Downloaded from YTS.MX
CHOĆ PRZEDSTAWIONE WYDARZENIA SĄ FIKCYJNE…
Official YIFY movies site: YTS.MX
CI.
LUDZIE.
ISTNIELI.
Nie przy stole, synku.
No już.
Najpierw modlitwa.
Przecież wiesz.
Ojcze, jesteśmy tu, by podzielić się strawą w Twoim imieniu.
Pobłogosław to jadło, którym się pożywimy, Panie.
Pobłogosław nasze serca i uczynki,
Panie, abyśmy żyli w Twoim imieniu…
Kto to o tej porze?
Nie mam pojęcia.
Nie.
Zostaw moją rodzinę w spokoju.
Theodore.
Nie martw się.
Daj im spokój.
To ze mną masz porachunki.
Wyjdźmy na zewnątrz, przejdźmy się,
załatwmy to między sobą.
- Proszę. - Nie.
Nie.
Błagam cię.
Nie!
Nie! Błagam!
Nie!
SALINAS, TEKSAS JAKIŚ CZAS PÓŹNIEJ
Ojcze Esparza?
Pora na moją spowiedź
i należność.
Wiesz, co się dzieje, gdy się spóźniasz.
Po kiego diabła
malować sobie skorpiona na ręce?
Co takiego?
Wąż. To rozumiem.
Rajski ogród, Biblia i te sprawy.
Ale skorpion?
Nie pojmuję.
Kim jesteś?
Nikim szczególnym.
Przyszedłem zabić skorpiona.
Jesusie Cortez.
Czasy były inne.
Jeśli mieliśmy jakiś zatarg, to pewnie bardzo dawno temu.
Nie.
Proszę.
Przepraszam.
ZEMSTA REWOLWEROWCA
Już po wszystkim?
Jest poszukiwany.
Wyda im ojciec ciało i zarobi 5000 dolarów na kościół.
Czemu sam tego nie zrobisz?
Za mnie dają 10 000.
NETFLIX PRZEDSTAWIA
GANG NATA LOVE’A
GANG RUFUSA BUCKA
A gdy powrócę
Będę jak nowy
Droga była daleka
Czasu minął szmat
Uciekną przede mną
Jak uciekli przed tobą
Strach, który we mnie żył
Teraz odszedł…
W dal
To gang Nata Love’a!
Wstrzymajcie ogień!
Jest sam. Mamy go na widelcu!
Jak wystawi łepetynę, zdmuchniemy afro z tego sukinsyna.
- Cierpliwości. - Ponoć cierpliwość to cnota.
Nigdy nie miałem okazji się przekonać.
- Jim Beckwourth. - Bracia Grime.
Grimes z „S” na końcu, egocentryczny dupku.
Dawniej nosiliście szkarłatne kapturki.
Gang Szkarłatnych Kapturów.
Teraz macie różowe.
Mama mawiała: „Słodki chłopak z tego Jima”. Wiesz, co ja na to?
„Jebać Jima! Rozjebał mi gałę!”
- Jestem słodki. - Nie jesteś.
- Jestem. - Nie jesteś.
- Kuźwa, jestem. - Wiesz co?
- Co? - Wolałbym zdechnąć niż słuchać gnoja.
Do usług, kutafony.
Urządzasz sobie pokazówki, kiedy mój tyłek służy im za tarczę?
Spokojnie. Masz szczęśliwą monetę, nie?
Dorośnij. To nie igraszki. Możemy zginąć.
Nie zginiemy.
Strzelam jak błyskawica. Sam przyznaj.
Może i tak.
Ale podobno jest taki jeden, co strzela szybciej od ciebie.
Wołają na niego Cherokee Bill.
„Cherokee Bill”.
Słuchy niewidy.
Ja na to: jebać Cherokee Billa.
Zamiast zrzędzić, pochwaliłbyś moje zdolności.
Jedyne, co miało paść z tych czarnych war…
- „Czarnych war”? - …to…
- Gracias. - Dobra robota.
- Się wie. - Czarne wary są piękne.
- Daruj sobie. - Ja pierdolę.
Rozwaliłeś mojego brata.
Przyrodniego, luzik.
Dzionek ci się zjebał.
Nie aż tak jak wam, gdy się dowiecie, z kim zadarliście.
Poprawka. Z kim wy zadarliście.
Wy obrabiacie banki, a my was.
Jesteśmy incognito stąd aż do Afryki.
Myślicie, że mówię o banku?
Uszanowanie. Proszę zdać broń i życzę miłego wieczoru.
W knajpie Mary nie można mieć broni?
Ona może, oczywiście.
Oczywiście.
Oczywiście ustawiła dziecię, by tego pilnowało.
Nie tylko tego, panie Love.
Mój widok nie budzi w ludziach strachu.
Znamy się?
Nie, ale słynie pan w tych stronach.
Ponoć załatwił pan trzech jedną kulą.
Nie znam takiego drugiego.
Przepraszam.
Uszanowanie. Proszę zdać broń i życzę miłego wieczoru.
Prędzej zdam swoją prawą rękę.
To polecam Jourdona Andersona.
Tam można pić ze spluwą w garści.
Tu będziemy pić, upierdliwy konusie.
Niektórzy wolą iść na chama.
Odstawić ich do doktora Browna. Broń zdać szeryfowi.
Odbiorą sobie, wyjeżdżając.
Jak cię zwą?
Zwą mnie Cuffee.
Na to czekałem!
- Jeden! - Dajcie konia i powóz
- Dwa! - Dajcie chłopa i broń
- Trzy! - Dajcie Biblię i pastora
- Cztery! - Bo przyszła na nich pora
- Pięć! - Pobożni idą do nieba
- Sześć! - Niewierni idą do diabła
- Siedem! - Równi, ale oddzielni
- Osiem! - Mówią byli ciemiężcy
- Dziewięć! - Pora zerwać łańcuchy
Dziesięć!
Jeszcze raz.
- Jeden! - Dajcie konia i powóz
- Dwa! - Dajcie chłopa i broń
- Trzy! - Dajcie Biblię i pastora
- Cztery! - Bo przyszła na nich pora
- Pięć! - Pobożni idą do nieba
- Sześć! - Niewierni idą do diabła
- Siedem! - Równi, ale oddzielni
- Osiem! - Mówią byli ciemiężcy
- Dziewięć! - Pora zerwać łańcuchy
Dziesięć!
Starczy.
Wciąż się gniewasz?
Wynoś się.
Co?
Wyjdź.
To po co mnie całujesz?
Byś pamiętał, jak było.
A to, byś wiedział, jak jest teraz.
Przepraszam.
Cuff, zajmij się nim.
- Tak jest. - Dziękuję.
Po schodach. Trzecie drzwi po lewej.
Mary.
Jedyne, co możesz mi powiedzieć, to: „Żegnaj, Mary”.
Tego akurat nigdy nie powiem.
Dopóki ktoś nie wypatrzy drania, który zalazł ci za skórę.
Żaden się nie ostał.
Znalazłeś Skorpiona?
Mary, jedyne, co się teraz dla mnie liczy,
to ty.
A gang Nata Love’a?
Bez ciebie to żaden gang.
Tylko ja, Jim i Bill.
Zamykam ten kram.
Prawie ci wierzę.
Prawie, bo został ci jeszcze jeden, prawda?
Możesz powiedzieć, kto to.
Co z Rufusem Buckiem?
Rufus siedzi w Yumie. Spędzi tam resztę życia.
Dla niego to gorsze niż śmierć.
Dopóki żyje,
twój duch pozostanie przeklęty i nieokiełznany.
Osiągnęłam coś,
doszłam do czegoś.
Nie zmarnuję tego, bo zachciało ci się tu przytruchtać.
- „Przytruchtać”? - Tak.
No dobra.
Widocznie pomyliłem knajpy.
To nie ta Mary Fields, jaką znałem.
- Pozmieniało się. - Widzę.
Bo tamta Mary…
Tamta Mary…
nie cofnęłaby się przed niczym.
Jak nazywali cię Apacze? Wilczycą?
Nie. Pickett to sobie ubzdurał.
Pickett to sobie ubzdurał.
Apacze zwali mnie Kojotem.
Wyglądasz mi raczej na Wilczycę.
Kapelusz.
Tutaj.
Wchodzę.
Nie odstrzel mi łba, Wilczyco.
- Nat. - Pickett.
Ty to masz wyczucie.
Odprawialiście seks?
Wybaczcie. Ale to nie może czekać.
Proszę, proszę.
Mości śmierdziel we własnej osobie.
Czekaj, najpierw go wysłuchaj.
Nawciska mi kitu jak tobie?
Po chuja mam kłamać?
Rufus Buck spędzi za kratkami resztę swojego życia.
- Wypuszczają go. - Jak to?
Skąd mam wiedzieć? Wychodzi i tyle.
Gangi ustawiają się do niego w kolejce.
Połowa łupu była jego.
A wy, durnie, buchnęliście jego forsę.
Myślisz, że Rufus Buck oddałby wam połowę łupu,
a mnie nazywasz durniem?
Ano tak.
Wstawaj.
Zrób wydech.
A teraz spływaj.
Spadaj.
Co ty? Mogliśmy załatwić ostatniego ze Szkarłatnych.
To gang. Myślisz, że więcej ich nie ma?
No.
Założyłbym się o kolta z lewej kabury, że go zabije.
Jeśli typ mówił prawdę, czeka go coś dużo gorszego.
Co jest, do cholery?
Nie tak się wsiada do pociągu, ty durny cz…
Może chciał powiedzieć „czereśniaku”.
Żadne z nas czereśniaki.
Niech który tylko powie słowo na „C”,
a czeka ich to samo.
Pokażcie im się.
Spokojnie. Niczego nie ruszać.
Nazywam się Cherokee Bill.
Z góry zaznaczam, że zbytnio nie gustuję w przemocy.
Ale tak się składa, że moi towarzysze się w niej lubują.
Wezmę łyczka.
Szajs.
Więc żadnych sztuczek. Jasne?
Wynoś się stąd, sobaczy pomiocie.
Pan bohater.
Wielki Duchu, zawsze jakiś się napatoczy.
Jesteś nieuprzejmy. Chętnie zaaplikuję ci dawkę przemocy.
I kto wie?
Może wygrasz.
Sprawdźmy.
Widzisz?
Odsuńcie się i dajcie nam kontynuować bez zbędnych ceregieli.
Dobra, słuchajcie…
Zatrzymaj się.
Nie.
Stać, mówię.
Odłóż broń, chłopcze.
Albo wybijemy ten pociąg w pień.
Odłóż broń, powtarzam.
W porządku.
Jest tam więcej żołnierzy?
Tak.
Ilu dokładnie?
Trzydziestu.
Dziesięciu!
Było tak od razu.
Otwórz drzwi.
Otwieraj, do cholery.
No dobrze.
Drogi batalionie.
Domyślam się, że mierzycie w te drzwi.
Pragnę poinformować, że po drugiej stronie
stoi jeden z waszych wojaków.
Więc to on oberwie jako pierwszy.
Podaj nazwisko, bandyto.
Żaden ze mnie bandyta. Nazywam się Cherokee Bill.
A pan?
Wykonawca cholernego prawa.
Natychmiast puśćcie go wolno.
Odejdźcie, a nikt nie ucierpi.
Chyba przemawia przez pana strach, panie wykonawco cholernego prawa.
Dwóch i tak już ucierpiało.
Puścisz nas wolno jakby nigdy nic?
Czego chcesz, kundlu?
Tylko nie kundlu.
Wy macie coś, czego chcemy, a my waszego żołnierza.
Dokonajmy pokojowej wymiany, a nikomu więcej włos z głowy nie spadnie.
- Może być? - Wypuśćcie chłopaka.
Jake!
Nic mi nie jest, tato!
To tylko draśnięcie.
Macie dziesięć sekund, by odłożyć broń i otworzyć drzwi.
Inaczej już po twoim synku.
Jeśli jeszcze coś mu zrobicie, wybiję was do reszty, sukinsyny.
Psiakrew, Trudy. Wiesz, że lubię odliczać.
Wybaczy pan. Koleżanka nie ogarnia arytmetyki.
Tak czy owak, siedem sekund.
Sześć.
- Odłóżcie broń. - Pięć.
- Odłożyć broń! - Cztery.
Trzy.
No dobra. Ślicznie dziękuję. Naprzód, chłopcze.
Idź dalej, nie zatrzymuj się. Żadnych sztuczek.
Jak na musztrze.
Lewa, prawa, lewa.
A chusteczkę haftowaną tobie podaruję
- Otwieraj. - Nie mogę.
Klucz został w Yumie. A następny…
Jeszcze raz.
Będą was za to ścigać aż na koniec świata.
Nie lubię dalekich wycieczek, generale poruczniku Abbott.
Nie zastanawiał się pan, czemu to właśnie pan
miał przewieźć pojedynczego więźnia z jednego zakładu do drugiego?
Całkowite ułaskawienie pana Bucka i jego wspólników
podpisane przez generała George’a Pryce’a.
Jak to?
Złożył nam propozycję.
Mamy zabić pewnego wykonawcę cholernego prawa.
Zdeprawowanego do tego stopnia, że sam rząd wstydzi się jego występków.
Podobno pan i pańscy ludzie wymordowaliście całe miasteczko,
łącznie z kobietami i dziećmi.
By wykraść srebro.
- To iście bezduszny akt. - Bezduszny akt.
Proszę. Mogę znik…
Nie!
Tato! Nie.
Tato.
Poprowadzi który pociąg?
Pytam…
Wszystkich poza nim.
Uszanowanie. Proszę zdać broń i miło spędzić resztę wieczoru.
Nie musi pan pokazywać gwiazdy. Wiem, kim pan jest.
Ale tutaj to ja jestem szeryfem, a pani Mary moją zwierzchniczką,
która każe pożegnać się z bronią, by nie przywitać się z jej lufą.
Moja odznaka ma inne zdanie.
Zdaj kaburę.
Chwileczkę.
Jak chcesz mnie zdybać?
- Zabijesz mnie wzrokiem? - Może po prostu zabiję?
Fajka.
Wolno?
Nie wiedziałem, że pijesz.
Tylko po mokrej robocie.
Albo przed.
Ścigałem Szkarłatne Kaptury.
Obrabowali bank w Kansas City.
Ale ktoś dopadł ich przede mną.
Wiesz, że nie rabuję banków.
Tylko tych, którzy je rabują. Na jedno wychodzi.
- Teksas. - Co?
Byłem wtedy w Teksasie.
- Skąd wiesz, kiedy to było? - Wtedy gdy byłem w Teksasie.
Chyba że stało się to w Teksasie.
Podobno niektóre Szkarłatne Kaptury
przyłączyły się do Rufusa Bucka.
- Rufus siedzi w Yumie. - Wyszedł. Wiedziałeś o tym, prawda?
To co smęcisz i pijesz moją whiskey,
zamiast zwoływać gromadkę szeryfów?
Bo został ułaskawiony.
Darowano mu wszystkie jego niezliczone przewinienia.
Byłem taki zajęty uganianiem się po okolicy za rabusiami,
że przegapiłem tę informację.
O czym mówią?
Coś o broni i zabijaniu.
Czemu młody zabrał mi broń? Co to za durne wymysły?
- Cztery lufy powinny w niego… - Zamknij się.
Strzelisz, on zginie.
Spudłujesz, wszyscy zginą.
Podejdź tu.
Weź kajdanki i zakuj go.
Albo zarobi trzy kulki i po kłopocie.
No już.
Każ byczkowi przyhamować.
Spokojnie, Jim.
Wszyscy tu mnie znają.
Zabieram Nata Love’a do sądu w Fort Smith.
Jak kto za mną pojedzie, wiecie, co się stanie.
Chodź.
Miłego wieczoru.
Cherokee Bill, pani Smith, moje uszanowanie.
Panie Buck, miło znów tu pana widzieć.
Wiadomo, ile wzięli z banku w Kansas City?
Szkarłatni zgarnęli 25 000 dolarów.
Ale po drodze ktoś ich napadł.
Każdy wie, że okraść nas to samobójstwo.
Ktoś widocznie się nie przejął.
Jasna cholera. Wracamy do punktu wyjścia.
Jak zbudujemy mekkę bez cegieł?
Musimy obrobić własny bank.
Nie mamy aż takiej sumy, Trudy.
Niewiele ponad 2500 dolarów.
Co powiedział?
- 2500… - Słyszałem.
- Wiley. - Tak.
Gorąco tu, nie?
Jak tam, młody?
- Pokazać wam coś? - Tak.
Patrzcie. Nie odrywajcie wzroku.
Wciąż tu jest!
Rufus Buck.
Patrzcie no.
Przebrzmiała relikwia z pustymi kieszeniami.
Myślisz, że możesz się tu zwalać i rabować, co moje?
Za kogo mnie, kurwa, bierzesz?
Nikt się ciebie nie boi. Nikt nie będzie uciekał.
Nie mniej groźny ze mnie skurczybyk.
Pstryknę palcami i znikniesz.
Radzę ci odejść,
zanim skończę przeżuwać.
Jeśli myślisz, że możesz…
Wejść.
Czego chcesz, Carson?
Szeryfie, Buck czeka na zewnątrz.
Nie mam mu nic do powiedzenia.
To nie była prośba.
Wiley Escoe.
Rufus.
Ja gniję w pudle, a ty wyprzedajesz miasto?
Świat się zmienił.
Potop się zbliża.
Myślisz, że się tu ostaniesz, gdy nadejdzie?
Lepiej wziąć swoje i się stąd wynieść.
Zabijesz mnie…
to zostaniesz z niczym.
Myślisz, że będziesz trzymał nas pod butem
do końca naszych dni,
byle sprawić sobie chałupę,
odznakę i jebane złote siekacze.
Tu chcesz to załatwić?
Proszę. Tego właśnie chcesz?
Po to tu przyszedłeś?
Nie rozczaruję cię.
Skoro się prosisz. Mało ci?
Mało ci jeszcze?
Dawaj, skurwysynu.
Masz.
Cholera. Natrafiłem na złoto.
Hej, mały. Chodź i pozbieraj. Bierz złoto.
Powiedz mamie, że jesteś bogaty. Leć!
Nie zabiję cię, Wiley.
Kiedyś byliśmy kumplami.
Ale zapamiętaj. Redwood nigdy nie będzie twoje.
Nigdy.
Co więcej, nie jesteś już tu mile widziany.
Dobra…
Zabieraj się stąd natychmiast albo zginiesz na miejscu.
Co mówisz?
Słusznie.
- Już dawno mogłeś mnie rozkuć. - Wiem.
Powiedz. Skąd wiesz, że Rufus będzie w Redwood?
Pojedzie po forsę od Szkarłatnych. Będzie tam.
Wchodzisz w układ z szeryfem, by go zdybać.
Nie zdybać, tylko zabić.
I to żaden układ, staruszku.
Ciebie da się zastąpić. Moich ludzi nie.
Skoro tu jesteśmy, to ci powiem…
Planowałem cię zabić…
jak zdybaliście Rufusa.
Wielu planowało.
Żaden nie dożył, by wykonać robotę.
I dla jasności…
Sam przyskrzyniłem Rufusa.
Mary.
Myślałem, że jesteś w drodze do Fort Smith.
Opuść broń, szeryfie. To nie napad.
Tobie za to może się przydać.
Myślisz, że jestem taka głupia, by nabrać się na te twoje szopki?
Nie chcę cię już w to mieszać.
Mogłeś mi powiedzieć.
Przyznam, że też czuję się urażony.
To nie jest towarzyska wyprawa.
Weź forsę od Szkarłatnych Kapturów
i kup sobie to swoje wymarzone ranczo.
Doceniam hojność, ale nasz gang ma swoje zasady.
Łup będzie do podziału na trzy części po naszym powrocie.
Zapomnij o powrocie.
A teraz spływajcie.
Wszyscy. Nie wtrącać się.
To szatan wcielony. Sami się z nim nie uporacie.
Widziałem Szatana. Rufus Buck nim nie jest.
Szatan jest biały.
Czemu chcesz igrać ze śmiercią?
Może dlatego, że mnie ocaliłeś?
Monroe mówił, że Cherokee Bill spiknął się z Rufusem.
Zawsze gdy śmigam,
jakiś dupek gasi mnie, wspominając jego imię.
W końcu położę temu kres.
Jak głosi Księga Clarence’a: „Zaiste, nikt mnie nie prześmignie”.
Nie ma takiego słowa ani takiej księgi.
Może Cherokee cię trafi i się zamkniesz.
Zostawił pan to u mnie, panie Love.
Pewnie się panu przyda.
Dziękuję.
Na co czekasz?
Aż przeznaczenie samo cię znajdzie?
Jazda!
Tak. Wiem.
Naprzód.
I jak?
Może być.
Wszyscy już są?
Prawie.
Jak mogłeś?
Zostawić wszystko Wileyowi.
Gdybyś ty tu rządziła,
kto zawiadywałby całą operacją?
Kto trzymałby gangi pod butem?
Wiem, jaki potrafi być Wiley, ale kiedyś był lojalny.
Lojalność to cnota.
Do czasu.
A ty jesteś lojalna?
Widzisz tych ludzi?
Nie mogą albo nie chcą tego zobaczyć.
Ale ja wierzę w to, co robisz.
To może być nasza ziemia obiecana.
I zrobię wszystko, by tak się stało.
Powiedz im to.
Mieszkańcy Redwood.
Nastaje nowy dzień.
Zapewne wiecie już,
że ten obszar zostanie przekazany osadnikom.
Obiecują, że zachowamy to, co nasze.
Ale sami wiecie, ile warte są ich słowa.
Wasza ziemia, wasze domy i interesy
pójdą pod młotek za sprawą
waszego byłego szeryfa Wileya Escoe.
Pan Buck może temu zapobiec.
Aby tego dokonać, musimy nałożyć podatek.
Ile chcecie?
Pięćdziesiąt tysięcy dolarów.
Choćbyście zdarli z nas ostatniego centa,
nie uzbieracie takiej kwoty.
Stawiacie nas w beznadziejnej sytuacji.
Jak długo żyjesz w tym kraju?
Beznadziejna sytuacja to nasz chleb powszedni.
Słyszałem o Rufusie.
O tym, jaki z niego drań.
Już raz trafił za kratki.
Wkrótce pewnie tam wróci.
Może wtedy wrócę i znów tu zamieszkam.
Bo nie mam zamiaru płacić.
Myślicie, że Redwood jest dla mnie?
Na co mi ono?
To żadna kryjówka. Bo ja się nie ukrywam.
To nie marzenie. Bo ja nie marzę.
Wiecie, czym jest?
Przykładem.
Jest przykładem…
dla innych.
A ty…
Ty jesteś wrogiem postępu.
Proszę.
- Mam rodzinę. - Jak ci na imię?
James.
Spoczywaj w pokoju, James.
No to ile?
Ile zdołamy zebrać?
Dziesięć tysięcy.
Może 15 000, jeśli wycisnąć ostatniego centa.
Nikt nie opuści miasta, dopóki tyle nie zbierzemy.
Jeśli ktoś odmówi,
straci życie i wszystko, co kocha.
Nie mam nic do zrabowania.
Ale ja mam kogoś do zastrzelenia. Zsiadaj.
- Wiley Escoe. - Bass Reeves.
Kurwa.
W Redwood roi się od rewolwerowców.
Rufus przywiózł dwunastu i wziął sześciu moich.
Kto wie, ilu zwerbował.
Nie wierzę w ani jedno jego słowo.
Posłali go na zwiady. Radzę go sprzątnąć.
Reszta zębów będzie nasza.
Zabiłeś kiedyś szeryfa? Burmistrza?
Nie tak łatwo jak zwykłego gościa. A jestem jednym i drugim.
Ty i tak już nie żyjesz. Rufus nie lubi niedokończonych spraw.
Kogoś takiego jak Rufus Buck dopaść można tylko dzięki wtykom.
Prawda, Wiley?
Gdyby to ode mnie zależało, gniłbyś z nim w kiciu.
Udało ci się wywinąć i przypiąć sobie odznakę.
Każdy z nas ma swoje powody, by chcieć się go pozbyć.
Wróg mojego wroga to mój przyjaciel.
Rufus chce zachować Redwood. Do tego potrzebna mu forsa.
Tego właśnie mu brakuje.
No dobra. Zawarłeś pakt z szatanem.
A ten upomniał się o swoje.
Odpocznij i zniknij przed świtem.
Inaczej sprawy tylko się pogorszą. Jasne?
Szeryfie.
Źle skończysz przez te sztuczki.
Posłuchaj, szeryfie.
Jestem szybszy niż jakakolwiek pukawka. Proszę uwierzyć.
Widuję szybszych.
Tak? Gdzie?
W lustrze.
Mówi, że w lustrze.
Wybacz.
Wolę dosiadać czarnego konia niż złotego rumaka.
- A to czemu? - To, co się błyszczy, ściąga kule.
Mnie zastrzelisz?
Co pan na to, panie władzo?
Wszyscy pewnie zginiecie.
W dal ją porywa
Wiatr
Jej ogród zdobi świat
Do piersi przytul kwiat
Gdy w dal ją porywa
Wiatr
O świcie wrócę z informacjami.
Skąd?
Z Redwood.
Nie ma co ufać Wileyowi.
Ktoś musi obadać sytuację, zanim zrobimy następny krok.
Czemu właśnie ty?
Każdy z ludzi Rufusa natychmiast cię rozpozna.
Billa i Beckwourtha też.
Chyba zapominasz,
że twoją twarz znają wszyscy, Stagecoach Mary.
Reklamujesz nią swój saloon stąd do Teksasu.
Dlatego mam dobry pretekst, by się tam zjawić.
Wszyscy wiedzą, że wykupuję knajpy. Rufus chce forsy.
- Zaproponuję zakup lokalu Trudy Smith. - Czemu myślisz, że ci na to pozwolę?
Nie proszę cię o pozwolenie.
W porządku.
W takim razie ja cię poproszę.
Nie ma sensu prosić kogoś o twoją rękę, więc przychodzę prosto do ciebie.
To obrączka, którą ojciec dał mamie.
Chciałem dać ci ją w Douglas.
Ale nie dałeś.
Teraz to robię.
Byłam zła, że mam do ciebie słabość.
To już przeszłość.
Mary…
Gdy będzie po wszystkim, rozstaniemy się na dobre.
Do tego czasu będę przy tobie.
Wrócę o świcie.
Mieszka pani w Redwood?
Nie takiemu jak ty pytać, gdzie mieszkam.
Ta spluwa domaga się odpowiedzi na pytanie.
A ta nie strzępi języka.
Stagecoach Mary.
Gniewna Gertrude Smith.
Osobiście wolę Tyraniczną Trudy, ale niech ci będzie.
Co cię tu sprowadza?
Ponoć Rufus Buck powrócił.
Wieści szybko się roznoszą.
Mam ofertę, która może go zainteresować.
Jak masz ofertę, to złóż ją mnie.
Nie pertraktuję ze służbą.
Daj mi to.
Prowadź, Tyraniczna Trudy.
Mów, z czym przychodzisz.
Zapewne wiesz, kim jestem.
I z kim się zadawałam.
To już przeszłość,
ale nie byłabym Stagecoach Mary Fields,
gdybym nie wiedziała, co w trawie piszczy,
a z tego, co słyszę, straciłeś właśnie 25 000 dolarów.
Oby twoja oferta była równie zuchwała…
Pozwól, że dokończę.
Mój saloon w Douglas prosperuje.
Kupiłam też saloon w Elks i restaurację w Cascade.
Sprzedam je i kupię ten od ciebie.
Samo moje nazwisko ściąga klientów
do lokali, które firmuję, tymczasem,
bez urazy, nazwisko Rufus Buck wzbudza jedynie strach.
Wiemy, kim jesteś.
Zjawiasz się w moim mieście z taką propozycją… To ryzykowne.
Kobieta twojego pokroju nie podjęłaby takiego ryzyka,
gdyby w grę nie wchodziło coś więcej.
Nie wierzę w zbiegi okoliczności.
Zjawiasz się tu zaraz po tym, jak Szkarłatne Kaptury
oskubano z mojej forsy.
Coś ty myślała?
Sprawdź, czyje imię jest na szyldzie.
Następna kolejka.
Bawimy się. Dalej.
No dobra, Mary.
Dobra.
Nadal twierdzisz, że nie wiesz o tej forsie
i że jesteś tu sama?
Zgadza się.
Przyjechałaś aż tutaj, by dać się zabić.
W imię czego?
Miłości?
To jedyne, za co warto umrzeć.
Ale co ty możesz o tym wiedzieć.
Miałam siostrę o imieniu Mary.
Była ładna i nieugięta jak ty.
Zmarła na polio, gdy miałam 11 lat.
Całe życie cierpiała, ale nigdy nie widziałam, by płakała.
Niedaleko od nas mieszkała dziewczynka imieniem Hope.
Wielka grubaska. Zawsze dokuczała słabszym.
Robiła to z zazdrości.
Ale ze mną nigdy nie zadarła.
Nienawidziła Mary.
Wyśmiewała ją za to, że była chuda i słabowita.
Pewnego dnia przechodziła obok naszego domu.
W jednej dłoni jabłko, w drugiej nóż.
Zachciało jej się rzucić jabłkiem w Mary.
Trafiło ją w głowę i Mary straciła równowagę.
Spadła ze schodów…
i złamała kostkę.
To właśnie wtedy…
Wtedy po raz pierwszy i ostatni zobaczyłam, jak moja siostra płacze.
A Hope nic, tylko się śmiała całą swoją obrzydliwą gębą.
Mój tatuś…
gdy wrócił do domu,
ściągnął pas i złoił mi skórę za to, że nie obroniłam siostry.
Lał mnie, aż straciłam czucie w całym ciele.
A potem
poszedł do domu Hope, żeby ją też zlać.
Zastał całą rodzinę przed domem.
Rozpaczali, płakali.
I wtedy zobaczył Hope…
na ziemi w kałuży krwi.
Ktoś podciął jej gardło. Jej własnym nożem.
Tatusiowi mowę odjęło.
Po powrocie słowem się do mnie nie odezwał.
Na drugi dzień odesłał mnie do dziadków.
Siostrę zobaczyłam dopiero,
gdy już była w trumnie.
Choroba ją wykończyła.
Współczuję twojej siostrze.
Podziwiam jej odwagę.
Ale tobie nie mam nic do powiedzenia.
Wiesz co? A ja podziwiam twoją odwagę.
Ale to i tak niczego nie zmienia.
Hope… musi umrzeć.
Jeszcze nie teraz.
Zostaw ją tu na widoku.
Jeśli do świtu nikt się po nią nie zgłosi, strzel jej w łeb.
Tak jest.
Nie musieliśmy aż tyle czekać.
Ktokolwiek umrze pierwszy?
Ktokolwiek umrze pierwszy.
Podnieś ją.
„Ktokolwiek umrze pierwszy”?
Co to za durne powiedzonko?
Chcecie dać się zabić?
Nat Love. To było do przewidzenia.
A przewidziałaś to, że Bill Pickett celuje w twój melonik?
Zginiesz, zanim twoi zdążą wycelować.
A ty zaraz potem.
A twój szef nie zobaczy złamanego centa.
Mój szef?
Gdzie on jest?
O kogo pytasz?
Szeryfie.
Mówię wyraźnie, nie?
Słyszę cię wyraźnie.
Gdzie jest Rufus Buck?
Bass.
Trudy.
Gdybym wiedziała, że szukasz gangu, zaprosiłabym cię do nas.
Przybyłeś na ratunek swojej damie?
Chyba nie masz problemu ze słuchem.
Więc znów zapytam.
Gdzie jest Rufus Buck?
Cóż, najwidoczniej mnie nie znasz.
Odprawisz swoich ludzi. Zostaniesz tu sam.
Może wtedy twoja dama jeszcze trochę pożyje.
Szeryfie.
A taka ładna buzia.
- Zabierz ją z powrotem. - Tak jest.
Idę się napić.
Słynny szybkostrzelny Cherokee Bill?
Ponoć takiś szybki, że zanim ktoś wyciągnie broń,
zarobi dwie kulki w plecy.
To nie ja.
Ja jestem tym Cherokee Billem, który strzela gadułom w gęby.
No to dam ci fory.
Wyciągaj pierwszy.
Myślisz, że to się liczy? Kto jest najszybszym strzelcem?
Do tego wszystko się sprowadza.
Wszystko sprowadza się do tego, kto przeżyje, a kto nie.
Trudy, idę się napić.
Dobranoc.
Jakie napić?
- Ćwiczyłem całą noc. - Jim.
Nie możesz tak sobie… Nie lekceważ…
- Chwila. - Idź już, Jim.
- Tchórz… - Nie teraz.
Dobra.
Maszeruj.
- Maszeruj, mówię! - Maszeruj.
Raz, dwa, trzy, cztery.
Wystarczy.
Mocno cię pobili?
Zabiję ich wszystkich.
Słyszałeś o Napoleonie?
Rzekł: „Dążę ku celowi, który jest mi nieznany.
Gdy go osiągnę i stanę się zbędny,
wystarczy atom, by mnie zmiażdżyć.
Do tego czasu żadna ludzka siła nie zdoła mnie powstrzymać”.
Znał dokładnie własną naturę.
Co ważniejsze, wiedział, że czeka go koniec.
Przetnij sznur.
Wiesz, dlaczego
naznaczyłem cię tą blizną?
Żebym cię zapamiętał.
Nie.
Zrobiłem to, bym mógł cię rozpoznać, gdy do mnie powrócisz.
Nat Love,
bandyta rabujący bandytów,
anioł śmierci, który bez litości ściga swoich winowajców.
Wiem, kim jesteś.
I jakiej granicy nie przekroczysz.
Wiem, co jest po drugiej stronie.
Wybacz to manto.
To tylko przestroga dla pani Fields,
co będzie, jeśli nie dotrzymasz umowy.
Jakiej umowy?
Zwrócisz skradzioną sumę w piątek do południa.
Ani chwili później.
Dołożysz jeszcze 10 000 $ w ramach odsetek.
Coś cię bawi?
Kurde… Niby skąd mam tyle wziąć?
Obrabujesz bank.
Nat Love obrabuje bank.
Tymczasem przyjmij to w dowód wdzięczności.
Dalej. Otwórz.
Zwrócisz mi pieniądze w piątek.
Wszystkie.
Nie mogę ci na to pozwolić.
Jeśli nie dam mu kasy za trzy dni, Mary umrze.
- Co to za bank? - Maysville.
Maysville?
To białe miasto.
Dlatego mają w banku 10 000 dolarów.
To szaleństwo.
Mam mieszane uczucia.
Racja, Pickett, to szaleństwo.
Ale zgadzam się też z Natem,
że tak czy owak to zrobimy.
Jak prawdziwi bandyci.
- Teraz jesteśmy… - Żadne „jesteśmy”.
Nie po akcji w mieście. Mogli nas pozabijać.
- Załatwiłbym to. - Przynieś forsę Szkarłatnych.
Pickett, młody, wy ze mną.
Czemu ludzie Rufusa nie obrobią tego banku?
Nie chce ubrudzić sobie rąk.
A ja pójdę z odsłoniętą twarzą.
Świeżo upieczony rabuś. W całej okolicy rozwieszą listy gończe.
Obskoczą cię, zanim jeszcze tam wejdziesz.
Tak.
Tylko mnie mają rozpoznać.
Otwieraj.
Nie ma mowy.
Zrób to dla Mary.
Ale się dałem.
Ale się, kurwa, dałem.
Myślałem, że ciągnie mnie do chłopa.
Więc nic nie mówiłem.
Nie tylko ja. To nie…
Nie tylko ja.
Tylko ty, Jim.
Dalej.
BIAŁE MIASTO
Pomogę ci.
Jak się nazywasz?
Cuffee. To moje imię.
A przy urodzeniu dali mi Cathay Williams.
Jazda konno idzie ci lepiej niż chodzenie.
Mama wpoiła mi szacunek do starszych, więc nie powiem tego, co myślę.
Potrafię czytać ci w myślach.
W takim razie przepraszam.
Idź.
Naprzód, skarbie.
Tak?
Pragnę dokonać wypłaty.
Co…
Musiałaby pani mieć konto.
Mogę polecić bank w Jericho lub Redwood.
Nie chodzi mi o tego typu wypłatę.
Chodzi…
Chodzi mi o…
Chodzi mi… o taką.
Hej, błękitnooki.
Boisz się.
Dłoń ci drży. Chybisz.
A ja nie.
Zrób wydech.
Prawidłowo.
Nie jestem jak on.
On nie chce nikogo zastrzelić, za to mnie naszła nagła ochota.
Otwieraj pieprzoną bramkę.
Nadal cię śmieszę?
Na co się gapisz?
Każ im stanąć tam.
- Natychmiast! - Dobrze.
- Proszę tutaj, szybko. - Wy też. Jazda!
Czasy się zmieniły, prawda?
Ponoć trudno jest obrabować bank.
Nieprawda. To pestka.
Trudno jest obrabować bank, nikogo nie zabijając.
Co pan na to…
panie kierowniku?
Równy gość.
No już. Jedziemy.
Jazda!
- Dzięki za miłą transakcję. - W porządku.
Nat Love.
Nie robi wrażenia.
Nie musi. Ważne, co może zdziałać.
Rufus nie wypuści Mary, jak dostanie forsę.
Wiem.
Zabije ją, a mnie puści wolno, żebym żył w cierpieniu.
Czyli cały ten wysiłek był na marne?
Mamy coś, czego chce.
I to starczy?
Musi.
Zastrzelcie mnie od razu, jeśli chcecie,
albo najpierw sprawdźcie, co wam przywiozłem.
Rufus ma tego od licha w całej okolicy.
Uzbroiłby małą armię.
Nikt nie odbierze mi tego, co moje.
Nawet sam Szatan.
Rufus Buck jest tylko człowiekiem. Niech to wreszcie do was dotrze.
Człowiek czy diabeł. To ostatni dzień Bucka wśród żywych.
A gdy powrócę, będę jak nowy
- Droga była daleka - Droga była daleka
- Czasu minął szmat - Czasu minął szmat
- Uciekną przede mną - Uciekną przede mną
- Jak uciekli przed tobą - Jak uciekli przed tobą
- Strach, który we mnie żył - Strach, który we mnie żył
Teraz odszedł w dal
Teraz
Odszedł
W dal
Dzień dobry.
Poprosiłbym, byś zawołał swojego zwierzchnika,
ale równie dobrze mógłbym prosić, byś pobiegł po ojca.
Kto wie, który to.
Wiesz,
założyłbym się o prawą rękę,
że mam na koncie więcej trupów.
Przegrałbyś zakład.
Fajna ta melodia, którą wcześniej gwizdałeś.
Idź, Jerry.
To nasza forsa?
Przejdźmy się.
Przejdźmy się kawałek.
Przypilnuj tego, Angel.
Wiesz, że nazywają twojego szefa szatanem?
Nawet Szatan potrzebował forsy.
A skoro to my ją posiadamy,
pozwól, że przedstawię nasze warunki.
Co to było, kurwa? Co to miało być, kurwa?
To prawa ręka czy lewa?
A niech to.
Teraz zostaliśmy tylko my…
i wy.
Poskromiłbyś tego chłoptasia.
Narwaniec z niego.
- Mary. - To później.
- Najpierw przeliczymy. - Teraz, Cherokee.
Albo twój szef straci rewolwerowca i 35 000 dolarów.
Dobra.
Zwolnij konia, będzie dla Mary.
- Zawsze tak się guzdrzesz? - Zawsze tyle gadasz?
Serio?
W plecy?
Co ty na to, Beckwourth?
Nie zrobiłby tego.
Musiałbym wrazić mu kulkę w czaszkę.
Nie przekonalibyśmy się, który z nas jest szybszy.
Jedno ci przyznam, chłopcze.
Miewasz efektowne wejścia.
Tego nawet nie przećwiczyłem.
Wiesz, szybkoręki, Nat Love i tak jest już martwy.
Ty możesz żyć.
Wsiądź na konia, spakuj manatki
i wróć tam, gdzie masz swój dom.
Wiesz, że nic z tego.
Odliczamy od pięciu?
Pięć…
Cztery…
Trzy…
Zawsze muszą tak wolno odliczać?
Jim!
Rozwal furę, Bill!
Zabić ją.
Mary!
Pchaj!
Trudy jest moja.
Jazda.
Kurwa mać!
Zrób wydech, sukinsynu.
Chodź.
- Gdzie oberwałeś? - W ramię. Kryj się!
Zapałki.
Teraz będziesz palić?
Podaj zapałki.
Hajda, skurczybyki.
Jebać to.
Zawsze wiedziałem, że to ty
mnie wydałeś.
Bóg mnie wysłuchał.
Żegnaj, stary druhu.
Nie miałem wyjścia…
Mówiłem dzieciakowi… przeklęte sztuczki.
Panie wybaczą.
- W porządku? - Muszę przeładować.
Jest pan ranny.
To tylko draśnięcie. Maggie dziś się mnie nie spodziewa.
Co to, kurwa?
Ja pierniczę.
Pickett!
Czemu masz taką minę?
Nie, bracie.
Przestań. Nie rób tego.
Miałeś wybór.
Każdy zawsze ma wybór.
Strach ściągnie na ciebie złą karmę w zaświatach.
Nie dałeś mu szansy, sukinsynu!
Mnie też strzelisz w plecy? Albo oszukasz przy odliczaniu?
Beckwourth był szybszy.
Zaopiekuj się moim kumplem.
Nat…
Nie spudłuj.
Podnieś broń.
Teraz to widzę.
Ten wzrok.
Podnieś broń, mówię.
Twój ojciec…
był dobrym człowiekiem?
Tak.
A moja matka była dobrą kobietą, zanim ich zabiłeś.
Różnie nas wychowano.
Mam to gdzieś.
Podnieś spluwy i obróć się.
Widziałem, jak ojciec prał moją matkę
za rozgotowane jedzenie.
Za niedogotowane też nieźle ją łoił.
Pewnego dnia zainterweniowałem
i wtedy mnie się dostało.
Mój ojciec nie był dobrym człowiekiem.
Nie był. Żył poza prawem.
Rabował banki…
Zaglądał do kieliszka.
Matka złapała butelkę i zdzieliła go, by mnie obronić.
Rzucił się na nią i było po niej.
A potem, jak ostatni tchórz,
zabrał wszystko, co mieliśmy, i odszedł.
Zostawił mnie samego z…
Z mamą.
Miałem dziesięć lat.
Mniej więcej tyle, co ty…
gdy cię okaleczyłem.
Zostałem na lodzie, ale wyrosłem na tego, kim jestem,
tak samo jak ty.
Przez cały czas myślałem tylko o tym, by odpłacić się ojcu za to, co zrobił.
Latami próbowałem go odnaleźć. Bez skutku.
Jakby rozpłynął się w powietrzu.
Ale nie przestałem. Szukałem bez wytchnienia…
aż go znalazłem.
Pewnego dnia…
ni stąd, ni zowąd,
oto on, mój ojciec,
całkiem odmieniony.
Wzór wszelkich cnót.
Trzeźwy.
Pobożny.
Pastor.
Z uroczą żonką.
I synkiem,
który miał jakieś dziesięć lat
i rozpalony wzrok, jak ja.
Łżesz.
Łżesz!
Zabijając naszego ojca, odpłaciłem się…
Mojego ojca!
Moją matkę!
Ale to nie wystarczyło.
Pozwalając ci żyć,
dopełniłem zemsty.
Twój każdy grzech, obrobiony bank czy wszyscy, których zabiłeś.
Spójrz na siebie.
Stałeś się tym, przed czym uciekał.
Buck.
Zmienił nazwisko na „Love”.
Jesteś Buck.
Kłamiesz.
Tak jak ja.
Tak jak on.
Mało tego. Wręcz mnie przerosłeś, bo…
ja nie zabiłbym brata.
A ty jesteś gotów to zrobić.
Pora się zemścić, Nathanielu Buck.
No dalej.
- Nathanielu Buck. - Nie.
Zemścij się.
Nathanielu Buck.
Zemścij się, do cholery!
Jesteś Buck.
Nathaniel Buck.
Nathaniel…
Szatan nie żyje?
Nie wiem.
No dobra.
Stróże prawa uwierzą, że nie żyje?
Reprezentuję prawo.
Uwierzą mi na słowo.
A ty?
Tego właśnie chcesz?
Zawsze podobała mi się rola szeryfa, stróża prawa.
Na co się gapisz?
Czeka nas robota, panie Love.
Naprzód.
No dobra.
PAMIĘCI NASZYCH DROGICH BRACI, RICHARDA ANTWIEGO I MICHAELA K. WILLIAMSA
Napisy: Ewa Nowicka