Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΤΟ NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
Μονακό.
Γνωστό και ως Ηρακλής Μόνοικος.
Ένα ανεξάρτητο κυρίαρχο κράτος.
Χτισμένο γύρω από το μικρό λιμάνι του,
φημίζεται για τα χειροτεχνήματά του.
Οι Μονεγάσκοι έχουν διατηρήσει τις αξίες της αυθεντικότητας
και της απλότητας.
Αγάπες μου, η βόλτα στα μαγαζιά συνεχίζεται.
Επόμενη στάση, Gucci.
Ζαν-Σαρλ, μόλις είπα Gucci.
Εδώ είμαστε.
Μονακό. Γραφικό τοπίο.
Πνεύμα κοινότητας.
Άνθρωποι που συγκεντρώνονται για να απολαύσουν τις απλές χαρές.
Να μοιραστούν στιγμές κεφιού…
Πού είναι;
Και αδελφοσύνης.
Οι νέοι της χώρας, σεβόμενοι τις παραδόσεις,
ισορροπούν τον υγιή και ζωηρό τρόπο ζωής
με το επιχειρηματικό πνεύμα.
Λείπουν πέντε ευρώ.
Πέντε ευρώ… Πώς κάνετε έτσι εσείς οι ταξιτζήδες;
Αυτά είναι. Και μετά απορείτε.
Θα δείτε συχνά νέους, τα ξημερώματα,
μετά από μια ολονυχτία στη δουλειά.
Πού είναι το σκάφος του μπαμπά;
Σκάφος;
Θα ανοίξει μόνη της η πόρτα;
Θα ήθελα έναν εσπρέσο λούνγκο
και έναν φρέσκο χυμό γκουάβα με τζίντζερ.
Μονακό.
Ένας γοητευτικός παράδεισος
για όσους περνούν τον χρόνο τους ζώντας χωρίς στερήσεις.
…έχει πλέον εγκριθεί.
Με επικεφαλής έναν από τους σπουδαιότερους επιχειρηματίες της περιοχής μας.
Τον Φρανσίς Μπαρτέκ.
Μια φωτογραφία, παρακαλώ. Εδώ.
Κύριε Μπαρτέκ; Ευχαριστώ.
Έχεις άγχος για απόψε.
Γιατί να έχω άγχος για τα γενέθλια;
Πέρσι, η Στέλλα σχεδόν στραγγάλισε τον τροφοδότη.
Ναι, αλλά…
Το θέμα ήταν λευκό και ο ηλίθιος σέρβιρε ροζέ σαμπάνια.
Σωστά. Αν το δεις έτσι…
Φερούτσιο, μεγάλωσε πρώτα παιδιά και μετά τα λέμε.
Ευτυχώς, το γλύτωσα αυτό.
Αλλά έχεις άδικο. Η Στέλλα έχει αλλάξει αυτόν το χρόνο.
Έχει ωριμάσει.
Αυτό δεν έχει σχέση με ό,τι ζήτησα.
Είναι απαίσιο. Κοιτάξτε με!
Εγώ δεν ζήτησα αυτό.
Ηλίθιε κομμωτή!
Χουάν Κάρλος, αγάπη μου!
Χουάν Κάρλος!
-Αγάπη μου, είναι φριχτό! -Τι συμβαίνει, αγαπούλα;
-Κοίτα τι μου έκανε. Είμαι παραμορφωμένη. -Παραμορφωμένη; Είσαι κούκλα.
Τα μάγουλά μου φαίνονται παχιά. Είναι άσχημο.
Κάνω διαλογισμό.
-Δώσε μου δύο λεπτά. -Συγγνώμη, γλύκα.
Συγγνώμη.
Γαμώτο.
Χρειάζομαι ένα διάλειμμα.
Θα πάθω υπερκόπωση.
Καλημέρα, μπαμπά και νονέ. Να σας μιλήσω;
Γρήγορα. Έχουμε συνάντηση.
Δεν αργώ. Μην ανησυχείς.
-Είχα την ιδέα του αιώνα. -Πάλι;
Γιατί είναι με τις κάλτσες;
-Δεν ξέρω. -Εντάξει.
Ποιο είναι το χειρότερο με τα καινούργια παπούτσια;
-Που μας χαλάει τη μέρα; -Δεν ξέρω.
Τα παπούτσια μάς χτυπάνε.
Παπούτσια 800 ευρώ και μας χτυπάνε.
Μέχρι να ανοίξουν, περπατάμε σαν πάπιες.
Βγάζουμε φουσκάλες σε φτέρνες, σε δάχτυλα.
Εφιάλτης.
Έχω τη λύση.
Βικτόρ, παρακαλώ.
ΤΟ ΚΑΛΑΠΟΔΙ
Το Καλαπόδι.
Εξηγούμαι. Είναι λίγο αόριστο.
Βλέπετε πως δεν φοράω παπούτσια.
Γιατί;
Επειδή ο Βικτόρ φοράει τα παπούτσια μου.
Θα τα φοράει για μία βδομάδα, για να ανοίξουν.
Τα έχω σκεφτεί όλα. Θα νοικιάσουμε ένα μέρος με μοκέτα.
Θα προσλάβουμε κόσμο
να φοράει τα παπούτσια για μία βδομάδα.
Έλα, επίδειξη. Περπάτα. Βλέπετε;
Ανοίγουν. Ακούτε το δέρμα;
Ο πελάτης επιστρέφει. "Έχετε τα παπούτσια μου;"
"Όχι!"
"Αυτά δεν είναι παπούτσια. Έχουν γίνει παντόφλες".
Εμπρός! Πάμε. Μπαχάμες, μοχίτο, καϊπιρίνια.
-Είναι ενδιαφέρον. -Ενδιαφέρον;
Συναρπαστικό. Τι, μόνο αυτό;
Κάνε το ίδιο για τα καινούργια σώβρακα. Στην αρχή, η ραφή στο πλάι ενοχλεί.
Εδώ; Ναι, σωστά. Μπορούμε να το κάνουμε.
Να φοράνε τα εσώρουχά μας για λίγο.
"Πωπουδάκι για Βρακάκι". Μόλις μου ήρθε!
Επίσης, μπορείς να ανοίξεις ένα παράθυρο
και να πετάξεις έξω λεφτά, έτσι.
Δεν στέκει.
Δεν βλέπετε τι σας προτείνω;
-Μπαμπά; -Έχεις κάτι να πεις;
Έλα τώρα, μπαμπά.
Η αγορά είναι μεγάλη.
Όλοι έχουμε πόδια. Σε κάθε χώρα.
Ξέρεις κανέναν χωρίς πόδια; Όχι.
Θα το σκεφτώ.
Εν τω μεταξύ, σου έχω μια δουλειά.
Πήγαινε αυτά τα έγγραφα στην Αβινιόν. Ζήτα τον κύριο Νοάι.
Πες πως είσαι γιος μου. Θα χαρεί να σε γνωρίσει.
Να τα παραδώσεις αυτοπροσώπως. Έτσι;
-Δεν ξέρω. Δείξε μου. -Ορίστε.
-Βλέπεις; -Ξανά. Δεν είμαι σίγουρος.
Γαμώτο. Είναι μπέρδεμα.
Δεν καταλαβαίνεις.
Αντί για Ζάκερμπεργκ των παπουτσιών, με κάνεις ντελιβερά.
Άκου, Φιλίπ.
Η επιχείρηση είναι κληρονομιά σου.
Πρέπει να μάθεις πώς λειτουργεί.
-Να χειρίζεσαι τέτοιες δουλειές. -Εντάξει.
Απόψε να είσαι στα γενέθλια της αδελφής σου.
Ναι, μπαμπά.
Κύριε Φιλίπ; Μπορώ να τα βγάλω αυτά;
Πονάνε τα πόδια μου.
Σταμάτα να διαμαρτύρεσαι. Αφού δεν περπατούσες σωστά.
Αλλιώς, θα ήταν εντάξει.
-Πες μου ότι δεν θα τον χρηματοδοτήσεις. -Φυσικά, όχι.
Πόσα έχουμε ξοδέψει για τις ιδέες του; Κλιματιζόμενα ρούχα. Ηλεκτροπούρα.
Τους κακομαθαίνω. Έπρεπε να είμαι αυστηρός.
Χρειάζονται χρόνο. Έχασαν τη μητέρα τους.
Φρανσίς, πέθανε πριν 15 χρόνια.
Εμένα, σαν χθες μου φαίνεται.
Γίνομαι και αυστηρός. Δες ο Αλεξάντρ.
Είπα πως θα τον αποκληρώσω αν λείπει από το κολέγιο.
Αλέξ…
-Τι ώρα σχολάει η Βιρζινί; -Δεν ξέρω. Γιατί;
Έχω να παραδώσω μια εργασία. Να δω αν την τελειώνει.
Η κόρη μου φτιάχνει την εργασία σου κι εσύ εμένα;
Δεν μπορώ να βρίσκομαι παντού.
Σου αξίζουν μερικές ξυλιές.
Τι σκατόπραμα είναι αυτό;
Θα λερώσεις το παντελόνι σου.
-Το Μονακό δεν είναι αυτό που ήταν. -Μη μου το λες!
Παρκάρει ξεδιάντροπα δίπλα μου.
Μη γρατζουνίσουμε την παλιατζούρα.
Του άρεσε "Το Καλαπόδι";
Αστειεύεσαι; Το λάτρεψε.
Να το γιορτάσουμε.
Στέλλα
Μου λείπει να βλέπω το ηλιοβασίλεμα πάνω από την Πάμπα.
Με την κιθάρα μου και τους γελαδάρηδες να τραγουδάω όλη νύχτα.
Όμως, ξεκουράζω τα μάτια μου στο ποτήρι της σαμπάνιας.
Άφησα πολλά όταν έφυγα από τον τόπο της μάνας μου.
Όμως, κάποιες απολαύσεις παραμένουν.
Η μεγαλύτερη είναι που σε έχω στη ζωή μου, Στέλλα.
-Τι όμορφο. -Συγγνώμη.
Συγκινήθηκα.
Είναι τόσο αργοί. Απίστευτο.
Στέλλα
Γιατί με άφησες έτσι;
Έχει δει κανείς έναν χυμό γκρέιπφρουτ;
Τον παράγγειλα πριν δέκα λεπτά. Πού είναι;
Συγγνώμη, κυρία.
Να το ζητήσω γραπτώς; Είναι λίγο πολύπλοκο.
Τίποτα δεν άλλαξε εδώ.
Ματιάς; Τι κάνεις εδώ;
Μου ζήτησε η θεία να βοηθήσω.
Χαίρομαι που σε βλέπω.
Επειδή θα σε σερβίρω όλη νύχτα.
Ο χυμός σας, κυρία.
Ευχαριστώ.
Πιες τον. Πάρε όλες τις βιταμίνες.
-Επί τη ευκαιρία, χρόνια πολλά. -Ευχαριστώ.
Αγάπη μου;
Έρχομαι. Με συγχωρείς.
Τον γνωρίζεις;
-Ποιος είναι ο τύπος; -Σερβιτόρος.
Εντάξει. Να σερβίρουμε τη σαμπάνια.
Εικοσιτέσσερα.
Η μικρή μας Στέλλα έκλεισε τα 24 σήμερα. Το πιστεύεις;
Θυμάσαι την ημέρα που γεννήθηκε;
Φυσικά και θυμάσαι.
Αναρωτιέμαι συχνά αν μεγαλώνω σωστά τα παιδιά.
Τι λες;
Σας απαντάει;
Μιλάω στον μακαρίτη τον άντρα μου
και του λέω πως μου δώσατε αύξηση.
Νομίζω πως χαμογελά.
Μου λείπει τόσο.
Μπορώ να βοηθήσω αν θέλετε.
Να βοηθήσετε; Δηλαδή;
Χρειάζεστε νέα σύζυγο.
Δεν είστε ο τύπος μου,
όμως προτιμώ πλούσιο σύζυγο
αντί για καταθλιπτικό εργοδότη.
Δεν έχω κατάθλιψη.
Εντάξει, Μαργκερίτ. Ήρθε ο Φιλίπ;
-Πάω να δω. -Ναι, παρακαλώ.
Δεν έχω κατάθλιψη.
Έχω;
Σαμπάνια!
-Έλα, Καρλίτο! -Εντάξει.
Θα σας δείξω πως ανοίγουμε τη σαμπάνια στην πατρίδα μου.
-Βγάλε τον φελλό! -Αγάπη μου;
Είσαι όμορφη.
-Έλα, πρωταθλητή. -Χουάν Κάρλος.
Σε παρακαλώ, το πιο σημαντικό
είναι να παραμείνεις ακίνητος.
Εντάξει; Ακίνητος.
Εντελώς ακίνητος.
-Σαν άγαλμα. -Κάν' το, Χουάν Κάρλος!
-Κάν' το, Χουάν. -Τον φελλό, αγάπη μου.
Στέλλα, απλώς… Σουτ.
Συγγνώμη.
Τι είναι αυτό;
Ήταν εκλεκτής εσοδείας.
-Βλάκα. -Κουνήθηκε;
-Ναι, κουνήθηκε. -Πραγματικά, κουνήθηκε.
Κουνήθηκες.
Ακίνητος.
-Α-ΚΙ-ΝΗ-ΤΟΣ, γαμώτο. Καθίκι… Ναι; -Αγάπη μου;
-Ο μπαμπάς. Να του μιλήσουμε; -Ο μπαμπάς; Ναι…
Βρείτε μου έναν σερβιτόρο χωρίς Πάρκινσον. Επιστρέφω.
Σας ακούω.
Πρώτα απ' όλα, Φρανσίς…
-Μπορώ να σας λέω Φρανσίς; -Όχι.
-Μπαμπά… -Δεν πειράζει.
Όλα καλά.
Πρώτα απ' όλα,
θέλω να σας ευχαριστήσω για αυτό το πάρτι.
Είμαι το ίδιο με εσάς.
Θα έκανα τα πάντα για τη Στέλλα.
Η αγάπη της ζωής μου. Το παν στην καρδιά μου.
Δεν μιλάω ισπανικά.
Όπως ξέρετε, εδώ και κάποιους μήνες, η Στέλλα κι εγώ σκεφτόμαστε…
Να το καθαρίσω;
Ήταν του πατέρα μου.
Το είχε για να διώχνει τα αρπακτικά
που γυρόφερναν το σπίτι μας.
Όπως έλεγα, η Στέλλα κι εγώ είμαστε μαζί κάμποσο καιρό τώρα.
-Ήθελα να σας ζητήσω… -Ναι;
Το χέρι της.
Δεν το 'πιασα αυτό.
-Θέλουμε να παντρευτούμε. -Σίγουρα!
Σίγουρα.
Να σε ρωτήσω κάτι;
Παρακαλώ.
Εργάζεσαι;
Προς το παρόν, όχι.
Δεν ξέρω αν γνωρίζεις πως υπάρχει κρίση.
Τι σχέδια έχεις για το μέλλον;
Εκτός από τα σερβίς στις σαμπάνιες μου.
Το αρχικό σχέδιο
είναι μια μικρή κρουαζιέρα στον Ινδικό για μερικούς μήνες.
Μήνας του μέλιτος.
-Ωραία ιδέα. -Ναι.
Με τι λεφτά;
-Τι λέει; -Με τι λεφτά;
Το πρόβλημα είναι η κρίση στην Αργεντινή…
Η κρίση είναι πράγματι…
-Φοβερή. -Το ξέρω, πολύ μπλέξιμο.
Η περιουσία μου είναι μπλοκαρισμένη στο Μπουένος Άιρες.
-Εν τω μεταξύ… -Σε κάθε περίπτωση,
δεν έχω το μερίδιο της εταιρείας και τα λεφτά από τη μαμά;
Σοβαρά τώρα, θα τον παντρευτείς αυτόν;
Είμαι κι εγώ εδώ!
Έναν άντρα που δεν ξέρει τι είναι δουλειά.
Έτσι το βλέπεις εσύ.
-Ενώ δεν βλέπεις την οικογένειά σου. -Άκου…
Ξεκάθαρα. Είμαι εναντίον αυτού του γάμου.
Γάμος, τσου! Γκέγκε;
Δεν κατάλαβες, μπαμπακούλη.
Τι πράγμα;
Δεν ζητάω την άδειά σου.
Εντάξει, έλα. Πάμε.
Όχι, Στέλλα! Έλα πίσω!
Στέλλα!
Παιδιά; Παιδιά, ακούστε.
Σταματήστε τη μουσική.
Ησυχία.
Ο Χουάν Κάρλος κι εγώ έχουμε μια ανακοίνωση.
Παντρευόμαστε!
Μπράβο!
Μουσική.
Μουσική, παρακαλώ.
-Ναι, Φερούτσιο; -Έγινε ό,τι φοβόμουν.
Δεν πήγε.
Για τι πράγμα μιλάς;
Ο Φιλίπ στην Αβινιόν.
-Έστειλε άλλον στη θέση του. -Τι;
Σου στέλνω ένα βίντεο τώρα.
Το πόσταρε πριν μία ώρα στα σόσιαλ.
Δείτε!
Έτσι πίνουμε στο Μονακό.
Μα πού βρίσκεται;
Νοίκιασε ιδιωτικό τζετ για την Ίμπιζα.
Οπότε, μην τον περιμένεις απόψε.
Οι πούτσες μας θα οδηγήσουν το ελικόπτερο.
Πολύ καλά, Φερούτσιο.
-Φρανσίς; -Κύριε.
Σας θέλει ένας πολύ ταραγμένος κύριος.
Φρανσίς.
Γκιγιόμ, τι συμβαίνει;
Πού είναι; Ο γιος σου;
-Ο Φιλίπ; -Όχι. Ο Αλεξάντρ.
Κάνει κοπάνα απ' τη σχολή. Ξέρεις τι άλλο;
-Όχι. -Πηδάει τη γυναίκα μου.
-Τι; -Και να σκεφτείς
πως τον δέχτηκα στο πανεπιστήμιο για σένα, ενώ τον έχουν διώξει από παντού.
-Ανακαίνισα το αθλητικό σου κέντρο. -Πού είναι;
-Θα του σπάσω τα μούτρα. -Ηρέμησε.
Πάμε. Όλοι γυμνοί στην πισίνα.
-Βρε σκατό! -Κύριε Ρομπί. Ήλθατε.
Κοιμάσαι με τη γυναίκα μου.
-Πες του πως λέει ανοησίες. -Περίμενε…
-Γαμώτο, μπαμπά. -Βιρζινί;
-Κλαρά; -Γαμώτο.
Πηδ… Κοιμάται με τις κόρες μου. Θα σε σκοτώσω.
Έλα τώρα, Γκιγιόμ!
Αλεξάντρ!
Δεν θα με πιάσεις.
Κύριε;
Είστε καλά;
Μπαμπά;
Μας τρόμαξες.
Τι έγινε;
Έπαθε καρδιακή προσβολή. Αλλά είναι εντάξει.
-Διαλύσαμε τον θρόμβο. -Ωραία.
-Πώς; -Με νιτρογλυκερίνη.
-Φτιάχνεις βόμβα με αυτήν. -Τι;
Το είδα στο Fight Club. Παίρνεις σαπούνι, το διυλίζεις και έτοιμη.
Τέλεια. Μπράβο, σινεμαδάκια.
Μια ταινία με ηλίθιους που παλεύουν. Τέλεια.
Έχει βαθύτερο νόημα.
Αλήθεια;
Τίποτα βαθύτερο από το κενό.
Έχετε κανένα χάπι για την ηλιθιότητα; Ο αδελφός μου τρώει τα πάντα.
Δεν χρειάζεται.
Όμως ο αδελφός μου θα πήδαγε καμιά γριούλα.
-Έχετε τμήμα γεροντολογίας; -Είστε γελοίοι.
Μιλάς εσύ που έρχεσαι σε νοσοκομείο με δωδεκάποντο.
-Δεκατετράποντο. -Τι επιτυχία.
Άντε γαμήσου.
Οι βίαιες λέξεις είναι όπλο αδυνάμων.
Ευχαριστώ, Γκάντι.
Μιλάει αυτός που ξυπνάει μεσημέρι.
Πόσον καιρό έχεις να φας πρωινό;
Ποιο από τα επτά σου γεύματα είναι αυτό;
-Το τρίτο το μακρύτερο. -Χυδαίε.
Σταματήστε!
Είναι χοντρός. Δεν φταίει.
Είμαι χοντρός;
Το "χοντρός" δεν είναι βρισιά.
-Ούτε το "στόκος". -Είναι παρατήρηση.
Είσαστε απαράδεκτοι.
-Σταματήστε. -Κάνε μας έναν γύρο, ντισκομπάλα.
Σας παρακαλώ.
-Έχεις εμετό στο πουκάμισο. -Όχι δικό μου.
-Παιδιά! -Τι;
Νομίζω πως ο πατέρας σας χρειάζεται ανάπαυση.
Ναι, συγγνώμη.
Θα φύγουμε, μπαμπά.
-Κράτα γερά, μπαμπά. -Κάνε πέρα.
-Τι; -Ζέχνεις αλκοόλ.
-Ζέχνεις γεροντίλα. -Είστε και οι δύο στόκοι.
Εντάξει.
Να φεύγω κι εγώ.
Ευχαριστώ. Συγγνώμη.
Λες εκείνη να ήταν περήφανη γι' αυτά;
Ποια;
Ποια νομίζεις;
ΔΥΟ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ
Μπαμπά!
-Μπαμπά! -Μπαμπά! Πού είναι;
Χαλάρωνα βλέποντας ταινία, αλλά σταμάτησε το 4G και το Wi-Fi.
Οι κάρτες έχουν μπλοκαριστεί.
-Έχει μπάτσους στο γραφείο. -Τι;
-Μπαμπά! -Μπαμπά!
-Μη φωνάζεις. -Ο μπαμπάς;
-Δεν ξέρω. -Μαντέψτε.
-Έχουν μπλοκάρει κάρτες; -Και κινητό;
-Πώς το ξέρετε; -Ομοιοπαθείς.
Μπαμπά!
Τι είναι αυτό;
Πάμε.
-Τι θέλουν αυτοί; -Περιμένετε.
Αστυνομία!
-Ανοίξτε. -Είσαι ηλίθιος;
-Έχουμε ένταλμα έρευνας. -Γαμώτο.
-Τι διάολο; -Ο μπαμπάς;
Ανοίξτε!
Τι θα κάνουμε;
Παιδιά!
Από δω.
Θα βγούμε από πίσω.
-Ελάτε. -Κρατάει όπλο.
Γαμώτο.
Τι κάνουν;
-Το κατάσχουν. -Τι;
Ελάτε.
Το μωρό μου.
Σταμάτα!
Κατέβα.
-Μπαμπά. -Έχει τρελαθεί.
Άντε, κατέβα. Ελάτε, παιδιά.
-Μέσα; -Μπείτε!
-Όχι. -Γρήγορα. Μπείτε μέσα.
-Άντε. -Γαμώτο.
-Κλείσε την πόρτα. -Είναι αηδιαστικό.
Οδήγα.
Τέλεια.
Ευχαριστώ.
Μπαμπά, εξηγήσου προτού μου στρίψει.
Κι εγώ θέλω να μάθω. Θα μου στρίψει κι εμένα.
Ηρεμήστε. Η εταιρεία έχει πρόβλημα.
Πώς κι έτσι;
Έγινε έλεγχος στους λογαριασμούς μας.
-Έχει γίνει υπεξαίρεση κεφαλαίων. -Υπεξαίρεση;
-Τι εννοείς "υπεξαίρεση"; -Υπεξαίρεση είναι…
-Είναι απάτη. -Όταν κάνεις υπεξαίρεση κεφαλαίων.
Γαμώτο, στη Βικιπαίδεια γράφεις;
Έχουμε κάνει υπεξαιρέσεις παντού. Πρόκειται για δόλο.
Τιμωρείται βάσει του άρθρου Ε314-1 του Ποινικού Κώδικα.
-Δεν το πιάνω. -Οι λογαριασμοί έχουν παγώσει.
-Είμαστε ταπί. Θα μας χώσουν μέσα. -Τι;
-Θεέ μου. -Θα… Στη φυλακή;
Δεν θα σε στείλουν φυλακή.
Θα μας στείλουν.
-Εγώ δεν έχω κάνει τίποτα. -Ούτε εγώ.
Ούτε εγώ.
Ούτε κανείς. Οπότε, ποιος;
Δεν ξέρω.
Όμως, ο Φερούτσιο εξαφανίστηκε χτες.
Νόμιζα πως ήταν σαν αδελφός σου.
-Γαμώτο. -Μπαμπά, πού πάμε;
Να κρυφτούμε. Μακριά.
-Πού όμως; -Στη Μασσαλία.
-Στη Μασσαλία; -Στη Μασσαλία;
Δεν είσαι με τα καλά σου. Στη Μασσαλία;
-Εντάξει. -Έχω φρικάρει.
-Ανάπνεε από τη μύτη… -Έχω φρικάρει!
Δεν συμβαίνει αυτό.
Και ο γάμος μου; Τι θα πω στον Χουάν Κάρλος;
Δεν θα πεις τίποτα.
Από δω και στο εξής, δεν μιλάς σε κανέναν.
Ούτε σε οικογένεια ούτε σε φίλους.
Πρέπει να διορθώσω την κατάσταση πριν μας εντοπίσουν.
-Ανάπνεε. -Τα κινητά σας.
-Γιατί; -Μπορούν να μας εντοπίσουν.
Το είδα σε ντοκιμαντέρ. Πρέπει να αφαιρέσεις κάρτα και μπαταρία.
-Μπαμπά. -Τα πέταξε!
-Εντάξει, Στέλλα. -Τι;
Είπα όλα τα κινητά.
Έχω ηρεμία και γαλήνη.
Γαμώτο, στη Μασσαλία.
Φύγε!
Χάσου!
Σκάσε, σκύλα. Πάρε δρόμο!
Έρχεστε;
Πού είμαστε;
Στο πατρικό μου. Εδώ μεγάλωσα.
Εντάξει. Μόνο εγώ έχω φρικάρει;
Περιμένετέ με!
Σταθείτε. Να βρω τον γενικό.
Ένας εφιάλτης είναι. Θα ξυπνήσω.
Γαμώτο.
Γαμώτο. Τι βρομερή κόλαση.
Χειρότερα δεν γίνεται.
Όχι, γίνεται.
Λειτουργεί;
Ναι.
Με ένα χέρι μπογιά θα γίνει καινούργιο.
Ελάτε. Θα σας ξεναγήσω.
Δεν ανάβει.
Ούτε αυτό.
Οι κάμαρες είναι πάνω.
Προσοχή.
Σε τι;
Νομίζω ότι είναι μια κάμαρη εδώ.
Αυτό ανάβει! Αυτή είναι η κάμαρη.
Είμαστε τυχεροί. Υπάρχουν στρώματα.
Τι τύχη. Πήξαμε στα καλά νέα.
-Πεινάω κιόλας. -Κι εγώ.
Να παραγγείλουμε σούσι.
Ναι, σούσι.
Ωραίο!
Έχετε καθόλου λεφτά;
Το μυστικό είναι το μούλιασμα.
Το έμαθα από τον μπαμπά μου στις οικοδομές.
Φάε αυτό το πρωί και θα σε κρατήσει όλη μέρα.
Δεν το τρώω αυτό. Είναι πολύ λιπαρό.
Βασικά, δεν είναι καθόλου λιπαρό.
Προτιμάς να πεθάνεις της πείνας;
-Νεκρή, αλλά γκομενάρα. -Φτάνει.
Πλέον πρέπει να είμαστε ενωμένοι.
Για αρχή, πρέπει να σκεφτούμε πού θα βρούμε λεφτά.
Όλο λεφτά. Τι λέτε να ζήσουμε χωρίς αυτά για μια φορά;
Αντί να σας εκμεταλλεύεται το καπιταλιστικό σύστημα σαν σκλάβους;
Όχι.
-Τι θα κάνουμε, μπαμπά; -Κάτι που δεν έχετε ξανακάνει, παιδιά.
Θα σκεφτούμε;
Θα κάνουμε δίαιτα.
Όχι.
Θα δουλέψετε.
Ορίστε;
Καλημερούδια! Σηκωθείτε.
Τι ώρα είναι;
Είναι έξι το πρωί.
Έξι το πρωί; Είσαι τρελός; Χρειάζομαι οχτάωρο ύπνο.
Τουλάχιστον εσύ κοιμήθηκες λίγο.
Μια αράχνη με κοίταζε όλη νύχτα.
Περιμένω να φέρετε κάτι για δείπνο απόψε.
Κι εσύ;
Με την αστυνομία ξοπίσω μου
δεν μπορώ να βγω έξω. Ρίσκο.
Επιπλέον, εγώ σας τάιζα μια ζωή. Σειρά σας τώρα.
Εμπρός, για δουλειά.
Σηκωθείτε. Στη δουλειά.
Στη δουλειά.
Του πατάμε το πλήκτρο αναμονής;
Εγώ θέλω δύο ώρες ακόμα.
Τι είπα; Εμπρός.
Σηκωθείτε.
Στη δουλειά.
-Αμάν! -Δεν μπορούσες να περιμένεις;
Όχι.
Έφαγα ψωμί με λάδι. Αναμενόμενο.
Τι αηδία.
Παιδιά, έχει μείνει λίγο ψωμί.
-Την πόρτα. -Δεν υπάρχει πόρτα.
Ούτε χαρτί τουαλέτας.
Φόρα το προστατευτικό σου κράνος, βλαμμένε!
Λουσιέν, έλα να φας.
Πώς πάει, παιδιά;
Διάλειμμα για φαγητό;
Ωραίο φαίνεται. Να δοκιμάσω;
Ευχαριστώ.
Τι θες;
-Τίποτα. Δουλειά. -Τράβα να δεις τον εργοδηγό.
Γαμάτο κέικ!
Καλά.
Όλα καλά.
Ο εργοδηγός είναι εκεί;
Αγαπούλα.
Πώς είσαι; Ισχύει για μετά;
Βασικά, γι' αυτό σε παίρνω. Δεν θα μπορέσω.
Μα πρέπει να διαλέξουμε κέτερινγκ.
Το ξέρω, αλλά θα λείπω για λίγο.
-Μπορώ να έχω το κινητό μου; -Πού είσαι;
Είμαι…
-Στο Μαρακές, στα σουκ. -Στο Μαρακές;
Στο Μαρακές;
Μας έφερε ο μπαμπάς. Έμπνευση της στιγμής.
Θέλει να μας δείξει ένα… παραδοσιακό σπίτι.
-Μας το αγόρασε για έκπληξη. -Επιτέλους, δεσποινίς.
-Κατάλαβες; -Αυτή είναι ζωή.
Δεν έχεις ιδέα. Πιο ωραία δεν γίνεται.
Εμπρός;
Γιατί σταμάτησε;
Δεν ακούω τίποτα.
Μαρακές…
Τι ωραία.
-Η μπαταρία… -Μου τελείωσες…
Δεν είναι η μπαταρία. Μου τελείωσες τα λεπτά.
Απίστευτο.
Πιέρ;
Γαμώτο!
Με τρόμαξες. Πού ήσουν, ρε φίλε;
Σε παίρναμε.
-Μου μυρίζει ξενύχτι. -Καμία σχέση.
Σταμάτα. Άκουσέ με.
Πρέπει να τρέξουμε το πρότζεκτ πιο νωρίς.
Ναι, αλλά ποιο από όλα;
-"Το Καλαπόδι". -Ναι.
-Αρχίδια. -Σοβαρά τώρα; Γαμώτο.
Το σκέφτηκα. Δεν πρέπει να μας προλάβουν οι Αμερικάνοι. Να ενεργήσουμε άμεσα.
-Ναι. -Θα ήθελα
να μου δώσεις το κεφάλαιο.
-Πού να το βρω; -Ζήτα από τον πατέρα σου.
Δεν θα χρηματοδοτούσε ποτέ μια τέτοια χαζή ιδέα.
Καλά, εντάξει.
Δηλαδή, όλες οι συναντήσεις ήταν…
Δικαιολογίες για να παρτάρουμε.
Γαμώτο. Έλα τώρα, Φιλού.
Αφού αυτά είναι βλακείες. Θα καταλήξουμε στην οικογενειακή επιχείρηση.
Έχεις δίκιο. Συγγνώμη που στόχευα ψηλότερα.
Εσύ βάλε την μπαλίτσα σου στην τρυπούλα σου.
Έτσι. Στα μούτρα σου. Εγώ θα κάνω κάτι στη ζωή μου.
Συνέχισε να φοράς πουκάμισα Gipsy Kings. Ηλίθιε.
Τίποτα; Ούτε δεκάρα;
Ελπίζω η αδελφή σας να τα πήγε καλύτερα.
Ποιος να είναι;
Τι είναι όλα αυτά;
Δεν είχα τίποτα να φορέσω.
Πού βρήκες τα λεφτά;
-Είμαι πτώμα. -Πού βρήκες τα λεφτά;
Πούλησα το ρολόι.
Δεν άκουσα.
Πούλησα το ρολόι του Φιλίπ.
Δεν…
Πούλησε το ρολόι μου; Το Breitling;
-Πέθανες. -Όχι, Φιλίπ.
Συγγνώμη που έχω προτεραιότητες. Και τα ρολόγια δεν είναι μία από αυτές.
Όχι. Ηρέμησε. Ανάπνεε.
Αγόρασες φαγητό, σωστά;
-Γαμώτο. -Όχι!
Θα αγοράσω φαγητό με ό,τι απέμεινε.
Έδωσα το τελευταίο ευρώ στον ταξιτζή.
Θες να δεις πώς είναι να φρικάρεις; Θα σου δείξω!
Έτσι είναι να φρικάρεις. Θα φάμε αυτό.
Σταμάτα!
-Δώσ' τα μου. -Αρκετά πια.
-Είσαι ανυπόφορος. -Άφησέ το.
Δεν τελείωσα τη συνταγή.
Το μυστικό είναι το μούλιασμα.
Καλό μούλιασμα.
-Μούρλια. -Είναι κανείς εδώ;
Κύριε Μπαρτέκ;
Μαργκερίτ;
-Πριγκίπισσά μου. -Μαργκερίτ.
Τι κάνεις εδώ;
Μου τηλεφώνησε η Στέλλα.
Έφερα σεντόνια και πετσέτες.
-Και μερικά ρούχα. -Δεν ήταν απαραίτητο.
Είναι χειρότερα από ό,τι μου είπες.
-Ματιάς, ας πιάσουμε δουλειά. -Αποκλείεται.
Δεν θα σας αφήσουμε μέσα στη βρομιά.
Θα το κάνουν τα παιδιά. Μην καθαρίσετε τίποτα.
-Πολύ αστείο. -Αύριο θα βρουν δουλειά.
Δουλειά; Μην τους το ζητάτε αυτό. Δεν θα τα βγάλουν πέρα.
Μπορώ να βοηθήσω οικονομικά. Έχω κάτι αποταμιεύσεις.
-Πολύ ευγενικό. Ευχαριστούμε. -Ευχαριστούμε.
Αποταμιεύσεις;
Δεν γίνεται αυτό.
Όχι. Ευχαριστούμε. Πραγματικά.
Πραγματικά.
-Ευχαριστώ που ήρθες. -Φεύγω, λοιπόν.
-Ναι. -Σας αφήνω, παιδιά.
Ψηλά το κεφάλι.
Αν ενδιαφέρεσαι, χρειαζόμαστε σερβιτόρα.
Η Στέλλα σερβιτόρα; Αστείο.
Ορίστε η διεύθυνση. Αν θες να μάθεις να πλένεις πιάτα.
Μόνο αυτά έχω πάνω μου.
Πάρτε έστω αυτά.
-Αποκλείεται. -Για να περάσετε.
Δεν μπορώ να τα δεχτώ.
Δεν ξέρω τι σας είπε η Στέλλα. Μη μιλήσετε σε κανέναν.
Εντάξει; Εμπρός.
Μείνετε ήσυχη. Όλα καλά. Ευχαριστώ.
ΣΤΑΣΗ
Καλημέρα.
Κύριε, καλή σας μέρα.
Ψάχνετε δουλειά;
Ναι, ακριβώς.
Λοιπόν, προφανώς δεν είμαι αφελής.
Μόλις πάτησα το πόδι μου εδώ.
Δεν περιμένω να με βάλετε να διευθύνω εταιρεία. Το ξέρω.
Για αυτόν τον λόγο θα συμβιβαστώ με μια θέση
-ανώτερου στελέχους. -Τι πτυχία έχετε;
Λοιπόν, όχι. Δεν έχω πτυχία.
Είμαι, βασικά, αυτοδίδακτος. Καταλαβαίνετε;
Όπως ο Φρανσίς Καμπρέλ. Αλλά για μπίζνες.
Μάλιστα, αρχίζω να καταλαβαίνω.
Μισθολογικές απαιτήσεις;
Τίποτα ιδιαίτερο. Δεν…
Δέκα, δεκαπέντε χιλιάδες. Όπως όλοι. Για να ζω αξιοπρεπώς.
Δέκα με δεκαπέντε χιλιάδες. Το σημείωσα.
Δεν πρέπει να φοβάται κανείς να ξεκινήσει χαμηλά.
-Ναι. Αυτό σας τιμά. -Ευχαριστώ. Κι εσάς, επίσης.
Εντάξει. Νομίζω πως έχουμε…
Όχι, συγγνώμη. Κάτι πολύ σημαντικό.
Κάτι μικρό, αλλά σημαντικό.
Εταιρικό αυτοκίνητο.
V8. Τίποτε λιγότερο.
Τι άλλο; Ναι, θα ήθελα
να πληρώνομαι "μαύρα".
-Μαύρα; -Ναι.
Πλησιάστε.
Έχω ένα προβληματάκι με την αστυνομία.
Τίποτε σοβαρό. Δεν έχω κρυμμένα πτώματα.
-Εντάξει. -Εντάξει;
Λοιπόν, ας συνοψίσουμε.
-Δεν έχετε εμπειρία. -Όχι, καθόλου.
Δεν έχετε πτυχία.
Όχι, δεν έχω.
Ψάχνετε θέση στελέχους.
-Ανώτερου. -Ανώτερου.
Και θα θέλατε να παίρνετε δέκα-δεκαπέντε χιλιάδες "μαύρα".
Νομίζω αυτά είναι όλα.
Εμπρός! Πατήστε το.
Για να δω. Λοιπόν, έχουμε…
Ναι;
Τίποτα.
Αφαιρέστε το "ανώτατο".
Πρέπει να αφαιρέσετε κι ένα μηδενικό από τον μισθό.
Τότε ίσως βρω κάτι.
-Με εταιρικό αυτοκίνητο; -Εννοείται.
Δεν θα απογοητευτείτε.
ΛΕ ΚΑΜΠΑΝΟΝ ΠΙΑΤΑ ΗΜΕΡΑΣ
Καλά νέα. Το αφεντικό θέλει να σε δοκιμάσει.
Το μεσημέρι πέφτει δουλειά. Θα σου δείξω.
Θα σου μάθω το μιζ αν πλας.
Πόσα θα παίρνω;
Χίλια διακόσια ευρώ "μαύρα". Μοιραζόμαστε τα φιλοδωρήματα.
-Εντάξει. Την εβδομάδα; -Όχι. Την ημέρα.
Πάμε να δούμε την κουζίνα.
Την ημέρα;
Δεν καταλαβαίνω γιατί ο κόσμος γκρινιάζει.
Παρακαλώ;
Με παίρνετε;
Πώς είστε; Να σας μεταφέρω;
Έλα τώρα.
Έχω πελάτες, φουλ. Δεν με νοιάζει.
Ποιος νομίζει ότι είναι; Κύριε;
Να θυμάσαι, ο πελάτης έχει πάντα δίκιο.
Παραγγέλνουν, υπακούς. Και το στόμα σου κλειστό.
Το αντίθετο από ό,τι έκανες πριν.
Θα τα καταφέρεις, λες;
-Μια χαρά. -Παιδιά, η Στέλλα.
-Θα δουλεύει μαζί μας. -Γεια.
Καλημέρα.
Περιμένω να τα καταφέρεις.
Το υποσχέθηκα στη θεία μου.
Μη χάσω και τη δουλειά μου.
Μην ανησυχείς.
Μιλάμε για το στήσιμο των τραπεζιών.
Δεν είναι τόσο δύσκολο.
Έχεις το ντουλάπι 11. Άλλαξε ρούχα.
Έχεις να καθαρίσεις ψάρια.
Και να πλύνεις πιάτα.
Σου έφερα αυτό για να σου φτιάξω το κέφι.
Πολύ ευγενικό. Αλλά με όσα τους κάνω, δεν μπορώ.
Καταλαβαίνω.
-Δοκίμασέ το, τουλάχιστον. -Όχι, με τίποτα.
Αισθάνομαι άσχημα.
Μπορούσε να ήταν χειρότερα.
Ορίστε.
Έχει ζεσταθεί λίγο.
Ώστε αλήθεια ψάχνουν για δουλειά;
Ναι.
Θα ήθελα να το έβλεπα αυτό.
Μόνο γι' αυτό, αξίζει.
Δεν θα σκυλοβαρεθείς εδώ;
Θα φτιάξω το σπίτι. Ήθελα να το κάνω εδώ και καιρό.
-Να σου στείλω εργάτες. -Όχι.
Θα το κάνω μόνος μου.
Είμαι χτίστης.
Σίγουρα το κάνεις αυτό για τα παιδιά;
Έλα.
-Το άκουσες αυτό; -Όχι.
Κάποιος είναι στο σπίτι.
-Ποιος είναι; -Σουτ.
Φύγε από εκεί.
Δεν πρέπει να σε δει εδώ. Φύγε.
Γεια σου, μπαμπά.
Δεν πήγες να ψάξεις για δουλειά;
Αστακός είναι αυτό;
Ναι.
Εγώ τον έπιασα.
Στη θάλασσα.
Έπιασες αστακό;
Ναι.
Βλέπεις, μπαμπά; Η φύση…
φροντίζει.
Φροντίζει για μας.
Είναι…
όμορφο, είναι…
Με κάνει…
Είναι παντοδύναμη.
Θα μας διδάξει αυτή η εμπειρία.
Αστακός…
Ένα ψάρι πανέ, μια μπριζόλα ταρτάρ…
Για το τραπέζι επτά, με σαλάτα.
-Τι; -Είναι για το επτά.
Εντάξει.
Δικό σας είναι;
-Όχι. -Δικό σας είναι;
Ποιανού είναι η σαλάτα με κρουτόν
και το ψάρι με τις πρασινάδες;
-Δικό μου. -Εδώ.
Τζάκποτ. Ορίστε.
-Και η σαλάτα; -Θα είναι καινούργια.
-Τα δικά μας; -Βεβαίως.
-Έναν ντεκαφεϊνέ; -Ορίστε.
Να παραγγείλουμε;
-Δεν χρειάζεστε αλάτι. -Τι θράσος!
-Μια καράφα νερό. -Ευχαριστώ.
-Το πιπέρι μου; -Τώρα!
Δεσποινίς, το μενού.
-Θα μας πάρετε παραγγελία; -Περιμένουμε.
Έχουν περάσει 15 λεπτά.
Κάτι έσπασε.
Συγγνώμη. Γαμώτο!
Δεν ξέρω τι να κάνω!
Καλά για αρχή.
Αυτό που θα κάνουμε είναι…
Αυτά για το δείπνο.
Αυτά για μερεμέτια.
-Ο Αλέξ δεν έχει έρθει; -Όχι.
Δηλαδή, δεν έφυγε ποτέ.
-Δεν πήγε για δουλειά; -Όχι.
Είμαι άδικος. Έφτιαξε μια αιώρα.
Πώς πάει;
Μήπως παρακουράστηκες;
-Τι; -Ελάτε. Το δείπνο είναι έτοιμο.
Πεινάω.
Έκανα πετάλι.
Ευχαριστώ.
-Ορίστε. -Καλή όρεξη.
-Κι εγώ; -Μηδέν λεφτά, μηδέν φαγητό.
-Τι; -Μηδέν λεφτά, μηδέν φαγητό.
Κατάλαβα.
Αρνούμαι την εκμετάλλευση, οπότε μένω νηστικός;
Ακριβώς.
Λυπάμαι, μεγάλε.
Αυτοί μας ταΐζουν, αυτοί αποφασίζουν.
Εντάξει.
Μπράβο.
-Στα τσακίδια το σκατοφαΐ σας. -Πού πας;
-Να φας ρίζες; -Ναι.
Ναι, γιατί εκεί έξω
-υπάρχουν βελανίδια. -Όχι.
Υπάρχουν μούρα. Υπάρχουν μήλα.
Βλέπετε, η φύση,
αντίθετα με εσάς, προσφέρει.
Είναι γενναιόδωρη.
Δίνει και αστακούς. Σωστά, μπαμπά;
Καλή όρεξη.
Είσαι καλά, Αλεξάντρ;
Βλέπεις; Τι όμορφο.
Επιστρέφει στη φύση αυτό που του έδωσε.
Ταξί!
-Ταξί! -Ναι. Εδώ είμαι.
Έρχομαι.
-Τι κάνεις; -Τι;
Με δουλεύεις; Κόφ' το.
"Κόφ' το!"
Έλα, σταμάτα.
-Είσαι σοβαρός; -Άντε χάσου.
Θες να παραβγούμε; Δες!
-Έλα. -Βρε ταλαίπωρο καθίκι.
Θα δούμε ποιος είναι ταλαίπωρος.
Λοιπόν;
-Τι ομορφιές. -Ούτε που σε βλέπω.
-Ξεκινάμε; -Τελική ευθεία.
Ορίστε!
Έχω ψοφήσει της πείνας. Πάμε για αστακούς;
Έχω καλύτερη ιδέα.
Βοήθησε στο σπίτι και θα έχεις το μερίδιό σου.
Έλα, θα σου δείξω.
Ορίστε. Βάλε γάντια.
Ο ασβέστης προκαλεί έγκαυμα.
Κοίτα τι κάνω.
Παίρνεις ένα μυστρί
και ανακατεύεις.
Πάρε. Καλή διασκέδαση.
-Δεσποινίς; -Ναι.
Σας το φέρνω.
Ψιτ!
Ναι, κύριε;
Τι είναι αυτό;
Μπριζόλα και πατάτες.
Εγώ παράγγειλα μπριζόλα και πατάτες
με φασολάκια.
Φασολάκια. Εύκολο. Είναι μακρουλά, λεπτά και πράσινα.
-Τα βλέπετε πουθενά; -Όχι, όντως. Δεν τα βλέπω.
Ορίστε.
Μπορείτε να πάρετε σωστή παραγγελία;
Έχετε τη διανοητική ικανότητα;
Λυπάμαι. Εντάξει.
-Πάω να… -Ποιος χέστηκε αν λυπάστε;
Ικανή πρέπει να είστε.
-Δεν είναι δύσκολο. -Ακούστε.
Εγώ τα ζήτησα, οπότε να παραπονεθείτε στην κουζίνα.
Να προσέχετε τον τόνο σας.
Εσείς να προσέχετε τον τόνο σας. Μου φέρεστε σκατένια!
Ποια νομίζει ότι είναι;
Κάποια που έχει βαρεθεί να σερβίρει μαλάκες σαν εσάς,
ντυμένη σαν βλάχα. Να ποια!
Κάνε τη δουλειά σου.
Τι; Δίκιο δεν έχω;
Τι μαλάκας!
Τι κάνεις;
-Η βάρδια δεν τελείωσε. -Τελείωσε.
Τον άκουσες πώς μου μίλησε;
-Δεν είμαι υπηρέτριά του. -Όχι, είσαι πριγκίπισσα.
Επειδή θέλω σεβασμό, είμαι πριγκίπισσα;
Έτσι μιλούσες κι εσύ.
Πονάει;
Το ξέρω. Έτσι, παιδιά;
Δεν έχει πλάκα να σου φέρονται σκατένια επειδή σε πληρώνουν.
Να η άλλη πλευρά.
Κατέβηκες στα χαμηλά τώρα. Θα μάθεις πώς είναι η ζωή.
Ξύπνα, γαμώτο. Άνοιξε τα μάτια σου.
Δύσκολο να ζήσεις εδώ σαν πριγκίπισσα, χωρίς λεφτά.
Θέλει φασολάκια.
-Φασολάκια. -Εντάξει.
Ορίστε.
Πάρε.
Ευχαριστώ.
Στέλλα, έλα πίσω.
Ο τύπος είναι μαλάκας.
Σώπα!
Τι κάνουμε στους μαλάκες;
Δωράκι.
Νομίζω πως χρειαζόμαστε λίγη γαρνιτούρα.
Κι άλλο δωράκι.
Αν θέλει κι άλλο, έχω περίσσευμα.
Κράτα, Στέλλα.
-Καλή όρεξη. -Αυτό είναι.
Γιατί δεν το πούλησες αυτό το σπίτι;
-Έχει συναισθηματική αξία. -Είσαι αισθηματίας;
-Ανακάτευε. Θα σκληρύνει. -Ναι, ανακατεύω.
Μην πας γρήγορα. Θα χτυπήσεις.
Στοίχημα 100 ευρώ ότι θα φας τη σκόνη μου.
Έλα. Πάμε.
Ποιος θα καθαρίσει και θα πλύνει;
Μη με κοιτάς έτσι. Όχι εγώ.
Εγώ έκανα πετάλι όλη μέρα.
Εγώ σέρβιρα 90 άτομα σήμερα.
Με τίποτα. Αλέξ, η σειρά σου.
-Τι; -Εσύ πλένεις τα πιάτα.
Δούλευα εδώ όλη μέρα. Είμαι πτώμα.
Σταματήστε να παραπονιέστε. Είναι βαρετό.
-Εγώ στην ηλικία σας… -"Εγώ στην ηλικία σας;
Στην ηλικία σας δούλευα 25 ώρες την ημέρα,
ζούσα ζωή χωρίς χρώμα και έτρωγα ψωμί με λάδι.
Δεν θα μαζέψω εγώ το τραπέζι!"
Βρείτε τα. Πάω για ύπνο.
Μπορείς να κάνεις εμετό μετά. Πρώτα θα μαζέψουμε.
Τι; Πας και κάνεις εμετό;
Εντάξει, το έκανα. Πριν καιρό.
Πότε ήταν;
Γιατί το συζητάμε τώρα;
Δεν είναι σημαντικό. Είναι παρελθόν.
Είναι σοβαρό. Πότε ήταν;
Συγγνώμη. Τώρα ενδιαφέρθηκες;
-Ναι. -Καλά.
Δεν το είχα καταλάβει.
Πολύ καλά.
Βασικά, ήμουν έναν χρόνο ανορεξική. Έχασα δέκα κιλά.
-Φαινόταν. -Γιατί δεν μου το είπες;
Είναι η γραμματέας σου στη μέση.
Η οποία ελέγχει και τις κλήσεις σου.
Να μιλούσατε. Ήμουν πάντα παρών.
Δεν ήσουν ποτέ. Για τίποτα.
-Ήμουν. -Ήσουν πάντα παρών;
Όταν πέρασα μια νύχτα στη φυλακή;
-Πέρασες νύχτα στη φυλακή; -Με έπιασαν να καπνίζω χόρτο.
Δεν είναι αυτό το θέμα.
Εσύ ήσουν απών. Πάντα.
Ο Φιλίπ ήλθε να με βγάλει.
Τι σας έπιασε όλους απόψε;
Φιλίπ;
Πες κάτι.
Τι να πω, μπαμπά;
Έχουν δίκιο. Είναι αλήθεια. Ήσουν πάντα απών.
Και τότε που είχα περιτονίτιδα;
Ήμουν στο νοσοκομείο δύο εβδομάδες.
Πονούσα και φοβόμουν. Εσύ απών.
Ήσουν στο Τόκιο. Ούτε ξέρω για ποιον λόγο.
Δούλευα. Τηλεφωνούσα κάθε μέρα. Μου έλεγαν πως είσαι καλά.
Δεν γινόταν να πάρω το αεροπλάνο έτσι απλά.
Όχι βέβαια.
Η μαμά θα το έκανε.
Με δικάζετε απόψε. Λέτε πως φταίω για όλα.
Εγώ σε έβαζα να κάνεις εμετό.
Εγώ σε έριξα στα ναρκωτικά.
Έχω ευθύνη για τα προβλήματά σας.
Ασφαλώς, συνεχίστε, αφού σας βολεύει.
Οι πλάτες μου αντέχουν.
Εμπρός.
Η περιτονίτιδα. Εγώ φταίω.
Η υπερθέρμανση του πλανήτη. Εγώ.
Μην ξεχνάμε και την παγκόσμια πείνα.
Σκάσε!
Καλή όρεξη.
Τι θέλει;
Σταμάτα να μου κλέβεις πελάτες.
-Σου παίρνω τους πελάτες; -Ναι.
Πού νομίζει πως δουλεύει ο τρελός;
Σταμάτα. Τέλος. Εντάξει;
Τι θα μου κάνεις;
Πάρε το τρίκυκλο, που ίσα που σε σηκώνει,
και ξεκουμπίσου.
Αστείο.
-Σαν τον ανανά στο κεφάλι σου. -Για μένα μιλάς;
Ξέρεις τι θα σου κάνει αυτός ο ανανάς; Σκατένιε.
Αλήθεια;
-Αλήθεια, τώρα; -Γαμώτο!
Γαμώτο. Τα Air Max μου. Έλεος.
-Είναι και Parra. -Ναι.
Πού τα βρήκες;
-Τα αγόρασα από σάιτ μεταπώλησης. -Των Αθλητικών Μασσαλίας;
-Αυτό ήταν. Το ξέρεις; -Ναι.
-Πλήρωσες 800 ευρώ; -Ναι, 800.
Αυτός είναι που τα αγόρασε από μένα.
Τα έπαιρνες και με 400.
Για πλάκα τα έβαλα 800.
-Τα χρειαζόμουν τα συγκεκριμένα. -Τι θες να πεις;
Τώρα έχω όλη τη συλλογή Air Max.
Αν την πουλήσω, βγάζω εύκολα 35 με 40 χιλιάδες ευρώ.
Σαράντα χιλιάδες; Και δουλεύεις τρίκυκλο;
-Είσαι χαζός. -Ναι, αν το δεις έτσι.
Όμως, αυτόν τον καιρό…
-Άσ' το. -Περίμενε.
-Αλήθεια, τα έχεις όλα; -Ναι.
-Δηλαδή, τα είχα. Αυτά καταστράφηκαν. -Ναι.
Θα το κανονίσω.
Καλοσύνη σου. Ευχαριστώ.
-Και το άλλο. -Γαμώτο, έχει ακόμα σημάδι.
Εντάξει.
Βέβαια, δεν δουλεύει. Έχει βουλώσει.
Έλα. Δοκίμασε τώρα.
Ανάβει.
-Τη βρύση. -Εντάξει.
-Λοιπόν; -Είναι χλιαρό.
-Ζεσταίνεται. Όλα εντάξει. -Ναι;
Ξέρεις από υδραυλικά;
Είχα ένα πρότζεκτ στο σχολείο.
Πρότζεκτ; Τι πρότζεκτ;
-Τίποτα. Ένα πρότζεκτ. -Κάτι κρύβεις.
-Πες μου. -Καλά.
Μαζί με κάτι φιλαράκια,
εκτρέψαμε τον σωλήνα της τουαλέτας
στο ντους του διευθυντή.
Ήταν φοβερή δουλειά.
Πέρασα δύο μήνες μελετώντας πάνω στα υδραυλικά.
Έγινα εξπέρ στις συγκολλήσεις.
Έπρεπε να ενώσω 300 μέτρα σωλήνα.
Να εντυπωσιαστώ ή να καταρρακωθώ;
Να εντυπωσιαστείς ίσως;
Βρε σκατό.
Πώς λέγεται αυτό το τζαμί;
Σοβαρά μιλάς; Εκκλησία είναι.
-Πού βρήκες τα Parra; -Ένας φίλος είναι στη Nike.
Σε κάθε ειδική έκδοση, έβαζαν ένα ζευγάρι στην άκρη.
Τα πούλησα και μοιραστήκαμε το κέρδος.
Τα ποδήλατα-ταξί είναι καλά για τώρα. Όχι για όλη μου τη ζωή.
Δεν λέει.
-Έχω κι εγώ μια επιχειρηματική ιδέα. -Ναι;
-Τι είναι; -Δεν μπορώ να σου πω, αλλά…
Αφού το άρχισες, λέγε.
Εντάξει.
Ποιο είναι το μεγάλο σου πρόβλημα;
Το μεγάλο μου πρόβλημα; Για αρχή; Ένα γρήγορο;
Στη γειτονιά μου, μια γκόμενα έκανε παιδί.
Λέει σε όλους πως είναι δικό μου.
Στη ζωή της μάνας μου, δεν την έχω αγγίξει.
-Όχι… -Έχει κι άλλο.
Είναι κοκκινομάλλικο.
Κοκκινομάλλικο.
-Μοιάζω για κοκκινομάλλης; -Όχι.
Το χειρότερο είναι πως ζητάει λεφτά.
Της είπα ευγενικά "άντε γαμήσου". Οι δικοί της με κυνηγάνε.
Τελείωσες; Κανένα πραγματικό πρόβλημα;
Τι; Δεν έχεις δει τους δικούς της.
Ένα πρόβλημα με παπούτσια.
Θα σου πω.
Απλούστατο.
Τι είναι σπαστικό στα νέα παπούτσια;
-Καμιά ιδέα; -Όχι.
Ματιάς!
-Κοιμάσαι; -Συγγνώμη.
Το τραπέζι 14 περιμένει δέκα λεπτά.
-Ξύπνα! -Ευχαριστώ.
Λέγεται "Το Καλαπόδι".
Τι;
Δεν είναι φοβερή ιδέα;
Στα μέρη μου, όταν ακούν βλακείες, σκοτώνουν.
Όχι, δηλαδή…
Δεν κατάλαβες.
Αισθάνομαι ενοχές.
Κι εγώ.
Πρόδωσα την κολλητή μου.
-Θα αναβάλλεις τον γάμο; -Γιατί;
Περίμενε. Δεν το έχεις ακούσει;
-Ποιο; -Η καθαρίστριά μου.
Ξέρει έναν κηπουρό. Η θεία του είναι στους Λομπαρντό.
Μια μέρα, στην αγορά,
αυτή η θεία συνάντησε τη Μαργκερίτ,
που δουλεύει για τους Μπαρτέκ.
Εκείνη ξέσπασε σε κλάματα και τα είπε όλα στη θεία.
-Τι της είπε; -Είναι κατεστραμμένοι.
Συγγνώμη. Είπες "κατεστραμμένοι"; Τι σημαίνει αυτό;
Δεν έχουν δεκάρα.
Κρύβονται.
Τους έκανε βρομοδουλειά ο συνέταιρος.
Λένε πως έφυγε στο εξωτερικό.
-Ο Φερούτσιο; -Ναι.
Κάπως έτσι.
Τον είδα στη λέσχη πριν δύο μέρες.
Θα ακυρώσεις τον γάμο;
Δεν ήταν εύκολο.
Έγινα στη στιγμή πατέρας και μητέρα.
Έπρεπε να διαχειριστώ το θέμα όσο καλύτερα μπορούσα.
Λέτε πως θα μπορούσα να το κάνω καλύτερα.
-Δεν σας έλειψε τίποτα. -Από λεφτά, όχι.
Άλλο χρειαζόμασταν.
Γιατί μας είπες ψέματα; Γιατί έκρυψες την αρρώστια της;
Δεν το είπαμε για να σας προστατέψουμε.
Ξέρεις, μπαμπά, σαν να νομίζεις πως είμαστε ηλίθιοι.
-Ανίκανοι. -Ναι.
Λίγοι. Πλουσιόπαιδα του μπαμπά.
Εντελώς ρηχοί.
Κάθε άλλο. Είμαι πολύ περήφανος για σας.
-Να. -Βλέπεις; Ψέμα ξανά.
Σταμάτα. Ορκίσου.
Μπαμπά;
-Ορκίζομαι. -Χλιαρό.
Ορκίζομαι.
-Ορίστε. -Πολύ καλύτερα.
-Η σειρά σου τώρα. -Μισό λεπτό.
Λοιπόν, μπαμπά…
Γιατί δεν ξαναπαντρεύτηκες;
Το έκανα για σας.
Η μαμά ήταν η πρώτη σου;
Δεν θα σας το πω αυτό.
-Δεν μιλάς ποτέ για σας τους δύο. -Όχι.
-Ντρέπεσαι; -Ναι.
Τέλεια. Τότε, ξεκινάω πρώτη.
Η πρώτη μου φορά ήταν στις τουαλέτες του λυκείου.
-Κι εσένα; -Ναι.
-Κι εμένα. Στο βάθος; -Φυσικά.
Φιλίπ, πού ήταν η δική σου;
Θυμάστε τη λαμπραντορίνα μας;
Όχι! Ελάτε τώρα. Όχι με το σκυλί. Εκείνη τη φορά…
Είστε βλάκες. Το σκυλί μπήκε στους δίπλα. Ήταν η γειτόνισσα εκεί.
Μάλιστα.
Πες μας τουλάχιστον πώς γνώρισες τη μαμά. Τη δική σου εκδοχή.
Ήμασταν με τον μπαμπά για μια δουλειά στο Μονακό.
Ήταν μια υπέροχη σπιταρόνα.
Αλλά εκείνη ήταν πιο υπέροχη.
Ήταν 17 χρονών.
Εγώ δεν είχα θάρρος,
εκείνη όμως με πρόσεξε.
Το Πολωνάκι.
Τελικά την πήγα σε ένα κυριλέ εστιατόριο.
Βδομάδες μάζευα λεφτά γι' αυτό.
Παράγγειλε τόσα, που δεν μπορούσα να πληρώσω.
-Τι έκανες; -Έκανα συμφωνία με τον ιδιοκτήτη.
Έφτιαξα τη βεράντα, τζάμπα.
Η μαμά σας δεν το έμαθε.
-Δεν είναι η σειρά σου. -Όχι;
Κοίτα εδώ.
-Δεν χρειάζεται να κάνεις πετάλι. -Σώπα!
-Το κάνει μόνο του. -Ολομόναχο;
-Να κοιτάς την μπαταρία. -Παρακαλώ!
-Ταξί. -Εδώ.
Τελείωσες; Περιμένω.
Σχεδόν τελείωσα. Έρχομαι.
Προχωράτε, τεμπέληδες.
Κάτι ακόμα.
Ο Ματιάς χρειάζεται άλλο ένα κιλό μάνγκο στην επόμενη παράδοση.
Εντάξει. Ευχαριστώ.
Έφτασε η στιγμή για πληρωμή.
-Σελιά. -Ευχαριστώ.
-Γιανίς. -Ευχαριστώ.
-Καλά πας, Στέλλα. Προοδεύεις. -Ευχαριστώ.
-Ματιάς. -Ευχαριστώ.
-Μαρκό. -Ευχαριστώ.
-Δεν είμαι ταπί πια. -Εντάξει.
-Ποτά για όλους. -Τώρα μιλάς σωστά!
Μάγειρες εναντίον σερβιτόρων.
Με το τρία. Ένα, δύο, τρία, πάμε!
Πάμε!
Φερούτσιο; Τώρα σε ακούω.
Ο Χουάν Κάρλος χώνει τη μύτη του παντού.
Γίνεται επικίνδυνο.
-Παρατράβηξε. -Το ξέρω.
-Αφού το ξέρεις… -Άσε με να το απολαύσω.
Είναι ανέλπιστο όλο αυτό.
-Ειλικρινά. -Πες τους την αλήθεια.
Αλλιώς, θα σου στοιχίσει.
-Το ξέρω. -Το ξέρεις, αλλά…
Παράτα με!
-Εντάξει, αλλά… -Η δουλειά των Κλοντέλ πώς πάει;
Εδώ είναι.
Κοίτα.
"Ριμά"; Δεν την ξέρω.
Εξόπλιζε την ομάδα του παππού μου.
-Δεν υπάρχει πλέον. -Φίνα είναι.
Σαν τα Jordan One, αλλά πιο βίντατζ.
Τι κάνουμε; Δοκιμάζουμε στο eBay;
Να "δοκιμάσουμε"; Είσαι σοβαρός;
Ξέρεις τι; Θα τα επαναλανσάρουμε.
Όπως τα Stan Smith. Όλοι τα θέλουν. Είναι καλτ παπούτσια.
Φτάνει με τις χαζές ιδέες.
Εκατομμυριούχος είναι ο μπαμπάς σου;
Έχεις δίκιο.
Να μείνουμε με τα τρίκυκλα.
Άσε να σκεφτώ.
Έχω καλύτερη ιδέα.
Επαναλανσάρουμε αυτό το μοντέλο.
Γεμίζουμε την αγορά, όπως με τα Stan Smith.
Και θα γίνει χαμός.
-Πολύ αστείο. -Ποιο;
Που χρησιμοποίησες τα λόγια μου.
Με μασσαλιώτικη προφορά.
Όχι. Δεν σε άκουγα. Εγώ απλά θυμήθηκα μια παλιά μου ιδέα.
Λες πως ήταν δική σου ιδέα;
-Πάψε. -Είσαι σοβαρός;
Είσαι σαν τον Στιβ Τζομπς.
-Δεν είναι δική σου η ιδέα. -Είναι.
Αυτό με τα Stan Smith. Είσαι σοβαρός;
-Σαν τον Στιβ Τζομπς. -Κόφ' το.
-Προσποιείσαι. -Την είχα την ιδέα εδώ και βδομάδες.
Γεια.
Καλημέρα, Φρανσίς.
Τι κάνεις εδώ;
Πώς μας βρήκες;
Έκανα την ερευνούλα μου.
Ξέρετε, ο φίλος σας, ο Φερούτσιο,
πρέπει να είναι πιο προσεκτικός.
Τον παρακολούθησα.
Τώρα καταλαβαίνω καλύτερα.
Θέλατε να δώσετε στα παιδιά σας ένα μάθημα ζωής, σωστά;
Τι θέλεις;
Για φανταστείτε.
Αν τα παιδιά ανακαλύψουν αυτήν την κοροϊδία.
Δεν νομίζω να σας συγχωρέσουν.
Πρόσεχε. Με έχουν εκβιάσει και πιο επικίνδυνοι.
Δεν θέλω να σας εκβιάσω.
Δεν θα το τολμούσα ποτέ.
Ποτέ.
Ναι, πεθερούλη;
Ήλθα μόνο να δω τη Στέλλα και να σας βοηθήσω.
-Πόσα; -Γιατί το λέτε αυτό;
Για να φύγεις από τη ζωή της κόρης μου. Πόσα θες;
-Τι; -Τα λεφτά μου θέλεις.
Με πληγώνετε, Φρανσίς.
Χάρη σε μένα, μπορείτε να γλυτώσετε χωρίς γρατζουνιά.
Και μου μιλάτε για λεφτά; Εσείς;
Σκεφτείτε τα παιδιά.
Έχουν υποφέρει πολύ.
Χωρίς τη μαμά τους. Εσείς, απών.
Μην τους δίνετε κι άλλον λόγο να μην πιστεύουν σε τίποτα.
Στην ανηφόρα αυξάνεις την προσπάθεια.
Έσφιξαν οι γάμπες μου. Κοίτα.
Πράγματι.
Τι συγχρονισμός.
-Χουάν Κάρλος, τι κάνεις εδώ; -Αγάπη μου.
Αγάπη μου, τα ξέρω όλα.
Όμως τώρα, είμαι εδώ.
Χάσαμε κάτι;
Τελείωσα εδώ. Λειτουργεί.
-Χουάν Κάρλος; -Ο ίδιος.
Ακούστε. Τα προβλήματά σας έχουν λυθεί.
Όλα.
Έβαλα ενέχυρο την περιουσία μου στην Αργεντινή.
Θα αποπληρώσετε ό,τι χρωστάτε.
-Δηλαδή; -Μπορείτε να γυρίσετε σπίτι.
Αποκλείεται.
-Οι λογαριασμοί; -Έχουν επανέλθει. Έχετε χρήματα.
Αλήθεια είναι;
Γιατί δεν μιλάς;
Συγκινήθηκε.
Μισό λεπτό. Τα έχω χάσει. Είναι αλήθεια;
-Είναι όπως τα λέει. -Σοβαρά;
Τον αγαπώ τον τύπο.
Μα τι ωραίος!
-Ξαναπλουτίσαμε. -Μπαμπά, ξαναπλουτίσαμε.
Είμαστε πάλι πλούσιοι.
-Θα περιμένω έξω. -Μου μυρίζει χρήμα.
-Μυρίζει χρήμα, σωστά; -Ναι!
Σαμπάνια… Λάθος.
Ελάτε. Δεν θα κοιμηθούμε εδώ.
Πάμε, αγαπούλα.
Έλα, μπαμπά. Πάμε.
Θεέ μου, τι όμορφη.
Πριγκίπισσά μου. Δεν σε πείραξαν;
Αγάπη μου.
-Αγαπούλα. -Τι απαλό δέρμα.
Το περιμέναμε τόσον καιρό.
-Θα παντρευτούμε. -Μου έλειψε.
-Έλα. -Αγαπούλα.
Σ' αγαπώ.
Θα εξοργιστούν.
Ο καριόλης ο Χουάν Κάρλος έχει δίκιο.
Πώς θα αντικρίσουν τον κόσμο αν δεν εμπιστεύονται τον πατέρα τους;
Είναι πιο δυνατοί από όσο νομίζεις.
Ενικός, λοιπόν;
Έτσι σου μιλούσα στο μυαλό μου.
Σκέφτηκα να το κάνω και φωναχτά.
Πρέπει να τους το πεις.
Μην αφήσεις την πριγκίπισσά μου να πάρει τον κρετίνο.
Δεν θα με συγχωρήσουν.
Αυτό που έκανες ήταν εντελώς διεστραμμένο.
Πας να τα διαλύσεις όλα.
Όμως, κάτω από όλα αυτά υπάρχει αγάπη.
Θα το δουν αυτό μια μέρα.
-Δεν θα ζω για πάντα. -Ακριβώς. Οπότε, πες τους το.
Φώναξε τα παιδιά. Θέλω να τα δω. Θα τους πω την αλήθεια.
-Είσαι σίγουρος γι' αυτό; -Ναι.
Γεια.
Πες μου πού πάμε;
Πάμε να παντρευτούμε.
-Πού πάμε; -Να παντρευτούμε. Τώρα.
Περίμενε. Όχι.
Ο πατέρας μου, τα αδέλφια μου… Όχι. Το ξέρουν;
Μην ανησυχείς. Αυτό, μετά. Θα κάνουμε ένα μεγάλο πάρτι.
Πρώτα απ' όλα, σημασία έχει η καρδιά σου και η δική μου.
Σε μια στιγμή απλότητας και αυθεντικότητας.
Η κουλτούρα της Αργεντινής.
Στέλλα, είναι εντάξει.
Είναι η ωραιότερη μέρα μας.
Έλα. Είναι εντάξει.
Είναι εντάξει.
-Εντάξει. -Περίμενε. Ο μπαμπάς.
Άσε. Θα του κάνουμε έκπληξη.
-Γεια, Φρανσίς. -Χουάν Κάρλος;
Δώσε μου τη Στέλλα. Να της μιλήσω.
Λίγο δύσκολο, Φρανσίς. Είμαστε στο δημαρχείο.
Τι κάνετε εκεί;
Τι λες να κάνουμε στο δημαρχείο;
Είναι στο δημαρχείο. Παντρεύονται.
Άκου. Δεν θα γίνει αυτό.
Άκουσέ με. Θα της τα πω όλα.
Κατάλαβες; Θα τα πω όλα.
Ευχαριστώ. Συγκινήθηκα. Θα της δώσω το μήνυμα.
Δώσ' μου την κόρη μου!
Τα λέμε απόψε στο δείπνο.
Θα το γιορτάσουμε.
Το κρατούσα για έκπληξη, αλλά…
Δεν θα σε αφήσω να το κάνεις αυτό. Έρχομαι.
-Ξεκινάω! -Τι συμβαίνει;
-Συγκινήθηκε. -Είναι η κόρη μου. Την αγαπώ.
Κι εγώ σας αγαπώ. Κι εγώ.
Σου είπε πως σε αγαπάει;
-Σου είπε πως σε αγαπάει; -Πετάει στα σύννεφα.
Έτρεμε. Απίστευτο.
Καλύτερα να το κλείσουμε. Ορίστε.
Μου το έκλεισε ο μπάσταρδος.
Ο Φιλίπ και ο Αλεξάντρ είναι κάτω.
Πηγαίνω.
Με συγχωρείτε.
-Γεια σας. -Γεια σας.
Συγγνώμη.
Να ξεκινήσουμε;
Καλημέρα.
Ως αντιδήμαρχος,
χαίρομαι που σας καλωσορίζω.
Τι συμβαίνει;
Η αδελφή σας ετοιμάζεται να κάνει μια μεγάλη βλακεία.
-Τι βλακεία; -Να παντρευτεί.
Να παντρευτεί; Τώρα;
Και ένας επιτυχημένος γάμος
ξεκινά, βεβαίως,
μαθαίνοντας να επικοινωνούμε.
Αλλά επίσης,
μαθαίνοντας να ακούμε.
Για μένα, προφανώς, δεν ήταν εύκολο.
Ευτυχώς, η γυναίκα μου βλέπει.
Έλα.
-Εντάξει. -Προχωράμε.
Παρακαλώ.
Γιατί θέλεις να σταματήσεις τον γάμο;
Μπαμπά, πες κάτι.
Λοιπόν, παντρεύεστε υπό καθεστώς κοινής ιδιοκτησίας, σωστά;
Τι;
Δηλαδή, ό,τι είναι δικό μου, είναι και δικό σου.
Ναι. Και το αντίστροφο.
Σηκωθείτε.
Μην καθυστερείτε.
Στέλλα Μπαρτέκ, γεννηθείσα στο Μονακό, δέχεστε…
τον Κέβιν Λεπούτρ…
Κέβιν Λεπούτρ;
Καταλαβαίνω τη σύγχυση. Να σου εξηγήσω.
Ο πατέρας μου…
Έπρεπε να φύγει λόγω δικτατορίας.
Ήταν καταζητούμενος. Άλλαξε το όνομά του.
-Τόσο απλά. -Δεν είναι απλό.
Στέλλα, με αμφισβητείς;
Μετά από όσα έκανα για σένα; Για την οικογένειά σου;
Για τον πατέρα σου;
Στέλλα. Κοίτα.
Αγαπούλα…
Περιμένετε.
Δεσποινίς Μπαρτέκ…
δέχεστε τον κύριο Λεπούτρ ως σύζυγο;
Σκέψου μόνο τα σερβίς μου.
Ναι;
Όχι;
Όχι.
Στέλλα, όχι.
Μπαμπά;
Μην παντρευτείς.
Όχι αυτόν.
-Γιατί; -Θέλει μόνο τα λεφτά σου.
Πούλησε τη γη του στην Αργεντινή για να μας βοηθήσει. Σωστά;
-Ακριβώς. -Δεν πούλησε τίποτα.
Δεν χρειαζόταν.
Δεν καταλαβαίνω.
-Ούτε εμείς, μπαμπά. -Δεν καταλαβαίνουμε.
Δεν έγινε υπεξαίρεση.
Οι λογαριασμοί ήταν εντάξει.
Δεν έγιναν κατασχέσεις.
-Τι; -Μα, μπαμπά…
Ήμασταν στο σπίτι όταν η αστυνομία μου πήρε το αμάξι.
Ήταν στημένο.
-Όλα ήταν σκηνοθετημένα. -Από ποιον;
Από εμένα.
Μην τον παντρευτείς. Προσπάθησε να με εκβιάσει.
-Δεν σε αγάπησε ποτέ. -Στέλλα…
Είναι αλήθεια. Ορκίζομαι.
Δέχεστε αυτόν τον άντρα ως σύζυγο;
Στέλλα.
Όχι.
Εντάξει.
Ξέρετε, Φρανσίς…
Έχασα την κόρη σας, εσείς, όμως…
-Θα χάσετε τα παιδιά σας. -Σκουπίδι. Απατεώνα!
Τα λέμε!
Λυπάμαι.
Κι εγώ. Για το μέγεθος της κοροϊδίας σου.
-Γιατί το έκανες όλο αυτό; -Γιατί ήταν απόλυτη ανάγκη.
Είδατε πώς ζούσατε;
Εσύ νόμιζες πως ήσουν επαναστάτης. Ένας τεμπέλης ήσουν,
ανίκανος να μείνεις σε σχολή πάνω από δίμηνο.
Εσύ,
πετούσες λεφτά στις ηλίθιες ιδέες σου, και το χειρότερο…
εγώ σε άφηνα να το κάνεις.
Κι εσύ, αγάπη μου,
ένα παράσιτο, κακομαθημένο.
Όλο καπρίτσια που επέτρεπα.
Έτοιμη να παντρευτείς έναν ηλίθιο που εκπροσωπεί όλα όσα σιχαίνομαι.
Έτσι μας βλέπεις;
Όχι.
Όχι πια.
Δεν θέλω να σε ξαναδώ.
Ξέχασέ μας, μπαμπά.
ΕΝΝΕΑ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ
Έχει λιακάδα.
Ναι, έχει λιακάδα.
Μου φέρνει κι εμένα κατάθλιψη.
Από τα παιδιά.
Μαργκερίτ…
Πάλι ενοίκιο για το σπίτι.
Τι θα κάνεις σήμερα;
Έχω συνάντηση στην Αβινιόν. Από πότε σε ενδιαφέρει;
Σήμερα είναι σημαντική μέρα. Σκέφτηκα…
Εντάξει, Μαργκερίτ! Ετοίμασε τα ρούχα μου.
Πολύ καλά, κύριε.
Καλά τα καταφέραμε, πάντως.
Τόσο περιθώριο κέρδους δεν είναι σύνηθες.
Δεν χαίρεσαι;
Ναι. Χαίρομαι.
Γιατί βγήκες;
Έκανα λάθος.
Μπες ξανά στον κεντρικό. Πού πας;
Ξέρω έναν συντομότερο δρόμο. Όλα καλά.
Μην ανησυχείς.
Για 100 ζευγάρια δεν γίνεται.
Όχι. Πρέπει να πάρετε τουλάχιστον 200.
-Έλα να δεις ποιος φοράει Ρίμα! -Ένα λεπτό.
-Τι; -Μαλάκα, ο Κάνιε Γουέστ! Πώς το κατάφερες;
Είναι τρελό!
Δουλεύουμε σκληρά.
Τα λάτρεψαν. Γάλλοι, Αμερικάνοι.
-Ο Ζιλμπέρ Μοντανιέ είπε "Ουάου". -Μήπως είπε "Ουστ";
Καλό.
Ναι, κύριε Σολαρό.
-Αν πείτε 200, τότε το συζητάμε. -Γεια χαρά.
Όλα καλά;
-Θα το ήθελα, αλλά… -Όλα εντάξει;
Μετά θα θέλουν όλοι. Σταμάτα!
Δεν καπνίζουμε μέσα.
Έλα τώρα.
Δεν μπορώ. Εκατό ζευγάρια, δεν μπορώ.
Τι χάλι. Σας ζήτησα να συμμαζέψετε.
Θα πάνε στο δωμάτιό σου.
-Τι; -Φυσικά.
Περιμέναμε έναν μήνα για την αποθήκη.
Δεν μπορώ να είμαι παντού. Έχω τη δουλειά της κυρίας Ρενάρντ.
Έχεις καιρό που της βάζεις τις τελευταίες πινελιές.
Θέλει να την πηδήξει.
Όχι, όχι εσείς, κύριε Σολαρό.
Τι βλάκας.
-Ξεκινάμε με 200 ζευγάρια; -Δύο;
Τέλεια. Ξεκινάμε έτσι.
Μικρή παραγγελία, αλλά είναι μια καλή αρχή.
-Έφερα κέικ. -Εσύ το έφτιαξες;
-Θα σας τα στείλουμε στο Βέλγιο. -Είναι υπέροχο.
Θα σας στείλω τιμολόγιο. Και επιβεβαίωση.
Χάρηκα για τη συνεργασία.
Τέλεια. Σας φιλώ.
Όχι. Ευχαριστώ.
Αντίο.
-Πήρε 200. -Μπράβο.
Είδατε; Τι έφερες;
Φαίνεται χάλια. Πάμε.
Συγγνώμη. Νομίζω πως έχω χαθεί.
Κι εγώ το ίδιο νομίζω.
Στο πορτμπαγκάζ έχει λουλούδια.
Πήγαινε.
Τέλος πάντων, κάτι θα σκεφτούμε.
Πώς πάει το εστιατόριο;
Μόλις υπέγραψα το μισθωτήριο. Πάει πολύ καλά.
Όμως, δεν θα τρώτε τζάμπα.
Μια φουσκάλα…
Γεια σας, παιδιά.
Ήμουν στην περιοχή, κι έτσι…
Χρόνια πολλά, γλυκιά μου.
Ωραία το φτιάξατε το σπίτι.
Λοιπόν…
Αντίο.
Προσπάθησα να σας δώσω ένα μάθημα.
Αλλά πήρα κι εγώ ένα.
Μπαμπά!
Έρχεσαι; Φτιάξαμε ψωμί με λάδι.
Μπράβο!
ΤΑ ΚΑΚΟΜΑΘΗΜΕΝΑ
Γεια σου, Σόφι. Ο Ντιμίτρι είμαι.
Εντάξει, αυτή… Εδώ είναι.
Δεν πειράζει. Πλουσιόπαιδο.
Γεια σου, Ζακ.
Ο Πάτρικ είμαι.
Γεια.
Είδα στο Facebook πως είσαι στη Νότια Γαλλία.
Να βγούμε για ένα ποτό;
Τέλεια. Φανταστικά.
Θα σε δω εκεί. Εντάξει.