Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎(NETFLIX ขอเสนอ)
‎(เคที่น้องรัก)
‎พ่อ! ได้โปรด!
‎(งานช่างไม้)
‎(รัก จากรูธ)
‎วินซ์ ครอส มาปล่อยตัวรูธ สเลเตอร์ครับ
‎ยี่สิบ 40
‎ข้อบังคับการปล่อยตัว อ่านซะ ‎จะได้ไม่กลับมาที่นี่อีก
‎ข้อห้ามของคุณ ห้ามเสพยา ห้ามดื่มเหล้า ‎ห้ามเข้าบาร์หรือไนต์คลับ
‎ห้ามครอบครองปืนหรืออาวุธใดๆ
‎ห้ามสุงสิงกับใครที่มีประวัติอาชญากรรม
‎หรือต้องคดีร้ายแรง
‎วินซ์ ครอสครับ เปิดประตู
‎- มีคำถามอะไรไหม ‎- ไม่ค่ะ
‎ไง แคทเธอรีน ฉันเองนะ
‎โทรกลับแม่หน่อยได้ไหม ‎แม่จะได้เลิกจิกฉันซะที
‎ฉันบอกแม่ว่าเธอกำลังซ้อมอยู่ ‎แต่ฉันอ้างแบบนี้ไปเรื่อยไม่…
‎ศาลยกเลิกคำสั่ง "ห้ามติดต่อ" แล้วหรือไม่
‎- ไม่ ‎- ติดต่อครอบครัวเหยื่อได้หรือไม่
‎- ได้หรือไม่ ‎- ไม่
‎คนบางคนนอนมองเพดานได้สองสัปดาห์ ‎ก็จะอยากทำดีไถ่โทษขึ้นมา
‎ฉันไม่มีอะไรจะพูด
‎(รูธ สเลเตอร์ได้รับโทษจำคุก ‎ข้อหาฆ่านายอำเภอเมืองสโนโฮมิช)
‎ถ้าอยากประสบความสำเร็จต้องมีงานทำ
‎- มีแล้วหรือหาอยู่ ‎- มีแล้ว งานช่างไม้
‎ถ้างานนี้ไม่เวิร์ก ‎ผมมีเพื่อนทำธุรกิจแพ็กอาหารทะเล
‎เพื่อนสนิทชื่อสแตน ‎เขาให้คนของผมไปทดลองงานได้
‎ไม่เอาหรอก
‎รับไป รับไปสิ
‎คุณคงคิดว่าตัวเองคิดไว้หมดแล้ว ‎ว่าจะทำอะไรกับอิสรภาพนี้
‎สมองกระทบกระเทือนจากถุงลมนิรภัย
‎แต่หนูไม่เป็นไรค่ะ ไม่มีใครบาดเจ็บมากด้วย
‎ยกเว้นลูก
‎ลูกกินยาสม่ำเสมอรึเปล่า
‎- ค่ะ พ่อ ให้ตายสิ ‎- นี่
‎- แคทเธอรีน ‎- หนูขอโทษค่ะ แม่
‎ไม่ต้องขอโทษหรอก
‎- หนูไม่ได้ตั้งใจจะทำให้แม่ตกใจ ‎- ไม่ต้องห่วง
‎ตอนนี้เรารู้อะไรบ้าง
‎เธอซี่โครงหักหนึ่งซี่ ไหล่หลุด ‎แล้วก็สมองกระทบกระเทือน
‎พอออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว ‎ลูกต้องมาอยู่กับเราสักพักนะ
‎- ไม่ค่ะ พ่อ หนูไม่เป็นไร ‎- แม่ว่าดีนะ
‎การแสดงดนตรีของหนูใกล้เข้ามาแล้ว
‎ไว้ถึงตอนนั้นค่อยคุยกันอีกทีก็ได้
‎ลูกซ้อมที่บ้านได้จ้ะ
‎ยินดีต้อนรับสู่บ้านใหม่
‎เราจะเจอกันที่นี่ทุกวันอังคาร ‎ตอน 11 โมง ห้ามเบี้ยว
‎ขอบคุณที่มาส่งค่ะ
‎เธอเอาของของฉันไปขาย ‎ฉันต้องเดินไปทั่วเมือง
‎ฉันทำงานกับเธอมาหลายเดือน
‎- เธอมันขี้โกหก ‎- จ่ายค่าเช่าห้องด้วย
‎- คิดว่าตัวเองดีกว่าฉันเหรอ ‎- รูธ สเลเตอร์ใช่ไหม
‎- ตามฉันมา ‎- ไปตายซะ!
‎แผนที่รถเมล์ มาสายเสมอ
‎กฎของบ้านง่ายมาก
‎ห้ามตีกัน ห้ามขโมย ห้ามทำลายสถานที่
‎เร็วเข้า ลุกขึ้น
‎ห้องอาบน้ำ สิบนาที
‎อย่างอื่น ใช้สามัญสำนึกเอาเอง
‎- เคาะประตูไม่เป็นเหรอ ‎- วาล เธอก็รู้กฎ
‎สาวๆ นี่เพื่อนร่วมห้องคนใหม่ รูธ
‎เชิญแนะนำตัวกันเอง ‎ฉันจะปล่อยให้คุณจัดข้าวจัดของ
‎เฮ้ย ไอ้หัวกรวย
‎เราจะปล่อยเรื่องนี้ไปเฉยๆ เหรอ
‎โทษจำคุก 20 ปีที่ฆ่าพ่อเรา ‎แต่อีนี่พ้นโทษไวเพราะประพฤติตัวดีเนี่ยนะ
‎อะไรวะ
‎คิดว่าพ่ออยากให้เป็นงี้เหรอ
‎ฉันจะไปรู้ได้ไงว่าพ่อต้องการอะไร คีธ
‎เป็นไร เครียดเหรอ
‎หมอให้กลับมากินยา
‎เดี๋ยวก็หาย
‎นี่
‎ยังไงเราก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว
‎ฉันคิดว่านายกับฉัน ถือไม้เบสบอลกันคนละอัน
‎เออ นั่นคงแก้ปัญหาเราได้ แล้วไงต่อ
‎ไม่เอาน่า พวก
‎ฉันขับไปถึงเพอร์ดี
‎และเฝ้าดูนังนั่นเดินออกมา
‎นี่ อย่าไปยุ่งกับเรื่องนี้
‎นายไม่เอาด้วยเหรอ
‎ไม่ ฉันไม่เอาด้วย ฉันมีครอบครัว มีลูก
‎มันอยู่ที่ไชน่าทาวน์
‎นี่
‎- แล้วพ่อล่ะ ‎- เอาละ ฟังนะ
‎เลิกยุ่งกับเรื่องนี้ซะ
‎ไง
‎ไม่รู้ว่าเป็นเพราะสภาพจิตใจฉันรึเปล่า ‎แต่รายงานพวกนี้แย่ที่สุดเลย
‎เรื่องวัยเยาว์อันสิ้นสูญเหรอ
‎เด็กคนนี้เขียนว่า ‎พิกกี้ถูกทำให้เป็น "แกะรับบาป"
‎พวกเขาบอกว่าเธอเหม่อก่อนขับฝ่าไฟแดง
‎แค่ใจลอยเฉยๆ น่ะ
‎คิดว่า… เป็นเรื่องบังเอิญเหรอคะ
‎จดหมายปล่อยตัวเหรอ ‎แคทเธอรีนไม่มีทางเห็นหรอก
‎คือมัน… วันเดียวกันเลย
‎- ถ้าเธอพยายามตามหาแคทเธอรีนล่ะ ‎- เธอทำไม่ได้
‎และนี่เป็นแค่อุบัติเหตุ ‎ไม่เกี่ยวอะไรกับรูธ สเลเตอร์
‎(ไม่มีผู้ติดต่อ)
‎สเลเตอร์ มีคนโทรมา
‎ฮัลโหล
‎ไอ้คนฆ่าตำรวจ
‎ห้ามแตะต้องของของฉัน
‎นังสวะ
‎ไสหัวออกไป
‎คีธ
‎ฉันไม่รู้ว่าเรายังไปอยู่ไหม
‎ฉันต้องหาพี่เลี้ยงเด็ก
‎ว่าแต่เขาให้อะไรคนเกษียณกัน
‎เบ็ดตกปลาอะไรแบบนั้นเหรอ
‎เดี๋ยวนะ สตีฟ
‎ปะป๊าไปทำงานก่อนนะ
‎มัน…
‎สิ้นคิดเนอะ แบบว่า…
‎ต้องให้พูดกี่ครั้งว่ามันไม่ใช่ที่ดินคุณแล้ว
‎นี่บ้านของฉัน
‎ไม่ มันเป็นของธนาคารแล้ว
‎ลองเข้ามาที่ประตูสิ แม่งสาบานเลยว่า…
‎สาบานว่าอะไร
‎โอเค คุณต้องใจเย็นลงหน่อย
‎- คุณจะทำอะไร รูธ ‎- เคที่อยู่ในนั้นไหม
‎จะทำอะไร
‎รูธ!
