Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX SUNAR
Monaco,
eski adıyla Hercules Monoecus olarak bilinen bağımsız bir devlet.
Küçük balıkçı limanının çevresine kurulmuştur.
Yerel el sanatlarıyla ünlüdür.
Monaco'lular sahiciliğin ve sadeliğin değerlerini korumuştur.
Selam şekerler! Alışveriş günümüz devam ediyor.
Sıradaki durak Gucci!
Jean-Charles, Gucci dedim.
Şimdi geldik.
Monaco, bu göz alıcı manzara,
bu cemiyet ruhu,
basit zevklerin tadını çıkarmak için bir araya gelinen yer.
Zevkli anların birlikte yaşandığı…
Nerede o?
Beraberliklerin de.
Bunlar yerel geleneklere sahip çıkan gençler.
Sağlıklı, aktif yaşam tarzlarıyla
iş dünyalarını dengeliyorlar.
Beş avro eksik.
Beş avro mu? Siz taksiciler nasılsınız biliyor musun?
Bu yüzden. Sonra da şaşırıyorsunuz.
Gençler bütün gece çalıştıktan sonra
günün erken saatlerinde görülür.
Babamın yatı nerede? Yat?
Kapı kendi kendine açılıyor mu?
Büyük bir espresso,
taze guava suyu ve bir tutam zencefil istiyorum.
Monaco.
Kendini hiçbir şeyden mahrum bırakmadan yaşamaya çalışanların küçük, şık cenneti.
…sonunda ruhsatına kavuştu.
İşin başında da güzel bölgemizin en büyük girişimcilerinden biri,
Francis Bartek var.
Fotoğraf için bu tarafa bakın lütfen.
-Bay Bartek. -Bay Bartek. Sağ olun.
Bu akşam yüzünden gerginsin.
Doğum günü için neden gergin olayım?
Geçen sene Stella az kalsın ikram şirketinin elemanını boğuyordu.
Evet
ama beyaz temalı partide roze şampanya ikram etti aptal.
Kesinlikle. Öyle baktığında…
Ferruccio, kendi başına çocuk yetiştir, sonra konuşuruz.
Neyse ki sıyırdım ondan.
Çok haksızlık ediyorsun. Stella bir yılda çok değişti.
Olgunlaştı.
İstediğim şey kesinlikle bu değildi.
Korkunç. Hâlime bakın!
Böyle bir şeyi asla istemem!
Aptal kuaför!
Juan Carlos, aşkım!
Juan Carlos!
-Aşkım, korkunç! -Ne oldu aşkım?
Bak bana ne yaptı! Şeklim kaydı!
Şeklin mi kaydı? Güzelsin.
Yanaklarımı tombik gösteriyor. Çirkin!
Meditasyondayım.
-Bana iki dakika ver. -Affedersin aşkım.
Affedersin.
Siktir.
Bir dakika sakinleşmeliyim.
Sinir krizi geçireceğim.
Selam baba. Vaftiz baba. Konuşabilir miyiz?
Kısa olsun. Toplantıdayız.
Kısa olacak. Merak etme.
-Yüzyılın fikrini buldum. -Yine mi?
Niye çorapla bu?
-Ne bileyim? -Tamam.
Yeni ayakkabı almanın en kötü yanı ne?
-Mahveder seni. Baba? -Bilmiyorum.
Ayaklarını acıtması.
800 avroluk ayakkabıların ayağını acıtır.
İlk bir hafta ayakkabı alışana kadar ördek gibi yürürsün.
Topukların, ayak parmakların su toplar.
Kâbustur.
Çaresi bende.
Victor, rica etsem…
AYAĞINA GÖRE PABUÇ
Ayağına göre pabuç.
Açıklayayım. Biraz soyut.
Gördüğünüz gibi, ayakkabım yok.
Niye yok?
Çünkü benim ayakkabılarımı Victor giyiyor.
Alıştırmak için ayakkabılarımı bir hafta o giyecek.
Her şeyi düşündüm. Halı döşeli bir hangar tutuyoruz.
Elemanlar alıyoruz. Ayakkabıları bir hafta boyunca giyiyorlar.
Haydi. Göster. Yürü. Gördünüz mü?
Ayakkabıları alıştırıyor. Deriyi duyabiliyor musunuz?
Müşteri bir hafta sonra dönüyor. "Ayakkabılarım sizde mi?"
"Hayır!
Ayakkabıların yok. Şimdi terlik oldular."
Haydi bakalım! Bahamalar, mojito, caïpirinha…
-Enteresan. -Enteresan mı?
Heyecan verici! Bununla kalma!
Yeni iç çamaşırları da başta yanlarını acıtır.
Burayı mı? Evet, beni de. Aynen. Bunu geliştirebiliriz.
İç çamaşırlarını bir hafta başkası giyer…
"Sikine Göre Don." Şimdi aklıma geldi!
Bir de şey var, pencereyi ardına kadar açıyorsun,
paraları alıp dışarıya atıyorsun böyle.
Tutmaz o.
Ne teklif ettiğimi anlamıyorsun.
-Baba? -Söyleyecek sözün yok mu?
Haydi ama baba!
Sınırsız bir pazar!
Hepimizin ayakları var! Her ülkede!
Ayağı olmayan birini tanıyor musun? Hayır.
Düşüneceğim.
Bu arada bir iş vereceğim sana.
Bu belgeleri Avignon'a götür. Bay Noai'yi sor.
Oğlum olduğunu söyle. Seninle tanıştığına memnun olacak.
Şahsen vereceksin. Yapabilir misin?
-Emin değilim. Göster. -Tabii ki. Bak.
-Gördün mü? -Bir kez daha. Emin değilim.
Siktir, karmaşıkmış.
Anlamıyorsun.
Ayakkabıların Zuckerberg'i yerine Deliveroo kuryesi yaptın beni.
Dinle, Philippe.
Bu iş sana miras kalacak.
Bu türden şeyler yaparak işleri öğrenmeye başlamalısın.
Tamam.
Seni bu akşam kız kardeşinin doğum gününde görmeyi bekliyorum.
Tamam, baba.
Bay Philippe, artık çıkarabilir miyim?
Ayakkabı küçük. Ayağımı vurdu.
Sızlanmayı bırak. Ciddi ol biraz. Düzgün yürümedin.
Düzgün yürüseydin kabul ederlerdi.
-Lütfen ona para vermeyeceğini söyle. -Tabii ki vermeyeceğim.
Philippe'in fikirlerine ne kadar harcadığımızı hatırlatayım mı?
Klimalı iç çamaşırı. E-puro.
Onları şımarttığımı biliyorum. Daha sert olmalıyım.
Zamana ihtiyaçları var. Annelerini kaybettiler.
Francis, 15 yıl önce öldü o.
Bana dün gibi geliyor.
Sert olabilirim. Alexandre mesela.
Üniversitede bir saat daha devamsızlık yaparsan paran kesilir, dedim.
Alex…
-Virginie'nin dersi ne zaman bitiriyor? -Bilmem. Neden?
Ödevimin teslimi geldi. Ne aşamada olduğunu merak ettim.
Ödevlerini kızım yapıyor, sen de annesini beceriyorsun, öyle mi?
Her yere yetişemem ya.
Bunun için bir şaplağı hak ettin!
Ne işin var bu külüstürle?
Pantolonun kirlenecek.
-Monaco çok bozdu. -Al benden de o kadar.
Utanmadan yanıma park etmiş bir de.
Herifin hurdasını çizmemeye çalışalım.
"Ayağına Göre Pabuç"u beğendi mi?
Beğenmez olur mu? Bayıldı! "Vay be!" dedi.
Eğlenelim haydi!
Stella
Bilirsiniz, hep özlerim izlemeyi, Güney Amerika bozkırlarında doğan güneşi.
Gitarımı elime alıp Gaucho'larımla bütün gece şarkı söylemeyi.
Ama gözlerimi bu şampanya kadehine çevirip kendime
"La tierra de mi madre'mi terk ederken çok şeyden vazgeçtim" diyorum,
geriye bazı zevkler kalmış olsa da.
En önemlisi de hayatımda olman Stella.
-Ne güzel! -Kusura bakmayın. Duygulandım.
Çok yavaşlar. İnanamıyorum!
Stella
Neden çekip gittin öyle?
Greyfurt suyu gören oldu mu?
On dakika önce söyledim. Nerede kaldı?
Üzgünüm hanımefendi.
Yazayım mı? Karmaşık geldi galiba.
Hiçbir şey değişmemiş burada.
