Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪(ผลงานภาพยนตร์สารคดีจาก NETFLIX)
‪ลองนึกภาพว่าคุณเกิดมาแล้วถูกโยนเข้าไป ‪ในกาแล็กซีของสิ่งมีชีวิตเล็กๆ ที่ลอยเคว้งคว้างสิ
‪จุดเล็กๆ ที่หายไปในมหาสมุทร
‪คุณไม่เคยเจอพ่อหรือแม่ของคุณ
‪ไม่มีใครบอกคุณว่าให้ไปที่ไหนหรือทำอะไร
‪นั่นคือการเริ่มต้นชีวิต ‪ของปลาปักเป้าจมูกแหลมตัวน้อย
‪เราจะเรียกมันว่าพัฟฟ์
‪มันมีอายุแค่ไม่กี่เดือน และตัวเล็กกว่าเล็บมือ
‪ล่องลอยอยู่ในมหาสมุทร ‪มุ่งหน้าสู่อนาคตที่ไม่แน่นอน
‪นี่คือโลกของพัฟฟ์
‪แนวปะการังสดใส ‪ที่อยู่อาศัยของสิ่งมีชีวิตหลายพันชีวิต
‪แต่ถ้าอยากเห็นสิ่งที่พัฟฟ์เห็น ‪คุณต้องมองให้ใกล้กว่านี้
‪ใกล้กว่านี้อีก
‪เพราะเรื่องราวของแนวปะการังทั้งหมด ‪เริ่มจากสิ่งมีชีวิตที่เล็กที่สุด
‪เป็นครั้งแรกที่เราเปิดหน้าต่าง ‪สู่จักรวาลขนาดจิ๋วอันน่าทึ่งของพวกมัน
‪โลกที่เรื่องน่าทึ่งเกิดขึ้นในระดับที่เล็กมาก
‪เร็วมาก
‪หรือช้ามากเกินกว่าที่ตามนุษย์จะรับรู้ได้
‪และจากมุมมองเล็กๆ ของพัฟฟ์
‪มันคงแทบจะดูเหมือนมนตร์วิเศษ
‪แนวปะการังแบบที่เราไม่เคยเห็นมาก่อน
‪หากมองด้วยตาเปล่า ‪ทะเลเปิดอาจดูเหมือนไร้ชีวิต
‪แต่เมื่อเข้าไปดูใกล้ๆ สิ่งมีชีวิตเล็กๆ ‪หลายพันล้านชีวิตก็จะเผยตัวให้เห็น
‪บางตัวก็เล็กมากเสียจน
‪หลายร้อยตัวสามารถรวมกัน ‪อยู่ในหยดน้ำหยดเดียวได้
‪นี่คือจุดที่พัฟฟ์เริ่มต้นชีวิตของมัน
‪มันฟักออกมาจากไข่บนแนวปะการัง ‪และล่องลอยไปตามกระแสน้ำออกสู่ทะเล
‪เพื่อกินแพลงก์ตอนเล็กๆ
‪ปลาในแนวปะการังจำนวนมากเริ่มต้นชีวิตแบบนี้
‪แต่ภายในไม่กี่เดือน
‪เศษอาหารเล็กจิ๋วเหล่านี้ ‪ก็ไม่เพียงพอที่จะยังชีพมันได้อีกต่อไป
‪มันต้องหาของกินที่ใหญ่กว่านี้
‪และนั่นทำให้เกิดปัญหาใหญ่พอๆ กับมหาสมุทร
‪พัฟฟ์จะหาทางกลับไปที่แนวปะการังได้ยังไง
‪(เกรตแบร์ริเออร์รีฟ)
‪มีบางอย่างที่น่าทึ่งเกิดขึ้น ‪เมื่อสิ่งมีชีวิตมากมายมารวมตัวในที่เดียวกัน
‪ฝูงชนย่อมส่งเสียงดัง
‪และแนวปะการังก็เป็นที่ที่พลุกพล่าน
‪เสียงสามารถเดินทางใต้น้ำ ‪ได้ไกลหลายกิโลเมตร
‪สิ่งที่พัฟฟ์ต้องทำคือฟัง
‪สิ่งที่คุณเห็นที่นี่ส่วนใหญ่
‪สัตว์ที่ตัวเล็กกว่าปลายนิ้วของคุณเป็นผู้สร้างขึ้นมา
