Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Arabayla bir bütün olmanız gerek.
Arabaya tam olarak ne kadar baskı uygulayabileceğinizi bilmelisiniz.
Çünkü bir sınırı var hep
ve hayatta sevdiğiniz her şeyde olduğu gibi dikkatli olmalısınız.
Ne aşırıya kaçmalısınız ne de hakkını vermemezlik yapmalısınız.
Bunu yaparak ikimiz de tatmin oluruz.
Araba da ben de.
Yüzde yüz mükemmellik.
Benim hedefim, yüzde yüze ulaşmak.
Ben böyle biriyim.
Daha aşağısını kaldıramam.
Kalitemden pek bahsetmek istemiyorum
çünkü küstah görünebilirim.
Hatalarımı konuşmayı da sevmem çünkü onları bulmak sizin işiniz.
SPA BELÇİKA 24 AĞUSTOS 1991
SCHUMACHER'İN İLK FORMULA 1 GRAND PRIX'Sİ
Padoğa tam bir bir heyecan havası hâkimdi.
ESKİ TV MUHABİRİ
Nasıl birinin yetişip geldiğinin herkes farkındaydı.
Karşımızda çok umut vadeden biri olduğunu hissediyorduk.
Michael, Formula 1'e girdiğinde…
ESKİ F1 GAZETECİSİ
…büyük isimlerin olduğu bir dönemdi.
Senna, McLaren'la Dünya Şampiyonu oldu.
Mansell, Williams'ın pilotuydu
ve Prost da Ferrari'deydi.
Gerçekten büyük isimlerdi bunlar.
Tüm pilotlar 27, 28 yaşın üstünde ve çok tecrübeliydi.
Michael gençti daha.
Michael geldiğinde tüm pilotlar ona şöyle der gibi bakıyordu:
"Çok genç, çok erken, vakitsiz."
Çoğu Formula 1 pilotu, Formula 3'te kart sürmüştür önce.
O ise destek görmüştü.
Mercedes adına spor arabalarda yarışarak Formula 1'e geçişi sağlanmıştı.
Formula 1'e şans eseri girdi.
BABASI
Bir pilot ayrılınca yenisini arıyorlardı.
Michael, Formula 1'e gerçekten şans eseri girdi.
Sezon devam ederken
Eddie Jordan'ın aniden bir pilota ihtiyacı oldu.
Öğrendikten sonra hemen telefona sarılıp Eddie Jordan'ı aradım.
MENAJERİ
"Eddie, bana bu şansı tanımalısın" dedim.
"Michael Schumacher de kim be?" dedi.
"Formula 3'ten hatırlarsın. Macau'da ve Fuji'de birinci gelmişti" dedim.
"Tamam, şimdi hatırladım."
Onu Formula 3'te gördüm.
JORDAN'IN SAHİBİ
Ben ve takım, gençlere şans verme taraftarıyız.
Ekibimiz de bu şekilde oluştu zaten.
Bizi gelecekte bekleyen şeyler olsun,
onun tüm yeteneğini gösterebilme ihtimali olsun,
bizim için inanılmaz şeylerdi ama yaşanacakları da bilmiyorduk.
O akşam bir meydanda oturup kimse bizi rahatsız etmeden pizza yedik.
Çok kalabalıktı. Sanırım 400-500 kişi vardı.
Ama yanımıza gelen olmadı.
Rahatsız edilmeden oturabildiğimiz son an olacaktı bu.
İnsanların, sıralama turunda olanları konuştuğunu hoparlörden duyabiliyorduk.
Michael Schumacher ismi zikredilip duruyordu.
Büyük heyecan yaratmıştı.
Michael turu yedinci bitirdiğinde "Vay, yeni bir yıldız doğdu" falan olduk.
Herkes, bir anda dikkatleri üzerine çeken bu yeni pilot için çok heyecanlanmıştı.
Çok mutluyum.
Açıkçası bu araç varken
sıralama turundaki başarım da çok normal aslında.
Sürüşü çok keyifli hâle getiriyor.
Ayrıca sıralamamdan da çok memnunum.
Herkes bunu fark etti. Diğer takımlardaki herkes bunu fark etti.
Birdenbire gözde birine dönüştü çünkü.
Spa'daki yarıştan sonra Willi Weber'i aradım.
BENETTON TAKIMI BAŞKANI
Sanırım pazartesi de Michael'la buluştuk.
Pazartesi veya salı, Londra'da.
O sırada takımımız podyuma çıkmak için savaşıyordu zaten.
Şampiyonluk için mücadele etmiyorduk
ama zaman zaman podyumu zorluyorduk.
Bir anlaşma imzaladık.
Çok ani gerçekleşti ve çok şaşırmıştım.
Daha ilk yarışımdan sonra
dünyanın en iyi dördüncü takımı bana bir teklifte bulundu.
Hayretler içindeydim.
Bu kadar hızlı gerçekleştiği için şaşkına döndüm
ve sözleşme yaptığımız için de çok mutluydum.
Kesinlikle mükemmel bir durumdu.
Onda bir canlılık vardı hep.
Cildi her zaman çok gergin dururdu ve hep sinek kaydı tıraş olurdu.
Bu güvenini etrafa da yayardı.
Michael bir delikanlı olarak koca adamlarla yarışıyordu.
SPA, BELÇİKA 30 AĞUSTOS 1992
Ve Schumacher, Benetton'da dördüncü sırada.
Schumacher'in Ayrton Senna'yı zorladığı su götürmez bir gerçek.
Michael Schumacher, Belçika Grand Prix'sinde ilk sırada şimdi.
Michael Schumacher ilk Grand Prix'sini
ilk kez Grand Prix'ye çıktığı pistte mi kazanacak?
23 yaşında.
Çok uzun zamandır en genç Grand Prix kazanan isim.
Michael Schumacher'in ilk galibiyeti.
Ve kolunu uzatıyor. Doğal olarak da çok mutlu.
"Evet! Başardım" diyor.
Gerçekten tarif edemiyorum. Çok acayip bir şey.
Sanırım Alman taraftarlar
uzun süredir Formula 1 Grand Prix zaferini bekliyordu.
Ve bu zaferi Alman taraftarlara armağan ediyorum.
Memleketine başka sözün var mı?
Aileme olacak.
Onlara da selamımı iletiyorum.
Her şey dört yaşımda başladı.
Babam hep motosikletlerle
veya ufak aletlerle ilgilenip dururdu.
Uğraşları sayesinde de
saatte 40 km yapan eski bir mopedimiz daha olmuştu.
Onu, çocuk go-kartına götürdü.
Başından beri bundan çok keyif alırdım.
Her zaman çok sevdim bunu.
Altı, yedi yaşımdayken babamın o zamanlar kulübe
go-kart kiralamaya başladığını hatırlıyorum.
Ben de onunla gidip go-kartlar üstünde çalışırdım.
Go-kartların testine yardım ederdim.
Bir go-kartı bitirince, sağlam mı diye o go-kartı test ederdim.
Yani onunla birlikte go-kartta olurdum hep.
Her şeyi birlikte yaptık ve çok büyük bir keyifti bu.
Daha sekiz veya dokuz yaşındayken gerektiğinde erkek kardeşine bakardı.
Her yer kilitli mi diye kontrol etmesini isterdim
ve aynen yapardı.
Michael her zaman sorumlu biriydi.
Schumacher ailesinin başta bir yemek kamyonu vardı.
Sonra bir restoran açtılar.
Mali açıdan Schumacher ailesi…
Rolf çalışma hayatına baca yapan bir duvarcı olarak başladı
ama sonrasında go-kart pistinin başına geçti.
Elizabeth de hep kapanışa kadar kalmak zorundaydı.
Tüm müşteriler gidene kadar.
Annemle babam bize normal bir hayat vermek için çok çalıştılar.
Ama birçok zengin çocuk da fakirdir çünkü ebeveynleri onlara zaman ayırmaz.
Ebeveynlerimiz, büyük bir oyun alanı olan pistte hep bizimle birlikteydi.
Her zaman elimize geçen en ucuz ekipmanı kullandık.
Çöpe atılmış lastikleri topladıktan sonra go-kartıma takıp onunla yarış kazanırdım.
En iyi değil, en kötü ekipmanla kazandığım için mutlu olurdum.
Bu şekilde mücadele etmek zorunda kalmak motivasyonumu arttırıyordu.
İyi günler. Kerpen'den selamlar.
Dünya Genç Karting Şampiyonası'na hoş geldiniz.
Toplamda 18 ülke burada yaklaşık 80 pilotla yarışıyor.
Alman olmasına rağmen Almanya için yarışmayan pilot
ve hatta buradaki tek favori gösterilen isim Michael Schumacher.
-Lüksemburg için yarışıyorsun, neden? -Çünkü Almanya'daki elemeler pahalı.
Ve elenirsek Dünya Şampiyonası'na katılma hakkımız yok.
Ama Lüksemburg'daki tek yarışçılarız.
Hiçbir ücret olmadan finale çıkabiliyoruz.
Daha çocukken bile dünya şampiyonu gibi hareket ediyordu.