Matthias? Burada ne işin var?
Teyzem yardım etmemi istedi.
Seni gördüğüme sevindim.
Sana bütün gece hizmet etmek için.
Greyfurt suyunuz hanımefendi.
Teşekkür ederim.
Vitamini kaçmadan iç.
-Bu arada, doğum günün kutlu olsun. -Teşekkürler.
Aşkım?
Geldim. İzninle.
Tanıyor musun onu?
-Kim o adam? -Sadece bir garson.
Tamam. Şampanya servisine geçelim.
24.
Küçük Stella'mız bugün 24 yaşında. İnanabiliyor musun?
Doğduğu günü hatırlıyor musun?
Tabii ki hatırlıyorsun.
Çocukları yetiştirmeyi becerebilecek miyim, merak ediyorum.
Sen ne diyorsun?
Karşılık veriyor mu?
Ölü kocamla konuştuğumda
bana zam yaptığınızı söylüyorum, gülümsediğini görüyor gibi oluyorum.
Çok özlüyorum onu.
İsterseniz devreye girebilirim.
Devreye mi? Anlamadım.
Yeni eş lazım size.
Tipim değilsiniz ama seçim sizin.
Depresyonlu biri için çalışacağıma
zengin bir adamla evleneyim.
Depresyonlu değilim.
Marguerite, Philippe geldi mi?
-Gidip bakayım. -Lütfen.
Depresyonlu değilim.
Depresyonlu muyum?
Şampanya!
-Haydi, Carlito! -Tamam.
Ülkemde şampanyayı tirbuşonsuz nasıl açtığımızı göstereyim.
-Patlat şampanyayı! -Aşkım.
Çok güzelsin.
-Haydi, şampiyon! -Juan Carlos.
Lütfen, en önemli şey
hareketsiz durman.
Tamam mı? Hareketsiz.
Kılını kıpırdatmayacaksın.
-Heykel gibi. -Haydi, Juan Carlos!
-Haydi, Juan! -Patlat şampanyayı aşkım!
Stella, lütfen…
Affedersin.
Bu ne böyle?
Yıllanmış şampanya…
-Küçük beyinsiz. -Hareket etti mi?
-Evet, hareket etti! -Cidden, hareket etti.
Hareket ettin!
Hareketsiz dur dedik!
-Hareketsiz! Bok! Tamam mı? -Aşkım?
-Babam geldi. Onunla konuşalım mı? -Baba? Evet…
Parkinson'suz bir garson bulun. Döneceğim.
Dinliyorum.
Öncelikle, Francis…
-Francis diyebilir miyim sana? -Hayır.
-Baba. -Her neyse.
Söylüyorum.
Öncelikle,
bu parti için teşekkür etmek istedim.
Ben de senin gibiyim.
Stella için her şeyi yaparım.
L'amor de mi vida, la razón de mi corazon.
İspanyolcam yok.
Bildiğin gibi, Stella'yla ben birkaç aydır merak ediyorduk…
Temizlememin sakıncası var mı?
Babamın tüfeğiydi.
Evimizin yakınında dolaşan yırtıcıları defetmek için kullanırdı.
Ne diyordum? Stella'yla bir süredir birlikteyiz.
-Sana sormak istedim… -Evet?
…su mano.
Anlamadım.
-Stella'yla evlenmek istiyorum. -Hepsi bu mu?
-Evet. -Hepsi bu.
Bir şey sorabilir miyim?
Lütfen.
İşin var mı?
Şu an için yok.
Arjantin'de ekonomik kriz olduğunu biliyor musun bilmiyorum.
Gelecekle ilgili planların?
Golf çalışmanı, mahzenimi tüketmeni saymazsak?
İlk planım Hint Okyanusu'nda
birkaç ay sürecek küçük bir yolculuk.
Balayımız olarak.
-İyi fikir. -Evet!
Hangi parayla?
-Que dice? -Hangi parayla?
Önemli değil.
Arjantin'deki ekonomik kriz yüzünden…
Bu kriz gerçekten de…
-Korkunç. -Biliyorum, çok zor.
Ailemin tüm serveti Buenos Aires'te kaldı.
-Ama bu arada… -Her hâlükârda, şirketteki payımı
ve annemin bana bıraktığı parayı kullanamaz mıyım?
Ciddi olalım. Bununla cidden evlenmeyeceksin ya?
Ben buradayım!
Çalışmanın ne demek olduğunu bilmeyen bir adam.
O senin tanımın.
-Aileni göremeyecek kadar çalışmak. -Dinle kızım.
Açık konuşacağım. Bu evliliğe karşıyım.
Evlilik, nada! Claro?
Anlamıyorsun babişko.
Neyi?
Senden izin isteyen olmadı.
Tamam, haydi. Gidelim.
Hayır, Stella! Buraya gel!
Stella!
Millet! Herkes dinlesin lütfen!
Müziği kesin.
Sessiz olun!
Juan Carlos'la önemli bir duyurumuz var.
Evleniyoruz!
Tebrikler!
Müzik!
Müzik lütfen!
-Evet, Ferruccio? -Korktuğum gibi. Gitmedi.
Neden bahsediyorsun?
Philippe, Avignon'a gitmedi. Yerine başkasını yolladı.
Ne?
Bir saat önce sosyal medyada paylaştığı bir video gönderiyorum sana.
Hey, bak!
Monaco'da böyle içeriz biz.
Nerede bu?
İbiza'ya gitmek için özel bir jet kiraladı.
O yüzden bu akşam beklemeyin onu.
Helikopterde siklerimizi pervane gibi sallayalım.
Pekâlâ, Ferruccio.
-Francis! -Bayım!
Çok sıkıntılı bir beyefendi sizinle görüşmek istiyor.
Francis!
Guillaume, ne oldu?
Nerede o oğlun?
-Philippe mi? -Yok, Alexandre.
Okulu asması neyse de başka ne yapıyor biliyor musun?
-Hayır! -Karımı beceriyor!
-Ne? -Hata bende.
Başka her yerden atılınca sana kıyak olsun diye
onu üniversiteme kabul etmiştim!
-Spor salonunun tadilatını ben ödemiştim. -Nerede o?
-Suratını dağıtacağım! -Sakin ol.
Haydi! Herkes soyunup havuza dalsın!
-Küçük bok! -Bay Rombi. Ziyaretiniz ne hoş.
Karımla yatıyorsun!
-Saçmaladığını söyle. -Dur, Alex.
-Siktir! Babam! -Virginie?
-Clara? -Siktir!
Sen… Kızlarımla yatıyor! Geberteceğim seni!
Yapma, Guillaume!
Alexandre!
Yakalayamayacaksın beni!
Efendim?
Efendim, iyi misiniz?
Baba.
Baba?
Çok korkuttun bizi!
Ne oldu?
Baban kalp krizi geçirdi. Ama şimdi iyi.
-Pıhtıyı çözdük. -Harika.
-Nasıl? -Nitrogliserinle.
-Vay canına, bomba yapılıyor onunla. -Ne?
Dövüş Kulübü'nde gördüm. Sabunu al, damıt, al sana bomba.
Harika. Teşekkürler, IMDb.
Dövüşen salakları anlatıyor. Konusu mükemmel.
Konusu bundan çok daha derin.
Öyle mi?
-Boşluktan daha derin bir şey yok. -Kendini mi anlatıyorsun?
Aptallık için ilacınız var mı? Kardeşim her şeyi yutar zaten.
Gerek yok ama elinizde varsa, kardeşim yaşlı kadın becermeye bayılır.
-Gerontoloji bölümünüz var mı? -Saçmalıyorsunuz!
Dedi, hastaneye 12 santim topukluyla gelen kız.
-14. -Elimizden geldiğince yükseliyoruz.
Siktir git!
Şiddet içeren sözcükler zayıfların silahlarıdır.
Eksik olma Gandhi.
-Öğlen ikide kalkıp hayat dersi veriyor. -Doğru. En son ne zaman kahvaltı ettin?
Senin yedi öğününden hangisi bu?
-Ortadaki. -Belden aşağı vurma.
-Durun! -Şişman olması onun suçu değil.
Ne zamandır şişmanım?
"Şişman" hakaret değil.
-"Beyinsiz" de değil. -Değil. Gözlem.
Katlanamıyorum size!
-Kesin. -Dön biraz, disko topu. Işık da var.
Lütfen.
-Gömleğinde kusmuk var. -Benim değil.
-Çocuklar! -Ne?
Babanızın dinlenmeye ihtiyacı var.
Evet, pardon.
