Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX SUNAR
Hadi millet.
Sen ne çaldın?
-Küp şeker. -Ben bisküvi kırıntısı.
Ben ayak tırnağı.
-Baba? -Evet?
Bir sonraki aşırmada şu eve…
O da ne?
O, şey…
İçeri girin! Çabuk!
Bu… Bu bir…
Tuhafmış. Yiyebilir miyiz?
Hayır! Bu…
Robin kuşu galiba.
Selam Robin.
Bizde kalsın mı?
Yani, olabilir.
Sonuçta o sadece küçük bir…
…robin.
Bekleyin.
Bekle.
Yavaşça çıkalım…
-Evet! -Hey!
Gidiyoruz bir eve girmeye gizlice
Kuş olabilirim belki Ama giderim fare gibi sessizce
-Bu akşam ne alıyorsun? -Turta kırıntısı?
-Küflü bir şeyler. -Ekmek kabuğu aşıracağım.
-Ben de bütün bir sandviç aşıracağım. -Sahi mi?
-Sandviç aşıramazsın. -Nasıl aşıracaksın?
İşte böyle.
Yarış başlasın!
Gözüme geldi!
Yapma şunu.
-Pip, öndesin. -Peki.
-Kuyruğunu sürüme. -Peki.
-Flynn, Flin, gösteriş yok. -Peki.
Ve Robin…
Tamam baba!
Bir şey demedim ki. Robin!
Robin?
Aşırmanın gayet basittir kuralları
Çalabilirsin bir kırıntıyı
-Veya bir ekmeği -Ya da turtayı
Ya da patates kızartmasının yağını
Bayat ekmek ve kırıntılar
Çöpteki son lokmalar
Ne kadar kalan yemek varsa Götürürüz biz yanımızda
Önce gizli bir giriş bulmak için Dört aç gözlerini
-Bir delik -Çatlak
-Aralık bir pencere -Girmemize yeter bile
İçeri ulaştığımızda Yürürüz sessizce parmak uçlarımızda
Saklan gölgelerde Çık çıkarmayarak
Söyle her kelimeyi fısıldayarak
-Ne oldu? -Hadi.
Son olarak en önemlisi Unutmayın kimsanlar evlerinde
İstemezler herkesi içeride
O yüzden biz de Bırakmamalıyız tek bir iz bile
Bayat ekmek ve kırıntılar Çöpteki son lokmalar
Ne kadar kalan yemek varsa Götürürüz biz yanımızda
Koca bir sandviç!
İşimiz bitince kayboluruz ortadan Kimse bir şey anlamadan
-Elimizde kırıntılar -Dilimizde şarkılar
Bir de küflü reçelden parçalar
-Çıt çıkarma -Robin!
İz bırakma
Saklan gölgelerde Al lazım olanı
Bunlardır aşırmanın kuralları
Kimsanlar!
Robin!
Oraya bir daha gitmeyelim o zaman.
Kapan kurabilirler ya da belki bir kedi bile alabilirler.
Kediler!
Dinleme onları.
-Sağ ol ya Robin! -Ne?
Önce kaşık, sonra sandviç ve…
Pip, yeter.
Bir sürü yiyeceğimiz var.
Bir poşet çay var.
Bıktım artık çaydan ben!
Tamam. Hadi o zaman. Yatma vakti.
Sorun değil Robin. Çözeceğiz.
Evet. Bir dahakine ben sadece…
Kaşıklardan uzak duracağım. Evet.
Bütün o küf!
Sandviç…
"Merhaba Robin. Bütün bunlar da ne?"
"Tüm aileye yetecek kırıntı mı?"
"Evet. Çok kolay oldu. Bir kimsan evinden aldım."
"Vay canına Robin! Sen gördüğüm en harika aşırıcısın!"
Kafası kadar bir kırıntıyla döndüğümde Pip ne diyecek acaba?
Hayır. Hayır. Hayır. Hayır.
Affedersiniz.
-Şey nerede acaba… -Hayır!
Peki. Yine de teşekkürler.
Kimsan evi.
Pardon. Fark etmemişim, burası…
…kedi eviymiş!
Hayır. Hayır.
Bu evet işte!
Kedi!
Eyvah.
Aptal kuş, uçsana!
Ne? Dur!
Neden uçmuyorsun?
Uçamam ki.
Sen niye uçmuyorsun?
-Kanadım kırık çünkü. -Hadi ya. Nasıl oldu?
Saksağan? Beni bekle!
-Seni içeri sokalım hadi. -Sağ ol. Acaba kedi…
Zavallı şey.
Ne kötü!
Oralarda tek başına…
-Burada güvende miyiz? -Evet. Güvendeyiz.
Dikenler misafirleri uzak tutuyor.
Genelde.
İyi o zaman.
Burası senin evin mi?