‪หลายพันชีวิต ‪และหลายล้านเรื่องราวกำลังถูกเปิดเผย
‪ไม่เชื่อฉันเหรอ
‪ลองมองจากมุมมองของพัฟฟ์สิ
‪สัตว์พวกนี้ที่ตัวเล็กที่สุด ‪มีขนาดไม่ใหญ่ไปกว่าเม็ดทราย
‪โลกใหม่ของพัฟฟ์คือจักรวาลขนาดจิ๋ว ‪ของสิ่งมีชีวิตเล็กๆ
‪ที่ใช้ชีวิตโดยที่ ‪สิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่อย่างเราไม่ได้สนใจ
‪เมื่ออายุได้ประมาณสามเดือน ‪พัฟฟ์มีขนาดเท่าเยลลี่รูปถั่วเท่านั้น
‪มันไม่ใช่แค่น่ากลัว
‪แต่มันอันตราย
‪แต่พัฟฟ์โชคดีที่มันมีวิธีป้องกันตัวเองที่ชาญฉลาด
‪มันมีพิษ
‪และมันมาพร้อมกับป้ายเตือน
‪เครื่องหมายบนตัวมันบอกว่า
‪"กินฉันแล้วคุณจะเสียใจ"
‪แต่การมีพิษไม่ได้ทำให้มันอยู่ยงคงกระพัน
‪และบริเวณใกล้เคียงก็มีนักล่าแฝงตัวอยู่
‪ปลาสิงโต
‪ครีบที่ลานตาของนักล่าสุดเหี้ยมโหดตัวนี้
‪เหมาะสำหรับการต้อนเหยื่อตัวเล็กๆ ‪เข้าไปในจุดที่ยากลำบาก
‪ปลาในแนวปะการังอายุน้อยส่วนใหญ่ ‪ไม่รอดชีวิตในปีแรกของมัน
‪แต่พัฟฟ์โชคดี
‪ปะการังสร้างทางเดินเล็กๆ ที่คดเคี้ยว
‪ที่ลูกปลาสามารถซ่อนตัวในตอนกลางคืนได้
‪พ้นจากสายตานักล่า
‪รอดจากการเป็นอาหาร
‪ขณะที่พัฟฟ์หลับ ‪รากฐานของโลกของมันก็เริ่มปั่นป่วน
‪ทุกปี
‪พระจันทร์ กระแสน้ำ และอุณหภูมิของน้ำ
‪ส่งสัญญาณไปยังปะการังหลายพันล้านตัว
‪ว่าคืนนี้เป็นคืนที่จะปลดปล่อยเด็กๆ สู่ท้องทะเล
‪ที่ปากของโพลิปของปะการังขนาดเล็กจิ๋ว
‪มีไข่และอสุจิเล็กๆ อยู่จำนวนมาก
‪มันยกตัวออกมาแทบจะพร้อมเพรียงกัน
‪และเดินทางไปยังผิวน้ำ
‪มันลอยไปกับกระแสน้ำและผสมกับไข่
‪ของอาณานิคมของปะการังอื่นๆ ‪อีกหลายพันอาณานิคม
‪ถ้าในบรรดาไข่หลายพันล้านฟอง ‪ที่ถูกปล่อยออกมาในคืนนี้
‪มีหนึ่งฟองเจอคู่ของมัน…
‪สิ่งที่ไม่ธรรมดาก็จะเกิดขึ้น
‪ตัวอ่อนขนาดจิ๋ว
‪สิ่งมีชีวิตที่แทบจะมองไม่เห็น ‪กำลังเดินทางไปสร้างอาณานิคมใหม่
‪มันล่องลอยอยู่หลายวัน
‪จนได้ยินเสียงเรียกจากแนวปะการัง
‪แล้วดำลงไป
‪ไม่เกรงกลัวดงนักล่าและกับดักเลย
‪เมื่อคุณมีขนาดเท่าจุดเล็กๆ
‪กุ้งยาวสามเซนติเมตรก็อาจจะน่ากลัวมาก
‪บนแนวปะการัง ‪ตัวอ่อนจะหาที่ที่เหมาะจะเป็นบ้านของมัน
‪เมื่อมันเจอจุดที่เหมาะสม
‪มันจะเปลี่ยนสภาพ
