Downloaded from YTS.MX
ΤΟ NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΙΣΠΑΝΙΑ, 19ος ΑΙΩΝΑΣ.
ΟΙ ΔΙΑΔΟΧΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΕΠΛΗΞΑΝ ΤΗ ΧΩΡΑ.
ΜΕΡΙΚΟΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΝΑ ΑΠΟΜΟΝΩΘΟΥΝ, ΓΙΑ ΝΑ ΓΛΥΤΩΣΟΥΝ ΑΠ' ΤΗ ΒΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΡΕΛΑ.
ΝΑ ΑΠΟΜΟΝΩΘΟΥΝ
Μαμά.
-Τι; -Έσπασε το ουροδοχείο μου.
Δεν πειράζει, θα φτιάξουμε άλλο.
Θες να πας στο αποχωρητήριο;
Σαλβαδόρ…
Τώρα.
Έλα!
Βγες!
Άντε!
Βγες πια!
Άντε, Ντιέγκο.
Αγάπη μου;
Τι συμβαίνει; Δεν μπορείς να κοιμηθείς;
Έλα, ξάπλωσε.
Τα πόδια σου είναι παγωμένα!
Και τα δικά σου.
-Όχι, τα δικά σου είναι πιο παγωμένα. -Όχι, τα δικά σου.
Κάν' το όπως εγώ.
Έλα, Ντιέγκο, χτύπα το.
Χτύπα το.
Χτύπα το, χτύπα το δυνατά!
Χωρίς φόβο, χτύπα το!
Άντε, έλα, Ντιέγκο!
Όχι!
Ντιέγκο!
-Δεν χρειάζεται να το κάνεις αν δεν θες. -Πρέπει να μάθει να είναι άντρας.
Ναι, αλλά δεν χρειάζεται να γίνει σήμερα.
Ναι, χρειάζεται να γίνει σήμερα. Έλα δω, Ντιέγκο.
Έλα, αγόρι μου. Βοήθησέ με να ξεφλουδίσουμε πατάτες.
Πάμε.
-Πατάτες! -Εντάξει.
Κοίτα, για δες. Εδώ τα φύλλα…
είναι εντάξει.
Αγόρι μου, παρακολούθα με. Κοίτα. Βλέπεις;
Εδώ μέσα… είναι οι μελίγκρες. Βλέπεις;
-Μαμά. -Τι;
Τι θα πάθει το κουνέλι που πέρασε τα όρια;
Γιατί έβαλε τους πάσσαλους ο πατέρας σου;
Για να μας θυμίζουν ότι πέρα από κει υπάρχει μόνο πόλεμος.
Άρα, δεν θα πάθει τίποτα καλό.
Οι άνθρωποι;
Πεθαίνουν όπως τα κουνέλια κι οι κατσίκες που είναι στο κοτέτσι;
Τι εννοείς;
Εξαφανίζονται για πάντα;
Ναι.
Δεν τους ξαναβλέπουμε ποτέ;
Αν κλείσεις τα μάτια σου, μπορείς πάντα να τους βλέπεις.
Πάμε να ταΐσουμε τα κουνέλια; Πάμε!
Έλα, αγόρι μου.
Γεια σας!
Πώς κοιμηθήκατε;
Καλά; Ορίστε, το πρωινό σας.
Περίμενε! Κράτα το από κει!
Θεέ μου! Πόσο άντεξες, αγόρι μου!
-Πόση ώρα; -Είκοσι τρία. Είσαι σαν ψάρι.
Πώς σου φέρθηκαν, Λεόν; Καλά, θα τους μιλήσω εγώ, Λεόν.
Γιατί είσαι ακόμα μικρούλης.
Έτσι, έτσι κι έτσι.
-Να κάνουμε αγώνα τρεξίματος; -Εντάξει.
Ντιέγκο!
Τι κάνεις εκεί; Με κατασκοπεύεις; Έλα μέσα.
Τι είναι αυτό το φόρεμα;
Μου το έκανε δώρο ο πατέρας σου. Το έφτιαξε ο ίδιος πριν έρθουμε εδώ.
