Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪(เอชเอ็มเอ็มเอฟ กู๊ดบอย ‪แหลมแห่งพายุ)
‪(ปี 1980)
‪ได้เวลาลุยแล้ว
‪เป้าหมายห่างออกไปครึ่งกิโล ‪ทางตะวันตกเฉียงใต้
‪อย่าทำพลาดล่ะเหล่าแมวน้ำ
‪ฉันไม่เคยพลาด
‪อู้ ลูกโป่งมรณะเอ็กซ์-47
‪งานนี้อาจถึงตาย
‪- ฉันจะโทรหามนุษย์ ‪- ไม่
‪เราทำได้
‪แคล็กการ์ต แน่ใจเหรอว่าเราไม่ควรเรียกมนุษย์
‪ฉันว่าเราควรเรียกมนุษย์นะ
‪ถ้านายตัดสายไฟผิดล่ะก็ เราทุกคนก็จะ…
‪ตูม!
‪- ความเจ็บปวด ‪- สวิตช์
‪สมาธิ
‪สมาธิ ใช่
‪ทำไมนานนักล่ะแคล็กการ์ต
‪ฉันมีถ่ายแบบกับเนชันแนลอะควาติก
‪นี่มันไม่ได้ง่ายเหมือน… นะดอล์ฟ
‪แถวตรง
‪เด็กดีของฉันอยากกินปลาซาร์ดีนอร่อยๆ ไหมจ๊ะ
‪เราไม่ได้ทำเพื่อของกินอร่อยๆ
‪เราทำเพื่อเกียรติยศ เพื่อหน้าที่ เพื่อ…
‪ก็ใช่น่ะสิ
‪ที่นี่ก็ยกนิ้วให้ฉันหน่อย
‪(เอ็กซ์-47)
‪วิ่ง
‪(กู๊ดบอย)
‪แคล็กการ์ต ฉันยังไม่อยากตาย
‪ก่อนที่ฉันจะได้
‪รูปที่ฉันถ่ายแบบ
‪ไม่
‪เดี๋ยวนะ ฉันเป็นโลมา ฉันไม่เป็นไร
‪เตรียมรับแรงกระแทก
‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪(ปัจจุบัน)
‪แล้ว… แผนคืออะไร
‪ไม่น่าถาม ดับเครื่องชนโลด
‪ที่ฉลาดกว่านี้มีไหม
‪เอาเป็นกระบวนท่าหนึ่ง-สอง-17 ไปหลัง ‪ข้างหน้า พลิกออกแบบเดิมไหมล่ะ
‪หา
‪ใช่ ซับซ้อนไป
‪อ๋อ เซอร์ไพรส์จู่โจมไง
‪โจ่งแจ้งไป
‪เซอร์ไพรส์จู่โจมแบบซุปเปอร์ซีเคร็ทไหม
‪สาม…
‪สอง…
‪เซอร์ไพรส์จู่โจมแบบซุปเปอร์ซีเคร็ท
‪ควินน์ ทำไมนายต้องตะโกนชื่อแผนตลอดเลย
‪ฉันอินไปหน่อย ‪แต่มันเป็นแผนที่ดีมากเลยนะ เร็วเข้า
‪ทำอะไรน่ะ
‪อาจจะมีตัวที่นายก็รู้ว่าอะไร ‪ซุ่มอยู่นอกนั่นก็ได้
‪ฉลามกินแมวน้ำที่หิวกระหายแค่ไม่กี่ตัว
‪ทำอะไรแมวน้ำที่กล้าหาญที่สุด ‪ในมหาสมุทรไม่ได้หรอก
‪ฉัน เจอราลโด้ผู้ยิ่งใหญ่ ผู้ที่ครั้งหนึ่ง ‪ได้หนีรอดจากพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ
‪โดยใช้แค่ไหวพริบและหน้าตาที่สมส่วนไร้ที่ติ
‪รอเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟังมานานแล้วล่ะสิ
‪อาจจะ
‪อาจจะไม่
‪มันคือส่วนหนึ่งของพลังลึกลับของฉัน
‪เรายังเห็นนายอยู่
‪ไปเถอะ กลับบ้านกัน
‪ไว้ค่อยจับปลาพรุ่งนี้
‪ไม่
‪เราจะจับปลาให้ได้วันนี้
‪ไม่รู้สิควินน์
‪รอตรงนี้
‪ฉันจะกลับมาก่อนที่นายจะพูดว่า ‪"นี่เป็นไอเดียที่โง่ชะมัด" ซะอีก
‪นี่เป็นไอเดียที่…
‪ควินน์ รอด้วย
‪ไม่เอาน่า นี่มันเจ๋งกว่าปลาเยอะเลย
‪งั้นเหรอ
‪นายไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันคืออะไร
‪ไม่เอาน่า
‪ทำไมฉันจะไม่รู้
‪มันคือของสักอย่างที่สุดว้าว… เงาวับ
‪สุดว้าวอะไรนะ
‪นายเห็นนั่นไหม
‪มันจะมีผลอะไรไหม ‪ถ้าฉันจะแกล้งทำเป็นไม่เห็น
‪ใครอยากจะเข้ามาในรูบนหน้าฉันบ้าง
‪- หลบไป ‪- ไม่ หามื้อเที่ยงเองสิ
‪ว่ายเอาชีวิตรอด
‪- เราซวยแล้ว ‪- ฉันไม่อยากเป็นอาหาร
‪นี่สแนป หน้านายทิ่มเข้าไปใน…
‪อีกทางนึงเพื่อน อีกทางนึง
‪บ้าหรือเปล่า ฉลามอยู่ข้างหลัง
‪ว่ายกลับมา
‪เบนจี้เหรอ
‪เบนจี้
‪เกือบไปแล้ว
‪มาเถอะ ใกล้ถึงบ้านแล้ว
‪ฉันบอกแล้วไงว่าพวกนายจะเข้ามาในรูหน้า
‪ไม่ รูหน้าฉันต่างหาก
‪มีไอเดียไหม
‪ไม่เอาเซอร์ไพรส์จู่โจมแบบซุปเปอร์ซีเคร็ทนะ
‪ม้วนเป็นเกลียว
‪- แน่ใจเหรอ ‪- ไม่ ไม่เลย
‪- สาม… ‪- สอง…
‪ม้วนเป็นเกลียว
‪มิน่าพวกนั้นไม่อยากเข้ามาในรูหน้าของนาย
‪ในนี้มันน่าขยะแขยง
‪ตามไป
‪ควินน์
‪ว่าไง
‪นายตะโกนชื่อแผนอีกแล้ว
‪แต่เราทำได้สุดยอดไม่มีที่ติเลย
‪นายถือว่าการที่จับปลาไม่ได้
‪แถมเกือบถูกฉลามกินสามครั้ง ‪สุดยอดไม่มีที่ติงั้นเหรอ
‪ใช่
‪ประมาณนั้น แนวๆนั้น อาจจะ
‪(เกาะแมวน้ำ)
‪ก็ไม่เชิง ไม่ ไม่เลย ไม่แน่นอน
‪นั่นคือความล้มเหลวโดยสิ้นเชิง
‪นี่มันที่ของฉัน
‪ไม่ ของฉัน
‪- ของฉัน ‪- ของฉัน
‪- ฉันจะไม่ไปจากตรงนี้ ‪- มันเป็นของฉัน
‪นายรู้ใช่ไหมว่าที่นายทำลงไปข้างนอกนั่น ‪มันโง่มาก
‪โง่แต่คุ้มสุดๆ ดูสิ ‪เราใช้มันทำสัญญาณไฟได้
‪ตาฉัน
‪ฉันไม่ได้พูดถึงของชิ้นนั้น
‪ฉันหมายถึงที่นายกลับมาหาฉัน ‪นายอาจจะถูกกินก็ได้
‪พวกเราต้องดูแลกันและกัน
‪(จ่าแคล็กการ์ต ‪เอชเอ็มเอ็มเอฟ)
‪ใช่ ไม่ว่ายังไงก็ตาม
‪ฉันเป็นฉลามกินแมวน้ำ
‪แปะ นายอยู่ในห่วงโซ่อาหาร
‪เอาล่ะนักล่าตัวน้อย ‪ได้เวลาอาหารเย็นแล้ว
‪เพรียง
‪รสชาติเหมือนทรายและความผิดหวัง
‪พวกเขาคงจะผิดหวังเป็นพิเศษวันนี้
‪มันต้องมีวิธีที่ดีกว่านี้สิ
‪อ๋อ มีสิ
‪เคล็ดลับคือเลียหินเพิ่มรสชาติ
‪แล้วก็จ้องตรงๆ ไปที่พระอาทิตย์
‪พอปวดแสบปวดร้อนแล้วก็จะหายผิดหวังเอง
‪ขอบใจนะเบ็ธ แต่ฉันหมายถึงเรื่องทั้งหมด
‪เสี่ยงชีวิตทุกวันเพื่อจะจับปลาให้ได้สักตัว
‪- ใช่ ‪- ฉันเบื่อเพรียงชะมัด
‪เพรียงแย่ที่สุด
‪ไม่ต้องกังวลแมวน้ำทั้งหลาย
‪ใกล้เวลาล่าปลาซาร์ดีนแล้ว
‪เราทุกคนจะได้กิน
‪- ใช่ ฉันชอบปลาซาร์ดีน ‪- หายกังวลเป็นปลิดทิ้งเลย
‪- แล้วฉลามล่ะ ‪- ฉลามเหรอ
‪เขาพูดถูก ‪ฉันไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นเลย
‪แทบจะไม่ใช่ปัญหา
‪ฉันเจอพวกฉลามข้างนอกนั่นนับครั้งได้
‪ฉันเชื่อนะ
‪- ไม่มีอะไรต้องห่วง ‪- ก็น่าเชื่ออยู่นะ
‪ควินน์
‪ว่าไง
‪ฉันหวังว่าพรุ่งนี้เราจะจับอะไรที่ดีกว่า ‪ของสักอย่างที่สุดว้าวเงาวับได้นะ
‪หิวจังเลย
‪นายว่าจริงๆ แล้วของพวกนี้มันคืออะไร
‪ใครจะไปรู้
‪แถวนี้มีซากเรือทุกรูปแบบ ‪ของประหลาดๆ ของมนุษย์เต็มไปหมด
‪อือ
‪ที่ของฉัน
‪ฝันไปเถอะ
‪เขาฝันอยู่
‪เบนจี้
‪ออกมาทำอะไรตรงนี้
‪ฉันจะไปหาอาหารให้พวกเรา ‪แถวนี้มีซากเรือทุกรูปแบบถูกไหม
‪และมนุษย์ก็ไม่เคยไปไหนต่อไหน ‪โดยไม่มีของกิน
‪กลับไปนอนได้แล้ว
‪ฉันเลี้ยงมื้อเช้าเอง
