Downloaded from YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Official YIFY movies site: YTS.MX
„Odrzuć zatem cumy. Wypłyń z bezpiecznej przystani.
Łap w żagle wiatr zmian. Odkrywaj. Poznawaj.”
Łatwo powiedzieć.
Moje marzenie, by zobaczyć świat
przywiodło mnie do pracy związanej z podróżami,
ale nie z podróżowaniem.
Dzień dobry! Może Podróż Marzeń?
Pierwszy numer jest darmowy.
Dzień dobry! Może Podróż Marzeń?
Pierwszy numer za darmo. Podróż Marzeń?
Może Podróż Marzeń?
Proszę.
Pojadę w podróż, jeśli osiągnę cel sprzedażowy.
Nie dziś. Dziękuję.
Może Podróż Marzeń?
Piłka do siatkówki za prenumeratę.
Piękna walizka w prezencie.
Może Podróż Marzeń?
W prezencie luksusowa walizka. Jest superwytrzymała!
Z odpornego włókna.
Chwileczkę! Ta jest zepsuta, ale mamy drugą.
O rany.
Słabszy dzień?
Twoi koledzy pojadą w podróż, a ty zostaniesz.
Jestem tak blisko celu, panie Hélio.
Masz czas do jutra do 17.00. Będzie ciężko.
Uda mi się. Zobaczy pan.
Mamy nowy numer.
PODRÓŻ MARZEŃ
- Taxi! - Taksówkę?
- Potrzebna taksówka? - Taxi!
- Taksówka dla pana? - Taxi?
Taksówkę?
- Taksówka dla pani? - Taxi?
Co tam?
Jestem wściekła. Cholerna aplikacja do zamawiania kursów.
- Skolonizowany kretyn! - Nie.
W porządku.
Te apki to przecież sposób Amerykanów,
by zabrać nam pracę i pieniądze.
- To nieuczciwe. - Chodź.
- Już po zmianie. - Zrozumieli.
Jasne. Chodź.
Ci ludzie są tacy tępi.
Nie poddam się imperialistycznym pokusom.
- Robisz z siebie wariatkę. - Nie bądź naiwna.
Stany niszczą nam gospodarkę. Nie chcą, by Brazylia była bogata.
Mamy Amazonię i niob.
Nie mówmy dziś o niobie. Daj spokój.
Dobra. Sama mam kiepski dzień.
- Pamiętasz moją znajomą Pri? - Tak, jest super.
I cwana. Dostała pracę w sklepie wolnocłowym.
A ty jesteś zła, bo sprzedaje imperialistyczne dobra,
które niszczą nasz przemysł?
Zawsze chciałam tam pracować.
Lepsza pensja, rabaty na telefony, ciuchy, perfumy…
Serio? A co z ochroną naszej gospodarki?
Mają tanią czekoladę. Ta praca miała być moja.
Prawie ją miałam, ale okazało się, że Pri zna angielski.
W jakim języku mówimy w Brazylii? Po portugalsku!
W Portugalii też są plaże. Fajnie.
Tak jak tutaj.
- Wpadniesz wieczorem? - Jasne, że nie.
Dobra, na razie. Idę.
Cześć.
Cześć, mamo.
Cześć, skarbie.
- Wszystko gra? - Ta…
Zrobiłam twój ulubiony gulasz z kurkumą.
Pycha.
Przyniesiesz mi? Jestem wykończona.
Ta…
Jasne.
JAPONIA
Skarbie, chciałam spytać…
Hej, Bárbaro!
Zdejmuj nogi z uprasowanych ubrań!
Pogniotło się. Nie wierzę.
Przepraszam, nie widziałam.
Co za bałagan. Nigdy nie odnosisz brudnych naczyń do kuchni.
Świetnie.
Uważaj na moje czasopisma! Wszystko psujesz!
Naprawdę?
No dobrze.
Mamy promocję na prenumeratę.
Co miesiąc proponujemy romantyczne wycieczki.
Najlepsze sposoby na zabranie obcej waluty.
PODRÓŻ BEZ GOTÓWKI!
Wszystko o koncertach, największych festiwalach,
najlepszych imprezach.
Najpiękniejsze kościoły i wyjątkowe msze.
Zamek Harry'ego Pottera w Anglii.
Dowody na obecność obcych w Machu Picchu,
na Wyspie Wielkanocnej i w Minas Gerais.
Weźmiemy.
Proszę o podpis.
Proszę podpisać.
Tu.
Dziękuję.
Port Lotniczy w Rio dziękuje wszystkim pasażerom.
Przepraszam, słonko.
Chce się pani dowiedzieć o naszej ofercie?
Dostanie pani piłkę do siatkówki.
Nie gram w siatkówkę. Dziękuję.
Pomożesz mi znaleźć lot AF53356
do Paryża?
Rany! Jedzie pani do Paryża?
To takie cudowne miasto!
Wieża Eiffla, Notre Dame, Luwr…
Coś pani poradzę.
Proszę nie wchodzić do Luwru przez piramidę.
Tylne wejście nie jest oblegane.
Widzę, że dobrze znasz Paryż!
Nie! Nigdy nie wyjechałam z Rio.
Ale jeśli w ciągu 58 minut sprzedam kolejną prenumeratę,
to zrealizuję cel i wygram wycieczkę.
Dobra robota, nie zniechęcaj się.
Planowałam tę podróż przez całe życie
i w końcu nadszedł ten dzień!
Ale mi serce wali!
Wyobrażam sobie.
Pani samolot jest przy bramce C65.
Dziękuję.
Proszę numer z listopada.
Jest w nim dużo o Paryżu. Miłej podróży i pobytu w Paryżu.
Dziękuję.
Wiesz, co?
Wykupię prenumeratę. Twoje marzenie się spełni.
- Naprawdę? - Tylko szybko.
Oczywiście! Zapraszam, już się robi.
- Proszę tu podpisać. - Tu?
FORMULARZ PRENUMERATY
Proszę pani?
O Boże!
Boże. Pani Tereso. Pomocy!
Pomocy!
- Wezwij karetkę! - Nic jej nie jest?
Podnieś jej głowę.
Pasażerowie lecący do Paryża lotem AF53356 proszeni są…
Zajmijcie się nią!
Biedaczka. Nie pojechała w swoją podróż.
Podróż?
Powinna być wdzięczna, że żyje.
Raczej tobie za reanimację.
Nie uczą tego w waszych liniach?
Nie.
To nie jest potrzebne do sprzedaży gazet.
Nie jesteś stewardesą?
Ja? Nie, nie jestem.
Myślałam, że jesteś pilotem.
Wyglądasz jak pilot.
Rozczarowałem cię?
Nie.
Jasne, że nie. To świetne.
Chciałabym podróżować po świecie, jeździć do różnych krajów.
To musi być fajne.
Jest.
Brazylia to mój ulubiony kraj.
- Skąd jesteś? - Z Nowego Jorku.
Nie. Nie do wiary.
Nowy Jork! Uwielbiam to miejsce.
Statua Wolności, Broadway, Central Park…
Jest na Manhattanie.
Mieszkam 150 km na północ od Nowego Jorku.
Rozumiem.
Dobrze mówisz po portugalsku.
Naprawdę? Dziękuję.
Znałem kiedyś pewną Brazylijkę.
Przypominasz mi ją.
Była ładna?
Bardzo ją lubiłem.
Panie Bradley, muszę wracać do pracy.
