraj zabrał do domu?
Chyba NetCar.
Ty go zamówiłeś?
Nie, Anggun. A co?
Czekaj. Anggun ma próbę.
Pójdę po nią.
Anggun, Sur pyta o kierowcę.
Pospieszę się. Sorki.
Dobra, Sur.
Wszyscy byli autem, więc wzięłam ci NetCara.
Zgubiłaś coś?
Nie. O której?
Niech sprawdzę.
Przespałam to?
Strasznie się upiłaś.
Próbowałam cię dobudzić, ale bezskutecznie.
Przykro mi.
Musiałam poszukać dowodu, żeby sprawdzić adres.
- Prześlesz mi to? - Pewnie.
Gotowe. Ical.
Zdejmij hełm, trzeba go postarzyć.
- Jasne. - Masz szlugi?
Wiesz, kto wrzucił te fotki?
- A nie ty? - Nie pamiętam.
Było ciemno, wszyscy tańczyli.
Jak włączyli światło, spałaś na kanapie.
Nie wiem, co było wcześniej.
Pamiętasz, jak się tam kładłaś?
Byłam zmęczona,
więc zeszłam z parkietu. Więcej nie pamiętam.
Miałaś kłopoty przez te zdjęcia?
Cóż.
Odpały po pijaku to nic nadzwyczajnego.
Ja raz tak zadzwoniłam do byłego.
Anggun?
- Jeszcze raz. - Sekundkę.
- Znalazłeś Tariqa? - Nie.
Szlag.
Przepraszam, muszę iść. Jak coś, daj znać.
Serio. Dobra?
Rama, pomóż jej. Zaczynajmy.
Jeśli coś zgubiłaś, daj znać, pomogę ci to znaleźć.
Rama!
Przyjechała nowa scenografia.
Dobrze. Rozpakujcie.
- Napisz do mnie. Masz numer? - Tak.
Włącz.
- To Droga Mleczna? - Otong, odbiór.
Załatw mi kimono.
Proszę, kimono.
Witamy w rodzinie Mata Hari.
Anggun, potrzebujesz mnie?
- Gdzie byłeś? - W łazience.
Wszyscy cię szukają, nie wygłupiaj się.
Co piłaś?
Nieźle cię porobiło.
Tylko wino i… co to było?
To przy grze w Meduzę.
Whiskey?
- Co jeszcze? - Nie pamiętam.
Masz otwarte oczy. Nie spałaś.
Tak sypiam.
Pamiętasz, jak spałam na lekcjach w podstawówce?
To na pewno dowcip. Ale po co?
Zobacz, są innej wielkości.
Przedni aparat i tylny aparat.
To fotka z tylnego. Ja nie robię nim selfie.
- Są takie same. - Wcale nie!
Zobaczę, czy nikt nie wrzucił filmów.
Weź zużyte kartki!
Film pierwszy. Selfie Gity w lustrze. Godzina 23.
Film drugi.
Bumerang Udiarti z ogrodu. Godzina 17.
Film trzeci. Parkiet w salonie, godzina 23.30.
Filmy znikają, minęła doba.
Rób zrzuty ekranu.
Sur.
Masz nauczkę. Uważaj z alkoholem.
Jaką znowu nauczkę? Patrz.
Wszystkim nowym to zrobili.
Wiedziałam, że to inicjacja,
ale nikt się nie przyznał.
Godzina 0.15.
Jako dziekan musi pan przekonać Radę.
Mam stracić stypendium przez zdjęcia?
Już mówiłem.
Wydział nie ingeruje w decyzje Rady.
O ile wiem,
Rada monitoruje profile kandydatów.
Zastanów się.
Jakie mogą być skutki zdjęć z zakrapianych imprez?
Spełniam wszystkie wymagania do stypendium.
Nonsens. To też wymaganie.
Stypendyści nie mogą zachowywać się niemoralnie.
Muszą świecić przykładem.
Jak Rada ma ci ufać,
skoro pijesz za ich pieniądze?
Co ty wyprawiasz?
Pomieszkam tu. Muszę odkryć, kto za tym stoi.
To znaczy?
Jutro zacznę
włamywać się do telefonów grupy.
Oszalałaś?
Zgrywasz detektywa?
To pewnie z braku snu.
Biedna Sur.
Nadal nie wytrzeźwiałaś.
Sur.
To mój teren.
Ty śpisz tutaj.
Nie zbliżaj się do rybek. Będę stratny na ich śmierci.
Długo tu zostaniesz?
Jesteśmy współlokatorami.
Bez ślubu.
A jeśli uczelnia się dowie?
Wywalą mnie.
To nic. A jeśli nas publicznie upokorzą?
Znajdę dowody w trzy dni.
Członkowie grupy przychodzą tu w sprawie wiz.
Będę pracować normalnie.
Masz, na komary.
MAMA
ZABLOKUJ
Amin, wydrukuj to.
Min?
Wi-Fi jest wyłączone?
Poczta nie działa.
Od wczoraj są problemy.
Gdzie masz plik? Na telefonie?
Tak, mam.
No to podłącz.
Wi-Fi jeszcze nam nie padło.
Dostawca jest do kitu.
KOPIOWANIE PLIKÓW
Cholera!
- Ile za pięć stron? - Siedem tysięcy.
- Dzięki. - Spoko.
Co teraz?
Wyszedł, zanim skończyłam kopiować.
Co miałem zrobić?
Posłuchaj.
Jak puszczę muzykę folk,
to znaczy, że jeszcze kopiuję.
Kup mi trochę czasu.
Jak włączę rocka,
to skończyłam.
Możesz ich puścić.
Same problemy.
Naprawcie to cholerne Wi-Fi!
Jasne.
Słyszałem, że ma być jakiś protest.
Kto tak twierdzi?
Dziekan wspominał.
To plotka.
Nie odłączaj, mamy jakiegoś wirusa.
Zainstaluję antywirusa.
Szlag!
Po co komu antywirus w telefonie?
Chyba nie chcesz stracić danych? Daj.
Nie chcę, spieprzaj.
To potrwa chwilkę.
Przestań, nie chcę.
Rany, przestań!
Mam zaraz rozmowę z profesorem.
Nie wydurniaj się.
- Twoja decyzja. - Nie przejmuj się.
Muszę to szybko wydrukować. Podeślę e-mailem.
Wi-Fi nam padło, podłącz do kompa.
Serio?
Moses.
- Co na kolację? - Zamów z NetFood.
Wybierz, ja stawiam.
Może satay?
Udiarti.
Rama.
I jak, masz coś?
Było tu dziś czterech członków.
Z 40. Na pewno wszyscy przyjdą?
- Kiedy się dowiesz? - Cicho.
Może od jutra zaczniesz hakować i pozostałych studentów?
- Może to coś da. - Jasne.
Chcesz stalkować ludzi? A może kraść prace?
Próbuję tylko pomóc.
Nie kradnę już prac.
Wyszedłem na prostą.
Nie chcę brudnej forsy.
Ty teraz działasz na lewo.
Ja tylko przeglądam fotki z imprezy.
A te starsze po co oglądasz?
Cześć.
Masz wódę?
- Zostało coś? - Nie.
- Czemu nie pójdziesz do domu? - W domu mam gnój.
- Wchodzę. - Nie. Pracuję.
Zaprosiłeś dziewczynę?
Tak, Amelię.
Amelia nosi buty?
To buty mojej siorki.
Gówno prawda. Amelia będzie zazdrosna.
Spadaj.
Wracaj do swojego fagasa.
Zamknij japę.
Co ty niby taki zajęty? Zawsze mogłam tu siedzieć.
Jak się nazywa ta twoja kumpela?
Sur?
Jakim cudem tak się schlała?
Wyszedłem wcześniej.
Jak wróciła do domu? Nie pilnowałeś jej?
NetCarem.
Nie do wiary, puściłeś ją samą?
A co w tym złego?
Dotarła cała, o co chodzi?
Walnięty jesteś.
Banda jełopów.
Tępy baran.
POCZĄTEK TRASY: 00.15 KONIEC: 02.03
Pani Anggun, w czym mogę pomóc?
Zamówiłam koleżance NetCara,
ale dojechał do celu bardzo późno.
Jechał godzinę dłużej, niż powinien.
Boję się, że coś się jej stało.
Czy kierowca zachował się niestosownie?
Koleżanka coś zgubiła?
Nie wiem. To chcę sprawdzić.
- Pani była pasażerką? - Tak.
Zgubiła pani coś…
Nie wiem, bo przespałam kurs.
Możemy to sprawdzić?
- Komputer się nagrzewa. - Jasne.
ŚLEDZENIE TRASY
Samochód nie zbaczał z trasy.
Sekundkę, muszę zadzwonić.
Anggun.
Upiłaś się kiedyś do nieprzytomności?
Tak.
Bo nie zjadłam kolacji.
Zjadłaś wtedy kolację?
Tak.
Może piłaś pierwszy raz?
Sur,
jeśli chcesz coś powiedzieć, to śmiało.
Czy coś jest nie tak?
No…
Nie mam…
Bo…
Czy to możliwe,
że ktoś mi czegoś dosypał?
Ktoś od nas?
To niemożliwe.
Owszem, to banda świrów,
ale wszystko ma swoje granice.
Głupia.
Może zbadam mocz?
Sur.
Jesteś pewna?
Parę osób paliło zioło.
Nie wzięłaś bucha?
Nie pamiętam.
A jeśli badanie moczu wskaże, że paliłaś?
Proszę. To ona.
Tak.
To ja ją wiozłem.
Proszę nam powiedzieć.
Dlaczego dojechał pan tak późno?
Musiałem się zatrzymać przy parku Kendil.
Przebiłem oponę
i musiałem zmienić koło.
Próbowałem ją dobudzić,
ale bezskutecznie.
Wymieniłem koło i tyle.
Chwilę to potrwało,
bo byłem sam i padał deszcz.
Zrobiłem nawet zdjęcia.
Proszę.
Mogę to sfotografować?
Oczywiście, proszę.
Musiałem najechać na jakieś gwoździe.
Sam pan zmienił koło? Bez pomocy?
Zupełnie sam.
Przepraszam,
ale musiałem panią odprowadzić do domu.
Gdy wyciągałem panią z auta,
zwymiotowała pani,
brudząc mi całą kanapę i dywaniki.
Naprawdę? Zarzygała wóz?
- Ktoś nieźle poimprezował. - Dziękujemy.
To wszystko?
Jeszcze coś. Pan Burhan to dobry człowiek.
Mógłby złożyć skargę
w przypadku złego zachowania klienta.
Ale nie złożył.
Cicho bądź.
Anggun.
Jeszcze jedno.
Zaczekaj, muszę odebrać.
Tak?
Na parkingu, a co?
Skręcona kostka?
Po co do mnie dzwonisz? A lekarz?
Dzwoń do lekarza!
Przepraszam. Co?
Przepraszam za kłopot.
- I dzięki za lody. - Do usług.
Dzwoń, gdybyś czegoś potrzebowała.
Muszę się zająć Tariqiem. Co za beksa.
- Trzymaj się. - Dzięki.
Kolacyjka, rybcie.
Masz film z Meduzy?
Tak, byli tu Fouad i Gabriella.
- Ukradłeś coś? - Czemu mi nie ufasz?
Cały dzień robię coś dla ciebie.
Na kogo skieruje wzrok, ten pije!
Kto teraz?
To dowód, że celowo skierował ją na mnie.
- Masz inne? - Chyba tak. Sprawdzę.
Do dna!
Widzisz? Wziął inny kieliszek.
Cholera, wiedziałam, że to on!
Sur! Co ci jest?
- Dobrze się czujesz? - To przez ciśnienie.
Na filmie Gabrielli widać,
skąd Tariq wyszedł z Meduzą.
Z ciemnego pomieszczenia.
Co on tam robił tak długo?
Kiedy to się skończy?
Jesteś spłukana.
Nie mogę cię tak utrzymywać.
- Kiedy wrócisz do domu? - Nie chcę.
- Ale w domu… - Nie chcę!
Posortowałam pliki.
Tu masz trzy prace.
Pomogę ci je sprzedać.
Stary.
Wracasz do branży?
Ilu dziś klientów?
Troje.
Jest wcześniej.
- Adrian z centrum? - Tak.
- Praca z literatury rosyjskiej? - Zgadza się.
- Proszę. - Czekaj.
Dzięki.
Twoja działka.
Amina nie ma?
Dostarcza jakieś dokumenty. Wróci za pół godziny.
Przyniosłam zupę i pieniądze dla córki.
To koleżanka Amina.
- Jak się nazywa? - Sur. Suryani.
- Znasz ją? - Tak.
Mogę pożyczyć telefon?
Jeden, dziewięć, dziewięć.
Odrzuca.
Dasz mi znać w razie czego?
- Oto mój numer. - Dobrze.
- Dziękuję. - Proszę.
Czemu on słucha tego syfu?
Zupę masz na dole.
Na razie mam tyle.
To zdjęcia z zeszłego roku.
Nielegalna inicjacja Mata Hari.
Masz dowód, że brałaś w niej udział?
Chwileczkę.
FILM - TARIQ
Widzi pan, jak Tariq wkłada narkotyk do kieszeni?
Spędził godzinę w pomieszczeniu
i nagle wyszedł z drinkami.
Jednego podał mnie.
A jeśli mnie odurzył?
Chwilę później straciłam przytomność.
To poważne oskarżenie.
Ale tu chodzi o selfie.
Gdzie są dowody, że je sfabrykowano?
Nadal ich szukam.
Gdyby wydział mi pomógł…
Wiem, ale bez konkretnych dowodów
niczego nie zdziałam.
Takie inicjacje są nielegalne, owszem.
Porozmawiam z ich dziekanem.
Ale jeśli chodzi o ciebie, potrzebujesz dowodów.
Tu ich nie widzę.
Sio.
Uwaga, panie i panowie.
W związku z epidemią dengi
rząd zapewnia darmowe okadzenie obszaru.
Prosimy o pozostanie w domach.
Okadzenie pozwoli pozbyć się komarów.
Powstrzymanie epidemii
wymaga środków ostrożności.
Niczego nie wrzuciłam!
Kłamiesz! To zdjęcia z zeszłego roku,
ty je robiłaś!
Ale nie pokazałam ich dziekanowi!
Przez ciebie odcięli nam fundusz na Kioto!
Dlaczego to zrobiłaś?
- Przyznaj. - To nie ja, dupku!
Chlej sobie, ile chcesz, ale nas w to nie mieszaj!
Idź do swoich chłoptasiów.
Straciłam stypendium przez tę inicjację!
Nie mieszaj się.
Tariq, przestań!
Nie szkodzi. Polecimy do Kioto.
Powiedziałam,
że to nie inicjacja, tylko ćwiczenie warsztatu.
Dlaczego udostępniła zdjęcia?
- To nie ja, dupku! - To nie Farah!
Przestań tak mówić!
- To kto? - Dziekan mi nie powiedział.
Stało się.
Teraz skupmy się na celu. Jasne?
Przepraszam, nie chcemy cię oskarżać.
Farah!
Dość. Wracamy do próby.
- Czekaj. - Litości.
O co ci chodziło?
Straciłaś stypendium przez inicjację?
Dosypałeś mi czegoś.
Że co?
Tariq!
Wyjdź, nie chowaj się!
Nadchodzi Meduza!
Czego jej dosypałeś?
Dlaczego dałeś jej inny kieliszek?
O co ci chodzi?
Dlaczego straciła po tym przytomność?
- Skąd masz te filmy? - Z mediów społecznościowych.
Włożyłeś coś do kieszeni.
Co to było?
Odpowiedz!
To…
Po co miałbym ją naćpać?
To po co się tam zamknąłeś?
- Niczego nie dosypałem! - Dość!
Dowiemy się wszystkiego z monitoringu z domu.
Proszę cię, za 14 dni lecimy do Kioto!
- Muszę wysłać dekoracje! - Tu nie ma tajemnic!
Skoro nic nie zrobiłeś,
to dlaczego nie chcesz sprawdzić nagrań?
Sami je sprawdźcie. Ja mam wysyłkę na głowie.
Mam to gdzieś.
Wszyscy mają się dziś zjawić!
Dość tego braku zaufania.
Cholera!
Bierz, co chcesz.
Przewiń do imprezy.
Ustaw moment, jak dał jej drinka.
Cofnij.
Teraz daj tamto pomieszczenie.
Przełącz na spiżarnię.
Przybliż, czy coś dodał.
Nic.
Czysta whiskey.
Jeszcze raz.
Czemu tak długo tam był?
Proszę.
Od mojego terapeuty.
Dlaczego mnie torturujecie?
Zawsze wam pomagam.
Kto wam pomaga,
jak czegoś potrzebujecie? Komu się wypłakujecie?
- Moja prywatność… - Dobrze.
Nie zauważyliśmy, jaką odczuwasz presję.
To dlatego, że o niczym nam nie mówisz.
Myślałam, że cię znam.
Nie wiedziałam, że jesteś na lekach.
Jesteśmy twoją rodziną. Bezpiecznym miejscem.
Możesz nam zaufać.
Słuchajcie,
przytulmy wszyscy Tariqa.
Pogięło was do reszty?
Zawsze muszę udawać, że jest okej.
Zachowywać się tak, jakbyśmy byli rodziną.
Dajcie mi pracować.
- Tak to nie działa. - Ty też?
Jak długo razem pracujemy?
Jak długo mnie znasz?
Śmiesz mnie oskarżać?
Przychodząc tutaj,
zmarnowaliśmy cały dzień pracy.
Przez durne oskarżenie nowej,
która nie dowierza, że się schlała.
Do Kioto zostały dwa tygodnie!
A kto będzie po tym sprzątał? Ja.
Wy sobie ponarzekacie, a kogo oskarżycie? Mnie!
Tariq to, Tariq tamto. Chrzańcie się.
To ma być rodzina?
Cholera.
Riq…
Niech idzie.
No dobrze.
Sur.
Teraz wiemy, że niczego ci nie dosypał.
Posłuchajcie.
Sur mówi, że ktoś jej zrobił fotki.
- Przewińmy i sprawdźmy. - Dobrze.
Dzięki.
Spragniona?
Zwolnij.
Wstrzymaj.
O rany.
Czemu to robisz?
Sama sobie to zrobiłaś.
Przewiń aż do jej wyjścia.
Wstrzymaj. Wzięłam portfel,
żeby sprawdzić adres i zamówić ci auto.
Przybliż. To nie telefon, prawda?
Nikt nie ruszał telefonu.
Tak.
Tariq pojechał.
Sur pojechała.
Jesslyn, Abu i Kirana też.
Potem ja poszedłem robić zdjęcia Drogi Mlecznej
na potrzeby scenografii.
I jak?
Zadowolona?
Słuchaj…
a moglibyśmy jeszcze raz?
- Zanotuję parę rzeczy. - Daj spokój.
Skąd ta powaga?
Zupa ogonowa gotowa.
Jedzmy!
Dobrze.
Zapraszam, póki gorąca.
Proszę.
Ogarniesz sama?
Tak.
Ale bałagan!
Dlaczego nie jesz?
Proszę.
Bo zemdlejesz.
Dziękuję.
Mój mąż jest natarczywy.
Gdzie tam.
Kto skończył, niech wraca na kampus.
Słyszałem o twojej sprawie.
Nie do wiary, stracić stypendium przez zdjęcia.
Nie możesz się odwołać?
Ponoć zachowałam się niemoralnie.
Że co? A kto to ocenia?
Pozwól, że spytam. Ile wynosi twoje czesne?
Cztery miliony.
Na którym semestrze jesteś?
Zostało mi sześć. To pierwszy rok.
Sześć semestrów razy cztery miliony.
Razem 24 miliony?
Zapłacę twoje czesne.
Ale w przyszłym tygodniu
zaczniesz pracę nad naszą witryną.
Oczywiście otrzymasz wynagrodzenie.
Może być?
Wie pan co, nie chcę sprawiać kłopotu.
Jesteś bystra.
Utrata stypendium przez alkohol to totalny absurd.
Wychodzimy. Wzięliśmy NetCara.
Zaczekajcie. Rama!
- Dziękujemy. - Odwieź je, Rama.
Ciężko tu o taksówkę.
Ostatnio się udało.
Tak? Zwykle czekamy godzinami.
Mieszkamy za daleko od głównej drogi.
Nie ma tu zbyt wielu kierowców.
Niech Rama was odwiezie.
Nie przejmuj się, Sur. Każdy popełnia błędy.
Nie zadręczaj się.
Ojciec Ramy zapłaci ci czesne.
Możesz wyluzować.
Policzyłam, ile wypiłam, zanim mnie odcięło.
Ile?
Cztery drinki.
Da się od tego stracić przytomność?
Chyba znów muszę się napić.
Jeśli nie odpłynę po czterech drinkach,
to ktoś musiał mi czegoś dosypać.
Spokojnie, nie w takim tempie.
Nic nie czuję.
Ważne jest światło i atmosfera.
Zrobię tak, jak było na imprezie.
Sur.
Fajnie byłoby zobaczyć morze.
Brakuje mi morza.
Dobra.
Po trzech kolejnych shotach niczego nie czuję.
Spróbuj zatańczyć. Dawaj!
Wstawaj.
Jestem trzeźwa.
Zależy, co piłaś.
U Ramy był zagraniczny alkohol.
No to wypiję więcej.
Zmienię muzę, jak ci nie pasuje.
Posłuchaj.
W zachodniej Sumatrze
stoi pomnik kserokopiarki!
Chyba za dużo wypiłam. Muszę być cała czerwona.
Nie patrz w lustro!
Użyj Amelki.
Dawaj!
Śmiało!
Twoja buźka.
Patrz na swoją.
- Skseruj pachę! - O rany.
Dawaj stopę!
Co to jest?
Jak scenografia w grupie.
Tylko jedna porcja?
Koleżanka nie jest głodna.
Jeśli się tu zatrzymał,
mógł wcześniej najechać na gwoździe.
Jest tu jakaś wulkanizacja czynna w nocy?
Nie wiem.
Otwieram dopiero rano.
Na co patrzysz?
Myślałam, że to rzeźba ojca Ramy.
A nie?
Podpis jest inny.
Już ją widziałam.
Rama miał to zdjęcie w odebranych.
Ktoś mu wtedy wysłał fotkę rzeźby.
Po co?
To na pewno nie rzeźba sprzed jego domu?
Ta jest inna, nie jego ojca.
Rama był wtedy w parku?
Po co poszedł tam w nocy?
Powiedział, że po imprezie
pojechał fotografować Drogę Mleczną.
Nie odbiera.
Przestańcie polegać na Tariqu!
Mimo że Tariqa dziś z nami nie ma,
liczę, że dacie z siebie wszystko.
Ma być porządnie!
Tak, Sur?
Może założymy oficjalnego maila grupy?
Na przykład na wizytówce Anggun
będzie „anggun@matahari.com”.
- Ile to zajmie? - Niedługo.
Prześlę wam link.
Wpiszecie obecnego maila i zarejestrujecie nowego.
Dobrze. Kierownicy działów, słyszeliście.
A teraz nie marnujmy czasu.
Do dzieła!
Samsul?
Rama mówi, że zmodyfikował scenografię.
Tę z Drogą Mleczną.
Tak, a co?
Mogę spojrzeć?
Za późno, już spakowana.
Furgonetka zaraz będzie.
Po co ci ona?
Chciałam zrobić fotkę na stronę.
Wyślę ci nieobrobione pliki od Ramy.
Sprzed wydruku.
- Masz je? - Jasne, drukowałem je.
Potem ci je wyślę, teraz mam robotę.
- Dzięki. - Spoko.
Wideo z przedstawienia gotowe.
Czy gdy wracałaś z imprezy,
padało?
Tak, zaraz po tym, jak wyszedłem.
Lało chyba w całym mieście.
Idę po fajki, chcesz coś?
CZARNO-BIAŁE ODWRÓĆ
PRZYBLIŻ
ODWRÓĆ
Dlaczego zamknęłaś drzwi?
Dobra.
W tę stronę.
Przechyl nieco głowę.
Skoro potrafisz złamać ich hasła,
czemu nie zrobiłaś tego wcześniej?
To nie takie proste.
Musimy przejść weryfikację.
Nie zauważy, że go zhakowano?
Dlatego musisz mi pomóc.
Zwab go, żeby przyszedł coś wydrukować.
Jak się zaloguje na dole,
ja zaloguję się na laptopie.
Nie zauważy, że logują się dwa urządzenia,
i zatwierdzi oba.
Jesteś pewna?
Znowu to odwalasz?
Jego ojciec opłaci ci czesne.
A jeśli się mylisz i cię złapią?
Co z tego, że był w tym parku?
Nie wszyscy chcą ci zaszkodzić.
To ostatni raz, obiecuję.
I będziesz miał mnie z głowy.
Muszę sprawdzić historię lokalizacji.
Wybacz, Rama.
Przypadkiem usunąłem ten scenariusz.
Jak to?
Usuwałem pliki z komputera
i wywaliłem scenariusz.
Możesz się zalogować.
Wi-Fi już działa.
Spoko.
ALERT BEZPIECZEŃSTWA
NOWE URZĄDZENIE
ZATWIERDZONO WITAJ! - RAMA SOEMARNO
ALERT BEZPIECZEŃSTWA
NOWE URZĄDZENIE
- Jest. Wydrukować od razu? - Nie trzeba.
- Cholera. - Ogarnę to.
Nie zapłaciłeś za prąd?
Zapomniałem.
No nic. Pobrałem pliki.
Sprawdź folder pobranych.
Wyloguj się później i tyle.
Ja nie zdążyłem.
Spoko.
Jak tam rybki?
Nadal je mam.
Mam czerwoną, chcesz?
Nie te.
Rybki z szuflady.
To znaczy?
Daj spokój.
Potrzebuję ich.
Ostatnio się stresuję.
Brakuje mi weny.
Te twoje rybki z szuflady dają mi natchnienie.
Daj znać, jak będziesz miał.
Rama wyszedł, włącz światło.
Otwórz szufladę.
Bo roześlę fotę, jak nimi handlujesz.
Pogrzało cię? Co ty?
Co chowasz w szufladzie?
Dragi?
Nie! Odbiło ci?
To ją otwórz.
Bo fota trafi do dziekana i wylecisz.
Otwieraj!
Już, cierpliwości.
- Widzisz tu dragi? - Co to?
To mój dysk twardy.
O czym mówił Rama?
Niewdzięczna suka.
Wróciłem do handlu pracami, żeby ci pomóc.
Co ty odwalasz?
Na co ci te zdjęcia? Co z nimi robisz?
Sur!
Na początku roku moja siostra zachorowała na dengę.
Musiałem opłacić leczenie.
Rama zaproponował, żebym kradł dane.
Dostaję 722 tysiące za jedną osobę.
Przejrzałem te foty.
Nie ma żadnych nagich ani nic.
Zwykłe, codzienne fotki!
Rama czerpie z nich inspirację.
I tyle.
Widzisz rezultat, wygrali konkurs.
- Jedziecie to Kioto! - Drań.
Nic nie zrobiłem!
Na osiem godzin.
Za godzinę 14 000.
ZATWIERDZONO WITAJ! - RAMA SOEMARNO
Jadłaś? Zamówię ci coś.
Nie, dzięki.
Dwa razy ice tea i porcję makaronu.
Robi się.
Dlaczego ukrywasz się przed matką?
Uciekłaś?
Mam problemy.
Ze stypendium?
Mówiłaś, że przepadło ci przez inicjację.
- Chcę… - Od razu ci mówiłam.
Niepotrzebnie do nich dołączyłaś.
Skup się na studiach.
Właściwie
to chcę cię o coś spytać.
Pozowałaś kiedyś dla Mata Hari?
Co takiego?
To twój tatuaż?
- Skąd ta myśl? - Twój, prawda?
Skąd masz to zdjęcie?
Moje też tu jest.
To moje plecy.
Mów. Skąd masz te zdjęcia?
Zhakowałaś moje konto?
To ty udostępniłaś te zdjęcia.
To twój tatuaż?
Jeśli tak, musimy to zgłosić radzie ds. etyki.
Nie ma sensu.
Zeznając razem, będziemy wiarygodne.
Pomóż mi. Zgłośmy to.
Przestań!
Chciałabym zgłosić to jako dowód.
Scenografia Ramy.
To zdjęcie moich pleców.
Z metadanych zdjęć wynika, że zrobiono je o drugiej w nocy.
Wtedy kierowca zatrzymał się w parku.
Jesteś pewna, że to twoje plecy?
Jeśli masz więcej dowodów,
na pewno się przydadzą.
- To wszystko. - Dobrze.
Powołam komisję.
Poproszę o pomoc administrację uczelni.
Masz te pliki w formacie cyfrowym?
Tak.
- Prześlę je panu. - Dobrze.
Proszę pana, moglibyśmy nie ujawniać mojej tożsamości?
Oczywiście.
To część procedury.
Nie będziemy ujawniać twojej tożsamości.
Halo?
Ta dokumentacja to twoje dzieło?
Rama Soemarno dzwonił.
Jedzie tu z prawnikiem.
Pozwie cię o zniesławienie.
O co chodzi?
Dokumenty rozeszły się po kampusie.
Dlatego Rama zamierza cię pozwać.
Ja ich nie udostępniłam!
Przekazałam je komisji ds. etyki.
To ich sprawa!
Owszem.
Ale to ty je sporządziłaś.
Posłuchaj,
nie chcę ciągać uczelni po sądach.
Nasz wydział wysyła grupę do Japonii.
Nie chcemy tego zrujnować.
Rozmawiałem z Ramą
o polubownym rozwiązaniu sprawy.
Proszę mnie wysłuchać!
Proszę pana.
Wybaczcie mojej córce.
Popełnia błędy, ale jej wybaczcie.
Proszę usiąść.
Proszę.
Proszę pana.
Zakończmy to tutaj.
Moja córka przesadziła i zamierzam ją ukarać.
Proszę usiąść. Wszystko wyjaśnimy.
Nie udostępniłam tych dokumentów!
Przekazałam je tylko komisji ds. etyki!
Jeśli je rozesłali, to ich problem!
Spokojnie.
Pani sporządziła i udostępniła te dokumenty.
Teraz Rama Soemarno uchodzi za gwałciciela i zboczeńca.
Zrujnowała mojemu klientowi reputację!
I próbowała się włamać do jego telefonu.
Wszystko wbrew prawu!
Mam dowody.
- Wybaczcie jej. - Przestań!
Widzicie to zdjęcie?
To ze scenografii Mata Hari.
Zrobione o 2.00, gdy mój kierowca się zatrzymał.
To zdjęcie moich pleców!
Sur, pilnuj się!
Proszę.
Spokojnie.
Sur.
To nie twoje plecy.
Domagam się śledztwa.
Przekażmy te zdjęcia specjalistom.
Sprawdzimy też inne zdjęcia.
Zrobiono to bez mojej zgody.
Wiem, że jesteś zła, bo straciłaś stypendium.
- Zrobiłem to zdjęcie o drugiej. - Ja będę mówił.
Jeśli chcesz znać prawdę,
robiłem zdjęcia gwiazd.
To zdjęcia Drogi Mlecznej.
Jak to udowodnisz?
Lało w całym mieście. Jak zrobiłeś zdjęcia?
Sur.
Nie byłaś wtedy pijana?
Może dalej masz halucynacje?
Dlatego potrzebuję z tym pomocy!
No dobrze.
Skoro Sur nalega, możemy iść do sądu.
W tej sytuacji
stawisz czoła wszystkim osobom wymienionym w dokumentach.
- W tym kierowcy. - Proszę pana.
Jeśli to możliwe,
załatwmy to polubownie.
- Błagam… - Przestań, tato!
- Dlaczego klęczysz? - Zamknij się!
Stul dziób!
Tyle nabroiłaś i jeszcze ci mało?
Proszę pana.
Proszę wstać.
Wystarczy mi wyjaśnienie.
- Rama. - Poradzę sobie.
Mata Hari to wspierająca się rodzina.
Pozwól, że ja będę mówił.
Sur nadal jest w rodzinie.
Wolimy rozwiązać to jak rodzina.
Ponadto szykujemy się do Kioto.
Dlatego wolę, żeby Sur
publicznie mnie przeprosiła.
A jutro
znów będziemy rodziną.
Drodzy państwo.
Jeśli chodzi o stypendium,
mój ojciec obiecał, że opłaci czesne Sur do końca studiów.
Może też dla niego pracować
i otrzyma wynagrodzenie.
Chcę z tym iść do sądu!
Dość, Suryani!
Ja, Suryani,
niniejszym przepraszam Ramę Soemarno
za oczernianie go.
Jeśli moje zarzuty
lub twierdzenia
zaszkodziły wizerunkowi jego
lub innych stron,
pragnę wyjaśnić,
iż nie były one prawdziwe.
Przepraszam
i przysięgam,
że to już się nie powtórzy.
Ustaliłam z rodziną Soemarno,
że tę sprawę
zakończymy polubownie
i bez udziału sądu.
Ja, Suryani, niniejszym przepraszam Ramę Soemarno
za oczernianie go.
Jeśli moje zarzuty…
Mamo, dokąd jedziemy?
Co się dzieje?
Jesteś moją córką.
Moją córką.
Gdy trzymałaś te zdjęcia,
doskonale wiedziałam,
że to twoje znamię na plecach.
Sur.
Powiedz mi.
Co się wtedy wydarzyło?
Minął tydzień.
Owszem.
To niemożliwe?
Yati, Sur.
Dzwoniłam do laboratorium.
Mało prawdopodobne, że znajdą coś w moczu.
Minęły ponad trzy dni.
Cały czas
bałam się zrobić test, bo na imprezie były narkotyki.
Laboratorium nie ujawniłoby wyniku.
Niepotrzebnie się martwiłaś.
Ale jeśli wolicie tu zostać
i zebrać więcej dowodów,
chętnie was ugoszczę.
Sur.
Zostań tu.
Z ojcem nic nie zdziałasz.
A ty?
Muszę wracać do domu.
Kto się zajmie knajpą?
Mnie nie ma prawa wyrzucić z domu.
Dzwoń, gdyby coś się działo.
Siti, zaopiekuj się nią.
- Zostawię ci pieniądze. - Nie martw się.
- Obdzwonię znajomych. - Halo?
Sur.
To moje tatuaże.
Przepraszam, że dopiero teraz.
Przyszłam z kimś.
Rama wykorzystał też jego ciało.
Po śmierci mamy
terapeuta kazał mi się czymś zająć.
Dziękuję.
Śmieć był dla mnie jak rodzina.
Nikomu nie pokazywałem tej blizny.
Musiał zrobić zdjęcie, gdy się upiłem.
Wypierałem to, bojąc się, że stracę rodzinę.
To Rama zaprosił mnie do grupy.
Członkostwo pomogło mi zapomnieć o przemocy w związku.
Też byłam na ich imprezie, jako fotograf.
Lubię alkohol.
Ale wtedy upiłam się aż za bardzo.
A wypiłam dwa drinki.
Od dragów powinnam stracić przytomność,
ale piję często, więc wyrobiłam sobie jakąś tolerkę.
Pamiętam…
Zabrali mnie do auta.
Zobaczyłam, jak ktoś się zbliża.
Powoli mnie rozebrali.
Potem słyszałam migawkę.
Wszystko tu zapisałam.
Dlaczego nikomu o tym nie mówiłaś?
Mówiłam.
Usłyszałam, że to wymysły pijaczki.
Że w głowie dzwoniły mi butelki.
„Przecież zawsze dajesz po wódzie”.
Mówili, że zmyślam.
Odeszłam wtedy z grupy.
Czy wtedy ty
i Tariq
wracaliście do domu NetCarem?
Ponoć tak.
Pamiętacie kierowcę?
Nie.
Nie wiem nawet, kto zamówił przejazd.
- Ja mam zdjęcie auta. - Pokaż.
Proszę.
Nic nie pamiętam.
Zaczekaj, przybliż.
Parking Komodo.
Ten kierowca ma jakiś związek z Ramą?
Dom Ramy jest daleko, ciężko tam o taksówkę.
Czyli to lewa taksa?
Kierowca był z NetCaru, żeby Rama wydawał się niewinny.
Mogli go poprosić, żeby czekał w pobliżu.
Od razu przyjąłby przejazd.
Mam tylko te zdjęcia rzeźby w parku Kendil z odebranych Ramy.
Nie wiem, kto mu je wysłał.
Znajdziemy dowody w telefonie kierowcy.
Rozmawiałaś z nim w firmie.
A jeśli cię pamięta?
Może powiedzieć Ramie.
Ja pójdę.
Mnie chyba nikt nie zamawiał przejazdu.
Na pewno?
Dziękujemy, pani Siti.
Śpiący?
Wypij kawkę.
Jak ci minął dzień, malutka?
Muszę chwilę odpocząć.
Przepraszam.
Burhan!
Dzień dobry. Jestem z grupy teatralnej Mata Hari,
Rama Soemarno wysłał mnie z paczką do pana Burhana.
To właściwy adres?
To ulica Komodo?
Komodo jest tam, nie tutaj.
Mogę zobaczyć adres?
Nie ma adresu.
Rama kazał mi to wręczyć panu Burhanowi z Komodo.
Popytałem,
gdzie mieszka. Skierowano mnie tutaj.
Wygraliśmy właśnie konkurs teatralny.
Wręczamy teraz prezenty przyjaciołom grupy.
Rozumiem.
Dziękuję.
Przepraszam.
Mógłbym skorzystać z ładowarki?
Telefon mi padł, a muszę jakoś wrócić.
Nie przyjechał pan tu sam?
Nie.
Znajomi mnie podrzucili i pojechali z innymi paczkami.
Dokąd pan jedzie?
Na południe.
Mogę przyjąć zlecenie offline.
Wspaniale. Zapłacę gotówką.
Dobrze.
- Dziękuję. - Do widzenia.
Mogę zadzwonić z pańskiego telefonu?
Mam prawie rozładowaną baterię.
Nie przyjmę przejazdów bez telefonu.
A zostawiłem ładowarkę.
Kiepsko to wygląda.
Może zadzwonię do warsztatu?
Nie ma potrzeby, centrala nam pomoże.
To godzinę drogi stąd, a ja się spieszę.
Wystarczy.
Wezwę mechanika, skoro mamy oponę.
Proszę mi pożyczyć telefon.
Możemy zmienić koło razem.
Pomożesz mi z tym?
Mówił pan, że sam potrafi zmienić koło.
Tariq?
Co mu zrobiłeś?
Co mu zrobiliście?
Proszę się nim zająć. Musimy z nim jechać na policję.
Trzeba działać szybko. Napisał już do Ramy.
Panie Burhan, wystarczy.
Mechanik już jedzie.
Proszę zmienić koło i odwieźć Sur.
Tak jest.
No dobrze.
Na telefonie
ma osiem nagranych potajemnie filmów.
Z tobą, Farah.
I Tariqiem.
Mną i pięcioma innymi.
Wszystko w jego wozie.
Mógł mieć więcej.
To mogło spotkać każdego z dysku twardego Amina.
Sprowadź tu wszystkie ofiary.
Pójdziemy na policję.
Pamiętaj o samochodzie Burhana, to dowód.
Na policję?
Filmy trafią do sieci!
Sur, niczego się nie nauczyłaś?
Wiesz, ile siana ma jego stary?
Ukradłaś ludziom dane.
Zhakowałaś ich.
Pobiliśmy i uprowadziliśmy kierowcę. Pójdziemy siedzieć!
To po co go pobiłeś?
Nie jesteśmy sami.
Razem mamy dowody.
A jeśli przegramy, a filmy trafią do sieci?
Wszyscy będą oglądać nasze nagie ciała.
A uczelnia wesprze tego gnojka.
Co zrobili nasi znajomi?
Skopiowali filmy, zamiast nam pomóc!
Od miesięcy to w sobie duszę.
Gorzej będzie, jak ten śmieć nie trafi za kraty.
Codziennie go widywać!
Uwaga, panie i panowie!
W związku z epidemią dengi
rząd zapewnia darmowe okadzenie obszaru.
Prosimy o pozostanie w domach.
Okadzenie pozwoli pozbyć się komarów.
Aby powstrzymać epidemię,
pamiętajcie o trzech literach: „WZZ”.
Wylewać, zasłaniać, zakopywać!
Perseusz wchodzi do legowiska Meduzy
Gdzie spotyka trzy piękne Gorgony
Z wężowymi włosami
Choć Meduza zniknęła
Jej śmiercionośny wzrok Wciąż oślepia cały świat
Straszliwy wzrok Meduzy wysyła wiadomości
Do wszechświata przez Perseusza
Jesteście, me piękne Gorgony
A może sam jestem Gorgoną?
Zastygnijcie
Stańcie się posągami
To nasza sztuka
Poranione ciała
Pokryte bliznami, twarde
Ciała pełne…
Wspomnień
Ciała nikomu nieznane
Wszystkie są idealne
Dopóki nie zjawi się głupi satyr,
który wszystko zniszczy!
Bowiem nie potrafi powstrzymać żądzy!
Puszka Pandory skrywa niesłychane zło.
Perseusz je przepędzi.
Uwaga, panie i panowie!
W związku z epidemią dengi
rząd zapewnia darmowe okadzenie obszaru.
Prosimy o pozostanie w domach.
Okadzenie pozwoli pozbyć się komarów.
Aby powstrzymać epidemię,
pamiętajcie o trzech literach: „WZZ”.
Wylewać, zasłaniać, zakopywać!
Uwaga, panie i panowie!
W związku z epidemią dengi
rząd zapewnia darmowe okadzenie obszaru.
Prosimy o pozostanie w domach.
To jeno piękny sen.
Czy śmiertelni uwierzą w sen?
Zmienią się w posągi,
ulegając twemu śmiercionośnemu spojrzeniu.
Boś przeklęta.
Boś Meduzą.
Uwaga, panie i panowie!
W związku z epidemią dengi
rząd zapewnia darmowe okadzenie obszaru.
Prosimy o pozostanie w domach.
Okadzenie pozwoli pozbyć się komarów.
Aby powstrzymać epidemię,
pamiętajcie o trzech literach: „WZZ”.
Wylewać, zasłaniać, zakopywać!
Tariq, Farah, weźcie te lekarstwa.
- Dziękujemy. - I krople do oczu.
To wszystkie dowody, jakie mamy.
Reszta to historyjki.
Uwierzą nam?
Co oznacza
twój tatuaż?
„I w najczarniejszej godzinie
nie przestanę działać”.
Jeśli znasz kogoś, kto doświadczył przemocy na tle seksualnym, informacje
i zasoby na ten temat znajdziesz pod adresem www.wannatalkaboutit.com
Napisy: Konrad Szabowicz