Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
SOTSUĞA GÜNLÜKLERİ
22. Gün
21. Gün
Dün gece zar zor uyudum.
Kâbus mu gördün?
-Sivrisinek mi? -Fare mi?
Özlem mi?
Bilmiyorum...
O odada kendimi gerçekten garip hissediyordum.
Burası biraz daha iyi.
Zavallıcık.
Bir parti verebiliriz.
Biraz dans etsek ne güzel olur.
Öyle mi dersin? Kimse gelmez ki.
Bu kadar karamsar olma.
Partileri sevmiyorum. Hepsi aynı.
İnsanlar sohbet ediyor güya ama kimse kimseyi dinlemiyor.
Sıkıldım.
Başkalarının yanında nasıl davranacağını bilmiyorsun.
Şunu diyene de bakın.
Ben utangacım.
-Öylesin tabii. -Öylesin.
İnsanların yanında utangaç oluyorum.
Benim onlara sabrım yok, onların da bana sabrı yok.
Siz ikiniz korkunç varlıklarsınız. Bu da yetmezmiş gibi berbat kokuyorsunuz!
Bakın, buradan deniz görünüyor.
-Bu deniz değil ki. -Deniz.
Ben bir şey göremiyorum.
Ama güneşlenmek için iyiymiş.
Mistik damlacık gevşeyip düşmek üzere.
20. Gün
Gel.
Gurué.
Buraya gel!
Gurué, buraya gel!
Yürü hadi!
19. Gün
Daha çürümemiş...
Şuna bak.
Onu kopart.
Neredeyse oluyordu!
Şunu deneyelim.
Şunu.
Hadi ama!
Bir parti verebiliriz. Biraz dans etsek ne güzel olur.
Öyle mi dersin? Kimse gelmez ki.
Bu kadar karamsar olma.
Partileri sevmiyorum. Hepsi aynı.
İnsanlar sohbet ediyor güya ama kimse kimseyi dinlemiyor.
Sıkıldım.
Başkalarının yanında nasıl davranacağını bilmiyor musun?
Ben utangacım.
Öylesin tabii.
İnsanların yanında utangaç oluyorum.
Benim onlara sabrım yok, onların da bana sabrı yok.
Hadi ama!
Of, bu oyunu hiç oynayamıyorum.
Bir parti verebiliriz.
-Biraz dans etsek ne güzel olur. -Öyle mi dersin?
Kimse gelmez ki.
Bu kadar karamsar olma.
Partileri sevmiyorum. Hepsi aynı.
İnsanlar sohbet ediyor güya ama kimse kimseyi dinlemiyor.
Sıkıldım.
Başkalarının yanında ne yapacağını bilmiyor musun?
Ben utangacım.
Öylesin.
İnsanların yanında utangaç oluyorum.
Benim onlara sabrım yok, onların da bana sabrı yok.
Hadi ama!
18. Gün
-Ne haber? -İyidir.
Biraz daha iyi misin?
Evet.
Pekâlâ, umarım aradığın şey budur.
Şunu koyayım...
Buraya.
Şuraya.
Onu başka bir yere koyabilir misin?
Bu nereye gidecek?
Şu tarafa.
17. Gün
-Bu fazla oldu, bir baksana. -Değil, gayet güzel.
-Önemli olan kısım orası. -Kendine mi çekiyorsun?
Hayır, ama bu taraf sıkı olmalı.
Oraya çaksana.
Bir tane daha yap.
Bir tane daha.
-Buraya mı? -Evet.
Hayır, daha ileriye.
-Buraya mı? -Evet.
-Ger biraz. -Öyle işe yaramaz.
Burayı zımbalarsak yırtılır.
İşe yarayabilir bence. Bir dene.
Hayır. Bunu dene.
-Bu çok gevşek. -Diğerini dene.
Vakit kaybediyoruz.
Ama yükseklikleri aynı.
Dur bir bakayım.
-Ortaya. -Hayır, aşağıya.
Şimdi oldu.
Merdiven engel oluyor.
Evet.