‎เป็นความคิดใคร
‎บอกความจริงมาหรือจะให้แม่รู้เอง เลือกเอา
‎ทางลาดนั่นน่ะเหรอ
‎เอาละ รู้เนอะว่าพ่อจะแนะว่าไง
‎- ห้ามชี้ทางให้ลูก ‎- รู้แล้วจ้า
‎ผมทำเอง
‎- ทำยังไง ไรอัน ‎- ผมทำแล้วกัน
‎ผมลากไม้ออกไปแล้วก็วางบนอิฐ
‎คุณนายอิงแกรมครับ
‎- ถูกกักบริเวณทั้งคู่ ‎- หา
‎- ไม่แฟร์เลย ‎- ผมบอกว่าผมทำไง
‎ไม้พวกนั้นหนักท่อนละ 30 กว่ากิโล ‎ต้องใช้สองคน
‎คุณนายอิงแกรม มาดูนี่หน่อยครับ
‎น่าขนหัวลุก
‎บางคนก็ใส่รองเท้าเด็กไว้ในผนัง ‎เพราะเชื่อว่าปัดเป่าวิญญาณชั่วร้าย
‎ทิ้งไว้ในนั้นแหละ คนใส่ไว้ต้องมีเหตุผล
‎รักลูกๆ นะ
‎- บาย ที่รัก ‎- บายค่ะ ที่รัก
‎ใครเหาะกลางอากาศ
‎พวกเขาหัวเราะตอนที่คุณออกจากห้อง
‎ไม่ พูดจริงๆ เราจะเสียข้อตกลงนี้ได้
‎ถ้าคุณไม่ตั้งสติกว่านี้
‎พวกเขาหัวเราะเยาะคุณตอนที่คุณออกไป
‎ไม่รู้จะบอกว่าไง
‎มันเขียนว่าฉันเริ่มงานวันนี้ กะที่สอง
‎ไม่
‎ฉันมีใบรับรองงานช่างนะ ‎ฉันเคยเชื่อมเหล็กมาปีนึง
‎ผมไม่ต้องการบ้านนกหรือป้ายหยุดรถ โอเคไหม
‎มีคนโทรหาคุณหรือมาหาคุณ
‎ก่อนฉันมาถึงที่นี่รึเปล่า
‎โอเค
‎พักเบรกหลังทำงานสองชั่วโมง ‎กินมื้อเที่ยงหลังทำงานห้าชั่วโมง
‎พักอีกทีหลังทำงานอีกสองชั่วโมง
‎ถ้าจะออกจากแถวไปเข้าห้องน้ำ ‎หรือทำธุระอะไรก็ไป
‎แต่ต้องบอกคนที่อยู่ข้างๆ
‎ว่าจะไปไหนและไปนานเท่าไหร่
‎ทำงานที่นี่ต้องคอยระมัดระวังให้ดี เข้าใจนะ
‎ทุกอย่างมีคม ทุกอย่างหนักหมด
‎ทุกอย่างทำคุณบาดเจ็บได้ ระวังด้วยล่ะ
‎คนพวกนี้จะช่วยแนะนำคุณ ยินดีต้อนรับสู่กะเช้ามืด
‎ไง
‎- พูดภาษาอังกฤษได้ไหม ‎- ได้
‎นั่นแม็กด้า ผมชื่อเบลค
‎ดูเราเป็นตัวอย่าง
‎นี่ อยากติดรถไปไหนไหม
‎แน่ใจเหรอ
‎คุณดูหนาวจะแย่!
‎เจอกันพรุ่งนี้
‎เฮ้ย เลยเวลาสิบนาทีแล้วนะ
‎อะไรวะ
‎เร็วเข้า!
‎คราวหน้าจะจิกหัวออกมาเลย
‎(เคที่ สเลเตอร์)
‎(ประวัติการอุปถัมภ์ ‎แคทเธอรีน สเลเตอร์จากสโนโฮมิช)
‎(ทะเบียนการอุปถัมภ์ที่วอชิงตัน)
‎(เคที่ สเลเตอร์ รูธ สเลเตอร์ สโนโฮมิช)
‎(ขายบ้านที่เกิดเหตุฆาตกรรม ‎สโนโฮมิช รัฐวอชิงตัน)
‎จอห์น
‎มีผู้หญิงอยู่ที่สนามหน้าบ้าน
‎รู้จักไหม
‎- ไม่ไป ฉันไม่ไป แม็ก ‎- ฉันเข้าใจ
‎ฉันรู้ว่าพ่อเธอ ‎คงไม่อยากให้เธอเดือดร้อนไปกว่านี้
‎มั่วแล้ว แม็ก
‎ฉันแค่อยากให้เธอนึกถึงน้องบ้าง
‎แม็ก ฉันมีปืนอยู่ในบ้าน
‎สาบานเลย ถ้าพวกเขาเข้ามา ฉันยิงแน่
‎- อย่าทำอย่างนี้ ‎- ไปให้…
‎มาอยู่กับเราก็ได้นะ
‎ลูกๆ ฉันไปนอนใต้ถุนได้ ‎เธอกับเคที่เอาห้องนอนไปเลย
‎- ไม่ไป พอเถอะ ‎- เบธจะอยากให้เธออยู่ด้วย
‎คุณรู้ว่าทันทีที่ฉันก้าวออกจากบ้าน ‎พวกเขาจะพรากน้องไปจากฉัน
‎เราจะไม่ไปไหนทั้งนั้น!
‎ไปจากหน้าบ้านฉันซะ ฉันจะไม่ไป…
‎สวัสดีครับ
‎มีอะไรให้ช่วยไหม
‎ฉันแค่ดูที่คุณแต่งบ้านใหม่น่ะค่ะ
‎มันสวยมาก
‎คุณเป็นเพื่อนบ้านเราเหรอ
‎แค่… ฉันเคยตกแต่งบ้านหลังนี้นิดหน่อย
‎เมื่อนานมาแล้ว
‎- เราเพิ่งย้ายมาไม่กี่เดือน ‎- เหรอคะ
‎- คุณแปลงโฉมบ้านเหรอ ‎- ไม่ๆ ก่อนหน้านั้นอีก
‎ค่ะ ฉันแค่ตกแต่งนิดๆ หน่อยๆ
‎ใช่ เฟอร์นิเจอร์บิวต์อินกับตู้โชว์อะไรแบบนั้น
‎ตู้โชว์ตรงทางเข้าน่ะเหรอ
‎เราทั้งคู่ชอบมาก
‎ภรรยาผมตัดสินใจซื้อบ้านหลังนี้ ‎เพราะตู้โชว์นั่นเลย
‎เธอ… เธอเพิ่งทาสีทับจะได้เข้ากับสีภายในใหม่
‎ฉันว่ามันคงดูดีมาก
‎คุณเข้ามาดูข้างในก็ได้นะถ้าต้องการ
‎ไม่ละค่ะ ฉันไม่อยากรบกวน
‎ไม่ได้รบกวนหรอก เราไม่ได้ทำอะไรอยู่
‎- แน่ใจเหรอคะ ‎- แน่ใจครับ
‎มาสิ
‎อ้อ ผมชื่อจอห์น อิงแกรม
‎- รูธค่ะ ‎- ไง รูธ มาสิ
‎นี่ไง ที่รัก นี่รูธ
‎รูธ นี่ลิซ
‎เธอเคยตกแต่งบ้านหลังนี้ ‎อันที่จริงเธอเป็นคนทำตู้โชว์นี่
‎ดีนะ ไม่งั้นผมคงต้องซื้อเฟอร์นิเจอร์หรูมาตั้ง
‎แล้วก็ต้องงดรับงานให้คำปรึกษาฟรี
‎รู้จักครอบครัวบาลาแบนไหมคะ
‎ก่อนนั้นอีกค่ะ สมัยที่ยังเป็นไร่
‎พอดีเราเจอรองเท้าเด็กในผนัง
‎ค่ะ ฉันไม่รู้จักพวกเขา
‎คุณอยู่แถวนี้เหรอ
‎ฉันกับน้องสาวเคยอยู่
‎แล้วตอนนี้คุณอยู่ไหน
‎ในซีแอตเทิล
‎รูธ!
