Downloaded from YTS.MX
SIERPIEŃ 2018 KANSAS CITY, MISSOURI
Official YIFY movies site: YTS.MX
Wyniki śledztwa wielkiej ławy przysięgłych z Pensylwanii
zszokowały nas i zasmuciły.
Zaczęłam się zastanawiać,
ilu księży w rejonie Kansas City
i okolicach St. Louis dopuściło się podobnych nadużyć.
Wiemy o ponad 230 księżach z tych okolic,
którzy dopuścili się molestowania.
Ten problem nie znika.
Musimy zrobić wszystko, żeby położyć temu kres.
Zostałem wykorzystany w Parafii Świętej Elżbiety,
gdzie w jednym probostwie było czterech księży pedofilów.
Zaczęło się, gdy byłem w trzeciej klasie.
A skończyło w ósmej, gdy się wyprowadziłem.
Mam teraz 62…
Mam 62 lata,
a wciąż cierpię z powodu tego, co mi się przydarzyło,
gdy byłem w podstawówce.
To niebywały skandal,
że okres przedawnienia
stał się tajną bronią Kościoła katolickiego.
Co na to Bóg i Jezus Chrystus?
PO OBEJRZENIU KONFERENCJI PRASOWEJ
FILMOWCY SKONTAKTOWALI SIĘ Z ADWOKATKĄ REBECCĄ RANDLES,
PROPONUJĄC MĘŻCZYZNOM WSPÓLNY PROJEKT.
FILM TEN STANOWI ZAPIS TRZYLETNIEJ WSPÓŁPRACY FILMOWCÓW,
ZAWODOWEJ DRAMATERAPEUTKI I OCALAŁYCH.
NETFLIX — FILM DOKUMENTALNY
O co prosicie Kościół Boży?
O chrzest.
Chrzest.
Rodzice chrzestni, czy jesteście gotowi pomóc rodzicom tego dziecka
wychować je w wierze Kościoła?
Spierdalamy stąd.
Za moment.
Należysz do Chrystusa.
Ja ciebie chrzczę w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.
- Amen! - Amen!
Niechaj Bóg, dawca życia doczesnego i wiecznego,
pobłogosławi rodziców tego dziecka.
Ustawcie się.
Weź wodę święconą i postaw ją na stole.
Dobrze, proszę ojca.
Ty przynieś Biblię z szafki.
- Połóż ją na stole. - Dobrze.
Ty poniesiesz krzyż.
Dobrze, proszę ojca.
Pamiętaj,
to zadanie wyłącznie dla wyjątkowych ministrantów.
Dziękuję, proszę ojca.
…a światłość wiekuista niechaj mu świeci.
Podnieś.
Mam nagrany koncert Simona i Garfunkela.
Niezbyt stary, może sprzed dekady.
Cześć, chłopaki!
Dzień dobry! A to co?
- Cześć, skarbie. Jak się masz? - Dobrze!
- Cześć. - Cześć, kochany.
- A to co? - Dręczę nią żonę.
- Cześć! - Dzięki za przybycie.
Jestem Rebecca Randles, adwokatka.
Prowadziłam sprawy wszystkich molestowanych dzieci w Kansas City,
poza jedną.
- Dzień dobry. - Nie znamy się.
Rebecca.
Jestem Monica, dramaterapeutka.
- Wspaniale! - Miło mi.
Reprezentowaliśmy ponad 400 ofiar molestowania w Kościele katolickim.
- Jak się masz? - Całkiem nieźle. A ty?
Gdy powiedzieliście, że szukacie bohaterów,
byłam nieufna.
Przeprowadziliśmy rozmowę.
„Jak to zrobić? Kogo zaangażować? Czy powinniśmy?”
Ustaliliśmy pewne kryteria:
szukaliśmy osób, które już się ujawniły,
które brały udział w konferencjach prasowych
i już przemówiły.
Nazywam się Ed Gavagan.
Przyjechałem z Nowego Jorku, gdzie teraz mieszkam.
Dorastałem w Wyoming.
Mam w sobie głębokie poczucie wstydu.
Nigdy nie znalazłem się w jednym pomieszczeniu
z tyloma ludźmi, którzy także zostali wykorzystani.
Dan Laurine, ocalały z diecezji Kansas City.
Pracuję w produkcji filmowej tutaj, w Kansas City.
Rebecca przekazała mi propozycję:
spytano, czy chciałbym pomóc,
i oczywiście chcę, jak najbardziej.
Mam w sobie tyle gniewu i nienawiści,
że nie potrafię tego opisać.
I to nie przez księdza, który mi to zrobił,
tylko przez Kościół katolicki, niezależną komisję i arcybiskupa.
Przez to, jak od sześciu lat mnie traktują.
Po prostu kłamią.
Kłamią i kłamią.
Mogę coś powiedzieć? Masz świetny głos.
Mógłbyś być lektorem.
„Pięciu młodych mężczyzn staje do walki”.
Jak Darth Vader.
Nazywam się Monica Phinney.
Jestem zawodową dramaterapeutką i mieszkam tutaj, w Kansas City.
Dramaterapia to zamierzone wykorzystanie
technik teatralnych do celów terapii.
Trauma jest dla mnie
czymś w rodzaju lepkiej mazi,
która przywiera do jakiejś części ludzkiego mózgu,
skąd trudno ją usunąć.
Uwalniamy się od niej,
ukazując ją światu w wybrany przez nas sposób.
Nie zawsze rozumiemy, dlaczego coś malujemy
albo czemu odgrywamy scenę w określony sposób.
Ale gdy już pokażemy to światu, w jakiejkolwiek formie,
możemy spojrzeć na to w logiczny i rozsądny sposób.
Jako dramaterapeutka
wykorzystuję teatr i odgrywanie scen do celów terapeutycznych.
Pozwalam, by sztuka zrobiła swoje,
tworząc do tego bezpieczną przestrzeń.
Dlatego jestem tu z wami.
Nie mogę pozwolić na to, żeby ludzie mi nie uwierzyli
albo żeby pomyśleli, że wykorzystuję to, co mi się przydarzyło.
Nie chcę wypaść żałośnie.
Nie mogę wyglądać jak łzawy kłębek nerwów.
- Tak. - To nie fair.
Nagle pokazują ci zapłakanego gościa.
Teraz ma żonę i dziecko i jakoś się trzyma.
Brawa dla niego.
Jestem facetem. Mogę…
Jestem budowlańcem z Nowego Jorku,
potrafię wykłócić się z elektrykiem o zwrot forsy,
ale gdy mówię o swoim dzieciństwie,
słowa więzną mi w gardle.
To wciąż jest niesamowicie bolesne.
To prawda, ale myślę sobie: „Nie dam im wygrać”.
Tak sobie z tym radzę. Nie dam im wygrać.
Pewne rzeczy potrafię wymazać z pamięci.
Jestem pewien,
że czekają nas trudne,
emocjonalne momenty.
Chcemy, żeby wszyscy byli bezpieczni.
Wiem, że gdy do was dzwonimy
i proponujemy konferencje prasowe i tym podobne,
to wszystko do was wraca.
Jeśli to zbyt bolesne, odpuszczamy.
Sasha Sanders jest spoiwem,
które pomaga tym mężczyznom nie rozsypać się w czasie postępowania.
Wspieram działania Rebekki już od 24 lat.
Myślę, że pomoże wam myśl o tym,
że to wasza szansa na wyrażenie oporu
w imieniu tamtego bezbronnego chłopca.
Chciałbym, żebyśmy stali się kimś w rodzaju superherosów,
którzy pokonują pieprzone siły ciemności.
Gdybym miał młot Thora…
Rozumiecie.
Byłoby super.
PIERWSZY DZIEŃ SESJI
Powoli rozwijamy naszą wizję.
Robi mi się tutaj niedobrze.
To prawda. Nienawidzę tego gówna.
Będziemy w kontakcie.
Na razie. Miło było cię poznać.
- Do zobaczenia. - Na razie.
Dzięki za pomoc.
Czy będziecie w stanie
wyrażać swoje obawy w czasie całego procesu?
Na razie zgadzamy się w kwestii rzeczy, które nam nie odpowiadają.
- Znamy się od kilku godzin. - Spotkało nas coś podobnego.
- Nie wiedziałam, że się nie znacie. - Poznaliśmy się dzisiaj.
Obaj znamy Rebeccę.
Musisz…
- ucałować krzyż. - Nie ma mowy.
Kto by pomyślał, że ciuchy mogą tak na nas wpływać?
Wyobrażasz sobie swoją postać w czymś konkretnym?
W zieleni.
Wybierzesz coś?
To symbol. Wszystko ma jakieś znaczenie.
Pamiętam to.
Kadzielnica.
To jeden z tych zapachów, które do dzisiaj…
Gdy nagle go poczuję…
Nie wiem, czy istnieje inny przedmiot,
którego nie trzymałem od 45 lat.
Trzynastoletni ja jest dla mnie chłopakiem, którego kiedyś znałem.
To nie ja.
Problem w tym,
że nie czuję z nim więzi.
Nie potrafię się nim zająć.
Idąc z chłopakami do ołtarza,
znów stapiam się z tamtym dzieciakiem.
A teraz…
To nietypowe podejście do terapii.
Chcę tego spróbować,
bo wciąż opowiada się o tym w ten sam sposób.
Pewnie się zgodzicie, że jeśli możemy jakoś pomóc,
to wszyscy chętnie to zrobimy.
Ale…
nie będę się biczował przed kamerą,
żeby osiągnąć taki efekt.
PO PIERWSZYM DNIU ZDJĘĆ
KAŻDY Z MĘŻCZYZN POSTANOWIŁ NAPISAĆ SCENARIUSZ WŁASNEJ SCENY
NA PODSTAWIE SWOICH DOŚWIADCZEŃ Z KOŚCIOŁEM.
- Halo? - Rick?
Kręcimy w Kansas City film dokumentalny
o osobach molestowanych przez księży z diecezji.
Rozmawiamy o naszych wspomnieniach
i o tym, co nas dręczy.
Każdy z ocalałych napisze…
własny scenariusz.
Do kilku scen potrzebujemy kościoła,
a diecezja nie jest zbyt pomocna, z oczywistych względów.
- To stary kościół. - Tak?
Ściany i okna są nowe.
W pracy w produkcji filmowej szczególnie lubię szukanie lokacji.
Robię to od ponad 20 lat.
Szukam miejsc, w których chłopaki nakręcą swoje sceny,
ale ważne jest także to, że odwiedzając kościoły,
będziemy mieli szansę
odebrać im władzę nad nami.
Byliśmy wtedy tacy młodzi i delikatni.
GÓRA ARARAT KOŚCIÓŁ BAPTYSTÓW
Wynajmujemy go na śluby.
Pobrała się tu para moich bliskich przyjaciół.
Gdzie są gniazdka?
W przedsionku.
Będą mnie o to pytać.
O światła i tak dalej.
Chyba za bardzo się nakręciłem.
„Chcę zrobić ten dokument!”
Zaraz po rozmowie z tobą.
Ale przy spotkaniu z pierwszym pastorem…
to wszystko wróciło.
Chyba bardzo liczę na to, że to wreszcie zakończy sprawę.
OPRAWCA DANA, OJCIEC HUGH MONAHAN, ZBIEGŁ Z MISSOURI
I OD LAT UNIKA ARESZTOWANIA.
Wyryli słowo „sprawiedliwość” w betonie, co jest cholernym, rażącym kłamstwem.
Chcą przeciwieństwa sprawiedliwości.
Tam, widzicie?
ROZTROPNOŚĆ – SPRAWIEDLIWOŚĆ
„To niebywały skandal,
że okres przedawnienia
stał się tajną bronią Kościoła katolickiego.
Co na to Bóg?”
Mogę w czymś pomóc?
Nie.
To teren prywatny. Proszę stąd odejść.
Dobra.
Już idę.
To obrzydliwe.
Wyryli słowo „sprawiedliwość” w betonie, na tamtej ścianie.
Okres przedawnienia nazywają sprawiedliwością?
Jest pan przeciwny gwałceniu dzieci, tak?
Tak, każdy sprawca powinien pójść siedzieć.
Dziękuję za wysłuchanie. Na razie.
- Zaczeka pan chwilę? - Jasne.
- Nazwisko? - Mike Foreman.
Mike?
Gdzie byli gliniarze, gdy miałem 11 lat i ich potrzebowałem?
Śledzi pan futbol uniwersytecki?
Chciałbym.
Często pracujemy do późna.
W sobotę będzie świetny mecz. LSU kontra Alabama.
Nie wolno panu wracać na ten teren.
Dziękuję!
Dziś mija dokładnie sześć lat
od mojego pierwszego spotkania z niezależną komisją.
Wtedy jeszcze nie wiedziałem, że usłyszę tyle kłamstw
i masę zwyczajnego pierdolenia,
więc nie byłem nawet w 10% tak wściekły jak teraz.
Ale już wtedy powiedziałem tym dupkom z komisji,
że bejcuję tarasy i całymi dniami pracuję sam,
więc mam czas na rozmyślanie.
I nie ma, kurwa, dnia, żeby wszystko się we mnie nie gotowało.
Nie mam jak się wyżyć,
więc odpierdala mi coraz bardziej.
Chciałbym, żeby arcybiskup Joseph Naumann
zwołał konferencję prasową.
Chciałbym go spytać, jak doszedł do wniosku,
że nie jestem wiarygodny.
Na końcu tego swojego niedorzecznego listu napisał:
„Szczerze modlę się i ufam,
że Bóg w swojej niewyczerpanej łasce
pomoże panu zaznać ukojenia i spokoju”.
Po tym, jak napisał mi
o swojej szczerej modlitwie,
dalej kłamał na temat mojej wiarygodności
i wydał kilkaset tysięcy dolarów na opłaty sądowe,
żeby się wykpić, powołując na okres przedawnienia,
i nie pozwolić mi zeznawać przed sądem.
SPRAWA MIKE’A ZOSTAŁA UMORZONA W 2015 ROKU.
JEGO OPRAWCA, OJCIEC FINIAN MEIS, NIE ŻYJE.
Robimy to aż od 30 lat.
Od 30 lat. Pierwsza sprawa pochodzi z 1992 roku.
Zbieramy materiały o Kościele katolickim od 1992 roku.
Przeniesiemy to do biura.
Pełny garaż.
Masz tego więcej?
Tak. To nie tylko pudła. To ludzkie historie.
Gdzie je postawimy?
To wszystkie miejsca, w których był Monahan.
Miejsca, w których był O’Brien.
Miejsca, w których był Tierney, i te, w których był Reardon.
Wszyscy zaczynali w Parafii Świętej Elżbiety.
Rozpiszmy to.
O’Brien – pierwsze oskarżenie w 1963 roku.
Wyszło na jaw w 2002.
Czyli 40 lat po pierwszym oskarżeniu.
Gdy mówię, że było ich tam czterech naraz, zastanawiają się, jak to możliwe.
Ukrywali się i zacierali ślady w tym samym czasie.
Rozprzestrzeniali się jak nowotwór,
wszystkich zatruwając.
- Mamy tablicę… - Przyda się większa.
Wtedy zaczęło się wykorzystywanie nad jeziorem Viking.
Kupił tam dom w latach 70.
A Joe? To były lata 70.? 1977?
Początek lat 80.
JOEGO WYKORZYSTAŁO TRZECH KSIĘŻY
Byłem dobrym katolikiem,
chodziłem do podstawówki i Kościoła Narodzenia NMP.
To głównie tam wykorzystywali mnie prałat O’Brien i ojciec Honhart.
Pewnego razu
prałat zabrał mnie i kilku innych chłopców do domku nad jeziorem,
gdzie przedstawił nas ojcu Reardonowi.
Pamiętam, jak Reardon powiedział:
„Pokażmy im, jaka to świetna zabawa”.
Wtedy mnie zgwałcił.
Byłem w szoku, gdy wspomnienia wróciły.
Zaczęło się od koszmarów o jeziorze Viking.
Jak się masz?
Dobrze.
Wiele osób miewa koszmary,
zanim zaczną wracać wspomnienia.
To chyba najczęstszy sposób,
w jaki ludzie przypominają sobie długo wypierane rzeczy.
To nadal się zdarza.
Już wiem, że to nie zwykłe koszmary,
tylko okropne wspomnienia.
Teraz to ja…
jestem tym chłopcem.
Rozmawialiśmy o tym.
Tak to wygląda. Takie mam koszmary.
Całe dorosłe życie pracowałem
z maltretowaną, zaniedbywaną i opuszczoną młodzieżą.
Wielu ludzi ma podobne doświadczenia.
Mam obawy.
Boję się wtórnej traumy.
Latami wymiotowałem w każdą niedzielę rano.
Nie miałem pojęcia dlaczego.
Kościół budził we mnie lęk.
Ale radzę sobie z tym już od kilku lat
i wiem, że już ze mną lepiej.
Jestem bezpieczny i pogodzony z samym sobą.
- To wódka? - Tak.
Świetnie.
Jeśli chodzi o nasz film…
Chciałbyś odtworzyć te koszmary?
Nie wiem, ale to może być ciekawe.
W koszmarach biegnę w stronę domu,
uciekając od zagrożenia.
Czasem strzelali do mnie kowboje i Indianie.
Albo najeźdźcy z kosmosu.
Dobiegam do domu i powinienem czuć ulgę,
ale otacza mnie mroczna, gęsta i przygniatająca chmura zła.
Znalazłem się tam, gdzie chcieli mnie zwabić.
Otwiera się przede mną para zielonych oczu.
- O’Brien miał zielone oczy? - Tak.
Chcę odwiedzić jezioro Viking.
Chcę tam pojechać.
Czy coś się tam czai?
Jeśli to wyeliminuję,
może koszmary, w których biegnę do domu i znajduję zło, utracą moc.
Gdy byłem czwartoklasistą,
moja rodzina przeniosła się do Wyoming.
Nie miałem taty.
Brakowało mi ojcowskiej opieki.
Pojawił się nowy biskup.
Wiedzieliśmy, że przyjechał z Kansas City
i nic poza tym.
Był niezwykle barwną postacią.
Miał zdjęcia z papieżem.
Z jednej strony istniał publiczny obraz wielkiego człowieka, a z drugiej – prawda.
Pomagała mi scena
z filmu Cały ten zgiełk.
No wiecie: „Przedstawienie czas zacząć”.
Pomyślałem, że byłoby ciekawie zrobić montaż dłoni
namaszczających głowę dziecka podczas chrztu.
Zbliżenie na wszelkie pozycje władzy, sakramenty i wpływy.
A potem…
zestawiamy to z jego dłońmi
zrywającymi ze mnie bieliznę.
Czy wolno mu to robić?
Coś tu jest nie tak,
ale ten człowiek to właściwie ucieleśnienie cnót.
Nie miałem kogo spytać.
A Bóg mi nie odpowiadał.
Jak się masz?
Dobrze cię widzieć.
Miło znowu tu zajrzeć.
Przenieśli go na stanowisko biskupa,
czyli dostał awans.
To…
- „Molestujesz dzieci? Awansujemy cię”. - I przeniesiemy gdzieś.
To zbliżenie dłoni…
Podoba mi się. Moc przepływa przez dłonie.
Zgodziłbyś się, żeby to twoje dłonie wystawały z szat liturgicznych?
Czy mógłbym to przekazać? Chyba tak.
Ty nie chcesz? To zbyt osobiste?
- Chyba tak. - To dobry pomysł, jasne.
Moglibyśmy też wybrać się do Wyoming.
Mógłbym zadzwonić do obecnego biskupa, Bieglera,
i powiedzieć mu, nad czym pracujemy.
Może pozwoli nam kręcić w katedrze w Cheyenne?
Wchodziło się na dzwonnicę, a tam zwisała wielka stalowa lina.
Pociągałeś ją do końca i trzymałeś,
a potem unosiłeś się, jakbyś latał.
Moglibyśmy uderzyć w ten dzwon i ujawnić…
- co się stało. - Rozgłosić to.
Zgodziłem się wystąpić w tej scenie,
bo Ed przez wiele lat żył w wielkim cierpieniu.
Wszyscy cierpieliśmy,
ale jego krzywda była ogromna.
Przypomina mi to prośbę małego dziecka.
W każdym z nas jest dziecko, które błaga o pomoc.
Wychowywałem się pod kloszem.
Rodzice byli żarliwymi katolikami.
Chodziłem do pięciu różnych szkół,
a ostatnią była szkoła świętej Elżbiety.
Byłem molestowany na basenie
w centrum Kansas City.
Ojciec Tierney powiedział:
„Nie płacz. Odwiozę cię do domu. Nic się nie stało.
Tak robią bliscy przyjaciele i księża”.
Ale nie przestawałem płakać.
Wysiadłem i pobiegłem do domu,
a mama spytała: „Co się stało? Masz czerwone oczy”.
Powiedziałem, że od chloru.
Pobiegłem do pokoju.
Potem unikałem ludzi z rudymi włosami.
O konkretnym odcieniu.
Zapach chloru niemal przyprawiał mnie o wymioty.
Ludzie nazywali mnie kłamcą.
Opluwali mnie.
Traktowali mnie jak wroga Kościoła, zamiast mi pomóc.
To był dla mnie szok.
MICHAEL OD LAT CZEKA NA USUNIĘCIE JEGO OPRAWCY, OJCA MICHAELA TIERNEYA,
ZE STANU DUCHOWNEGO.
Tamten basen został zburzony.
Poczucie miejsca i fizyczna obecność
są dla mnie niezwykle ważne,
bo jestem projektantem wnętrz.
Nie mogę tam pójść,
więc już nigdy nie stawię czoła temu miejscu.
Mam nadzieję, że pozostałym się uda.
Że zostawią to za sobą.
Chcę im w tym pomóc.
WIELKANOCNY WEEKEND CHEYENNE, WYOMING
To był dom biskupa,
a jego sypialnia była na górze,
po lewej.
Potem zabierał mnie do Kansas City.
„Będzie fajnie. Pójdziemy na mecz Royalsów”.
Tamci też z kimś byli?
- Z chłopcami. - Pamiętam to.
„Patrzcie, co tu mam”.
- Fanklub. - „Ja mam takiego”.
Popisywał się mną przed tamtymi. A oni mieli swoich chłopców.
Chyba nie byłem w tym kościele…
od ponad 30 lat.
Wszechmogący, wieczny Boże, Ty nam dałeś nowe życie
przez błogosławioną śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa.
Zachowaj w nas dzieło swojego miłosierdzia
i spraw, abyśmy przez udział w tym misterium
żyli zawsze dla Ciebie.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.
Módlmy się w intencji o uzdrowienie.
Za wszystkich w społeczeństwie i wszystkich w Kościele,
za wszystkich, którzy zostali wykorzystani seksualnie.
Niech Bóg ześle im uzdrowienie,
a wspólnota wierzących wspiera ich z wielką miłością.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.
Usiądźmy.
Pierwszy raz ktoś był taki miły.
Pierwszy taki ksiądz.
- W dodatku biskup. - Tak.
Czuję się dostrzeżony.
- Trzymasz się? - Tak.
Dzięki, że mnie w tym wspierasz.
Nie ma za co.
To tutaj…
ubierali się wszyscy księża.
Mam tu…
Zrobiłem kilka szkiców.
Tutaj…
Zanim zacznie się szykować.
Tutaj wiąże buty.
Z dłońmi będzie najłatwiej.
Nie trzeba wielu rekwizytów.
- Mocne. - Prawda?
BISKUP
- To tu? - Tak.
Żartujesz.
Ciągniesz do oporu.
- To zawsze była stalowa lina? - Tak.
- Słucham? - Możesz pociągnąć.
- Teraz. - Uwaga.
- Uśmiech. Widzicie? - To takie…
Rety. A potem dalej ciągniesz?
I podskakujesz.
Fajnie.
Brzmi jak…
SPRAWA OPRAWCY EDA, BISKUPA JOSEPHA HARTA,
JEST PRZEDMIOTEM ŚLEDZTW POLICJI W CHEYENNE I WATYKANU.
Wyłącz na chwilę.
Od jak dawna to robisz?
- To? - Tak.
Odkąd to się stało.
Robiłem to całe życie. Izolowałem się.
W liceum godzinami przesiadywałem w ciemnej piwnicy rodziców.
Moja pierwsza terapeutka sądziła, że gdy to robię,
wchodzę w stan dysocjacji.
Źle się czuję, gdy tego nie robię.
Naumann w swoim liście
trzykrotnie nazwał to „niezależną komisją”.
A należał do niej pieprzony ksiądz.
Przywykł do tego, że ludzie łykają wszystko, co im wciśnie.
Mój oprawca nie żyje.
Kurwa.
Nienawidzę tego skurwiela!
Spójrzcie na niego! Zasrana gnida.
Nie potrafię żyć dalej
nie z powodu księdza, który mnie wykorzystał,
tylko przez tego cholernego dupka
i Kościół katolicki!
Odzyskałem te wspomnienia dopiero w 2011 roku.
Gdy powiedziałem tacie…
Zawsze mówiłem mu po imieniu. Miał na imię Doug.
„Doug, zauważyłeś może,
że nigdy nie byłem w związku?”.
Z miejsca tego pożałowałem.
Miał taką minę, że od razu chciałem cofnąć te słowa.
Zmarł w 2017 roku.
Był jedyną osobą,
która miała w sobie dość siły, żeby mnie wysłuchać.
Wiem, co przeżyłeś, stary.
Zrobimy dziś burzę mózgów
w związku z historią Mike’a.
Myślę, że twoja wściekłość daje ci pewną pociechę.
Dlatego rezygnacja choćby z jej części tak cię przeraża.
Twój gniew jest usprawiedliwiony.
Nikt ci tego nie odbierze,
tak samo jak mnie.
Myślę, że Mike przeżywał to tak wiele razy,
że tylko to mu pozostało.
Musimy to zmienić.
Ty musisz to zmienić, dla własnego dobra.
Stanęliśmy z bratem przed niezależną komisją.
Przy stole siedziało całe mnóstwo ludzi.
Mieliśmy mówić rzeczy, o których dotąd nie mówiliśmy nikomu.
Ale to mama nas umówiła.
Więc obaj…
zmieniliśmy się w małych chłopców,
przerażonych,
starających się wszystko wyjaśnić.
A oni…
Nie spiesz się.
Nie pamiętam, kto to był.
Osoba, która im przewodziła.
Opowiedzieliśmy wszystko i kończymy spotkanie,
a ten ktoś mówi: „Powiedzcie mamie, że przepraszamy”.
To była jego odpowiedź.
Wkurzyłem się. Mówię:
„Sami ją przeproście. Ona wciąż w was wierzy”.
Znam ten gniew.
W tamtej chwili zmieniłem się na zawsze.
Wszystko zaczęło do mnie powracać. Zaczęło się sypać.
Wspomniałeś o bracie.
Tak, mój starszy brat, Tim,
także był ofiarą Monahana.
Nie wiem, czego szukam u brata. Więzi, ulgi, a może…
Ukojenia? Sam nie wiem.
Ale chcę, żeby coś to dało.
Żeby coś wyszło na jaw. Chcę z nim porozmawiać.
Powinniśmy odtworzyć tamto spotkanie niezależnej komisji,
żeby ludzie wiedzieli, że należał do niej ksiądz.
Chcesz pokazać, co było z nią nie tak?
Właśnie.
To był pokój nie większy od tego,
stał w nim tylko stół.
Czy miałeś jeszcze okazję
spotkać się z którąś z tamtych czterech osób?
Nie.
A chciałbyś?
Choćby i teraz.
Szukam zdjęcia jeziora Viking.
Ja też.
Mam tu zdjęcie, ale gdy je otwieram,
pojawia się informacja, że plik jest uszkodzony.
Może uda się z inną wersją.
Jest.
Posiadamy akty własności
i informacje, które wskazują,
że O’Brien był właścicielem.
Monahan też tam jeździł?
Nie.
Jeździł nad inne jezioro.
Wiecie coś o nim?
To samo, co u mnie.
Mnie też zabierali nad jezioro.
Jeździłeś z nim?
Tak. Ja i mój brat.
Tak, przytul go.
Jestem przy tobie. Przeżywamy to samo.
Możecie się tam nie dostać.
To prywatne jezioro.
Nigdy nie udało nam się tam wejść,
żeby poszukać domu O’Briena.
JEZIORO VIKING – TEREN PRYWATNY
Rozejrzymy się po okolicy dla Joego.
Jeszcze nie wie, czy chce nakręcić tu swoje koszmary.
Widzisz ten hangar z dwoma wejściami?
Może o to mu chodziło?
Kominek z cegły, boki z cegły.
Chcemy znaleźć ten dom
i pokazywać mu go po kawałku.
Zobaczymy, jak zareaguje
i jak sobie z tym poradzi.
Potem może zechce przyjechać tu na zdjęcia.
To niesamowite.
Gdyby chodziło o mnie, mógłbym się załamać,
ale chodzi o Joego,
więc jeszcze bardziej staram się wszystko uchwycić.
Robię to dla Joego.
Myślę, że o to chodzi.
Czasem zrobimy więcej dla innych, niż dla nas samych.
Halo?
Cześć. Mamy nie wyjeżdżać? O co chodzi?
Nie wyjeżdżajcie jeszcze.
Czekam na telefon od osoby, którą też tam wykorzystano.
- Pamięta numer działki. - Hej, co tam?
Dzwonię znad jeziora Viking.
- Serio? - Tak.
Kręciliśmy z jeziora.
Teraz sfilmujemy domy pasujące do opisu.
- 348. Dzięki, Sasha. - Wysłać ci zdjęcia?
Dobra.
Działka 348. Znalazły ją.
Światło padało do środka,
więc udało mi się uchwycić przedpokój i salon.
Wysyłam to Joemu.
„Ostatni, spiczasty dach i ganek.
Nie pamiętam go wyraźnie,
ale serce zabiło mi szybciej i zacząłem się bać”.
Tamten.
To Augustus Maximus, ma 14 lat.
Musiałem czekać latami.
Hodowcy nie oddadzą ci takiego psa,
jeśli masz małe dzieci,
bo ich nogi są tak kruche, że łatwo się łamią.
Od razu.
Podobno psy bywają podobne do swoich właścicieli.
I dobrze, chciałbym wyglądać jak on.
Tak dla jasności.
Już, kochanie.
Uwielbia moją mamę.
Potrzebuję więcej octu balsamicznego.
Na dole, zaraz ci dam.
Dasz mi miski na klopsiki?
Niedługo zaczniemy kręcić sceny do naszego projektu,
a moje są pierwsze.
Nie chcę, żeby ten film był czymś negatywnym.
Rodzice czuliby się okropnie winni,
a to nie była ich wina.
Nie chcę, żeby stracili wiarę.
Chcę, żeby to było proste,
ale jasne: od momentu chrztu
zaczyna się władza.
Rodzice trzymają dziecko,
Tom ich wita…
Nie daje mi to spokoju:
używają rytuałów i symboli,
które mają pomagać ludziom i przybliżać ich do Boga,
żeby krzywdzić innych.
Tym ludziom się nie pyskowało.
Rodzice kazali ich słuchać, ale to wykraczało dalej.
Z radością zepchnąłbym ich ze schodów, ale…
Macie jakieś inne pomysły?
Ci sami aktorzy?
Czy ja wiem?
Może to podkreśli, że to zawsze dzieje się stopniowo,
- ale tak samo? - To ci sami ludzie.
Ta sama metoda.
Byłoby super, gdybyśmy…
wybrali jednego chłopca. Bo wszyscy nim jesteśmy.
Przebacz mi, Ojcze, bo dobra nie uczyniłem, za to zdołałem uczynić zło.
Używałem tej formułki w dzieciństwie.
Długo składałem te słowa.
Miały odebrać mu amunicję, odebrać mu władzę.
Wchodziłem tam, mówiłem mu to
i czułem, że mu się stawiam.
„Nic nie dostaniesz.
Niczego nie wykorzystasz”.
Przebacz mi, Ojcze, bo dobra nie uczyniłem, za to zdołałem uczynić zło.
Ten ostatni…
Utożsamiam się z nim, to mały twardziel.
- Racja. - Ma w sobie pewien bunt.
Szukamy miejsca do wtorkowych zdjęć, więc odwiedzamy kościoły.
Nadal nie wierzę, że nas wpuszczają. To naprawdę coś.
Wspaniale wiedzieć, że ludzie są gotowi nam pomóc.
Zrobili remont.
Konfesjonały są chyba takie same.
Piękne kolumny.
Sam bym takich nie wstawił, ale są piękne.
Światełko.
Ciekawe, czy się włącza.
Nie mogę się powstrzymać.
Dan, przestań!
To mógłby być niemal horror.
Chcę, żeby ksiądz, Tom, miał zielone oczy, których…
bał się Joe.
Dzieciak się boi,
biegnie na górę i próbuje uciec tam.
Patrzy w dół.
Raz, dwa, trzy.
Odwracają się i patrzą, a on się trzęsie.
Znów patrzy na demona.
Coś w tym stylu.
- To także ich wina. - Właśnie.
- Umożliwili to. - Tak.
Co ty na to?
Ten bardziej przypomina kościoły z mojego dzieciństwa.
Kościół Różańca Św. był podobny.
- Spójrzcie na te okna. - Cudowne.
Jakby nie mogłoby cię tu spotkać nic złego.
To jest najdziwniejsze.
Świetnie to wygląda od strony Toma.
Chcesz tutaj być?
Tak, tylko…
Ułatwia mi to cała ta scenografia.
Tak, wszystko zmieniła. Na zewnątrz mnie zamurowało.
Ten widok bardzo mi pomaga.
Jakbyśmy byli w zniszczonym mieście.
Gromadzą się Avengersi.
„Dobra, zaczynamy!”
W jakiś sposób…
przedstawimy swoje racje.
Musisz nadążyć za wózkiem.
Gdzie będzie trumna?
W środku.
A potem…
Potem kaszle.
Będzie dobrze.
Prawie. Kaszle.
Śmiejesz się, jakbyś coś ukrywał.
A ty zamierasz.
Wiesz, że coś jest nie tak.
Nie wiesz co, ale jesteś przerażony.
Jakbyś pytał: „Co?”.
Wiesz, że to złe. Choć nie wiesz, o co chodzi.
Poradzisz sobie?
Tak.
- Mogę? - Proszę.
Po przeczytaniu scenariusza
początkowo ustaliliśmy,
że nawet nie powiemy Terrickowi o tej okazji.
Temat był dla nas zbyt ciężki.
Ale porozmawialiśmy jeszcze, ochłonęliśmy
i w końcu powiedzieliśmy Terrickowi:
„To od twojego agenta, przeczytaj”.
Zrobił to i spojrzał na nas na pełnym luzie.
To my tak się tym przejęliśmy.
Powiedział: „Dobra, zgłoszę się.
To się naprawdę stało?”.
Powiedziałam, że tak.
A on na to: „Ale nie chodziło o mnie.
To tylko gra”.
Będzie najlepiej, jeśli wszyscy założymy,
że pod koniec dnia zdjęciowego trzeba jakoś się z tego otrząsnąć.
Musimy, w miarę możliwości,
przekazać mózgowi i ciału,
że zostawiamy wydarzenia dnia za sobą.
Staną się częścią naszego życia,
ale już na nas nie wpływają.
„MINISTORTURA” SCENA MICHAELA SANDRIDGE’A
Ja ciebie chrzczę w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.
- Amen. - Amen.
Niechaj Bóg, dawca życia doczesnego i wiecznego,
pobłogosławi rodziców tego dziecka,
którzy składają dzięki za to nowe życie.
Ciało Chrystusa.
Amen.
- Ciało Chrystusa. - Amen.
- Krew Chrystusa. - Amen.
- Ciało Chrystusa. - Amen.
To była długa msza.
Chodź tu, młody człowieku. Może się ze mną napijesz?
- Zdrowie. - Zdrowie.
Teraz ty zdejmij komżę.
Coś nowego w twojej sprawie, Ed?
Jeszcze nie. Siostra ma się dzisiaj spotkać z biskupem Bieglerem.
- Zadzwoni wieczorem. - Widziałem nagłówek.
Wniosą oskarżenie, 11 osób wystarczy.
Masz szczęście. To coś wielkiego.
Myślałem, że zgłoszą się dwie osoby, a macie co najmniej 11.
To wystarczy.
Inni zgłoszą się później.
Pewnie cały czas o tym myślisz.
Pewnie chodzi o to,
że policję w Cheyenne przeraża perspektywa
znalezienia się w samym centrum medialnego cyrku,
gdy tylko oskarżą i aresztują tego skurwiela.
To wam pomoże.
Pewnie liczą na to, że facet zdechnie i sprawa ucichnie.
Rety.
Nie mogłem opowiedzieć swojej historii,
bo sprawa wciąż jest niepewna.
Proces trwa,
więc nie mogę napisać sceny.
Ale mogę grać w scenach reszty chłopaków.
Napawa mnie to wielką dumą.
Nie jest mi łatwo
wkładać na siebie to
i siedzieć w tym pokoju.
Ale w ten sposób mogę dać coś od siebie.
To sutanna ojca Monahana.
Mój brat zdobył ją od niego na Halloween.
Będę innym księdzem, który wchodzi,
widzi, co się dzieje, ale nic z tym nie robi.
Michael to dopisał, bo usłyszał, jak mówiłem,
że popisywano się mną przed innymi księżmi.
Tak na to wpadł.
Nie brali w tym udziału, ale o wszystkim wiedzieli.
Na jedno wychodzi.
- Mamy to. - Mamy to.
Świetnie.
U Joego dysocjacja zachodzi szybko.
Jego twarz się zmienia.
Widząc to…
Joe sam jest w stanie powiedzieć, że zaczyna odpływać.
„Jakbym był we śnie”, „Przenoszę się”. Opisuje to w ten sposób.
- To wam pomoże? - Tak.
- Zadzwonisz w razie czego? - Tak.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
To przyniesie ci oczyszczenie.
Naprawdę w to wierzę.
Przygotowywałem się do tego od lat, rozumiesz?
Tak.
- W porządku? - Tak.
- Jesteś z nami? - Tak.
- Chcesz to zrobić? - Tak.
Dobra.
- Dasz radę. - Dobra.
Jasne.
Dobra.
To dla innych chłopców.
Oto twoja ściana.
Dasz radę.
Weź głęboki wdech.
Po prostu idź. To tylko drzwi.
Chyba nikogo nie ma.
To ta ściana.
Wszedł do kuchni.
To na pewno nie ten sam, ale stoi tam drewniany stół.
Wygląda na ładny dom.
Szczęśliwy.
Prawda?
Stoję na ganku z moich koszmarów.
W tej chwili.
Na ganku z koszmarów?
Przy drzwiach.
Lata temu,
w czasie procesu i śledztwa,
opisałem ten dom i usłyszałem, że się mylę.
A wszystko się zgadza. Miałem rację.
Niektórzy nie przeżyli.
Nie mogli z tym żyć. Wiemy o nich.
My mamy szczęście.
Dziękuję.
Podbijemy to miejsce dla tych chłopców.
Już to zrobiliśmy.
Odzyskajmy je.
Musimy to przetrawić,
a za jakiś czas pomówimy o scenie.
Może sfilmujesz ją tutaj? Porozmawiasz z tymi ludźmi?
Daj znać, czy to będzie konieczne.
Ja z chęcią…
To tylko luźny pomysł.
Śmiało.
To ma być radosne miejsce.
Masz niezłą huśtawkę.
Czekałam na to.
Czy to nie miłe, że dom się skurczył?
Tak.
Zastanawialiśmy się,
czy to tam nakręcimy koszmar.
Chyba wolałbym nie.
I tak trzeba będzie poinformować właściciela,
ale jeśli możemy go jakoś ochronić…
To będzie nowy start.
Podoba mi się twoja odpowiedź.
Nie chcesz nakręcić tam sceny,
bo dzięki temu odejdziesz od tamtego koszmaru.
Czy to było oczyszczające dla was obu?
Dla mnie…
Zobaczyłem, że to działa.
A ja mu w tym pomogłem.
Nie chodzi tylko o satysfakcję.
Zobaczyłem proces, który sam chciałbym przejść.
Aż do tamtego dnia
miałem koszmary dwa albo trzy razy w tygodniu,
od wielu lat.
Nie przyśnił mi się ani jeden, odkąd zobaczyłem dom
i tamte zdjęcia,
odkąd mnie tam zabraliście.
- Fantastycznie! - To niesamowite.
Po tylu latach człowiek wciąż trochę boi się zasnąć.
Nie mogę zasnąć, ale nie mam koszmarów.
Dziękuję.
Odzyskujesz władzę i przestajesz się czuć ofiarą.
Nie pozostajesz ofiarą,
tylko przechodzisz w tryb ocalałego.
Myślę, że to się dzieje. Czuję to.
Tak.
KOŚCIÓŁ MATKI BOŻEJ POKOJU
Joe?
Zapalmy czerwone światełko.
To znaczy, że ksiądz jest w konfesjonale.
Pali się światełko.
Wyłączone oznacza, że czeka.
Widziałem. Wszystko się tu sypie.
Widzisz zasuwkę? Na co im ona?
Dobre pytanie.
Jedna rzecz przyprawia mnie o ciarki.
Ta cholerna zasuwka.
Na co im zasuwka?
Co zrobiłeś? Powtórz.
Uderzyłem…
Może skończymy na dziś?
- Jutro… - Nie.
Zrobię to teraz.
Chcę teraz. Kręcimy.
Po prostu nie byłem gotowy.
Muszę pokonać te lęki.
- Chodźmy. - Dobra, lecimy z tym.
Tego chciał Dan?
- Dźwięk! - Tak.
Łącz. Klaps.
„KONFESJONAŁ” SCENA JOEGO ELDREDA I MICHAELA SANDRIDGE’A
Przebacz mi, Ojcze, bo dobra nie uczyniłem, za to zdołałem uczynić zło.
Co jeszcze masz do powiedzenia?
Powiedziałeś komuś o naszej szczególnej relacji?
Nie.
Czym zawiniłeś?
Pyskowałem mamie.
- Dobrze. - I uderzyłem brata.
Zostałem wykorzystany w konfesjonale.
Kiedy ostatnio się spowiadałeś?
Minął miesiąc od mojej ostatniej spowiedzi.
- Nie spodziewałem się tego. - Chcesz tu zostać?
Na pewno?
Joe, powiedz nam, co czujesz.
Trzymasz się, Tom?
Tak, dzięki.
Prałat O’Brien był zły.
Każde jego słowo było przesiąknięte tym złem.
Nie wiem, czy chcesz to przekazać w tej scenie.
To twoja wizja, Joe. Śmiało.
Tom, rozzłość się.
Mógłbyś?
O co?
O tę zasuwkę.
Żaden problem.
Wykorzystaj swoją złość na zasuwkę.
Przenieś ją na Terricka w formie władzy i kontroli.
Młody człowieku, myślę, że nie mówisz mi wszystkiego.
Terrick, jesteś zdezorientowany.
A ty naciskasz, złościsz się.
„Powiedziałeś komuś o naszej szczególnej relacji?”
Powiedziałeś komuś o naszej szczególnej relacji?
Niech grozi Terrickowi.
Terrick wciąż bełkocze,
a ty, Tom, mówisz mu:
„Nie wolno ci kłamać. Boga się nie okłamuje”.
Oni wygadują takie podłości.
Podać dokładny tekst?
- Nie wolno ci kłamać. - Zapiszę to.
- Powiedział, że… - Chcesz coś powiedzieć?
Mam mu to powiedzieć czy wolisz sam?
Nie mogę. Nie teraz.
Tom, chce, żebyś powiedział:
„Jeśli komuś o nas powiesz, rodzice się ciebie wyrzekną.
Wyrzucą was z Kościoła i wszyscy pójdziecie do piekła”.
Śmiało, Tom.
Jeśli komuś powiesz…
Jeśli komuś powiesz, Kościół się was wyrzeknie.
Wyrzucą was z Kościoła
i wszyscy pójdziecie do piekła.
W porządku, Joe?
To tylko Tom.
Będzie dobrze.
Rozumiem cię, bracie.
Zabierz go stamtąd.
Wiem, stary.
Wiem, że ci ciężko.
Nic mi nie jest.
To dobrze.
Koniec na dzisiaj!
- W porządku, Terrick? - Tak.
Chodź tu, młody człowieku.
Twój brat może być sportowcem, zagrać w finale Super Bowl
albo w World Series,
ale to ty zagrałeś w filmie z Tomem Viviano.
- Wszystko gra? - Tak.
Warto.
Wiem, że to pomoże pozostałym,
innym chłopcom.
Nie wiadomo, ilu ludzi przeżyło takie chwile w konfesjonale.
Co powiedziałbyś temu chłopcu?
Nie mogę.
Próbowałem napisać list do dziesięcioletniego mnie.
Detektywie Veniegas, tu Ed Gavagan.
Próbuję się dodzwonić.
Próbuję się dodzwonić do Cheyenne, ale nigdy…
Cześć, Ed.
Biskup Steven? Co słychać?
Byłby najwyższym amerykańskim dostojnikiem Kościoła
oskarżonym o popełnienie przestępstwa.
Jedynym, który nie mógłby się wywinąć,
powołując się na okres przedawnienia.
Jakim cudem nie został dotąd aresztowany?
Mam nadzieję, że biskup Biegler zdoła nakłonić Watykan
do usunięcia go ze stanu duchownego.
To by go upokorzyło.
Dało mu powód do wstydu.
To był ganek czy raczej weranda?
Ganek.
Myślę, że nadal jestem wiarygodny, skoro wiem,
gdzie mniej więcej był ten dom.
To było 47 lat temu.
Po napaści
mama mnie do niego odwiozła, choć wiedziała.
Moja mama upiekła tort temu pieprzonemu dupkowi.
Odwiozła mnie razem z tym tortem z powrotem do jego domu.
Wiem, że rozmawialiśmy głównie o spotkaniu niezależnej komisji.
Ale to jest naprawdę mocne:
twoja mama, tort, ty na ganku i moment, gdy odjeżdża.
To naprawdę mocne.
Cześć, jak się macie?
Dobrze, a pan?
Dobrze!
Zajmuję się szukaniem lokacji do reklam i filmów.
Szukamy… Kręcimy film dokumentalny.
O grupce chłopców pod koniec lat 80.
Podobno na tej ulicy był dom dwóch księży.
- Nie, na Valentine. - Valentine?
Służyli u Dobrego Pasterza.
Naprawdę? Wskaże pani konkretny dom?
Wiesz, gdzie mieszkali?
Tak, ale nie znam adresu.
To dom w stylu ranczerskim, z pojedynczym garażem.
Dziękujemy.
Boże, ale trafiliśmy.
Jezu!
Nie wierzę, że to powiedzieli.
To dowód, prawda?
W nocy będę to odtwarzał w myślach, raz za razem.
Samo to uczucie. Trafili w dziesiątkę.
Stałem na tym cholernym ganku z tortem
i księdzem, który już raz mnie skrzywdził.
Patrzyliśmy, jak moja mama odjeżdża.
Cholera jasna.
Rzuciłam na pożarcie własne dzieci.
To nieprawda.
Długo się zastanawiałam,
jak mogłam być tak ślepa.
Po prostu was sobie upatrzył.
Nie zrobiliście nic złego.
Żyliście sobie jak wszyscy inni,
a on to wykorzystał.
Tim powiedział,
że przez długi czas uważał, że zasłużył na to wszystko.
Że był współwinny.
Co do jeziora Ozark…
Nie wszystko wydarzyło się tam.
Ale to tam doszło do rzeczy, które najbardziej na mnie wpłynęły.
Powiedziałem mu, że złamałem jego wędkę.
A on na to, że to była wędka jego ważnego gościa.
Nie tylko ja miałem kłopoty.
Monahan też, bo mi ją pożyczył.
Byłem mu coś winien.
Manipulacja.
Musiałem się z nim przespać za wędkę.
Ile miałeś lat?
Piąta klasa.
- Dziesięć? - Tak.
Spytałem ją wczoraj, czy pamięta…
jak po raz pierwszy wspomniałem jej o nadużyciach.
Wyparła to.
Wyparłaś to?
Chciałam się zabić.
Ale jakoś sobie z tym poradziłam. Nie pozwolę mu wygrać.
On nie wygra.
Myślę tylko o tym,
jak bardzo przeraża mnie jutrzejszy wyjazd.
Ja i mój brat wybierzemy się nad jezioro,
nad które zabierał nas Monahan.
To na pewno…
No nie wiem. Trafi w mój czuły punkt.
Nie wiem, co się stanie. Cholernie mnie to przeraża.
Wyznaczam trasę do: 1432 Swiss Village Road.
Kiedy odkryliście, że molestował was obu?
Rozmawialiście kiedyś o tym?
Nie było żadnych rozmów…
póki mama nie zapisała nas do SNAP.
Nie rozmawialiśmy o tym, ale o wszystkim wiedzieliśmy.
Bałem się,
że z jakiegoś powodu czułeś się odpowiedzialny za to, co mnie spotkało.
Długo tak było.
Bardzo długo.
Jeśli nadal stoisz nad przepaścią,
to trzeba coś z tym zrobić.
Tak. Zgadzam się.
Widziałem, jak innym to pomogło.
Cel znajduje się po prawej stronie: 1432 Swiss Village Road.
To nie tutaj.
Nie.
Mam pustkę w głowie.
Restauracja powinna być tutaj.
A basen w innym kierunku.
- Która to ulica? - To chyba inna Swiss Village.
Nie wiedziałem, że była druga.
W nocy było widać światła ośrodka Tan-Tar-A.
Poszukajmy ośrodka i…
Pamiętam takie ozdobne wykończenia.
Tak.
Czy jest tu coś takiego jak Swiss Villas albo Swiss Village?
Kojarzę Swiss Village.
Rozpoznaje ją.
Barman wie, o czym mówimy.
Rozmawiałem z dwoma szeryfami.
Pytali przez radio kilku osób, ale skojarzyli tylko „Susan Road”.
To 45 kilometrów drogą 65…
Przestajemy szukać?
Nie starczy dnia.
Chciałem dla Tima powtórki z jeziora Viking.
Dla siebie też, ale głównie zależało mi na Timie.
To dałoby mu ukojenie.
A gdy się nie udało,
bałem się, jak to na niego wpłynie.
- I jak wpłynęło? - Nie rozmawialiśmy.
Od tamtego dnia się nie odzywał.
Dręczy mnie myśl, że pogorszyliśmy sprawę.
Wróciłbyś tam?
Nigdzie nie pojadę bez gwarancji,
że coś z tego wyjdzie.
To było straszne.
Miało być załatwione, a tylko się błąkaliśmy.
Zacząłem się martwić. A jeśli to na nic?
Tim mówił, że wie, gdzie to jest. Zaufaliśmy mu.
Wyszło na to, że się myliliśmy i nie trzeba było…
Ufaj nam, ale się upewniaj.
To moja wina.
Naprawdę. Tim był pewny.
Nieważne. Wszyscy mamy uszkodzoną psychikę.
Uwierzysz świrowi na słowo? Nie.
Sam musisz dojść do prawdy.
Nie dało się tego zweryfikować.
Chodzi mu o to, że powinniśmy być ostrożniejsi.
CENTRUM KATOLICKIE
Z jakiegoś powodu uważam, że spotkaliśmy się nie bez powodu.
Czy chodzi o to? Możliwe.
Mamy pomóc.
Rozumiem, czemu jestem tu z wami wszystkimi.
Kathleen, wiesz, że należałem do Parafii Świętej Elżbiety.
Dlatego muszę tam wrócić.
To pomogłoby mi zmienić punkt widzenia.
Pozostali odwiedzili już konkretne, istniejące miejsca.
To moje miejsce i nie chcę być tam sam.
Przykro mi, że jeszcze tego nie zakończyłeś, Dan.
Wciąż siedzi ci to w głowie.
Myślę, że Joemu się uda.
I może Edowi.
To jest najsmutniejsze. Chciałbym, żebyś to zakończył.
Ostatnio bardzo się zaniepokoiłem.
Myślałem, że tylko cię dobiłem.
Przepraszam.
Próbuję jakoś to przeanalizować.
Widzieliśmy światła, ale skąd?
Zobacz!
Patrzę.
O tym mówiłem. To tamte deski i wykończenia.
Rany.
Cholernie strome te schody!
Wróciło do mnie mnóstwo rzeczy.
Widziałeś znak?
Możliwe, że byliśmy tu ostatnio. Wszystko wygląda podobnie.
Dan…
Powiedz…
Nie byliśmy tu wcześniej?
Nie.
Przyszliśmy stamtąd, ale to daleko…
Byliśmy już tutaj?
Na samym początku.
Już tu byliśmy.
Dan, mogę cię o coś spytać?
Śmiało.
Zareagowałeś fizycznie. Wszystko się zgadza.
Wiem.
Może boisz się, że to tutaj?
Może wcale nie chcesz znaleźć tego miejsca?
Umysł płata ci figle.
Wszystko nabiera sensu, brat to potwierdza.
Może tak bardzo się boisz, że wszystko odrzucasz?
Zastanów się.
Właściciel mówi, że dwa lata temu rosła tu trawa,
a tam był podjazd.
Głośniej, Doug.
Obecny właściciel mówi, że jeszcze dwa lata temu
rosła tu trawa,
a tu był podjazd, skierowany w tamtą stronę.
Jeszcze dwa lata temu.
To ta ścieżka!
Jest.
Co to za ścieżka?
Tutaj złamałem wędkę.
To tu złamałem wędkę.
I musiałem za to zapłacić.
Jasna cholera.
Chciałbym zostać komandosem
Wrogów gromić twardym ciosem
To moje życie.
Wiele mnie to kosztowało.
- Przetrwaliśmy to. - Kocham mojego brata.
To było tutaj.
Wiem.
Ja też.
Wiesz, że…?
Całe życie próbowałem cię chronić.
Tak, do cholery.
Dobrze ci poszło.
Nie miałeś z tym nic wspólnego.
To nie twoja wina.
To namieszało mi we łbie.
To dzięki tobie tu jestem. Musiałem cię wykorzystać.
Mówiłem wszystkim, że robię to dla ciebie.
Jasne.
To prawda!
Okłamałem samego siebie, żeby do tego doszło.
Jakie ciasto chciałby pan kupić?
Zwyczajny, dwuwarstwowy tort,
z polewą czekoladową.
Mamy mnóstwo pomysłów.
Omówimy je? Spiszemy?
- Zaczniemy od początku? - Tak.
Będę się trochę wtrącać.
Porozmawiamy o tym, co może być najbardziej terapeutyczne
w pewnych wyborach.
Najważniejsze, żebyśmy eksperymentowali i próbowali nowych rzeczy.
Na tym zwykle polega dramaterapia, zwłaszcza w takim wypadku.
Kręcimy film,
więc oczekujemy od ciebie różnych pomysłów.
Sam wybierzesz to, co właściwe.
Mama Terricka zagra moją matkę,
a tata Terricka zagra księdza?
Byłoby super.
Coraz lepiej!
Mamo, nie chcę wracać do domu tego faceta.
„RAŻĄCE KŁAMSTWA W IMIĘ BOŻE”
Ojciec Finian jest sługą bożym.
Próbuje ci pomóc.
Hej, Mike.
Nie martw się.
Nie masz już 11 lat.
Poradzę sobie.
I nie obwiniaj mamy.
Zrobiła coś niedorzecznego,
ale miała tak wyprany mózg, że brała tamtego księdza za Boga.
Byłem w szóstej klasie i miałem wspaniałe życie,
aż do dnia gdy moja matka zawiozła mnie na terapię do tamtego domu.
Ksiądz z miejsca kazał mi…
położyć się na podłodze.
Zanim zdążyłem się odezwać,
ten dorosły facet już na mnie leżał.
Postępowałeś źle, jeszcze zanim poznałeś ojca Meisa.
To wyjątkowo istotne.
Czyżby?
Powiedzieć ci, co według mnie jest wyjątkowo istotne?
To, że zostałem dwukrotnie wykorzystany seksualnie
przez dorosłego faceta,
gdy miałem 11 lat!
Czy to nie istotne?
Tak.
Nie, słuchaj…
Miało być: „Tak”?
Odwróć głowę lekko w moją stronę,
ale na mnie nie patrz. A potem wycedź: „Tak”.
- W ten sposób. - Dobra.
Zadałem ci pytanie.
Czy to istotne?
Tak.
Co, do chuja?
Kurwa!
Powiesz im,
jak zakończyłeś to spotkanie?
A potem jak wolałbyś je zakończyć?
Wybaczcie, jeśli przesadziłem.
- Nie szkodzi. - Nie przejmuj się.
Wychodzę
i nie mam wątpliwości, że wierzą w moją prawdomówność.
A powinienem powiedzieć tak…
Dostałem list od arcybiskupa Naumanna.
Napisał mi w tym jebanym świstku, że wasza banda zasrańców
wątpi w moją wiarygodność.
Pojebało was?
Skąd miałbym, kurwa, wiedzieć, gdzie był tamten dom w 1972 roku,
jeśli mnie tam nie było?
To dowód na to, że byłem tam ze znanym gwałcicielem dzieci.
A ty, księżulku? Potrafisz spojrzeć sobie w oczy?
Nie traktuj tego zbyt poważnie.
Potrafisz spojrzeć sobie w oczy, do chuja?
Przez dekady oferujesz duchową mądrość i przewodnictwo
w imię Pana,
ukrywając gwałty na małych dzieciach?
Co byś powiedział Jezusowi, gdyby tu teraz był?
Chcę wiedzieć! Co byś mu powiedział?
Tak myślałem.
Bo niby co mógłbyś powiedzieć?
Mówisz mi, że jestem niewiarygodny,
a potem sadzasz dupę w konfesjonale
i w swojej podłości każesz katolikom wyznawać swoje grzechy?
Nigdy nie zaznałem radości z posiadania dziecka.
Ale prędzej oddałbym dziecko pod opiekę naćpanej dziwce,
niż jakiemukolwiek klesze na świecie!
Już ja was znam, dupki.
Nie chodzi o kilku z was.
Takich jak ty są dziesiątki tysięcy, prawda?
Kurwa.
Mdli mnie przez samą obecność tutaj.
Coś wam powiem, zasrańcy.
Nasza mama upiekła ten tort,
ale niech mnie szlag, jeśli pozwolę wam go zjeść, wy gnoje.
Banda sukinsynów.
Kurwa.
Rzygać mi się chce.
Wróć do nas. Jak się czujesz?
Dobrze.
Powiedz Mike’owi, co czujesz.
Dobrze pozbyć się takiego ciężaru.
Jakby słoń przygniatał mi pierś.
Zrobiłeś coś wspaniałego.
Mnie bardzo ciężko się na to zdobyć:
przemówiłeś do młodego Mike’a.
Dla mnie w tej chwili to największa przeszkoda.
Byłem w roli, byłem nim. Trochę się o niego martwiłem.
Wszystko będzie dobrze.
Powiedz mu to.
Podziwiam cię, Terrick.
To okropny temat.
Ale rodzice na pewno bardzo cię wspierają,
więc nic ci nie będzie, tak?
- Tak. - Super.
Mike jest bardzo silny.
Zrobił coś wspaniałego
i wierzę mu w stu procentach.
Dziękuję. To wiele dla mnie znaczy.
Wyjdźmy stąd.
Opuśćmy to miejsce.
Przejdźcie się, a potem was znajdę.
To wszystko, Dan?
Tak, zabierz to. Półmetrowe czy metrowe?
Półmetrowe wystarczą.
- Możemy jeden zerwać. - Dobra.
Mam tu kolejny panel.
Pusty panel?
- Zostanie taki? - Tak.
Zależy mi na klimacie
domku dla lalek, jak ze snu.
Z drugiej strony. Oprzyjmy to.
Bejcowałeś drewno?
- Taki z ciebie mądrala? - Czyli nie?
Tak. Robiłem właściwie wszystko.
- Czyżby? - Nie twierdzę, że dobrze.
Widziałem napis w toalecie.
Ty to napisałeś?
Przesuń dół stopą.
Chwila, musimy zrobić miejsce na drzwi.
Proszę, Ed.
Rany! Stary, kolor wyszedł idealnie.
Super.
- Dobra robota. - Starałem się.
Robimy to.
- Grasz dzisiaj? - Nie.
Ja przekładam ubrania z szafy do walizki, a ty…
Po prostu to robię, ale kiedy każe mi podejść,
zaczynam zachowywać się dziwnie?
Musisz…
- Wtedy ma się zrobić niezręcznie. - Dobra.
Mały za chwilę przebierze się w kostium,
w którym odtworzy jeden z najgorszych dni mojego życia.
Co ze skarpetkami?
- Podciągnij. - Na całego?
- Świetnie. - Dobra.
Doskonale.
BUTY – DYM CZARNA KOSZULA – CZESZE SIĘ
ZNAK KRZYŻA NAD WIERNYMI WERTOWANIE STRON BIBLII
POPRAWIA KRZYŻ RĘCE NA PIERSI – CAŁUJE STUŁĘ
Jakbyś myślał: „Wszystkich ich, kurwa, okłamię”.
Jest w tym wstyd,
ale także pewna buta:
„Zrobię ich wszystkich w balona”.
Jak kanciarz.
Właśnie.
Wygląda przerażająco prawdziwie.
Michael bardzo to przeżywa.
To trudne, ale świetnie sobie radzi.
„BÓG ZMIENIA STRONĘ” SCENA EDA GAVAGANA
BISKUP
Pora na przedstawienie.
MSZAŁ RZYMSKI
Chcę przedstawić chwilę,
w której dziecko znajduje się w jednym pomieszczeniu
z autorytetem.
Ta chwila staje się fundamentem jego dzieciństwa.
Zachodzi przemiana w jego postrzeganiu religii
i opiekunów.
To zaburza postrzeganie rzeczywistości.
Gdy do tego dochodzi,
ciężko określić, jak daleko się posunęliśmy,
bo tracimy punkty odniesienia.
Nie pamiętam gwałtu
ani widoku jego penisa.
Nic takiego się nie stało.
Ale to wtedy odkrył,
że nikomu o tym nie powiem
i może posunąć się dalej.
Gotowi?
Czuję się, jakbym pełnił tu rolę opiekuna.
Eddie, chodź tutaj.
Schowałem kosiarkę.
To dobrze.
Pomożesz mi się spakować?
Kiedy ksiądz wróci?
Za kilka dni.
Widzisz tę walizkę?
- Od czego zacząć? - Od tej szuflady.
- Dobrze. - Ile?
Świetnie.
Teraz moja bielizna.
Trzy pary.
- Jak tam szkoła? - Dobrze.
Co u mamy?
W porządku.
- Przykryj to i zamknij. - Przepraszam.
Z obu stron. Świetnie.
Teraz pasek.
Teraz spodnie. Muszę spakować dwie pary.
Spakuj to.
Te.
Chodź tutaj.
Musisz się wyspowiadać, zanim pojadę do Casper.
Spowiadałem się w kościele.
W zeszłym miesiącu.
Idealnie.
A potem Michael mówi…
„Jakie grzechy wyznałeś?”
Jakie grzechy wyznałeś ostatnio?
Powiedz to, co ci przyjdzie do głowy, Terrick.
Ściągałem na teście i kłóciłem się z bratem.
I tyle?
Musisz wyznać wszystko.
A teraz Michael powie:
„Kościół był dobry dla twojej rodziny”.
Posłuchaj. Kościół był dobry dla ciebie, twojej matki, twojego brata i siostry.
Chcesz, żeby się to zmieniło?
„Co jeszcze zrobiłeś?”
Co jeszcze zrobiłeś?
Tylko nie kłam.
Nie wiem, o czym ksiądz mówi.
„Myślisz o dziewczynach?”
Myślisz o dziewczynach?
Nie.
Co wtedy robisz?
O czym ksiądz mówi?
Możesz mi pokazać.
Co robisz, gdy masz nieczyste myśli?
Cięcie!
Dobra, chłopaki.
Byłeś świetny, Terrick.
- Lunch? - Wystraszyłeś mnie.
- Co? - Wystraszyłeś mnie.
Dobra, mamy to.
Koniec.
Brawo.
Dobra robota.
- Biedactwo. - Wiem.
- Dziękuję. - Manipulacja jest przerażająco prosta.
To straszne.
Dzięki.
Świetnie ci poszło.
Terrick…
Na szczęście to legalne.
Ed.
Brawo, kolego.
Starałem się jak najlepiej opowiedzieć twoją historię.
Dziękuję.
- Byłeś świetny. - Brawo.
Cóż…
Obyś zobaczył kiedyś ostatni rozdział,
gdy ten zły człowiek trafi do więzienia.
Na to czekamy.
Myślę o tym w ten sposób:
czas posłać wstyd tam, gdzie jego miejsce.
Robię to w ten sposób,
bo tylko taki znam.
Zdobyłem listy komendanta policji w Cheyenne
i prokuratora specjalnego w hrabstwie Natrona.
Jeden próbuje udowodnić swoją wyższość drugiemu,
unikając wniesienia oskarżenia.
W ostatnim akapicie piszą:
„Z wielkim żalem doszliśmy do tych trudnych wniosków,
informujemy jednak, że niniejszy list nie powinien być traktowany
jako obrona biskupa Harta.
W ramach analizy śledztwa doszliśmy do wniosku,
że EG”, czyli ja, „był ofiarą biskupa Harta”.
Właśnie usiadł…
Ostatecznie chodzi o to…
Ich rzecznik zasugerował mi,
że mają ograniczone zasoby,
a Hart i tak nie dożyje
do końca procesu i otrzymania wyroku skazującego.
Dlatego sprawa została wycofana.
Dobra.
Biskup Biegler skontaktował mnie z kimś,
kto mógłby przekazać list papieżowi.
Napisałem więc list do papieża.
O dziwo…
papież mi odpisał.
Napisał, że prosi mnie o przebaczenie.
Poprosił, żebym się za niego modlił,
a on obiecał się modlić za mnie.
Ostatecznie
odmówili usunięcia Harta ze stanu duchownego,
pomimo tego, że papież obiecał się tym zająć.
Myślę, że papież przecenił swoje wpływy.
To szkoła i Kościół Narodzenia NMP.
To tu zaczęło się wykorzystywanie.
Tu była pani Denton.
W sądzie łgała jak najęta.
To ten konfesjonał.
Tam się to stało.
Mogę zamknąć?
Musisz.
„LIST DO JOEGO” SCENA JOEGO ELDREDA
Próbowałem do ciebie napisać już wiele razy.
„Drogi Joe, to dla mnie niezwykle trudne.
Dlaczego tak jest?
Jesteś, a raczej byłeś mną, więc czemu to wydaje się niemożliwe?
Musisz o czymś wiedzieć.
Potrzebujesz światła, prawdy, która wyprze kłamstwa.
Wiem, co się stało.
I co ci się stanie. Pod tym względem wiesz więcej ode mnie.
Pewnych rzeczy wciąż jeszcze nie wiem.
To wspomnienia, które jeszcze nie wróciły, a i tak ciążą mi w głowie.
Niedługo zablokujesz te wspomnienia.
Będziesz w potrzasku, stłamszony i uciszony.
Ale to twój jedyny sposób na przetrwanie.
Dopiero po 40 latach zrozumiałem,
że choć czas płynie dalej,
ja nadal tkwię w przeszłości,
przez ciebie, dla ciebie i z tobą”.
Razem z tatą przychodziliśmy tu co rano na kawę.
Widzę go tutaj.
Powiedziałbym mu: „Dasz wiarę?
Rob nas nagrywa.
Będziemy w filmie.
I będziemy w nim o tobie mówić.
Ludzie się o tobie dowiedzą”.
Powiedziałem ci, że nigdy, przenigdy,
nie przestanę walczyć choćby o namiastkę kary
dla tych zasrańców.
SPRAWĄ MIKE’A ZAJMUJĄ SIĘ SŁUŻBY.
Nigdy się nie poddam.
Nie mogę.
„Ty wypierasz wspomnienia tego, co nas spotkało,
a ja uwięziłem ciebie i tamte chwile
w mrocznych zakamarkach umysłu.
To straszliwa niewola.
Jestem więźniem i strażnikiem.
Nie dość, że uciszono mnie w teraźniejszości.
Sam byłem źródłem tej ciszy w przeszłości”.
Panie, wiem, że miałeś wobec mnie inne plany.
TOM WCIĄŻ CZEKA NA PROCES.
Inne plany.
Nie szkodzi.
Stary!
ED CHCE POSŁUŻYĆ SIĘ FILMEM, BY WYJAŚNIĆ SWOJĄ KRZYWDĘ CÓRCE.
„Zdobędziesz się na ogromne poświęcenie,
ale wiedz, że postępujesz właściwie
i z czasem wreszcie się uwolnisz.
Dochodząc do siebie, odnajdziesz swój głos.
Twoja ofiara mnie ocaliła”.
Zalały cię wspomnienia?
PARAFIA ŚW. ELŻBIETY
Nie wierzę, że tu stoję.
Miałem już tu nie wrócić.
- Chcesz pobyć sam? Porozmyślać? - Tak, przez chwilę.
Muszę pomyśleć.
W GRUDNIU 2020 ROKU ZMARŁ OPRAWCA MICHAELA.
W KOLEJNYCH MIESIĄCACH UJAWNIONO,
ŻE KILKA DNI PRZED ŚMIERCIĄ
POTAJEMNIE USUNIĘTO GO ZE STANU DUCHOWNEGO.
„Jesteś ogniem, który płonie we mnie nie nienawiścią i obrzydzeniem,
ale potrzebą dzielenia się i niesienia pomocy innym”.
To wiele dla mnie znaczy.
Dziękuję, że mi z tym pomogłeś.
Odbieram temu dawne znaczenie.
To nie ma już nade mną władzy.
Pomogłeś w tym nam wszystkim.
To wspaniałe.
Walić to miejsce. Chodźmy do domu.
OPRAWCA DANA POZOSTAJE NA WOLNOŚCI.
Jak się czujesz?
To wielka chwila, ale dobrze.
Dobrze.
„To ty postanowiłeś żyć dalej.
Wstawać codziennie z łóżka.
Postanowiłeś żyć, kochać
i przyjmować miłość innych.
Pamiętasz twoją pościel z Supermanem?
Superman był twoim bohaterem. Nie był człowiekiem.
Często czułeś, że sam nim nie jesteś.
Chciałeś być nim,
kimkolwiek, byle nie sobą.
Chciałeś walczyć o prawdę i sprawiedliwość jak twój bohater”.
LIST DO JOEGO
„Naprawdę się nim stałeś.
W bitwie swojego życia
przekułeś swoje łzy, lęki i cierpienie
w zrozumienie dla innych cierpiących chłopców,
którzy prowadzą własną walkę.
Zostałeś orędownikiem młodzieży i walczysz o prawdę i sprawiedliwość.
Niech twoja siła przynosi ci spokój i satysfakcję.
Pamiętaj:
to ty jesteś bohaterem naszej historii”.
To wszystko.
Nakręciliśmy film.
Niesamowite.
Dobra robota.
Jak się czujesz?
Dobrze.
Wynośmy się stąd.
DAN, ED, JOE, MICHAEL, MIKE I TOM DEDYKUJĄ TEN FILM INNYM CHŁOPCOM
Napisy: Aleksandra Basińska