‪จากตัวอ่อนที่ว่ายน้ำอย่างอิสระ ‪เป็นปะการังวัยเยาว์
‪เมื่อมันโตขึ้น โครงกระดูกของมัน ‪จะก่อตัวเป็นส่วนหนึ่งของแนวปะการัง
‪ด้วยความช่วยเหลือ ‪จากแรงงานก่อสร้างเล็กๆ ตัวอื่นๆ
‪ปะการังสร้างโครงสร้างที่อยู่อาศัยขึ้น
‪ซึ่งกลายเป็นที่อยู่ของสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ‪มากมายนับไม่ถ้วน
‪ต้องใช้เวลาหลายร้อยปี บางครั้งก็หลายพันปี
‪ใช้ผู้สร้างแนวปะการังเล็กๆ หลายยุคสมัย ‪ในการสร้างเมืองปะการังของพัฟฟ์ขึ้นมา
‪ตอนนี้พัฟฟ์ปลอดภัยแล้ว ‪ในที่ซ่อนแนวปะการังของมัน
‪แต่มันต้องกล้าเผชิญหน้ากับนักล่า ‪และออกไปหาอาหาร
‪และเป็นอีกครั้ง ที่ปะการังช่วยเหลือ
‪เพราะปะการังสร้างพลังงาน ‪ที่เป็นอาหารให้สัตว์ในแนวปะการัง
‪ทุกอย่างเริ่มต้นด้วย ‪สิ่งมีชีวิตเซลล์เดียวที่เหมือนพืช
‪ที่อาศัยอยู่ในปะการัง มันคือซูแซนเทลลี
‪อย่าปล่อยให้ชื่อที่ฟังดูยิ่งใหญ่หลอกคุณได้
‪ทุกอย่างที่นี่เล็กมาก
‪เจ้าพวกนี้คือคู่ชีวิตของปะการัง
‪รวบรวมพลังงานจากแสงอาทิตย์ ‪มาให้อาหารปะการังเจ้าบ้านของพวกมัน
‪และเมื่อปะการังเติบโตและเจริญงอกงาม
‪พวกมันจะแบ่งปันพลังงาน ‪กับส่วนที่เหลือของแนวปะการัง
‪สิ่งมีชีวิตบางชนิดใช้พลังงานโดยตรง ‪จากการกินปะการัง
‪ลูกปลาดาวมงกุฎหนามตัวนี้
‪ใช้จุดรับแสงเล็กๆ ที่ปลายแขนแต่ละข้าง ‪เพื่อหาตำแหน่งอาณานิคมของปะการัง
‪การดมกลิ่นใต้น้ำที่ยอดเยี่ยม ‪ช่วยให้มันเจอสายพันธุ์ที่เหมาะสม
‪และมันจะกินโพลิปของปะการัง ‪ทิ้งแผลเป็นไว้บนแนวปะการัง
‪ไม่ใช่ผู้อยู่อาศัยทุกตัวที่กินปะการังโดยตรง
‪ถ้าเป็นแบบนั้น พวกมันจะทำลาย ‪เมืองแนวปะการังหมดสิ้นในไม่ช้า
‪โชคดีที่ปะการังมีวิธีให้อาหารอีกวิธี
‪มันให้อาหารด้วยเมือก
‪ปะการังปล่อยเมือกออกมา ‪ละเอียดเกินกว่าที่สิ่งมีชีวิตอย่างพัฟฟ์จะกิน
‪แต่กลุ่มสิ่งมีชีวิตโบราณ ‪ไม่ปล่อยให้พลังงานนี้สูญเปล่าแน่นอน
‪ฟองน้ำ
‪ถ้ามองด้วยตาเปล่า ‪พวกมันอาจดูเหมือนไม่เคลื่อนไหว
‪แต่ถ้าคุณเร่งความเร็ว บทบาทสำคัญ ‪ของพวกมันในแนวปะการังจะถูกเปิดเผย
‪ฟองน้ำสูบน้ำปริมาณมหาศาล ‪ผ่านร่างกายของพวกมัน
‪กรองเมือกปะการัง ‪และใช้พลังงานในการเติบโต
‪หลังจากที่พวกมันกินอิ่มแล้ว
‪ฟองน้ำก็รวมของเสียของสิ่งมีชีวิต ‪ไว้บนพื้นผิวของมัน
‪สร้างบุฟเฟ่ต์ขนาดพอดีคำขึ้นมา
‪ให้สิ่งมีชีวิตขนาดเล็กกิน
‪และสัตว์พวกนั้นก็ถูกสิ่งมีชีวิตที่ใหญ่กว่าเล็กน้อยกิน
‪ไม่นะ ใหญ่กว่านิดหน่อยก็พอมั้ง ‪นั่นมันใหญ่เกินไปเยอะเลย
‪นั่นใหญ่มาก ใหญ่ยักษ์เลย
‪นี่… ใช่
‪ค่อยยังชั่ว
‪อาหารบางส่วนของฟองน้ำ ‪ที่เอากลับมาใช้ใหม่ยังช่วยชะล้างห้วงน้ำ
‪ที่สัตว์ที่กินอาหารโดยการกรองจับและกิน
‪เช่น หนอนพู่ฉัตร
‪เป็นหนอนแห่งท้องทะเลที่รื่นเริงจริงๆ
‪ปูกระเบื้องขนาดเท่าเมล็ดอัลมอนด์ตัวนี้
‪ใช้ก้ามที่มีขนปกคลุม ‪ในการจับอณูเล็กๆ ของอาหาร
‪จากน้ำ
‪ข้างล่างนี้ ทุกพื้นผิวปกคลุมไปด้วยสิ่งมีชีวิต
‪ไม่มีอะไรสูญเปล่า
‪บนหลังของทากทะเล ที่มีขนาดเท่าผลมะกอก
‪สิ่งมีชีวิตที่ตัวเล็กกว่ามันอาศัยอยู่บนนั้น
‪ถ้าไม่มีสิ่งมีชีวิตเล็กๆ เหล่านี้ ‪คอยเอาพลังงานที่ปะการังจับไว้กลับมาใช้ใหม่
‪สิ่งมีชีวิตที่ตัวใหญ่กว่าก็จะไม่มีอะไรกิน
‪ชีวิตบนแนวปะการังต้องพึ่งพา ‪การทำงานร่วมกันของสิ่งมีชีวิตหลายพันชนิด
‪โดยที่แต่ละชนิดต่างก็มีบทบาทสำคัญ
‪พัฟฟ์ปรับตัวให้เหมาะกับการล่าสัตว์ ‪ในโลกเล็กๆ ใบนี้
‪แต่ความจริงที่น่ากลัวคือ ‪สิ่งมีชีวิตส่วนใหญ่ที่กินผู้อื่นก็ถูกกินได้เช่นกัน
‪ไม่ใช่ว่าปะการังทุกชนิดจะไม่เป็นอันตราย
‪บางชนิดก็เป็นนักล่า…
‪หนวดของมันปกคลุมไปด้วยเซลล์สุดอันตราย
‪ที่ใช้พุ่งแทงเหยื่อขนาดเท่าจุดเล็กๆ ‪และทำให้มันเป็นอัมพาต
‪ถ้าพัฟฟ์จะรอดจากความรุนแรง ‪ของแนวปะการังไปได้
‪มันต้องเรียนรู้ความลับทั้งหมด ‪ของซอกโพรงอันมืดมิด
‪บางตรอกก็อันตรายมากกว่าตรอกอื่นๆ
‪ปลาแองเกลอร์ตัวนี้ ‪ขนาดยาวเท่านิ้วหัวแม่มือของคุณ
‪เป็นยักษ์ใหญ่ในโลกจิ๋วใบนี้
‪พัฟฟ์ค้นพบพลังพิเศษของปลาปักเป้า
‪มันสามารถพองตัวเหมือนลูกโป่งได้ในเสี้ยววินาที
‪เป็นกลเม็ดที่ช่วยชีวิตมันไว้
‪การเป็นปลาชนิดหนึ่งที่เล็กที่สุดในแนวปะการัง ‪หมายความว่าพัฟฟ์ตกอยู่ในอันตรายตลอดเวลา
‪พลังพิเศษของมัน ‪อาจช่วยให้มันพ้นจากนักล่าได้สักพัก
‪แต่พลังอื่นๆ อยู่เหนือการควบคุมของมัน
‪เหนือคลื่นขึ้นไป พายุก่อตัว ‪ในโลกที่พัฟฟ์ไม่มีวันรู้จัก
‪พลังอันโหดร้ายของมันเจาะลึกลงไปในมหาสมุทร
