Downloaded from YTS.MX
‎(NETFLIX ขอเสนอ)
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎(อิงจากหนังสือ "เดอะคาทอลิกสกูล)
‎(ของเอโดอาร์โด อัลบีนาตี)
‎ช่วยเราออกไปที
‎ได้โปรด
‎ขอร้อง อย่าไปนะ
‎ไม่งั้นพวกเขาจะกลับมาอีก
‎ขอร้อง
‎(หกเดือนก่อนเกิดเหตุ)
‎ผมบอกไม่ได้ว่าทุกอย่างเริ่มขึ้นเมื่อไหร่
‎เข้าแถว
‎แต่เรื่องนั้นเกี่ยวกับเราทุกคน
‎หลังตรง
‎การศึกษาของเรา ‎ชุมชนของเรา โรงเรียนของเรา
‎หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรเหมือนเดิมอีกเลย
‎หนึ่ง สอง
‎ขอเสียงหน่อย
‎หนึ่ง สอง
‎ผมเรียนอยู่มัธยมห้า ‎ที่โรงเรียนมัธยมปลายของเอกชน
‎ต้องจ่ายค่าเรียนเป็นรายเดือน
‎ผู้หญิงไม่ได้รับอนุญาตให้เรียน
‎เรามีแต่ผู้ชายที่มาจากย่านชนชั้นกลางของโรม
‎พ่อตามใจจนนิสัยเสีย
‎เพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่งของผมคือซัลวาโตเร
‎น้องชายของอันเจโล ที่แก่กว่าเราหนึ่งปี
‎ขอดูพลังหน่อย!
‎แล้วก็ปิกกีอาเตลโล
‎คนเรียกเขาอย่างนั้นเพราะเขาพิลึกมาก
‎แม่ของเขาเป็นนักแสดงที่เราทุกคนเพ้อฝันถึง
‎จีโออักกีโน รุมโม
‎อาจเป็นคนเดียวที่เชื่อมั่น
‎ในคุณค่าของชาวคริสต์ ‎ที่บาทหลวงพยายามสอนเรา
‎ยกเว้นบราเธอร์กูร์ซีโอ
‎ถ้าคุณมองใกล้ๆ ‎เขาดูไม่เหมือนบาทหลวงด้วยซ้ำ
‎วิ่งอยู่กับที่
‎หนึ่ง สอง
‎อาร์บุส นี่มันชักกระตุก ไม่ใช่ยิมนาสติก
‎จะไปไหนเหรอ เร็วเข้า!
‎หนึ่ง สอง!
‎ตอนนั้นเป็นปี 1975
‎และความรุนแรงก็เป็นเรื่องปกติธรรมดา
‎เกิดอะไรขึ้น ปิค
‎โรโมลี
‎เขาระเบิดตัวเองต่อหน้าครูใหญ่
‎- จริงๆ นะ ‎- โตได้แล้ว เป็นผู้ใหญ่สักทีเถอะ
‎ดาเวเนีย
‎ขอเดานะ คุณไม่เห็นอะไรเลย ‎เหมือนคนอื่นๆ ใช่ไหม
‎เพื่อนคุณคนหนึ่งถูกทำร้ายในสนาม
‎แต่ไม่มีใครเห็นอะไรเลย
‎ก็ได้
‎ถ้าไม่มีอะไรจะพูดก็ไปได้
‎โรโมลีไม่ได้รบกวนใคร
‎พอระฆังดัง
‎พวกรุ่นพี่ก็เข้ามาหาเขา
‎และล้อมเขาไว้ ‎จะได้ไม่มีใครเห็นว่าพวกเขาทำอะไร
‎ตอนแรกพวกเขาแค่ตบเขาสองสามที
‎แล้วก็มีคนหนึ่งคว้าเสื้อเขาและกระชากเขา
‎แว่นเขาก็เลยหล่นเหรอ
‎ไม่ครับ
‎พวกเขาตั้งใจทำมันแตก
‎ดี
‎ทีนี้บอกมาว่าใครทำ
‎- ไม่ครับ ถามแยร์วีสิ เขาเป็นคนส่ง… ‎- นี่
‎ผมฟังจากคุณก่อนได้
‎กวีโด พ่อนายอยู่กับครูใหญ่
‎พวกเขายังเด็ก แต่ก็ต้องเข้าใจว่าที่นี่เรามีกฎ
‎พ่อแม่คุณตัดสินใจส่งคุณมาเรียนที่นี่
‎เพราะเห็นได้ชัดว่า ‎สิ่งที่พวกเขาต้องการเพื่อคุณคือ
‎ที่ที่ปลอดภัย
‎สิ่งที่จะช่วยปกป้องคุณจาก
‎ความไร้ศีลธรรมที่…
‎ครูใหญ่ครับ ขอโทษนะ
‎คุณเริ่มรับเงินบริจาค ‎สำหรับเทศกาลอีสเตอร์หรือยัง หรือว่า…
‎ยังครับ แต่…
‎บอกผมด้วยนะครับ
‎ไปกันเถอะ
‎เราไม่รบกวนคุณแล้ว ขอบคุณครับ
‎จีอันนี
‎บอกภารโรงให้ส่งแยร์วีเข้ามา
‎อะไรเข้าสิงแก
‎ฉันบอกแกว่าไง
‎แล้วยังไง
‎แกทำให้ฉันดูเหมือนไอ้งั่ง
‎มานี่
‎ฉันบอกแกว่าไง
‎อย่าบังอาจทำอีก!
‎ห้ามทำอีกเด็ดขาด!
‎รู้แล้ว ผมขอโทษ
‎แกทำให้ฉันดูเหมือนไอ้งั่ง
‎เหมือนไอ้งั่ง
‎ตั้งแต่พรุ่งนี้ ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป
‎ชีวิตเราเต็มไปด้วยกฎ
‎เมื่อเราแหกกฎ บางครั้งเราก็ถูกลงโทษ
‎บางครั้งก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
‎เราเลยสงสัยว่ากฎพวกนั้น ‎ถูกตั้งขึ้นมั่วๆ ส่งเดชหรือเปล่า
‎พออายุครบหกขวบ คุณก็ออกจาก ‎เกราะของครอบครัวและเข้าโรงเรียน
‎อีกเกราะหนึ่ง
‎ในโรงเรียน ‎คุณเสี่ยงที่จะได้รับหนึ่งในสองทัศนคติ
‎พิชิตหรือถูกพิชิต
‎เอาคืนมานะ ราเกเล เธอเอามันไปไม่ได้นะ
‎- หยุดนะ ‎- เธอขโมยของของฉันตลอดเลย
‎พอได้แล้ว ฉันจะฟ้องแม่
‎หยุดนะ
‎- ไม่! ‎- แม่ ราเกเลขโมยรองเท้าหนู
‎ไม่จริง อย่าโกหกสิ
‎แม่ไม่สน ลูกสองคนไปแก้ปัญหากันเอง
‎เอลิซาเบ็ตตา ปิดเตาอบให้หน่อยได้ไหม
‎- เดี๋ยวแม่ไป ‎- ได้ค่ะ
‎โตบี้ เร็วเข้า ไปกับพวกเขา
‎แล้วยังไง
‎ฉันไม่เข้าใจ
‎พวกเขาไม่ทำอะไรคนพวกนั้นเลย
‎พวกเขาไม่ได้ลงโทษอะไรเลย
‎พวกเขาจะซื้อแว่นใหม่ให้เขา ก็แค่นั้น
‎แล้วมันก็จบเรื่อง
‎แกคิดว่าพวกเขาควรทำอะไรเด็กพวกนั้น
‎ทำให้พวกเขาอับอายทุกคน พักการเรียนเหรอ
‎ความยุติธรรมของมนุษย์ทำอะไรกับพระเจ้า
‎มันปฏิบัติต่อพระองค์ด้วยความเกลียดชัง ‎ด้วยความกระหายที่จะแก้แค้น
‎ความชั่วร้ายก่อให้เกิดความชั่วร้ายมากขึ้น
‎ต้องเข้าใจและให้อภัย ‎พฤติกรรมของเพื่อนจีโออักกีโน
‎ไม่งั้นเราจะเข้าสู่วังวนที่ไม่มีทางหนีออกมาได้
‎ขอโทษค่ะ พ่อ ‎พ่อคือคนที่พูดอยู่ตลอดไม่ใช่เหรอ
‎ว่าควรให้อภัยหลังจากสารภาพแล้วเท่านั้น
‎ใช่ แต่พ่อก็บอกด้วยว่า ‎อย่าไว้ใจความสมบูรณ์แบบมากเกินไป
‎ไม่ พ่อไม่เอา
‎และพึงระวังอคติไว้
‎เลิกเถียงกันได้แล้ว
‎สาวๆ นี่จ้ะ เด็กดี
‎จีอาเอเล อาหารพร้อมแล้ว
‎ในนามของพระบิดา พระบุตร และพระจิต
‎ฉันไม่มีอารมณ์
‎ทำไมล่ะ
‎เพราะตอนนี้ฉันไข่ตก
‎และมันก็ไม่ใช่เวลาที่เหมาะจะมีลูกอีกคน
‎ทำไมล่ะ
‎ก็ฉันคือคนที่ต้องอุ้มท้องน่ะสิ
‎เราคุยเรื่องนี้กันแล้วนะ
‎ขอร้องล่ะค่ะ
‎ไง ผมสวย
‎- เราอัดเขาต่อหน้าทุกคนเลย ‎- แว่นตาเหรอ
‎หักเป๊าะ พรุ่งนี้พวกเขาจะเอาเทปกาวติดมัน
‎- กับพ่อนายเป็นไงบ้าง ‎- เหมือนเคย
‎เขาฟาดฉันซะน่วม แต่สุดท้ายเขาก็หยุด
‎เขาบอกว่าจะไม่ให้ฉันออกมาเที่ยวอีก
‎แล้วนายล่ะ จีอัมปีเอ
‎ไม่พูดอะไรเลย
‎- จริงเหรอ ‎- ก็เห็นๆ อยู่
‎- ปู่นายสร้างโรงเรียนนี้นี่ ‎- ใช่แล้ว
‎และพ่อฉันก็ให้เงินพวกเขาทุกปี
‎ครูใหญ่ควรจะหุบปากซะ ก็แค่นั้น
‎ฉันรำคาญพวกเขาสุดๆ
‎พูดได้ดี อันเจโล