‎แม่ แล็ปท็อปผมอยู่ข้างล่างรึเปล่า
‎- เป็นหน้าที่ใคร ‎- ลองดูในห้องดูทีวี
‎ฉันไม่นึกว่าจะสายขนาดนี้แล้ว ฉันต้องไปแล้ว
‎แต่ขอบคุณมากค่ะ ‎ที่ให้ฉันเข้ามาดูบ้านสวยๆ ของคุณ
‎นี่ คุณจอดรถไว้ไกลแค่ไหน
‎ฉันจะไปขึ้นรถเมล์ ถ้าวิ่งน่าจะทัน
‎รูธ หยุด แค่… รอผมเดี๋ยว
‎มันเริ่มมืดแล้ว ผมจะไปส่ง
‎แล้วคุณจำไม่ได้เหรอว่าคุณทำงานให้ใคร
‎ฉันจำไม่ได้
‎- จริงเหรอ ‎- มันนานมากแล้ว
‎คุณเป็นทนายเหรอคะ
‎ใช่ คุณรู้ได้ยังไง
‎- ที่ว่าให้คำปรึกษาฟรี ‎- อ้อ
‎คุณทำงานกฎหมายด้านไหนคะ
‎ด้านบริษัท
‎พวกทรัสต์น่ะ
‎จริงๆ แล้วฉันกำลังหา ‎คนที่รับปรึกษากฎหมายครอบครัว
‎ไม่รู้ว่าคุณพอจะรู้จักใครที่…
‎คุณมีอะไรกันแน่
‎ฟังนะ คุณโกหกตั้งแต่คำแรก
‎เวลาคนต้องการทนายก็แค่ยกหูโทรศัพท์ขึ้น
‎มีบางอย่างแปลกๆ
‎รูธ
‎คุณมีอะไรกันแน่
‎ฉันเคยอยู่บ้านหลังนั้นกับน้องสาว
‎ตอนที่พ่อแม่เราตาย
‎ฉันติดคุก
‎น้องมีคนรับไปเลี้ยง ‎และนั่นเป็นที่สุดท้ายที่ฉันได้อยู่กับเธอ
‎ฉันเขียนจดหมายหาเธอเป็นปีๆ แต่ว่าไม่…
‎ไม่ได้ข่าวคราวอะไรเลย ฉันไม่รู้ ‎ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอยังมีชีวิตอยู่ไหม
‎แต่ฉันไม่อยากทำให้ครอบครัวคุณหนักใจ
‎ฟังนะ ศาล…
‎บางครั้งศาลก็โหดแบบนี้
‎ผมเคยเห็นมาก่อน
‎แต่พวกคุณทำบ้านได้น่าอยู่มาก
‎- ขอบคุณ ‎- สวยมากค่ะ
‎ขอบคุณที่มาส่ง
‎รูธ ฟังนะ
‎สิ่งที่คุณพยายามทำมันยาก ‎ผมจะดูให้ว่าพอจะช่วยได้ไหม
‎รับไป
‎โทรมาที่ออฟฟิศของผม
‎โอเค ขอบคุณค่ะ ขอบคุณมาก ขอบคุณ
‎โทรมานะ ถ้าคิดอะไรออกอีก
‎แม่อาจจะแวะเทรเดอร์โจส์ อยากได้อะไรไหม
‎- แม่คะ ตู้เย็นไม่มีที่แล้ว ‎- พ่อต้องไปแค่ชั่วโมงเดียว
‎- ส่งข้อความมานะถ้าต้องการอะไร ‎- ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณ
‎ฉันเหมือนระเบิดที่ถูกปลดสลักเลย
‎- เดี๋ยวพวกเขาก็ผ่อนคลาย ให้เวลาหน่อย ‎- ขอบใจนะ
‎ฉันได้ยินเธอตื่นทั้งคืนอีกแล้ว
‎เธอต้องกลับไปกินยานะ
‎กินแล้วเล่นดนตรีไม่ได้
‎- แต่ขอบใจที่ไม่บอกพวกเขา ‎- ได้อยู่แล้ว
‎เราฟังไม่ออกหรอกว่าต่างยังไง
‎ใช่ พวกเธอฟังคีย์ไม่ออกทั้งบ้าน
‎แต่เธอต้องนอนนะ
‎ฝันร้ายอีกแล้วใช่ไหม
‎เป็นบางครั้ง
‎เป็นภาพที่แวบเข้ามาในหัวแบบสุ่ม…
‎เหมือนเดิม
‎เธอจำอะไรได้อีกบ้าง
‎มีดนตรี
‎มีผู้หญิงคนหนึ่งที่ใกล้ชิดกับฉัน ‎แต่คิดไม่ออกว่าเป็นใคร
‎ฉันไม่รู้ว่าเธอเป็นอะไรกับฉัน
‎อาจจะเป็นคนที่บ้านอุปถัมภ์
‎มั้ง
‎เราสืบหาข้อมูลได้นะ
‎- ดูว่ามีใคร… ‎- ไม่เอาหรอก
‎ทำไมล่ะ
‎เพราะพวกเธอเป็นครอบครัวฉัน
‎ใช่ แต่เธอไม่อยากรู้เหรอ ‎ไม่อยากรู้อดีตของเธอเหรอ
‎ไม่ เอ็ม ฉันไม่ต้องการหลักฐาน ‎ที่บอกว่าฉันพังกว่าเธอ
‎อย่าโมโหสิ
‎โทษที
‎- สวัสดีค่ะ ‎- ขึ้นมาเลย
‎ไง มีอะไรให้ช่วยไหมครับ
‎ค่ะ ฉันเดินผ่านมาแล้วได้ยินเสียงคุณ
‎เลยแวะเข้ามาดูว่า ‎พวกคุณต้องการลูกมือไหม
‎โทษที เราเป็นเอ็นจีโอ
‎ตอนนี้เราเลยไม่ต้องการลูกมือ
‎โอเคค่ะ
‎- จะทำเป็นอะไรคะ ‎- ครัวสำหรับคนไร้บ้าน
‎ศูนย์บริการชุมชน ใช้เงินบริจาคล้วนๆ
‎ผมเลยต้องเลิกจ้างลูกน้องหลายๆ คน
‎อาจจะดีแล้วที่เลิกจ้างไป
‎พวกเขาควรตีเส้นสักสองรอบ
‎ก่อนที่จะเริ่มไสไม้ทำกรอบ
‎คุณต้องขีดเส้นให้ชัดๆ หนาๆ
‎ไม่งั้นประตูมันจะไม่มั่นคง
‎คุณมีแบบให้ทำตามไหม
‎ขอเวลาฉันชั่วโมงนึง
‎ให้ค่าแรงขั้นต่ำ แทบจะขั้นต่ำ
‎แต่ก็ดีสำหรับเราทั้งคู่ และฉันได้ลับทักษะด้วย
‎- ลับทักษะเหรอ ‎- ใช่
‎ผมคิดว่าคุณดูโทรมสุดๆ
‎คุณบอกให้ฉันหางาน ฉันได้สองงาน
‎- ใช้ยามาเหรอ ‎- อะไรนะ
‎คุณดูกระสับกระส่าย โอเครึเปล่า
‎หมอนี่รู้ว่าคุณเป็นผู้กระทำผิดใช่ไหม
‎เขาไม่ได้ถาม
‎ทำไมเขายอมเชื่อใจคุณ
‎กรอบที่คุณพิงอยู่ ฉันสร้างเสร็จใน 45 นาที
‎คุณควรบอกนายจ้างว่าคุณเป็นใคร
‎ทำไม ฉันต้องเป็นคนคุกทุกที่ที่ไปเลยเหรอ
‎ไม่ใช่ คุณเป็นคนฆ่าตำรวจ ‎ไม่ว่าไปที่ไหน ใช่แล้ว
‎ยิ่งคุณยอมรับได้เร็วเท่าไหร่ยิ่งดี
‎หมายความว่าไง ฉันกินเร็ว
‎เพราะงี้นายเลยเป็นแชมป์ไง
‎โอเค นายกินเสร็จก่อนฉัน
‎ห้ามออกจากแถว
‎จนกว่าจะบอกคนข้างๆ ว่าคุณจะไปไหน
‎ถ้าปวดฉี่ก็ไปฉี่ ‎แค่บอกให้คนอื่นรู้ว่าจะไปทำอะไร
‎ทำงานที่นี่ต้องคอยระมัดระวังให้ดีล่ะ
‎ทุกอย่างมีคม ‎ทุกอย่างทำให้บาดเจ็บได้ ระวังด้วย
‎ยินดีต้อนรับสู่กะเช้ามืด
‎อยากทำงานในโรงงานปลาแต่แรกหรือว่า…
‎โทษที
‎ผมไม่รู้ว่าเสียงมันจะดังขนาดนี้ โทษที มัน…
‎ผมรู้ว่ามันฟังดูแปลกๆ แต่นี่เพลงวงผมเอง
‎เสียงกลองผมเอง
‎ไม่รู้สิ เราทำวงกัน
‎คุณชอบไหมหรือว่า…
‎- ค่ะ ‎- ไม่ชอบสินะ
‎แต่ฉันไม่เกลียดเสียงกลอง
‎ใช่
‎- คุณอยู่ที่นี่เหรอ ‎- งานที่สองของฉันน่ะ
‎งานที่สองเหรอ
‎ราตรีสวัสดิ์ เอ้ย อรุณสวัสดิ์นะครับ
‎ไว้เจอกันในแถว
‎สวัสดีค่ะ จอห์น นี่รูธ โทรมาอีกแล้ว
‎ขอโทษที่โทรมาบ่อยๆ
‎ฉันแค่อยากรู้ว่าคุณได้ข่าวอะไรไหม
‎(หญิงชาวสโนโฮมิชผิดข้อหาฆาตกรรม)
‎โทรหาฉันด้วยนะคะ ขอบคุณ
‎รูธ!
‎- เชี่ย! ‎- เวร!
‎- ห่าเอ๊ย ‎- เวร ผมขอโทษ
‎- ผมขอโทษ ‎- อะไรวะ
‎- ผมขอโทษ ให้ตายสิ ‎- ให้ตายห่าสิ
‎คุณจะทำอะไรน่ะ
‎ผมเรียกชื่อคุณแล้ว แต่ไม่มีใครตอบ ก็เลย…
‎- คุณทำเชี่ยๆ แบบนี้ไม่ได้! ‎- ผมเอา… โดนัท ผมว่าจะ…
‎- คุณบุกรุกเข้ามาแบบนี้ไม่ได้ ‎- เชี่ย ผมขอโทษ
‎ต้องการอะไร มาทำไม
‎ผมนอนไม่หลับ นึกขึ้นได้ว่าคุณทำงานอยู่นี่
‎ผมเลยคิดว่าคุณน่าจะอยากกินโดนัทหรือ…
‎ผมขอโทษ
‎คุณเข้ามาในบ้านคนอื่นแบบนั้นไม่ได้
‎- คุณทำแบบนั้นไม่ได้ ‎- ผมรู้
‎เวร ผมยัง… ผมเอานี่มาให้คุณด้วย…
‎เสื้อโค้ทตัวนี้ แค่…
‎มันดีมากๆ
‎ผมมีตัวเล็กกว่านี้ที่บ้าน ถ้าตัวนี้ใหญ่เกินไป
‎แต่ตัวนี้ดูดีกว่าเยอะ
‎คือว่าของคุณมันโทรมแล้ว ผมก็เลย…
‎ไม่รู้สิ อยากลองใส่ดูหน่อยไหม
‎คุณเอาเสื้อโค้ทมาให้ฉันเหรอ ทำไม
‎คุณจะได้อุ่นๆ
‎ลองดูหน่อยไหม
‎- ฉันใส่เอง ‎- ได้
‎ผมแค่จะเก็บกวาดตรงนี้
‎นี่ นั่น… สวยดีนะ มัน…
‎พอดีตัวเลย นี่…
‎โทษที มันมีฮู้ดด้วย
‎มันดู…
‎โทษที คุณไม่ต้องใส่ก็ได้
‎- ฉันขอโทษที่ทำให้คุณกลัว ‎- ไม่ครับ
‎ผมขอโทษเรื่องโดนัท
‎ขอให้โชคดีกับ…
‎โทษที
‎จอห์น นี่รูธอีกแล้ว
‎ฉันไม่ได้เล่าทั้งหมดให้คุณฟัง
‎และฉันไม่แน่ใจว่าป่านนี้ ‎คุณสืบเรื่องที่ฉันละไว้ไม่พูดหรือไม่
‎ให้โอกาสฉันได้อธิบายเถอะนะคะ
‎รู้ไหม ตลอด 20 ปีมานี้ ‎ฉันเขียนจดหมายเป็นพันๆ ฉบับ
‎ฉันทำทุกอย่างที่จะติดต่อเธอ ‎แบบที่ศาลอนุญาตให้ทำได้
‎แต่ไม่มีข่าวกลับมาเลย
‎ฉันไม่อยากรบกวนชีวิตเธอ
‎และไม่คิดจะขอโอกาสที่สอง ฉันแค่…
‎คือว่า ฉันแค่อยากรู้ว่าเธอปลอดภัยดี
‎ถ้าฉันเล่าเรื่องทั้งหมดให้คุณฟัง ‎คุณคงไม่เสนอให้ความช่วยเหลือฉัน
‎และฉันรู้ว่านั่นไม่ใช่ข้อแก้ตัว ‎แต่ฉันต้องการให้คุณช่วยจริงๆ
‎ถ้าทำได้ ฉันอยากคุยกับพ่อแม่เธอ
‎ขอร้องละ จอห์น เธอเป็นน้องสาวของฉัน
‎ขอบคุณค่ะ บาย
‎- อรุณสวัสดิ์ ไทเลอร์ ‎- อรุณสวัสดิ์
‎- วันนี้ทำชั้นบนใช่ไหมครับ ‎- ใช่ค่ะ
‎คุณรู้จักครอบครัวที่อยู่บ้านนี้ ‎ก่อนครอบครัวบาลาแบนไหม
‎เวสต์โอเวอร์ เป็นคนดีครับ ‎เป็นคนทำหิ้งเหนือเตาผิง
‎พวกเขามีลูกสาวชื่อรูธเหรอคะ
‎เปล่าครับ นั่นพวกสเลเตอร์
‎นานมากแล้ว ไม่มีใครเล่าให้คุณฟังเหรอ
‎ให้ตายสิ
‎พ่อของรูธฆ่าตัวตาย
‎เธออยู่ในบ้านตามลำพังกับน้องสาวตัวเล็กๆ
‎นายอำเภอมาขับไล่
‎เธอฆ่าเขา
‎(ยินดีด้วยกับการเกษียณ)
‎ดูเป็นไง ตลกไหม
‎- คุณตำรวจ จะจับผมเหรอ ‎- ใช่ ที่ทำตัวเฮงซวย
‎พี่นายได้บอกข้อมูลที่ฉันให้เขาไหม
‎ข้อมูลอะไร
‎ฉันได้ที่อยู่ที่ทำงานมาสองแห่ง
‎ที่หนึ่งอยู่ในย่านเหม็นๆ ‎ตรงถนนเซาท์คิงตัดกับถนนหกฝั่งใต้
‎ใกล้กับฮิงเฮย์พาร์ก ไชน่าทาวน์
‎เธอไปที่นั่นทุกวัน คนเดียว
‎นายจะกลับเข้ามาไหม ‎พวกเขาจะกล่าวสุนทรพจน์
‎เขาเป็นเพื่อนพ่อ ทำเหมือนสนใจหน่อย
‎นายทำบ้าอะไรวะ
‎สิ่งที่นายควรทำไง ‎ทุกคนพยายามจะสนุกกันอยู่…
‎กดดันตำรวจเรื่องรูธ สเลเตอร์
‎- บ้าไปแล้วเหรอ ‎- พวกเขาไม่สนหรอกว่าเราทำอะไร
‎ไม่มีคำว่า "เรา"
‎ยังไงนายก็ไม่ทำอะไรอยู่แล้ว ‎นายดีแต่พูดเหมือนทุกครั้ง
‎นายต่างหากที่ไม่ทำอะไรเลย
‎นายจำไม่ได้ว่ามันเป็นยังไง ‎ตอนที่เราเสียบ้านไป นั่นความผิดมัน
‎เป็นเพราะแม่ติดเหล้าต่างหาก
‎แล้วคิดว่าเป็นเพราะอะไรล่ะ
‎นายจำพ่อไม่ได้ แต่ฉันจำได้
‎แต่เอาเลย ใช้ชีวิตดีๆ มีความสุขต่อไป ‎เหมือนมันไม่เคยเกิดขึ้น
‎ฉันไม่ได้บอกว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น
‎ตอนนี้มันเป็นอิสระ
‎มีงาน มีหนุ่ม
‎มันใช้ชีวิตเหมือนไม่เคยทำอะไรผิด
‎บอกฉันสิว่ามันยุติธรรม
‎นี่ พวกคุณทำอะไรกันน่ะ
‎เราอุตส่าห์หาพี่เลี้ยงเด็กได้ มาสนุกกันได้ไหม
‎นึกว่าลูกพี่ใหญ่จัดการทุกอย่างอยู่หมัด
‎คุณมันเฮงซวย
‎แค่เก็บไปคิดดู
‎นายเหาะกลางอากาศ ควบคุมทุกอย่างได้ดีมาก
‎พวก นายกินฝุ่นฉันที่สนาม นายแค่ไม่ยอมรับ
‎ไม่ เขาพูดถูก เขาทำได้สมบูรณ์แบบ
‎ไง ที่รัก
‎คุณไม่บอกฉันได้ยังไง
‎แม่ฮะ ผมโดดขึ้นตอนบิดเต็มที่เลย
‎ฟังนะ
‎พอผมรู้ ผมก็ไม่คิดจะรับเคสของเธอ
‎- เธอเข้ามาในบ้านฉัน ลูกๆ ก็อยู่ ‎- ใช่
‎และคุณพูดถูก ผมควรบอกคุณ ‎ตอนที่ผมรู้เรื่อง และผมขอโทษด้วย
‎ตอนที่ฆาตกรพูดหาทางเข้ามาในครัวฉัน ‎เพื่อรำลึกถึงความหลัง
‎ใช่ คุณควรบอกฉัน ให้ตายสิ จอห์น
‎เดี๋ยวนะ
‎หมายความว่าไง คุณจะไม่รับเคสนี้
‎เธอแวะมาที่ออฟฟิศวันนี้
‎ไม่
‎ลิซ เธอไม่ได้รำลึกความหลัง เธอบอบช้ำทางใจ
‎เธอไม่ได้ถูกยิงในการต่อสู้ที่คูเวต
‎เธอฆ่าคนอย่างเลือดเย็น
‎เธอติดคุกมาแล้ว นั่นอาจอันตรายยิ่งกว่า…
‎ถ้าเป็นลูกชายผิวดำของคุณสักคน
‎ที่ติดคุกในสถานการณ์แบบนี้
‎พวกเขาคงตายไปแล้ว
‎ใช่ ผมแค่จะบอกว่า เธอชดใช้กรรมในคุกแล้ว ‎และเธอมีสิทธิ์ทุกอย่าง…
‎ฉันไม่ได้พูดถึงสิทธิ์ของเธอ ‎ฉันพูดถึงเรื่องที่เธอโกหก
‎ถ้าเธอบอกความจริง ‎เธอก็จะถูกปฏิเสธสิทธิ์ คุณรู้ดีพอๆ กับผม…
‎- นั่นไม่ใช่ความจริงสำหรับเธอ ‎- นั่นคือความจริง
‎เธอจะไม่ถูกปฏิเสธสิทธิ์