Gidiyoruz baba.
-Dayan babacığım. -Çekil önümden.
-Ne? -Leş gibi alkol kokuyorsun.
-Sen de yaşlı kadın. -İkiniz de beyinsizsiniz.
Peki.
Ben de çıkayım.
Teşekkürler. Kusura bakmayın.
Onlarla gurur duyar mıydı sence?
Kim?
Kim olacak?
İKİ AY SONRA
Baba!
-Baba! -Baba? Nerede bu?
Film izleyerek rahatlıyordum. Ne 4G kaldı, ne kablosuz. Hiçbir şey yok!
Altı banka kartım da bloke.
Babamın ofisini aradım, polis açtı.
-Baba! -Baba!
-Bağırma! -Babam nerede?
-Bilmiyorum. -Bil bakalım ne oldu?
-Banka kartların mı bloke? -Ya cebin?
-Nereden bildiniz? -Bizim de.
-Baba! -Baba!
Bu da ne?
Haydi!
-Kim için bu? -Bekle.
Polis!
-Açın kapıyı! -Aptal mısın nesin?
-Arama iznimiz var! -Siktir!
-Nasıl ya? -Babam nerede?
Açın!
Ne yapıyoruz?
Çocuklar!
Bu taraftan!
Arkadan çıkacağız.
-Haydi! -Silahı var!
Kahretsin!
Ne? Hangi bölümdesiniz?
Ne yapıyorlar ona?
-El koyuyorlar. -Ne?
Haydi.
Gitti bebeğim!
Dur!
İn!
-Baba? -Delirmiş.
Haydi, in. Binin çocuklar.
-Buna mı? -Binin!
-Hayır, hayır! -Çabuk! Binin!
-Binin! Haydi! -Kahretsin.
-Kapıyı kapat! -İğrenç!
Gazla!
Mükemmel.
Teşekkür ederim.
Baba, açıkla yoksa fıttıracağım!
Ben de bilmek istiyorum yoksa ben de fıttıracağım!
Sakin olun! Şirkette sorunlar var.
Nasıl yani?
Dolandırıcılık masası defterlerimizi inceledi.
-Zimmete geçirilen fonlar varmış. -Ne fonu?
-Fon derken? -Zimmet şey demek…
-Dolandırıcılık. -Fonların zimmete geçirilmesi.
Siktir, Vikipedi'ye mi yazıyorsun?
Görünüşe göre para birkaç kamu piyasasında zimmete geçirilmiş.
Kasıtlı hileli manevra Ceza Kanunu'nun E314-1 maddesi uyarınca cezalandırılır.
-Anlamadım. -Tüm hesaplar donduruldu.
-Beş parasızız. Bizi içeri tıkacaklar. -Ne?
-Tanrım. -Hapse mi?
Seni hapse tıkamazlar.
Hepimizi tıkacaklar!
-Ben hiçbir şey yapmadım. -Ben de yapmadım.
Ben de yapmadım.
Kimse yapmadı. Kim yaptı?
Emin değilim
ama Ferruccio dün ortadan kayboldu.
Kardeşin gibi olduğunu sanıyordum.
-Kahretsin! -Baba, nereye gidiyoruz?
Saklanmaya. Çok uzaklara.
-Ama nereye? -Marsilya'ya.
-Marsilya mı? -Marsilya mı?
Kafayı yemişsin sen. Marsilya mı?
-Marsilya! -Panik oluyorum!
-Burnundan nefes al. -Panik oluyorum!
Gerçek olamaz bu!
Düğünüm ne olacak? Juan Carlos'a ne diyeceğim?
Hiçbir şey söyleme.
Şu andan itibaren kimseyle konuşmak yok.
Akraba ya da arkadaş.
Polis bizi bulmadan bu meseleyi çözmeliyim.
-Nefes al. -Cep telefonlarınız.
-Niye ki? -İzini sürebilirler! Kapalıyken bile.
Bir belgeselde görmüştüm. SIM kartı ve pili çıkarmalısın.
-Baba! -Telefonları attı!
-Haydi, Stella. -Ne?
Stella! Tüm cep telefonlarını, dedim!
Durgunum ve dinginim.
Siktir. Marsilya.
Defolun!
Kes sesini amcık! Toz ol!
Geliyor musunuz?
Neredeyiz?
Burası babamın evi. Çocukluğum burada geçti.
Tamam. Panik olan bir tek ben miyim?
Beni bekleyin!
Burada bekleyin. Şalteri bulmam lazım.
Hepsi bir rüya. Uyanacağım.
Siktir!
Ağzına sıçayım. Bok gibi bir yer.
Daha kötüsü olamazdı.
Yok, olabilirdi.
Oldu mu?
Evet.
Bir kat boyayla yeni gibi olur.
Gelin, size evi gezdireyim.
Yanmıyor.
Bu da.
Yatak odaları üst katta.
Dikkat et.
Neye dikkat edeyim?
Sanırım burada bir yatak odası var.
Bu ampul sağlam! Yatak odası burası.
Şanslıyız! Döşekler var.
Ne şanslıyız! Çok iyi haber.
-Karnım aç. -Benim de.
Suşi söyleyelim!
Evet, suşi!
Güzel!
Paranız var mı?
Bunun sırrı, ekmeği ıslatmak.
Bunu şantiyelerde babamdan öğrendim.
Sabahları yersin, bütün gün tok tutar.
Yemem bunu. Çok yağlı.
O kadar yağlı değil aslında.
Açlıktan ölmeyi mi tercih edersin?
-Ölüsü seksi görünecek. -Tamam, çocuklar.
Şu andan itibaren iyi geçinmeliyiz.
Nereden para bulacağımızı düşünmeye başlamalıyız.
Mesele hep para. Bir kez olsun onsuz yaşamayı denesek?
Kapitalizmin kölesi olarak
sistem tarafından sömürülmekten bıkmadınız mı?
Hayır.
-Ne yapacağız baba? -Daha önce hiç yapmadığınız bir şeyi.
Düşünmek mi?
Diyet yapmak.
Hayır.
Çalışmak.
Ne?
Günaydın! Kalkın bakalım.
Saat kaç?
Sabahın altısı.
Sabahın altısı mı? Deli misin? Bana sekiz saat uyku lazım.
Şanslısın, uyuyabildin. Ben gözümü kırpmadım.
Bir örümcek bütün gece bana baktı.
Bu akşama eve yiyecek bir şeyler getirmenizi bekliyorum.
Sen ne yapacaksın?
Peşimde polis varken evden çıkamam. Çok riskli.
Sizi hayatım boyunca besledim. Şimdi sıra sizde.
Haydi, işe!
Kalkın! İşe gideceksiniz.
Haydi, işe!
Babamın erteleme tuşuna kaç kez basabilirsin?
İki saat daha uyuyacağım.
Ne dedim size? Haydi!
Kalkın bakalım!
Haydi, işe!
Bekleyemez miydin?
Hayır.
Yağlı ekmek yedim. Elimde değil.
Bu çok iğrenç.
Çocuklar, biraz ekmek kalmış!
-Kapı! -Kapı yok!
Tuvalet kâğıdı da yok!
Baretini giy ahmak!
Lucien, gel, yemeğini ye!
Nasıl gidiyor beyler?
Öğlen arası mı?
İyi görünüyor. Tadına bakabilir miyim?
Teşekkürler.
Ne istiyorsun?
-Hiç. İş. -Ustabaşına git o zaman.
Vay, kekin var!
Tamam.
Mesele yok.
-Ustabaşı orada mı? -Evet.
Aşkım.
Nasılsın? Bugün görüşüyoruz, değil mi?
Aslında bu yüzden arıyorum. Gelemeyeceğim.
Ama ikram şirketini seçmeliyiz.
Biliyorum ama bir süre oralarda olamayacağım.
-Telefonumu geri alabilir miyim? -Neredesin?
Şeydeyim…
-Marakeş'teyim. Pazar yerinde. -Marakeş mi?
Marakeş'te mi?
Babam kolumuzdan tuttuğu gibi getirdi.
-Bize bir konuk evi göstermek için. -Lütfen. Çok oldu.
Sus!
-Hoş bir sürpriz yapıp buraya getirdi. -Uzattınız!
-Anlıyor musun? -Ne güzel hayatın var.
Tahmin bile edemezsin. Daha güzel olamazdı.
Alo?
Çalışmıyor. Neden çalışmıyor?
-Nasıl? -Ses gelmiyor.
Marakeş…
Ne güzel.
-Şarjı… -Bitirmişsiniz!
Şarjı değil, dakikalarımı bitirdiniz!
İnanamıyorum!
Pierre?
Siktir!
Ödümü patlattın! Neredeydin dostum?
Sürekli aradık!
-Sabahlamış gibi kokuyorsun! -Hayır.
Dur! Beni dinle.
Planladığımızdan daha erken başlatmalıyız projeyi.
Tabii ama hangisini?
-Ayağına Göre Pabuç'u. -Evet.
-Ejderin öpücüğü! -Yok artık! Siktir!
Düşündüm de, Amerikalılara geçilemeyiz. Hemen harekete geçmeliyiz.
-Evet. -Şey istiyorum…
Senden avans almalıyım.
-Ben nereden alacağım? -Babandan iste.
Babam böyle aptalca bir fikri asla finanse etmez.
Doğru ya.
Yani tüm çalışma seansları falan…
Eğlence için bahaneydi!
Haydi ama Philou!
İkimiz de saçmalık olduğunu biliyoruz. Aile şirketlerimizde işe gireceğiz.
Haklısın. Biraz daha yukarıyı hedeflediğim için kusura bakma.
Git, küçük topunu küçük deliğine sok.
Benden de sana. Görürsün. Bu hayatta bir şeyler başaracağım.
Gipsy Kings gömlekleri giymeye devam et.
Sersem!
Hiç mi? Bozukluk bile mi yok?
Umarım kız kardeşiniz daha iyisini başarmıştır.
Kim gelmiş olabilir?
Nedir bunlar?
Giyecek hiçbir şeyim yok burada.
Parayı nereden buldun?
-Bittim. -Parayı nereden buldun?
Saat sattım…
Duyamadım.
Philippe'in saatini sattım.
Anlamadım…
Saatimi mi satmış? Breitling'imi?
-Öldüreceğim onu! -Hayır, Philippe!
Önceliklerim olduğu için üzgünüm. Şu an saati bilmek öncelik değil.
Hayır! Sakin ol! Derin nefesler al.
Yiyecek aldın, değil mi?
Siktir, hayır!
Kalanıyla yiyecek alacağım.
Son avromu taksiciye verdim.
-Üzgünüm, panikledim. -Siktir. Ver şunu!
Fıttırmak ne demek, görmek ister misin? Göstereyim!
Fıttırmak böyle olur! Bunu yiyeceğiz!
Yapma!
-Ver şunları! -Yeter bu kadar!
-Sana inanamıyorum! -Bırak!
Tarifi henüz bitirmedim!
Bunun sırrı, iyice ıslatmak!
-Yeter bu kadar! -İyice ıslatmak!
-Leziz! -Kimse var mı?
Bay Bartek?
Marguerite?
-Prensesim benim… -Marguerite!
Burada ne arıyorsun?
Stella aradı.
Çarşaf ve havlu getirdim.
-Kıyafet de. -Çok düşüncelisin ama…
Tatlım, durum anlattığından da kötü.
-Matthias, hemen işe koyulalım. -Hayatta olmaz.
Sizi bu sefaletin içinde bırakamayız.
Çocuklar yapar. Hiçbir şeyi temizlemeyin.
-Çok komiksiniz. -Yarın iş bulacaklar.
İş mi? Onlardan bunu istemeyin.
Baş edemezler.
Sizi kefaletle çıkarırım. Birikim hesabımda biraz para var.
-Çok iyisin. Teşekkür ederim. -Teşekkür ederim.
Birikim hesabı ne?
Böyle olmaz!
Hayır, teşekkürler. Gerçekten…
Gerçekten.
-Geldiğin için sağ ol. -Ben gideyim.
-Evet. -Ben çıkıyorum çocuklar.
Güçlü olun.
İlgini çekerse, iş yerinde garsona ihtiyaçları var.
Stella garson mu olacak? Şaka.
Adresi burada. Bulaşık yıkamayı öğrenmek istersen.
Üstümdeki tüm para bu.
Hiç değilse bunu alın.
-Söz konusu bile olamaz. -Bir süre idare eder.
Kabul edemem.
Stella ne dedi bilmiyorum ama bunu kimseye söyleme.
Tamam mı? Haydi.
Emin ol, her şey yolunda. Teşekkürler.
ŞEHİRLER ARASI OTOBÜS DURAĞI
Merhaba.
Bayım, merhaba!
İş mi arıyorsunuz?
Evet, aynen.
Yani çok da saf değilim.
Buraya yeni geldim sonuçta.
Durumun farkındayım, işletecek bir şirketim olmayacak hemen.
Bu nedenle şöyle bir pozisyonla yetinebilirim…
-Üst düzey yöneticilik. -Diplomanız var mı?
Yok. Benim diplomam yok.
Kendi kendimi yetiştirdim.
Cabrel'ın gitar öğrenmesi gibi. Ben de işletmecilikte öyleyim.
Tamam, anlamaya başlıyorum.
Maaş beklentiniz nedir?
Beklentim yok. Çünkü şöyle değilim…
Onurlu bir yaşam sürmem için herkes gibi 10,000, 15,000 avro yeterli gelir.
10,000, 15,000. Not ettim.
Babamın dediği gibi, en alttan başlamaktan korkmamalıyım.
-Evet. Onurluca bir yaklaşım. -Teşekkürler. Sizinki de.
Tamam, sanırım…
Hayır, pardon. Bu çok önemli!
Sadece ayrıntı ama ısrar etmeliyim.
Şirket arabası.
V8 olmalı. Diğerleri iyi kaçmıyor.
Başka ne vardı? Evet, şey…
Ödemeyi elden almam gerek.
-Elden mi? -Evet.
Yaklaşın.
Polisle başım belada da.
Ciddi değil. Verandanın altında ceset yok.
-Tamam. -Tamam mı?
Evet, özetle…
-Hiç tecrübeniz yok. -Hayır, yok.
Diplomanız yok.
Hem de hiç.
Yönetici pozisyonu arıyorsunuz.
-Üst düzey. -Üst düzey.
10,000 veya 15,000 avro maaşı her ay elden istiyorsunuz.
Hepsi bu sanırım.
Haydi! Enter!
Bakalım kaç iş çıkacak…
Evet?
Sıfır.
"Üst düzey"i kaldırın.
Maaştan en az bir sıfır çıkarmalısınız.
O zaman bir şey bulabilirim.
-Şirket arabası var mı? -Evet. Hayal kırıklığına uğramayacaksınız.
Haberler iyi. Patron seni denemeyi kabul etti.
Öğlenleri çok kalabalık oluyor. Sana işi göstereyim.
Nasıl servis açılacağını.
Maaş ne kadar?
Elden 1,200 avro. Bahşişleri de kırışıyoruz.
-Tamam. Haftada mı? -Hayır, günde!
Mutfağı gezdireyim.
Günde mi?
O hâlde neden bu kadar sızlandıklarını anlayamıyorum.
Merhaba.
Binebilir miyim?
-Hop! Nasılsın? Gezdireyim mi? -Harika. Teşekkürler.
Haydi ama!
Bir sürü müşterim var. Çok da tın!
Kendini ne sanıyor o şapkalı? Bayım?
Unutma, müşteri her zaman haklıdır.
Emrederler, itaat edersin ve en önemlisi, çeneni kapalı tutarsın.
Tıpkı önceki gibi ama tam tersi.
Ayak uydurabilecek misin?
-Yaparım. -Arkadaşlar, bu, Stella.
-Bizimle çalışacak. -Merhaba.
Merhaba.
Sana güveniyorum. İyi bir iş çıkaracaksın.
Teyzeme karşı kefil oldum sana.
Bu işe çok ihtiyacım var. Tamam mı?
Merak etme.
Şunun şurasında servis açmaktan bahsediyoruz.
O kadar da zor değil.
Dolabın 11 numara. Üstünü değiş.
Çabuk ol. Balık temizleyeceğiz.
Bulaşıklar da yıkanacak!
Moralini yükseltmek için getirdim bunları.
Çok iyisin.
Ama onlara yaşattıklarımdan sonra boğazımdan geçmez.
Anlıyorum.
Hayır.
-Tadına bakabilirsin. -Hayır, hayır demek.
Vicdan yaptım ama iyi geldi.
Daha kötü de olabilirdi, değil mi?
Getir.
Daha soğuk olabilirdi.
Gerçekten iş arıyorlar mı?
Evet.
Bunu görmek için neler vermezdim.
Sırf bunun için bile değerdi.
Burada çok sıkılmayacak mısın?
Evde tadilat yapacağım. Ne zamandır aklımdaydı.