‎- ไปดื่มกันหน่อยไหม ‎- ไปสิ
‎โอเค งั้น…
‎อันเจโล
‎- อันเดรอาจะออกจากคุกแล้ว ‎- อะไรนะ
‎มีคนบอกฉัน
‎เร็วๆ นี้แหละ
‎เราจะอยู่ที่นี่กันทั้งคืนเลยเหรอ
‎อยากทำอะไรล่ะ
‎ไม่รู้สิ จริงๆ นะ
‎ตัดสินใจทำอะไรสักอย่างกันเถอะ
‎ที่จริง ฉันว่าฉันคิดออกแล้ว
‎เก็บมันซะ
‎อันเจโล
‎- อะไรครับ ‎- ไปไหนมา
‎คิดว่าผมไปไหนมาล่ะ อยู่กับเพื่อนๆ น่ะสิ
‎ทำไมต้องทำให้แม่เป็นห่วงตลอดเลย
‎เป็นห่วงเรื่องอะไร ผมก็อยู่นี่แล้วไง
‎ไปนอนกันเถอะ
‎ฉันรู้ว่านายยังไม่หลับ
‎จีอันนีบอกฉันว่าเกิดอะไรขึ้นที่โรงเรียน
‎เขาบอกอะไรนาย
‎บอกว่าพวกเขาซักถามนาย
‎ใช่
‎ครูใหญ่กักตัวเราไว้ที่โรงเรียน ‎เพราะอยากรู้ว่าใครทำ
‎- นายบอกเขาหรือเปล่า ‎- เปล่า
‎แน่ใจนะ
‎ดีมาก
‎นายไม่ได้ทรยศ
‎อย่าเป็นคนขี้ฟ้อง
‎- เข้าใจไหม ‎- เข้าใจ
‎เข้าใจว่าไง
‎คนเราไม่ควรเป็นคนขี้ฟ้อง
‎มีบาปอื่นจะสารภาพอีกไหม
‎ผมโกหกเยอะมาก
‎แย่จัง
‎การโกหกเป็นบาปร้ายแรง
‎โกหกแบบไหน
‎ทุกแบบ
‎เพื่อให้เป็นที่ยอมรับของคนอื่น
‎ผมแกล้งทำเป็นว่าชอบอะไรเหมือนๆ กัน
‎มีความคิดแบบเดียวกัน
‎ผมไม่ได้อยากทำมันเลย ‎มันทำให้ผมแย่ลงครับ คุณพ่อ
‎(โรงเรียนมัธยมปลายซานลุยจี)
‎เพราะสุดท้ายแล้วผมก็รู้สึกเหงา
‎มันอาจดูเหมือนผมสบายใจกับทุกคน
‎และผมเข้ากับทุกคนได้
‎แต่ผมไม่เคยสบายใจกับใครเลย
‎ผมไม่เคยเป็นตัวของตัวเองเลยครับ คุณพ่อ
‎ตอนสารภาพบาป นายบอกเขาจริงๆ เหรอ ‎ว่านายไม่เชื่อในพระเจ้า
‎ถ้าเขารายงานเรื่องนายล่ะ
‎ยังไงฉันก็จะออกจากโรงเรียนนี้อยู่แล้ว
‎ฉันไม่ได้เรียนรู้อะไรเลย ฉันไม่ไว้ใจพวกครู
‎พวกเขาควรรู้เรื่องต่างๆ ‎แต่พวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองไม่รู้
‎พวกเขานึกเอาเอง
‎ข้อมูลความรู้ของพวกเขาไม่ได้อิงจากอะไรเลย
‎แล้วนายไว้ใจใครล่ะ
‎ฉันไว้ใจนาย
‎นายเลือกผิดคนแล้วละ
‎ตอนนี้มันลดลงมาเป็นสมการกำลังสองง่ายๆ
‎ซึ่งผมคิดว่าทุกคนคงรู้ดีใช่ไหม
‎แล้วนายมีแผนยังไง
‎พอแก้สมการได้แล้ว…
‎ฉันจะเรียนสองปีให้จบในหนึ่งปี
‎ฉันจะได้ใบประกาศเร็วขึ้นหนึ่งปี
‎นายต้องได้เกรดเฉลี่ยบีทุกวิชาของมัธยมสี่
‎- และก็สอบของมัธยมห้าให้หมด ‎- ฉันรู้น่า
‎- ฉันรู้ ‎- อาร์บุส!
‎ในเมื่อเช้านี้คุณช่างคุยนัก ‎ออกมานี่ แก้สมการให้เราหน่อย
‎มาเร็ว
‎อันนี้เหรอครับ
‎ใช่
‎อาร์บุส
‎เราทุกคนมองว่าเขาเก่งวิชาการขั้นเทพ
‎เขาเป็นที่เคารพบูชาก็ว่าได้ ‎คนเลยมักจะอยู่ห่างๆ เขา
‎โอเค อาร์บุส
‎กลับไปนั่งที่ได้
‎สิ่งที่ดีที่สุดเกี่ยวกับอาร์บุส ‎คือเขาจะไม่มีวันถอยหนี
‎และไม่มีวันหมดหวัง
‎อาร์บุสเป็นที่ชื่นชมของเราทุกคน
‎แยร์วีก็เหมือนกัน แต่ด้วยเหตุผลอื่น
‎- พระกายของพระคริสต์ ‎- อาเมน
‎พระกายของพระคริสต์
‎แม่
‎อะไรลูก
‎- ทำไมหนูเข้าร่วมพิธีไม่ได้ ‎- เพราะลูกเข้าร่วมพิธีไม่ได้น่ะจ้ะ
‎ทำไมล่ะคะ
‎มันเป็นอย่างนั้นจ้ะ ‎พอลูกโตขึ้น แม่จะอธิบายให้ฟังนะ
‎- พระกายของพระคริสต์ ‎- อาเมน
‎มาสวดมนต์กัน
‎ในนามของพระคริสต์ พระเจ้าของเรา
‎อาเมน
‎- จีโออักกีโน ‎- ครับ
‎เพื่อนที่โรงเรียนแกอยู่ไหน
‎พวกเขาไม่มาร่วมพิธีมิสซาเหรอ
‎พวกเขาเข้าพิธีตามที่โรงเรียนบังคับน่ะ
‎จะส่งลูกไปเรียนที่โรงเรียนคาทอลิกทำไม ‎ถ้าไม่มาร่วมพิธีมิสซา
‎พ่อแม่พวกเขาอาจจะทำงานก็ได้
‎ผมเข้าใจ แต่ตั้ง 20 คน ‎ไม่มีใครมาสักคน มันไร้สาระสิ้นดี
‎(อิมมอรัล เทลส์ของอาปอลลีแนร์)
‎แม่!
‎- ลูกแม่ ‎- แม่ไม่เห็นรถเหรอ
‎ถ้าไม่มีลูกแม่จะทำยังไงเนี่ย
‎- ไม่เป็นไรใช่ไหม ‎- ค่ะ ฉันไม่เป็นไร
‎(ห้าเดือนก่อนเกิดเหตุ)
‎เราสร้างบ้านหลังเล็กๆ ที่นี่ได้ ‎ถ้าได้ใบอนุญาต ใช่ไหม
‎เราแบ่งทรัพย์สินกันได้ ‎ของแกที่หนึ่ง ของน้องชายแกที่หนึ่ง
‎ดีเลยครับ
‎มันอาจจะได้ผล
‎ดูสิ
‎รูมา
‎อีกที
‎แกใจอ่อนน่ะ
‎พ่อบอกแกตั้งหลายครั้งแล้ว ‎แกต้องเลือดเย็น
‎เล็ง
‎แล้วก็ยิง
‎ไปกันเถอะ
‎สามเสาหลักในการศึกษาของเราคือ
‎การโน้มน้าว การข่มขู่ และการลงโทษ
‎แต่มันเหมือนบันไดมากกว่าเสา
‎ถ้าการอธิบายและการข่มขู่ไม่ได้ผล ‎เราก็ต้องถูกลงโทษ
‎ในชุมชนของผม ถ้าความทะเยอทะยาน ‎ที่ยิ่งใหญ่ไม่ขาดหายไปทั้งหมด
‎ก็ปรากฏออกมาในแบบที่หายนะ
‎แนวคิดพื้นฐานคือ
‎ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นชั่วคราวไม่สามารถทนอยู่ได้
‎และในเมื่อทุกสิ่งนั้นเกิดขึ้นชั่วคราว ‎ในที่สุดทุกสิ่งก็จะไม่สามารถทนอยู่ได้
‎ยกเว้นในครอบครัวของอาร์บุส
‎สวัสดี
‎พ่อเขาสอนคณิตตรรกศาสตร์ที่มหาวิทยาลัย
‎ดูเหมือนเขาสนใจนักเรียน ‎มากกว่าลูกๆ ของตัวเอง
‎โอเค
‎นี่เหมือนบ้านของนายเลย
‎พ่อฉันสร้างมันให้พี่สาวฉัน
‎เขาหลงใหลไม้บัลซากับเลื่อยตัดโลหะ
‎มาเถอะ
‎สวัสดีจ้ะ แม่เอาของว่างมาให้
‎แม่ ขอร้องล่ะ
‎พ่อหนุ่ม
‎สวัสดีครับ ผมเอโดอาร์โด
‎หวัดดีจ้ะ เอโดอาร์โด
‎เป็นไงบ้าง
‎ลูกแม่ใจลอยจริงๆ
‎ในหัวโตๆ ของลูกนี่มีอะไรอยู่นะ
‎ความลับเหรอ
‎ไม่ ไม่มีความลับอยู่แล้ว
‎แล้วคุณล่ะ เอโดอาร์โด
‎มีความลับหรือเปล่า
‎ผมเหรอ
‎ใช่ เรื่องที่คุณไม่บอกแม่ของคุณน่ะ
‎มันคืออะไร บอกฉันหน่อยสิ
‎ที่จริง ผมแทบไม่ได้บอกอะไรเธอเลย
‎ฉะนั้น…
‎ได้จ้ะ
‎อ่านอะไรอยู่จ๊ะ
‎เคมีครับ
‎เอาละ
‎ในเมื่อเรารู้เรื่องเคมีแล้ว ‎เล่นโป๊กเกอร์สักเกมดีไหม
‎หนึ่งหมื่น
‎ขอดู
‎ผมหมอบ
‎สองคู่
‎เรียงจ้ะ
‎วางดาบบ้าบอนั่นลง
‎เดี๋ยวก็โดนตัวเองเจ็บหรอก
‎แม่ ไม่เห็นเหรอว่าผมเก่งแค่ไหน
‎ผมหิวแล้ว
‎ลูกหิวเหรอ
‎ผมหิว
‎โทรบอกแฟร์นันดาสิ แม่ปวดหัว
‎แฟร์นันดา
‎ตะโกนทำไม แม่บอกให้ลูก…
‎แฟร์นันดา!
‎แม่ปวดหัว
‎แฟร์นันดา!
‎เลิกเป็นตัวตลกสักทีได้ไหม
‎- ครับ ก็ได้ ‎- ไปได้แล้ว
‎เอ็นโซ!
‎ทุกคน เงียบๆ หน่อย
‎ขอโทษครับ บราเธอร์กูร์ซีโอ
‎- ยินดีต้อนรับครับ ‎- ขอบคุณครับ
‎เตียงขวา
‎นี่เตียงฉัน ทำไมนายได้ตั้งสามเตียง
‎ไปเอามาจากไหน
‎เดาสิ ใต้เตียงไง
‎ใต้เตียง
‎ปิค ดูสิ
‎- ข้างล่างนี่ ‎- มันไม่ได้อยู่ตรงนั้น
‎มันอยู่ตรงนั้นแหละ นายต้องมองหามัน
‎เขาโคตรโง่เลย
‎- ใคร ‎- นายไง
‎- ฉันเหรอ ‎- ใช่
‎ผมขอให้คุณมาที่นี่ในเช้าวันนี้
‎เพราะผมอยากเริ่ม…
‎การพูดคุยของเราข้างหน้าภาพวาดนี้
‎ง่ายๆ เลย ผมอยากให้คุณบอกผม
‎ตามใจชอบเลย…
‎ว่าคุณเห็นอะไรในภาพนี้
‎เอาเลย พูดได้ตามใจชอบ
‎อาจารย์ครับ
‎ผมเห็นคนกำลังทำร้ายพระเยซู
‎มีชายหกคน
‎กำลังทำร้ายพระเยซู
‎คุณจะนิยามผู้ชายหกคนนี้ว่ายังไง
‎พวกเขาเป็นผู้ข่มเหง
‎ผู้ข่มเหง
‎แล้วใครเป็นเหยื่อ
‎พระเยซู
‎แน่ใจเหรอ
‎ดูเหมือนว่าผู้ข่มเหง
‎ก็เป็นเหยื่อเหมือนกัน
‎เพราะผู้ที่ทำร้ายคนอื่น
‎ก็ทำร้ายตัวเองเหมือนกัน
‎- ใช่ไหม ‎- ใช่ครับ
‎ผมขอเสริมว่าไม่ใช่แค่พวกเขาที่เป็นผู้กระทำผิด
‎พระเยซูก็เช่นกัน
‎เขาใช้ความชั่วร้ายของพวกเขา ‎เพื่ออยู่เหนือพวกเขา
‎เพื่อให้สมบูรณ์แบบ
‎ความสมบูรณ์แบบนี้ ‎แสดงถึงความยโสไม่ใช่เหรอครับ
‎นายพูดถึงอะไร
‎ความดีคือความสมบูรณ์แบบ ‎และความสมบูรณ์แบบคือพระเจ้า
‎ผมเชื่อว่าคุณควรเริ่มพิจารณา
‎ว่าปีศาจอาจปรากฏตัว
‎เมื่อเราทำถูกต้อง
‎เมื่อความสมบูรณ์แบบทำให้เรารู้สึกเบิกบานใจ
‎คุณกำลังบอกว่า เมื่อเราทำตัวดี
‎เรากำลังทำตามคำแนะนำของปีศาจ
‎ดังนั้นจึงไม่มีความแตกต่าง ‎ระหว่างนักบุญกับผู้ทรมานงั้นเหรอ
‎มีสิ
‎พระเยซูก็เป็นมนุษย์เหมือนกัน
‎พระองค์กลายเป็นมนุษย์
‎พระองค์จึงมีส่วนในความไม่สมบูรณ์แบบของเรา
‎เพราะพระองค์ทรงเก็บ
‎เมล็ดพันธุ์ของความชั่วไว้ภายใน
‎เรากลายเป็นมนุษย์
‎โดยการสืบทอดความชั่ว
‎กระทำความชั่ว
‎และเป็นเหยื่อของความชั่ว
‎เพื่อที่จะเป็นเหยื่อของความชั่ว
‎ใครสักคนต้องกระทำมัน
‎แล้วยังไง
‎คุณไม่เห็นด้วยเหรอ จีโออักกีโน
‎ไม่รู้สิ ผม…
‎ผมเชื่อว่าเรากลายเป็นมนุษย์ด้วยการทำความดี
‎ดูเหมือนคุณจะบอกว่าเรากลายเป็นมนุษย์
‎ด้วยการทำความชั่ว ผมไม่…
‎ผมไม่เข้าใจ
‎อาจารย์กอลโกตาพูดไร้สาระสินะ
‎เฮ่ ทางสะดวก ไปกันเถอะ
‎- นายจะไปไหน ‎- เร็วเข้า ไปกันเถอะ
‎- ฉันเหรอ ‎- ใช่ มาเร็ว
‎สวัสดี
‎พวกนายทำอะไรน่ะ
‎เราจะทำสิ่งที่เราเห็นในรูปวาดนั่นอีกครั้ง
‎แล้วฉันมาที่นี่ทำไม
‎นายจะเป็นตัวเอก
‎- แก้ผ้าสิ ‎- นายคือพระเยซู
‎- เร็วสิ ‎- ฉันต้องถอดเสื้อเหรอ
‎- ใช่ เปลือยอกเหมือนเขา ‎- แก้ผ้าเลย
‎ก็ได้
‎- ตรงนี้เหรอ ‎- เร็วสิ คุกเข่าลง
‎- คุกเข่าลง ‎- เร็วสิ
‎คุกเข่า
‎โอ๊ย!
‎เฮ้ย! นายทำอะไรน่ะ
‎ไอ้ขี้ขลาด
‎ไอ้คนบาป
‎หยุดเดี๋ยวนี้
‎คนบาป
‎เอาละ พอแล้ว
‎พูดสิว่านายไม่เชื่อมั่นอะไรเลย
‎ละทิ้งพระเจ้าของนาย ไอ้ขี้ฟ้อง
‎ละทิ้งศรัทธาของนาย
‎อยู่นิ่งๆ นะ ดาเวเนีย
‎ละทิ้งมัน
‎พวกนายทำบ้าอะไรกันวะ
‎บ้ากันไปหมดแล้วหรือไง
‎ไอ้คนบาป
‎นายชอบโดนเฆี่ยนใช่ไหม
‎การเกิดเป็นผู้ชายเป็นโรคที่รักษาไม่ได้
‎ไอ้ตุ๊ดนั่นสมควรโดนแล้ว
‎คุณต้องพร้อมที่จะทำหรือทรมานทุกอย่าง
‎เพื่อได้การยอมรับจากเพื่อน
‎คุณต้องพิสูจน์ให้เห็นว่าคุณแข็งแกร่ง ‎ถึงคุณจะอ่อนแอก็ตาม
‎ทุกๆ วัน คุณต้องพิสูจน์ว่าคุณเป็นลูกผู้ชายตัวจริง
‎แล้วคุณก็ต้องเริ่มใหม่ตั้งแต่ต้น ‎และพิสูจน์มันอีกครั้ง
‎ถ้าคุณล้มเหลวครั้งเดียว ‎คุณจะถูกตราหน้าตลอดไป
‎(คืนพรุ่งนี้ตอนตีสามที่เก้าอี้ปีศาจ)
‎ฉันไม่ชอบไอ้จ้อน
‎พูดสิ
‎สาวๆ ล่ะ นายชอบพวกเธอหรือเปล่า
‎ชอบสิ
‎นายชอบพวกเธอตรงไหน
‎ถ้าคำถามมันตอบยากเกินไป ‎ก็บอกมาว่านายไม่ชอบผู้ชายตรงไหน
‎ขนตามร่างกายเหรอ ขนบนใบหน้าเหรอ
‎- เอ้อ… ‎- ช่างเถอะ
‎ฉันจะบอกให้ว่านายไม่ชอบอะไร
‎นายไม่ชอบไอ้จ้อน
‎ฉันไม่ชอบไอ้จ้อน
‎พูดสิ
‎ฉันไม่ชอบ…
‎ไอ้จ้อน
‎พูดสิ!
‎ฉันไม่ชอบไอ้จ้อน
‎(หนึ่งร้อยสามสิบชั่วโมงก่อนเกิดเหตุ)
‎- จอดสิ ‎- ไม่นะ
‎ไม่นะ
‎จอดสิ
‎- หวัดดี สาวๆ ‎- หวัดดี
‎จะไปไหนเหรอคะ
‎ผมจะกลับบ้าน แล้วคุณล่ะ
‎ไปส่งเราได้ไหม เราขึ้นรถไฟฟ้าไม่ทัน
‎- ที่ไหน ‎- มอนตัญโญลา
‎- มันอยู่ที่ไหน ‎- มอนตัญโญลา
‎คุณรู้จักถนนกร็อตตาเปอร์เฟตตา ‎ที่ลอเรนตีนาไหม
‎ใกล้ๆ เออูร์
‎- อ๋อ เออูร์ ‎- ใช่
‎มันไกลอยู่นะ
‎งั้นก็ขึ้นรถเลย
‎- เปิดได้ไหม ‎- พระเจ้าช่วย
‎ได้แล้ว
‎โทษที
‎เหมือนยานอวกาศเลย
‎เคยเห็นมันหรือยัง
‎ต่อไปพวกเขาจะทำรถบินได้
‎ว่าแต่ ฉันชื่อโดนาเตลลา ‎เธอชื่อนาเดีย
‎ผมชื่อการ์โล
‎คุณต้องบอกทางผมนะ
‎- ผมรู้แค่ทางไปถนนโกลอมโบ ‎- ได้ค่ะ
‎คุณทำอะไรคะ ทำงานหรือเปล่า
‎เปล่า ผมเรียนปีสุดท้ายที่โรงเรียน
‎อ๋อ แล้วทำไมถึงมีรถล่ะ
‎รถพ่อผมน่ะ แต่ผมใช้มันอยู่ตลอด
‎แล้วคุณล่ะ คุณมาทำอะไรแถวนี้
‎เราไปดูหนังกันมา
‎เราได้ดูเรื่องเดอะร็อกกี้ฮอร์เรอร์พิกเจอร์โชว์
‎- เรื่องนี้ผมยังไม่ได้ดู ‎- มันบ้ามากเลย
‎สัมผัส สัมผัส สัมผัสฉันสิ ‎ฉันอยากเลอะเทอะสักที
‎มันสกรีนนิ่งแถวบ้านคุณไม่ใช่เหรอ
‎อะไร ไปส่งเรามันลำบากขนาดนั้นเลยเหรอ
‎ไม่ลำบากหรอก ผมแค่อยากรู้น่ะ
‎- ฉันล้อเล่น ‎- ใช่แล้ว
‎เพื่อนเราที่เป็นช่างภาพอยู่แถวนี้
‎เขาบอกว่าเขาอาจจะหางานให้เรา
‎คุณทำงานอะไรเหรอ
‎เราเป็นนางแบบ
‎คือเราอยากเป็นน่ะ
‎อ๋อเหรอ ผมว่าคุณต้องทำได้ดีมากแน่ๆ
‎- ขอบุหรี่สักมวนได้ไหม ‎- ได้สิ
‎ขอบคุณค่ะ
‎- จัดไป ‎- ใจดีมากเลย
‎- ฉันขอเปิดฟังได้ไหม ‎- ได้
‎- คุณชอบบัตติสตีไหม ‎- ชอบค่ะ
‎ถ้าคุณอยากมีชีวิตที่สดใสและน่ายินดีกว่านี้
‎คุณไม่ร้องเพลงเหรอ
‎ขอบคุณอีกครั้งค่ะ โทรหาเราได้นะ
‎โอเค ได้ครับ
‎ขอบคุณค่ะ
‎- บายครับ ‎- บายค่ะ
‎บายจ้ะ
‎แล้วเจอกัน
‎ลูกจ๊ะ นี่
‎นอนได้แล้วจ้ะ
‎ห่มผ้าซะนะ เอาละ
‎ฝันดีจ้ะ จีอาเอเล
‎แม่คะ สวดมนต์ได้ไหมคะ
‎ได้จ้ะ สวดสิ
‎ขอพระเยซูเจ้าจงปกป้องลีอา แม่ พ่อ
‎จีโออักกีโน เอเซกีเอเล และเอลิซาเบ็ตตา
‎ราเกเล โตเบีย
‎เก่งมากจ้ะ ลูกแม่
‎เก่งมาก นอนได้แล้วจ้ะ
‎การตอบรับคำเชิญอาจมีความเสี่ยง
‎แต่ถ้าคุณปฏิเสธ ‎คุณจะเสียคะแนนความเป็นชาย
‎ผมถึงได้รู้สึกเป็นเป็นเกียรติ
‎ที่ได้รับเชิญไปนั่งเก้าอี้ปีศาจ
‎ความลับของการศึกษาของเรา ‎คือการปลดปล่อยความก้าวร้าวออกมา
‎ไม่งั้นมันจะเพิ่มพูนมากขึ้น
‎แต่ต้องไม่ให้เลยเถิดเกินไป
‎ไม่งั้นเราจะหลงเข้าไปในลัทธิฟาสซิสต์
‎ไปไหนมา เรารอตั้งชั่วโมงนึงแล้ว
‎ฉันเจอผู้หญิงสองคน ฉันไปส่งพวกเธอที่บ้าน
‎ทำไมไม่พาพวกเธอมาด้วยล่ะ
‎พวกเธออยากให้ไปส่งที่บ้านน่ะ
‎บ้านเหรอ ที่ไหน
‎- พวกเธออยู่ไกลมาก ‎- ที่ไหน
‎ในมอนตัญโญลา
‎เขาไปกิ๊กกั๊กกับสาวตกยากมาว่ะ
‎นายไปเที่ยวน้องโสมานี่หว่า
‎นายต่างหากที่ทำแบบนั้น
‎ฉันถนัดเรื่องทำให้สาวๆ ชอบ
‎ใครๆ ก็รู้ว่าจะทำให้สาวๆ ชอบได้ยังไง ‎พวกเธอคุยไม่เป็นด้วยซ้ำ
‎เราไม่ได้อยากคุยกับพวกเธอ
‎แนะนำให้เรารู้จักสิ
‎อย่างกับพวกเธอจะให้เบอร์นายงั้นแหละ
‎- นายพูดบ้าอะไรของนาย ‎- ดูนี่
‎- นี่ไง ‎- ดูนี่สิ
‎- บนมือฉัน ‎- บนมือเล็กๆ ของเขา
‎- ให้ยอดฝีมือลุยเอง ‎- บนมือเล็กๆ ของเขา
‎- ให้ยอดฝีมือลุยเอง ‎- บนมือเขา
‎เอาละ โทรหาพวกเธอกันเถอะ
‎เร็วเข้า
‎- เอาเลย โทรหาเพื่อนใหม่ของนายสิ ‎- เร็วเข้า
‎เราเป็นคนรุ่นแรกที่ได้สนุกสนาน
‎กับอิสรภาพที่ไร้ขีดจำกัดอย่างแท้จริง
‎ครอบครัวเราดูมั่นคง
‎แต่ทุกอย่างเปราะบางกว่าที่เห็น
‎เอโด!
‎ช่วยติวสอบให้ฉันหน่อยได้ไหม
‎ไม่นะ ปิค อย่า…
‎ไม่มีพ่ออยู่ด้วย
‎เหมือนพ่อของปิค
‎ไม่เคยมีใครเห็นเขา
‎ไม่มีใครรู้เรื่องของเขาเลย
‎แต่ไม่มีใครกล้าถามปิคว่าเขาอยู่ไหน
‎สามโมงดีไหม หรือสามโมงครึ่ง
‎สามโมงสิบห้า
‎สามโมงสิบห้าก็ได้
‎"อี โพรฟุนดัม"
‎อปาทานการก
‎อปาทานการกเหรอ ใช่
‎แป๊บนะ
‎ไม่ใช่ กรรมการก
‎- กรรมการก ‎- ใช่
‎โอเค
‎แม่สวยนะ ว่าไหม ‎เธอเคยเป็นนักแสดงก่อนที่ฉันจะเกิด
‎เธอเก่งมากเลย
‎แม่!
‎- เรียกเธอทำไม ‎- ฉันจะแนะนำให้นายรู้จัก
‎- ไม่… ‎- แม่!
‎แม่!
‎ตะโกนทำไม
‎ผมอยากให้แม่รู้จักกับเอโดอาร์โด
‎- สวัสดีจ้ะ ‎- สวัสดีครับ
‎ขอบคุณนะที่มาช่วยติวสอบให้ลูกฉัน
‎ไม่เป็นไรครับ ผมไม่…
‎- จ้ะ ไม่ติวคงสอบไม่ได้ ‎- เอาของว่างมา
‎ขอแบบนี้เหรอ
‎จะให้ผมขอยังไงล่ะ
‎ไม่รู้ ดูเอโดอาร์โดเพื่อนของลูกสิ
‎เขาดูเหมือนคนที่ขอแม่ทุกอย่างหรือเปล่า
‎ฉันสอบไม่ผ่านแน่เลย
‎นายสอบไม่ผ่านแน่ ถ้านายยังไม่เริ่ม
‎เร็วเข้า ฉันไปสายไม่ได้
‎- เขียนลงไป ‎- โอเค ขอบใจนะ
‎"อันตรายทั้งหมด…"
‎"ทั้งหมด…
‎ของความตาย…"
‎"อันตราย… ของความตาย"
‎(สามเดือนก่อนเกิดเหตุ)
‎แมลงสาบอาศัยอยู่บนโลกมานานถึง 320 ล้านปี
‎มันว่องไว
‎และฆ่าได้ยาก
‎เพราะมันมีโครงกระดูกภายนอก
‎ซึ่งแข็งมาก
‎แต่มันก็ยืดหยุ่นด้วยเช่นกัน
‎มันเป็นร่างที่กลายพันธุ์ได้
‎เปลี่ยนแปลง
‎และทุกอย่างที่ทำให้เกิด ‎การเปลี่ยนแปลงคือความรุนแรง
‎การเปลี่ยนแปลงที่รุนแรงทำลาย ‎แต่ในขณะเดียวกันก็สร้างด้วย
‎เห็นไหม
‎ฉันควรจะฆ่ามันตรงนี้
‎ตรงนี้ ที่หน้าอก
‎แล้วก็ใช่ มันคงจะตาย
‎นั่นคงเป็นวิธีที่ง่ายที่สุด
‎คนเราก็เหมือนกัน
‎ไม่มีประโยชน์ที่จะเสียเวลาหาวิธีฆ่าคน
‎ไม่จำเป็นต้องคิดมากเกินไป
‎แน่นอน
‎การเจาะหน้าอกคงจะเป็นวิธีตายที่แย่มาก
‎ลูกจ๊ะ
‎เร็วเข้า
‎- อาทิตย์หน้าเจอกัน ‎- มาเร็วค่ะ
‎- ขอบคุณ ‎- ลาก่อน
‎- ทำไมไม่อยู่ต่อล่ะ ‎- ผมต้องไปแล้วครับ
‎- ได้จ้ะ ‎- ขอบคุณครับ
‎เห็นได้ชัดว่า
‎ความบ้าของสมาชิกในครอบครัวคนหนึ่ง ‎ลงเอยที่พฤติกรรมแปลกๆ ของอีกคน
‎อาร์บุสไม่ใช่คนรุนแรง
‎แต่เขาหมกมุ่นกับความตาย
‎ต่อให้ครอบครัวของอาร์บุสชอบปีศาจ
‎ศาสตราจารย์กอลโกตาก็อาจพูดถูก
‎บางที เพื่อที่จะกลายเป็นมนุษย์ ‎มันก็จำเป็นต้องเจอกับปีศาจ
‎สวัสดีค่ะ
‎- สวัสดีครับ ‎- จำฉันได้ไหม โมนีกา
‎เราเจอกันเมื่อฤดูร้อนที่แล้วที่ชีร์เชโอ
‎อ๋อ จำได้ โมนีกา ขอโทษที
‎คุณทำอะไรเหรอ
‎ผมกำลังจะกลับบ้าน
‎คุณไม่เคยโทรหาฉันเลย
‎เพราะผมทำเบอร์คุณหาย ก็เลย…
‎ไม่เป็นไร ฉันจะให้คุณใหม่
‎ให้ฉันเขียนไว้ตรงนี้นะ คุณจะได้ไม่ทำหายอีก
‎(โมนีกา 903)
‎บายครับ
‎บายค่ะ
‎ต่อให้ไม่มีใครยอมรับมัน
‎เราทุกคนก็กลัวการมีเซ็กซ์
‎มันเป็นปริศนาที่ต้องถูกเผย
‎เราชอบมันโดยที่ไม่รู้ว่าทำไม
‎บางคนใช้มันเพื่อได้รับอิสรภาพ
‎บางคนก็ใช้มันเพื่อทำลาย
‎แม่ครับ เขาเป็นเพื่อนผมที่โรงเรียน ‎สเตฟาโน แยร์วี
‎สวัสดีครับ คุณผู้หญิง
‎บายครับ แม่
‎ไม่ได้ซื้อของขวัญให้เขาเหรอ
‎- ดาเวเนียกับฉันรวมเงินกันซื้อน่ะ ‎- นายซื้ออะไรให้เขา
‎เบนัซซา!
‎เป็นไงบ้าง
‎- คืนนี้สุดยอดเลย ‎- ใช่
‎ฉันไปด้วยได้ไหม
‎อะไรนะ
‎แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว ขอร้องล่ะ
‎- พาน้องมาด้วยเหรอ ‎- ชอบฉันหรือเปล่า
‎ไปหาอะไรดื่มกันเถอะ มาเร็ว
‎เป็นไงบ้าง
‎อันเดรอาออกจากคุกแล้ว
‎ให้ตายสิ ในที่สุด เขาอยู่ไหน
‎เขาแวะมาเมื่อกี้
‎เขาจะอยู่ที่บ้าน
‎มันยากลำบากนะ แต่เขาก็ทนอยู่ในนั้นได้
‎- ใช่ ‎- ไม่ง่ายเลย
‎ทีนี้เราก็จะได้สนุกกันแล้ว
‎ใช่ เราจะสนุกกัน
‎เราต้องดื่มฉลองกันหน่อย
‎แด่อันเดรอา
‎แด่จีโออักกีโน!
‎สุขสันต์วันเกิด!
‎ขอบคุณนะ ขอบคุณทุกคน
‎- แด่จีโออักกีโน! ‎- ขอบคุณมาก
‎ฉันโมโหแล้วนะ
‎แด่จีโออักกีโน!
‎- แด่จีโออักกีโน! ‎- สุขสันต์วันเกิด
‎พร้อมสำหรับเมนูพิเศษหรือยัง
‎สปาเกตตีผัดหอยลาย
‎นายโคตรฮาเลย ปิค พอเถอะ
‎เอาไวน์เพิ่มอีกไหม
‎เดี๋ยว คุณผู้ชายคนนี้ขอไวน์เพิ่มอีก
‎พอได้แล้ว
‎ฉันไม่รู้ว่ามันคืออะไร
‎- คุณทานเสร็จแล้ว ขอเก็บจานนะ ‎- ปิค เลิกไร้สาระได้แล้ว
‎จีโออักกีโน!
‎สวัสดี ซาร่า
‎เธอเป็นใคร
‎ผู้หญิงที่ฉันรู้จักน่ะ
‎แล้วทำไมเธอไม่ทักทายนายล่ะ
‎ไม่รู้สิ เธอจำฉันไม่ได้น่ะ
‎- มากับฉัน ‎- ไปไหน
‎- มาเถอะน่า ‎- ไปไหนล่ะ
‎มาเถอะน่า
‎ขอโทษครับ
‎คุณรู้จักน้องชายผมไหม ซัลวาโตเร
‎อ๋อค่ะ หวัดดี
‎แค่นั้นเหรอ ไม่มีอย่างอื่นเหรอ
‎หมายความว่าไง
‎เขาน่ารักนะ ว่าไหม
‎ไปดื่มด้วยกันเถอะ
‎ที่จริงฉันต้องกลับบ้านแล้วน่ะ
‎เธอจะได้กลับบ้านเมื่อฉันบอกให้กลับ
‎นายชอบคนนี้จริงๆ เหรอ
‎จะไปไหน
‎มองฉันสิ
‎คิดว่ามีแต่เธอคนเดียวหรือไงที่มีจิ๋ม
‎คิดว่าเธอดีเกินไปสำหรับเขาเหรอ
‎ได้โปรด หยุดเถอะค่ะ
‎ทีตอนนี้ล่ะมาขอร้อง
‎ไปได้
‎เพราะเขาเป็นคนดี
‎ที่ไม่มีใครปฏิเสธได้
‎เป่าเลย!
‎- เห็นนั่นไหม ‎- ไม่เห็น อะไร
‎- นั่นบราเธอร์กูร์ซีโอ ‎- อะไรนะ ไหน
‎(สองเดือนก่อนเกิดเหตุ)
‎ก่อนเริ่มเรียน
‎ผมมีคะแนนเรียงความให้พวกคุณ
‎อัลบีนาตี
‎ขอบคุณครับ อาจารย์
‎อาร์บุส
‎เรียงความของคุณถูกต้อง เขียนได้ดีด้วย
‎แต่มันว่างเปล่า
‎ไม่มีความหลงใหล ไม่มีอารมณ์ ‎ไม่มีการตีความส่วนตัว
‎ผมไม่มีการตีความส่วนตัว
‎สำหรับเรียงความเกี่ยวกับวรรณกรรม
‎ผมรู้ว่าคุณต้องได้เกรดเฉลี่ยบี ‎เพื่อเรียนจบเร็วขึ้น
‎แต่เรียงความนี้ไม่ควรได้มากกว่าซี
‎เบนัซซา
‎"บุรุษผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์
‎คืออดอล์ฟ ฮิตเลอร์"
‎อาจารย์ครับ
‎คุณพูดถึงสังคมนิยมอยู่ตลอด
‎พูดเรื่องประชาธิปไตย
‎แต่คุณไม่ให้เขียนเรียงความ ‎เกี่ยวกับตัวละครในประวัติศาสตร์
‎- นั่นเป็นประชาธิปไตยเหรอครับ ‎- ประชาธิปไตยเหรอ
‎อดอล์ฟ ฮิตเลอร์เป็นประชาธิปไตยเหรอ
‎นั่งลง
‎เงียบๆ
‎เวลาอ่านหนังสือ พยายามเข้าใจสิ่งที่คุณอ่าน
‎และใช้หัวของคุณ
‎คิดเกี่ยวกับมัน เบนัซซา
‎คิดเกี่ยวกับมัน
‎ทุกคน สวัสดี
‎สบายดี นายล่ะ
‎ไปก่อนนะ แล้วเจอกัน
‎สวัสดีค่ะ
‎หวัดดี เป็นไงบ้าง
‎- สบายดี คุณล่ะ ‎- สบายดี
‎แล้วเจอกันนะ
‎ให้แม่ช่วยไหมจ๊ะ
‎ผมทำตะปูควงหายไปตัวนึง
‎อ๋อ ตะปูควง…
‎- แม่เรียกพ่อให้ไหม ‎- ไม่ต้องครับ แม่ ผมกำลังทำมันอยู่
‎แม่เห็นแล้ว
‎- ดูเหมือนลูกจะทำไม่ได้ แม่เลย… ‎- ผม…
‎ผมคิดว่าโชคชะตา ‎คือชื่อของเส้นแบ่งชีวิตของผู้คน
‎ผมเป็นห่วงโชคชะตาของเลดามาก
‎เรารู้สึกขอบคุณคนที่สร้างความเจ็บปวดให้เรา
‎ทันทีที่พวกเขาหยุดทำมัน
‎ไปตามพ่อมา เราจะได้ก่อไฟได้สักที
‎นี่อธิบายได้ว่าทำไมผู้หญิงบางคน ‎ถึงทนอยู่กับสามีที่โหดร้าย
‎ช่วงเวลาที่ผ่อนคลายเหล่านั้น ‎ทำให้พวกเธอรักสามีมากขึ้น
‎ขณะที่พวกเขาใจดีมาก
‎ที่หยุดทำไม่ดีกับพวกเธอชั่วคราว
‎พ่อ
‎- อาหารใกล้เสร็จแล้วครับ ‎- โอเค
‎เดี๋ยวพ่อไปนะ
‎ทุกอย่างพร้อมสำหรับก่อไฟแล้วเหรอ
‎ค่ะ ที่รัก
‎(เจ็ดสิบชั่วโมงก่อนเกิดเหตุ)
‎- สวัสดี โดนาเตลลา ‎- สวัสดีค่ะ
‎- ยินดีที่ได้รู้จัก จีอันนี ‎- หวัดดี
‎- อันเจโล
‎หวัดดีค่ะ โดนาเตลลา
‎- นาเดียล่ะ ‎- นาเดียมาไม่ได้ค่ะ ขอโทษที
‎เธอต้องพาน้องสาวไปงานสวนสนุก
‎เหรอ
‎นี่โรซาเรียค่ะ
‎ขอโทษนะ ขอไปโทรศัพท์ก่อน
‎- ไปสิ ‎- เดี๋ยวมานะ
‎ค่ะ ได้ค่ะ
‎เราจะสั่งอะไรให้คุณดื่มดี
‎อะไรก็ได้ที่คุณอยากดื่ม
‎คุณเป็นเพื่อนกันมานานหรือยัง
‎- เราเป็นเหมือนพี่น้องกันเลย ‎- อ้อ
‎- แล้วคุณล่ะ ‎- เราเป็นเพื่อนบ้านกัน
‎คุณเป็นคนแถวนี้เหรอ
‎ประมาณนั้นค่ะ
‎รับอะไรไหมครับ
‎เกิดอะไรขึ้นกับนาย ‎นายออกมาตั้งครึ่งชั่วโมงแล้ว
‎ฉันไม่อยากอยู่กับพวกเธอ อันเจโล
‎ฉันรู้แล้ว
‎นายถึงได้บอกพวกเธอว่านายชื่อการ์โล
‎อย่างน้อยก็เล่นตามน้ำหน่อย ทำได้ไหม
‎ขึ้นอยู่กับว่าหนังฉายที่ไหน
‎คุณต้องกลับบ้านตามกำหนดเวลาไหม
‎- พร้อมไหม โรซ่า ‎- ว่าไง ไปไหม
‎ไปค่ะ
‎อะไร
‎เราวางแผนว่าวันจันทร์จะไปดูหนังกัน
‎นาเดียจะไปด้วยใช่ไหม
‎คิดว่าไปนะ
‎นายจะไปด้วยไหม
‎ไปสิ โอเค
‎เยี่ยมเลย
‎พร้อมหรือเปล่า
‎- เธอพร้อมอยู่แล้วละ ‎- ค่ะ
‎ดีครับ
‎เกิดอะไรขึ้น
‎พ่ออยู่ไหน
‎(จดหมายจากศาสตราจารย์ลูโดวีโก ‎ผมเป็นรักร่วมเพศ ผมโกหกต่อไปไม่ได้อีกแล้ว)
‎เขาไปแล้ว
‎เขารู้ตัวว่าชอบผู้ชาย
‎นายไม่รู้เหรอ
‎สวัสดีค่ะ
‎หวัดดี
‎รู้ได้ไงว่าผมอยู่ที่นี่
‎คุณแอบตามผมเหรอ
‎ขอโทษด้วยนะเรื่องเมื่อวันก่อน ‎พอดีผมกำลังรีบน่ะ
‎ไม่เป็นไรค่ะ
‎อยากขึ้นไปไหม ไม่มีใครอยู่บ้าน
‎โอเคค่ะ
‎ไปกันเถอะ
‎มันจะดีแค่ไหนถ้าไม่มีเรื่องทางเพศเลย
‎ลองนึกภาพความโล่งใจที่ไม่รู้สึกกดดันดูสิ
‎บางครั้งความละเลยเพียงเล็กน้อย ‎ก็ทำให้เกิดสิ่งชั่วร้ายมหันต์ได้
‎และผลของบาปที่ไม่ยุติธรรมที่สุด
‎คือมันแปดเปื้อนทั้งผู้กระทำผิดและผู้บริสุทธิ์
‎นิ้วก้อย
‎ดวงอาทิตย์…
‎- ลูกจ๊ะ ‎- แม่คะ
‎จำได้ไหมตอนที่หนูยังเด็ก
‎และฝันว่าแทงพระเยซูด้วยส้อมเสียบฟาง
‎- ลูกพูดเรื่องอะไร ‎- ค่ะ หนูตื่นขึ้นมาตัวสั่น
‎เขาชักดิ้นชักงอเหมือนกิ้งก่า
‎ไม่จ้ะ แม่จำเรื่องนั้นไม่ได้ ‎แต่มันฟังดูน่ากลัวมากเลย
‎เฮ่!
‎เก็บนี่ไป
‎นี่ของแม่
‎ขอดูหน่อย
‎น่ารักจัง มันสำหรับภาพวาดของเธอเหรอ
‎- ใช่ ‎- สวยจัง
‎สวัสดี!
‎เราเอง!
‎- เดี๋ยว เราจะช่วยแม่เอง มานี่สิ ‎- โอ๊ย หยุดก่อน
‎- อะไรน่ะ ‎- พระเจ้า
‎แม่ ไม่ต้องห่วงนะ
‎- เราอยู่นี่แล้ว ‎- เป็นอะไรไหมคะ
‎จ้ะ หยุดก่อน
‎- เกิดอะไรขึ้น ‎- ไม่นะ
‎- โอ๊ย! ‎- ใจเย็นๆ นะ มานี่สิ
‎จีอาเอเล
‎จีอาเอเล!
‎เธอทำอะไรน่ะ
‎อ้าปาก!
‎จีโออักกีโน!
‎จีโออักกีโน มาเร็ว!
‎เกิดอะไรขึ้น
‎จีอาเอเล คายมันออกมา
‎- เกิดอะไรขึ้น เธอทำอะไร ‎- เธอกินเบอร์รี่
‎หมายความว่าไง เบอร์รี
‎- เร็วสิ จีอาเอเล มองฉัน ‎- คายสิ
‎เร็วสิ คายมันออกมา
‎เรียกใครมาหน่อย
‎- คายมันออกมา ‎- พ่อ!
‎พ่ออยู่นี่!
‎พ่อ วิ่งเร็ว จีอาเอเลไม่สบาย
‎วิ่งเร็ว พ่อ
‎จีอาเอเล
‎ได้โปรด ทำอะไรสักอย่าง
‎จีอาเอเล ลูกรัก
‎- โอ๊ย! ‎- เรียกใครมาหน่อย
‎- โอเค ‎- เกิดอะไรขึ้น
‎ลูกพ่อ
‎ลูกพ่อ หายใจสิ หายใจ
‎- หายใจสิ ลูกพ่อ เร็วเข้า ‎- หายใจ
‎เร็วเข้า
‎หายใจสิลูก
‎- จีอาเอเล ‎- ลูกพ่อ
‎ลูกจ๊ะ
‎ลูกแม่
‎ลูกจ๊ะ พูดกับแม่สิ
‎- พูดกับแม่สิ ‎- ลูกพ่อ
‎พูดกับแม่สิลูก
‎จีอาเอเล
‎ลูกแม่
‎จีอาเอเล พูดกับแม่สิ
‎พูดกับแม่สิลูก
‎พูดกับแม่สิ
‎ลูกแม่ ไม่นะ
‎จีอาเอเล
‎ทำไม
‎เมื่อกี้แม่ก็อยู่ที่นี่
‎ลูกแม่
‎พูดกับแม่สิ
‎สวัสดีครับ บราเธอร์กูร์ซีโอ
‎หวัดดี อัลบีนาตี
‎มันเป็นไปด้วยดีใช่ไหมล่ะ
‎คุณผ่านโดยได้เกียรตินิยมด้วย
‎ขอบคุณครับ เจอกันปีหน้า
‎คงไม่เจอหรอก
‎หลังจากที่น้องสาวของเขาตาย
‎หลายอย่างใน ‎ครอบครัวของจีโออักกีโนก็เปลี่ยนไป
‎(จีโออักกีโน - แยร์วี ‎ดาเวเนีย - เบนัซซา)
‎หลายปีต่อมาผมได้เจอเขาอีกครั้ง
‎เขาเป็นจิตแพทย์
‎และรักษาเบนัซซา คนที่ต่อมาก็ฆ่าตัวตาย
‎เขาวินิจฉัย ‎เพื่อนเก่าร่วมชั้นเรียนของเราว่าโหดเหี้ยม
‎และยืนยันแนวโน้มของพวกเขา
‎กีโอดีเป็นซาดิสม์ ดาเวเนียเป็นมาโซคิสต์
‎แล้วเขาก็บอกผมเรื่องแยร์วี
‎เขาตายแล้ว
‎เขาระเบิดตัวเอง ‎ขณะเตรียมการโจมตีก่อการร้าย
‎มีเรื่องอะไร ซัลวาโตเร
‎ทำไมคิดหนักขนาดนั้น
‎ลูกก็สอบผ่านแล้วนี่
‎เขาคงกำลังมีความรักน่ะ
‎ฉันไม่ได้มีความรัก
‎ผมไปก่อนนะ
‎ไปไหน
‎ไปปาร์ตี้ และก็ครับแม่ ผมจะไม่กลับดึก
‎นี่ ลูกไม่ได้ไปปาร์ตี้ด้วยเหรอ
‎- ไปครับ ‎- งั้นก็เร็วเข้าสิ
‎ผมจะไปเดี๋ยวนี้แหละ
‎(สามสิบหกชั่วโมงก่อนเกิดเหตุ)
‎- หวัดดี ‎- หวัดดี
‎- มากันแค่สองคนเหรอ
‎นาเดียมาไม่ได้
‎ยิ่งดีใหญ่ เราจะได้ครบคู่พอดี
‎แล้วการ์โลล่ะ
‎เขาต้องอ่านหนังสือ
‎แต่เขาบอกว่าเราไปที่คฤหาสน์ของเขาได้
‎- คฤหาสน์เหรอ ‎- ใช่ ริมทะเล
‎ที่ไหน
‎ในที่ที่สวยงาม จริงๆ นะ
‎- เธอคิดว่าไง ‎- ไม่รู้สิ ฉันกลับบ้านดึกไม่ได้
‎มันอยู่ไม่ไกลหรอก ไม่ต้องห่วง ‎อย่างมากแค่ชั่วโมงเดียวก็ถึง
‎ผมก็ต้องกลับไปกินมื้อค่ำที่บ้าน ฉะนั้น…
‎ใช่ แต่ไปชั่วโมงนึง กลับอีกชั่วโมงนึง มันก็…
‎เราไปดูหนังกันดีไหม
‎ก็แค่ทำอะไรที่แตกต่างบ้าง ‎เราจะได้ดูพระอาทิตย์ตกด้วย
‎- ว่าไง ‎- ไปเถอะ
‎- โอเค ก็ได้ ‎- มาเร็ว
‎- แต่ไม่กลับดึกนะ ‎- ได้
‎ไม่ต้องห่วง
‎- ขอบคุณค่ะ เข้าไปเลย ‎- เชิญครับ
‎- โอเค ‎- ขอบคุณค่ะ
‎หวัดดี เลดา
‎น้องชายคุณอยู่ที่นี่หรือเปล่า
‎ไม่อยู่ค่ะ ไม่มีใครอยู่บ้าน ฉันอยู่คนเดียว
‎เขาจะกลับเมื่อไหร่ ‎ผมอยากแสดงความยินดีกับเขาเรื่องสอบน่ะ
‎เรียนสองปีจบในหนึ่งปี ไม่เคยมีใครทำได้
‎คุณรอที่นี่ก็ได้นะ ถ้าอยากรอ
‎นอนรอได้
‎ผมฝันอยากอยู่กับเธอตามลำพังบ่อยมาก
‎แล้วจู่ๆ มันก็เกิดขึ้น
‎มันออกจะแปลกๆ
‎ผมมีความรู้สึกที่อ่อนโยนและน่าขัน
‎ซึ่งแสดงลักษณะ ‎เรื่องราวความรักของผมมาตั้งแต่วันนั้น
‎ค่อนข้างน่าหัวเราะและไม่สมบูรณ์
‎แต่ก็อีกนั่นแหละ ‎นั่นอาจเป็นเหตุผลที่ผมจำมันได้ดี
‎เอโด
‎ไง
‎- นั่นอะไร ‎- บัตรเชิญไปปาร์ตี้ที่งานเลี้ยงที่ชีร์เชโอ
‎นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมเห็นเลดา
‎สวัสดี
‎เขามาแล้ว ฉันไปทักทายเขาก่อนนะ
‎เลดา เกิดอะไรขึ้น
‎- ผมทำอะไรได้บ้าง ‎- อย่ายุ่งเลยค่ะ
‎ดูคุณสิ คุณยังเด็กอยู่เลย
‎การ์โลคงไปว่ายน้ำ มากับฉันสิ
‎เชิญครับ
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- ขอบคุณค่ะ
‎เดี๋ยว ฉันเอารถไปจอดก่อนนะ แป๊บเดียว
‎พระเจ้า
‎ฉันไม่เคยเห็นบ้านแบบนี้มาก่อนเลย
‎ฮัลโหล สวัสดีครับ
‎ขอคุยกับโมนีกาหน่อยได้ไหม
‎พูดอยู่ค่ะ
‎สวัสดีครับ คุณผู้หญิง
‎นี่ผู้ช่วยของดร.เอโดอาร์โด อัลบีนาตี
‎รู้ไหมว่าผมพูดถึงใคร
‎คุณอัลบีนาตีอยากเชิญคุณไปงานเลี้ยงที่ชีร์เชโอ
‎เขาคิดว่ามันเป็นความคิดที่ดี ‎เพราะคุณเจอกันครั้งแรกที่นั่น
‎คุณยืนยันได้ไหม
‎- แต่เอโดอาร์โดอยู่ตรงนั้นไหม ‎- ตอบตกลงสิ
‎อยู่ครับ ผมจะให้เขาคุยนะ
‎เรากำลังโอนสายของคุณ ‎ไปยังคุณเอโดอาร์โด อัลบีนาตี
‎สวัสดี โมนีกา
‎เมื่อกี้นี้ใครน่ะ
‎เพื่อนผมเอง
‎เขาตลกจังเลย
‎อย่างน้อยมันก็ได้ผล
‎ได้ผลยังไง
‎คุณกับผมจะไปเดตกันใช่ไหม
‎ผมอยู่ตรงนี้กับผู้ช่วยของผม
‎ก็ได้ มีแผนยังไง
‎- อีกชั่วโมงนึงเราไปรับคุณได้ไหม ‎- ได้
‎- นายมีรถใช่ไหม ‎- มีสิ
‎ปิค…
‎ปิค
‎ขอร้อง ทำตัวดีๆ หน่อย
‎- ได้ ขอโทษ ‎- อย่าทำอะไรไร้สาระ
‎เรามาเร็ว
‎เราไปบ้านฉันก่อนไปปาร์ตี้ก็ได้นะ
‎(ชีร์เชโอ)
‎บ้านนี้น่าทึ่งมากเลย
‎ใช่
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- ยินดีครับ
‎- ดื่ม ‎- แด่เธอ
‎คุณนี่สุดยอดจริงๆ
‎ฉันคิดอะไรไม่ออกแล้วเนี่ย
‎เอโด
‎ฉันไม่เคยอยู่กับผู้หญิง
‎นายเห็นแอรีกาไหม
‎เห็นตอนเธอมองฉันไหม ‎เห็นเธอสัมผัสฉันไหม
‎ขอร้อง
‎อย่ามาแตะต้องฉัน
‎- เธอคิดว่านายตลก ‎- ไม่เอาน่า
‎- เหรอ แค่นั้นเหรอ ‎- ใช่
‎ไม่เอาน่า ปิค ขอร้อง
‎- นายนี่น่ารำคาญว่ะ ‎- แล้วไง
‎แค่นั้นแหละ
‎แค่นั้นก็เกินพอแล้ว
‎แค่นั้นก็เกินพอแล้วเหรอ
‎อย่าล้อเล่นนะ
‎ฉันรู้ว่ายังมีอีก
‎- เถอะน่า ‎- ไม่มีอะไรแล้ว
‎ใจเย็นน่า ขอร้อง
‎- ฉันจะทำยังไงดี ‎- ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น
‎ไม่ต้องทำอะไร ปิค เข้าใจไหม
‎ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น
‎เดี๋ยวก็รู้
‎เราจะทำอะไรกันต่อ
‎มาสิ
‎มาสิ มาเร็ว
‎เดี๋ยว ไม่ใช่แบบนั้น
‎เดี๋ยว
‎โมนีกา
‎คุณนี่บ้าสุดๆ เลย
‎ได้เวลาไปกันแล้ว
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ฉันต้องกลับบ้าน
‎ฉันทำไม่ได้ ฉันอยากกลับบ้าน
‎ปิค นายจะไปไหน
‎ขอโทษนะ
‎ฤดูร้อนนั้น เราเข้าใจว่า ‎เราลบความผิดพลาดของเราไม่ได้
‎เพราะมันฝังอยู่ในโรงเรียนของเรา ‎ในบ้านของเรา
‎มันอยู่ข้างหน้าเรา แต่ไม่มีใครเห็นมัน
‎และไม่กล้าพูดถึงมัน
‎เรามีหน้ากากแห่งความบริสุทธิ์ ‎ติดแน่นอยู่บนใบหน้า
‎แต่จู่ๆ ในตอนนั้น
‎ก็ไม่มีความแตกต่างระหว่างกลุ่มเด็กที่บ้าบิ่น
‎กับฆาตกรที่โหดร้าย
‎เย็นมากแล้วเนี่ย
‎ขอโทษค่ะ การ์โลจะมาเมื่อไหร่เหรอ
‎คุณไม่สนุกเหรอ
‎- สนุก แต่เดี๋ยวเราน่าจะกลับบ้านกันได้แล้ว ‎- ใช่
‎ตอนนี้เธอต้องอยู่ที่นี่
‎อะไร ล้อเล่นเหรอ
‎เกิดอะไรขึ้น
‎- มากับฉัน ‎- ไม่
‎- มากับฉัน! ‎- ไปสิ
‎มาสิ
‎ขึ้นบันไดไป
‎- ไอ้คน… ‎- เข้าไปในห้องน้ำ
‎แกต้องการอะไรจากเรา
‎ปล่อยฉันนะ!
‎ถ้าเธอส่งเสียงร้อง ฉันจะซ้อมเธอ
‎เปิดประตู!
‎เปิดประตู ขอร้อง
‎ฉันต้องกลับบ้าน
‎กลับมาเร็วๆ นะ
‎อย่าลืมโทรหาพ่อแม่ฉันนะ
‎เปิดประตู!
‎- ฉันอยากกลับบ้าน ‎- ปล่อยเราไปเถอะ
‎ฉันอยากออกไป
‎ผมขอโทษเรื่องเมื่อคืนก่อน
‎เรื่องพี่ชายผม
‎ผมแค่อยากขอโทษ
‎ขอโทษครับ รถยางแตกน่ะ ‎ผมไม่รู้จะติดต่อบอกพ่อยังไง
‎นั่งลง
‎ผมขอโทรศัพท์ได้ไหม
‎- เร็วๆ ล่ะ ‎- ขอบคุณครับ
‎สวัสดีครับ คุณผู้หญิง กวีโดพูดครับ
‎ฟังนะ ผมอยากบอกคุณว่า
‎อันเจโลให้ผมบอกคุณว่าคืนนี้เขาจะไม่กลับบ้าน
‎ผู้ประกอบการรายอื่นไม่ได้โง่
‎ใช่ครับ เขาอยู่กับจีอันลูกา
‎พรุ่งนี้เช้าพวกเขาจะไป ‎ตลาดนัดขายของเก่าอเมริกัน
‎ขอบคุณครับ บาย
‎แต่ในระยะยาว ‎มันอาจกลายเป็นผลสะท้อนกลับได้
‎สำหรับประเทศ
‎เป็นวิธีที่ปลอดภัยที่สุดในการลงทุน
‎แน่นอน ดอกเบี้ยต่ำ แต่…
‎ฉันรู้ค่ะ ฉันรู้
‎งั้นก็บอกเขาสิ โน้มน้าวเขา
‎มันก็เพื่อลูกๆ ของเราด้วย
‎มันเป็นเงินของพวกเขาด้วย
‎แน่นอน
‎เป็นอะไรจ๊ะ
‎ไม่หิวเหรอ
‎จะพาฉันไปไหน
‎โดนาเตลลา!
‎ไม่!
‎ไม่
‎ตาเธอแล้ว
‎มาสิ เร็วเข้า
‎มาเร็ว
‎นั่นแหละ ดีมาก
‎มาเถอะน่า ไม่ต้องกลัว
‎ถอดเสื้อผ้า
‎เร็วเข้า
‎ถอดเสื้อผ้า
‎ดีมาก
‎แล้วคุณจะปล่อยเราไปไหม
‎ปล่อยสิ
‎เราไม่เคยกลับบ้านดึก
‎เราจะบอกพ่อแม่ว่ายังไง
‎เร็วเข้า
‎ขอร้อง พาเรากลับบ้านเถอะ ‎ไม่งั้นพวกเขาจะเป็นห่วง
‎ถอดออก
‎เราจะไม่พูดอะไรทั้งนั้น
‎ถอดออกให้หมด
‎ไม่นะ ได้โปรด
‎ฉันขอร้อง
‎มาสิ แล้วค่อยว่ากัน
‎โดนาเตลลา
‎ได้ยินไหม
‎- อะไร ‎- มีรถมา
‎ช่วยด้วย!
‎- เราถูกขังไว้ ‎- เปิดประตู!
‎ช่วยด้วย ได้โปรด
‎ช่วยด้วย!
‎- ช่วยเราด้วย ‎- ช่วยด้วย!
‎- ช่วยเราด้วย ‎- เปิดประตู
‎ช่วยด้วย!
‎แกทำบ้าอะไรของแก
‎ฉันจะตบแกให้ชัก
‎- เข้าใจไหม ‎- เข้าใจ
‎เราเคยขังบุลการีไว้ที่นี่
‎คิดว่าเราจะให้แกทำเราซวยเหรอ
‎- ไม่! ‎- หยุดนะ!
‎หุบปาก!
‎ฌาคส์ใกล้จะมาถึงแล้ว
‎หัวหน้าแก๊งมาร์ซิลเยซี ‎เขาบอกให้เราลักพาตัวเธอ
‎- บ้านนี้เป็นของเขา ‎- หยุดพูดเถอะ
‎ไปเร็ว
‎ฉันอยากกลับบ้าน
‎ให้ตายสิ ฉันเบื่อสองคนนี่แล้ว
‎ฉันจะไปรับอันเดรอา
‎นี่ฌาคส์
‎สวัสดี
‎นี่ ทักทายสิ
‎อันเจโล
‎นายไม่ควรตบเธอแบบนั้น
‎ใช่ไหม
‎นี่
‎สวัสดี
‎ฌาคส์ อย่าบังคับให้ฉันนอนกับคุณเลยนะ
‎เราทนไม่ไหวแล้ว
‎ไม่ต้องห่วง
‎ถ้าเธอไม่อยากทำอะไร ฉันจะไม่บังคับเธอ
‎พาเรากลับบ้านเถอะ
‎ขอร้อง
‎ได้โปรด
‎ฉันจะหาทางพาพวกเธอกลับบ้าน โอเคนะ
‎โอเคนะ
‎ถ้าเธอไม่บอกใครว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่
‎เข้าใจไหม
‎- ชัดเจนไหม ‎- ฉันสาบาน
‎ดี
‎แล้วเธอล่ะ
‎ไง
‎อยากไปกับฉันไหม มาสิ ไม่ต้องกลัว
‎มาสิ
‎มาเร็ว
‎ไปกันเถอะ
‎ไม่นะ ได้โปรด
‎ไม่ต้องห่วง
‎ปล่อยฉันไปเถอะ
‎ไม่นะ
‎มันคืออะไร
‎มันจะทำให้เธอหลับ
‎ไม่นะ ขอร้อง อย่านะ
‎- ขอร้องล่ะ ‎- อย่าดิ้น มันจะยิ่งแย่นะ
‎อย่าขยับ
‎มันยากนักหรือไง
‎สองคนนี้ไม่มีประโยชน์แล้ว
‎พวกเธอไม่มีประโยชน์มาตลอดแหละ
‎ไม่จริงหรอก
‎ฉันไม่ชอบพวกเธอด้วยซ้ำ
‎ใคร สองคนนี้น่ะเหรอ
‎ยานี่ไม่ได้ผล ไม่เห็นเธอสลบเลย
‎- ลองใช้หมอนปิดหน้าหรือยัง ‎- ยัง
‎ฉันมีนี่ นายคิดว่าไง
‎- ไปเร็วเข้า ‎- ไม่นะ
‎เดินไป
‎พวกเขาทำอะไรเธอ
‎ทำอะไรสักอย่างสิ
‎ขอร้องล่ะ
‎- ฉันไปได้หรือยัง ‎- ได้ ไปเลย
‎- ยื่นแขนมา ‎- หยุดนะ
‎- เอาละนะ ‎- หยุด
‎ดูสิว่าเพื่อนเธอทำอะไรฉัน
‎นี่ และก็นี่
‎พอได้แล้ว
‎ถ้าเธอไม่หลับ ฉันต้องคาราเต้เธอให้หลับ
‎อย่านะ ขอร้อง
‎ใช่ จริงๆ นะ
‎ฉันหมดความอดทนกับเธอแล้ว
‎บอกสิว่าเธอชอบโดนคาราเต้
‎หรือชอบโดนด้ามปืนทุบท้ายทอยมากกว่า
‎เธอชอบโดนคาราเต้
‎หรือชอบโดนด้ามปืนทุบท้ายทอยมากกว่า
‎โดนคาราเต้ดีกว่า
‎ฮัลโหล
‎- พวกเขาจะฆ่าฉัน ‎- นังบัดซบ!
‎ได้โปรด
‎คุณไม่เข้าใจ
‎เอาพวกเธอใส่ท้ายรถได้ไหม
‎ได้
‎งั้นก็เร็วสิ
‎นายต้องใช้ผ้าห่ม
‎คนนี้ใช้เวลานานกว่าจะตาย
‎อันเดรอา
‎บอกแล้วไงว่าอย่าเรียกฉันแบบนั้น
‎เราจะทำยังไงกับพวกเธอดี
‎ฉันก็ไม่รู้
‎นายจัดการพวกเธอ ฉันต้องจัดการเรื่องบ้าน
‎ฉันจะไปโทรศัพท์
‎ฉันจะขอให้จีอันลูกาบอกพ่อแม่เรา
‎ดูสิว่าพวกเธอหลับสบายแค่ไหน
‎ฉันเข้าใจ จีอันลูกา แต่ลูกชายฉันอยู่ไหน
‎บ้านอันเจโลเหรอ
‎เขาบอกว่าจะไปบ้านเมารีซีโอ
‎อ๋อ ในนาทีสุดท้าย
‎ได้ๆ ไม่เป็นไร
‎ขอบคุณนะ
‎ใครเหรอ
‎จีอันลูกา
‎พวกเขากำลังกลับ ทุกอย่างเรียบร้อยดี
‎ผมบอกแล้วใช่ไหม
‎พวกเธอเป็นแค่สิ่งบำบัดความใคร่ ‎และก็ยังคงเป็นแบบนั้น
‎มิตรภาพของเราเท่านั้นที่จะช่วยเราได้
‎ความเป็นพี่น้องของเราเท่านั้น
‎เพื่อนตาย เพื่อนตาย
‎เพื่อนตาย เพื่อนตาย บ้าเอ๊ย
‎คนอื่นๆ จะมากี่โมง
‎อีกชั่วโมงนึง
‎แวะกินพิซซ่ากันเถอะ
‎ฉันกินไม่ได้ ฉันต้องกลับบ้าน
‎กลับบ้านเหรอ แล้วจะให้ ‎ฉันทำอะไรอยู่ที่นี่คนเดียวเป็นชั่วโมง
‎ไม่รู้สิ อันเจโล ไว้ฉันค่อยมาเจอนายทีหลัง
‎เราทำมันตอนไม่มีใครเห็นเราก็ได้
‎ก็ได้ กี่ทุ่มล่ะ
‎ตีสาม โอเคไหม
‎อันเจโล นี่
‎นี่กุญแจรถ
‎และก็กุญแจประตูรั้ว
‎นายจะได้เข้าไปแบบไม่ต้องเสียงดัง โอเคนะ
‎แล้วเจอกัน
‎โรซ่า
‎โรซาเรีย
‎พวกมันไปแล้ว
‎โรซาเรีย
‎พวกมันไปแล้ว
‎โรซาเรีย
‎พวกมันไปแล้ว
‎โรซาเรีย
‎ตื่นสิ
‎ตื่นสิ ขอร้อง
‎ขอร้อง โรซ่า
‎ขอร้องล่ะ
‎ช่วยด้วย ฉันอยู่นี่
‎เราอยู่นี่
‎เปิดให้หน่อย
‎ไม่งั้นพวกมันจะกลับมาอีก ได้โปรดเถอะ
‎สวัสดีครับ มีอะไรเหรอ
‎จากบันทึกของเรา ‎คุณเป็นเจ้าของรถเฟียต 127 สีขาว
‎มันถูกขโมยไปเหรอ
‎ไม่ครับ มันจอดอยู่ใกล้ๆ นี่เอง
‎คุณใช้มันคนเดียวหรือเปล่าครับ
‎ไม่ ลูกชายผมก็ใช้มัน ทำไมครับ
‎- ตอนนี้เขาอยู่ไหนครับ ‎- หลับอยู่ในห้องเขา
‎คุณครับ เราต้องขอเข้าไปตรวจสอบดูครับ
‎แป๊บหนึ่งนะ
‎ราฟฟาเอล มีอะไรเหรอ
‎ไปนอนเถอะ
‎ข้าพเจ้าขอสารภาพต่อพระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ ‎และต่อท่าน พี่น้องทั้งหลาย
‎ว่าข้าพเจ้าทำบาปมหันต์
‎ทั้งในความคิดและคำพูดของข้าพเจ้า ‎ในสิ่งที่ข้าพเจ้าได้ทำลงไป
‎และในสิ่งที่ข้าพเจ้าไม่ได้ทำ
‎พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ โปรดเมตตาเรา
‎ให้อภัยบาปของเรา
‎หลังจากเหตุการณ์เหล่านี้ ‎จู่ๆ ก็มีบางคนแสดงปฏิริยาโต้ตอบ
‎ราวกับความขุ่นเคืองที่เราทุกคนเก็บไว้ในใจ
‎กำลังหาทางที่จะปรากฏออกมา
‎พระเยซูเจ้า ‎ผู้มาปลอบประโลมใจคนบาปทั้งหลาย
‎ผมไม่เคยกลับไปที่โรงเรียนมัธยมปลายนั่นอีกเลย
‎ผมออกจากที่นั่นปีที่แล้ว
‎หลังการฆาตกรรม ‎ชุมชนที่เงียบสงบของเราก็เปลี่ยนไป
‎ผู้คนบนถนนต่างก็หวาดระแวง
‎ไม่มีใครรู้สึกปลอดภัยอีกแล้ว
‎(วิทยาศาสตร์ให้ความกระจ่างแก่จิตใจ)
‎ที่บ้าน แม่ทุกคนตรวจสอบลูกของตัวเอง
‎พยายามค้นหาว่า ‎มีปีศาจซุ่มซ่อนอยู่ในนั้นด้วยหรือไม่
‎เรื่องนี้ดำเนินอยู่พักหนึ่ง
‎ทุกคนเริ่มรู้ว่า
‎ถ้าคุณเก็บปัญหาไว้เป็นความลับ
‎ในที่สุดมันก็จะสุมเป็นกองโต
‎แล้วสิ่งต่างๆ
‎ก็จะค่อยๆ กลับไปเป็นเหมือนเดิม
‎(ตอนเกิดเหตุฆาตกรรมหมู่ที่ชีร์เชโอ)
‎(การข่มขืนไม่ได้ถูกพิจารณาว่า ‎เป็นอาชญากรรมต่อบุคคล)
‎(แต่เป็นอาชญากรรมต่อศีลธรรมสาธารณะ)
‎(การตายของโรซาเรีย โลเปซ ‎และการทรมานโดนาเตลลา โกลาซันตี)
‎(จุดชนวนการโต้แย้งที่ยุติลงในปี 1996)
‎(เมื่อกฎหมายอิตาลีถูกแก้ไข)
‎(และความรุนแรงทางเพศ ‎ถูกพิจารณาว่าเป็นอาชญากรรมต่อบุคคล)
‎(ผู้กระทำผิดทั้งสามคนในการฆาตกรรมหมู่ ‎ถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต)
‎(อันเจโล อิซโซ)
‎(ทันทีที่เขาได้รับการปล่อยตัวโดยมีทัณฑ์บน ‎ในปี 2005 เพราะประพฤติตัวดี)
‎(ได้ฆ่าผู้หญิงอีกสองคน)
‎(อันเดรอา กีรา)
‎(ตายที่โมร็อกโกในปี 1994 ‎หลังหลบหนีการจับกุม)
‎(และใช้ชีวิตในฐานะผู้ร้ายหลบหนี)
‎(จีอันนี กวีโด)
‎(ถูกปล่อยตัวตั้งแต่ปี 2009 ‎เพราะได้รับการลดโทษ)
‎(โดนาเตลลา โกลาซันตีเสียชีวิตในปี 2005 ‎ด้วยวัยเพียง 47 ปี)
‎คำบรรยายโดย ชายมาศ สายน้ำผึ้ง