Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Chodźcie wszyscy.
Co zwędziłeś?
- Kostkę cukru. - Ja okruszki ciastek.
Ja paznokieć.
- Tatku? - Tak?
Następnym razem zakradnijmy się do domu…
A to co?
To…
Do środka! Szybko!
To jest...
Zabawne. Możemy to zjeść?
Nie! To...
To rudzik. Chyba.
Cześć, Rudziu.
Możemy ją zatrzymać?
No cóż. Być może.
W końcu jest tylko malutką...
Rudzią.
Czekajcie.
Czekajcie na znak.
Dobrze, powoli...
- Tak! - Hej!
Do domu zakrada się nasza rodzinka
Mogę być ptaszkiem Lecz skradam się jak myszka
- Co dziś zwędzisz? - Może okruszki ciasta?
- Coś spleśniałego. - Zwędzę całą skórkę.
- Cóż, ja zwędzę całą kanapkę. Tak! - Naprawdę?
- Nie zwędzisz kanapki. - Jak to zrobisz?
Właśnie tak.
Wyścig do płotu!
Mam śnieg w oku!
Nie rób tego!
- Pik, przodem. - Tak, tatku.
- Lutko, nie wlecz ogona. - Tak.
- Olo, Olu, bez wygłupów. - Dobra.
I Rudziu...
Jasne, tatku!
Nic nie powiedziałem. Rudziu!
Rudziu?
Zasady zwędki są prościutkie
Trzymaj się ich Zwędzisz skórkę
- Placuszek - Okruszek
Albo rozmokły słony paluszek
Okruszki, skórki, czerstwy chleb
Zbieraj resztki, w koszu grzeb
Stare frytki i grzanki Zwędzimy do naszej jamki
Najpierw znajdź tajne wejście Rozglądaj się, ziomku
- Dziurka - Szparka
- Okienko - Wpuści nas do domku
My wejdziemy, się zakradniemy Na paluszkach niczym duszki
Skryj się w cieniu Bądź cichutko
Wymów szeptem każde słówko
- Co? - Bez jaj.
I zapamiętaj, w ludziowym domu Jesteśmy po kryjomu
Nie chcą nam tu dać obiadu
Więc nie możemy zostawiać śladów
Okruszki, skórki, czerstwy chleb Zbieraj resztki, w koszu grzeb
Stare frytki i grzanki Zwędzimy do naszej jamki
Cała kanapka!
Nikt się nie dowie, że tu byliśmy Gdy bez śladu zniknęliśmy
- W łapkach okruszki - Ciepło w serduszku
I spleśniała tarta z puszki
- Ani mru mru! - Rudziu!
Nie zostaw śladu
Kryj się w cieniu Łap i myk
Zasady zwędki są proste jak byk
Ludziowie!
Rudziu!
Cóż, więcej tam nie wrócimy.
Będą zastawiać pułapki, może nawet wezmą kotka.
Kotki!
Nie słuchaj ich.
- Nieźle, Rudziu. - Co?
Cóż, łyżka, kanapka i...
Pik, dość tego.
Spokojnie. Mamy co jeść.
To torebka Earl Grey.
Mam dość Earl Grey!
No tak. Już dobrze. Do łóżek.
Nie martw się. Razem damy radę.
Tak. Następnym razem…
będę się trzymać z daleka od łyżek. Właśnie tak.
Pyszna pleśń...
Kanapka…
„Cześć, Rudziu. A to co? ”
„Okruszki? Dla całej rodziny?”
„Tak, łatwizna. Zwędziłam je z ludziowego domu”.
„O rany, Rudziu! Potrafisz świetnie się zakradać!”
Chcę zobaczyć minę Pika,
gdy dam mu okruszek wielkości jego głowy.
Nie. Nie. Nie. Nie.
Przepraszam!
- Nie wiesz, gdzie... - Nie! Nie...
No dobrze. Dzięki.
Ludziowy dom.
Sorka. Nie wiedziałam, że to...
koci domek!
Nie. Nie.
O to chodzi! Tak!
Kot!
O jeżu!
Głuptasie, leć!
Co? Czekaj!
Czemu nie odlecisz?
Nie umiem.
Czemu ty nie latasz?
- Mam złamane skrzydło! - O nie. Co się stało?
Sroku? Zaczekaj na mnie!
- Tu jest bezpiecznie. - Dzięki. Czy kot wciąż...
Moje biedactwo.
To straszne!
Całkiem sam w tym...
- Jesteśmy tutaj bezpieczni? - Tak, jesteśmy.
Kolce odstraszają niechcianych gości.
Przeważnie.
To dobrze.
To twój dom?
Jest bardzo...
Cóż, dziękuję. Jest raczej...
Idealnie!
Cóż...
Ludziowy dom.
Pewnie mają tam mnóstwo okruszków.
Oni? No tak.
Mają mnóstwo wszystkiego.
Wszystko dzięki tej błyszczącej, magicznej gwieździe życzeń.
Tak.
Błyszcząca, magiczna...
Zaraz, co takiego?
Gwiazda.
Ty nie wiesz...
Jasne!
Dobrze. Gdzieś je tu mam.
Raz w roku ludziowie przywożą z lasu najwyższe drzewo.
WESOŁYCH ŚWIĄT
Stroją je w błystotki i bompki,
aż drzewko stanie się migotliwe i piękne.
Tak jak moje.
Potem wieszają na nim błyszczącą, magiczną gwiazdę,
wypowiadają życzenie, a rano dostają wszystko, czego pragną.
Okruszki!
Okruszki?
Nie bądź niemądra.
Jest coś lepszego od okruszków?
„Jest coś lepszego...”
Przedmioty!
Przedmioty szczęście nam dają
Przedmioty nie odfruwają
Na zawsze zostaną z tobą Przedmioty cię nie zawiodą
Czy widzisz mą wannę? Wykwintną
porcelanę chińską!
Kolekcjonuję kapsle Uwielbiam na nie patrzeć
Krzesełko? Jeża futerko
Szpinacze? Nie inaczej
A to limitowana edycja sznurka
Ptak, który nie potrafi latać Był nikim przy innych ptakach
Gdy otoczyły mnie piękne przedmioty
Znikły wszelkie zgryzoty!
Przegnały smutek i lęk
Nadały norze domowy wdzięk
Brak mi osobowości? Abażur przemówi do gości
Czuję w sobie pustki cień? Urocze cacka zrobią mi dzień
Rzeczy sprawią szczęścia cud Po co mi przyjaciel, gdy mam but?
Gdy nikt o mnie nie dba Po prostu poleruję swe srebra
Nie znajdziesz lepszego towarzysza Od grosika
Chcę powiedzieć, poproś o coś lepszego niż okruszki.
No tak.
Lepszego niż okruszki?
Całą kanapkę!
Mniejsza z tym.
Dobrze.
Zrobię to!
- Co? - Zwędzę gwiazdę.
Niemożliwe! Jest w ludziowym domu.
Czy wspomniałam, że wychowały mnie myszy?
Stąd te uszy.
My, myszy, jesteśmy najlepsze w zakradaniu się.
Że co?
Do domów.
Żeby coś zdobyć. Jakby ukraść.
Tak.
Tak!
Pokaż mi!
Dobra. Jestem tu.
Co ty robisz?
Miałeś czekać na zewnątrz.
- Myślałem... - Ludziowie!
Dobra.
Musimy skradać się jak najpodstępniejsze myszki.
Nie jestem myszką.
Więc rób dokładnie to, co ja.
Co ty wprawiasz? Obudzisz ich!
Jestem podstępną myszką.
To nie tak.
Bycie myszką znaczy,
że nie zwracasz na siebie uwagi.
Ostrożnie.
Mam ją!
Ludziowie!
Nieźle jak na parę nielotów.
Czemu nie latasz?
Nigdy się nie nauczyłam. Wiesz, myszy nie latają.
To łatwe! Tylko machasz!
Nie, dzięki. Ja tylko…
Dobra!
Masz wrodzony talent!
O jeżu!
Gwiazda!
Idealnie.
Witaj.
A to co?
Niespodziewany gość.
Czemu...
te mały ptaszek skrada się dookoła jak jakaś...
myszka?
Kogo próbujesz oszukać tymi śmiesznymi harcami?
- Moja rodzina to myszy i... - Myszy?
Więc te uszka są...
Rozumiem.
Jakie to tragiczne. I smutne.
Próbujesz być jedną z nich.
Nigdy nie będziesz prawdziwą myszką.
Nie, ja...
Widzisz,
jesteś odmieńcem.
Nieudacznikiem.
Dziwadłem.
Nieprawda.
Mysie uszka lecz dzióbek ptasi
Cóż, prawda.
Nie znałam podobnego ptaka Takiego odmieńca i dziwaka
Co powiesz mój kolego Na małą zabawę w chowanego?
Na mój gust Udawać myszkę to próżny trud
Byś stał się naprawdę swój Nie starczy mysi strój
Brakuje tobie mysi gen Więc porzuć swój daremny sen
Znam idealne miejsce Dla ciebie, przyjacielu
Dla ciebie mam idealne miejsce
Nie wybrzydzaj, trzymaj się mnie Kim się zwiesz?