‪แม้จะมีอาหารมากมายเหลือเฟือ
‪แต่แนวปะการังก็ยังคง ‪เป็นที่ที่ไม่น่าไว้ใจสำหรับลูกปลา
‪สัญชาตญาณบอกมันว่า ‪อาจมีน้ำที่ปลอดภัยกว่าอยู่เหนือเมืองปะการัง
‪แต่การจะหาที่หลบภัยนี้ได้ ‪มันต้องข้ามผ่านโลกใหม่ที่แปลกประหลาดไป
‪ที่ราบทราย
‪ท่ามกลางเม็ดทราย ปูทุกตัวอยู่แบบตัวใครตัวมัน
‪พื้นที่ราบเป็นที่อยู่ของสิ่งมีชีวิต ‪ที่กินซากสัตว์เป็นอาหาร แยกตัว และหลบซ่อน
‪ข้างนอกนี่ เป็นโลกที่มีการต่อสู้อย่างโหดเหี้ยม
‪ในเนินทราย
‪พัฟฟ์พบหอยที่กำลังลากเปลือกของมัน ‪ผ่านสวนวอล์กกิ้งเดนโดร
‪ปะการังขนาดเท่าเมล็ดวอลนัตพวกนี้ ‪อาศัยอยู่บนทราย
‪ดูดซับแสงแดดและกินสิ่งมีชีวิตขนาดเล็ก
‪แต่พวกมันไม่ได้แค่ตากแดด ‪และกินอาหารว่างเท่านั้น
‪พวกมันยังตกอยู่ในอันตราย ‪จากการถูกโค่นหรือฝังทั้งเป็นตลอดเวลาด้วย
‪เป็นโทษประหาร ‪สำหรับปะการังที่ต้องการแสงแดด
‪แต่บางครั้งความช่วยเหลือก็มาจากที่ที่คาดไม่ถึง
‪เป็นที่ที่คาดไม่ถึงจริงๆ
‪ในกรณีนี้ จากรูหนอน
‪หนอนถั่วอาศัยอยู่ในรู ที่ฐานของเดนโดร
‪หนอนทำให้ปะการังที่เป็นเจ้าของบ้านตั้งขึ้น
‪ส่วนเดนโดรก็ปกป้องมันเป็นการตอบแทน
‪ในขณะที่ผู้อยู่อาศัยวิ่งไปบนทรายเพื่อหาอาหาร
‪และลากขบวนปะการังของมันไปด้วย
‪แม้จะเป็นเพียงสิ่งมีชีวิตเล็กๆ ‪แต่ที่นี่ทุกบทบาทยิ่งใหญ่
‪การเดินทางข้ามที่ราบทราย ‪อาจไม่ใช่ระยะทางที่ไกล
‪แต่สำหรับลูกปลา ‪มันคือการเดินทางผจญภัยที่ยาวนาน
‪ข้างนอกนี้ ไม่มีที่ให้ซ่อนและไม่ค่อยมีอะไรให้กิน
‪ในขณะที่มันดูเหมือนจะมีแต่ทรายไปตลอดกาล
‪พื้นที่ที่อุดมสมบูรณ์ก็ปรากฏที่เส้นขอบฟ้า
‪รากต้นโกงกางที่สลับซับซ้อน
‪มีโพรงและเส้นทางที่มีของกินมากมาย ‪และมีโอกาสถูกกินน้อยลง
‪สถานที่ที่เหมาะสำหรับ ‪ปลาขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือในการหาอาหาร
‪เติบโต และฝึกทักษะให้สมบูรณ์แบบ ‪เพื่อการอยู่รอด
‪และมันไม่ใช่สัตว์ตัวเดียวที่ออกเดินทางในครั้งนี้
‪น้ำตื้นคือที่หลบภัย ‪ของลูกปลาในแนวปะการังทุกชนิด
‪พัฟฟ์เจอสถานที่สำหรับลูกปลาอย่างมันแล้ว
‪ทุกอย่างดูดีขึ้น
‪มันไม่ได้กินอาหารดีๆ มาหลายวันแล้ว
‪มันหิวจนกินม้าได้ทั้งตัวเลย
‪หรืออาจจะไม่
‪แต่มันต้องรีบหาอาหารให้ได้