Γιατί δεν το φοράς ποτέ;
Κάνε μια ευχή.
Για να δούμε.
ΝΤΙΕΓΚΟ
Δεν ξέρω να το χρησιμοποιώ.
Είναι πολύ εύκολο. Κοίτα.
Το ανοίγεις μ' αυτόν τον μοχλό.
Βάζεις το ένα φυσίγγιο εδώ
και το άλλο εδώ.
Κλείνεις.
Το κρατάς γερά και στοχεύεις.
Και πυροβολείς.
Κατάλαβες;
-Ναι, μπαμπά. -Έλα να δοκιμάσουμε.
Είναι ένα δώρο για όταν μεγαλώσεις.
-Είναι αρκετά μεγάλος. -Όχι, δεν είναι.
Ντιέγκο, σήκω κι έλα μαζί μου.
Ντιέγκο, θες το δώρο μου;
Δεν πάει άλλο.
Βάλ' το στο αφτί σου.
Εντάξει.
Βλέπω…
Πρέπει ν' απαντήσεις.
-Βλέπω… -Τι βλέπεις;
Ένα πραγματάκι.
Τι χρώμα είναι;
Είναι…
Εκείνο το βράδυ, τους τρόμαξε ένας θόρυβος στην πόρτα.
"Μαρία…
δώσε μου τα εντόσθια που μου πήρες!"
Και είπε: "Μαμά, ποιος να είναι;"
"Μη μιλάς, αγόρι μου, θα φύγει".
"Δεν φεύγω,
γιατί ανεβαίνω τις σκάλες".
Και μετά…
Κάποιος γρατζούνιζε τα παράθυρα.
Μια ανάσα στα πόδια του κρεβατιού.
"Μαρία, δώσε μου τα εντόσθια που μου πήρες!"
Τρόμαξες;
Πες μου κι άλλο παραμύθι.
Εντάξει, ποιο;
-Αυτό με τον βοσκό και τον δράκο; -Όχι…
Αυτό με τον διάβολο με τις τρεις τρίχες;
Σύμφωνα με τον μύθο…
υπάρχει ένα κακό τέρας.
Όχι αυτό, σε παρακαλώ.
Υπάρχει ένα κακό τέρας που περιφέρεται στον κόσμο,
αναζητώντας τους πιο αδύναμους ανθρώπους.
Σαλβαδόρ…
Μη με ξαναδιακόψεις.
Είναι ένα ψηλό πλάσμα,
έχει κοίλα ζυγωματικά…
και δεν έχει μάτια στις κόγχες του.
Αλλά σε κοιτάει.
Όταν το τέρας βρίσκει ένα θύμα,
αρχίζει να το ακολουθεί αργά αργά.
Όσο πιο πολύ το φοβάσαι, τόσο πιο πολύ πλησιάζει.
Καταλαβαίνεις;
Τρέφεται απ' τον φόβο μας.
Ο κόσμος λέει ότι είναι ψέμα,
αλλά εγώ ξέρω ότι δεν είναι.
-Η αδερφή μου… -Σαλβαδόρ, σε παρακαλώ, φτάνει.
Μπαμπά, το είδε;
Είπα: "Φτάνει"! Φτάνει για σήμερα. Έλα, πάμε στο κρεβάτι.
Πάμε, ώρα για ύπνο.
Μπαμπά!
Πήγαινε στο σπίτι.
Ντιέγκο, πήγαινε στο σπίτι!
Σαλβαδόρ, τι κάνεις;
Του τελείωσαν οι σφαίρες.
-Πάρε το παιδί από δω! -Τι θα κάνεις;
-Θα τον γιατρέψω. -Σαλβαδόρ, σε παρακαλώ…
Κι αν ήθελε να το σκάσει;
Έλα, πάμε.
-Θα μπει στο σπίτι; -Φυσικά και όχι.
Του το έκαναν άλλοι άντρες.
Ναι.
Ξέρεις γιατί;
Γιατί εκεί έξω, υπάρχουν μόνο κακοί άνθρωποι που κάνουν κακό.