Çok…
Teşekkür ederim. Sanırım biraz şey…
Mükemmel.
Yani…
Bir kimsan evi.
Orada çok kırıntı vardır.
Onlar mı? Evet.
Onlarda her şeyden çok var.
Hepsi de o sihirli parlak dilek yıldızı sayesinde.
Evet.
Sihirli parlak…
Pardon, neydi?
Yıldız.
Yoksa sen…
Doğru ya!
Burada bir yerlerdeydi.
Kimsanlar yılda bir kez ormandaki en dikenli ağacı alıp
moncuk ve çançanlarla süsler.
Ağaçları parıl parıl parlar ve çok güzel olur.
Benimki gibi.
Sonra da en tepesine parlak sihirli bir yıldız koyup
dilek dilerler ve sabah kalktıklarında her istedikleri orada olur.
Kırıntı gibi.
Kırıntı mı?
Saçmalama.
Kırıntıdan iyi ne olabilir ki?
Ne olabilirmiş!
Eşyalar!
Eşyalar seni mutlu eder
Eşyalar uçup gitmez
Eşyalar kalır hep yanında Evet, güvenebilirsin onlara
Küvetimi gördün mü? Özel tasarım
En kaliteli porselen
Son model şişe kapağı bende olmalı Onu asla bırakmamalı
Kirpi tüyü bu sandalye bile
Tel raptiye, iki tane
İşte bu da özel üretim bir ip parçası
Uçamayan bir kuştum ben aşağıda Küçücüktüm yukarıdan bakınca
Parlak şeylerle her yanımı doldurdum
Sanki kocaman oldum!
Yalnız ve korkmuştum
Eşyalarda huzur buldum
Kişiliksiz ev mi olur? Abajurum çok konuşulur
Evin biraz boş mu yoksa? Doldur içini eşyalarla
Mutlu olursun eşyalarla Ne edeyim ben dostu oturunca buraya?
Yok mu şu hayatta kimsen Kaşığını parlatacak?
Bulamazsın daha iyi bir dost Tek bir bozuk paradan
Kırıntıdan daha iyi bir şey dilemelisin diyorum.
Evet.
Kırıntıdan daha mı iyi?
Koca bir sandviç gibi mesela!
Boş versene.
Pekâlâ.
Yapacağım.
-Ne? -Yıldızı alacağım.
İmkânsız! Kimsan evinin içinde.
Söylemedim galiba. Beni fareler yetiştirdi.
Kulaklardan belli.
Farelerin en iyi oldukları konu da bir şeyler aşırmaktır.
Anlamadım?
Evlere gireriz yani.
Bir şeyler almak için. Çalmak gibi.
Tabii.
Tabii ya!
Göster bana.
Evet. İçerideyim.
Ne yapıyorsun?
Sen dışarıda bekleyecektin.
-Ben… -Kimsanlar!
Tamam.
Hiç olmadığımız kadar sessiz fareler olacağız.
Ben fare değilim ki.
Benim yaptıklarımı yap yeter.
Ne yapıyorsun? Kimsanlar uyanacak!
Sessiz bir fare oluyorum.
Bu sessizlik değil.
Fare olmanın bütün olayı dikkatleri üzerine çekmemektir.
Dikkat et.
Aldım!
Kimsanlar!
Uçamayan iki aptala göre fena değil.
Sen neden uçmuyorsun?
Hiç öğrenmedim. Hem fareler uçmaz.
Çok kolay! Kanat çırp!
Yok, kalsın. Ben böyle…
Tamam!
Doğuştan yeteneklisin!
Eyvah.
Yıldız!
Mükemmel.
Merhaba.
Ne varmış burada?
Beklenmedik bir misafir.
Küçük kuş…
…neden yerde böyle sessizce yürüyor…
…fare gibi?
Hem o komik şeylerle kimi kandırmaya çalışıyorsun sen?
-Ailem fare, o yüzden… -Fare mi?
Kulaklar ondan…
Şimdi anladım.
Çok acıklı. Çok üzücü.
Uyum sağlamaya çalışmak.
Asla gerçek bir fare olamazsın.
Hayır, ben…
Sen tam bir uyumsuzsun.
Dışlanmışsın.
Bir ucubesin!
Hayır, değilim.
Kuş gagası üstünde fare kulağı
Yani, evet.
Ama görmedim ben hiç Böyle tuhaf, gülünç bir kuş
Saklambaç oynamaya ne dersin? Yakalanmazsan beni yenersin
Berbat bir fare gibi Göründün sen bana
Uyum sağlamak için Taklitten fazlası gerek sana
Bir yerlere uymak istiyorsan illa İn aşağı, arama boşa
Senin için Mükemmel bir yer biliyorum dostum
Senin için mükemmel bir yer biliyorum
Adın ne olursa olsun Kal benimle işte
Desinler robin ya da bir fare
Sonuçta derinin altı Hepinizde değil mi aynı?