‪การดูว่าสิ่งมีชีวิตแถวนั้น ‪หาอาหารยังไงอาจช่วยเขาได้
‪ม้าน้ำขนาดเท่านิ้วก้อย ‪เป็นนักล่าที่เชี่ยวชาญในโลกใบเล็กใบนี้
‪พวกมันเล็งไปที่ ‪สัตว์น้ำเปลือกแข็งที่ตัวเล็กกว่าเมล็ดข้าว
‪สัตว์ทะเลที่กินอาหารแบบแทะเล็มตัวเล็กๆ พวกนี้ ‪ใช้เวลาแทะเล็มสาหร่าย
‪และสัตว์ขนาดเล็กในหญ้าทะเล
‪พวกมันมีบทบาทสำคัญในสายใยอาหารนี้
‪เป็นสิ่งเชื่อมโยงระหว่างพืช ‪กับสิ่งมีชีวิตที่ขนาดใหญ่กว่าอย่างพัฟฟ์
‪ในทุ่งหญ้าของทะเลสาบ
‪สาหร่ายและหญ้าทะเล ‪จะรวบรวมพลังงานจากดวงอาทิตย์
‪จัดหาอาหารให้ชุมชน
‪รวมถึงการผลิตออกซิเจนให้กับส่วนอื่นๆ ของโลก
‪มันเป็นงานใหญ่สำหรับต้นไม้เล็กๆ พวกนี้
‪ดอกหญ้าทะเลมีขนาดเล็กกว่าดอกแดนดิไลออน
‪และพวกมันดึงดูดฝูงสัตว์น้ำเปลือกแข็งตัวเล็กๆ
‪ที่พัฟฟ์และม้าน้ำชอบกิน
‪วิธีการนี้ ทำให้สัตว์น้ำเปลือกแข็งนำละอองเรณู ‪จากดอกไม้ดอกหนึ่งไปยังอีกดอกหนึ่งได้
‪ทะเลสาบคือจักรวาลของโลกที่อยู่ในโลกอีกที
‪ยิ่งมองใกล้ ก็ยิ่งค้นพบ
‪บนใบหญ้าทะเล
‪เอ็นโทพร็อกต์ขนาดจิ๋ว ‪ย่อยอาหารในช่องท้องเล็กๆ ของมัน
‪ไม่ค่อยมีใครรู้เรื่องโลกใบนี้
‪มันเล็กเกินไป
‪หลังจากอยู่ในน้ำตื้นหกเดือน ‪ตอนนี้พัฟฟ์ก็เป็นวัยรุ่นแล้ว
‪และมันก็กินแบบวัยรุ่น
‪มันตัวโตขึ้นสี่เท่า
‪และความมั่นใจของมันก็เพิ่มขึ้น
‪แต่มันจะไม่ระวังตัวไม่ได้
‪แม้แต่ในสถานที่สำหรับลูกปลาที่เงียบสงบนี้ ‪ก็มีนักล่าซุ่มโจมตี
‪ปลาแมงป่องตัวนี้พรางตัวได้เนียนมาก
‪มันรอให้เหยื่อที่ไม่ทันระวังตัวผ่านมา
‪แต่บางครั้ง การพรางตัว ‪ก็ให้ผลตรงข้ามกับที่ตั้งใจ
‪ทะเลสาบเป็นเครือข่ายความสัมพันธ์
‪ทุกที่ที่คุณมองไป มีเรื่องราวเล็กๆ เผยให้เห็น
‪ปูแสมแดงตัวนี้ไม่ชอบให้ลูกปลากัดบ้านของมัน
‪มันจะไม่ยอมทนปัญหาใดๆ ‪ที่เกิดจากปลาผีเสื้อขนาดเท่าผลองุ่น
‪เมื่อมันคิดว่างานของมันเสร็จแล้ว ‪ปูเสฉวนก็ตัดสินใจเหยียบย่ำโพลิปของมัน
‪และเห็นได้ชัดว่ามันไม่โอเค
‪ปูอาจจะดูแข็งแกร่งเวลาที่มันฆ่าผู้บุกรุก
‪แต่ถ้าไม่มีปะการังให้หลบภัย มันก็อาจกลายเป็น ‪อาหารค่ำของใครบางคนเช่นกัน
‪ปูต้องการปะการัง ‪มากพอๆ กับที่ปะการังต้องการปู
‪สิ่งมีชีวิตทุกชนิดต้องพึ่งพา ‪สิ่งมีชีวิตอื่นๆ เพื่อความอยู่รอด