Daha çocukken ne istediğini belirlemişti bile.
Zirve için her şeyi yapması gerekiyordu.
Ve bence çok küçük yaşlardan kalma katı bir profesyonelliği vardı.
Çünkü serüveni sırasındaki tek bir yanlış adım her şeyin sonu olurdu.
1983, Kerpen-Manheim'da.
İlk kez birlikte yarıştığımız zamandı bu.
Yarış kariyerimde aklımda kalan
çok güçlü anılardan biridir bu.
Tabii o yarış pisti, Michael'ın avucunun içi gibi bildiği bir pistti.
Her köşesini ezbere biliyordu yani.
Bu yüzden o pistte ona karşı yarışmak zordu.
Sürüş tarzı ciddi anlamda inanılmazdı.
Padoğun önüne denk gelen yarış pistinde bir yer vardı.
Orada yüksek hızla girilen bir şikan vardı
ve Michael'ı o şikandan geçerken görmek büyüleyici bir şeydi.
Diğer pilotlardan tamamen farklı bir sürüş tarzı vardı.
Çok kontrollüydü.
Sürüş tarzı çok doğaldı.
O şikandan her geçişinde
yaptığı hatalar çok ufak tefek şeylerdi.
Diğer pilotlar bir tur iyiyken
ikinci turda biraz yanlış geçerlerdi.
Ama Michael her zaman tutarlı ve çok kontrollüydü.
Onu izlerken anında anlamıştım.
Bu çocuk çok iyiydi.
13, 14 yaşlarında falandık.
Çok öz güvenliydik.
Birinci Michael Schumacher.
Bugün zaten 460 mark kazanmıştı
ve şimdi de 236 mark daha alacak!
O yıllardan sonra her zaman go-kart pilotu olacağımdan emindim.
Çünkü sadece maddi sebeplerden ötürü bile
Formula kulvarına girmeyi başaracağımı düşünmüyordum.
1988'de genç bir adam dikkatimi çekip duruyordu.
Adı Michael Schumacher'di.
Kazandığı galibiyetlerden ötürü değil, arabayı kullanma şeklinden.
Sonra ona benim takımımda pilot olmasını teklif ettim.
Para sorunu vardı tabii.
Michael Schumacher'in o sıra hiçbir şeyi yoktu.
Bir sezonu finanse etmek için 500 markı bile yoktu.
Ki o zamanlar 6-7 bin mark arası tutuyordu.
Willi Weber bize "Bu akşam bana gelin" dedi.
"Onunla 5 yıllık sözleşme yapacağım.
Bir araba ve ayda 2 bin mark maaş vereceğim."
Acayip bir şeydi bu tabii!
Motor yarışlarıyla ilgileniyorsanız
bence herkes bir gün Formula 1 yarışlarında yarışmayı hayal eder.
Benim de hayalim buydu.
Öncelikle,
Michael'la tanıştığım için çok şanslıyım bence.
Tanıdığım en cana yakın insandır o.
Bir keresinde doğum gününde ona akşam yemeği hazırlamıştım.
Temizliğe ve bulaşıkları yıkamama yardım eden tek kişi oydu.
"Çok düzgün bir herif bu!" demiştim.
Ve evet, çok komikti ve bu yönünü de görmüştüm.
Kısacası muhteşem bir insan olduğu için ona âşık oldum.
Benim için özel biri olduğunu hissetmiştim.
Bir kez olsun şunu düşünmedim:
"Parlak bir kariyerin başındaki müthiş bir yarış pilotu."
Kimse bunun olacağını tahmin edemezdi.
Başladığımda hep "Benden bir yıldız yaratmayın" dedim.
"Beni çok yüceltmeyin. Bunu istemiyorum."
Basını, kalabalığı ve etrafındaki tantanayı hiç sevmezdi.
İstediği bu değildi. Sporunu yapmak istiyordu o.
Normal bir hayat istiyordu
ve niye normal bir hayat süremeyeceğini anlamakta epey bir zorlandı.
Doğrudur, bazen itici görünebiliyordu.
Çünkü ondan çok şey talep ediliyordu.
Genelde çok fazla talep olurdu ve bu onu daraltırdı.
Çünkü o aşırı derecede içine kapanık biriydi, utangaçtı.
Bazen utangaçlığıyla başa çıkma şekli de buydu.
Michael Schumacher, Formula 1 sahnesine girdiğinde
o spor dalındaki en önde gelen kişi Senna'ydı.
Ayrton Senna'nın üçüncü dünya şampiyonluğu
onu, tüm zamanların en iyileri arasına soktu.
Ayrton'ın gizemli bir hüneri vardı.
Ama daha çok inanılmaz hızlı
ve diğer rakiplere karşı
inanılmaz rekabetçi, agresif ve zorlayıcı olduğundandı.
O spora hükmediyordu.
Bir numaraydı.
Öyle biriydi ki Formula 1'e başlayan birine
"Kim olmak istiyorsun?" diye sorsanız hepsi "Ayrton Senna" derdi.
Herkes ona hayrandı.
Birdenbire aynı şeye başlıyorsanız o olmak isterdiniz.
O zamanlar daha adını duyurmamış biri de
en iyiye kafa tutuyordu.
MAGNY-COURS FRANSA 5 TEMMUZ 1992
Magny-Cours'taki Grand Prix'de Schumacher, Senna'nın gerisindeydi.
Ve Schumacher, McLaren pilotu Ayrton Senna'ya meydan okuyor.
Keskin viraja girerken bir temas oldu.
Kim o? Schumacher.
Peki kime vurdu? Senna'ya.
Etraflarından dolanıyorlar şu an. Yarışı durduracaklar mı?
İlk turda, keskin virajda Schumacher ve Senna yarış dışı gibi görünüyor.
Yarışın durdurulmayacağından eminim.
Şundan da şüphem yok ki, Ayrton Senna çok öfkelenmiştir
ve Michael Schumacher'in taktiklerinin çok taşkın olduğunu düşünmüştür.
Michael onu kızdırmaya çalışmadı bence.
Bence Michael, tıpkı yapması gerektiği gibi
Formula 1'deki herkesle aynı yarışıyordu.
Ama bu, sürtüşmeye yol açtı.
Ve Ayrton'ın Michael'a pistte
birkaç kez haddini bildirmeye çalışması da Michael'ı kızdırdı.
Eşit derecede saygı görmediğini düşündü.
O yüzden ilk başlarda biraz sürtüştüler.
Sıçtın ama sorun yok. Gelip seninle konuştum.
Sorun yok. Gelip konuştum.
O sıralar Michael gerçekten süper bir pilottu
ve Senna'yla o kavgayı ettiğinde
Senna, onun sıradan bir adam olmadığını anlamıştı.
Tüm aslanlar, genç aslanların gelişini hisseder.
Ve bölgesini korumak ister.
1994 kesinlikle bir olgunlaşma yılıydı.
Michael için de benim için de olgunlaşma yılıydı.
Kimse, takımımızın neredeyse sıfırdan gelip yarışları kazanmasını
ve şampiyonluk mücadelesine girmesini bağdaştıramıyordu.
Michael Schumacher arabasıyla pistte süzülüyor.
Yarışın lideri Michael Schumacher oluyor.
Favorinin belirsiz olduğu günlerde farkı yaratan o oluyordu.
Ayrton Senna nerede? Asıl soru bu.
Ve Senna spin atıyor. Senna yarış dışı kalıyor.
İşte geliyor.
Ters gidecek bir şey kalmadı. Damalı bayrak kalkıyor.
Pasifik Grand Prix'sini Michael Schumacher kazanıyor.
Vay canına.
Bu yıl Formula 1'de nasıl bir sezon geçireceğiz böyle?
Artık şampiyonluk için yarışıyorduk ama buna alışkın değildik. Ne yapacaktık?
Ferrari'yi, McLaren'i, Williams'ı yenince… Bunlar kendini kanıtlamış takımlardı.
Bir yanda da Almanya'dan bir çocukla gelen
bir tişört üreticisi birdenbire herkesi yenmeye başladı.
Japonya'daki yarışı kazanmıştı. Havaalanında bekliyorduk.
Michael, Ayrton'ı yenecek kadar hızlı olduğundan ve belki de
şampiyon olacağından emindi.
Michael'la konuşurken karşınızda sanki öyle biri vardı ki…
Sanki bu işi hayatı boyunca yapmış gibi.
Çok normalmiş gibi. Ve Senna…
Beş veya dört yıl öncesine kadar
yatak odasında Senna'nın posteri asılıymış.
IMOLA İTALYA 1 MAYIS 1994
Imola'ya girerken Michael çok hızlıydı ve çok güçlü görünüyordu.
Senna ise Imola'yı kazanması gerektiğini biliyordu.
Michael'la arasındaki farkı kapatmaya başlaması gerekiyordu.
Michael'a bir rahatsızlık vermeliydi
yoksa şampiyonada Michael'ı bir daha yakalayamayacaktı.
Senna'nın ardından Schumacher geliyor.
Schumacher, Ayrton Senna'nın baş rakibi.