Na razie.
Na razie, Bárbaro…
Tailo! Przepraszam.
- Spóźniłaś się. Jest piąta. - Naprawdę?
- Co się dzieje? - Nie do wiary.
Znów nie wyrobiłam celu sprzedażowego.
Co się dzieje?
Panie Hélio, brakuje tylko jednej.
Tylko jednej prenumeraty.
Naprawdę zależy mi na tej podróży.
Trzeba było bardziej się starać.
Co? To jedna prenumerata.
Potrzebuje jednego abonenta, by spełnić swoje marzenie.
Daj mi to, podpiszę.
- Serio? - Jesteś dla mnie jak siostra.
Zaprenumeruję ten bezużyteczny magazyn. I nie chcę tej tandetnej walizki.
- Właściwie chcę. - Dzięki.
Czas minął.
Twoja przyjaciółka będzie pierwszą subskrybentką w nowym cyklu.
Może za rok wygrasz wycieczkę.
Panie Hélio, to nie w porządku!
Ciężko pracowałam.
Zrealizowałam cel. Zasługuję na tę wycieczkę.
Inaczej…
odchodzę.
Jeśli pozwoli pan odejść Bárbarze,
to zaraz znajdzie lepszą pracę.
- Taksówkę? - Taksówka dla pani?
Zawołać taksówkę?
Taksówkę dla pani?
Taksówka dla pani? Taksówka dla pana?
Taxi?
Wszystko w porządku?
Muszę wziąć głęboki oddech.
Oddychaj i wracaj, bo nadchodzi kolejne stado.
Chodź.
PRZYLOTY MIĘDZYNARODOWE
Potrzebuje pani taksówki?
- Taxi? - Taxi?
- Taksówka! - Taksówka dla pani?
Taksówka?
Cześć!
Cześć.
- Cześć! - Cześć.
Myślałem, że sprzedajesz gazety.
Tak, sprzedawałam. Jestem wszechstronna.
Świetnie. Oprowadzisz mnie po Rio?
Mogę.
Byłeś w Niterói? Ona byłaby świetnym przewodnikiem.
Wychowałam się tam.
Dziękuję.
Niesamowite!
Najpiękniejsze miejsce na świecie.
Zgadza się.
Z góry nie widać problemów.
Nie zaczynaj, dobrze?
Żyjemy w niesamowitym miejscu. Spójrz tylko!
A Brazylia to bogaty kraj.
Kryzys ekonomiczny wywołali Amerykanie.
Ja? Nie, to nie moja wina.
Nie martw się. Ona o wszystko obwinia Amerykanów.
Pierwszy świat nie chce naszego rozwoju.
Mamy ropę, Amazonię. Mamy niob.
Niob?
- Co to? - Obsesja.
Mamy 98% światowych zasobów niobu.
Masz rację. Brazylia jest niesamowita.
Ale i tak chcę pojechać w inne miejsca.
Spróbować czegoś nowego.
Przypominasz mi kogoś, kogo znałem.
Ten ktoś na pewno miał nudne życie.
Wiesz, co? Chodź ze mną.
Biegnij!
Gdy Brad był nastolatkiem,
jego młodszy brat miał brazylijską nianię.
Nauczyła Brada mówić po portugalsku.
- Brigadeiro. - Nie, obrigado.
Brad zakochał się w o rok starszej dziewczynie
i połączył ich zakazany romans, który stawał się coraz poważniejszy.
Gdy jego rodzice się dowiedzieli, zgłosili to do urzędu imigracyjnego.
Dziewczyna została deportowana,
a Brad wbił sobie do głowy, że kiedyś pojedzie do Brazylii
i odnajdzie swoją pierwszą miłość.
Ale żeby dorosnąć,
trzeba nowych doświadczeń.
Dotarłam.
Oj, gringo.
Patrz.
- Auć. - Masz krem z filtrem?
Cześć, Tailo.
Cześć.
Brad był o 12 lat starszy ode mnie,
ale dla mnie był jak typowy hollywoodzki bohater:
doskonały.
Patrz, co dał mi Brad. Zestaw kosmetyczny z I klasy.
Jaki słodki!
Jest nawet małe lusterko.
Kolonizatorzy dawali takie tubylcom.
- Przyda się, gdy do mnie przyjedzie. - Do Stanów?
- Tak. - Fajnie.
Kiedy jedziesz?
Jak tylko dostanę wizę.
Zmieniłam pracę i mam teraz umowę-zlecenie.
Rachunki płaci mama. Zajmuje się rękodziełem.
Jak zamierzasz zapłacić za podróż?
Mój przyjaciel jest stewardem. Załatwi mi bilet.
Ma tam dom.
Zatrzymasz się u przyjaciela?
To mój seks przyjaciel.
Jak długo zostaniesz?
Jeszcze nie zdecydowałam. Nie mam nawet biletu powrotnego.
ODRZUCONO
"Odrzucono"?
Mamo!
- Co się stało? - Nie do wiary!
Mamo!
Co ty zrobiłaś z moimi magazynami?
Tu jest wszystko.
Zniszczyłaś mi życie!
Zmieniłam nierealne marzenie w coś,
co pozwoli zapłacić rachunki.
Kochanie…
Przestań marnować czas na te bzdury.
Masz już 23 lata.
Pomyśl, kim chcesz być, co chcesz osiągnąć, Bárbaro.
Skup się.
Nie interesowały mnie osiągnięcia.
Moim celem było zobaczyć.
Właśnie!
Idealnie!
Tak sądzisz? Zobaczysz, jak go pomaluję.
Czekaj! Ten jest zarezerwowany. Zrobię ci drugi.
Przynieś go! Dzięki.
- Kocham cię. - Hej…
- Spójrz na to. - To kurczak twojej mamy.
Program wymiany! Czemu o tym nie pomyślałam?
To rozwiązuje problem wizy.
On jest dla bogatych nastolatków.
To program au pair,
wymiana dla kobiet po 18. roku życia.
Zajmujesz się dziećmi,
a rodzina pokrywa twoje wydatki na mieszkanie i naukę w Stanach.
- Chcesz zostać niańką? - Au pair. Słuchasz mnie?
Biedne dzieci. Ledwie umiesz zadbać o siebie.
Dlatego jedziesz ze mną.
Co?
Kompletnie ci odbiło.
Jakiego kleju używa twoja mama? Nie mówię po angielsku.
Zamieszkamy w mieście Brada!
Miasto Brada, cudownie.
Brawo. Nigdzie nie jadę.
Zostajemy.
- Nie jadę. - Daj spokój, Tailo!
Marnujemy nasze życie. To ślepy zaułek.
Naprawdę chcesz się zestarzeć w pracy tak bezużytecznej,
że ludzie wolą aplikację?
- Otwórz oczy. - Cześć, dziewczyny.
Cześć, Pri.
Jak nowa praca?
Niesamowita.
Mamy tyle importowanych rzeczy. Perfumy, kosmetyki.
Szkoda, że nie mogę wam dać rabatu.
To nic. Nie będzie mi potrzebny.
Bo razem Bárbarą jedziemy do Stanów.
Prawda, Bárbaro?
Dasz wiarę?
Daj serową bułeczkę. Nie robią ich w Stanach.
Będzie mi ich brakowało! Sorry.
…magazyn Podróż Marzeń.
Trzy miesiące gratis plus walizka.
A pani?
Spójrz, Tailo. Śnieg.
Widziałaś tę skrzynkę na listy?
Ale uroczo!
Tailo, patrz! Muszę cię obudzić.
Taila!
Co jest?
Szkolny autobus z filmów! Ale słodki!
Nie do wiary. Oszalałaś?
Budzisz mnie, bo mijamy autobus? Co z tobą?
W razie czego dzwoń.
Ale super. Cieszę się, że nie rozumieją, co mówimy.
- Jest dobrze. - Powodzenia.
Możemy jechać, żałosny Mikołaju.
Gdzie twoje sanie?
Cześć, Bárbaro!
Cześć. Miło was poznać!
Witam! Czuj się jak u siebie.
Och, jaki on słodki…
Na litość boską. Przyjechałaś z Brazylii.
Przepraszam.
- Pokażę ci dom. Chodź. - Dobrze. Przepraszam.
Sprzątanie raz w tygodniu…
Sheryll to zapracowana prawniczka i wymagająca osoba.
Miała na ścianie istną konstytucję domowych zasad.
Na przykład dokładne mycie rąk
i jednoczesne śpiewanie "Sto lat"
przed dotknięciem małego Josha.
Jeszcze raz. Zawsze dwa razy.
Dwa razy.
Taila!
Wejdź! Jestem Martha.
A ja Jeff.
Martha i Jeff. Taila.
- Witamy w naszym domu, Tailo. - Jasne.
W twoim domu.
Jesteś w domu.
Aha.
Boże, dopomóż.
Rany!
Gdzie ja się przeprowadziłam?
To szaleństwo.
Jezu!
Co za nieprzeciętne dziady.
"Nieprzeciętne".
Niesamowite!
Smowite.
Dzięki, skarbie.
No tak…
O Boże.
Co ja będę jadła w tym domu?
Lubicie boczek, prawda?
Boczek. Lubisz boczek?
Masz niebieskie włosy.
Lubię je.
- Po portugalsku azul. - Azul?
- Tak. - Tailo.
To jest Lucas.
Och! Cześć.
Co słychać, przystojniaku? Niezłe z ciebie ciacho.
Dziękuję.
- Znasz portugalski? - Jestem z Brazylii.
- O rany. - Mieszkam tu od dziecka.
- Wybacz. Jestem kretynką. - Nie ma sprawy.
Pan Kenner poprosił mnie o pomoc w tłumaczeniu.
- To mój szef w ośrodku narciarskim. - Gdzie ich urocza córka?
To nasza Katherine. Nasza Kat.
Nasze dziecko.
Czemu ona płacze? Co powiedziałam?
To Katherine.
Pracowała dla NSA, ale zaginęła podczas misji.
Myślałam, że mam się zajmować nastolatką.
Nie, oni tego nie potrzebują.
Zapisali się do programu, bo pragnęli towarzystwa.
I chcieli pomóc komuś z biednego kraju.
Co? Powiedziałeś „z biednego”?
Biedny kraj? Brazylia?
Jak powiedzieć „niob” po angielsku?
Choć byłam zmęczona,
czułam w powietrzu powiew nowego życia.
Każdy problem wydawał się mały w porównaniu z poczuciem wolności.
Odzyskiwałam swe prawo do marzeń…
Bárbaro.
Możesz uśpić Josha?
…i traciłam prawo do snu.
Cześć.
Josh.
Nie płacz.
Josh!
Martho, daj jej boczku. Ona lubi boczek.
Nie chcę boczku.
Więcej boczku.
To było ulubione danie Kat.
Jest świeży. Martha zarżnęła go wczoraj dla ciebie.
Nie zjem króliczków pod okiem tych wszystkich zwierząt.
To chore.
Podobają ci się te trofea?
Większość upolowała Kat.
Tego niedźwiedzia.
Ja ustrzeliłam tego jelenia,
a ten jest Jeffa.
Dobrze.
Nie rozumiem ani słowa, ale wyglądają na szczęśliwych!
Upolowali te wszystkie zwierzęta.
Oni i Kat. Są dla nich jak trofea.
Co to?
Należał do Katherine.
A teraz jest twój.
To był jej pupil.
Spójrz na zdjęcie.
To kiedyś było żywe?
- Tak. - O Boże!
O Boże!
Tutaj.
To tu.
To twój pokój.
Zostawię tu twój bagaż.
Jest i niedźwiedziątko.
Cóż…
Koniec oprowadzania.
W razie potrzeby znajdziesz mnie w ośrodku.
Lubisz narty?
Uwielbiam. Gdy w Rio pada śnieg, jeżdżę do pracy na desce.
Naprawdę?
Jasne, że nie. Pierwszy raz widzę śnieg. Jestem biedna.
Przyjdź do ośrodka, wprowadzę cię.
Naprawdę? Za darmo?
Tak.
To przyjdę.
- Mówię serio. - Może ci się spodoba.
- Lecę. Na razie. - Dzięki, Lucas.
Fajny gość.
To randka?
Czemu jesteś taka smutna? Ktoś umarł?
Jestem wykończona!
Myślałam, że będę niańką,
ale mam też prać, prasować i gotować.
Przynajmniej możesz ugotować coś, co lubisz. Ja nie.
Do wszystkiego dodają cukier, tłuszcz albo zwłoki zwierząt.
Nie narzekaj na pełny brzuch.
Pełny śmieciowego jedzenia.
Strasznie zimno.
To poświęcenie nie poszło na marne.
Miałyśmy studiować w najlepszym na świecie systemie edukacji.
Angielski 1.
Przykro mi.
Taila!
Patrz, mam już dwie koleżanki.
Mei Li i Tai Zhuang.
Cześć. Chodź tu.
Próbuję się dowiedzieć,
gdzie jest nasza klasa. Nie ma nas na liście poziomu 1.
Nie znam ani słowa, więc wpisałam nas na poziom 0.
- Angielski 0. - Zero?
Jak to?
Najlepszy system edukacji na świecie? Naprawdę?
Jak mam wpisać do CV Angielski - poziom 0?
Przepraszam, Sheryll.
Widzisz?
Bárbara!
Brad!
Tęskniłem za tobą.
Przepraszam.
- Tak. - Jestem wykończona.
Ale cieszę się, że wychodzimy.
Jesteśmy.
Bárbaro?
Miłych snów.
Dzień dobry!
Przygotowałem nam jacuzzi. Zrelaksujemy się.
Dzień dobry.
Powiedz mi coś, Brad.
Chodziłeś tu do szkoły?
Tak.
Ukończyłem kurs na stewarda w pobliskiej szkole.
Zabierzesz mnie do niej?
Chcę ją zobaczyć.
Dobrze.
To mój ulubiony. Symulator Boeinga 767.
Ma mapę całego świata,
żeby piloci mogli latać, gdzie chcą.
- Super. - Fajnie.
Tak. Może uda się wejść.
To tutaj trenowałeś?
Nie. Tu trenują piloci.
- Brad! - Henza!
Chwileczkę.
Bárbaro, to jest Henza z Brazylii.
Razem chodziliśmy na kurs dla stewardów.
Co u ciebie?
Miło cię widzieć.
- Cześć. - Miło mi cię poznać.
Wróciłam, by zrobić licencję pilota.
Nie! To niesamowite!
- Będziesz kapitanem? - Tak.
- Odbywasz tu kurs? - Nie.
Właściwie nie wiem.
Leciała tylko raz.
Trochę się denerwowałam, ale podobało mi się.
Przyprowadź ją na ćwiczenia kryzysowe.
Co to?
Szkolenie z ewakuacji.
Zawsze szukamy ochotników do symulacji.
Nie mogę. W poniedziałek mam lot.
Lepiej mieć parę, ale możesz przyjść sama.
W końcu odważyłam się powiedzieć Sheryll,
że chcę zmienić kurs.
…gdybym mogła zmienić kurs.
- Zmienić kurs? - Tak.
Chcę zrobić kurs stewardesy.
- Kurs na stewardesę? - Tak.
Zamiast kursu angielskiego.
Już zapłaciłam za ten kurs, więc musisz go odbyć.
Ale ja już mówię po angielsku.
- Zabawna. - Szybko tego pożałowałam,
bo dałam jej okazję, by skrytykować moją pracę.
Mój program wymiany był zagrożony.
Jeśli tego nie poprawisz, będziemy musiały się rozstać.
Przepraszam.
Tailo, twoje buty.
To zabawne. „Jaki masz rozmiar buta?” „Sześć”.
- „Sześć". - Tu jest trochę inaczej.
W Brazylii to 35.
Musisz się zważyć, żeby dobrać właściwe narty.
To trochę niegrzeczne, ale…
Strzałka musi być pośrodku.
Idealnie.
Co jest?
Co się stało?
Sto trzydzieści cztery? Jestem ogromna.
Nie.
- Używają tu funtów, nie kilogramów. - Jasne.
- Tyle tu jemy… - Cześć, Tailo.
Może to cały ten boczek.
- Cześć! - Cześć, Brad.
To jest Lucas. Załatwił nam bilety na wyciąg.
- Miło cię poznać. - Mnie również.
Gdzie jest Bárbara?
Dzwoniła. Spóźni się.
- Przyniosę mu narty. - Nie trzeba, mam swoje.
Jeżdżę na nich od 20 lat.
Kurczę, są starsze ode mnie.
Może nie wyglądam, ale mógłbym być twoim ojcem.
Nie mogę się ruszyć. Myślałam, że to jak rolki.
Chodź. Ugnij kolana.
Ugięłam. I co dalej?
Chodź.
No, w końcu. Teraz…
Chyba złamałam nogę.
Co?
Żartuję. Wstajemy.
Halo!
Dzień dobry.
BILETY
Dzień dobry!
Halo!
Mogę w czymś pomóc?
- Cześć. - Cześć.
Chcę jeździć na nartach. W górach.
Przykro mi, ale kasy są zamknięte.
- Jasne. - W porządku?
Moja caceta!
Wybacz. Nie wiedziałem, że jesteś z Brazylii.
- Jesteś koleżanką Taili? - Tak! Jestem Bárbara.
Pozwolę ci użyć mojej karty, ale musisz ją zwrócić.
Jasne!
- Kończę zmianę o 23.00. Obiecujesz? - Jasne.
Chodźmy po sprzęt.
Bardzo dziękuję.
- Lucas. - Nie ma za co.
Buty.
Pomogę ci.
Przyniosę skarpety, bo może się zrobić obtarcie.
Zaraz wrócę.
Dzień dobry!
W porządku.
Bárbaro! Chodź.
Bárbaro!
Zjedź.
Taila!
Jedź.
- To łatwe. - To łatwe.
Jedź.
Nie bój się.
Dasz radę.
Jedź.
Zwolnij!
- Bárbaro! - Bárbaro!
- O Boże! - Jesteś cała?
Nie ruszaj się! I nie śpij.
Zasnął.
Dzieci są urocze. Takie spokojne.
- Brad dzwoni. - Nie chcę odbierać.
Odbierz.
Nie. Wiesz. czemu?
On chce iść na mecz hokeja, a ja nie chcę.
Jesteś w Ameryce.
To twoje wymarzone miejsce. Idź się zabawić.
Jedyne, czego teraz chcę, to iść spać.
Nie ma mnie.
- Czemu nie pójdziesz? - Bo nie.
Ty idź z Bradem. Spodoba ci się.
Rajcuje cię to?
Na litość boską. Rajcuje czy nie, po prostu idź.
- Dobra, pójdę. - Dobrze.
- Nie jestem martwa. - Dzięki Bogu.
- Hokej. - Daj znać, jak leci.
Dobrze.
Na razie.
Uspokój się, Josh.
Zaletą nart jest to, że od razu są zimne okłady na siniaki.
Po dwóch dniach Sheryll kazała mi wrócić do pracy.
Uspokój się, Josh.
To nie jest błahostka. Jak mam ci ufać po czymś takim?
Ta karta daje dostęp do całego ośrodka.
Wiem.
Przepraszam. Przysięgam, że to się nie powtórzy.
Przykro mi, Lucas. To niedopuszczalne.
Powiedz, że to nie moja wina.
Chciałam oddać ci kartę wcześniej.
- Ale stało się to… - Nic ci nie jest?
Przeżyję.
Oto twoja karta. Przepraszam za kłopoty.
Przeżyję.
Uspokój się, Josh. Hej!
Zajmę się tym.
Powiedziałem Bogu, że cię nie zostawię
Zabiorę cię ze sobą wszędzie tam, gdzie pójdę
Serio?
Zrobię wszystko, by cię nie stracić
Arerê, lobby, hobby, miłość do ciebie
Mam nadzieję, że jeszcze się spotkamy, Lucas.
Miło mieć przyjaciela.
Jeśli chcesz się podszkolić w jeździe, to ci pomogę.
Dzięki, ale powinnam zrobić sobie przerwę.
- Jasne. - I tylko raz w tygodniu mam wolne.
Naprawdę?
Masz już plany na swój wolny dzień?
Owszem.
A możesz zaprosić przyjaciela?
Skacz!
- Jesteś cała? - Tak.
Przepraszam. W porządku, Lucas?
Żartowałem.
- Bárbaro! Wszystko w porządku? - Cześć.
- Tak. - Co u ciebie?
Dobrze.
To Lucas, mój przyjaciel.
Fajnie, że przyszłaś.
Zmyję z przodu.
Tak, proszę.
Będzie trochę brązowe na linii włosów,
ale nie martw się, mydło zaraz to zmyje.
Nie do wiary.
Po co wam to?
Nie, żadnej broni.
Zgoda.
Nie przyjechaliśmy na piknik?
Hej, piknik!
- Chodźmy. - Piknik.
Później, kochanie.
Nie. Możemy zrobić piknik?
Odłóżcie broń. Czas na piknik!
Patrz!
Salada.
Sałatka.
Sok pomarańczowy.
Jest pyszny i bardzo zdrowy.
Żadnego boczku.
Melão to dopiero coś. Lubisz melony?
- Melão. - Spróbuj.
Dobry?
- Pyszny. - Wypchaj go nim po uszy.
Tailo, skarbie.
Chcemy, żebyś to przejrzała.
Bardzo uważnie.
„Petition adopted alien"?
Jak to? Chcą adoptować obcego?
Tak, ciebie.
To wniosek o adopcję obcokrajowca.
Chcą mnie adoptować?
- To obłęd. - Tak. Nie jesteś nawet sierotą.
Jeśli to zrobią, to zostanę Amerykanką?
Jeśli się zgodzisz. Ale przecież nie chcesz.
Nie wiem, Bárbaro.
Muszę to przemyśleć.
To może być okazja.
Gdzie ta antyimperialistka?
Została w Rio i krzyczy za grosze na lotnisku: „Taksówka”.
Nie poznaję cię.
To ty kazałaś mi otworzyć oczy.
Tak, miałaś otworzyć oczy.
Ale nie pozbywać się stylu i zasad.
- Co to ma być? - Przysięgam ci.
Próbowałam trzymać się zasad,
ale dali mi iPhone’a.
Co?
Sprzedajesz się!
Jesteś zazdrosna, bo twoja rodzina nie chce cię adoptować.
Daj spokój!
Z czego się śmiejecie?
Zostaw je. Są mną zafascynowane.
Nie rozumiesz, bo nie masz fanek.
Taila ma kretyńską fryzurę.
Wygląda jak cnotka.
Jesteśmy, Bárbaro.
Podobał mi się ten film.
Przespałaś go.
Przepraszam. Nie było napisów.
Dobrej nocy.
Co…
Brad, to chyba nie mój dom.
Co?
- To naprawdę nie jest mój dom. - Jak to?
- Chodźmy. - Stać!
To nieporozumienie.
Brad!
- Bardzo przepraszam! - Nie!
Nie!
Nie! To moi przyjaciele. Nie!
Taila?
Brad, odwiozłeś mnie do Taili?
Pomyliło mi się!
Jak to? Byłeś tu wcześniej?
- Tak. - Nie.
- Tak.
Lepiej się zdecydujcie.
Bárbaro, jesteś moją siostrą. Powinnam była ci powiedzieć.
Co takiego?
- Wypiliśmy wtedy kilka drinków… - Naprawdę, Brad?
- …weszliśmy do jacuzzi? - Co?
Pocałowaliśmy się.
Chyba żartujesz.
To nic dla nas nie znaczyło.
Za szybko mówisz!
Nie do wiary!
Barbs!
- Bárbaro! - Daj mi wyjaśnić.
Jak tam?
Dokąd mam jechać?
Możesz mnie tym zawieźć do Niterói?
Tylko jeśli jesteś cierpliwa.
Moja cierpliwość się skończyła.
Chciałam, żeby wszystko się ułożyło, ale jest coraz gorzej.
To niesprawiedliwe. Miałam spełnić swoje marzenie.
Też tęsknisz za Brazylią?
Nie pamiętam jej zbyt dobrze.
Mama przywiozła mnie tu, gdy miałem osiem lat.
Osiem? Musisz być obywatelem USA.
Chciałbym…
Mam wizę tymczasową.
Skończyłem liceum i teraz muszę się dostać na studia,
inaczej będę tu nielegalnie.
Dasz radę. Jestem tego pewna.
Nie poślizgnij się.
Już.
Masz.
- Pomóż. - Co to?
Dobrze.
Zamknij oczy.
Co to ma być?
Zaufaj mi. Nie otwieraj oczu.
- OK. - Zaraz wrócę.
Dobrze.
Widzę cię.
No i?
Jak pięknie!
No i?
Podoba ci się?
Strasznie!
To świetnie.
Dzień dobry!
Lucas.
Chodź tu.
Tak, szefie?
- Nie otwieraj oczu. Zaraz wrócę. - Dobrze.
No i?
Zwalniam cię.
Jak pięknie!
Nikt nigdy nie oglądał nagrań z kamer.
Nigdy. Ale Jeff nabrał podejrzeń po tym, jak zgubiłem kartę.
I co takiego zobaczył, na miłość boską?
Dosyć, by mnie zwolnić.
Tak mi przykro.
Przyjechałem tu do pracy tylko na zimę.
Wrócę wcześniej do domu.
Nie zobaczę cię więcej?
To zależy.
Możesz opuścić zajęcia?
Wiewiórka!
- Chipmunk. - Jeszcze raz. "Wiewiórka".
Chipmunk.
Ostatni raz. "Wiewiórka"!
Chipmunk.
Przesuń się, gringo.
Jesteśmy na północ od Nowego Jorku z rodziną Kennerów.
Katherine Kenner została uratowana
po pięciu latach niewoli w kolumbijskiej dżungli.
To wspaniała historia ze szczęśliwym zakończeniem.
Taila.
Twoja siostra, Kat.
Moje dwie córki.
Tailo, rodzice mówili o tobie wiele dobrego.
Katherine, znasz portugalski?
Kilka lat pracowałam w Brazylii na pograniczu.
I mów mi Kat.
W końcu jesteśmy jak siostry.
- Stańcie do zdjęcia. - Dobrze.
Mam cię na oku.
Jesteśmy.
Zaraz.
Mama nie odpowiada. Wiedziała, że przyjadę.
- Co się stało? - Nie wiem.
Zabrał ją Urząd Imigracyjny?
Uspokój się.
- Słucham? - Tak.
- Lucas? - To ja, mamo.
Przepraszam. Brałam prysznic.
- Wybacz. - Nie szkodzi.
Idziemy?
Już idę.
Kochanie. Jak ci minął dzień?
- Czemu tu tak gorąco? - Rury są lodowate.
Woda ledwo leci.
Podkręciłam ogrzewanie, by sprawdzić, czy działa.
To Zoraia, moja mama.
Jestem Bárbara.
Jesteś piękna!
Tu jest za gorąco. Sprawdzę te rury.
Później, kochanie. Coś do ciebie przyszło.
Co?
Otwieraj.
Co to?
- List z uniwersytetu. - Tak.
Chryste, Lucas, powiedz nam.
- Przeszedłem do następnego etapu! - Wiedziałam!
Gratulacje, kochanie!
- Wiedziałam. - Gratulacje.
Mam rozmowę z kimś z uniwersytetu.
Tu w domu.
Nie ma sprawy. Posprzątamy, żebyś mógł go przyjąć.
Uda ci się, synu!
- Mówiłam, że dasz radę. - Zjedzmy obiad.
Na pewno posłuży jej ryż i fasolka.
- Już prawie gotowe. - Jest mi gorąco i jestem głodny!
Strasznie brakowało mi brigadeiro!
Wiem, jak to jest.
Kiedy przyjechałam do Stanów… Przepraszam, synu.
Byłam młodsza od ciebie.
Też tęskniłaś za Brazylią?
Tęskniłam za nią, gdy tu byłam, i za tym miejscem, gdy byłam tam.
Gdy mieszkasz za granicą, zawsze za czymś tęsknisz.
Jasne.
Zostałam matką w młodym wieku.
Ciężko samemu wychowywać dziecko, szczególnie w Brazylii.
Gdy Lucas trochę podrósł,
pojawił się wolny etat w tej okolicy, więc wróciłam.
Super! Co robisz?
Lucas ci nie mówił?
Głuptas!
O nie.
Lucas, jestem w szoku!
Wiem.
Oby tu nie podeszła.
Dalej!
Nie. Mamo, daj spokój.
Nie wiem, czemu Lucas jest taki nieśmiały.
Ma głos po tobie.
Dzięki, słonko.
Mam pomysł. Posłuchaj.
Wspaniale. Zaraz to załatwię.
Dziękuję wszystkim.
Lucas, twoja mama jest niesamowita.
Wiem. Jest super.
Chciałabym zaprosić na scenę mojego cudownego syna, Lucasa!
Mój synu. Chodź! Dziewczyny, idźcie po niego.
Chodź, kochanie.
Zaśpiewamy piosenkę, która jest nam bardzo droga.
Śpiewałam mu ją, gdy był w kołysce!
To mój syn!
Zaśpiewajmy!
Wszystko, czego w życiu pragnę, to cię kochać
Kochać cię
Twoja miłość jest jak płomień Płonie radośnie
Radośnie
Już powiedziałem Bogu, że cię nie zostawię
Zabiorę cię ze sobą wszędzie tam, gdzie pójdę
Zrobię wszystko, żeby cię nie stracić
Arerê
Lobby, hobby, miłość do ciebie
Arerê
Lobby, hobby, miłość do ciebie
Chodź tutaj
DZWONI SHERYLL
Wszystko się wydarzy
Arerê
Lobby, hobby, miłość do ciebie
Arerê
Lobby, hobby, miłość do ciebie
Arerê
Możesz wracać. Chodźcie. Bardzo dziękuję!
Odegram się, zobaczysz.
- Mówię poważnie! - Przestań! Dałeś czadu!
Dziękuję.
Lucas…
- Tak? - Muszę iść.
Już?
Kurczę.
No dobrze. Odprowadzę cię na przystanek.
Nie, nie trzeba.
Zamówiłam sobie transport.
Tak?
No dobrze.
Posłuchaj, Bárbaro.
Cieszę się, że przyszłaś.
Naprawdę.
Powodzenia z twoimi marzeniami.
Barbs… Uderzysz mnie tym?
Nie.
Ale chciałam.
Pracuję, nie widzisz?
Możemy porozmawiać?
To nie stałoby się w Brazylii.
Może to coś w jedzeniu, jakiś hormon dodany do mięsa.
Jasne, Tailo. To Amerykanie zawsze są winni.
Zabawne, że nienawidzisz Amerykanów,
ale migdalisz się z jednym w jacuzzi.
Pocałowaliśmy się tylko. Natychmiast przestaliśmy.
Odwiózł mnie do domu i więcej go nie widziałam.
On bardzo cię lubi.
Ja też.
Wybacz mi, proszę.
Bárbaro.
Możesz tu przyjść?
Za chwilę, Sheryll!
Dziękuję.
Proszę. Twoja przyjaźń wiele dla mnie znaczy.
Dobrze, Tailo.
Przejdzie mi.
Przytulisz mnie?
Przepraszam.
W porządku.
Teraz już idź.
- Naprawdę mi wybaczyłaś? - Tak.
- Z głębi serca. - Jasne.
Każda przyjaźń to rodzaj wymiany.
Stawiasz się na czyimś miejscu i próbujesz go zrozumieć.
Moja empatia i tolerancja nadal przechodziła próbę.
Przez Brada.
Ale… Co to jest?
Zaprosiłem cię tu, by prosić cię o wybaczenie.
Po co, Brad?
Kiedyś pozwoliłem uciec miłości.
Więcej na to nie pozwolę.
Brad, zwariowałeś?
To brzmi jak szaleństwo, ale pomyśl tylko.
Jeśli wyjdziesz za mnie, dostaniesz zieloną kartę.
Nie będziesz musiał tak ciężko pracować.
Pojedziesz ze mną, gdzie chcesz, będziesz się uczyć, czego chcesz.
Wiem, że będę szczęśliwy,
jeśli uszczęśliwię ciebie.
Brad, wybacz,
- ale nie mogę… - Nie.
Nie mów "nie".
Zastanów się.
Bárbaro!
Lucas!
Przestraszyłeś mnie.
Co się stało?
Uważaj.
Pomogę ci.
Co się stało?
- Urząd Emigracyjny zabrał mamę. - Nie.
Jej przyjaciele organizują protest.
Nie mogę zostać w Nowym Jorku. Wiza mi wygasła.
Uspokój się. Zaraz zamarzniesz. Zdejmuj te mokre ciuchy.
Czekaj.
Weź to.
- Bárbaro! - O, nie!
Wchodź tu.
Wszystko w porządku?
Cześć.
Słyszałam krzyk.
W porządku. Dziękuję.
To dobrze.
Wszystko w porządku.
Możesz już wyjść. Przepraszam.
Nie szkodzi.
- Zostaniesz tu. - Na pewno?
Trzeba tylko uważać, by nikt cię nie zobaczył.
Josh! Wystraszyłeś mnie.
Mały Josh.
Nie martw się, on nie mówi.
Idziemy spać?
Nie, nie płacz.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Dzień dobry.
Kat, zgubiłaś coś?
Tak.
Pięć lat życia przez więzienie w dżungli.
Dawali mi tylko wodę i banany.
Żadnych bananów.
Przykro mi.
Wyobraź sobie, jak się czuję. Wracam do domu
i dowiaduję się, że rodzice chcą adoptować Latynoskę.
Nie generalizuj. Nie mam nic wspólnego z ludźmi, którzy cię skrzywdzili.
Dobrze.
- Jajka? - Nie, dziękuję.
Josh dziwnie się dziś zachowuje.
Naprawdę?
Jakby chciał coś powiedzieć.
Pa, skarbie.
- Na razie, Sheryll. - Na razie, Bárbaro.
Josh!
Chodź.
Gotowe.
Strasznie gorące.
To zdumiewające!
Dziękuję.
Co za bałwan wynalazł prześcieradła z gumką?
Pomogę ci. Złap za rogi.
Rozciągnij.
Teraz moja kolej.
I jest idealnie.
Podoba się?
Dziś jestem szczęśliwa i śpiewam
To dzięki tobie
Dziś jestem szczęśliwa i śpiewam
Dlatego, że cię kocham
- Boże. - Co się stało?
Wiadomość z uniwersytetu.
Wiadomość z uniwersytetu
Podali termin rozmowy w moim domu
Ale nie mogę tam wrócić
Pomyślałam…
Zaśpiewaj to
Daj spokój!
On już zasypia
A gdybyś tak umówił się na rozmowę tu, w domu Sheryll?
Nie ma jej cały dzień.
Zwariowałaś?
To idealny dom Zrobi dobre wrażenie
- Nie ma mowy. - Podaj im ten adres.
Przyjmą cię na 100%
Pomocy!
Ratunku!
Cicho bądź!
Kat.
Czemu to robisz? Nie bądź zazdrosna. Rodzice cię kochają.
Co tu robisz?
Przywiązałaś mnie!
Po co tu przyjechałaś?
Boże, przyjechałam się uczyć angielskiego.
Nie kłam, Tailo. Wiem, czego chcesz.
Chcę tylko stąd wyjść.
Wiedziałaś, że zbieram informacje,
by zdestabilizować gospodarkę Brazylii
i zmusić ją do sprzedaży ziem Amazonii,
zasobów ropy i niobu!
Niob! Wiedziałam!
Jasne, że tak.
Sprawdziłam twoją historię w sieci.
Pod maską studentki z wymiany
kryje się niebezpieczna antyamerykańska natura.
Nie do wiary.
W 2005 roku
podpisałaś petycję przeciwko Halloween w Brazylii.
Chciałam je zmienić na Dzień Narodowy!
Miałaś dwa psy: Che i Fidel!
Tak. Miały śliczne bródki.
Co zrobiłaś z Chipem?
Jakim chipem? Nic nie wiem o chipie!
Jakim chipem?
O nie! Nie zabijaj mnie.
Duszę się.
Tak, mamo.
Jestem teraz zajęta.
Tak, przyniosłam zakupy.
Co?
Chleb?
Chcesz zabić Brada?
Chleb jest w szafce.
Tej drugiej.
Proszę, nie zabijaj mnie!
Już do ciebie idę.
Duszę się!
Brad nie ma z tym nic wspólnego.
Jeszcze nie skończyłyśmy.
Kat.
Kat, proszę. Wypuść mnie. Nic nie zrobiłam.
Umrę!
No i?
- Sheryll się dziś nie spieszy. - Zaraz pójdzie.
Czuję się w tym jak palant.
Pójdzie ci świetnie.
Wyglądasz jak chłopak z dobrego domu, który idzie na studia.
- Bárbaro, możesz przyjść? - O nie.
- Idź! - Zaraz wrócę.
Martha!
Jeff!
Hej, iPhone!
Cześć, Tailo. Mów, słucham cię.
- Dzwon na palicję! - Przepraszam, nie rozumiem.
Dzwon na palicję!
Temperatura: od -7 do -6 stopni.
To chyba jakiś żart.
Dzwonię do Tai Zhuang.
Cześć, Tailo, masz pracę domową.
Tai Zhuang… dzwon na palicję, proszę!
Pomóż mi! Tai Zhuang!
Do zobaczenia!
Nie! Tai Zhuang!
Ten omlet rano bardzo mi smakował. Dodajesz mleka?
Tak. Dziękuję.
Był pyszny.
Chodź do mnie.
- Na razie, Sheryll. - Na razie, Bárbaro.
Lucas, zajmę się tym.
- O, nie! - Rany, co znowu?
Wytrzyj to! Ja otworzę drzwi.
- Dzień dobry! - Pomóż mi.
To naprawdę zły moment. Dziecko Sheryll źle się czuje.
Córka Kennera chce mnie zabić!
Miałam rację.
Pracuje dla wywiadu.
Amerykanie chcą ukraść nasz niob!
O, nie. Daj spokój!
Związała mnie w piwnicy i torturowała.
To najgorszy możliwy moment, Tailo.
Dobra, wejdź.
Zamknij drzwi.
Już dobrze. Rany!
- Nie masz pojęcia… - Opowiesz mi później.
- To ona! - Nie!
Idź do mojego pokoju i nie wychodź!
Dzień dobry!
- Bárbara? - Tak.
- Lucas musi iść z nami. - Teraz nie może.
- Chcą dziś deportować jego matkę. - Protest zaraz się zacznie.
Nie! Musicie stąd iść.
Nie możecie tu zostać!
Na litość boską. Chodźcie ze mną.
- Boże! - Dokąd?
Do garażu. Chodźcie!
Szybko! No już!
Już.
Idźcie! Szybko.
Uwaga.
Świetnie. Zaczekajcie tu na mnie.
Dobrze.
Zaraz wrócę.
Lucas, zejdź!
Cześć!
- Brad? - Zniknęłaś.
Chcę odpowiedzi.
Przepraszam. Nie mogę teraz rozmawiać.
- Czemu mi to robisz? - Co takiego?
Źle mnie traktujesz.
Nie traktuję cię źle. Proszę, idź na razie.
- Pogadamy później. - Czekaj!
Moja caceta!
Słucham?
Pan Fields?
Dzień dobry,
Panie Fields.
„Moja caceta” to „cześć” po portugalsku.
- „Moja caceta”? - Bardzo dobrze!
Cóż. Moja caceta!
Super. Proszę wejść.
- Proszę. - Dziękuję.
Dziękuję.
Panie Fields.
Jak miło pana poznać.
To dla mnie zaszczyt, że dostałem szansę. Dziękuję.
Moja caceta.
Słucham?
Moja caceta.
Dobrze to wymawiam?
Czy to…
O tak! Perfekcyjnie. Twoja caceta jest perfekcyjna.
Przepraszam. Zostawię was samych.
Miłej rozmowy.
- Panie Paredes. - Tak.
Gdzie mój Chip?
O nie! To Sheryll.
Uspokój się, Josh.
Co robić?
Zawsze ciężko pracowałem, by mieć najlepsze oceny.
Przepraszam. Chcę tylko podszepnąć Lucasowi,
by pokazał panu dom.
Chętnie go zobaczę, ale może po rozmowie.
Czemu nie teraz?
Właśnie. Czemu nie teraz?
- Chodźmy. - Jasne.
Tak.
Tu jest kuchnia, panie Fields.
Tutaj robimy pranie.
- Wspaniale. - Tak.
Jest też garaż.
Możemy go pominąć.
- Cześć. - Cześć, Bárbaro.
- Sheryll. Wszystko w porządku? - Tak.
Zapomniałam leków. Zostały w kuchni.
- Jasne. - Leki…
Jesteśmy. To znaczy…
Wszystko w porządku, Barbaro?
Tak. Jasne. Josh właśnie śpi.
- Do zobaczenia. - Na razie.
Muszę ci coś powiedzieć.
Wiem, że masz dużo pracy,
ale zauważam twoje starania,
i to, jak twoja praca się poprawiła.
Jakbyś była inną osobą.
- Jestem pod wrażeniem. - Dziękuję.
Dziękuję, Sheryll.
Pewnie się spieszysz.
Cieszę się, że ci zaufałam.
Właściwie pokażę coś jeszcze.
Dziękuję.
Pogadajmy później o tym kursie na stewardesę.
Rany! Dziękuję.
Zapomniałem pokazać ten pokój.
- Na razie! - O Boże!
- Jak mogłaś, Bárbaro? - Co?
Oszukałaś mnie. Przez cały czas miałaś innego!
Brad, tak mi przykro…
Jego?
- Brad, nie! - Brad!
- Nie, Brad! - Nie! Przestań!
- Przestańcie. - Brad, przestań!
Panie władzo!
Panie Fields, nie wiem, kto to. Przysięgam!
Spokój! Policja!
- Policja. - Nie możemy pozwolić, by zabrali Lucasa.
Co się tu dzieje?
Wybacz, Sheryll. Wszystko ci wyjaśnię.
Stop deportacjom!
Moje marzenia nie są nielegalne!
Spokój.
BROŃMY MARZYCIELI
Spokój!
Taila!
Rzuć broń!
- Jestem z agencji wywiadu! - Na ziemię.
Na ziemię!
- To pomyłka! Jestem z wywiadu! - Spokojnie.
Nie wybaczyłabym sobie, gdyby coś ci się stało.
Jesteś wolny, młodzieńcze.
Panie Fields, proszę dać Lucasowi kolejną szansę.
Jego życie zależy od tego stypendium.
Przykro mi.
Ten człowiek nie ma nic do zaoferowania naszej uczelni.
Co się dzieje?
Ma pozwolenie na pobyt tymczasowy.
Jedzie do sądu imigracyjnego.
Lucas, powiedz im, że jesteś tu od dziecka!
Zapomnij, Bárbaro. To koniec. Spójrz, co się dzieje.
Uważaj na głowę.
Bárbaro.
Bardzo mnie rozczarowałeś.
To nie moja wina, że zabrali tego dzieciaka.
Skąd miałem wiedzieć?
Chciałam pomóc komuś, kto mieszka tu od dziecka.
Nie zna innego miejsca,
a ty zrujnowałeś jego jedyną szansę.
Przepraszam!
Jestem taka głupia.
Myślałam, że jesteś bohaterem
i że to moje marzenie.
Zrobię wszystko.
Zostaw mnie.
- Sheryll. - Bárbaro, posłuchaj…
To, co dziś zrobiłaś, było szalone.
Wpuściłaś obcych do mojego domu,
zespół grający sambę, na litość boską.
Wiem.
Ale celem programu wymiany jest nauka.
Nie tylko twoja.
Obie mamy się uczyć.
Dziś zobaczyłam, jak bronisz swoich przekonań.
Mogę ci w tym pomóc.
Tak.
Dziękuję, Sheryll!
Nie ma za co, skarbie.
Dobrze.
Wysoki Sądzie, chcę wezwać kolejnego świadka, pana Bradleya Hamlina.
- Tłumacz mi. - Dobra.
Wysoki Sądzie,
uważam, że zarzuty przeciwko panu Lucasowi Paredesowi
powinny zostać oddalone.
To było ogromne nieporozumienie
wywołane przez miłość.
Brad w końcu wykazał się hollywoodzkim stylem.
Wziął winę na siebie i wyjaśnił, że Lucas
chciał tylko przerwać walkę wywołaną z zazdrości.
Co się dzieje?
…myślałem, że ją chce…
Beyonce?
Zarządzam krótką przerwę.
Jak to widzicie?
Istnieje duże ryzyko deportacji.
Ale jeśli sędzia oddali zarzuty,
Lucas będzie mógł kiedyś wrócić.
Jak jego matka.
Zoraia przyjechała na wizie turystycznej, ale pracowała.
Wróciła do Brazylii z unieważnionym paszportem.
Musiała czekać osiem lat, by wrócić.
Osiem lat?
To bez sensu.
Masz jej numer telefonu?
Cześć, Zoraia.
Muszę coś wiedzieć.
Po powrocie ze Stanów mieszkałaś w Brazylii osiem lat.
Gdy tu wróciłaś, Lucas miał osiem lat. Zgadza się?
To znaczy, że byłaś w ciąży, gdy wróciłaś do Brazylii.
Jest coś, o czym nikomu nie mówiłam.
Uważam, że oskarżony jest niewinny.
Dzięki Bogu.
Jednak nielegalnie przebywa w USA,
zatem nakazuję jego natychmiastową deportację.
- Sprzeciw, Wysoki Sądzie. - Proszę o spokój!
On przebywa tu legalnie.
Proszę pozwolić jej to wyjaśnić, Wysoki Sądzie.
Dobrze.
Co masz do powiedzenia?
Lucas powinien mieć prawo tu mieszkać,
bo jest synem amerykańskiego obywatela.
O czym ty mówisz?
Według danych pana Lucasa Paredesa
tożsamość jego ojca jest nieznana.
Wie pani, kto jest jego ojcem?
Bradley Hamlin.
Brad?
Gdy matka Lucasa była nastolatką, pracowała jako niania u rodziny Brada.
To właśnie w niej się zakochał.
Stracili kontakt, gdy Zoraia musiała wrócić do Brazylii.
Nie wiedziała, że była w ciąży.
Jesteśmy z Zoraią do siebie podobne.
Obie chcemy odkrywać nowe ścieżki.
Brad.
Praca Brada pozwoliła mu poświęcić połowę czasu
na odradzanie w Brazylii swej pierwszej miłości,
a drugą połowę na bycie ojcem Lucasa,
który dostał kolejną szansę, by pójść na studia.
Tym razem wykorzystał do tego swój talent.
Jest wiele sposobów
na dotarcie do celu.
Nieśmiałość i strach nie powinny przeszkadzać
w odkrywaniu tego, jak daleko zaprowadzą nas umiejętności.
Wychodząc ze strefy komfortu,
odkrywamy ogrom naszych sił
i rozwijamy cenne umiejętności.
Zaczynasz postrzegać ludzi inaczej.
Leżę!
Zwiększasz swoje możliwości, nie tylko ucząc się nowego języka,
ale też ćwicząc umiejętność adaptacji do różnych realiów
i rozumienia ludzi, którzy mocno różnią się od ciebie.
Zaczynasz widzieć świat w nowym świetle.
- Zdrowie. - Brad to nie twój chłopak?
Był nim, mamo. Ale teraz jest moim teściem.
Spotykam się z jego synem, Lucasem.
Zaraz. Jeszcze raz.
Kat.
Kochanie.
Wesołych świąt!
Boże!
Nie czuję urazy. Wybaczam ci.
Gdzie mój Chip?
Jaki chip? Czy ona odstawiła leki?
Był moim przyjacielem.
Chipmunk! Wiewiórka!
Wiewiórka!
Chip to wiewiórka.
Tutaj.
Proszę.
Chip.
Musiałam go pochować.
Jest w nim cała moja praca z Brazylii.
Dziękuję.
Powodzenia!…
Bárbaro.
- Dziękuję za wszystko, Sheryll. - To ja powinnam ci dziękować.
Dwa lata minęły jak z bicza strzelił.
Kocham cię, skarbie.
Perspektywa wyjazdu
wcale nie ułatwia pożegnań.
I nie wracajcie do śmieciowego jedzenia, jak wyjadę.
Boa viagem, Tailo.
- Saudade. - Ja też będę tęsknić.
- Połamania nóg. - Tak.
Rodzina studenta z wymiany to prawdziwa rodzina.
I miłość też.
Zawsze będziesz za nimi tęsknić.
Hey, Bárbaro.
Wiem, że powinienem powiedzieć,
że się cieszę, ale…
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Wrócę.
Dzień dobry! Może Podróż marzeń?
Najnowszy numer prosto z Brazylii.
Hej, Barbs. Jedźmy do Brazylii.
- Tak. - Wskakuj.
RELACJA Z PODRÓŻY BÁRBARY S. NEVES
Dziwnie się czuję.
- Czas wracać. - Chyba tylko ja?
Ty jedziesz do Londynu, Hongkongu, Paryża.
- Żegnaj. - A ty mówisz po angielsku.
- Możesz pracować w sklepie wolnocłowym. - Żartujesz?
Patrz, co dała mi Kat.
- Wiesz, co to jest? - Co?
Gromadzone latami nagrania rozmów naszych polityków,
szefów koncernów naftowych, rolniczych…
i niob!
O nie…
Zamierzam po przyjeździe zdemaskować wszystkich.
Chyba nazwę to NiobLeaks albo TailaLeaks.
Największym odkryciem jest to, że bariery,
które nas ograniczają,
są jak granice na mapie.
Miłego lotu.
Miłego lotu, stewardeso.
Historia podróży moich marzeń dobiega końca.
Podróży, dzięki której odkrywam świat.
A co najważniejsze,
odkryłam, kim naprawdę jestem.
W końcu, żeby się rozwijać,
trzeba próbować nowych rzeczy.
I latać
Dalej, niż widzą oczy
Nie boję się
Skoczyć
Uwalniam się od samej siebie
Chcę latać
Nie stanę w miejscu
W którym jestem teraz
Chcę życia, o jakim zawsze marzyłam
Widzę, jak cały wielki świat
Kręci się w koło
Wzywa mnie głos moich marzeń
Nadszedł ten czas
Nie przegapię okazji
Czas w to uwierzyć
I latać
Dalej, niż widzą oczy
Nie boję się
Skoczyć
Uwalniam się od samej siebie
Chcę latać
I latać
Dalej, niż widzą oczy
Nie boję się
Skoczyć
Uwalniam się od samej siebie
Chcę latać
Chcę życia, o jakim zawsze marzyłam
Napisy: Barbara Jasinowicz