‎เพราะเธอหาความเห็นอกเห็นใจได้ง่ายๆ ‎จากทนายอย่างคุณ
‎ฉันไม่มีสิทธิ์ก้าวก่ายคุณเรื่องงาน
‎แต่อย่าเอาความเดือดร้อนของเธอมาที่นี่
‎(นายอำเภอสโนโฮมิชช่วยชีวิตผู้หญิงไว้)
‎ห้ามเข้าใกล้
‎ตรงนั้นแหละ
‎ทำไมพวกคุณมาสายเสมอเลย
‎เราก็มาแล้วไง ผมไม่รู้ คุณผู้หญิง
‎คราวหลังบอกล่วงหน้าก็ดีนะ
‎ขอโทษด้วยครับ เซ็นหน่อยได้ไหม
‎ไหนๆ คุณก็ทำให้ฉันช้าแล้ว ‎ช่วยยกขึ้นไปให้หน่อย
‎ขอบคุณค่ะ
‎ที่นี่จะเป็นอะไร
‎ศูนย์บริการชุมชนสำหรับคนไร้บ้าน
‎มีอะไรอีก โอเค
‎งานไม้สวยเชียวนะ
‎พ่อแม่คุณคงภูมิใจ
‎ไม่รู้สิ พวกเขาตายไปแล้ว
‎ฟังนะ ฉันต้องไปแล้ว ขอบคุณที่ช่วยค่ะ
‎ลำบากเลย พ่อแม่ตายเนี่ย
‎ค่ะ แต่ชีวิตก็ต้องเดินหน้าต่อไปถูกไหม
‎นี่ ฉันซาบซึ้งจริงๆ ที่คุณช่วย แต่ฉันต้องไปแล้ว
‎ครับ โทษที ผมไม่อยากรั้งคุณไว้
‎ยินดีที่ได้รู้จัก
‎เวร
‎(เคที่น้องรัก พี่พยายามคิดภาพเธอทุกคืน ‎ว่าตอนนี้เธอหน้าตาเป็นยังไง)
‎(กำลังทำอะไรอยู่)
‎- อีกหนึ่งนาที ‎- ฉันมาทันรึเปล่าล่ะ
‎วิ่งพล่านไปทั่วแบบนี้ ‎คุณจะตายเอานะ รูธ มานี่
‎ผมได้ข่าวว่าคุณมีทนาย
‎- คุณคิดจะทำอะไร ‎- ไม่ใช่เรื่องของคุณ
‎- ไม่ใช่เรื่องของผมเหรอ ‎- ถูก
‎- พยายามติดต่อน้องคุณเนี่ยนะ ‎- เป็นสิทธิ์ของฉัน
‎- ไม่ คุณเสียสิทธิ์นั้นไปเมื่อ 20 ปีก่อน ‎- เธอเป็นครอบครัวฉัน
‎สายเลือดไม่ได้ทำให้คนเป็นครอบครัวกัน ‎เลิกคิดโง่ๆ ได้เลย
‎มีเหตุผลที่น้องไม่ติดต่อคุณ
‎คุณเป็นนักโทษ
‎เธอรู้แค่ว่าคุณเป็นฆาตกร
‎เธออาจจะกลัวคุณก็ได้
‎ปล่อยให้เด็กใช้ชีวิตไปเถอะ ‎ส่วนชีวิตคุณเริ่มต้นใหม่ที่นี่ ตอนนี้
‎ไม่ใช่เมื่อ 20 ปีก่อน
‎เอาจริงๆ นะ ชีวิตเธอดีขึ้นเมื่อไม่มีคุณ
‎ใช่ ฉันจะดื่มอยู่ดี
‎ขอบคุณ
‎ไงคะ ฉันกำลังจะเดินเข้าที่ประชุม
‎เรเชล เราได้รับจดหมาย ‎จากทนายความของรูธ สเลเตอร์
‎มีอะไร คุยทางโทรศัพท์ไม่ได้เหรอ
‎ฉันไปคุยกับมันมา
‎คุยกับใคร
‎- รูธ สเลเตอร์ ‎- พับผ่าสิ สตีฟ ไปคุยกับมันมาเหรอ
‎อยากรู้ไหมว่ามันพูดว่าไง
‎"ชีวิตต้องเดินหน้าต่อ"
‎นายพูดถูก
‎มันไม่ยุติธรรม
‎- พูดจริงเหรอ ‎- ไม่เอาแผนสั่วๆ ของนายนะ
‎มันยังมีน้องสาวอยู่ข้างนอก
‎ทำกับน้องมันอย่างที่มันทำกับเรา
‎สิ่งที่คุณคิดมันเหมือนกับต้นบอนไซ…
‎มันก็แค่ต้นไม้ ‎ที่ต้องการการเอาใจใส่มากๆ ถูกไหม
‎ต้องใส่ใจมากๆ… มากันแล้ว
‎พอล เป็นไงบ้าง ไปทำงานมาสนุกไหม
‎- เป็นไง ‎- ว่าไง พีท นี่เพื่อนผม รูธ
‎ไม่ เราต้องใส่ใจมันเยอะๆ เลย ‎มันไม่ใช่ไม้ป่าน่ะ รู้ไหม
‎มันคือบอนไซ ผมคิดว่ามันเหมือน ‎เรื่อง เดอะเวย์ออฟเดอะวอร์ริเออร์
‎ว้าว ดูสิ นั่น…
‎นั่นหลานของแพตตี้ แพตตี้ที่ทำงานกับเราน่ะ
‎ให้ตาย แพตตี้ชอบทำหน้าบึ้งตลอด
‎ผมเรียกเธอว่าแพตตี้หน้างอ ไม่เหรอ
‎เธอชอบทำหน้าแบบนั้น ‎เหมือนมีใครขโมยแอปเปิ้ลเธอไป
‎ส่วนสองคนนั้นเป็นหลาน พวกเขา…
‎พวกเขาเก่งมาก เรียนที่สถาบันซีแอตเทิล
‎ปู่ของพวกเขาเป็นตำรวจเอเชียอเมริกันคนแรก ‎ในซีแอตเทิล
‎ใช่ เขาเป็นเหมือนตำรวจฮีโร่
‎ใครๆ ก็รักเขา เด็กๆ พวกนี้ใช้ได้เลย
‎ใช่ นั่นแหละ
‎- แจ๋ว ‎- มาแล้ว
‎ผมชอบมาก
‎รูธ คุณไม่รู้หรอกว่ามันอร่อยแค่ไหน…
‎- รูธเป็นแฟนตัวยงของวงเรา ‎- โอเค
‎เธอภาวนาให้เราได้กลับมาเล่นด้วยกัน ‎นายต้องตัดสินใจแล้วละ
‎- ได้สิ ไม่มีปัญหา กินให้อร่อยนะ พวกคุณ ‎- ขอบใจ นิกกี้
‎ทำไมคุณไม่กินล่ะ
‎เป็นอะไรรึเปล่า
‎รูธ ถ้าคุณคิดอะไรอยู่ คุณพูดออกมาได้นะ
‎รูธ
‎ฉันเคยติดคุก เพิ่งพ้นโทษออกมา
‎บ้าน่า ทำไมคุณพูดอย่างนั้น
‎ฉันติดคุกอยู่ 20 ปี
‎ข้อหาอะไร
‎นายอำเภอ นายอำเภอเมืองสโนโฮมิช
‎ฆาตกรรม
‎อุบัติเหตุเหรอ
‎- ผมขอโทษ ‎- ค่ะ
‎ฉันเข้าใจ
‎ผมแค่ไม่…
‎- ฟังนะ ผมขอโทษ แต่ผม… ‎- ไม่ ฉันเข้าใจ
‎ผู้ชายห่วยๆ คือคนที่คิดว่าตัวเองเจ๋ง
‎แต่จริงๆ แล้วอวดเบ่ง
‎เอาแต่คิดเรื่อง…
‎- เราทำยังไงดี ‎- ไม่ต้องทำอะไร
‎เราปล่อยไว้เฉยๆ ไม่ได้ เธอจ้างทนายนะคะ
‎กฎหมายระบุไว้ชัดเจน
‎ถ้าเธอเข้าใกล้แคทเธอรีน ‎เธอจะต้องกลับเข้าคุก
‎เธอขอพบเรา
‎- ไม่ใช่แคทเธอรีน ‎- และเธอจะไม่หยุดอยู่แค่นั้น
‎การนำคนคนนี้กลับมาในชีวิตลูก ‎มันมีประโยชน์ตรงไหน
‎โดยเฉพาะตอนนี้น่ะ
‎เราทำสิ่งที่ถูกต้องแล้ว
‎- ทุกอย่างโอเคไหมคะ ‎- จ้ะ เราแค่คุยกัน
‎เรารู้อยู่แล้วว่า ‎วันหนึ่งจะต้องรับมือกับเรื่องนี้
‎- แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้ ‎- เธอเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ
‎เรารอมานานเกินไปแล้ว
‎เราแค่ไปฟังเฉยๆ ว่าเธอจะพูดอะไร
‎อาจมีอะไรที่เธอบอกเราได้ เพื่อช่วยแคทเธอรีน
‎หรือให้ลูกไปตรวจดีเอ็นเอก็ได้นี่ ‎ไม่ต้องไปคุยกับฆาตกรนั่น
‎เดินไปดูหน้าลูกสิ ‎เธอดูพร้อมที่จะเผชิญเรื่องนี้ไหม
‎- ไม่ค่ะ ‎- ขอบคุณครับ
‎แต่เราพร้อม
‎โทรหาทนายคนนั้น
‎ไม่งั้นฉันจะโทรเอง
‎จอห์น
‎- พ่อฉันเป็นตำรวจ อีเวร ‎- ช่วยด้วย
‎ได้ยินว่าแกคุยอวดเรื่องนี้
‎พ่อฉันเป็นตำรวจ อีนังสวะ
‎ปล่อยฉันนะ! อีคนฆ่าตำรวจ!
‎ปล่อยฉันนะ
‎ปากมากดีนัก
‎เฮ้ย!
‎ไสหัวไปให้พ้น ที่นี่ไม่ต้องการแก
‎- โอเค แพตตี้ คุณได้พูดที่อยากพูดแล้ว ‎- ระวังให้ดีๆ อีเวร
‎แยกย้ายกันไปทำงาน
‎ได้ยินแล้วนะ ระวังตัวให้ดีเหอะ
‎แกโดนแน่
‎เอาละ กลับไปทำงาน
‎ให้ตายสิ
‎รูธ
‎รูธ ผมขอ…
‎ฉันจะช่วยคุณเอง
‎คุณจะได้ไม่ต้องเปลืองน้ำลายสั่งสอนฉัน
‎ฉันทำพลาด ไม่ยอมอยู่เงียบๆ
‎และคุณพูดถูก คนฆ่าตำรวจเป็นชนักปักหลัง
‎คราวหน้าไม่ต้องให้ฉันขึ้นรถเมล์สามต่อ
‎เพื่อบอกในสิ่งที่ฉันรู้อยู่แล้วหรอก โอเคมะ
‎อะไร
‎คิดว่าคุณอาจจะอยากเปลี่ยนทิวทัศน์
‎ล้อกันเล่นปะเนี่ย
‎ถ้าผมจะสั่งสอนคุณ ‎ผมจะบอกว่าคนเรามาถึงจุดนี้กันทุกคน
‎จุดที่คุณต้องตัดสินใจว่า ‎คุณจะเป็นคนแบบไหน
‎เพราะโลกใบนี้ไม่เหมือนที่คุณคิดไว้
‎ทุกสิ่งที่คุณเรียนรู้มาจากลานนอกคุก ‎มีแต่จะพาคุณกลับไปติดตะรางอีกครั้ง
‎คนข้างนอกนี่ก็เหมือนคนในคุกน่ะแหละ ‎ไม่ต่างกัน
‎คำถามคือ อยากเป็นเหมือนพวกเขาเหรอ
‎ดูเหมือนโดนหมัดขวามา หลบไม่ทันเหรอ
‎แล้วโทรศัพท์คุณเป็นอะไร
‎มันหล่นลงไปในน้ำ
‎ทนายหรูของคุณโทรมา
‎- คุณมีนัด กับพ่อแม่เท่านั้น ‎- เมื่อไหร่คะ
‎ผมไม่รู้ โทรหาทนายคุณสิ
‎อาบน้ำอาบท่าให้สะอาด ‎ทำเหมือนผมสอนอะไรคุณบ้าง
‎- โอเค ลูกรัก อย่าเล่นยาล่ะ ‎- เจอกันค่ะ
‎- ขอให้สนุกนะ ‎- บายค่ะ
‎(ใจฉันอยากรู้ว่าเธอเป็นยังไง ‎มีความสุขดีไหม)
‎(โปรดให้ฉันได้พบด้วยเถอะค่ะ)
‎ขอให้สนุกนะจ๊ะ ลูกทำได้
‎- ไม่ต้องไปส่งหนูข้างในหรอก ‎- โอเค
‎รักนะ
‎พวกเขาไม่จำเป็นต้องมา จำเอาไว้
‎พวกเขาหาเหตุผลใดๆ ก็ตามที่จะปฏิเสธ
‎สวัสดีครับ
‎รูธ นี่ไมเคิลกับเรเชล
‎พวกเขาขอให้ผมปกปิดนามสกุล ‎สำหรับการดำเนินการครั้งนี้
‎มานั่งกันเถอะ
‎เอาละ
‎ก่อนอื่น ผมอยากขอบคุณพวกคุณทั้งสองที่มากัน
‎ผมคิดว่าเราควรเปิดใจคุย
‎มีความรู้สึกซับซ้อนหลายๆ อย่าง
‎และผมอยู่ที่นี่เพื่อช่วยให้ผ่านไปได้
‎- โอเค ‎- โอเค
‎ก่อนอื่น คำสั่งห้ามติดต่อ ‎เป็นการตัดสินใจของผู้พิพากษา
‎ไม่ใช่เรา
‎แคทเธอรีน…
‎แคทเธอรีนไม่มีความทรงจำ ‎ของชีวิตก่อนมาอยู่กับเรา
‎จิตใจเธอบอบช้ำมาก
‎ตอนนี้เธอมีความสุขดี
‎มีปัญหาเป็นบางครั้งเหมือนทุกคน แต่…
‎เธอได้รับโอกาสต่างๆ ที่คงไม่มีทางได้รับ
‎เธอมีพรสวรรค์มากค่ะ
‎เธอมีชีวิตที่ดี
‎มีครอบครัวที่อบอุ่น มีความมั่นคง
‎การเข้ามาแทรกแซงจะเป็นผลดีต่อใครเหรอครับ
‎เราไม่รู้อะไรเกี่ยวกับคุณสเลเตอร์
‎นอกจากว่าเธอเคยติดคุกในข้อหาฆาตกรรม
‎และผมเข้าใจว่า ‎เธอพยายามจะสร้างชีวิตใหม่ แต่…
‎มันจะเป็นผลดีต่อแคทเธอรีนยังไง ‎ถ้าให้เจอเธอตอนนี้
‎- ขอพูดได้ไหมคะ ‎- ครับ
‎เคที่…
‎แคทเธอรีน…
‎แม่ฉันตายตอนคลอดน้อง ‎ฉันจึงเป็นคนเลี้ยงน้องตั้งแต่ยังแบเบาะ
‎พ่อไม่ทำอะไรเลยก่อนที่เขาจะ…
‎ก่อนที่เขาจะยอมแพ้ ลาโลก
‎ฉันไม่ได้ยอมแพ้ ฉันไม่ยอมแพ้ ‎ไม่ยอมแพ้เรื่องเคที่
‎แต่ชีวิตไม่ได้เริ่มตอนห้าขวบ
‎นั่นเป็นช่วงปีที่สำคัญมากนะคะ
‎คุณมีลูกของตัวเองไหม
‎ไม่ว่าเธอเคยมีชีวิตยังไงก่อนหน้านั้น ‎ผมแน่ใจว่ามันเคยมีช่วงเวลาดีๆ
‎แต่ถูกทำลายจนป่นปี้เพราะสิ่งที่คุณทำ
‎เธอจำฉันไม่ได้จริงๆ เหรอคะ
‎- เธอจำไม่ได้ ‎- ฉันไม่เชื่อหรอก
‎ฉันไม่เชื่อว่าน้องจำฉันไม่ได้
‎เธอรู้เรื่องคำสั่งห้ามติดต่อไหม
‎- รูธ ใจเย็นๆ ‎- รู้ไหม
‎รู้ไหมว่าอะไรที่ทำให้ผมแปลกใจ
‎เรามาที่นี่เพราะเป็นความต้องการของคุณ
‎ไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับลูกสาวเรา
‎ผมคิดว่าคุณน่าจะ
‎ข้ามไปคุยเรื่องอื่น
‎มีคำถามอะไรอีกไหม
‎เธอนอนหลับไหมคะ
‎ตอนเด็กๆ เธอนอนไม่หลับเลย
‎เธอนอนหลับดี รู้ไหม ผม…
‎ผมว่าเราไม่มีอะไรต้องคุยกันแล้ว
‎- อย่า… แค่… ‎- เรเชล ไปกันเถอะ
‎ฉันเขียนจดหมายไปที่ฝ่ายสังคมสงเคราะห์
‎ได้รับจดหมายของฉันบ้างไหมคะ ‎เคที่ได้อ่านจดหมายของฉันบ้างไหมคะ
‎ทุกอย่างที่เราทำลงไป ‎ก็เพราะเห็นแก่ประโยชน์ของเธอ
‎- พวกคุณทำอะไรกับจดหมายของฉัน ‎- รูธ ใจเย็นๆ
‎ทำอะไรกับจดหมายของฉัน
‎โยนทิ้งเหรอ เผาทิ้งเหรอ
‎มองหน้าฉันสิตอนที่ฉันพูดด้วย อีบ้า
‎- โอเค จบแค่นั้น ไปกันเถอะ เรเชล ‎- รูธ!
‎พวกแกเผาจดหมายฉัน ‎เหมือนฉันไม่มีตัวตนงั้นเหรอ
‎- คุณขอให้เรามา เราก็มา ‎- เชี่ยอะไรวะ
‎- ถ้าคุณมีความเคารพกันบ้าง… ‎- เคารพเหรอ
‎พูดถึงความเคารพ ฉันติดคุก 20 ปี
‎ขนาดเท่าตู้เสื้อผ้าบ้านคุณ ‎ได้แค่ชะเง้อคอรอฟังข่าวสักเศษเสี้ยว!
‎คุณติดคุกเพราะมีเหตุผล!
‎แล้วคุณมีเหตุผลอะไร ‎ถึงทำกับฉันเหมือนไม่มีตัวตน
‎- ให้เธออยู่ห่างๆ เรา! ‎- ฉันมีตัวตน
‎ไม่งั้นผมจะแจ้งข้อหา ‎แล้วคุณจะกลับเข้าคุกวันนี้เลย
‎- ฉันมีตัวตนนะ ‎- ฟังเขานะ เขาพูดถูก
‎ฉันไม่ได้เผาจดหมายของคุณ
‎งั้นก็บอกเรื่องฉันกับเธอสิ!
‎เรเชล
‎ผมคิดว่าผมทำให้คุณได้แค่นี้แหละ รูธ
‎แม่ง!
‎นี่ รูธ รอเดี๋ยวได้ไหม
‎ผมมีอะไรจะบอก ‎แล้วผมจะเลิกยุ่งกับคุณ โอเคไหม
‎- ฉันไม่สน ‎- คุณดูไม่ค่อยดี
‎- ฉันไม่สน ‎- โอเค ให้ตายสิ
‎- โอเค ฟังนะ ผมเคยติดคุก ‎- ฉันไม่สน
‎ผมเคยติดคุก
‎ผมออกจากเรือนจำแคลลัม ‎เมื่อหนึ่งปีครึ่งที่แล้ว
‎ขอโทษนะ รูธ คุณแค่… ผมช็อกน่ะ
‎คุณเล่าให้ฟัง แล้วผมก็นิ่งไป
‎นั่งใบ้แดกเหมือนไอ้งั่ง ‎และผมเกลียดตัวเองที่ทำอย่างนั้น แต่…
‎คุณโดนทัณฑ์บนอยู่ใช่ไหม
‎ใช่ ห้ามสุงสิงกับผู้กระทำผิดร้ายแรง
‎เวร แค่ยืนอยู่นี่เราก็ละเมิดกฎแล้วใช่ไหม
‎รูธ ผมต้องพูดให้ใครสักคนฟัง
‎แล้วก็คงมีคนพูดต่อ
‎โอเค ผมขอโทษ
‎ผมขอโทษสำหรับทุกอย่าง
‎ฮัลโหล
‎- ต้องการอะไรจากฉัน ‎- ขอโทษค่ะ
‎ฉัน…
‎ฉันโทรมาเพราะฉันอ่านจดหมายของคุณ
‎- น้องเองเหรอ ‎- ไม่ใช่ ฉันไม่ใช่แคทเธอรีน
‎ขอโทษค่ะ ขอโทษๆ
‎เจอกันได้ไหม ที่ไหนก็ได้
‎นี่คีธ รู้นะว่าต้องทำยังไง
‎ฉันอาจจะโทรกลับ
‎อยู่ไหนวะ คีธ ตานายสลับมาเฝ้า ‎เมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน
‎โทรกลับด้วย
‎ขอโทษค่ะ
‎ขอบคุณค่ะ
‎โดดเรียนมาเหรอ
‎ค่ะ
‎โดดเรียนบ่อยไหม
‎เราทำสิ่งที่ไม่ควรกันทุกคน ‎แต่สุดท้ายเราก็เข้ารูปเข้ารอยเนอะ
‎ค่ะ
‎เสียดายที่ฉันไม่ได้ไปโรงเรียนมากกว่านี้
‎ฉันชอบไปโรงเรียนมาก
‎น้องอายุน้อยกว่าฉันหลายปี
‎ฉันเลยอยู่บ้าน ‎เล่นสมมติเป็นครูกับนักเรียนกัน
‎ฉันสอนน้องให้ผูกเชือกรองเท้า ‎แต่มือเธอเล็กมาก
‎น้องคุณเป็นยังไงคะ
‎เราอยู่ด้วยกันที่ไร่ มีม้าตัวนึง ‎เธอตั้งชื่อมันว่า "ชีส"
‎เพราะเป็นของโปรดของเธอ
‎เธอตลกมาก…
‎ฉันสงสัยมาตลอดว่าตอนนี้เธอมีหน้าตายังไง…
‎เธอโตมาเป็นยังไง
‎เธอเล่นเปียโนค่ะ
‎เธอเล่นเก่งมากด้วย
‎แคทเธอรีนไม่รู้เรื่องคุณ
‎เธอมีความทรงจำ
‎ความทรงจำแบบไหน
‎คิดว่าฉันควรไปแล้ว ไม่มีใครรู้ว่าฉันมาที่นี่
‎จ้ะ ไปเถอะ
‎ขอบคุณมากที่คุยกับฉัน
‎เธอมีซ้อมเปียโนบ่ายนี้
‎หอประชุมคอร์นิช ตอนสี่โมงเย็น
‎คุณไปดูเธอเล่นได้
‎นี่ จอห์น ฉันมีโอกาสเจอเคที่
‎ฉันไม่อยากทำพลาด ฉันเลยอยากให้คุณ…
‎วันนี้ช่วยโทรกลับฉันหน่อยนะคะ
‎โอเค ขอบคุณค่ะ รูธเอง ขอบคุณ
‎แม่ไปไหนล่ะ
‎แม่ของลูกไปไหน
‎- ฉิบหาย สตีฟ ‎- สตีฟ
‎เชี่ยแล้ว
‎ฟังนะ สตีฟ
‎ฉันขอโทษ สตีฟ ฉันขอโทษ
‎- ได้โปรด ‎- สตีฟ… ฟังนะ ฉันแค่…
‎ไอ้สารเลว!
‎- หยุดนะ! ‎- ไปตายซะ!
‎ตายซะ!
‎ฉันขอโทษ
‎ฉันทำพลาดไปแล้ว สตีฟ
‎สตีฟ ขอร้องละ อย่าไปเลยนะ ‎ขอร้อง สตีฟ ขอร้อง
‎ฉันขอโทษ
‎- ฉันมาหาจอห์น อิงแกรมค่ะ ‎- โอเคค่ะ
‎สวัสดีค่ะ คุณอิงแกรมว่างไหมคะ
‎โอเค ขอบคุณ
‎ขอโทษนะคะ สัปดาห์นี้คุณอิงแกรมไม่อยู่
‎- ฝากข้อความไว้ได้ ‎- ตามเขาไม่ได้…
‎ฉันเกรงว่าตอนนี้ติดต่อเขาไม่ได้ค่ะ
‎นี่ๆ พ่อเธออยู่ไหม
‎ไม่ครับ เขาไม่อยู่
‎- แล้วแม่อยู่ไหม ‎- อยู่
‎ฉันอยากคุยด้วย ไปตามให้หน่อยได้ไหม
‎- ตามให้หน่อยนะ ‎- แม่ฮะ!
‎ผม… ได้ ได้สิ
‎แม่ฮะ มีคนมาหาพ่อ
‎แม่!
‎- หมอบลง! ‎- รูธ!
‎ผมจะหยิบกุญแจให้
‎ไม่ๆ ไปให้พ้นจากบ้านของฉัน
‎เข้าบ้านเดี๋ยวนี้ กล้ามากนะที่มาที่นี่
‎- ฉันต้องคุยกับจอห์นเดี๋ยวนี้ค่ะ ‎- กล้าดียังไง
‎เดี๋ยวฉันไปแล้ว เขาอยู่ไหน
‎นี่ไม่ใช่ปัญหาของเรา ‎คุณไม่ใช่ลูกความของเขา
‎ฉันมีโอกาสจะได้เจอน้อง
‎ฉันแค่อยากรู้ว่าฉันไปคนเดียวได้ไหม
‎- ต้องพาเขาไปด้วยไหม ‎- ฉันไม่สน
‎เธอถูกพรากไปจากคุณ ‎เพราะสิ่งที่คุณเลือกทำ
‎ฟังนะ อย่าคุยกับฉันเรื่องทางเลือกในตอนนี้
‎ฟังนะ ไม่มีใครบังคับให้คุณฆ่าชายคนนั้น ‎หรือโกหกเพื่อเข้ามาบ้านฉัน
‎โอเค รู้อะไรไหม ขอโทษที่โกหก
‎ขอโทษสำหรับทุกสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่
‎ฉันติดคุกไปครึ่งชีวิต ฉันคิดว่าฉันได้ชดใช้แล้ว
‎คุณถูกส่งเข้าคุก คุณต้องรับผิดชอบเรื่องนั้น
‎จะบ้าตาย ฉันบอกว่าฉันทำไง ‎บอกได้ไหมว่าจอห์นอยู่ไหน
‎- แล้วฉันจะไป ‎- จอห์นจะพูดอย่างเดียวกันกับฉันนี่แหละ
‎คุณเสียโอกาสไปแล้ว เสียไปแล้ว!
‎จอห์นมองดูคุณ ‎เขาเห็นคนที่สมควรได้รับโอกาสที่สอง
‎แต่ฉันไม่เห็น
‎ฉันได้ยินคนที่ยอมพูดทุกอย่าง ‎เพื่อให้ได้สิ่งที่ตัวเองต้องการ
‎คุณจะทำอย่างเดียวกันเพื่อลูกๆ ของคุณ
‎ไม่ อย่าเชียวนะ
‎อย่าแม้แต่จะแสร้งว่าเรื่องนี้เกี่ยวกับเธอ
‎ใช่ไง ฉันพยายามปกป้องเธอ
‎- คุณไม่ใช่เหยื่อ! ‎- ฉันบอกว่าฉันทำเอง!
‎เข้าใจไหม ตอแหล!
‎- ฉันต้องเลือก! ‎- ยอมรับเถอะ คุณทำให้จิตใจเธอบอบช้ำ
‎- อย่าพูดเหมือนว่าเรื่องนี้เกี่ยวกับเธอ ‎- ก็แม่งบอกแล้วว่าฉันเป็นคนทำ!
‎ตอนนั้นเธออายุแค่ห้าขวบ!
‎เธออายุแค่ห้าขวบ!
‎เธออายุ…
‎เวร
‎เกิดอะไรขึ้น รูธ
‎ฉันแค่อยากให้เธอนึกถึงน้องบ้าง
‎แม็ก ฉันมีปืนอยู่ในบ้าน
‎สาบานเลย ถ้าพวกเขาเข้ามาฉันยิงแน่
‎ออก… จะไปไหนน่ะ
‎ต้องให้บอกอีกกี่ครั้ง
‎ลองเข้ามาที่ประตูสิ แม่งสาบานเลยว่า…
‎เราจะไม่ไปไหนทั้งนั้น!
‎คอรีย์ ไปจากหน้าบ้านฉันนะ!
‎เอาเลย ลองสิ
‎- ลองเข้ามาสิ คอรีย์ ลอง… ‎- รูธ!
‎เคที่ นี่ เคที่ เคที่ เคที่
‎ไม่นะ!
‎เคที่ ไม่เป็นไร
‎เป็นความผิดฉันเอง
‎ฉันเป็นคนทำเอง
‎เวร
‎มีนัดตอนกี่โมง
‎สี่โมง ไม่ทันแล้วละ
‎หนูหิว
‎พี่รู้จ้ะ ของกินกำลังมาแล้ว กำลังมาแล้ว
‎โอเค ได้แล้วจ้ะ หนูน้อย หลายชั้นเลย
‎กินให้เต็มที่เลยนะ กินเท่าไหร่ก็ได้
‎เคที่ พี่ขอโทษที่ทำให้น้องทำอย่างนั้น
‎ทำอะไรคะ
‎เคที่
‎พี่จะไปที่ไหนสักแห่ง โอเคไหม
‎และพี่อยากให้น้องอยู่ที่นี่ กินให้เยอะๆ นะจ๊ะ
‎นี่
‎เคที่ มองพี่สิ
‎ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น…
‎พี่จะรักน้องเสมอ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นนะจ๊ะ
‎- หนูก็รักพี่ค่ะ ‎- พี่รู้จ้ะ
‎กินเยอะๆ
‎- คุณไปก่อน เดี๋ยวฉันตามเข้าไป ‎- โอเค
‎นี่ ฉันมาถึงแล้ว
‎เคที่รู้ไหมว่าแกทำอะไรลงไป
‎อะไรนะ
‎ฉันเอาปืนจ่อหัวเธออยู่
‎เหลวไหล
‎ต้องการอะไร
‎ฮาร์เบอร์ไอส์แลนด์ ถนน 16 ตัดแลนเดอร์
‎มาคนเดียว ไม่งั้นฉันจะเป่าหัวเธอซะ
‎อย่าทำร้ายเธอนะ
‎- ห้ามแตะต้องเธอ ‎- แกจะไปสนอะไร
‎"ชีวิตต้องเดินหน้าต่อ" ใช่มะ
‎ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
‎ค่ะ เธอไม่อยู่ที่นี่ แต่ฉันมีที่อยู่ของเธอ
‎คุณช่วยไปส่งฉันได้ไหม ‎แล้วฉันจะไม่รบกวนคุณอีก
‎- แน่ใจเหรอ ‎- ค่ะ มันไม่ไกล
‎เรามาทำอะไรที่นี่
‎รูธ เกิดอะไรขึ้น บอกฉันสิ
‎- มีคนจับตัวเคที่มา ‎- ว่าไงนะ
‎- ฉันมาถึงแล้ว ‎- เวร
‎เข้าประตูมา
‎เวร
‎เลี้ยวซ้าย แล้วเดินตรงไปที่น้ำ
‎มีเครนยกของสีแดง
‎- ถึงแล้ว ‎- มีอาคารสีเทา
‎- อะไรนะ ‎- มีอาคารสีเทา
‎เห็นแล้ว
‎เดินเข้าประตูที่อยู่ข้างรถตู้
‎- ฉันมาแล้ว ปล่อยเธอไป ‎- เข้ามาข้างใน
‎เข้ามาข้างในเดี๋ยวนี้!
‎หมอบลงตรงนี้
‎หมอบลงสิวะ!
‎- เธอไม่เกี่ยว ‎- หยุด
‎- ปล่อยเธอไป ‎- บอกให้หมอบลง
‎- เธอไม่เกี่ยว… ‎- หมอบลง เดี๋ยวนี้
‎ตรงนี้ แกจะได้มองเห็น
‎คุณกำลังทำผิดพลาด
‎ปล่อยเธอไป เธอไม่ได้ทำอะไรผิด
‎- ตอนนี้แกสนแล้วเหรอ ‎- เธอเป็นแค่เด็ก
‎ตอนนั้นฉันก็เหมือนกัน
‎ทีนี้แกจะได้มองดูน้องแกตาย
‎- ไม่ๆ ‎- พ่อคุณไม่ได้…
‎แกไม่มีสิทธิ์พูดถึงเขา
‎แกไม่มีสิทธิ์พูดถึงเขา!
‎วันนั้นเขาพูดถึงคุณ
‎เขาบอกว่าพวกคุณจะยกห้องให้ ‎เราจะได้มีที่อยู่
‎หุบปากนะ
‎เขาใจดีมาก
‎และฉันเสียใจที่ฉันพรากเขาไปจากคุณ
‎มันสายเกินไปแล้ว
‎คิดว่าทำแบบนี้แล้วคุณจะรู้สึกดีขึ้นเหรอ
‎แต่ชีวิตจะไม่เดินหน้าต่อ
‎หุบปาก
‎คุณจะทิ้งทุกอย่างที่รักไว้ข้างหลัง
‎ฉันขอโทษจริงๆ
‎ทางนี้ ตามเสียงผมมา
‎ยกมือขึ้น
‎รู้อะไรไหม…
‎พี่รักน้องนะ
‎- เอา หยุด อย่าขยับ ‎- หมอบลงกับพื้น!
‎หมอบลงเดี๋ยวนี้
‎หมอบลงกับพื้น
‎- หยุดอยู่กับที่ ใส่กุญแจมือเธอ! ‎- หมอบลง
‎ยกมือขึ้น หมอบลง
‎นอนคว่ำลงกับพื้น นอนลง
‎นอนคว่ำหน้าลง
‎ไป
‎ไปกัน ลุกขึ้น!
‎- ขอโทษนะพวก รูธ สเลเตอร์อยู่ไหน ‎- เขาอยู่นั่น
‎สุภาพบุรุษ ผมคุมความประพฤติเธอ
‎ถ้าคุณไม่มีข้อหาอะไร ผมจะดูแลต่อเอง
‎- เร็วสิ ปลดกุญแจมือ ‎- ปล่อยเธอไป
‎คุณโอเคไหม
‎ค่ะ
‎(อิงจากซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง 'UNFORGIVEN' ‎ของแซลลี่ เวนไรท์)
‎คำบรรยายโดย ต้องตา สุธรรมรังษี