Να τραγουδήσουμε;
Ο Μαμπρού πήγε στον πόλεμο
Τι κρίμα…
Έλα, τραγούδα μαζί μου.
Ο Μαμπρού πήγε στον πόλεμο
Τι κρίμα
Ο Μαμπρού πήγε στον πόλεμο
Δεν ξέρω πότε θα έρθει
Ντο ρε μι, ντο ρε μα
Δεν ξέρω πότε θα έρθει
Την έλυσες;
-Ναι, αλλά δεν το έκανα καλά. -Έλα, ξεκίνα. Όχι, ξανακάν' το.
-Ο Μαμπρού έφυγε για Πάσχα… -Πήγε στον πόλεμο
Ο Μαμπρού έφυγε για Πάσχα
Τι αστείο
Ο Μαμπρού έφυγε για Πάσχα
Δεν ξέρω πότε θα έρθει Ντο ρε μι…
Δώσε μου εμένα.
Ντο ρε μι, ντο ρε φα
Δεν ξέρω πότε θα έρθει
Ο Μαμπρού πήγε…
Έχουν μπλεχτεί.
Μαμά!
Τι θα κάνεις με το πτώμα;
Θα το θάψεις;
Βάλ' το στη βάρκα κι άσε να το πάρει το ποτάμι. Αυτό να κάνεις.
Δεν το θέλω εδώ αυτό το τέρας.
Η οικογένειά του είναι;
-Θα τον ψάχνουν… -Ντιέγκο, πήγαινε στο δωμάτιό σου!
Μην το ακουμπάς αυτό.
Τι έπαθε η αδερφή σου;
Οι παππούδες σου…
φέρονταν πάντα πολύ άσχημα στην αδερφή μου.
Πολύ άσχημα.
Τα βράδια, η αδερφή μου κι εγώ λέγαμε τρομακτικές ιστορίες ο ένας στον άλλο
κι αυτό μας έκανε να νιώθουμε λίγο πιο γενναίοι.
Ένα βράδυ, μου είπε: "Σαλβαδόρ, Σαλβαδόρ!
Μερικές φορές, βλέπω το τέρας".
"Την πρώτη φορά που το είδα, ήταν πολύ μακριά…
αλλά κάθε μέρα που περνά, πλησιάζει λίγο περισσότερο".
"Τώρα είναι εκεί κάτω", μου είπε.
Πήγα στο παράθυρο, αλλά δεν υπήρχε τίποτα εκεί κάτω.
Κι έτσι, γύρισα στο κρεβάτι.
Αλλά η Χουάνα μού είπε: "Σαλβαδόρ…
παρότι δεν το βλέπεις…
το τέρας είναι εκεί".
Λίγες μέρες αργότερα,
ήρθε τρέχοντας στο κρεβάτι κι έκλαιγε.
Και μου είπε: "Σαλβαδόρ, το τέρας μόλις μπήκε στο δωμάτιο.
Είναι πίσω απ' την ντουλάπα. Σε παρακαλώ! Θέλει να με πάρει".
"Άσε με να κοιμηθώ μαζί σου, φοβάμαι".
"Μην είσαι δειλή".
"Πήγαινε στο κρεβάτι κι άσε με να κοιμηθώ".
Όταν ξύπνησα,
είδα ότι η Χουάνα έγερνε έξω απ' το παράθυρο…
και κοιτούσε τον ορίζοντα.
Και πήδηξε στο κενό.
Εσύ το είδες το τέρας;
Ο άντρας της βάρκας το είδε;
Όταν βλέπεις το τέρας…
είσαι καταδικασμένος για πάντα.
Πες μου την αλήθεια.
Σε παρακαλώ, Σαλβαδόρ, είναι πολύ επικίνδυνο.
Τι θες; Να σε σκοτώσουν;
Πρέπει να τον πάω στην οικογένειά του.
Βρες άλλη δικαιολογία, αλλά μη μου λες ψέματα! Μη μου λες ψέματα!
Τι κάνεις;
Μπαμπά;
Τι κάνεις; Πού πας;
Θα τον ψάχνουν η γυναίκα του κι ο γιος του.