Ortaladın mı?
Ortaladım!
Olabildiğince geniş tut.
-Dur, bir tanesi gevşedi. -Nasıl yani?
Zımbala.
Yapsana. Bir kez mi zımbaladın sadece?
-İki kez galiba. -Tamam o zaman.
Daha sonra düzeltiriz. Zımbalasana João!
Ne yaptığımı bilmiyorum, olmuyor.
Ne?
Ne oldu?
Ne?
Onu zımbalamayacak mıydım?
Evet ama düzgün oldu mu ki...
Şuna bak.
-Bak. -Düzgün derken?
Gevşek olmuş. Gersene biraz!
Orayı biraz daha gevşet.
Tamamdır, sıkı olduğunda böyle görünecek.
16. Gün
Nasıl gidiyor?
Gayet iyi.
Ne yapıyorsun?
Hadi üstümüzdekileri çıkaralım.
Hepimiz soyunalım hadi!
Derdin ne?
Çırılçıplak!
Abartıyorsun ama.
Siz ikiniz harbiden çok gerginsiniz.
Bizimle kafa buluyorsun.
Aşırı hassassınız.
-Kafadan kontaksın. -Gayet iyiyim!
15. Gün
Açsana.
14. Gün
Alıp şu tarafa koy.
Döndür.
Bir dakika bekle.
Şimdi.
Bakayım... Bir dakika.
Eyvah, dur!
Canım, bugün kelebek evi yapmaya başladık.
Kimin fikriydi, artık hatırlayamıyorum
ama işler yolunda gitmiyor.
Dünden beri sıkıntılı bir ruh hali içindeyiz.
Seni de, o şarkıyı da çok düşünmüyorum artık.
Tamam ama ben iyiyim.
Sakinim.
Hafife alması gereken kişi ben değilim.
Siktir...
Alabilirim.
Ama bunu sadece bizim için yapıyorum,
çünkü bir anlaşmamız var ve ben bir profesyonelim.
Bunu senin için yapıyorum.
Başkası umurumda değil.
Buraya gel. Gurué.
Buraya gel. Hadi.
Hadi.
13. Gün
Carloto, boş gününde sörf yapmaya mı gittin?
Carloto, seninle konuşuyorum.
Boş gününde sörfe mi gittin?
-Sana ne? -Şaka mı yapıyorsun?
Bir aydır burada tıkıldım kaldım,
sense boş gününde sörf yapacak kadar bencil misin?
-Dışarıda ne oluyor, biliyor musun? -Biri deniz ürünü getirmiş.
Ya o deniz ürünlerinde enfeksiyon varsa?
Sipariş etmek başka,
tutup buraya getirmek başka.
Bazılarımız 60 yaşın üzerinde. Risk grubundalar.
Vicdanın rahat ediyor mu böyle?
Sorumsuzluk bu, bilesin!
Çekimin durma ihtimalinden bahsetmiyorum bile.
Neden? Sörf yapmaya gittin.
Özür dilerim ama hepimiz böyle devam edemeyeceğimiz konusunda hemfikiriz sanki.
Bence herkes için çok net bu.
-Herkes mi? -İmkânsız!
Birlikte çekmemiz gereken bir sahne var
ama bundan sonra bu mümkün mü, bilmiyorum.
Mümkün değil mi sence?
Sanmıyorum!
Yani birlikte bir öpüşme sahnemiz var...
Şu anda bunu yapmak için kendimi güvende hissetmiyorum.
Kimseyi öpmeyeceğim!
-Öpmeyeceğim yani! -Öpmeyecek misin?
Söylediğimi duydun!
Sanırım hepimiz hemfikiriz, riske atmanın da bir anlamı yok.
Bilmiyorum Crista. Belki de...
...buna gerek yoktur, değil mi?
İki veya üç gün bekleyelim, bu arada da
sahneleri uzaktan oynarız.
Portekiz Film Komisyonu'nun önerdiği gibi.
Üç günden sonra bir belirti gösterip göstermediğine bakarız.
Üç günün yeterli olduğunu sanmıyorum.
Asemptomatik olmadığı müddetçe yeter.
Ben asemptomatiğim.
Bunu şu an bilmene imkân yok Carloto.
Anlamadığım bir şey var.
Bu kararları sen veremezsin.
Yönetmenler Miguel ve Maureen verebilir.
Üzgünüm ama sörf yapma kararını da sen veremezdin,
-öyle anlaşmamıştık. -Senden daha tecrübeliyim.
Neden bahsettiğimi biliyorum. Bu böyle olmaz.
Ama bu sadece yönetmenleri ilgilendirmiyor ki.
Herkesi ilgilendiriyor. Bu herkesin sağlığıyla alakalı!
Kimse filmin sorumluluğunu almaya çalışmıyor.
Yanınızda getirdiğiniz her şeyi dezenfekte ettiniz mi?
Sizden gelenlerin temiz olduğunu nasıl bileceğim?
Ama biliyoruz ki, buraya kadar...
-Çok anlamsız! -Bu tartışmanın yeri
burası değil bence.
Carloto...
şu sörf olayı...
belki de kötü bir fikirdi.
Bir dahaki sefere...
...dışarı çıkma.
Burada kal. Diğer herkes gibi.
Crista...
...biraz fazla abartıyor olabilirsin sen de.
İstatistiksel olarak konuşursak onun bunu kapmış olması
çok küçük bir ihtimal.
O kadar önemsenecek bir şey yok bence.
João, söylediğin şey hoşuma gitti.
İsabetliydi, yardımcı da oldun,
sözlerin, filmi yapmaya devam etme kararımızı etkiledi,
bir iki şeyi değiştirebiliriz,
böylece herkes güvende olur.
Başka önerisi olan var mı?
Belki ekibin söyleyecek bir şeyleri vardır.
Durumla ilgili olarak yani.
Carloto'dan 6-7 metre uzak duralım.
Onun banyosu ayrı olsun.
Öpüşme sahnesini erteleyin.
Veya yeniden yazılsın.
Sana iş çıkar o zaman.
Bunu yapabilirim.
-Neyi? -Öpüşme sahnesini.
-Ne? Carloto'nun yerine mi? -Evet.
Gerçekçi olalım. Carloto'nun yanındayım.
Bana göre hava hoş.
Sana göre hava hoş tabii, onu öpmüyorsun.
Plaj kalabalık mıydı, bilen var mı?
Plaj boştu, her yeri denizanası basmış.
Bakın, katkılarınız için teşekkür ederim.
Fakat rüzgâr çıktı, o yüzden içeri girelim derim.
Gidelim o zaman.
-Kestik mi? -Gidiyoruz.
12. Gün
11. Gün
Carloto!
Çoraplarımı giyiyorsun.
Bunları mı diyorsun?
Emin misin?
Evet.
Bunlar benim çoraplarım.
Kusura bakma ama bu çoraplara ihtiyacım var.
Kullanıyorum.
Başka biri gibi hissedebilmem için bazı eşyalara ihtiyacım var,
kendimi Carloto-benliğimden uzaklaştırmam lazım.
Bu tür eşyalara ihtiyacım var...
Onları birkaç günlüğüne ödünç verebilirsin.
Film için iyi olur.
Anladım da o çoraplar bana da lazım.
Topluluk ruhu önemli.
Hepimiz aynı şey için buradayız, değil mi?
Çorapların bununla bir ilgisi olduğunu düşünmüyorum.
Onlar sadece çorap.
Ama onları seviyorum.
10. Gün
Tina!
Tina? Tina!
Tina!
Çok sinir bozucu!
Tina!
Köpek aç galiba.
Buraya gel Tina!
Gel!
Şu hava filtresine bir baksana.
Al bakalım!
Sakin ol.
Tamam, havlama, biraz daha vereceğim.
Depoda benzin var mı, baksana.
Var ama biraz daha koyabiliriz.
Radyatörde su var mı?
9. Gün
Yerlerinize!
Gülün.
Daha seksi olun!
Tina orada dergilerle uğraşıyor.
Carloto, köpeğin orada ne işi var?
Onu çıkar oradan! Dışarı al!
Tina, çık dışarı.
Tina, dışarı.
Dışarı!
Evet, başlıyoruz!
Bir bulut geçiyor ve gökyüzü kararacak,
sonra çekilecek, sonra gök tekrar kararacak...
Ondan sonra tamamız.
Evet, başlamak istiyorum artık!
Evet, sessizlik lütfen, çekime başlıyoruz.
-Yerlerinize. -Sessizlik!
Tamam, buluta kuralım. Ses.
Elektrikli testere var kardeşim. Biraz bekle.
Tamam ya...
Carloto, o küpenin kulağında işi ne?
Şu testereyi kapatamaz mısın?
Küpeni çıkar lütfen.
-Ama diğer sahnede var. -Çıkar onu!
Vasco, ses versene!
Hava önce bulutlu olacak. Sonra bulutlar çekilince başlayacağız.
Tamam, yerler!
-Kamera! -Daha seksi görün!
-Küpe hâlâ kulağında. -Sus!
Klaket!
Öyle kolay çıkmıyor.
Evet, bulut geçecek.
Bence biraz bekleyebiliriz.
Gökyüzü bulutlanırsa
güneşle başlayan bir versiyon da çekeriz.
Birini güneşte, diğerini gölgede çekersek iki versiyon olur.
Kamera kayıtta mı?
Sonra istediğinizi seçersiniz.
Değil mi Miguel?
Yerlerinize.
Bana bak.
Yavaşça bana bak.
8. Gün
Soru o kadar da...
Sanırım herkes adına konuşabilirim.
Ortaya serildiği haliyle sürece çok açığız, ancak...
...ortada bizi biraz kısıtlayan...
...bir tanımsızlık var diyebilirim.
Ne o gün ne de bir önceki gün, ne çekeceğimizi biliyoruz...
Yani iş, şuna gelip dayanıyor...
Çiftlikte
yapılması gereken
fiziksel işleri yapıyoruz,
bir nevi tanımsız bir yerdeyiz.
Sanırım olay Crista'nın dediği gibi.
Bu tanımsızlık...
...size yardım etmemize mani oluyor.
Ama biz mutluyuz.
Genel olarak performansta bir sıkıntı yok zaten.
Bir şeyler olup bitiyor
ve bunu art arda günlerce yapıyorlar.
Bu film ters bir kronolojiye sahip,
Crista, Carloto veya João'nun 'bugün' yaptıkları
...aslında düne dayanıyor.
Yani önce bugünü, sonra dünü görüyoruz.
Bunun öylesine bir tercih olmaması için,
karakterin ve hayatının nasıl olduğu,
uyandıklarında ne olduğu,
bunu nasıl çözecekleri durumu var...
Oysa çözecekleri bir şey yok.
Film sürekli geri gidiyor.
Şu an yapmakta olduğunuz
şeye de uygun bence.
Bunu yapış şeklinizden de
Maureen ve ben memnunuz açıkçası.
Sizinle gurur duyuyoruz.
Burada kimsenin karakter fikrine tutunduğunu düşünmüyorum.
Mesele şu ki üst üste her gün
aynı görevi ifa ediyoruz,
birbirleriyle çelişen istikametlerle birlikte,
kendimizi, yapmamızın gerekmediği görevleri yaparken buluyoruz,
bence her şey burada başlıyor.
Az önce söylediğin şey, bir oyuncunun görev tanımı değil mi?
Günlük görevleriniz olmayan görevleri gerçekleştirmek, yani...
Muhakkak. Ama bence dün, oyuncunun görev tanımı aşıldı.
Karakter yaratımında Mariana'nın bazı fikirlerinden yola çıkıldı.
Belki de...
Mesele karakter değil ki.
Belki o daha iyi açıklayabilir.
Sanırım bu konuşmayı daha önce yapmıştık.
Ama istediğiniz buysa ya da eksik kalan bir şeyler varsa
size rehberlik edebiliriz.
Karakterleri yaratma fikrimiz
ya da bu filmin anlatımı...
...hiçbir zaman biyografik öğelerden yola çıkmadı.
Karakter okula mı gitti
ya da çalıştı mı, iyi bir çocukluk geçirip geçirmedi mi,
bunların hiçbiri bizim için önemli olmayacak.
Olayların sırası
ya da film sırasında olayların kendisi
karaktere
bir istikamet belirlemeyebilir de.
Ama her birinizden aldıklarımız önemli.
Maureen'in önerdiği bir fikirdi bu.
Keşfetmeye
değer görüp meraklandığı da bir şeydi.
Bir karakterinin taşıdığı unsurlar,
ne tür görevleri yerine getirdiği...
İşte bunları gözlemleyip çekmeliydik.
Oradan hareketle de Crista'da sevdiğimiz
ve oradan inşa ettiğimiz bir şeyi yakalayacaktık.
Aynı şey Carloto için de, João için de geçerli.
Belki bu inşaatın bununla daha çok,
karakter hakkındaki bilgiyle de daha az alakası vardır.
Ya da anlatının kendisiyle, anlıyor musunuz?
Ama soru şu ki bize izin vermiyorsunuz,
bence kafa karışıklığımızın kaynağı bu,
Crista, João ve Carloto'nun böyle davranmalarına izin vermiyorsunuz,
sırf burada olarak bizi şartlandırıyorsunuz,
bir şeyler yaparak...
Çünkü ne yapacağıma karar veren ben olsaydım
başka bir iş yapmak yerine meyve topluyor olurdum.
Ya da João belki el arabasını itmek istiyordur...
Katılıyor musun Maureen?
Ne dediğimizi anlıyor musun?
Sanırım evet dedi.
Anlıyorum. Önerdiğimiz eylemlerle ilgili olarak
bir rahatsızlığınız varsa
bu da sonuçta ortak bir çalışma,
her gün birlikte yeni şeyler yaratıyoruz,
amaç zaten başka şeyler ve başka eylemler düşünmek...
Ama karakterlerin hikâyelerini, aralarındaki ilişkiyi yaratmak
bir gidişat sadece, peşinde olduğumuz şey bu değil.
7. Gün
João Nunes Monteiro.
Carloto Cotta.
Crista Alfaiate.
Bu sabahki toplantıya geldiğiniz için teşekkür etmek istiyorum.
Çok kibarsınız.
Maureen bugün yeniden ultrasona girecek.
Onunla gideceğim.
Ama çekimler duramaz.
Bu yüzden bizsiz devam etmenize karar verdik.
Bugün yönetmenler siz olacaksınız.
Film oldukça açık olduğu için,
istediğinizi çekebilirsiniz.
Herhangi bir kısıtlama yok.
Yani akşam sekiz buçukta bitirin tabii,
ekibe dinlenecek zaman kalsın.
Odaları sivrisinek dolu olduğu için çok yorgunlar.
Sineklerden uyuyamıyorlar.
Sorusu olan?
Crista!
Bir sahne önerebilir miyiz, ayrıca öğleden sonra mı çekilecek?
Evet.
Her birimiz bir sahne mi önereceğiz,
yoksa üçümüzün çekeceği bir sahne üzerinde mi anlaşılacak?
Düşünün bakalım.
Ne yapacağız?
Ne?
Ne yapacağız?
Evet.
Demek istediğim...
Daha sonra düşünsek?
Katılıyorum.
-Öyle mi? -Öyle.
Ses kontrol. Dur, burada bir şey var.
Bir dakika bekle.
Şarkı söyleyemiyoruz, değil mi? Telif hakları nedeniyle...
O yüzden...
...burada bulunanlara
önemli bir bilgiyi,
hatta bir uyarıyı iletmek istiyoruz.
Bir istila var...
Bir sik istilası söz konusu.
Bizon sikleri.
Aynen.
Yünlü yünlü.
Filmi boşa harcamayalım da.
6. Gün
Buraya gel.
Of, su buz gibi.
Buna mecburuz.
İşte oldu.
Bir de fırçaladık mı tamamdır.
Şuraya tutsana.
Şuraya tut.
Biraz daha.
Buraya, buraya. Elime doğru tut.
Elime doğru.
Güzelce tut...
Tutuyorum ya işte.
Dediğin yere tutuyorum!
Sevgilim, bugün dişim ağrıyor.
Geçer ama.
Buradaki hayvanlar fazla ses çıkarmıyor.
Papağanlar dışında.
Bence onlar evin sonik hafızası.
Koyunları, araba kornalarını, traktörleri,
mekanik kazıcıları ve eski boleroları taklit ediyorlar.
Bir tarihçi bu papağanları konu alan bir tez yazabilir.
Hava soğuk,
ağustosa göre yani,
ama bu gece
çok sıcak.
5. Gün
Görüşürüz.
Görüşürüz!
İyi şanslar!
Nereyi çekeceğiz?
Merhaba Maureen.
Miguel?
Doktorun yanından çıktın mı?
Çabuk ol; burada film çekiyoruz.
Gerçekten? Ne çekiyorsunuz?
Şunu bunu.
Dinle, doktordan çıktım, evet
ama haberler kötü.
Bebekle ilgili her şey yolunda olsa da
erken doğum riski var,
bu tempoda devam edemem.
Doktor dinlenmem ve sırt üstü yatmam gerektiğini söyledi.
En azından hafta sonu, başka bir ultrason gelene kadar.
Ama muhtemelen her zaman yatmak zorunda kalacağım.
Sırtüstü vaziyette, ya yatakta ya da kanepede.
Bu yüzden o halde nasıl çalışırız, bilmem.
Alo?
Miguel?
Dilini mi yuttun?
4. Gün
Bir yünlü mamut buldular.
Ne?
Yünlü mamut.
Yünlü derken?
Sırtında tüyleri olan bir mamut.
-Şimdi mi bulmuşlar? -Evet. Bir köpeğin midesinde.
Tuhaf.
Ama köpek de 14 bin yıl önce ölmüş.
Komik bir yaratık olsa gerek.
-Mamutu yiyebildiğine göre. -Ama nasıl yemiş?
İnternetten baksana bir tipine. Mamut, yünlü mamut.
Ünlü değil, yünlü mamut.
Münlü yamut.
Hayır. Yünlü mamut.
Şeker bir hayvan.
-Yünlü mü, kıllı mı? -Yünlü yahu!
Yünlü.
Kıllı olmadığına emin misin?
Kıllı mı?
Aynen öyle.
Yünlü veya kıllı mamut, gezegenin en kuzeydeki bölgelerine
adapte olan son mamut türüydü.
Diğer Mammuthus türlerine kıyasla bu hayvanlar mütevazı boyutta,
kabaca günümüz Afrika filleri ile aynı ebattadır.
Mütevazı boyutta...
Mütevazı boyutta. Göreyim bakayım.
Mütevazı? Bu bana o kadar da mütevazı gelmedi.
-Şuna baksana! -O mamut değil ki.
Gergedan mı?
Hayır! Mamut değildi, gergedandı.
Hayır ya, gergedandı.
Yünlü gergedan.
Bir dakika.
Bildiğimiz mamutlar ama tüylü gergedan değiller.
Yünlü gergedan. Bak işte.
-Doğru! -Millet!
Millet!
Havuz sahnesinden devam edelim.
Carloto, hortum.
Crista... süpürge.
Joao, süpürge.
Neden süpürge alıyorum?
Bilmiyorum, al işte.
Tamam, ses!
Mutfaktakiler sessiz olsun lütfen!
Beşinci plan, ikinci tekrar.
Klaket!
Oyun!
Bir traktör gördüm,
şuradaki garajda.
Kullanabiliriz gibi geldi.
-Filmde yani. -Doğru.
Ama aklında belirli bir sahne var mıydı?
Bir traktör hareket eder...
Sonra...
Sonrasını görürüz.
Belki onlardan biri traktöre binebilir.
Peki.
João mesela.
Traktörü sürebilir mi sence?
O süremezse belki Carloto sürer...
Ya da Crista.
O çektiğimizi de filme koyabiliriz.
Sebebini anlayamadım tam.
O sahnede traktör hareket edecek işte.
O kadar.
Buralarda oluyor çünkü traktör, değil mi?
-Evet, ama... -Traktör çok güzeldir.
Traktörün kendisi mi?
-Gerçekten çok güzeldir. -Peki.
Bir fikrin var mı peki... Nerede...
Henüz değil.
Peki.
Bu fikir çok aptalca geldi.
Traktörden daha iyi bir fikrin var mı?
Okuduğum, hatta yeniden okuduğum bir Pavese kitabı var.
Herhalde bir on yıl olmuştur.
Hikâyeyi hatırladığım için bahsetme gereği duydum.
Piemonte'de bir eve gidip
yaz aylarında birkaç gün geçirmek isteyen
gençleri anlatıyordu hatırladığım kadarıyla.
İki oğlan, bir kız vardı.
O yüzden o kitabı getirmek mantıklı geldi bana.
Gerçi daha kalabalıklarmış ama neyse...
Evin civarında takılıyorlar,
hiçbir şey yapmadan, aylardan ağustos...
Ve hiçbir yere gitmiyorlar, hep oradalar.
Bilmiyorum,
belki buradan bir şey çıkar diye düşünüyorum. İlham alabiliriz...
Tamam, okuyalım bakalım.
Ayvalara bak!
Evet.
Ayva.
Ayvaları severim.
-Görmedin mi? Turuncuydu! -Hayır.
Bak, şurada başka da var.
Şurası!
-Gördün mü? -Evet!
-Şuna bak! -Bekle.
Ne kadar çoklar!
Bunların yıldız olduğuna emin misin? Bence uzaylılar.
Değiller.
Evet, uzaylılar bence.
Şuraya bak!
3. Gün
Of, çok kötü kokuyor!
Gerçekten öyle! Gelmiyor da.
Şuna ihtiyacın var sanırım.
-Olmayacak galiba. -Olacak!
-Ya, tabii. -Olacak!
İşte!
-Oldu. -Gerisi peki?
Versene şunu.
-İğrenç. -Geliyor.
Çekmeme yardım etsene.
Dikkat et!
Üstüm başım battı.
Kahretsin!
Kolay olmayacak.
Şunun bir valfi falan yok mu,
açalım da suyu tahliye edelim?
Bu şekilde suya giremeyiz.
2. Gün
Teşekkür ederim.
-Millet uyuyor mu hâlâ? -Dünden kaldılar tabii!
Sen de içtin mi?
Ben mi? Evet ama çok değil.
-Çok değil mi? -Çok değil.
Sen peki?
Ben de çok içmedim. Çok içmeme gerek yok.
Sonra çok...
Benim gibisin.
Adilsa peki?
O mu...
-Hâlâ uyuyor mu? -Akşamdan kalma, ne bekliyordun?
Buraya mı?
Onları hemen kesecek misin?
Keselim mi? Soyunca yani?
Evet. Kabuklarını soyup doğra.
Küçük küpler mi yapayım?
Hayır, balık yahnisi için dilimler halinde kessen daha iyi olur.
Böyle olacak.
Balık yahnisi için genellikle böyle keserim.
Bunun gibi, bunun gibi.
-Bu iyi mi? -Küpler kremalı morinada iyi oluyor.
Gel!
Aferin sana!
Buraya gel!
Gel!
Yürü hadi!
1. Gün
Öncelikle profesyonelliğiniz için sizlere teşekkür etmek istiyorum.
Sayenizde çekimin başlangıcına hazırlanabildik.
Herkesin Covid-19 testi negatif çıkmıştı.
Bu da bugün burada olmamızı ve bu çekime başlamamızı mümkün kıldı.
Portekiz Film Komisyonu'nun bazı tavsiyelerini iletmek isterim.
Semptomlara dikkat çekeceğim.
Ateş, öksürük, nefes darlığı gibi
Covid-19 semptomları olan herkes
hemen prodüksiyona haber vermeli ve çekim yerini terk etmelidir,
Ulusal Sağlık Hizmetleri'ni de haberdar etmekle yükümlüdür.
Temizlik için kullanılacak bezlerle ilgili olarak,
Isabel ve Adilsa nasıl yapılması gerektiğini biliyorlar,
ama herkesin bilgilenmesinin önemli olduğunu düşünüyorum:
temizlik bezleri tek kullanımlık;
alanların her biri için de risk seviyesine göre
bir renk koduyla farklılaştırıldılar.
Tezgâhlar, masalar, sandalyeler, restoran sandalyeleri ve ofisler,
bunlar mavi;
yemek masaları, yemek hazırlama alanları, yeşil;
banyolar, lavabo için sarı;
tuvalet için, yani tuvaletin hemen dışı tabii ki kırmızı...
Sars-Cov testinin negatif sonuçlanması...
ki bu test, çekim tarihine mümkün mertebe yakın bir zamanda yapılmış olmalı,
kişi testi yaptığı tarihten itibaren
tecrit durumuna dikkat edilmeli.
Ayrıntılı bilgi için
sürekli güncellenen web sitesine erişebilir,
gerekli yönlendirmelere ulaşabilirsiniz: covid19.min-saude.pt.
Herhangi bir sorunuz ya da belirttiklerimle ilgili
emin olmadığını bir şey varsa sorabilirsiniz.
Benim bir sorum var.
Komisyonun kurallarıyla ilgili değil tam olarak,
ama belki hijyenle ilgilidir, bilmiyorum.
Kahvaltıyı soracaktım.
Buraya geldim ve normalde yaptığım ilk şey
buzdolabını açıp ne var ne yok diye bakmak olur.
Yine buzdolabını açtım, bir şişe süt vardı.
Ve yarısı boştu, bu yüzden nasıl olacağını merak ettim,
kahvaltıda süt var mı?
Evet, her zaman süt var.
Nerede peki? Buzdolabında.
Hayır, orada bir bardak süt var ama o süt değil.
Bir bardak içtim, bitti, ama bir sonraki
-Onda süt bile yok... -Toparla Vasco!
Vasco!
Öncelikle o süt senin değildi,
Mariana'nındı, tamam mı?
Bu bir.
Mariana'nınsa, neden buzdolabında?
Bundan bahsetme bile,
başka bir şeyi konuşuyoruz şu an.
Bu konuşma daha önce e-posta ile yapılmıştı.
Doğru...
O e-postalarda, hatırlamıyorsan eğer...
-Hangi e-postalar? -Herkese kahvaltıda ne istediği soruldu.
Doğru ama ben o e-postana cevap vermedim çünkü...
E-postayı ben göndermedim ama o e-postayı bana da geldi.
İnsanlara kahvaltıyı mı sordular? Peki.
-Aynen öyle. -Yaban mersini reçeli severim.
Tarçınlı.
Cevap olarak bunu mu yazdın?
Hayır, yazmadım.
Şunu diyorum,
temel gıdaların olduğu bir sepet olmalı.
Süt, ekmek, tereyağı; böylece...
İnsanların "Tereyağı severim" demesine gerek yok. Tereyağını herkes sever.
-Temel gıdaları içeren sepet mi... -E-postayı yanıtladın mı?
Hayır. Cevap veren oldu mu?
Aptalca bulduğum için cevaplamadım.
-E-postaya cevap verdin mi? -Kimse vermedi.
Ne? Herkes verdiğini söylüyor.
Sana soruyorum, e-postaya cevap verdin mi?
-Vermediler. -Sen verdin mi?
-Çok aptalca! -Cevap verdin mi?
Bu film, 17 Ağustos - 10 Eylül 2020 tarihleri arasındaki
kapanma döneminde çekildi.
Helena'ya