‪เชื่อฉันสิ ตอนนี้ฉันก็ไม่อยากทำอย่างอื่นหรอก
‪แต่มีไอ้งั่งคนนึงเคยบอกฉัน ‪ว่าพวกเราต้องดูแลกันและกัน
‪หมอนั่นต้องโง่มากแน่ ๆ
‪ทางนี้
‪ของกินของมนุษย์นี่น่าสนใจจริงๆ
‪ขยะ
‪นี่ก็ขยะ
‪- ไร้ค่า ‪- อร่อย
‪โจมตีด้านข้าง
‪ว้าว มหาสมุทรตรงนี้มันอันตรายนี่
‪นั่นน่ะสิ
‪ต้องมีของกินแน่ๆ
‪ใช่ พวกเราไง ถ้าเราออกไปตรงนั้น
‪เราจะเข้าไปและกลับออกมาก่อนที่นายจะพูด ‪ว่า "นี่เป็นไอเดียที่โง่ชะมัด" จบซะอีก
‪นี่เป็นไอเดียที่…
‪จะเสียเวลาทำไมเนี่ย
‪นายคิดว่าเกิดอะไรขึ้นกับของพวกนี้
‪คิดยังไงถึงถามอะไรแบบนี้
‪หาเรื่องใส่ตัวอยู่เรื่อย
‪มันก็แค่ว่าที่นี่มันเป็นที่ที่เราจะเจอ…
‪อย่าพูด
‪แหม ใจเย็นเพื่อน ฉันมั่นใจว่าเราจะ…
‪โทษที
‪สวัสดีเพื่อนตัวน้อย
‪สวัสดี
‪มีไรเหรอ
‪จะรีบไปไหน
‪ฉันยังไม่ได้แนะนำตัวเองเลย
‪ฉันชื่อไกรม์ส
‪พวกเธอเป็นยังไงบ้างวันนี้
‪โอเคไหม
‪รู้สึกดีไหม
‪สบายดีไหม
‪อะไร ฉันก็แค่ถามพวกเขาว่าสบายดีไหม
‪ใช่ เหมือนว่านายอยากจะแทะกระดูกพวกเขา
‪นั่นไม่ใช่สาเหตุที่เรามาที่นี่เหรอ
‪ก็เห็นๆ อยู่ แต่เราไม่อยากให้…
‪ตาฉัน
‪เราอาจจะหนีพวกนั้นได้ในนั้น
‪ม้วนเป็นเกลียวเหรอ
‪แน่ใจเหรอ
‪ว่าแล้วเชียว
‪สาม…
‪- สอง… ‪- หนึ่ง
‪เห็นไหม ฉันพยายามเรียนรู้ ‪ฉันไม่ได้ตะโกนชื่อแผน
‪เบนจี้
‪ไม่เอาน่า
‪ไม่เอาน่าเบนจี้
‪เบนจี้
‪นี่เขาเพิ่ง…
‪ไม่มีทาง
‪นายคืออาหาร
‪ใช่
‪จัดการเขา
‪ไม่ หยุดนะ
‪ไม่สมศักดิ์ศรีเลย
‪คิดจะย้อนศรห่วงโซ่อาหารก็เจอแบบนี้แหละ
‪ห่วงโซ่อาหารมาจูบครีบหางฉันได้เลย
‪ไม่ เธอจะกินเขาไม่ได้นะ ‪ฉันก็นึกว่าเธอได้บทเรียนแล้วซะอีก
‪ขอโทษจริงๆ
‪พวกเรานึกว่าเธอ…
‪เสียชีวิตในหน้าที่ โรเจอร์
‪ฉันชื่อไดฟ์วิ่งดี
‪- นี่โรเจอร์ ‪- โรเจอร์
‪และสุภาพสตรีที่มีวาทศิลป์คนนั้นคือเมย์เดย์
‪เธอสบายดีหรือเปล่า
‪อืม คือเธอพยายามจะกินปลาดาวนั่น ‪มาหลายปีแล้ว
‪ฉันว่ามันคงจะมีความสัมพันธ์ทางชีวภาพ ‪ที่เกิดขึ้นระหว่างพวกเขา
‪ฉันควินน์
‪ควินน์ ไปไงมาไงร่างไร้สติของเธอ ‪ถึงลอยมาน่านน้ำแถวนี้ได้ล่ะ
‪ฉันกำลังออกไปหาอาหารกับเพื่อน
‪เบนจี้
‪แมวน้ำแก่ๆ ตัวนึง เขาช่วยฉันไว้จากฉลาม
‪หนวดเฟิ้ม หน้าเกรี้ยวกราดแบบนี้
‪- แคล็กการ์ต ‪- โรเจอร์
‪พวกเธอพอจะรู้ไหมว่าเขาอยู่ที่ไหน
‪(เอชเอ็มเอ็มเอฟ กู๊ดบอย)
‪ฉันว่าเธอกลับไปหาฉลามยังจะปลอดภัยกว่า
‪ตาแก่นั่นไม่ชอบรับแขก
‪ไม่เลย แต่ดูเหมือนเขาจะชอบ ‪สร้างความเจ็บปวดให้แขกนะ
‪อ้าว เอ่อ ดีใจที่ได้รู้จักนะควินน์
‪ขอให้สนุกกับช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิต
‪ทราบแล้วเปลี่ยน จบการติดต่อ
‪นายมีเวลา 10 วินาที ‪ที่จะออกไปจากเรือของฉัน
‪ก่อนที่ฉันจะสอนนาย ‪ถึงความหมายของความเจ็บปวด
‪สิบ เจ็บปวดที่เหลือเชื่อ
‪เก้า เจ็บปวดแทบบ้า
‪แปด เจ็บปวดยิ่งกว่า
‪- วิธีที่คุณจัดการฉลามนั่น ‪- เจ็ด เจ็บปวดเหนือจินตนาการ
‪คุณทำได้ยังไง
‪การต่อสู้ด้วยครีบแบบพื้นฐาน
‪คุณสอนผมหน่อยได้ไหม
‪ลูกทีมของฉันเคยเรียกมันว่าอ.ง.ช.
‪อ.ง....
‪ไอเดียที่โง่ชะมัด
‪ทำไมถึงอยากเอาชีวิตไปทิ้ง
‪ของสักอย่างที่สุดว้าวเงาวับอีกอันนึง
‪อะไร หา อะไรนะ
‪มันเป็นของเพื่อนสนิทฉัน
‪โอ้
‪เข้าใจแล้ว
‪มหาสมุทรข้างนอกนั่นมันทั้งหนาว ทั้งมืด
‪ทั้งอันตรายแบบ "ตัดสายไฟทุ่นระเบิดผิดเส้น ‪ทั้งทีมก็บ๊ายบาย"
‪เจาะจงแปลก ๆ
‪นายกลับบ้านจะดีที่สุด ‪ดำเนินชีวิตของนายต่อไป
‪และปล่อยคนแปลกหน้าไว้ตามลำพัง
‪ทางเดียวที่คุณจะกำจัดผมได้ ‪คือสอนการต่อสู้ให้ผม
‪หรือโยนผมออกจากเรือ
‪ผมพูดได้แย่มาก
‪บทเรียนนั้นฟรี ทีนี้ก็ไปให้พ้น
‪(อาหารคืออาวุธ ‪อย่าให้เสียของ)
‪สอนผม ไม่งั้นปลาซาร์ดีนนี่จะโดนแน่
‪นายไม่กล้าหรอก
‪งั้นเหรอ
‪(ซาร์ดีนส์)
‪กระป๋องนั้นไม่ได้นะ รู้ไหมว่ามันหายากขนาดไหน
‪มากกว่าใครๆ
‪มากับฉัน
‪หลายปีที่ฉันได้รับใช้ชาติ
‪มันสอนฉันว่านี่คือสิ่งจำเป็น ‪ในการทำภารกิจให้สำเร็จ
‪รูปถ่ายเหรอ
‪ไม่ ในรูป
‪โลมาสูบซิการ์เหรอ
‪ไม่ใช่
‪ทีมทหาร
‪กล้าหาญ โง่หรือบ้าพอ
‪ที่จะติดตามนายไปในทุกๆ ภารกิจ
‪ไม่ว่ามันจะอันตรายแค่ไหน
‪คุณหมายถึงผมควรจะก่อตั้งกลุ่มแมวน้ำเหรอ
‪- อยากร้องอะแคปเปลลาไหม ‪- คลับแมวน้ำเหรอ
‪- เห็นได้ชัดว่านายไม่เคยไปขั้วโลกเหนือ ‪- เดี๋ยว
‪นึกออกแล้ว
‪ขบวนการแมวน้ำสี่ครีบ
‪ขอให้สนุกกับพวกฉลามนะ
‪ผมชื่อซีล ‪พวกคุณแมวน้ำทั้งหลายเป็นผู้ชมที่น่ารักมาก
‪ถึงเวลาแห่งค่ำคืน ‪ที่ผมอยากให้ทุกคนร้องตามไปกับผม พูดว่า…
‪ที่นี่พูดว่า…
‪เซ็นหางฉันหน่อย
‪ทีนี้พูดว่า… ควินน์
‪ควินน์
‪นายไปไหนมา
‪พอได้แล้ว
‪เบนจี้กับฉันไป…
‪มันมีฉลามตัวนึง
‪ลืมๆ มันไปให้หมดแล้วก็กินเพรียงซะ
‪- ไม่ ‪- หัวฉัน
‪ฉันเบื่อเพรียงน่าขยะแขยงนี่เต็มทน
‪ไม่ต้องห่วง มักจะมี…
‪ีอะไร ล่าปลาซาร์ดีนเหรอ ขอร้องล่ะ
‪เราทุกคนลงไปในน้ำ ‪และหวังว่าเราจะเร็วกว่าแมวน้ำตัวถัดไป
‪ไม่เหนื่อยใจที่ต้องทื้งเพื่อนไว้ข้างหลังบ้างเหรอ
‪ฉันก็ไม่อยากจะย้ำให้มันเจ็บปวดหรอกนะ ‪แต่ข้างนอกนั่นคือโลกของฉลามกินแมวน้ำ
‪- แมวน้ำทุกตัว ตัวใครตัวมัน ‪- ถ้าเป็นเรื่องระหว่างเขาหรือฉัน ฉันเลือกฉัน
‪ไอ้บ้าเอ๊ย ฉันนึกว่าเราเป็นเพื่อนกัน
‪- ที่ของฉัน ‪- ฉันนั่งตรงนี้มาหลายปีแล้ว
‪ฉันเบื่อที่จะหนีแล้ว
‪ฉันจะทำทุกอย่าง ‪ไม่ให้เราต้องสูญเสียแมวน้ำไปอีก
‪ฉันจะสู้กลับ
‪มีใครกล้าหาญ โง่และบ้าพอที่จะช่วยฉันไหม
‪ที่จริงมันก็ไม่ใช่ที่ของฉันหรอก ‪นายเอาไปเถอะ
‪แม้แต่สตีฟติงต๊องก็ไม่ได้บ้าขนาดนั้น
‪ขนาดฉลามยังคายเขาออกมา ‪เพราะรสชาติพิลึกเกิน
‪เอาละกลับมาที่เพลง
‪ขอร้องล่ะ หยุด ทุกคนต้องฟังฉัน
‪ควินน์ไม่มีทางรอด
‪เพราะเขาออกจะบ้า