Θα φύγει;
Είναι επικίνδυνο, μπαμπά.
Δεν θα πάθω τίποτα.
Δεν μπορείς να πας μόνος σου.
Υπάρχουν μόνο κακοί άνθρωποι εκεί έξω, μπαμπά.
Θα σε σκοτώσουν.
Σαλβαδόρ…
Θα σε περιμένουμε, μ' ακούς;
Θα σε περιμένουμε. Με άκουσες;
Αν δεν σας βρω σε λίγες μέρες, θα…
-Πάρ' τον. -Σαλβαδόρ…
Πάρ' τον!
Εντάξει. Θα είμαστε μια χαρά, αγάπη μου.
Εντάξει.
Εντάξει, ησύχασε.
Ησύχασε.
Ντιέγκο!
Μπαμπά!
Μπαμπά.
Να προσέχεις τη μητέρα σου, μ' ακούς; Να την προσέχεις.
Ο κος Φεντερίκο σκότωσε τη γυναίκα του
Την έκανε κιμά Και την έβαλε στο τηγάνι
Ο κόσμος που περνούσε Μύριζε ψητό κρέας
Ήταν η γυναίκα του
Τι συμβαίνει, αγόρι μου;
Θες να πας στο αποχωρητήριο; Ναι;
Κι εγώ.
Μη με κάνεις να γελάω, αστοχώ.
-Αρχίζουμε να μετράμε τώρα. -Εντάξει.
Ένα, δύο…
τρία…
τέσσερα, πέντε…
Είδες; Τώρα είναι πολύ μακριά.
Ο κος Φεντερίκο σκότωσε τη γυναίκα του
Την έκανε κιμά Και την έβαλε στο τηγάνι
Ο κόσμος που περνούσε Μύριζε ψητό κρέας
Ήταν η γυναίκα του
Σε κερδίζω!
Έλα!
Όχι, δεν είναι θυμωμένος.
Εκεί έξω, έχει μόνο κακούς ανθρώπους και πολεμάει εναντίον τους.
Μόλις τους σκοτώσει, θα γυρίσει.
Τώρα, πρέπει να προσέχουμε τη μαμά, εντάξει;
Όχι, μπορείς να περιμένεις κι άλλο. Άλλη μία μέρα.
Μια μέρα θα γυρίσει.
Δεν θ' αργήσει πολύ.
Άλλη μία μέρα.
Χρόνια πολλά.
Δεν το θυμόμουν.
-Να σηκωθούμε; -Άσε με να κοιμηθώ, αγόρι μου.
Κάνε μια ευχή.
Θα πραγματοποιηθεί σίγουρα.
Ευχαριστώ, αγόρι μου.
-Να παίξουμε; -Δεν έχω όρεξη να παίξω, Ντιέγκο.
Σε παρακαλώ.
Εσύ πρώτη!
Δεν έχω όρεξη.
Φυσικά, γιατί θα χάσεις όπως πάντα!
Βλέπω…
Τι βλέπεις;
Ένα πραγματάκι.
Τι χρώμα είναι;
Μαμά!
-Ντιέγκο, μπες στο σπίτι! -Τι;
Μπες στο σπίτι, αγόρι μου. Πήγαινε.
Τι είναι;
Δεν ξέρω.
Πάμε.
Πάμε, αγόρι μου.
Πάμε.
Ντιέγκο.
Είδες το τέρας;
Έρχεται.
Τι κάνεις;
Το άκουσες;
Τι;
Να το πάλι.
Φέρε το όπλο. Φέρε το όπλο, Ντιέγκο!
Ντιέγκο, φέρε το όπλο!
Δώσ' μου το όπλο.
-Αν είναι ο μπαμπάς; -Δεν είναι.
Ο μπαμπάς είναι;
Το βλέπεις; Εκεί! Κρύβεται πίσω απ' το σκιάχτρο.
-Ποιος είναι; -Δεν ξέρω.
Είναι ακόμα εκεί!
Τρέχα! Μου τελείωσαν οι σφαίρες!
Μείνε εδώ.
