Downloaded from YTS.MX
AĞUSTOS 2018 KANSAS CITY, MISSOURI
Official YIFY movies site: YTS.MX
Pensilvanya büyük jüri soruşturmasının sonuçları geldiğinde
hem şaşırdık hem de üzüldük.
Sonra Kansas City, Missouri'de, St. Louis'te ve Kansas City, Kansas'ta
böyle istismarlarda bulunan kaç rahip olduğunu bulmaya çalıştım.
Bu bölgede sadece bizim bildiğimiz 230 rahip
birine cinsel istismarda bulunmuş.
Bu yok olup gidecek bir sorun değil. Mümkün olduğunca önüne geçilmesi gerek.
Bir papaz evinde dört pedofil rahibin olduğu
St. Elizabeth cemaatinde istismara uğradım.
Başladığında üçüncü sınıftaydım.
Sekizinci sınıfta taşındığımız zaman sona erdi.
Şimdi 62…
62 yaşındayım.
Hâlâ ilkokulda başıma gelenlerin
ızdırabıyla yaşamaya devam ediyorum.
Katolik Kilisesi'nin zaman aşımının ardına saklanması
muazzam bir kifayetsizlik örneğidir.
Tanrı ve İsa olsa bu konuda ne derdi?
Yapımcılar basın toplantısından sonra Avukat Rebecca Randles'a ulaştı
ve bir proje teklifinde bulundu.
Az sonra izleyecekleriniz
filmin yapımcılarının, bir drama terapistinin
ve cinsel istismar atlatanların üç yıllık iş birliğini belgelemektedir.
BİR NETFLIX BELGESELİ
Kiliseden ne istiyorsunuz?
-Vaftiz. -Vaftiz.
Vaftiz ailesi, bu çocuğu kilisenin inancına göre yetiştirmek için
ailesine yardım etmeye hazır mısınız?
Basıp gidelim hadi.
Hazırız.
İsa adına seni kabul ediyorum.
Baba, Oğul ve Kutsal Ruh'un adıyla seni vaftiz ediyorum.
-Âmin! -Âmin!
İlahi ve dünyevi tüm hayatın yaratıcısı olan Rab,
bu çocuğun ana babasını kutsa.
Sıraya girin.
Sen kutsal suyu alıp masanın üstüne koy.
-Başüstüne. -Tamam.
Sen de şu dolaptan İncil'i alıp getir, tamam mı?
-Masaya koy. -Başüstüne.
-Sen de haçı taşıyacaksın. -Başüstüne Peder.
Şunu unutma.
Yalnızca çok özel rahip yardımcıları bunu taşır.
Tamam, teşekkürler.
Rabb'in ışığı üstünden eksik olmasın.
Yerden al şunu.
Bir Simon ve Garfunkel konserini videoya kaydetmiştim, acaba…
O kadar eski değil, 10 yıllık filandır.
Selam millet!
Günaydın.
Bunlar da ne böyle?
-Selam tatlım, nasılsın? -İyiyim.
-Merhaba canım. -Merhaba tatlım.
-Bu ne böyle? -Karıma işkence.
-Merhaba. -İyi ki geldin.
Ben Rebecca Randles, avukatım.
Kansas City bölgesinde biri hariç tüm çocuk istismarı davalarına ben baktım.
-Merhaba hanımlar. -Tanışmadık.
-Ben Rebecca. -Memnun oldum. Monica, drama terapisti.
-Harika! -Memnun oldum.
Çocukken kilisede istismara uğramış 400'ü aşkın kurbanı temsil ettik.
-Bugün nasılsın? -İyiyim, sen?
Filmin kadrosu konusunda benimle ilk konuştuğunda temkinliydim.
Sonra seninle oturup konuştuk.
"Nasıl yapalım? Kimler olsun? Yapmalı mıyız?" dedik.
Bunu yaparken seçtiğimiz kriter
başından geçenleri kamuyla ilk paylaşan,
basın toplantılarına katılmış, bu konuda konuşmuş insanlar olmasıydı.
Ben Ed Gavagan.
New York City'den geliyorum. Orada yaşıyorum.
Wyoming'de büyüdüm.
İçimde büyük bir utanç var.
Benimkine benzer bir istismara uğramış bu kadar insanla
daha önce hiç bir odada bulunmamıştım.
Adım Dan Laurine. Kansas Piskoposluğu'nda istismar atlattım.
Kansas City'de reklam filmlerinde ve yapımlarda çalışıyorum.
Bana Rebecca aracılığıyla ulaştılar.
Yardım edip etmeyeceğimi sordular ve elbette yardım etmek istiyorum.
İçimde öyle bir öfke ve nefret var ki kelimelere dökmem mümkün değil.
Bunun tek müsebbibi bana bunu yapan rahip değil,
Katolik Kilisesi, Bağımsız İnceleme Kurulu, Başpiskopos
ve son altı yıldır bana karşı tavırları.
Göz göre göre yalan söylüyorlar. Yalan üstüne yalan.
Söylemeden edemeyeceğim, harika bir sesin var.
Tam seslendirme yapmalık.
"Beş genç adamın bir araya geldiği bir dünyada…"
Darth Vader gibi.
Ben Monica Phinney.
Lisanslı drama terapistiyim. Kansas City, Missouri'de yaşıyorum.
Drama terapisi, iyileştirici bir amaç doğrultusunda
teatral rol yapma tekniklerinin kasıtlı olarak kullanımıdır.
Ben özellikle travmayı yapışkan bir şey olarak görüyorum.
Beyninizin bir yerine yapışıp kalır ve bununla yaşamak zordur.
Bundan kurtulmanın yolu
travmamızı bize uygun biçimde dışa vurmamız.
Neyi neden resmettiğimizi, niye o şekilde rol yaptığımızı
her zaman anlayamayabiliriz.
Ama ne şekilde olursa olsun, bunu bir kez dışa vurduğumuz zaman
beynimizin mantıklı ve rasyonel kısmıyla travmayı baştan ele alabiliriz.
Bir drama terapisti olarak,
tiyatroyu ve rol yapmayı tedavi amaçlı kullandığımızda
bu amaca güvenle ulaşabilmemiz için
sanatın bize bir sınır çizmesine izin veririz.
Benim burada olmamın en büyük nedeni de bu.
Ben insanların bana inanamaması riskini alamam.
Başıma gelenlerden faydalanıyor gibi görünme riskini de göze alamam.
-Ve… -Zavallı görünemeyiz.
Altüst olmuş bir zavallı gibi görünmek istemem.
-Evet. -Bu haksızlık.
Kamera önce ağlamaklı bir adam gösterip
şimdilerde karısı ve çocuğuyla nasıl dayandığına geçsin istemem.
Sahte alkışlar filan…
Ben New York'ta müteahhitlik yapıyorum.
Paramı geri almak için sendikalı elektrikçiye bile kafa tutarım
ama 13 yaşındayken başıma gelenleri gözyaşlarına boğulmadan anlatamıyorum.
Hâlâ çok acı verici.
Öyle olmasına öyle ama kazanamayacaklarını biliyorum.
Ben böyle başa çıkıyorum. Kazanamayacaklar.
Ben de bu şekilde üstesinden geliyorum. Bu çok normal.
Bence bu süreçte çok zorlandığımız zamanlar da olacak.
Özellikle duygusal açıdan.
Öncelikle herkesin güvende olmasını istiyoruz.
Aranızdan birini her aradığımızda
ve "Basın toplantısı yapar mısın? Şuna var mısın?" dediğimizde
anılarınız canlanıyor, bunu biliyoruz.
Size acı verecekse bunu yapmamalıyız.
Sasha Sanders dava süreci boyunca
bu adamların çoğunu ayakta tutan bağlayıcı güç oldu.
Son 24 yıldır arka planda Rebecca'nın önemli işlerini yürütüyorum.
Bence bu işe koyulurken yardımı olabilecek şeylerden biri
kendini savunamamış o çocuğun hakkını aradığınızı düşünmek.
Karanlığın güçlerinin hakkından gelen
Marvel süper kahramanları gibi olalım istiyorum.
Eğer…
Thor'un Çekici…
Gerçekten harika olurdu.
İLK GÜN SEANSI
Nereye gideceğimizi yavaş yavaş planlıyoruz.
Kilisede olmak bile midemi bulandırıyor.
Buradan ölesiye nefret ediyorum.
-Tamam, konuşuruz. -Tamam, görüşürüz. Memnun oldum.
-Görüşürüz. -Tamam.
Yardımın için sağ ol.
Bu süreçte böyle endişeleri
dile getirme konusunda rahat mısınız?
Birimize mantıklı gelmiyorsa diğerine de gelmiyor.
-Şimdilik böyle. Daha yeni tanıştık. -Çünkü durumlar benzer.
-Tanışmadığınızı bilmiyordum. -İlk kez bugün tanıştık.
-Peki. -Ortak noktamız Rebecca.
-Şimdi… -İşte böyle.
-Haçı öp. -Hayatta öpmem.
Kıyafetlerin insanlar üzerindeki etkisi gerçekten inanılmaz.
Bunlardan rol için giyebileceğini düşündüğün var mı?
-Muhtemelen yeşil olan. -Almak ister misin?
Her şeyde bir sembol ve bir anlam var.
-Bunu hatırlıyorum. -Evet, buhurdan.
Bugün bile…
Hani bazı kokular vardır,
yıllarca almazsınız ama alınca…
Şu dünyada 45 yıldır elimi sürmediğim
başka bir nesne var mıdır, bilmem.
13 yaşındaki hâlim sanki eskiden tanıdığım bir çocuk gibi
ama ben değilim.
Asıl sorunum o çocukla aramda bir bağ hissetmiyor olmam.
Nasıl gözetsem, bilmiyorum.
Bu insanlarla beraber mihraba yürümek beni o çocukla bütünleştiriyor.
Ve şimdi…
Terapiye alışılmadık bir yaklaşım.
Yeni bir bakış açısıyla yaklaşma konusunda katılıyorum
çünkü bu hikâye defalarca aynı biçimde anlatıldı.