-İşçi gönderirim sana. -Hayır.
Kendim yapacağım.
İnşaatçıyım.
Bunu çocukların için yaptığından emin misin?
Haydi.
-Sesi duydun mu? -Hayır.
Evde biri var.
-Kim o? -Sus.
Git buradan!
Seni burada görmemeli. Kaybol!
Merhaba baba.
Kalkıp iş aramaya çıkmadın mı?
Istakoz mu o?
Evet.
Bu sabah tuttum.
Denizden.
Istakoz mu tuttun?
Evet.
Görüyorsun ya baba, doğa…
…besliyor.
Bizi besliyor.
Bu…
…güzel…
Beni şey yapıyor…
Çok güçlü yapıyor…
Bu deneyim çok şey öğretecek bize.
Istakoz…
Bir pane balık, bir biftek tartar…
Masa yediye. Salatayla.
-Ne? -Masa yediye.
Tamam.
-Pardon. Sizin mi? -Hayır.
-Sizin mi? -Hayır.
Pekâlâ, krutonlu salata ve üstünde yeşillik olan balık kimin?
-Benim! -Buradayım!
Buldum, buyurun.
-Tuz nerede kaldı? -İlk günü olmalı.
-Bizimkiler nerede? -Tabii ya!
-Kafeinsiz bir kahve. -Buyurun.
Bakar mısınız?
-Tuz gerekmiyor. -Bu ne cüret!
-Su sürahisi! -Teşekkürler.
-Karabiber? -Geldim!
Hanımefendi, menü lütfen!
-Biri siparişimizi alabilir mi? -Bekliyoruz!
15 dakika oldu!
Bir yeri kırıldı!
Pardon! Kahretsin!
Ne yapacağımı bilmiyorum! Panikliyorum!
Fena bir başlangıç değil. Şöyle yapalım…
Bu para akşam yemeği için.
Bu para da evin tadilatı için.
-Alex dönmedi mi? -Hayır.
Daha doğrusu, hiç gitmedi.
-Çalışmadı mı? -Hayır.
Hakkını yemeyeyim. Kendine hamak yaptı.
Nasıl gidiyor?
-Çok yorulmadın umarım? -Ne oluyor ya?
-Ne? -Haydi. Yemek hazır.
Çok açım!
Pedal bastım.
Teşekkür ederim.
-Al. -Afiyet olsun.
-Ya ben? -Para yoksa makarna da yok.
-Ne? -Para yoksa makarna da yok.
Ne yaptığınızı anladım.
Beni sömürmelerine izin vermiyorum diye yemek yemeyeyim mi?
Aynen öyle.
Üzgünüm koca oğlan.
Bizi besleyen kişiler verir kararları.
Pekâlâ.
Bravo.
-Boktan yemeğiniz umurumda değil. -Nereye gidiyorsun?
-Kökleri kemirmeye mi? -Evet.
-Evet, çünkü orada meşe palamudu var. -Yapma ya!
Yaban meyveleri var. Elmalar var.
Gördüğünüz gibi, doğa,
sizin aksinize, bencillik yapmıyor.
Doğa cömert.
Istakoz bile var.
Değil mi baba?
Size afiyet olsun.
İyi misin Alexandre?
Görüyor musun? Ne güzel.
Doğanın verdiklerini ona geri veriyor.
Taksi!
-Taksi. -Tamam. Buradayım.
Geliyorum.
-Ne yapıyorsun? -Ne olmuş yani?
Dalga mı geçiyorsun? Kes şunu!
"Kes şunu!"
Yapma be!
-Ciddi misin? -Haydi, kaybol!
Yarışmak mı istiyorsun? İzle!
-Haydi! -Seni koca, yorgun piç!
Kim yorgunmuş göreceğiz!
Evet?
-Ne tatlısınız! -Nerede kaldın? Kayboldun!
-Gidelim mi? -Son düzlük!
İşte böyle!
İşte!
Açlıktan öldüm. Istakoz avına çıkamaz mıyız?
Daha iyi bir fikrim var. Evin tadilatına yardım et, payını hak et.
Gel, göstereyim.
Al. Eldiven giy.
Kireç aşındırıcıdır.
İzle beni.
Malayı alıyorsun.
Karıştırıyorsun.
Buyurun. Afiyet olsun.
-Hanımefendi? -Evet?
Hemen getiriyorum.
Evet, bayım?
Ne bu?
Biftek ve patates kızartması.
Biftek ve patates kızartması söyledim.
Yanında da taze fasulye.
Taze fasulye. Zor değil. Uzun, ince ve yeşildirler.
-Görebiliyor musun? -Hayır, göremiyorum.
Aynen.
Siparişi tam olarak alabiliyor musun?
O küçük kafanla bunu yapman mümkün mü?
Üzgünüm, tamam mı?
-Gidip… -Üzgün olman kimin umurunda?
Becerikli olmanı bekliyoruz.
-Zor değil. -Bak,
içeriye söylemiştim. Şikâyetini mutfaktakilere söyle.
Sesinin tonuna dikkat et.
Sen dikkat et! Bana bok gibi davranıyorsun!
Kim olduğunu sanıyor bu?
Senin gibi pisliklere hizmet etmekten bıkmış bir kız.
Hödük gibi giyinmekten bıkmış biri!
Bu arada, işini yap.
Ne? Haklıyım, değil mi?
Cidden, ne pislik adam!
Ne yapıyorsun?
-Öğle servisi bitmedi. -Benim için bitti.
Benimle nasıl konuştuğunu duydun mu?
-Hizmetçisi değilim onun! -Hayır, sen prensessin.
Saygı beklemek beni prenses mi yapar?
Eskiden öyle konuşuyordun.
Acıtıyor, değil mi?
Biliyorum. Değil mi arkadaşlar?
Kendini bizden üstün sananların bize bok gibi davranması hiç hoş değil.
Bu da diğer taraf.
Bizim seviyemize indin. Hayatı öğrendiğin seviyeye.
Uyan! Aç gözlerini!
Burada beş kuruş parasız olarak prenses gibi yaşaman zor olacak.
Taze fasulye istiyor.
-Taze fasulye. -Tamam.
Buyur.
Tamam. Al.
Teşekkürler.
Stella, geri gel.
Katılıyoruz, adam pisliğin teki.
Evet, gerçekten.
Pisliklere ne yapıyorduk?
Hediye.
Bence hâlâ biraz garnitür lazım.
Bir hediye daha.
Biraz daha isterse fazlası var bende.
Göster onlara Stella!
-Afiyet olsun. -İşte böyle!
Bu evi neden satmadın?
-Manevi değeri var. -Manevi tarafın var mıydı senin?
-Karıştır. Sertleşecek. -Tamam, karıştırıyorum.
Çok hızlı gitme. Kendini sakatlayacaksın.
100 avrosuna bahse varım, sen daha kalkamadan kayboluruz.
Haydi, gazla!
Kim sofrayı kaldıracak? Kim bulaşıkları yıkayacak?
Bana bakma. Ben yapmam.
Bütün gün pedal bastım.
Bugün 90 kişiye servis yapmak zorunda kaldım.
Hiç şansın yok Alex, sıra sende.
-Ne? -Bulaşıkları sen yıka.
Babam bütün gün çalıştırdı beni. Bittim.
Sızlanmayı bırak. Sıkıcı oluyor.
-Senin yaşındayken… -"Senin yaşındayken" mi?
Senin yaşındayken günde 25 saat çalışırdım.
Fransa'nın parası frank'tı.
Yağlı ekmekle beslenirdim!
Sofrayı ben toplamam!
Bir yolunu bulun. Yatıyorum.
Sonra gidip kusarsın. Şimdi ortalığı toplayalım.
Ne? Kendini kusturuyor musun?
Kabul, eskiden kusturuyordum. Uzun zamandır yapmadım.
Ne zamandı bu?
Neden konuşuyoruz bunu?
Önemli değil. Geçmişte kaldı.
Ben ciddiyim! Ne zamandı?
Pardon. Şimdi mi ilgini çekti?
-Evet. -Kusura bakma.
Fark etmedim.
Pekâlâ.
Hatta bir yıl boyunca anoreksi hastasıydım. On kilo verdim.
-Belli oluyordu. -Bana söylemedin.
Sekreterinden randevu almam gerekiyordu.
Bizim aradığımızı anlamayıp açarsa tabii.
Konuşun benimle! Hep yanınızdaydım.
Hiçbir şeyde yanımızda olmadın.
-Oldum! -Hep yanımızda mıydın?
Geceyi nezarethanede geçirdiğimde?
-Geceyi nezarethanede mi geçirdin? -Biraz ot içmiştim.
Konu bu değil.
Orada değildin. Hiçbir zaman olmadın.
Philippe gelip aldı beni.
Ne oldu size böyle akşam akşam?
Philippe?
Bir şey söyle!
Ne söyleyeyim baba?
Haklılar. Gerçekten. Hiç yanımızda olmadın.
Peritonit geçirdiğimde yanımda mıydın? İki hafta hastanede yattım.
Acı çekiyordum, korkuyordum. Orada değildin.
Tokyo'daydın. Kim bilir ne için?
Çalışıyordum! Her gün aradım. İyi olduğunu söylediler.
Uçağa atlayıp şey yapamazdım ya…
Tabii ki hayır.
Annem olsa yapardı.
Bu gece yargılanıyorum. Her şey benim suçum.
Seni kusturdum.
Seni uyuşturucuya alıştırdım.
Sorunlarınızın sorumlusuyum.
Böyle istiyorsanız tabii, devam edin.
Kaldırabilirim bunu.
Haydi!
Peritonit benim yüzümden.
Küresel ısınma benim yüzümden.
Dünyadaki açlığa değinmiyorum bile.
Sus!
Afiyet olsun.
Ne istiyor? Kim bu?
Müşterilerimi çalmaya son vermeni istiyorum.
-Müşterilerini çalmak mı? -Evet.
Uber mi sanıyor bunu bu? Kızmış bir de.
Son ver. Bitti.
Yoksa ne yaparsın?
Kilo sınırını aştığın tuk-tuk'unu al
ve çek git buradan.
Aman ne komik.
-Kafandaki ananas gibi. -Bana mı dedin?
Bu ananas seni ne yapar biliyor musun?
Çok acayip yapar!
-Gerçekten mi? -Siktir!
Air Max'lerim. Bu yaptığın hiç hoş değil.
-Hem de Parra. -Evet…
Nereden almıştın?
-Aracı bir siteden. -Marsilya Spor Ayakkabı Satışı mı?
-Öyle. Biliyor musun? -Evet, biliyorum.
-800 avro mu ödedin? -Evet, 800.
Ayakkabıları benden satın alan bitik bu.
400 avroya alabilirdin.
Laf olsun diye 800 yazmıştım.
Bana lazım olan ayakkabı oydu.
Ne demek istiyorsun?
O sayede Air Max'in serisini tamamladım.
Şimdi satacak olsam rahatlıkla 35,000, 40,000 avro ederler.
40,000 mi? Ve tuk-tuk sürüyorsun.
-Aptal. -Tamam, o şekilde söyleyince…
Hayır ama şu dönemde…
-Her neyse. -Bekle…
-Hepsi var mı gerçekten? -Evet.
-Vardı. Bunlar mahvoldu. -Evet, haklısın.
Şöyle halledeyim.
İyi oldu, sağ ol.
-Diğerini de. -Siktir, hâlâ biraz var.
Pekâlâ…
Çalışmaz tabii. Tıkanmış.
Şimdi dene.
Yandı.
-Musluğu aç. -Tamam.
-Evet? -Ilık gibi.
-Isınıyor. Tamam. -Isındı mı?
Sıhhi tesisattan anlıyor musun?
Lisede proje yapmıştık.
Proje mi? Ne projesi?
-Hiç. Proje işte. -Dahası var.
-Anlat bakalım. -Peki.
Birkaç arkadaşla
tuvaletin giderini
müdürün duşuna yönlendirmiştik.
Müthiş bir işti.
İki ay tesisatçılık dersleri çalıştım.
Kaynakta uzmanlaştım. İnanabiliyor musun?
300 metre boruyu birleştirmem gerekti.
Etkileneyim mi, yıkılayım mı bilemiyorum.
Bir kez olsun etkilensen?
Dünkü bok.
O büyük caminin adı ne?
Ciddi misin? Notre-Dame de la Garde o.
-Parra'ları nasıl aldın? -Nike'ta çalışan bir arkadaşım vardı.
Özel serilerin falan bir çiftini kenara ayırırdı.
Satardım, kârı kırışırdık.
Bisiklet taksi ilk 20 dakika iyi ama hayatım boyunca yapmam.
Boktan.
-Benim de aklımda bir iş var. -Öyle mi?
-Ne? -Sana söyleyemem ama…
Başladıysan devamını getir!
Tamam…
En büyük sorunun nedir?
En büyük sorunum mu? Bir başlarsam… Kısa özet olur mu?
Mahallede bir kız, doğum yaptı.
Herkese çocuğun benden olduğunu söylüyor.
Annemin adına yemin ederim, kıza elimi sürmedim.
-Hayır, hayır… -Dahası var.
Çocuk kızıl.
-Kızıla benziyor muyum? -Hayır.
En kötüsü ise, kız para istiyor.
Kibarca siktir ettim. O yüzden kuzenleri peşimde.
Tamam. Bitirdin mi? Gerçek bir sorun.
Ne? Kuzenlerini görmedin ki.
Ayakkabılarla ilgili bir sorun.
Anlatayım.
Çok basit.
Yeni ayakkabıların en kötü yanı nedir?
-Çipura hazır değil mi? -Hayır.
-Matthias! -Tamam.
-Uyuyor musun? -Kusura bakmayın.
Masa 14, 10 dakikadır bekliyor.
-Uyan! -Teşekkürler.
Adı da "Ayağına göre Pabuç."
Müthiş, değil mi?
Bizim memlekette böyle bir fikir için öldürülürdün.
-Biliyor muydun? -Hayır, çünkü…
Anlamıyorsun.
Suçlu hissediyorum.
Ben de.
En iyi dostuma ihanet ettim.
-Düğünü iptal edecek misin? -Neden?
Bekle. Duymadın mı?
-Neyi duymadım mı? -Gündelikçim,
Grimaldi'nin bahçıvanını tanıyor. Onun da halası Lombardot'ların çalışanı.
Şöyle olmuş, pazar yerinde
bu hala, Marguerite'la karşılaşıyor.
Bartek'lerin çalışanı Margerite'i bilirsin.
Ağlamaya başlamış ve her şeyi anlatmış.
-Ne anlatmış? -Mahvolmuşlar!
Affedersin. "Mahvolmuşlar" mı dedin?
Ne demek bu?
Beş parasızlar.
Kaçıp saklanmışlar.
Babalarının ortağı onları söğüşlemiş olmalı.
Yurt dışına kaçtığı söyleniyor.
Ferruccio mu?
Evet.
Onun gibi bir şey.
Ferruccio'yu iki gün önce golf kulübünde gördüm.
Düğünü iptal ediyor musun?
Hiç kolay olmadı.
Bir anda hem baba hem anne oldum.
Durumu elimden geldiğince idare etmem gerekti.
Daha iyisini yapabileceğimi söylüyorsunuz.
-Bir eksiğiniz mi vardı? -Maddi açıdan hayır.
Başka bir şeye ihtiyacımız vardı.
Niye bize yalan söyledin?
Hastalığını neden sakladın?
Söylemediysek sizi korumak içindi.
Biliyor musun baba, sanırım bazen bizi aptal sanıyorsun.
-Beceriksiz de. -Evet.
Hiçbir özelliği olmayan zengin çocukları…
Tamamen sığ…
Hiç de değil. Sizinle çok gurur duyuyorum!
Bak, yine yalan söylüyorsun.
Yalan yok. Yemin et.
Baba?
-Yemin ederim. -İçinden mi?
Yemin ederim!
-Oldu. -Çok daha iyi.
-Sıra sende! -Bir saniye.
Söyle baba…
Neden bir daha evlenmedin?
Sizin için.
Annen ilk ilişkin miydi?
Size söylemeyeceğim bunu.
-Annemle sizi hiç anlatmıyorsun. -Doğru.
-Utanıyor musun? -Evet.
Tamam. Utandıysan ben başlayayım.
Lisenin tuvaletinde oldu ilk kez.
-Senin de mi? -Evet.
-Benim de! Arkada mı? -Tabii ki.
Philippe, seninki neredeydi?
Labrador'umuz Fripouille vardı ya.
Hayır! Fripouille'yle değil! Ama bir keresinde…
Yandaki eve kaçmıştı. Yanda bir kadın vardı.
Bak sen.
Hiç değilse annemle tanışmanızı anlat. Hikâyeyi senden hiç dinlemedik.
Babamla beni Monaco'da bir işe çağırmışlardı.
Ev muhteşemdi.
Annenizin güzelliğinin yanında solda sıfır kalırdı ama. 17 yaşındaydı.
Pek öz güvenli değildim.
Ama bu Polonyalı'yı, Bartek'i fark etti.
Onu şık bir restorana götürdüm.
Haftalarca para biriktirdim.
Ama o kadar çok şey söyledi ki param çıkışmadı.
-Ne yaptın? -Restoranın sahibiyle anlaştım.
Verandasını bedavaya yaptım.
Ruhu duymadı annenizin.
Sıra sende değil.
Bak şimdi.
-Çok pedal çevirmene de gerek yok. -Hayır!
-Kendisi gidiyor. -Kendisi mi?
-Aküyü boşaltma da. -Bakar mısınız?
-Taksi. -Hey!
Bitirdin mi? Bekliyorum!
Az kaldı. Geliyorum.
İlerleme var mı tembeller?
Aslında…
Matthias bir sonraki partide fazladan bir kilo mango istiyor.
Tamam. Teşekkürler.
Hepinizin beklediği an! Maaş günü!
-Célia. -Teşekkürler.
-Yanis. -Sağ ol patron.
-Aferin, Stella. İyi gidiyorsun. -Teşekkürler.
-Matthias. -Teşekkürler.
-Marco. -Teşekkürler.
-Beş parasız değilim artık. -Evet.
-İçkiler benden. -İşte bu!
Mutfak, servise karşı!
Üç dediğimde. Bir, iki, üç, başla!
Haydi!
Ferruccio? Şimdi duyabiliyorum.
Juan Carlos ne olduğunu herkese soruyor.
Tehlikeli olmaya başladı.
-Bu iş çok uzadı. -Farkındayım.
-Farkındaysan… -Bırak tadını çıkarayım.
Bu kadarını beklemiyordum.
-Yemin ederim. -Gerçeği söyle onlara.
Yoksa sana çok pahalıya patlar.
-Biliyorum. -Biliyorsun ama…
Üstüme varma!
-Tamam ama… -Claudel işi nasıl gidiyor?
Buradalar işte.
Bak.
"Rima" mı? Hiç duymadım.
Dedemin basket takımını giydiriyorlarmış.
-İnternetten baktım. Kapanmış. -Havalıymış.
Jordan One gibi ama daha klasik.
Ne dersin, şansımızı eBay'de mi denesek?
"Şansımızı denesek" mi? Ciddi misin?
Biliyor musun? Bu modeli yeniden ürettiriyoruz.
Stan Smith gibi. Herkes isteyecek. Kült ayakkabı olacak.
Şu aptalca fikirleri bırak.
Baban milyoner falan mı senin?
Haklısın.
Tuk-tuk'larımızdan vazgeçmeyelim.
Bir düşüneyim. Daha iyi bir fikrim var.
Bu modeli alalım, yeniden ürettirelim,
Stan Smith gibi, piyasayı bununla dolduralım.
Her şeyi ezip geçecek.
-Çok komiksin. -Ne?
Sözlerimi kullandın. Aynı kelimeleri kullandın.
Marsilya aksanıyla ama.
Olur mu? Seni dinlemiyordum. Eski bir fikrim vardı, onu hatırladım.
Senin fikrin mi oldu şimdi?
-Dur! -Sen ciddi misin?
Steve Jobs'tan farkın yok.
-Senin fikrin değil. -Ben dedim.
Stan Smith olayı! Ciddi misin?
-Steve Jobs gibi. -Kes şunu.
-Numara yapıyorsun. -Bu fikir kaç haftadır aklımda.
Merhaba.
İyi günler Francis.
Ne arıyorsun burada?
Nasıl buldun bizi?
Küçük bir araştırma yaptım…
Ferruccio var ya, şu arkadaşın…
Pek dikkatsiz. Takip edilmesi çok kolay.
Şimdi daha iyi anladım.
Çocuklarına hayat dersi vermek istedin, değil mi?
Ne istiyorsun?
Çocuklarının bu maskaralığı öğrendiğini düşün.
Seni affedeceklerini sanmıyorum.
Uyarıyorum. Bana şantaj yapmaya kalkışan, senden daha tehlikeli kişiler oldu.
Hayır, sana şantaj yapmaya çalışmıyorum.
Öyle bir şeye asla cüret edemem.
Asla.
Tamam mı kayınpeder?
Stella'yı görmeye ve sana yardım etmeye geldim.
-Kaç para? -Nereden çıktı bu?
Kızımın hayatından çıkman için.
Ne kadar?
-Ne? -Aslında paramın peşindesin.
Kalbimi kırıyorsun Francis.
Benim sayemde bu işten zarar görmeden sıyrılabilirsin.
Bana paradan mı bahsediyorsun? Sen?
Çocuklarını düşün.
Çok acı çektiler.
Annelerinin ölümü, senin yokluğun.
İnançlarını tamamen kaybetmeleri için bir sebep daha verme onlara.
Yokuş çıkarken daha çok güç harcıyorsun.
Baldır kası yaptım! Bak.
Yapmışsın!
Mükemmel zamanlama.
-Juan Carlos, burada ne işin var? -Aşkım!
Aşkım, her şeyi öğrendim.
Ama artık buradayım.
Bir şey mi kaçırdık?
Üst katı bitirdim. Tamam, baba.
-Juan Carlos? -Ta kendisi.
Beni iyi dinleyin. Tüm sorunlarınız çözüldü.
Hepsi.
Devlete borcunuza karşılık
Arjantin'deki mülklerimi teminat gösterdim.
-Yani? -Eve dönebilirsiniz.
Yok canım.
-Hesaplarımız? -Bloke kalktı. Para artık sorun değil.
Doğru mu bu?
Neden susuyorsun baba?
Duygulandı.
Durun. Hiçbir şey anlamadım. Anlattıkları doğru mu?
Dediği gibi.
Gerçekten mi?
Seviyorum bu adamı!
Ne harika!
-Tekrar zenginiz! -Baba, tekrar zenginiz!
Tekrar zenginiz!
-Dışarıda bekliyorum. -Para kokusu alıyorum.
-Para kokuyor, değil mi? -Evet!
Şampanya! Hayır.
Haydi. Bir daha burada uyumak yok.
Haydi, aşkım.
Haydi, baba. Gidiyoruz.
Aman tanrım, çok güzel.
Prensesim. Seni incitmediler ya?
Aşkım!
-Aşkım. -Cildin çok yumuşak!
Bunun için çok bekledik.
-Evleneceğiz. -Özlemişim onu.
-Haydi. -Aşkım.
Seni seviyorum.
Çok öfkelenecekler.
Juan Carlos denen göt herif haklı ama.
Babalarına güvenemezlerse
dünyayla nasıl yüzleşebilirler?
Sandığından daha güçlüler Francis.
Senli benli mi olduk?
İçimden hep öyle seslendim sana.
Artık dışımdan da söyleyebilirim gibi geldi.
Onlara her şeyi söylemelisin.
Prensesimin o beyinsizle evlenmesine izin veremezsin.
Beni asla affetmeyecekler.
Yaptığın şey son derece yanlıştı.
Duvara çarptın.
Ama biraz kazıyınca altından sevgi çıkıyor.
Bir gün anlayacaklar.
-Sonsuza dek yaşamayacağım. -Aynen. O yüzden, söyle.
Çocukları ara. Onları görmek istiyorum. Gerçekleri anlatacağım onlara.
-Bunu yapmak istediğinden emin misin? -Evet.
Merhaba.
Nereye gittiğimizi söyle.
Evleneceğiz.
-Nereye gidiyoruz? -Evlenmeye. Şimdi.
Bekle. Hayır, hayır.
Babam, ağabeylerim… Olmaz. Onlara haber verdin mi?
Merak etme. Onlar sonra. Büyük bir parti vereceğiz.
Her şeyden önce, önemli olan senin ve benim kalbim.
Sade ve hakiki bir törenle.
Arjantin kültüründe böyle.
Stella, tamam.
Hayatımızın en güzel günü bu.
Gel. Tamam.
Haydi.
-Haydi. -Bekle. Babam arıyor.
Bırak. Ona sürpriz yapacağız.
Alo, Francis?
Juan Carlos?
Stella'yı ver. Onunla konuşmak istiyorum.
O biraz zor Francis. Belediye binasındayız.
Ne arıyorsunuz orada?
Belediye binasında ne yapıyor olabiliriz?
Belediye binasında. Evleniyorlar.
Dinle, bu şekilde olmaz.
Dinle! Ona her şeyi anlatacağım.
Anlıyor musun? Her şeyi anlatacağım ona!
Teşekkürler, duygulandım. Mesajını iletirim.
Kızımı ver!
Yemekte görüşürüz bu akşam.
Büyük kutlama için.
Sürprizi kaçtı ama…
Bunu yapmana izin vermeyeceğim! Geliyorum!
-Çıkıyorum! -Ne oldu?
-Duygulandı! -O benim kızım. Onu seviyorum.
Ben de seni seviyorum.
Seni sevdiğini mi söyledi?
-Seni sevdiğini mi söyledi? -Havalara uçtu.
Çarpıntıları başladı. İnanılmaz.
Kapatmak en iyisi. İşte oldu.
Kapattı piç.
Philippe ve Alexandre aşağıda.
Oraya iniyorum.
Affedersiniz.
-Merhaba. -Merhaba.
Kusura bakmayın.
Başlayalım mı?
Merhaba.
Belediye Başkan Yardımcısı olarak
sizi ağırladığım için çok mutluyum.
Baba, neler oluyor?
Ablanız çok büyük bir aptallık yapmak üzere.
-Ne gibi bir aptallık? -Evleniyor!
Evleniyor mu? Şu anda mı?
Başarılı bir evlilik elbette
iletişim kurmayı bilerek başlar.
Aynı zamanda…
…dinlemeyi de bilmek gerekir.
Bunun benim için kolay olmadığını tahmin edebilirsiniz.
Neyse ki karım kör değil.
Haydi.
-Haydi. -Devam edelim.
Lütfen.
Neden nikâha engel olmak istiyorsun?
Baba, bir şey söyle!
Mal ortaklığı rejimini seçerek evleniyorsunuz, öyle mi?
Ne demek bu?
Benim olan her şey senin demek.
Evet, tersi de geçerli.
Lütfen ayağa kalkın.
Sabırsızlanıyorum.
Monaco doğumlu Stella Bartek,
Kevin Lepoutre'u…
-Doğum yeri… -Kevin Lepoutre mu?
Kevin Lepoutre mu?
Aklının karışmasını anlıyorum. Açıklığa kavuşturayım.
Babam…
Diktatörlükten kaçmak zorunda kaldı.
Aranıyordu, o yüzden ismimizi değiştirdik.
-Bu kadar basit. -Kusura bakma ama…
Stella, benden şüpheleniyor musun?
Senin için, ailen için yaptığım onca şeyden sonra mı?
Baban için.
Stella, hey…
Aşkım…
Dur!
Bayan Bartek…
Bay Lepoutre'u eş olarak kabul ediyor musunuz?
"Del Potro" gibi düşün.
Evet?
Hayır?
Hayır!
Stella, hayır.
Baba?
Evlenemezsin.
Onunla değil.
-Neden? -Sadece paranın peşinde.
Bize yardım etmek için Arjantin'deki arazisini sattı. Bu doğru değil mi?
-Evet. -Hiçbir şey satmadı.
İhtiyaç yoktu.
Anlayamıyorum.
-Biz de anlayamıyoruz baba. -Biz de anlayamıyoruz.
Zimmet suçu yoktu.
Hesaplarımız bloke edilmedi.
Varlıklarımıza el konulmadı.
-Ne? -Ama baba…
Evdeydik. Polisin arabamı aldığını gördük.
Mizansendi.
-Her şey ayarlandı. -Kim ayarladı?
Ben.
Onunla evlenemezsin. Bana şantaj yapmaya çalıştı.
-Seni hiçbir zaman sevmedi. -Stella…
Gerçek bu. Yemin ediyorum.
Bu adamı eş olarak kabul ediyor musunuz?
Stella?
Hayır.
Peki.
Biliyor musun Francis…
Kızını kaybetmiş olabilirim ama sen…
-Çocuklarını kaybedeceksin. -Domuz! Dolandırıcı!
Sonra görüşürüz!
Üzgünüm.
Bizi hiç umursamaman çok üzücü.
-Neden yaptın bunları? -Çünkü acilen yapılması gerekiyordu.
Nasıl yaşadığınızı gördünüz mü?
Kendini devrimci sanıyordun.
Tembelin tekiydin.
İki ay bile aynı okulda kalamıyordun.
Sen,
aptalca projelerine para saçıyordun. Daha da kötüsü…
Bunu yapmana izin verdim.
Sen ise tatlım,
sen de şımarık bir baş belasıydın.
Tüm kaprislerine teslim oldum.
Nefret ettiğim her şeyi temsil eden bir aptalla evlenmeye hazırdın.
Böyle mi görüyorsun bizi?
Hayır.
Artık değil.
Bir daha karşıma çıkma.
Unut bizi baba.
DOKUZ AY SONRA
Güneşli.
Evet, hava güneşli.
Beni de depresyona sokuyor.
Çocuklardan.
Marguerite…
Ev için bir kira çeki daha.
Bugünkü programın ne?
Avignon şantiyesinde toplantı. Ne zamandır merak ediyorsun?
Bugün önemli. Düşündüm ki belki…
Marguerite, kıyafetlerimi hazırla.
Peki, efendim.
Yine de iyi kotardık.
Kâr marjımız her zaman bu kadar olmuyor.
Mutlu değil misin?
Evet, mutluyum.
Neden çıktın?
Yanlışlıkla oldu.
Tekrar otobana dön. Neden çıkıyorsun?
Kestirme bir yol biliyorum. Sorun değil.
Merak etme.
TADİLAT VE SIHHİ TESİSAT
100 çift için bir şey yapamam.
Hayır, en az 200 almalısınız.
-Gel, bak kim Rima giyiyor! -Bir saniye.
Siktir, Kanye West! Bunu nasıl yaptın?
İnanamıyorum!
Çok çalışıyoruz!
Herkes bayıldı. Fransızlar, Amerikalılar.
-Gilbert Montagné "Vay!" dedi. -"Nerede?" demiş olmasın?
İyiydi.
Evet, Bay Solaro.
-200 derseniz konuşuruz. -Merhaba millet.
Ne haber?
-Çok isterdim ama… -İyi misin?
…o zaman herkes ister. Yapma!
Evde sigara yasak.
Haydi ama.
100 çift için yapamam.
Bu ne dağınıklık! Toplayın demiştim.
Senin odana koyarız.
-Ne? -Normal olan bu.
Bir ay önce bahçeye depo sözü verdin bize.
Kaça bölüneyim? Bayan Renard'ın işini bitirmeliyim.
Güzel bir kadın mı bilmiyorum ama son dokunuşların uzun süredir bitmedi.
Becermek istiyor onu! Hayır, siz değil Bay Solaro.
Ne aptal.
-Evet. 200 çiftle mi başlayacağız? -İki mi?
Mükemmel. Öyle başlayalım.
Süper. Küçük bir sipariş ama iyi bir başlangıç.
-Sana kek getirdim. -Kendin mi yaptın?
-Süper. Belçika'ya yollarız. -Güzel.
Siz…
Teşekkürler. Faturayı keser, onaylarız.
Sizinle iş yapmak büyük bir zevk.
Süper. Sizi seviyorum.
Hayır. Teşekkür ederim.
Hoşça kalın.
-200 çift! -Bravo!
İşte bu! Ne getirdin?
İğrenç görünüyor. Haydi!
Kusura bakma, sanırım kayboldum.
Evet. Bence de öyle.
Her ihtimale karşı, çiçek buketi bagajda.
Devam et.
Her neyse, bir yolunu buluruz.
Restoran nasıl gidiyor?
Kira kontratını imzaladım.
Çok iyi gidiyor.
Ama bedava yemek yemek yok.
Hava kabarcığı…
Merhaba çocuklar.
Yolum bu tarafa düştü, ben de…
Mutlu yıllar tatlım.
Evi güzel yapmışsınız.
Şey…
Hoşça kalın.
Bir tanıdığım, çocuklarına ders vermeye kalkıştı.
Asıl dersi kendisi aldı.
Baba!
Geliyor musun? Yağlı ekmek yaptık.
Tebrikler!
Alo, Sophie? Dimitri ben.
Tamam, olmadı bu.
Önemli değil. Zengin çocuğu.
Alo, Jacques?
Patrick ben.
Merhaba!
Facebook'ta gördüm, Güney Fransa'daymışsın.
Belki birlikte bir şeyler içeriz.
Ne harika! Muhteşem.
Orada görüşürüz. Tamam.
Alt yazı çevirmeni: Çetin Soy