Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎(ภาพยนตร์สารคดีจาก NETFLIX)
‎"วันที่ 11 มกราคม 2014 จาก
‎ไอ้แสบ"
‎นั่นชื่อเขาครับ
‎"ฉันสั่งยาไอซ์เจ้านี้ตลอด ‎จากนั้นก็ฉีดเข้าเส้น
‎พอภาพความทรงจำแรกแวบมาในหัว
‎ฉันก็เอาโคเคน ‎มาผสมเป็นแคร็กโคเคนอีกหน่อย
‎จากนั้นก็สูบไปป์ดีๆ ต่อ"
‎"ชั้นยอด ของเกรดเอบวกๆๆ"
‎"ทุกคน ฟันฉันหลอไปสองซี่หลังเสพ
‎ไอ้ยานี่มันแรงจริงๆ
‎ฉันขอแนะนำเลย ไอ้พวกงั่ง"
‎เขาดูพึงพอใจอยู่นะครับ
‎(ยาหนึ่งตัน)
‎(ในห้องนอนเจ้าตัว)
‎ผมไม่เคยเจอผู้กระทำผิดคนไหน ‎เหมือนคุณชมิดท์มาก่อน
‎แม็กซิมิเลี่ยนเป็นที่จดจำ ‎ในฐานะเด็กที่ค้ายาจากห้องนอน
‎เพราะขายยาเสพติดทางออนไลน์ ‎จากห้องนอนตัวเองในบ้านพ่อแม่เขา
‎ผมไม่ได้อยู่ในห้องนี้นานมากแล้ว
‎มันดูเล็กมากจริงๆ ‎แต่ขนาดห้องน่าจะถูกต้อง
‎เล็กงั้นเหรอ ‎อย่างน้อยก็ใหญ่กว่าห้องขังแหละนะ
‎จำนวนเงินและยาที่เกี่ยวข้อง ‎มันเยอะจนน่าตกใจ
‎แถมตอนนั้นเขาอายุยังน้อย
‎ตอนนี้ผมยังบอกไม่ได้เลยว่า ‎เขามีเงินเท่าไหร่
‎เพื่อความปลอดภัยครับ
‎ปลอดภัยไว้ก่อน
‎เขายังคงภูมิใจกับสิ่งที่เคยทำสำเร็จ
‎ผมว่านั่นเห็นได้ชัดเจนมาก
‎สิ่งที่เคยเกิดขึ้นในห้องนี้…
‎คือสิ่งที่เคยเกิดขึ้น
‎ห้องนี้เป็นที่ที่ผมโตขึ้นมา
‎ก็อย่างนั้นแหละครับ
‎(ร้านขายยาชายน์นี่)
‎(อ่านคำถามพบบ่อยก่อน)
‎(เพิ่มลงรถเข็น)
‎(สั่งซื้อ)
‎(ตำรวจได้ที่อยู่หกพันแห่ง)
‎(ชายนี่ เฟลคส์: เจ้าพ่อยาวัยรุ่น)
‎(ห้องนอนจำลอง)
‎คนอย่างแม็กซ์เข้าสู่
‎ธุรกิจชายน์นี่เฟลกส์ได้อย่างไร
‎ตอนไหนกันที่เขาไปถึงจุด ‎ที่เลือกทางออกนั้น
‎"ฉันจะไม่มุ่งหน้าตรงไป ‎ฉันจะออกนอกลู่นอกทาง"
‎ทำไม ตอนไหน ได้ยังไง และเพื่ออะไร
‎ที่เขาไม่รู้สึกกังวล
‎เขาอยู่ในห้องนอน ‎ในบ้านที่แม่และแฟนของแม่อาศัยอยู่
‎นั่นคือสภาพแวดล้อมรอบตัวเขา
‎เท่าที่ผมรู้คือเขาไม่มีเพื่อน
‎(สเตฟาน ทนายจำเลย)
‎เขายังไม่มีแฟนด้วยซ้ำ
‎(เหลืออีกสิบบัญชี สนใจไหม)
‎(เท่าไหร่)
‎(เอาไปทั้งหมดนั่นแหละ ‎แล้วค่อยมาคุยเรื่องราคากัน)
‎(อาทิตย์ที่แล้วสูญเงินไปตั้งสามพัน)
‎ผมออกไปทางคนน่ารำคาญ
‎ที่ดึงดูดแต่เรื่องลบๆ ซะมากกว่า
‎แต่ผม…
‎ก็เป็นคนที่ใจเย็นด้วย
‎เมื่อก่อนผมเป็นแค่เด็กผอมเก้ง ‎ที่ไม่ออกกำลังกาย
‎เอาแต่นั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์แทน
‎ช่วงวัยรุ่น
‎เมื่อเรา…
‎เริ่มมีความอวดดีในตัว
‎การแข่งขันก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไร
‎(ฉันมีซีซีกับเอสซี ไม่มีปัญหา)
‎(ว้าว)
‎(ห้องนอนของแม็กซ์)
‎(โถงทางเดิน ห้องที่สอง ระเบียง)
‎(ห้องครัว ห้องน้ำ โถงทางเดิน)
‎(ห้องนอนพ่อแม่ ห้องนั่งเล่น)
‎ตอนนั้นผมได้คุยกับคนคนหนึ่ง
‎ที่ผมรู้จักในนามแฝงว่า "ดัมบ์_พิก"
‎(ดัมบ์_พิก@แจ็บเบอร์ดอตเอสเค)
‎(สถานะ ออนไลน์ การสมัคร ทั้งคู่)
‎แล้ว…
‎(ว่าไง)
‎ยิ่งดึกก็ยิ่งคุยกันไม่จบไม่สิ้น
‎(ไม่ว่าไง)
‎คุยกันไปเรื่อยเปื่อย
‎(เพิ่งเข้าไปเว็บซิลค์โร้ด ‎โคตรสุด รู้จักไหม)
‎มีอยู่จุดหนึ่ง ‎ที่คุยกันเรื่องซิลค์โร้ด
‎"มันมีอะไรเหรอ" นู่นนี่นั่น
‎และผมว่าตอนนั้น ‎หลักๆ แล้วคือเรื่องว่า
‎เว็บนั้นมีอะไรในแง่ของ ‎การต้มตุ๋นทางอินเทอร์เน็ต
‎(ซิลค์โร้ด ตลาดนิรนาม)
‎จนผมได้รู้ว่ามันคือตลาดค้ายา
‎(ผงขาวจีนหนึ่งกรัม)
‎("กัญชาอาลีบาบา" คุณภาพดี)
‎มีแต่ยา ยา ยา แล้วก็ยา
‎ตั้งแต่แอลเอสดีร้อยโดส
‎ไปจนถึงยาอีสองกรัม
‎(เว็บมียันกระทั่งระบบจัดระดับ)
‎เราคุยกันไปมาเรื่องเว็บนี้
‎เราได้รู้ว่าเหตุผลที่มียาพวกนี้ขาย ‎ก็เพราะว่ามันทำกำไรสูงมาก
‎ผมเลยคิดว่ามันก็จริง ‎ผมเลยลองคำนวณตัวเลข
‎ผมค้นคว้าข้อมูล
‎(เว็บใต้ดินขายยาทุกแบบ)
‎ไม่มีตอนไหนเลยที่ผมคิดว่า ‎"ว้าว นี่มันบ้าไปแล้ว"
‎มีแต่ "ว้าว นี่มันสุดยอดเลย" ‎คิดไปในทางที่ดีซะมากกว่าครับ
‎มันไม่ได้ทำให้ผมกลัว ‎มันยิ่งทำให้ผมอยากเรียนรู้
‎(ทอร์ เครือข่ายนิรนาม)
‎(ได้เงินลับๆ)
‎(ขายยาออนไลน์)
‎ความคิดแรกของผมคือ ‎"มีอยู่แล้ว แต่พัฒนาให้ดีขึ้นได้"
‎(ทุกอย่างต้องพัฒนาให้ดีขึ้น)
‎(เว็บไซต์ ความช่วยเหลือ รูปภาพ)
‎(ทุกอย่าง)
‎(พูดจาใหญ่โตเลยนะ)
‎(ไม่เลย)
‎(เพ้อเจ้อแน่นอน)
‎(พนันกันไหมล่ะ)
‎ดัมบ์_พิก คนที่ผมคุยด้วยพูดว่า
‎"มันไม่ง่ายนะ มันอันตราย" นู่นนี่
‎"จู่ๆ จะทำให้ดีขึ้นไม่ได้ ‎นายคิดจะทำให้ดีขึ้นยังไง
‎มันไม่มีแพลตฟอร์มอื่นแล้วนะ"
‎"โอเค งั้นก็ทำแพลตฟอร์มเองเลยสิ"
‎ผมจะส่งของให้ดีกว่าหมอนี่ได้ยังไง
‎จะทำกำไรให้สูงกว่าเขาได้ยังไง
‎จะหาลูกค้าให้ได้มากกว่ายังไง
‎จะทำยังไงให้ลูกค้าพอใจกว่า
‎(โค้ก แฮช สปีด ‎น่าจะขายดีกับคนอยากเสียเงิน)
‎(และไม่อยากไปซื้อในสวนสาธารณะ)
‎มีคนขายเยอะแยะ
‎คนหนึ่งบริการลูกค้าดีกว่า ‎อีกคนให้ราคาดีสุด
‎แต่ไม่มีใครเลยที่ทำได้ดีหมดทุกอย่าง
‎(นี่เป็นความคิดที่โง่สุดของนายเลย)
‎(มาเฟียเด็กน้อย ‎อยากแข่งกับกิจการมูลค่าห้าล้าน)
‎(นายไม่รู้จักคนขายด้วยซ้ำ)
‎(แนะนำให้สักคนสิ)
‎คนขายแต่ละคนมีที่มาต่างกัน
‎ส่วนใหญ่แล้วมาจากข้างถนน ‎และมีเส้นสายว่าไปรับยามาจากไหน
‎พวกเขาขายยากันข้างถนน
‎แต่ไม่มีความรู้ทางเทคนิคว่า ‎จะปกป้องตัวเองยังไง
‎หรือตั้งร้านเป็นของตัวเอง ‎แล้วเสนอสินค้าให้ดีๆ ยังไง
‎(ฉันจะหาพวกคนผลิต)
‎(โอเค…)
‎มันไม่ใช่แบบผมตัดสินใจว่า ‎"โอเค ฉันจะลงมือทำ"
‎แต่มันแบบ "จะทำมันยังไง" มากกว่า
‎จากนั้นผมก็คิดอย่างละเอียด
‎และเพื่อให้เห็นว่าจะไปถึงเป้ายังไง ‎รู้ตัวอีกทีก็เริ่มลงมือทำไปแล้ว
‎แล้วผมก็เลยลองทำดู
‎(เร้ดบูล สถานะ ออนไลน์ ‎การสมัคร ทั้งคู่)
‎(ไง เป็นยังไงบ้าง ‎เรายังไม่รู้จักกันเลย)
‎(ก็จริง)
‎(ฉันอยากลองขาย เอาโค้ก 25 กรัม ‎และเอ็มดีเอ็มเอสักสิบ)
‎(ลดราคาให้หน่อยได้ไหม ‎ฉันจะเป็นลูกค้าประจำ)
‎(พันเจ็ด รับแต่บิตคอยน์)
‎(ส่งของในตู้แพ็กสเตชัน)
‎(โอเค)
‎(เซบัสทิอัน บูคฮ็อลทซ์ ‎145 ไลป์ซิก 04159)
‎ครั้งแรกที่ผมสั่งกับเร้ดบูล
‎ผมคิดว่าเป็นอะไรที่งี่เง่า ‎แบบโคเคน 25 กรัม
‎กับเอ็มดีเอ็มเอสักสิบหรือ 20 กรัม
‎แค่นั้นเลย
‎ทันใดนั้นผมก็ได้ของมา
‎และต้องรู้ให้ได้ว่ามีกลิ่นยังไง ‎หรือมีหน้าตายังไง
‎ทุกอย่างแปลกใหม่ไปหมด
‎ผมรู้อะไรเรื่องยาบ้างกัน
‎ทุกคนแปลกใจมาก
‎เพราะทุกคนคิดกันว่า ‎คนที่โลดแล่นอยู่ในวงการนี้
‎มักเป็นผู้ที่เสพไม่ขาดด้วย
‎และนั่นไม่ใช่แม็กซ์เลย
‎(โคเคน)
‎อย่างแรกผมต้องศึกษาว่า ‎ยามีฤทธิ์ยังไง
‎และคนเอามันมาทำอะไร
‎เวลาเราดูรายการหรือหนังยาว
‎ทุกอย่างดูเท่ไปหมด ‎แค่เฮโรอีนที่ชื่อเสียงดูไม่ดี
‎นอกนั้นก็มีแต่ ‎"ปาร์ตี้ไงล่ะ สนุกไปหมด"
‎ตลกดีที่ผมเองมีเอ็กซ์บอกซ์สุดเจ๋ง
‎ตัวเครื่องมีสีดำสะท้อนเหมือนเปียโน
‎ผมเลยคิดดูว่า
‎"ถ้าเอามันวางไว้หน้าทีวี
‎จากนั้นก็เปิดภาพเปลวไฟเท่ๆ บนทีวี
‎ภาพที่สะท้อนบนเอ็กซ์บอกซ์ ‎ต้องออกมาเท่มากแน่ๆ"
‎รูปที่ได้มันเจ๋งมากครับ
‎แรกๆ คนชมเยอะมากว่า "ดูน่าอร่อยมาก
‎นั่นคือเหตุผลเดียวที่ยอมสั่ง"
‎ตอนแรกผมประหม่ามากและคิดว่า
‎"พระเจ้า อาจเหมือนในหนัง ‎ที่เวลาทำอะไรแล้วตำรวจชอบมา"
‎แต่ทันทีที่เราเข้าใจ ‎พื้นฐานทางเทคนิคที่หายไป
‎ที่เหลือก็มีแต่ความเป็นไปได้ ‎ของสิ่งที่เราทำได้
‎เหมือนกับเกม
‎(สมัครโดเมนแค่ 3.98 ดอลลาร์ต่อปี)
‎(ชายน์นี่เฟลกส์ ค้นหา)
‎(ปรับแต่งเว็บของคุณ)
‎(ชายน์นี่เฟลกส์)
‎(ชายน์นี่โดเมน)
‎(ไม่พบผลลัพธ์)
‎(ปรับแต่ง)
‎(ร้านขายยาชายน์นี่เฟลกส์ ‎ซื้อยาด้วยบิตคอยน์)
‎(ซื้อยาง่ายๆ ด้วยบิตคอยน์)
‎(รูปแบบ ตั้งค่าภาพหลัก)
‎คนมักถามผมบ่อยว่า ร้านผมต่างจาก
‎ร้านออนไลน์อื่นๆ ยังไง
‎ไม่ต่างกันเลย มีสินค้าหลากหลาย
‎จ่ายเงินก่อน
‎จากนั้นจัดของแล้วเอาไปส่ง
‎แต่ของคือยา แทนที่จะเป็นรองเท้า
‎(สปีดเพสต์ละเอียด)
‎(เพิ่มลงรถเข็น)
‎(ลักกี้โคลเวอร์ส)
‎สำหรับคนที่ยังไม่คุ้นเคยกับระบบ
‎(คำถามที่พบบ่อย)
‎เรามีหมวดคำถามที่พบบ่อยให้อ่าน
‎(รับสินค้าอย่างไรไม่ให้ใครรู้)
‎(ส่งไวที่สุดได้แค่ไหน)
‎(กรุณาอ่านคำถามที่พบบ่อย)
‎อ่านและทำความเข้าใจจากตรงนั้นได้
‎ว่าระบบมันเป็นยังไง ‎เพื่อให้ทุกอย่างเป็นความลับ
‎(ปลอดภัยหรือไม่)
‎(คำตอบ แน่นอน!)