Senna geçiyor. Onu Schumacher takip ediyor.
Ve Tamburello dönüşüne geliyorlar.
Orada neler oldu, bilmiyorum!
Senna hâlâ arabada.
Yarış durduruldu. Kırmızı bayrak çıktı.
Tamburello'dan çıkarken saatte yaklaşık
305 km yapıyordu, diyebilirim.
Herkes sessizdi.
Çok tuhaf bir atmosfer vardı yani.
Michael Schumacher durdu ve aracından indi.
Kaskını çıkardı, suratı asık.
Aslında o çarpışmayı yaptığı sırada,
pistten çıktığında
Schumacher'in önünde kalmaya çalışıyordu.
Bu şekilde çok kaza görmüştük, hatta bundan daha beterlerini de.
Onun kazasından daha kötü görünen kazalar da oldu.
O yüzden insan hiç böyle bir şey beklemiyor.
İnsan diyor ki "Belki kolunda bir morluk olmuştur
veya bacağı kırılmıştır."
Sonra döndük, oraya set çektiler. Durumu bilmiyorduk.
Kimse bize gelip durumu açıklamadı.
Biz de "Yarış devam etmeli.
Herkes yarışmalı, yarışmalıyım" diyorduk.
Neden yarışmadığımızı anlamadık.
O sırada Senna'nın ölüp ölmediğini kimse bilmiyordu.
Pistteyken öldüğü ilan edilseydi yarışı durdurmak zorunda kalırlardı.
1994 San Marino Grand Prix'sini Michael Schumacher kazanıyor.
Podyuma çıkmadan önce Michael'a "Şampanya falan olmayacak" dedim.
Bana "Ayrton nasıl?" dedi. "Durumu iyi değilmiş" dedim.
Michael'ın ilk kez farklı bir yüzünü gördüm.
Podyuma çıktık.
Bize "Evet, komada" demişti.
Ama koma, birçok anlama gelebilir.
Ertesi gün düzelecek bir şey de olabilir, çok kötü bir şey de. Bilinmez.
Bir de olağandışı, çok tehlikeli veya çok ağır bir şey
olduğuna inanmıyordum hâlâ.
İnanmıyordum.
Ben hâlâ…
Sanırım yarıştan iki saat sonraydı.
Bay Walkinshaw yanıma gelip "Durum çok kötü gibi" dedi.
Ben de "Yok! Komada ama komada olması kötü olduğu anlamına gelmez" dedim.
"Hayır, pek iyi görünmüyor" dedi.
Sonra biri yanıma gelip "Ölmüş" dedi.
Bir dakika sonra da başka biri gelip
"Hayır, komada" dedi.
Ama o sırada çok az bilgimiz vardı.
O yüzden ne düşüneceğimizi bilmiyorduk.
Ve hâlâ da öleceğine inanmıyordum.
O anda bunu düşünemiyordum.
"Hayır, şampiyon olacak o" diyordum.
"Bir veya iki yarışı kaçırabilir ama geri gelecektir."
Ama en kötüsü bundan iki hafta sonrasıydı.
Yani bunu gerçekten kabul ettiğimde, öldüğünü kabullendiğimde.
Yani bu çok…
Çok acayip bir şeydi.
Senna öldükten sonra Michael Schumacher
bu spordaki bir numaralı kişi oldu.
Gerçi henüz dünya şampiyonluğunu kazanmamıştı.
Tekrar sürmek kolay oldu mu?
Yani, Silverstone'a gittiğimde…
Pek çok şeye farklı gözle bakıyorsunuz.
Silverstone'daki pisti normal bir araçla turlarken
"Şu noktada ölebilirsin" deyip duruyordum.
"Çok acayip, hep burada test yaptın.
Hep burada yarıştın ama çarpıp anında ölebileceğin
bir sürü nokta var" diyordum ve tek düşünebildiğim şey buydu.
Yarış aracında da böyle mi düşünecektim, hiç bilmiyordum.
Emin değildim.
Bunu düşünmeden sürebilecek miydim
yoksa sürekli "Burada ölebilirsin" diye düşünerek mi sürecektim.
"Pistten çıkarsan çok kötü olacak ve…"
Çok tuhaf bir şeydi.
Gece boyunca uyanıp durdum
ve geceleri üç saat falan uyuyordum.
Tabii hepimiz şok olmuştuk.
"Bu nasıl olabildi?" diye soruyorduk kendimize.
Michael da sürekli doğru olanı yaptık mı diye kendini sorguluyordu.
Gerçekten
çok zordu.
Onun için gerçekten çok zordu
ama o bir şeyleri aklından çıkarmada ustaydı.
Yaptığı şeye o kadar dikkatle odaklanabilirdi ki
diğer her şeyi aklından atardı.
Bence zihnen çok güçlü. Doğuştan gelen bir özelliği bu.
Son derece güçlü. Hâlâ her gün bana ne kadar güçlü olduğunu gösteriyor.
Williams takımına artık Damon Hill öncülük ediyordu.
Ve Michael'la mücadeleye girdi.
İngiltere Grand Prix'sini Damon Hill kazanıyor.
Muhteşem!
İtalya Grand Prix'sini Damon Hill kazanıyor.
Geçen yıl da burada kazandı. Üst üste üçüncü galibiyete son…
Karmaşık, çalkantılı
ve çok yıkıcı bir sezondu.
Michael Schumacher, Jerez'deki Avrupa Grand Prix'sini kazanıyor.
Michael Schumacher arayı tekrar açıyor.
Aralarında yoğun bir gerginlik vardı.
Damon ve Michael arasındaki yarışlar sarkaç gibi sallanıyordu.
Damon Hill kazanıyor!
Damon Hill, Schumacher'la kafa kafaya gitmek için
inanılmaz bir mücadele içinde.
ADELAIDE AVUSTRALYA 13 KASIM 1994
Bunun, sonucu belirleyecek bir yarış olduğunu bilince
tüm taktikler, sollama manevraları
ve tüm durum da buna bağlı olacak.
Schumacher ve Hill arasında bir puan var.
Şampiyonluk, inanılmaz derecede heyecanlı son yarışa kalmıştı.
Pek kolay olacak gibi görünmediği bir gerçekti.
Durumum buydu.
Birden Michael Schumacher'la bir unvan maçına dönüşmüştü olay.
Adelaide'de kırmızı ışık yanıyor.
Ve bu sezon son kez yarışacağız.
Michael Schumacher liderliği alıyor.
Schumacher öne geçiyor. Yoksa Hill mi?
Schumacher, Hill'in önüne geçiyor.
Arabayla çok boğuşmak zorunda kaldım.
Arabayı sürekli yolda tutmak
benim için çok zordu.
Ayrıca Damon'dan da uzaklaşamıyordum.
Yaklaşık 20 tur kadar falan dip dibeydik.
Michael arayı açmaya başlayınca şöyle düşündüm artık:
"Bu hıza ayak uyduramıyorum."
Bir anda biraz gözden kaybolabileceğim
bir çizgi buldum.
İki ya da iki buçuk saniye kadar.
Hep limiti zorladım, çok sıkı mücadele ediyordum.
Sonra kerbe gelince pistten çıktım.
Sonra da duvara çarptım.
Hüsrana uğradım, başta "Kahretsin" derken
sonra "Hâlâ devam edebilirsin" dedim.
Virajlardan birinden döndüğümüzde piste döndüğünü gördüm.
Daha yeni pistten çıkmışken geri giriyor gibiydi.
Aracının sallandığını gördüm.
Sola doğru gittiğimde, aracı kontrol edip lastikleri temizlemek için böyle yaptım.
Geçmek için bir fırsat gördüm ve geçeyim dedim.
Damon Hill ve Schumacher'e bakın. Olamaz!
Viraja girmek için döndüğüm anda Damon bana yan taraftan çarptı.
Arabasıyla karşı karşıya geldik ve arabama çarpıp
iki tekerleğin üstünde kaldı.
O anda havaya kalktım ve lastik duvarlara girdim.
Durumu idrak edemedim.
Schumacher pistten çıkıyor!
Alman pilot Avustralya Grand Prix'sinde yarış dışı kalıyor
ve Damon Hill'in, Dünya Şampiyonu olmak için ilerlemesi yeterli.
Puan durumu çok basitti.
Puan olarak benim önümdeydi.
İkimiz de bitirmezsek o şampiyon olacaktı.
Damon Hill pit alanına geçiş yapıyor.
Süspansiyonum kırılmıştı.
Yani devam edemezdim.
Rakibim olarak, ne olursa olsun kazanacaktı.
Michael onu yenmemi engellemek için yapması gerekeni yaptı.
Adelaide'deki…
…o arabaya beni koyun ve puan avantajım olsun.
Rakibim iç taraftan geliyor olsun, ben ne yapardım? Bilmiyorum.
1994 Dünya Şampiyonası'nı
Michael Schumacher kazanıyor.
1994 FORMULA 1 DÜNYA ŞAMPİYONU
Corinna şu anda yaptığı gibi her zaman bana büyük destek oldu.
