Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Świetnie. Pięknie.
Nieźle, chłopaki.
Podejdź bliżej, ty po lewej.
Pięknie.
Tak, chłopaki. Ładnie. Pięknie.
Podejdź jeszcze bliżej.
Wspaniale.
Przepięknie. Naprawdę super!
No tak.
Kyle, uśmiechnij się. O, właśnie.
Adam?
Tak.
Dobra. Hej, Peter? Moi klienci się niecierpliwią.
Co za tyra dla gejów z Insta.
- Jesteś tu z 45 minut. - Znasz mojego szefa.
Lachlan lubi mieć wiele różnych ujęć.
Powiem mu, że musi ci zaufać. Hej, Siri.
Ej! Nie. Nie rób tego!
Pokazałeś klientom, że ich agent wykonał robotę. Pora na mnie.
Wszyscy chcemy iść na imprezę
i obiecuję, że dotrzemy na miejsce, ale najpierw fotki.
Dzięki. Jest super.
Idziesz z Nickiem?
Tak. I z moim chłopakiem.
Chłopakiem?
- Jak długo? - Trzy miesiące i 22 dni.
Wpisuję to do Księgi Rekordów Guinnessa.
- Nienawidzę cię. - Kochasz mnie.
Poszło świetnie.
Tak, dokładnie jak rozmawialiśmy.
Każde ujęcie z twojej listy.
Tak, masa kaloryferów.
Hej, Lachlan, mogę się rozłączyć, wjeżdżam do tunelu.
Wyglądasz dziś na smutną, Lindo.
Chyba wiem, o co chodzi.
To, że jestem w związku, nie znaczy, że nie jesteś dla mnie ważna.
Ocaliłaś mnie, gdy Zack złamał mi serce. Na zawsze odmieniłaś moje życie.
Gdyby nie ty, nie byłoby tu reszty roślin.
Judith!
Nie bądź zazdrosna.
Ciebie też kocham.
Chodź tu. Cześć, Emmett.
Dobry pies.
Hej, chłopaki.
- Szykuj się na imprezę. - Padam.
Trzeba było nie brać tylu fuch.
Ja ich nie biorę. Zarządzam nimi.
Wiem, jak to działa. Ubieraj się.
- Idziesz z nowym facetem. - Nie, Tim będzie później.
Do dziewiątej musi być w szpitalu. Nie marudź, idziesz.
Nie mam nic w kratę.
Masz. Przewidziałem te wykręty.
Znasz mnie za dobrze.
Zamawiam Ubera.
Pięknie dziękuję.
- Peter. - Chłopaki.
O rany! W tym roku przeszliście samych siebie.
Dziękuję. To moja robota.
Mówiąc „robota”, ma na myśli dyrygowanie trojgiem konsultantów
i ciągłe straszenie ich pozwem.
- Cześć, Nick. - Cześć.
- Mam dla ciebie... - Ja też.
- Też bym chciał takiego kumpla. - Masz mnie.
Ale drinka coś nie widzę.
- Pa, kochanie. - Pa.
Cóż...
Za rocznicę.
Osiem lat.
Osiem chodzenia na te imprezy, dziewięć przyjaźni.
Przez rok piąłeś się po zaproszenie.
- Na górze zwykle byłeś ty. - To prawda!
Ho, ho, ho, suczki. Cześć!
- Hej. - Cześć, Adam.
Spójrzcie tylko - perfekcja w kratę.
Dobrze, że się udało. To był długi dzień.
Skarbie, przestań. W końcu zapłaciłeś nam 15 tysięcy dolców.
Dostałeś 15? Czemu ja nie?
Max, skarbie, Kyle był gwiazdą sesji.
Olać, przejdzie mu. Gdzie twój chłopak?
Nadal w szpitalu. Niedługo tu będzie.
- Mój Boże! Co się stało? - Pracuje w szpitalu.
- Jest kardiologiem. - Och!
Jest. O tam.
Co zrobić, żeby zatrzymać akcję serca?
Zrobić ci zdjęcie na jej tle?
Nie, to na moje konto z roślinami.
Oddzielam Instagram roślinny od osobistego.
Rośliny to nie moja praca, więc…
Podoba mi się, jak bardzo je kochasz.
A mnie, jak kochasz serca.
Kochanie serc to moja praca.
Liczę, że kiedyś moją będzie kochanie roślin.
Szkoda, że nie spędzamy razem Świąt.
Szkoda.
- Ale chętnie odwiedzę bliskich. - Tak?
Boże Narodzenie to dla nich coś ważnego.
W tym roku będzie jeszcze lepiej. Nie ja będę singlem.
- A kto? - Nikt, po prostu zawsze to ja nim jestem.
Co roku jestem jak problem, który muszą rozwiązać.
Nie rozumieją, czemu nie byłem w związku dłużej
niż parę miesięcy.
I problem rozwiązany.
Jedź ze mną.
- Poważnie? - No tak.
Mówiłeś, że możesz wziąć wolne.
Przyjedź do New Hampshire, poznaj moją rodzinę. Pokochają cię.
Z przyjemnością pojadę.
- Tak? - Tak.
Świetnie.
Zaszalejmy.
Przepraszam. Chwila.
Cholera. Potrzebują mnie w szpitalu. Tak mi przykro.
Nie, w porządku. To znak.
Tak miało być. Uciekaj!
Leć zarobić, żeby zapłacić za bilet.
- Peter? - Cześć, tato!
Tak, to ja. W końcu na telefonie wyświetliło się moje imię.
Poza tym przecież mnie widzisz.
Mam cię pod hasłem „Pewnie chce pieniędzy”.
Od lat cię nie prosiłem. Czemu tego nie zmieniłeś?
Chciałem zmienić na „Singiel”, ale...
Bardzo śmieszne.
Nie dzwonię w twojej sprawie. Poradź, co kupić mamie.
Kieliszki do wina. Wczoraj stłukła dwa.
Dwa? Jak?
Pijąc.
- Cześć, mamo! - Skarbie! Nie mogę się ciebie doczekać.
Ja ciebie też. Co mogę kupić tacie?
Nic. Niczego nie potrzebuje.
Staje się jednym z tych zbieraczy.
Niczego nie wyrzuca.
Wiem. Daj mu to... Śmietnik czy coś.
Jak to się nazywa?
Śmietnik. Po prostu śmietnik.
Tak. Kup mu to!
- Wiesz, co by ucieszyło mamę i Lisę? - Co?
- Zestawy do makijażu z mojej nowej linii. - Jakiej linii?
Są organiczne, prosto z farmy, stąd nazwa.
„Farma na twarzy”.
To brzmi…
Podoba mi się!
Chcę rolexa. Nie musi być oryginał.
Dobra.
Chyba że bardzo chcesz.
Nie, ale serio, nic nie kupuj. Po prostu przyjedź. Tęsknię za tą głupią twarzą.
A ja za twoją.
Ale nie będę sam.
Szykuję niespodziankę.
Czy to osoba?
Może tak, a może nie.
Czyli będzie rolex!
Od zawsze mieliśmy gościa od lampek, Carla.
Dzwonię od tygodni i nic.
W końcu dziś odbiera jego żona i mówi, że zmarł,
wieszając lampki. Spadł z czyjegoś dachu i skręcił kark.
Przykro mi.
Dzięki Bogu, że cię znalazłam.
Nie wiedziałam, że w TaskRabbit wieszacie lampki.
W święta powinniście mieć w nazwie nie królika, a elfy.
Lepiej skupię się na robocie, żebym nie spadł z twojego dachu.
To mój mąż. Już cię zostawiamy.
- Czy to Carl? - Nie. To gość z apki. Carl zmarł.
Ale ten jest świetny. To jego czwarty dom w tym tygodniu.
Wygląda świetnie.
Nie. Jesteś żonaty!
Jesteś kłamcą i oszustem.
Okłamujesz mnie od czterech miesięcy, swoją żonę od lat,
a samego siebie...
Nie będę oceniać twojej drogi.
Nie tego szukam
i liczę, że już nigdy nie zrobisz nikomu tego, co mnie.
Nie chciałem ci mówić, ale...
Musiałeś.
Zaczynamy od zera, Lindo.
Wiesz , że nazywają cię pieniążkiem?
Powinnaś przynosić mi szczęście.
Hej. Na ile wyjeżdżasz?
Dziesięć dni.
Więc ta wieża ze swetrów ci się nie przyda.
Może zostanę tam i nigdy nie wrócę.
Tak, bo Bridgewater ze swoimi 36 mieszkańcami
zaserwuje ci plejadę wolnych gejów.
W menu Los Angeles trafiłem póki co na siedem tragedii,
górę długów za terapię i wyszczerbiony ząb.
Ząb sam załatwiłeś.
Uciekałem przed gościem, który udawał, że ma raka.
Może nie chodzi o miasto. Może wybierasz złych gości.
Dobrze! Koniec z randkami.
Ale będę blisko z rodziną, otworzę sklep z roślinami
i na zawsze pozostanę wujkiem gejem od kwiatków.
W sumie brzmi idealnie. A rośliny nie oszukują.
Jedź ze mną.
Będziemy udawać zakochanych.
Chwila.
Czekaj. Dobry pomysł.
Czekaj.
- Zabawny jesteś. - To wszystko rozwiąże.
Chwilowo zapomnę o moim żałosnym życiu miłosnym,
jednocześnie pokazując rodzinie, że nie jestem zerem
niezdolnym do życia w związku.
- Chcesz kłamać. - Tak!
Pójdzie gładko.
Już pytają, czemu nie jesteśmy razem.
Heterycy zawsze pytają o to kumpli gejów.
Poza tym zrobiłem świąteczne zapasy. Zostaję.
Twoje pierwsze święta w pojedynkę.
Nie mogę się doczekać.
Nigdy nie byłeś sam w święta.
Zawsze miałeś chłopaka! Daj spokój.
Jedź ze mną.
Nie chcesz spędzać świąt sam.
Nie będę sam, mam Emmetta
i wartki strumień zleceń, dzięki którym pomogę ludziom.
Lubię to. To duch świąt w najczystszej postaci.
Nie chcę, żebyś był tu sam,
wspominając wspaniałe święta z mamą.
Wiem, że zawsze będzie w twoim sercu,
ale nie możesz być sam w święta z tymi uczuciami.
Mam kupić bilet na jutro?
Macie pojęcie, ile zabulę?
Nick!
Masz pieniądze z Ratując Emmeta!
Dziękuję.
A będziesz mieć jeszcze więcej, jak skończysz drugą część.
Ale żeby skończyć, musisz zacząć.
A jeśli nie będzie równie dobra?
To książka dla dzieci o psie.
Wybacz, Emmett. Nie o to mi chodziło.
Presja jest spora, bo to świetna książka.
A czemu? Bo jesteś świetnym pisarzem.
Tak dobrym, że napisałeś hit,
za który dostałeś tę kasę, którą trzymasz na czarną godzinę.
Tylko spójrz...
czarno jak w smole.
- No dobra! - Dziękuję.
- Ale nie będziemy udawać pary. - Będziemy.
To najlepszy prezent, jaki mogę dać rodzicom.
Zmiana planów, stary.
Spędzisz święta w hotelu dla psów.
Musimy to zrobić przed całą rodziną.
Chcę widzieć ich miny, gdy im powiemy.
A kiedy to nastąpi?
Wszyscy przychodzą dziś na kolację, więc chyba dzisiaj.
- Co wie twoja mama? - Jeszcze nic.
- Nawet że będę? - Tyle wie i bardzo się cieszy.
WITAMY W BRIDGEWATER
Nie spytała, czemu nagle mnie przywozisz?
Co? Nie, jesteśmy rodziną, nie potrzebujesz powodu, żeby wpaść.
Boże! Myślisz, że wyszukiwała „śmieszne, gejowskie znaki świąteczne”?
Tak. A potem zrobiła to w swoim warsztaciku.
Carole, Królowa Sań?
Lepiej Świąteczna Carole.
Nalega, żeby w grudniu tak ją nazywać.
Dopiero się dowiaduję, że ma świąteczne imię niczym drag queen?
Bo nigdy nie byłeś tu na święta.
Mamo!
Mamo.
Moje dziecko!
Tak bardzo się stęskniłam.
Witaj w domu, przystojniaku.
Świąteczna Carole?
Święty Nick.
Jestem taka szczęśliwa. Podoba się wam moje poroże?
Bardzo.
- Tata mówi, że to kicz. - Co?
Sam jest kiczowaty.
- Ma być kiczowate. - W dobry sposób.
Właśnie.
Wiecie co? On może odmrozić sobie uszy, ale my nie musimy, bo...
Mam parę dla ciebie i drugą dla ciebie... Kim jestem?
Oprah.
No tak. Oczywiście, że wiecie.
- Chodźcie! - Weźmiemy bagaż.
Kochanie, powiedziałeś Lisie, że przywozisz ze sobą niespodziankę.
Myśleliśmy, że może chodzi o chłopaka.
Dzięki Bogu, że tego nie zrobiłeś, bo wszystko byś zepsuł.
Co takiego?
Carole coś knuje.
Świąteczna Carole.
Dziękuję. Mój wczesny prezent gwiazdkowy to…
Randka w ciemno.
Ma na imię James, jest uroczy i w twoim wieku.
Spodoba ci się.
Nie. Nie ma mowy. Nigdzie nie idę.
Nie idziesz, póki mnie nie przytulisz.
Cześć, tato!
Dobrze, że jesteś.
Miło cię widzieć, Nicholasie.
Ciebie też, Haroldzie.
Ty możesz iść. Dokąd ruszasz?
- Na randkę w ciemno. - Nieprawda.
- Tak. - Nieprawda.
Skąd w ogóle w tym mieście wolny gej?
- Jak to? Przecież wy dwaj tu jesteście. - Ale skąd on się tu wziął?
To świetne pytanie na pierwszą randkę.
Wspaniały pomysł!
- Podoba mu się! - Idziesz.
- Nick!
Chcę podziękować
za przyjęcie mnie na ostatnią chwilę.
Żartujesz? Jesteśmy zachwyceni.
Ale muszę was zostawić, bo mamy w piwnicy nieszczelną rurę,
z którą sobie nie radzę, więc muszą zadzwonić po hydraulika.
Może ja spróbuję ją naprawić?
Nie...
Nie... na pewno?
Nie wpadłbym na to. Jasne, że o tym pomyślałem.
Carole powiedziała, żebym nie prosił gościa.
Gość.
Ale nienawidzę tego hydraulika. To zdzierca, a do tego śmierdzi pieczenią.
Pieprzyć go, mamy własnego roboczego zająca!
Królika, tato. W nazwie aplikacji jest królik.
- Królik? - Tak.
Czuję się urażony. Czemu mnie nie poprosiłeś o pomoc?
Cóż...
- No pięknie. - Skarbie.
I tak nie chciałem naprawiać twojej głupiej rury.
- Leć, pomóż mu. - Chodźmy.
Masz masę talentów. Jesteś świetny w wielu rzeczach,
jak wskrzeszanie moich poinsecji.
Patrz, jakie smętne.
Co?
Śmiało, na pewno je odratujesz.
Spróbuję, ale pod warunkiem, że zapomnisz o randce w ciemno.
Nie, Peter, nie rób tego.
Nawet tu nie mieszkam.
Może warto to zmienić?
Czyli o to chodzi.
To byłaby dodatkowa korzyść. Widujemy cię najwyżej dwa razy do roku.
Właśnie, dlatego przyjechałem. Chcę spędzić czas z rodziną.
A twoja rodzina chce, żebyś był w związku. Tylko mówię.
Tak, wiem. Nie da się nie zauważyć.
- Dlaczego unikasz miłości? - Przestań. Nie unikam miłości.
Unikam randki w ciemno umówionej przez...
- Własną matkę? - Właśnie.
Nie ufasz mi?
Nie w tej kwestii.
To, że poznałaś geja,
nie znaczy, że musisz mnie z nim swatać czy że byśmy do siebie...
Wiem, mówiłeś mi to milion razy, gdy pytałam o ciebie i Nicka.
Ale teraz rozumiem lepiej.
Czytam tę świetną książkę, Kochaj swoje LGBTT dziecko.
Chyba LBGTQ.
Cóż. Nieważne. Czy kocham? Tak, jasne!
Jest super.
Mówi o przyjaźniach gejowskich i zawiera dokładnie to, o czym mówiłeś.
Mężczyzna i kobieta nie muszą być związku
- i dwóch mężczyzn też nie. - Właśnie.
Ale nigdy nie wiadomo.
Nie codziennie spotyka się geja majsterkowicza.
Jak się tego wszystkiego nauczyłeś?
Z YouTube'a i HGTV.
Co to? Jakaś sieć dla gejów?
Powiedzmy.
Sprawdzę to. HGTV.
Ale to nie porno, nie?
Poniekąd.
Ale naprawdę uważam, że ten James jest świetny.
To nowy trener z mojej siłowni.
Wszystkie dziewczyny oszalały na jego punkcie.
A potem powiedział nam, że jest gejem.
Audrey była zdruzgotana, a ja pomyślałem „Gej? To coś dla mnie!”.
Opowiedziałam mu o tobie, pokazałam mu twoje zdjęcie,
a on uznał, że jesteś słodki i że chętnie się z tobą spotka.
Pokaż zdjęcie.
- Naprawdę? No dobrze. - Tak.
Czekaj. Ale...
Skąd je wezmę? Nie mam jego zdjęcia.
Nie masz? A moje mu pokazałaś.
Twoich mam w telefonie setki.
Nie mam jego zdjęć. To byłoby dziwne. Niepokojące.
Może jest na Facebooku. Jak to zrobić? Jak mam wrócić na Facebooka?
- Boże, mamo. - Już mam, dobrze.
Spójrz na to, kochanie.
To kanarek i owczarek niemiecki, przyjaciele.
- Patrz, tańczą Macarenę. - Rany!
Nie wierzę, że Świąteczna Carole zdjęła twoje plakaty Britney.
A ja, że zerwałeś ze mną bez konsultacji.
Nasz związek jeszcze się nie zaczął, więc...
Owszem, zaczął!
W ustalonej fikcyjnej historii już trwał.
A potem poparłeś pomysł, żebym poszedł na randkę w ciemno,
jakbyśmy szukali kogoś do trójkąta.
To jedna randka.
Właśnie.
Jedna randka. To nie to samo, co związek.
Randka w ciemno praktycznie nigdy nie wypala.
Nadal będę sam, uznają, że coś spaprałem,
i będą o tym truć przez całe święta.
Wiesz, jak się cieszyłem na przyjazd z Timem?
Wiem.
Przykro mi.
Ale spójrz na to inaczej.
Przynajmniej nie będziesz musiał tłumaczyć,
że facet, którego zabrałeś na święta, jest, ojej, żonaty.
Ma żonę i dzieci.
A ja nie muszę okłamywać twojej rodziny przez dziesięć dni.
Jesteś najgorszym udawanym chłopakiem.
Nie podniecaj się tak. To tylko ja, twoja ulubiona siostra.
Gdzie jesteś? Złaź! Muszę zobaczyć twoją głupią twarz.
Hej.
Wujek Peter.
Cześć!
Wyskoczyło mi w telefonie przypomnienie tej nocy,
kiedy zabraliście mnie do West Hollywood
i kazaliście tańczyć na barze z kowbojami bez koszul.
„Kazaliśmy”?
Mamo!
No co?
Nie wolno mi się dobrze bawić? Nigdy nie wychodzę.
Liso, mamy własny bar.
Mamy pub, Tony. To nie to samo.
Leese, potrzebuję pomocy z kurczakiem!
- Cześć! - Cześć, Nick.
Dawaj! Miło cię widzieć. Wesołych Świąt.
- Ty też? - Was obu.
Cześć.
- To byli kowboje geje, prawda? - Tony?
- Jasne. - Pewnie.
- Tony, pomóż mi. - Lecę.
Och! Cześć.
Cześć.
Cholera, Simon, obaj urośliście o trzy metry!
Patrzcie, kto jeszcze przyjechał. Pamiętacie Nicka?
Nick jest współlokatorem wujka,
ale napisał też waszą ulubioną książkę,
którą czytaliśmy co wieczór przed snem.
- Ratując Emmetta? - Właśnie tę!
Emmett naprawdę istnieje?
- Tak. - Gdzie on jest?
Chciał przyjechać, ale boi się latać.
Jest w domu w Kalifornii.
Ale jest bardzo szczęśliwy, bo spędza czas w hotelu z innymi psami.
A co, jeśli pomyśli, że zostawiłeś go na zawsze,
jak pierwsi ludzie, u których był?
Przywitajmy się z babcią.
Jest taki duży.
- Jak wycieczka? - Było super! Wesołych Świąt.
Nawet nie wiecie, jak macie dobrze.
Gdy za pierwszym razem pokaz reżyserowała ciotka Sandy, było do bani.
Słyszałyśmy to miliony razy.
Ale Nick nie!
Nie musisz słuchać, po prostu siedź.
W każdym razie…
Ciotka właśnie wróciła z Nowego Jorku, gdzie pracowała jako aktorka.
To dużo powiedziane, ale jasne, mów dalej.
- Występowała na Broadwayu! - To był Off-Broadway.
Grała Audrey w Little Shop of Horrors.
Była dublerką.
Boże, babciu, kocham cię.
- Nie będę przecież kłamać. - A więc…
Ciocia Sandy zmusiła mnie, wujka Petera i ciotkę Ashleigh do udziału,
tak jak teraz zmusza was, ale wtedy sama
napisała scenariusz, a akcja działa się za kulisami.
To było jak sztuka w sztuce.
Cała czwórka występuje?
Musimy się jakoś wykręcić.
O rety! Przepraszam za spóźnienie!
Przeglądałam plan jutrzejszej próby
i nagle się rozkojarzyłam,
bo nagle usłyszałam Joy to the World w wersji Whitney Houston.
To najlepsza wersja na świecie.
Też ją kocham. Masz deser?
A potem zacząłem śpiewać i pomyślałam:
„Sandy, doznajesz objawienia!,
Joy to the World musi być w twoim programie!”.
No tak!
Jest spektakularny, ma w sobie wszystko!
Króla, Zbawcę, chwałę i narodziny.
Narodziny.
Mam masę do zrobienia, ale musiałam przyjechać, bo jesteś
moim pierwszym Józefem.
- Kocham cię. Naprawdę. - Ja ciebie też.
O mój Boże.
No proszę…
Co za przystojny nowy chłopak.
Nie. To mój przystojny współlokator i najstarszy przyjaciel, Nick.
Cześć!
- Ale jutro może mieć chłopaka! - Mamo, możemy tego nie robić?
Co? Co jest jutro.
Idzie na randkę.
- Z Grindra? - Nie.
Boże!
Nie, od mamy.
Co?
Nie chciałam mówić, żeby ktoś nie wypaplał, a on
nie odwołał przyjazdu.
Mój Boże!
Dzięki.
Gratuluję!
- Dziękuję. Bardzo dziękuję! - Wybacz.
- Uważam, że powinni być razem. - Ja też.
Omówimy to później.
Czy możemy przestać oklaskiwać związek, który mi narzuciłaś,
z osobą, której na oczy nie widziałem? Zapeszycie.
Kto chce zobaczyć moją nową choinkę?
- Co? - Nie.
Sztuczna biała choinka?
Tak, jest piękna.
Chcecie prawdziwego drzewka, ale to ja muszę zbierać igły.
Mnie się podoba. Nickowi też, prawda? Podoba ci się?
No… tak.
Widzicie?
Gdzie są rodzinne ozdoby?
Pewnie rozdała je z zabawkami Sama i Simona.
Nieprawda.
Jest fajna i nowoczesna. I wiecie co?
Te piękne gwiazdy były w zestawie. Są boskie.
To prawda.
Oddaj.
Złodziejka.
Przestań!
- Czas wstawać. - Dzięki, Alexa, ale nie ustawiłem alarmu.
Carole groziła, że zginę, jeśli nie wstaniesz na randkę.
Randka dopiero o pierwszej, po jej ćwiczeniach.
Zajęcia już trwają. Jest południe. Masz jet lag.
A ty coś taki rześki?
Polecam kawę.
Zauważyłem, że twój tata powiesił lampki dopiero na dole domu,
więc chciałem wstać i dokończyć za niego.
Nie musisz robić wrażenia na mojej rodzinie.
Wiem, że nie, ale chciałem to zrobić. I jestem w tym dobry.
Świetnie się bawię.
A ty na randce bedziesz się bawił jeszcze lepiej.
Jasne, dzięki.
Dobra. Ubieraj się i oczaruj go.
Ale z ciebie męczybuła.
- Zarzuć gejowskie fatałaszki! - Zamknij się.
WITAMY
ROWERY SPINNINGOWE
WYBRAŁEM 38. CO SĄDZISZ?
Nie, nie, nie.
Nienawidzę cię. Tak bardzo.
Aż mi twarz od tego płonie.
Dobrze!
No tak. No dobrze.
Nie może być gejem. Nie ma opcji.
Przyszedłeś.
Obudziłeś się.
Cześć. Tak, obudziłem się.
To James, o którym ci mówiłam,
a to mój idealny syn, Peter, o którym mówiłam tobie.
Jest Wodnikiem, więc…
To co teraz?
- Miło mi. - Mnie też.
Moglibyśmy napić się kawy.
Nie mamy tu Starbucksa,
ale przytulna kawiarenka pani Claus
serwuje obłędną miętową latte.
Najwyższa pora, by Mikołajowa zaczęła działać na własną rękę.
Czyż nie jest zabawny? A do tego mądry i taki przystojny.
Twoja mama rządzi. Ciągle o tobie mówi.
- Nie wątpię. Wybacz. - Nie, same dobre rzeczy.
Na bank. Pewnie myślałeś, że idziesz na randkę z zabawnym,
wyluzowanym, ciekawym geniuszem, a do tego ciachem.
Może tak jest.
Wybacz. Przepraszam.
Nie, to chyba moja wina.
Już wiesz, że nie jestem wyluzowany. Załatwione.
Dlaczego mieszkasz w tym mieście?
Wybacz, to brzmiało…
Nie, sensowne pytanie.
Zacząłem uczyć narciarstwa na Eagle Hill.
Ciągle tam jeździłem jako dziecko.
Uczyłem w zeszłym sezonie i było świetnie. Wiesz, szusowanie za darmo.
Ale kursowałem też do Bostonu, gdzie pracowałem w siłowni.
Zmęczyło mnie to.
W tym roku przeniosłem się tu na sezon.
Znalazłem mieszkanie, pracę. No i spędzam więcej czasu na stoku.
Rany. Instruktor narciarstwa i trener mamy w zimowej świątecznej wiosce.
Podoba mi się tu.
A co z…
No tak.
Zakres z apki randkowej to jakiś żart.
Zwłaszcza gdy pada śnieg.
- Tu pada ciągle. - Właśnie.
I oto pojawiasz się ty.
Jestem.
- Przyniosę serwetkę. - Dzięki.
Prawdziwe choinki.
- Przekręćmy ją. - Tak.
- W porządku? - Mam ją.
Jeszcze te gałęzie.
- Gotowe. - Tak.
Udało się?
Chyba tak.
Tylko nie będziesz mógł prowadzić.
Nie możemy pociągnąć jej do tyłu?
- Spróbujmy. - Dobra.
Uwaga!
Jasne.
No dobra.
Zapytamy panią Mikołajową?
Jest zajęta, a ty powiedziałeś jej, że wiesz, co robisz.
Chciałem ci zaimponować.
HOTEL DLA PSÓW EMMETT MA UDANE WAKACJE!
Kupiłeś mi bezrękawnik.
Wesołych Świąt.
Dziękuję.
Nie łamiecie zasad?
Myślałem, że to miała być niespodzianka.
Zasady są po to, żeby je łamać. Szczególnie takie szalone
i pozbawione sensu.
Czemu pakujemy prezenty w osobnych pokojach w domu naszej matki?
Bo tak robiliśmy, gdy byliśmy dziećmi.
Ale teraz jesteśmy dorośli i mamy własne domy,
więc czemu mamy pakować prezenty tutaj?
Świetne pytanie, Nick.
A odpowiedź, która nie pada,
to że mamy tajne, doroczne rodzinne pakowanie prezentów
dzięki uprzejmości Świątecznej Carole.
Potrzebujemy wina?
- Tak, wino. - Zdecydowanie.
Nick!
Mógłbyś się dowiedzieć, co kupiła mi mama?
Jeśli to kolejny głupi znak, powiedz,
że wolałbym gotówkę.
- No dobrze. - Dzięki.
- Świateczna Carole… - Chyba popuściłam.
Myślałam, że to Peter, a pakuję jego prezent.
- Mogę zobaczyć, co dostanie? - A nie wygadasz?
„Rozkwitaj tam, gdzie jesteś”.
Jest świetny.
Wiem.
- Chcesz zobaczyć ten dla Lisy? - Tak.
Gotów?
POŚWIĘĆ CHWILĘ I CIESZ SIĘ, ŻE PAJĄKI NIE LATAJĄ.
Właściwie ona…
Co?
Wysłała mnie po wino.
Och! Wypiliśmy. Dokupię.
Ja to zrobię, pożycz mi tylko auta.
MIKOŁAJ ROBI LISTĘ SIEDEM DNI, ŻEBY SIĘ WYKAZAĆ
Chyba się udało. Podwieźć cię?
Myślisz, że wsiądę w tę puszkę śmierci?
Mieszkam kawałek stąd, przejdę się.
Ale…
dobrze się bawiłem.
Ja też.
Pa.
Pa. Uważaj.
Ślisko.
O cholera.
SKLEP MONOPOLOWY
- Cześć! - Hej!
- Moja rodzina doprowadza cię do szału? - Nie, świetnie się bawimy.
Skończyło się wino podczas pakowania prezentów.
A na pewno jest do tego potrzebne.
A ty? Randka była aż tak zła?
Nie. Pomyślałem, że wino złagodzi cios,
jakim dla mamy będzie choinka, którą wiozę.
- Na randce kupiłeś choinkę? - W drugiej połowie.
Drugiej połowie randki?
- Brzmi obiecująco. - To nic takiego.
- Nie jest obiecujące? - Nieobiecujące też nie. Zamknij się!
Gdyby ci się nie podobał, już bym o tym usłyszał.
Zawsze lubię nie tych, co trzeba.
Czyli go lubisz.
Nie…
bawiłem się źle.
- Czemu jesteś dziwny? - Nie jestem, ty jesteś.
Nie sądziłem, że tym się będę zajmować w tym tygodniu.
To samo u mnie.
Jako twój udawany chłopak nie wiem, co myślę o tym, że spotykasz się z innymi.
Sam chciałeś!
Cóż…
Świąteczna Carole będzie w niebie.
Idealnie.
- Mam nową choinkę. - Hurra!
Nick spyta tatę, czy mamy stary stojak.
Tony, potrzebuję twoich mięśni.
Leese, odwróć uwagę mamy, aż podmienimy drzewo.
Mamo, mam nadzieję, że siedzisz. Co za historia!
Pamiętasz, jak w siódmej klasie Troy M. puścił na mnie bąka?
Tak.
Co jest grane?
Musiałam iść siku. Wybaczcie.
Co to ma być?
To moja sprawka.
Choinki powinny pachnieć jak choinki.
I być zielone.
Zajmę się wszystkim, będę zmieniał wodę i zbierał igły.
A w ogóle kupiłem ją podczas randki z Jamesem.
Było fajnie.
James sam wybrał drzewko.
Jestem taka szczęśliwa. Cudownie.
Nawet nie wiesz, jaka jestem szczęśliwa!
To dosyć oczywiste.
Może wrócisz do domu!
Spokojnie. To była jedna randka.
Co? To SMS.
Może to on.
To może być każdy. To pewnie z pracy.
Zobacz.
Sprawdź.
Dobra.
James pyta, czy chcę jutro iść na narty.
W porządku!
No tak.
Niech oni świętują,
a my zabierzmy tamto drzewko do garażu.
Jasne, chodźmy.
A co ty sądzisz o tej całej randce w ciemno?
Jeśli Peter jest szczęśliwy, to ja też.
Zawsze uważałem, że ty i Peter powinniście być razem.
Myślę, że poluje pan na złotą rączkę.
Przydałaby się.
Ale nie.
Byłeś pierwszym, którego nam przedstawił, który coś dla niego znaczył.
Jedynym.
Z biegiem lat widzę, że przy tobie jest najbardziej szczęśliwy.
Ale nigdy nie widziałaś go z żadnym z jego chłopaków.
To prawda.
Pewnie dlatego, że z żadnym nie był zbyt długo.
Ty przetrwałeś.
Jestem jego przyjacielem.
Moja żona też jest moją przyjaciółką. Więc?
Zgadzamy się z dziadkiem.
Uważamy, że ty i Peter powinniście być razem.
Nie mogę iść w tym.
- Brachu. - Właśnie.
To z czasów, jak w liceum jeździłeś ze swoją laską?
Ostatnio miałem to na sobie jako…
Siedemnastolatek. To znak. Nie idę.
Nie zostawię cię znów na cały dzień z moją rodziną.
Czemu nie? Uwielbiam być z twoją rodziną.
Powiedziałem twojej siostrze, że zabiorę dzieci na próbę.
Serio?
Też ich kocham, a ty spędzasz z nimi więcej czasu niż ja.
Spędzisz z nimi masę czasu.
Poza tym lubisz go. Poza tym już się zgodziłeś.
Mogę przestać odpisywać.
Wiem. Na tym polega twój problem.
A może ty nim jesteś.
Wiesz co, podoba mi się ten strój.
Opowiada historię.
Jeśli James nie doceni modowego kroku wstecz,
to nie jest dla ciebie
i nie będziesz się już musiał z nim spotykać.
No…
Widzisz?
„Maryja martwiła się, co anioł miał na myśli.
Widząc, że się boi, anioł powiedział…
«Nie bój się, Mario. Bóg jest…»".
Chwila. Stop.
Nie wiem, co wyprawiasz, ale chcę zobaczyć przerażenie.
Wtedy on je zobaczy i jego wers będzie miał sens.
Ciociu Sandy, nie wiem, co robić. Może mi pokażesz?
Spróbuj tak. Proszę o uwagę.
Dasz wiarę w to szaleństwo?
Ciocia Sandy potrzebuje pomocy.
Nikt nie słucha.
Słuchajcie!
Nie chciałam wspominać o karze,
ale mówię wam, potrafię być straszna.
Napiszesz mi zwolnienie lekarskie?
Nie jestem lekarzem.
No i? Wystarczy, że napiszesz kartkę,
a pojedziemy wyrwać Petera z randki.
Skąd wiesz, że chce być ratowany?
Jeszcze tego nie rozumie,
ale gdy się zjawisz,
pojmie, że to z tobą od zawsze chce być.
Nie dam rady, oszaleję!
Chcecie zobaczyć, jak się wściekam?
Co mu dasz pod choinkę?
Nie musisz tam być?
Zaraz moja kolej.
Zaczniemy od początku.
Jestem osłem.
„Nasza historia zaczyna się od młodej kobiety w jej domu…
Marii.
Jeśli nie przyjrzysz się dokładniej,
nie ma w niej nic nadzwyczajnego”.
To jest najlepsze!
Mój najlepszy kumpel, Nick,
przyjechał ze mną. Mieliśmy udawać, że w końcu się w sobie zakochaliśmy.
Po co?
Bo moja rodzina boi się, że nigdy nikogo nie znajdę,
a ja miałem dość słuchania o tym.
Ale to miłe z jego strony.
Bawić się w tę całą farsę.
Łatwo nam to przychodzi. Tak się poznaliśmy.
- Jak? - Dziewięć lat temu
przeprowadziłem się do Los Angeles.
To był mój drugi dzień w mieście.
Robiłem to, co każdy gej robi drugiego dnia w nowym mieście.
Kupuje karnet na siłkę.
Tak.
Nick też tam był i robił to samo.
Też właśnie się przeprowadził, ale nie wiedzieliśmy tego o sobie.
A potem usłyszałem, że para przed nami dostała rodzinną zniżkę.
Nic nawet nie ustalaliśmy.
Gdy nadeszła nasza kolej, zaczęliśmy improwizować.
Byliśmy z Chicago, razem od trzech lat,
zaręczeni, ale jeszcze nie kupiliśmy obrączek.
Przyjechaliśmy do Los Angeles z naszą papugą, Chelsea.
Dostaliśmy tę zniżkę.
- Świetna historia. - Tak zostaliśmy najlepszymi kumplami.
Czy ty i Nick…
Nie.
Danny ma rację. Nie możesz nie kupić wujkowi prezentu.
To nie mój chłopak.
Moim chłopakiem też nie jest, a dam mu prezent.
Serio? Jaki?
Mama wpisuje nasze imiona na czymś od niej. Ale ty musisz coś kupić.
Doceniam to, co próbujecie zrobić,
ale Peter i ja mamy długą historię.
Nigdy nie kupowaliśmy sobie prezentów. Nigdy...
w sumie nie spędzaliśmy razem świąt.
- Zróbmy zdjęcie. - Dobra.
Możesz zrobić coś zabawnego?
Och! Moje siostrzenice z Nickiem.
Uzależniony od komórki.
To prawda.
Komórkomaniak.
Ale naprawdę chcę być tutaj z tobą.
Po prostu rzadko widuję się z rodziną.
- Mam nadzieję, że nie sprawiam kłopotu. - Nie. Wręcz przeciwnie.
Wszyscy się cieszą, że tu jestem.
Po części dlatego, że chcą, bym wrócił do domu.
Myślisz czasem o tym?
Cały czas.
Ale…
Praca… New Hampshire nie jest światową stolicą mediów społecznościowych.
Nie tęskniłbym za pracą.
Bo twoją prawdziwą pasją są rośliny?
Skąd o tym wiesz?
Myślisz, że nie znalazłem cię na Instagramie, Panie Roślinko?
To niesprawiedliwe.
Mama nie miała twoich zdjęć, a znaleźć też cię nie mogłem.
Nartami do nieba.
Nartami do nieba, rozumiem. Fajne.
„To był trzeci dzień Emmetta w schronisku.
Próbował zasnąć, aby nie myśleć o smutku.
Ale był bardzo smutny.
Potem inne psy zaczęły szczekać,
co oznaczało, że człowiek przybył uratować jednego szczęśliwego psa.
Ale Emmett nie zaszczekał. Chciał spać”.
A nie mówiłam?
Wujek Peter nalegał na prawdziwe drzewo,
miał się wszystkim zająć, ale to my po raz drugi wieszamy
ozdoby i sprzątamy.
Byłby tu, gdyby nie facet, z którym go umówiłaś.
Masz rację, skarbie. Chciałam tylko ponarzekać.
Rozumiem.
Czemu jeszcze nie wrócił?
Napiszę do niego.
Nie. Nie pisz. Zostaw go w spokoju.
No dobrze.
„Emmett usiadł w ciężarówce obok mężczyzny
i odjechali w siną dal.
Gdy weszli do jego mieszkania, pan oznajmił, że są w domu”.
To twoje prawdziwe mieszkanie?
Jego rysunek, tak.
To, w którym mieszkasz z wujkiem Peterem?
No.
To czemu wujka Petera nie ma w książce?
Dobre pytanie.
Kiedy się pobraliście?
Nie jesteśmy małżeństwem.
A kim?
Powinieneś napisać drugą część.
Rozmawiałeś z moim wydawcą?
- Już napisałeś? - Nie.
Ale zrobię to.
Muszę tylko pomyśleć nad dobrą historią.
Wiem. Napisz o Emmetcie w hotelu.
W święta, tak jak teraz.
Na początku powinno być smutno, bo go zostawiasz,
ale później go odbierasz i jest radość.
Tak, a wujek Peter odbiera go z tobą.
- Może wy chcecie napisać tę książkę? - Nie.
Chodź do nas.
- To było świetne. - Dałeś czadu.
Dopiero kiedy pokazałeś mi jak.
To moja praca.
Nie myśl, że nie wiem, że dostałem darmową lekcję.
Mam nadzieję, że nie czujesz, że pracujesz cały dzień.
Ani trochę.
Coś na rozgrzanie?
Bardzo chętnie.
Przepraszam. Wybacz.
Wiesz...
Źle całuję?
Okropnie.
Nie chciałem nic mówić.
- Dzięki za zrozumienie. - Jasne. Rodzina to podstawa.
A za lekcję możesz zrobić przelew.
- Świetnie się bawiłem. - Ja też.
- Cześć! - Cholera! Przestraszyłeś mnie.
No i? Jak było?
Wiesz…
W sumie świetnie.
Dobra.
Tak.
Szczegóły?
To oczywiste. Dlaczego tylko dziadek widzi to, co my?
Wystarczy spojrzeć na ich twarze. To czysta miłość.
Ale dlaczego nawet oni tego nie widzą?
Miłość jest ślepa.
Nie. Tak mówisz, gdy zakochujesz się w kimś brzydkim.
Czemu wyglądacie przez okno?
Dwoje ludzi, którzy tak na siebie patrzą, nie są tylko kumplami.
Masz rację.
Oszalałyście. Peter był na nartach z Jamesem
i pewnie mówi Nickowi, że było super.
- Co jest? - Nic!
Ojej. Ktoś się oświadcza?
Może Nicholas mnie wysłuchał.
Nie rozumiem. Co mu powiedziałeś?
Brzmi jak porządna, niesamowita randka.
Tyle że nie było mnie cały dzień.
Jeździłeś na nartach. Tyle to trwa.
- Ale jest już ciemno. - Jest ciemno, bo jest zima.
Wiem.
Chciałem być też tutaj.
- Komórkomaniak? Czułeś, że coś ci umyka? - Właśnie!
Spędzam z nimi mało czasu. Nie podoba mi się to.
Chcę móc iść na randkę i być w związku,
ale też spontanicznie pójść do Lisy na kolację,
skoczyć z tatą do kina albo zabrać dziewczyny na zakupy.
Nie wiem. Albo zostać trenerem drużyny Simona.
Masz rację, to nigdy nie nastąpi.
Ale nie chcę już zawsze musieć wybierać.
Nie musi tak być. Ale musiałbyś wrócić tutaj.
O tym mówię. Chyba chcę wrócić.
Chyba naprawdę spodobał ci się ten gość, skoro myślisz o…
Sam nie wiem,
to były dwie randki.
Po prostu potrzebowałem bodźca.
Posłuchajcie.
Mamo, forsujesz Jamesa, bo to twój kandydat.
Spójrz, co tu się dzieje.
Nie, ty spójrz.
Wszystko rozumiem.
Od lat naciskam na Petera, by był z Nickiem.
Są z sobą blisko i świetnie się dogadują,
ale to nie znaczy, że jest między nimi chemia.
To błędne wyobrażenie o gejach.
W końcu przeczytałam książkę Kochaj swoje LGBTT dziecko.
Nie kupuję tego.
Nick i Peter chcą się całować. Powinni się całować.
Nick jest przystojny, to dziesiątka. A Peter ma dziesiątkę w New Hampshire.
Musimy sprawić, żeby Peter nie spotykał się już z Jamesem.
- Tak! - Nie możesz decydować, co robi Peter.
Czasem trzeba popchnąć w odpowiednią stronę.
Racja! Jim i ja nie bylibyśmy małżeństwem,
gdyby Lisa nie zmusiła mnie do odpisania na jego wiadomość.
Co? Miałaś nie odpisywać?
Nie ma za co.
Tu musimy zrobić to samo. Zmusimy ich do spędzenia czasu razem.
Są przyjaciółmi i współlokatorami,
- spędzają razem masę czasu. - Ale nie tu, w nowym środowisku.
Są święta, jest romantycznie, to nie ich normalny dzień.
Co właściwie mam w Los Angeles?
Pracę, której nie kocham.
Za drogie mieszkanie i auto.
Jasne, są tam ludzie, których lubię, ale kocham tam tylko ciebie.
Bardzo bym…
za tobą tęsknił.
Dzięki, Trish!
Ciocia Sandy? Wszystko w porządku?
Tak.
To dobrze.
Pomogę, chwila.
Co się stało, ciociu Sandy?
„Cały świat jest sceną,
a większość z nas – beznadziejnymi aktorami”.
Kto tak powiedział?
To nie był Szekspir.
Kto?
Nie pamiętam, dlatego pytam.
Och.
Może Kapitan Kangur. Był mądry.
- Nie powinniśmy się tak wtrącać. - Mówi Królowa Wścibstwa!
Nie! Nie chcę brać w tym udziału. Niech robi to, co go uszczęśliwia.
- Tak jest. Masz rację. - Super! Zgoda!
Intryganci i Król Wścibstwa.
Cieszę się, że tak dobrze się bawicie.
Powinniście wiedzieć,
że moje przedstawienie to gówno w przeręblu.
Nie w dobrym znaczeniu, jeśli wiecie, o czym mówię.
Jest dobre znaczenie?
Nie wiem. To gorsze niż gówno na podłodze.
No dobra! Nick i Peter muszą pomóc cioci Sandy przy przedstawieniu!
- Tak! - Czekaj! Sugerujesz,
że skoro Nick i Peter są gejami, znają się na teatrze?
To kolejne nieporozumienie, o którym czytałam.
Nie, mamo. Mówię, że Peter jest bardzo kreatywny
i ciągle organizuje sesje oraz nagrania.
Nick jest za to bardzo zręczny, więc buduje scenografie.
Urządzimy to tak, że będą robić więcej rzeczy razem.
Ciociu Sand. Ciociu.
Peter i Nick ci pomogą.
Nie powinnaś robić tego sama. Wiesz?
Jezu Chryste.
Wiem. Wiem.
Nie, to tytuł mojej sztuki.
Ach.
To ogromne przedsięwzięcie.
Jeśli Peter i Nick chcieliby mi pomóc, byłoby świetnie.
Nie dlatego, że geje znają się na teatrze.
Dlatego, że geje wiedzą, jak się zabrać do rzeczy.
Umieją przetrwać.
I z jakiegoś powodu zawsze mają na moim punkcie obsesję.
Nie wiem dlaczego,
ale podoba mi się to.
Nie mówię, że to pewne.
Czuję…
Wiele różnych rzeczy.
No dobra.
Masz.
Teraz ty zmarźniesz.
Możemy wejść do środka.
Skończyłem.
Co skończyłeś?
Podejdź tu.
Dziękuję.
Za to.
Za to, że tak świetnie radzisz sobie z moją rodziną.
Za…
ciebie.
„Pomocy. Moja żona niedługo urodzi”.
„Brak wolnych pokoi.
Mogę zaoferować tylko stajnię, w której trzymamy zwierzęta”.
„W końcu mogę…”.
Stać! Czytacie ze scenariusza!
Wyraziłam się jasno.
„Wszyscy mają znać tekst na pamięć albo ja odtworzę ich kwestie”.
Będę musiała to zrobić.
Żadne z was nie występuje.
Żadne.
„Józef i Maria pukali do wszystkich drzwi w Betlejem, szukając noclegu.
Prawie się poddali, aż dotarli do ostatniego miejsca.
«Na pomoc! Pomocy! Żona spodziewa się dziecka».
«Żartujesz? Wszystko zajęte.
Mam tylko stajnię, w której trzymamy zwierzęta».
«Bardzo panu dziękujemy. Chętnie skorzystamy».
«Boże!
Muszę urodzić to dziecko. Proszę o nieco prywatności!»”.
Tak się to robi.
Ciociu Sandy.
Możemy porozmawiać? Dosłownie minutkę.
Chcę, żebyś wiedział, że kiedy wołasz mnie,
gdy reżyseruję scenę,
wyglądam, jakbym nie wiedziała, co robię.
Przepraszam. Nie chciałem.
Pomyślałam, że możemy ci pomóc.
- Ach tak? Niby jak? - Cóż…
MIKOŁAJ ROBI LISTĘ PIĘĆ DNI, ŻEBY SIĘ WYKAZAĆ
Jeszcze raz!
„Maryja nie rozumiała, dlaczego anioł ją odwiedził.
Martwiła się, co anioł miał na myśli.
Widząc, że kobieta się boi, anioł powiedział...”.
Sam, występ już jutro.
Właśnie. Nikt nie dostanie tych pyszności,
dopóki tekst nie będzie nauczony.
To niesprawiedliwe.
- Macie zadanie do wykonania. - Ale nam nie płacą.
Tak. W ciasteczkach.
Wybaczcie, ale to mój szef, który nie płaci mi ciasteczkami.
Lachlan, cześć. Wciąż będziemy nadawać w Wigilię?
Bardzo śmieszne.
Mówisz poważnie?
Nie!
Nie mogą… Nie.
Powiedz im, że…
Biura są zamknięte, wszyscy wyjechali. Ja jestem w New Hampshire.
Nawet gdybym był w Los Angeles, nie ma szans…
Trzy miesiące pracy, a oni chcą nowej kampanii w jeden dzień.
Co dolegało pierwszej?
Nic! Nagle prezes zdecydował, że nie chce zatrudniać influencerów.
Chce wykorzystać prawdziwych ludzi. Czyli po prostu modeli.
Agencje są zamknięte, a fotografowie niedostępni.
Powiedz im, że to niemożliwe.
- Dzięki. Powiedziałem. Mają to gdzieś. - Mam do nich zadzwonić?
Zrób parę zdjęć Nicholasowi.
Zabawne.
Nie, jesteś autentyczny. Mógłbyś być modelem. Jesteś dziesiątką!
Nie! Wybaczcie, mam robotę.
Pójdę ją wykonać, żeby była zrobiona. Tak.
Dzięki. Świetny pomysł.
Jeden z najlepszych.
„Dobry pomysł. Jeden z twoich najlepszych”.
Wiem, kim jesteś, i widzę, co robisz.
Udajesz, że pomagasz rozwiązać problem w pracy,
a naprawdę knujesz jakąś romantyczną intrygę.
Robię jedno i drugie. Pomagam i knuję.
Sprytnie.
Dobrze! Dobre.
Nie wierzę, że mnie do tego zmuszasz.
Uda się. Możesz na mnie spojrzeć?
Świetne. To twoje zdjęcie na okładkę książki.
- Teraz wystarczy ją napisać. - Zabawne.
Spójrz na mnie.
Jeszcze raz.
Co za farsa.
Raz, dwa, trzy, odwróć się. Sexy.
Zdejmij kurtkę, rękawiczki i koszulę.
Weź kawałek drewna. Nie ten. Proszę. Okrągły.
Jesteś okropny.
Możesz dodać więcej. Potrzymaj to.
- No dobrze. - No tak.
Mój Boże!
Przepraszam.
Tak!
Uśmiechnij się.
- Dobra. Proszę. To głupie. - Świetnie.
- Nie powinienem brać w tym udziału. - Podoba mi się, ale wiesz co?
Wyglądasz uroczo.
Oprzesz głowę o drzewo?
No proszę.
Boże. Tak. Załóż ją.
- Zrób tak, żeby… - Proszę. Ale słodko.
- Mam pomysł. - Jaki?
Spójrz w obiektyw
i na trzy zrób wydech, żebym uchwycił parę.
Dobra. Gotowy?
No dobrze.
Jeden,
dwa,
trzy.
Co? Praca? Niech zgadnę.
Znów zmienili zdanie i chcą dziewczyn.
Ale prawdziwych. Z chłopakami.
To James. Chce iść na drinka.
Nie pójdę. Mam ten młyn z pracą
i nie chcę znowu zostawiać rodziny.
Mam rację?
Cały dzień jesteś z rodziną.
Problem z pracą też chyba właśnie rozwiązaliśmy.
Powinieneś iść.
- Chodź z nami. - Nie. Nie chcę być piątym kołem u wozu.
- Nie byłbyś. - W stu procentach.
- Czemu chcesz, żebym poszedł? - Bo myślę, że chcesz iść.
- Chyba chcesz, żebym chciał. - Za dużo kombinujesz.
Po prostu idź.
No dobrze. Pójdę.
Świetnie.
Idę.
EMMETT KOCHA NICKA I PETERA. ŚWIETNIE SIĘ BAWIĄ, MIESZKAJĄC RAZEM.
ZOSTAŁEŚ WYNAJĘTY DO DEKOROWANIA!
CZEŚĆ. OTO, CO SIĘ DZIEJE.
Czerń i szarość nie kojarzą się z osłem.
- Po prostu… - Nie.
Nie?
Dokąd idziesz? Potrzebujemy pomocy. Muszę opracować makijaż Maryi.
A ja pokazać ci kostium osła. Jestem rozdarta.
Ja dostałem zlecenie, a Peter wyszedł na drinka z Jamesem.
- Niemożliwe! - Dokąd? Do baru rodziców?
Pojęcia nie mam.
To jedyny bar w mieście. Musisz z tym skończyć.
Kryzys Lisy.
To my. Czy Peter jest tam z tym gościem od babci?
Są tutaj. I nie jest dobrze. James jest superprzystojny.
Boże, nienawidzę Jamesa.
Mamo, ty i tata musicie zepsuć tę randkę.
Wylej na nich drinki, opowiadaj kłamstwa o Peterze.
Cokolwiek, byle się go pozbyć.
- Tak. - Robi się.
Dawaj burgera.
Musimy znaleźć Nicka i sprawić żeby zrobił coś ze swymi uczuciami.
Poszedł do pracy, nie wiadomo, gdzie jest.
Poszedł pieszo. Nie może być tak daleko.
Nick był sam od 17. roku życia,
więc musiał robić wszystko.
Całą scenografię stworzył w półtora dnia.
Dużo o nim mówisz.
No wiesz, to mój najlepszy przyjaciel.
To słodkie. Gdybym miał przyjaciela, który wszystko naprawia,
też bym się nim chwalił. Masz szczęście.
No tak.
Chyba mam.
Och! Mój Boże!
Co? To moja wina?
Nie patrzyłeś. Tak mi przykro.
To typowe dla Petera. Wiecznie w swoim świecie,
myśli tylko o sobie, zamiast o innych czy świecie dookoła.
Proszę, serwetka.
Gdy miałam 11 lat, rozjechał moją pracę na technikę
swoim zdalnie sterowanym wozem ratowniczym Barbie.
Boże! A najgorsze było to,
że wymyśliłam, jak zapobiec roztapianiu się polarnej czapy lodowej,
ale nie pamiętałam, jak na to wpadłam.
A teraz przez Petera mamy zmiany klimatyczne. Co za…
Szkoda słów!
Jest taki samolubny!
Przyznaj, że kochasz Petera, albo nie podstawimy drabiny.
- Chyba żartujecie. - Wygląda na to?
Rozmawialiśmy o tym. Po prostu się przyjaźnimy.
To coś więcej.
Sądzimy, że o tym wiesz, ale nic z tym nie robisz.
Wiem, że wam zależy, ale w ten sposób… Czekajcie!
Tak, kocham Petera.
To prawda.
Masz na myśli, że jesteś w nim zakochany.
Tak, właśnie.
- Nie wierzę, że mówię to na głos. - Zrobisz coś z tym?
Zrobiłbym, gdyby to uczucie było odwzajemnione, ale raczej nie jest,
skoro Peter jest na trzeciej randce z innym.
Drogie panie. Chciałbym zachować pięciogwiazdkową ocenę.
Widać, że rodzinie bardzo na tobie zależy.
- Czasami nawet za bardzo. - Jak to?
Może to dziwne, ale…
Moja rodzina zawsze uważała, że Nick i ja
powinniśmy być razem.
Co jest dziwne, bo jestem na trzeciej randce z tobą.
Może coś w tym jest.
A co, jeśli łączy was niezaprzeczalna więź,
którą widzą wszyscy poza tobą?
A ty nie masz kumpla, o którym wszyscy myślą, że jest twoim chłopakiem?
Nie.
Och.
- Wybacz. - To nic.
To mój szef.
Pytam znienacka, ale nie chciałbyś może wystąpić w reklamie
kremu do golenia, gdyby cię wybrali?
- Żartujesz sobie? - Przepraszam, ja…
No pewnie!
- Jasne, że tak. - Świetnie!
Będzie fajnie. Muszę tylko…
- Potrzebuję czegoś z… - Jasne.
Dobra.
Świetnie.
- Gotowy? - Tak.
Świetnie.
Jeszcze jedno. Tym razem patrz w obiektyw,
a na trzy wypuść powietrze, żebym widział parę. Dobrze?
- Tak. - Gotowy? Zaczynamy.
Jeden, dwa, trzy.
Super.
Bardzo dobrze.
Ratujesz mi życie.
Świetnie się bawiłem.
Mieszkam tutaj.
Chcesz wejść?
Jasne.
Chociaż…
Powinienem już wracać.
Dziewczynki potrzebują mnie przed występem i…
Tak. Oczywiście.
Nie mogę się doczekać.
Jeśli zostanę zaproszony.
Oczywiście, że jesteś zaproszony.
- Załatwię ci bilet. - Świetnie.
- Widzimy się jutro. - Dobrze.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Co jest?
Naprawdę?
Nie chrap.
- Hej. - Hej, wybacz.
- Wszystko dobrze? - Tak.
Dziewczyny są w moim łóżku.
No jasne.
Oczywiście.
Wykluczone.
- Mamo, nie wiesz, co dobrze wygląda. - Wiem, co wygląda źle!
Powiem tylko, że to nieco zbyt seksowne.
Seksowne znaczy świetne.
Tak, gdy jesteś w moim wieku. Nie w twoim.
- Peter i Nick mówią, że wyglądamy bosko. - Nieprawda.
Ho, ho, ho!
Zrobisz coś z tym?
Jasne, tak.
No dobrze!
Spóźniliśmy się na próbę?
Dobra. Chodźmy.
- Chcę zostać. - Wiem.
- Czemu nie możemy zostać w kuchni? - Mamusia tak mówi.
- Wyduś to z siebie. - Brak mi słów.
Trzeba było mieć chłopców.
Czemu nie mogliśmy zostać w kuchni?
Bo jest Wigilia,
więc ktoś musi zmienić numerek na tablicy.
Ja!
Dobra! W górę!
Jeszcze jeden dzień.
Ash, możemy użyć twoich kosmetyków,
żeby dziewczyny nie wyglądały tak przerażająco?
Jasne. Zrobisz jakieś zdjęcia i wrzucisz?
- Oczywiście. - Hasztag „farma na mojej twarzy”.
Właśnie.
Tak, drogie panie.
O wiele lepiej, wujek gej wie, co mówi.
Jedziemy. Hashtag „farma na mojej twarzy”.
Wybacz, że skłamałyśmy na temat kostiumów.
To było słabe.
Nie, Sofio, nie skłamałyśmy.
- Ty skłamałaś. - Już dobrze.
Przyjedźcie do Los Angeles na Halloween, założycie, co będziecie chciały.
Nie wracasz tu dla Jamesa?
Bo coś czujesz do Nicka?
Co?
Nie udawaj, że nie wiesz, o czym mówimy.
Chyba nie chcecie, żebym tu wrócił.
Nie o to chodzi. Chcemy, żebyś wrócił.
Z Nickiem.
Nick nie chciałby się przeprowadzać. Co by tu miał?
- Ciebie - I nas.
Przyznaj, że coś do niego czujesz.
Czy kiedyś coś czułem do Nicka? Tak.
Może nawet teraz. Ja… może.
Ale ryzyko jest zbyt…
Gdybyśmy spróbowali i by nam nie wyszło…
straciłbym go, a tego nie chcę.
A gdyby wyszło?
Wtedy byłbym…
bardzo szczęśliwy.
Nie musiałbym być sam w święta.
Mikołaju? Słyszysz mnie?
- Boże! - Britney!
Nasza piosenka. Nawet o tym nie myślałem.
Masz to w sobie. Wyszukuję! Chodźmy.
Pamiętacie choreografię?
Kazałeś nam to tańczyć, jak tylko zaczęłyśmy chodzić.
- Daj to tam. - Dobra.
Miejsce. Jest dobrze.
Gotów?
Gotowi!
Patrzymy!
Bicie serca.
Może.
Patrzcie, kto przyszedł.
Brawo, robocie.
Świąteczny robot.
Nie, ja…
Rozmawiałyśmy z wujkiem.
Uczucie jest odwzajemnione.
„Chcę, żebyśmy tam wyszli
i zabrali widownię w zupełnie inne miejsce.
Zainspirujmy ich do bycia lepszymi wersjami
ludzi, którymi są.
Dziękuję wam wszystkim
za udział w tym doświadczeniu.
Jestem wdzięczna,
podekscytowana
i zaszczycona.
Chodźmy tam i bawmy się jak najlepiej.
Bądźcie ostrożni i zabłyśnijcie jak najjaśniejsze światła.
Amen”.
Amen.
Słowo w słowo modlitwa Madonny z dokumentu o niej.
Tak.
Cześć.
- Hej. - Hej, dobrze, że jesteś.
Wesołych Świąt, Carole.
JEZU CHRYSTE!
Wyobraź sobie wszystkie gwiazdy na niebie.
Niezliczone konstelacje.
Rozległy Układ Słoneczny.
Wśród nich jest
też mała planeta zwana Ziemią.
Nasza historia zaczyna się od młodej kobiety w jej domu.
To Maryja.
Jeśli nie przyjrzysz się dokładniej,
nie ma w niej nic szczególnego.
Duch Święty przyjdzie,
sprowadzi swoją moc
i da nam dziecko.
Ale ja nie jestem mężatką.
Jak mogłabym mieć syna?
Duch Święty przyjdzie, a jego moc da ci dziecko.
Aby oszczędzić zbolałe nogi,
Maryja jechała na ośle.
Maryja lubiła wielbłądy i osły.
Jeździła na tych i na tych.
Patrz.
Widać jak na dłoni.
Czy ja mówię, że nie? Nie, nic mówię.
…przemówił do nich kolejny anioł.
Przynoszę wieści o wielkiej radości. Dziś w Betlejem narodził się nasz Zbawiciel.
Brawo!
Naprawdę dali radę.
Z pomocą dwóch wróżków chrzestnych.
To prawda.
No.
Serio, dziękuję za pomoc.
I za to, że przyjechałeś.
Z tobą wszystko jest lepsze.
No proszę, jaki słodziak.
Peter.
Użyłeś mojego imienia.
Chcę ci coś powiedzieć.
Ostatnio często mi się to kręciło w głowie.
Po prostu to powiem.
Kocham cię.
A ja ciebie.
Wiem, ale…
jestem w tobie zakochany.
Namawiałeś mnie na randkę z Jamesem. Czemu nagle…
Zrozumiałem, gdy powiedziałeś o powrocie tutaj.
Gdy to powiedziałeś, zrozumiałem…
że gdyby to było uczucie platoniczne,
nie byłbym zdruzgotany.
Byłoby mi przykro, ale poradziłbym sobie.
Nie tak się czułem.
Byłem załamany.
Nie mogę stracić cię jako przyjaciela.
A jeśli to nie wypali?
Nie stracę cię? Co wtedy?
Chcesz spróbować czy nie?
Nie wiem.
Wiem, że…
chcę się tu przeprowadzić.
Jasne.
- Ale… - Hej!
- Cześć. - Tu jesteś.
Cześć.
Występ był świetny.
Dziękuję.
Ty pewnie jesteś Nick.
Wybaczcie.
Wiele o tobie słyszałem. Powinniśmy lepiej się poznać,
bo razem podbijamy Instagram.
Że co?
Mieli mnie poinformować… A, zrobili to.
No tak.
Trzeba to uczcić.
Tak. Powinniśmy iść na drinka.
Niektórzy idą do baru mojej siostry.
- Idealnie. - Spotkajmy się na miejscu.
- Dlaczego? - Dzwonili z hotelu dla psów.
Sprawdzę, co u Emmetta.
- Będę z dziesięć minut po was. - Dobrze.
- Napijemy się? -Tak.
Przydałby mi się drink.
- Kilka drinków. - Tak!
- To był świetny występ. - Dziękuję.
Wiem, świetny pomysł.
Jestem taki głupi.
Pani Mikołajowo, piszę do pani list
Bo nikt inny nie rozumie cię tak jak ja
Wiem, co kryją okulary i ta długa czerwona sukienka…
Ten gość wygląda znajomo.
- To Kevin, gość od odśnieżania. - Tak.
Słynie z tego,
że cały rok pisze piosenkę, żeby wystąpić tu w Wigilię.
Robi to co roku od otwarcia tego miejsca.
Jest też notariuszem i medium dla zwierząt.
Rządzi tym miastem.
Siedzę tu, wymyślam świąteczną listę
Zrobiłem też jedną dla ciebie
Wstań, kochana
Nie kryj się
Nie odpuszczaj, gdy nie musisz…
Co jest? Gdzie Nick?
Nie wiem, ale to twoja wina.
Jesteś taki wredny. Ale za to przystojny i masz rację.
Pani Mikołajowo!
Pani Mikołajowa!
Szaleństwo. W ciągu dwóch godzin dorobiłem się 10 tysięcy obserwujących.
Ruszaj do Los Angeles. Kuj żelazo, póki gorące.
Naprawdę?
Tak, w mediach społecznościowych sporo się tam dzieje.
Jest okazja, więc chwytaj ją.
Śmiało. Za parę miesięcy będziesz trenować celebrytów.
Ale ty chcesz się przenieść tutaj.
Przepraszam. Nie pomyślałem, jak to brzmi.
W porządku. Musialeś to sobie uświadomić.
Co takiego?
Że nie jesteśmy dla siebie.
- O rety! - Co?
Nancy Michaelson podeszła do mnie i powiedziała:
„To był genialny występ. Musisz ruszyć w trasę”.
Gratulacje. To był świetny występ, Sand. Gratulacje.
O nie. Zawsze tak mówisz.
Tak. Ale tym razem tak uważam.
Uważasz, że powinnam jechać w trasę?
- Nie wiem, co… - Boże!
Wiesz co? Powinna to być trasa krajowa.
- Dobra. - Tym razem
Ellen Greene może być moją dublerką.
Zaraz wrócę. Lub nie.
Szuka mnie wzrokiem pewien bardzo przystojny mężczyzna,
pora usidlić ptaszka.
Cześć!
Cześć. Świetny występ.
Dziękuję. Często to słyszę.
Jestem Sandy.
Uważam, że jesteś bardzo przystojny.
O nie.
- Dzięki. - Wybacz.
Sandy, nie. Kochanie, zła drużyna. Nie.
To James. Jest moim trenerem. Umówiłam go z Peterem.
Są tu razem. Niewłaściwa drużyna i…
Co z tego? Ludzie lubią różne rzeczy, prawda?
Naprawdę to powiedziałaś. Spójrz tam. Patrz!
Twoja rodzina jest ciekawa.
Takie rzeczy się zdarzają.
Przepraszam, o czym mówiliśmy?
Świetnie się z tobą bawiłem.
Ale ty i Nick…
Pamiętasz, jak powiedziałem, że może jest między wami więź,
którą widzą wszyscy poza wami?
Tak, ona istnieje.
HOTEL HOLIDAY INN
ZOSTAŁEŚ WYNAJĘTY DO MALOWANIA
To było oczywiste za każdym razem, gdy o nim mówiłeś.
Zawsze masz wtedy uroczy błysk w oku.
Nawet bardziej uroczy niż ten,
kiedy mówisz o roślinach.
A kiedy dziś zobaczyłem was razem… To było oczywiste.
Ale ja naprawdę…
Tak, podobamy się sobie.
Myślę, że chciałeś przekonać siebie,
że coś jest między nami,
bo chcesz tu wrócić. Rozumiem to.
Ale nie chcę być tylko pretekstem, a ty mnie do tego nie potrzebujesz,
bo wszystko, czego chcesz, jest tutaj.
Twoja rodzina i Nick.
To przerażające.
„Śmiało”.
DO WYNAJĘCIA
Przez 38 lat to był mój sklep z narzędziami.
Pewnie trudno widzieć go w tym stanie.
Nie szkodzi.
Pora przejść na emeryturę.
Wystarczy pomalować i lokal będzie gotowy.
Nick!
PROSZĘ. MUSZĘ Z TOBĄ POROZMAWIAĆ.
MIĘDZYNARODOWY PORT LOTNICZY BOSTON LOGAN
Dalej.
Zaraz.
To nasz wynajęty samochód?
Hej.
Czemu nie odpowiadasz na wiadomości ani nie oddzwaniasz?
Odpisałem ci.
Co tak długo?
Nie widziałem, malowałem, a ty…
Napisałeś do mnie osiem minut temu.
- Myślałem, że wyjeżdżasz. - Wyjeżdżam.
Chciałem zabić jakoś czas.
Dobrze, bo ja…
Ja…
Odetchnij.
A ja w tym czasie…
Chcę ci coś dać.
Twój prezent świąteczny.
Nie robimy prezentów.
W tym roku jest inaczej, bo wracasz tutaj.
Oto twój prezent.
Wynegocjowałem dobry czynsz i płacę za pierwsze pół roku.
Możesz otworzyć wymarzony sklep z roślinami,
Jak zapłacisz?
- Pieniędzmi na książki. - Trzymasz je na czarną godzinę.
Oszczędzałem na coś ważnego.
A…
ty jesteś ważny.
I wiesz co?
To nie jest czarna godzina.
Mamy śnieżny dzień.
Ja też jestem w tobie zakochany.
Zawsze byłem. Po prostu potrzebowałem…
Trochę mi zajęło… Potrzebowałem pomocy, żeby to zrozumieć.
Nie rozumiem.
To nie było jasne?
Kiedy powiedziałem, że się w tobie zakochałem,
ty mówiłeś o powrocie tu i nie uwzględniłeś mnie w tych planach.
Potem zaprosiłeś mnie na drinka z Jamesem
i raczej nie uznałem tego za wyznanie miłości.
Mówiłeś, że nie zostawisz Los Angeles.
Nieprawda. Powiedziałem, że będę tęsknił, jeśli wyjedziesz.
- To znaczy, że nie wyjedziesz ze mną. - Nie zapytałeś.
Wiem. Bałem się.
Ja też.
Nie mogę w to uwierzyć.
W co?
Kupiłem ci sklep, a ty nawet nie podziękowałeś.
Szaleję ze szczęścia. Jest idealny.
Mam nadzieję, że mi przy nim pomożesz.
Może i jestem niezły z roślinami, ale nie mam pojęcia,
jak zrobić półkę czy…
Cokolwiek.
Potrzebujesz swojego podwykonawcy.
Potrzebuję ciebie.
Naprawdę przeprowadziłbyś się tu?
A czemu nie?
Mogę pracować z każdego miejsca.
Dopiero gdy tu przyjechałem, zacząłem pisać nową książkę.
Serio?
Tak.
Mogę ci pomóc ze sklepem, ale będę też zajęty własnymi sprawami.
Zwłaszcza biorąc pod uwagę wszystkie uwagi Simona i Sama.
Jesteś gotów być z moją rodziną przez cały czas?
Od dawna jestem gotowy na rodzinę.
Marzę, żeby im powiedzieć.
W końcu po to tu przyjechaliśmy, nie?
Tak. Ale teraz nie kłamiemy.
ŚWIĄTECZNA CAROLE
KAWA PASUJE DO CISZY
ŻADNYCH SELFIE W ŁAZIENCE
ROZKWITAJ TAM, GDZIE JESTEŚ
Simon, Sam, macie jeszcze jeden prezent.
Nowa książka?
Pierwszy szkic.
Chcę wiedzieć, co myślicie, zanim wyślę to wydawcy.
Emmett w hotelu świątecznym. Kończy się dobrze, jak prosiłem?
Musisz przeczytać.
„Peter, Nick i Emmett przenieśli się do New Hampshire”.
Peter, Nick i Emmett przenoszą się do New Hampshire.
Razem.
Jako para.
To najlepszy prezent na świecie.
Fajnie.
Uwierzysz, że jestem singlem?
Wiem
Ja też nie
Dziękuję.
Chodzę w tę i z powrotem Po mieście
Mijają mnie zdumieni Bo choć Kris Kringle
Pewnie by się zgodził
Z przyjemnością byś mnie rozpakowała
Pod choinką
Już dobrze
Fajnie tu zostać
Jazda w pojedynkę, zawsze jestem singlem
Tak było.
Zabierz mnie na imprezę świąteczną
Mogę przyciąć drzewko twojej mamy
Lub odśnieżyć podjazd twojego tatusia
Jeśli o to mnie prosisz
Dzień dobry!
Ludzie mówią, że dobrze całuję
Powinnaś wiedzieć
Jeśli to cię zainteresuje
Wyciągnę jemiołę
Już dobrze
Fajnie tu zostać
Jazda w pojedynkę, zawsze jestem singlem
Wesołych Świąt!
Nic mi nie będzie
Kochanie, to twoja strata, nie moja
Wesołych Świąt, pokażę ci drogę
Cudownie. Kocham ją.
Czasem to, czego szukasz Jest przed twoim nosem
Wystarczy głos anioła jak ja
Śpiewający ci świąteczną piosenkę
Hej, kociaku!
I nagle zdajesz sobie sprawę
Co miałaś pod nosem
Byłaś na to ślepa
Tak, to byłem ja
Tak, to właśnie ja
Okej, więc skłamałem
Chcę mieć kogoś u boku
Możemy być na nogach w Boże Narodzenie
Wywracać oczami na to, co wygaduję
Będzie Netflix i relaks ze mną
Obejrzymy napisy końcowe Nikt się nie dowie
Zapewne razem na zawsze
Dwie osoby, które wcześniej
były zawsze singlami
Kocham cię.
Napisy: Anula Nagłowska