‎(รายละเอียดที่อยู่ของท่าน ‎จะถูกลบทันทีหลังจากจัดส่ง)
‎(ลบทันที)
‎(บันทึกการเปลี่ยนแปลง)
‎(จัดส่งเฉพาะบางประเทศ)
‎(จัดส่งทุกประเทศ)
‎และก็น่าสนใจด้วย ‎ที่มีขั้นต่ำในการสั่งซื้อ
‎ถูกกำหนดขึ้นมาเพื่อให้ลูกค้า ‎ให้คะแนนความพึงพอใจได้
‎(แพทริค ไคลเน่อ ‎อดีตประธานเอ็ลคาอา รัฐซัคเซิน)
‎นั่นน่าทึ่งมากครับ ‎ผมไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน
‎เหมือนเว็บแอมะซอนเลยครับ
‎ผมไม่เข้าใจที่เปรียบเทียบกับแอมะซอน
‎แอมะซอนมีร้านค้าหลายร้าน
‎แต่ของผมมันมีแค่ผม
‎(กำลังโอนย้าย… เวลาผ่านไป)
‎(ไฟล์ในคิว… ไฟล์ที่โอนย้ายสำเร็จ)
‎(อัปโหลดสำเร็จ)
‎(เอาละ ฉันพร้อมแล้ว)
‎หลายๆ คนที่เก่งเรื่องเทคนิคจะพูดว่า
‎"โอเค แค่คิดกับลงแรงนิดหน่อย ‎ฉันก็อาจทำแบบเดียวกันได้"
‎แต่ที่ต่างกันคือ ‎ลงมือทำหรือไม่ลงมือทำ
‎(อ่านรวมคำถามที่พบบ่อยก่อน!)
‎(ชายน์นี่เฟลกส์ดอตคอม ‎เปิดตั้งแต่ปี 2013)
‎(เข้าไปดูร้านใหม่ในเว็บบนดินสิ ‎ชายน์นี่เฟลกส์ดอตคอม)
‎(ของโคตรดี)
‎(ไม่เคยรู้ว่าทำแบบออนไลน์ได้ด้วย)
‎ร้านผมเปิดขายตามปกติในอินเทอร์เน็ต
‎เพราะหากมีความรู้ที่ถูกต้อง ‎มันก็ทำแบบนั้นได้
‎ไม่ต่างกับคนไปทำการค้า ‎ในตลาดทั่วไปในเมือง
‎แค่อาจทำการค้ากันโดยมีกระจกกั้น
‎(ริคาร์โด้ ชูลซ์ หัวหน้าอัยการ)
‎แต่เป็นการดำเนิน ‎ธุรกิจผิดกฎหมายแบบโจ่งแจ้ง
‎เป็นการกระทำที่ใจกล้ามาก ‎คนทำก็ถือว่ามั่นใจในตัวเองมาก
‎คนอื่นคงทำไม่สำเร็จ
‎(ดร. ฮันส์ คริสตอฟ ไฮรอนิมัส)
‎เพราะพวกเขาจะกังวลหรือกลัว ‎หรือคิดว่า "ฉันทำไม่ได้หรอก
‎มันเป็นเรื่องร้ายแรงที่จะทำ ‎ทำแบบนั้นจะเป็นการทำร้ายคนเยอะแยะ"
‎แต่เขาไม่มีความลังเลใจเลย
‎ถึงทำมันสำเร็จได้ ‎โดยไม่มีอารมณ์มาเกี่ยวข้อง
‎"ฉันควบคุมทุกอย่าง ‎ฉันอยู่เหนือทุกสิ่ง ฉันทำได้"
‎นั่นคือความคิดอันตราย
‎ความคิดที่ว่าผมจะทำทั้งหมด
‎เกิดขึ้นวันที่ 10 ธันวาคม 2013
‎สองสัปดาห์ต่อมา ‎น่าจะวันคริสต์มาส ร้านก็เปิดทำการ
‎จากนั้นปัญหาก็ออกไปทาง
‎"โอเค ตอนนี้มีร้านแล้ว
‎จะดีกว่านี้ถ้ารู้วิธีส่งของ"
‎จากนั้นผมก็ทักไปถามดัมบ์_พิก
‎ซึ่งต้องเป็นคนจัดการเรื่องการขาย
‎ผมยังไม่พร้อมจะทำแบบนั้น ‎ทุกอย่างมันจริงเกินไป
‎ผมเลยคิดว่า "โอเค นายเอาไปให้หมด
‎จากนั้นทำตามที่ฉันบอก ‎แล้วทุกอย่างจะไม่มีปัญหา"
‎(คำสั่งซื้อที่หนึ่งโดยผู้เยี่ยมชม ‎หนึ่งรายการ)
‎(คำสั่งซื้อที่หนึ่งโดยผู้เยี่ยมชม)
‎(คำสั่งซื้อที่สอง สาม สี่ ห้า)
‎(ดัมบ์_พิก@แจ็บเบอร์ดอตเอสเค)
‎(ออฟไลน์)
‎(ออนไลน์ล่าสุดหนึ่งวันก่อน)
‎(ออนไลน์ล่าสุดสองและสามวันก่อน)
‎ผมไม่รู้ชื่อออนไลน์จริงๆ ของเขา
‎แต่พอถึงจุดหนึ่ง ‎ผมก็เรียกเขาว่าดัมบ์_พิก
‎ทำไมล่ะคะ
‎เพราะเขาคือดัมบ์_พิกไงครับ
‎(นี่ นายหายไปไหนน่ะ)
‎(เริ่มมีคนสั่งของเข้ามาแล้วนะ)
‎(ออนไลน์ล่าสุดสามและสี่วันก่อน)
‎(ตอบหน่อย!)
‎ครับ ดัมบ์_พิกทิ้งผม ผมเลยคิดว่า
‎"ทุเรศจริงๆ ฉันตั้งใจทำมาทั้งเดือน
‎จู่ๆ ก็ชิ่งกันไปเลยเหรอ
‎ฉันไม่อยากยุ่งเรื่องการส่งของ ‎มันใกล้ตัวฉันเกินไป
‎ฉันขอทำนู่นนี่ในคอมแบบสงบๆ ดีกว่า"
‎แต่แล้วผมก็คิดว่า ‎"ไม่สิ ฉันเริ่มทำมาแล้ว
‎จะมาหยุดเอากลางทางไม่ได้"
‎ผมเลยทำซะเองเลยครับ
‎กลัวครอบครัวจะรู้ไหมคะ
‎ผมไม่มีครอบครัวครับ
‎ไม่มีใครรู้เลยเหรอคะ
‎ไม่มีครับ
‎ตอนแรกสุด
‎เดือนมกราคม กุมภาพันธ์ มีนาคม
‎ผมทำแบบมือสมัครเล่นมาก
‎ไม่มีสอนทางออนไลน์ว่า ‎บดเอ็มดีเอ็มเอยังไง
‎หรือว่าแบ่งโคเคนยังไง
‎ผมเลยต้องทดลองทำเอาเอง
‎แล้วดูว่าทำอะไรได้บ้าง
‎แม้กระทั่งเรื่องที่ง่ายสุด
‎ตอนแรกผมเอามีดมา
‎จากนั้นก็เริ่มเซาะ ‎เอ็มดีเอ็มเอที่แข็งเหมือนหิน
‎เละเทะมากครับ
‎(ได้รับของทุกอย่างเรียบร้อยดี)
‎(ก็บอกแล้ว)
‎เร้ดบูลเป็นผู้ผลิตคนแรกของผม
‎เขาช่วยผมไว้เยอะมาก
‎(- เอ็มดีเอ็มเอแข็งมาก ‎- ไร้สาระ)
‎เขาไม่ได้แค่ขายให้ผม
‎เขาแนะนำผมให้รู้จักคนด้วย
‎พูดได้ว่าเขาเป็นเหมือน ‎พี่เลี้ยงผมเลย
‎ผมถามคำถามที่โง่แค่ไหนก็ได้ ‎สุดท้ายเขาก็จะตอบผม
‎(เอ็มดีเอ็มเอมันของเด็ก)
‎(ทำเอ็มดีเอ็มเอ ‎ให้เป็นชิ้นเล็กลงยังไง)
‎(ใช้ค้อน สิ่ว กล่องพลาสติก)
‎(แค่ทุบลงไปแรงๆ)
‎(อย่าสูดผงละอองเข้าไปนะ)
‎(จริงเหรอ)
‎ถ้าเกิดมีคนยืนอยู่ตรงนี้ล่ะคะ
‎ผมไปร้านขายอุปกรณ์ซ่อมบ้านมา
‎ซื้อค้อน สิ่ว
‎พวกของที่จำเป็น
‎ไม่เคยเกิดขึ้นเหรอคะ
‎ไม่ครับ พวกเขาไปทำงานน่ะ
‎มันสะดวกมากที่ผมเข้าบ้านมา ‎แล้วก็เข้าประตูนั่นไปได้เลย
‎ไม่ต้องเดินไกล
‎ไม่ใช่คนเราพลาดกันได้เหรอคะ
‎ไม่บ่อยหรอกครับ
‎(ปี 2019)
‎(ทัณฑสถานไลป์ซิก เรือนจำเปิด)
‎(ชายน์นี่)
‎อันนี้ดูตลกมากเลย
‎ผมชอบแกล้งเจ้าหน้าที่ ‎เวลาพวกเขาเข้ามาตอนหกโมงเช้า
‎เพื่อดูว่าเรายังมีชีวิตอยู่ไหม
‎ผมตั้งมินเนี่ยน ‎ไว้หน้าคอมพิวเตอร์ตลอด
‎ทำเอาพวกเขางงไปเลย
‎มืออาชีพ
‎ตอนที่ร้านเปิดทำการอยู่ ‎ผมไม่เคยคิดถึงคุกเลย
‎ผมเลยไม่รู้ว่าต้องเจออะไร
‎ไม่คิดว่ามันจะลงเอยแบบนี้
‎แต่ตอนนี้ก็ผ่านไปสี่ปีครึ่งแล้ว
‎ในช่วงสี่ปีครึ่งนั้น ‎คนอื่นๆ ไปเรียนต่อและทำนู่นนี่
‎ได้ใช้ชีวิตมหาวิทยาลัยและอื่นๆ