Bu yüzden Corinna gelmek istedi ve ben de gelmesini çok istemiştim.
Belli ki yine bana şans getirdi.
Gerçekten de tüm o yıllar boyunca
hep yanında gittim.
Otobüste ya da kulis tarafında olsam da
hep onunla yollarda olurdum.
Birlikte olmaktan büyük keyif alırdık.
Sadece yalnız olduğunu bilmemek bile
ona büyük destek oluyordu.
Çünkü tüm dünyayı geziyorduk ve farklı saat dilimlerinde oluyorduk.
Mutlaka sağlam bir uyku çekmesini sağlıyorduk.
Michael her şeyi neredeyse en ince noktasına kadar planlardı.
Saat kaçta kalkacağına, banyoda geçireceği 15-20 dakikaya kadar.
Bir gece Suzuka'dayken baktım ki bir türlü uyuyamıyorum,
dalmamın imkânı yok.
Ben de gecenin yarısını tuvalette oturarak geçirdim.
Onu uyandırmayayım da iyi bir uyku çekebilsin diye.
Orada oturup kitap okudum.
Öte yandan evde olduğumuz zamanlar
Michael'ın erken çıkması gerektiğinde
onu asla duymazdım.
Çok sessizdi.
Çıkmadan hemen önce hep yatağa gelirdi.
Kolumu okşayıp beni öperdi ve "Gidiyorum" derdi.
Ve giderdi. Beni hiç uyandırmazdı.
Bana karşı hep çok düşünceliydi.
HOCKENHEIM ALMANYA 30 TEMMUZ 1995
Seyirciler bağırıyor. Bayraklar dalgalanıyor.
İdolleri ve kahramanları Michael Schumacher'i
evinde selamlamak için.
Ve Alman Grand Prix'sini kazanıyor.
İşte o kahraman.
Ve ona hayran olan ve saygı duyan insanlar.
Burada 100 binden fazla Alman var
ve bir Alman'ın Alman Grand Prix'sini kazanmasını
görmek için çok uzun süredir bekliyorlardı.
AIDA JAPONYA 22 EKİM 1995
Michael Schumacher, Japonya'daki Pasifik Grand Prix'yi kazanmak
ve 1995 Dünya Şampiyonu olmak için
son yarışın son turunda son virajı dönüyor.
1994'te de Dünya Şampiyonu olmuştu.
Artık döneminin en iyi pilotu
olduğuna dair başka kanıta gerek yok.
Bence Michael dünya şampiyonluğu sayısını arttırmak istemedi hiç.
Benetton'da kalsaydı bence 1996 Dünya Şampiyonası'nı da kazanırdı.
Ama bu onu artık motive etmiyordu.
Aracın içindeyken kendi kaderini kontrol ediyorsun.
Tek bir şansınız oluyor.
Formula 1'de herkes çok münferittir.
Kimse pitteki bir pilotun yanına gidip
"Konuşabilir miyiz?" demez asla.
Birkaç teklif almıştı.
Olduğu yerde kalabilirdi.
McLaren'da Mercedes motorlu arabalardan birini sürebilirdi.
Ve Ferrari'ye gelebilirdi.
O sırada Ferrari'nin danışmanı Niki Lauda'ydı.
Ferrari'deki durum iyi değildi.
Niki Lauda bana gelip şöyle dedi:
"McLaren'da, araca binip yarış kazanan birçok kişiden biri olur.
Ferrari'de ise başarısız geçmiş yıllardan sonra
Ferrari'yle yarış kazanan istisnai bir pilot olur."
Bu da onun, go-kart pilotu olduğu yıllarda
ortaya çıkan savaşçı ruhuna hitap etti.
İkinci el kartlar ve tekerleklerle kazanmışken
neden aynısını Ferrari'de yapamasındı?
Son tavsiyem şu oldu:
"Ferrari'de dünya şampiyonu olursan
pasaportunu çöpe atabilirsin."
Schumacher!
Ferrari en eski takımdı.
Ve İtalya'da Ferrari bir din gibidir.
Yani bir beklenti vardır. İtalya'da Ferrari için büyük bir tutku vardır.
Ferrari'de yarışan her pilota karşı inanılmaz büyük bir beklenti vardır.
Ferrari Başkanı şöyle dedi:
"Geçen yıl çok iyi iki pilotumuz vardı
ama bu yıl bir yıldızımız var."
Ferrari'de sürmek büyük baskı altında olmak demektir.
Ferrari'de pilotken kazanamazsanız aptal ilan edilirsiniz.
Ferrari'de pilot olmak bir sorumluluk da getirir
çünkü normal bir Formula 1 aracı sürmezsiniz,
bir efsaneyi sürersiniz, eşsiz bir şeyi kullanırsınız.
Aynı zamanda Ferrari'ye katıldık. 1996'da.
Araca oturduğumda "Diğer araçlara göre olumsuz yönde farklı görünüyor" dedim.
Ve maalesef dediğimde haklı olduğum çıktı. O araç bir felaketti.
Aslında bir süre aracın ne kadar kötü olduğunu anlamadık.
Ve sonradan aslında düzeltilemeyeceği ortaya çıktı.
Arabanın temel felsefesi yanlıştı.
Bu sabah Damon Hill, Frentzen'i atlatıyor.
Schumacher için bir sorun çıktı.
Görünüşe göre Schumacher'in motoru ısınma turunda bozuluyor.
İnanılmaz bir durum.
Daha yarış başlamadan aracı bozuluyor. Schumacher yarış dışı kalıyor.
Magny-Cours'taki Fransız Grand Prix'sinde yarışa başlayamadı bile.
Çok sakat bir arabaydı.
Michael, çekicinin arkasında aracın içinde oturuyordu.
Acizlik sembolü gibiydi.
Bu sorunları birkaç ay içinde çözebileceğimizden emin değilim.
Şampiyonluğu kazanacak
bir durumda olduğumuzu zannetmiyorum açıkçası.
Belki büyük bir şansla olur, belki de hayaldir.
Ama ben hayalperest biri değilim, gerçekçi bir insanım
ve söylediklerim doğru bence.
Hatırlıyorum da ilk sezonda yarıştan önceki cuma gecesinde
herkes gitmişti, tüm pilotlar gitmişti.
Takım personeli gitmişti.
Ama Ferrari garajında
bir arabayla ilgileniliyordu, Michael'ın arabasıydı.
Üç mekaniker ve Michael vardı.
Michael mekanikerlerle sessizce konuşuyordu.
Michael'ın çalışmaya ne kadar gönüllü olduğunu çok net görmüştüm.
Her gece mekanikerlerle garajdan çıkan son kişi olmak istiyordu resmen.
Başka bir şey yapmak için erkenden çıkmazdı.
Orada, onlarla birlikte olurdu.
Onlarla birlikte çalışıp varlığını hissettirirdi.
Araba üzerindeki çalışmalarına değer verdiğini hissettirirdi onlara.
Bu da takımı dönüştürdü.
Michael her zaman son çıkanlardan biriydi.
Ferrari'yle olduğu yıllarda akşamın 10'una kadar toplantılarda olurdu.
Bir restoranda güzel bir akşam yemeğine çıkamazdık hiç.
Yok. Sürekli bir çadırda oturup dururduk.
Ben beklerdim, makarna yerdik,
konuşurduk ve sonra yine başka bir toplantıya gidip geri gelirdi.
Ama birlikte geçirebildiğimiz her dakika için şükrederdim.
Michael, çok profesyonel biridir.
"Bakın, bu sorunu çözmemiz gerek" demişti.
Ve çok ama çalıştı.
Michael'ın takımda olmasının en güzel yanı şuydu ki
herkes, aracı kimsenin onun gibi süremeyeceğini biliyordu.
Gece boyunca bardaktan boşanırcasına yağdı.
BARSELONA İSPANYA 2 HAZİRAN 1996h
Tüm gün de devam etti.
Muhtemelen ıslak bir zeminde yarışılacak.
Ferrari 'den Michael Schumacher geliyor.
SCHUMACHER'İN FERRARİ'DEKİ İLK SEZONU
Gerhard Berger'ı geçti. Üçüncü sıraya yerleşti.
Şu an Villeneuve ve Alesi'nin hemen arkasında
ve birazdan liderlik için yarışacak.
Berbat bir araba yağmurda da berbattır.
Bununla başa çıkılamaz.
Barselona'da, bir sürüş şekli bulmanın,
bunun üstesinden gelmenin ve tarzına adapte etmenin bir yolunu buldu.
Bunu yapabilecek pek pilot olduğunu sanmıyorum.
Birden kayboldu ve yakınında kimse yoktu.
Michael Schumacher'in dehası,
Ferrari'nin eksikliklerini kapatıyor.
Korkunç şartlarda klasik bir yarış oluyor.
Yağmuru hep severdi. Farklı bir seviyeye atlayabiliyor insan.
Ve bence bu şartlar
spordaki gerçek dehaları göstermiş oluyor.
Çocukken dişsiz lastikle yağmurda sürerdik.
Her fırsatta go-kart pistine giderdik.