Rudzikiem czy myszką?
Nie ważne, jak was nazywamy W środku jesteście tacy sami
Liczy się tylko wasze wnętrze
Integracja będzie prosta
Gdy uścisnę cię i ścisnę
Porzuć te głupie uszy I chodź ze mną
Zamiast być głupią gąską Stań się mą miłą przekąską
Nie przyjmą ciebie myszki Lecz za to moje kiszki
Dla ciebie mam idealne miejsce
Jesteś naprawdę okropną myszką,
która nie ma się gdzie ukryć.
Rudzia! I gwiazda!
I...
Niedobrze.
Odejdź!
Ojej.
Jeszcze gorzej.
Udało się! Czeka nas wieczne szczęście!
Mówiłam ci, że myszki są dobre w zwędki.
Zwędki?
Myślę, że jesteśmy okropnymi myszkami. Tak. Naprawdę do niczego.
Ale kogo to obchodzi? Mamy gwiazdę!
Do niczego?
Nie jestem okropną myszką.
A może jestem?
To damy tutaj.
Gotowe.
Czyż to nie jest wspaniałe?
Chyba tak.
Obyś miała lepsze życzenie
niż starą kanapkę.
Może kołpak. Albo lśniący widelec. Albo temperówkę.
Albo naparstek. Co powiesz na agrafkę albo…
Tak.
Chciałabym nie być ptakiem.
Chciałbym być myszką.
Prawdziwą myszką.
Sroku?
Rudziu?
To...
To nie zadziałało, prawda?
Prawda.
Nie przejmuj się. Szanse zawsze są znikome.
Gwiazdy i życzenia?
Marzenie głupca,
to było wszystko.
Szalony…
niedorzeczny...
sen!
To działa! Rudziu! Gwiazda!
To działa!
Prawdziwa.
Co? Czy to dla mnie?
Cudowne, lśniące...
Wspaniałe!
Co to…
- Rudziu! - Rudziu!
Rudziu!
Tatko?
Szukaliśmy cię wszędzie!
- Rudziu? - Przykro mi.
Chciałam zwędzić dla nas okruszki, ale wszystko poszło nie tak.
Ponieważ, cóż...
Chyba jestem okropną myszką.
Rudziu...
Lepiej bym tego nie ujęła.
Do środka!
Kotek!
W porządku.
Spokojnie. Nie zmieści się w...
drzwiach!
Coś takiego.
Rodzinka w komplecie.
Co to ma być?
- Rudziu! - Co ona robi?
Jest teraz okropną myszką.
Zasady zwędki są proste jak byk
Weź to!
I to! I tamto!
Ty naprawdę jesteś...
okropną, bardzo okropną myszką...
która nie ma się gdzie ukryć.
Chwila.
Nie muszę się ukrywać.
Jestem pta...
szkiem.
Rudziu!
- Rudziu! - Tatku!
Rudziu!
To był niedorzeczny…
- Głupi... - Genialny...
Ptaszko-myszkowy podstęp!
Rudziu, byłaś wspaniała.
Dzięki, tatku.
Rudziu, nie jesteś myszką.
Ale oczywiście jesteś myszką.
- To dziwne? - Tak. Co? Jest ptakiem.
Właśnie. To wspaniałe, że jest ptakiem.
Chodzi mi o to, że jesteśmy mysią rodziną. My wszyscy.
- Kotka też? - Nie, Lutko. Chciała nas zjeść.
- Bo nas kocha? - Nie. Bo jest drapieżnikiem.
- Więc umiesz latać? - No tak. Na to wygląda.
Ale nadal jesteśmy głodni i zniszczyłaś dom Sroka.
Nie ważne. To tylko przedmioty.
No tak. I nie umiem się skradać.
Umiem tylko zwracać na siebie uwagę.
Hej! Wyjrzyjcie z okienka! To dla was ta piosenka
Gdy kryjemy się w cieniu
Jesteśmy cichutko I szepczemy każde słówko
Patrzcie jak fruwam Wasz wzrok przykuwam
- W łapkach okruszki - I rodzynki
I monetę z puddingu Zwędzą dziewczynki
Patrząc na moje minki Nie widzisz mej mysiej rodzinki
- Bądź cichutko - Hałasuj
- Bądź niewidzialny - Pokaż się
- Trzymaj się cienia - I światła
- Bierz, co potrzebne - I więcej
- Sroku! - Dzięki!
Zasady zwędki są proste jak byk
Przepraszam!
No cóż.
Cała kanapka!
Napisy: Urszula Michałowska