‎ที่นี่ไม่มีอะไรเลย ‎ตื่นเช้าแล้วเข้านอนตอนกลางคืน
‎น่าเบื่อมากๆ เลยครับ
‎คติตลอดมาของผม ‎คือการอยู่ให้ห่างคนอื่นไว้
‎ผมมีเพื่อนไม่กี่คนเป็นกลุ่มเล็กๆ ‎ที่ผมจะใช้เวลาอยู่ด้วย
‎แต่รวมๆ แล้ว ‎สนิทกับใครมากไปไม่ใช่เรื่องดี
‎ไม่รู้สิ มันดูค่อนข้างต่อต้านสังคม
‎ดูเหมือนมนุษย์ยุคหินมาก
‎ตอนแรกทุกอย่างก็สบายๆ
‎มีคำสั่งซื้อเข้ามาหนึ่งคำสั่ง ‎แล้วก็เป็นห้าและสิบคำสั่งต่อวัน
‎มาตรการความปลอดภัยก็ไม่ยุ่งยาก
‎ไม่ต้องเจอใครเลย
‎และต้องให้แน่ใจว่า ‎ไม่มีใครเห็นเราตอนส่งของ
‎บางครั้งจะมีคนมอง ‎เพราะเขาอยากจะส่งจดหมาย
‎ผมจะถอยไปแล้วพูดว่า "ส่งก่อนเลยครับ ‎ผมมีของต้องส่งเยอะเลย"
‎จากนั้นก็ไม่มีใครสนใจอีก
‎ตอนนั้นการส่งยาทางจดหมาย ‎ยังไม่เป็นที่นิยมด้วยซ้ำ
‎มันน่าทึ่งมากที่สามารถสร้าง
‎ธุรกิจค้ายาอันรุ่งเรือง ‎ผ่านบริการส่งจดหมายได้
‎(รอล์ฟ จาค็อบ ‎ผู้อำนวยการทัณฑสถานไลป์ซิก)
‎นอกจากมีความคิดแล้ว ‎ต้องลงมือทำให้สำเร็จด้วย
‎ด็อยท์เชอพ็อสท์ทำงานได้ดีมาก
‎ลูกค้าตื่นเต้นกันสุดๆ
‎สั่งของตอนบ่ายสาม ‎แปดโมงเช้าวันต่อมาก็ได้แล้ว
‎พวกเขาขอบคุณผม ‎แต่จริงๆ เพราะไปรษณีย์ที่ส่งเร็ว
‎ในทางปฏิบัติแล้ว ‎บุรุษไปรษณีย์คือคนส่งยาของผม
‎ในเดือนมกราคม 2014 ‎หรือก็คือเดือนแรกเลย
‎ยอดขายผมราวหมื่นถึงหมื่นห้าพันยูโร ‎ซึ่งถือว่าเยอะมากแล้ว
‎แต่พอเวลาผ่านไปมันยิ่งเยอะขึ้นมาก
‎คุณนึกไม่ถึงเลยล่ะครับ
‎มันรุ่งตั้งแต่เริ่มเลย
‎(คำสั่งซื้อ)
‎(สั่งซื้อหกชิ้น)
‎ธุรกิจโตขึ้นเรื่อยๆ ‎และในฤดูร้อนปี 2014
‎เขามีคำสั่งซื้อ ‎ราว 40 ถึง 50 รายการต่อวัน
‎(เอ็มดีเอ็มเอบริสุทธิ์ 84%)
‎(ยาไอซ์บริสุทธิ์)
‎หลายคนเจอร้านจากการค้นหาผ่านกูเกิล
‎เราจะเห็นได้เลยว่าผู้คนค้นหาอะไร
‎พวกเขาค้นหาว่า "ซื้อโคเคน" ‎แล้วก็มาเจอเว็บคุณเข้า
‎ผมมีขายทุกอย่าง
‎นอกจากยาผิดกฎหมาย
‎ผมมียาตามใบสั่งด้วย
‎อัลปราโซแลม โบรมาซีแพม โคลนาซีแพม
‎ไดอาซีแพม ไนตราซีแพม เฟนทานิล ‎มิดาโซแลม ทรามาดอล โซลพิเดม
‎มียาที่ต้องใช้ใบสั่งขายเพียบ
‎(เพิ่มลงรถเข็น)
‎(สั่งซื้อ 13 ชิ้น)
‎(จูปาจุ๊ปส์ชมพูและอื่นๆ)
‎(62 ยูโร ผ่านบิตคอยน์)
‎(มายวอลเล็ต ‎กรุณาใส่ข้อมูลเข้าระบบด้านล่าง)
‎(การทำรายการล่าสุด)
‎(ไม่ถึงหนึ่งนาที)
‎ผู้ใหญ่ทั่วไปแล้ว ‎ย่อมเป็นห่วงเรื่องเงินกันหมด
‎เช่นเดียวกับเหล่าลูกความ ‎ผู้ค้ายาของผม
‎พวกเขาใช้ชีวิตแบบรวดเร็ว
‎ไม่ว่าจะเป็นการซื้อรองเท้า ‎หรือสูทสั่งตัด
‎พวกเขาเต็มที่
‎แต่แม็กซ์ไม่ได้ทำแบบนั้นเลย
‎เงินทั้งหมดที่ได้มา…
‎เขาไม่ได้ใช้เลยครับ
‎สิ่งที่สนุกที่สุดคือ ‎การได้เห็นมันเติบโตครับ
‎เมืองใหญ่ เมืองเล็ก
‎พื้นที่ห่างไกลที่เล็กสุดในบาวาเรีย
‎(เฮซ 200 จูปาจุ๊ปส์แดง 880)
‎(เคตามีน 159 ก. ‎เอ็มดีเอ็มเอ 140 ก.)
‎(เอวา เบรนเดลสไตน์ ‎เฮซ 400 ก. สปีด 140 ก.)
‎(โยฮันเนส ชมิดท์ ‎เคตามีน 40 ก. ยาไอซ์ 200 ก.)
‎อินโดนีเซีย จีน และออสเตรเลียด้วย ‎มีคนสั่งซื้อมาจากทั่วโลก
‎(การจัดส่งต่างประเทศ)
‎(จัดส่งไปประเทศต่อไปนี้ได้)
‎(เยอรมนี ออสเตรีย สวิตเซอร์แลนด์ ‎สหราชอาณาจักร ไอร์แลนด์…)
‎เวลาขายยาออนไลน์ ‎คุณจะเข้าถึงคนได้เยอะขึ้น
‎กว่าการแค่ยืนขายในสวน
‎คุณทำธุรกิจได้ทั่วโลก ‎แม้ว่าจะอยู่กับที่
‎(มิเกล เกร์รา ‎สปีด 520 ก. โกลด์บาร์ 820 เม็ด)
‎คำสั่งซื้อที่แปลกที่สุด ‎มาจากโคลัมเบีย
‎ตอนนั้นผมคิดว่า ‎"พวกเขาน่าจะมียาพอแล้วสิ"
‎(ของเด็ดดวง ‎ไม่มีอะไรเจ๋งกว่านี้แล้ว!)
‎(ไอ้ผงนี่เด็ดสุดแล้ว)
‎(สปีดของร้านชายน์นี่ดีสุด ‎ของชั้นยอดมาก)
‎(ดีมาก ส่งไว ห่อมาดี คุณภาพชั้นยอด)
‎(จากนี้ไปจะซื้อแต่ร้านชายน์นี่!)
‎(สินค้าให้สิบคะแนนเต็ม)
‎(เฮซีย์ 666 14 มิ.ย. 2014 ‎ส่งไวมากและปลอดภัยมาก)
‎(ชิกกี้มิกกี้ 12 มิ.ย. 2014 ‎สั่งตั้งแต่ 7 มิถุนายน ยังไม่ได้)
‎(สามคะแนนจากห้าคะแนน)
‎(ไอ้ต้มตุ๋นนี่เขียนชมตัวเอง!)
‎(เอาจำนวนขั้นต่ำออกไป ‎ตั้ง 70 ยูโรเลยเหรอ)
‎(สั่งตั้งแต่ 7 มิถุนายน ยังไม่ได้)
‎(ส่งไวมากและปลอดภัยมาก!)
‎เพื่อดูคำสั่งซื้อทั้งหมดคร่าวๆ
‎ผมทำรายชื่อง่ายๆ ไว้ในเอ็กเซล
‎เพราะผมต้องคิดหาทางเองว่า
‎จะเก็บข้อมูลนั้นยังไง
‎(โทบีอาส ไฮนทซ์ ‎231 อัมเซลเวล 82516)
‎(ชื่อผู้ใช้งาน สินค้าที่สั่ง ‎วันที่ อีเมล ที่อยู่)
‎(ถอดรหัสและตรวจสอบบันทึก)
‎(ดานิเอ็ล อิลเกินโฮฟ คีล เยอรมนี)
‎เขาทำตรงข้ามกับที่สัญญาไว้ ‎กับลูกค้าออนไลน์ของเขา
‎(เอ็มดีเอ็มเอ 70 ก.)
‎(คีล 24122)
‎ในรวมคำถามที่พบบ่อย ‎คุณบอกว่าจะไม่เก็บชื่อลูกค้า
‎ครับ
‎มันเลี่ยงไม่ได้น่ะครับ
‎ถึงจุดหนึ่งผมก็เริ่มทำตารางข้อมูล
‎แน่นอนว่าผมแค่ไปที่แถวบนสุด
‎และลบตั้งแต่มกราคมยันสิงหาคมได้
‎เพราะไม่ต้องใช้แล้ว
‎แต่ผมแค่ไม่ได้ลบ
‎(คำสั่งซื้อ ชื่อจริง)
‎(ชื่อจริง นามสกุล)
‎แม็กซิมิเลี่ยนรู้สึกปลอดภัย
‎พฤติกรรมเขาแสดงออกแบบนั้น
‎และมันก็ไปได้ดีอยู่พักใหญ่ครับ
‎(ตำรวจ)
‎(ตำรวจรัฐซัคเซิน)
‎วันที่ 26 มิถุนายน 2014
‎ฉันได้เช่าอะพาร์ตเมนต์ในไลป์ซิก
‎วันนี้ที่เวลาประมาณ 8.15 น.
‎ฉันออกจากอะพาร์ตเมนต์ไป
‎และกลับมาถึงห้องตอนราวๆ 12.50 น.