Araba üzerinde inanılmaz bir kontrol geliştirmenizi sağlar bu.
Aracın içinde güven kazanıp onunla bir olursun.
Sonra da bu mümkün olmayan mucizeleri gerçekleştirebilirsiniz.
Schumacher ve Ferrari için tarihi bir galibiyet olacak.
Son viraj!
Tam anlamıyla üstün bir sürüşün ardından Michael Schumacher
İspanya Grand Prix'sini kazanıyor.
O arabayla yarış kazanmak tüm pilotlar için
en büyük başarıdır bence.
Bunun olması inanılmaz ötesi bir şeydi. Bunu nasıl yapabildi, bilmem.
Ferrari'yi Dünya Şampiyonu seviyesine geri getirme zorluğu
Michael'ın karşı koyamayacağı bir zorluktu.
Onunla bu konuyu geniş çaplı konuşmuştum aslında.
Doğru olanın, bu zorlu görevi üstlenip
Ferrayi'yi tekrar zirveye taşımak olduğuna inanıyordu.
Ferrari'nin 1979'dan beri istediği unvanı onlara geri vermek istiyordu.
Öyle bir şey yapmak istiyordu ki Prost tarafından yapılmamış,
Senna veya geçmişteki hiçbir pilot tarafından yapılmamış bir şey.
Gerçekten zor bir görevdi.
JEREZ İSPANYA 26 EKIM 1997
1997.
Michael'ın Ferrari'deki ikinci yılı olunca şampiyonluğu zorlamaları bekleniyordu.
Bir bakıma momentum ondan yanaydı.
Tifosi'nin beklentileri çok ama çok yüksekti.
Villeneuve ve Schumacher arasında gerçek bir kapışma izleyecektik.
Umarım pistte aramızda gerçek bir düello olur
ve ne bir takım arkadaşı
ne tur bindirilen pilotlar ne de herhangi bir pilot müdahale eder.
Galibiyetin formülü ne olacak sizce?
Öncelikle pistten çıkarılmamak. Bu çok önemli.
WILLIAMS'IN ESKİ PİLOTU
Sonra da Michael'dan hızlı olmak. Hepsi bu kadar.
Ve başladı!
Villeneuve sıyrılıyor ama Schumacher daha iyi sıyrılıyor.
Michael Schumacher önde ve hemen yanında Villeneuve var.
Jacques'ın daha hızlı bir aracı vardı.
Asıl soru, onun ve takımın Michael'ı alt edebilmek için
strateji ve hızı kullanıp kullanmayacaklarıydı.
Michael Schumacher ve Jacques Villeneuve
arasındaki fark bir saniyenin biraz üstüne düştü.
Vites değiştirme sorunu oldu çünkü Villeneuve dibinde.
Geçiyor! Evet!
Ona göre Jacques Villeneuve ona vurmuştu.
Numara falan yapmıyordu.
Ona göre böyle olmuştu.
Peki o kısacık zaman diliminde Michael'a ne olmuştu?
Kim bilir? Bilinçli, kasıtlı bir hareket değildi bu.
Pat diye olan bir şeydi. Geri geldiğinde kendinden emindi.
Kimseyi yanlış yapmadığına ikna etmeye çalışmıyordu.
Michael için psikolojik açıdan bakılınca
çok zor bir andı.
Başı çekiyordu. On tur kalmıştı.
Ferrari'deki ikinci sezonunda 1997 şampiyonluğunu kazanacaktı.
Michael pit alanına geldiğinde Jacques'in ona çarptığına emindi.
Sonra ona videoyu gösterdiğimizde durumun böyle olmadığını anladı.
Jacques Villeneuve'ı sıkıştıran oydu.
Michael'ın kariyerinde iki ya da üç kez yaşadığı
durumlardan biriydi bu.
Adanmışlığı, rekabet gücü ve bağlılığı
biraz fazla ileri gitmişti.
Yargılamak bizim için çok zor tabii
ama bence o gün çok ileri gitmişti.
Çoğu zaman, hiç gerek yokken bile sınırı aşardı.
Yeterli bir iş çıkardığında da, sıralama turunda en önde başlasa da,
veya arkadan başlayıp yarışı kazansa da,
biriyle teke tek mücadeleye girse de.
Acaba her zaman doğru olanı yaptığına dair kendine inanıyor muydu?
Çünkü paranoyak bir mükemmeliyetçiliği vardı
ve kendine dahasını kanıtlamak için daha fazlasını yapıyordu.
Çünkü nihayetinde çoğu zaman kendi kendine yarışıyordu.
Kendiyle mücadele içindeydi. "Bugün yeterince iyi miydim?
Fazlasını istiyor muyum? Rakibimi nasıl daha çok bozarım?
Bir numara olmaya devam etmek için ne yapmalıyım?"
SCHUMI, DELİLİK BU!
GERÇEK ŞAMPİYON VILLENEUVE
"SUÇLU DEĞİLİM, YİNE OLSA YİNE YAPARIM"
SCHUMI ARTIK GÜLMÜYOR
Bence kontrollü olan ve olmak isteyen insanlar
şu gerçeği kabul etmek istemez:
"Belki de hata etmişimdir."
Onun karakterinde yoktu bu.
Michael, oğlak burcu.
Oğlak burcunda doğmuş.
Oğlak burçları asla özür dilemez,
özür dileyemez ve asla hata yapmaz.
Bir oğlak burcu için "hata" diye bir kelime yoktur. O asla hata yapmaz.
SLOUGH İNGİLTERE 11 KASIM 1997
Londra'dan günaydın Michael. Nasılsın Michael?
DİSİPLİN DURUŞMASI
Michael? Bay Schumacher!
Önceki tüm yarışlarda basın tarafından yere göğe sığdırılamazken
o hafta sonundan sonra
birden basın beni yerin dibine soktu.
Sonuçta
ben de herkes gibi bir insanım.
Herkesin başına gelebilecek şeyler benim de başıma gelebilir.
Ve başıma geldi de. O sırada bunu kabul etmek istemedim.
Ama kabullenmekten başka şansım yok ve ne yaptığımı anlıyorum.
Yönetim kurulu da inceledi
ve 97 Şampiyonası'ndan onu diskalifiye etti.
Çok büyük bir olaydı çünkü bu spor dalında daha önce
hiç yaşanmamıştı.
Michael, yorum var mı?
TRYSIL NORVEÇ ARALIK 1997
Dağ evinde kaldık.
Bir sürü oyun oynadık
çünkü biraz gevşemek istiyordu.
Bir sürü arkadaşımızla harika vakit geçirdik.
Bazen 30 kişi olduğumuz oluyordu ve cidden çok eğleniyorduk.
Herkesi yanımızda götürdük. Büyükannemizi, büyükbabamızı, teyzemizi.
Bütün uçak doluydu. Çok keyif aldık.
Oraya gitmeyi çok severdi. Altı hafta orada kaldık.
Ve Formula 1 veya iş konusundaki
bir mesele hakkında pek konuşmadık.
Sadece eğlendik.
Michael biraz egzersiz yaptı ama o sıralar pek yaptı da diyemem.
Testler tekrar başladığında şöyle demişti:
"Hâlâ yeterince hızlı mıyım, hâlâ başarabilir miyim acaba?"
Michael bu konuda hep kendinden şüphe ederdi. "Hâlâ başarabilir miyim?"
FERRARİ TEST SÜRÜŞLERİ İTALYA SEZON ÖNCESİ 1998
Michael için takımdaki kimsenin onun zorlandığını,
dişlerini sıktığını, hatta belki şüpheleri olup
çaresiz hissettiğini anlamaması çok önemliydi.
Bunu saklamakta çok başarılıydı.
Çünkü garaja veya başka bir yere gittiğinde
dış görünümü gayet enerjik ve dinamik olabiliyordu.
Yarış kariyerinin daha en başlarında fark etti ki
ne ekersen onu biçiyorsun.
Bu, onun düsturu oldu.
Kesinlikle tam bir bağlılık olmalı.
Savaş gibi.
Her şeyini ortaya koymazsan üstün gelme şansın da olmaz.
Michael Schumacher'in felsefesi buydu işte.
Arabada her şey kusursuz olmalıydı.
Her zaman detaylara dikkat ederdi
ve bizden de aynı şeyi yapmamızı talep ederdi.
İnsanlarla olan ilişkisinde de çok detaycıydı.
Her zaman gülümserdi.
Herkese "Teşekkür ederim" ve "Lütfen" derdi.
Çok gergin olduğu dönemlerde bile.
Detaylar konusundaki hassasiyetini bizlere de gösterirdi yani.
Onun için araba önemliydi, takım önemliydi, herkes önemliydi.
Michael'ın fark yarattığı günler olurdu.
Bir pilot bu konularda çok etkili olabilir ve takımı motive edebilir.
Michael tüm çalışanları tanırdı. Adlarını ve bazen eşlerinin adlarını da biliyordu.
Onlarla futbol oynardı. İnsanları çok iyi motive ederdi.
İnsanlar da Michael'ı desteklemek
ve onu başarılı kılmak için çok büyük emek harcardı.
