Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
İşte başlıyoruz.
Kaldırın elleri.
Güzel!
Yaptığımızı unutmayın.
Daha yukarı Moran.
Şahane.
İndirin. Güzel.
İyi ki doğdun nine
İyi ki doğdun
Teşekkür ederim.
Bilmem ki. Burada mı?
-Affedersin. Yaptığın tartı satmış oldum. -Sıra kimde?
Anne, fazla yorma kendini.
Hadi ama. Çocuklar bizi gençleştirir.
Peki.
İyi misin?
Büyükanne?
-İyi misin? -Anne?
Ambulans çağırın!
KONAK
ALTIN GÜNEŞ KONAĞI HUZUREVİ
ÜÇ AY SONRA
Buna mecbur değilsin büyükanne.
Mecburum. Sağlığım için.
İnan ki herkes için en hayırlısı bu.
Merhaba.
Hoş geldiniz.
-İnebildin mi? -Evet.
Bu taraftan lütfen.
İkinci katta çok hoş bir oda.
İyi misin?
İşte burası.
Merhaba. Benim adım Liesel.
Merhaba. Judith.
Yerleştirmenize gerek yoktu. Kendim yapardım.
Puantlar çok güzelmiş.
-Profesyonel balerin miydiniz? -Hobi olarak yaptım.
-Ben... -Unutmadan söyleyeyim, ilacınız.
Parkinson ve inme ilaçlarınızı bana bırakın.
Hemşirelerimiz size her öğünde
doğru hapı verecektir.
Sağ olun ama kendim hallederim.
Dert etmeyin artık. Bir yükten kurtulmuş oldunuz.
İsabet oldu.
İlaçlarımı değiştirmem lazımdı.
Burası en azından sessiz.
Sevindim, uykum hafiftir.
Sizi yalnız bırakayım. İhtiyacınız olursa bana söylersiniz.
Bayan Benson, konuşabilir miyiz?
Buraya ait değilsin sen.
Yaşım 70 oldu Josh.
O sadece bir sayı. Bir anlamı yok.
Hayır şekerim.
Yaşlılar kendilerini öyle teselli eder.
Sen yaşlı değilsin.
Yaşım yüzünden dans edemiyor, öğretmenlik yapamıyorum.
Milletin hızına ayak uyduramıyorum.
Buradaki herkesten genç duruyorsun.
Biliyor musun?
Buradaki herkes kendine aynısını diyor.
Sanırsın hâlâ 20 yaşındayız.
Bilemiyorum...
Bunu nasıl kabulleneceğim?
Ne yapabilirsin ki? Ne var orada?
Ne oldu? Yapma ya!
Tamamdır anne. Bırakalım da yerleş sen.
Haklısın.
Sen git istersen. Ben arkadan gelirim.
-Biraz daha kalayım. -Benimle gelmelisin.
Büyükannen dinlenmeli.
Bir şey gerekirse beni ara.
-Olur. -Peki.
Korkma, bana bir şey olmaz.
Hoşça kal.
Josh Bir çocuğun en iyi dostu büyükannesidir.
Ağaç.
Affedersiniz, kendimi tanıtmadım.
Adım Judith.
Üniversitedeki gibi oda arkadaşı olduk.
Nahoş bir anınıza denk geldim galiba.
İzliyor.
Bunu mu aradınız?
Sağ olun. Az daha panik olacaktım.
Telefon yasak, eminim biliyorsunuzdur.
Anlamadım, ne?
Huzuru ve sessizliği korumak için
binanın hiçbir yerinde telefona izin vermiyoruz.
-Dalga geçiyorsunuz. -İmzaladığınız sözleşmede yazılı.
Oysa buradan yapabileceğim bir sürü ilginç Insta paylaşımı vardı.
Hâlâ cevap yazmadı.
-Bir şeyi yoktur. -Yok mudur?
Oda arkadaşını gördün mü?
Zor bir durum ama unutma ki bunu kendi istedi.
Onu vazgeçirmek için çaba gösterebilirdin.
Kararını verdikten sonra büyükanneni caydırabilen hiç olmadı.
Saçmalama. Ona bakmak istemedin.
Zamanında ona muhtaç olduk.
Taşınıp bize baktı. Şimdi o muhtaç ama evde yok.
Ayıp ediyorsun.
Film izleyeceğim.
Tuhaf. Biraz gerilmene yol açabilir bu.
Birinin fişini çekmişliği var.
Sana bakıyor evlat.
Hayır! Bırak!
Yeter!
Imogen, yatma saati. Benimle gel.
Git buradan!
Hayır, hemen benimle geliyorsun.
-Lütfen yatağınıza dönün. -Eve gitmek istiyorum!
Evdesin zaten.
Gitmek istiyorum. Lütfen! Yapma.
Bugün nasılsınız?
Daha sonra dışarıya çıkmak ister misiniz?
Müsait olduğumda biraz dolaşırız.
-Çok isterim. -Harika.
Bu değişime hazır değildim.
Dans etmeyi özlüyorum, hem de her şeyden çok.
Ama hastalığım sona ermedi.
Semptomlarım şimdilik kontrol altında
ama ne kadar süreceği meçhul.
Sırada ne varsa...
Ne zaman veya nasıl elden ayaktan düşeceksem...
Ailemin beni o hâlde görmesini istemem.
Şu an turp gibisiniz.
İlginç bir şey göstereyim mi? Gelin.
İyi misiniz?
Beni nereye götürüyorsunuz?
Son safarimin üstünden epey zaman geçti.
İşte geldik.
Çok güzelmiş.
Değil mi? İyi bir kitap alıp buraya oturmak istiyor insan.
Ya da şuraya kıvrılıp rüyada perileri görmek.
Bu nedir?
Yaramaz çocuklar. Geceleri burada içip eğleniyorlar.
Çit koyduk
ama penseyle delip içeri giriyorlar.
Hatıralarım canlandı.
Arkadaşlarımla ormana gidip çılgın partiler yapardık.
Ot içip gitar çalar, ateşin etrafında dans ederdik.
Eşim George'la o sayede tanışmıştım.
Yaşamak kolaydı. Ne dert ne tasa. Bir macera gibiydi.
Ne buldunuz?
Tanıyor musunuz?
Hayır. Ben... Sanmam.
Hadi.
Onlar arama ekibi yollamadan geri dönsek iyi olur.
Burada kendinize bir hobi edinin.
Bahçe işleri?
Yapacak bir dolu şey var.
Sulu boya, el işleri, hatta bale.
Keyif alırsınız belki.
Olmaz.
Bale mayosu giymiş bir ihtiyarı kim izlemek ister ki?
Burası da bostanımız.
-Liesel. Selam. -Selam.
Merhaba.
Hanımlar, bu Judith.
-Dün akşam geldi. -Selam.
-Taze kan. -Evet, ağzına sağlık.
-Selam, adım Ruth. -Selam. Memnun oldum.
-Trish. Hoş geldiniz. -Teşekkür ederim.
-Pelin otu mu? -Evet.
Apsent mi yapıyorsunuz?
Bitkilerden anlar mısınız?
Hayır ama apsentten biraz anlarım.
Dikkatli ol genç hanım.
Sizi görmedim.
Korkuttuysam özür dilerim. Adım Roland.
Judith. Şeye bakıyordum...
Hiç önemli değil. Çok memnun oldum.
Aslında akşama doğru yanınıza gelip...
İskambil grubumuz var.
Briç için bir kişi eksiğiz. Acaba siz...
-Briç mi? -Evet, çok klişe.
Ama sizi temin ederim, o kadar da sıkıcı değil.
Olur, tabii. İyi olur.
Fevkalade.
Memnun oldum.
Tabii.
Güle güle.
-Güle güle. -Hoşça kalın.
-Judith, bize katılmana çok sevindim. -Selam.
Heyecan verici öyle çok etkinlik var ki
zaman bulabileceğimden emin değildim.
Keyfimiz yerine gelsin diye ufak bir şey getirdim.
-Evet. -Aferin kardeşim.
Vay canına, kokusu sertmiş. Şahane oldu. Sağ ol Judith.
Tamam, her şey sırayla. Ailen var mı?
Kızım var. Bir de 17 yaşındaki torunum Josh.
Ziyarete gelirlerse keyfini çıkar. Seni uyarayım, geliş sıklığı azalır.
Bilirim.
Dans öğretmenliğini sürdüremediğimde dostlarım bana sırt çevirdi.
Ama Josh ziyaretime gelir.
Kendisi hayat ışığımdır, beni genç tutar.
Öyle mi?
Babasını küçükken kaybetti.
Hepimiz etkilendik tabii
ama özellikle Josh nasıl atlatacağını bilemedi.
Bir süre sonra normal yaşantısına, eğlenmeye dönmesi gerekiyordu.
Ama annesi bu ortamı sağlayamazdı.
Ben de... Neyse, Josh ile çok yakınlaştım.
Annesi bu duruma maalesef hâlâ içerler.
Ya sizlerin aileleri?
Çoktandır kayıplar.
Buraya bir kez düştün mü toplum senden uzaklaşıyor.
-Sanırsın hapislik olduk. -Günlerimiz sayılı ama.
Evli misin?
Dulum.
İyi bir adam ve harika bir müzisyendi. Onu çok özlüyorum.
Ya sen?
-Aynı, eşimi özlüyorum. -Tabii.
Hayatını paylaşacak birinin olması iyidir.
Belki de yaşlanmanın en zor yanı Josh'ın nasıl bir adam olacağına
tanıklık edemeyecek olmamdır.
Bu iç karartıcı sohbetten gına geldi.
Yeni evini beğendin mi?
-Alışması zaman alıyor, değil mi? -Doğru.
Değişimi kabullenip hayatına devam etmelisin.
Bunu başaramayanların hâli...
Kimseyi eleştiremem. Dansçıydım.
Gençliğim ve dış görünüşümle ekmeğimi kazanıyordum.
Herkesin seçimine saygım var.
Yüzümü üç kez gerdirdim.
Moda olan ne kadar diyet varsa denedim.
Dolgular, botokslar yaptırdım.
Bakire kanıyla yıkanmanın
gerçekten işe yaradığını söyleselerdi
Elizabeth Báthory'nin izinden giderdim.
Sonuçta ipler bir yere kadar elimizde.
Doğaya karşı gelmenin mutlaka bir bedeli olur.
Gençliğinizdeki güzelliği özlediniz mi? Hebora. Gece formülü.
Hadi. Buradan. Yapma...
Bırak! Hayır!
-Bırak beni! Gitmek istemiyorum. -Onu yatağa yatır.
-Hayır! Durun! -Sakin ol.
Çocukluk ediyorsun!
Hayır!
Yardım lazım mı?
Hayır. Gerek yok.
Onu görmüyor musun?
Anlamadım?
Onu görmüyor musun? Bizi uyurken izliyor. Görmüyor musun?
Ondan kastın...
-Hayır! -Korkma.
Ozzie bu. Bir şey yapmaz. Bak.
Gördün mü? Gitti bile.
Al.
Son yıllarında dedemin Alzheimer'ı vardı.
Şey gibiydi...
Sanki zihni lime lime dökülüyordu.
Üzüldüm.
Hemşireliği o yüzden seçtim. Fark yaratmak istedim.
Bunu dedemler ben küçükken vermişti.
Güzelmiş.
Bana göz kulak olduklarını düşünmeyi seviyorum.
Yatacak mısınız?
Nedir o?
Uyumanıza yardımcı olsun diye.
Herkesin rahat uyumasını istiyoruz.
Uyuşturuyor musunuz?
Uyuşturmak mı? Fazla abartılı oldu.
Bağıran hastalarla uğraşmak eminim zordur.
Ama iş arkadaşların biraz sert davranmıyor mu?
Hepimiz eğitimli profesyonelleriz. Kimseyi rızası olmadan uyutmuyoruz.
Merak etmeyin. Biraz zaman alır.
Ama alışırsınız.
Hayır!
Orada! Nedir o? Kadın iyi mi?
Adam nerede?
Kâbus mu gördünüz?
Hadi lan! Adam tam buradaydı.
Bu üsluba gerek var mı?
-Çocuk değilim ben. -Belli.
İyi geceler.
Hemşire. Sen miydin?
-Bir şey mi lazımdı? -Odama biri mi girdi?
Saç fırçam kayıp.
Kimse girmemiştir. Beraber arayalım.
Dedim ya, biri almış işte.
-Kayıp. -Bu mu?
Evet.
Gözünüzden kaçmıştır. Yeni bir ortam.
Burada eşyalar hep bir yerlerde unutulur.
Hayır, umurumda değil.
Sıra kimdeydi?
Kolay soru.
İki Açıkgöz Frankenstein'a Karşı filminde Wilbur ile Chick'in mesleği neydi?
Bagaj taşıma görevlisi. İşte bu!
Şu adamın olayı ne?
Her gün gelir.
Karısının gelip onu eve götüreceğini düşünüyor.
Karısının öldüğünü sürekli unutuyor.
Aklın alıyor mu?
Belki de mafya babasıydı.
Suikastçı yunuslar yetiştirmiş olabilir. İhtimaller sonsuz.
Ama aklı artık yerinde değil.
Adam da uzaklarda.
Başlamışken beni ağlat bari.
Hayır. Ciddiyim. Bence en fenası bu.
Ağzından tenya çekip çıkarmaktan fena mı?
Ya ev anahtarının köpek pisliğine düşmesinden?
Çok daha fena.
Ya ayak parmaklarının arasındaki kâğıt kesiklerinden?
-Veya dur, dişlerinin arasındaki. -Anladık.
Tanrım. Sen kazandın.
Zamanla kolaylaşacak mı?
İşte bu.
Biri mi var?
Ne yapıyorsunuz? Odanızda kalmalısınız.
Yatağımda bir şey vardı!
-Nerede kaldın? -Başka hastalar da var.
İlla dolaşmaya çıkacaksanız kapınızı kilitlemem gerekecek.
Tam buradaydı!
-Bırak! -Sakin olun. Bir yerinize bir şey olacak.
Kendim yatabilirim, çok sağ ol.
Yardımcı olması için Gary'yi mi çağırayım?
-Koridorda şu an. -Orada mı?
Biliyordum! Oydu!
Odanızda dolanmaktan daha önemli işleri var.
Yine kâbus gördünüz. Hadi gelin.
Yatıralım sizi.
Annette.
Kim o?
Onu daha önce gördün mü?
Haçın nerede?
-Judith. Hoş geldin. Otursana. -Teşekkürler.
Yorgun görünüyorsun.
Kendinize bakın.
Aksini bilmesem gece kafa çektiniz derdim.
Parti neredeydi?
Dün geceye nazaran daha iyisiniz ya?
Çok kötü bir kâbus gördünüz.
"Çok kötü bir kâbus gördünüz."
-Çocuk muamelesi yapıyorlar. -Değil mi?
Dün gece kâbus görmedim.
-Uyanıktım. Bir şey gördüm. -Ne gördün?
Ayak ucumda durup beni uyurken izleyen biri vardı.
Ne düşündüğünüzü biliyorum ama aynısı daha önce de oldu.
Net görebildin mi?
Oda karanlıktı ama...
Bayan Albright, nasılsınız?
Sen. Dün gece odama geldin mi?
-Odanıza mı? -Saat bir civarı.
Kadınları uyurken izlemek nasıl bir sapıklıktır?
Annette'in de haçı kayıp. İşin bu mu?
-Yaşlılardan çalmak mı? -Judith...
Çayın soğuyor.
Böyle bir yere varamazsın.
-Tamam. -Pekâlâ.
Peki. Tamam.
Ne yapmam gerekir? Polis mi çağırayım?
Hayır! Polis çağırma.
Olağan dışı bir şey yapma. Şimdi ben...
Haklı olabilirsin, o çocuğu ben de sevmiyorum.
Ama genel kanıya göre
gerçek ile hayali birbirinden ayıramamak
demans belirtisidir.
Sana bu tanıyı koyup anında ilaç tedavisine başlarlar.
Doğru söylüyor.
Onlara kalsa hiçbirimizin aklı başında değil.
Evet, lafımı dinle.
En ufak bir belirti gördükleri anda sana hastalıklı muamelesi yaparlar.
Etrafına baksana.
Bu insanların hiçbiri dışarı çıkmıyor.
Ne Şükran Günü'nde ne Noel'de ne de torunlarının mezuniyetinde.
Bir zayıflığını görürlerse
buradan ancak tabutta çıkarsın.
Bayan Albright, her şey yolunda mı?
Evet. Biraz hava almak istemiştim.
Refakatçiyle çıkmalısınız.
Nasıl yani? İçeride hapis miyiz?
Misafirlerimizin konumunu her daim bilmeliyiz.
Kimisi tek başına geri dönemeyebilir.
Gelin, oturma odasında bir çocuk korosu resitali veriyoruz.
Gözümü çıkartmayı yeğlerim.
İyi günler Bayan Albright.
George?
-Nasıl oldu da... -Önemi yok.
Benimle gel.
Burası sana göre değil.
Affedersiniz.
Ben... Kaç el alacağımı mı söyleyeyim?
Eller söylendi, maça açıldı.
İyi misin?
Tabii. Herhâlde...
Bir anlığına hayallere daldım galiba.
Elbet alışırsın.
Her sabah uyanmak için yeni bir neden bulursun.
Zaman ver.
Hepimiz aynı yolun yolcusuyuz.
Hüzünlenecek olursan bana ve Ruth'a bir görün.
Bitişiğindeki odadayız.
Burada ne arıyorsun?
Sandığımız kadar yaşlı olmadığımızı kanıtlayabiliriz dedim.
Roland!
Odamda oturuyordum.
Koridorun ucundaki muhteşem kadını
ve paylaştığımız bağları düşündüm.
Düşündüm de belki...
Olmaz. Teşekkür ederim...
Gösterdiğin alaka beni duygulandırdı
ama buna hazır değilim.
Demek ki ben yanlış anlamışım.
İlgilendiğini sanmıştım.
Özür dilerim.
Ziyanı yok.
Hızlı çıktın Roland.
-Bu bahsi bir daha açmasak? -Olur.
Hay kafama!
Tam bir tımarhane.
Kim var orada?
Roland?
Nefes alın.
Bir daha.
Civciv.
Limon.
Sol el.
Öbür el.
Parkinson'a bağlı demans ihtimali mevcut.
Pardon, ne dediniz?
Alışılmadık değil.
Bir saniye. MR'dan demans görülebilir mi?
Maalesef.
Bu nasıl olabilir?
Dışarıda bekler misiniz Bayan Albright?
Kızınızla görüşmem gereken birkaç ayrıntı var.
Tedavimi bensiz mi konuşacaksınız? Ben çocuk değilim.
Anlıyorum, sizin için kabullenmesi güç
ama biraz müsaade ederseniz işimiz kolaylaşır.
Ne yapabiliriz?
Annenizin şikâyeti şu,
rüyaları gerçeklerden ayırt edemiyor.
Bu yüzden düştü.
Gözetim altında tutulmalı.
Konakta daha güvende olur.
Sizin veya akrabalarınızın yüzünden
sanrıları tetiklenmemeli.
Gördüğü kâbusların kafasının içinde gerçekleştiğini anlamalı.
Tanrım.
Merak etmeyin, 20 yılı aşkındır buradayım. Anneniz son derece güvende.
Beni dinle.
Gece gördüklerimin tamamı gerçekti.
Önce çalışanları suçladım ama şimdi diyorum ki...
Seninle eve döneyim.
Belli ki burası bana göre değil.
Anne, bunu yapamam.
Doktorun sözüne karşı gelemem.
Bana niye inanmıyorsun?
Anne...
Senin iyiliğini istiyoruz.
Ama senin hayal gücün her zaman çok güçlüydü.
Hepimiz sağlığını düşünüyoruz.
Söz veriyorum.
Yakında tekrar görüşürüz.
Yardım et.
-Ne? -Kaçmama yardım et.
Imogen? Hadi gel, içeri girelim.
Tamam mı? Gel.
Geldin sonunda.
Canım benim.
Ne düşünüyorsun?
Endişelenmeni istemem.
Demek ki kötü.
Burada,
bu hasta ve yaşlı insanlarla aynı yerde kalmak beni...
Meşhur torun sen misin?
Selam, ben Roland. Büyükannenin arkadaşıyım.
-Selam. -Umarım arkadaşız.
Neyse, methini çok duydum. Çak.
Gideyim de hasret giderin.
Kafa birine benziyor.
Evet, kafadır.
Ama dostlarıyla iskambil oynuyoruz. Sakın eleştirme.
Ben gideyim artık.
Bu hafta sonu dışarı çıkmayı çok isterim.
Gelip beni alabilir misiniz? Pazar günü yemeğe veya filme...
Olmaz, bence iyi bir fikir değil.
Neden?
Dediler ki bu ara eve gitmezsen daha hızlı uyum sağlarmışsın.
Yeni dostun Roland'la takılsana. Aynen.
"Dediler" mi? "Onları" mı dinler oldun artık?
Kapının şifresini bile söylemiyorlar. Bunu biliyor muydun?
Aman yahu! Çok özür dilerim. Tadımızı kaçırıyorum.
Yine gel, olur mu?
Çıkış biletin.
Aferin sana.
Yarın yine gelirim.
Hadi. Söyle.
Acaba siz...
Bir saniye, ot mu içiyorsunuz?
Hayır.
İnanmıyorum, ot içiyorsunuz!
Şifa niyetine.
-Tamamen o amaçla. Üzgünüm. -Evet...
Yetiştiriyor musunuz? O yüzden mi...
Şey...
Kaç yıldır buradasınız?
Sanki evinizin bir odası gibi olmuş.
Çok dağınık.
Eski giysileri ayırıyorduk.
Evet.
Sahi mi? Bakabilir miyim?
Bak tabii. Beğendiğin bir şey çıkabilir.
Yok artık!
-Yirmi yaşında mı geldin? -Hayır.
Öyle görünüyor ama.
Senin olmalı bu.
Evet.
Pes yani!
Onu alabilirsin.
Oda arkadaşın iyi görünmüyor.
Dün gece durumu ağırlaştı.
Ne oluyor?
Tanrım!
Yürü bakalım.
Herkesi korkutuyorsun.
Anlamıyorum. Kedinin ne zararı var ki?
Annette'i daha önce de korkutmuştu.
Ozzie. Zavallı kedi.
Ölecek olanları önceden sezebiliyor.
Kediler bu işlerden anlar.
Bir ayağımız çukurda olabilir
ama sıramızın gelmesini hiçbirimiz istemeyiz.
Annette? İyi misin?
Rahat uyku için bunu almanızı doktor ısrarla istedi.
Israrla mı? Niye?
Ozzie yaramazlık yaptığında misafirlerimiz biraz sinirli olabiliyor.
Uyku ilacı almama gerek yok, sağ ol.
Rüyalarınıza faydası dokunabilir.
Baksana.
Annette gördüğü kâbusları hiç anlattı mı?
Lütfen iç şunu Judith. Daha iyi uyursun.
İşaretlendin.
Kurtuluşun yok.
Bul onu.
Annette!
Yardım edin!
Annette!
Ha siktir, Annette!
Annette!
Gary, hemen doktoru çağır!
Tamam, hadi Annette.
İyi misiniz?
-Tanrım. -Annette, cevap ver.
Buna tanık olmanıza üzüldüm.
Geceyi burada geçirebilecek misin?
Peki.
"Bul onu."
Neyi bulayım?
Sikerler.
Aman, neyse bari.
NASCAR yarışlarına hastasın.
Şey...
Hastayım denemez.
Sakin ol.
Fazla sıkıştırıyorsun. Ne yapıyorsun öyle?
-Olamaz! -Dikkat et. Sen...
Hiç anlayamıyorum. Bir saniye.
Bir ses geldi. Duydunuz mu?
Hadi ya! Kıçım dondu. Gidelim!
Tamam be! Amma huysuzsun.
Centilmen olsan ceketini verirdin.
Harbi mi?
Çatalınız var mı?
-Evet. -Benim yok.
Bugün Judith'i gördünüz mü?
Hayır. Görmedim.
Judith? Bayan Albright?
Bayan Albright kayıp.
Siktir, işte orada!
Seni gördüğüme çok sevindim.
Evet, onu bulduk. Şükürler olsun.
Bu nasıl olabildi?
"Ziyanı yok" da ne demek?
Pes! Doğru düzgün giyinmemiş bile.
Josh. Sana bir şey söylemem lazım
ama ön yargılı yaklaşmayacağına söz ver.
Elbette.
Bence konaktaki bir şey bizi öldürüyor.
Nasıl? Ne?
Şu isimlere baksana.
Oda arkadaşım Annette dün gece öldü.
Üstündeki isimler de ölmüş.
Katilin kim veya ne olduğunu bilmiyorum.
Ama sıra Imogen'de.
Sonra da bende.
Bana yardım et. Oradan kurtulmalıyım.
Demek ki bu listeyi yazan kişi gerçekten paranoyakmış.
Ya sabır! Niye her önüne gelen bana deli muamelesi yapıyor?
Sen dâhil.
Sen küçükken yatağındaki canavarları kovardım.
Anlattığın hikâyeleri, korkularını,
eve geç gelince uydurduğun bahaneleri dinlerdim.
Sana inancım var.
Aynı inancı senden bekleyemez miyim?
Anne, bunu...
Bunu bir daha yapmamalısın. Asla.
Bayan Benson bizi aramasaydı, seni bulamasaydık...
Mahkûm değilim, beni zorla tutamazlar.
Kural böyle. İmzalarken kabul ettin.
Özgürlüğümün alınmasını kabul etmedim.
Seni eve götürmeyeceğim.
Öğle yemeği tamam ama doktor...
O doktor bir şarlatan. Geri dönmeyeceğim.
-"O doktor bir şarlatan." -Yeter artık.
Annenim senin, kızın değil.
Birazdan dönerim. Konu kapanmıştır.
Huzurevinde mutlu değil. Bence onu eve götürelim.
Bu konuda uyarmışlardı.
İşleri daha da kötüleştirmek istemem.
Bundan daha kötü ne olabilir ki?
Uyan artık. Kadının hâlini göremiyor musun?
Evet, büyükannen korkuyor.
Evet, endişeleniyor. Hepimiz endişeliyiz.
Hepimiz zor bir süreçten geçiyoruz.
Babam olsa bir çözüm bulurdu.
Josh, şunu bil ki...
Büyükannen iyi durumda değil.
Nasıl yani?
Yok artık!
Anne, seni almaya geldiler.
Hayır!
-Barbara, şu fotoğrafa bak. -Buradan.
-Hadi gel. -Bırakın beni!
Ben deli değilim.
-Fotoğrafa bakın. -Yürü.
-Hadi. -Dönmek istemiyorum.
Bunu bana nasıl yaparsın? Annenim ben.
Annenim! Bunu nasıl yaparsın?
MÜDÜR
Selam.
ARALIK
HASTA ODA LİSTESİ
Roland Benson?
PERSONEL DÂHİLÎ HATLARI
Bayan Benson.
Trish Price ve Gary Price.
Ha siktir!
Ruth Cooper ve Elizabeth.
Annette.
Imogen.
Nasıl ya?
Ben Josh. Gerisi malumunuz.
Josh, bu mesajı alır almaz buraya gel.
Çok önemli bir konu, rica ediyorum.
Evet, şimdi ofisime geçiyorum.
Takvime bir bakayım.
Şu anda maalesef boş odamız yok
ama bir hafta içinde yer açılır.
Başvuru formunu hemen gönderiyorum.
Tamam. Elbette.
Teşekkürler. Hoşça kalın.
Ben orada...
Biliyorum. Ben...
Liesel, gel lütfen.
312'deki hastanın ilacına bakıver.
Galiba doktor değiştirdi ama yeni ilacı bilmiyorum...
Tamam, süper. Tabii. Aslında o hastaya baktım ben.
Kahretsin.
Josh!
-İyi misin? -İyi ki geldin.
Dışarı çıkmalıyım.
Yine mi?
Katili biliyorum.
Roland.
İskambil oynadığın ihtiyar mı?
Hani onu seviyordun?
Hayatım tehlikede.
Imogen'i dünden beri görmedim.
Listede sıra bende.
Müdürle konuşsak olmaz mı? Yardımcı olabilir.
Hayır, Roland'ın kızı o ya da torunu.
-Müdür de işin içinde. -Ne işi?
Güya gördüğüm kâbuslar vardı ya?
Sorumlusu Roland.
Ve arkadaşları.
Hepsi de personelle akraba. Sence de tuhaf değil mi?
Evet, aşırı tuhafmış.
Evet.
Gördüğüm şey insan değildi, demiştin.
Hayır. Onlar değilmiş.
Yoksa olabilir mi?
Yoksa dönüşüm geçirip...
Geceleri başka bir şeye dönüşüyorlardır.
Kafam karıştı. Anlayamıyorum.
Ne anlatıyorsun?
Lokantanın koridorunda Roland'ın bir fotoğrafını gördüm.
Şu anki hâli 40 yıl öncekiyle tıpatıp aynı.
Delice geldiğini biliyorum ama gerçek bu.
Doktorlar dedi ki
bir şeyler gördüğün konusunda bizi ikna etmeye çalışabilirmişsin.
Buna mı inanıyorsun?
Deli olduğuma mı?
Dedi ki senin hastalığın...
Ne? Demans mı?
O doktor bir sahtekâr.
O da bu işin içinde, kanıtlayabilirim.
Nereye gitti be?
Neyi arıyorsun?
Dosyayı.
Ne dosyası?
Kaybolmuş. Şurada duruyordu. Biri almış.
-İçine ne vardı? -Beyin MR'ım.
Buradaki diğer insanlara da aynı hastalık tanısı konmuş.
Hepsi bire bir aynı.
Sahte onlar Josh.
Beyin MR'ları mı?
Beyin MR'ı olduklarını, aralarında fark bulunmadığını
ve birinin çaldığını nereden biliyorsun?
Ne bileyim, beni mazur gör ama delice bir varsayım bu.
Haklısın.
Gitmem lazım. Geri dönmeliyim.
Daha yeni geldin.
Akşam yemeğine evde olmalıyım.
Yarın gelecek misin?
Yarın mı? Sanmıyorum. Ben...
Bu hafta çok doluyum. Haftaya kesin gelirim.
Haftaya mı?
Evet.
İyi geceler büyükanne.
-Yatma saati. -Daha değil.
Çok geç oldu.
Dur. Bu nedir?
Bağlamam istendi.
Hayır, olmaz.
Judith, kendi iyiliğin için.
Yataktan düşme diye.
Olmaz, dedim.
Hayır! Bırak!
Kes şunu! Hayır!
Hayır, dokunma bana!
-Sen dokunamazsın! -Judith, sakin ol.
-Ayaklarını birleştir. -Kes şunu!
-Onu tutar mısın? -Bırakın beni!
-Sakin ol!
Hayır! İstemiyorum!
Derhâl sakinleş!
-Yatağa yat! -Hayır!
Güzel.
Hani amacın yardım etmekti?
Deden seninle iftihar ediyordur.
Dr. Geoghegan bir keresinde şöyle demişti,
kafa karıştıran bir olay yaşarsanız
gözlerinizi kapatıp beşe kadar saymalısınız.
Tekrar açtığınız zaman
önceden görüp duyduklarınız silinecektir.
Ciddi misin sen?
Beşe kadar sayayım mı?
Ne boktan bir tavsiye bu?
-Sana inanıyorum. -Ne?
Ama bu geceyi böyle geçirmelisin.
Beni izliyorlar ama neler döndüğünü biliyorum.
Seni kontrole gelirim. Sabah konuşuruz, tamam mı?
-Olur. -Tamam.
İmdat!
Çıkarın beni!
İmdat!
Aman Tanrım. Haklılarmış. Kafayı yiyorum!
Bir, iki,
üç, dört, beş.
Günaydın Judith.
Liesel nerede?
Bir süre bizimle olmayacak.
Gelirim, demişti.
Hastalık izni aldı.
Ne?
-Üzgünüm. -Hayır.
Biliyorum, iyi anlaşıyordunuz.
Umarım benimle de arkadaş olabilirsin.
Imogen.
Kaçmama yardım et.
Imogen, hadi gel.
Imogen.
Kaldırıp beşinci pozisyona geçiyoruz.
Güzel oluyor.
Olamaz!
Hayır!
Duvardaki fotoğrafları gördüm, arkadaşların vardı.
Baksana.
Bir anlamı olabilir dedim ve araştırdım.
Kelt sembolüymüş.
Meşe ağacını simgeliyor.
Uzun yaşam ve yenilenme sembolü.
Hayat ağacı gibi. Anlıyor musun?
-Kelt mi? -Evet.
Yani?
Haklıymışsın işte. Delirmiyorsun.
Haklısın. Burada bir şeyler dönüyor.
Her neyse Gizemli Ada filmine benziyor.
Yine de burada kalıp araştırma bence.
Ama öylece çekip gidemem. Bir şeyler yapmalıyız.
Polise gideriz.
Delilimiz olmalı.
Delil olmadan bize inanmazlar.
Sana inanmadığım için çok özür dilerim.
Hadi kalk. Hemşire gelmeden gidelim.
Roland'dan başlayalım.
Roland?
-Kapıyı gözetle. -Tamam.
Ne arıyoruz?
Suç unsuru olacak ne varsa.
Ne gibi mesela?
Bilmem ki. Kazan, süpürge...
Biri gelirse bana haber ver.
İnanamıyorum, MR'lar.
Harika.
Biliyordum işte. Fırçamı ben kaybetmedim.
O nedir?
İğrenç. Roland'ın mı?
Eminim benim saçımdır.
Yok artık! Ağır sapıkmış.
Bir dakika.
Kahretsin.
Biri geliyor. Hadi. Yatağın altına, çabuk.
Acele et!
Hadi! Acele et!
Hayır! Ne yapıyorsun? Siktir!
Roland?
Nereye...
Ha siktir! Nereye kayboldu?
Evlat, terbiyeli ol.
Sen ol, paso küfrediyorsun.
Sikerler, benim hakkım. Senin yaşın daha 17.
Tanrım!
Hay sıçayım!
-O neydi be? -Geçecek.
-Neydi o? -Onları takip etmeliyiz.
Gittiği yeri galiba biliyorum.
-Yeni şifreyi biliyor musun? -Evet ama...
Tamam. Oyalanmayalım.
Hemen gitmeliyiz.
Neydi o...
Buraya.
Telefonunu ver.
Bunu dedemler vermişti.
Beni izliyorlar ama neler döndüğünü biliyorum.
Hastalık izni aldı.
Yapma be Liesel.
Işığı söndür.
Daha ileri gitmeden bir şey söyleyeceğim.
Bir terslik olursa
olabildiğince hızlı koşup kaçmanı istiyorum.
Ben koşamam ama kaybedecek bir şeyim de yok.
-Olmaz... -Yaparsın.
Sensiz hiçbir yere gitmem.
Sen Chick'sen, ben de Wilbur'um.
Peki.
Tamam, başlayalım.
Cadı bunlar! Cadılar! Ha siktir!
Öyleymiş.
Ormanın Efendisi, seni selamlıyoruz.
Bu çemberle bağlandık.
Bedenlerimizdeki çürümeyi reddediyoruz.
Bir kez daha mahlukun sayesinde âcizlerden beslenmemize izin ver ki
onların enerjisini yutup kendi enerjimizi tazeleyelim
ve hastalıklarıyla güçlenip
onların ölümünden sonra da yaşayalım.
Hayat Ağacı, mahlukunu gönder de bizim için beslensin
ve çekip çıkarsın son kalan enerjisini
Judith Albright'ın.
Hayır!
Josh, yapma! Hayır, bırak...
Bırak onu!
Hayat dolu biri olduğunu görür görmez anlamıştım Judith.
İmdat!
Yardıma gelecek kimse yok.
Bunu niye yapıyorsunuz?
Belli değil mi?
Karımın delirmesine şahit oldum.
Yavaş yavaş aklını kaçırdı ve torunumuzu tanıyamaz hâle geldi.
O acıyı bir daha yaşamayacağım.
Ya öldürdüğünüz insanlar?
Kurbanlık ruhları sayesinde buradayız.
Zaten bir ayakları çukurdaydı.
Ölümü atlatıyorsan bedelini ödemelisin.
Ama gece yarısından şafağa kadar,
yani cadılık saatlerinde
her gece yeniden gençleşiyorum.
Ormanda gördüğüm çocuklar sizdiniz.
İnanılmaz.
Üstüne alınma Judith. Klişe olsa da durum bu.
Seni gerçekten seviyorum ama fedakârlık yapmadan da
hedefe ulaşılamıyor.
Hayır!
Hayır! Neden ki?
Senin saçındı Roland.
Oğlanı bırakmazsanız bu şerefsizi yakıp kül ederim.
Yapma!
Judith, dur.
Böyle bitmesine gerek yok.
Başka bir yol var.
Seni aramıza kabul ederiz.
İkinizi de.
Ağacı yok edebilirsin.
Sonra konaktaki diğer insanlar gibi
tek başına oturup ölümü beklersin.
Delikanlı, sen de büyükannenin delirişine
ve seni tanıyamaz hâle gelişine tanıklık edebilirsin.
Ya da bize katılıp yeniden genç olabilirsin.
Sonsuza dek sağlıklı, hayat dolu.
Hayatındaki en mutlu anları düşün.
Her şey heyecan vericiydi.
Bir amacın vardı, seviliyordun.
Yitirdiğin şeyleri bir düşün.
O hissi, o mutlu anları hatırla.
Yaşamak çok kolaydı, ne dert ne tasa vardı.
Hepsini sana yeniden sunabiliriz.
Elizabeth'im veya Trish'in Gary'si gibi yanında bir genç de var.
Sana yardım edip sırrını saklayabilir.
Kusursuz bir ortaklık.
O zavallı insanlar,
Imogen, Annette ve kim bilir kaç kişi daha...
Kurban ettiğiniz yaşamlar.
Onlarınki yaşamak mı?
Sadece nefes alıyorlar. Ölümü bekliyorlar. Hayalet gibiler.
Seni bekleyen gelecek de bu Judith. Bunu göremiyor musun?
Onların acılarını sona erdirmiş oluyoruz.
Merhamet ediyoruz.
Bedeli de gerçekten çok ucuz.
Başka ne seçeneğin var ki?
Arızalı bir bedende beyhude bir varoluş.
Düşünsene Judith.
Topallamak, acı çekmek, hastalanmak yok.
Dans ediyoruz Judith, hem de her gece.
Bir düşün.
Delikanlı, sen de sevdiğin birinin aklını yitirmesini izlemenin
nasıl bir ızdırap olduğunu öğrenmek zorunda kalmayacaksın.
Ya da baban gibi ölmesini izlemenin.
Ne kadar zor olduğunu hatırlasana.
Büyükannen sana nasıl da destek olmuştu.
Büyükannen ölünce sana kim destek olacak Josh?
Josh'ın hatırı için yap Judith.
Büyükanne, lütfen.
Beni yalnız bırakma.
İyi ki doğdun Judith
İyi ki doğdun
Nice senelere
Barbara!
-Gel tatlım. -İyi ki doğdun.
Josh, canım benim.
Doğum günü başka gün değil mi?
Sana geçmişi hatırlatır dedik.
Muhteşem bir hediye.
Tanıştırayım, torunum.
Burada çalışmaya başlayacak, harika değil mi?
Gençliğimi ona borçluyum.
-Pasta isteyen var mı? -Hadi yiyelim.
Alt yazı çevirmeni: İbrahim Melih Tu-men
Proje Kontrol Sorumlusu Cem Arikan