Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
"AH SEVGİLİM, SENSİZ YAŞAYAMIYORUM."
ERNEST HEMINGWAY SİLAHLARA VEDA
NETFLIX SUNAR
Her şey yoluna girecek hayatım.
LONDRA, 1965
Sizi görmek çok güzel madam.
Hastaneden sonra eve hoş geldiniz.
Jenny, bu Bayan Cordoza.
Evet. Teşekkürler.
Odanızı göstereyim.
Her şey istediğiniz gibi.
J. S. POSTA KUTUSU 13, LONDRA, N1
Eve dönmene çok sevindim.
İyi geceler sevgili Jenny.
İyi geceler Lawrence.
Larry.
Bana Larry derdin.
Larry.
Selam.
Selam!
Seni burada görmek güzel.
Aslında benim
işe hazırlanmaya başlamam gerek.
O yüzden acaba sen…
-Sorun olmazsa. -Burası benim evim aslında.
Siktir.
O zaman rahat olabilirsin mösyö.
Sorun yok.
Seni tekrar görmek isterim. Yani…
Dün akşam çok keyifliydi.
Şey, işin aslı Rob, ben sadece…
Adım Rob değil.
-Andrew. -Andrew.
Aslında oldukça yıpratıcı bir ilişkiden yeni çıktım.
O yüzden teşekkürler.
-Numaramı verebileceğimi söylüyorum. -Vermesen daha iyi.
Böylece seni asla aramadığım için suçlu hissetmem.
-Sen de aramadığım için üzülmezsin. -Kullanılmış oldum.
Öyleyse dünyama hoş geldin.
-Adım Rob değil. -Andrew.
Siktir. Pardon.
Pekâlâ Andrew.
Seninle tanışmak çok güzeldi. İyi günler diliyorum.
-Ellie? -Evet.
YENİ BİR ANINIZ VAR
BİRLİKTE 2019
Nasıl gidiyor?
Beş dakika sonra toplantı.
Nick?
Nick!
Seninle konuşmuyorum çünkü konuşunca sinirim bozuluyor.
Ben ne yaptım?
Anlıyorum, boktan bir yıl geçirdin Ellie.
Ama bize bariz şekilde saygısızlık yapman hoş değil.
-Neden bahsediyorsun? -Dün bizi yine ektin.
Adamın tekiyle gitmişsin! Sence nasıl hissetmişizdir?
-Özür dilerim. -Hem de doğum günümde.
Çok özür dilerim Nick.
Ciddiyim.
Gergin misin? Gergin gibisin.
Mary Ellen öldü ve Janet makale istiyor. Yeterince vakit yok.
-Ne zaman? -Pazar baskısında.
Ne zaman ölmüş?
-Birkaç gün önce. -Çok üzücü.
-Nasıl? -Yaşlılıktan.
-Öyle mi? -Ben de öyle ölmek istiyorum.
Bu haberi ben alsam ya?
İki saatlik işim var, sonra tamamen boşum.
Olur mu?
Tamam, olur.
Yükün hafifledi varsay.
-Herkese günaydın. -Günaydın.
Nasılsınız?
-İyi. -Harika.
-Selam. -Selam.
N'aber?
İyiyim. Sağ ol.
Gazetenin en kıdemli kadın editörüne dair bir makale yazıyorum.
Yeni öldü.
Öyle mi? Olamaz.
Olamaz.
Yazı koleksiyonunu arşive bağışlamış.
Pardon, randevun kaçtaydı?
Hayır, pardon, burada çalışıyorum.
Hayır, yine de randevu almalısın. Bu şekilde olmaz.
-Çalışanlar da mı? -İnsanları öylece…
-Burada çalışıyorum. -…arşive alamayız. Üzgünüm.
İnternetteki kataloğumuza bakıp neyi görmek istediğine karar verebilirsin.
Bunu defalarca yaptım ve…
Sonra ben ya da başka bir arşiv çalışanı dokümanlarını hazırlar.
O zaman randevu almak istiyorum lütfen.
-Randevular internetten alınıyor… -Cidden mi?
-…çevrim içi portalımızdan. -Portal.
Bak ne diyeceğim,
bugünkü yardımların için çok sağ ol.
Yakında tekrar görüşeceğiz.
Keşke ben de hafızamı kaybedebilsem.
Gün batımına doğru koşar ve Francis'le evlendiğimi unuturdum.
Nasıl olmuş? Nereye gidiyormuşum?
Larry günlük işler için çıktığını söylüyor.
Bu kadar biliyorum, üzgünüm.
-Hiçbir şey hatırlamıyor musun? -Boşluklu.
Nasıl davranmam gerektiğini bilmiyorum.
Hayatım konusunda ne hissettiğimi de.
Ve…
Pekâlâ canım. Sana anlatacağım.
Çok latif, eğlenceli ve joie de vivre doluydun.
Mükemmel bir hayatın, çok zeki yakın bir arkadaşın,
sana tapan zengin, yakışıklı bir kocan var.
Neden çocuğumuz yok?
Kocan sürekli evden uzakta.
Seni hep çok kıskanmamın sebeplerinden biri bu.
Düzeleceksin canım.
Bu arada bu akşam eğlenmeye çalış.
Evet.
İnanamıyorum!
Harold Wilson mı?
O Harold Wilson mı?
Ta kendisi.
Lütfen seni şahane bir yere götürdüğünü söyle.
Lockets'a.
En sevdiği tatil yeri Sicilya.
Parti şu an çoğunluğa sahip olabilir.
Beyler, her şey iyi hoş ama asıl bilmek istediğimiz şu:
Başbakan hangi tatlıyı seviyor?
Hayatım, bu kadarı yeterli.
-Daha ikinci… -Doktorun talimatı.
Sadece su.
Bu arada, sahiden bir şey hatırlamıyor musun?
-Anne! -Ne?
Biraz kahveye ne dersiniz?
Evet, lütfen.
-Olur. -Evet.
ARŞİV, RANDEVUNU ONAYLAMIŞ "TAM" 11.00'DE
Selam.
-Selam. -N'aber?
-Ya sen? -Muhteşem.
Okuma odasında her şey hazır.
Mükemmel.
Üzgünüm, yiyecek ve içecek yasak.
Bu taraftan.
1965'ten 1986, 1987'ye kadar her şey burada.
Bunlar onun gerçek not defterleri mi?
Evet, öyle olmalı. Evet.
Sağ ol.
Erken ve çocuksuz biten ilk evlilikler ve internetten tanışmayla ilgili makaleni
çok beğendiğimi söylemek istiyorum.
-Öyle mi? -Evet.
Tutkulu ve müşterek sevgi arasındaki farkı anlatan kısmı da.
Hiç o yönden bakmamıştım.
Sağ ol.
Sonunda katıksız ızdırabımın bir işe yaraması beni mutlu etti.
Senin gibi biri nasıl olur da arşivcilik yapar?
Aslında sanat tarihi okudum.
Evrak Yönetimi üstüne yüksek lisans yaptım
ama sonra bir şeyleri kategorize etmekten keyif aldığımı fark ettim, işin tuhafı…
"Kıymetli biricik aşkım,
korktuğunu biliyorum
ama inan bana böylesini hiç tecrübe etmedim
ve seni temin ederim bir daha etmeyeceğim.
Sadece bir parçanla asla yetinemeyeceğimi biliyorum.
Bu yüzden New York'taki işi kabul edeceğim.
Cuma günü 19.15'te Marylebone'da ikinci peronda olacağım.
Benimle gel canım. Ona boş bir hayat, formaliteden bir evlilik yaşatma.
En önemlisi kendine yaşatma.
Gerçek ve ebedî olan aşkımızı benimse.
Evet, bu korkutucu ama bence bir yalanı yaşamak daha kötü.
Çok mutlu olabiliriz."
"Hem de çok.
Kalbimin ve umutlarımın sahibi olduğunu bil. Boot'un."
Tarihî konular.
-Bence bu çok… -Şuna bak!
-O da ne? -Bir mektup.
Vay be.
İşin üzücü tarafı bugün biriyle kaçarsan sadece mesaj atarsın.
WhatsApp'ten.
Şunun gibi: "Bebeğim, sen de istiyorsan istasyonda buluşalım."
#HayatınıDeğiştirmekİstiyorsanGel.
Gülen surat, patlıcan, yol tabelası, sosis.
En kötüsü de mesajı okuduklarında
mavi tiki görmen.
-"Selam, beş gün önce mesaj atmıştım." -İğrenç.
Hatta beş saat önce!
-Yani… -Gün mü dedim?
Sanırım evet.
-Zarfı görebilir miyim? -Evet.
-"J. S." Buraya kazara gelmiş olmalı. -Ne yapacaksın?
Yakacağım.
Dalga geçiyorum. Kataloglanmasını sağlayacağım.
Sahibine vermeye ne dersin?
Ya da gönderen kişiyi bulmaya?
"Sevgili Jenny, bu durumun sana nelere mal olduğunu biliyorum
ama Dünya döndükçe biz de birbirimizi sevmeye devam edeceğiz.
Son ayrılışımızda üzgündün, o yüzden kendime lanet okudum.
Hüsranımda boğuluyorum.
Asla yeterince zaman, asla yeterince sen olmuyor.
Yarın buluşalım. B."
"Kıymetli J,
Alberto'nun Mekânı'nda sabaha kadar dans ettiğimiz anla
Riviera'daki anlarımız arasında kaldım.
Birlikte geçirdiğimiz o yaz günlerinde Felipe sarhoş bir aptal olduğumu söyledi.
Sadece saat ve dakikalarımız varsa
gözlerimi kapattığımda o semavi yüzünü gördüğüm gibi
o saat ve dakikaları da hafızama kazıyacağım.
Aklımdan hiç çıkmıyorsun. Boot'un."
6 AY ÖNCE
Canım, sabah kahvaltımız var, unutma.
Yarın ilk iş bir gazeteci ağırlayacağım.
O zaman öğle yemeği olsun.
Akşam yemeğimiz var canım.
Larry.
Tartışmayalım.
…ALBERTO'NUN MEKÂNINDA…
ALBERTO'NUN MEKÂNI
Yardımcı olabilir miyim?
Evet.
Bunu çok isterim.
Size tanıdık geliyor muyum?
Maalesef çıkaramadım.
Peki ya Felipe ismi?
Bir şey çağrıştırıyor mu?
-Polis misin? -Hayır.
O zaman neden Felipe'yi soruyorsun?
Onunla ortak bir dostumuz olabilir.
Belki onu nerede bulabileceğimi söylersiniz.
Bence konuyu anlamadın.
Felipe bir kaza geçirdi.
Hiç uyanamadı.
Normalde 17.00 gibi okuma odalarını kapatıyoruz.
-Saat kaç? -17.20.
Siktir. Tamam.
Hemen çıkıyorum.
Her şeyi rahat bulabildin mi?
Evet, sanırım.
Daha fazla şey istersem…
-İnternetten. -İnternet.
Aynı süreç.
-Çevrim içi portaldan. -Aynı süreç.
Evet.
-Nereye gidiyorsun? -Bodruma.
Peki o mektuplardan daha fazla görmek isteseydim?
-Makale malzemesi çıkabilir. -İsteseydin bana e-posta atabilirdin.
Tabii işleri hızlandırmak isteseydin.
Teşekkürler.
Tam bir asi oldun.
İyi günler.
İyi haftalar.
Anthony O'Hare.
Evet!
Kocamla ilgili harika şeyler yazmaya geldiniz.
Öyle mi?
"Güçlü bir ticari teamülle ciro her geçen yıl artıyor."
-Soruyor musunuz, söylüyor musunuz? -Eşim sonuçta, tarafsız olamam.
Bir eşten daha tarafsız kimse yoktur.
Öyle.
-Korkarım Larry biraz gecikecek. -Belki de o kadar harika değildir.
Bu sırada size bir içki ikram edelim mi?
Hayır, sağ olun.
Bay O'Hare.
Bay Stirling.
-Beklettim, kusura bakmayın. -Sorun değil.
-Başlayalım mı? -Hazırsanız ben de hazırım.
Başım nasıl belaya girmedi, bilmiyorum.
Peki ya siz Bay O'Hare? İktisadi gazetecisiniz.
Dış muhabirim.
-Son zamanlarda neredeydiniz? -Çoğunlukla Léopoldville. Brazavil.
Bana sorarsan berbat bir yer.
Bu akşamki ev sahibimiz orada birçok iş yapıyor.
Bana göre…
Bence Belçikalılar orayı çok güzel idare ediyor.
Kusura bakmayın ama 1959, 1960 ve 1962'de oradaydım ve…
O zaman ayaklanma ve isyanın gözü pek bir tepki olduğunu anlamalısın.
Yüzlerce yıllık zulme karşı mı?
Bence politik ve coğrafi olarak
kontrolü tekrar ele geçirmek uygun bir…
Bay Mobutu'yu desteklediğinizi varsayabilir miyiz?
-Larry, Mobutu bir diktatör. Bence… -Evet canım, farkındayım. Sağ ol.
Bu kadar yeter. Yemek masası için çok bunaltıcı bir konu.
Eşim, Vogue sayfalarında olmayan şeyleri vaktine ve ilgisine layık görmüyor.
Gidip bir sürü kişiyle tanışacağım, dünyayı gezeceğim
çünkü onun gibi insanlar
ağzıma bir altıpatlar dayayıp tetiği çekmek istememe neden oluyor.
Hele o kadınlar! Tanrım!
Özgün düşünceden yoksun şımarık küçük kadınlar…
Hüsrana uğrattığımız için üzgünüm.
Tanrım. Sarhoşum da.
Belli.
Bir daha sıkıcı insanların arasında kaldığınızda erken kalkarsınız.
Şımarık hayatımla ilgili ne düşünürseniz düşünün,
Larry'ye gazetede saldırmayın.
Müsaadenizle.
Tanrım, başım resmen çatlıyor.
Dün gece yüzünden.
O kadar çok mu içtin?
İçimden bir ses öyle diyor.
-Bay O'Hare. -Bayan Stirling.
Ne yapıyorsunuz?
Size bunu…
…vermek istedim.
Nedir bu?
Bir özür.
Buyurun.
-Okuyun. -Jennifer.
Bay O'Hare yazmış. Eminim yüksek sesle okuyabilir de.
"Bayan Stirling,
ben nankör bir domuzum.
Yorgunluğumu ya da deniz ürünlerini sindiremememi
bahane etmek isterdim
ama almamam gereken alkol ve sosyal açıdan yetersiz olmamın
bileşimi yüzünden öyle oldu.
Daha ayık olduğum zamanlarda nasıl biri olduğumun zaten farkındayım.
Lütfen özür dilememe izin verin.
Utanç içindeki Anthony O'Hare."
Mümkünse siz ve eşinizi öğlen yemeğine çıkarmak isterim.
Ne kadar naziksiniz.
Düşüneceğim.
Bu arada sizi otelinize geri götürmeliyim.
Size güneş çarpmasından sorumlu olmayacağım.
Alkol zehirlenmesinden bahsetmiyorum bile.
Evet.
Buyurun.
Teşekkürler.
Larry.
-Bay O'Hare. -Bay Stirling, nasılsınız?
-İyiyim. Sağ olun. -Bayan Stirling.
Merhaba.
Nasılsınız?
İyiyim, teşekkürler.
Söylesenize Bay O'Hare, evli misiniz?
Evliydim. Bayan O'Hare ile boşandık.
Taziyelerimi kabul edin.
Zorlu bir süreç.
-Çocuk var mı? -Tanrı aşkına Larry!
Hayır, sorun değil. Bir oğlum var. Peter.
Gordonstoun'da Peter adında müthiş bir adamlaydım.
İngilizce.
Nereye gideceksiniz?
Yazımı bitirince eve, Londra'ya döneceğim.
-Affedersiniz. -Tabii.
Özür dilerim.
Sorun değil.
İçmiyor musunuz?
Hayır, içmemem lazım.
Baş ağrısı mı?
Doktor talimatı.
Dün akşam o kadar mı dayanılmazdı?
Bence silahlı çatışma daha az göz korkutucudur.
Scoop'taki William Boot'sunuz.
Evelyn Waugh?
William Boot'u biliyorum.
Her şey yolunda mı?
İşi çıkmış.
Söylesenize Bay O'Hare, sizi deniz tutar mı?
Teşekkürler.
Ne düşünüyorsun?
Büyükmüş.
Manzarayı diyorum.
Şunu görüyor musun?
Orası Korsika.
Çok mu gezersin?
Aslında hayır.
Her yaz buraya gelsek de evlendiğimden beri yurt dışına çıkmadım,
ailemi görmek için bile.
Artık sadece Larry çıkıyor.
Nasıl tanıştınız?
New York'ta bir şirket yemeğinde yan yana oturduk.
Babalarımız birlikte çalışırdı. Çıkma teklif etti ve oldu.
O kadar basit mi?
Evet. Aylar sonra evlenme teklif etti, evet dedim.
Ailem çok sevindi.
Nasıl yani?
İyi bir ailesi, iyi bir işi vardı.
Bu şeyler senin için önemli mi yani?
-Herkes için öyle değil mi? -Sanırım.
Bana oğlundan bahsetsene.
Oğlumdan mı?
Eski eşimle yaşıyor,
onu kötü yola sokmayayım diye elinden geleni yapıyor.
Eşin neden böyle düşünüyor?
Çünkü sadakatsizlik yaptım.
Oğlunu özlüyorsundur.
Evet.
Böyle olacağını bilseydim aynısını yapar mıydım diye düşünüyorum.
O yüzden mi içiyorsun?
-Beni düzeltmeye çalışma Bayan Stirling. -Kim demiş?
Beni geren yardımsever bir havan var.
Sanırım ben ilk değilimdir.
Senden iyi gazeteci olurdu.
Eski eşine âşık mıydın?
Önceden öyle sanıyordum
ama gençtik ve aşkın ne olduğunu bilmiyordum.
-Hiç âşık oldun mu? -Oğluma. Ya sen?
Evliyim.
Öylesin.
Bu arada, Larry ve ben hayatımızdan çok memnunuz.
Bunu duyduğuma sevindim.
MARY ELLEN: ÇIĞIR AÇAN, KORKUSUZ BİR GAZETECİNİN ANISINA
Makaleler.
Selam, Ellie Haworth'la konuşabilir miyim?
Buyurun.
Selam, ben Arşiv'den Rory.
Sanırım bakmak isteyebileceğin bir şey bulmuş olabilirim.
Selam.
Sakız mı o?
Okuma odalarında sakız istemiyoruz.
-Yuttum. -Harika.
Pekâlâ.
Başka bir mektup buldum.
"Sabahın dördü ve uyuyamıyorum. The Road to Madness gibi.
Ama onu senin yanında hayal ediyorum,
sana dokunma, sana sarılma iznini.
Bu özgürlüğe sahip olmak için her şeyi yapardım.
Sana sahip olamadığım sürece seni burada hayal edeceğim.
Kokunu, saçını,
söylediklerim hoşuna gittiğinde yan yan gülmeni.
Sevgili J, şafağın sökmesini hiç böyle beklememiştim. Boot'un."
Bu kesinlikle…
Kesinlikle aynı kişinin.
Evet, aynı türden bir zarf, aynı el yazısı.
Nasıl bittiğini öğrenmeliyim.
Yani sadece benim değil, senin günün de sikilecek.
Ne derecede?
Bundan daha fazlası var mı, bilmeliyim.
Evet.
Tek sorun şu, daha fazlasını bulacaksak
gerçek arşive inmemiz gerekecek.
Harika! Hadi yapalım!
Evet ama özel izin lazım.
Nasıl alacağız?
Bir form var, sonra başka bir form.
Kolaya benziyor.
Halletmeye çalışayım.
Teşekkürler.
-Harika. -Harika.
"Sevgili Bay O'Hare, yoksa Boot mu demeliyim?
Larry'nin son dakika yurt dışında işi çıktı.
Görünen o ki o dönene kadar ikimiz de mahsur kaldık.
Hem de düzgün bir plaj kıyafetin olmadan, utanç verici.
Öğleden sonra birlikte vakit geçirelim mi?
Plajda okuyabileceğin kitaplar satan güzel, küçük bir dükkân biliyorum.
Sevgilerle, J."
"Sevgili Bayan Stirling, yoksa J mi demeliyim?
Teklifin ve kurtarışın için teşekkürler.
Dün beni odamdan çıkardığın için sana borçlandım.
Karşılığını vermek isterim.
Elbette hiçbir yeri bilmiyorum ama bir yer önerebilirsen
berbat okul Fransızcamla seni güldürmeye devam edebilirim."
"Sevgili Boot, seni güneş ışığına çıkarabildiğime çok sevindim.
Davetini seve seve kabul ediyorum.
Belki yerel dildeki eksiklerimiz konusunda dertleşerek birkaç saat geçirebiliriz.
Perşembe boş musun?"
"Perşembe boşum, yarın da boşum, sonraki gün de,
sonraki gün de.
Bay Stirling döndüğünde tüm kıyı şeridini gezmiş olacağız.
Saati bana bildir. Boot."
-Teşekkürler. -Ne demek.
Fikrin var mı?
Pikniğe ne dersin?
Oğlumla oynadığım bir çocuk oyunu. Biliyor musun?
Gözlerini kapat.
Hadi, kapat.
Sevdiğin bir yer seç.
-Gerçek mi hayalî mi? -Fark etmez.
Her şeyimizin olduğunu düşün. Piknik örtüsü, bolca peynir.
-Ekmek? -Ekmek ve yakında bir nehir var.
Bir nehir.
Oğlum balık tutmayı sever.
Sakıncası yoksa balık tutmaya çalışalım.
Korkarım bu konuda hiçbir şey bilmiyorum.
Bu yüzden sana öğreteceğim.
Nasıl gidiyorum Bay Boot?
Doğal yeteneğin var diyelim.
Elbette öyle.
Bir alabalık yakalıyorsun.
Köpek balığı.
Köpek balığı. Mükemmel iş.
Ve sonra da…
Sonra artakalan dişlerden sana bir kolye yapıyorum.
Bir hatıra.
Bir tılsım.
Tekrar deneyelim mi?
Bu hoş akşamüstü için teşekkürler.
Görüşmek üzere.
İZNİ ALDIK, İÇERİDEYİZ, SAĞ OL. YARIN 18.00'DE. AKLIN VARSA GELİRSİN.
BU ARADA BEN RORY.
HARİKA ULAN! E ÖPTÜMMM
HARİKA! E ÖPTÜMMM
HARİKA! E ÖPTÜM
Düzeltilen Mary Ellen makalesi ektedir. Bir şey daha.
Araştırma yaparken yazıları arasında gizemli aşk mektupları buldum.
Oraya nasıl geldikleri meçhul ama yeni makalem için inceliyorum.
1965, yasak aşk.
Duyguları çok yoğun. Hiç böyle bir şey okumamıştım.
Cuma günü elinizde olur.
Bay O'Hare henüz hazır değil.
Burada bekleyebilir ya da yukarı çıkabilirmişsiniz.
302 numara.
Ne büyük sürpriz.
Üzgünüm, erken geldim. Aşağıda mı bekleyeyim?
Hayır, saçmalama. Gel.
Hemen dönerim.
Tam tıraş olacaktım.
Vaktim var mı?
Elbette, git hadi.
-Her şey yolunda mı? -Evet, iyi.
Bir telgraf aldım.
Larry bu akşam dönüyor.
Hemen Londra'ya dönecek.
Anladım.
Peki ne istiyorsun?
Üzgünüm.
Tanrım.
Jennifer.
Bayan Stirling, bu az önce size geldi.
Teşekkürler.
"Çok sevgili J, seni reddetmediğimi bil lütfen.
Birini hiç bu kadar öpmek istememiştim. Ama bana baktığında bir şeyler değişti.
O an arzularımızın bizi yok edeceğinden korktum.
Olağanüstü bir varlıksın
ve sana bundan daha azını hissettirmek istemedim.
Bu son haftayı yaptığım tek doğru şey için
kendimden nefret ederek geçirdim.
O yüzden şunu düşün:
Birçok harika şeyin özünde olduğu gibi
birçok üzücü şeyin kökünde de spontanelik var.
Bir yola çıkacaksak bu kararı birlikte almak istiyorum.
Bunları seni düşünerek yazıyorum ve kalbim pır pır ediyor.
Yani sonuç ne olursa olsun bunu beraber atlatalım.
Cuma günü 18.00'de Postman's Park'ta olacağım.
Orada bekleyeceğim.
Saygılarımla, Boot."
ALBERTO'NUN MEKÂNI
Felipe!
-Nasılsın? -İyiyim.
-Bu Jennifer. Dostum Felipe. -Memnun oldum.
Nasıl gidiyor?
Afiyet olsun!
-Teşekkürler. -Sağ ol.
-Şerefe. -Şerefe.
Aynısından.
Gelin Bay Boot. Benimle dans edin.
İyi eğlenceler dostum.
VESTİYER
"Gerçek ve ebedî olan aşkımızı benimse.
Evet, bu korkutucu ama bence bir yalanı yaşamak daha kötü.
Çok mutlu olabiliriz. Hem de çok."
Selam.
-Benden önce gelmişsin. -Çok heyecanlıyım.
Evet ama hiçbir söz vermiyorum.
Bunun için çok sağ ol.
Girmeden önce ayakkabını çıkarman gerekecek.
Cidden mi?
Dalga geçtim.
Komik adamsın.
Kataloglanmayan her şey burada.
Vay canına!
Ve…
1964 ila 1965'e ait her şey burada olmalı.
Sen konuş.
Önemli değil.
-Yardım edebilir misin? -Tabii.
Dikkat et.
-Bunlar değil mi? -Hayır, değil.
-İndireyim mi? -Olur tabii.
-Pekâlâ… -Şey, acaba…
-Başlasak mı? -Evet.
Hadi başlayalım.
"Sevgili J, kapıyı çalışından daha güzel bir ses yok.
Bir parçam her zaman bunu bekliyor.
İşe odaklanmakta zorlanıyorum çünkü düşüncelerim sana kayıyor.
Küresel savaşın ve politikanın artık ne önemi var?
Bu devam ederse bahçe işleri sayfasına atanacağım."
Gözlerini kapat.
Gölge yatağın ayağına gelmiş.
Saat beşi geçirirsen nasıl bir felaket olur?
Gölge dizime gelene kadar beklerim.
-Beline. -Dizime.
Anlaştık.
Gözlerin.
Kapat onları.
Yabanın ortasında bir çadır.
Madem ısrar ediyorsun.
Yapraklardan yapılma bir yatakta uyuyor, yakındaki bir nehirde yıkanıyoruz.
Güneş batarken de
bir ateş yakıyoruz.
Çok şükür çünkü açlıktan ölüyorum.
-Ne yiyeceğiz? -Yaban meyvesi.
Hangileri?
Mürver meyvesi. Karadut.
Belki biraz da karahindiba.
Mükemmel.
İyi geceler sevgili Boot.
Ne?
Ne oldu?
Gitmeni istemiyorum.
Birlikte kaçsak ya?
Nereye?
New York'a ne dersin?
New York'a bayılırım.
Oradan iş teklifi aldım.
Benimle gelmeni istiyorum.
New York'a taşınalım.
-Yapamam, biliyorsun. -Yapabilirsin.
Yapabilirsin. Yapabiliriz.
Yani…
Hayatımı bırakmamı, kaçmamı mı istiyorsun?
Yeni bir hayata başlamak için. Evet.
-Benden bıktığında ne olacak? -Bu olmayacak.
-Daha önce olmuş. Bu sefer farklı olan ne? -Her şey.
Bu sefer her şey farklı.
Bunun daha önce hissettiğim herhangi bir şeye benzediğini düşünüyorsan
çok yanılıyorsun.
Jennifer, seni seviyorum, sana âşığım ve hayatımı seninle paylaşmak istiyorum.
Sen bu fikre âşıksın ve fevri davranıyorsun.
-Sevmedim. -İçgüdüsel davranıyorum! İkisi farklı.
Benden ne istediğinin farkında mısın?
Ailem, dostlarım, hepsi beni reddeder.
Onları geride bırakman için bir sebep daha.
-Söylemesi çok kolay. -Kolay mı?
Her akşam eve dönmeni ve o adamla…
O adamla ne?
Şu anki hayatında heba olup gideceksin.
"Boot, bu doğru.
Benden beklenen şeyleri yapmak üzere yetiştirildim,
beni mutlu eden şeyleri değil.
Seni sevmeye korkuyorum.
Kendimi bırakırsam sana olan sevgimin beni yutmasından korkuyorum.
Yarattığım ilk heyecan bittiğinde de benden sıkılmandan korkuyorum.
Anlaman gerek.
Seninle gitseydim
sadece ailemi ve güvenliğimi değil, vicdanımı da terk etmiş olurdum.
Bu riski alacak kadar güçlü olduğumu sanmıyorum.
Umarım anlarsın. Sevgilerle, J."
"Kıymetli biricik aşkım,
korktuğunu biliyorum
ama inan bana böylesini hiç tecrübe etmedim
ve seni temin ederim bir daha etmeyeceğim.
Kesinlikle cesur bir karar aldım.
New York'taki işi kabul edeceğim.
Cuma günü 19.15'te Marylebone'da ikinci peronda olacağım.
Benimle gel canım.
Ona boş bir hayat, formaliteden bir evlilik yaşatma.
En önemlisi kendine yaşatma.
Gerçek ve ebedî olan aşkımızı benimse.
Evet, bu korkutucu ama bence bir yalanı yaşamak daha kötü."
Bay Stirling'in ofisinden aradılar. Onsuz gitmenizi istiyor.
"Çok mutlu olabiliriz. Hem de çok.
Kalbimin ve umutlarımın sahibi olduğunu bil. Boot'un."
Taksi!
-Felipe, zamanında yetişir miyiz? -Sanırım.
Ucu ucuna.
2. PERON
Felipe, lütfen acele et.
"Ünlü ağır sıklet kadife pantolonlarımız,
kauçuk gömlek tutucu bel kemerimiz, elastik kuşaklar, üç geniş cep…"
-Açabilirsin. -Hayır.
"Kahverengi, açık kahverengi, koyu yeşil ve gri seçeneklerimiz mevcut.
Özgün detaylar ve dayanıklı terzilik."
Gerçekten çok hoş.
"Mega-Ezici.
-Düz, kabarık ve çeşnili ezer." -Ellie.
-Sanırım bir tane buldum. -Tanrım!
Okusana!
"Sevgili J,
hayatımı zorluklardan, özellikle de romantik zorluklardan kaçarak yaşadım.
Seninle tanıştıktan sonra bu yaptığımın yaşamak olmadığını fark ettim.
Seni sevdiğimi duymak zor, biliyorum ama söylemek zorundayım.
Uyandığım andan tekrar uyuyana kadar bu sözler kafamda.
Onları söyleyemiyorsam tekrar ve tekrar yazacağım.
Seni seviyorum sevgili Jenny. B."
Siktir.
Diğer mektupların gönderildiği posta kutusuna bakalım.
-Belki hâlâ duruyordur. -Evet.
Ne yapıyorsun?
Rory'nin telefonu. Ben Ellie.
Birlikte çalışıyoruz. Korkarım benim yüzümden geç kaldı.
Hayır. Üzgünüm.
Tamam. Pekâlâ. Görüşürüz.
Bugün doğum gününmüş.
Bu işi yapmayı tercih ederim.
Pekâlâ. Eşyalarını topla.
Neden eski sevgilini doğum günü partine davet ettin?
Etmedim. Geleceğini bilmiyordum.
Kim davet etti peki?
Kız kardeşimle arkadaşlar. Bu akşam hiçbiriyle konuşmayacağım.
-Aranızda ne geçti? -Dindar biriydi.
Ama sanırım başta sadece biraz dindardı.
İlişki ilerledikçe şöyle dedi:
"Aslında Tanrı'ya inanmaman ilişkimizi bitirecek bir neden."
Ama nihayetinde o adamla evlendi.
Her konuda başarılı olamazsın.
Ya sen?
-Beni tanımak istemezsin. -Çok yanılıyorsun.
Bir süre biriyle birlikteydim.
Bir süre derken?
Sekiz yıl.
Çocuk sahibi olmak istedi, ben istemedim.
Böylece ayrıldık.
Üzüldüm.
Böyle bitmedi. Sonra tekrar birleştik ve tekrar ayrıldık.
Rastgele seksin getirdiği o berbat düzensizlik vardı.
Sonunda evlenme teklif etti.
Çok yakın arkadaşlarımızla ve ailelerimizle tatildeydik.
Tanrım.
Evet.
Onu sevmediğimden değil. Ben…
Onu yeterince sevdiğimden emin değildim.
Belki de çocuk istiyorumdur, bilmem.
Ama ondan çocuk istemediğime emindim.
Çok berbat bir ayrılığa benziyor. Üzgünüm.
O yüzden kimse kendisinden bahsetmemeli çünkü bunaltıcı.
Çok bunaltıcı.
Doğum günü dansının vakti geldi.
Doğum günü dansım mı?
Evet, doğum günü dansın.
Evin güzelmiş.
Evet, böyle işte.
Çok güzel! Kedin!
Diesel.
Selam Diesel.
Soğuk içecek?
Olur.
Aslında sadece su alayım.
-Peki. -Sağ ol.
Ne çok plak var.
Hobim sayılır.
Merhaba.
Bu hanımların
her biri
kız kardeşin mi?
Hayır, ben azılı bir iki eşliyim.
Öyle mi? Tüh, tahmin etmiştim.
RORY (ARŞİVDEN) DÜN GECE KEYİFLİYDİ :)
NEREYE GİTTİN?
MÜŞTERİ HİZMETLERİ
Merhaba.
-Merak ediyordum da… -Yüksek sesle konuşun.
Bir posta kutusu sahibini nasıl bulurum?
Posta kutusu mu açacaksınız?
Hayır, bir posta kutusu sahibini bulmak istiyorum.
Sahibi siz misiniz?
Hayır, ona yazabilmek için posta kutusu sahibini öğrenmek istiyorum.
Hâlâ aynı posta kutusunu mu kullanıyor, onu öğrenmeliyim.
Verilerin korunması denen şeyi duymadığınız aşikâr.
Bakın ne diyeceğim.
Boş verin. Bir yolunu bulurum.
"Sevgili J,
bu size tuhaf gelebilir ama JS'ye gönderilmiş,
1965 posta mühürlü, size ait olabilecek mektuplar buldum.
Manevi değere sahip gibiler.
Anlatabilirseniz asıl hikâyeyi ve Bay Boot'u öğrenmeyi çok isterim.
En içten dileklerimle, Ellie Haworth."
"Sevgili Bayan Haworth, mektubunuzda bahsi geçen olayları
sizinle konuşmak istemiyorum
ve araştırmanıza daha fazla yardımcı olamayacağım.
Saygılarımla, Jennifer Stirling."
Pekâlâ, görüşürüz.
-Görüşürüz. -Görüşürüz.
Alo?
Bayan Stirling'le mi görüşüyorum?
Benim.
Merhaba, ben London Chronicle'dan Ellie Haworth.
Size yazmıştım, ben ve meslektaşım bazı mektuplar…
Evet, ben de zarfta yazan adrese cevap göndermiştim.
Evet…
Ben sadece…
Bakın, müsait değilseniz ben…
Üzgünüm ama mektubumda da dediğim gibi
Bay O'Hare ile aramda olanlar özel bir mesele.
Evet, elbette. Rahatsız ettiğim için çok özür dilerim.
BAY O'HARE
Ama en azından mektupları size…
Alo?
Siktir.
Bayan Stirling, sizi tekrar görmek güzel, özlemiştik.
Evet, sizi görmek de çok güzel.
Yedek anahtarınız var mıdır? Benimki evde kaldı da.
Elbette hanımefendi ama 13 numaralı kutu kapatıldı.
Anlamadım?
Bay Stirling'in talebi üzerine geçen ay kapatıldı.
O zaman derhâl tekrar açın. Lütfen.
Tabii hanımefendi.
Bayan Cordoza, eşimin çalışma odasının anahtarı lazım.
Maalesef bu bir emir, istek değil.
Elbette.
Teşekkürler.
J. S. POSTA KUTUSU 13, LONDRA, N1
"Kıymetli biricik aşkım,
korktuğunu biliyorum
ama inan bana böylesini hiç tecrübe etmedim
ve seni temin ederim bir daha etmeyeceğim.
Cuma günü 19.15'te Marylebone'da ikinci peronda olacağım.
Gerçek ve ebedî olan aşkımızı benimse.
En önemlisi kendine yaşatma.
Sadece bir parçanla asla yetinemeyeceğimi biliyorum.
Benimle gel canım.
Mutlu olabiliriz. Hem de çok.
Kalbimin ve umutlarımın sahibi olduğunu bil.
Boot'un."
Bu neden sende?
Neden postalarımı karıştırıyorsun?
Şey…
Kaza günü…
…üstünde bulmuşlar.
Kimin yazdığını biliyorsundur.
Evet.
Evet, adı Anthony O'Hare.
Yani öyleydi.
Bir gazeteci.
Sizi ben tanıştırdım.
Görünüşe göre ikiniz bir tür ilişki…
Jenny, o öldü.
Bekle.
-Arabada yanındaydı. -Hayır.
Hayır.
Yanımdaki adam Felipe'ydi.
Şoför Felipe'ydi.
Yolcu koltuğundaki Bay Anthony O'Hare'di.
Kazadan sonra uyandığında bir karar aldım.
Seni korumaya çalışıyordum.
-Neden? -Hakikatten.
Suçluluk duymanı istemedim.
LAWRENCE STIRLING: FABRİKATÖR PROFİLİ (1965)
Ha siktir.
Anthony, Chronicle'da çalışmış.
İşte bu.
ESKİDEN LONDON CHRONICLE'DA YAZAN BİRİNİ BULMAYA ÇALIŞIYORUM.
BİR YANLIŞIM MI OLDU?
BEŞ GÜN SONRA YAZANLARDAN DEĞİLSİN SANMIŞTIM
ÖZÜR DİLERİM
BEN SADECE
YAZIYOR…
ANTHONY O'HARE ADINDA BİRİ.
E ÖPTÜMMM
-Alo? -Ellie Haworth?
Ben Anthony O'Hare.
Merhaba!
-Benimle konuşmak istiyormuşsun. -Evet.
Merhaba Bay O'Hare.
Hikâyeme nasıl denk geldin?
Şey, başta sadece
içgüdümü dinledim.
Sonra bundan makale çıkabilir dedim.
Daha çok okudukça
daha çok hissetmeye başladım.
Son derece etkileyici buldum.
Peki sizinle buluştu mu?
Beraber New York'a gittiniz mi?
Hayır.
Bayan Stirling benimle New York'a gitmedi.
Onu en son o zaman mı…
Yani şey…
Tekrar görüşmediniz mi?
LONDRA, 1969
Jennifer.
Onca yıldan sonra cidden o kadar korkuttum mu?
-Başka bir yere gitsek? -Tabii.
Kim bilir hakkımda ne düşündün.
Sadık bir eş olduğunu varsaydım.
Ben de işime geri döndüm.
New York'a mı?
Yeni evim orası oldu.
Son dört yıldır.
Seninle buluşmaya…
…geliyordum.
Kaza yaptık.
Bayılmışım.
Hiçbir şey hatırlayamadım.
Bu akşam seni görene kadar.
Mektuplarını buldum ama bana dendi ki…
Kandırılmışım. Seni kaybettiğimi sandım.
Yer değiştirdim diyelim.
Ama kesinlikle kaybetmedin.
Boot?
Evet sevgili Jennifer?
Lütfen beni öper misin?
Benimle dön.
Seni tekrar kaybedemem.
Çok fazla şey değişti.
Sana hâlâ aşığım.
Yardım eder misin?
Bir kızım var.
Adı ne?
Esme.
İki yaşında.
Onu da getir.
Yapamam.
Bağışla beni.
Bekleyeceğim.
Beklememi söylersen beklerim.
Seni seviyorum.
Hep sevdim.
Çok üzgünüm.
En son o zaman mı görüştünüz?
Başka mektup yok mu?
Başka mektup yok.
Yanındalar mı?
Evet. Mektuplar.
İşte.
Sizi tekrar iletişime geçirmeme ne dersiniz?
Olmaz.
Uzun yıllar önce Jeniffer'ın kararına saygı duymayı seçtim.
Bence buna devam etmem en doğrusu.
Bunlar Bayan Stirling'e geri verilmeli.
Denedim zaten.
Sen bir gazetecisin.
Tekrar dene.
Yardım edebilir miyim?
Bayan Stirling?
Evet?
Şey, ben Ellie. Ellie Haworth, şeyden…
Bakın, niyetim…
Bay O'Hare, yani Anthony'yle tanıştım.
Bunları size vermemi istedi.
Bunları almanızı istiyor, en büyük dileği bu.
İkiniz ne konuştunuz?
Şey, sizi.
Çoğunlukla.
Olanları anlattı.
Nihayetinde ailenizi seçmişsiniz.
Tüm bunlar da ne?
Bana yalan söyledin.
Öldüğünü söylemiştin.
Neden?
Evliliğimizin iyiliği için.
Bana onu öldürdüğümü düşündürerek mi?
Sana ihanet ettiğimi biliyorum Lawrence.
Her gün bununla yaşıyorum.
Hayatımın son dört yılını
daha iyi bir eş olmaya çalışarak geçirdim.
Ama her şeyi hatırlıyorum Larry.
Gerçek şu ki sen ve ben, Anthony'den çok önce ayrılmıştık zaten.
-Jennifer, dinle… -Dokunma bana.
Hayır, artık sen beni dinle.
Hâlâ burada olmamın tek sebebi kızımız.
Bugünden itibaren sadece kâğıt üstünde karınım.
Bana farklı bir şekilde davranmaya kalkarsan
kızımızı alıp giderim.
Mahkemenin zina yapan bir kadını kollayacağını düşünüyorsan
hayal görüyorsun.
Gitmeye ya da çocuğumu almaya kalkarsan
seni mahvederim ve kızımızı tekrar göremezsin, anladın mı?
Merhaba canım.
Merhaba bebeğim.
Küçük bir maceraya çıkacağız.
Merhaba, Bay Anthony O'Hare'i arıyordum. 268 numaralı odada.
Bay O'Hare artık burada konaklamıyor.
Ne zaman gitti?
Dün.
Teşekkürler.
Hanımefendi? Durur musunuz?
-Anthony? -Pardon. Hanımefendi?
Neler oluyor?
Açıklamaya çalışıyordum.
-Mary Ellen? -Anthony?
Anthony O'Hare'i arıyorum. Nerede olduğunu öğrenmem lazım, lütfen.
Üzgünüm ama Anthony istifasını verdi.
Bu sabah istifa etti.
-Yeni adresini bıraktı mı? -Üzgünüm, bırakmadı.
Belki bunları ona ulaştırabilirsiniz.
Anthony'den haber alırsanız onu aradığımı söyleyin.
Sonra kocana mı döndün?
Kızımı kaybetmeyi göze alamadım.
Yasaların kararımı destekleyeceğinden emin olabildiğimde
sonunda ondan ayrıldım.
Peki ya Bay O'Hare?
Ayrıldıktan sonra onunla iletişim kurmaya çalıştınız mı?
Her gün adını arayarak gazeteleri didik didik ettim.
Bir şey bulamadım. Sonunda gazete almayı bıraktım.
Bulunmak istemediğini düşündüm.
Peki ya şimdi?
Peşinden gittiğinizi bilmiyor. Hiç haberi yok.
En iyisini yapmış. Şansımızı harcadık.
Evet ama ya başka bir şansınız daha varsa?
Kalplerimizin de bir sınırı var
ve korkarım yaşım gereği o sınıra ulaştım.
"Geçmiş sarhoş edici olabilir.
Sizi içine çekip
geçmişte hayatın daha iyi olduğu, daha mutlu olduğunuz
ya da deneyimlerin daha zengin olduğu illüzyonunu yaratabilir.
Aynı zamanda zayıflatabilir.
Acı, kalp kırıklığı ve hüsran dolu anılarınıza takılıp kalmanızı sağlar,
mutluluğa tekrar yürümenizi engeller.
Hatalarımızdan ders almazsak onları tekrar ederiz, derler.
Ama aynı zamanda geçmişimizden vazgeçip
hayata devam etmeyi öğrenirken bu bilgiyi unutmayıp
tekrar deneme ve hissetme yeteneğimizi ele geçirmesine de izin vermemeliyiz.
Ellie, mükemmel olmuş.
Peki.
Çok iyi iş çıkarmışsın.
Harika, teşekkür ederim.
Döneceğim.
Alo?
Selam, ben Ellie.
Nasıl gidiyor?
İyi gidiyor. Ya senin?
Gayet iyi.
Hayır, aslında bu doğru değil.
O sabah neden veda etmeden gittim,
neden mesajlarına cevap vermedim, bilmiyorum.
Bok gibi davrandım.
Bana tekrar mesaj atmak istersen
söz veriyorum cevaplayacağım.
Ama benimle konuşmak, bana yazmak ya da benimle takılmak istememen için
birçok sebebin olabilir.
İşin aslı,
beni tanırsan iğrenç biri olduğumu düşünmenden korkuyorum.
Ama şu noktada
denemekten korkmanın hiçbir şeyin bahanesi olmayacağını düşünüyorum.
Bence sen birinci sınıf bir adamsın Rory
ve seni tekrar görmeyi çok isterim.
Umarım bunu söylememde sorun yoktur.
Neredesin?
Dışarıdayım.
Anlamadım?
Evinin önündeyim.
Bu çok ürkütücü.
Evet, gayretli gözükmeye çalışıyordum ama seni anladım.
Orada bekle. Konuşmaya devam et.
Aşağı geleceğim. Konuşmaya devam et.
Çok özür…
Onları buldum, ikisini de.
Onları görmeye gittim.
-Dalga geçiyorsun. -Hayır.
Siktir. Ne dediler?
-Kadın her şeyi denemiş. -Adam, peşinden geldiğini bilmiyor.
-Bilmiyor. -Ona söylemelisin.
Biliyorum! İstiyorum da ama birbirlerini görmek istemiyorlar.
Öyleyse niye bunca zaman posta kutusunu açık bıraktı?
Bu hiç mantıklı değil.
Çok iyi yakaladın.
Gerçekten peşimden mi gelmiş?
Bunu o mu söyledi?
"Sevgili J,
rahatsız ettiğim için bağışla
ama bildiğin üzere…
…birbirinden çok ayrı olan hayatlarımız neyse ki
en azından bu ihtiyar için…
…bir kez daha kesişti.
Aradan geçen yıllarda
kabul etmekten çekindiğim bir bağlılıkla hep seni düşündüm.
Seni özledim.
O yüzden bir parça endişeyle
tekrar girişimde bulunacağım.
Postman's Park.
Cuma günü.
Saat 14.00.
Saygılarımla…
…B."
Gelmeyecek.
En azından denedik.
Anthony'yi getireyim.
Gözlerimizi kapatmaya ne dersin?
Bir mektup.
Bir davetiye.
Buradan gitmek için.
Tekrar başlamak için.
Marylebone.
Bekliyorum.
2. PERON
Endişelenmeye başlıyorum.
Ama buna hiç gerek yok.
Çünkü buradayım.
Tam vaktinde.
Alt yazı çevirmeni: Sencer Coşkun