Herkesi şevklendirmeyi başarabilirsen
onlar da senin için her şeyi yapar ve bundan keyif duyar.
Bence kilit nokta bu.
O geldiğinde, makarnalarını yapan adam bile mutlu olurdu
çünkü her zaman ona teşekkür edip "Senin makarnanın üstüne yok" derdi.
"Pasta aglio e olio! İşte budur!" derdi.
Bunu çok severdi.
Aşçı bile ekibin ayrılmaz bir parçasıydı.
Kendimizi güvende hissetmemizi sağlayan büyük bir aileydi.
Mekanikerlerim ve mühendislerim hakkımda ne düşüneceklerini biliyor.
Bana yüzde yüz güveniyorlar, ben de takıma öyle.
Tüm gün pistte olduğumda, her seferinde
arabayı daha hızlı yapmak için neleri değiştirebileceğimi düşünürüm.
Islak lastikleri test etmek için pisti sularlardı.
Ara lastikleri test ederlerdi.
Hava kararana dek kalma niyetindelerse farklı şeyler denerlerdi.
Arabayı geliştirmeye ve Grand Prix'nin izleyicisi dışında
test yapmaya harcadığı saatler inanılmazdı.
Sabah sekizde testlere başlardık.
Bazen akşam sekizde bitirdiğimiz olurdu.
Kendisinden çok şey beklerdi.
Rakiplerindeki kadar iyi olmayan araçlarda sonuç almaya çalışmak için
sınırları zorluyordu resmen.
McLaren açık ara çok daha iyiydi
ve onlara yetişmemize imkân yoktu.
Bu onu cidden sinir ediyordu.
Herkesi edeceği gibi.
Ekibi ile birlikte Ferrari'yi geliştiren ve çok daha
rekabetçi bir hâle getiren Schumacher yeni bir rakibi olduğunu fark etti.
Son Uçan Finn, Mika Häkkinen.
Daha ilk testten sonra
Mika Häkkinen elinde müthiş bir silah olduğunu biliyordu.
McLaren o yıl roket gibiydi resmen.
Ferrari de onlarla aşık atabilmek için
aracı geliştirmek adına sıkı çalışmalıydı.
Mika Häkkinen önde. Michael Schumacher nerede?
Püskürtülen sular her yeri sarıyor.
Mika Häkkinen'in önü açık elbette.
Mika Häkkinen en başından beri onu zorluyor.
Sarkaç yıl boyunca Häkkinen ve Schumacher arasında gidip geldi.
Häkkinen birkaç hata yaptı. Schumacher'in harika yarışları oldu.
Ve dünya şampiyonası için mücadele etti.
Michael şartları çok zorluyordu.
Kazanmaya yaklaşımı korkunun olmamasıydı.
"Yaralanabilirim ya da başkası yaralanabilir" gibi düşünceleri yoktu.
Michael'la konuşmaya gittim.
Dedim ki "Bak, böyle yapamazsın dostum.
"Saatte 300 kilometre gibi yüksek bir hızla giderken
ve ben de çok daha hızlı gelirken beni engelleyemezsin."
O ise böyle omuzlarını silkti sadece "Mike, yarışıyoruz burada" dedi.
Başkasının başarısından keyif alıp buna saygı duyardık.
Karşılıklı olarak.
Özel hayatlarımız bir yana yarış pistinde rakiptik.
Yani arkadaş olmak zordu.
Bence iki taraf var.
Yarış pilotu Michael vardı.
Ödün vermeyen, hızlı, azimli ve zorlu bir yarışçı.
Bir de tabii özel hayatındaki aile babası Michael vardı.
Onunla bir sürü sosyal etkinlikte karşılıklı içki içtik.
Purosunu yakardı ve tamamen farklı bir insandı.
Çünkü o esnada bir rekabet içinde değildik.
Sadece birlikte güzelce sosyalleşiyorduk.
Partilere ilk gelen ve son çıkan kişiydi.
Çok severdi.
Çok gülerdik, çok eğlenirdik.
Çocuklar bile hâlâ ne kadar eğlendiklerini hatırlar.
Michael, insanları havuza atmaya bayılırdı.
Kendimizi hep havuzun içinde bulurduk.
Michael hep yapardı bunu.
Düğünümüzde bile insanlar havuza atılmıştı.
İyi şarkı söyleyemezdi.
İyi yapamadığı şeylerden biriydi.
Ama sözlerini bildiği için her zaman "My Way" şarkısını söylerdi.
Çok komik olurdu.
Ama tek başına kaldığı bir sürü an da olurdu.
Kimse yanına yaklaşamazdı.
Bence Michael'ı tanımak çok zordu.
Anlaşılması gerçekten zor…
İnsanlara bir sınır çekerdi.
Michael çok şüpheli biridir.
En başından beri de öyle oldu hep.
Birini tanıdığını veya güvenebileceğini düşündükten sonra
kendini tamamen açar.
Bunu en başta sadece bana karşı yapmadı,
diğer arkadaşlarına da böyleydi.
Ama her zaman çok şüpheci biri olmuştur.
Bunu söyleyebilirim.
Ama bir kez de kendini açtı mı, sonuna kadar açar.
SPA BELÇİKA 30 AĞUSTOS 1998
Dünya Şampiyonası'nda
Mika Häkkinen, Michael Schumacher'in yedi puan önünde.
Ön sırada yanında
takım arkadaşı David Coulthard var.
Ön sıra McLaren'dan oluşuyor yani.
Mika Häkkinen bu seneki 13 yarış içinde…
SCHUMACHER'İN SCUDERIA FERRARİ'DEKİ ÜÇÜNCÜ SEZONU
…dokuzuncu kez yarışa en önde başlıyor.
Beş ışık da yandı.
Başladık!
Häkkinen yine önde ilerliyor.
Irvine soldan yaklaşıyor.
Damon Hill harika bir başlangıç yaptı ve önde!
Damon Hill, La Source'taki herkesin önüne geçiyor.
Schumacher dıştan geliyor ve Häkkinen'e çarpıyor.
Schumacher, Häkkinen'e çarptı.
Häkkinen yarışa erken veda edince
Schumacher'in bundan faydalanması için bir fırsat doğmuştu.
Häkkinen hiç puan alamayacakken, 10 puan kazanmak için.
Bu da, şampiyonluk için olan uzun
ve zorlu savaşta kilit nokta olacaktı.
Michael Schumacher şu anki konumunda kalabilirse
Dünya Şampiyonası'nda üç puan farkla liderliğe oturacak.
Parkur suyla kaplı.
O devasa lastikler her yere su sıçratıyordu.
Aracın peşindeyken de diğer arabayı, yol kenarını, hiçbir şeyi göremiyordunuz.
Michael açık ara farkla kazanıyordu.
Takım bana dedi ki "Lider sana tur bindirmeye geliyor."
Ama yağmurda bir şey göremiyorduk.
Küçük aynalar var ama su püskürtülürken diğer aracın yerini göremiyordunuz.
Yüksek hızda girilen bir viraj olan Blanchimont'a girerken
onun tur bindirmesini bekliyordum.
Bu korkunç şartlarda Coulthard'ı da göz ardı etmeyelim.
Olamaz! Michael Schumacher, David Coulthard'a çarptı.
Ve Belçika Grand Prix'sinde yarış dışı kaldı.
Schumacher, onu geçmeye çalışırken daha dikkatli olabilirdi.
Michael bu kazada, nasıl diyeyim, kesinlikle pasif konumdaydı.
İlk kısımda Coulthard'ın kenara çekip Michael'a yol vermesi çok kolay olurdu.
Ama bunu yapmadı. Kalıp işi zorlaştırdı.
Bence David ayağını gazdan çekti.
Islak zeminde asla yapılmaz bu.
Pilotlar bir şey göremez çünkü.
Ayağınızı gazdan çekemezsiniz. Michael da ona çarptı.
…Şampiyona sıralamasında.
Şimdi ne yapıyor?
Pit alanından bir hışımla çıkıyor ve muhtemelen… Ona bakın!
"Hakemin yanına gidiyorum" diyor.
Coulthard'a gidiyor.
David Coulthard'la konuşacak.
Kızgın olduğunu anlamıştım. Boynu kıpkırmızıydı.
Gözleri de… Tabii takım bizi ayırdı.
Beni öldürmek mi istiyorsun lan?
Ecclestone'un otobüsünde havayı yumuşatmaya çalıştık.
Ona dedim ki "Kazadaki rolümü kabul ediyorum
ama sen de biraz sorumluluk almalısın."
"Hayır, ben öyle görmüyorum" dedi.
"Ama Michael, doğruya doğru, arkadan sen bana çarptın!
Geri gidip de ben sana değil" dedim.
Sohbet öyle ilerledi ki sonunda şöyle dedim:
"Sonuçta bazen sen de yanılabilirsin."
Bir süre düşündü ve "Hatırladığım kadarıyla hayır" dedi.
Beklenti ve hayal kırıklığı artmaya devam etti.
TEK KRAL SCHUMMY
Çünkü insanlar şöyle düşünüyordu:
"Michael geldiği için Ferrari kesin kazanacak."
SONSUZA DEK SCHUMMY
MICHAEL SCHUMACHER İLAH
96'da geldi
ve 97, 98, 99'a kadar kaldı.
Öyle bir noktaya geldik ki
Michael bize uygun bir pilot mu yoksa Häkkinen gibi biri mi lazım, dedik.
SILVERSTONE BÜYÜK BRİTANYA 11 TEMMUZ 1999
Mika Häkkinen muhteşem bir formda.
1999 SCHUMACHER'IN DÖRDÜNCÜ SEZONU
Bu sabah eleme turları yapıldı ve Mika Häkkinen bu turlardaki en hızlı
ve rahat şekilde en hızlı pilottu.
Michael Schumacher, bu sabahki ısınma turlarında
0,7 saniye daha yavaştı.
Mika Häkkinen'in ardından en hızlı ikinci pilottu.
Ve Silverstone'daki
yarış başlıyor!
Şimdi!
Ön teker kokpite çarpmıştı
ve orada bir yere sıkışıp kalmıştı.
Çıkamıyordum ve bacağımı çekmeye çalışıyordum
ama sıkışmıştı.
Orada öylece dururken biraz sakinleştiğimi fark ettim.
Ve birden kalp atışımın gittikçe yavaşladığını fark ettim.
Aniden de tamamen durdu.
Şöyle düşündüm: "Öbür dünyaya giderken böyle hissediliyormuş herhâlde."
Evde olduğumu hatırlıyorum.
O çarşafların arkasından bize el salladı.
"Her şey yolunda" demek için.
İşte o an "Aman Tanrım!" dedim.
Ama genel olarak
her yarışından sağ salim çıkmayı başarmıştı.
O yüzden koruyucu melekleri olduğundan emindim.
Ona göz kulak olacaklardır, diyordum.
Kendi kendime ördüğüm koruyucu bir duvar mıydı bu
yoksa safça bir düşünce miydi,
bilemiyorum.
Ama Michael'ın başına bir şey gelebileceği
asla aklımın ucundan geçmezdi.
99'un sonunda dört sezondur birliktelerdi.
Bazı yarışları kazanmışlardı, rekabetçiydiler
ama daha sabırlı olmak gerekiyordu.
İnsanlar merak etmeye başlamıştı.
Michael Schumacher ve Ferrari için zafer olacak mı hiç?
Bir kazanan olduğunu biliyordu, şampiyon olduğunu biliyordu.
Çok yaklaştığımızdan emindik
ama şampiyon olamamıştık.
Öyle olunca da bazı şüpheler doğmaya başlar.
Beni endişelendiren şey bir fikrimin olmaması
ve bu da doğal bir durum.
2000 sezonunun ilk kısmında işler istediğimiz gibi gitmiyordu.
Ve sezonun ortasında kendimizi birden
kazanabileceğimize inanmanın zor olduğu bir noktada bulduk.
Tüm takımın niteliklerini sorgulamaya başladık.
Michael'ın da öyle.
Artık her yarışı kazanmak zorundaydık.
Çünkü kazanmazsak dünya şampiyonu olmayacaktık.
MONZA İTALYA 10 EYLÜL 2000
Kritik bir noktadayız. Schumacher önde. Häkkinen ikinci sırada.
SCHUMACHER'İN FERRARİ'DEKİ BEŞİNCİ SEZONU
Schumacher, Häkkinen'in orada olup olmadığını görmek için
aynaya bakıyor.
Michael Schumacher, İtalya'daki Monza'da kazanıp
dünya şampiyonasında Mika Häkkinen'le arasında olan
farkı kapatıyor.
41. zaferiniz. En çok yarış kazananlarda Ayrton Senna'yla ikincisiniz.
Bu rekorlar sizin için önemli mi?
Evet. Benim için çok önemli.
MONZA'DAKİ BASIN TOPLANTISI 10 EYLÜL 2000
Affedersiniz.
Sağ ol Michael.
Mika, Michael son iki yarışta McLaren'ın aracının daha hızlı olduğunu
söyleyebilecek kadar mütevazı davranmıştı.
Sence bugün Ferrari'nin aracı daha mı hızlı?
Ara verebilir miyiz?
SUZUKA JAPONYA 8 EKİM 2000
Gerginlik ciddi anlamda dayanılır gibi değil.
Avuç içlerim terliyor.
Başından sonuna kadar yürekleri hoplatacak gerginlikte
bir yarış bekliyorum.
Suzuka'daki unvan yarışması onun şampiyonluk için dördüncü final yarışıydı.
Ve muhtemelen Schumacher'in Formula 1 kariyerinin en önemli yarışıydı.
Ferrari de Häkkinen'in hızını biliyordu.
Adamın işi hızlı olmaktı. Karmaşık biri değildi.
İnanılmaz ve hayran bırakacak derecede hızlıydı.
Sanki meditasyon yapıyor gibi başı önde, gözleri kapalı
ve sadece yarışı tamamlamayı düşünüyor.
Michael Schumacher'in bu şampiyonluğu kendisi ve Ferrari için alması gerek.
Öte yandan Häkkinen ise çok rahat bir durumda.
1997, 1998 ve 1999'da son yarışı kaybetmiştik.
2000'de de aynısı olabilirdi.
Gözler onlarda.
Japonya Grand Prix'sinde dört ışık, beş ışık.
Başlıyor! Schumacher doğruca yolu kesip Häkkinen'i duvara doğru sürüyor.
Ama Häkkinen yine kurtuluyor!
Geçen yıl ve önceki yıl olduğu gibi liderliği ele geçiriyor.
Michael Schumacher için çok kötü bir haber.
Yarışın lideri Häkkinen
22'nci turun sonunda ilk pit stopunu gerçekleştiriyor.
Michael Schumacher tabii ki önde.
Bastırıp öne geçme şansının bu turda olduğunun farkında.
Ve Michael geliyor. James, orada mısın?
Evet Martin. Hesabıma göre Häkkinen 13 turluk yakıt aldı, hepsi bu.
7,4. Michael Schumacher'in yakıtı biraz daha fazla.
Şuna bakın! Sağdan Mika Häkkinen geliyor.
Ve Schumacher'in hemen önünden geçecek.
Mevcut durum değişmedi.
McLaren mekanikerleri ikinci pit stop için çıkıyor.
Häkkinen yarışta öndeydi.
Epey bir süre yarışta önde gitti.
Bir ara pit stopların bitmesini beklediğimiz bir an oldu.
Piste baktığımda Mika'nın çıktığını görebiliyordum.
Häkkinen, 7,4.
Önümüzdeki iki tur, Japon Grand Prix'sinin sonucunu belirleyebilir.
Yine pit stoptayız. James!
Evet, bu turda Häkkinen'in yarım saniye önünde.
26,8 saniye önde.
Dikkat et Michael. Çıktığında orada olacak.
Seni yönlendireceğim. Çok iyi gidiyorsun. Durum gayet iyi.
Durum şahane Michael! Aferin. Muhteşemsin.
Sadece yola devam et.
Michael Schumacher piste yeniden girdi
ve Mika Häkkinen'in önünde.
Maç kornaları çalınıyor çünkü çoğu ülkede olduğu gibi
Japonya'da da Ferrari hayranları mevcut.
İnanamıyorlar!
Ferrari mekanikerleri çıkıyor.
Kahramanları Michael Schumacher'i karşılayacaklar.
Michael, yayına giriyorsun. Bizlerle duygularını paylaşır mısın?
Siktir!
Harikasın Ross!
Hepiniz öyle.
Aman tanrım!
Siktir! Başardık!
Sağ olun! Corinna'yı benim yerime kocaman öp.
İşte sevinç gösterileri. Şuna bakın!
Michael!
Nihayet 2000'de şampiyonluğu kazanınca
omuzlarında taşıdığı tüm o yük gitmişti.
Artık kimseye borçlu gibi hissetmiyordu.
20 yılı aşkın Ferrari'nin istediği şampiyonluğu onlara kazandırmıştı.
O andan itibaren her şey artıya geçmişti.
Ondan sonra da özgürce sürdü.
Tüm kalbiyle sürdü. Tutkuyla sürdü.
Şöyle rahat bir hisle sürüyordu:
"Sevdiğim şeyi yapıyorum ve artık kimseye bir borcum yok."
Ve yine başka bir seviyeye geçmişti.
Ulaştığı kusursuz hız sebebiyle Michael'ı izlemek çok heyecan vericiydi.
Tamamen konsantrasyona
ve bağlılığa dayanan bir tarzdı bu.
Viraja saatte 240 kilometreyle girip yeteneğiniz sayesinde diğer tarafa
güvenli bir şekilde geçebileceğinizi bilmek özel bir lütuftur.
Michael'ın doğal yeteneğiydi bu. O doğal hızı herkesten daha üstündü.
Michael'ın özel bir yanı da bunu boşa harcamamış olmasıydı.
O doğal yeteneğinden faydalanabilmek için
elinden gelen her şeyi yaptı.