-Μαμά, πού πας; -Σου είπα να μείνεις εδώ!
Μαμά!
Μαμά, γύρνα πίσω!
Μαμά!
Μαμά, γύρνα πίσω!
Μαμά!
-Μαμά! -Το έχασα.
Νομίζω ότι το τρόμαξα.
Εντάξει.
Εντάξει, έλα.
Εντάξει.
Μαμά, με βοηθάς;
-Πού πας; -Στο κοτέτσι.
Όχι, δεν μπορείς να βγεις έξω.
Ντιέγκο!
Ποιος είναι υπεύθυνος εδώ;
Σου μιλάω!
Μαμά, μπορώ να πάω στο κοτέτσι;
Όχι.
Περίμενε.
Πρέπει να το έσυρε η καταιγίδα μέχρι την πόρτα.
Τι καταστροφή!
Τι σας συμβαίνει;
Τι κάνεις, Τόρο;
Μην το λες αυτό!
Δεν είναι αλήθεια.
Θα γυρίσει σύντομα.
Διάλεξε ένα.
-Όχι, μαμά, δεν θέλω. -Ούτε εγώ θέλω, αλλά βλέπεις πώς είμαστε.
Όχι.
Ντιέγκο, τι θες; Να πεθάνουμε απ' την πείνα; Αυτό θες;
Αν δεν διαλέξεις εσύ, θα διαλέξω εγώ.
-Να διαλέξω; -Όχι, θα διαλέξω εγώ.
Τον Τόρο.
Ντιέγκο, βοήθησέ με!
Σε παρακαλώ.
Ντιέγκο, βοήθησέ με. Σε παρακαλώ.
Ντιέγκο, σε παρακαλώ, φάε.
Ντιέγκο, πού πας; Ντιέγκο!
Σου έχω πει ότι πρέπει να με ρωτάς για να βγεις έξω!
Είμαι η μητέρα σου, πρέπει να με υπακούς!
Ξέρω ότι είσαι θυμωμένος, το καταλαβαίνω.
Αλλά τώρα έχουμε πολλή δουλειά και πρέπει να φας καλά.
Μην κουνηθείς.
Είναι εκεί.
Μαμά;
Φύγε!
Τι θες από μας;
Άσε μας ήσυχους!
Φύγε!
Φύγε από δω!
Άσε μας ήσυχους!
Τι έγινε;
Τι ήταν, μαμά;
Δεν ξέρω.
Ήταν…
Νομίζω ότι έχει κρυφτεί εκεί, πίσω απ' τους θάμνους.
Ήταν πιο κοντά από χτες, έτσι;
Ναι, ήταν πιο κοντά.
Το τέρας έκανε το ίδιο με την αδερφή του μπαμπά.
Αυτά είναι παραμύθια. Το τέρας δεν υπάρχει.
-Η Χουάνα πέθανε. Πήδηξε… -Η θεία Χουάνα δεν ήταν καλά.
Τη χτυπούσαν οι γονείς της. Γι' αυτό αυτοκτόνησε.
Τι κάνεις;
-Έλα. Ο κος Φεντερίκο… -Δεν έχω όρεξη για παιχνίδια, Ντιέγκο.
Έλα.
Ο κος Φεντερίκο…
-Ο κος Φεντερίκο σκότωσε τη γυναίκα του… -Φτάνει.
Τι ήταν αυτό;
-Άνοιξε την πόρτα. -Όχι.
Έλα.
Είναι το άλογο του μπαμπά.
Μπαμπά!
Μπαμπά;
Μπαμπά!
Το είδες;
-Μαμά… -Ήταν εκεί.
Ήταν εκεί.
Εκεί στην πόρτα, έτοιμο να μπει.
Το πυροβόλησα εξ επαφής και στεκόταν ακόμα εκεί, δεν κουνιόταν.
Ήταν ψηλό.
Ψηλό, λεπτό…
Και το σώμα του, τα χέρια του, τα μάτια του…
Οι τσάντες του μπαμπά!
Του τελείωσαν οι σφαίρες. Δεν θα γυρίσει.
Μαμά, πάμε να τον βοηθήσουμε.