‪พัฟฟ์น้อยตัวโตเท่านิ้วหัวแม่มือของมนุษย์แล้ว
‪ด้วยความยาวแค่สองนิ้วกว่าๆ
‪แต่ในที่สุดมันก็โตเกินกว่า ‪จะอยู่ในที่อยู่สำหรับลูกปลาแล้ว
‪ตอนนี้เมื่อมันตัวใหญ่ขึ้นแล้ว
‪อาหารที่อุดมสมบูรณ์ ‪ที่แนวปะการังเดิมจึงดูน่าสนใจกว่า
‪มันต้องว่ายน้ำข้ามที่ราบทรายอีกครั้ง
‪แต่ครั้งนี้ พัฟฟ์ออกเดินทางในฐานะผู้ใหญ่
‪เพื่อตามหาบ้านที่มันจะอยู่ตลอดไป
‪ก่อนจะข้ามที่ราบทราย
‪พัฟฟ์บังเอิญเจอหอยทากซอมบี้ตาบอด ‪กำลังดมหาอาหารมื้อต่อไป
‪สัตว์ตัวจิ๋วที่กินซากสัตว์เป็นอาหารอย่างมัน ‪คือผู้เก็บกวาดมหาสมุทร
‪มันเป็นงานสกปรก แต่ก็ต้องมีคนทำ
‪ไม่ไกลนัก มีหอยเต้าปูนนักล่า ‪กำลังออกล่าเหยื่ออยู่
‪และมันได้กลิ่นหอยทากซอมบี้บนกระแสน้ำ
‪การไล่ล่าความเร็วต่ำเริ่มขึ้น
‪ราวกับสิงโตล่าละมั่งในที่ราบแอฟริกัน
‪การเคลื่อนไหวน่าตื่นเต้นเร้าใจมาก
‪ก็ไม่เชิง แต่มันน่าตื่นเต้นมาก ‪เมื่อคุณเร่งความเร็ว
‪ข้างนอกนี่คุณวิ่งได้
‪แต่หลบไม่ได้
‪หลบการดมกลิ่นที่ฝึกฝนมาอย่างดี ‪ของหอยเต้าปูนไม่ได้แน่นอน
‪หอยเต้าปูนฆ่าซอมบี้ด้วยฉมวกมีพิษ
‪อำมหิตสุดๆ
‪มันเป็นที่มีการต่อสู้อย่างโหดเหี้ยม
‪แต่พัฟฟ์กำลังเรียนรู้ที่จะรับมือ ‪กับการฆาตกรรมและความโกลาหลอย่างสงบนิ่ง
‪และตอนนี้มันกังวล ‪เรื่องการหาอาหารจานด่วนกิน
‪ระหว่างเดินทางไกล ‪กลับไปที่แนวปะการังมากกว่า
‪พอพัฟฟ์เข้าใกล้แนวปะการัง ‪มันก็พบกับโลกที่เปลี่ยนไป
‪สีแปลกๆ บ่งบอกว่าปะการังกำลังทุกข์ทรมาน
‪อุณหภูมิของน้ำสูงกว่า ‪ระดับความสบายของพวกมันมาก
‪ภายในปะการัง ซูแซนเทลลีตึงเครียด
‪และปะการังเริ่มไล่พวกมันออกไป
‪ถ้าไม่มีคู่ชีวิตตัวน้อยคอยจัดหาอาหารให้
‪มันก็จะเริ่มสีซีดและอดอยาก
‪ปะการังกำลังจะตาย
‪เมืองใต้น้ำของพัฟฟ์ที่ใช้เวลาสร้างมาหลายพันปี
‪กำลังกลายเป็นเศษหินเพราะมหาสมุทรร้อน
‪แนวปะการังหลายแห่งในโลกของเรา ‪อยู่ในสภาพหายนะเช่นนี้แล้ว
‪ทุกๆ ปี การพังทลายดำเนินต่อไป
‪หากเราไม่เปลี่ยนวิธีการทำสิ่งต่างๆ ‪ในโลกของเรา
‪โลกของพัฟฟ์ก็จะไม่เหลืออีกต่อไป
‪นี่ควรจะเป็นจุดจบของการเดินทางของพัฟฟ์
‪แต่มันอยู่ที่นี่ไม่ได้
‪มันจะต้องเดินทางต่อเพื่อค้นหา ‪แนวปะการังแข็งแรงที่เรียกว่าบ้านได้