‎แล้วก็เจอกับซองจดหมายเอห้า ‎สองซองในกล่องจดหมาย
‎ทั้งสองซองระบุชื่อผู้ส่งว่า ‎"โกดังไลป์ซิก"
‎(กรุณาคืนผู้ส่ง)
‎ฉันไม่รู้จักโกดังไลป์ซิก ‎ในแถบบ้านจัดสรร
‎ฉันเลยหยิบพัสดุทั้งสองซองไป
‎จากนั้นก็ถามเพื่อนบ้านว่า ‎เขาได้สั่งอะไรจากอีเบย์ไหม
‎เขาบอกว่าไม่ได้สั่ง
‎เขามองไปที่ซองจดหมายแล้วพูดว่า
‎"ไหนดูหน่อยว่าข้างในมีอะไร"
‎เมื่อเปิดทั้งสองซองออกมา
‎เราเห็นว่ามีห่อพลาสติกสีเทาหลายห่อ
‎หลังจากนั้นฉันจึงแจ้งตำรวจทันที
‎เพื่อนร่วมงานผมเจอ ‎แอมเฟตามีน 100 กรัม
‎โคเคนจำนวนเล็กน้อย
‎และเม็ดยาเอกสตาซีจำนวนหนึ่ง
‎ถ้าเจอแค่เม็ดสองเม็ด ‎ก็คงไม่คิดอะไรมาก
‎แต่เราเริ่มเจอห่อลักษณะนี้ ‎มากขึ้นเรื่อยๆ
‎ทั่วเยอรมนี
‎(ร้านจัดสวนโทบิรามะ)
‎จากนั้นเราก็รู้ว่า ‎ผู้ส่งเหล่านั้นไม่มีอยู่จริง
‎เป็นที่อยู่ปลอมทั้งหมด
‎(เรเนตส์ออร์แกนิกซีดแอนด์โค)
‎(สกรูโปรส์ ‎เลขที่ 9 ถึง 5 เฮ็ทวิชชตราเซอ)
‎(ไม่ได้ลงทะเบียน ‎กับสำนักงานออกใบอนุญาตการค้า)
‎หลายซองมีจุดร่วมเหมือนกัน
‎คือถูกส่งผ่าน ‎ศูนย์ส่งพัสดุในราเดเฟ็ลท์
‎นั่นถือเป็นสัญญาณแรกว่า
‎"น่าจะมีอะไรเกี่ยวข้องกับไลป์ซิก"
‎เราเลี่ยงพัสดุที่โดนตีกลับไม่ได้
‎และแน่นอนว่าตำรวจ ‎ตรวจสอบได้ว่ามันส่งมาจากที่ไหน
‎นั่นไม่ได้บ่งชี้มาสู่ตัวผม
‎ถูกต้องครับ
‎แต่ก็มีปัจจัยอื่นๆ อีก
‎ว่าใครเป็นคนจ่ายค่าแสตมป์
‎แต่เรื่องนั้นก็ไม่ได้ช่วยอะไรเรา
‎เพราะคุณชมิดท์ ‎ปกปิดร่องรอยตัวเองไว้ดี
‎ถือว่ามีประโยชน์มาก
‎หากรู้เรื่องต่างๆ และรู้จักคนเยอะ ‎เวลาทำอะไรเกี่ยวกับอาชญากรรมออนไลน์
‎เราต้องตั้งจุดรับพัสดุ
‎เพื่อรับสินค้า
‎ต้องมีบัญชีแสตมป์ไว้ซื้อแสตมป์
‎ต้องมีบัญชีธนาคาร ‎ไว้แปลงบิตคอยน์เป็นเงินสด
‎ผมจะปกปิดตัวตนได้ยังไง ‎ผมจะทำยังไงไม่ให้โดนจับได้
‎บนถนนต้องมีสักคนเสมอที่เห็นเรา
‎แต่ในอินเทอร์เน็ตจะเป็น ‎"เราทิ้งร่องรอยไว้ไหมนะ
‎ถ้าทิ้งไว้ มีในรูปแบบใดบ้าง"
‎มีกลุ่มคนขนาดใหญ่อยู่เบื้องหลังไหม
‎มีผู้ผลิตจัดหายามาให้ไหม
‎มีคนช่วยส่งพัสดุ ‎หรือมีอะไรอย่างอื่นอีกไหม
‎การสืบสวนของพวกเขา ‎ไร้จุดมุ่งหมายมากครับ
‎ผมพบว่าที่เขาประเมิน ‎การสืบสวนของเรามันช่างไร้ยางอาย
‎เพราะสุดท้ายเขาก็พลาดท่า
‎(การทำรายการล่าสุด)
‎(แฮชซูเปอร์โพล์ม…)
‎(ของหมด มีของ)
‎สิ่งหนึ่งที่ ‎แม็กซิมิเลี่ยนรู้สึกสนุก
‎คือเขาจะแถมเยลลี่หมีซองเล็กๆ
‎ใส่ไปในซองสินค้าด้วยเสมอ
‎แน่นอนครับว่าคนชอบกัน
‎มีคนหนึ่งบอกว่า "ดีเลย
‎กินเยลลี่หมีแล้วค่อยเสพยา"
‎อีกคนบอกว่า "ฉันแค่ขายยา
‎แต่ได้เยลลี่หมีด้วย"
‎จริงๆ มันเป็นความคิด…
‎ที่จะเพิ่มแง่ดีอีกอย่าง ‎ในเรื่องของการบริการลูกค้า
‎มันเรียบง่ายมากแต่คนก็พูดถึงกันเยอะ
‎ตอนแรกจะสั่งอะไรก็ได้ ‎เลยมีคนสั่งเอ็มดีเอ็มเอ 17 กรัม
‎ถ้าต้องห่อสินค้าหมดนั่นคือแย่แน่ๆ
‎ตั้ง 17 กรัม ‎ยัดในซองเดียวไม่ได้ด้วยซ้ำ
‎นอกจากจะแบ่งเป็นสิบ ห้า แล้วก็สอง
‎คุณเตรียมไว้ล่วงหน้าแล้ว ‎คุณจะแบ่งสินค้าขายดีไว้ล่วงหน้า
‎แต่ละครั้งผมต้องแบ่งทีละกรัม
‎ถุงนี้หนึ่งกรัม ถุงนั้นห้ากรัม
‎พอชั่งยาถุงแล้วถุงเล่าไปเรื่อยๆ
‎ก็จะเริ่มกะน้ำหนักได้
‎ตอนติดคุก ผมทำงานในครัว
‎ผมต้องชั่งเชอร์รีแช่อิ่ม 300 มล. ‎เพื่อทำพุดดิ้งเซโมลีน่า
‎นั่นง่ายมากสำหรับผมเลยครับ
‎คนคนนี้ใช้เวลาแค่ปีหรือปีกว่าๆ
‎ใช้ชีวิตไปเพียงเพื่อ ‎ก่ออาชญากรรมหลายอย่างในแต่ละวัน
‎ทุกวันพอตื่นขึ้นมาเขาก็คิดว่า ‎"วันนี้ฉันจะยังก่ออาชญากรรมต่อ"
‎มันไม่ใช่แค่เขาขายยาวันละเม็ด
‎หรือกัญชาสิบกรัมนะครับ
‎แต่เขาตัดสินใจขายยา ‎ในจำนวนที่มหาศาลแทน
‎และทำเงินจากการขายนั้น
‎คุณไม่เคยรู้สึกผิดเลยเหรอคะ
‎เรื่องอะไรครับ
‎ที่คุณทำให้คนติดยาและป่วย
‎ผมไม่ได้รู้สึกผิดว่า ‎มันจะทำร้ายใครไหม
‎เพราะผมมีความคิดโต้แย้ง ‎ที่สมเหตุสมผลคือ
‎"ไม่ซื้อจากผม ‎ก็ซื้อจากคนอื่นอยู่ดี"
‎ครับ
‎การทำร้ายทางตรงในความคิดเขาคือ
‎ถ้าไปต่อยใครเข้า ‎ก็เห็นหน้าบวมช้ำของพวกเขา
‎หรือตาบวมๆ หรืออะไรก็แล้วแต่
‎แต่ในกรณีนี้ ‎การทำร้ายมันไม่เห็นกันตรงๆ
‎เขาถึงอาจจะมีมุมมองที่ต่างออกไป
‎(เอ็กซ์ทีซีร้านชายน์นี่เฟลกส์ ‎จูปาจุ๊ปส์เขียว 100 มก. สุดพิเศษ)
‎(ราคาปกติสี่ยูโร เผยแพร่)
‎เหตุผลที่ผมขายราคาถูก
‎เพราะผมซื้อทีละจำนวนมากๆ ‎จากผู้ผลิตของผม
‎แล้วนานวันเข้า ‎ผมก็ได้ซื้อขายกับผู้ผลิตที่ดีที่สุด
‎(ดัตช์มาสเตอร์@แจ็บเบอร์ดอตคอม)
‎(สถานะ ออนไลน์ การสมัคร ทั้งคู่)
‎(ธุรกิจเป็นไงบ้าง)
‎(มีคำติชมถึงสินค้าพิเศษ ‎ของชายน์นี่เฟลกส์ไหม)
‎(จูปาจุ๊ปส์เขียวเจ๋งเหมือนเดิม)
‎ผมติดต่อกับพวกดัตช์มาสเตอร์ ‎ในเรื่องอย่างเช่น
‎เวลาพวกเขาผลิตยาใหม่ออกมา
‎ในการผลิตครั้งแรก ‎พวกเขาอาจปั๊มยาไว้ถึงสองล้านเม็ด
‎ผมก็จะสั่งซื้อยา ‎แสนถึงแสนห้าหมื่นเม็ดทันที
‎มันเป็นไปได้เหรอ ‎ที่เด็กหนุ่มวัย 19 หรือ 20
‎จะทำทั้งหมดนั่นคนเดียว
‎เราสงสัยอย่างมากไปจนถึงตอนสุดท้าย
‎เพราะความพยายามที่ต้องใช้
‎รวมถึงการจัดส่งต่างๆ ‎มันดูเป็นเรื่องใหญ่โตมากเกินไป
‎(นายอยู่ไหน)
‎(ทำไมยังมาไม่ถึง)
‎(ข้อมูลล่ะ)
‎(ส่งข้อความแล้ว)
‎(อีก 15 นาทีถึง)
‎ให้คนส่งรู้ไม่ได้ว่า ‎เขามาส่งของหน้าบ้านผม
‎ผมเลยส่งไปบอกว่า ‎"ให้คนของนายไปที่นั่น
‎พวกเขาจะได้เจอกัน"
‎ผมพูดราวเป็นบุคคลที่สาม
‎ผมพูดว่า "เดี๋ยวฉันไปหา" ไม่ได้ ‎แบบนั้นมันดูไม่มืออาชีพครับ
‎แล้วถ้าเป็นเหมือนครั้งหนึ่ง ‎ที่ของมาถึงทีเดียว 200 กิโล
‎ก็ต้องขึ้นบันไดไปชั้นสี่ ‎หลายรอบหน่อย
‎เราไม่มีลิฟต์น่ะครับ
‎(อย่าส่งพัสดุนี้ให้เด็ก!)
‎ไม่ครับ ผมไม่กังวลว่า ‎จะมีใครขโมยพัสดุ
‎ต่อให้มี พวกเขาคงไม่พูดหรอกว่า
‎"ตำรวจ ผมเจอยาเสพติด"
‎อย่างน้อยผมก็คิดแบบนั้น
‎เขาใช้ชีวิตอยู่ในอะพาร์ตเมนต์นั้น
‎โดยที่แม่เขา ‎ไม่รู้เรื่องลูกชายตัวเองเลย
‎เธอไม่รู้ว่าเขาตื่นกี่โมง ‎เธอไม่รู้อะไรเลย
‎เธอรู้แค่เขาทำอาหารเป็น
‎สิ่งเดียวที่เธอทำให้เขาคือซักผ้าให้
‎แต่เขาจะเป็นคนพับผ้าใส่ตะกร้า
‎แล้วเดินถือเข้าห้องไป
‎แล้วมันก็จริงที่ ‎แม่ของเขาไม่เคยเข้าไป
‎ในห้องลูกชายของตัวเองเลยเป็นปี
‎การสืบสวนเปิดเผยให้เห็นว่า
‎เขาไม่พึ่งพาเงินเป็นล้านๆ ‎ที่เขาหามาได้
‎เขาเลือกเอาขวดเปล่าในบ้านไปคืน
‎และ
‎ในที่สุด
‎เขาก็เก็บเงินค่าขวดเปล่าไว้
‎เป็นค่าขนมให้ตัวเองเพิ่ม
‎คุณชมิดท์ไม่ค่อยอยากพูด ‎เรื่องครอบครัวตัวเอง
‎รวมถึงญาติใกล้ชิดที่สุดของเขา
‎อาจเพราะอยากให้มองว่า ‎ตัวเขาเป็นเอกเทศ
‎ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว
‎หรือส่วนหนึ่งของกลุ่มใด
‎เพราะหากเขาทำแบบนั้น ‎กลุ่มที่เขาโดนเหมารวมด้วย
‎จะต้องทนกับคำถาม ‎อันกระอักกระอ่วนใจที่ว่า
‎"ทำไมถึงโตมาเป็นคนแบบนี้"
‎ผมคิดว่าเขาอับอายในเรื่องนั้นมาก
‎ถือว่าประหลาดมากในกรณีนี้ที่คน
‎ผู้ไม่เคยทำผิดกฎหมายมาก่อนเลย
‎หรือไม่ใช่อาชญากรด้วยซ้ำ
‎สามารถใช้อินเทอร์เน็ต
‎เพื่อให้ตัวเองก่ออาชญากรรม
‎ที่ระดับนี้ในเวลาอันสั้นได้
‎นักจิตวิทยาจะถามคำถามนั้น ‎เลยแหละครับ
‎ตอนไหนที่ตัดสินใจว่า
‎"การเป็นอาชญากรไม่ใช่เรื่องเสียหาย"
‎แต่คำถามนั้น
‎อย่างน้อยสำหรับผมตอนอายุ 14 15 16 ‎มันไม่ได้มาในลักษณะนั้น
‎มันเทียบไม่ได้กับการพูดว่า ‎"เฮ้ย ฉันจะปล้นธนาคาร"
‎มันจะค่อยๆ รู้สึกไปเองอย่างช้าๆ
‎(ไครม์เน็ตเวิร์ก ‎ฉากที่หลุด)
‎ครั้งแรกที่เข้าเว็บไซต์
‎เกี่ยวกับการแฮ็ก ‎และการต้มตุ๋นออนไลน์
‎มันต่างจากภาพที่ผู้คนคิดไว้
‎(แฮ็กเว็บ ความปลอดภัยของเว็บ ‎เขียนโค้ด มัลแวร์ การหาประโยชน์)
‎ประสบการณ์แรกของผมบนกระทู้พวกนั้น
‎คือการอยู่ท่ามกลาง ‎คนที่คิดเหมือนกัน
‎แม้ตอนนั้นจะยังเป็นคนตัวเล็กๆ ‎ที่อยากจะก่อเรื่องมากมาย
‎(คำถามและคำตอบ)
‎(จะขโมยรหัสผ่านยังไง)
‎(ดูเครื่องมือนี้สิ)
‎คุณรู้สึกเหมือนถูกดึงดูด ‎เข้าไปในสถานการณ์
‎เหมือนหลุดไปอยู่อีกโลก
‎การแอบปล่อยตัวดักจับแป้นพิมพ์ ‎หรือโทรจันใส่คอมพิวเตอร์ใครไม่รู้
‎คือก้าวแรกๆ
‎"ทำได้แล้ว!" ทีนี้ผมก็แอบดูคน ‎ผ่านกล้องของเขาหรืออะไรแบบนั้นได้
‎แค่ตัวอย่างโง่ๆ น่ะครับ
‎ปกติมักจะอยากได้ข้อมูลการเข้าระบบ
‎จากนั้นก็จะสนุกกับการเข้าระบบ
‎และลบประวัติเขาหรืออะไรสักอย่าง ‎และคอยก่อกวนไปเรื่อย
‎หรือไม่ก็เข้าบัญชีอีเบย์ของเขา
‎แล้วใส่อะไรลงไปเล่นๆ
‎เราอาจจะทำอะไรแบบนั้น ‎ตอนที่อายุ 14 15
‎มันมีคนแบบนั้นจริงๆ ‎ผมอาจจะเคยเป็นหนึ่งในนั้น
‎จริงๆ ทำไปก็ไม่ได้อะไรหรอก
‎แต่เราก็แค่ทำไปอยู่ดี
‎คือความคิดแรกของเรา ‎ไม่ได้กะจะขโมยเงินเขาหมดบัญชี
‎แต่ความคิดนั้นอาจมาในตอนหลัง
‎เมื่อความสนใจหันเหไปเป็นว่า ‎"เราหาเงินทางนี้ก็ได้นี่นา"
‎นี่คือใบสมัครงานของเขาครับ
‎ประวัติการทำงาน
‎ครับ จดหมายแนะนำตัวของเขา
‎"ขยัน ตรงเวลา มีความละเอียดรอบคอบ"
‎(ประวัติการทำงาน)
‎ผมลาออกจากโรงเรียนและคิดว่า ‎"ฉันต้องทำอะไรสักอย่าง"
‎จากนั้นผมก็เริ่มทำงานเป็นเด็กเสิร์ฟ
‎เพราะผมรู้ว่าจะได้งานทันที
‎ผมรู้สึกสนุกกับการเป็นเด็กเสิร์ฟ ‎เพราะได้ใกล้ชิดกับผู้คน
‎ผู้คนบอกผมตลอดว่า ‎"นายไม่ชอบงานนั้นหรอก"
‎แต่ผมก็ยังรู้สึกห่างๆ
‎เนื่องจากขั้นตอนบริการของทางร้าน
‎โอเค พอมีลูกค้ามาก็ "สวัสดีครับ" ‎ทำตัวอัธยาศัยดี นู่นนี่นั่น
‎พาพวกเขาไปนั่ง ทำนี่นั่น ‎เป็นงานง่ายจริงๆ
‎เขายอมทำตามคำสั่งนะครับ
‎(เจ้าของร้าน)
‎แต่เฉพาะกับคนที่เขารู้ดีว่า
‎"พวกเขารู้และเก่งมากกว่าฉัน"
‎ไม่งั้นเขาจะไม่ยอมทำตามคำสั่งเลย
‎สิ่งที่คนทั่วไปมักจะทำ
‎สิ่งต่างๆ ที่ทำได้ในแบบสบายๆ
‎มันน่าเบื่อและไม่เข้าทางเขาเลย
‎เขาอยากทำอะไรรวดเร็วตลอด
‎เพื่อให้ก้าวหน้ารวดเร็ว
‎เขาอยากเป็นที่หนึ่ง เป็นคนพิถีพิถัน
‎นั่นเลยกวนใจเขา เมื่อเพื่อนร่วมงาน ‎ทำงานไม่สมบูรณ์แบบ
‎เขาบอกว่าเราต้องทำงานให้สมบูรณ์แบบ
‎และทั้งทีมต้องทำได้แบบนั้น
‎เขาไม่อ่อนข้อให้เลย
‎(ซิลเวีย บาร์โตลีนี่)
‎ถ้ามีใครทำงาน ‎ไม่ได้แบบที่แม็กซ์คิดไว้
‎ฉันไม่ต้องทำอะไรเลย ‎แม็กซ์จัดการให้หมด
‎เขาพูดว่า
‎"แก้ไขซะ ทำให้ดีกว่าเดิม"
‎นั่นคือตัวอย่างคลาสสิก ‎ของความยโสครับ
‎เราถามว่า "ตอนเย็นๆ คุณทำอะไร ‎ไปเที่ยวคลับบ้างไหม
‎ทำอะไรเวลาอยู่บ้าน"
‎เขาบอกว่า "ผมเล่นคอม
‎ทำนู่นทำนี่"
‎แต่ก็นั่นแหละครับ ‎เขาไม่ได้บอกตรงๆ ว่าทำอะไร
‎(ชื่อผู้ใช้งาน อาปาตี)
‎(เข้าสู่ระบบ)
‎(อาปาตี)
‎รูปผมบนไครม์เน็ตเวิร์กคือรูป ‎คิมจองอึน เผด็จการแห่งเกาหลีเหนือ
‎รูปลักษณ์เขาดูเท่ดีครับ
‎แต่ไม่รู้หรอกว่า ‎เขาทำอะไรในเกาหลีเหนือ
‎ในไครม์เน็ตเวิร์ก ‎มีระดับขั้นสมาชิกหลายระดับ
‎มีสมาชิกที่สมัครมาใหม่ๆ ‎จากนั้นก็ระดับหนึ่งและสอง
‎แล้วก็มีพวกผู้ตรวจสอบ
‎และพวกผู้ดูแลที่คอยควบคุมบอร์ด
‎และก็มีสมาชิกระดับสูง
‎(สมาชิกระดับสูง)
‎ผมอยู่ในระดับของตัวผมเองครับ
‎(แม็กซ์)
‎ทำยังไงถึงได้สถานะนั้นมาคะ
‎พูดยากนะครับ ‎เพราะมันเกี่ยวเนื่องกับช่วงแรกๆ
‎สิ่งที่พูดไปว่าเคยเกิดขึ้นมาก่อน ‎ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับผม
‎นี่เป็นการพูดคุยเรื่องยา ‎ผมก็จะเล่าแค่เรื่องยา
‎(สมาชิก ความคิดเห็น)
‎(รวมเรื่องที่ควรรู้ ‎คำแนะนำในการเริ่มใช้งาน)
‎(การต้มตุ๋น ‎ได้เงินจากบัตรเครดิตที่ขโมยมา)
‎มันคือที่หลบภัยของเขา ‎ที่นั่นเขาเป็นที่รู้จัก
‎เขามีความสำคัญในเว็บนั้น
‎คนพูดถึงเขาในนั้น
‎คนในนั้นถือว่าเขาเป็นขาใหญ่
‎ทุกอย่างนั้นทำให้เขาปลื้ม ‎เขาชอบทั้งหมดนั้น
‎มันคือโลกของเขาที่ ‎เขาได้รับการจดจำอย่างที่ไม่เคยได้
‎- อยากให้เขาทำงานที่นี่ต่อไหมคะ ‎- แน่นอน
‎ผมทำอยู่ประมาณปีครึ่ง
‎แล้วก็มีอยู่ครั้งหนึ่ง
‎ที่หัวหน้ามาสั่งงานพวกเราด้วยตัวเอง
‎วันนั้นผมอารมณ์ไม่ดีอยู่แล้วด้วย
‎เธอเดินมาหาผมแล้วพูดว่า
‎"คุณชมิดท์ ถ้าไม่อยากทำงาน ‎กลับบ้านไปเลยก็ได้นะ"
‎"โอเค งั้นผมกลับนะครับ" ‎แล้วก็กลับไปเลย
‎เพราะตอนนั้น ‎ผมไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงิน
‎และเพราะผมยังอายุน้อย
‎สิ่งที่นำเรามาถึงจุดนี้วันนี้ ‎มันเกิดขึ้นเร็วมาก
‎สักวันแม็กซ์คงเปิด ‎ร้านอาหารแสนวิเศษของเขาเอง
‎หรือไม่ก็เปิดบาร์เก๋ๆ
‎แม็กซ์เกิดมา
‎เพื่อเป็นเจ้าคนนายคน ‎ฉันดูออกทันทีที่เห็นเขา
‎นั่นควรเป็นเป้าหมายของเขา ‎เราคิดไว้แบบนั้นครับ
‎เขาก็ได้เปิดร้านจริงๆ นะคะ
‎ครับ
‎เราใช้หลายวิธีในการสืบสวน
‎ที่บาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค
‎เราเจอพัสดุลักษณะเดียวกัน
‎มาตรการที่เพื่อนร่วมสายงานของเราใช้
‎บ่งชี้ว่าผู้รับพัสดุชิ้นนี้
‎ได้เข้าชมเว็บไซต์หนึ่งบ่อยมากๆ
‎(จำเลยเข้าเว็บ ‎ชายน์นี่เฟลกส์ดอตซีซีบ่อยๆ)
‎เราจึงได้รู้ถึงการมีอยู่ของเว็บนี้
‎เราตกตะลึงกันมาก
‎มีคนกล้าขายยาแบบโจ่งแจ้ง
‎ผ่านอินเทอร์เน็ต ‎ที่ใครๆ ก็เข้าถึงได้
‎(พิมพ์)
‎เราดูเว็บตั้งแต่ต้นจนจบ
‎เราไม่ได้กะจะดูทั้งหมด ‎แต่มันคือมาตรฐานของร้านค้าออนไลน์
‎ที่ต้องมีข้อมูลบริษัทระบุไว้ ‎แม้กระทั่งกฎหมายก็กำหนดไว้
‎(รออะไรอยู่ล่ะ ได้เวลาปาร์ตี้!)
‎(ข้อมูลบริษัทหรือข้อมูล ‎ในทำนองเดียวกันยังไม่ถูกค้นพบ)
‎(จะติดต่อทางร้านยังไง)
‎ร้านนี้ขึ้นทะเบียนไว้ที่ไหน
‎โดเมนของร้านลงทะเบียนที่ไหน
‎เรามุ่งเป้าไปในการค้นหาต้นตอให้เจอ
‎เราเจอต้นตอของเซิร์ฟเวอร์
‎(เอ็ลคาอาซัคเซิน เยอรมนี)
‎(เซิร์ฟเวอร์ เนเธอร์แลนด์)
‎ทุกอย่างถูกเชื่อมโยงไปสู่ ‎ผู้ให้บริการเข้ารหัสในสหรัฐอเมริกา
‎(คลาวด์แฟลร์ ‎ซานฟรานซิสโก แคลิฟอร์เนีย)
‎ผู้ให้บริการคลาวด์แฟลร์ ‎อยู่ที่นั่นเป็นหลัก
‎ดังนั้นหากเว็บไซต์ถูกโจมตี ‎โดยคู่แข่งหรือคนอื่นๆ
‎เว็บไซต์ก็ยังใช้การได้อยู่
‎เป็นทางเลือก ‎ในการปกปิดตัวตนที่ไม่ดีเลย
‎ถึงแม้จะทำไปเพื่อเหตุผลทางเทคนิค
‎เราสอบถามไปยังทางนั้น
‎เขาบอกว่าจะแจ้งบุคคลในคำถามให้
‎เรื่องการสอบถามของทางตำรวจ
‎(จะแจ้งผู้ใช้งานที่ระบุในคำร้อง ‎ก่อนการเปิดเผยข้อมูล)
‎เราไม่ต้องการแบบนั้น
‎(พิมพ์)
‎(สืบสวนไปก็ไร้ประโยชน์)
‎ผู้มีอำนาจในการสืบสวนถึงทางตัน
‎จดหมายจากแคลิฟอร์เนียถามว่า ‎"จากสำนักงานอัยการไลป์ซิกหรือไม่"
‎"เราไม่อยากมีส่วนเกี่ยวข้อง"
‎ไม่ว่าคุณจะเป็นตำรวจหรือแฮ็กเกอร์ ‎หรือจะเป็นใครก็ตาม
‎หากไม่พอใจเรื่องเว็บไซต์
‎คุณก็ทำอะไรไม่ได้ ‎เว็บก็จะยังอยู่ต่อ
‎ผมต้องยอมรับเลยว่าแอบขำอยู่ครับ
‎เพราะมันก็เจ๋งใช่ย่อย
‎ไม่ใช่ทุกคนจะทำแบบนั้นได้
‎เราก็รู้สึกสิ้นหวังนะครับ
‎แล้วก็ต้องเข้าใจว่า
‎อำนาจของผู้ร้าย ‎กับตำรวจมันไม่เท่ากัน
‎เหตุผลคือเราขาดตัวเลือกทางกฎหมาย
‎และเพราะผู้ร้ายมีตัวเลือกที่ดีกว่า
‎แต่กระนั้นเราก็มีเบาะแสอื่นเสมอ ‎ให้ตามสืบต่อไป
‎ราวๆ สิ้นเดือนธันวาคม 2014 ‎ทุกอย่างเริ่มมากไปสำหรับผม
‎เรื่องเล็กน้อยต่างๆ
‎ไม่ว่าจะปัญหาเซิร์ฟเวอร์
‎หรือปัญหาการส่งอีเมล
‎หรือเครื่องปิดผนึก ‎ถุงอะลูมิเนียมเสีย
‎พัสดุสูญหายที่ต้องวิตกกังวล
‎สิ่งเหล่านั้นทำให้ผมเสียหลักไป
‎และเพราะเรื่องเหล่านั้น ‎ผมเริ่มมีงานค้างเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
‎มันทำให้ผม
‎ต้องกินพาสต้าราดซอสเนื้อจานยักษ์
‎แล้วมันทำให้ผม…
‎ต้องกินข้าวตอนหกโมงเช้า ‎ไม่ก็สี่โมงเย็น
‎การใช้ชีวิตประจำวันเปลี่ยนไป
‎วันๆ เอาแต่นั่งห่อโคเคน ‎จากเที่ยงคืนถึงหกโมงเช้า
‎มันไม่ได้ช่วยให้งานน้อยลง ‎หรือดีต่อสุขภาพเลย
‎เขาพูดอย่างน่าเชื่อเลยว่าบางครั้ง
‎เขาได้นอนแค่สามสี่ชั่วโมง ‎เพื่อให้ห่อสินค้าทัน
‎ผมเองก็บอกไม่ได้ว่า ‎เขายังมองมันเป็นเกมอยู่ไหม
‎(ของฉันอยู่ไหน)
‎(ไหนของที่สั่ง)
‎(ของยังมาไม่ถึง)
‎(รอของอยู่)
‎(หายไปไหน!)
‎(ได้รับอีเมลใหม่)
‎(หากรอสินค้าเกิน 14 วัน ‎กำลังจัดส่งไปให้แล้ว!)
‎(คำถามพบบ่อย อังกฤษ)
‎(ขอให้ใจเย็นๆ)
‎(คำร้องอื่นจะไม่ได้รับการตอบ)
‎สุดท้ายผมมีคำสั่งซื้อ ‎อาจจะ 15,000 รายการ
‎และคำสั่งซื้อ 150 รายการต่อวัน
‎และช่วงที่คนซื้อมาเยอะสุดๆ ‎ก็มียอดขาย 100,000 ยูโรต่อวัน
‎ใครจะรู้ว่ามันจะจบตรงไหน
‎แต่สุดท้ายแล้วผมก็ตัวคนเดียว
‎สิ่งที่ผมต้องทำมีมากเกินไป
‎ผมไม่ได้สงสัยว่ามันเข้าท่าไหม
‎ไม่มีความสงสัย ‎เพราะไม่มีเวลาให้มาคิด
‎ตอนนั้นผมไม่ได้คิดเรื่องนั้นเลย
‎ไม่เลยจนกระทั่งผมติดคุก
‎มันเหมือนวิ่งอยู่บนจักรหนูแฮมสเตอร์
‎วิ่งไปเรื่อยๆ ไม่หยุด ‎ไม่ว่าจะวิ่งเร็วหรือช้าแค่ไหน
‎เพราะผมส่งของ ‎จากที่ที่ต่างกันไปอยู่ตลอด
‎เลยทำให้ตามร่องรอยยาก
‎ต่อให้ตามจากตราไปรษณีย์ ‎แล้วรู้ว่าส่งจากตู้ไหน
‎เมืองแบบไลป์ซิกก็มีตู้เป็นร้อยๆ
‎ให้ไปส่งทุกวันได้ไม่ซ้ำตู้
‎ตำรวจจะตรวจดูทุกตู้เลยงั้นเหรอ
‎(ชายไม่ทราบชื่อ)
‎(ภาพที่สอง ‎ชายไม่ทราบชื่อกำลังเอาพัสดุ)
‎(ภาพที่สี่ ชายไม่ทราบชื่อ ‎กำลังนำพัสดุอีกชิ้นออกมาจากตู้)
‎เราตามรอยจนเจอครับ
‎เป็นเรื่องจริงครับที่เขาระวังตัวมาก
‎แต่เขาก็ไม่รู้ว่าโดนจับตาดูอยู่
‎นั่นแหละครับคือ ‎เป้าหมายของการจับตาดู
‎(ภาพที่เจ็ด ชายไม่ทราบชื่อ ‎กำลังถือพัสดุที่เอาออกมา)
‎ระหว่างการประเมินสภาพจิตใจ ‎ผมถามเขาว่าทำไมเขาถึงโดนจับได้
‎เขาตอบว่า "มันไม่ใช่ความผิดผม
‎มันเป็นเพราะมีคนทำงานได้ไม่ดี"
‎คนที่เขาร่วมงานด้วย
‎นี่เป็นอีกหนที่แสดงให้เห็นทัศนคติ ‎"ฉันพึ่งได้แต่ตัวเองเท่านั้น"
‎แต่ในความจริงคือ ‎เขาต้องมีติดต่อกับคนสักสองสามคน
‎ตรงนั้นแหละครับที่เขาพลาด
‎(ตำรวจจับเร้ดบูลกับพวกไปแล้ว)
‎(เดาว่าตำรวจ ‎คงจับตาดูพวกนั้นอยู่นานแล้ว)
‎(แล้วคนอื่นๆ คือใครบ้าง)
‎(คนที่ขับรถไปทั่วเยอรมนีให้เรา ‎โดนด้วยไหม)
‎(อากิฮะกำลังพิมพ์)
‎(ตำรวจจับเขาขังไว้หนึ่งวัน)
‎(จากนั้นก็ปล่อยเขาไป)
‎(ฉันไม่เข้าใจเลย)
‎(อาจจะใช้เป็นเหยื่อล่อ)
‎(ตำรวจอาจจะเลิกตามแล้วก็ได้)
‎(เพราะคงคิดว่า ‎จับผู้ต้องสงสัยหลักได้แล้ว
‎(อาจจะไม่ใช่)
‎(แต่กันไว้ดีกว่าแก้)
‎ผมไม่รู้ว่าเร้ดบูลทำพลาดตรงไหน
‎ตำรวจถึงได้ตามจับเขา
‎แต่ผมรู้ว่า
‎สุดท้ายตำรวจก็ตามรอยต่อมาจนเจอผม
‎ในเอกสารเขียนไว้
‎บอกว่า…
‎ตำรวจตามเขาไปถึงจุดที่เขาส่งของ
‎และเห็นพัสดุต้องสงสัยขนาดใหญ่ ‎จะส่งไปที่ไลป์ซิกหลายกล่อง
‎เลยตามสืบพัสดุพวกนั้น ‎เพราะว่ามันแปลก
‎และนั่นคือวิธีที่ตำรวจ
‎ตามไปจนเจอจุดรับของที่ผมใช้ประจำ
‎มีการจับตาดูและการสืบแบบลับๆ
‎มีการดักฟังโทรศัพท์
‎ใช้ทุกวิถีทางเลยครับ
‎(เวลาที่บันทึก ‎วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2015 16.57 น.)
‎วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2015 ‎ผมตื่นสายมาก
‎ผมคิดว่าน่าจะประมาณสิบโมง
‎เพราะว่าผมนั่งทำงานอยู่จนดึกมาก
‎คิดว่าน่าจะราวๆ 11 โมง ‎หรือเที่ยงที่คนส่งของมาถึง
‎จนสุดท้ายเราก็ยังคิดว่า
‎ต้องทำงานกันหลายคนแน่ๆ
‎การที่คนคนเดียวทำเรื่องทั้งหมดนั้น
‎ดูเป็นไปไม่ได้ในสายตาเรา
‎พวกเขาคิดเอาว่า
‎กลุ่มอาชญากรแบบนั้น ‎มักติดอาวุธแน่นอน
‎น่าจะประมาณบ่ายสองโมง
‎ผมได้ยินเสียงสว่านเจาะ
‎ผมก็นึกในใจว่า "ใครเจาะอะไร
‎ทำไมฟังดูใกล้บ้านจัง"
‎ตำรวจ!
‎ตำรวจ! อย่าขยับ!
‎- อย่าขยับ! ‎- ชูมือขึ้น!
‎ผมไม่ได้กลัวนะ
‎ผมรู้สึกเหลือเชื่อมากกว่า ‎ที่ทุกอย่างมันเกิดขึ้น
‎เป็นไปได้ยังไง ตำรวจหาผมเจอได้ยังไง
‎เงียบ!
‎พวกเขาจะมาจับผมทำไม
‎แต่ก็ชัดเจนเร็วมากว่ามาจับผมจริงๆ
‎- ดี ขอบคุณ! ‎- เยี่ยมมาก
‎แล้วก็คัต!
‎เมื่อกี้เยี่ยมมาก
‎- ใช่ ผมก็ว่างั้น ‎- คุณไม่เป็นไรนะ
‎ผมดีใจที่ผ่านไปได้ด้วยดี
‎แต่แอบน่ากระอักกระอ่วนใจ ‎เพราะทุกอย่างดูเหนือจริงไปหมด
‎ต้องรอทั้งที่รู้ว่าต่อไปจะเจออะไร ‎แถมเป็นความทรงจำไม่ดีอีก
‎- ก็นะ ‎- คำนั้นดีนะ ความทรงจำที่ไม่ดี
‎- ครับ ‎- ดีแล้ว
‎แต่ตอนนี้ผมขำกับมันได้แล้ว เยี่ยม
‎ไม่รู้สิ มุมหนึ่งมันก็รู้สึกแย่
‎แต่อีกมุมมันก็แบบ…
‎มันเหมือนบำบัดด้วยการ ‎หนามยอกเอาหนามบ่งนิดๆ เลยครับ
‎เสียงตะโกนว่า "ตำรวจ" แต่ละครั้ง ‎ช่วยลดความเกร็งไปทีละนิดเวลาได้ยิน
‎พวกคนใส่หน้ากากถือปืนกลอยู่ในห้องผม
‎เอาปืนกลตีหน้าผม
‎จับผมแนบลงพื้นและใส่กุญแจมือ
‎จากนั้นก็ก้าวข้ามผมไปมาหลายครั้ง
‎อาจจะเพราะห้องมันแคบ
‎หรือไม่พวกเขาก็คงคิดว่ามันสนุก
‎ก็นั่นแหละครับ ‎ผมนอนแนบพื้นอยู่สักชั่วโมงได้
‎นั่นเป็นมุมมองของเขาครับ ‎เขาคงฝันไว้ว่ามันต้องเป็นแบบนั้น
‎บางส่วนก็เกิดขึ้นจริง
‎แต่การการันตีว่า
‎นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นเลย ‎ก็ออกจะแปลกๆ
‎การเข้าจับกุมไม่ใช่อะไร
‎ที่จะแบบพูดว่า "นอนลงดีๆ เงียบๆ
‎และเอามือไพล่หลังไว้"
‎เราจะเข้าไปจับกุมผู้ต้องสงสัยทันที
‎(ตำรวจ)
‎(หลักฐาน 59 ยาเม็ดสีแดง)
‎คนค้ายาเป็นเพียงชายอายุ 20 ปี
‎ที่ขายยาทางออนไลน์
‎นอกจากกัญชา แอลเอสดี และแฮชแล้ว
‎เขายังขายยาตามใบสั่งด้วย
‎การขายยาแบบ 2.0 ‎ถือว่าเป็นสิ่งที่เยอรมนีไม่เคยเจอ
‎หนึ่งในการเข้าจับกุม ‎การค้ายาที่ใหญ่ที่สุดในเยอรมนี
‎(ภาพ 191 หลักฐานที่ 182 ‎บัตร บัตรประชาชน มือถือ)
‎(มือถือและบัตร ยึดโดยเอ็ลคาอา)
‎(ภาพ 86 รูปรวมของกลาง ‎หลักฐานที่ 96 ถึง 103)
‎(ภาพ 133 หลักฐานที่ 136 ‎เงินบนชั้นวาง)
‎ตอนนั้นเพื่อนร่วมงานเรารายงานว่า
‎"มียาอยู่ในห้องห้องเดียวเยอะมาก"
‎แน่นอนว่าเราถามไปว่า ‎"เยอะมากเลยนี่คือขนาดไหน"
‎พวกเขาบอกว่า ‎สิบหรือ 20 กิโลกรัมเห็นจะได้
‎แต่แล้วมันคือ 100 กิโลกรัม
‎และ 15 นาทีต่อมา ‎ที่เพื่อนร่วมงานผมขอใช้รถตู้ขนของ
‎เราก็รู้เลยว่า
‎ยาทั้งหมดที่เรายึดมาจากห้องนั้น ‎มันเกิน 100 กิโลกรัมแน่ๆ
‎คำสั่งซื้อรวมกันมูลค่าราวๆ สี่ล้าน
‎ยาหนึ่งตันเลยครับ
‎เราพูดถึงว่าเป็นตันเลย
‎ผมว่าในไลป์ซิก
‎คงมีหลายคน ‎เปิดแชมเปญดื่มกันในวันนั้น
‎เราภูมิใจกับความสำเร็จ ‎ในการสืบสวนของเรา
‎ตอนผมยังอยู่ที่บ้าน
‎มีตำรวจมายืนอยู่ที่หน้าประตูห้องผม
‎แล้วพูดแค่ว่า
‎"สิบปี"
‎แล้วเขาก็ไป
‎นั่นคือสิ่งบ่งชี้แรกว่า
‎เรื่องมันจะไปทางไหน
‎ศาลได้อ่านคำพิพากษาแล้ว
‎เขาจะถูกจำคุกเจ็ดปี ‎ที่ทัณฑสถานเยาวชน
‎และต้องชดใช้เงินจำนวนสามล้านยูโร ‎ให้รัฐจากการหาเงินด้วยการค้ายา
‎นั่นคือคำพิพากษาของศาลรัฐไลป์ซิก
‎ผู้พิพากษากล่าวว่า ‎เป็นอาชญากรรมร้ายแรง
‎มีการลดโทษให้จำเลยวัย 20 ปี ‎เนื่องจากสารภาพความจริงทั้งหมด
‎และมีพยานผู้เชี่ยวชาญขึ้นให้การว่า ‎เขามีพัฒนาการทางอารมณ์ต่ำ
‎นั่นคือเหตุผลที่เขาได้รับโทษเยาวชน
‎หากมีความสงสัยในพัฒนาการ ‎ด้านศีลธรรมของใครสักคน
‎และผมสงสัยในกรณีเขา
‎ดังนั้น
‎มันก็เหมาะสม
‎ที่จะไม่ตัดสินโทษเขาในฐานะผู้ใหญ่
‎ตอนแรกผมประทับใจมาก
‎ตอนที่ได้เห็นเรือนจำ
‎แล้วผมก็เกิดความรู้สึก ‎สงบและผ่อนคลาย
‎ผมได้พักผ่อน
‎เป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือน ‎หลังจากที่ทำงานไม่หยุด
‎ไม่รู้ว่าความรู้สึกนั้นมาจากไหน ‎แต่มันเป็นความรู้สึกที่ดี
‎ผมไม่เคยรับรู้ได้ถึง ‎ความรู้สึกผิดหรือสำนึกจากเขา
‎โดยรวมแล้วผมเห็นว่าเขาดูเหมือน
‎ผ่อนคลายและควบคุมตัวเองได้พอตัว
‎ดูควบคุมอารมณ์ตัวเองได้
‎ไม่มีความรู้สึกร่วมอะไรมากนัก
‎และในแววตาเขา ‎เปี่ยมไปด้วยความภาคภูมิใจ
‎ตอนหกโมงที่ข่าวออก ‎บนแอร์เทเอ็ลหรือที่ไหนก็เถอะ
‎แล้วพวกเขารายงานเกี่ยวกับ ‎ยา 300 กิโลกรัม
‎และพูดถึงแม็กซิมิเลี่ยน ‎ที่ตอนนี้ถูกคุมตัวอยู่ในไลป์ซิก
‎ทุกคนในคุกเฮลั่น
‎ทุกคนเคาะลูกกรงแล้วพูด "เจ๋งเป้ง!
‎เขาอยู่นี่
‎เขาเป็นใคร"
‎แต่รวมๆ แล้วคือทุกคนฮือฮากันมาก
‎(#ปล่อยชายน์นี่ ตำนานต้องเป็นอิสระ ‎#ปล่อยชายน์นี่เฟลกส์)
‎(ฉันชอบ #ชายน์นี่เฟลกส์ ‎เสียดายที่เขาถูกจับ)
‎(#ปล่อยชายน์นี่เฟลกส์)
‎สำหรับเขามันคือความรุ่งโรจน์ ‎เกียรติยศ และชื่อเสียง
‎(เสื้อตำนานชายน์นี่เฟลกส์ ‎ราคา 9.64 ยูโร เยอรมนีส่งฟรี)
‎("ลิเบอเรชันคอมมานโด" ‎หวังจะปลดปล่อยพ่อค้ายาจากคุก)
‎("คอมมานโดปลดปล่อยชายน์นี่" ‎ต้องการให้ปล่อยตัวแม็กซิมิเลี่ยน)
‎(เจ๋งสุดๆ น่าเสียดายที่โดนจับ)
‎(ขังเขานานแบบนั้นได้ไง)
‎(ยาจำนวนหนึ่งตัน ‎ในห้องนอนเจ้าตัวในบ้านพ่อแม่)
‎(บรรดาลูกค้าของเจ้าพ่อค้ายา ‎สั่นกลัวเป็นเจ้าเข้า)
‎เป้าหมายของการค้นหา ‎ไม่ใช่แค่จะยึดยาหรือค้นพบเงิน
‎แต่เพื่อหาทางว่า ‎จะเปิดเข้าคอมพิวเตอร์เขายังไง
‎ดูจากการที่ผู้กระทำผิด ‎ซึ่งในคดีนี้คือคุณชมิดท์
‎ได้พยายามทุกวิถีทาง ‎เพื่อไม่ให้เราเข้าถึงข้อมูลได้
‎ถือว่าเป็นผลงานยอดเยี่ยม ‎ของทีมพิสูจน์หลักฐานคอมพิวเตอร์
‎ที่ดึงข้อมูลมาได้ในที่สุด
‎แล้วพวกเขาทำได้ยังไงคะ
‎(ล็อก)
‎ไม่ว่าจะเป็นผลงานยอดเยี่ยมไหม ‎ของทีมพิสูจน์หลักฐานคอมพิวเตอร์
‎ที่ตรวจสอบเอกสารต่างๆ ‎แล้วเจอรหัสผ่านที่ผมจดไว้…
‎ถ้านั่นคือผลงานยอดเยี่ยม ‎ก็ยินดีด้วยนะครับ
‎แค่โชคช่วยเท่านั้นแหละ
‎มันมี…
‎ครับ อยู่ภายใต้กองขยะ
‎มีกระดาษโผล่ออกมานิดๆ
‎โชคดีที่เจ้าหน้าที่สืบสวนไปพบเข้า
‎และกระดาษแผ่นนั้นจดรหัส ‎ที่เราไม่สามารถแกะได้อยู่
‎รหัสมันยาวมากๆ เลยครับ
‎ผมไม่ได้ตอบคำถามนั้น ‎ที่งานแถลงข่าว ใช่ครับ
‎เหตุผลก็เพียงเพราะว่า
‎ผมไม่อยากชี้นำ ‎ผู้ร้ายคนอื่นให้เชื่อว่า
‎เจ้าหน้าที่ไม่มีทางเลือก ‎และสิ้นหนทาง
‎แน่นอนว่าความไม่รอบคอบ
‎ถือเป็นความผิดพลาดปกติของมนุษย์ ‎ที่ช่วยให้เราทำงานสำเร็จ
‎ร้านผมเปิดตั้งแต่ปลายธันวาคม 2013
‎ไปจนกระทั่งกุมภาพันธ์ 2015
‎(ตำรวจซัคเซิน ‎ผลงานดีอย่างไม่น่าเชื่อ)
‎ตั้งแต่นั้นมาเจ้าหน้าที่ ‎สามารถเข้าเว็บไซต์ของผมได้
‎และใช้มันเพื่อโปรโมตตัวเอง
‎ผมไม่รู้ว่านั่นถูกกฎหมายไหมด้วยซ้ำ
‎บางทีผมควรเรียกร้องค่าเสียหายนะ
‎(เพื่อน งี่เง่าเป็นบ้า)
‎(ไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำว่า ‎มีฐานข้อมูลไหม)
‎(สั่งยาด้วยที่อยู่จริงๆ ได้ยังไง)
‎(ฉันเคยสั่งแต่ไม่ได้จ่ายเงิน)
‎(ฉันอยู่บาวาเรียและกลัวสุดๆ ‎จะเกิดอะไรขึ้นกับฉันไหม)
‎(คำสั่งซื้อ)
‎รายการคำสั่งซื้อที่ตำรวจพบ
‎มีชุดข้อมูลราวๆ 13,000 ‎หรือ 14,000 ชุด
‎เป็นการจัดส่ง 13,000 ‎หรือ 14,000 ครั้ง
‎แน่นอนว่าถือเป็นโชคดี ‎ของฝั่งเจ้าหน้าที่สืบสวน
‎พวกเขาได้ข้อมูลเฉพาะไป
‎รู้ทั้งที่อยู่และชื่อ
‎และรู้ว่าสั่งอะไรไปบ้าง
‎ทางตำรวจดีใจ ‎และตื่นเต้นมากแน่นอนครับ
‎ตอนแรกผมไม่รู้ความใหญ่โตของมัน
‎เพราะไม่มีใครบอกว่า
‎"เฮ้ย เราทำการพิจารณาคดีอาญา ‎ราว 4,000 คดีเลยนะ"
‎แต่เป็นการที่พอถึงจุดหนึ่ง
‎เริ่มมีหมายเรียกส่งมาว่า ‎"กรุณามาให้การเป็นพยาน"
‎ขนาดก่อนการไต่สวนผมจะจบ ‎ผมยังต้องไปเป็นพยานเลย
‎ในทุกๆ ศาลที่เขาไปมา
‎จะมีเอกสารเพิ่มเติมให้เขากรอก
‎นี่คือเล่มที่หกแล้วครับ
‎คุณจะเห็นได้ว่า ‎เขาเขียนอะไรในคุกเยอะแค่ไหน
‎(มิถุนายน 2019)
‎(นัดสืบพยานสำหรับการไต่สวนผู้ซื้อ)
‎- สวัสดีครับ ‎- นัดมาใช่ไหม
‎- ครับ ‎- ดี
‎สวัสดี คุณชมิดท์ ‎โชคร้ายที่การไต่สวนจบแล้ว
‎เขารับสารภาพทั้งหมด
‎เราเลยไม่ต้องใช้คำให้การของคุณแล้ว
‎- ดีเลย ‎- คาดไม่ถึงเหมือนกัน
‎เหมือนทุกครั้งแหละครับ
‎- มาไกลเลยใช่ไหม ‎- ครับ
‎- แต่เดี๋ยวเราจ่ายชดเชยให้ ‎- เยี่ยมเลยครับ
‎ถ้าเอาหมายเรียกตัวมาให้ผมเซ็นนะ
‎ผมต้องไปพิมพ์ออกมาก่อนครับ
‎- ไม่ได้เอามาด้วยเหรอ ‎- ผมทำหายน่ะครับ
‎- โอเค เอาแบบนั้นก็ได้ ‎- ครับ
‎- โอเค อยู่ตรงไหนครับ ‎- ตอนนี้คุณอยู่ตรงนี้
‎- ตรงไปแล้วเลี้ยวขวา ‎- ต้องไปหาใครครับ
‎คุณต้องไปลงชื่อข้างล่าง
‎เยี่ยม
‎ผมไม่เข้าใจสักคำเลย
‎คุณถูกเรียกให้มาเป็นพยาน ‎ในการไต่สวนเหรอคะ
‎ใช่ครับ
‎- แล้วเอกสารเรียกตัวล่ะคะ ‎- ผมทำหายเลยต้องมาขอใหม่
‎ใครบอกแบบนั้นคะ
‎ผู้ชายที่อยู่หน้าทางเข้าศาลเขตครับ
‎ผู้ชายเหรอคะ
‎ผมไม่รู้ชื่อเขาน่ะครับ
‎- เขาใส่เครื่องแบบ ‎- ต้องพิมพ์เอกสารออกมาก่อน
‎แต่ต้องไปให้ถูกแผนก
‎พิมพ์ที่นี่ไม่ได้เหรอ ต้องวิ่งไปมา ‎เพราะพวกคุณวางระบบแย่เหรอ
‎นั่นเป็นหน้าที่แผนกช่วยเหลือ ‎เราทำไม่ได้
‎ครับ
‎น่ารำคาญจริงๆ เรื่องแบบนี้ทำผมเบื่อ
‎นั่นอุปกรณ์ช่วยทำผิดกฎหมายไหมน่ะ
‎ผมถูกเรียกไปเป็นพยาน ‎ในการไต่สวนเป็นร้อยๆ คดี
‎สุดท้ายผลลัพธ์คือ ‎ผมก็ต้องเดินทางอยู่ตลอด
‎คนมาเยี่ยมผมไม่ได้
‎ผมซักผ้าเองไม่ได้
‎รับจดหมายก็ไม่ได้ ‎เพราะไม่ได้อยู่ที่ทัณฑสถาน
‎โดดเดี่ยวอย่างสิ้นเชิง
‎น้ำตาจะไหลเลยครับ
‎ไม่เห็นใจเหรอคะ
‎ไม่ครับ
‎สักวันคุณจะเข้าใจว่าทำไม
‎ผมเห็นมีทีมงานถ่ายทำ ‎เลยดูในกูเกิลว่าหน้าเขาเป็นยังไง
‎เลยเห็นหน้าว่าเป็นคนเดียวกัน
‎ผมรู้ว่าเขามานี่เพราะเรื่องของผม
‎ยกเลิกศาลเร็วขนาดนั้นได้ที่ไหน
‎ใช่ เพราะผมยอมรับไปไง
‎ใช้เวลาแค่ครึ่งชั่วโมงเอง
‎แล้วได้รับโทษอะไร
‎คุมประพฤติสามปี
‎ค่าปรับ 1,000 ยูโร
‎- ไม่เลวนะ ‎- ก็โอเคอยู่
‎พวกเขาพูดไหมว่านานแล้วนะ ‎ไม่ได้ก่อเรื่องอีกใช่ไหม
‎- เป็นคนดี ‎- ใช่เลย
‎- ไม่สร้างความเดือดร้อน ‎- พวกเขาพิสูจน์ไม่ได้ว่าผมขายจริง
‎ไปทางรวมกลุ่มกันซื้อมากกว่า
‎ไต่สวนอะไรบ้างในศาล
‎สปีดสี่กิโลกรัม
‎เอ็มดีเอ็มเอ 100 กรัม แล้วก็โคเคน
‎- หลุดง่ายเลยสิ ‎- ใช่ หลุดง่ายเลย
‎นั่นแหละ
‎รวมกลุ่มกันซื้อเหรอ
‎ก็เพราะแบบนั้นแหละ ‎พวกเขาบอกว่าฉันซื้อไว้ใช้เอง
‎- ดีมากเลย ‎- โชคดีมากเลย
‎วันนี้ได้ออกมาเหรอ
‎ใช่
‎- ปล่อยตัวเดือนหน้าน่ะ ‎- โอเค
‎สรุปว่าคุ้มใช่ไหม
‎ก็น่าจะนะ
‎พวกเขาเจอบิตคอยน์ไหม
‎ไม่รู้สิ เห็นพวกเขาบอกว่ามีอีก
‎แต่ผมบอกว่าไม่มี
‎เหมือนดึงกันไปมา ไม่มีใครรู้อะไร
‎- โอเค ‎- ไม่มีใครรู้อะไร
‎- ไปแล้วนะ โชคดีล่ะ ‎- ดูแลตัวเองด้วย
‎อย่าไปก่อเรื่องล่ะ
‎ไปก่อนนะ
‎นั่นเป็นหนึ่งในคำถามพวกนั้นครับ
‎ซึ่งคงอยู่ตั้งแต่ช่วงสืบสวน ‎ไปจนถึงตอนพิจารณาคดีหลัก
‎รวมถึงช่วงเวลาหลังจากนั้นด้วย
‎เงินทั้งหมดหายไปไหน
‎(รายได้ชายน์นี่เฟลกส์ ‎จากวอลเล็ตทั้ง 12 บัญชี)
‎(รวมเป็น 15188.03 บิตคอยน์ ‎หรือ 4,169,191.41 ยูโร!)
‎รายได้จากบัญชีวอลเล็ตที่เปิดได้ ‎รวมแล้วถึง 350,000 ยูโร
‎สุดท้ายก็ใช่ครับ
‎เรายอมรับว่าเปิดไม่ได้สองบัญชี
‎ข้างในมีอะไร
‎เราเองก็ไม่รู้ครับ
‎หลายคนไม่คิดว่า
‎เงินมันจะหายไปหรืออะไร
‎และเชื่อว่าเงินถูกนำไปซ่อน ‎ที่ไหนสักแห่ง
‎ซึ่งเป็นความคิดที่ไม่แปลก
‎ทุกคนคิดกันเอาเองว่า ‎"แน่นอนว่ามันต้องมีเงินในนั้น"
‎แต่ไม่มีใครพิสูจน์หรือตามรอยเงินได้
‎ถ้าผมเปิดบัญชีนั่นได้คงบอกว่า ‎"ดูสิ เห็นไหม ไม่มีเงิน"
‎แต่ถ้าผมเข้าบัญชีได้แล้วมันมีเงิน ‎ผมคงไม่เปิดให้ดูหรอก
‎แม็กซ์ไม่รวยหรอก ผมเชื่อแบบนั้น
‎อะไรที่ทำให้คุณไม่ยอมพูดว่า
‎"ผมไม่เหลือเงินสักแดงเดียว"
‎จะให้พูดแบบนั้นก็ได้
‎- ไม่ใช่คำโกหกเหรอ ‎- จะพูดว่างั้นก็ได้
‎พูดแบบนั้นก็ได้ครับ
‎แต่ออกกล้องต้องพูดความจริงนะคะ
‎ครับ
‎ตกลงยังมีเงินอยู่ในบัญชีไหมคะ
‎ในบัญชีไม่มีสักแดงเดียว
‎ผมรู้แค่นั้นแหละ
‎ยังมีเงินค้ายาเก็บไว้ไหมคะ
‎ไม่นะครับ ไม่มี
‎ธุรกิจนั้นให้ประสบการณ์ผม ‎แต่ก็ทำให้ผมเสียเวลา
‎ไม่มีเลยเหรอคะ
‎ไม่เหลือเลยครับ
‎เดี๋ยวก็จะได้รู้กันครับว่า ‎อนาคตจะเป็นยังไง
‎แปลว่าอะไรคะ
‎เราจะจับตาดูว่า ‎เขาจะก่อคดีอะไรอีกไหม
‎เขายังโดนทัณฑ์บนอยู่
‎ถ้ามีเหตุ…
‎แต่แค่ยกตัวอย่างนะครับ
‎หากเขาใช้ความรู้ ‎และเงินที่เขายังมีอยู่แน่นอน
‎เพื่อก่ออาชญากรรมอีก
‎คุณมีข้อสงสัยที่แน่นหนาเหรอคะ
‎ผมขอไม่ออกความเห็นครับ
‎แปลว่าใช่สินะคะ
‎(มิถุนายน 2020)
‎(หนึ่งปีแห่งอิสรภาพ)
‎ตั้งแต่โดนจับ ‎ผมติดคุกไปสี่ปีเจ็ดเดือน
‎พวกเขามีขั้นตอนที่ต้องตัดสินใจ
‎หากเราประพฤติตัวดี ‎การกลับเข้าสู่สังคมอยู่ในเกณฑ์ดี
‎ผู้ประเมินก็จะบอกว่า ‎"โอเค ทุกอย่างดูจะไปในทิศทางที่ดี
‎เราจะให้โอกาสเขา ‎ได้ออกมาเร็วกว่าเดิม"
‎มีแผนอะไรไหมคะ
‎ผมทำงานที่ร้านขายรถอยู่ครับ
‎จริงเหรอคะ
‎จริงสิครับ
‎ทำอะไรที่นั่นคะ
‎คำถามลงรายละเอียดเลยนะครับ
‎พวกเรื่องรถน่ะครับ
‎ก็แบบ
‎งานออฟฟิศ
‎ที่ร้านขายรถ
‎เรากำลังจะไปที่ไรชส์ทาค
‎ดื่ม
‎ใช้ได้ดีเลย
‎ตอนแรกแม็กซ์ปัดซ้ายฉันค่ะ
‎- แต่แล้วก็คิดว่า "เธอสวยจัง" ‎- ผมเล่าย้อนกลับได้นะ
‎ผมตัดสินใจได้ว่า ‎"บ้าเอ๊ย ฉันชอบเธอจริงๆ"
‎ผมแบบ "ไม่เอา!"
‎"ไม่เอาดีกว่า แต่เปล่าหรอก"
‎เราไปกินไอศกรีมกัน
‎จากนั้นก็ไปร้านเครื่องเขียน
‎เพราะแฟนผมต้องซื้อแสตมป์ ‎สำหรับจดหมายสำคัญ
‎ผมเลยอวดความรู้เรื่องแสตมป์
‎ผมบอกว่า "แสตมป์ดวงเล็กแค่นั้น ‎แปะซองเอกสารใหญ่เท่านี้ไม่ได้หรอก"
‎ใช่เลย ฉันมาคิดเรื่องนั้นเอาทีหลัง
‎แบบ "เขารู้เรื่องนี้เยอะจริงๆ"
‎เป็นไปได้ยังไงที่ตลอดที่ผ่านมา ‎เขาไม่เปิดปากเล่าเรื่องนี้เลย
‎ไม่ต้องมารุมกันก็ได้นะ
‎ไม่ช้าก็เร็วเรื่องมันก็ต้องแดง
‎ทุกครั้งก็พูดถึงเรื่องนี้กัน
‎แม็กซ์คือใคร เขาผ่านอะไรมา
‎แต่ก็จบด้วยดีทุกครั้ง
‎ขอบใจนะแม็กซ์ที่มีเรื่องดีๆ เล่า
‎- ยินดีมากๆ เลย ‎- เยี่ยม
‎เวลาคนถามว่านายทำอะไร ‎นายมีเรื่องไว้เล่าไหม
‎หรือแค่บอกว่า…
‎มีสิ ฉันทำงานที่ร้านขายรถน่ะ
‎จริงเหรอ บอกแบบนั้นเหรอ
‎- ใช่ ‎- โอเค
‎โอเค
‎- เขาตอบเลี่ยงบ่อยๆ ‎- ใช่
‎เขาไม่อยากพูดอะไรมาก แต่ก็ไม่เป็นไร
‎ฉันก็ไม่คาดคั้นเขาต่อ
‎เขาไม่อยากเล่าก็ไม่ต้องเล่า
‎การมีเพื่อนสำหรับนายมันสำคัญแค่ไหน
‎ก็สำคัญนะ
‎ว้าว
‎ฉันตอบให้นายยังดีกว่านั้นได้เลย
‎ช่วยหน่อยสิ
‎แม็กซ์จะถามตลอดเลยว่า ‎"อยากดื่มอะไรอีกไหม ไอศกรีมไหม
‎เดี๋ยวฉันซื้อไปให้ ‎อยากกินอะไร เดี๋ยวเราทำให้"
‎ใช่ มันดีมากเลยค่ะ
‎เราต้องสอนแม็กซ์ขี่มอเตอร์ไซค์
‎นั่นคือสิ่งที่ต้องทำฤดูร้อนนี้
‎บางครั้งเราก็อยากเก็บ ‎บางอย่างไว้ทำวันหลัง
‎ฉะนั้นปีนี้ ฉันจะหัดขี่มอเตอร์ไซค์
‎ฉันไม่เคยมี เลยขี่ไม่เป็นไง
‎กลัวไหมคะว่าจะเกิดอะไรขึ้นอีก
‎ไม่ค่ะ
‎จริงๆ เขาเป็นคนน่ารักมาก
‎ฉันไม่คิดว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นค่ะ
‎เขาจะอยู่กับฉัน
‎แม่เขาก็คงบอกแบบนั้นเหมือนกันว่า ‎เขาเป็นคนที่น่ารักที่สุดในโลก
‎ผมมองว่าเขาเป็นคนที่
‎ชั่งน้ำหนักอย่างระมัดระวังมากว่า ‎จะเสี่ยงทำอะไรในอนาคต
‎จากที่ผมประเมิน
‎เขาจะไม่ทำผิดซ้ำสองครับ
‎คำถามต่อไปเป็นการคาดเดากันในจุดนี้
‎เขายังจำเป็นต้องก่ออาชญากรรมอีกเหรอ
‎(บุกยึดยาที่ไลป์ซิก ‎ยึดโคเคนและเงินสด)
‎วันที่ 26 สิงหาคม 2020
‎ในการบุกค้นยาเสพติด ตำรวจไลป์ซิก ‎ยึดยาและเงินได้เป็นจำนวนมาก
‎ชายสี่คนและหญิงหนึ่งคน ‎ต้องสงสัยว่าค้ายา
‎และผู้ต้องสงสัย ‎อายุระหว่าง 22 ถึง 41 ปี
‎เจ้าหน้าที่กล่าวว่า ‎การสืบสวนยังดำเนินต่อไป
‎เป้าหมายในตอนนี้คือ ‎การตรวจสอบและประเมินหลักฐาน
‎อย่างเช่น เทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ ‎ที่ถูกยึดมา
‎(มีนาคม 2021)
‎สวัสดีครับ
‎ผมมีข่าว
‎ข่าวคือวันนี้ผมแจ้งให้คุณทราบได้ว่า
‎คุณ ช.
‎อยู่ภายใต้การสืบสวนครับ
‎เขาและคนอื่นๆ
‎เริ่มเปิดร้านออนไลน์ ‎ที่ขายยาผิดกฎหมายขึ้นอีกครั้ง
‎ใช้ชื่อเว็บไม่เหมือนเดิม
‎แต่วิธีการจัดตั้งร้านค้า ‎และการดำเนินงานโดยรวมคล้ายคลึง
‎กับร้านชายน์นี่เฟลกส์
‎คุณชมิดท์รู้ว่าถูกสืบสวนอยู่
‎และเขาเป็นผู้ต้องสงสัย
‎ผมคิดว่ามีหลักฐานมัดตัวเขาที่ดี
‎และผมหวังว่าอัยการโจทก์จะยื่นฟ้อง
‎ครับ
‎ไม่อยากพูดถึงมันเลยเหรอคะ
‎ไม่ครับ
‎ทำไมล่ะคะ
‎มันไม่ได้เกี่ยวอะไร
‎(อัยการฝ่ายโจทก์ยังไม่ได้สรุปผล ‎การสืบสวนแม็กซิมิเลี่ยน ชมิดท์)
‎(หากถูกฟ้อง เขาจะยังบริสุทธิ์ ‎จนกว่าการพิจารณาคดีจะสิ้นสุด)
‎คำบรรยายโดย สิรี แซ่อุ่ย