Yardım edebiliyorsam…
Siz de aynı fikirdesinizdir. Yardım edebiliyorsak etmek istiyoruz.
Ama sırf bu sonuca ulaşmak için kameranın önünde
kendimi cezalandırmayacağım.
GRUP, ÇEKİMLERİN İLK GÜNÜNÜN ARDINDAN
KİLİSE TECRÜBELERİNE DAYANAN KİŞİSEL SAHNELER YAZMAYA KARAR VERDİ.
-Alo? -Rick?
Kansas City'de bir belgesel çekiyoruz, onun üstüne çalışıyorum.
Kansas City Piskoposluğu'nda cinsel istismar atlatanlar hakkında.
Bir araya geldik,
birbirimizle anılarımızı ve aklımıza kazınanları paylaşıyoruz.
İstismar atlatan herkes kendi senaryosunu yazıyor.
Ama birkaç sahne için kilise gerekli
ve Katolik Piskoposluğu tabii ki bu konuda pek yardımcı olmuyor.
-Orijinal kilise bu. -Öyle mi?
Tüm duvarları, pencereleri yeniledik.
Film yapım sürecinin en keyifli işlerinden biri mekân bulmak.
20 yılı aşkındır bu işi yapıyorum.
Sahneleri çekebilecekleri mekânlar arıyorum.
Ama bir o kadar önemli olan bir şey daha var ki
bu mekânlara gitmek bize bir fırsat sağlıyor.
Üstümüzdeki güçlerini geri alma fırsatı.
Çünkü o zamanlar çok küçük, ufak ve kırılgandık.
AĞRI DAĞI BAPTİST KİLİSESİ
Düğünler için de kiralıyoruz.
İki yakın arkadaşım burada evlendi.
-Prizler ve elektrik nerede? -Dışarıdalar. Antrede.
"Işık için priz var mı?" filan diye kesin soracaklar.
İlk aradığında çok hevesliydim.
"Evet, bu belgeseli çekmek istiyorum" dedim.
Ama gidip konuştuğum ilk papaz…
Her şeyi yeniden yüzeye çıkardı.
Nihayet bununla huzur bulacağıma dair içimde büyük bir umut var.
DAN'İN İSTİSMARCISI RAHİP HUGH MONAHAN MISSOURI'DEN AYRILDI
VE TUTUKLANMAMAK İÇİN YILLARDIR KAÇIYOR.
"Adalet" kelimesini betona kazımışlar ama bu, yalanın önde gideni.
Asıl istedikleri adaletin tam tersi.
İşte, gördün mü?
SAĞDUYU ADALET
Katolik Kilisesi'nin zaman aşımının ardına saklanması
muazzam bir kifayetsizlik örneğidir.
Bu konuda Tanrı ne diyor?
-Beyefendi, yardımcı olabilir miyim? -Hayır.
-Burası özel bir mülk, gitmeniz gerek. -Peki.
Tamam, gidiyorum.
Beni asıl hasta eden şu duvarda "Adalet" yazıyor olması.
Adalet zaman aşımının neresinde?
-Çocuklara tecavüz edilmesine karşısındır. -Evet, bunu yapan hapse gitmeli.
Yani… Dinlediğin için sağ ol. Kendine iyi bak.
-Biraz durur musunuz? -Olur.
-Sağ olun. Adınız? -Mike Foreman.
Mike. Tamam.
11 yaşında ihtiyacım varken bu polisler neredeydi?
-Üniversite futbolu takip ediyor musun? -İstediğim kadar edemiyorum.
Tuhaf saatlerde mesai yapıyoruz.
-Cumartesi LSU ve Alabama maçı harikaydı. -Öyle mi? Tamam.
-Bu mülke dönmenize izin yok. -Teşekkürler!
Bugün Bağımsız İnceleme Kurulu'yla ilk görüşmemin altıncı yıl dönümü.
Tabii henüz söyleyecekleri yalanları, nasıl saçmalayacaklarını bilmiyordum.
Yani şu an olduğumun %10'u kadar bile öfkeli değildim.
Ama Bağımsız İnceleme Kurulu'ndaki o götlere bunu o zaman bile söyledim.
Ahşap boyama işindeyim ve tüm gün yalnız çalışıyorum.
Düşüncelerimle baş başayım.
Her gün sinirimden kan beynime sıçrıyor.
O öfkeyi akıtabileceğim bir yer yok, o yüzden iyice öfkeyle doluyorum.
Başpiskopos Joseph Naumann'ın bir basın toplantısı yapmasını istiyorum.
Ona güvenilir olmadığım sonucuna nasıl vardığını sormak istiyorum.
Bana saçma sapan bir mektup yazdı, mektubun sonunda şöyle diyor.
"Tanrı'nın bitmek bilmeyen lütfuyla
hayatında huzur bulmanı ve iyileşmeni içtenlikle diliyorum
ve bunun için dua ediyorum."
Bunun için içtenlikle dua ettiğini yazılı biçimde söyledikten sonra bile
güvenilirliğim konusunda yalan söylemeye devam etti.
Avukatlara yüz binlerce dolar dökerek
mahkemeye çıkamamam için
o siktiriboktan zaman aşımı bahanesini kullandılar.
MIKE'IN DAVASI 2015 YILINDA REDDEDİLDİ.
İSTİSMARCISI RAHİP FINIAN MEIS ÖLDÜ.
30 yıldır bunun üstüne çalışıyoruz.
30 sene. İlk dava 1992'deydi.
1992'den beri Katolik Kilisesi hakkında doküman topluyoruz.
Şimdi de bunları ofise taşıyacağız.
Bu garaj tıka basa dolu. Dahası da mı var?
Evet. Bunlar sadece kutu değil, bunlar insan hayatları.
Bu nereye?
Bu Monahan'in gittiği her yerin listesi.
Bu O'Brien'ın gittiği yerler.
Tierney'nin gittiği her yer, Reardon'ın gittiği her yer.
St. Elizabeth tüm bu adamlar için bir başlangıç noktası olmuş.
O'Brien'ın zaman çizelgesini çıkarırsak ilk suçlama 1963'te yapılmış.
2002'de ortaya çıkmış.
İlk suçlamadan 40 yıl sonra.
"Orada dört kişi vardı" dediğimde bunun nasıl olabileceğini anlamıyorlar.
Çünkü iş birliği yaparak her şeyi saklayıp örtbas ettiler.
Kanser gibi yayıldılar ve herkesi zehirlemeye devam ettiler.
-Şöyle bir tablomuz var. -Daha büyük bir tablo lazım.
Viking Gölü'nde istismar bu aşamada başlıyor.
Viking Gölü'ndeki mülkü 70'lerde satın almış.
-Joe ne zamandı? 70'ler mi? 77 mi? -Joe 80'lerin başındaydı.
JOE ÜÇ RAHİBİN İSTİSMARINA UĞRADI.
İyi bir Katolik çocuğuydum.
Meryem'in Doğumu kilisesi ve ilkokuluna gittim.
İstismarın çoğu orada gerçekleşti. Monsenyör O'Brien ve Rahip Honhart yaptı.
Bir aşamada Monsenyör, birkaç çocukla beni göl evine götürdü
ve bizi Rahip Reardon'la tanıştırdı.
Rahip Reardon'ın sözlerini hatırlıyorum.
"Ne kadar eğlenceli olacağını diğerlerine gösterelim."
Sonra bana tecavüz etti.
İlk hatırlamaya başladığımda büyük bir şok yaşadım.
Viking Gölü kâbuslarıyla hatırladım.
-Nasılsın? -İyiyim.
Birçok insan anılarını hatırlamaya kâbuslar görerek başlar.
Hatta uzun süre bastırdığın anıları
yeniden hatırlamanın muhtemelen en yaygın yolu bu.
-Hâlâ kâbus görüyorum. -Peki.
Kâbus değil, anı olduklarını artık biliyorum
ama hepsi korkunç anılar.
-O çocuğun ben olduğumu anlıyorum. -Evet.
-Tamam mı? Bu… -Bunu konuştuk.
Yüzeye çıkan, kâbusum olan şey bu.
Hayatım boyunca istismara uğramış, ihmal ve terk edilmiş gençlerle çalıştım.
Bunu anlayabilen çok sayıda insan var.
Tabii ki kaygılıyım. Yeniden travmaya uğramaktan korkuyorum.
Yıllarca her pazar sabahı kustum.
Neden pazarları kustuğumu bilmiyordum.
Kilise bende büyük anksiyete yarattı.
Ama yıllarımı bununla başa çıkmaya verdim.
Artık iyi ve güvende olduğumu biliyorum ve olduğum kişiyle barıştım.
-Bu votka mı? -Evet.
Mükemmel.
Peki senin filme gelecek olursak…
Kâbusları mı göstermek istiyorsun?
Bilmiyorum ama ilginç olabilir.
Kâbuslarımda bir tehlikeden kaçıyorum ve eve doğru koşuyorum.
Bazen o tehlike bana ateş eden kovboylar ya da yerliler oluyor.
Bazen uzaylı istilacılar oluyor.
Eve doğru koşuyorum, rahatlamış olmam lazım.
Ama en karanlık, en derin, en ağır kötülük asıl burada.
Tam olmamı istedikleri yerde olduğumu fark ediyorum.
Derken iki göz açılıveriyor, yeşil gözler.
-O'Brien yeşil gözlü müydü? -Evet.
Viking Gölü'ne gitmek istiyor muyum?
Evet, Viking Gölü'ne gitmek istiyorum.
"Ya beni orada bir şeyler bekliyorsa?" korkusu var.
Eğer bu histen kurtulabilirsem
belki eve koşup kötülükle karşılaştığım bu kâbusların gücünü azaltabilirim.
Ben dördüncü sınıfta küçük bir çocukken ailem Wyoming'e taşındı.
Babam gitmişti.
Ortada bir baba figürü yoktu.
Yeni bir piskopos gelmişti.
Kansas City'den geldiğini duymuştuk
ama tek bildiğimiz buydu.
Yeni piskopos efsane gibi biriydi.
Papa'yla fotoğrafları vardı.
Bir insanlara gösterdiği yüzü, bir de işin gerçeği vardı.
Yardımı olacak bir sahne düşünüyordum ve aklıma Bütün O Caz filmi geldi.
"Gösteri zamanı!" fikri.
Ellerle ilgili ilginç bir montaj yapabiliriz diye düşündüm.
Vaftiz ederken bebeğin başına yağ sürer.
Yakın çekim yaparız.
Sahip olduğu güç ve nüfuz, tüm o ayinler.
Sonra tüm bunları ellerine bağlarız.
İç çamaşırımı indiren ellerine.
Bana bunu yapabilir mi?
Bana doğru gelmiyor ama bu adam "doğru"nun vücut bulmuş hâli.
Yani…
Sorabileceğim kimse de yok.
Tanrı'ya sormak da işe yaramıyor.
-Nasılsın? -Sen?
-İyiyim. -Seni gördüğüme sevindim.
Buraya dönmek güzel. Vay be.
Piskopos olarak atandı, yani terfi aldı.
-Değil mi? Yani… -"Çocuk istismarcısısın, terfi verelim."
Evet. "Ücra bir yere atarız."
-Ellere yakın çekim yaparak… -Fikre bayıldım, güç ellerden gelir.
Cübbenin içindeki eller senin ellerin olsa olur mu?
Fikrini hayata geçirmemi mi istiyorsun? Sanırım yapabilirim.
-Evet. -Hatta…
Kendin yapmaz mısın? Çok mu zor?
-Evet, sanırım. -Fikri beğendim. Tamam.
Bir fikrim daha var, Wyoming'e gidebiliriz.
Şu anki piskopos Piskopos Biegler'ı arayabilirim.
Üstünde çalıştığımız projeden bahsederim.
Cheyenne'deki katedralde çekim yapmak için izin isterim.
Çan kulesinde devasa bir çan vardı, ucuna çelik örgü halat asılıydı.
En aşağı kadar çekip asıldığında
ağırlığı seni kaldırırdı, uçuyor gibi olurdun.
Gidip o çanı bir daha çalmak ve bunları ifşa etmek…
-Yani… -Yeni bir duyuru gibi.
Ed'in sahnesinde oynamayı kabul etmemin nedeni
Ed'in uzun süredir çok büyük yaraları olmasıydı.
Hepimiz yaralar aldık ama Ed'in çok canı yanmış.
Sanki ufak bir çocuğun sizden yardım istemesi gibiydi.
Sanırım hepimizin içindeki çocuk "Bana yardım edin" diyor.
Çok korunaklı bir çocukluk geçirdim, ailem dindar Katoliklerdi.
İlköğretimde beş kez okul değiştirdim ve en son gittiğim okul St. Elizabeth'ti.
Benim yaşadığım istismar
Kansas City şehir merkezinde bir havuzda gerçekleşti.
Rahip Tierney "Ağlamayı kes. Seni evine bırakacağım" dedi.
"Rahipler ve özel dostlarla böyle şeyler yapılır, bir şey yok."
Ama ağlamaya devam ettim.
İnip koşa koşa eve girdim.
Annem "Ne oldu? Niye gözlerin kıpkırmızı?" dedi.
"Havuzdaki klordan anne" dedim ve odama koştum.
Sonrasında kızıl saçlı insanlara yaklaşamadım.
Özellikle bir tonuna.
Klor kokusu midemi ağzıma getiriyordu.
Yalancı olduğumu söyleyenler, yüzüme tükürenler oldu.
Kilisenin bana yardım etmek yerine düşman muamelesi yapması
büyük bir şok etkisi yaratmıştı.
MICHAEL YILLARDIR
İSTİSMARCISI RAHİP MICHAEL TIERNEY'NİN RAHİPLİKTEN AZLİNİ BEKLİYOR.
İstismara uğradığım havuz çoktan yıkıldı.
Ama benim için yer ve mekân gerçekten çok önemli.
Özellikle de iç mimar olduğum için.
Oraya gidemiyor olmak hep yüzleşemediğim bir şey olarak kalacak.
Umarım diğerleri yüzleşip hayatlarına devam edebilir.
Onlara destek olmak istiyorum.
PASKALYA HAFTA SONU CHEYENNE, WYOMING
Burası piskoposun eviydi.
Piskoposun yatak odası da üst katta, sol taraftaydı.
Beni Kansas City'ye götürürdü.
"Çok eğleneceğiz, Royals maçını izleyeceğiz."
-Yanlarında kimse var mıydı? -Çocuklar vardı.
Evet, ben de hatırlıyorum. "Bakın, ne getirdim" der gibi.
-Hayran kulübü. -"Benimki bu."
Beni kendi yardımcılarını getiren diğer rahiplere gösterirdi.
Muhtemelen bu kiliseye girmeyeli
30 yılı geçmiştir.
Ey, her şeye gücü yeten Rab.
Mesih'in kutsal ölümü ve dirilişiyle bizi hayata döndürdün.
İçimizdeki merhametine zeval gelmesin ki
bu gizemin bir parçası olalım,
ebediyen sana adanmış bir hayat yaşayalım.
Efendimiz İsa aracılığıyla.
Âmin.
Bugün iyileşme hakkında konuşmak istiyorum.
Toplum ya da kilise içinde
cinsel istismara uğramış olanlar için
Tanrı'nın şifasının onları iyileştirmesini
ve inanç sahiplerinin onları ışığa yönlendirmesi dileğiyle.
Efendimiz İsa aracılığıyla.
Âmin.
Oturabilirsiniz.
Şu ana kadar din adamlarından iyi davranan ilk kişi.
-Hele ki bir piskopos. -Evet.
-Bizi anlıyor gibi. -Evet.
-Nasılsın? -İyiyim.
-Yanımda olduğun için sağ ol. -Lafı olmaz.
İşte, rahipler burada giyinirdi.
Bir de…
Birkaç skeç çizdim. Örneğin bu…
Hazırlanırken. Ayakkabılarını bağlarken.
Nedense eller en kolayı gibi geliyor.
Çok dekora da gerek yok.
-Çok etkili. -Değil mi?
PİSKOPOS
-Yoksa bu mu? -Bu.
Ciddi olamazsın.
Bunu çekiyorsun. En aşağı kadar çekiyorsun.
-Eskiden ip miydi, halat mıydı? -Hep çelik örgü halattı.
-Şu ne? -İstersen çek.
-Hadi bakalım. -Tamam…
-Gülümse. Şu gülümsemeye bak. -Evet, sanki…
Tanrım, demek böyle çekip zıplıyordun.
Çok eğlenceliymiş.
Bu ses…
ED'İN İSTİSMARCISI PİSKOPOS JOSEPH HART
HEM CHEYENNE EMNİYETİ HEM VATİKAN TARAFINDAN SORUŞTURMA ALTINDA.
Bir dursana.
Bunu ne zamandır yapıyorsun?
-Bunu mu? -Evet.
Başıma o boklar geldikten sonra başladı. Tüm hayatım boyunca kendimi izole ettim.
Lisede her gün saatlerimi ailemin karanlık bodrumunda geçirirdim.
İlk terapistim bunu yaparak kendimi soyutladığımı söylemişti.
Bunu yapmazsam kendime gelemiyorum.
Naumann bana yazdığı mektupta
onlar için tam üç kez "Bağımsız İnceleme Kurulu" demiş.
Gittiğimde kurulda Katolik rahip vardı.
İnsanların yalanlarını yiyip yutmasına alışkın olmalı.
İstismarcım öldü.
Hay sıçayım.
Bu siktiğimin herifinden nefret ediyorum.
Şu herife baksanıza! Ne kadar adi bir şerefsiz.
Bunu geride bırakamamamın nedeni sadece beni istismar eden rahip değil,
işte şu göt herif ve Katolik Kilisesi.
2011'e kadar bu anıları hatırlayamadım.
Babama söylediğimde…
Babama hep adıyla seslenirdim, adı Doug.
"Doug" dedim.
"Hayatım boyunca bir kez bile bir ilişki yaşamadığımı fark ettin mi?"
Bunu söylediğim an pişman oldum.
Yüzündeki ifadeyi görünce "Keşke söylemeseydim" dedim.
2017 yılında vefat etti.
Mental açıdan beni dinlemeye enerjisi yeten tek insan oydu.
Tom, neler yaşadığını biliyorum.
Bugün Mike'ın hikâyesiyle ilgili
beyin fırtınası yapacağız.
Bence öfken seni bir nebze rahatlatan bir şey.
Öfkenin bir parçasına bile veda etmek korkutucu geliyor.
Öfkeli olmakta haklısın.
Bunu kimse ne senin elinden alabilir ne de benim elimden.
Bence Mike bunu o kadar çok yaşamış ki artık tek bildiği şey bu.
Bunu değiştirmeliyiz.
Kendi iyiliğin için sen değiştirmelisin.
Abimle beraber Bağımsız İnceleme Kurulu'na gittik.
İçeride insanlar masanın etrafına doluşmuş,
kimseye anlatmadıklarımızı onlara anlatmamızı istiyordu.
Ama bunu annemiz ayarlamıştı ve ikimiz de…
Yeniden küçücük çocuklara döndük.
Korkarak bize olanları bu insanlara anlatmaya çalıştık.
Ama onlar…
-Acele etme. -Kimdi, hatırlamıyorum…
Kurulun başındaki kişiydi.
Biz nihayet olanları anlattık ve konuyu toparlama vakti geldi.
"Annenize özürlerimizi iletin" dedi.
Cevabı buydu.
Sinirlerime hâkim olamadım "Siz iletin, o hâlâ size inanıyor" dedim.
Yani hissettiğin öfkeyi biliyorum.
İncelemeden sonra bir daha toparlayamadım.
Hepsi yeniden yüzeye çıktı. Her şey ondan sonra altüst oldu.
Abinden bahsettin.
Evet, abim Tim.
O da Monahan'in kurbanlarındandı.
Abimle bir bağ mı arıyorum, bilmiyorum. Ya da bir rahatlama, hatta belki…
Defteri kapatmak? Bilmem.
Ama bir şeyler yüzeye çıksın, abimle konuşalım istiyorum.
Bence Bağımsız İnceleme Kurulu hakkında bir sahne çekelim.
Komitede Katolik bir rahip olduğunu herkes bilsin.
-Öyle olmaması gerektiğini mi bilsinler? -Kesinlikle.
Yaklaşık bu oda kadar bir odaydı ve sadece bir masa vardı.
O dört kişiyle bir daha hiç aynı odada bulundun mu?
Hayır.
-İster miydin? -Keşke şu an onlarla konuşabilsem.
Viking Gölü'nün fotoğrafını bulmak istiyorum.
Evet, arıyorum.
Bilgisayarda bir tane var
ama her tıkladığımda bozuk diyor ve fotoğrafı açamıyor.
Başka bir format deneyelim.
İşte.
O'Brien'ın orada evi olduğuna dair tapular ve tüm belgeler elimizde.
-Monahan de o gölde miymiş? -Hayır.
-Onunki başka bir göl. -Onunki başka.
Onun gölünü buldunuz mu?
O da aynı hikâye.
Benim gölde yaşadıklarımla birebir aynı hikâye.
-Göle mi gittin? -Evet, abimle beraber gittik.
Bence ona bir sarıl.
Yanındayım. Aynı yoldayız.
Araziye giremezseniz üzülmeyin. Viking Gölü kamuya açık değil.
O'Brien'ın evinin yerini aramak için o araziye bir türlü giremedik.
VİKİNG GÖLÜ ÖZEL MÜLK
Joe için Viking Gölü'nü keşfe gideceğiz.
Henüz kâbus sahnelerini orada çekip çekmeyeceği kesin değil.
-Şu kayıkhanenin iki girişi var ya? -Evet.
İki iskele dediği bu mu?
Tuğla şömine, tuğla dış cephe.
Amacımız evi bulup Joe'ya yavaş yavaş göstermek.
Bir kısmını gösterip tepkisini göreceğiz ve bunu sindirmesini bekleyeceğiz.
Bakalım gelip filmi burada çekmek isteyecek mi?
Tuhaf olan şu.
Burası benim istismara uğradığım yer olsa darmadağın olabilirdim
ama Joe'nun olduğu için bulmak için daha hevesliyim.
-Joe için yapıyorum. -Bence mesele bu zaten.
Kendimiz için yapmadığımızı başkası için yaparız.
Alo?
Tatlım, "Gölden ayrılmayın" ne demek?
Gölden henüz ayrılmayın.
O gölde istismara uğrayanlarla iletişime geçtim.
-Biri ev numarasını hatırladı. -Alo?
Viking Gölü'nde bir iskeleden arıyorum.
-Gerçekten mi? -Evet.
Gölden fotoğraf çektik. Anlattığına benzer yerleri de çekeceğiz.
-348. Teşekkürler Sasha. -Sana göndereyim mi?
Tamam.
348 numaralı ev. Bulmuşlar.
İçeri vuran ışıkla antrenin ve salonun güzel bir fotoğrafını çektim.
Joe'ya gönderiyorum.
"Sivri çatılı ve verandalı fotoğraf.
Hatırladığımdan biraz farklı ama çarpıntımı ve anksiyetemi artırdı."
İşte bu.
Adı Augustus Maximus. 14 yaşında.
Sahiplenmem yıllar sürdü.
Beş yaşından küçük çocuğunuz varsa köpek yetiştiricileri köpek vermiyor
çünkü bacakları o kadar hassas ki çat diye kırabilirler.
Bazı köpekler ve sahipleri birbirine benzer derler.
Keşke bu köpek gibi görünsem. Çok mutlu olurdum.
Yani…
Tamam oğluşum.
Köpek anneme bayılıyor.
Biraz daha…
-Balzamik sirke lazım. -Altta baba, vereyim.
Köfteler için bir iki kâse de bul.
Proje için sahneleri çekmeye başlayacağız ve ilk sahneler benimkiler.
Bunun negatif bir film olmasını istemiyorum.
Öyle olursa ailem çok suçlu hissedecektir.
Ama bu onların suçu değildi ve inançlarını kaybetmelerini istemiyorum.
Basit ama net olsun istiyorum.
Vaftiz olduğunuz andan itibaren o gücün tahakkümü başlıyor.
Bebek, anne babada. Tom onları karşılıyor.
Sizi Tanrı'ya yaklaştırması ve size yardımcı olması gereken
bu sembol ve ritüelleri canınızı yakmak için kullanmış olmaları
beni gerçekten çok üzüyor.
Onlara karşı çıkamayacağını bilirdin.
Ailen onlara itaat etmeni söylerdi ama onunla kalmazdı.
Bana kalsa en sonda hepsini merdivenden aşağı iterim
ama başka fikrin var mı?
-Aynı oyuncular mı olacak? -Bilmem, olabilir.
Hep aynı biçimde geliştiğini bu şekilde anlatabilir miyiz?
-Hep aynı şey. -Aynı insanlar.
Hep aynı yöntemi kullanıyorlar.
Bence tek bir çocuk olması harika olur çünkü hepimiz o çocuğuz.
Doğru olanı yapmakta başarısız olup yanlışı başardım, beni affet Peder.
Bu aslında çocukken benim söylediğim bir cümleydi.
Bu cümleyi bulup kozunu elinden almam, onu bu güçten mahrum etmem uzun süre aldı.
İçeri girip bu cümleyi söyleyerek aslında ona karşı direnmiş oluyordum.
"Sana bana karşı kullanabileceğin tek bir şey bile vermeyeceğim" diyordum.
Doğru olanı yapmakta başarısız olup yanlışı başardım, beni affet Peder.
Sonuncuyla daha çok özdeşleştim çünkü sert bir mizacı var.
-Evet. -Bir asiliği var.
Salı günü bir sahne için kiliselerden birine keşfe gideceğiz.
Kiliseye girebildiğimize inanamıyorum. Bu büyük bir gelişme.
Birinin yardım edecek kadar önemsemesi bakış açımı çok değiştirdi.
İçeriyi yenilemişler.
Günah çıkarma bölmeleri aşağı yukarı aynı.
Sütunlara bayıldım.
Ben böyle dizayn etmezdim ama çok güzeller.
-Evet. -İçeride ışık var.
Evet ama açılıyor mu?
Elimde değil.
Yapma Dan!
Bir korku filmi gibi hayal ediyorum.
Tom'un, yani rahibin gözlerinin
Joe'yu korkutan o yemyeşil gözler olmasını istiyorum.
Çocuğu korkutur, çocuk koşar, kaçmaya çalışır ve yukarı gider,
sonra aşağı bakar.
Bir, iki, üç. Hepsi dönüp bakar.
Çocuk titriyordur, gözleri iblise kilitlenmiştir.
Böyle bir şeyler.
-Onlar da bunun parçası olur. -Evet.
-Göz yumanlar. -Evet.
Ne dersin?
Bu, çocukluğumdaki kiliseleri daha çok andırıyor.
Kutsal Tespih de benzerdi ama…
-Pencerelere bak. -Muhteşem.
Kötü şeyler olabilecek bir yer gibi değil. Tuhaf olan da bu.
Tom'un arka planı harika görünüyor.
Evet.
-Burada olmak zor mu? -Hayır, aslında…
Sete dönüşmüş olması işi çok kolaylaştırıyor.
Evet, her şeyi değiştirdi. Dışarıda donup kalmıştım.
Burayı yıkılmış bir şehir olarak görmenin çok faydası oluyor.
Sanki tüm Yenilmezler bu tepenin üstünde toplanmış.
-"Hadi, başlıyoruz!" diyorlar. -Evet.
Ne olursa olsun, bir şekilde…
Derdimizi anlatacağız.
Arkaya koş, kamera hızla takip edecek.
Tabut nerede?
Ortada.
Sonra öksürüyor.
Halledeceğiz.
Kapat. Öksürüyor.
Sonra kendine güvenli bir şekilde gülüyorsun.
Sen donup kalıyorsun. Bir terslik var, biliyorsun.
Emin değilsin ama korkuyorsun. Kafa karışıklığı dolu bir bakış.
-Yanlış, biliyorsun. -Bu olanlar yanlış.
Tüm bunlar konusunda tamam mısın?
Evet.
-Anlatayım mı? -Tabii.
Senaryoyu ilk okuduğumuzda yaptığımız ilk konuşmanın sonunda
"Terrick'e bundan hiç bahsetmeyelim" dedik çünkü biz yetişkinlere bile ağır gelmişti.
Sonra birkaç gün düşünüp yeniden konuştuk ve Terrick'e söyledik.
"Bak, menajerin bunu gönderdi" dedik. "Bir bakmanı istiyoruz."
Okudu, gayet sakin bir şekilde bize baktı.
Asıl bu konuda gergin olan bizdik.
"Tamam, oynamak istiyorum" dedi.
"Bu olay gerçek mi?" diye sordu. "Evet, gerçek" dedim.
"Ama benim gerçekliğim değil anne" dedi. "Sadece oyunculuk yapacağım."
Herkesin kendi yöntemlerini kullanarak üstesinden gelmesi gereken
bir şeyler çıkacağını varsaymak en iyisi.
Amacımız mümkün olduğunca
o gün olanların geride kaldığını beynimize ve vücudumuza hatırlatmak.
Bu, hayatımızın bir parçası olsa da şu an o rolün içinde değiliz.
"SUNAKTA DEĞİŞMİŞ HAYATLAR" MICHAEL SANDRIDGE FİLMİ
Baba, Oğul ve Kutsal Ruh'un adıyla seni vaftiz ediyorum.
-Âmin. -Âmin.
İlahi ve dünyevi tüm hayatın yaratıcısı olan Rab,
bu çocuğun ana babasını kutsa.
Bu yeni can için sana şükrediyorlar.
İsa'nın bedeni.
-İsa'nın bedeni. -Âmin.
-İsa'nın kanı. -Âmin.
-İsa'nın bedeni. -Âmin.
Ayin nihayet bitebildi.
Gel bakalım delikanlı. Benimle bir içki iç.
-Şerefe. -Şerefe.
Cübbeni çıkar, hadi.
Senin mevzudan haber var mı Ed?
Yok, ablam bugün öğleden sonra Piskopos Biegler'la buluşacaktı.
-Akşam arayacak. -Bugünkü manşeti gördüm.
Dava açmak için 11 kişinin yetmesi lazım.
Bu büyük bir olay.
Bir iki kişi olsa anlarım ama 11'den fazla suçlama var.
Bu kadarı yeter de artar. Başkaları varsa ona sonra bakarlar.
-Eminim bunu hep düşünüyorsundur. -Evet.
Bence sebeplerinden biri de
Cheyenne Emniyeti dava açıp o şerefsizi tutukladıkları an
uluslararası basının üstlerine çullanmasından korkuyor.
Ama bu iyi bir şey.
Adamın ölüp konunun kapanmasını umuyorlar.
Tanrım.
Ben kendi hikâyemi anlatamadım
çünkü benimki hâlâ hukuki süreçte, dava devam ediyor.
O yüzden anlatamıyorum.
Ama diğerleri için oyunculuk yapmamda bir sakınca yok.
Bunu yapabilmek büyük bir şeref ve imtiyaz.
Bu kıyafetleri giymek hiç kolay olmadı.
Bu odada oturmak da öyle.
Ama en azından bu şekilde bir katkım oluyor.
Bu aslında Rahip Monahan'in cübbesiydi.
Abim bir şekilde Cadılar Bayramı için almıştı.
Ben gelip olanları görmesine rağmen tepki vermeyen bir rahibi oynuyorum.
Michael bu kısmı, benimle diğer rahiplere caka satışını anlatınca ekledi.
Bu sahneyi öyle yazdı.
-Kendileri yapmamış olsa da biliyorlardı. -O da bir o kadar kötü.
-Tamam. -Tamamdır.
Mükemmel.
Joe ortamdan çok hızlı soyutlanır. Bir anda ifadesi değişir.
Böyle bir şey görürseniz…
Joe da kendini ifade edecektir.
"Soyutlanıyorum", "Rüyada gibiyim" veya "Kopuyorum" diyerek anlatacaktır.
-Yardımı oldu mu? -Evet, oldu.
-Tamam, gerekirse ararsın. -Arayacağım.
-Seni seviyorum. -Ben de seni.
-Bu senin için çok rahatlatıcı olacak. -Ben de gerçekten öyle düşünüyorum.
Yıllardır bu ana hazırlanıyorum, anlıyor musun?
Evet.
-İyi misin? -Evet.
-Burada mısın? -Evet.
-Yapalım mı? -Evet.
Tamam.
Yapabilirsin.
Evet.
-Evet. -Tamam.
Buraya getirilen her çocuk için.
İşte aşacağın duvar.
Yapabilirsin.
Derin bir nefes al.
Tamam. Evet.
Sadece yürüyoruz. Altı üstü bir kapı.
Galiba evde kimse yok.
İşte duvar.
Mutfağa girmişti.
Aynı masa olamayacağını biliyorum ama ahşap bir masa var.
Güzel bir yuvaya benziyor.
-Mutlu bir yuvaya. -Değil mi?
Kâbuslarımın verandasında duruyorum.
Şu an.
-Kâbuslarının verandasında mı? -Kapıdayım.
Yıllar önce dava ve soruşturma sürecinde
evi tarif ettiğimde yanıldığımı söylemişlerdi.
Ama yanılmamışım, ben haklıymışım.
Bugün hayatta olmayan, bununla yaşayamamış çocuklar var.
Bunu biliyoruz. Burada olduğumuz için şanslıyız.
Teşekkürler.
O çocuklar için burayı fethedeceğiz.
-Fethettik bile. -Gücünü elinden aldık.
Bunu sindirmeni bekleyelim, sonra sahneyi konuşmaya başlarız.
Burada çekmek ister misin? Evin sahipleriyle konuşalım mı?
Gerekirse haber ver, seve seve hallederim…
-Sesli düşünüyorum. -Tamam.
Burası mutlu bir yer olsun istiyorum.
Bugün amma inişli çıkışlıydı.
Sarılmaya can atıyorum.
Ev gözünde küçülünce kendini daha iyi hissetmedin mi?
Evet.
Kâbus sahnesini orada çekip çekmeme konusunda
aramızda bir konuşma yaptık.
Ben çekmememiz gerektiğini düşünüyorum.
Ev sahibine haber verilmesi gerektiğini biliyorum
ama temiz bir başlangıç için onları bundan korumayı tercih ederim.
Hayır cevabını beğendim.
Kâbus sahnesini orada çekmeme sebebin
bunun o kâbustan uzaklaşmana izin vermesi.
-Diğer ikiniz için de rahatlatıcı mıydı? -Yani…
Bu sürecin işe yaradığını gördük ve Joe'ya yardım için yanında olabildik.
Kendimi iyi hissettirmenin ötesinde
sürecin sağlamasını umduğum faydaları bu şekilde görmüş oldum.
O güne kadar yıllardır haftada iki üç kez kâbus görüyordum.
Siz oraya gittikten sonra, evi ve fotoğrafları gördüğümden beri
tek bir kâbus bile görmedim.
-Bu muhteşem! -O zamandan beri her şey harika.
Bu kadar yıldan sonra insan hâlâ uykuya dalmak istemiyor.
Hâlâ uykusuzluk çekiyorum ama kâbuslar yok.
Çok sağ olun.
Kendini daha az kurban gibi görüp gücü eline alıyorsun.
Kurban olarak kalmak yerine bunu atlatmaya doğru ilerliyorsun.
Bence olan bu. Hissedebiliyorum.
Evet.
HUZURUN HANIMEFENDİSİ KATOLİK KİLİSESİ
Joe?
Rahibin kırmızı ışığını yakalım.
Rahibin günah çıkarma bölmesinde olduğu kırmızı ışıktan anlaşılır.
Işık yanmıyorsa birini bekliyordur.
Evet, gördüm. Her şey kırık dökük.
-Kilidi gördün mü? Kilide ne gerek var ki? -Güzel bir soru.
İçeriye kilit koymuşlar, bu gerçekten çok korkutucu.
Kilide ne gerek var ki?
-Ne yaptın? Bir daha söyle. -Yumruk attım.
-Paydos edip yarın devam etsek? -Hayır, şimdi yapmak istiyorum.
Şimdi yapalım. Çekelim gitsin.
Kilide hazır değildim.
Bu korkuları yenmem lazım.
-Hadi. -Tamam, hadi çekelim.
Bunu Dan mi yazdı?
-Ses kayıt! -Evet.
-Hazır. -Tamam.
"GÜNAH ÇIKARMA" JOE ELDRED & MICHAEL SANDRIDGE FİLMİ
Doğru olanı yapmakta başarısız olup yanlışı başardım, beni affet Peder.
Başka söyleyecek neyin var?
Özel ilişkimizden kimseye bahsettin mi?
Hayır.
-Ne günaha girdin? -Anneme karşı geldim.
-Peki. -Kardeşime vurdum.
-Günah çıkarırken istismara uğradım. -Tamam.
En son ne zaman günah çıkardın?
En son bir ay önce günah çıkardım.
-Bunu beklemiyordum. -Kalmak istediğinden emin misin?
Joe, ne hissettiğini söyle.
-Tom, nasılsın? -Ben iyiyim, sağ ol.
Monsenyör O'Brien kötü biriydi.
İçindeki kötülük ağzından çıkan her şeye sinerdi.
Bu sahnede aktarmak istediğinin bu olup olmadığını bilmiyorum.
-Bu senin vizyonun Joe. Söyle. -Tom, öfkelen.
Yapabilir misin?
-Neye öfkeleneceğim? -O kilide.
Onu yaparım işte.
Kilide duyduğun öfkeyi al
ve bunu Terrick'in üzerinde tahakküm ve kontrol kurmak için kullan.
Delikanlı, bana söylemen gereken ama söylemediğin şeyler var, biliyorum.
Terrick, kafan karışıyor.
Tom, öfkeni artır ve üstelemeye başla. "Özel ilişkimizden kimseye bahsettin mi?"
Özel ilişkimizden kimseye bahsettin mi?
-Terrick'i tehdit edebilir miyiz? -Terrick korkup siniyor.
Tom, sen "Bana yalan söyleyemezsin. Tanrı'ya yalan söylenmez" filan de.
Hani öyle korkunç şeyler söylerler ya?
Tam cümleyi söylesem?
-Bana yalan söyleyemezsin. -Yazayım.
-Şöyle diyordu… -Bir şey mi diyeceksin?
Repliği ben mi ileteyim, sen mi söylersin?
Şu an söyleyemem.
Tamam Tom, şöyle diyeceksin.
"Bizden bahsedersen ailen seni evlatlıktan reddeder.
Kiliseden aforoz edilirsiniz ve hepiniz cehennemi boylarsınız."
Hadi Tom.
Birilerine bizden bahsedersen…
Birilerine bizden bahsedersen ailen reddedilir.
Kiliseden aforoz edilirsin
ve doğrudan cehennemi boylarsın.
-Sen iyi misin Joe? -Konuşan sadece Tom.
Evet, geçecek.
Yanındayım kardeşim.
Çıkarın onu oradan.
Biliyorum.
-Zor olduğunu biliyorum Joe. -Ben iyiyim.
-Güzel, tamam. -Tamam.
Bugünlük bitirdik!
-Terrick, iyi misin? -Evet!
Gel bakalım delikanlı. Gel hadi.
Kardeşin sporcu olabilir, Super Bowl'da oynayabilir,
Dünya Kupası'na gidebilir
ama sen "Tom Viviano'yla filmde oynadım" diyebileceksin.
-İyi misin? Tamam. -Evet!
Buna değer.
Bunun diğerlerine, diğer çocuklara yardım edeceğini bilince buna değiyor.
Başka kaç kişi günah çıkarırken bunu yaşadı, bilemiyorsun.
-O küçük çocuğa ne derdin? -Oraya giremem.
10 yaşındaki hâlime bir mektup yazmaya çalıştım.
Dedektif Venegas, ben Ed Gavagan. Size ulaşmaya çalışıyorum.
Cheyenne'e ne şekilde ulaşmaya çalışırsanız çalışın…
Yani…
-Alo, Ed. -Alo, Piskopos Steven. Nasılsınız?
Bir suçla itham edilen en yüksek rütbeli Amerikalı din adamı olacaktı.
Zaman aşımı yüzünden paçayı sıyıramamış tek insan
o adam olacaktı.
Hâlâ nasıl tutuklanmamış olabilir?
Umarım Piskopos Biegler, Vatikan'ın onu rahiplikten azletmesini sağlayabilir.
Rahiplikten azledilirse rezil olacaktır.
Utanması için bir sebebi olmuş olur.
-Veranda mı vardı, sundurma mı? -Veranda gibiydi.
Bence evin yerini aşağı yukarı biliyor olmam bile
bu konuda güvenilir olduğumu gösteriyor.
Aradan 47 yıl geçti.
Annem istismardan sonra bile bile beni oraya geri götürdü.
Annem bu şerefsiz herife bir pasta yaptı
ve pastayla beraber beni alıp adamın evine geri götürdü.
Şu ana kadar çoğunlukla Bağımsız İnceleme Kurulu'na odaklandık.
Ama bu ağır bir şey.
Pasta yapan anne, verandadaki sen, annenin gidişi.
Çok ağır bir şey.
-Merhaba. -Merhaba, nasılsınız?
-İyiyim, siz? -Ben de iyiyim.
İşim reklamlar ve uzun metraj filmler için mekân bulmak ve bir yer arıyoruz…
-Belgesel çekiyoruz. -Evet.
80'lerin sonunda bir grup çocukla ilgili.
Bu sokakta yaşayan iki rahip vardı, değil mi?
-Valentine'da. -Valentine mı?
Evet, İyi Çoban Kilisesi'nden.
Öyle mi? Tam olarak hangi evdi?
-Hangi evde yaşıyorlardı? -Evi biliyorum ama adresi bilmiyorum.
Tek arabalık garajı olan tek katlı bir ev.
-Sağ olun. -Teşekkürler.
Tanrım, şansa baksana! İnanamıyorum!
Söyledikleri şeye inanamıyorum.
Bu bir kanıt, değil mi?
Bu gece bunu düşünüp duracağım.
Öyle bir histi ki çok hoşuma gitti.
İşte bu verandada elimde pasta,
beni zaten bir kez istismar etmiş rahiple durdum.
Annemin şu tarafa sürüşünü izledik.
Lanet olsun.
Çocuklarımı ateşe attım.
-Hayır, atmadın. -Anlarsınız ya?
Çok uzun bir süre boyunca "Nasıl bu kadar kör olabildim?" dedim.
Çünkü siz ideal kurbanlardınız. Sen yanlış bir şey yapmadın.
Yapman gerektiği gibi hayatını yaşıyordun, o bunu suistimal etti.
Tim uzun bir süre boyunca bu olanları hak ettiğini düşünmüş.
Suç ortağı olduğunu hissetmiş.
Ozark Gölü…
Her şey orada olmadı.
Ama beni en çok etkileyen şeyler orada gerçekleşti.
Yanına dönüp "Oltayı kırdım" dediğim zaman
gelen adamın çok önemli olduğunu, oltanın onun olduğunu söyledi.
Sadece benim başım değil, Monahan'in de başı beladaydı.
Oltayı kullanmama izin vermişti.
-Adama borçluydum. -Manipülasyon, evet.
Olta karşılığında o gece o adamla yatmam gerekti.
-Kaç yaşındaydın? -Beşinci sınıftaydım.
-10 mu? -10, evet.
Dün gece anneme
istismardan ilk bahsedişimi hatırlayıp hatırlamadığını sordum.
Tamamen silmiş.
Sildin mi?
Kendimi öldürecektim.
Ama toparladım çünkü onun kazanmasına izin veremem.
O kazanamaz.
Şu an tek odaklanmam gereken yarın yapacağım şeyin verdiği korku.
Abimle beraber Monahan'in bizi götürdüğü göle döneceğiz.
Bu da benim…
Zorlanma noktam olacak.
Ne olacağını bilmiyorum ve bu gerçekten ödümü koparıyor.
1432 İsviçre Köyü Yolu güzergâhı.
İkinizi de istismar ettiğini ne zaman öğrendiniz?
Aranızda hiç konuştunuz mu?
Hayır, konuşmadık. Ta ki…
Annem bizi destek grubuna yazdırana kadar.
Hiç konuşmadık ama olduğunu biliyorduk.
En büyük korkum
benim başıma gelenlerden kendini sorumlu tutmuş olman.
Uzun süre tuttum. Hem de çok uzun süre.
Hâlâ uçurumun kenarındaysan ve ayakların yere basmıyorsa
halletmen gereken bir şey vardır.
Evet, katılıyorum.
Diğerlerinde işe yaradığını gördüm.
Varış noktası sağınızda. 1432 İsviçre Köyü Yolu.
Burası değil, değil mi?
Hayır.
Hiç bilmiyorum ki.
Restoranın burada olması lazımdı.
Havuz farklı bir yöne bakıyordu.
-Hangi yoldaydı? -Bir İsviçre Köyü daha var, onu arıyoruz.
Bir tane daha olduğunu bilmiyordum.
Akşamları Tan-Tar-A Otel'in ışıklarını görürdük.
Tan-Tar-A Otel'i bulup bir şekilde…
Böyle dekoratif süsler vardı.
Evet.
Burada İsviçre Villaları ya da İsviçre Köyü var mı?
İsviçre Köyü'nü az çok biliyorum.
Bildiğini söyledi. Barmen neden bahsettiğimizi biliyormuş.
İki şerifle konuştum.
Telsizden sordular, birilerini aradılar ama tek akıllarına gelen "Susan Yolu".
50 kilometre uzakta…
-Aramayı bırakacak mıyız? -Hava kararmak üzere.
Tim, Viking Gölü'nde o çözülme anını yaşar sandım.
Kendim için de istiyordum ama asıl Tim'den bekliyordum.
İyileşmesine yardım eder diye ummuştum ama yapamadık.
Bunun onu nasıl etkileyeceğinden korktum.
-Nasıl etkiledi? -Henüz konuşamadık.
Oraya gittikten sonra hiç haber çıkmadı.
Buna bizim sebep olduğumuz fikrinden nefret ediyorum.
Geri gider miydin?
İyi sonuçlanacağından emin olmadan hiçbir yere gitmek istemiyorum.
Korkutucuydu. Yeri biliyoruz sanıyordum.
Ama oraya varınca endişe bastı. "Ya bulamazsak?" dedim.
Tim yeri bildiğini söyledi, biz de ona güvendik.
Ama nihayetinde yapmamamız gereken bir hata yaptık.
Robert, güven ama teyit et.
Kabahat kesinlikle bende. Tim kendinden çok emindi.
Olsun, hepimiz zihnen sıkıntılı insanlarız.
Bir deliye mi inanacaksın? Hayır. Emin olup öyle ilerlemek gerek.
Ama… Evet.
Teyit etmemiz mümkün değildi.
Demek istediği bundan sonra dikkatli olmamız gerektiği.
KATOLİK MERKEZİ
İyi bir amaç uğruna bir araya gelmişiz gibi hissediyorum.
Amaç insanlara yardım etmek mi? Olabilir.
Şu an neden burada olduğumu daha iyi idrak ediyorum.
Kathleen, bildiğin gibi ben St. Elizabeth cemaatindendim.
Oraya dönmek benim için önemli.
Yeni bir bakış açısı kazanmak bana yardımcı olabilir
çünkü şu ana kadar herkes fiziksel bir şeyle yüzleşti.
Benimkiyse o kilise ama yalnız gitmek istemiyorum.
Senin için üzülüyorum çünkü henüz çözülme yaşayamadın Dan.
Aynı şeyler zihninde dönüp duruyor.
Bence Joe çözülme yaşayacak. Belki Ed de yaşar, bilmiyorum.
Ama işin bu kısmı üzücü. Senin de çözülme yaşamanı istiyorum.
Geçen sefer çok endişeliydim.
Seni yeniden o girdaba soktum sandım.
Bunun için özür dilerim.
Işıkları nereden gördüğümüzü ve tam olarak nerede olduğumuzu
kafamda çözmeye çalışıyorum.
Şuna bak!
Görüyorum!
Ben de onu diyorum. Tahtalar, süsler…
Vay canına.
Merdivenler ne kadar dik, baksana.
Bir anda bir sürü anım canlandı.
-Tabelayı gördün mü? -Geçen sefer geldiğimiz yer olabilir.
-Hepsi birbirine benziyor. -Dan…
Baksana.
-Daha önce buraya geldik mi? -Gelmedik.
Şu taraftan geldik ama unutma ki burası daha uzakta…
-Burası aynı yer mi? -İlk geldiğimiz yer.
Daha önce geldiğimiz yer.
-Dan, bir şey sorabilir miyim? -Tabii, sor.
-Vücudun tepki gösterdi, hepsi örtüşüyor. -Biliyorum.
Burası olmasından mı korkuyorsun? Belki bulmak istemiyorsundur.
Tuhaf bir akıl oyunu olabilir.
Her şey yerli yerine oturuyor, abin de seni doğruluyor.
Korktuğun ve istemediğin için tanıdık gelmiyor olabilir mi?
Bir düşün.
Buranın sahibiyle konuştum.
İki yıl öncesine kadar buralar çimmiş ve şu tarafa giden bir garaj yolu varmış.
Sesli söyle Doug.
Buranın şu anki sahibi dedi ki
iki yıl öncesine kadar buralar çimmiş ve şöyle uzanan bir garaj yolu varmış.
-İki yıl öncesine kadar. -Yol burası işte!
İşte burası.
-Bu hangi yol Dan? -Oltayı kırdığım yol.
Oltayı kırdığım yol.
Bedelini ödemem gerekmişti.
Lanet olsun.
Hava komandosu olmak istiyorum
Tehlike dolu bir hayat istiyorum
Hayatım bu.
Sınırlarımın ötesine geçtim.
-İşte bunu atlattık. -Abimi seviyorum.
İşte burası.
Evet, biliyorum.
Ben de.
Şunun farkındasındır…
-Hayatım boyunca seni korumaya çalıştım. -Tabii ki farkındayım!
İyi bir iş çıkardın. Bunun seninle bir ilgisi yok.
Senin suçun değildi.
Ama ağzıma sıçtı.
Buraya sayende geldim. Gelebilmek için sana ihtiyacım vardı.
Herkese bunu senin için yaptığımı söyledim.
-Peki. -Evet, öyle dedim.
Bunu yapabilmek için kendime yalan söyledim.
Ne tür bir pasta bakmıştınız?
Standart, çikolata kremalı, iki katlı bir pasta istiyorum.
Bir sürü fikir var. Bakalım mı? Birkaç not alırız.
-Baştan başlayalım mı? -Tamam.
Fırsattan istifade birkaç konuyu konuşmak istiyorum.
Belli seçimleri, tedavi için nasıl kullanabileceğimizi konuşabiliriz.
Önemli olan farklı yollar deneme imkânımız olması.
Drama terapisi böyle bir şeydir ve bunu kullanabiliriz.
Çünkü bu filmin amacı doğrultusunda farklı fikirler denemeni istiyoruz.
Seçimlerin sana iyi hissettirmeli.
Terrick'in annesi annemi, babası da rahibi mi oynayacak?
Bence bu güzel bir fikir.
Giderek iyileşiyor.
Anne, o adamın evine dönmek istemiyorum.
"TANRI ADINA SÖYLENEN YALANLAR"
Mike, Rahip Finian bir din adamı. Sana yardım etmeye çalışıyor.
Merhaba Mike. Sen sakın endişelenme.
Artık 11 yaşında değilsin. Bunu ben halledeceğim.
Anneni de suçlama.
Yaptığı şey ne kadar saçma olursa olsun,
beyni öyle yıkanmıştı ki o rahibi Tanrı yerine koymuştu.
Altıncı sınıftayken hayatımda her şey mükemmel gidiyordu.
Derken annem beni terapi için bir eve götürdü.
Rahibin bana söylediği ilk şey yere uzanmam oldu.
Ben daha tek kelime edemeden o yetişkin adam üstüme çıkmıştı.
Ama Rahip Meis'le tanışmadan önce de sorunlu davranışlarda bulunmuşsun.
-Bu çok önemli bir nokta. -Öyle mi?
Bence asıl önemli olan ne, söyleyeyim mi?
Yetişkin bir adamın ben 11 yaşındayken bana iki kez cinsel istismarda bulunması.
Bu önemli değil mi?
Öyle.
-Hayır, dur… -Repliğim oydu.
Evet ama hafiften kafanı bana çevir
ama yüzüme bakmadan bıyık altından "Öyle" de.
-Bu şekilde. -Tamam.
Sana bir soru sordum!
Bu önemli mi?
Öyle.
Bu nasıl bir saçmalık böyle? Sikeyim!
Toplantıyı gerçekte nasıl bitirdiğini anlatmak ister misin?
Sonra da nasıl bitirmek istediğini anlat.
Tamam.
Deli deli konuştum, kusura bakmayın.
-Sorun değil. -Olsun, dert etme.
Oradan ayrıldığımda
doğruyu söylediğimi bildiklerinden hiç şüphem yoktu.
Ama aslında şöyle demem gerekirdi.
Başpiskopos Naumann'dan bir mektup aldım.
Bu sıçtığımın mektubunda
siz şerefsizlerin inanılırlığımı teyit edemediğinizi yazmış.
Bu nasıl iş lan?
Oraya gitmemiş olsam
1972'de kiraladığı evin yerini nereden bilecektim?
Bu, o çocuk tecavüzcüsüyle aynı evde bulunduğumun kanıtıdır.
Rahip Efendi, kendinle nasıl yaşıyorsun?
Bunu çok ciddiye alma, tamam mı?
Kendinle nasıl yaşıyorsun lan?
Yıllardır Tanrı adına ruhani bilgelik ve rehberlik saçıyorsun
ama bir yandan da çocuk tecavüzlerini örtbas ediyorsun.
İsa şu an burada olsa ona ne derdin?
Bilmek istiyorum! Ne derdin?
Ben de öyle düşünmüştüm.
Ne söyleyebilirsin ki?
Bana güvenilir olmadığımı mı söylüyorsunuz?
Katoliklerin sizin gibi menfurlara günah çıkarmasını mı bekliyorsunuz?
Ben çocuk sahibi olmanın keyfini hiç tatmadım.
Ama çocuğumu bir Katolik rahibe emanet edeceğime
keş bir fahişenin eline bırakmayı tercih ederim!
Çünkü ne şerefsiz olduğunuzu biliyorum.
Sadece aranızdan bir iki tanesi değil, on binlerceniz böyle, değil mi?
Sikeyim.
Burada olmak bile midemi bulandırıyor.
Siz şerefsizlere iki çift laf edeyim.
Bu pastayı annemiz yaptı
ama sizin gibi adi şerefsizlerin yemesine hayatta izin vermem.
Sizi piç kuruları.
Sikeyim.
Midemi bulandırıyorsunuz.
-Şimdi toparlanalım. Nasılsın? -İyiyim.
Mike'a hislerini anlat.
İçimde kalanları söylemek çok iyi geldi.
Sanki göğsümde bir yumru vardı.
Bence harika bir şey yaptın.
Benim için çok zor olan bir şey yaptın. Küçük Mike'la konuştun.
Benim aşmaya çalıştığım en büyük engel bu.
Karaktere girmiştim, o da bendi ve onun için endişelendim.
-Her şey yoluna girecek. -Evet, ona söyle.
Sana şapka çıkarıyorum Terrick.
Bu çok korkunç bir konu
ve eminim ailen tüm bunlarda yardımcı olmuştur.
-İyisin, değil mi? -Evet.
Harika.
Bence Mike çok güçlü biri.
Bence gerçekten çok güzel bir şey yaptı. Söylediği her şeye inanıyorum.
Teşekkürler. Bunun benim için anlamı büyük.
Hep beraber buradan uzaklaşalım. Bu alandan çıkalım, tamam mı?
Etrafta biraz dolaşın, gelip sizi bulurum.
-Bunların hepsi mi Dan? -Evet, şunları al.
-60 santim mi, 90 santim mi? -Bence 60 santim.
-Bunlardan birini sökeriz. -Tamam.
Bir panel daha var.
Düz panel mi?
-Evet, düz mü olsun? -Evet.
Bu sahnede rüya gibi,
oyuncak evlerinden çıkmış gibi bir his olmalı.
Diğer tarafa. Şunun karşısına.
-Hiç ahşap boyadın mı? -Ciddi misin sen?
-Boyadın mı? -Evet, yapmadığım şey kalmadı.
-Öyle mi? -İyi olmasam da yaptım.
Bunu biri tuvalet duvarına yazmıştı.
Sen mi yazdın?
En alttaki plakayı ayağınla it.
Bir saniye, kapıya göre ayarlamamız lazım.
Al bakalım Ed.
Vay canına, rengi tam tutturmuşsun.
Bu harika.
-Çok iyi olmuş. -Olacak tabii.
Hallediyoruz.
-Bugün sahnen var mı? -Yok.
Kıyafetleri bavula normal biçimde yerleştireceğim
ama gelip yanında durmamı istediği zaman garip davranmaya mı başlayayım?
-Evet, o zaman tuhaf davranmaya başla. -Tamam, anladım.
Bu küçük çocuğun
hayatımın en kötü gününü canlandırmak için hazırlandığını düşünmek çok tuhaf.
Çorapları ne kadar yukarı çekeyim?
-En yukarı. -En yukarı?
-Evet, harika. -Tamam.
Muhteşem.
AYAKKABI - SİGARA SİYAH GÖMLEK - SAÇINI TARAR
CEMAATİN ÖNÜNDE ELLER İNCİL SAYFASI ÇEVİREN ELLER
HAÇI DÜZELTİR BİR ÖPÜCÜK KONDURUR
"Bu insanlara yalan söyleyeceğim" diye düşün.
Utanç hissediyorsun ama bir yandan da küstahsın.
-"Herkesi kandıracağım." -Dolandırıcı gibi.
Dolandırıcı, evet.
Korkutucu biçimde rahibe benzememiş mi?
Bu Michael için çok ağır.
Ağır gelmesine rağmen harika gidiyor.
"TANRI TARAF DEĞİŞTİRİNCE" ED GAVAGAN FİLMİ
PİSKOPOS
"Gösteri zamanı millet!"
KATOLİK DUA KİTABI
Belli bir anı yakalamak istiyorum.
Çocuğun o otorite figürüyle aynı odada olduğu an.
Bu, onun için şu anda hayatında bir dayanak noktası.
Dine ve koruyucu figürlere bakış açısı burada değişiyor.
Bu, gerçeklik algınızı altüst eden bir şey.
Gerçeklik algınız şaştığı zaman
gerçekten ne kadar uzaklaştığınızı, aranızdaki mesafeyi görmeniz zor.
Tecavüze uğradığımı, penisini gördüğümü hatırlamıyorum.
Sanki hiçbiri olmadı.
Ama başka kimseye söylemeyeceğimden o gün emin olmuştu
ve bunu daha ileriye götürebileceğini anlamıştı.
Hazır mıyız?
Bu da koruyucu bir pozisyon gibi.
Eddie, buraya gel.
-Çim biçme makinesini kaldırdım. -Güzel, aferin.
Toplanmama yardım eder misin?
-Ne kadarlığına gidiyorsunuz? -Birkaç gün.
Tamam, bavul şurada.
-Nereden başlayayım? -Şu çekmeceden.
-Üç tane. -Yeter mi?
Evet, mükemmel.
Şimdi iç çamaşırı.
O da üç tane.
-Okul nasıl gidiyor? -İyi.
-Güzel. Annen nasıl? -İyi.
-Katlayıp kapat. -Pardon.
Evet, iki tarafı da. Güzel.
-Şimdi kemer. -Pantolon da koyalım. İki tane lazım.
Şunu da şuraya koy.
Buraya gel.
Ben Casper'a gitmeden günah çıkarman lazım.
Geçen ay kilisede çıkardım.
O geçen aydı.
Mükemmel.
Sonra Michael diyor ki…
"Hangi günahları itiraf ettin?"
Geçen sefer hangi günahları itiraf ettin?
Terrick, hangilerini söylemek istersen onları söyleyebilirsin.
Sınavda kopya çektim, kardeşimle kavga ettim.
Bu kadar mı?
Hepsini itiraf etmen lazım.
Şimdi Michael diyor ki…
"Kilise ailene çok iyilik etti."
Bana bak.
Katolik Kilisesi sana, annene, kardeşlerine çok iyilik etti.
Bunu kaybetmek istemezsin, değil mi?
"Başka ne kabahat işledin?"
Söyle, başka ne kabahat işledin? Sakın yalan söyleme.
Neden bahsettiğinizi bilmiyorum.
"Peki ya kızları düşündüğünde?"
Peki ya kızları düşündüğünde?
-Düşünmüyorum. -Düşününce ne yapıyorsun?
Neden bahsediyorsunuz?
Söyleyemiyorsan göster. Edepsiz şeyler düşününce ne yapıyorsun?
Kestik!
Tamam millet.
Harikaydı Terrick.
-Hadi yemeğe. -Bunu beklemiyordum.
-Efendim? -Bunu beklemiyordum.
Sanırım bitirdik. Tamamız.
Sağ olasın.
Sağ ol, bravo.
-Kıyamam. -Biliyorum.
-Harikaydın, bayıldım. -Manipüle etmek korkutucu derecede kolay.
Korkunç.
Teşekkürler.
Çok iyiydin.
Terrick.
Yapabileceğim yasal tek şey bu.
Ed.
-Ufaklık, bak. -Selam ufaklık.
Hikâyeni anlatmak için elimden geleni yaptım.
Teşekkürler.
-Çok iyiydin. -Harika iş çıkardın.
Peki, tamam…
Umarım o kötü adam hapse girer ve hikâyenin sonunu da görürsün.
Onu bekliyoruz.
Ben buna şöyle yaklaşıyorum.
Bence artık hissettiğimiz utancı asıl sahiplerine iade etme vaktimiz geldi.
Bunu yapmanın bildiğim tek yolu da bu.
Cheyenne polis şefi ve Natrona özel savcısıyla
karşılıklı mektuplaşmaya başladım.
Sanki bu iki adam bir sidik yarışına girmiş gibi.
İkisi de dava açmayı reddediyor.
Yazdıkları son paragrafta
"Bu zor çıkarımlara vardığımız için büyük üzüntü duyuyoruz.
Ancak bu mektup hiçbir şekilde
Piskopos Hart'ı aklamak için kullanılmamalıdır" diyor.
"Ayrıca bu soruşturmanın bir parçası olarak EG'nin…"
EG ben oluyorum.
"…Piskopos Hart'ın kurbanlarından biri olduğunu saptadık."
Rahip tam oturduğunda…
Nihayetinde bunun sebebi şu…
Bunu ofislerindeki görüşmemizde zaten ima etmişlerdi.
Yeterli kaynakları yok
ve mahkeme suçlu olduğuna kanaat getirene kadar
Hart'ın hayatta kalması ihtimal dâhilinde görünmüyor.
Bu yüzden davayı düşürdüler.
Tamam.
Piskopos Biegler beni biriyle iletişime geçirdi.
Papa'ya mektup ulaştırabilirmiş.
Ben de Papa'ya yazdım.
Hiç beklemiyordum ama Papa bana cevap yazdı.
ROMA, ST. JOHN LATERAN, 20 AĞUSTOS 2020
Benden af dilediğini söyledi.
Onun için dua etmemi istedi ve benim için dua edeceğine söz verdi.
Ama nihayetinde
Hart'ı rahiplikten azletmeyi reddettiler.
Bunun halledileceğine dair Papa'dan aldığım güvence ise…
Galiba Papa'nın nüfuzu sandığı kadar kuvvetli değilmiş.
Burası Meryem'in Doğumu okulu ve kilisesi.
İstismarın başladığı yer.
Bayan Denton buradaydı.
Davada kürsüye çıkıp gözümün içine baka baka yalan söyledi.
Evet.
Günah çıkarma bölmesi.
İşte burada oldu.
-Kapatabilir miyim? -Çok sevinirim.
"JOE'YA MEKTUP" JOE ELDRED FİLMİ
Sana bu mektubu yazmaya kaç kez başladım, bilmem.
"Sevgili Joe, bu yaptığım en zor şey.
Neden bu kadar zor?
Sen bensin, daha doğrusu bendin. Niye bu kadar imkânsız geliyor?
Bil ki karanlığı aydınlatacak bir ışık, yalanın yerini alacak gerçekler var.
Başına neler geldiğini ve neler geleceğini biliyorum.
Ama sen bu konuda benden çok biliyorsun.
Hâlâ senin bilip benim bilmediklerim,
hatırlayamasam da yüküyle yaşadığım anılarım var.
İleride o anılara kilit vuracaksın.
Hapsolacak, bastırılacak, susturulacaksın.
Bunu hayatta kalabilmek için yapacaksın.
Bunu anlamam 40 senemi aldı ama zaman akmaya devam etse de
meğer senin tarafından, seninle beraber sana ve geçmişe demir atmışım."
Babamla her sabah buraya kahve içmeye gelirdik.
Hâlâ gözümün önünde.
Burada olsa "Doug, inanabiliyor musun? Rob bizi çekiyor" derdim.
"Bir filmde yer alacağız ve bu filmde senden bahsedeceğiz Doug.
İnsanlar bu filmle seni tanıyacak.
Daha önce de dediğim gibi asla ve kat'a vazgeçmeyeceğim,
bu şerefsizlere karşı adalet aramaya devam edeceğim.
Adaletin kırıntısı dahi olsa.
Asla pes etmeyeceğim. Edemem."
MIKE'IN DAVASINI KANSAS DEVRALDI.
"Sen bize olanlara dair anılarını bastırdıkça
seni o korkunç dönemle birlikte zihnimin kuytu köşelerine hapsettim.
Orada kilitli kalmak, hem mahkûm hem gardiyan olmak ne acı.
Şimdiki zamanda susturulmanın ötesinde
geçmişte o suskunluğu şahsen yaratmış olmak ne acı."
Tanrım, benim için başka planların vardı, bunu biliyorum.
TOM HÂLÂ MAHKEMEYE ÇIKMAYI BEKLİYOR.
Başka planların vardı.
Ama olsun.
Dostum!
ED İSTİSMARI KIZINA BU FİLMİ KULLANARAK AÇIKLAMAK İSTİYOR.
"İnanılmaz bir fedakârlık yapmak üzeresin ama doğru şeyi yaptığını bil.
Bu, zamanla seni azat edecek.
İyileştikçe kendi sesini bile bulacaksın.
Beni senin fedakârlığın kurtardı."
Anıların mı canlandı?
Evet, burada olduğuma inanamıyorum. Asla dönmeyeceğime yemin etmiştim.
-Yalnız kalıp düşünmek ister misin? -Evet, kısa bir süreliğine.
Yeter.
-Yeter mi? Bitti mi? -Evet.
MICHAEL'IN İSTİSMARCISI ARALIK 2020'DE ÖLDÜ.
ÖLÜMÜNDEN ÖNCE RAHİPLİKTEN AZLEDİLDİĞİ AYLAR SONRA ORTAYA ÇIKTI.
"Sen içimde yanan ateşsin.
Öfke ve kendine karşı nefretle değil,
kendin gibilere yardım edip bunu paylaşma ihtiyacıyla yanıyorsun."
Bu benim için çok önemliydi ve yardımın için sana çok minnettarım.
Bu, gücü elime alışımın bir sembolü.
Artık üstümde bir tahakkümü yok.
Filmdeki herkese bunu yapmasında yardım ettin.
Harikaydı.
Yani…
Sikmişim burayı. Eve gidelim.
DAN'İN İSTİSMARCISI HÂLÂ SERBEST.
-Nasıl hissediyorsun? -Bu büyük bir gelişmeydi ama iyiyim.
"Her gün yaşamayı seçen sendin. Her gün yataktan çıkmayı seçen sendin.
Yaşamayı, sevmeyi ve karşılığında sevilmeyi seçtin.
Superman çarşafın ve perdelerin vardı ya?
Superman senin kahramanındı, insan değildi.
Sen kaç kez insan değilmiş gibi hissettin?
Kendin olmaktansa o olmayı her şeyden çok istedin.
Gerçek ve adalet için savaşmak istedin. Kahramanın da oydu."
JOE'YA MEKTUP
"Tam da öyle biri oldun. Hayatının savaşına girdin.
Gözyaşlarını, korkularını ve acını
kendi savaşlarını veren çocukların acılarını anlamak için kullandın.
Gençliğin savunucusu oldun, gerçek ve adalet için sıkı savaştın.
Umarım gösterdiğin gücün karşılığını huzur ve tatminle alırsın.
Hiç şüphen olmasın. Sen bizim hikâyemizin kahramanısın."
Bu kadar.
Filmi bitirdik.
Harika.
Tebrikler.
-Nasılsın? -İyiyim.
Hadi gidelim.
DAN, ED, JOE, MICHAEL, MIKE VE TOM BU FİLMİ DİĞER ÇOCUKLARA İTHAF EDER.
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