Δεν θα γυρίσει!
Το καταλαβαίνεις; Δεν θα γυρίσει!
Δεν θα σταματήσει μέχρι να μας σκοτώσει.
Δεν θα το αφήσω να μπει μέσα.
-Ντιέγκο! -Τα κουνέλια!
Ντιέγκο!
Τρέχα, Ντιέγκο!
Ντιέγκο!
Μην το ξανακάνεις αυτό ποτέ.
Πρέπει να μαχαιρώσεις εδώ…
εδώ, δυνατά…
εδώ…
κι εδώ.
Ντιέγκο, κοίταξέ με.
Πρέπει να το σκοτώσεις γρήγορα.
Να του καρφώσεις το μαχαίρι βαθιά.
Γύρνα το και βγάλ' το.
Αν δεν είσαι σίγουρος ότι το έχεις σκοτώσει,
του κόβεις τον λαιμό. Κατάλαβες;
Προτιμώ να πυροβολήσω.
Βλέπεις αυτές τις δύο σφαίρες; Είναι οι μόνες που μας έχουν μείνει.
Σήκω κι έλα εδώ.
Έλα δω, είναι διαταγή.
Έλα.
Έλα, πάρε το μαχαίρι.
Ντιέγκο, πάρε το μαχαίρι. Έλα.
Εκεί. Δείξε τα τέσσερα σημεία. Εκεί.
Έλα.
Είσαι δειλός.
Δειλός.
Πού πας; Ντιέγκο.
Ντιέγκο, έλα δω.
Εδώ…
εδώ…
κι εδώ.
Κατάλαβες;
Μην τη φοβάσαι, Λεόν.
Απλώς φοβάται.
Όχι!
Η μαμά θέλει να μας προστατεύσει.
Δεν έχει τίποτα εκεί έξω;
Κι εσύ πού το ξέρεις;
Κάνε υπομονή, Λεόν.
Θα περάσουν όλα.
Αν την προσέξουμε,
θα είναι καλά.
Πρέπει απλώς ν' αντέξουμε άλλη μία μέρα.
Άλλη μία μέρα, Λεόν.
Άλλη μία μέρα.
Το ακούς;
Ουρλιάζει.
Έλα δω, έλα.
Άκουσα βήματα στη σκεπή. Αυτή είναι η ευκαιρία μας.
Γιατί δεν θα το περιμένει.
-Πάρε το όπλο κι ανέβα. -Όχι.
Ανέβα απ' την καμινάδα, εγώ δεν χωράω. Έλα! Δεν χωράω!
Όχι.
Ο πατέρας σου θα το έκανε.
Έλα, αγόρι μου. Μην αστοχήσεις.
Έλα, πήγαινε.
Άντε.
Ανέβα!
Μαμά, δεν μπορώ!
Συνέχισε.
-Μαμά! -Συνέχισε!
Μαμά, δεν έχει τίποτα εδώ!
Μαμά!
Μαμά, είδα κάτι!
Μαμά!
Βοήθησέ με, μαμά!
-Έχουμε μία σφαίρα. -Είναι εκεί. Κουνήσου.
-Θα πυροβολήσουμε όταν είναι μπροστά μας. -Κουνήσου!
Όχι!
Μαμά;
Μη μ' ακουμπάς!
Άσε με ήσυχη, βρομάς.
Κι εσύ το ίδιο.
Να δούμε ποιος αντέχει πιο πολύ κάτω απ' το νερό;
-Κρυώνω. -Έλα, εσύ πρώτος.
Έλα, αγόρι μου, εσύ πρώτος. Έλα, άντε.
Μην είσαι δειλός.
-Όχι. -Έλα.
Έλα.
Ένα, δύο…
Δεν άντεξες καθόλου, αγόρι μου.
Ένα, δύο, τρία,
τέσσερα, πέντε, έξι,
εφτά, οχτώ, εννιά,
δέκα, έντεκα, δώδεκα,
δεκατρία, δεκατέσσερα, δεκαπέντε,
δεκαέξι, δεκαεφτά, δεκαοχτώ,
δεκαεννιά, είκοσι, είκοσι ένα,
είκοσι δύο, είκοσι τρία, είκοσι τέσσερα,
είκοσι πέντε, είκοσι έξι, είκοσι εφτά,
είκοσι οχτώ, είκοσι εννιά, τριάντα,
τριάντα ένα, τριάντα δύο, τριάντα τρία,
τριάντα τέσσερα, τριάντα πέντε…
Μαμά;
Βγες τώρα!
Τι κάνεις; Άντεχα κι άλλο.
Κέρδισα.
Είμαι ψάρι.
Μην το ξαναπείς αυτό, αλλιώς θα της πω να σε φάμε.
Έχεις δίκιο.
Πρέπει να της πάρουμε τα όπλα.
ΝΤΙΕΓΚΟ
Ένα, δύο…
Ένα, δύο, τρία.
Ένα…
δύο…
τρία.
Τι κάνεις;
-Δώσε μου το όπλο. -Όχι.
-Ντιέγκο, δώσε μου το όπλο! -Όχι!
-Δώσ' το μου. -Όχι.
-Τι κάνεις; -Θα κόψω τον λαιμό μου.
Μαμά, σταμάτα.
-Θα κόψω τον λαιμό μου! -Σταμάτα!
Δώσ' το μου!
Ντιέγκο! Τη σφαίρα! Ντιέγκο!
Άνοιξε την πόρτα!
Ντιέγκο!
Μην είσαι κακός.
Είσαι σίγουρος;
Δεν αντέχω άλλο.
Έλα μέσα και βάλε μου φωτιά, νεκρέ άντρα.
Όχι.
Είναι όλο και πιο κοντά.
Όλο και πιο κοντά.
Πιο κοντά.
Έχω τόσα να σου πω.
Γύρνα, σε παρακαλώ.
Μου λείπεις πολύ.
Λέει ότι θα μπει μέσα.
Μαμά!
Λυπάμαι, Λεόν.
Λύσε με.
Λύσε με, αγόρι μου.
Ντιέγκο, σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ, λύσε με.
Σε παρακαλώ. Δεν θέλω.
-Φάε. -Δεν θέλω να φάω.
Φάε, μαμά.
Φάε.
Πού είναι;
Πες του να έρθει, σε παρακαλώ.
-Μαμά, ξάπλωσε. -Πες του να έρθει.
-Ξάπλωσε. -Πες του να έρθει, σε παρακαλώ.
Ξάπλωσε, μαμά.
Πες του να έρθει.
Πες του να έρθει, αγόρι μου. Πες του να έρθει.
Ησύχασε.
-Πού είναι; -Ησύχασε.
Πού είναι;
Πες του να έρθει.
Μαμά, ησύχασε.
Πού είναι;
Βλέπω…
Μαμά, σήκω!
Σήκω! Πρέπει να το σκάσουμε.
Έλα! Σήκω!
Μην κουνιέσαι. Μην κάνεις τίποτα. Θα του αποσπάσω την προσοχή.
Μαμά, πού είσαι;
Μαμά;
Ντιέγκο.
Θες να κάτσεις μαζί μας;
Αύριο δεν δουλεύουμε, έτσι;
Μπορούμε να πάμε να κολυμπήσουμε στο ποτάμι.
Να παίξουμε στο νερό.
Θέλεις;
Αγόρι μου…
Πρέπει να πάω στο αποχωρητήριο.
Θα πας εσύ μαζί του;
Όχι. Προτιμώ να έρθεις εσύ.
Βάλε τον μανδύα σου.
Έλα, μαμά.
Έλα, πάμε.
Εμένα θέλει.
Μαμά!
Φύγε μακριά της!
Φύγε!
Μαμά.
Μαμά, σε παρακαλώ. Σε παρακαλώ, μαμά.
Έλα, μαμά!
Κρατήσου.
Έλα, μαμά.
ΝΤΙΕΓΚΟ
Συνέχισε.
Ορίστε, μαμά.
Μαμά;
Μαμά!
Αντίο, μαμά.
Υποτιτλισμός: Δανάη Καρδάση