‪เมื่ออายุได้ประมาณสองปี
‪ตอนนี้พัฟฟ์ตัวยาวกว่า ‪ครั้งแรกที่มันมาถึงแนวปะการังสิบเท่า
‪ขนาดประมาณฝ่ามือของคุณ
‪ถึงเวลานั้นของปีอีกแล้ว
‪เวลาที่วงโคจรของดวงจันทร์และอุณหภูมิของน้ำ
‪กระตุ้นระบบสืบพันธุ์ของปะการังหลายพันล้านตัว
‪บนเกรตแบร์ริเออร์รีฟของออสเตรเลีย
‪สิ่งที่เริ่มต้นจากการเป็นหยดน้ำ ‪ไม่นานก็ทำให้ทะเลเต็มไปด้วยความหวัง
‪การแพร่พันธุ์ครั้งใหม่ออกเดินทาง ‪เพื่อซ่อมแซม ฟื้นฟู และสร้างแนวปะการังใหม่
‪ในคืนเดียวกันนั้น สิ่งมีชีวิตในแนวปะการัง ‪อีกหลายพันตัวเข้าร่วมการวางไข่ครั้งใหญ่
‪มันเป็นการแพร่พันธุ์ครั้งใหญ่ที่สุดในโลก
‪ถ้าโชคดีหน่อย ‪ฮีโร่ตัวจิ๋วพวกนี้จะลอยไปยังสถานที่
‪ที่ปลาแข็งแรง
‪น้ำสะอาด
‪และอุณหภูมิกำลังพอดี
‪ถ้าเป็นเช่นนั้น แม้จะมีโอกาสน้อยเหลือเกิน
‪แต่มันก็อาจทำภารกิจสำคัญสำเร็จได้
‪เพื่อสร้างและรักษาโครงสร้างที่อยู่อาศัย ‪ที่ใหญ่ที่สุดในโลกไว้
‪ในที่สุดพัฟฟ์ก็พบที่ที่มีความสุข ‪แนวปะการังที่แข็งแรง
‪ตอนนี้เมื่อมันตัวใหญ่ขึ้นและมั่นใจมากขึ้น
‪ศัตรูเก่าที่เคยรังแกมันก็หลีกทางให้
‪ใช่แล้ว ว่ายน้ำต่อไป เจ้าปลาสิงโต
‪ว่ายน้ำไปเรื่อยๆ
‪พัฟฟ์โตเต็มวัยแล้ว ‪อีกไม่นานมันก็จะค้นพบอาณาเขต
‪พื้นที่ที่มันจะรู้จักรายละเอียดเป็นอย่างดี
‪และมันจะปกป้องพื้นที่นั้น ‪จากปลาปักเป้าตัวผู้ตัวอื่นๆ
‪ด้วยความหวังว่าสักวันมันจะหาคู่ได้
‪พัฟฟ์กับคู่ของมันอาจมีชีวิตอยู่ได้นานเกือบสิบปี
‪วันหนึ่ง ลูกของพวกมันจะถูกปล่อยสู่มหาสมุทร
‪เพื่อแสดงบทบาทสำคัญในระบบนิเวศที่มหัศจรรย์นี้
‪และพวกมันจะต้องทำให้ดีเท่าที่ปลารุ่นก่อนทำไว้
‪หน้าต่างสู่โลกเล็กๆ ใบนี้ของเราเพิ่งเปิดออก
‪สิ่งมีชีวิตเล็กๆ ในโลกของมันกำลังเผยให้เห็น
‪ว่ามันฉลาดและซับซ้อน ‪เกินกว่าที่เราจะจินตนาการได้
‪ยังมีสถานที่อีกมากมาย ‪ให้ว่ายน้ำไปกับปลาปักเป้าจมูกแหลม
‪สัตว์ประหลาดที่พรางตัว และปะการังสีสันสดใส
‪สิ่งมีชีวิตเล็กๆ ที่ไม่ธรรมดาพวกนี้ ‪กำลังทำทุกอย่างที่ทำได้
‪เพื่อรักษาโลกที่เปราะบางไว้
‪ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับเราแล้วละ
‪คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล