Downloaded from YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Official YIFY movies site: YTS.MX
„NASZE DZIEJE TO SUMA OSTATNICH CHWIL”.
THOMAS PYNCHON - TĘCZA GRAWITACJI
Tak jest. Dalej!
Dalej!
Ostrożnie!
- Tak! - O tak!
Było blisko.
- Hej! - Dzięki.
Czekaj.
Ty dupku!
Wracaj tu!
Czekajcie!
- Do ataku! - Hej!
- Chodź, stary. Stań do walki. - Jesteś pewien?
Możesz się wycofać.
Dobra.
Genialnie.
Stefan, prawdziwy z ciebie leśnik.
Dzięki.
Byłeś harcerzem? Uczą tego na biologii?
Jedno i drugie.
Super.
- Zimno, co? - Przynajmniej słońce już wychodzi.
Co to było?
Sezon polowań.
No tak.
W porządku.
Jeśli chcecie, to mam kolejną niespodziankę.
Trzeba podejść, ale warto.
- Chyba nie chcę. - Ech, Vincent!
Cudownie.
To był świetny pomysł.
Zawsze przychodziłem tu z tatą. Kochał las.
Dość wysoko.
Wolałbym już stąd zejść.
Za chwilę.
Za tydzień musimy mieć tę prezentację.
Nie jest gotowa. Ines z wszystkim się spóźnia.
Znowu będę musiał przez to zarwać nockę.
To zrób to.
- Masz problemy z Lisą? - Nie, mówimy o kimś innym.
Twoja narzeczona to najlepszy grafik, jakiego mieliśmy.
Jakieś wieści o pracy?
Jakiej pracy?
Miałeś mnie zatrudnić.
To zależy od inwestorów.
Albo jutro wstaną z łóżka dobrą nogą
i dostaniemy forsę, albo nie.
Dobra.
Nie mam na to wpływu. Czasami to kwestia przypadku.
Rozumiem.
Wybacz, że pytałem.
Roman, jak mówiłem, nie mam na to wpływu.
Patrzcie.
Urocze.
Ładna pamiątka z naszej wyprawy.
Ostrożnie, znów robi się stromo.
„Śmiertelny wypadek podczas weekendu kawalerskiego”.
„Zmarli w kwiecie wieku”.
Skupcie się.
Tak jest.
Ostrożnie.
W porządku?
- Czekajcie. - O co chodzi?
Co was zatrzymało?
Roman!
- Ruchy! - Idę!
Chodź.
Ostrożnie.
W porządku?
Mam lęk wysokości.
- Roman! - Złap mnie!
Śmiało.
Patrz na mnie!
Cholera.
W porządku?
Tak.
Dzięki.
Cholera.
Wstawaj.
Stary.
Już mi lepiej.
Dobrze.
- Możemy schodzić dalej? - Tak.
Przepraszam.
Co się stało?
Wczoraj trochę za dużo wypiłem.
Poza tym nic.
Poślizgnąłem się i Vinny mnie złapał.
To bohater.
Rozumiem.
Brawo, bohaterze.
Telefony są tylko do zdjęć.
Sprawdzam coś.
Ines się odezwała?
Ile nagich fotek dostajesz tygodniowo?
Za mało.
Od kiedy to lubisz babki?
Odkąd poznałem twoją mamę.
Rany!
- Idziemy dalej? - Tak.
Nie martw się. Inwestorzy nas lubią. Ciebie też polubią.
Wstawię się za tobą.
Oni decydują o zatrudnieniu? Myślałem, że tylko o finansach.
Załatwimy to po ślubie. Nie spieprzę tego swojemu bratu.
W porządku?
Musicie to znowu robić?
Zostaw ich. Jego młodszy brat się żeni.
To bardzo fajne.
Poza tym to związek na całe życie. Czego chcieć więcej?
Zazdrościsz?
- Co? - Chyba tak.
- Jesteś singlem. - Owszem.
Ale to nie jest wcale takie fajne.
Dlatego nie schrzań tego.
Spróbuję.
- Myślałem, że masz już tę pracę. - Bo prawie mam.
Dobrze. Ale w razie czego daj znać.
Jasne.
Dziękuję.
KOCHAM, LISA
Tak jest!
Dotarliśmy! Dzięki Bogu!
Wybacz, Roman.
Chcę już wrócić do domu.
- Tym razem było bliżej. - Właśnie.
Skąd myśliwi wiedzą, gdzie wolno polować?
To na pewno nie jest teren łowiecki.
Cholera!
Co się dzieje?
Vincent!
Cholera.
Skąd padł strzał?
Gdzieś stamtąd.
- W aucie mam apteczkę. - Idziemy!
- Hej! - Jesteśmy tu! Nie strzelajcie!
Nie strzelać! Tu są ludzie!
Nie do wiary.
- Ostrożnie. Zdejmę to. - Proszę.
Ostrożnie, powoli.
Zdejmij kurtkę.
Kurwa, to niewiarygodne.
Cholera.
Szybciej.
Potrzymaj.
Nie ruszaj się.
Mów do mnie.
Czy ty i Lisa chcecie mieć dzieci?
- Tylko jeśli będą tak śliczne jak ty. - Mało prawdopodobne.
- Przestańcie gadać i ruszajmy. - Już kończymy.
Hej!
Pomocy!
Na razie wystarczy.
Jedziemy do szpitala.
Wsiadaj.
Stary!
Kurwa!
Hej!
Przestańcie strzelać, idioci!
Już trafiliście jednego z nas!
Musieli nas słyszeć.
Cholera. Co oni wyprawiają?
Kurwa.
Mamy przebitą oponę.
Kurwa.
Ukryjcie się.
Może to nie są myśliwi. Na ziemię!
- Spokojnie. - Niewiarygodne.
- Muszę jechać do szpitala. - Na kapciu?
- Daleko jest stąd do drogi? - Prawie 20 kilometrów.
To stara wiejska droga. Nikt jej nie używa.
To lepsze niż siedzenie tutaj.
Kurwa.
To pewnie przypadek.
- Nie ma innej możliwości. - Skąd wiesz?
- Jak dostać się na tę drogę? - Zapomnij o niej!
Dobra.
Co robimy?
NUMER ALARMOWY
- Nie ma zasięgu. - Kurwa.
Załóżmy, że to nie był przypadek.
I to nie jest żadna gra…
Jak to mógł być przypadek?
- Strzelili do nas dwa razy! - Kurwa, Peter!
Jeśli to jakaś głupia gra, to…
- Spokojnie. - Vincent, uspokój się!
Już dobrze.
Wsiądziemy i pojedziemy na przebitej oponie.
- Dobra. - W porządku.
Dobrze.
Kurwa!
Cholera!
- Wszyscy żyją? - Kurwa.
Tak. Vincent?
Cholera.
Ten wariat chce nas zabić.
Strzelec wyborowy.
Strzelec?
W lesie jest więcej kryjówek.
- Dobra. - Tak.
Może tam zgubi nasz trop. Dasz radę?
Jeden za drugim.
- Gotowy? - Tak.
- Ruszamy! - Biegiem!
Roman! Mój telefon!
Jest ważny.
Cicho.
- Nikogo nie widzę. - Na pewno?
Tak sądzę.
Kurwa!
Świetnie.
Dzięki.
A to co znowu?
Patrzcie.
A kogo to obchodzi?
Dobra.
Chłopaki?
Jaki mamy plan?
Gdzie była ta góra, z której przyszliśmy? Ta z wieżą?
Stefan?
A inne miejsca? Gdzie jest najbliższe miasto?
Nie wiem.
Cudownie. Bo picie w barze i striptizerki to było dla was za mało.
Wybacz.
Grzyby rosną tylko po północnej stronie?
Niektóre na południowych zboczach. To nie pomoże.
To bardzo ciekawe i pouczające,
ale dokąd byśmy poszli, gdybyśmy znali kierunek?
Mamy jakiś plan? Nikt nie ma żadnego pomysłu?
Tam była autostrada. Moglibyśmy kogoś zatrzymać.
Gdy byliśmy na szczycie wieży, wiedziałem jakąś szosę.
Zgadza się.
Zrobiłeś zdjęcie.
Racja.
To ono.
- Czy to pomoże? - Tak, to tutaj.
Nie jest blisko, ale to południowy zachód.
Dobra, czyli tam.
Dobra.
Skoro leśnik tak mówi.
Dzięki.
Kurwa mać! Cholera.
- Co się dzieje? - Cholera!
Utknąłem. Pomóżcie.
Ostrożnie, nic na siłę.
Dalej.
Dobra.
- Dobrze. - Hej!
W porządku.
Kurwa mać!
Roman!
Lisa?
Usiądź.
Może to już koniec?
Nikogo tam nie ma.
Ja też nikogo nie widziałem.
A jednak ktoś strzelał.
Chodźmy.
Nie byliśmy tu już?
Nie.
- Jesteś pewien? - Tak.
Cholera.
Droga jest tam.
Tędy.
Moment. Tak jest.
Śmiało.
Chodź. Dobrze.
- Kurwa! - Chodź.
Cholera! Zostaw mnie!
- Hej. - Spadaj!
- Stul dziób! - Co?
Wszystko dobrze?
Czekajcie.
Masz.
Włóż to do buta.
Musimy trzymać się razem.
Pierdol się.
Zdejmij but.
- No dalej. - Dobra.
Po prostu świetnie.
Nie do wiary.
Dobra.
Dzięki za poczekanie.
Myślicie, że go zgubiliśmy?
Być może.
A może nie.
Gdyby chciał nas zastrzelić, zrobiłby to dawno temu.
Czekajcie.
Co jest?
Też to słyszycie?
Helikopter.
Hej!
- Hej! - Nie tak głośno.
Będę głośno, bo chcę się stąd wydostać!
Zamknij się!
Kurwa!
Nie mogę już.
O Boże.
Ile minęło czasu od ostatniego strzału? Damy radę!
Chodźcie!
Hej.
Vincent.
Proszę.
Tędy.
Dobra.
Na pewno, leśniku?
Na pewno.
Hej…
- Co tam? - Ktoś tu jest.
Dzień dobry!
Halo! Hej!
Potrzebujemy pomocy!
Halo!
Przepraszam, potrzebujemy pomocy!
Postrzelono naszego kolegę!
Kurwa!
Cholera.
- Co jest? - Upadłem!
Kurwa.
Co ze Stefanem?
Nie żyje.
Sam widziałeś. Ta cipa go zastrzeliła.
- Co? - Strzeliła mu w głowę!
Nic nie zrobimy.
- Uciekajmy! - Czekaj!
- Albert, weź się w końcu w garść! - Daj mu chwilę.
Będę obserwował.
Tylko spokojnie.
Poradzisz sobie?
To nic takiego.
Cholera.
Kurwa.
Jak to nic takiego? Jest, kurwa, źle!
- Cicho. - Nie krzycz!
Hej!
Kurwa!
Jak uciekniesz, jeśli ona znów zacznie strzelać?
Co sugerujesz?
Rozdzielmy się.
Każdy pobiegnie w innym kierunku. Ona nie zdoła dorwać wszystkich.
- A co z Albertem? - Mówiłeś, że dasz radę!
Trzymajmy się razem. Proszę.
Nie możemy nawzajem się narażać.
Co masz na myśli?
Roman.
Vincent.
Nie zostawiajcie mnie.
Jasne, że nie.
Wyluzujcie.
Jasne.
- To tylko młoda kobieta. - Która do nas strzela!
A co my mamy? Scyzoryk. I wyładowany telefon bez zasięgu.
Ciebie postrzeliła, on nie może chodzić.
A gość, który znał ten las, nie żyje. Kurwa!
Czemu trafiła właśnie jego?
Wystarczy! Jasne?
Już mi lepiej. Chodźmy.
Ruszajmy.
Chodźcie.
- W porządku. - Roman…
Twój brat robi problemy.
Dobra. Ale to mój brat.
Cokolwiek to znaczy.
- Przepraszam. - Nie szkodzi.
Odwróć moją uwagę.
- Zagramy w zgadywanie liczb? - Dobra.
Wyższa wygrywa.
- Osiem. - Trzy.
Cholera, nie mam z tobą szans.
Powiedz mi o swoim życiu coś, czego nie wiem.
Jestem bardzo płytkim facetem.
Wiem, ale na szczęście nie wychodzę za ciebie za mąż.
Na szczęście.
- Muszę więc oddać ci bransoletkę. - Nie waż się.
To symbol naszej dozgonnej miłości.
Albert się kontaktował?
Tak, powiedział, że to dobry pomysł.
- Ale to zajmie więcej czasu. - W porządku.
Tak?
- A ty co o tym myślisz? - Podoba mi się. To dobra firma.
Zależy, czego się szuka.
Mówisz o mnie?
Nie daj się zrobić w balona.
Nie dam.
Ale też się cieszysz?
Tak, ale nie jestem jego bratem.
Po prostu uważaj, dobrze?
- Chcę tam pracować, nie żenić się z nim. - To byłoby legalne?
Lepiej uważaj.
Ani słowa więcej.
Ominąłem jedno miejsce.
I to całkiem duże. Czekaj.
W porządku?
Cudownie.
To nic takiego. Chodźmy.
Chodź!
Rusz się!
Hej!
Ostrożnie.
Świetnie.
Czy nie stąd przyszliśmy?
To było w przeciwnym kierunku.
Skąd mam wiedzieć?
Chodźcie.
Ruszajmy.
- W porządku? - Tak.
Dobra.
Hej!
Nie do wiary.
Chcemy zadzwonić na policję. Nie mamy zasięgu.
Na policję?
Wędrowaliśmy po lesie.
A nad jeziorem była kobieta i…
Może pani powiadomić policję?
Ja też nie mam tu zasięgu. Mamy telefon stacjonarny.
- Kurwa. - Czasami nie działa.
Zna pani tę kobietę z lasu?
Ludzie często się tu gubią. Zwłaszcza zimą.
Głównie starsi turyści. Przeceniają swoją znajomość lasu.
- Nie słyszała pani strzałów? - Strzałów?
Tak.
- Ostatnio był tu wypadek na polowaniu. - Cicho.
Wyglądacie na wyczerpanych.
To mój weekend kawalerski. Niedługo się żenię.
Dzień dobry, policja. Jak mogę…
Halo!
Strzelano do nas. Jeden z nas nie żyje.
Jesteśmy w parku narodowym.
W schronisku. Gdzie dokładnie?
Padnij!
Kurwa!
Cholera.
Przepraszam, nie dosłyszałam.
Cholera!
Gdzie Vincent?
Gdzie jest Vincent?
Vince. Chwila.
Hej.
Drzwi.
Spływajmy.
Roman, daj spokój. Musimy uciekać.
Uciekajmy.
Chodź, Roman.
Zostaw go.
Już jej nie widzę.
Kurwa.
Ostrożnie.
Cholera, już jej nie widzę.
Roman, chodź.
Musimy uciekać.
Roman.
Musimy uciekać!
Ruszaj!
Może jednak ją trafiłeś.
Dobrze, że ciebie też nie postrzeliła.
Droga.
Chodźmy.
Cholera!
Potrzebujesz przerwy?
Żadnej przerwy.
Schronisko jest tam.
Tędy.
Chodźcie.
Kurwa.
Nie widziała nas.
Chodźmy.
Idźcie.
Ruchy.
Czego od nas chcesz?
- Nie prowokuj jej! - Może tylko chce forsę?
- Mam pieniądze. - Chyba nie o to jej chodzi.
Nieważne. Uciekamy!
Kurwa!
Dlaczego to robisz?!
Dlaczego od razu nas nie zastrzeli?
To nie ma sensu.
Kto mówi, że to ma jakiś sens?
Uciekajcie.
To ona.
Kurwa.
Cholera.
A to co?
Masz zasięg?
Nie.
Cholera.
Albert, nie.
Musimy iść dalej.
Natychmiast.
Chodź!
Przestań rozkazywać. Wkurza mnie to.
Dobra.
Zatem, szefie…
co zrobimy, jeśli ona wyjdzie z lasu, a my nie będziemy mogli jej uciec?
I co wtedy?
Masz jakiś pomysł?
Ukryjmy twojego brata w domu i wróćmy po niego z policją.
Dobra?
Hej.
Wystarczy tego pieprzenia.
- Myślicie, że nic nie rozumiem? - Albert, siadaj.
- Ledwo stoisz. - No i?
Co potem?
Możesz dalej biegać?
Pomożesz nam, jeśli zostaniemy ranni?
Nie dasz rady.
Dobrze o tym wiesz!
Przestań się okłamywać!
Albert, przestań!
W porządku?
Ale z ciebie debil.
Jasne. Dlatego otworzyłeś ze mną firmę!
Potrzebowałeś debila, żeby zdobyć fundusze!
Firma nie istniałaby beze mnie i ty też nie!
Pierdolę twoją firmę!
Daj mi telefon. Znajdę zasięg i wezwę pomoc.
Albert.
Zapomnij.
Stary!
Kurwa, koleś!
Pieprz się,
książę Albercie!
Samolubny, głupi dupek!
Bierzesz, co chcesz,
a jak ktoś ci to wytknie, udajesz niewiniątko!
Ja też tak umiem.
Roman, powodzenia.
Dużo szczęścia.
Ale nie myśl, że ten dupek da ci pracę!
- I zapytaj go o Lisę! - Co?
Czekaj.
Zostaw.
Niech idzie.
Uspokoi się.
Tak jest lepiej.
Lepiej.
- W dwójkę mamy większe szanse? - Tak, ale bez tego dupka.
Bez dupka? On jest tu dupkiem?
Nie ma racji?
Twoja kontuzja to żaden problem, tak?
- I o co chodzi z Lisą? - Zamknij się!
To nic takiego.
To takie jego psychologiczne gierki.
Chce nas obrócić przeciwko sobie.
Hej.
Sam to powiedziałeś.
Musimy trzymać się razem.
Ty i ja. Trzymajmy się razem.
Jesteśmy rodziną. Pamiętaj o tym.
Jasne?
Serio?
Roman.
Roman!
Dobra, spadaj.
ANNE
NOWA NADZIEJA SOKOLNICTWA
Ten jest zepsuty.
Złej baletnicy…
Daj mi strzelbę. Umiem celować.
Z mojej strzelby.
Patrz.
Kto to jest?
Cześć. Kim jesteś?
- Mamo, kto to? - Hej!
Wystarczy. Wynocha!
- Zostaw ten karabin. - Hej!
Cholera, uciekajmy stąd! Zostaw tę kamerę i chodź!
Walcie się.
Halo?
Słyszałeś?
Cholera!
Hej! To szaleństwo!
Roman!
To wszystko jest…
Idź dalej.
Hej.
Ja nic ci nie zrobiłem.
Nie rób tego.
Proszę.
Nie.
Proszę, nie.
Proszę, nie. Nic ci nie zrobiłem.
Nie rób tego.
Proszę!
Czego chcesz?
Pieniędzy?
Mam pieniądze.
Dużo pieniędzy.
- Zostaw! - Musimy pomóc Peterowi.
Roman!
Jakoś się dogadamy.
Musimy się stąd wydostać. Chodź.
Szybciej.
Roman, nie dam rady.
Tutaj.
Albert?
Albert, obudź się.
Muszę odpocząć.
Dobra. Jasne.
Dobrze.
Kurwa.
CZEKAM NA CIEBIE, ALBERCIE! POZDRÓW BRATA…
Cześć!
Cześć.
Mówiłem, że wpadnę.
Dobrze, że ci się udało.
- Cześć, Liso. - Hej.
- To nie problem? - Jasne, że nie.
- Wchodź. - Fajnie.
Możesz go wyprosić.
Wiem.
Nie chcesz?
- Kupię więcej kremu. - Dziękuję.
- Na razie. - Pa.
Hej.
- Idziesz na zakupy? - Tak.
- Kupisz mi butelkę ginu? - Jasne.
- Kolacja w wiosce? - Jeśli mnie zaniesiesz.
Oczywiście.
Jasne.
Nadal boli?
- Co tam? - Milcz.
Dobra.
- Co z tobą? - Zamknij się!
W porządku.
Tak po prostu wyszło.
Jasne.
- Oczywiście. - Przez przypadek.
- Rozumiesz? - Nie.
Nie rozumiem.
Czego chcesz? Przeprosin?
Proszę, nie.
Nie musisz przepraszać.
Zostaw mnie i idź sobie.
- Co robisz? - Zamknij się, dupku.
Uciskaj.
Wiem o Anne.
Widziałem wszystko.
Przykro mi.
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz