Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Seneye bir saat İngilizce dersini kaldıracaklarını duydum, doğru mu?
-Evet, okulun kararı… -Ne?
Bu okula onun için geldik. Sporla bir yere varamazlar.
-Evde de oynarlar. -Üç dil şart.
-Çocuklar sünger gibidir. -Dil çok önemli.
Çocuğumuzla derse gidebilir miyiz?
Dikkati cezbedilmeyen yetenekler kolay sıkılır.
-Cep telefonu yok mu? -Ya acil bir durum olursa?
Telefonu kalem niyetine kullanıyorlar.
Ama mavi ışık uykuya zarar verir.
-Yine zorunlu uyku saati koyacaklarmış. -Ne? Olmaz, o zaman gece uyumazlar!
Mısıra alerjisi var. Patlamış mısır bulunduruyor musunuz?
-Kokusu bile tehlikeli. -Atıştırmalıklar organik mi?
Oğlanlarda mavi üniforma klişeleri desteklemiyor mu?
Yeğenimin okulunda trans öğrenci var. Sizde var mı?
Sporda skor tutuyor musunuz?
-10 üzerinden kaçız? -20!
Bravo!
Yapabilirim!
Gayet iyi.
Evet! Devam et!
Hadi!
İnanılmaz!
HERKESE İYİ GECELER! #ŞAHANEAİLEM #MİNNETTARIM
İyi geceler.
Kusura bakma ama…
Midem çok bulanıyor ve yarın yorucu bir gün olacak.
-Yaşlanıyor muyuz beyefendi? -Ondan değil. Yarın yaparız, olur mu?
İyi geceler.
Sana da.
Tamam.
Pardon. Şunları çıkarabilir miyim?
-Evet, onlar pek… -Pek seksi değiller. Tamam.
Bütün gün bunu istedim.
Daha gelme aşkım!
Geliyorum!
-Anne? -Mathis!
-Lanet olsun! -Tanrım!
Kalpten gidiyordum.
Tamam Mathis…
Kötü bir rüya gördüm.
Sana yüz kere söyledim oğlum, evde canavar yok.
-Odana git, tamam mı? -Sizinle yatmak istiyorum.
-Hayır, yatamazsın. -Anneye gel.
-Hayır. -Gel.
Hayır… Tanrım!
Ciddi olamazsın!
Tahrik ettin, şimdi şu yaptığına bak.
Bu ne?
Ver şunu!
Annenin sihirli değneği bu.
Sırada sanat ve eğlence. Dün gece duygusal bir yolculuğa çıktık.
SINAV SONUÇLARI MATEMATİK
Marc Dupré bu kadar iyi şarkı söyleyen bir çocuk görmediğini söyledi.
Çocuğunun yıldız olacağını bilmek
her ebeveynin hayali. Pardon!
-Mide haplarımı gördün mü? -Evet. Buradalar.
Uyku haplarım da orada mı?
Yok.
Pekâlâ!
Annesi Mathis'e yumurta akıyla güzel bir omlet yaptı.
Şunu kenara çek tatlım. Evet, kahvaltı vakti. Tamam mı?
-İstemiyorum! -Mathis!
Mathis.
Mathis'in yemesi lazım.
Tüm uzmanlar aynı fikirde. İyi bir kahvaltı şart.
Neden yemiyor?
Merhaba canım!
-Bravo! -Ne?
Tarihten A+ almışsın.
Çalışıyor musun, gün boyu okul portalında mısın?
Portaldayım.
-Hep mi? -Sabah akşam.
-PLANIMIZ GEÇERLİ Mİ? -EVET!
Unutuyordum! Bunu seveceksiniz. Yeni bir ketojenik ekmek.
Güzelmiş.
Bu kadarını beklemezdim ama…
-Evet, çok güzelmiş. -Belli.
Okulda yiyeceğim.
Mathis!
-Günün iyi geçsin. -Güle güle!
-Hoşça kal. -Güle güle Rose!
-Hadi, şimdi resmi kaldıralım. -Hayır!
Meyveni ye. Meyve önemli.
Sağlığına iyi gelecek tatlım. Tamam mı?
-Mathis! -İstemiyorum.
Hayır.
Anne çok kızacak bak!
Evet, anlıyorum ama…
Girard Otobüsleri daha az para vermek istiyor.
Yani dediğim gibi…
Onlar için pahalı, yani kontratı kaybedeceğim.
Martin, bunu haftalar önce konuştuk.
Saçma bir ihale savaşına girmek istemiyoruz.
Hayır, onu anlıyorum.
Ama belki başka bir fiyat versek?
-Yine başlıyoruz. -Evet derler belki?
Anlıyor musun?
YAŞLI KULE VE GENÇ ANNENDEN SEVGİLER
Fiyat düşürürsek tehlikeli bir emsal yaratırız.
Bence blöf yapıyorlar.
SENİ ÖZLEDİM
Hayır, sanmıyorum ama…
Evet, anlıyorum.
Fen sınavına hazır mısın?
Evet. Biraz karnım ağrıyor.
-Ama 11'inci sınıf… -"Lisenin en önemli sınıfı." Evet.
Evet, on saniyede bir söylüyorsun.
-Çünkü markette… -Kasiyer olmamı istemiyorsun. Biliyorum.
Baksana. İyi geçecek.
-Kimmiş benim şampiyonum? -Benim.
-Akşam İngilizce öğretmeni geliyor. -Sana mı bana mı?
"Dediğim gibi…"
-"Anladın mı?" -Hiç de değil.
-Peki, görüşürüz. -Peki. Görüşürüz "Anladın mı?"
Selam.
-15 dakikadır bekliyorum. -Biliyorum.
-Getirdin mi? -Evet.
Merhaba.
-Bir tane alabilir miyim? -Tabii.
Çok güzeller!
Ne oldu?
Yorgunum. Dün Game of Thrones'un sekizinci sezonunu bitirdim.
Çok acayip, izlemelisin.
Tabii. Üç yıl izin alır almaz izlerim.
Dinle Pierre-Luc, bugün otobüs şirketine sigorta poliçesini imzalattırsan iyi olur.
Fiyatı düşürmeliyiz.
Hayır, merkeze fiyatı düşürtmeye çalıştım ama pek olacak gibi değil.
Kremşantili, az yağlı vanilyalı soya sütlü venti latte.
Bekle. Balkabağı baharatı koyar mısın?
Ne diyordun?
Merhaba.
Balkabağı baharatı bok gibi!
Baksana Pierre-Luc…
Bence Girard Otobüsleri'nin Sherbrooke'taki ofisine gitsen iyi olur.
Bu işte temas kurmak önemli.
-Seni gördüklerine sevinirler. -Sadece daha iyi fiyat istiyorlar.
200 milyon dolar yıllık satış ve 228 çalışanla en büyük müşterimiz.
-Bir buçuk saat yol tepmeye değer. -Gidiş dönüş üç saat.
Hedeflenen rakamlara ulaşmalıyız. Tamam mı?
Aşağıdan kahve alacağım. Badem sütlü, hadi.
Merhaba.
Pierre-Luc'la konuşmanızı duydum.
-Kendine has bir çocuk. -Evet.
Patronu olduğunu biliyorum ama…
Bence fiyat konusunda haklı.
Bu müşteri yüzünden aranız bozulacak ve ayrılacak diye korkuyorum.
Biliyorum ama…
Bize gençler lazım. Bir rakip onu kaparsa yazık olur.