Michael biraz korkusuzdu ve insanlar bunu biliyordu.
Onunla rekabete girip kazanabileceklerini bilemezlerdi.
Michael sınırını bildiği için böyle düşünmezdi
ama diğerleri "Biraz riskli bir durum" diye düşünüp geri çekilirdi.
Michael geri çekilmezdi.
Tam bir profesyoneldi ama bize bir kalbi olduğunu göstermiştir.
Bir lider karizması vardı onda
ve bize verdiği büyük hediye de buydu.
Formula 1'e yaptığı katkı buydu.
Michael Schumacher, Formula 1 yarışının epey maceralı bir gününde
yedinci Formula 1 Dünya Şampiyonluğu'nu kazanıyor.
Tarihe geçen bir an!
Go-kart kullanmaya başladığımdan beri benim idolümdür.
Üzerimde büyük etkisi var.
Yarış pilotu Michael Schumacher benim kahramanım, yarış kazanma motivasyonum.
Bu spora hayranım
ve diğer yarış pilotlarını da biliyorum ama onun gibisi yoktu.
Uygulama şekillerinin dehasında bir güzellik vardı.
Onun ve takımın uygulamalarında.
Her yıl üst üste, çizgiyi hiç bozmadan kazanmak inanılmaz zor bir şeydir.
Bunun çok nadiren olması da kanıtıdır bunun.
Schumacher ve takımın da 2000'den 2004'e kadar
olan dönemde başardıkları da öyle.
Rakiplere hiçbir şans tanımamaları, rakibe asla umut vermemeleri
kesinlikle inanılmaz bir şeydi.
Dokunulmaz hâle gelmişti.
İnsanlar, onun hâkimiyet dönemine dönüp bakınca
bu sporun altın çağı olarak görüyor.
Öyleydi de. Üst üste beş yıl şampiyonluk kazanmıştı.
İnsanlar bunu asla unutmayacak.
Onunla yarışa gittiğimizde
büyük bir kargaşa görürdük.
Onun harika olduğunu düşünen ve ona hayran olan bir sürü insan olurdu.
Muhteşem gelirdi bana bu durum.
Şöyle derdim:
"Evet, o benim babam ve babam olduğu için çok mutluyum."
Babama karşı büyük bir saygım var.
Ona karşı hep öyleydim. Farklı bir enerjisi vardı.
Bir odaya girdiğinde herkes sessizleşirdi.
Ben böyle hatırlıyorum.
Ben de sessiz kalanlardan biriydim.
Ama dediğim gibi, odaya girdiğinde kahramanımı görürdüm.
O yüzden ona her baktığımda şöyle düşünürdüm:
"Evet, ben de böyle olmak istiyorum."
Çok güçlü biri, çok huzurlu bir yapısı var.
Bu yılın sonunda, takımla birlikte verdiğim karara göre…
MONZA İTALYA 10 EYLÜL 2006
…yarıştan emekliye ayrılacağım.
Her zaman
yaptığım işi destekleyen
aileme teşekkür etmek istiyorum.
Onların desteği ve verdiği güç olmasa bu işte, bu sporda
ayakta kalmam ve performans sergilemem
bence imkânsız olurdu.
Onlara ne kadar teşekkür etsem azdır.
Artık tutkum ve motivasyonum
kalmadığı için emekli oldum kısacası.
Yoruldum.
Kendine farklı aksiyonlar buldu.
Öylece evde oturup kalmadı.
Oraya buraya giderdi.
Bir şeyin ardından başka bir şey yapıp dururdu.
Michael yerinde duramazdı.
Mesela hava güzelse
"Hava dalışı yapacağım!" derdi.
Bir kere de değil, 24 kere.
Formula 1'den ayrıldıktan sonra "Şimdi ne yapacağım?" diyordu.
"Ne yapmalıyım?" derdi bana. Ben de "Seninle ralli yapabilirim.
Harita okumada pek iyi değilim ama deneyebilirim" derdim. "Asla!" derdi.
STUTTGART ALMANYA 25 OCAK 2010
Bence Michael'ın dönüşü kişisel arzu ve tatmininden kaynaklanıyordu.
Kanıtlayacak bir şeyi yoktu.
Ama belli ki sürme ihtiyacı duyuyordu.
Rekabet etmek ve Mercedes macerasına katılmak istiyordu.
Yeni bir aşamaydı bu, onun için tamamen farklı bir yaklaşım tarzıydı.
Formula 1'i yeni bir açıdan deneyimleyebileceğini düşündü.
Artık dünya şampiyonası için yarışmak
ona heyecan vermiyordu.
Ve bir noktaya kadar da büyük keyif aldı.
Sürüş performansı olarak asla onun seviyesinde değildim.
Ama kariyerimin sonuna doğru, son senemde 37 yaşındayken
şunu kesinlikle fark ettim ki
kendime koyduğum hedeflere ulaşamamaya başlamıştım.
Çünkü yaşlanıyorsun sonuçta. Hayatın cilvesi bu.
Yarışlar sırasında yurt dışında kalırdık.
Geri dönmek mantıksızdı çünkü.
Sık sık "Burada ne yapıyorum?
Ailemi özledim. Neden bu kadar uzaktayım?" derdi.
"Eskiden olduğu kadar önemli olmadığını fark ettim.
Benim için en önemli şey ailem artık."
MÉRIBEL, FRANSA
Formula 1 tarihinin en başarı pilotu
Michael Schumacher hastanede.
29 ARALIK 2013
Michael Schumacher şu an kritik bir durumda.
Méribel'deki olaydan kısa süre önce bana "Kar iyi yağmamış.
Dubai'ye uçup orada hava dalışı yapalım" demişti.
Kader, öngörülemeyen bir şey.
Kader genelde Michael'ın yüzüne gülmüştü.
Ama bu sefer maalesef talihsizliğin kurbanı oldu.
29 Aralık 2013'te
Michael ve ailesinin hayatı altüst oldu.
Ailesinin hayatı bir dakika içinde tamamen değişti.
Bir baba, çok güçlü bir lider
harika bir kişiliğe sahip bir insan
bir anda paramparça oldu.
Ben hiç…
…olanlar için Tanrı'yı suçlamadım.
Tamamen bir talihsizlikti.
Herkesin başına gelebilecek bir talihsizlik.
Şöyle demeyi hiç hoş bulmuyorum:
"Bu neden Michael'ın başına ya da bizim başımıza geldi?"
Peki o zaman başkalarının başına neden geliyor?
Tabii ki Michael'ı her gün özlüyorum.
Ama onu tek özleyen ben değilim.
Çocuklar, akrabalarımız,
babası, çevresindeki herkes.
Yani herkes Michael'ı özlüyor
ama Michael burada.
Farklı bir şekilde de olsa o burada.
Bunun bize güç verdiğini fark ettim.
Birlikteyiz.
Evde birlikte yaşıyoruz.
Terapi yapıyoruz.
Michael'ı iyileştirmek için ve rahat olmasını sağlamak için
elimizden geleni yapıyoruz.
Ailemizi ve bağımızı hissettirmeye çalışıyoruz.
Ve ne olursa olsun elimden geleni yapacağım.
Hepimiz öyle.
Şu an geçmişi düşündüğümde
aklıma gelen görüntülerde
genelde dördümüzün eğlendiği zamanlar var.
Anılarımız aklıma geliyor.
Çimenlerde go-kart kullanışımız.
Dışarıda gezdiğimiz anları hatırlıyorum.
Midilliyle, at arabasında otururken.
Büyük keyif aldığım
pek çok anı var.
En çok eve geldiği zaman sevinirdik.
Çok güzeldi.
Çünkü muhtemelen çok yorgun olsa da
döndüğü zaman bizimle saatlerce oturup vakit geçirirdi.
Ama bunu fark etmezdik.
Eve geldiği için sevinirdik sadece.
Kazadan sonra; geçmişte bu yaşadıklarımız,
bu anlar,
birçok kişinin ailesiyle yaşadığı bu şeyler
artık yok ya da daha az yaşanıyor.
Ve bunu
biraz haksızlık olarak görüyorum.
Sanırım babam ve ben
şu anda birbirimizle farklı bir şekilde anlaşırdık.
Benzer bir dil konuştuğumuz için aslında.
Motor sporu dili.
Ve konuşacak çok daha fazla şeyimiz olurdu.
Genelde hep bunu düşünüyorum açıkçası.
Öyle olmuş olsaydı
ne kadar güzel olacağını.
Bunun için her şeyden vazgeçebilirdim.
Evet.
Aile olarak devam etmeye çalışıyoruz.
Michael da bunu isterdi ve hâlâ da istiyor.
Kendi hayatlarımızı yaşamaya çalışıyoruz.
Her zaman dediği gibi "Özel hayat özeldir."
Özel hayatından mümkün olabildiğince
keyif alabilmesi
benim için çok önemli.
Michael bizi hep korudu ve şimdi de biz Michael'ı koruyoruz.
ONLAR OLMASA BU FİLM OLMAZDI
Alt yazı çevirmeni: Verda Tuna