Önemli olan içinde ne olduğu
Kolayca uyum sağlarsın aslında
Azıcık sıkışıp biraz bastırdığında
Bırak o kulakları Gel artık benimle
Daha ne olduğunu anlamadan Rahatça oturursun mideme
Uyumsuzsun Ama uyum sağlarsın göbeğime
Senin için mükemmel bir yer biliyorum
Saklanacak hiçbir yeri kalmamış
gerçekten berbat bir faresin sen.
Robin! Ve yıldız!
Ve de…
-Bu kötü oldu. -Geri çekil.
Eyvah.
Daha da kötü oldu.
Başardık! Sonsuz mutluluk bizi bekler!
Biz fareler sessizce aşırmada iyiyizdir.
Sessizce mi?
Bence fare olmayı hiç beceremedik biz. Evet. Berbat fareleriz.
Ama kimin umurunda? Yıldızı aldık!
Berbat mı?
Berbat bir fare değilim ben.
Öyle miyim?
Bu da buraya.
İşte böyle.
Muhteşem değil mi?
Sanırım.
Umarım sandviçten daha iyi bir dilek düşünmüşsündür.
Jant kapağı mesela. Ya da bir çatal. Ya da kilimtıraş.
Ya da bir yüksük. Ya da çengelli iğneye ne dersin?
Evet.
Bir kuş olmamayı dilerdim.
Keşke fare olsaydım.
Gerçek bir fare.
Saksağan?
Robin?
İşe…
İşe yaramadı, değil mi?
Hayır.
Boş ver. Zaten pek olacak iş değildi.
Yıldızlar ve dilekler. Aptalca bir hayaldi.
Fazlası değil.
Aptalca…
…bir…
…hayal!
İşe yarıyor! Robin! Yıldız!
İşe yarıyor!
Gerçek bir fare.
O ne? Benim için mi?
Hoş, parlak bir…
Muhteşem! Bu ne…
-Robin! -Robin!
Robin!
Baba?
Her yerde seni arıyorduk!
-Robin? -Özür dilerim.
Biraz kırıntı aşırmaya gitmiştim ama işler ters gitti.
Çünkü, şey,
sanırım ben berbat bir fareyim.
Robin…
Tam aklımdan geçeni söyledin.
İçeri!
Bir kedi!
Sorun yok.
Korkmayın. O kapıdan geçmesi mümkün…
…değil!
Şuna bakın.
Bütün aile buradaymış.
Ne yapıyorsun?
-Robin! -Ne yapıyor?
Berbat bir fare gibi davranıyor.
Bunlardır aşırmanın kuralları
Bir de şu!
Ve şu! Ve bu!
Sen gerçekten de çok,
çok, çok berbat bir faresin…
…ve saklanacak hiçbir yerin de kalmadı.
Dur.
Benim saklanmama gerek yok ki.
Ben bir kuş…
…um.
Robin!
-Robin! -Baba!
Robin!
Bu en sessizlikten uzak…
-Ve aptalca… -Ve müthiş…
Kuş gibi-fare gibi şeydi!
Robin, olağanüstüydün.
Sağ ol baba.
Robin, sen fare değilsin.
Ama tabii ki bir faresin.
-Pardon, karışık mı oldu? -Evet. O bir kuş.
Aynen öyle. O bir kuş ve bu şahane bir şey.
Demek istediğim, biz fare ailesiyiz. Hepimiz.
-Kedi de aileden mi? -Hayır Dink. Kedi bizi yemeye kalktı.
-Bizi sevdiğinden mi? -Hayır. Avcı olduğu için.
-Artık uçuyorsun demek? -Evet. Galiba.
Ama hâlâ açız ve Saksağan'ın evini de mahvettin.
Sorun değil. Sadece eşya sonuçta.
Evet, aşırmada da iyi değilim.
Bütün dikkati üzerime çekiyorum.
Hey! Sen! Şarkımı bir dinlesen
Biz saklanırken gölgelerde
Çık çıkarmayarak Söyle her kelimeyi fısıldayarak
Bakın nasıl da uçuyorum Ayırmayın gözünüzü
-Ellerimizde kırıntılar -Ve kuru üzüm
Bu yapışkan şeyin ortasında Bozuk para buldum
Bana bakın Görmeyin sessizce giden ailemi
-Çıt çıkarma -Çıkarmalısın aslında
-İz de bırakma -Bırak gitsin
-Saklan gölgelerde -Ve ışıkta
-Al lazım olanı -Bu fazlası
-Saksağan! -Sağ ol!
Bunlardır aşırmanın kuralları
Pardon!
Evet.
Sandviç!
Alt yazı çevirmeni: Reşat Bir