Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪(บรุกลิน นิวยอร์ก)
‪พร้อมนะ ไป
‪ดี
‪วิ่งไปให้ถึงเส้นชัย
‪อยู่ในลู่วิ่ง
‪ไปเลย
‪- เอาเลย สาวๆ ‪- ลุย
‪ไปให้ถึงเส้นชัย
‪ใช่เลย
‪ทำไมถึงนั่งบนพื้น
‪ในลู่วิ่งเป็นเรื่องง่ายที่จะเห็นว่า ‪พี่น้องเชปเพิร์ดไม่ธรรมดา
‪นักกีฬาโอลิมปิกเยาวชน ‪ที่ประสบความสำเร็จในทันที
‪เมื่อจู่ๆ พี่เลี้ยงเด็กสมัครให้พวกเธอเข้าร่วม ‪การคัดเลือกนักกีฬาวิ่งแข่ง
‪(ภาพยนตร์สารคดีจาก NETFLIX)
‪พวกเธอไม่เคยวิ่งมาก่อน
‪คุณไม่รู้มาก่อนเลยเหรอว่าพวกเธอเป็นนักกีฬา
‪ไม่ค่ะ ไม่รู้เลย
‪ฉันรู้ว่าพวกเธอชอบกระโดด ‪และทำตัวบ้าๆ บอๆ แบบเด็กๆ ทั่วไป
‪แต่พวกเธอก็มีพื้นที่ทำได้แค่นั้น
‪ขอเสียงต้อนรับโค้ชจีน เบล ทอนย่า แฮนดี้
‪และนักกีฬาโอลิมปิกเยาวชนทั้งสามคน
‪งั้นขอฉันถามหน่อย
‪อะไรคือสิ่งที่ยากที่สุด ‪ในการอยู่ที่ศูนย์พักพิงคนไร้บ้าน
‪ก็ไม่มีความเป็นส่วนตัวค่ะ
‪และฉันไม่ได้รับอนุญาตให้พาเพื่อนมา
‪อรุณสวัสดิ์ เรนน์
‪กันยายนปีที่แล้ว ‪พวกเธอต้องออกจากอะพาร์ตเมนต์
‪เมื่อแม่ไม่สามารถ ‪จ่ายค่าเช่าที่เพิ่มสูงขึ้นได้อีกต่อไป
‪แต่สำหรับบรรดาลูกสาวของเธอ ‪ทุนการศึกษานักกีฬาอาจเป็นทางออก
‪นิตยสารสปอร์ตส์อิลลัสเตรเต็ดติดต่อทั้งสามคนมา
‪เพื่อเสนอชื่อทั้งสามคน
‪เป็น "นักกีฬาเด็กยอดเยี่ยมแห่งปี" ‪ของนิตยสารสปอร์ตส์อิลลัสเตรเต็ด
‪(สปอร์ตส์อิลลัสเตรเต็ดคิดส์ ‪วิ่งตามความฝัน)
‪เราฝึกหนักมาก แล้วก็ฝึกหนักทุกวัน
‪ขึ้นและลง
‪- เรา… ‪- เรารู้สึกเป็นเกียรติจริงๆ
‪โตขึ้นอยากเป็นอะไรคะ
‪- ครูสอนคณิตศาสตร์หรือผู้พิพากษา ‪- อยากเป็นทนายหรือผู้พิพากษาค่ะ
‪พวกเธอมีความหวัง
‪ทุกท่านครับ ไท เรนน์ และบรูค เชปเพิร์ด
‪เราเป็นเกียรติที่ได้รับการเสนอชื่อ "นักกีฬาเด็ก ‪ยอดเยี่ยมแห่งปี" ของสปอร์ตส์อิลลัสเตรเต็ด
‪ขอบคุณค่ะ
‪ดูสิ สวยงามมากเลย
‪(บรูค - อายุ 9 ปี)
‪และบรุกลิน ดูตานั่นสิ
‪แม่ สงสัยจังว่าพวกเขาจะทำผมให้ยังไง
‪(เรนน์ - อายุ 11)
‪ใช่ ไม่รู้สิ
‪ผ่านมา… ครั้งล่าสุดที่เจอทุกคน
‪(ไท - อายุ 12)
‪- ตอนเดือนพ.ย. หรือธ.ค. ‪- พ.ย.
‪เดือนพฤศจิกายน ใช่
‪แต่งหน้าแล้วก็มั่นใจขึ้นมาเยอะเลย
‪(ทอนย่า)
‪สาม สอง…
‪(ครอบครัวยังอยู่ที่ ‪ศูนย์พักพิงคนไร้บ้านและได้รับเชิญ)
‪(กลับมาพบเซอร์ไพรส์จาก ‪มูลนิธิไทเลอร์ เพอร์รี่)
‪ยี่สิบวินาที
‪ทอนย่า ไทเลอร์บอกว่าเขาจะหาบ้าน ‪ให้คุณและลูกๆ
‪และจ่ายค่าเช่าให้เป็นเวลาสองปี
‪ตายแล้ว
‪ล้อฉันเล่นรึเปล่า
‪นั่นจากไทเลอร์ค่ะ
‪ฉันรักเขา ฉันรักไทเลอร์ เพอร์รี่
‪- ค่ะ นั่นสำหรับคุณค่ะ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪ไทเลอร์ติดต่อเรามา ‪หลังจากที่คุณมาออกรายการของเรา
‪บอกเราหน่อยว่าเกิดอะไรขึ้น
‪เราดีใจมากและซาบซึ้งมากที่ได้รู้ข่าว
‪ฉันรู้ว่านี่จะทำให้ชีวิตเราดีขึ้น
‪และอะพาร์ตเมนต์นี้
‪จะช่วยเราไปในทิศทางที่ถูกต้องได้อย่างรวดเร็ว
‪ฉันซาบซึ้งมากจริงๆ
‪ทอนย่าคะ คุณและเด็กๆ บอกว่า
‪พวกคุณได้เรียนรู้หลายอย่าง ‪ในช่วงที่อยู่ที่ศูนย์พักพิงคนไร้บ้าน
‪เรื่องนั้นคุณหมายความว่ายังไงคะ
‪ค่ะ ฉันได้เรียนรู้ว่า ‪คนเราจะตัดสินกันที่ภายนอกไม่ได้
‪ที่นั่นมีเด็กๆ และผู้หญิงอยู่เยอะ
‪ทุกคนขยันทำงานเพื่อจะได้ออกศูนย์พักพิง ‪และพวกเธอก็…
‪ก็เป็นคนปกติเหมือนคุณกับฉัน
‪ก็แค่ว่าเราได้รับความช่วยเหลือ
‪จากหลายๆ คน คนที่รักและใส่ใจ
‪- ค่ะ ‪- ทอนย่า นี่อะพาร์ตเมนต์ของคุณค่ะ
‪งั้นไปดูกันเลย
‪(ห้องนอน ‪อะพาร์ตเมนต์ของทอนย่า)
‪ตายแล้ว
‪(ออกอากาศ)
‪(เบดฟอร์ด สไตย์เวเซนต์ ‪บรุกลิน)
‪แม่ ดูสิ
‪เดี๋ยว พร้อมนะ ทุกคน ‪ปิดตา หนึ่ง สอง…
‪พวกเขาไม่ได้โกหก หนูนึกว่าเป็นแค่รูป
‪ดูสิ ดู โค้ชคาเรล
‪ตายแล้ว ดูนั่นสิ
‪เราจะทำการบ้านให้เสร็จกัน นี่
‪ดูห้องของแม่สิ
‪ฉันไม่เคยเอารูปนี้ใส่กรอบมาก่อน
‪ตอนนี้ใส่กรอบแล้ว
‪สวยมาก
‪ดีทุกอย่างเลยจริงๆ
‪ดูสิมีหมอนเยอะเลย
‪ตายแล้ว
‪ดูสิ่งที่คุณเพอร์รี่ทำให้…
‪ลูกๆ มีชั้นวางถ้วยรางวัลด้วย
‪นี่สุดยอดมากเลย
‪รู้สึกดีมากค่ะ
‪(ครอบครัวคือทุกอย่าง)
‪ชอบนะ
‪ดูห้องเราสิ
‪(ฤดูใบไม้ผลิ ปี 2017)
‪ไปละ ทุกคน เป็นเด็กดีนะ
‪คุณมิลเดรด แล้วก็โค้ชมิเชลจะมารับลูกนะ
‪- โอเคค่ะ ‪- โอเคนะ
‪ลูกรักของแม่ยังไม่ตื่นเหรอ
‪ก้นน้อยๆ
‪น่ารักจังเลย
‪ไง ลูกรัก เป็นเด็กดีนะ โอเคนะ
‪เป็นเด็กดีนะ คุณมิลเดรด…
‪ลูกๆ อยู่ที่ศูนย์พักพิงฯ เกือบสองปี
‪ซึ่งเป็นความผิดของฉัน
‪ลูกๆ ไม่เกี่ยวอะไรเลย
‪แต่ลูกๆ ต้องดูเหมือนแชมป์
‪- รักลูกๆ นะ ‪- รักแม่เหมือนกันค่ะ
‪เป็นเด็กดีนะ
‪ลูกๆ เป็นเด็กน้อยที่เข้มแข็ง
‪(ไท)
‪หนูอยากเป็นนักกีฬาโอลิมปิก
‪และหนูก็อยากเป็นนักชีวเคมีด้วย
‪และอาจจะหายารักษามะเร็ง
‪หนูอยากสร้างความเปลี่ยนแปลงในโลก
‪ไม่ ลุกๆ ลุกๆ จ้ะ
‪เรนน์ อยากรดน้ำต้นไม้ไหม
‪ไม่
‪ช่วยทำหน่อยได้ไหม
‪ได้สิ
‪ขอบคุณนะ
‪พี่น้องฉันน่ารำคาญมาก ‪ก็คงน่ารำคาญประสาพี่น้องมั้งคะ
‪(เรนน์)
‪แต่พี่น้องก็ช่วยฉัน
‪คอยเตือนฉันเวลาทำผิด
‪คอยบอกเวลาที่ฉันทำถูกแล้ว ‪พี่น้องฉันดีมากจริงๆ
‪ตอนที่อยู่ศูนย์พักพิงฯ หนูนึกว่าชีวิตจบแล้ว
‪นึกว่าเราจะเป็นคนไร้บ้านไปตลอดชีวิต
‪(บรูค)
‪นั่นน่าจะเป็นช่วงแรกตอนเราย้ายไปที่นั่นใหม่ๆ
‪เพราะหนูคิดว่าศูนย์พักพิงฯ นั่น ‪เป็นศูนย์ที่แย่ที่สุดที่เราเคยอยู่มา
‪และเราเคยอยู่มาสองที่
‪เราเคยอยู่ที่โรงแรมเล็กๆ มีเตียงแค่สองเตียง
‪ขนาดเท่าห้องนั่งเล่น
‪รู้สึกแบบนั้นค่ะ ใช่
‪และหนูนึกว่า "มันจบแล้ว"
‪"เราจะเป็นคนไร้บ้านไปตลอดชีวิต"
‪ที่โรงเรียน ผลการเรียนหนูเริ่มแย่
‪ไม่ได้สอบตก แต่ว่าเริ่มตามไม่ทัน
‪เรียนหนังสือได้ยากขึ้น มันยากขึ้นที่จะ…
‪คุยกับเพื่อนๆ ได้ยากขึ้น
‪หนูแค่คิดถึงสิ่งที่อาจเกิดขึ้น
‪ถ้าตลอดชีวิตที่เหลือเป็นแบบนี้
‪แล้วแม่บอกหนูว่ายังไง
‪แม่บอกเราว่าอย่าเพิ่งหมดหวังในตัวแม่
‪ในอนาคต หนูอยากให้แม่ได้ทำงานในฝัน
‪และหวังว่าเรนน์จะทำลายสถิติวิ่งได้ห้ารายการ
‪หนูหวังว่าไทจะเป็นบียอนเซ่คนต่อไป
‪หนู… หนูอยากเป็นศิลปินและเป็นนักวิ่ง ‪ทั้งสองอย่าง
‪(สโมสรวิ่งเจอเนสส์ บรุกลิน)
‪ฟังนะ สวัสดี
‪ส่งไม้ได้แย่มาก แย่มาก
‪แย่มาก
‪เรนน์ เธอยืนตรงนี้เพื่อรับไม้
‪แล้วเธอรับไม้ตรงไหน
‪- ตรงนั้น ‪- ตรงนั้น
‪เพื่อนต้องชะลอเพื่อส่งไม้…
‪และเพื่อนอยู่แบบนี้พยายามเอาไม้ให้
‪(โค้ชจีน)
‪เพราะเธอยืนแข็งทื่อเหมือนเทพีเสรีภาพ
‪เธอต้องขยับ
‪และนั่นคือสิ่งที่เธอเรียนรู้ที่ไหน
‪- ตอนฝึกซ้อม ‪- ตอนฝึกซ้อม ใช่แล้ว
‪มันถึงเรียกว่าการฝึกซ้อมไง
‪เก่งมากวาเนชา ฉลาดมาก
‪เธอต้องพาเพื่อนผ่านตรงพื้นที่นี้
‪นั่นจะเป็นแรงใจให้เพื่อนวิ่งสุดพลัง ‪ในช่วงท้ายการแข่งขัน
‪เอาให้แน่ใจว่ายืนอยู่และมือซ้ายทำเป็นรูปตัววี วี
‪แบบนี้เหรอคะ ตัววี ตัววีแบบนี้เหรอ
‪เด็กๆ จะพูดถึงฉันยังไงน่ะเหรอคะ
‪ใจร้าย นิสัยดี เสียงดัง
‪เอาละ มองไปข้างหลัง ‪ดูว่าใครคือคนที่เธอกำลังส่ง…
‪เอาใจใส่ สนุก
‪น่ากลัว
‪ฉันว่านั่นคือคำที่เด็กๆ จะใช้
‪โอเค ทุกคนขยับมาทางนี้
‪และมาลองอีกที
‪พี่น้องเชปเพิร์ดถือเป็นกรณีพิเศษ
‪เจ็ดเดือนหลังจากที่เริ่มฝึกกับฉัน ‪พวกเธอต้องออกจากอะพาร์ตเมนต์ที่อยู่
‪และฉันก็… ตกใจมาก
‪ฉันรู้ว่าฉันต้องพยายามช่วย
‪ฉันไม่รู้จะทำยังไง
‪แต่ตั้งแต่นั้นฉันก็ได้เรียนรู้เยอะมาก
‪ได้แล้ว
‪ตรงนั้น
‪ฉันโตมาในโครงการบ้านเอื้ออาทร
‪ฉันบอกกับตัวเองเสมอ
‪"ฉันจะไม่อยู่ที่โครงการนี้ไปตลอด ‪ฉันจะไม่เป็นแบบนี้"
‪สำหรับฉัน ฉันรู้สึกเสมอว่า ‪ฉันทำได้ทุกอย่างที่ฉันตั้งใจ
‪ฉันทำอะไรก็ได้ที่ต้องการ
‪เด็กผู้หญิงเหล่านี้ต้องรู้สึกเหมือนกัน
‪ว่าพวกเธอสามารถทำทุกอย่างที่ต้องการได้
‪แต่ก็ต้องเข้าใจว่าการศึกษาเป็นหัวใจสำคัญ
‪และนั่นเป็นทางเดียวที่พวกเธอจะทำสำเร็จ
‪โอเค วิ่งสองรอบ จากนั้นไปกินโดนัท
‪(สโมสรวิ่งเจอเนสส์ ‪ประชุมผู้ปกครอง)
‪นี่คือทีมที่ฝึกหนักที่สุดในฝั่งอีสต์โคสต์
‪ฉันบอกคุณได้เลย
‪คุณจะไม่เห็นทีมไหนฝึกหนักกว่าทีมนี้
‪ลูกสาวของคุณบางคนอาจทำไม่สำเร็จ
‪เพราะนี่เหมือนกับเรียนจบมัธยมปลาย
‪สมัครเรียนมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ‪และไม่ผ่านการคัดเลือก
‪แต่ไม่แน่ก็ยังอาจได้เรียนที่เพนน์สเตท
‪ก็ยังเป็นมหาวิทยาลัยที่ดี
‪"ผู้ปกครองจะต้องยื่นสำเนาผลการศึกษา
‪ของลูกสาวของตนให้โค้ช ‪และรักษาระดับผลการเรียนที่ดี
‪เพราะวัตถุประสงค์ของทีม ‪คือการให้เด็กๆ ได้รับทุนการศึกษานักกีฬา"
‪(บทบาทของพ่อแม่คืออะไร)
‪"เด็กๆ จะได้ไปเรียนมหาวิทยาลัยได้ ‪และคุณไม่ต้องจ่ายเงินเล่าเรียน"
‪นั่นคือเป้าหมาย
‪ถ้าคุณอยากให้ลูกสาวของคุณไปแข่งโอลิมปิก
‪งั้นคุณก็มาผิดที่แล้ว
‪อุดมศึกษาคือเป้าหมายสูงสุดของเรา
‪ไม่นานมานี้ เราได้รับทุนการศึกษา
‪ที่เราได้รับเป็นรางวัล รวมทั้งได้ของขวัญ
‪เพราะเรามีสุดยอดนักกีฬาสามคนในทีม ‪ที่ได้รับการเสนอชื่อ
‪เป็น "เด็กยอดเยี่ยมแห่งปี" ‪ของนิตยสารสปอร์ตส์อิลลัสเตรเต็ด
‪นั่นคือแม่ของพวกเธอ ‪ทอนย่า แฮนดี้ อยู่ตรงนั้น
‪ขอบคุณค่ะ ตอนนี้คุณต้องให้ ‪ลูกสาวของคุณวิ่งแล้ว
‪ฉันทำงานนี้มาเกือบสี่ปีแล้ว
‪ตอนนี้ฉันได้รับรายได้ขั้นต่ำ
‪ฉันกำลังรองานที่ฉันไปสัมภาษณ์และค่าจ้าง
‪ถ้าฉันได้หนึ่งในงานพวกนี้
‪มันก็คงไม่แย่มาก
‪ตอนนี้ฉันได้รายได้ขั้นต่ำแล้ว
‪ตอนนี้รายได้ขั้นต่ำคือ 10,50 ดอลลาร์
‪ฉันได้เท่านี้ที่งานที่ทำอยู่
‪สองสามเดือนที่ผ่านมา ‪ฉันไปสัมภาษณ์งานมาสองสามที่
‪มากกว่าสองสามเดือนอีก แต่ฉันไม่ได้งานที่ดีขึ้น
‪ฉันไม่อยากตื่นเต้นเกินไปตอนไปสัมภาษณ์
‪ฉันไม่อยากเลยจริงๆ
‪ฉันอยากผ่อนคลายมากกว่านี้น่ะ
‪ตอนนี้ที่คุณเพอร์รี่จ่ายค่าเช่าให้ ‪หลักๆ แล้วมันก็…
‪ฉันฝากเงินที่ได้รับไว้
‪พอเมื่อจบแล้ว ฉันจะต้องจ่ายค่าเช่าเอง
‪ดังนั้นหลายอย่างจะต้องลดลงไปครึ่งหนึ่ง
‪เพื่อให้ฉันเก็บเงินได้อย่างที่ต้องการ
‪ฉันคงจะต้องได้งานที่ดีกว่านี้ ‪อาจจะกลับไปเรียนหนังสือ
‪ฉันจะเก็บเงินเท่าที่ฉันทำได้
‪เตะ เตะ เตะ…
‪ซ้าย ขวา ซ้าย ขวา ซ้าย ขวา ซ้าย
‪มีหลายคนที่นี่ที่ผลการเรียนไม่ดี
‪ถ้าผลการเรียนไม่ดี
‪ฤดูกาลนั้นก็จะไม่ได้ร่วมทีม
‪จนกว่าผลการเรียนจะดีขึ้น
‪ได้ข้อความนี้ก่อนฉันรึเปล่า
‪(โค้ชคาเรล ‪น้องสาวของโค้ชจีน)
‪ค่ะ หนูลืม แม่บอกหนูวันนี้
‪- ลืมเหรอ ‪- ค่ะ
‪คุณโจเซฟ 74 โอเค
‪นี่ไม่ใช่คะแนนที่แย่นะ เรนน์
‪นี่ไม่ดีเพราะว่าเธอ ‪"พูดมากเกินไปในคาบเรียน"
‪ออกมาจากลู่สอง
‪- "ขาดส่งงาน" ‪- ทามิ…
‪- นั่นรับไม่ได้เลย ‪- มาข้างหน้า
‪- ดีเลย ‪- นั่นหมายความเธอไม่อยากวิ่งใช่ไหม
‪ทุกครั้งที่อยู่ลู่สองคือควรแซง
‪- ไม่อยากวิ่งเหรอ ‪- หนูอยากวิ่งค่ะ
‪งั้นเธอต้องแสดงให้เห็นสิ ‪เราไม่ได้มาที่นี่เพื่อเล่นกันนะ เรนน์
‪ครั้งต่อไปคือเธอจะไม่ได้ร่วมทีมในฤดูกาลนี้ ‪เข้าใจฉันไหม
‪ให้เรื่องนี้เป็นบทเรียนนะ เรื่องอ่อนน้อมถ่อมตน
‪เพราะถ้ามันหนักเกินไป ‪งั้นเธอเรียนอย่างเดียวก็พอ
‪นั่นคือสิ่งสำคัญที่สุด เข้าใจฉันนะ
‪ค่ะ
‪มันเจ็บปวดที่ไม่ได้วิ่งใช่ไหม
‪- นี่ของเธอหรือของฉัน ‪- โค้ชเก็บไว้ได้ค่ะ
‪โอเค ไปสิ กลับไปอ่านหนังสือ
‪ไม่ได้ฝึกซ้อมและไม่ได้วิ่ง
‪เวลา 3,41
‪มีสามและ…
‪(มายา ‪เพื่อนสนิทของเรนน์)
‪ทำไมครูเธอให้การบ้านเยอะจัง
‪อันนี้การบ้านง่าย ปกติเขาให้การบ้านยากกว่านี้
‪การบ้านของฉันง่าย
‪นับ 21 22 23 24
‪(ฤดูร้อนปี 2017)
‪เด็กผู้หญิงเหมือนกันหมด
‪เริ่มต้นจากน่ารักอ่อนหวาน
‪พวกเธอเริ่มบ้าบอตอนอายุ 13 14 และ 15
‪จากนั้นเมื่อฉันช่วย เด็กๆ ก็จะคิดได้เอง
‪(สโมสรวิ่งเจอเนสส์ ‪บรุกลิน นิวยอร์ก)
‪สำหรับฉัน เจอเนสส์หมายถึง ‪คำสัญญาและความหวังสำหรับอนาคต
‪สำหรับลูกๆ ของเรา และความสงบสำหรับตัวเรา
‪เตรียมพร้อม
‪ตอนฉันเริ่มก่อตั้งทีม ฉันก็แค่ฝึกสอนวิ่ง
‪แต่ผ่านไปสักพัก ฉันก็ได้รู้ว่าเมื่อเด็กๆ โตขึ้น
‪พวกเธอจะบอกว่า ‪"นั่นเป็นประสบการณ์ที่ดีที่สุดในชีวิตฉัน"
‪ฉันเลยรู้ว่ามีอะไรมากกว่านั้น
‪วันนี้ดูดีนะ บรูคกี้
‪หนูเลยยังไม่แกะผมค่ะ
‪โซนิค
‪นี่มีชีวิตของพวกเธอทั้งชีวิตเป็นเดิมพัน
‪และการตัดสินใจใช้ชีวิต
‪อยู่ห่างไกลที่อันตราย
‪อยู่ห่างไกลยาเสพติด
‪อยู่ห่างไกลการท้องในวัยรุ่น
‪และนั่นคือความลำบากในทุกวัน
‪สิ่งสำคัญที่สุดที่ฉันมอบให้เด็กผู้หญิงเหล่านี้คือ ‪การรู้สึกว่าตัวเองมีพลัง
‪ทุกคนจะมีพลังได้ ‪ด้วยการเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าตัวเอง
‪กำหนดเป้าหมาย และไปให้ถึงเป้าหมายนั้น
‪และไม่ย่อท้อ
‪เจทีซีโฟร์แอล!
‪และนั่นจะทำให้พวกเธอไปได้ไกล
‪รู้จักเพลงนี้เหรอ ตายแล้ว
‪มาจากหนัง
‪ตอนที่พวกเธอมาร่วมทีมตอนแรก
‪พวกเธอไม่ได้เรื่อง
‪พวกเธอไม่รู้เรื่องการวิ่งแข่งเลย
‪ดีที่เรามีโอกาส
‪มาที่นี่เพื่อเปิดโลกทัศน์
‪พวกเธอจะได้เห็นว่ามีทุกอย่างข้างนอกนั่น
‪และพวกเธอเป็นส่วนหนึ่งของมันได้
‪ฉันลืมอะไรรึเปล่า
‪ฉันจะโทรศัพท์
‪โอเค อย่าส่งเสียงดังตอนอยู่ตรงโถงทางเดิน
‪ระวังอย่าทำกล้องพังนะ
‪ตรงนี้มีอะไรสักอย่าง
‪สิวเหรอคะ
‪ไม่ใช่ แค่ผิวแห้ง
‪ฉันไม่เคยคิดว่าจะได้วิ่งแข่ง แต่ฉันก็มาอยู่ตรงนี้
‪การแข่งขันวิ่งโอลิมปิกเยาวชนระดับชาติ
‪(โอลิมปิกเยาวชนระดับชาติ ‪ดีทรอยต์)
‪คือการแข่งขันระดับชาติ ‪ของนักกีฬาจากทั่วประเทศ
‪เด็กๆ ส่วนหนึ่งในทีมผ่านการคัดเลือก
‪เพื่อมาแข่งระดับชาติและทุกคนตื่นเต้นกันมาก
‪มันเป็นเรื่องใหญ่จริงๆ
‪เพราะคุณรู้ว่าจะได้มาอยู่ในสนามระดับชาติ
‪และวิ่งแข่งกันนักกีฬาดังๆ ในประเทศ
‪(รอบชิงฯ วิ่งข้ามรั้ว 80 เมตร ‪ไท)
‪เอาเลย ลุยเลย ไท
‪ลุยเลย
‪- ลุยเลย ‪- ลุยเลย
‪- เวลา 12,66 ‪- นั่นเร็วไหม
‪เร็วจ้ะ
‪ใช่ ไทเยี่ยมเลยใช่ไหม
‪สุดยอดเลย
‪อันดับสอง จากบรุกลิน นิวยอร์ก
‪ด้วยเวลา 12,66 ไท เชปเพิร์ด
‪ไท เรารักเธอ
‪ไทเป็นนักกีฬาที่ยอดเยี่ยม
‪(แชมป์)
‪เธอมีศักยภาพมาก
‪ใช่เลย
‪และไม่ใช่แค่ในลู่วิ่ง
‪บรูคเป็นน้องคนสุดท้อง
‪และเธอต้องไม่ทำผลงานให้ด้อยกว่าพี่ๆ
‪ตอนนี้เธอเพิ่งรู้ตัว
‪(รอบชิงฯ วิ่ง 1,500 เมตร ‪บรูค)
‪ไปเลย บรุกลิน
‪ทีนี้ บรูค ตั้งใจ ดี
‪- เอาเลย บรูค กันคนอื่นไว้ ‪- ไปเลย บรูคกี้
‪บรุกลินเวลา 5,13
‪เธอใช้เวลา 5,13
‪สุดยอดเลย
‪อันดับที่สี่จากบรุกลิน นิวยอร์ก ‪บรูค เชปเพิร์ด
‪เรนน์มาที่นี่ด้วยความคาดหวังสูงมาก
‪ปีที่แล้วเธอได้เหรียญทอง ‪และเข้าเส้นชัยเป็นอันดับหนึ่ง
‪แต่โชคร้ายที่เธอมีล้มเหลวบ้าง
‪เราจะได้รู้กัน
‪(รอบชิงฯ 1,500 เมตร ‪เรนน์)
‪เตรียมพร้อม
‪- เอาเลย เรนน์ ‪- ลุย
‪เวลา 1,16
‪เธอทำเต็มที่แล้ว
‪เวลา 4,55
‪พยายามได้ดี ใช่ พยายามได้ดี
‪ปีหน้าเอาให้ดีกว่านี้
‪บางทีถ้าเธอไม่ต้องหยุดไปสองสามสัปดาห์
‪เพราะทำคะแนนที่โรงเรียนได้แย่
‪อันดับที่สี่ จากบรุกลิน นิวยอร์ก ‪เรนน์ เชปเพิร์ด
‪อันดับที่สาม จากเซดาร์ พาร์ก
‪ทำได้ดีแล้ว คนเก่ง
‪ทำได้ดีแล้ว ทำเต็มที่แล้ว โอเคนะ
‪- ค่ะ ‪- โอเค
‪รู้ไหม ความแตกต่างระหว่าง ‪สิ่งที่เธออาจทำได้ในปีนี้
‪กับสิ่งที่เกิดขึ้นตอนต้นฤดูกาล
‪ผลการเรียนแย่
‪ใช่
‪ทุกอย่างมันกลับมาหลอกหลอนเธอ
‪แถมเธอบาดเจ็บอีก ทั้งหมดนั้นมันมีส่วน
‪แต่เธอต้องจำไว้สำหรับปีหน้า โอเคนะ
‪ค่ะ
‪เธอไม่ชนะ แต่เธอได้เหรียญรางวัล ‪เธอเยี่ยมมาก
‪- ขอบคุณ ‪- เก่งมาก เรนน์
‪ดี ทำได้ดีมาก
‪โอเคใช่ไหม บรูค
‪หมดแรงแล้ว ถึงเวลานอน
‪ไม่ค่ะ
‪หนูหยุดพูดไม่ได้เลย
‪ใช่ ฉันเห็นอยู่
‪ดูแม่สิ
‪แม่ ไงคะ
‪เราฉลองหลายอย่าง
‪วันเกิดชารอน
‪ชารอนคือผู้หญิงคนที่พาไท เรนน์ และบรูค
‪(คุณชารอน ‪พี่เลี้ยง)
‪ไปวิ่งแข่ง โค้ชก็เลยได้รู้จักเด็กๆ
‪ใช่
‪เราฉลองเรื่องนั้นกัน ‪รวมถึงเรื่องงานที่ยอดเยี่ยมของฉันด้วย
‪งาน งานใหม่ของเธอ นั่นสำคัญที่สุด
‪ไม่เอาน่า เราต้องฉลองเรื่องนั้น
‪วันเกิดชารอน
‪- งานใหม่ของเธอและวันเกิดฉัน ‪- ใช่เลย
‪- โอเค ‪- เยี่ยม
‪(ฤดูหนาวปี 2017)
‪ได้แล้ว… เวร
‪ได้แล้วอันนึง
‪ตายแล้ว หนาวมาก
‪(บรูค)
‪อยากเห็นอะไรไหม
‪นี่คือฉันและพี่ชายของฉัน
‪เราหน้าเหมือนกัน
‪แม่ พี่คาเมาวีอายุเท่าไหร่คะ
‪ถ้าอยู่ก็…
‪ถ้าเขายังอยู่ก็…
‪อายุ 22
‪เขาคงจะอายุ 22
‪วันที่ 26 เดือนนี้
‪พี่ตายแล้ว
‪พี่ไปปาร์ตี้ และโดนยิง
‪หนูคิดถึงพี่มาก
‪เอาละ นั่นของบรูคเพราะพรุ่งนี้ลูกไม่ได้วิ่ง
‪นี่ของไท
‪นั่นคาเมาวี ลูกชายของฉัน
‪เขาไม่อยู่กับเราแล้ว
‪ฉันว่าเขาหน้าเหมือนคุณนะ
‪ค่ะ
‪ฉันตาสีน้ำตาล ‪ที่สีออกน้ำตาลไปจนถึงน้ำตาลแดง
‪มีแค่บรูคและคาเมาวีที่สีตาเหมือนฉัน
‪ค่ะ ฉันว่าเขาเป็นแฝดชายของฉัน
‪ค่ะ
‪เขาเป็นพี่เลี้ยงดูแลน้องๆ ตอนที่…
‪ฉันจะได้ไปยิมได้
‪และทำธุระต่างๆ
‪ค่ะ
‪ฉันเลยบอกลูกสาวเสมอว่า
‪พวกเธอเหมือนเครื่องรางนำโชค
‪เพราะถ้าไม่ใช่เพราะลูกๆ
‪ทำสิ่งที่ดีที่สุดของตัวเอง
‪ค่ะ
‪นั่นจีนเหรอ
‪ใช่แล้ว จีนจริงๆ ด้วย
‪นี่ผมเหมือนวูปี โกลด์เบิร์ก
‪เจ๋งจังเลย
‪แม่ชอบอันนี้
‪หนูไม่รู้ว่าเท้าใครใหญ่กว่ากัน ‪ระหว่างเท้าไทกับซานต้า
‪คิดว่าเท้าของไทนะ
‪ค่ะ หนูก็เหมือนกัน
‪นี่สวยมากเลย ‪เป็นของประดับต้นคริสต์มาสที่สวยมาก
‪- ใช่ สวยมาก ‪- สวยมาก
‪เดี๋ยว อันนี้ติดยังไง
‪- ตรงนี้ ‪- เปิดไฟนี้ก่อน
‪เสียบปลั๊ก
‪ดีใจที่ปีนี้คุณได้ฉลองคริสต์มาสในบ้านของตัวเอง
‪ตายแล้ว ฉันชอบมากเลย
‪"ทอนย่า ไท เรนน์ บรูค"
‪ตายแล้ว
‪ทำไมหนูต้องเป็นคนสุดท้าย
‪นี่สุดยอดมากเลย
‪(ปี 2017 ‪คริสต์มาสแรกของเรา)
‪หนูเพิ่งได้กล้องนี้มาและตื่นเต้นกับมันมาก
‪สองวันก่อนคือวันคริสต์มาส
‪วันนี้วันที่ 27
‪พรุ่งนี้วันที่ 28 ธันวาคม ‪คือวันเกิดเรนน์พี่สาวของหนู
‪"ดวงใจสีฟ้า"
‪"เธอน่ารัก สุดยอด ‪และทำให้ทุกอย่างไฉไล"
‪"เธอใจเย็นผ่อนคลายเสมอ ‪และฉันเรียนรู้จากเธอได้"
‪เรนน์ รู้สึกยังไงบ้าง อายุ 13 แล้ว
‪สุขสันต์วันเกิด
‪หยาดฝนเรนน์สิบสามหยด
‪ไปหามาตอนไหน
‪ก่อนหรือหลังที่แม่ตะโกนใส่ลูกทั้งวัน
‪(หยาดฝนเรนน์)
‪อร่อยมากเลยค่ะ
‪เหรอ
‪อร่อย
‪(นักวิทยาศาสตร์)
‪(เดือนประวัติศาสตร์คนดำ)
‪เอาละ สาวๆ
‪ถึงเวลาพักเที่ยงแล้ว ยกเว้นไท
‪ครูไม่อยากเธอพลาดมื้อเที่ยง โอเคนะ
‪ไท ทำไมเมื่อวานไม่มาโรงเรียน
‪หนูทำความสะอาด แค่นั้นค่ะ
‪เธอทำความสะอาด ‪เลยไม่ได้มาโรงเรียนงั้นเหรอ
‪ใช่ค่ะ หนูทำความสะอาดทั้งบ้าน ‪ใช้เวลาหลายชั่วโมง
‪งั้นผลจากการที่เธออยู่บ้านทำให้เธอพลาดอะไร
‪ไม่มีค่ะ เพราะหนูรู้อยู่แล้วว่าเราจะทำอะไร
‪- ครูเอารายงานผลการเรียนเธอมาดูได้ ‪- ได้ค่ะ
‪คิดว่าผลการเรียนเธอเป็นยังไง
‪คณิตศาสตร์ เธอได้ 80 คะแนน
‪คะแนนวิทยาศาสตร์ดี คะแนนศิลปะเยี่ยม
‪(ครูโอราปูโย ‪ครูที่ปรึกษาแนะแนว)
‪- เธอต้องมาโรงเรียน ‪- นั่นเพราะหนูทำโครงงานเสร็จแล้ว
‪มาดูกัน
‪หนูได้ผลสอบวัดระดับของเท็กซัสแล้ว
‪- คะแนนหนูโอเค ‪- ค่อนข้างดีไหม
‪หนูได้คะแนนวิชาภาษา 100 กว่าๆ ‪ที่เหลือก็ 800
‪เยี่ยมเลย
‪ที่ใช้ได้เหมือนกันก็คือ ‪เธอได้เงินจากคะแนนสอบของเธอได้
‪หนูหาเงินได้เหรอคะ
‪เงินทุนการศึกษาที่จะเป็นค่าเล่าเรียนของเธอ
‪เพราะถ้าเธอเรียนโรงเรียนเอกชน ‪หรือโรงเรียนคาทอลิก
‪ก็ต้องจ่ายค่าเล่าเรียน
‪และเธอขอทุนเต็มจำนวนได้
‪นั่นหมายความว่าเธอไม่ต้องเสียค่าอะไรเลย
‪เขาเสนอทุนเต็มจำนวนให้เธอได้
‪เขาจะบอกว่าไม่ต้องจ่ายอะไรเลย ‪ในการไปเรียนที่นั่น
‪จริงเหรอคะ
‪แต่เธอจะต้องวิ่งแข่งตลอดสี่ปี
‪ค่ะ
‪งั้นเป้าหมายก็คือหาโรงเรียนที่ ‪เธอมีโอกาสได้ทุนเต็มจำนวน
‪- แน่นอนค่ะ ‪- นั่นหมายถึงรักษาผลการเรียนให้ดีด้วย
‪และเข้าเรียนสม่ำเสมอสินะ
‪เธอต้องมาเรียน
‪หนูจะไปเรียน
‪เพื่อเชื่อมโยงกับสิ่งที่เกิดขึ้น ‪และให้มันสอดคล้องกัน
‪เธอต้องเข้าเรียน
‪ดังนั้นทำให้เคยชินว่า ‪"ฉันรู้ว่าการเข้าเรียนสำคัญ"
‪ทักษะทั้งหมดนั้นเริ่มเดี๋ยวนี้
‪โอเค ฟังนะ
‪ทุกคนรู้ไหมว่ากล้ามเนื้อต้นขาอยู่ตรงไหน
‪ค่ะ
‪มันควรจะเสริมสร้าง ‪กล้ามเนื้อข้อต่อสะโพกและกล้ามเนื้อต้นขา
‪ยกขาขึ้นและเตะ
‪เตะ ฉันได้ยินเสียงดังมากเกินไป
‪เตะ และเตะ และเตะ และเตะ
‪หันไปอีกด้าน
‪และเตะ และเตะ
‪ไทมีความสามารถมากมาย ‪ไม่ใช่แค่ในการวิ่งแข่ง
‪เธอฉลาดมากๆ
‪และมันก็แค่เรื่องการใช้พลังงานนั้นๆ ‪ไปในทิศทางที่ถูก
‪และเตะ และเตะ และเตะ
‪นี่คือสิ่งที่เธอต้องการ
‪ตอนนี้ทุกคนก็แค่อยากวิ่ง
‪พวกเธออยากฝึกซ้อม ‪และมีความมุ่งมั่นกับมันมาก
‪แต่ว่าความแตกเนื้อสาว ‪สามารถเปลี่ยนสิ่งนั้นได้ในทันที
‪และเตะ และเตะ
‪แม่ไม่ได้มีส่วนร่วมอะไรกับชีวิตของฉันมาก
‪ฉันไม่เคยเจอพ่อแท้ๆ ของฉันเอง
‪ไม่ค่ะ
‪และฉันเพิ่งได้เจอแม่แท้ๆ
‪ฉันเจอท่านสองสามครั้ง
‪ยายไม่อยากรับแม่ไปอยู่ด้วยเหรอคะ
‪คือแม่โตแล้วตอนที่…
‪แม่อายุเท่าลูกตอนเจอแม่แท้ๆ
‪ยายไม่อยากรับแม่ไปอยู่ด้วยเหรอ
‪แล้วลูกอยากทิ้งแม่ไปไหม ‪ถ้าลูกรู้ว่าแม่ไม่ใช่แม่แท้ๆ ของลูก
‪แล้วลูกได้เจอแม่แท้ๆ ของตัวเองน่ะ
‪ถึงตอนนี้ ลูกอยากทิ้งแม่ไปไหม
‪- ไม่ค่ะ ‪- งั้นก็โอเค
‪เดี๋ยว แม่เป็นแม่แท้ๆ ของหนู
‪แม่บอกว่า "ถ้า"
‪แม่คงไม่มีทางทิ้งหนูใช่ไหม
‪- ไม่จ้ะ ‪- โอเค ดี
‪(สุขสันต์วันวาเลนไทน์)
‪(สาวๆ ชนะเลิศ)
‪ทำอะไรอยู่บนที่นอน รู้ไหมว่ากี่โมงแล้ว
‪ทำไมห่มผ้าอยู่
‪เธอใส่เจลมากเกินไปนะ ‪เพราะแบบนี้สิวฉันถึงเม็ดใหญ่ขึ้น
‪ฉันไม่ได้ใส่เจลเยอะไป
‪- ใช่สิ ใส่ ฉันรู้สึกได้ ‪- ไม่ใช่
‪ฉันไม่สน ปลายผมพวกนี้หลับตาทำยังได้เลย
‪วันนี้เป็นวันอาชีพ ฉันคิดว่าพี่เป็น…
‪ทนายความ
‪ไม่ ทนายไม่ใส่เสื้อผ้าสีแบบนี้
‪ฉันเป็น… ทนายใส่อะไรก็ได้ที่อยากใส่
‪ในรูปแบบสูท
‪- ทนายเลือกที่จะดูเป็นทางการ ‪- นี่เป็นทางการนะ
‪นั่นของฉัน
‪- ไม่ ‪- เอามานี่ ไท
‪เอามานี่
‪เอามานี่ ไท
‪- ก่อนที่จะทำปลายผมพี่พัง ‪- เธอไม่เคยใช้นี่
‪เอามาให้แม่
‪- ของหนูและหนูต้องใช้ ‪- ฉันใช้ก่อน
‪เอามาให้แม่ ไว้เราค่อยคุยกันทีหลัง
‪หมวกลูกอยู่ไหน
‪ผมหนู แม่ทำอย่างนี้กับหนูไม่ได้นะ
‪ไท ลูกเพิ่งจะหายคัดจมูก
‪- ไม่ ‪- นี่
‪"ทวิกซ์" จูบฉันเมื่อวันศุกร์
‪ใครนะ
‪ทวิกซ์จูบฉันเมื่อวันศุกร์
‪ใช่ เกิดเรื่องทั้งหมด
‪ตรงบันได กระเป๋าเขาพัง
‪และฉันก็ช่วยซ่อมน่ะ
‪จากนั้นเขาก็จับคางฉันแล้วก็จูบฉัน
‪และตรงชั้นบน แล้วเขาก็จูบอีก
‪แต่ครั้งนี้นานกว่า
‪แต่เราได้ยินเสียงคน เราก็เลยหยุด
‪เขาโดนแบนตอนที่ ‪เขาไม่ยอมสู้เพื่อประเทศของเขา
‪เธอกำลังเปลี่ยนจากเด็กหญิงเป็นหญิงสาว
‪(สโมสรวิ่งเจอเนสส์ ‪วิชาสุขภาพ)
‪การแตกเนื้อหนุ่มสาว ‪เป็นช่วงหนึ่งของชีวิตที่ทุกคนต้องเผชิญ
‪ขนจะยาวขึ้นตรงบริเวณหัวหน่าว
‪ใต้วงแขน และที่ขา
‪การเปลี่ยนแปลงนี้ถูกกระตุ้นโดย ‪สารเคมีในร่างกายเรียกว่าฮอร์โมน
‪โอเค ดังนั้นหนึ่งในการเปลี่ยนแปลง ‪ที่จะเกิดขึ้นกับพวกเธอเร็วๆ นี้
‪เรียกว่าประจำเดือน
‪ทุกคนรู้ว่าช่องคลอดอยู่ตรงไหนใช่ไหม ‪ชี้ไปตรงทิศนั้นสิ
‪- คงมีคนชี้หรอก ‪- ใช่
‪อีกอย่างหนึ่งที่ใช้สำหรับประจำเดือนได้ ‪เรียกว่าผ้าอนามัยแบบสอด
‪- ว่าไง บรูค ‪- สอดเข้าไปใช่ไหมคะ
‪ใช่ ฉันพร้อมจะบอกเธอแล้ว
‪เธอวางไว้ตรงปากช่องคลอด โอเคนะ
‪เมื่อถึงตอนที่เธอพร้อมจะเปลี่ยนมัน ‪เธอก็ไปเข้าห้องน้ำ
‪นั่งคร่อมโถส้วมไว้ ดึงมันออกมา
‪ถ้าเธอเป็นนักกีฬา แบบนี้ใช้ง่ายกว่า
‪เอาออกง่ายกว่า ใส่ง่ายกว่า
‪มีใครมีคำถามเรื่อง…
‪ว่าไง บรูค ได้เลย
‪เรามีสามรูไม่ใช่เหรอคะ
‪- เธอมีสามรู หนึ่ง… ‪- ใส่รูไหนคะ
‪ใส่รูตรงกลาง
‪รูเดียวที่ใส่เข้าไปได้
‪ใส่เข้าไปในรูก้นไม่ได้ ‪เพราะนั่นเป็นรูไว้ให้อึออกมา
‪โอเค งั้นก็มีสามรูด้านล่าง
‪รูหนึ่งสำหรับฉี่
‪แล้วก็มีรูที่ใหญ่กว่า แล้วก็รูก้น
‪อย่าใส่อะไรเข้าไปในนั้น ‪นั่นไว้สำหรับให้สิ่งต่างๆ ออกมา
‪ส่วนรูนี้เล็กเกินกว่าจะใส่อะไรเข้าไปได้
‪มีแค่รูเดียวที่ใส่อะไรเข้าไปได้จริงๆ
‪นั่นคือที่ที่จะใส่ผ้าอนามัยแบบสอด
‪ที่ที่ทารกออกมา และที่ที่อสุจิเข้าไป
‪มีหลายอย่างเกิดขึ้นมากมายกับรูนั้น
‪นั่นคือรูตรงกลาง
‪เมื่อเริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลงนี้
‪ไม่ใช่แค่พวกเด็กผู้ชายที่จะมองเธอต่างไป
‪แต่พวกผู้ชายก็จะมองเธอต่างไปด้วย
‪และพวกเขาจะทำสิ่งต่างๆ ‪ที่ทำให้เธอรู้สึกอึดอัด
‪และถ้าพวกเขาทำแบบนั้น เธอมาหาฉัน
‪โอเคนะ ทุกคนเข้าใจไหม
‪ค่ะ
‪โอเค
‪(ฤดูใบไม้ร่วง ปี 2018)
‪หก เจ็ด แปด เก้า สิบ สิบเอ็ด
‪ไง สาวๆ
‪สิบสาม
‪ไง คนดี คิดถึงจัง
‪(ไท)
‪- เหมือนกัน หนูทำของให้คุณจากค่าย ‪- งั้นเหรอ
‪หนูว่ามันจะเข้ากับพวงกุญแจของคุณ ‪หนูต้องหาให้เจอ
‪แม่เธอพาเธอไปสแกนคลื่นสนามแม่เหล็กเหรอ
‪- นั่นคือเอกซเรย์ใช่ไหม ‪- คล้ายๆ กัน
‪- ใช่ ‪- แล้วพวกเขาว่าไง
‪กระดูกตรงนี้แยกจากเข่าของหนู
‪(เรนน์)
‪- ใช่ ‪- แบบนั้น
‪มันขยายขนาดใช่ไหม
‪เพราะตอนนี้เธอสูงกว่าฉันแล้ว
‪ใช่แล้วค่ะ
‪และมันไม่ใช่แบบนั้นตอนต้นฤดูร้อน
‪หนูบอกแล้ว
‪- ฉันไม่ชอบเลย ‪- หนูจะสูงกว่าโค้ช
‪สูงกว่าแล้ว ไม่คิดว่าเธอจะโตขึ้นอีก
‪- นึกว่าเธอจะเป็นสาวเตี้ย ‪- ก็…
‪แล้วหมอบอกว่าต้องทำยังไง ‪พวกเขาให้ออกกำลังกายไหม…
‪- ค่ะ ‪- ต้องทำกายภาพบำบัดไหม
‪พวกเขาให้ออกกำลังกาย หนูต้องทำกายภาพ
‪และหนูรู้สึกว่าจะทำผลงานได้ไม่ดี ‪ตอนที่เริ่มกลับมาวิ่งอีกครั้ง
‪ผลงานไม่ดีไปตลอด
‪ไม่ ไม่ตลอดหรอก เพราะเธออายุยังน้อย
‪- แต่ก่อนอื่นต้องให้เธอสุขภาพดีก่อน ‪- ค่ะ
‪เธอจะพลาดฤดูกาลวิ่งทางไกล แต่ว่า…
‪แต่นั่น… นั่น…
‪ฉันรู้ ฤดูกาลที่ดีที่สุดของเธอ
‪แต่ฉันอยากให้เธอพลาดวิ่งทางไกลฤดูกาลเดียว
‪และได้วิ่งตลอดช่วงอายุ 20
‪- มากกว่าที่จะพยายามฝืนวิ่ง ‪- ค่ะ
‪เมื่อเธอกลับมา เธอจะพร้อม
‪จะไม่ให้เธอลงแข่งจนกว่าเธอจะพร้อม ‪ไม่ต้องห่วง
‪- โอเคค่ะ ‪- โอเคนะ
‪กอดหน่อย
‪- คิดถึงมาก ‪- คิดถึงเหมือนกันค่ะ
‪- โอเค ‪- กลับไปซ้อมก่อน
‪อยู่ตรงนี้และช่วยเราดูเด็กๆ นะ
‪แสดงท่าออกกำลังกายที่ถูกต้องให้เด็กๆ ดู
‪ใช่ ดีเลย
‪- ตั้งใจ ‪- วิ่งไปให้สุดทาง
‪ขอบคุณ ไปต่อ
‪- เวลา 6,18 6,19 6,20 ‪- ทำได้ดีมาก
‪(บรูค)
‪- เวลา 6,21 ‪- รู้ไหมทำไง
‪อีกข้าง
‪ยกแขนข้างนี้แล้วก็ยกขาข้างนี้
‪พร้อมนะ
‪โอเค แบบนี้
‪อีกข้าง
‪ทีนี้วางลง
‪ทีนี้ยกอีกข้าง
‪แล้วก็กระโดด
‪ใช่ แบบนั้น
‪เวลา 6,21
‪เรื่องนี้มีทั้งข้อดีและข้อเสีย
‪ฉันจะได้มีสมาธิกับเรื่องเรียน ‪แบบว่าเรื่องเรียนอย่างเดียว
‪ฉันกำลังจะขึ้นมัธยมปลาย
‪และฉันต้องขยันกว่าตอนอยู่มัธยมต้น
‪ฉันรู้ว่ามันจะยาก
‪แต่ฉันรู้ว่าถ้าไม่ขยัน
‪ฉันจะเสียใจทีหลังกับการตัดสินใจทุกอย่าง
‪อะมีบาพึ่งพาเยื่อหุ้มเซลล์
‪(เรนน์และไทเริ่มเรียนเกรดแปด ‪ปีสุดท้ายของมัธยมต้น)
‪โจชัว ฉันได้ยินที่เคเดนถามนาย
‪ได้ยินฉันไหม
‪สวัสดี ทุกคน
‪ขอโทษนะ ครูไม่ได้ยินไทเลอร์
‪มีคนอื่นๆ ที่พูดอยู่ด้วย
‪ไม่ต้องห่วงคนอื่น ห่วงตัวเองเถอะ
‪- โอเค ‪- ห่วงตัวเอง
‪(แข่งคณิตศาสตร์ - เกรดแปด ระดับสี่ ‪ไท เชปเพิร์ด)
‪- ก่อนอื่น… ‪- จะบอกว่าอะไร
‪เราคุยกันเรื่องมัธยมปลาย ‪ฉันบอกว่าจะคิดถึงเขา
‪ฉันเลยกอดเลวอนและนิคิต
‪และเพราะฉันบอกว่า "ฉันจะคิดถึงทุกคน"
‪เขาเลยโมโห แล้วบอกว่า "ว้าว" จากนั้นก็…
‪เธอน่าจะบอกว่าจะคิดถึงเขาเหมือนกัน
‪ฉันบอกไปแล้ว และเขาทำเป็นกอด
‪ฉันต้องคุยกับนาย
‪ทำไม
‪- เพราะมันสำคัญ ‪- อะไร
‪เขาโกรธฉันเหรอ
‪- ใคร ‪- โจชัว
‪- ทำไมเขาไม่คุยกับฉัน ‪- เขาไม่อยากคุย
‪หมายความว่าไง ‪หมายความว่าไง เขาไม่อยากคุย
‪- ฉันไม่รู้ว่าทำไม ‪- นาย…
‪เธอหมกมุ่นจริงๆ
‪ฉันไม่ได้หมกมุ่น
‪ใช่
‪ฉันจะเอาให้แน่ใจว่าหล่อนอยู่ห่างๆ
‪ให้พื้นที่เขา
‪ให้พื้นที่เขาหน่อย
‪เขาต้องการระยะห่างจากเธอจริงๆ
‪เขาจะคิดว่าเธอเกาะแกะน่ารำคาญ ‪เขาจะ…
‪เป่ายิงฉุบ พร้อม เล่น
‪ไท เราต้องคุยกับเธอตรงนี้หน่อย
‪รู้ไหมว่าเราอยากคุยกับเธอเรื่องอะไร
‪ค่ะ
‪รู้ค่ะ
‪เรื่องอะไร
‪เรื่องความประพฤติของหนู
‪โดยเฉพาะเรื่องอะไร
‪ที่หนูโยนดินสอสีใส่ครู
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ครูเดินไปรอบห้องทำให้หนูอาย
‪บอกว่าคำถามของหนูผิด แล้วก็…
‪แล้วเธอจะอายได้ยังไงในเมื่อคำถามของเธอผิด
‪เพราะครูเดินไปรอบห้องแล้ว…
‪ครูเดินไปรอบห้องและบอกว่าหนูบอกผิด
‪และแน่นอน อาเลียนาบอกว่าหนูโง่
‪- โอเค ‪- และทั้งห้องก็หัวเราะเยาะหนู
‪- ฉันรู้ว่ามันน่าอึดอัด ‪- จากนั้นเกิดอะไรขึ้น
‪จากนั้นหนูก็โยนดินสอสีใส่ครู
‪- โอเค ถ้าฉันเป็นครูของเธอ… ‪- หนูไม่ได้ตั้งใจ…
‪อย่าบอกฉันว่าเธอไม่ได้ตั้งใจ
‪ถ้าฉันเป็นครูและฉันยืนอยู่ตรงนี้ ‪ตอนนั้นเธออยู่ห่างจากครูแค่ไหน
‪- หลังหน้าต่างนั้นไปหน่อย ‪- แล้วมันโดนครูไหม
‪- ตรงไหน ‪- ที่เข่า
‪โอเค ถ้าเธอโยนดินสอสีแท่งนั้น
‪แล้วมันโดนตาครู
‪เธอคงไม่ได้มานั่งอยู่ตรงนี้
‪เพราะมีที่สำหรับเด็กที่ทำตัวแบบนั้น
‪เธอมีสิทธิ์โกรธ
‪ทุกคนมีสิทธิ์แบบนั้น
‪ที่สำคัญคือการรับมือกับความโกรธ
‪และฉันรู้ว่าเธอจัดการกับความโกรธ ‪ได้อย่างไม่ถูกต้องเสมอไป
‪เพราะไม่ว่าช่วงไหนก็ตามในชีวิต
‪เธอไม่ควร
‪พยายามทำร้ายร่างกายครู
‪หรือไม่ว่าใครก็ตาม
‪มีโรงเรียนที่เต็มไปด้วยเด็กนักเรียน
‪ที่ทำร้ายร่างกายผู้ใหญ่
‪และพวกเขาถูกตราหน้า และถูกส่งไปที่นั่น
‪ตอนนี้เธอเป็นหนึ่งในนั้นแล้ว
‪นี่คือสิ่งเธออยากให้ตัวเองเป็นเหรอ
‪เราผิดหวังในตัวเธอมาก
‪เราผิดหวังมาก
‪เราคุยกันแล้วและตัดสินใจว่า
‪เราจะลงโทษเธอ
‪ถึงแม้ว่าเธอจะไม่โดนลงโทษที่โรงเรียน
‪ดังนั้นเธอจะถูกห้ามร่วมทีมชั่วคราว
‪เธอจะกลับไปวิ่งในฤดูกาลสนามกลางแจ้งได้
‪แต่ฤดูกาลวิ่งในร่มของเธอจบแล้ว
‪เข้าใจไหม
‪- ค่ะ ‪- โอเค
‪ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าได้
‪(ฤดูหนาวปี 2018)
‪ฉันนั่งอยู่ตรงนี้ ไม่มีอะไรทำ
‪(ไท)
‪แต่รู้ไหมฉันชอบทำอะไรเวลาอยู่คนเดียว
‪ฉันชอบดูธรรมชาติ ‪และชอบแสงอาทิตย์กระทบหิมะ
‪บางทีมันส่องแสงระยิบระยับ มันดูสวยมาก
‪ฉันอยู่ตรงนี้เป็นส่วนใหญ่
‪รำคาญน้องๆ และแม่เป็นบางครั้ง
‪ไม่ได้ทำอะไรเลย
‪ชีวิตฉันเรียบง่าย
‪ไปโรงเรียน วิ่ง กลับบ้าน ‪เตรียมตัวสำหรับวันใหม่
‪และตอนนี้ฉันไม่มีอะไรทำเลย ‪ฉันไม่มีโทรศัพท์หรืออะไรเลย
‪ฉันจะทำยังไงดี
‪ตอนนี้ชีวิตห่วยแตกมาก
‪ชีวิตห่วยแตก
‪รู้สึกยังไงบ้าง ทอนย่า
‪ดีมาก
‪แค่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฉันรู้สึกดีมาก
‪ฉันมีความสัมพันธ์จริงจังสามครั้ง ‪และฉันทุ่มเทกับมันมาก
‪สาเหตุที่ฉันจะไม่ทำแบบนั้นกับบรรดาลูกสาว
‪เพราะว่าฉันรู้ว่าฉันจะรักแบบทุ่มเทสุดตัว
‪ฉันรู้ฉันจะเป็นแบบนั้น
‪ใช่ เธออาจจะดึงดูดอะไรแบบเดิมๆ
‪แต่ระดับความอดกลั้นของเธอเปลี่ยน
‪(คุณไดแอน ‪เพื่อนครอบครัว)
‪- ไม่ใช่ฉัน ‪- เปลี่ยนนะ
‪ใช่ เปลี่ยนสิ ทอนย่า
‪ฉันจะไม่ไปข้องแวะ ‪เพราะฉันรู้ว่านั่นคือจุดอ่อนของฉัน
‪เพราะแบบนี้ฉันถึงโสด ‪ฉันกลัวที่จะเหนื่อยทุ่มเทไปเปล่าๆ
‪เมื่อฉันเลี้ยงลูกๆ จนได้ดีกันหมดแล้ว
‪- เมื่อนั้นฉันจึงจะมีความรัก ‪- นั่นไม่เหมือนกัน
‪ฉันไม่อยากให้ลูกๆ เห็นฉันตาลอยมีความรัก
‪ฉันทำไม่ได้
‪ฉันเป็นผู้หญิงแกร่งมาตลอดในชีวิตลูกๆ
‪และฉันคิดว่าเมื่อฉันมีความรัก
‪มันครอบงำฉันน่ะ
‪อาจจะเพราะแบบนั้น ‪ฉันเลยไม่เคยถนัดเรื่องความรัก
‪มันครอบงำเรา
‪ฉันก็เห็นว่าลูกๆ เป็นแบบนั้นเหมือนกัน
‪พวกเขาได้นิสัยของฉันไปในเรื่องความรัก
‪มันน่ารังเกียจ
‪ดังนั้นฉันจะรอจนกว่าลูกๆ โตออกจากบ้าน
‪แล้วฉันถึงค่อยมีเวลาของตัวเอง
‪ส่วนหนึ่งของฉันปิดกั้นไม่รับใคร
‪ฉันต่อสู้กับความรู้สึกนั้นทุกวัน
‪ฉันต่อสู้กับมัน
‪ค่ะ
‪ฉันคิดว่า…
‪ฉันไม่อยากเป็นแบบนี้
‪ชีวิตทำให้ฉันเป็นแบบนี้
‪เรื่องที่เลวร้ายที่สุดได้เกิดขึ้นแล้ว
‪รู้ไหมคะ
‪ฉันเคยเสียลูกไป
‪เรื่องเลวร้ายที่สุดเคยเกิดขึ้นแล้ว
‪ฉันคิดว่าหนทางของลูกๆ โรยด้วยวาสนาดีๆ
‪ฉันเชื่อเรื่องนั้น
‪พวกเธอคือการเริ่มต้นใหม่
‪ฉันต้องการโอกาสครั้งที่สอง ‪เพื่อประสบความสำเร็จ
‪เพราะฉันรู้สึกว่าโชคดีที่ได้รับโอกาสที่สอง
‪แม่บอกว่าตอนพี่ชายเสีย ‪วิญญาณเขามาเข้าร่างฉัน
‪เพราะแม่บอกว่าฉันเดินเหมือนพี่ ‪พูดเหมือนพี่ และฉันทำตัวเหมือนพี่
‪ฉันต้องยอมรับเสมอกับความจริงที่ว่า ‪เขาไปอยู่ในที่ที่ดีกว่าแล้ว
‪และฉันต้องใช้ชีวิตของฉันต่อไป
‪ฉันจะเศร้าตลอดเวลาไม่ได้
‪ฉันต้องมีความสุขและ… คิดถึง
‪การตัดสินใจที่จะเลี้ยงลูกทั้งสามด้วยตัวเอง
‪มาจากประสบการณ์ของฉัน ‪ที่เคยถูกแฟนทำร้ายร่างกาย
‪ฉันผ่านพ้นหลายอย่างในชีวิตมาได้ ‪บางคนก็ไม่รอด
‪ฉันก็แค่ต่อสู้หาทางออกน่ะ
‪แม่ของหนูเผชิญเรื่องราวมากมาย
‪และแม่แบ่งปันความท้าทายกับหนูได้
‪ทำให้หนูเข้าใจว่าโลกที่เราอยู่เป็นแบบไหน ‪และจะรับมือกับมันยังไง
‪ค่าอะพาร์ตเมนต์ของพวกเธอจ่ายถึงเมื่อไหร่
‪น่าจะเดือนเมษายน
‪บางทีเขาอาจจะลืมและจ่ายต่อไปเรื่อยๆ
‪แบบนั้นคงจะดีนะ
‪- มั่นใจเลย… ‪- เธอต้องเรียนรู้การจัดการเงินของตัวเอง
‪- เพราะแบบนี้ถึงต้อง… ‪- ฉันจะคุยกับเธอเอง
‪ใช่ ไม่อยากให้เธอกลับไปอยู่ที่ศูนย์พักพิงฯ อีก
‪เพราะนั่นเกิดขึ้นไวมากสำหรับหลายคน
‪ใช่
‪โดยเฉพาะเมื่อมีลูกสามคน
‪- ลูกสามคนที่กำลังโต ‪- ใช่
‪พวกเธอต้องการทุกอย่าง
‪บอกแล้วไม่ใช่เหรอ ‪ว่าอย่าเล่นแรงๆ ในลานน้ำแข็ง
‪พวกเธอ ไปเลย
‪กรอกเอกสารสำหรับ ‪โรงเรียนมัธยมปลายของรัฐรึยัง
‪หนูวางแผนจะเข้าโรงเรียนเฉพาะทาง ‪แต่หนูต้องรอผล
‪- ผลออกเมื่อไหร่ ‪- ประมาณมีนาคม
‪มีนาคมเหรอ ฉันไม่รู้เลยว่านานขนาดนั้น
‪ใช่ค่ะ ข้อสอบยังบอกด้วยว่า…
‪เธอไปสอบมาแล้วเหรอ
‪- คิดว่าทำได้ดีโอเคไหม ‪- หนูคิดว่าทำได้ดีนะคะ
‪หนูตอบคำถามไปทุกข้อ
‪- ทำได้ดีใช่ไหม ‪- ค่ะ
‪ดีแล้ว
‪เดี๋ยวก็รู้ ถ้าเธอ ‪ได้เข้าเรียนโรงเรียนเฉพาะทาง
‪ฉันอยากให้เธอไปเรียนที่นั่น
‪ค่ะ
‪ไม่งั้นฉันอยากให้เรียนที่เซนต์โจเซฟ
‪- เซนต์โจเซฟเหรอคะ ‪- มันเป็นโรงเรียนที่ดี
‪โอเค ทุกคน ทำแบบนี้ เอา…
‪- ขอตั้งกล้องตรงๆ ให้ดีก่อน ‪- ทำบ้าอะไรน่ะ ไท
‪ใช้สองมือ
‪วางไว้ใกล้ๆ สิว ไม่ใช่บนสิว แต่ใกล้ๆ
‪แล้วก็บีบ
‪ไท ทุเรศมาก
‪ฉันจะร้องเพลง ฉันควรร้องเพลงอะไรดี
‪การวิ่งเป็นเรื่องยาก ‪เพราะเราต้องทำตามความคาดหวังของผู้คน
‪แม้เราจะบาดเจ็บ เราต้องวิ่งให้เร็วมากๆ
‪เพราะถ้าไม่ทำ…
‪(เรนน์)
‪ทุกคนจะดูเหมือนว่าไม่ภูมิใจในตัวเรา ‪หรืออะไรประมาณนั้น
‪บางครั้งไม่ว่ากีฬาชนิดไหน ‪ก็สร้างความกดดันให้คนมากเกินไป
‪พวกเขาเลยไม่เล่นกีฬา
‪ฉันชอบอะดรีนาลีน แต่ไม่ชอบความกดดัน
‪(ดร. เอส. แม็ค โกลด์สตีน ‪หมอจัดกระดูก)
‪เอาละ
‪วันนี้เจ็บมากแค่ไหน
‪ไม่เลยค่ะ
‪ไม่เจ็บเลยเหรอ
‪- ไม่เจ็บนะ ‪- ไม่ค่ะ
‪- เข่าโอเคนะ ‪- ค่ะ
‪ตรงๆ ขึ้นๆ ดีมาก
‪เธอเป็นนักวิ่งระยะสั้นเหรอคะ
‪ใช่ เธอได้เหรียญทองห้าเหรียญ
‪ไดแอน ดิกสัน เหรียญทองทั้งหมด
‪- เหรอคะ ‪- ใช่
‪- ใช่แล้ว ‪- ว้าว
‪ปี 1975 เป็นปีแรกของการแข่งวิ่งหญิงคอลเกต
‪สาเหตุที่เริ่มมีการแข่งวิ่งคอลเกต
‪คือย้อนไปในยุค 1970
‪นักกีฬาหญิงไม่มีโอกาสมากนัก
‪เด็กผู้ชายมีโอกาสทุกอย่าง
‪การแข่งวิ่งคอลเกตสำคัญยังไง ‪ทำไมเราถึงกดดันเธอมาก อะดีเลีย
‪เพราะผู้ชนะได้รับเงินทุนการศึกษา
‪เธอได้เงินทุนการศึกษาเพื่อเรียนต่อ
‪มีกี่คนที่จะเรียนต่อมหาวิทยาลัย
‪แน่นอน
‪และแม้ว่าทุนเต็มจำนวนจะครอบคลุมหลายอย่าง
‪เธอจะยังต้องจ่ายค่านู่นนี่อีกเล็กน้อย
‪แบบว่า "ว้าว พวกเขาจ่ายค่าห้อง ‪และค่ากินอยู่ให้"
‪"ฉันอาจต้องซื้อหนังสือ"
‪ดังนั้นเงินรางวัลจากคอลเกต ‪อาจใช้สำหรับซื้อหนังสือได้
‪และเธอก็จะมีเงินเพิ่ม โอเคนะ
‪ฉันเคยได้รับเงินทุนจากคอลเกตมาสิบปี
‪สิบปีที่ฉันแข่งวิ่งคอลเกต
‪โอเคนะ ดังนั้นสุดสัปดาห์นี้
‪จำไว้ว่าทำให้เต็มที่
‪- ไม่ก่อเรื่อง โอเคนะ ‪- ค่ะ
‪ฝันดี
‪(การแข่งวิ่งหญิงคอลเกต - รอบชิงฯ ‪ฮาร์เลม นิวยอร์ก)
‪เฟรด ธอมป์สัน โค้ชของฉัน
‪เป็นคนริเริ่มการแข่งวิ่งหญิงคอลเกต
‪เป็นความคิดของเขาที่จะให้ผู้หญิงอยู่ในแนวหน้า
‪(การแข่งวิ่งคอลเกต)
‪ของกีฬาประเภทลู่และลาน
‪เขาเป็นผู้บุกเบิกในเรื่องนี้
‪เขาอยากให้ผู้หญิงมีโอกาสเรียนมหาวิทยาลัย
‪และเขาทำแบบนั้นผ่านกีฬาประเภทลู่และลาน
‪หนึ่ง สอง สาม
‪เจอเนสส์
‪ตายแล้ว ชอบแบบนั้นตลอด
‪สำหรับฉัน เขาคือที่ปรึกษา
‪ก่อนที่ฉันจะได้เจอเขา ฉันไม่รู้จักคนดำคนไหน
‪ที่ได้เป็นทนายความ ได้เรียนกฎหมาย
‪ฉันเลยคิดว่านั่นคือสิ่งที่ฉันอยากทำ
‪(ฝ่ายประถมบี)
‪ฉันเป็นโค้ชมา 33 ปี
‪แต่ในด้านอาชีพ ‪ฉันเป็นผู้พิพากษาด้านกฎหมายปกครอง
‪ฉันไม่ได้เงินจากการเป็นโค้ช
‪(ฝ่ายมัธยมต้น)
‪แม่ฉันบอกเราว่าเราควรเรียนหนังสือ
‪เราควรเป็นคนที่มีบทบาทสำคัญ
‪ฉันก็ไม่รู้แน่ชัดว่าต้องทำยังไง
‪แต่ในตอนนั้น มหาวิทยาลัยของรัฐ ‪ในนิวยอร์กเรียนฟรี
‪ฉันเลยเลือกเรียนกฎหมาย
‪และแม้ว่าพ่อจะไม่ให้กำลังใจฉัน
‪เพราะนั่นเป็นโอกาสที่พ่อไม่เคยได้รับ
‪แต่ฉันแค่ทำสิ่งที่ฉันอยากทำไปเรื่อยๆ
‪และท้ายที่สุด เขาก็ภูมิใจในตัวฉัน
‪ฉันเลยหวังให้เด็กๆ ได้รับสิ่งนี้เหมือนกัน
‪ได้รับโอกาส
‪ลู่หนึ่ง จูเลียต ซาลาซาร์
‪(รอบชิงฯ 1,500 เมตร)
‪โรงเรียนมัธยมต้นพีคสกิล ‪พีคสกิล นิวยอร์ก
‪ลู่สอง เรนน์ เชปเพิร์ด
‪(ปีที่แล้ว เรนน์ได้อันดับหนึ่ง)
‪ใจเย็นๆ ไว้
‪ไม่ต้องรีบ
‪เธอก้มหัวไว้จะได้วิ่งไปแบบนิ่งๆ
‪(อีกสามรอบ)
‪เรนน์พร้อมจะวิ่งแข่งแล้ว
‪ใช่ เธอพร้อมจะวิ่งแข่งแล้ว
‪เธอต้องวิ่งแล้ว
‪- ไม่ต้องรอ ‪- ไม่ต้องรอ
‪ตอนนี้เธอต้องเริ่มวิ่งแล้ว
‪วิ่งตอนนี้เลย
‪ต้องหายใจลึกๆ และวิ่งไป เรนน์
‪ไป เรนน์ ไม่ต้องรอ
‪ไม่ต้องรอ
‪เธอต้องไปจากตรงนั้น
‪เรนน์เริ่มก้าวยาวแล้ว
‪- ใช่ ‪- ต้องแบบนั้นแหละ
‪ออกแรงวิ่ง
‪(ชิงฯ - 4,57 ‪เรนน์ 1,500 ม.)
‪ใช่ เธอทำได้ดี 4,57
‪(วิ่ง 1,500 เมตร หญิง ‪ที่ 2 - เรนน์)
‪(ฝ่ายมัธยมต้น ‪อันดับ 2 - 1,500 เมตร)
‪เงินนั่นจะจำเป็นทีหลัง
‪เพื่อจ่ายค่าโค้ช
‪ดี ไท ใช่
‪จะมีคนวิ่งไล่เธอ
‪เร็วอีก เร็วอีก เร็วอีก
‪ดี
‪เรนน์หายกลับมาจากอาการบาดเจ็บ ‪และเธอทำได้ดีมาก
‪จะมีโค้ชหลายคนที่ ‪อยากได้ตัวพวกเธอไปร่วมทีมของโรงเรียน
‪ฉันอยากให้พวกเธอได้เรียน ‪โรงเรียนที่ดีที่สุดในเรื่องการศึกษา
‪ฉันอยากทำได้ดี ฉันอยากเป็นที่รู้จัก
‪พอฉันตาย ฉันอยากให้คนรู้จักว่า ‪เรนน์ เชปเพิร์ดเป็นใคร
‪เราเป็นรุ่นแรก รุ่นเก๋า
‪ครอบครัวเชปเพิร์ดคือรุ่นเก๋า
‪(สโมสรวิ่งเจอเนสส์ ‪การประชุมผู้ปกครอง)
‪มูลนิธิไทเลอร์ เพอร์รี่ติดต่อคุณมารึยัง
‪- เรื่องค่าเช่าน่ะ ‪- ยังเลย
‪ยังเลยเหรอ พวกเขาไม่ได้บอกอะไรเหรอ
‪บางทีพวกเขาอาจจะจ่ายต่อไปตลอดชีวิต
‪ใช่ บางทีเขาอาจจะแค่ลืม
‪หวังว่าอย่างนั้นนะ
‪คุณคิดว่าจะรับมือกับค่าเช่าได้ไหม
‪หลังจากนั้นน่ะเหรอ
‪หลังจากนั้น ใช่
‪ฉันทำได้ ฉันแค่ต้องคอยห้ามลูกๆ
‪ใช่ ไม่งั้นก็โทรมาหาฉัน ‪และฉันจะเป็นคนห้ามให้เอง
‪แค่นั้นแหละ
‪ใช่ๆ "โอเค เดี๋ยว อยากได้นี่และนี่เหรอ"
‪"เดี๋ยว ให้แม่ถามจีนก่อน"
‪คุณไม่ใช่คนเดียวที่เลี้ยงดูเด็กๆ พวกนี้
‪ทุกปีเราไปแข่งการแข่งขัน ‪โอลิมปิกเยาวชนเอเอยูระดับประเทศ
‪ถ้าคุณดูรายการนี้และรู้ว่า ‪ลูกสาวของคุณวิ่งได้ตามเวลา
‪พวกเธอก็มีโอกาสได้ไปแข่ง
‪โค้ชมหาวิทยาลัยไปดูการแข่งระดับชาติ
‪และบอกว่าเด็กหญิงที่ได้อันดับสามหรือสี่ ‪หรือห้าในการแข่งขันรอบชิงฯ ระดับชาติ
‪นั่นยอดเยี่ยมมาก
‪พวกเขาให้เหรียญรางวัล ‪กับคนที่ได้แปดอันดับแรกในแต่ละประเภท
‪ทีนี้นั่นดูเหมือนใจดีให้เยอะ
‪แต่เมื่อมีคนแข่ง 200 คน ‪ในการแข่งขันวิ่ง 200 เมตรสำหรับเก้าขวบ
‪การได้อันดับหนึ่งในแปดไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
‪นั่นหมายความว่า ‪คุณคืออันดับหนึ่งในแปดของประเทศ
‪มาเลย อะดีเลีย ตามเส้นไว้
‪ออกแรงวิ่ง เข้าใจว่าออกแรงไหม
‪ชอน่า
‪ถ้าเธอบอกใครให้ช้าลงตอนที่ฉันเป็นโค้ช ‪เธอจะไม่ได้กลับมาอีก
‪เข้าใจไหม บ้ารึเปล่า
‪พร้อมนะ ไป
‪เอามือออกจากกระเป๋า
‪ดี ตั้งแต่เริ่ม ชอน่า ดี
‪ถ้าเธอหยุด กลับบ้านไป และไม่ต้องกลับมาอีก
‪ขอบคุณ
‪ได้ข่าวโรงเรียนตอบรับบ้างรึยัง
‪โรงเรียนรัฐน่ะ
‪(ไท)
‪หนูได้คำตอบจากสถาบันเบดฟอร์ดแค่นั้น
‪- เบดฟอร์ดแค่นั้นเหรอ ‪- ค่ะ
‪เธอสมัครโรงเรียนเฉพาะทางที่ไหนบ้าง
‪บรุกลินเทค บรุกลินละติน และสไตย์เวเซนต์
‪สไตย์เวเซนต์ประกาศผลแล้ว
‪นั่นหมายความว่าหนูไม่ได้
‪มิตซี่บอกแบบนั้น
‪บอกว่ามีแค่เด็กผิวดำเจ็ดคน ‪ที่ผ่านเข้าไปเรียนที่สไตย์เวเซนต์
‪อะไรนะ
‪นักเรียนผ่านการคัดเลือก 395 คน ‪และมีเด็กผิวดำแค่เจ็ดคน
‪งั้นก็ขีดฆ่าสไตย์เวเซนต์ออกได้เลย
‪หนูก็ไม่ได้อยากได้ที่นั่นอยู่แล้ว
‪เธอคิดว่าโรงเรียนมัธยมปลายของรัฐทั่วไป
‪จะดีกว่าเซนต์โจเซฟ
‪ซึ่งเป็นโรงเรียนเอกชนไหม
‪- ถ้าเทียบกันก็ไม่ค่ะ ‪- เธอไม่รู้เหรอ
‪- ไม่เหรอ ‪- แบบว่าแต่…
‪แน่นอนว่ามีโรงเรียนดีๆ ของรัฐ
‪แต่ฉันคิดว่าเซนต์โจเซฟเหมาะกับเธอมากกว่า
‪งั้นเรารอดูแล้วกัน
‪ฉันรู้ว่าเธอจะทำได้ดี ไม่ว่าจะเรียนที่ไหน
‪- ญี่ปุ่น หรือเกาหลี ‪- เกาหลี
‪(ไทและเรนน์ ‪ชมมัธยมปลายเซนต์โจเซฟ)
‪(ค่าเทอม 7,500 ดอลลาร์ต่อปี ต่อคน)
‪พวกเธอมองหาอะไรในโรงเรียนมัธยมปลาย ‪อะไรสำคัญที่สุด
‪ไม่ว่าจะเป็นอาหาร บาสเกตบอล อะไรก็ตาม
‪อะไรคือสิ่งที่สำคัญที่สุด
‪- อาหาร ‪- อาหาร โอเค กีฬา
‪ฉันประทับใจกับผลการเรียน
‪พวกเธอเป็นนักเรียนระดับ 90 คะแนน ‪หรือเก่งกว่านั้นอีก ถ้าอยากเข้าโรงเรียนนี้
‪ก็แค่มาคุยกับฉันหรือกับครูใหญ่
‪และเราจะหาทางออกกัน
‪ปกติขั้นตอนการสมัครก็เป็นอย่างนั้น
‪พวกเธอพูดถึงเรื่องอะไรกัน
‪แบบว่าการเลือกตั้ง
‪เราทำใบงานเต็มแผ่นเรื่องการเลือกตั้ง
‪ฉันยังไม่รู้เลยว่าระบบเป็นยังไง
‪เปลี่ยนจากปฏิวัติฝรั่งเศส ‪เป็นปฏิวัติอุตสาหกรรมได้ยังไง
‪ปฏิวัติอุตสาหกรรมเป็นเรื่องฝ่ายใต้และเหนือ
‪- ได้เอาไอแพดกลับบ้านด้วยเหรอ ‪- ใช่
‪โอเค งั้นเราต้อง…
‪เรานั่งข้างกัน งั้นทุกคนก็อยู่ด้วยกัน
‪(มุ่งมั่นกับสิ่งที่สำคัญในชีวิต)
‪(อย่าเสียสมาธิกับเรื่องบ้าๆ)
‪ฉันไม่อยากเข้าโรงเรียนหญิงล้วน
‪พวกผู้หญิงชอบทำให้เรื่องวุ่นวายใหญ่โต
‪แต่กับเด็กผู้ชายบางครั้งเราเข้ากันได้ดีมาก
‪แต่บางครั้งพวกเขาก็หยาบคายและน่ารำคาญ
‪ฉันว่ามันขึ้นอยู่กับแต่ละคน
‪เพราะแบบนี้ฉันเลยไม่อยากไปโรงเรียนหญิงล้วน
‪แต่ฉันโอเคกับเซนต์โจเซฟ
‪เซนต์โจเซฟคงจะเป็นโรงเรียนหญิงล้วนที่ดี
‪ฉันอยากไปโรงเรียนที่มีกิจกรรมเยอะๆ
‪ฉันจะได้มีทางเลือก
‪ฉันอยากมีงานอดิเรกหรือได้ทำอะไรสักอย่าง
‪ที่ฉันจะชอบ เมื่อจบมัธยมปลาย ‪และไปเข้ามหาวิทยาลัย
‪ฉันจะได้มีแนวคิดเพราะฉันไม่อยากที่จะ…
‪ฉันไม่อยากไปเรียนมหาวิทยาลัย ‪และไม่รู้อะไรเลย
‪ใช้เวลาอีกหลายปีในการพยายามค้นหา
‪เพราะฉันอยากใช้เวลาเรียนมหาวิทยาลัยแค่สี่ปี ‪แล้วก็จบออกมา
‪จากนั้นก็ทำงานหรือเป็นนักกีฬาโอลิมปิก
‪หน้าเขาสวยมาก หล่อระดับโลก
‪ฟังนะ แม่ของเธอบอกรึยังว่า ‪พวกเธอทั้งคู่ผ่านเข้าเรียนที่เซนต์โจเซฟ
‪ค่ะ
‪และพวกเธอได้ทุนเต็มจำนวน
‪- อะไรนะคะ ‪- ใช่แล้ว
‪- เราทั้งคู่ได้… ‪- ตลอดสี่ปีเต็มเลยเหรอ
‪ใช่ จากผลการเรียนยอดเยี่ยม
‪นี่คือคำพูดอ้างอิงนั่นเลยนะ
‪"เมื่อประตูเปิดและได้รับโอกาสเข้ามา"
‪นี่คือประตูโอกาสเปิดแล้ว
‪เพราะสามปีต่อจากนี้จะเป็นตัวตัดสิน ‪ว่าเธอจะได้เรียนมหาวิทยาลัยไหน
‪พวกเขาดูผลการเรียนแค่สามปีของมัธยมปลาย
‪ถ้าเราเรียนได้ดีในช่วงสามปีของมัธยมปลาย
‪งั้นเราก็ไม่ต้องจ่ายค่าเทอมมหาวิทยาลัยด้วย
‪ไม่ เธอไม่ต้องจ่ายค่าเทอมมหาวิทยาลัย
‪เราอยากได้ทุนเต็มจำนวน
‪- หนูรู้ว่าหนูอยากไป… ‪- โรงเรียนดีๆ
‪- หนูกลัว ‪- เธอกลัวเหรอ
‪เธอจะแก่ขึ้นอีกสามปี
‪เธอจะไม่กลัว เธอจะพร้อมที่จะไป
‪เธออยากไปจากบรุกลิน ‪และไปที่ดีๆ สวยๆ ไหม
‪- พี่อยู่กับฉันต่ออีกห้าปี ‪- ไม่มีทาง
‪เราต้องมีบ้านหลังใหญ่
‪ฉันอยากอัดวิดีโอพี่น้องของฉัน
‪วันนี้มาที่นี่ทำไม
‪เพื่อฉลองวันเกิดไทกับหล่อน
‪ไทสำคัญกับเธอยังไง
‪เพื่อนสนิท
‪- ไทเป็นเพื่อนคนเดียวในครอบครัวรึเปล่า ‪- ไม่ใช่
‪ใครอีกที่เป็นเพื่อนเธอ
‪(ชิโอมา ‪เพื่อนร่วมทีมเจอเนสส์)
‪เรนน์และบรูค
‪ชอบอะไรเกี่ยวกับครอบครัวเชปเพิร์ด
‪ทุกอย่างมั้ง
‪เช่นอะไร
‪พวกเธอเป็นคนดี เอาใจใส่ เห็นอกเห็นใจ
‪เธอไปเรียนต่อมัธยมปลายที่ไหน
‪- เซนต์โจเซฟ ‪- ดีมาก
‪ขอบคุณ
‪งั้นเธอก็ได้ทุนเต็มจำนวนตลอดสี่ปีเลยเหรอ
‪- ใช่ ‪- คงจะดีนะ
‪เรนน์
‪(ซาริอานี ‪เพื่อนคนแรกของเรนน์)
‪ฉันรู้ว่าหล่อนดีใจกับฉัน ‪แต่เธอแสดงออกมากกว่านี้ก็ได้
‪ไม่เป็นไร ไม่ ‪เธอเปลี่ยนไม่ได้ ซาริอานี
‪โอเค
‪แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
‪แฮปปี้เบิร์ธเดย์ ไทไท
‪แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
‪(สโมสรวิ่งเจอเนสส์ ‪ชมรมหนังสือ)
‪ทีนี้ที่หน้า 11 หล่อนบอกว่า
‪"ที่วิลเลียมสัน ฉันไม่ต้องทำเป็นเท่
‪ฉันเท่เอง เพราะฉันเป็น ‪หนึ่งในเด็กผิวดำไม่กี่คนที่นี่
‪นั่นหมายถึงการเปิดสวิตช์ในสมอง ‪ดังนั้นฉันคือวิลเลียมสัน สตาร์
‪วิลเลียมสัน สตาร์ไม่ใช้คำสแลง
‪แร็ปเปอร์ใช้คำไหน หล่อนจะไม่ใช้คำนั้น
‪ต่อให้เพื่อนคนขาวของหล่อนใช้กัน"
‪"คำสแลงทำให้พวกเขาดูเจ๋ง" ‪แต่คำสแลงทำให้หล่อนดูเป็นยังไง
‪- ดูเถื่อน ‪- ดูเถื่อน ใช่
‪"เรียกง่ายๆ ก็คือวิลเลียม สตาร์ ‪ไม่เปิดโอกาสให้ใครหาว่าเป็นเด็กสลัม"
‪"ฉันทนที่ตัวเองทำแบบนั้นไม่ได้ ‪แต่ฉันก็ทำอยู่ดี"
‪ทำไมเธอคิดว่าหล่อนทำอยู่ดี
‪ถ้าตอนนี้ฉันให้พวกเธอ ‪ไปเรียนโรงเรียนที่มีแต่คนผิวขาว
‪ถ้าเธอบอกว่า ‪"บรูค นังเวิ่น บรูค"
‪เธอคิดว่าเพื่อนผิวขาวของเธอจะเข้าใจไหม
‪"สุดจัด"
‪เธอคิดว่าพวกเขาจะรู้ไหม ‪ว่าพวกเธอพูดเรื่องอะไร
‪- ไม่รู้ ‪- ไม่รู
‪เรนน์ แล้วเธอล่ะ
‪ถ้าเธออยู่ในโรงเรียนที่มีแต่คนขาว ‪เธอจะทำตัวเหมือนเดิมไหม
‪- เธอจะพูดแบบเดิมไหม ‪- ค่ะ
‪ฉันคงยังเป็นตัวเองเหมือนเดิมและไม่แบบ…
‪โอเค เกิดอะไรขึ้นที่ตอนท้ายของบทนี้ มายา
‪คาลิลโดนตำรวจยิง
‪และมันเกิดขึ้นได้ยังไง
‪- ตำรวจเรียกเขาให้จอดรถ ‪- ให้เขาจอดรถ
‪และคาลิลทำอะไร
‪- เขาขยับตัวและโดนตำรวจยิง ‪- ใช
‪และทำไมตำรวจถึงยิงเขาสามครั้ง
‪เพราะพวกเขาคิดว่าผู้ชายผิวดำเป็น… ‪เธอคิดว่าไง มิสซี่
‪อันตราย
‪ใช่ แบบที่หลายคนบอกฉัน ‪เพราะพวกเธอรู้ว่าฉันมีลูกชายสองคน
‪และพวกเขาบอกว่า ‪"คุณไม่ต้องห่วง เพราะลูกๆ คุณฉลาด"
‪"พวกเขาได้เรียนมหาวิทยาลัย" จริงไหม
‪- ไม่ ‪- ไม่
‪เพราะพวกเขาหยุดถามไหมว่า ‪"คุณเรียนจบปริญญารึเปล่า"
‪ไม่ พวกเขาคิดว่า ‪"เด็กผิวดำเป็นแบบนั้น เป็นแบบนี้"
‪แต่ถ้าเธอจับพวกเขาไปอยู่ในที่หนึ่ง ‪และปฏิบัติกับพวกเขาแบบหนึ่ง
‪พวกเขาก็รู้จักแค่นั้น ชีวิตเสเพล
‪เธอต้องใช้ชีวิตเพื่อเอาตัวรอดในที่ที่เธออยู่
‪หรือเธอวิ่งแข่งได้ อย่างใดอย่างหนึ่ง
‪(ขอแสดงความยินดี)
‪(เรารักเธอ เกรดแปด ‪ยินดีที่ได้ตอบรับเข้าเรียนมัธยมปลาย)
‪ตอนนี้ยืนยันแล้วว่า ‪โรงเรียนเซนต์โจเซฟปิดทำการ
‪ตอนนี้ฉันคิดว่าเบดฟอร์ดก็เป็นไปไม่ได้
‪เพราะโรงเรียนรัฐตอบรับการเข้าเรียนไปแล้ว
‪ดังนั้น
‪ครูบอกแม่เธอว่าถ้ามีทางไหน ‪ที่ช่วยให้เธอหาโรงเรียนใหม่ได้ ก็ทำเลย
‪แต่ครูไม่อยากให้เธอตั้งความหวัง ‪เรื่องสถาบันเบดฟอร์ด
‪โอเค
‪เธอดูเศร้า
‪ครูคิดว่าเธอควรไปดูบิชอป ล็อกลิน
‪นั่นก็เป็นโรงเรียนที่ดี
‪โอเคค่ะ
‪(เนื่องจากโรงเรียนเซนต์โจเซฟปิดตัวลง ‪จึงเกิดปัญหากับทุนการศึกษาของสองพี่น้อง)
‪ฉันอยากให้เธอไม่ต้องคิดมากเรื่องโรงเรียน ‪ไม่มีอะไรต้องห่วงนะ
‪โอเคนะ ฉันช่วยเอง โอเคนะ
‪เธอแบกมันไว้มากไป ‪สำหรับเด็กหญิงตัวเล็กๆ หยุดได้แล้ว
‪มาเร็ว ลุกขึ้น ต้องทำอะไรก็ไปทำ
‪- พยุงฉันหน่อยได้ไหม ‪- ช่วยหน่อย
‪คิดว่าล้อเล่นเหรอ
‪ไปจัดการธุระของเธอไป
‪เธอกังวลมาก แต่นั่นก็เป็นบุคลิกของเธอ
‪ทุกอย่างมีทางออกที่ดีของมันเอง
‪เรากำลังรอฟังข่าวจากล็อกลิน
‪เพื่อดูว่าสามารถ ‪รับพวกเธอเข้าเรียนปีแรกได้ไหม
‪ไปให้สุดทาง ดี
‪คือล็อกลินก็เป็นโรงเรียนที่ดี ‪และเป็นโรงเรียนที่มีทีมวิ่งแข่งที่ดีมาก
‪และพวกเธอจะมีโอกาสวิ่งดีๆ มากมาย
‪พวกเธอจะรอดผ่านไปได้และไม่เป็นไร
‪ให้ตายเถอะ ถ้าฉันต้องหางานเพิ่ม ‪เพื่อจ่ายค่าเทอม
‪ฉันก็จะทำ
‪มันยังมีโอกาสเป็นไปได้
‪เดี๋ยวก็รู้
‪ฉันภาวนาเยอะมาก
‪ไม่ฟรีเหรอคะ
‪ไม่ฟรีค่ะ ไม่
‪เป็นโรงเรียนเอกชน โรงเรียนคาทอลิก
‪ไม่ฟรีค่ะ
‪(ฤดูใบไม้ผลิปี 2019)
‪(รอบคัดเลือกตัวรอบแรก ‪สำหรับการแข่งขันระดับชาติ)
‪ถ้าอยากแข่งระดับชาติ ‪ก็ต้องเชื่อว่าทำได้ตั้งแต่วันนี้
‪นั่นหมายความว่าต้องวิ่งด้วยเวลาที่ดีที่สุด
‪และทำผลงานให้ดีที่สุด
‪ทำอะไรก็ตามที่ทำให้ผ่านเข้ารอบ
‪ฉันไม่สนว่าจะวิ่ง 100 เมตร ‪หรือ 3,000 เมตรในช่วงทางตรงสุดท้าย
‪หน้าพวกเธอจะเป็นยังไง
‪พระเจ้า โปรดให้เด็กๆ ของฉันแข็งแกร่ง ‪และวิ่งเร็ว และให้พวกเธอวิ่งได้เต็มที่
‪- หนึ่ง สอง สาม ‪- เจอเนสส์
‪ใช่ ก็…
‪(วิ่ง 3,000 เมตร ‪เวลาเพื่อผ่านเข้ารอบ - 11,47.00)
‪เตรียมพร้อม
‪บรูคกี้
‪ไปเลย บรูค
‪แบบนั้นแหละ บรูคกี้
‪ไปเลย บรูค
‪(เวลาในการผ่านเข้ารอบ - 11,47.00 ‪11,23.46 - บรูค - 3,000 เมตร)
‪บรูควิ่งได้ดีกว่าเดิมมาก
‪ตอนนี้กังวลไหม
‪อยากไปแข่งระดับชาติไหม
‪คงงั้นค่ะ
‪เธอมีอารมณ์เศร้าแบบวัยรุ่น
‪เตรียมพร้อม
‪(วิ่ง 800 ม. ‪เวลาเข้ารอบ - 2,25)
‪ระวัง…
‪รักษาช่วงวิ่งดีๆ
‪เธอวิ่งได้
‪เธอจะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ
‪ไปเลย
‪ไปเลย รอจนรอบสุดท้ายไม่ได้
‪- รอไม่ได้นะ ‪- ไปเลย เธอทำได้ ดีมาก
‪ลุยเลย
‪ไปเลย
‪ลุยเลย ไท
‪รู้ไหมใครจะต้องออกจากการวิ่งผลัด
‪ไทจะต้องออก
‪วิ่งแบบนั้นตอนแข่งระดับชาติไม่ได้ แพ้ยับเยินสิ
‪ไปเลย
‪ไทอาจจะต้องออกจากการวิ่งผลัดนั่น
‪และเรนน์จะได้วิ่งระดับชาติแทนไท
‪(ตกรอบ - 2,29.06 - ไท ‪ผ่านเข้ารอบ - 2,24.68 - เรนน์)
‪แย่จัง
‪ตอนนี้เธอเป็นแค่ตัวสำรองแล้ว
‪เพราะเธอก็รู้ว่า ‪วิ่งแบบนั้นในการแข่งระดับชาติไม่ได้
‪เรายังมีเวลา เธอยังมีโอกาสทำได้
‪การวิ่งคือสิ่งที่ช่วยพวกเธอ
‪การวิ่งทำให้พวกเธอมีสมาธิ
‪ทำให้พวกเธอฟัง ทำให้พวกเธอมีเป้าหมาย
‪ทุกคนต้องการเป้าหมาย ‪โดยเฉพาะเด็กสาววัยรุ่น
‪ฉันไม่ใช่เด็กทั่วๆ ไป
‪จริงๆ ฉันมีโอกาสใหญ่ที่ฉันคว้าไว้ได้
‪และฉันไม่อยากคว้ามัน
‪(ไท)
‪ฉันชอบวิ่ง ฉันชอบจริงๆ
‪แต่ฉันไม่อยากวิ่งแข่งด้วยความกดดันมากมาย
‪แต่ฉันมีโอกาสได้ทุนเรียนมหาวิทยาลัย ‪เต็มจำนวน ถ้าฉันวิ่งแข่งต่อ
‪ไทกับฉันมีความสัมพันธ์ที่ดี
‪เธอขอฉันมาหลายเดือนแล้ว
‪ให้ฉันอนุญาตให้เธออยู่ที่บ้านด้วยเพื่อฝึกซ้อม
‪(เคย์ลาห์ ‪เพื่อนร่วมทีมของไท)
‪และให้เวลาพ่อแม่ของพวกเธอได้พัก
‪(ลองไอแลนด์ นิวยอร์ก)
‪ทุกคนต้องการเวลาพักจากเด็กสาววัยรุ่น
‪ใช่ โดยเฉพาะไท
‪นั่นไม่ใช่ยืน นั่นคือการเอน
‪ยืนขึ้น เร็วเขา ขอดูหน่อย
‪เธอมีบุคลิกหลากหลาย
‪ที่ให้อยู่แต่ในอะพาร์ตเมนต์เล็กๆ ไม่ได้
‪ฉันรักโค้ชจีนมาก
‪เธอเลี้ยงดูฉันในแบบที่ต่างไปจากแม่
‪(โคนีย์ไอส์แลนด์ นิวยอร์ก)
‪ฉันจะอธิบายยังไงดี โค้ชแค่…
‪โค้ชทำให้ฉันรู้สึกพิเศษ
‪โค้ชสอนฉัน…
‪แม้แต่อุปสรรคเล็กน้อย ‪ก็ส่งผลกับอนาคตของเราได้
‪ฉันอยากให้ประสบการณ์นี้มีความหมาย
‪ฉันจะได้พิสูจน์ได้ว่าทั้งหมดนี้มีค่า
‪ฉันสามารถที่จะวิ่งได้เร็วมากๆ
‪ตอนที่ฉันเป็นเด็ก ‪ยายฉันรับเลี้ยงดูเด็กอุปถัมภ์
‪จะมีเด็กๆ ที่ยายเลี้ยงดูที่บ้านเสมอ
‪และนั่นคือสิ่งที่เราเคยชิน ‪การดูแลเด็กๆ
‪นั่นคือสิ่งที่ฝังแน่นในตัวเรา
‪และฉันพยายามทำแบบนั้นในทีมวิ่ง ‪ในแบบเล็กๆ น้อยๆ
‪ดูแลเด็กๆ ที่มีพ่อแม่
‪แต่พวกเธอต้องการคนพิเศษในชีวิต
‪ฉันเสียเด็กสาวที่มีพรสวรรค์หลายคน ‪ให้กับอบายมุขข้างถนน
‪และมันเป็นเรื่องเศร้าสำหรับฉันเสมอ
‪แต่ท้ายที่สุดฉันต้องบอกตัวเองว่า
‪เด็กผู้หญิงหนึ่งคนที่ฉันช่วยได้ ‪ก็ถือว่าเป็นชัยชนะ
‪(ไทมีโอกาสสุดท้ายในการผ่านเข้าแข่ง ‪วิ่ง 800 เมตรในโอลิมปิกเยาวชนระดับชาติ)
‪อยู่ตรงนี้และทำสิ่งที่เธอต้องทำ
‪ไม่ต้องเกร็ง แต่เธอรู้ใช่ไหมว่าตรงไหนสำคัญ
‪- ในนี้เหรอคะ ‪- ตรงนั้น ใช่
‪ยังกังวลค่ะ
‪ไม่ต้องไปสนใจรอบแรกเลย
‪เพราะเธอรู้ว่าเธอออกแรงหนักแต่แรก
‪เธอต้องวิ่งให้เร็ว แต่ผ่อนคลาย
‪มีสมาธิกับลู่วิ่งทางตรง
‪เคยดูโฆษณาไนกี้ไหม ‪ที่มีผู้หญิงบอกว่า "ฉันทำได้"
‪ค่ะ
‪นั่นคือสิ่งที่เธอต้องท่องบอกตัวเอง
‪แค่บอกว่า "ฉันทำได้" ‪และฉันจะไปยืนเชียร์ โอเคนะ
‪แค่คิดต่อไป เธอจะคิดถึงอะไร
‪- หนูทำได้ ‪- "ฉันทำได้" เพราะเธอทำได้ เธอทำได้
‪เธอเชื่อไหม เธอต้องเชื่อ
‪ไม่สำคัญว่าฉันเชื่อไหม ‪เพราะฉันไม่ใช่คนที่ออกไปวิ่ง
‪ฝึกทุกอย่างที่เธอทำได้
‪- โอเคนะ ‪- ขอบคุณค่ะ จีนนี่
‪ด้วยความยินดี
‪สิบสาม สิบสี่ 800 ขอให้ทุกคนโชคดี
‪เดินตามกันเป็นแถวตรง ตามหมายเลขสอง
‪(วิ่ง 800 ม. ‪เวลาเข้ารอบ - 2,25)
‪เตรียมพร้อม
‪ดีเลย เธอทำได้
‪ไปเลย สาวน้อย
‪วิ่งทางตรง
‪วิ่งให้หนัก
‪(ผ่านเข้ารอบ ‪2,24.12 - ไท - 800 เมตร)
‪โอเค
‪ใช่ เธอผ่านการแข่ง ‪ครั้งที่สามและเป็นครั้งสุดท้าย
‪น่าจะได้เจอเธอพรุ่งนี้
‪หนูจะถ่ายรูปมาเยอะๆ
‪ต้องใช้ของแต่งไหม
‪อย่างต่างหูเหรอ
‪ใช่ เครื่องประดับน่ะ
‪เราไม่ค่อยมีต่างหูเพราะทำหายตลอด
‪นี่งานพรอมนะ ต้องแต่งตัวหน่อยสิ
‪นี่เป็นโอกาสพิเศษ
‪ไม่ใช่ว่าทุกคนจะได้ไปร่วมงาน ‪เพราะไม่ใช่ว่าทุกคนเรียนจบ
‪ฉันไม่เคยไปงานพรอม
‪- เหรอคะ ‪- ตอนเกรดแปดเนี่ยนะ
‪- คนเขาไม่ทำกัน ‪- งานพรอมมัธยมปลายล่ะ
‪ไม่มี ฉันไม่ได้ไปงานพรอม
‪หนูก็อยากไปกับคุณนะ คุณไดแอน ‪แต่หนูมีคู่เดตแล้ว
‪ใครเป็นคู่เดตของเธอ
‪โจชัว
‪โจชัวคือใคร
‪(ฉันปัง ‪หน้าสดยังสวย - ไร้ที่ติ)
‪(บียอนเซ่จะทำยังไง)
‪(พรอม ปี 2019)
‪(ขอยินดีที่จบการศึกษา)
‪(ไท)
‪เรนน์ เชปเพิร์ด
‪ไท เชปเพิร์ด
‪โค้ชจีน หนูเรียนจบแล้ว
‪(ฤดูร้อน ปี 2019)
‪(การแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนระดับชาติ ‪กรีนสโบโร นอร์ทแคโรไลนา)
‪บรูคกี้ เห็นอันดับของเธอ ‪ในการวิ่ง 3,000 เมตรไหม
‪- อันดับสิบ ‪- ใช่ อันดับสิบก็ดีนะ
‪เธอแค่ต้องขยับขึ้นให้ได้อีกสองอันดับ ‪แต่เราไม่ได้พยายามทำแบบนั้นกัน
‪เราพยายามลงแข่งเพื่อชนะ
‪ฉันอยากเห็นหน้าเธอยังไงนะ ในตอนท้าย
‪แบบนั้นแหละ ‪ฉันอยากเห็นเธอออกแรงวิ่งตอนท้าย
‪ตอนที่ฉันวิ่งครั้งแรก มันทำให้ฉันมีความสุข ‪และทำให้ฉันรู้สึกบางอย่าง
‪ตอนนี้ฉันรู้สึกเหมือนว่ามีเป้าหมายของชีวิต
‪ฉันมีเรื่องที่ต้องฝึก
‪ฉันมีเป้าหมาย
‪เตรียมพร้อม
‪(วิ่ง 3,000 เมตร รอบชิงฯ ‪อายุ 12 ปี)
‪มาเลย บรูคกี้
‪(วิ่ง 3,000 เมตรหญิง ‪อายุ 12 ปี)
‪ไปเลย
‪หายใจวิ่งเต็มฝีเท้า บรูคกี้ หายใจวิ่ง
‪ไปเลย บรูค ไป อึดไว้
‪ไปเลย
‪วิ่งเร็ว บรูค
‪บรูค เชปเพิร์ดได้อันดับสาม
‪(เวลา 11,12.24 ‪บรูค - 3,000 เมตร)
‪เวลา 11,12
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอได้ที่สาม ตายแล้ว
‪อันดับที่สามจากบรุกลิน นิวยอร์ก ‪บรูค เชปเพิร์ด
‪ขอบคุณ สาวๆ
‪ไชโย ที่รัก ทำได้ดีมาก
‪เรนน์มีงานหนักรออยู่วันนี้กับการแข่งวิ่ง 1,500
‪ฉันมีความหวังนะ และฉันกังวล
‪ตอนนี้ไปที่รายการที่เจ็ด…
‪(เรนน์เข้าแข่ง 1,500 ม. ที่อันดับ 4)
‪เรนน์มาที่สนามเพื่อแข่งขัน
‪นั่นคือความแตกต่าง ‪ไม่ใช่แค่มาวิ่ง เธอมาเพื่อแข่งขัน
‪ทุกวันล้วนมีผลต่อวันถัดไป
‪เราจะขี้เกียจหนึ่งวัน ‪และคาดหวังให้ทุกอย่างเป็นไปตามฝันไม่ได้
‪เราต้องทุ่มเทเพื่อความฝัน
‪ฝันไม่กลายเป็นจริง ‪แค่เพราะบอกว่า "เป็นจริงเถอะนะ"
‪เตรียมพร้อม
‪(วิ่ง 1,500 เมตร รอบชิงฯ ‪อายุ 13 ปี)
‪เรนน์ ไปเลย ขยับขึ้นไป เรนน์ ขยับขึ้นไป
‪ไปเลย เรนนี่ ไปเลย
‪ไปเลย ที่รัก
‪เรนนี่ เธออยู่ตรงนั้นแล้ว
‪ไปเลย เรนนี่ ไปเลย เรนน์
‪สามร้อยเมตร
‪ลุยเดี๋ยวนี้เลย
‪ไปเลย เรนนี่
‪เรนน์ ไป
‪ไปเลย เรนนี่ ไปเลย เรนน์ ไป
‪เรนน์ เชปเพิร์ดได้อันดับสาม
‪(รอบชิงฯ อายุ 13 ปี ‪4,49.32 - เรนน์ - 1,500 เมตร)
‪วิ่งแข่งได้ดี ฉันโกรธเธอไม่ได้
‪ทำได้เยี่ยมมาก
‪- ขอบคุณมาก ‪- ทำได้ดีมาก
‪เธอทำทุกอย่างเต็มที่แล้ว
‪อันดับที่สามจากเนเปอร์วิล อิลลินอยส์…
‪ไม่ๆ
‪- จากบรุกลิน นิวยอร์ก… ‪- ใช่
‪- ด้วยเวลา 4,49.32… ‪- ใช่แล้ว ที่รัก
‪เรนน์ เชปเพิร์ด
‪แต่ฉันภูมิใจในตัวเธอนะ
‪หนูก็ภูมิใจในตัวเอง
‪- เธอมีแข่งอีกหนึ่งรายการนะ ‪- ค่ะ
‪ฉันรู้ว่าคนอื่นๆ พูดว่าทีมวิ่งคือครอบครัว
‪แต่ทีมวิ่งของฉันเหมือนกับครอบครัวจริงๆ
‪และครอบครัวคือทุกอย่าง ‪เพราะมันผลักดันให้ฉันเป็นคนที่ดีขึ้น
‪ตอนที่ฉันจะเริ่มแข่ง ฉันยังกังวลมากๆ
‪ฉันอาจจะมองไปที่โค้ช
‪เพราะฉันรู้ว่าถ้าฉันเห็นคนที่ ‪ฉันรู้ว่าให้กำลังใจฉัน ฉันจะไม่เป็นไร
‪เตรียมพร้อม
‪(วิ่ง 800 เมตร รอบก่อนรองชนะเลิศ ‪อายุ 14 ปี)
‪เร่งเวลา
‪เร่งทำเวลา ไปเร็ว ไท
‪ไปกับเธอ
‪สับขา
‪สับขา เธออยู่นั่น
‪สับขา ไท สับขา
‪แรงกว่านี้ ไท แรงอีก
‪(ตกรอบ ‪2,25.29 - ไท - 800 เมตร)
‪(วิ่ง 800 เมตร หญิง อายุ 14 ปี ‪3 - ไท เชปเพิร์ด)
‪เธอเหนื่อย
‪เธอไม่เคยผ่อนคลาย
‪ตอนนี้ฉันแค่อยากกลับบ้าน ‪เพราะว่าปีนี้ฉันทำได้ไม่ดีเลย
‪ไม่เหมือนปีก่อนๆ
‪แต่พรุ่งนี้ ฉันแค่หวังว่าจะทำได้ดี
‪ฉันจะวิ่งตามแผนที่มีสำหรับ 800 เมตร
‪แต่ครั้งนี้ทำให้ดีขึ้น เพราะนี่คือเพื่อทีม
‪ฉันจะทำให้ดี
‪(วันสุดท้ายของการแข่งขัน)
‪ฟังฉันให้ดีนะ
‪เรามาที่นี่เพื่อชนะ
‪ถึงแม้จะอยู่ที่สอง ก็ไม่ต้องตื่นตกใจ
‪แค่ไปแบบนิ่มๆ จนตามทัน แต่ตามให้ทัน
‪เพราะจะมีคนตามหลังเธอมาเสมอ
‪นักวิ่งเร็วตามมาเปลี่ยนตัว
‪ฉันกังวล มันคือการวิ่งผลัด ‪พวกเธอแข่งขันได้ดี
‪กีฬาประเภทลู่และลานไม่ใช่กีฬาประเภททีม
‪ถึงแม้จะอยู่ในทีม เวลาที่อยู่ในลู่วิ่ง
‪เราอยู่ตามลำพัง และเราต้องทำเต็มที่
‪เราต้องก้าวข้ามสิ่งกีดขวางที่อยู่ข้างหน้า
‪ดังนั้นมันจะทำให้จิตใจเข้มแข็ง
‪และนั่นจะทำให้เด็กๆ ก้าวหน้าไกล
‪(วิ่งผลัด 4X800 ชิงฯ ‪อายุ 13-14 ปี)
‪เตรียมพร้อม
‪ไปเลย ชิโอมา ไป ชิโอมา
‪ดีมาก
‪ออกแรง ตั้งใจ
‪ตั้งใจ
‪(ชิโอมา)
‪ดีมาก
‪ไปเลย มายา
‪ไปเลย มายา ออกแรง
‪(มายา)
‪- ดีมาก ‪- ดี ดีมาก ดี ไท ดีมาก
‪ไปเลย ไท
‪(ไท)
‪ดีมาก
‪ไปเลย เรนนี่
‪ลุยเลย
‪ใช่ เธอวิ่งอยู่
‪ไปเลย เรนน์
‪ลุยเลย
‪(เรนน์ - 2,19.35 ‪9,23.23)
‪และผู้ชนะได้เหรียญทองของเราด้วยเวลา ‪9,39.06 สโมสรวิ่งเจอเนสส์
‪ไชโย
‪พวกเธอประสบความสำเร็จมากมาย
‪พวกเธอเป็นนักกีฬาที่ยอดเยี่ยม ‪และพวกเธอเองก็ยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ
‪ต้องใช้เวลาอีกนานกว่าเด็กๆ จะประมวล ‪เหตุการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้นได้
‪เราแค่ต้องกลั้นหายใจ ‪และภาวนาให้พวกเธอเดินถูกทาง
‪วันนี้คือวันที่ 3 กันยายน 2019
‪วันนี้เป็นวันสำคัญ
‪เพราะเป็นวันก่อนเปิดเทอม
‪(ไท ‪นักเรียนมัธยมปลายปีแรก)
‪และวันนี้คือที่ได้ทำผม
‪และที่สำคัญที่สุดคือ ‪เตรียมใจให้พร้อมบอกลาความสนุก
‪ฉันแค่กังวล
‪ฉันแค่หวังว่าทุกคนที่โรงเรียนจะน่ารัก ‪เพราะฉันได้เข้าโรงเรียนเอกชน
‪(สวัสดีคนสวย)
‪ไม่รู้สิ ฉันก็ไม่ได้รวยเหมือนกัน
‪บางทีฉันอาจจะดูไม่เจ๋งพอ
‪วันนี้ฉัน… กังวลมาก
‪ฉันไม่อยากเรียนมัธยมปลาย
‪คือฉันอยากกลับไปเรียนมัธยมต้น
‪ไม่ใช่แค่เพราะว่าแบบ…
‪ส่วนใหญ่เพราะว่า…
‪ฉันไม่ชอบการเปลี่ยนแปลงมากขนาดนั้น
‪การเปลี่ยนแปลงมันไม่เหมือนเดิม
‪และฉันไม่รู้ว่าจะตอบโต้กับการเปลี่ยนแปลงยังไง
‪เรนน์ วันนี้คือวันก่อนเปิดเทอม
‪แน่อยู่แล้ว
‪- รู้สึกยังไงบ้าง ‪- เยี่ยม
‪เหมือนกับวันอื่นๆ
‪(เรนน์ ‪นักเรียนม.ปลายปีแรก)
‪- ไม่กังวลเหรอ ‪- ไม่
‪ตั้งตารออะไรในปีการศึกษานี้
‪ฉันตั้งตารอ… ความสงบและความรัก
‪โอเค แค่นั้นเหรอ
‪บอกแม่เธอให้ถ่ายรูป ‪เธอกับเรนน์ตอนใส่เครื่องแบบนักเรียนด้วย
‪ฉันอยากได้รูปตอนเช้า
‪โอเคค่ะ
‪ใช่ ฉันจะได้เห็นเธอ
‪แล้วก็ตั้งใจเรียนให้ดี เพราะว่า…
‪แค่อยากให้จำไว้ว่าตอนอยู่ที่โรงเรียน…
‪(บรูค ‪นักเรียนเกรดเจ็ด)
‪ก่อนที่จะพูดอะไรหรือทำอะไร ‪ให้คิดในใจว่า
‪"ฉันจะทำแบบนี้ไหม ถ้าจีนยืนอยู่ข้างๆ ฉัน"
‪"ฉันจะพูดแบบนี้ไหม ถ้าจีนยืนอยู่ข้างๆ ฉัน"
‪ไม่
‪แค่พูดแบบนั้นกับตัวเอง แล้วพวกเธอจะไม่เป็นไร
‪ได้ค่ะ
‪ทีที
‪ไท ไท
‪จะออกไปกี่โมง
‪โอเค 7,15 ก็ดี
‪เรนนี่ จะออกไปกี่โมง
‪การเผชิญสิ่งที่พวกเธอได้เผชิญ
‪อย่างการสูญเสียบ้านของตัวเอง ‪ห้องนอนของตัวเอง
‪ต้องอยู่ที่ศูนย์พักพิงฯ
‪แล้วจู่ๆ ก็กลายเป็นนักวิ่งดาวดัง
‪ฉันคิดว่าเรื่องทั้งหมดทำให้พวกเธอมีสติกับชีวิต
‪พวกเธอยอดเยี่ยมมาก ยังน่ารักและเป็นที่รัก
‪พวกเธอเหมือนสาวน้อยแสนสวย
‪สาวน้อยแรกแย้ม
‪ฉันคงพูดถึงไท เรนน์ และบรูค ‪ว่าเป็นสาวน้อยแรกแย้ม
‪พวกเธอมีความสามารถอยู่ลึกๆ มาโดยตลอด
‪แต่พวกเธอต้องการคนที่จะสาธิตให้ดู ‪ว่าจะใช้ความสามารถนั้นยังไง
‪และนั่นคือบทบาทของฉัน
‪บาย
‪ตราบใดที่พวกเธอเจอสิ่งที่รัก ‪และขยันมุ่งมั่นเพื่อสิ่งนั้น
‪ฉันต้องการแค่นั้น
‪ตอนนี้เป็นยุคสมัยของผู้หญิง
‪ดังนั้นพวกเธอจะเป็นผู้หญิงที่ทรงพลัง
‪และนั่นจะพาพวกเธอไปได้ไกล
‪ในช่วงเวลาที่จำเป็น
‪แค่รู้ว่าคุณไม่ได้อยู่คนเดียว
‪เพราะจะมีคนที่คอยช่วยเหลือคุณเสมอ
‪ครอบครัว เพื่อน คนที่คุณไม่รู้จัก
‪พวกเขาจะช่วยเหลือคุณในระหว่างนั้น
‪จากนั้นคุณต้องไม่ลืมที่จะทุ่มเทด้วยตัวเอง
‪เพราะนี่จะเป็นอนาคตของคุณ
‪และคุณควรกำหนดอนาคตตัวเอง
‪จากนั้น… ฉันคิดว่าคุณมีชีวิตที่ดี
‪(ด้วยความช่วยเหลือของโค้ชจีน ‪ทุนการศึกษาของเด็กๆ)
‪(ถูกย้ายไปโรงเรียนมัธยมปลายบิชอป ล็อกลิน)
‪(ผลการเรียนของไทติดอันดับสองในปีแรก ‪และร่วมวงประสานเสียงของโรงเรียน)
‪(เรนน์ยังคงฝึกซ้อมอย่างหนัก ‪เพื่อทำตามความฝันในการไปแข่งโอลิมปิก)
‪(บรูคยังคงใฝ่ฝันที่จะเป็น ‪ศิลปินที่มีชื่อเสียงระดับโลก)
‪(ทอนย่าจ่ายค่าเช่าบ้านเอง ‪และยังคงสนับสนุน)
‪(ลูกสาวทุกคนในการทำตามความฝัน)
‪(สโมสรวิ่งเจอเนสส์ยังเสริมสร้างความมั่นใจ ‪ในตัวเองให้บรรดาเด็กสาวต่อไป)
‪(ด้วยอาลัยรัก)
‪(คาเมาวี อิบราฮิม ทาฟต์ แชนด์เลอร์ ‪และโยริส วาน เดอร์ บอร์ช)
‪(ขอขอบคุณสโมสรวิ่งเจอเนสส์)
‪คำบรรยายโดย ลลวรรณ