‪พวกแมวน้ำงี่เง่า
‪ไม่โง่พอแม้แต่จะสู้กับฉลาม
‪ขอบใจนะเบ็ธ
‪แต่แค่ก้อนหินกับความปวดแสบปวดร้อน ‪มันไม่พอที่จะช่วยฉัน
‪เธอต้องการแมวน้ำที่กล้าหาญ โง่ ‪หรือบ้าพอที่จะสู้กับฉลาม
‪เธออยู่ที่นั่นเหรอ เป็นไงบ้าง ‪คะแนนหนึ่งถึงสิบ
‪ควินน์
‪พวกเขายังไม่ได้คิดค้นตัวเลขที่ต่ำพอ ‪ที่จะอธิบายได้
‪มองในแง่ดีสิ
‪ถ้าเธออยากสู้กับฉลาม เธอก็โง่แบบเห็นๆ
‪ดังนั้นเธอก็ตั้งทีมของตัวเองได้หนึ่งในสามแล้ว
‪ใช่ เธอพูดถูก
‪ฉันก็แค่ต้องหาคนที่กล้าหาญ ‪และใครสักคนที่…
‪เบ็ธ
‪- ฉันเหรอ ‪- ใช่
‪เธอคอยช่วยเหลือคนอื่น ‪ด้วยการบังคับให้เลียก้อนหิน
‪และเธอก็มองไปที่พระอาทิตย์แบบตรงๆ
‪งั้นเธอก็ต้องเข้มแข็งน่าดู
‪ฉันก็มีทักษะหลายอย่างนะ
‪แต่สำหรับฉัน การสู้กับฉลามมันมีแต่ตายกับตาย
‪ฉันจะหาปลาซาร์ดีนมาให้เธอกิน ‪แบบไม่อั้นเลย
‪ถ้าเธออยากจะตายแบบทรมาน ‪โดยมีฉลามมาเกี่ยวข้องจริงๆ ล่ะก็
‪ฉันจะช่วยให้เธอบรรลุเป้าหมาย
‪อย่างนั้นสิ ขอบใจนะ คิดว่า
‪ที่นี้เราก็แค่ต้องหาคนที่กล้าหาญ
‪ง่ายมาก ฉันรู้จักแมวน้ำที่กล้าหาญที่สุด ‪ในมหาสมุทร
‪ว้าว คืนนี้หนาวจัง
‪ก็ค่อนข้างเย็น
‪คืนที่อากาศเย็น
‪ทำอะไรแมวน้ำที่กล้าหาญที่สุด ‪ในมหาสมุทรไม่ได้หรอก
‪ถ้าเป็นสู้กับฉลามล่ะ
‪การสู้กับฉลามทำอะไร… ที่จริงแล้วมันทำได้
‪นายกล้าพอที่จะช่วยเราหรือเปล่า
‪ฉันเหรอ กล้าพอไหมเหรอ
‪ฉันหัวเราะใส่หน้าความอันตรายบ่อยซะจน
‪ความอันตรายบอกฉันว่า "เจอราลโด้ผู้ยิ่งใหญ่ ‪คุณทำร้ายความรู้สึกฉัน"
‪แล้วฉันก็กอดความอันตรายไว้ในอ้อมแขน ‪แล้วพูดว่า
‪"ผมขอโทษ ผมไม่ได้ตั้งใจที่จะทำร้ายคุณ"
‪งั้นก็แปลว่าตกลงที่จะสู้กับฉลามใช่ไหม
‪อาจจะ อาจจะไม่
‪มันคือส่วนหนึ่งของพลังลึกลับของนายสินะ
‪หัวไวนี่ ฉันชอบนาย
‪คำถามเดียว เราจะสู้กับฉลามยังไง
‪เจอราลโด้ผู้ยิ่งใหญ่ก็สงสัยเรื่องนี้เหมือนกัน
‪แต่ไม่สนที่จะหาคำตอบ
‪ฉันก็ไม่รู้
‪แต่ฉันรู้จักแมวน้ำตัวนึงที่รู้
‪ผมเจอแมวน้ำที่กล้าหาญ โง่และเบ็ธมากพอ
‪ที่จะติดตามผมมาทำภารกิจนี้แล้ว
‪ทีนี้คุณจะฝึกเราได้หรือยัง
‪ลูกแมวน้ำอย่างนายนี่ตื๊อเก่งจริงๆ ‪ต้องยกให้เลย
‪แต่ก็ได้แค่นั้น
‪นี่เป็นทีมที่มั่วเละเทะและน่าสมเพชที่สุด ‪เท่าที่ฉันเคยเห็น
‪นายก็ไม่ได้ดูดีหรอกนะวอลรัส
‪และไม่เชื่อฟังด้วยเหรอ ลืมไปได้เลย
‪ไม่ ถ้าคุณไม่สอนเราต่อสู้
‪เราจะกินปลาซาร์ดีนบนเรือนี้ให้หมดทุกกระป๋อง
‪ฉันสัญญาไม่ได้ว่าฉันจะไม่ทำ
‪ความลึกลับของเขา มันช่าง…
‪สง่างาม
‪ลูกแมวน้ำอย่างพวกเธอคิดว่าตัวเองมีคุณสมบัติ ‪พอที่จะอยู่ในเอชเอ็มเอ็มเอฟงั้นสิ
‪ทีมของคุณชื่อฮู๊ม์ฟเหรอ
‪ผมว่าก็เหมาะดีนะ
‪มันย่อมาจากกองกำลังทหารไฮโดร มารีน
‪สัตว์ต่อสู้ชั้นยอดที่สุดที่เคยว่ายในมหาสมุทร
‪และฉันก็ไม่คิดว่าพวกเธอมีคุณสมบัติพอ
‪พวกเธอต้องฟิตพร้อมต่อสู้
‪บนบก
‪และในน้ำ
‪(พวกเธอต้องเรียนรู้สัญญาณครีบ)
‪(จะไม่ถอดใจจากคุณ ‪จะไม่ทำให้คุณผิดหวัง)
‪พวกเธอต้องมีวินัย
‪พร้อมจะยอมแพ้หรือยัง
‪- ไม่ครับท่าน ‪- ไม่ค่ะท่าน
‪ได้นอนพักหน่อยก็คงจะดี
‪พวกเธอต้องเป็นเจ้าแห่งการซ่อนตัว
‪ใครพูดน่ะ
‪พวกเธอต้องหัดยกนิ้วโป้ง
‪ค่อยว่ากันทีหลัง
‪- พวกเธอต้องมี… ‪- หน่วยสนับสนุนทางอากาศเพื่อหาศัตรู
‪โรเจอร์รับทราบ เปลี่ยน
‪ชิ่วๆ เจ้าพวกนกโง่ นี่คือการฝึกของฉัน
‪ถึงไหนแล้วนะ
‪คุณกำลังจะถามว่าเราพร้อมจะยอมแพ้ไหม ‪และเราก็กำลังจะพูดว่า…
‪- ไม่ครับท่าน ‪- ไม่ค่ะท่าน
‪พวกเธอต้องเรียนรู้ความเจ็บปวด
‪เจ็บปวดขึ้นอีก
‪ความเจ็บปวด
‪(ความเจ็บปวด)
‪พร้อมจะยอมแพ้หรือยัง
‪ไม่มีวัน
‪พวกเธออาจจะมีคุณสมบัติพอสำหรับฮู๊ม์ฟก็ได้
‪ฮู๊ม์ฟ
‪ต้องมีสปิริตแบบนั้น
‪แต่พวกเธอต้องผ่านการทดสอบสุดท้ายให้ได้ก่อน
‪การทดสอบอะไร
‪สู้กับฉลามไงล่ะ
‪พบกับนักล่าที่ดุร้ายที่สุดในมหาสมุทร
‪บ็อบ
‪สิ่งไม่มีชีวิตหรือจะสู้…
‪สุดๆ ได้แค่นี้เหรอ
‪ตกเลือดภายในหรือจะสู้…
‪บ็อบ หยุดเถอะได้โปรด
‪ตูเช่บ็อบ
‪เสร็จไปหนึ่ง เหลืออีกสอง คนต่อไป
‪เธอทำได้…
‪เคล็ดลับของฉันคือการเซอร์ไพรส์
‪บ็อบ สอง พวกลูกแมวน้ำจอมกะล่อน ศูนย์
‪รีบๆ ไปแพ้ได้แล้ว ฉันต้องไปงีบระดับกองทัพ
‪แมวน้ำหรือจะสู้ฉลาม
‪เพราะแบบนี้เราถึงต้องร่วมมือกัน เร็วเข้าทุกคน
‪นี่ ตาพวกเธอผ่านไปแล้ว
‪คุณพูดเองนี่
‪"นายจะทำภารกิจให้สำเร็จได้ ‪ก็ด้วยรูปถ่ายหนึ่งรูป"
‪ผมหมายถึง "ทีม"
‪สาม สอง หนึ่ง
‪ไม่เลวเลยลูกแมวน้ำ ไม่เลว
‪ทีนี้ก็ไปนอนซะ ‪พรุ่งนี้พวกเธอจะเ-จ--็-บกว่านี้
‪เ-จ--็…
‪หมายถึงเจ็บ
‪เด็กดื้อ
‪ออกมาทำอะไรข้างนอกนี่เจ้าลูกแมวน้ำ
‪ไม่มีอะไร นอนไม่หลับ กำลังคิดกลยุทธ์
‪แล้วคุณล่ะออกมาทำอะไรข้างนอกนี่
‪เหมือนกัน
‪มันเป็นไปได้ด้วยเหรอ
‪สู้กับฉลามเหรอ
‪มันงี่เง่าและอาจจะจบลงด้วยความตาย
‪แต่นั่นก็ไม่เคยหยุดทีมเก่าฉัน ‪ไม่ให้พุ่งเข้าใส่ได้
‪ดูเหมือนจะจบไม่ค่อยสวยนะ
‪- ใช่ ‪- เกิดอะไรขึ้นกับทีมที่เหลือของคุณ
‪มีอุบัติเหตุและฮู๊ม์ฟก็ถูกยุบ
‪ดอล์ฟเข้าวงการบันเทิง
‪สวิตช์ ผู้เชี่ยวชาญด้านอุปกรณ์ของเราก็เป็นบ้าไป
‪ผู้เชี่ยวชาญด้านอุปกรณ์
‪- บ้าขึ้นไปอีก ‪- บ้าพอที่จะสู้กับฉลามไหม
‪ช่างมันเถอะ ไม่มีทางเกิดขึ้นหรอกเจ้าลูกแมวน้ำ
‪ฉันพาเขาไปทำภารกิจโง่ๆ ขาดสติทีนึงแล้ว
‪ฉันจะไม่ทำอีก
‪โอเค งั้นคุณก็ทำให้ผมไม่มีทางเลือก
‪- นี่ เอาคืนมา ไม่งั้นฉันจะ… ‪- ไม่งั้นคุณจะทำไมเหรอ
‪สอนท่าทั้งหมดให้ผมเหรอ ‪ความผิดพลาดทางทหารแห่งศตวรรษ
‪ผมไม่เข้าใจ
‪เพื่อนร่วมทีมเก่าคุณอยู่ข้างนอกนั่น ‪แต่คุณกลับมานั่งหน้าบึ้งอยู่ตรงนี้คนเดียว
‪เป็นผมผมจะยอมทำทุกอย่าง ‪เพื่อให้ได้เจอเบนจี้อีก
‪เร่งความเร็วด้วย ‪พวกที่รั้งท้ายจะถูกทิ้งไว้ข้างหลัง
‪แล้วก็ถูกจับ แล้วก็ถูกทิ้งอีก
‪แล้วก็ถูกจับไปอีก แล้วก็โดนตีหาง ‪แล้วก็ถูกทิ้ง
‪ว้าว วันนี้เขาฮู๊ม์ฟเป็นพิเศษเลย
‪เขากังวลเพราะเราจะไปหาเพื่อนเก่าของเขา
‪เจอราลโด้ผู้ยิ่งใหญ่รู้ถึงความเจ็บปวดนี้ดี
‪และตอนที่ฉันหนีออกมาจากพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ
‪โดยใช้ไหวพริบและหน้าตาอันสมส่วนไร้ที่ติของฉัน
‪ฉันจำเป็นต้องทิ้งรักแท้ของฉันไว้เบื้องหลัง
‪จิ๊งผู้งดงาม
‪หุบปากเลยซีล อาจจะมีใครฟังอยู่
‪คุณหมายถึงฉลามตัวบิ๊กเบิ้มที่สุด ‪เท่าที่คุณเคยเห็นในชีวิตหรือเปล่า
‪สวัสดี ฉันชื่อเดฟ
‪คุณจะกินเราหรือเปล่า
‪ไม่ ฉันเป็นฉลามอาบแดด
‪ฉันกินแต่แพลงก์ตอน
‪และมีครั้งนึงที่ฉันกินเด็กผู้ชายที่ทำจากไม้ ‪เข้าไปโดยบังเอิญ
‪เขาชอบร้องเพลงมาก
‪แต่ก็ไม่เป็นไร ‪เพราะฉันก็ชอบร้องเพลงเหมือนกัน
‪เพลงโปรดของฉันคือเพลงที่ร้องว่า…
‪มันชื่อเพลงอะไรนะ
‪ว้าว มีอะไรที่มันแย่กว่าการถูกฉลามกินด้วยแฮะ
‪ถึงแล้ว
‪หยุดอยู่ตรงนั้นเลย ไม่งั้นนายจะเจอ…
‪กุ้ง
‪สวัสดีสวิตช์
‪แคล็กการ์ต นั่นนายจริงๆ เหรอ
‪ฉันไม่ได้เจอนายตั้งแต่…
‪ใช่ ฉันรู้
‪โอ้ แคล็กกี้
‪นานเกินไปแล้วเพื่อนเก่า
‪ดีใจที่ได้เจอนายเหมือนกันสวิตช์
‪ให้ตายสิ ทำไมพวกหน่วยแมวน้ำฮู๊ม์ฟอย่างพวกคุณ ‪ถึงชอบอยู่คนเดียวในซากเรือหลอนๆ
‪ฉันไม่ได้อยู่คนเดียว ‪ฉันอยู่กับเพื่อนเก่าของฉัน ซินญอร์เอคโค
‪ก็แค่เสียงสะท้อนของคุณหรือเปล่า
‪ไม่ เขาเป็นสุภาพบุรุษที่รอบรู้แต่รักสันโดษ
‪ซินญอร์เอคโคพูดซิ "สวัสดีทุกคน"
‪สวัสดีทุกคน
‪เดี๋ยว นี่นาย นี่คือ…
‪นี่ฮู๊ม์ฟจะกลับมารวมตัวกันเหรอ
‪- ก็ไม่เชิง ‪- เราตั้งทีมเพื่อสู้กับฉลาม
‪นั่นคืออ.ง.ช. ที่แท้ทรู ‪นายได้บอกเขาหรือเปล่าว่านั่นมันอ.ง.ช.
‪เราถึงได้มาที่นี่ เราต้องใช้อาวุธหนัก
‪ฉันเข้าถึงคลังแสงฮู๊ม์ฟไม่ได้อีกแล้ว
‪ฉันก็เลยต้องดีไอวาย
‪โดยเทคโนโลยีชีวภาพขั้นทดลองที่ไม่เสถียร
‪เทคโนโลยีชีวภาพขั้นทดลองที่ไม่เสถียร
‪พวกเขารู้ซินญอร์เอคโค ‪พวกเขารู้ ฉันเพิ่งบอกไป
‪โทษที ฉันผิดเอง
‪ระเบิดหอยลาย
‪อะไรนะ… โทษที… ระวัง
‪สลักปลาไหลไฟฟ้า นี่เลยที่เธอต้องการ
‪ทุ่นระเบิดปลาปักเป้า
‪นาฬิกาเพื่อการประสานเวลา
‪นี่มันอะไรกัน
‪ฉันรักคุณ
‪บาซูก้าปลาสาก
‪ใช่ อันนั้นทำงานใต้น้ำได้ดีกว่า
‪และพวกเธอก็ได้เห็นปืนกุ้งแล้ว
‪- เขาน่ารักดีนะ ‪- อย่า
‪เสียสติหรือไง ‪นี่เป็นหนึ่งในอาวุธที่อันตรายที่สุด
‪คลิกเดียวที่ก้ามของเขาแล้วก็โป้ง
‪เอาเถอะ ไปต่ออย่างรวดเร็ว
‪อันนี้น่าตื่นเต้นสุดๆ นี่เป็นโครงการล่าสุดของฉัน
‪เปิดใช้งานชุดหมึกยักษ์
‪อายเขาไหมล่ะ
‪อ๋อ โทษที คุณต้องทำเสียง พวกเขาชอบเสียง
‪เปิดใช้งานชุดหมึกยักษ์
‪ฟลิกก้า หยุดนะ ไม่ใช่ตอนนี้
‪อันนี้ยังอยู่ในขั้นตอนการวิจัยและพัฒนา
‪(แมวน้ำ)
‪นี่เจ็ด ห้า หนึ่ง เก้า ‪พบอากาศยานที่ 12 นาฬิกา เปลี่ยน
‪โรเจอร์ เราอยู่ตรงนี้ พูดปกติสักครั้งไม่ได้เหรอ
‪ช่างเถอะ
‪ชดเชยมุม
‪กำลังคำนวณระยะทาง
‪และปล่อยปลาไหล
‪โอเค จัดการมัดไว้
‪- ไม่มีทาง ‪ - พวกเขาเพิ่งจะ…
‪ไม่อยากจะเชื่อเลย
‪แล้วไงต่อ
‪โอ้
‪ไปเลยแมวน้ำ พวกเธอทำได้ แสดงให้เธอเห็น
‪- ฉันหมดศรัทธาในตัวพวกเธอแล้ว ‪- ตัวใครตัวมันนะแมวน้ำ
‪ดึงขวา
‪ว้าว
‪นี่ เราตามพวกเขาไปดีไหม
‪ได้สิ ฉันจะตามหลังนาย
‪ถ้าเจ้านี่พาเราลงน้ำลึก พวกเราแย่แน่
‪เราจับเธอไว้ในกรงฉลามได้
‪นั่นไม่ใช่ของจริง
‪ใช่สิ
‪- แน่ใจนะว่าจะได้ผล ‪- ไม่เลย
‪ฉันเอง
‪ขณะนี้เรากำลังลอยลำอยู่ในแดนแห่งความตาย
‪บ้านของฉลามขาวบินได้
‪- แหงล่ะ ‪- เห็นเมื่อไหร่จะเชื่อเมื่อนั้น
‪เร็วเข้าทุกคน
‪นี่มันกรงฉลามต้นทุนต่ำแบบไหนเนี่ย
‪ไม่มีทางที่ฉลามจะเข้าไปอยู่ในนั้นได้
‪ไม่มีทาง
‪เธอติดกรง
‪เธอนี่ตลกนะ ฉันชอบเธอ
‪ฉะนั้นฉันจะกินเธอเป็นตัวสุดท้าย
‪เอาหอยไปกินจะได้หยุดพูด
‪เรียกเขาสิ
‪ไกรม์ส
‪นั่นมันโกงชัดๆ
‪พวกนายมาทำอะไรในถิ่นของฉัน
‪- คุณไกรม์สครับ ‪- ครับท่าน
‪เราเห็นแมวน้ำกลุ่มนึงกำลังโจมตีฉลาม
‪แล้วพวกนายได้ทำอะไรไปบ้าง
‪เรามาที่นี่เพื่อจะบอกคุณว่า ‪เราเห็นแมวน้ำกลุ่มนึงกำลังโจมตีฉลาม
‪พวกนายโดนอาหารไล่มางั้นเหรอ
‪คุณไม่เข้าใจ
‪พวกเขามีอุปกรณ์แปลกๆ
‪ท่าไม้ตาย
‪มิตรภาพที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
‪พวกเราไม่อาจต่อกรกับมันได้ ‪เราไม่ได้เป็นเพื่อนกันด้วยซ้ำ
‪ตั้งสติหน่อย พวกนายคือฉลามนะ
‪ที่นี้ รู้อะไรเกี่ยวกับเจ้าแมวน้ำพวกนี้อีกบ้าง
‪พวกเขามีหนึ่งในนั้น
‪หนึ่งในอะไร
‪ของสักอย่างที่สุดว้าวเงาวับ
‪อาหารที่รอดชีวิตไป
‪ไม่ได้การแล้วสิ
‪สำหรับเราทุกคน
‪อย่างแรกคือพวกแมวน้ำสู้กลับ
‪กว่าจะรู้ตัวอีกที ‪เราก็ไปนอนให้พวกเพนกวินจิกตาซะแล้ว
‪ไม่
‪โลมาโต้กลับเหรอ
‪แต่พวกเขาดูเป็นมิตรมากเลย
‪นากทะเลลุกขึ้นมาประท้วง
‪จริงๆ ฉันก็อยากเห็นนะ
‪แล้วเราจะทำยังไง
‪เราจะใช้พวกเขาเป็นตัวอย่าง
‪พวกแมวน้ำกำลังทำอะไรนะ
‪กล้าดียังไง
‪อะไร
‪เราจะแสดงให้พวกเขาเห็น
‪บ้าบอสิ้นดี
‪ใช่ แน่สิ ฉันรู้ว่าพวกแมวน้ำโจมตีฉลาม
‪คิดว่าฉันมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง
‪จริงสิ โทษที
‪ไม่มีอะไรให้ดู กลับไปนอนเถอะ
‪ฉันมีพรสวรรค์เกินกว่าจะถูกกิน
‪หม่ามี้ ช่วยด้วย
‪เอาล่ะแมวน้ำ
‪ภารกิจต่อไปคือปาร์ตี้
‪- เราเย่อกับฉลามแล้วไม่ตาย ‪- เย่
‪เร็วเข้า ดูซิใครมีท่าอะไรบ้าง
‪ไประเบิดฟลอร์กันเถอะ สไตล์ฮู๊ม์ฟ
‪เป็นอะไรไปเจ้าลูกแมวน้ำ
‪การนั่งเศร้าในเงามืดเป็นท่าเดียว ‪ที่ฉันไม่อยากจะสอนนาย
‪อ๋อ ไม่มีอะไร แค่การที่ได้เห็นพวกคุณ…
‪ทำให้นายคิดถึงเพื่อนของนาย
‪เบนจี้ไม่ใช่เพื่อน เขาเป็นพ.ท.ด.ท.น.ม.ท.
‪เพื่อนที่ดีที่สุดในมหาสมุทรทั้งมวล
‪เห็นไหม นี่ขนาดยังไม่ได้เป็นหน่วยแมวน้ำ
‪เบนจี้ซื่อสัตย์ กล้าหาญ
‪บอกผมว่าไอเดียผมมันโง่แค่ไหน
‪คอยดูแลผมไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‪นั่นพ.ท.ด.ท.น.ม.ท. ของจริง
‪และเขาก็ต้องสูญเสียเพื่อแลกกับมันมา
‪ฉลาม
‪พวกเขาล้อมเกาะแมวน้ำไว้
‪พวกเขาอาจจะแค่อยากคุยด้วยนิดหน่อยก็ได้
‪แต่ฉันว่าพวกเธอทำให้ำวกเขาโกรธมาก
‪โรเจอร์รับทราบ
‪เตรียมพร้อมทุกคน เราจะออกไปกัน
‪นั่นมันอ.ง.ช. แบบซีเรียสเลยนะเจ้าลูกแมวน้ำ ‪แค่ฉลามตัวเดียวเราก็แทบไม่รอดแล้ว
‪ถ้าเราเป็นคนก่อ เราก็ต้องเป็นคนแก้
‪แต่ไม่ใช่วิ่งเข้าใส่แบบสุ่มสี่สุ่มห้า
‪แบบนั้นนายจะทำให้เพื่อนเจ็บตัว
‪เดี๋ยวนะควินน์ ผม…
‪ผมจะช่วยแมวน้ำพวกนั้น ‪ไม่ว่าคุณจะช่วยหรือไม่
‪เดี๋ยวเจ้าลูกแมวน้ำ
‪คานาเป้ของฉัน
‪เธอทำได้ยังไง
‪ควินน์ ฉันพูดถึงตัวฉัน
‪อุบัติเหตุที่ทำลายเรือกู๊ดบอย
‪เป็นความผิดฉันเอง
‪ฉันตัดสายไฟทุ่นระเบิดผิดเส้นเพราะ…
‪เพราะฉันตาบอดสี
‪แมวน้ำทุกตัวตาบอดสี
‪- ว่าไงนะ ‪- แม่นแล้ว
‪เท่าที่ฉันรู้ ลายพรางของเรา ‪อาจจะเป็นสีชมพูสดใสก็ได้
‪ให้ตายสิ ฉันต้องคิดใหม่ทุกอย่างเลย
‪เธอแน่ใจนะ
‪ก็ได้
‪ฉันไม่เป็นไร
‪ฉันโยนชีวิตตัวเองทิ้งไป
‪มันทำลายทุกอย่าง
‪ตั้งสติหน่อย
‪ประเด็นคือฉันมันทะนงตัว มั่นใจเกินเหตุ ‪แล้วก็รีบเข้าไปโดยไม่คิด
‪ลูกทีมของฉัน เพื่อนของฉัน
‪พวกเขากลับต้องชดใช้
‪ไม่เอาน่า เรื่องมันก็ระเบิดไปแล้ว
‪ทุกคนก็พลาดกันได้ทั้งนั้นไม่ใช่เหรอ
‪แต่นายไม่จำเป็นต้องพลาดแบบเดียวกับที่ฉันพลาด
‪แล้วเราจะทำยังไง
‪พวกแมวน้ำติดอยู่บนโขดหินเซนติเนล
‪พวกฉลามอยู่ตรงนี้ ตรงนี้ ตรงนี้ ‪แล้วก็ตรงนี้นิดหน่อย
‪อันนี้เหรอ ไม่ อย่าไปที่นั่น
‪มีฉลามอยู่ตรงนี้ ตรงนี้ ตรงนี้
‪มีลูกฉลามตัวนึงอยู่ตรงนี้
‪แม่ฉลามตรงนี้ ใช่ ฉลามตัวนึงตรงนี้
‪คุณตาฉลามตรงนี้ ‪เขาดูไม่แฮปปี้เลย มีฉลามตัวนึง…
‪โอเค เข้าใจแล้ว
‪เรามีเวลาแปดชั่วโมงก่อนน้ำขึ้น
‪เราต้องช่วยแมวน้ำพวกนั้น ‪โดยจะไม่เข้าปะทะกับพวกฉลาม
‪ฟังดูเป็นงานสำหรับชุดหมึกยักษ์
‪ใช่ อาจจะเป็นอ.ง.ช.
‪ฉันว่าฉันมีอย่างอื่นที่น่าจะเวิร์ก
‪เหยื่อฉลามสูตรพิเศษของฉัน
‪ฉลามไม่อาจต้านทานได้
‪แค่หยดเดียวก็ล่อพวกเขา ‪ออกจากเกาะได้หมด
‪ฉลามจะตามล่าเราทันทีที่มันอยู่ในน้ำ
‪เราต้องใช้เรือ
‪ไม่ใช่เรือลำนี้ใช่ไหม
‪นี่ เรือกู๊ดบอยยังแล่นได้
‪คุณหมายถึงจริงๆ หรือในหัวใจของเรา
‪เจอราลโด้ผู้ยิ่งใหญ่รู้ว่าเราจะหาเรือได้ที่ไหน
‪ท่าเรือใกล้พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำเก่าของฉัน
‪มันเป็นที่สุดท้ายที่ฉันได้เห็นรักอันยิ่งใหญ่ ‪รักเดียวของฉัน จิ๊งผู้งดงาม
‪ก่อนที่ฉันจะหนีออกมาโดยใช้แค่ไหวพริบ…
‪เราได้แผนแล้ว
‪หาเรือมา โปรยเหยื่อฉลามลงน้ำ ‪และช่วยเหลือพวกแมวน้ำ
‪ประสานเวลานาฬิกาในสาม สอง หนึ่ง
‪ฉันรักคุณ
‪ฉันล่ะเกลียดจริงๆ
‪นี่ มาทำอะไรที่นี่
‪คนท้องถิ่นเท่านั้น
‪ไปให้พ้นน้อง
‪แมวน้ำท่าเรือ
‪ไม่มีเกียรติ ไม่มีความกล้า
‪ทำตัวขี้เกียจไปวันๆ เล่นมุกแลกกับของกิน
‪คิดเหรอว่าจะกลิ้งเข้ามาในถิ่นเรา ‪แล้วดูถูกเราได้ง่ายๆ
‪เราจะแสดงให้ดู
‪อัญเชิญราชินีท่าเรือ
‪- อัญเชิญราชินีท่าเรือ ‪- อัญเชิญราชินีท่าเรือ
‪ใครคือราชินีท่าเรือ
‪ไม่รู้สิ ฟังดูอันตรายนะ
‪เธอจะทำอะไร เอาจมูกหมุนลูกบอลเหรอ
‪ยอมซะเถอะ
‪เจ้าหรือจะสู้เจอราลโด้ผู้ยิ่งใหญ่ได้
‪เจ้านั่นแหละที่หรือจะสู้
‪จิ๊งผู้งดงามได้
‪เราต้องการเพลงเพื่อสร้างขวัญและกำลังใจ
‪รายงานตัวที่ไกรม์ส
‪ใช่
‪บอกให้เธอเข้าร่วมการโจมตีจากทางเหนือ
‪หมายความว่าไงเขาหลงทาง ‪ฉลามมีระบบนำทางในตัว
‪ก็ได้ ทิ้งไว้ที่แนวปะการังตรงหุบเขา
‪ไม่มีทางที่เขาจะไม่เห็น
‪ถ้านายบอกข่าวร้ายกับฉัน ‪ฉันจะกินนายเดี๋ยวนี้เลย
‪บอกมาได้แล้ว
‪ข่าว
‪น้ำเกือบขึ้นแล้วแต่ยังไม่มีวี่แววของพวกแมวน้ำ ‪จอมบู๊น่ารำคาญเลย
‪ไม่สำคัญหรอก
‪ตราบใดที่พวกเขาไม่ขวางทางฉัน ‪แผนก็จะดำเนินต่อไป
‪แล้วถ้าพวกเขาโผล่มาล่ะ
‪เก็บไว้ให้ฉันกินสักคำแล้วกัน
‪ไม่ใช่ เลี้ยวขวาตรงแนวปะการัง ขวา
‪จิ๊ง ที่รักของผม
‪เจอราลโด้
‪นายมันขี้ขลาด ไร้ประโยชน์ เอาดีไม่ได้สักอย่าง ‪หลงตัวเอง
‪เดี๋ยวนะ นี่นะเหรอจิ๊ง ‪จากตอนที่นายหนีออกมาจากพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ
‪โดยใช้แค่ไหวพริบ ‪และหน้าตาอันสมส่วนไร้ที่ติของเขา
‪หนีเหรอ
‪จิ๊งผู้งดงามหัวเราะเยาะเย้ยถากถาง ‪เท่าที่เธอจะทำได้
‪เจอราลโด้ผู้ยิ่งใหญ่รับทราบคำถากถางของเจ้า ‪แต่เขาไม่ปลื้ม
‪ทั้งคู่เลย ช่วยฉันด้วย
‪ขอร้องล่ะที่รัก ตอนนี้เราไม่มีเวลาแล้ว
‪ไม่มีใครไปไหนทั้งนั้นจนกว่าเขาจะบอกความจริง
‪- ผม… ‪- ขอแบบดราม่าๆ นะ
‪ผม…
‪การหนีออกจากพิพิธภัณฑ์เป็นแผนของจิ๊ง
‪แต่ฉันทำไม่ได้
‪ไม่ผิดหวังเลย
‪ถึงมันจะยากอย่างไม่น่าเชื่อที่จะเชื่อว่า
‪เจอราลโด้ผู้ยิ่งใหญ่กลัว…
‪ความรัก
‪ฉันเกลียดไอ้นาฬิกางี่เง่านี่
‪นาฬิกาบ้านี่ ฉันเกลียดมัน
‪งั้นก็ถ้าจิ๊งเป็นคนที่กล้าหาญ ชาญฉลาด ‪และมีหน้าตาสมส่วน
‪แล้วนายหนีออกมาได้ยังไง
‪ฉันถูกไล่ออกมา
‪เมื่อไม่มีจิ๊งผู้งดงาม ‪การแสดงของเราก็ล้มเหลวไม่เป็นท่า
‪ตอนนั้นเราดีกว่าเวลาเป็นคู่ ที่รักของผม
‪ตอนนั้น อดีต
‪ฟังนะ เรากำลังทำภารกิจ ‪เพื่อสู้กับฉลามจำนวนมาก
‪ความเป็นไปได้ก็คือเราจะตายแน่นอน
‪ถ้าคุณช่วยเรา ‪ก็เท่ากับว่าคุณลงโทษเจอราลโด้จริงๆ ทีนี้
‪คุณต้องการอะไร
‪เวลากลางวัน เบิร์ต "ฟลิปส์" ฟลิปส์เบอร์ตัน ‪เป็นเศรษฐีโลมาผู้ใจบุญ
‪พอถึงเวลากลางคืนเขาก็เป็นโลมานักอุดมการณ์ ‪ผู้ต่อต้านอาชญากรรม
‪โทรอี้กๆๆ เพื่อสนับสนุน
‪ได้เวลาลุยแล้ว
‪(เอสเอส พิลึกสุดยอด)
‪เจอราลโด้
‪ขอให้โชคดีกับความตายกับตายนะ
‪บางทีคุณอาจจะอยาก
‪ตายกับตายกับผม
‪เล่นได้สุดยอดมาก
‪ฉันรักคุณ
‪ฉันเกลียดมัน ฉันเกลียดมัน ‪ทุกครั้งเลย
‪แก
‪แกเอาแซนด์วิชฉันไป
‪ตอบด้วย กำลังมีการปล้นเกิดขึ้น
‪ได้เวลาลุยแล้ว
‪เร็วเข้า
‪คุณกำลังรับฟังทอล์คกี้ทอล์คเรดิโอ ‪คนต่อไป
‪ไง ฉันชื่อเดฟ
‪แซนด์วิชนั่นมีท็อปปิ้งครบทุกอย่างเลย
‪ขี้อวดชะมัด
‪ฉันจะกินพวกแก
‪เดี๋ยว นั่นเสียงอะไร
‪กลิ่นอะไรน่ะ
‪- อร่อยจัง ‪- ต้องตามไป
‪สัญชาตญาณนักล่าเข้าครอบงำ
‪ไปโซ้ยกัน
‪ซาแมนธา
‪เราต้องให้เวลาพวกเขามากกว่านี้
‪เอามันออกไป
‪ฉันจะกินแก
‪เกือบถึงแล้วแซม
‪ลูกทำได้
‪หม่ามี้
‪แซม
‪แม่เป็นห่วงแทบแย่
‪ว้าว
‪เย่
‪นึกหรือว่าฉันจะลืมพวกแก จัดการเลย
‪จัดการเธอ แล้วก็จัดการเขา
‪อย่าให้ฉันต้องไปข้างหลังนั่น
‪ทุกคนโอเคไหม
‪- โอเค ‪- ไม่เป็นไร
‪- ประมาณ ‪- ยังเป็นชิ้นเดียว
‪ไม่
‪- แก ‪- แก
‪จ้างให้ก็จับฉันเป็นๆ ไม่ได้หรอก
‪ฉันรู้จักปลาตัวนี้
‪เขาทำงานให้ฉลามตัวที่เอาเบนจี้ไป
‪และไกรม์สก็เพิ่งจะเริ่มต้น
‪การล้อมเกาะแมวน้ำก็แค่เบี่ยงเบนความสนใจ ‪ทำให้พวกแกยุ่ง
‪หุบปากไปเลยไอ้ทรยศ
‪ใช่ พวกปากโป้งต้องโดนกิน
‪ต้องรู้ให้ได้ว่าไกรม์สมีแผนอะไร
‪โดยไม่ให้ฉลามพวกนั้นไปเตือนเขาได้ ‪ว่าพวกเรากำลังมา
‪ฉันว่าฉันมีแผนแล้ว
‪แมวน้ำทำแบบนั้นได้ด้วยเหรอ
‪หลังจากโดนพวกเรากัดเท่านั้น
‪ฉันกำลังก้มหัว
‪ในองศาที่ผิดธรรมชาติ ‪ด้วยความเสียใจอย่างสุดซึ้ง
‪ข้า เจอราลโด้ผู้ยิ่งใหญ่ รักคุณนะจิ๊ง
‪ไป เราจะถ่วงเวลาพวกนั้นเอง
‪หมายความว่าไง "เรา"
‪เราทำงานได้ดีกว่าเวลาเป็นคู่ใช่ไหมล่ะ
‪ช็อกมาก
‪ฉัน จิ๊งผู้งดงาม ไม่คาดคิดมาก่อนเลย
‪แต่ผม ควินน์ ก็รักจิงเหมือนกัน
‪กล้าดียังไง
‪ฉันจะเลือกระหว่างแมวน้ำที่เปี่ยมด้วยคุณสมบัติ ‪สองตัวนี้ได้ยังไง
‪เลือกเจอราลโด้
‪ไอ้บ้านั่น เขาไม่คู่ควรกับเธอ
‪เพื่อนฉัน ซิดนีย์ ซิกซ์ฟินส์ รู้จักชื่อนี้ดี
‪เรื่องตลกของซิดนีย์ ซิกซ์ฟินส์
‪ก็คือฉลามทุกตัวมีหกครีบ
‪ว่าไงนะ
‪นอกจากจะนับ…
‪ครีบที่ก้นด้วย งั้นก็เจ็ด
‪นั่นทำให้ฉันนึกถึงเรื่องตลกเรื่องนึง
‪ทำไมหกถึงกลัวเจ็ด
‪ถ้าฉันรู้ก็คงดี
‪ฉลามไม่มีหัวเรื่องเลขคณิต
‪ใช้แผนหลบหลีก
‪- ฉลาม! ‪- ถอย
‪เราถึงไหนกันแล้วนะ
‪แยกกัน
‪จำที่ฉันบอกว่าจะกินเธอเป็นตัวสุดท้ายได้ไหม
‪ฉันโกหก
‪ขยับอีกนิดเดียวเธอก็จะได้กินกุ้งแน่
‪นายจะทำอะไร ‪ฆ่าฉันด้วยการทำตุ๊กตาฉันขายงั้นเหรอ
‪ผมมีความลับแย่ๆ ที่ไม่เคยบอกใครมาก่อน
‪ผม แคล็กการ์ต จริงๆ แล้วเป็น
‪ลูกชายตัวร้ายของฝาแฝดของพ่อของสวิตช์
‪นั่นมันก็แค่ลูกพี่…
‪ที่ผมไม่ยอมมากับคุณ คือความผิดพลาด ‪ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของผม
‪กรี๊ด พื้นเรื่อง
‪ซะทีนะ
‪คุณมันลูกวอลรัสพ่อแม่ไม่สั่งสอน ‪ที่ขี้โกหก ขี้ขลาด ทะนงตัว ขี้โม้
‪แต่เราดีกว่าเวลาคู่กัน
‪จูบเขาได้แล้ว
‪ไม่ใช่ตอนที่พวกโรคจิตอย่างพวกนายดูอยู่
‪เธอจะทำแน่
‪เร็วเข้า ไปกันเถอะ
‪เจอราลโด้ผู้ยิ่งใหญ่มีส่วนร่วมในแผนนั้นแน่นอน
‪พวกนั้นเป็นสิ่งมีชีวิตที่อันตรายที่สุด ‪ในมหาสมุทรจริงๆ เหรอ
‪ไม่ถ้าหากคุณยังอยู่ ที่รัก
‪ควินน์
‪ฉลามตัวกระจ้อยร่อยหรือจะสู้…
‪เจอราลโด้ผู้ยิ่ง…
‪พวกเขาลงไปทำอะไรข้างล่างนั่น
‪แบบนี้เราก็แอบเข้าไปฟังใกล้ๆ ไม่ได้น่ะสิ
‪พวกเรา นี่เหมือนจะ… คงจะ… ท่าจะ… ‪เป็นงานที่เหมาะกับชุดหมึกยักษ์ว่าไหม
‪- เขาพูดถูก ‪- ว่าไงนะ
‪- บ้าไปแล้วเหรอ ‪- จริงเหรอ
‪- คุณว่าฟลิกก้าจะไหวเหรอ ‪- ไหวสิ
‪ประมาณนั้น
‪ถ้าอะไรๆ มันจี๊ดจ๊าดขึ้น ‪ก็แค่พูดว่า "เปิดใช้มาตรการตอบโต้"
‪พวกเขารู้ว่าต้องทำยังไง
‪งั้นก็ลงมือกันเลย
‪พวกนายทำได้ทำได้ ฟลิกก้า
‪ฉันก็แค่ทำธุระของฉันอยู่ดีๆ ตรงนั้น
‪จู่ๆ ก็มีพายุทอร์นาโดมหึมาดูดฉันขึ้นจากน้ำ
‪ใช่ ฉันเคยได้ยินเรื่องนั้น
‪พี่น้องผองฉลาม
‪ที่ฉันเชิญทุกคนมาที่นี่ ‪ก็เพราะภัยคุกคามจากพวกแมวน้ำ
‪บู
‪ฉันล่ะเกลียดพวกนั้นชะมัด
‪จะอยู่บนบกหรือในน้ำก็เลือกเอาสักอย่าง ‪เจ้าพวกสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมงี่เง่า
‪แต่ฉันรู้วิธีที่จะเปลี่ยนวิกฤตนี้ให้เป็นโอกาส
‪เราเรียนรู้บางอย่างจากแมวน้ำพวกนั้นได้
‪- มีสัมพันธ์ที่ดีกว่ากับมนุษย์เหรอ ‪- ขับเรือเร็วยังไงเหรอ
‪ยกนิ้วโป้งยังไงเหรอ
‪การทำงานเป็นทีม
‪ถ้าเจ้าพวกกล่องข้าวน้อยลอยน้ำได้พวกนี้ ‪สามารถรวมตัวกันมาข่มขู่พวกเราได้
‪นึกสิว่าพวกเราจะทำได้ขนาดไหน
‪ขาฉลาม
‪เราจะเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
‪รู้อะไรไหม
‪ครั้งหน้าถ้าจะใครพูด ยกครีบขึ้นก่อน ‪นี่ฉันถึงไหนแล้วเนี่ย
‪ทุกๆ ปีพวกแมวน้ำจะออกไปล่าปลาซาร์ดีน
‪และทุกๆ ปีพวกเราก็จะกินกันจนกินไม่ลงอีกแล้ว
‪แต่เราจับใครได้รู้ไหม
‪แมวน้ำแก่หงำเหงือกรสชาติประหลาด ‪แถมน้ำลายฟูมปากเป็นฟองฟอด
‪- แหวะ ‪- หมอนั่นรสชาติชวนอ้วกมาก
‪นี่ ฉันเพิ่งบอกว่าอะไรไป
‪โทษที
‪แต่ถ้าเราเป็นทีมเดียวกัน ‪เราจะทำทุกอย่างไม่ให้มีแมวน้ำเหลืออยู่สักตัว
‪เพราะเราจะกินพวกนั้นให้หมด
‪ตกลงไหม
‪ฉันกินแมวน้ำสองตัวได้ไหม
‪เยอะกว่านั้น
‪ห้าตัวเหรอ
‪เยอะกว่า
‪เจ็ดตัวเหรอ
‪นายนับเลขได้แค่ไหนก็กินแมวน้ำเท่านั้นตัว
‪เจ็ดตัว
‪ทุกคน เรามีปัญหานิดหน่อย
‪กินแมวน้ำเป็นอาหารเช้า
‪แมวน้ำสำหรับมื้อเช้ามื้อที่สอง
‪แมวน้ำสำหรับมื้อสาย 11 โมง
‪แมวน้ำสำหรับมื้อเที่ยง
‪แมวน้ำแกล้มน้ำชายามบ่าย
‪แมวน้ำสำหรับมื้อเย็น
‪แมวน้ำสำหรับมือค่ำ
‪แมวน้ำ
‪อดทนไว้นะทุกคน อีกนิดเดียว
‪แมวน้ำ เขาอยู่ทางนี้
‪เปิดใช้มาตรการตอบโต้ใช่ไหม
‪จริงด้วย ฉันต้องทำเสียง
‪เปิดใช้มาตรการตอบโต้
‪สวัสดีเพื่อนตัวน้อย
‪นายมาก่อนเวลางานเลี้ยงจะเริ่ม ‪แต่ฉันพร้อมกินของว่างก่อนมื้อเย็นgสมอ
‪ใช่ ฉันเข้าใจ
‪นายคงจะหิวน่าดู ‪เล่นพูดคนเดียวอยู่ได้ตั้งเจ็ดชั่วโมง
‪นายรับมือกับความเบื่อได้ยังไง
‪มองไปไกลๆ
‪ฉันเล่นเกมปริศนาคำไขว้
‪ส่วนใหญ่ก็วางแผนทรยศ
‪ก่อนอื่น ฉันจะหยุดนาย
‪จากนั้นฉันก็จะจัดท่าแมวน้ำฟาดหาง ‪ให้รอยยิ้มโง่ๆ นั่นหลุดออกจากหน้านาย
‪พวกเราจะจัดท่าแมวน้ำฟาดหาง ‪ให้รอยยิ้มโง่ๆ นั่นหลุดออกจากหน้านาย
‪นายพาเพื่อนมาให้ฉันกินเพิ่ม
‪แต่นายไม่ใช่คนเดียวที่มาพร้อมกำลังเสริม
‪มีไอเดียไหม
‪ออกไปจากที่นี่ ฉันจะถ่วงเวลาพวกมันเอง
‪นึกว่าคนที่วางแผนโง่ๆ คือผมซะอีก
‪ไม่ล่ะ ลืมไปเลย ไม่มีทาง
‪ฟังฉันนะเจ้าลูกแมวน้ำ
‪ตอนที่เราเจอกัน ฉันก็เหมือนซากที่ว่างเปล่า
‪ฉันถอดใจแล้วกับทุกอย่าง
‪แต่นาย นายมันบ้า โง่ ‪และกล้าหาญพอที่จะไม่ยอมแพ้
‪ที่จะได้อยู่เคียงข้างเพื่อนของนายเสมอ
‪นั่นคือเหตุผลว่าทำไมนายต้องไปจากที่นี่
‪ไม่ ได้โปรด
‪ผมทำไม่ได้
‪ฉันเชื่อในตัวนายนะเจ้าลูกแมวน้ำ
‪นายเกิดมาเพื่อเป็นเป็นฮู๊ม์ฟโดยแท้
‪ไม่เอาน่า
‪ไม่ ฉันจะไม่ทิ้งเขา
‪ขืนพวกเราอยู่ที่นี่ โดนล้างบางแน่
‪ฉันจะสอนความหมายของความเจ็บปวดให้
‪แกจะได้ปริญญาเอกกิตติมศักดิ์ ‪สาขาความเจ็บปวดเลยแหละ
‪โอ้แคล็กการ์ต
‪แคลกกี้
‪ฉันเสียเขาไปอีกแล้วพวก
‪ควินน์ จะไปไหนน่ะ
‪พวกฉลามกำลังวางแผนซุ่มโจมตีพวกเรา ‪ระหว่างการล่าปลาซาร์ดีน ฉันต้องเตือนทุกคน
‪นายมีแผนอะไร
‪ไม่มี
‪ทุกคนต้องมาชดใช้ให้กับไอเดียโง่ๆ ของฉัน
‪เบนจี้
‪แคล็กการ์ต
‪และหนึ่งในพวกเธอตรงนี้ก็จะเป็นรายต่อไป
‪เอาล่ะทีมเบ็ธ
‪เราจะหาทางหยุดฉลามพวกนั้นให้ได้
‪นี่ เราอยู่ทีมเบ็ธตั้งแต่เมื่อไหร่
‪ห้ามถามคำถามในทีมเบ็ธ
‪ไม่
‪ได้โปรด อย่า
‪สายไปแล้ว
‪ซาร์ดีนจ๋าเรามาแล้วจ้ะ ซาร์ดีนจ๋า ‪เอาล่ะนะ
‪มาเร็วแซม
‪นี่ที่ของฉัน
‪ไม่ใช่ ของฉัน
‪ฉันดำน้ำที่นี่มาหลายปีแล้ว
‪หยุด ทุกคนกลับมาก่อน
‪ควินน์ จะตะโกนโหวกเหวกทำไม
‪เราต้องหยุดพวกเขา ‪พวกฉลามรออยู่ข้างนอกนั่น
‪- อะไรนะ ‪- ฉลาม
‪- ไม่เห็นเคยได้ยิน ‪- รู้อะไรไหม
‪ผมไม่มีเวลาสำหรับเรื่องนี้
‪ควินน์
‪ฉันจะบอกความลับให้เอาไหม
‪มีฉลามอยู่ข้างนอกนั่น
‪จริงดิ
‪รู้ไหมทำไมฉันถึงไม่ยอมรับ
‪ข้างนอกนั่น นายอาจจะไม่ได้กลับมา
‪ฉันอาจจะไม่ได้กลับมา
‪แต่ชุมชนของเราจะอยู่รอด
‪ถ้าเราไม่ไปล่าปลาซาร์ดีน ทุกคนจะอดตาย
‪(เอชเอ็มเอ็มเอฟ กู๊ดบอย)
‪บ็อบจงเจริญ
‪ควินน์ โล่งอกไปที
‪อะไรๆ มันพลิกผันเร็วมากตอนที่เธอไม่อยู่
‪เรากำลังฝึกกับบ็อบ รู้ตัวอีกทีเขาก็มาคุมเฉยเลย
‪บ็อบก็โน้มน้าวใจคนเก่งอยู่นะ
‪เธอกลับมาทำไม
‪พวกแมวน้ำออกไปล่าปลาซาร์ดีนแล้ว
‪ฉันต้องพยายามปกป้องพวกเขา
‪- ที่นี่มีใคร ‪- กล้าหาญ
‪- โง่ ‪- บ้า
‪ลุยกันเลย
‪พวกแมวน้ำนำออกไปก่อนแล้ว
‪พวกฉลาม พวกเขาไม่อยู่แล้ว
‪หมายความว่าไง "ไม่อยู่แล้ว"
‪- โดดงาน โรเจอร์ ‪- ที่พวกเขาว่า
‪ตรงนี้คือเกาะ ตรงนี้คือที่ที่ปลาซาร์ดีนจะผ่านมา
‪แต่ะหว่างนั้นไม่มีอะไรคั่น
‪เว้นแต่ว่า…
‪ฉันทนหมอนั่นไม่ไหว น่าเบื่อชะมัด
‪ไม่ว่าจะทำอะไร อย่าสบตา
‪ฉันนึกว่าเป้าหมายของทีมนี้ ‪ก็เพื่อจะได้ไม่โดนฉลามกิน
‪ที่จริงฉันกินแต่แพลงก์ตอน
‪เรารู้
‪ขอบคุณนะเดฟ ‪คุณเป็นฉลามที่เจ๋งที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอ
‪ไม่มีปัญหา
‪ทีมควินน์
‪ขอร้อง ทีมเจอราลโด้ต่างหาก
‪- ควินน์ ‪- เจอราลโด้
‪- ควินน์ เจอราลโด้ อะไร ‪- ควินน์ เจอราลโด้ หา
‪ทีมจิ๊ง
‪ต้องเป็นรอยแน่เลย
‪ฉันรักคุณ
‪ผมรักคุณ
‪ฉันรักคุณ
‪อะไรอยู่ข้างหลังน่ะ
‪ฉันรักนาฬิกาเรือนนั้นจัง
‪ฉันเริ่มจะคิดละ ‪ว่าภารกิจนี้มันเป็นอ.ง.ช. แบบล้วนๆ
‪ฉันหิว
‪เรากินกันได้หรือยัง
‪ในนี้มันอึดอัดจัง
‪ใช่ เราอัดกันแน่นเหมือนปลาอะไรสักอย่างเลย
‪พอกันที
‪ใช่ เร็วเข้า ไปกันเถอะ
‪เงียบ เงียบสิ
‪หุบปากได้แล้ว
‪อดทนไว้นะพี่น้อง
‪เรารอให้พวกแมวน้ำแสนอร่อยผ่านมาข้างบน
‪จากนั้นพอพวกเขาถูกตัดขาดจากเกาะ
‪เราจะเข้าโจมตี
‪ปีนี้จะไม่มีใครได้กลับมาจากทริปล่าซาร์ดีน
‪ฉันว่าฉันมีไอเดีย
‪สวิตช์ คุณช่วยปล่อยตู้สินค้านั่นทีได้ไหม
‪ต่อให้ต้องใช้ฟันกัดโซ่ก็เถอะ
‪พวกเธอที่เหลือไปประจำตามทางออก
‪ทันทีที่ลังนั่นตกลงมา ปิดประตูซะ
‪เร็วเข้า
‪ไปกันเถอะ
‪ทำไมนายถึงเกลียดฉัน
‪- หลบไป ‪- โทษที
‪- หลบไป ‪- ขอทางด้วย
‪ไปเลยที่รัก
‪ไม่มีทาง
‪ฉันใช้เวลาตลอดชีวิตที่ผ่านมา
‪ป่าวประกาศถึงความกล้าหาญของตัวเอง
‪แต่กลับกลายเป็นคนขี้ขลาดพอถึงเวลาจำเป็น
‪ไม่ใช่วันนี้
‪ถ้าคุณไม่กลับมา ฉันจะออกไปตามคุณ
‪และฉันก็จะทำให้คุณเจ็บด้วย
‪ผมก็ไม่หวังน้อยกว่านี้จากคุณหรอกที่รัก
‪ประตูจิ๋วนี่
‪หรือจะสู้เจอราลโด้ผู้ยิ่งใหญ่
‪ขอโทษนะเพื่อน
‪- ทางนี้ ‪- ไม่ใช่ทางนี้
‪ไง สวัสดีเพื่อนตัวน้อย
‪หุบปากเลยไอ้โรคจิต
‪ทำไมต้องเล่นตาตลอด
‪อย่างแรก ฉันจะกินแมวน้ำทุกตัวที่พวกแกรู้จัก
‪แล้วฉันก็จะกลับมาหาพวกแก
‪ไม่นะ
‪ไม่
‪มันจบแล้วใช่ไหม
‪สำหรับเราทุกคน
‪ภารกิจนี้ให้ความรู้สึกตายกับตายแบบคลาสสิกเลย
‪ถ้างั้นพวกเธอตามมาทำไม
‪ก็เพราะเธอไงเจ้างั่ง
‪ตลอดชีวิตของฉัน ‪ฉันเชื่อมาตลอดว่ามันเป็นแบบตัวใครตัวมัน
‪แต่แล้วเจ้างั่งขาดสติคนนึงก็แสดงให้ฉันเห็น ‪ว่ามันยังมีอีกวิธีนึง
‪วิธีที่โง่ชะมัด
‪แต่เป็นวิธีที่ดีกว่า
‪เราต้องคอยดูแลกันและกัน
‪ไม่…
‪ว่า…
‪อะไรเหรอ อ๋อ จะเกิดอะไรขึ้น
‪มาเถอะ มาดูกันว่าเราจะจัดการฉลามพวกนั้น ‪ได้สักสองสามตัวไหม
‪บอกแล้วไง ประตูจิ๋วหรือจะสู้เจอราลโด้ผู้ยิ่งใหญ่
‪ทำไมเราถึงว่ายน้ำ
‪ว่ายสิ
‪ว่ายเอาชีวิตรอด
‪ใช่เลย
‪ช็อกมากเลย
‪ฉันมีไฟฟ้านะที่รัก
‪และ…
‪เปิดใช้งานชุดหมึกยักษ์
‪เฮ่ย
‪พร้อมจะมีส่วนร่วมในการต่อสู้นี้หรือยัง
‪โรเจอร์รับทราบ
‪ยี้ฮ่า ได้ โอเค บางทีฉันอาจจะไม่ควรทำแบบนี้
‪ใช่ โอ๊ย
‪เตรียมตัวที่จะเซอร์ไพรส์
‪เตรียมใจที่จะทึ่ง
‪เตรียมพร้อมที่จะพ่ายแพ้แบบโลกตะลึง
‪โดยเจอราลโด้ผู้ยิ่งใหญ่
‪และจิ๊งผู้งดงาม
‪ฉลามเลเซอร์
‪ว๊าย
‪นายมันโหลยโท่ย
‪กลับบ้านไปเลยไอ้ขี้แพ้
‪ดูไม่จืดเลย
‪- นั่นคือการแสดงเลเซอร์เหรอ ‪- ไอ้กระจอก
‪เราล้อมไว้หมดแล้ว
‪เรามีกันมากกว่า
‪พวกแกกำลังจะเป็นอาหาร
‪ยอมแพ้เถอะเพื่อนตัวน้อย
‪พวกแกไม่มีทางชนะหรอก
‪ฉันรู้ แต่พวกเรากล้าหาญ โง่ ‪และบ้าพอที่ไม่ว่ายังไงเราก็จะพยายาม
‪(เอชเอ็มเอ็มเอฟ กู๊ดบอย)
‪ขอโทษที่มาช้า ฉันต้องไปเรียกกำลังเสริม
‪ได้เวลาลุยแล้ว
‪อร่อยดี
‪ตัวใครตัวมันนะฉลาม
‪ทุกคน ไปที่เรือ
‪ไม่เลวเจ้าลูกแมวน้ำ ไม่เลว
‪(จ่าแคล็กการ์ต ‪เอชเอ็มเอ็มเอฟ)
‪ไม่อยากเชื่อเลย นั่นฉลามนะ เร็วเข้าทุกคน ‪ไปช่วยพวกเขากัน
‪ใช่
‪พวกเธอเอาด้วยไหม ใครเอาด้วยบ้าง
‪- เราร่วมมือกันทำให้มันสำเร็จได้ ‪- ใช่
‪ฉลามจะเป็นที่หนึ่งเสมอ
‪และแก แกก็จะเป็นอาหารเสมอ
‪อาหารนี่กัดตอบ
‪ไม่
‪เดี๋ยวนะ ฉันเป็นฉลาม ฉันไม่เป็นไร
‪มือสมัครเล่น
‪นายทำได้แล้วเจ้าลูกแมวน้ำ
‪เราทำได้
‪กำหนดเส้นทางล่าปลาซาร์ดีน
‪อี้กๆ กัปตัน
‪(หลายเดือนต่อมา)
‪- ฉันยังเป็นปลาฉลามอยู่ ‪- งั้นเหรอ
‪เราคือหน่วยแมวน้ำท้าทะเลลึก
‪หนีไป
‪เป็นฉันฉันจะไม่ไปตรงนั้น
‪เกาะนี้อยู่ภายใต้การคุ้มครอง ‪ของหน่วยแมวน้ำท้าทะเลลึก
‪ฉันไปเขมือบมาทั่วทะเลทั้งเจ็ดแล้ว
‪ฉันไม่กลัวแมวน้ำหรอก
‪ว้าว หมอนั่นจบเห่แล้ว
‪ใช่ ควินน์จะเตะผ่าหางเขา
‪ควินน์เหรอ ขอร้อง
‪เจอราลโด้ต่างหากที่หมอนั่นต้องระวัง
‪เซียร์รา โฮเต็ล อัลฟ่า โรมิโอ กิโล เปลี่ยน
‪มีบางอย่างกำลังเคลื่อนที่เข้ามา
‪ไปกันเถอะ
‪มาแล้ว
‪ฟลิกก้า กลับมานี่นะ
‪ได้เวลาลุยแล้ว
‪เอาล่ะ ปืนใหญ่เดฟนี่ไอเดียของใคร
‪ตอนอยู่บนกระดาษมันดูดีกว่านี้
‪ฉันก็นึกว่าเราตกลงกันแล้ว ‪ว่าจะเลิกฟังแผนของควินน์
‪สวัสดี ฉันชื่อเดฟ
‪(ความปรารถนาและการทรยศ)
‪(กำลังค้นหา…)
‪คุณกำลังรับฟังทอล์คกี้ทอล์คเรดิโอ ‪สายต่อไปครับ
‪สวัสดี ผมชื่อเดฟ
‪โอ้ อีกแล้วเหรอ
‪วันนี้มีเรื่องอะไรครับ
‪ผมแค่อยากจะพูดถึงบทบาทของฉลาม ‪ที่ถูกถ่ายทอดในภาพยนตร์และละครโทรทัศน์
‪พวกเขาทำให้มันดูเหมือนว่า
‪พวกเรากินทุกอย่างที่ขวางหน้า
‪แต่นั่นไม่จริงเลย
‪ผมกินแต่แพลงก์ตอน
‪และมีครั้งนึงที่ผมกินเด็กผู้ชายที่ทำจากไม้ ‪เข้าไปโดยบังเอิญ
‪และกองกำลังกึ่งทหารของเหล่าแมวน้ำ ‪ที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างโชกโชน
‪แต่นั่นไม่นับ ‪เพราะผมก็คายพวกเขาออกมาอีก
‪แล้วก็มียางจักรยาน ปูถือมีด
‪โห เขาโกรธมากเลย
‪ไม่ใช่เพรียงแน่นอน
‪เพรียงแย่ที่สุด
‪ดอกไม้ทะเล
‪มันออกเสียงว่าดอกไม้ทะเล
‪คุณรู้หรือเปล่า
‪ตลอดชีวิตผม ผมพูดผิดมาตลอด
‪ยังไงก็เถอะ ดอกไม้ทะเล
‪ดอกไม้คะเน ดอกไม้มาเลย์แล้วก็ปาเก้ด้วยมั้ง
‪หมวกเหล็กสองใบ
‪ผมว่าน่าจะยุคโรมันต้น
‪แปรงสีฟัน
‪จำเป็นมากเลยนะข้างล่างนี่ ขอบอก
‪แท่งไม้ที่ดูเหมือนมนุษย์
‪เขาเป็นประมาณมนุษย์ก้างปลา
‪ยากที่จะอธิบาย แต่คุณก็พอเข้าใจแหละ
‪แล้วก็เพชรสีฟ้าใหญ่เป็นบ้าที่จู่ๆ ก็ลอยลงมา
‪หวังว่าคงจะไม่มีใครทำหายนะ
‪แป้งถุงนึง ผงโกโก้
‪เบกกิ้งโซดา ผงฟู
‪น้ำตาลทราย เกลือ ไข่
‪นม น้ำมัน วานิลลาสกัด
‪หลังจากนั้นผมถึงคิดได้
‪ว่าผมมีวัตถุดิบสำหรับทำเค้กช็อกโกแลตครบ
‪เสียดายที่ผมไม่ได้เอาพวกมันมาผสมกันก่อน
‪คำบรรยายโดย จิตรวดี ตรีมาศ