Burada bir geleceği var.
-Sadece oğlum olduğu için demiyorum. -Tabii. Biliyorum.
Onunla konuşurum.
Teşekkürler.
Beş, altı, yedi ve sekiz.
Dikkatli olun.
Sarah, yedide dön, sekiz.
Rose, enerjik ol!
Enerjik ol Rose!
Dön!
Grup sigorta satışlarınız yüzde dokuz düşmüş durumda.
Montreal ve Laval yükselişte.
Bravo Éric. Aferin.
Ama en geride kalan bölgemiz Güney Quebec.
Evet ama bugün Girard Otobüsleri ile kontrat imzalamayı umuyoruz.
-Rakamlar yükselecek. -Toronto başkan vekili belli mi?
Hayır. Tavsiyelerimi sundum ama Montreal değil, Toronto karar verecek.
Şirket içinden birini isteyebilirler. Tek bildiğim bu.
Teşekkürler.
Hadi kızlar!
Kızlar, daha hızlı!
Hadi!
Rose, hızlan, tamam mı? Ne yapacağını ele veriyorsun. Yürü.
MATHIS KANEPEDEN DÜŞTÜ. BEYİN SARSINTISI GEÇİREBİLİR.
SANIRIM HER ŞEY YOLUNDA.
Bu panik neden?
Panik yok.
-Birkaç kontrat yapmalıyız. -Bak Martin.
Tavrın hoşuma gitmiyor.
Ne tavrı?
Pasif agresif davranıyorsun ve stresini bana yansıtıyorsun.
Hoş değil.
Affedersin ama iyi olmadığını söylemedim.
Önümüzde zorlu günler var ve bunları aşmalıyız.
Evet ama baskı altında pek iyi değilim.
Belki de bu bana göre değil.
İşleri daha farklı yapmayı, yenilik getirmeyi umuyordum.
-Burada fark yaratamıyorum. -Geleli sekiz ay oldu.
Dokuz ama başladığım yerde gibiyim.
Daha yeni başladın.
Peki.
Bak. Toronto'ya taşınacağım.
Burada pozisyon açılacak.
İşte bak, Toronto falan…
Yine bana baskı yapıyorsun.
Annemle babamın yaptığı hatalara düşüp
hayatımı kariyerime göre şekillendirmek istemiyorum.
Hayat kalitesi peşindeyim.
Onun yerine baskı hissediyorum.
Sanki başına silah dayanmış, dokuzda işe gelmek zorundasın.
Erken kalkan biri değilim.
Dokuz beş arası çalışmanı isteyen yok.
Ama öğlenden beşe de çalışamazsın.
Bu bir iş, hobi değil.
Netflix'te izlediğim bir TED konuşmasında tutkunuzu bulmalısınız, diyordu.
Her gün 24 saat yapsanız da çalışıyormuş gibi hissetmeyeceğiniz kadar
çok sevdiğiniz bir iş olsun.
Ama bu iş…
…o iş değil.
Yani anladığım kadarıyla çok çalışmayı gerektirdiği için
işinden şikâyetçisin.
Bir bakıma. Evet.
Hayat böyle bir şey.
Tom Cruise bile bazı günler uyanıp "Of ya!" diyordur.
"Yine mi Görevimiz Tehlike? Bıktım!"
Tom Cruise, Tom Cruise ama.
-Ben Tom Cruise değilim. -Orası kesin.
İş, Tinder'daki bir kıza benzemez.
Şeye kaydıramazsın…
Sola mıydı, sağa mıydı…
Sola.
Her şeyi sola kaydıramazsın.
Burada iyi para kazanıyorsun. Kiranı, arabanı karşılıyorsun.
Materyalizm olayı pek bana göre değil.
-Ailemin yanına taşınabilirim. -Tabii.
Tabii.
O kadar basit.
Sana ihtiyacım var Pierre-Luc.
Bir düşüneyim.
Ama bugünlük eve gideceğim.
Bu konuşma beni yıprattı.
-Saat daha 11.45. -Evet ama şu anda çok gerildim.
Hiç eğlenceli değil.
Neyse…
Ciao.
Haziran ortasında oduncu kostümü şart mıydı?
Tamam baba.
Herkesi bir araya getirmek zor, değil mi?
Elma toplama fotoğrafımızı çekelim.
İki yıl üst üste kaçıramam!
Elma toplamaktan nefret ediyorum. Nasıl seviyormuş gibi yapayım?
Robert, sızlanmayı kes!
Facebook'ta çok beğeni alacak.
Kim beğenecek?
Kız kardeşlerin, kuzenlerim…
-Hepsi onlar için mi? -Evet.
-Fotoğrafı çekebilir miyiz artık? -Evet.
On, dokuz…
Mathis!
Ele avuca sığmıyor!
Küçük soytarı!
Mathis, sakin ol.
Deden kuzenleri için resim çektirmeye can atıyor.
Tamam!
On, dokuz…
Yuh artık!
-Martin. Mathis! -Uh artık!
Tamam millet!
On…
Herkes "seks" desin! Enerjik olalım, tamam mı?
Seks!
Güzel çıkmış mı, bakayım. İşte oldu!
Tanrım!
Haziranda elma topluyoruz!
Yakında karların arasında 4 Temmuz fotoğrafları çekeriz.
Facebook'taki herkes mutlu olur!
Artık bunlar normal baba.
-Hayır, pek sayılmaz. -Aslında öyle.
Aileler fotoğraf çektiriyor.
Seninki bezini çıkarmış.
Çükü meydanda!
Çok tatlı.
Kumaşın tenine dediğinde verdiği histen nefret ediyor da ondan.
-Nefret mi ediyor? -Evet.
Herhâlde artık bu da normal.
-Evet. -Hayır, değil.
Üzgünüm ama öyle.
Başka çükü meydanda gezen var mı?
-Benim bira içme vaktim geldi. -Herkes aynı fikirde değil.
Anksiyete duyduğunu hissedince yardım etmek istiyoruz.
-Bırak ya! -"Bırak ya!" deme.
İlaç içirmek istemiyoruz. Sakinleşecekse çıplak gezsin.
Sen ciddi misin?
-Dede? -Ne?
İnternet şifresi ne?
15 yıldır bulaşık makinesi almıyor, interneti hiç bekleme.
Neyse, onda muhtemelen disfazi,
dispraksi ya da disortografi olduğunu düşünüyorlar.
Ş, R ve J seslerinde zorlanıyor.
J yerine Y kullanıyor.
Arkadaşları "Yustin" ve "Yon" ile "yelibon" yemek istiyor.
Belki de İspanyol'dur.
-Daha beş yaşında, takma kafana. -Öyle mi dersin?
-Birinci sınıfta geri kalsın istemiyorum. -Birinci sınıfı dert etme.
Jonas'a evde eğitim vereceğim.
-Sınıfta çok vakit geçiriyorlar. -Çok mu vakit geçiriyorlar?
Okul artık otopark gibi, işkolikler çocuklarını park ediyor.
Bu arada turta, peynirli makarna ve güzel bir salata yaptım.
O ne?
Mathis'le glüten hassasiyetimiz var. İkimize vegan yemeği hazırladım.
Bir yaşıma daha girdim! Makarna alerjisi olan bir çocuk.
Hiç değilse pekmezli tatlımdan yesin.
Bilemiyorum. Sonuçta içinde pekmez var.
Bir belgesel var, mutlaka izlemelisiniz.
Adı Şeker Bizi Öldürüyor. Netflix'teki hani?
Çok enteresan.
Pekmez şeker değil ki.
Aynen. O yüzden pekmez deniyor.
Önemli değil. Hurmalı bir tatlı getirdim.
-Şarapta da şeker var. -Doğru!
Evet ama akşamları birer kadeh şarap içmeyi severiz.
Tabii aşırıya kaçmamak iyi.
Annemle babama kadeh kaldırmak istiyorum.
Bizi ağırladığınız için sağ olun, çok incesiniz.
Aşkıma da fotoğraf çekimi ve mutlu anılar için teşekkür ederim.
Ve Rose'a.
Bugün okul portalına girdim.
Fen sınavından A almışsın.
Hem de ileri seviye dersinden.
Aferin şampiyonum!
-Anlaşma anlaşmadır. -Onu evde hallederiz, tamam mı?
Anlaşma ne?
A alırsam 100 dolar veriyor.
B alırsam 50 dolar. C alırsam bir bok yok.
D alırsan sen mi ona 20 dolar veriyorsun?
Hayır.
Onu motive edip odaklanmasını sağlamak için bir sistem geliştirdik.
O aylak Y kuşağı gibi olmasın diye.
Hepsi bu.
Vakit geldi.
Bazıları bizden önce yiyor galiba.
Borsalar yüzde iki ila beş oranında düştü.
Şimdi spor haberleri.
Toronto beyzbol, hokey ve futbolda lider.
Montreal kaybedenler şehri mi oldu?
Pekâlâ.
İstatistik web sayfasındaki adama nihayet ulaştım,
unuttuğu iki asisti de ekleyecek.
Tamam.
-Bugün dans var mı? -Hayır, yarın.
Bu gece Cathou'da ders çalışıp yemek yiyeceğim.
-Görüşürüz. -Görüşürüz.
Kimmiş benim şampiyonum?
Benim.
-Kimmiş benim şampiyonum? -Görüşürüz.
Pierre-Luc'un geleceğini söylemiştiniz ama gelmedi.
Rakibinizin teklifini kabul etmem gerekecek.
Hayır Bay Girard, bakın…
Pierre-Luc'un işi çıktı. Bu işle bizzat ilgileneceğim, tamam mı?
Hiç profesyonelce değil.
Müşteri olarak kazanmak için bile gelmiyorsunuz.
Bir şikâyetimiz olduğunda ne olacak?
Affedersiniz Bay Girard. Kızımın okulundan arıyorlar.
Acil bir durum mu diye bakacağım. Bir saniye.
Alo?
Bay Dubois, ben Kardinal Koleji'nden Lyne Blouin.
-Nasıl yardımcı olabilirim? -Rose hakkında konuşmalıyız.
-Dinliyorum. -Hayır, yüz yüze. Hemen.
-Gelemem. Acil bir işim var. -Önemli bir konu efendim.
Geliyorum.
Bay Girard!
Bay Girard?
Alo?
Günaydın. Görüşmeye…
Teşekkürler.
Neler oluyor?
ANNEM SENİ SEVİYORUM
Ciddi misin?
-Hemen geldiğiniz için sağ olun. -Sorun değil.
Rose, annesinin yurt dışında olduğunu söyledi.
Yarına kadar Avrupa'da turnede.
Ne oldu?
Muhtemelen fark etmişsinizdir,
Rose'un notları birkaç haftadır mükemmel.
O mesele. Evet, çok memnunuz.
11'inci sınıfın Rose'un geleceği için ne kadar önemli olduğunu biliyoruz.
Bu yüzden onu motive etmek için küçük bir sistem geliştirdik.
Aldığımız duyumlara göre
Rose önceki yılların sınavlarını satın alıyormuş.
Nasıl?
Rose sınavları satın alıyormuş.
Bu imkânsız.
-Çok çalışıyor. -Anlıyorum.
Ama Rose'un dolabını açtık.
Elinde gerçekten
önceki yılların sınavları olduğunu teyit ettik.
Öğretmenleriniz her yıl aynı sınavları mı yapıyor?
Bu bir skandal. Profesyonelce değil. Rose'u savunmuyorum ama…
Dolabında bulduğumuz diğer şeyler…
…esrarlı şeker,
Xanax ve sınavlar için takas ettiği diğer haplar.
Uyku haplarınızı arıyorsanız onlar da burada.
Rose finallere kadar uzaklaştırıldı.
Gelecek yılı sonra konuşuruz.
Merhaba! Bugün erkencisin.
-Rose, buraya gel! -Hayır!
Gel buraya!
İnek "Mö!" der.
Martin? Neler oluyor? Söyler misin?
Ördek "Vak vak!" der.
Farkında mısın…
-Bu yıl sınıfta kalabilirsin. -Bana ne.
Bunun sicilini nasıl etkilediğinin farkında mısın?
Yalancı, hileci ve keş gibi görüneceksin.
Hiçbir saygıdeğer üniversite seni kabul etmez!
İyi, öyle olsun.
Geleceğinin içine ediyorsun!
-Martin, Mathis burada. -Bırak dinlesin! Tekrar etmeyeceğim.
Harcadığımız onca para, çaba… İnsanlar ne düşünecek?
Benim itibarım, senin değil.
Hayır kızım.
Adımı taşıyorsun. Bu ikimizi de etkiler.
Neden?
-Neden, Rose? -Ne bileyim?
Ne… Kafa mı buluyorsun?
Kopya çekmezsem A alıp benim için istediğin okula giremem.
Okulda bok gibiyim.
Bok gibi olduğunu söylemeyi kes.
İnek "Mö!" der.
Ya uyuşturucu?
Uyuşturucu neden?
-Sustur şu lanet şeyi! -Nasıl yapıldığını bilmiyorum.
"Uyuşturucu, daha iyi not almama yardım ediyor" deme!
-Alo? -Ne?
-Sana diyorum! -Dinliyorum.
Neden?
Belki de kafayı bulduğumda hiçbir şeyi takmadığım içindir.
Okulu da, matematiği de, hokeyi de…
…seni de.
Odana git.
21.30'dan sonra çıkman yasak.
Telefonunu ver. Mesajlaşmak yok.
iPad'im var.
-Ver onu bana. -Ödev için lazım.
Finallerden kalayım mı?
İnek "Mö!" der.
Ne oldu?
Yuh artık!
Uh artık!
İyi misin?
Ben iyiyim.
Ama kızımız…
Okuldan uzaklaştırıldı.
Biliyorum.
Biliyor muydun?
Onunla Avrupa'dan bile konuşuyorum. Belki senden daha fazla.
Beni terk ettiğinden beri…
Ayrıldığımızdan beri.
Ailemizi yıkmaya karar verdiğinden beri
onunla yaşayan benim.
Her gün.
Benim için de onun için de zor, o yüzden dışarıdan ahkâm kesme.
Haftalardır kopya çekiyor.
Hafife almıyorum ama herkes kopya çeker.
Yakalanması kötü olmuş.
Hafife almamana sevindim.
İşte.
Ativan'ın.
ISABELLE (İŞ) GIRARD OTOBÜSLERİ İLE ANLAŞTINIZ MI?
Sanki birini yeni keşfediyorum.
Kendi kızımı tanımıyor gibiyim.
-Küçük düşürücü! -Meseleyi kendine mi yontuyorsun?
Yani tabii…
Üzülüyorum.
Hayır. Üzülmüyorsun, utanıyorsun. Arada fark var.
Evet, utanıyorum.
Başkaları kızlarının Kanada takımında olduğunu,
tıp veya mühendislik okuduğunu söyleyince ne diyeceğim?
"Ben mi? Kızım dandik bir iş yerinde birilerine takma kirpik takıyor.
Hayalim gerçek oldu!" mu?
Takma kirpik taksa ne olacak?
Anlamıyor musun?
Neden onu anlamaya çalışmıyorsun?
Neden bu durumda olduğunu anlasana.
Benim anladığım şu, ona fazla anlayışlı davrandık.
Fazla yumuşak.
Evet. Bunun sonuçları olmalı.
-Acısını çekmeli. -Yapma.
Terapi deneyelim.
MARIE-SOLEIL GEÇ KALMA
Sıçayım.
Gitmem gerek. Mathis'in mezuniyeti var.
Mezuniyet mi? Kaç yaşında ki?
Beş. Kreş mezuniyeti.
Oyun oynayıp tek başına tuvalete gitme diploması mı?
Léo!
Hokey oyuncusu olmak istiyorum.
Chanelle.
Ben doktor olacağım.
Margaux.
Başbakan olacağım.
Mathis.
Büyüdüğümde şey olacağım…
Şey olacağım…
Kuaför!
Astronot.
Atronot!
Astronot olmak istiyor. Ne tatlı, değil mi?
-Evet, hem de kendi fikri. -Kes şunu!
-Açmalıyım. -Hayır, Martin.
-İki dakika. -Olmaz!
-Hemen dönerim. -Ciddi misin?
Hayır, biliyorum Isabelle. Haklısın.
Pierre-Luc ilgilenecek sanıyordum ama…
Evde bir sorun yaşadım ama şimdi halledeceğim.
Evet.
Kepini tak ve diplomanı kaldır.
-Hayır! -Evet, gülümse!
-Hayır! -Canım, lütfen.
Annenin hatırı için tak.
-Hayır! -Mathis!
Ne yapıyorsun? Yapma öyle.
Ezdin ama.
Oğlan çocuğu işte!
#BAŞARI #ZEKİÇOCUK #ŞANSLI #GURURLU #OKULBİTTİ
#ÇOCUK #AİLE #ŞANSLI #DOĞAÇLAMA
Şuna bak!
Tatlişkom ne yakışıklı değil mi?
Vay canına, tören, parti, kâğıttan mezuniyet kepi…
Aynen öyle.
Biliyorum. Bazen bana da abartılı geliyor.
Ama herkes yapıyor.
Mezuniyeti, diploması ve partisi olmayan tek çocuk olmasını istemem,
anlıyor musunuz?
Bir konuda şüpheye düşünce yapayım gitsin diyorum.
Alçıpan yapmışken televizyon alanı ayırmak istemez misin?
Hayır, böyle kalsın. Ev sinemamı sonra yaparım.
Ev sineması mı? Ona ses yalıtımı gerekir.
Böyle iyi.
Rose hâlâ atış alıştırması yapıyor, Mathis de hokey oynayabilir.
Amma abartıyorsun! O da her sayı için 10 dolar mı alacak?
Babamdan çok dişi olan çocuğu emzirmek kadar abartıyor olamam.
Tamam çocuklar…
Hiçbir şey Rose'un tarih sunumunu geçemez.
Sonuçta A aldı. Pardon, A+.
Ofisten bir grafik tasarımcının yaptığı Power Point sunumuyla.
Sonra neden kopya çektiğini merak ediyorsun.
Siktir git kompostçu herif.
On yıl boyunca araba paylaşan bir adam bana nutuk çekemez.
Ne olmuş yani?
Yeter çocuklar, kesin!
Sorun, çocuklarınızı fazla dinlemeniz.
Çocuklar her şeyi anlamaz.
Henüz tam insan değiller.
-Doğru mu duydum? -Sanırım.
Onları cesaretlendirmek lazım.
Büyük kızım bir dans programının seçmelerine katılmak istiyor.
-İyi dans ediyor mu? -Pek değil ama ne diyeyim?
"Üzgünüm canım, iyi değilsin" mi? Özgüveni yerle bir olur.
-Ya katılıp da batırırsa? -Kesinlikle yıkılır, biliyorum.
Canlı yayında rezil olur.
Yıllarca terapi gerekir.
Peki ne yapacaksın?
Seçmelerin olduğu hafta Disneyland'e gezi ayarladım.
Program çakışıyor derim.
Konudan ve hayal kırıklığından kaçmanın en iyi yolu.
Fena fikir değil.
Çok uzağa gitme, dedim!
Zamane çocukları korku bilmediği için berbat durumdalar.
Ebeveyn, öğretmen, polis, hiçbir şeyden korkmuyorlar!
Korku müthiş bir motivasyon kaynağıdır.
Çocukken eve geç gelsem çat, tahta kaşığı yerdim!
Kabalık mı ettim? Çat! Tahta kaşık!
Habs mağlup mu oldu? Çat! Tahta kaşık!
Bazı günler oturamazdım bile!
-Kıçındaki kıymıklardan mı? -Ne?
Dayak yedin diye dayak atmak zorunda değilsin.
-Size hiç dayak atmadım. -Attın.
Neydi peki? Kafaya şaplak mı?
Benim yediğim dayaklara nazaran kafaya şaplakla size kıyak geçtim ben!
Eğitim tavsiyesini kendine sakla.
Bu devirde ergenle uğraşmak…
-Kolay değil. -Acaba?
Bence bizden daha az hata yapıyorlar.
Stéph…
Rose'un okulda esrarla yakalandığını hatırlatayım.
Evet. 16 yaşındayken sen de içiyordun.
-Ne? -Yapma baba! Kimin umurunda?
Thomas'ın da bazen içtiğini biliyorum.
Bodrum leş gibi kokuyor.
Ne? Çocuğun evinde ot içiyor ve senin umurunda değil, öyle mi?
Delirmişsin sen.
Güvende olduğu yerde, gözetim altında yapmasını tercih ederim.
Eroin denemek isterse de
iğne alıp uf olmasın diye ona kendin mi vuracaksın?
Rose'un ilk sevişmesi evde mi, sokakta mı olsun istersin?
Hiç yapmamasını tercih ederim.
Ayrıca babasıyım, arkadaşı değil.
Bunlardan bahsetmeyiz.
Hem ebeveynlerden sır saklamak heyecanın bir parçası.
Tabii, gizlice sınav satın almak gibi.
Öyle yaptı ve buna tepen attı.
Teşekkürler.
Rose çok zeki bir kız.
Epeyce konuştuğumuz konular arasında yorgunluğu, uyku sorunu,
iştah kaybı, karın ağrıları, cilt sorunları, anksiyete
ve kendini çirkin ve şişman görmesinden kaynaklanan özgüven eksikliği var.
Uzun zamandır böyle mi hissediyor?
-Öyle mi dedi? -Evet, kendi sözleri.
-Yani… -Dur biraz. Hiçbirini fark etmedin mi?
Beni suçlaman bitti mi? Sen daha çok konuşmuyor musun?
-Evet, onunla konuşuyorum. -Peki ne yaptın?
Hokey sahasında kıçım donarken sen Barselona'da dans ediyorsun!
Mesele sen değilsin.
Lütfen, suçlu aramak için toplanmadık.
Rose'un belirtileri depresyona işaret ediyor.
Anksiyeteye bağlı bir depresyon, özellikle performans kaygısına.
Pardon ama…
Yapmayın, ne depresyonu? Henüz 16 yaşında.
16 yaşında depresyona girilmez. En büyük derdi dilimli ekmeğin bitmesi.
Aslında Martin, depresyona her yaşta girilebilir.
Affedersin. Karşı çıkmak ne haddime? Sen depresyon uzmanısın.
-Hadi oradan. -Genetik değil mi?
Yalnızca 16 yaşında olsa da çok yoğun bir programı var.
-Hayallerinizi yıkmaktan korkuyor. -Senin hayallerini.
Bakın…
Rose benim gurur ve neşe kaynağım. Ona ne kadar inandığımı hep söylüyorum.
"Sana inanıyorum, en iyisisin, yaparsın" demeyi bırakmalısınız.
Bu, baskıdır.
-O benim şampiyonum! -Bunu söylemeyi de bırakmalısınız.
Ben cezalandırmak yerine her şeyi konuşarak çözmekten yanayım.
Biri bana şampiyon derse hakarete uğramış hissetmem.
Şimdilik tüm aktivitelerine ara vermesini öneriyorum.
Anksiyetesi için ilaç kullanması da muhtemelen iyi olur.
Tabii. Hap.
Zaten esrarla kendini tedavi yöntemine başvuruyor.
Daha fazla kaliteli zaman geçirmelisiniz.
Bana uyar. Onunla zaten zaman geçiriyorum.
Birlikte çok şey yapıyoruz. Sık sık ailece takılıyoruz.
Çocuklarımla bir haftada geçirdiğim zamanı babam bizimle bir yılda geçirmezdi.
Kaliteli zaman. Kaliteli zaman demek istiyor.
-Haklı, ona yararı dokunur. -Siz de.
Ne olmuş bana?
Yokluğunuz büyük bir boşluk yaratıyor.
İlginç.
-Aynı şey değil. -Olur mu hiç?
İş için seyahat ediyorum. Başka seçeneğim yok.
-Daima seçeneğimiz vardır hanımefendi. -Daima, hanımefendi.
-Kes şunu. -Daima.
Ona göre öyle. Onu sen seçtin.
Rose'la akşamları televizyon, telefon ve iPad olmadan yemek yiyebilirsiniz.
Olur.
Onunla konuşma şeklinizi değiştirin.
Emir vermek yerine soru sorun.
"Duşa gir!" yerine "Kaçta duşa gireceksin?" deyin.
"Bulaşık makinesini boşalt!" yerine "Bulaşık makinesini boşaltır mısın?"
Anladınız mı?
Bunları yapmasını söylemem gerekmemeli
ama emir değil, soru. Anladım.
Onu kırılma noktasına itmiş olabilirsiniz Bay Dubois.
Birbirimizi suçlamamamız iyi oluyor sahiden.
Neyse, boktan bir ebeveynsem bu benim suçum değil.
Annemle babamın suçu, değil mi?
Öyle olmuyor mu? Sonsuz bir zincir gibi.
Yani boktanlığını genlerle aktarıyorsun, değil mi?
İstemiyorum!
Mathis!
Bu çocuk var ya…
Saldırganlığını yönlendirmenin bir yolunu bulmalıyım.
-Bir şey demeyecek misin? -Daha çocuk. Hoş görmek lazım.
Şanslıymış.
Al, iPad izle.
Bırak…
Telefonunu bırakır mısın lütfen?
-Ona izin var ama bana yok mu? -Daha beş yaşında.
İyi.
Biraz ortamı yumuşatalım.
Harika şarkı, değil mi?
Evet, özellikle 2018'de yaşıyorsan.
Aynen.
Alaycılığı bırakır mısın lütfen?
Bence müzisyenler muhteşem.
Keşke öyle bir yeteneğim olsaydı ama kesin genç başlamak gerekiyordur.
Justin Bieber üç yaşındayken başlamış. Davul çalabiliyormuş!
Koçuna söyle…
Hafta sonu maçlarına gidemeyeceğini koçuna söyledin mi?
Evet.
Paylaşmak istediğin bir şey var mı?
Ne gibi?
Ne bileyim? Terapiste göre aklına takılan çok şey varmış.
Martin, yemek yiyoruz.
Acaba…
Kendini daha iyi hissetmen için yapabileceğim bir şey var mı?
Benimle geri zekâlıymışım gibi konuşmayı kesebilirsin.
Yemekten sonra kutu oyunu oynayalım mı?
-Kardeşinin ailesi bayılıyor. -Onlar oğullarını yere de sıçtırıyor.
Oynarız. İyi fikir.
Nasıl oynuyoruz?
Herkes bir kart alıp kafa bandına koyuyor.
Kartta yazanı tahmin etmek için sorular soruyoruz.
Evet ya da hayır diye cevaplanacak sorular olması lazım.
-Anladınız mı? -Evet.
-Ben de oynamak istiyorum. -Hayır, çok karmaşık.
-Oynamak istiyorum! -Çok küçüksün.
Hayır, öyle deme. Mathis annesiyle takım olacak.
Mathis bir kart seçebilir mi?
-Yürafa! -Hayır, Mathis!
-Mathis! -Hayır. "Yürafa" değil, zürafa.
Bence sorun o değil.
Biliyorum. Pekâlâ.
Mathis bir kart daha seçecek ama bu sefer ne olduğuna bakmayacağız.
Tamam. Rose! Sıra sende.
Tamam, acaba ben bir…
-Futbol topu! -Yuh artık!
-Martin! Mathis! -Uh artık!
-Biliyordum. Başlarım aptal oyununuza. -Dur! Daha yeni ısınıyoruz.
-Canım istemiyor. -Otur.
Ben başlıyorum. Kazananlar nasıl oynar, göstereyim.
Mathis, kes sesini.
-Erkek miyim? -Hayır.
-Kadın mıyım? -Hayır.
Sırasını kaybetmedi mi?
-Üç oyuncuya göre uyarlıyoruz. -Dört kişiyiz.
Sana nasıl uyarsa öyle yapalım.
Erkek ya da kadın değilim. Hayvan mıyım?
-Hayır. -Evet, sayılır.
-O hayvan değil. -Ama bir hayvanın parçası.
"Ben hayvan mıyım?" diye sordu.
"Tabağınıza konulmadan önce hayvan mıydım?" diye değil.
-Tabii, ele ver. -Cevap hayır.
Pastırma!
Siktir ya Mathis!
Siktir!
-Laflarına dikkat et! O da oynayabilir. -Ne isterse yapar zaten!
-Oyunun içine sıçıyor! -Düzgün konuş küçük hanım.
Pastırmaymış. Bunu nasıl tahmin edelim?
-Başlarım böyle işe. -Hayır, bir saniye.
Bekle, oyun başlıyor.
-Boktan bir oyun, bu aile de öyle! -Yeter. Hayır!
Tadımızı kaçıran sensin ve Mathis'e kötü örnek oluyorsun.
Asıl sen kötü örnek oluyorsun! Üçüncü şahıs gibi bahsediyorsun!
Mathis şımarık bir velet çünkü onu öyle yetiştiriyorsun!
Öyle mi? Sen örnek bir çocuksun da sanki!
Sana ne, annem değilsin!
Rose!
Ay, Marie-Soleil kızmış mı?
Kıyamam, Marie-Soleil neden kızmış?
-Rose, yeter. -Siktir git.
Rose! Bu kadar yeter!
"Rose" mu? Bu kadar mı?
Senin bu çocuğun, bu kızın var ya,
senin gibi pisliğin teki!
Güya ailece eğlenip kaliteli zaman geçirecektik!
ROBBIE PARTİ VERİYOR. GELİYOR MUSUN?
BİLMEM. ÇOK DERSİM VAR.
Herkese merhaba!
Göreceksin, harika bir ders.
Bize iyi gelecek. Evde durumlar gergin.
Eğlenceli ve pratik bir tekniğim olduğunu göreceksiniz.
İşleri biraz daha somutlaştırmak ama her şeyden önce eğlenceli kılmak için
kâğıt top egzersiziyle başlayacağız.
Buyurun. Matlarınızın üzerinde durun.
Ayakları kalça genişliğinde açalım.
Hep birlikte derin bir nefes alalım,
tüm enerjimizi merkezimize, kalbimize yönlendirelim.
Şimdi tüm öfkemizi alıp
kâğıda yönlendireceğiz. İşte böyle, devam edin.
Sağa doğru büyük bir adım atalım
ve zemine daha sağlam basmak için dizlerimizi bükelim.
Sen de koca adam. Güzel.
Şimdi yine güzelce derin bir nefes alalım,
sol elimizi ileri uzatalım, sağ kolumuzu geriye çekelim
ve nefes verirken öfkemizi atalım!
Evet, aynen öyle! Öfkeden kurtulmak istiyoruz.
Harika, işte bu!
Artık evdeyken kardeşlerinize, hatta annenize kızmak yerine
büyük öfke topunuzu elinize alıp fırlatın.
Öfkenin geçtiğini hissediyor musun?
Acıdı!
-Pierre-Luc'u gören oldu mu? -Indie müzik festivalinde.
-Nerede? -Şehir değil, müzik tarzı olan "indie".
Bak. Bize bunu gönderdi.
Kafayı bulmuş.
#BAHARTATİLİ #BİLİNÇKAYBI
Kahretsin.
Her şey yolunda mı?
Girard Otobüsleri bizi kovdu.
Eyvah!
Aynen öyle.
Şu anda her şey çok karmaşık.
İşte, evde…
Kızım pek iyi değil.
Rose mu?
Neden, hasta mı?
Hasta değil de,
ufak tefek sorunları var.
Terapiste gidiyoruz.
Ben de büyük oğlumla sorun yaşıyorum.
Sigara içiyor.
Hem de çok.
Çok fazla.
Esrarlı sigara.
Antidepresan ve uyku ilacı alıyor.
Bütün gün video oyunlarında birilerini öldürüyor.
Öldürme Uçurumu'nda dünya 12'ncisi.
-Dünya çapında mı? İyiymiş. -İyiymiş.
Evet, biliyorum.
Ama karıma göre internet bağımlılığı var.
Yalnız bırakılırsa aptalca bir şey yapmasından korkuyor.
-Ya dersleri? -Bıraktı.
20 yaşında, onu zorlayamam.
Evden kovsam nereye gidecek?
Mahvoldum.
Rose'da dikkat eksikliği olmadığına emin misin?
Bilmem. Neden?
Kızımda anksiyete vardı ve odaklanamıyordu.
Concerta kullanmaya başladı, şimdi daha iyi.
Cidden mi?
O da şu uyum sağlayamayan yaratıcı insanlardan.
Steve Jobs, Walt Disney, Mozart,
Justin Timberlake gibi.
Hadi ya.
Turneden sonra seninle yaşayabilir miyim?
-Babanı bırakacak mısın? -Öyle düşünüyorum.
Duruma göre değişir.
Okul ne olacak?
Babam İngilizce tıp hazırlık okumamı
ve hokey bursu kazanmamı istiyor.
Babanın ne istediğini sormadım.
Sen nereye gitmek istiyorsun?
Emin değilim.
"Parayı veren benim, karar benim" der.
Evet ama ya sen? Sen ne istiyorsun?
Bilmiyorum.
Her şeyde kötüyüm.
Bu doğru değil. Bir sürü şeyde iyisin. Sporda, sanatta, dilde.
Dansa da hep yeteneğin vardı.
Vieux Montréal'de fotoğrafçılığa yazılmak isteyebilirim.
-Ne güzel işte. -Dairene de yakın olurum.
Evet. Ev arkadaşı oluruz.
Ama iyi bir üniversitede hokey bursu kazanırsam
reddetmek delilik olur.
Sadece üniversiteye gitmek istiyorsan.
Diplomasız pek bir şey yapamazsın.
Eğitim birçok kapı açar.
Bir markette kasiyer olmak istemiyorum.
-Çok kötü olur gerçekten. -Ne demek istiyorsun?
-Sipariş vermeye hazır mısınız? -Piliç göğsü alayım lütfen.
-Patates kızartması mı, salata mı? -Salata. Sos yanında olsun.
-İçecek? -Sadece su.
Poutine var mı? En yağlı olandan?
-Tabii, pastırmalı poutine spesiyalimiz. -Mükemmel, ondan alayım.
Bir kadeh şarap daha.
-Pardon! -Evet?
Salata iptal, poutine yiyeceğim.
-İşte bu! -Yanına da kola lütfen.
Hokeyci çocukla hâlâ görüşüyor musun?
Anne.
Onunla yattın mı?
Anne, sessiz konuş!
-Yattınız mı? -Anne!
Sağ ol. Çok güzeldi.
Aşk hayatından haberdar et. Sana koçluk yaparım.
Tamam, hoşça kal.
Erkeklerden anlarım.
-İngilizce öğretmenin geldi. -Gördüm.
-Merhaba. -Merhaba.
Bekle.
Bak, hemen tepki gösterme
ama onu bir nöropsikoloğa götürüp dikkat eksikliği var mı baktıracağım.
Bu da nereden çıktı?
Huysuzluğunu, okuldaki sorunlarını, arkadaşı olmamasını açıklar.
Programını doldurmasan belki vakit bulabilir.
Kaybedecek bir şeyimiz yok.
Teşhis konulursa Concerta kullanmaya başlayabilir.
-Concerta mı? -Evet, Concerta.
Steve Jobs, Walt Disney ve Mozart'ta dikkat eksikliği vardı ama başarılılardı.
-Kim takar Mozart'ı? -Meseleyi anlıyor musun?
Kıza hapları daya tabii.
Onunla takılmaktan daha mı kolay?
Kızını ayda bir görüyorsun, bana mı nutuk çekiyorsun?
İyi.
Görüşürüz!
Selam.
Öğretmen gitti mi?
Evet, bitti.
Güzel.
Robbie bu gece bir parti veriyor. Gidebilir miyim?
Robbie, ha?
En sevdiğim.
Ukala velet kendini millî takımda oynayacak kadar iyi sanıyor.
O umurumda değil, herkes gidiyor.
Tamam. Seni anlıyorum ama…
Okuldan uzaklaştırıldın.
Yani okul partilerine gidemezsin.
Okul partisi değil. Arkadaşlarımı görmeye hakkım var.
Evet, anlıyorum da…
İki hafta kaldı.
Finallere çalışmak için iki hafta.
İki hafta sonra bütün yaz arkadaşlarınla eğlenebilirsin.
Odaklan, Rose.
Anlıyorum.
Mathis bugün kaka yaptı mı?
Ya da dün?
Bilmem, neden?
Bu durum hiç hoşuma gitmiyor.
Birinci sınıfa başlamadan düzenli olarak yapması gerekiyor.
Zavallı çocuk. Bağırsak florasını benden almış.
Yemek yemiyor, sessiz harfleri yanlış telaffuz ediyor
ve sıçmayı unutuyor.
Defolu çocuk yapmışız.
Tanrım!
Şuna bak! Küvette anne babalarının diş fırçalarıyla oynuyorlar.
-Kim? -Kardeşinin çocukları. Bak.
Bunlar tam hippi! Ağızları dışkı bakterisiyle dolacak.
Dışkıya takmışsın sen.
Şunu dinle.
"Ergen çocuğunuzun odasının durumunu dert etmeyin.
Bu, kendini ifade etme biçimidir.
Sevgili ebeveynler, duygularınızın günlüğünü tutun."
Bir de bu var, "Bir gün izin alıp çocuğunuzu müzeye götürün."
Delirmişler!
Yüzünüze tükürmelerine izin verip "Yine tükürsene!" deyin. Hadi oradan.
Şuna bak.
"Onlarla sakin akşam saatlerinde konuşun.
Küçüklüklerindeki gibi onlara iyi geceler dileyin."
Bu fena değilmiş.
"Her gün 'Seni seviyorum' deyin."
Açık fikirli olsaydın önerilerin makul olduğunu görürdün.
-İçindeki avukat uzağa gitmemiş. -Öyle.
Egzersizler işe yarıyor. Çok seksisin.
Teşekkürler.
Anne?
Ne?
Bu çocuğun kaka sorunu kadar uyku sorunu da var.
Mathis, odana git.
Kötü bir rüya gördüm.
Hayır, yine başlama. Evde canavar yok. Odana git!
Mathis, yaramazlık yapma.
Mathis!
Sizinle yatmak istiyorum.
-Tamam, buraya gel. -Hayır!
Annene gel.
MATEMATİĞİ SEVİYORUM!
Ekrana bakma. Uyku zamanı.
Kahretsin.
AİLE AĞI CİHAZI BUL
ROSE'UN TELEFONU EV
Lanet olsun!
Zor, değil mi?
Ne yapıyorsun?
Hayır.
Asıl sen ne yapıyorsun?
Rose.
Merhaba.
-Merhaba. -İyi misin?
Evet. Sadece…
Dönem sonu yoğunluğundan biraz yorgunum.
Doğru. Yarın Toronto kararının belli olacağını söylemek istedim.
Güzel.
İki üç ev buldum.
Martin? Geldin mi?
-Selam! -Merhaba.
Sophie hamileymiş!
-Küçük bir oğlan! -Tebrikler!
Cinsiyetini biliyoruz çünkü Daniel erkek olmasında ısrar etti,
biz de cinsiyet seçimi için Atlanta'ya uçtuk.
Tebrikler.
Daniel'ın dediği gibi,
"Habs'a bir santrfor lazım, bari biz yapalım!"
Güzel espri.
-Rose aşağıda mı? -Evet, aşağıda.
İyi misin?
İyiyim.
Finallere hazır mısın?
Merak etme, geçeceğim. Matematik öğretmenim gelecek.
Birkaç gün dedenlerde kalalım mı?
Ben Prenses Venüs!
Mathis!
Sihirli değneği anneye ver çabuk!
Affedersin Sophie. Bir saniye.
Sadece ikimiz. Mathis ve Marie-Soleil olmadan.
Evet, olur.
-Evet. -Hayır.
-O iyiydi! -Bu güzel.
Hayır!
Baba!
Tanrım!
-Hayır! -Baba, lütfen!
Surata bak!
Şarkı söylerken suratın çok çirkin oluyor!
-Çirkin mi? -Şöylesin…
-Cidden. -Yetenekten anlamıyorsun.
Merhaba!
Selam baba.
Merhaba.
İşte! Uçurumdan atladı!
Küçük göbeği hayalarına çarpmıştı, hatta bir tanesi ezildi sandı.
Baba, Stéphane amcamla sen resmen deliymişsiniz.
-Baba, kıza şunu izletme. -Ne gözü kara olduğunuzu unutmuşum.
Bunu birlikte hiç yapmadık.
Atlama tahtasından havuza dalmak gibi. Bir daha gitmem.
Ne ara böyle pısırık oldun?
Çocuğun olunca birçok şeyden korkuyorsun.
İşi Éric'e mi veriyorlar?
Ofiste dönen dedikodu bu. Henüz doğrulanmadı.
O pisliğe verdiklerine inanamıyorum!
Belki doğru değildir.
Ama olabilir de.
Kapatmam lazım.
-Seni haberdar ederim. -Güle güle.
Senin telefonun nasıl çekiyor?
Kahvemi içmeye geldim, bir baktım çekiyor.
Evet, bir çubuk var.
-Balığa gidelim mi? -Balık var mı?
Ne bileyim? Balığa çıkmaktan nefret ediyorum.
Malzemeleri niye aldın?
Yaşlılar seviyor diye benim de sevmem gerekir dedim!
Ama sıkıntıdan geberiyorum!
E?
Uçuruma gidelim mi?
Atlayacak mıyız?
Hayır, oraya gitmem.
Neden?
Oradan atlamam. Ayrıca su buz gibi.
Babam korkak tavuk mu olmuş?
Rose, lütfen kes şunu.
Peki. Korkuyorsun, öyle mi?
Babam korkuyormuş.
Tamam.
Mayonu al.
DOĞRULANDI. İŞ, ÉRIC'E VERİLDİ. ÜZGÜNÜM.
Baba.
Telefon yok dedik.
Bu önemli.
ISABELLE (İŞ) KONUŞMALIYIZ. BEŞ DAKİKA.
Hep önemlidir zaten.
Dikkatli ol!
Devrileceğiz. Ağırlığını dengele.
Sola! Ben buradayım, sen sola geç!
Tamam, pardon!
Tersleneceksen ben de telefona bakayım.
Hayır. Kürek çekeceksin.
-Çekiyorum. -Daha iyi çek.
-Asla tatmin olmuyorsun. -Uçuruma gitmek isteyen kimdi?
-Sen istedin, gidiyoruz. Kürek çek. -Öyle yapıyorum.
Ciddiyim, geri dönelim.
Evet, tabii. Hemen pes et.
En iyi becerdiğin şey. Kime ne? Pes et, ne olacak?
Rahat bırak beni.
-Bir gün bana teşekkür edeceksin. -Senden hiçbir şey istemedim.
Özel okula gitmeyi kim istedi?
Özel ders, dans dersleri, hokey?
Sen değil, hiçbir şey istemezsin.
Sus yoksa yüzerek dönerim.
Evet, tabii.
Seni uyarıyorum, yaparım.
Hadi.
Harika. Çok akıllıca.
Suya can yeleği olmadan atla.
Cesur olduğunu mu kanıtlıyorsun?
Birazdan binmek için yardımımı isteyeceksin!
Ben de sudayım!
Pes edersen boğulursun.
-İkimiz de boğuluruz. -Hayır!
Boğulursam ben boğulurum, biz değil!
Bu benim hayatım, bizim değil!
Beni strese sokuyorsun!
Hiçbir şeyi doğru yapamıyorum gibi geliyor.
Kendimi başarısız hissettiriyorsun.
Kendine başarısız deyip durursan asla kazanamazsın!
-Başarısız tipler gibi konuşuyorsun. -Beni rahat bırak!
Kazanan biri olduğunu mu sanıyorsun? Terfi aldın mı?
Hayır, alamadın!
Sen de başarısızsın.
Benim gibi ikinci sınıfsın çünkü ben de bir başarısızın kızıyım!
En azından bunun farkındayım!
Her şey tamam mı?
Evet.
Merhaba, Bay Dubois! Bugün nasılsınız?
Rosy yakında dönecek mi, yoksa…
Hayır.
Bugün İngilizce yok.
Pardon?
Evine git Jean-François.
Gerçekten mi?
Evet.
Peki o zaman. Hoşça kalın.
#ŞAHANEAİLEM #MİNNETTARIM #BABA
#ŞAHANEAİLEM #MİNNETTARIM #ÇOCUK
Onu özlüyorsun.
Birlikte vakit geçirmeleri iyi olacak.
Seninle olduğum için şanslıyım. İyi bir ekibiz.
Ekip mi?
Ne ekibi?
Sen, ben…
-Ailemiz. -Yani senin ekibin.
Sanırım.
Evet, senin ekibinde olduğum doğru ama sen benimkinde değilsin.
Yorgun musun?
Bazen çok küçümseyici oluyorsun.
Hiçbir fikrin yok.
Anne olarak üzerimdeki baskıyı bilmiyorsun.
Kreş, çamaşırlar…
Yeterince sebze yiyor mu,
dişleri düzgün mü, sünnet derisi geri çekiliyor mu?
Üstüne üstlük
beni seksi bulman için spor ve diyet yapan ateşli bir sevgili olmaya çalışıyorum.
Yani evet.
Bazen kendimi biraz yorgun hissediyorum.
Yardım etmemin bir yolu var mı?
Belki çözüm sunmayı bırakıp beni dinleyebilirsin.
Şimdi dinliyorum.
Neden günlerimi çocuk gelişimi okuyarak geçiriyorum?
Çünkü sen okumuyorsun!
-Hayır, ondan değil… -Deli gibi görünüyorum.
Ama makaleler, dergiler ve 1000 sayfalık kitaplar okuyarak
senin ilgisizliğini telafi ediyorum.
Bana devamlı oğlumuzu bok gibi yetiştirdiğimi hatırlatan
Bebek ve Banyo Suyu gibi kitaplar.
Ama senin zerre kadar umurunda değil.
İlk çocuğum olmadığı için ben biraz daha rahatım.
Benim ilk çocuğum ama! Ve tek çocuğum. Başka da olmayacak gibi.
Çalıştığım dönemde bir ekibim vardı. Birçok kişi bana yardım ederdi.
Ama anne olarak hata yaparsam
her şey biter.
Biliyorsun, bunu daha önce konuştuk…
Biliyorum, bir anlaşma yapmıştık ama o anlaşma artık yürümüyor.
Yardıma ihtiyacım var Martin.
Kaybolmuş gibiyim.
Artık kim olduğumu bilmiyorum.
Değerimi de.
Anne olarak, kadın olarak.
-Öyle deme… -Bırak konuşayım!
-Yavaş! Onu uyandıracaksın. -Onu tekrar uyutacak olan sen değilsin!
Ebeveyn olarak tükendim.
Artık o küçük piçe katlanamıyorum!
Neden daha önce söylemedin?
Hayal kırıklığına uğramanı istemedim. Rose'u anlıyorum.
Hepimiz senin hayatında mükemmel olmaya ve doğru olanı yapmaya çalışıyoruz.
Bizimle gurur duyman için.
Senin ekibinde olmak için.
Çok güzelsin!
Demiştim.
-Seni gülümserken görmeyi seviyorum. -Teşekkür ederim.
Bakışları fark ettin mi?
Olabilir.
Seni kesiyorlardı.
Gurur yapıp kafalarına bir tane geçireyim mi?
Benim küçük bebeğim!
Büyüyüp de kadın olduğuna inanamıyorum!
Sen onu babama anlat.
Yakında 17 olacağım, hâlâ sekizmişim gibi davranıyor.
Boş ver babanı.
Annenle olan annenle kalır. Tamam mı?
Kimleri görüyorum!
Selam yakışıklı!
-N'aber? -Ben iyiyim, sen?
-İyidir. Bu Robin. -Merhaba.
-Caroline. -Memnun oldum.
-Merhaba, ben Robin. -Rose.
-Nereden döndün? -Paris.
Kızım benim!
-Ben gidiyorum. -Hayır, beş dakika.
Sen kal, Uber çağırırım.
-Uber mi çağıracaksın? -Evet.
Birkaç haftalığına buradayım. Beni arar mısın?
Kesinlikle.
Onunla git. Ben yatacağım.
Bir dakika bekle.
-İçki içtin, geleyim. -Bir şey olmaz.
Yatacağım. Finaller beni çok yordu.
İyi olduğuna emin misin?
Evet.
Peki.
Seni seviyorum.
Seni sevdiğimi biliyor musun?
Seni seviyorum.
Seni çok seviyorum.
Tamam.
Güle güle.
Yarın eve geldiğimde brunch'a gideriz, olur mu?
Tamam, olur.
MERHABA! NASIL…
SONUÇLAR KIŞ DÖNEMİ
MATEMATİK: 56 BAŞARISIZ
Selam.
Merhaba.
İyi misin?
Evet.
Dinliyorum.
Pierre-Luc'la bir kahve içebilir misin diyecektim.
Yeni bir sayfa açsanız.
Zor bir dönem geçirdi.
Dikkat eksikliği teşhisi konuldu ve şimdi daha iyi.
Potansiyeli çok yüksek.
Bazen merak ediyorum…
Çocuklarımıza ne kadar zeki, parlak ve muhteşem olduklarını tekrarlayarak…
…sonunda kendimizi olağanüstü olduklarına mı ikna ediyoruz?
Fred, oğlun…
Oğlun sıradan biri.
Aptal değil.
Kötü değil.
Sadece sıradan.
Sıradan kariyeri olan sıradan bir çalışan olacak.
Bunda bir sorun yok.
Üzgünüm.
Katılmıyorum.
Bak…
Artık Pierre-Luc ne olacağından kendi sorumlu.
Bu senin ebeveynliğini yansıtmaz.
Merhaba!
Canım?
Rose?
Rose!
Cevap ver!
Ne yaptın?
Cevap ver lütfen! Ne yaptın?
Yardım edin! Kimse yok mu? Lütfen.
Alo?
Benim.
Ne oldu?
Rose.
Ne yaptı?
Haplarımı içmiş.
Özür dilerim.
Asıl ben özür dilerim.
-Sporda skor tutuyor musunuz? -Sanırım. Neden?
-Kaybedince gereksiz hüsran yaratıyor. -Çocukları küçük düşürüyor.
-Niye saçını uzatamıyor? -Ayıcığı geçiş oyuncağı, niye getiremiyor?
-Umarım aşı zorunludur. -Çocukları hasta ediyor.
-Hep para için. -Pardon? Ya kızamık?
Aşı öldürebilir.
Avustralya okulları aşı olmayanları almıyor.
O zaman çocuğunu Avustralya'daki bir okula gönder.
-Pardon? -Lütfen!
Bana mı dedin?
Bir şeyi yok.
Alt yazı çevirmeni: Eda Söylerkaya