Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΣΚΙΣΤΕ ΣΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΣΧΟΛΗ ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ ΜΠΙΓΚ ΡΙΒΕΡ
ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΟ
ΑΧΑΝΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥΠΛΟΚΟ ΚΑΙ ΓΕΛΟΙΟ
Ο Χάρτης των Μικρούτσικων Τέλειων Πραγμάτων
...αναμένεται έντονη βροχόπτωση απόψε τα μεσάνυχτα,
βαθμιαία από την ακτή.
Δεν προβλέπονται ιδιαίτερα ισχυροί...
Καλημέρα, Μαρκ.
-Χαμένε. -Χαμένε.
Ντάικιρι. Είναι ένα χωριό στην Κούβα. Έχει τρία γιώτα.
Φρυγανισμένο ψωμί.
Μαρκ, μπορείς...
-Αυτό δεν είναι κανονικό φαγητό. -Το ξέρω.
Μαρκ, φάε κάτι υγιεινό.
Για να είμαστε ακριβοδίκαιοι, μπαμπά, θα φας μισό κιλό παγωτό
στην καθισιά σου σε περίπου οκτώ ώρες.
Ξέρεις ότι έχεις Μαθηματικά σήμερα.
Τι; Το ξέρω, μπαμπά,
μόνο που πρωτεύουσα της Μπουρκίνα Φάσο είναι το Ουαγκαντούγκου.
Σοβαρά;
-Ο-Υ-Α-Γ-Κ-Α... -Περίμενε. Ο-Υ...
-Είσαι τελείως χαμένος. -Χαμένος.
-Όχι εγώ, εσύ. -Εγώ; Εσύ.
-Ναι. -Δεν είμαι.
-Θα είσαι στον αγώνα ποδοσφαίρου της Έμμα; -Λυπάμαι, δεν ισχύει κάτι τέτοιο.
Πρόσεχε, ρε μεγάλε!
Μην της στέλνεις μήνυμα. Ξέχνα το.
Τα κλειδιά είναι στην τσάντα σου.
Γείτσες.
Πας όλο ευθεία από εκεί,
περνάς αυτά τα τέτοια, και μετά, στο πρώτο δεξιά.
-Στάσου... -Είμαι κάτι σαν τον Σέρλοκ.
-Μου αρέσει αυτό το σίριαλ. -"Το παιχνίδι ξεκινά"!
"Το παιχνίδι ξεκινά". Μα τι είναι αυτά που λέω;
ΓΥΡΙΣΤΕ ΤΟΝ ΓΑΛΑΞΙΑ ΜΕ ΩΤΟΣΤΟΠ ΝΤΑΓΚΛΑΣ ΑΝΤΑΜΣ
ΔΡΟΣΟΣΤΑΛΙΔΑ ΠΑΝΔΟΧΕΙΟ
Και έχουμε το 26.
Οι αριθμοί που κερδίζουν υπάρχουν σε έναν λαχνό.
Ας δούμε τους νικητήριους αριθμούς,
42, 10, 25, 76...
Θεέ μου. Κέρδισα.
Μόλις κέρδισα!
Θεέ μου!
Συγγνώμη.
-Είσαι καλά; -Ευχαριστώ.
-Είσαι ο Σέρλοκ. -Σου έδωσα οδηγίες νωρίτερα;
Όπως ο Ήλιος, που είναι 400 φορές μεγαλύτερος από τη Σελήνη,
αλλά ταυτόχρονα 400 φορές πιο μακριά,
και φαίνεται να έχει το ίδιο μέγεθος μ' αυτήν.
-Γι' αυτό έχουμε εκλείψεις. -Εδώ μένω.
Θα ήθελες να βρεθούμε αργότερα απόψε, μήπως;
Έχω κάτι να κάνω.
Σε ευχαριστώ...
για τον χρόνο σου.
-Αντίο. -Αντίο.
-Γεια σου, μεγάλε. -Γεια.
-Φιλάρα, χρειάζεσαι το μπαζούκα... -Όχι. Καραμπίνα. Παρακολούθα.
-Δεν είσαι ο Τζον Γουίκ. -Λίγο τουφέκι ελεύθερου σκοπευτή.
-Οι σφαίρες θα το αγριέψουν. -Όχι στη μούρη. Όχι!
-Σε πέτυχε στη μούρη. -Το ξέρω, Μαρκ. Με πέτυχε στη μούρη.
Ποτέ δεν θα βρω το κλειδί.
Κι αν όλη σου η ζωή ήταν έτσι;
-Να πεθαίνεις και να ανασταίνεσαι; -Ναι.
Να πέφτεις για ύπνο, και όταν ξυπνάς, η ίδια μέρα ξανά από την αρχή.
Σε συνεχή επανάληψη.
Τι θα έκανες;
-Πέρα από αυτό; -Ή εκτός από αυτό. Για αλλαγή.
Όπως o Μπιλ Μάρεϊ στην ταινία, μέχρι να το κάνει με την αφεντικίνα του;
Η Μέρα της Μαρμότας.
Τότε, αυτή ακριβώς είναι η λύση. Κορίτσια.
Δεν θα έδενες ένα μάτσο μπαλόνια σε μια καρέκλα κήπου ή κάτι τέτοιο;
Φίλε, όχι. Σίγουρα θα προτιμούσα ένα κορίτσι.
Εντάξει, ξέχνα το αυτό.
-Θα μπορούσες να γίνεις ήρωας. -Σαν τον Μπάτμαν.
Ναι, σαν τον Μπάτμαν.
Μιλάμε για τον Σκοτεινό Ιππότη ή τον Μπάτμαν του Μπεν Άφλεκ...
Τη σειρά κινούμενων σχεδίων, προφανώς.
Όχι, και πάλι θα προτιμούσα ένα κορίτσι. Στην τελική, θα ήταν πιο ικανοποιητικό.
-Ναι! Μέσα με τη μία! -Εντάξει.
Ίσως είναι πιο ζόρι απ' όσο νομίζεις.
Θα κάνεις άπειρες επαναλήψεις. Πειραματικές δοκιμές.
Καθαρό πείραμα Φυσικής.
Ακριβώς. Αφού έχουμε άπειρες επαναλήψεις,
τότε, αργά ή γρήγορα, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα συμβεί.
Ίσως να είναι σαν τον αριθμό π, όμως. Να μην έχει τέλος.
Ίσως υπάρχουν άπειροι τρόποι να μείνεις αγάμητος.
Ναι! Όχι!
Έχω αυτό το χάρισμα...
Και να μη βγεις ποτέ από τη λούπα.
Σωστά. Αλλά γιατί να θες να βγεις;
Θα ήσουν το κέντρο του σύμπαντος. Θα μπορούσες να κάνεις τα πάντα.
Ναι, αλλά θα γινόταν ανιαρό ή μοναχικό.
Αποκλείεται.
Μεγάλε, θα ήσουν ο βασιλιάς των πάντων.
Γεια σου, γλύκα. Σκατά.
Σίγουρα, θα είσαι.
Όχι.
Αλλά αν ισχύει, και να μου το πεις, θα το ξεχάσω.
-Δεν θα με πίστευες. -Θα κάναμε αυτήν τη συζήτηση 50 φορές.
-Ναι. -Αλλεπάλληλα.
Γιατί δεν είναι... Όχι, δεν νομίζω ότι έχω αμυντική στάση.
-Το βλέπω ως μια ευκαιρία. -Αποξένωση...
Θα είσαι σαν τον τελευταίο άνθρωπο στη Γη.
Τρία, δύο, ένα.
Καλημέρα, Μαρκ.
-Χαμένε. -Χαμένε.
Πας όλο ευθεία από εκεί,
περνάς αυτά τα τέτοια, και μετά, στο πρώτο δεξιά.
-Περίμενε... -Μέντιουμ.
Λατρεύω τα μέντιουμ.
ΣΧΕΔΙΑΣΤΕ ΕΝΑΝ ΥΠΕΡΗΡΩΑ
Λοιπόν, πώς είναι;
Κάπως ψηλή.
Φριζαρισμένα μαλλιά, μακριά μύτη. Όχι πολύ μακριά, αλλά σαν...
-Όχι αυτό που θα λέγαμε κουκλάρα. -Όχι, αλλά χαριτωμένη.
Ώστε τη γουστάρεις.
Όχι.
-Δηλαδή, δεν τη γουστάρεις; -Δεν θα έλεγα ότι δεν τη γουστάρω.
Και γιατί την ψάχνεις, ρε φίλε;
Καλά. Είμαι πολύ ερωτευμένος με το κορίτσι στην πισίνα.
-Τι φορούσε; -Μπότες.
Ποια φοράει μπότες στην πισίνα; Καμιά γκοθού θα είναι.
Αραχτή στο Barnes & Noble στο εμπορικό κέντρο θα διαβάζει μάνγκα.
Δεν συχνάζει στο εμπορικό κέντρο.
-Παραείναι καλή για το εμπορικό; -Όχι, δεν παραείναι καλή για το εμπορικό.
Τραβάς χοντρή καψούρα, μεγάλε.
Είσαι ο Νταρθ Βέιντερ ή ο Γιόντα;
Πρέπει να διαλέξεις. Δεν γίνεται και οι δύο μαζί.
-Έχει τατουάζ; -Δεν σκοπεύω να αναγνωρίσω το πτώμα της.
Της έπεσε ένα φυλλάδιο για ένα χαμένο σκυλί, όμως.
Μαρκ, λοιπόν. Στο φυλλάδιο θα έχει το τηλέφωνό της.
Σωστά, πήρα τον αριθμό, και το σήκωσε ένας τύπος.
Που έχει μια κόρη, αλλά οκτώ ετών.
Τσατίστηκε που πήγα να εκμεταλλευτώ τον πόνο του για να κάνω καμάκι.
-Το οποίο... -Είναι αλήθεια. Αυτό να λέγεται.
Άρα, αυτή ψάχνει για το σκυλί, αλλά δεν είναι δικό της.
Μήπως προσφέρεται καμιά αμοιβή;
Δοκίμασες σε καμιά φιλοζωική;
Μπορώ να σας βοηθήσω;
Ναι. Ψάχνω για ένα κορίτσι.
Εδώ έχουμε μόνο ζώα.
-Ναι. -Σε κτηνιάτρους;
Πίσω από κανένα εστιατόριο;
Δεν νομίζω να ψάχνει τον Αλήτη
από το Η Λαίδη και ο Αλήτης, αλλά ευχαριστώ.
Ίσως είναι καλύτερα έτσι.
Ίσως να ήταν ένα καταραμένο, τοξικό ειδύλλιο.
Και να τη σκαπούλαρες.
TOKYO ZOMBIE ΓΙΟΥΣΑΚΟΥ ΧΑΝΑΚΟΥΜΑ
Όχι! Περίμενε! Έλα τώρα.
Γεια!
-Γεια. -Γεια, είμαι ο Μαρκ.
Μια ερώτηση στα γρήγορα.
-Εντάξει. -Αναρωτιόμουν...
Θα ακουστεί πολύ παράξενο, τελείως αλλόκοτο,
αλλά μήπως βιώνεις κάποιου είδους χρονική ανωμαλία
στη ζωή σου;
-Όταν λέω χρονική ανωμαλία, εννοώ... -Ξέρω τι είναι η χρονική ανωμαλία.
Εντάξει, περίφημα. Αυτό που αναρωτιόμουν συγκεκριμένα...
Για τη φάση όπου η ίδια μέρα επαναλαμβάνεται ασταμάτητα;
Φοβερό. Εντάξει.
Νόμιζα ότι κανείς άλλος δεν το ήξερε.
-Κάποιος το ξέρει. -Ναι.
Σε έχω ξαναδεί στην πισίνα.
Έπιασες μια μπάλα, δεν είχε ξανασυμβεί.
Έτσι, σκέφτηκα ότι μάλλον έχεις ελεύθερη βούληση.
Στην πραγματικότητα, έχω φάει τον τόπο να σε ψάχνω.
-Αλήθεια; -Ναι.
Σου έπεσε ένα φυλλάδιο για ένα σκυλί. Το τηλέφωνο δεν ήταν το δικό σου.
Όχι, δεν ήταν.
Λοιπόν, με τι ασχολείσαι, μιας και έχεις άπειρο χρόνο;
Ξέρεις, διαλευκαίνω εγκλήματα και αναζητώ την αληθινή αγάπη.
Αλήθεια;
Όχι.
Προσπαθώ να μάθω να οδηγώ.
Είπα ότι δεν έχει σημασία αν τρακάρω, λόγω της χρονολούπας, οπότε...
Εγώ λέω να προσπαθήσω να θεραπεύσω τον καρκίνο,
μήπως και γι' αυτό γίνονται όλα.
Κι αν το κάνω, ο χρόνος θα ξαναρχίσει να κυλά,
-και θα έχω σώσει όλον τον κόσμο. -Πώς τα πας;
Όχι καλά. Μέχρι στιγμής, λίγη πρόοδος.
Ίσως είχες υπερβολικά υψηλό στόχο.
Ίσως έπρεπε να έψαχνα θεραπεία για τους μύκητες των ποδιών.
-Την επιπεφυκίτιδα. -Τη δυσπεψία.
-Λοιπόν... -Μαρκ.
Μαρκ. Πλάκα είχε, αλλά πρέπει να φύγω.
-Πρέπει; -Ναι.
Ξέρεις, επειδή...
Ξέρεις ότι το ίδιο πράγμα θα ξανασυμβεί αύριο, σωστά;
Ναι, το ξέρω.
Συγγνώμη.
Αλλά είναι υπέροχο να είσαι ο μόνος που ξέρει τι θα επακολουθήσει.
Αλλά είναι επίσης...
περίεργο.
Ό,τι συνέβη έχει ξανασυμβεί χίλιες φορές.
Όλοι είναι σαν να υπνοβατούν.
Νομίζουν ότι αυτό μόνο υπάρχει.
Ναι. Σαν όλοι οι άλλοι να ονειρεύονται και να είσαι ο μόνος ξύπνιος.
Ακριβώς.
Ξέρω ότι πρέπει να φύγεις, αλλά πρέπει πραγματικά να το δεις αυτό.
Κρύψου.
Έρχεται.
-Πού είναι το τηλέφωνό μου; -Σάμι! Όχι! Γύρνα πίσω!
-Ο σκύλος σου πήρε το τηλέφωνό μου! -Έλα, Σάμι!
Το έχω δει ίσα με δέκα φορές.
Μου φαίνεται κάπως σαν παρομοίωση.
Έλα. Έχει και καλύτερο.
Έλα!
Εξηγεί, λοιπόν, πώς οι φεμινίστριες ελέγχουν τον κόσμο,
και γι' αυτό κανείς δεν διαβάζει τα ποιήματά του, ενώ...
Κέρματα. Του πέφτουν.
Και τα μαζεύει.
Η τύπου Linkin Park αλυσίδα του πιάνεται στο τακούνι του παπουτσιού του,
με συνέπειες το λιγότερο καταστροφικές.
Ξέρω ότι δεν κάνει να γελάς με τα παθήματα των άλλων.
Αλλά είναι αντικειμενικά ξεκαρδιστικοί.
Πραγματικά πρέπει να φύγω.
Θα μου δώσεις το τηλέφωνό σου;
Λυπάμαι. Ξέρω ότι είναι κάπως σαν...
Σκέφτηκα ότι εφόσον είμαστε κολλημένοι στην ίδια μέρα για πάντα,
-καλό θα ήταν να τα λέμε. -Βεβαίως.
Όχι, όχι ακόμα.
Δεν νομίζω ότι έχω αμυντική στάση.
ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ ΣΠΙΤΙ 859-170-7118
ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ Έχω πάθει ταραχή
ΠΡΟΣ: ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ Τώρα σε τσάκωσα, Μαγκνέτο!
ΠΡΟΣ: ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ Σε μένα μιλάς;
ΠΡΟΣ: ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ Βαριέμαι επικίνδυνα...
Θες να συναντηθούμε;
Εντάξει. Στη βιβλιοθήκη σε 20 λεπτά; Μάλλον δεν θα χρειαστείς ταξί
Ίσως αύριο, βασικά.
Γεια.
Υποτίθεται ότι φοιτώ σε θερινό σχολείο.
Αλλά έχω πάει μόνο δύο φορές.
Θέλω να πάω σε σχολή Καλών Τεχνών.
Οι γονείς μου έχουν φαγωθεί να κάνω Προχωρημένα Μαθηματικά.
-Εσύ κάνεις, έτσι δεν είναι; -Όχι.
Κάνω μαθήματα κολεγίου.
-Γιατί λες ότι συμβαίνει αυτό; -Δεν ξέρω.
Το πήρα χαμπάρι όταν δεν βγήκε νέο επεισόδιο του Doctor Who.
Τι έγινε; Γιατί ρωτάς;
Δεν ξέρω. Χαίρομαι που ο Στίβεν Χόκινγκ δεν ζει για να το δει αυτό,
παραβαίνει κάθε γνωστή επιστήμη.
Τι πιο τρελό έχεις κάνει μέχρι τώρα;
Τρελό, όπως;
-Πήδηξα σε ένα φορτηγό τρένο. -Πώς πήγε;
Έμαθα να εκτιμώ τους περιφερόμενους αλήτες.
Έκανα, ωστόσο, ποδήλατο μέσα στο σχολείο.
Εντυπωσιακό. Πόσο είσαι, πέντε ετών;
Κατανοώ ότι οι πρακτικές εφαρμογές του είναι περιορισμένες.
Αλλά τι θα γινόταν αν κάρφωνες τη Lamborghini σου σε ένα ζαχαροπλαστείο,
η χρονολούπα τέλειωνε και εσύ ήσουν τσίτσιδος;
Γι' αυτό ακριβώς μιλάω.
Πρέπει να έχεις κάνει κάτι καλό.
-Έπαιξα σκάκι στη μέγιστη δυσκολία. -Και;
-Έχασα. -Πρέπει να υπάρχει κάτι άλλο.
Εντάξει, θα σου δείξω.
Πρόσεχε!
Έχεις ευχηθεί ποτέ σήμερα να ήταν μια άλλη μέρα,
όπως τα Χριστούγεννα ή τα γενέθλιά σου;
Μακάρι να είχα βάψει τα νύχια μου χθες.
Αλήθεια; Μου αρέσουν. Είναι ωραία. Ωραίο σαρτρέζ. Κιτρινοπράσινο, δηλαδή.
Είναι μονίμως μισοβαμμένα.
Εμένα μου φαίνονται ωραία.
Σε ευχαριστώ.
Μακάρι να μην ήταν σήμερα η μέρα
που ο μπαμπάς μου αποφασίζει να συζητήσουμε για το μέλλον μου.
Ποιος ξέρει τι θέλει να γίνει στα 17 του;
-Εγώ. -Αλήθεια;
Αεροδιαστημικός μηχανικός. Συγκεκριμένα, ειδικός αποστολών της NASA.
Κάτι σαν αστροναύτης;
Πολύ πρώτο. Είναι σαν...
Θέλω να πω, μεγάλη απόφαση.
Έχω όραση 20-20 χωρίς γυαλιά, οπότε...
Δεν διανοείσαι τι χάλια μουσικά γούστα έχει η φίλη σου πριν της κλέψεις το αμάξι.
-Κλεμμένο είναι; -Το χρειάζομαι περισσότερο από τη Μαρίσα.
Κι αυτό το τραγούδι αρχίζει να μ' αρέσει κάπως. Εσένα;
Επιτέλους!
ΤΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ ΧΑΝΟΥΝ
Μη φοβάσαι. Είμαι απόλυτα σίγουρη
ότι αν μας σκοτώσω σε τροχαίο, θα αναστηθούμε.
Ναι.
Πρέπει να πέθανε πολύς κόσμος σήμερα.
Τώρα σου πέρασε από το μυαλό; Εκατόν πενήντα χιλιάδες.
Τι;
Τόσοι πεθαίνουν κάθε μέρα, 150.000.
Απίστευτο.
Το ίδιο μαρτύριο ξανά και ξανά, σαν τον Σίσυφο.
Χειρότερα. Αυτός απλώς έσπρωχνε έναν ογκόλιθο. Φίλε, ξέρεις να οδηγείς;
Συγγνώμη, πολύ απαισιόδοξο αυτό.
Ναι.
Πιθανώς, πολλοί έχουν γενέθλια σήμερα, επίσης.
Ναι.
Έλα.
ΧΑΘΗΚΕ ΣΚΥΛΟΣ
Έλα. Θα αργήσουμε.
Εντάξει.
Δεν καταλαβαίνω.
Δεν θέλω. Ευχαριστώ.
Κοίτα.
Πώς το ανακάλυψες αυτό το μέρος;
Έψαχνα το σκυλί.
Ξέρεις, αυτό στο φυλλάδιο.
Ούτε καν ξέρω γιατί.
Απλώς έχω άπειρο χρόνο.
Υποθέτω ότι ήθελα να κάνω κάτι καλό.
Το οποίο ξέρω ότι είναι παράλογο. Δεν βγάζεις άκρη, έτσι κι αλλιώς.
Νομίζω ότι ταυτίζομαι με αυτό το ψάρι.
Εντάξει, Τζάρεντ, έρχομαι.
Λοιπόν, θα τα ξαναπούμε;
-Δεκαεννέα εκατομμύρια. -Τι;
Τόσοι άνθρωποι έχουν σήμερα γενέθλια.
Αντίο, Μαρκ.
Από το μυαλό σου το έβγαλες;
Τρία, δύο...
Τρελό, όπως;
Μαρκ, δεν θέλω να ακουστώ στριμμένη, αλλά γιατί βλέπουμε σκεϊτάδες;
Θα δεις. Είναι σαν αυτό με τον αετό σου.
Δεν μοιάζει και πολύ όπως αυτό με τον αετό.
Μάργκαρετ, ποιος είναι ο παγκόσμιος νόμος όλων των σκεϊτάδων;
Κατά τραγική ειρωνεία, αν και ταυτίζονται πλήρως με το σκέιτ,
είναι χάλια μαύρα. Εννοώ, τελείως.
Ακριβώς.
-Είπες στις 2:00. -Νόμιζα ότι θα αργούσες.
Καμία τύχη με τον σκύλο;
Ίσως ήρθε η στιγμή να παρατήσω το σκυλί.
Σου είπα ψέματα πριν. Λατρεύω να είμαι στριμμένη.
Να τη.
Σοβαρολογείς τώρα;
Ξέρει η μαμά σου ότι είσαι εδώ;
Αποκλείεται να τα καταφέρεις.
Πολύ καλή, ε;
Ναι.
Ήθελα απλώς να σε ακούσω να το λες.
Ψώνιο!
Λοιπόν, ποιος είναι ο Τζάρεντ;
Είναι φοιτητής Ιατρικής.
Πόσο είναι;
Είκοσι ένα. Αποφοίτησε από το Χάρβαρντ στα 19.
Πρόσεχε!
-Λοιπόν, έχω μια θεωρία. -Ναι;
Η τέταρτη διάσταση δεν υποτίθεται ότι είναι ο χρόνος;
Μήπως αυτά τα πλάσματα της τέταρτης διάστασης παίζουν μαζί μας;
Έκαναν τον χρόνο κυκλικό, και ζούμε συνέχεια την ίδια μέρα.
Σαν χάμστερ στη ρόδα. Για την πλάκα τους.
-Ο χρόνος δεν είναι η τέταρτη διάσταση. -Όχι;
Όχι, από καθαρά ευκλείδεια αντίληψη.
-Φυσικά και όχι. -Επίθεση.
Επίθεση!
Αυτό νομίζω ότι είναι το νόημα.
Τι; Να τρώμε αβέρτα παγωτό και να μην παχαίνουμε;
Εσύ μου το έδειξες, όταν μου έδειξες τον αετό.
Εννοώ, σκέψου το.
Το μεγαλύτερο μέρος της ζωή μας είναι πεζό, σωστά; Ανιαρό.
Αλλά υπάρχουν κι αυτές οι στιγμές...
όπου όλη η τυχαιότητα μετατρέπεται σε κάτι τέλειο.
Είναι σαν να κόβει η ζωή όλες τις μπούρδες για μια στιγμή
και να μας δείχνει πόσο εκπληκτική θα μπορούσε να είναι διαρκώς, αν το ήθελε.
Δεν ξέρω.
Ίσως να πρέπει να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι.
Έστω κι αν δεν ξέρουμε πώς να το καταφέρουμε αυτό.
Πρέπει να χάνουμε πάρα πολλά τέτοια.
Πολλά μικρούτσικα, τέλεια πράγματα που, μέσα σε μια στιγμή, χάνονται για πάντα.
Αλλά όχι σήμερα.
Αυτή είναι μια ανησυχητικά εμψυχωτική ιδέα, Μαρκ,
αλλά... πρέπει να φύγω.
Γιατί νιώθω ότι, αν και είμαστε κολλημένοι στην ίδια μέρα,
δεν θα σε ξαναδώ ποτέ;
Επειδή βλέπεις πάρα πολύ Doctor Who.
Περίμενε. Κι αν τα βρίσκαμε όλα;
Τι εννοείς;
Όλα τα τέλεια πράγματα σε αυτήν την πόλη,
σε αυτήν τη μέρα.
Μπορούμε να τα μαζέψουμε.
Σαν Πόκεμον;
Κάπως σαν Πόκεμον.
Μπορούμε να συνεργαστούμε.
Λένε ότι πρέπει να αδράχνεις τη μέρα.
Η μέρα αδράχτηκε.
Είναι ακριβώς εδώ. Μας περιμένει.
Μαρκ, δεν καταλαβαίνεις, εντάξει;
Δεν είμαι σαν εσένα. Δεν θέλω να αδράξω τη μέρα.
Ούτε θέλω η μέρα να με αδράξει.
Εντάξει;
Απλώς προσπαθώ να το ξεπεράσω.
Κι εγώ το ίδιο.
Δεν διαφέρουμε πολύ, Μάργκαρετ.
Δεν είμαστε σαν τους άλλους.
Όλοι οι άλλοι ζουν μια ολοκαίνουρια μέρα.
Εμείς, όμως, όχι. Αυτή είναι η μόνη που έχουμε.
Μερικές φορές σκέφτομαι
"Κι αν αυτό δεν αρκεί;"
Θέλω όλα αυτά να έχουν κάποιο νόημα.
Επιπλέον, ξέρεις, είμαστε μόνο εμείς.
Όλοι οι άλλοι κοιμούνται.
Αυτό που είπες για την τέταρτη διάσταση...
-Που δεν είναι ο χρόνος; -Ναι, εξακολουθεί να μην είναι.
Αλλά σκεφτόμουν τι πραγματικά είναι και...
Ξέρεις ότι υπάρχουν τρεις διαστάσεις, σωστά;
-Σωστά; -Συνέχισε.
Σκέψου τη σκιά σου, εντάξει;
Η σκιά σου είναι δισδιάστατη. Επίπεδη.
Κάτι που θα έριχνε τρισδιάστατη σκιά
είναι η τέταρτη διάσταση. Θέλω να πω, τεχνικά,
είμαστε απλώς σκιές τετραδιάστατων ανθρώπων.
-Αφασία. -Ναι.
Κάποιος συνέλαβε θεωρητικά πώς θα φαινόταν ένας τετραδιάστατος κύβος.
Κάθισα κι έμαθα πώς να τον ζωγραφίζω.
Όταν ήμουν μικρή, τον έψαχνα παντού.
Θεωρητικά, είναι τριγύρω μας συνέχεια,
μόνο που δεν κοιτάμε προς τη σωστή κατεύθυνση.
Θα μπορούσες να δεις τα πάντα από εκεί μέσα.
Θα έβλεπες κάθε τι κρυφό, δεν θα χανόσουν ποτέ.
Σαν όλος ο κόσμος να είναι ένας χάρτης του εαυτού του.
Αλλά ποτέ δεν τον βρήκα.
Υποθέτω ότι αυτό μόνο υπάρχει.
Και τα παράτησες;
Αν η τέταρτη διάσταση αποφασίσει να σταματήσει να κρύβεται,
ξέρει πού να με βρει.
Λοιπόν, πώς θα το κάνουμε;
-Τι πράγμα; -Να βρούμε τα τέλεια πράγματα κι έτσι.
-Χρειαζόμαστε μια μεθοδολογία, σωστά; -Τι, σαν...
Κάτι σαν σύστημα;
Πρέπει να είμαστε μεθοδικοί. Οπότε, πάρε έναν χάρτη της πόλης,
τράβα ευθείες, χώρισέ τον σε τετράγωνα, κάθε τετράγωνο χρονολογημένο...
Ή μπορούμε απλώς να περιφερόμαστε ψάχνοντας για κουλ πράγματα.
-Σαν συνέταιροι; -Σαν σύμμαχοι.
-Όπως ΗΠΑ και Καναδάς. Θα είμαι... -Εγώ είμαι ο Καναδάς.
-Δεν μπορείς να είσαι... -Πολύ αργά. Κύριε;
-Δεν το έκανες. -Ναι.
Αυτό ήταν δικό μου κόλπο!
-Σου έκλεψα το κόλπο. -Εγώ σου το έδειξα.
Σου το έκλεψα.
ΑΕΤΟΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ
Τι;
Συγγνώμη.
ΑΛΓΕΒΡΑ Β' ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ
Εκείνα τα μαθηματικά που πρέπει να μάθεις...
-Ναι; -Θα σου τα μάθω εγώ.
Όχι.
Δεν μπορώ να κάνω παρέα με μη γνώστες βασικών λογαριθμικών εξισώσεων.
-Όχι. -Δες τα χάλια σου.
Ένας σπασίκλας σκράπας στα μαθηματικά.
Το θεωρείς τιμή σου;
Λοιπόν, το πρώτο που πρέπει να μάθεις. Τα μαθηματικά είναι πάντα τέλεια.
Αν δεν μου φανούν χρήσιμα, ο πικρόχολος μεσήλικας εαυτός μου θα σε βρει...
Κοίτα.
Να σου πω ένα μυστικό;
Φυσικά.
Μερικές φορές δεν θέλω να τελειώσει αυτή η μέρα.
Θέλω ο χρόνος να παραμείνει στάσιμος αιώνια.
Ξέρεις το Υπέροχοι Ληστές και τα Κουλουβάχατα της Ιστορίας;
Τι είναι αυτό;
Ο μι τζι, δεν ξέρεις αυτήν την ταινία;
-Μην το κάνεις αυτό. -Ποιο;
Μη λες "Ο μι τζι", λες κι είναι κάτι που λέει ο κόσμος.
Εντάξει, θέλω να πω, γι' αυτό σταμάτησε ο χρόνος,
-για να δεις την καλύτερη ταινία... -Πρέπει να φύγω.
Στήσε τον, μόνο αυτήν τη φορά, εντάξει;
Ο Τζάρεντ θα σε συγχωρήσει.
-Πρέπει να φύγω. -Μα ούτε καν...
Κατάλαβα.
Επιστρέψτε τον χάρτη.
Δώστε μου πίσω αυτό που μου κλέψατε.
Πάλι βλέπεις τους Υπέροχους Ληστές;
Ναι. Διαχρονική ταινία.
Βελτιώνεσαι.
Ευχαριστώ.
Μαρκ, ξέρω ότι είναι αργά,
αλλά ήλπιζα ότι θα μπορούσαμε να μιλήσουμε.
Για το μέλλον σου.
Χαίρομαι που το ανέφερες,
επειδή σκέφτομαι σοβαρά να γίνω κληρικός.
-Ή... -Εντάξει.
...στρατιώτης του διαστήματος.
Ακόμα καλύτερα, διαστημικός κληρικός.
Διαστημικός κληρικός; Μάλιστα. Αυτό σημαίνει
ότι πρέπει να βγάλεις και θεολογική και αεροναυπηγική σχολή;
Εντάξει. Μάλιστα.
-Μην πάρεις βιαστικές αποφάσεις. -Όσο γι' αυτό...
Θεέ μου!
Ποιος είναι ο Τζάρεντ;
ΤΖΑΡΕΝΤ ΦΟΙΤΗΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ
ΤΖΑΡΕΝΤ ΚΡΟΥΖ - ΦΟΙΤΗΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΧΑΡΒΑΡΝΤ
ΔΡ ΤΖΑΡΕΝΤ ΚΡΟΥΖ ΦΟΙΤΗΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ - ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΧΑΡΒΑΡΝΤ
Λίγο τουφέκι ελεύθερου σκοπευτή.
-Γνώρισα ένα κορίτσι, τη λένε Μάργκαρετ. -Στάσου. Γνώρισες κορίτσι;
Ναι.
-Πότε; -Πριν από λίγες μέρες.
Σε είδα χθες βράδυ. Δεν είπες τίποτα.
-Δεν ήθελα να το κάνω μεγάλο θέμα. -Είναι αντικειμενικά μεγάλο θέμα.
Το σημαντικό είναι ότι δεν συνήθιζα να λέω τέτοιου είδους πράγματα παλιότερα,
αλλά νιώθω ότι επικοινωνούμε.
Λυπάμαι, είναι απλώς ένας επαναλαμβανόμενος εφιάλτης.
Κάθε απόγευμα στις 6:00 μ.μ.
κάνουμε παρέα, και ξαφνικά εξαφανίζεται.
Σαν βρικόλακας.
Πιο πολύ σαν αντίστροφος βρικόλακας,
-σαν κανονικός άνθρωπος που... -Εντάξει!
Αν δεν θέλει να βγει ραντεβού μαζί σου, τότε...
-πέρασε μια μέρα μαζί της. -Το έκανα.
Τότε, βγάλ' τη ραντεβού χωρίς να το ξέρει.
Εσείς οι δύο παρέα, τίποτα το ιδιαίτερο,
και μετά, λίγο λίγο, με αδιόρατες διολισθήσεις,
τα πράγματα θα γίνουν πιο ρομαντικά.
Και μετά...
Τη φιλάς.
Δεν είναι το ηχητικό εφέ που θα ήθελα.
Αλλά να τη φιλήσεις, πάντως.
Το ξέρω.
Πήγαινέ την κάπου που να δείχνει ότι την καταλαβαίνεις πραγματικά.
Την καταλαβαίνεις, έτσι;
Για να καταλάβω, αυτό δεν είναι τέλειο;
Όχι, σκέφτηκα ότι θα είχε πλάκα να κάνουμε ένα διάλειμμα.
Νιώθω σαν να με έχουν παραπλανήσει.
Θα μπορούσε να έχει πλάκα.
Ζεις μόνο μια φορά.
Το έπιασα το υπονοούμενο.
Έχεις κάνει εξάσκηση;
Ναι, ένα εκατομμύριο φορές.
Δεν έχω καλές σχέσεις με αυτό το γυμναστήριο,
ας μην τις κάνει χειρότερες ο σεκιουριτάς που θα μας την πέσει.
-Θα του πω ότι ήταν δική μου ιδέα. -Δική σου ιδέα ήταν.
Ορίστε, πρέπει να φορέσουμε αυτά.
-Σοβαρά; -Σοβαρά.
Τι;
Ένα μικρό βήμα για τη Μάργκαρετ...
Όχι, μην το χαλάς.
Ξέρεις ότι η πραγματική σημαία έπεσε;
Την έριξαν κάτω όταν αποσεληνώθηκαν για να γυρίσουν στη Γη.
Ίσως να την ξαναστήσεις εσύ.
Διαστημικό φαγητό;
Λαμβάνεις, Μαρκ;
Γιατί το έκανες αυτό;
Είχα χρόνο για σκότωμα.
Δεν το έκανες γι' αυτό πραγματικά.
Πώς το έφτιαξες;
Εξασκήθηκα πολύ,
κατ' αρχάς, και μετά...
ίσως δωροδόκησα όλα τα παιδιά στη σχολή Καλών Τεχνών.
Απλώς ήθελα να...
Ξέρεις.
Τι;
Είναι και κάτι ακόμα.
Τι;
Πρέπει να επιστρέψουμε στη Γη.
Πώς;
Με διαστημικό λεωφορείο.
Αυτά κάνουν υποτροχιακές πτήσεις, δεν πάνε στη Σελήνη.
Σου υπόσχομαι, δεν θα το μετανιώσεις.
Όχι.
-Το μετάνιωσα ήδη. -Δεν ήμουν έτοιμος ακόμα. Εντάξει.
Εντάξει.
Όχι!
...δώδεκα, έντεκα, δέκα, εννιά...
-Έναρξη ακολουθίας ανάφλεξης. -Κρατήσου!
...έξι, πέντε, τέσσερα,
τρία, δύο, ένα, μηδέν.
Κινητήρες σε λειτουργία.
Εκτόξευση. Έχουμε εκτόξευση.
Ξυπνάμε ακριβώς την ίδια στιγμή κάθε πρωί, μόνο που,
ξέρεις, αν έμενες ξύπνιος όλο το βράδυ, θα χαλούσε η λούπα.
-Θα κατέρρεε το σύστημα. -Θα μπορούσε.
-Αλλά δεν μπορείς! -Δεν μπορώ.
Κάτι σε κοιμίζει τα μεσάνυχτα κάθε βράδυ, σαν...
Σαν να σε απάγει κάποια συμπαντική νταντά.
Πολύ μακάβριο.
Είναι κανείς σπίτι;
Όχι, η αδερφή μου πήγε για μάθημα βιολιού
και ο μπαμπάς μου για πιλάτες ηλικιωμένων.
Θέλεις μια...
Γιατί όχι;
Αυτοί είναι οι γονείς σου;
Ναι. Η μαμά μου δουλεύει μέχρι αργά απόψε, βασικά δεν τη βλέπω ποτέ,
το οποίο είναι το πιο δύσκολο στην όλη φάση.
Ο μπαμπάς παραιτήθηκε από τη δουλειά για να γράψει
μια όχι πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία για τον Εμφύλιο Πόλεμο.
Οι δικοί σου;
Τι;
Οι γονείς σου.
Γέροι που σου μοιάζουν;
Ναι. Τι θέλεις να κάνεις;
Είναι κακό! Μην το αγγίξετε!
Στο τέλος, γιατί ο Σον Κόνερι εμφανίζεται ως πυροσβέστης;
Μέρος του μυστηρίου.
Πρέπει να κατουρήσω.
Λόγω μπίρας.
-Πήγαινε καλύτερα στο μπάνιο. -Ναι.
Εντελώς μάταιο. Εντάξει.
Όχι, μη. Εγώ δεν...
-Τι είναι αυτό; -Όχι.
Κάτι που δουλεύω.
Έφτιαξες έναν χάρτη. Των πάντων.
-Όλης της μέρας. -Όλων των τέλειων πραγμάτων.
Πρέπει να τον έκανες σήμερα το πρωί!
Τον σχεδιάζω σχεδόν καθημερινά.
Πολύ παράξενα πλάσματα τα αγόρια.
Είναι πραγματικά καλός.
Ίσως θα έπρεπε να πας στην Καλών Τεχνών.
Θα σου φανεί χαζό, αλλά...
Μερικές φορές σκέφτομαι ότι αν τον μελετήσω αρκετά,
θα βρω κάτι, ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο.
Ποτέ δεν τα καταφέρνω.
-Χαζομάρες. -Εντάξει.
Το "δεντρόσπιτο" είναι μία λέξη.
Έκανες τον χάρτη μας.
-Κρίμα που θα σβηστεί. -Ναι. Πολύ κρίμα.
Δεν μπορώ.
-Εντάξει. -Λυπάμαι.
-Όχι. -Πρέπει να πηγαίνω.
-Μάργκαρετ, είσαι καλά; -Γιατί να μην είμαι;
-Έχει να κάνει με τον Τζάρεντ; -Όχι.
Θα τηλεφωνήσει σε τέσσερα λεπτά.
Ξέχνα το.
Νιώθω ότι υπάρχει κάτι που δεν μου λες, αλλά μπορείς να μου το πεις.
Κάνεις λάθος, εντάξει; Κρίμα, γαμώτο!
Κοίτα, Μαρκ.
Είμαστε ναυαγοί.
Μόνο που αντί να είμαστε σε νησί, είμαστε αποκλεισμένοι σε μια μέρα.
Παγιδευτήκαμε εδώ μαζί,
οπότε σκέφτομαι ότι πρέπει να είμαστε προσεκτικοί
για να μην τα κάνουμε μαντάρα.
Αυτό με τα τέλεια πράγματα ήταν φοβερό.
Και ίσως αυτό αρκεί.
Πιστεύω ότι πρέπει να παραμείνουμε φίλοι
και να το χαρούμε.
Δεν το θέλω αυτό.
Αυτό μόνο μπορώ να δώσω.
Οπότε, ή το δέχεσαι ή όχι.
Υποθέτω ότι θα το δεχτώ.
Θα σου τηλεφωνήσω αύριο. Σήμερα.
Αύριο.
Αναμένεται έντονη βροχόπτωση απόψε τα μεσάνυχτα,
βαθμιαία από την ακτή.
Δεν προβλέπονται ιδιαίτερα ισχυροί άνεμοι...
Καλημέρα, Μαρκ.
Πώς είναι η μαμά;
Είναι... μια χαρά.
Ωραία.
Χαμένε.
Έδειχνε σαν να άνοιγε την ψυχή της, έδειχνε ευτυχισμένη.
Όχι τελείως, αλλά ευτυχισμένη, για Μάργκαρετ.
Χοντρό ζόρι, αδελφάκι μου.
Μου φαίνεται φοβερό άτομο.
Αστειεύομαι. Δεν έχω ιδέα για ποια μιλάς.
Όχι! Την καραμπίνα.
Μα τι κάνω;
Όχι στη μούρη!
Είναι οι επίλεκτοι της αυτοκρατορίας. Έχουν τέσσερα χέρια.
Σαν να πηγαίνεις με καραμπίνα σε μάχη με μέιζερ.
Μήπως είναι καλύτερα έτσι;
Ίσως να ήταν ένα καταραμένο, τοξικό ειδύλλιο.
Και να τη σκαπούλαρες.
Τραβάς χοντρή καψούρα, μεγάλε.
Ναι.
-Ερωτεύτηκα το μυστηριώδες κορίτσι. -Εντάξει, φτάνει.
-Τι ακριβώς... -Αυτό είναι το πρόβλημα.
Νόμιζα ότι με την εξάσκηση θα το κατάφερνα, αλλά μάλλον όχι.
Ίσως είναι σαν το π.
Ξύπνημα, απόρριψη, επανάληψη.
Αυτό είναι από το Στα Όρια του Αύριο;
Ναι.
Καλό.
Μαρκ; Μαρκ, εσύ είσαι;
Γεια.
Χαίρομαι που σε πέτυχα.
Έλεγα να...
Έλεγα να συζητήσουμε για το μέλλον σου. Παγωτάκι;
Άκου τι τρέχει, μπαμπά.
Δεν έχω μέλλον.
Το έχω ξανακούσει από άτομα της ηλικίας σου, και είναι απαισιόδοξο,
και, ειλικρινά, λίγο επιπόλαιο.
Έχω βαρεθεί να είμαι ο μόνος εδώ πέρα
που ξέρει τι συμβαίνει.
Κοίτα, ξέρω για την κλιματική αλλαγή.
Αφυπνίστηκα.
Μη μου πεις εμένα "Καλά, παλιόγερε".
-Δεν εννοούσα αυτό. -Στην τελική...
Η σχολή Καλών Τεχνών είναι πανάκριβη, και όταν αποφοιτήσεις, τι κάνεις;
Δεν θα αποφοιτήσω, μπαμπά.
Κανείς δεν θα αποφοιτήσει, επειδή ο χρόνος μένει στάσιμος.
Μεταφορικά;
Δεν έχεις ιδέα πώς είναι να ακυρώνεται το μέλλον σου ανεξήγητα.
Και άσε το κήρυγμα για τη σχολή Καλών Τεχνών,
εδώ παραιτήθηκες για να γράψεις ένα αυτάρεσκο βιβλίο κρίσης μέσης ηλικίας.
Αυτό δεν αληθεύει απόλυτα, Μαρκ.
Μήπως να έβαφες, καλύτερα, τα μαλλιά σου;
Ή να έκανες μαθήματα χειρισμού μαχαιριών;
Ή απλώς αγόρασε ένα Tesla, μπαμπά.
Αγόρασε ένα Tesla, μπαμπά.
Μπορείς, σε παρακαλώ, να πάψεις για λίγο;
Μισό λεπτό; Έμμα. Μπορείς, σε παρακαλώ, να σταματήσεις...
-Σε ικετεύω. -Εντάξει.
Σε ευχαριστώ.
-Μίλησες με τον μπαμπά; -Τι;
Προσπαθεί να σε πετύχει όλη μέρα.
Μπορεί να του έβαλα τις φωνές.
Έβαλες τις φωνές στον μπαμπά;
Μπορεί και να του είπα να πάει να αγοράσει ένα Tesla.
Ευφημισμός είναι αυτό;
Όχι.
Όταν παραιτήθηκε από τη δουλειά του, είπα
"Τον καταλαβαίνω.
"Κάνει αυτό που θέλει, ακολουθεί το πάθος του".
Όταν πάω να το κάνω εγώ, είμαι τεμπέλης και ανεύθυνος.
Δεν παραιτήθηκε.
Το ξέρεις ότι ο μπαμπάς απολύθηκε, σωστά;
Δεν νομίζω ότι τα θαλάσσωσε ή κάτι τέτοιο.
Απλώς δεν τον χρειάζονταν πια.
Δεν θέλει να το παραδεχτεί, επειδή κατακλύζεται από ενοχές,
και η μαμά είναι έξαλλη μαζί του, αλλά ούτε αυτή το παραδέχεται,
επειδή κάτι τέτοιο θα την έκανε στρίγκλα.
Είναι κολλημένοι αυτήν τη στιγμή.
Κολλημένοι.
Και δεν νομίζω ότι τον πειράζει ιδιαίτερα να πας στην Καλών Τεχνών.
Αλλά δεν το αντέχουμε οικονομικά τώρα.
Πώς τα ξέρεις όλα αυτά;
Μεταφυσικές δυνάμεις.
Αλήθεια;
Όχι!
Επειδή σκέφτομαι και τους άλλους πέρα από τον εαυτό μου.
Να το δοκιμάσεις κάποια στιγμή.
Εμ;
Πώς πήγε το ματς σου;
Χάσαμε, 3-0.
Λυπάμαι.
Ναι.
Προσπάθησε περισσότερο!
-Γεια. -Πώς μπορώ να βοηθήσω;
Είμαι στο μάθημα Άλγεβρας που κάνετε.
Έχω μια μικρή απορία.
Δεν σε έχω ξαναδεί ποτέ.
Ναι. Ήμουν πολύ καιρό άρρωστος.
Πραγματικά πολύ καιρό.
Ας υποθέσουμε, θεωρητικά, ότι κάτι συνέβη στον χρόνο.
Εννοώ, στη ροή του χρόνου.
Αντί να κινείται σε ευθεία γραμμή, απλώς κόλλησε σε έναν βρόγχο
και επαναλαμβάνεται.
-Όπως στην ταινία; -Ναι.
Αυτό που θα ήθελα να καταλάβω είναι τι μπορεί να το προκαλέσει.
Κάνω μια σχετική έρευνα.
Θα μπορούσε η Γη να έχει πέσει σε μια σκουληκότρυπα;
Τι;
Μπα, δεν νομίζω.
Μήπως επιταχύνθηκε πέρα από την ταχύτητα του φωτός;
Όχι.
Η πραγματικότητα είναι απλώς προβολή;
Απίθανο, αλλά δυνατό.
-Αρχαία κατάρα; -Όχι.
-Συμπαντική νταντά; -Δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό.
Ο χρόνος είναι ένα "μεγάλο κουβάρι από άρτζι μπούρτζι πράγματα";
Αυτή είναι ατάκα από το Doctor Who.
Δεν θυμάμαι να σε έχω δει στην τάξη μου.
Μήπως είμαστε στην Κόλαση;
Σαν να κάναμε κάτι κακό και ζούμε αυτήν τη μέρα για πάντα σαν τιμωρία;
Αυτή η συζήτηση είναι πάνω κάτω όπως φαντάζομαι την Κόλαση.
Ίσως ο πνευματικός σου σύμβουλος θα ήταν πιο κατάλληλος...
Τι λέτε για τη μοναδικότητα;
Τα σαν μαύρες τρύπες πράγματα όπου η Φυσική γίνεται περίεργη;
Ξέρω τι είναι η μοναδικότητα.
Και, σίγουρα, θεωρητικά,
μια μοναδικότητα μπορεί να προκαλέσει τοπική χρονική ανωμαλία.
Επομένως, αρκεί απλώς να βγούμε από αυτήν.
Να μπούμε σε ένα αεροπλάνο και να πετάξουμε έξω από αυτήν.
Γιατί όχι; Τώρα, αν μου επιτρέπεις,
πρέπει να πάω να κάνω τα ίδια που έκανα χθες και μετά να το ξεχάσω.
Προσοχή, τέλειο πράγμα.
-Μαμά! -Άκυρο.
Αρχίζω να πιστεύω ότι ίσως τα βρήκαμε όλα.
Είχα μια θεωρία ότι, όταν βρίσκαμε το τελευταίο, ο χρόνος θα ξανάρχιζε.
Μάλλον δεν ισχύει.
Ειλικρινά, αρχίζω να απορρίπτω το όλο σκεπτικό για τα τέλεια πράγματα.
Συνειδητοποιείς ότι τέρμα τα Χριστούγεννα;
Ωραία. Μισείς τα Χριστούγεννα.
Ναι, αλλά δεν θέλω και να μην υπάρχουν.
Μου έρχεται να ουρλιάξω σε όλους
"Αυτή δεν είναι η πραγματικότητα. Κοιμάστε. Ξυπνήστε".
Θεέ μου, είναι όλοι τους σαν ζόμπι.
-Είσαι ζόμπι. -Σοβαρολογώ, Μάργκαρετ. Ήρθε η ώρα.
Όχι. Πίστεψέ με, Τζέισον, αυτός θα σου αρέσει πιο πολύ.
-Σε ξέρω; -Γιατί;
Όπως είπες, είμαστε κολλημένοι εδώ.
Δεν το εννοούσα έτσι.
Οι άλλοι είναι. Εμείς είμαστε ελεύθεροι.
Απαλλαγμένοι από τα γηρατειά.
Από το σχολείο, την κλιματική αλλαγή...
-Ωραία. Το πέτυχα. -...καρκίνο, επιπεφυκίτιδα...
-Κι όλα όσα δεν θα κάνουμε; -...Instagram. Σαν τι;
Ενήλικη ζωή, να γίνεις αστροναύτης...
-Ειδικός αποστολών. -Ό,τι πεις.
Κι αυτά που θέλω να γίνω εγώ;
Αποχαιρετάμε τις ζωές μας.
Ποτέ δεν θα κάνουμε κάτι με διάρκεια πάνω από 16 ώρες.
-Μπορώ να κάνω πολλά σε 16 ώρες. -Γεια!
Νιώθω σαν ζωγραφιά σε μαγικό πίνακα.
Ό,τι κάνω ξεγίνεται, ό,τι φτιάχνω χαλάει
και ό,τι πετυχαίνω εξαφανίζεται.
Να διευρύνουμε τους ορίζοντές μας.
Δεν τρυπώσαμε σε ζωολογικό, δεν καβαλήσαμε παγοστρωτήρα,
ούτε κάναμε φοβερές φιγούρες με το αμάξι.
-Μπορούμε πάντα να ξεγυμνωθούμε δημόσια. -Μάργκαρετ, σταμάτα.
-Απλώς λέω. Ευχαριστώ. -Δεν με ακούς.
-Τι; -Μάργκαρετ, σταμάτα.
Δεν τραβάει.
Επειδή αρνούμαι να σε φιλήσω;
Γιατί δεν φιλάς μια από αυτές;
Επειδή δεν θέλω.
Θα το έχετε ξεχάσει αύριο.
-Μάργκαρετ. -Έλα.
Έχω κάτι να σου φτιάξει τη διάθεση.
Το φύλαγα.
Μένουν άνθρωποι εδώ;
Είναι εκθεσιακό σπίτι.
Το έχουν για να πείθουν τον κόσμο να αγοράσει ένα τέτοιο.
Μαρκ.
Είναι τέλειο.
Εντάξει. Έτοιμος;
Ξέρεις, ακόμα και πριν από αυτό,
πάντα πίστευα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με τον κόσμο.
Ήταν τελείως στραβός, αδύνατον να διορθωθεί.
Αλλά κανείς άλλος δεν το έβλεπε,
έτσι απλώς περιδιάβαινα προσποιούμενη ότι δεν τρέχει τίποτα.
Και μετά τι συνέβη;
Τίποτα, ακόμα νιώθω έτσι.
Αλλά μαζί σου δεν χρειάζεται να προσποιούμαι.
Μίλησα με τον καθηγητή Μαθηματικών μου
και μου είπε ότι μάλλον είμαστε σε μια μοναδικότητα,
και αν ταξιδέψουμε αρκετά μακριά,
αν μπούμε σε ένα αεροπλάνο,
μπορεί να βγούμε από αυτήν.
Τόση πρεμούρα έχεις;
Ζήτω, είναι το μέλλον.
Συμβουλευτική γάμου
και υπερθέρμανση του πλανήτη
και κολονοσκοπήσεις και φοιτητικά δάνεια.
Και ξαφνικά είσαι 80 ετών,
περιμένεις στην ουρά να πάρεις τα φάρμακά σου φορώντας φόρμα,
απορώντας από πού προέρχεται αυτή η αίσθηση αποτυχίας.
Επειδή όλα πέρασαν τόσο γρήγορα.
Και ποτέ δεν έγραψες εκείνο το βιβλίο.
Ούτε φίλησες εκείνο το κορίτσι, ούτε πήγες στο Παρίσι.
Ήρθε το τέλος,
και δεν ήταν καν αυτό που ήθελες.
Δεν θα είναι τέλειο.
Είναι οι ίδιες βλακείες,
ξανά και ξανά. Όπως εδώ μέσα.
Ναι, αλλά δεν πιστεύω να θεωρείς αυτό το πράγμα ζωή, έτσι δεν είναι;
Κλέβουμε τις ζωές των άλλων.
Ο μπαμπάς μου δεν θα τελειώσει ποτέ το ηλίθιο μυθιστόρημά του για τον Εμφύλιο.
Ο Χένρι δεν θα τελειώσει ποτέ την Ένοπλη Μάχη, και...
η αδερφή μου χάνει το ματς με 3-0
κάθε μέρα.
Έχουμε όλον τον χρόνο του κόσμου.
Δεν τον έχουμε. Αυτό δεν είναι χρόνος.
Όταν ο χρόνος περνά, δεν ξαναγυρνά.
Εντάξει.
Εντάξει;
Έχει μια πτήση για Τόκιο στις 10:00 το πρωί.
Ας πάμε.
Αν πιάσει αυτό, οι γονείς μας θα φρικάρουν.
Γιατί στο Τόκιο;
Δεν νομίζω ότι έχει σημασία,
αρκεί να περάσουμε τη Διεθνή Γραμμή Αλλαγής Ημερομηνίας.
Μπαίνουμε αυτομάτως στο αύριο.
Αν και στο αεροδρόμιο υπάρχει ένα μηχάνημα αυτόματης πώλησης κουταβιών, οπότε...
Δεν έχω λεφτά για κουτάβια.
Ξόδεψα χαρτζιλίκι 30 χρόνων για αυτά τα εισιτήρια.
Έχεις άγχος;
Το έλεγξα, αυτή η πτήση σίγουρα δεν συντρίβεται.
Μην το γρουσουζεύεις.
Ξέρεις, αν αυτό πιάσει, ουσιαστικά θα έχουμε σώσει ολόκληρο τον κόσμο.
Η αδελφή μου είπε ότι πρέπει να σκέφτομαι τους άλλους περισσότερο,
οπότε το να σώσω όλον τον πλανήτη
είναι μια αρκετά καλή αρχή.
Δεν γιάτρεψες τον καρκίνο, όμως.
Όχι.
Μικρός, αυτό το έλεγα φίμωτρο ματιών.
Αν το σκεφτείς, όμως, ένας αστεροειδής μπορεί να χτυπήσει τον πλανήτη αύριο.
Ίσως γι' αυτόν τον λόγο ο χρόνος κόλλησε.
Μία μέρα πριν από την Αποκάλυψη,
και αντί να σώζουμε τον κόσμο, στην πραγματικότητα τον καταστρέφουμε,
το οποίο σημαίνει...
Μάργκαρετ, είσαι καλά;
Αεροσυνοδοί, κλείστε τις πόρτες για αναχώρηση και αρχίστε καταμέτρηση.
ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ Λυπάμαι. Αντίο, Μαρκ. Καλή τύχη.
Κύριε, καθίστε στη θέση σας και δέστε τη ζώνη σας.
Παρακαλώ, καθίστε στη θέση σας.
Κύριε, σας παρακαλώ, πάτε στη θέση σας και δέστε τη ζώνη σας.
ΔΙΕΘΝΗΣ ΓΡΑΜΜΗ ΑΛΛΑΓΗΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ
Αναμένεται έντονη βροχόπτωση απόψε τα μεσάνυχτα,
βαθμιαία από την ακτή.
Δεν προβλέπονται...
Καλημέρα, Μαρκ.
Τι;
Νόμιζα ότι θα με έλεγες χαμένο.
Όχι.
Το σκεφτόσουν, όμως.
Ναι.
Μπαμπά, πώς πάει το βιβλίο σου;
Περίφημα.
Θέλω να πω, ο αντίκτυπος του Εμφυλίου Πολέμου,
αδύνατον να τον συλλάβουμε σήμερα.
Ξέρεις ότι στη Σποτσιλβάνια πέθαναν περισσότεροι απ' ό,τι στη Νορμανδία;
Μόλις το έμαθα.
Χωρίς καν να συμπεριλάβουμε ευλογιά, φυματίωση, διφθερίτιδα.
Οι απώλειες ήταν αδιανόητες.
Ο πόλεμος θα μπορούσε να είχε τελειώσει πολύ νωρίτερα
αν ο Μακλέλαν συνέχιζε την επίθεση μετά την Αντίεταμ.
-Πάμε! -Εμπρός, Έμμα!
-Έλα, Έμμα, το έχεις! -Δεν θα τα καταφέρει.
Γκολ!
...42, 10, 25...
Κέρδισα!
-Και πάλι ο Μαρκ. -Εβδομήντα δύο.
Σωστά. Τι σε έπιασε; Σαρώνεις σήμερα.
Όπως στην ταινία όπου ο Μπιλ Μάρεϊ κολλάει στην ίδια μέρα;
Η Μέρα της Μαρμότας.
Αμάν!
Θα γίνεις καλά. Έχουμε συνέχεια τέτοια περιστατικά.
Τον λένε Τόνι Χοκ, όπως το πουλί;
Πάρτε με τηλέφωνο για ό,τι χρειαστείτε.
Μαμά.
Λίγο τουφέκι ελεύθερου σκοπευτή.
-Έχεις τον αριστερό; -Τον έχω.
Άκου. Κολλήσαμε σε μια χρονολούπα. Εσύ, εγώ, όλοι.
Επαναλαμβάνεται συνέχεια η ίδια μέρα,
όπως στη Μέρα της Μαρμότας και στα Όρια του Αύριο,
το ξέρουμε μόνο εγώ και η Μάργκαρετ.
Σχεδόν τα είχαμε, αλλά χωρίσαμε.
Δεν θυμάσαι, επειδή η μνήμη σου συνεχώς σβήνεται.
-Για στάσου. Τα είχες με γκόμενα; -Όχι πραγματικά.
Πώς είναι;
Καταπληκτική.
Μου αφηγήθηκε πως όταν ήταν μικρή,
έψαχνε συνέχεια να βρει την τέταρτη διάσταση.
Θα σου φανεί κλισέ, αλλά όταν την είδα, σαν να τη βρήκα εγώ την τέταρτη διάσταση.
Σαν να απέκτησαν τα πάντα μια άλλη διάσταση.
Ακόμα κι εγώ.
Κι έτσι ήταν πάντα, μόνο που ποτέ...
δεν το είχα συνειδητοποιήσει, μέχρι που μου το έδειξε.
Αδερφέ, ακούγεται καταπληκτική.
Όχι!
Αφού είστε τετραδιάστατοι τώρα, γιατί σε παράτησε;
Νόμιζα ότι όλα ήταν τέλεια, αλλά...
δεν ήταν τόσο απλά τα πράγματα.
Νόμιζα ότι ήταν μια ιστορία αγάπης και ήμουν ο πρωταγωνιστής, αλλά...
δεν έπεσα μέσα.
Δεν ήταν η δική μου ιστορία.
Ήταν της Μάργκαρετ.
Τι σκέφτεσαι;
Αυτό το αγόρι.
Τα έκανα μούσκεμα.
Ποτέ δεν είναι αργά.
Θέλω να πω, εκτός κι αν πεθαίνεις από καρκίνο, αλλά μόνο τότε.
Ξέρεις, ακόμα και πριν από αυτό,
πάντα πίστευα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με τον κόσμο.
Ήταν τελείως στραβός.
Αδύνατον να διορθωθεί.
Αλλά κανείς άλλος δεν το έβλεπε,
έτσι απλώς περιδιάβαινα προσποιούμενη ότι δεν τρέχει τίποτα.
ΡΟΥΑ ΜΑΤ
Είσαι ο Χένρι;
Νομίζω ότι μπορώ να σε βοηθήσω.
Λοιπόν, είσαι φίλη του Μαρκ;
Ναι.
Περίεργο, δεν σε ανέφερε ποτέ.
-Πού γνωριστήκατε; -Σε μια χρονική ανωμαλία.
Άπαιχτο.
Επομένως, εφόσον είμαστε σε χρονική ανωμαλία,
πόσες φορές έχουμε κάνει αυτήν τη συζήτηση;
Πρώτη φορά.
Σωστά. Εντάξει, λοιπόν, και τι κάνεις εδώ;
Σώζω το τομάρι σου. Προφανώς.
-Και ο σκύλος; -Όχι δικός μου. Τον λένε Τσουμπάρκα.
Έβαλαν αφίσες γι' αυτόν σε όλη την πόλη.
Μάλλον πήδηξε από αμάξι ενώ τον πήγαιναν στον κτηνίατρο,
και από τότε έφαγα τον κόσμο να τον ψάχνω, έως ότου ξαφνικά εμφανίστηκε.
Έτσι απλά.
Αλλά δεν έχει σημασία, αύριο θα χαθεί, φτου κι απ' την αρχή.
Ο Μαρκ είχε δίκιο. Ό,τι φτιάχνουμε χαλάει πάλι.
Εντάξει, δεν καταλαβαίνω τι λες...
Χρησιμοποίησες την καραμπίνα;
Χρειάζεσαι εκτοξευτή οπλοβομβίδων.
-Υπάρχει εκτοξευτής οπλοβομβίδων; -Ναι.
Εκτοξεύει οπλοβομβίδες.
Πέθανα αμέτρητες φορές στο σημείο αυτό.
Ναι. Αυτό είναι το κακό.
Ο θάνατος είναι φρικτό πράγμα.
Είναι φρικτό να χάνεις κάποιον.
Και αν δεν το αντιμετωπίσεις, αν δεν το αποδεχτείς, τότε...
καταλήγεις να χάνεσαι κι εσύ.
Μιλάμε ακόμα για την Ένοπλη Μάχη;
Ναι.
Ναι, ανάλαβέ το από εδώ και πέρα.
Θεέ μου. Είναι το κλειδί!
Ο χάρτης!
Δεν είχα ιδέα πριν.
Τώρα αρχίζω να πιάνω το νόημα.
Όχι!
Τι;
Είναι κάτι...
Είναι κάτι που είπε ο Μαρκ.
Νομίζω ότι ο Μαρκ είχε δίκιο σε αυτό.
-Δεν το συνηθίζει. -Όχι.
Συγγνώμη. Πρέπει να φύγω.
-Πρέπει να τσεκάρω κάτι. -Τι;
Πρόσεχε τον Τσουμπάρκα.
Σ' αγαπώ.
Τι;
Μερικές φορές σκέφτομαι ότι αν τον μελετήσω αρκετά,
κάτι θα γίνει. Θα βρω ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο.
ΔΙΑΒΑΣΗ ΧΕΛΩΝΩΝ ΤΕΛΕΙΑ ΠΑΣΙΕΝΤΖΑ - ΣΚΕΪΤΑΔΕΣ...
ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΤΙΒΟ; ΤΙ ΜΑΣ ΔΙΑΦΕΥΓΕΙ;
Κάτι λείπει.
Και είναι ο χρόνος.
ΑΕΤΟΣ ΠΙΑΝΕΙ ΨΑΡΙ 6:00 Μ.Μ.
Ο χρόνος.
Αποκλείεται.
Λείπει μια κορυφή.
Επτά.
Στις 7:00 στην πισίνα.
Η πισίνα.
Ξύπνησες.
Είσαι καλά;
Πολύ σχετικός όρος.
Νόμιζα ότι θα είχαμε πολύ περισσότερο χρόνο.
Το ξέρω, αλλά θα τα καταφέρεις.
Δεν ξέρω.
Δεν ξέρω αν μπορώ να το κάνω αυτό.
Άκουσέ με, γιατί είμαι μεγάλη και ξέρω πράγματα.
Είναι αλήθεια ότι χάνουμε χρόνο κάθε μέρα, συνέχεια,
μέχρι που μια μέρα, μας τελειώνει.
Αλλά τον κερδίζουμε, επίσης.
Κάθε λεπτό, κάθε τέλεια στιγμή,
τη μια μετά την άλλη, μέχρι που, στο τέλος, έχεις όλη σου τη ζωή.
Έχεις τα πάντα.
Και σου κοστίζει τα πάντα.
Αλλά αξίζει τον κόπο.
Σου υπόσχομαι ότι αξίζει τον κόπο.
Είσαι ακόμα εδώ.
Η φάση με το αεροπλάνο δεν έπιασε.
Είχες δίκιο για τον χάρτη, όμως.
Υπάρχει ένα μοτίβο.
Απλώς δεν έχει τελειώσει ακόμα.
Λείπει μία τελευταία τέλεια στιγμή.
Μάλιστα.
Θα έχω τα μάτια μου ανοιχτά.
Σοβαρολογώ, νομίζω ότι υπάρχει μία ακόμα, αυτή είναι το κλειδί,
και μόλις τη βρούμε, αυτό ήταν. Τέρμα όλα.
Μάργκαρετ...
σε είδα να πηγαίνεις στο νοσοκομείο.
Δεν θα προσπαθήσω να σε πάρω μακριά της.
Δεν μπορώ να το κάνω αυτό.
Πριν από τη χρονολούπα, πήγα να τη δω, και μου είπαν ότι είχε έρθει η ώρα της.
Ότι είχε τελειώσει.
Εκείνο το βράδυ, το μόνο που σκεφτόμουν ήταν
το αύριο να μην έρθει ακόμα, δεν είμαι έτοιμη.
Δεν είμαι έτοιμη να μην έχω μαμά.
Ήθελα ο χρόνος να σταματήσει.
Και... έπιασε.
Ναι.
Και ήμουν πανευτυχής γι' αυτό.
Ήθελα να μείνω για πάντα σε εκείνη τη στιγμή, με νιώθεις;
Το περίεργο ήταν όταν έσκασες μύτη.
Δεν ήξερα από πού ξεφύτρωσες και γιατί εσύ.
Και τώρα νομίζω ότι ξέρω το γιατί.
Επειδή τη στιγμή του φινάλε δεν θα χρειαστεί να είμαι μόνη.
Εντάξει.
Ήρθε η στιγμή.
Και δεν θα είναι τέλεια.
Δεν θα ανακαλύψουμε ποτέ την τέταρτη διάσταση,
τη θεραπεία του καρκίνου ή πώς σώζεται ο κόσμος.
Το ζήτημα είναι πως έκανα λάθος.
Εμείς κοιμόμαστε.
Όλοι οι άλλοι είναι ξύπνιοι και μόνο εμείς ονειρευόμαστε.
Το ξέρω ότι θα πονέσει πολύ.
Αλλά νομίζω ότι πρέπει να ξυπνήσω τώρα.
Νομίζω ότι αυτή είναι η στιγμή.
Εδώ και τώρα. Και δεν θέλω να τη χάσω.
Ήταν κάπως τέλειο.
Μπήκε μια τρίχα στο στόμα μου.
Φίλα με ξανά.
Αντίο, μαμά.
ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΚΑΙΡΟΥ ΒΡΟΧΟΠΤΩΣΕΙΣ
Είσαι έτοιμη;
Δεν ξέρω.
Ο ΧΆΡΤΗΣ ΤΩΝ ΜΙΚΡΟΎΤΣΙΚΩΝ ΤΈΛΕΙΩΝ ΠΡΑΓΜΆΤΩΝ
Υποτιτλισμός: Έρρικα Πετρωτού
Επιμέλεια Αγγελική Πανοτάρα