Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
(NETFLIX ขอเสนอ)
(ปรมาจารย์หยินหยางใช้หลักปัญจธาตุ)
(แยกมนุษย์จากปีศาจ)
(มนุษย์ผู้มีคุณธรรมรวมตัวกัน ในสำนักหยินหยาง)
(เพื่อฝึกฝนและจับวิญญาณชั่วร้าย)
ฉิงหมิง
เจ้าทำอะไรลงไป
ศิษย์พี่ฉือมู่…
ถูกฆ่าตาย
ฉือมู่
เจ้าทำอะไรฉือมู่
ไม่ใช่ข้า มีปีศาจหนีออกจากหอผนึกปีศาจ
ขโมยศิลาเกล็ดไป
ศพกองเกลื่อนพื้น
เหตุใดมีเพียงเจ้าที่รอดชีวิต
ไม่ใช่ข้า
- ไม่ใช่ข้า - ไร้ทางเยียวยา
เจ้าก็คือปีศาจที่ชั่วร้ายที่สุด
ไม่…
ข้าไม่ใช่
ไป๋หนี่
เกิดอะไรขึ้น
ฉิงหมิงสังหารฉือมู่ และคิดจะขโมยศิลาเกล็ด
เป็นไปไม่ได้
- ไม่ใช่เขาแน่ - เขาหนีไปแล้ว
หากเจ้าแยกแยะถูกผิดไม่ได้ ก็ไม่อาจขึ้นเป็นหัวหน้าได้
กำไลดอกระฆัง
(เจ็ดปีต่อมา)
(เมืองผิงจิง)
เมื่อผานกู่เบิกฟ้า
มนุษย์และปีศาจ อยู่ร่วมกันอย่างปรองดอง
ทว่ามีปีศาจชั่วร้าย เซียงหลิ่ว
อ้างตนเป็นราชาปีศาจ
อสรพิษเก้าหัวตนนี้
สะกดปีศาจตนอื่น
ทำลายแดนมนุษย์
โชคดีที่ปรมาจารย์หยินหยางตอบโต้
สร้างอาวุธทรงพลัง
กระบี่ถูชาน
พวกเขาตัดหัวเซียงหลิ่ว
ขับไล่ปีศาจ
นับแต่นั้น มนุษย์และปีศาจตัดขาดกัน
มนุษย์อาศัยในเมืองมนุษย์
ปีศาจอาศัยในแดนปีศาจ
ไม่ยุ่งเกี่ยวกันอีก
ปีศาจตนใดล่วงล้ำดินแดน
นับเป็นซากของราชาปีศาจ
ให้จับกุมทันที
แล้วขังในหอผนึกปีศาจ
หลบไปๆ
องครักษ์หลวงได้รับคำสั่ง ให้นำเครื่องบรรณาการออกนอกเมือง
หลบไปๆ
องครักษ์หลวงได้รับคำสั่ง ให้นำเครื่องบรรณาการออกนอกเมือง
(แดนปีศาจอันตราย)
(หากออกจากเมืองไป เป็นตายอย่างไร จงรับผลที่ตามมาเอง)
เทศกาลปล่อยผีแบบนี้
หัวหน้ากองยังอาสา มาส่งเครื่องบรรณาการอีก
เห็นชัดๆ
ว่าหาเรื่องใส่ตัว
นั่นสิ ทำไมต้องรับงานนี้ด้วย
เป็นหน้าที่สำนักหยินหยางต่างหาก
มีบางอย่างในป่า
นั่นใครกัน
ไป
ดูไว้
หากกล้าลองดีกับองครักษ์หลวง
ก็ต้องเจอแบบนี้
เยี่ยม
กระบี่
ส่งกระบี่มา
นั่นเครื่องบรรณาการหลวง
ช่างกล้านัก
ข้าแค่ผ่านทาง
ช่วยกันดีกว่า
ท่านองครักษ์
ไม่ต้องเกรงใจ
นี่
ทำอะไรน่ะ
เฮ้ย
เรื่องช่วยกำจัดปีศาจ
ไม่ต้องเอ่ยถึง
ไม่ต้องจ่ายค่าตอบแทน
ข้าจะเลือกไปเองสักสองสามชิ้น
ใครบอกจะจ่าย
ใคร…
ท่านองครักษ์
แบบนี้ไม่ถูกต้อง
มนุษย์ที่หนีพ้นคมเขี้ยวปีศาจ
มักรู้จักตอบแทน
ข้าเสียเวลาตั้งนาน แต่ท่าน…
ยังจะขี้เหนียว
ของพวกนี้เป็นเครื่องบรรณาการหลวง
ชิ้นเดียวก็ห้ามขาด
ปีศาจพังพอนสามตัวนั้นรู้จักเจ้า
ไม่แน่ว่า
เจ้าก็อาจเป็นปีศาจในคราบมนุษย์
ท่านองครักษ์
ท่านนี่ใจแคบชะมัด
ไม่ต้องแก้ตัวแล้ว
กลับไปรับโทษ
หากท่านไม่ยอมเลิกรา
อีกก้าวเดียว
ท่านจะล้มทันที
คนของสำนักหยินหยาง
กล้าฝ่าฝืนกฎหรือ
ปีศาจหัวขโมย
เจ้าเป็นใครในสำนักหยินหยาง
จงเอ่ยนามมา
ข้ามีนามว่า
ฉิงหมิง
ฉิงหมิงหรือ
ข้าจะจดจำไว้
เห็นท่านล้มแล้วสงสาร
วันนี้…
ก็พอเท่านี้เถิด
องครักษ์หลวงที่เหลือ
หายหัวไปไหนกันหมด
นายท่านไม่ชอบให้เราเก็บของไว้เอง
ขโมยเยอะแบบนี้จะไม่โดนจับได้หรือ
ห้ามพูดเด็ดขาด
อย่ามาเจ้าเล่ห์
มีอีกหรือ
(สำนักหยินหยาง)
(หอผนึกศิลาเกล็ด)
เกิดเรื่องในหอผนึกปีศาจ
(หอผนึกปีศาจ)
หลบไป
หวนคืนไร้มลทิน
ปิดผนึก
- มีปีศาจบุกเข้ามา - หัวหน้า
ใครเฝ้าศิลาเกล็ดอยู่
- วันไร้สุริยัน คืนไร้จันทรา - วันไร้สุริยัน คืนไร้จันทรา
- ลบล้างกฎเกณฑ์ ทวยเทพล่าถอย - ลบล้างกฎเกณฑ์ ทวยเทพล่าถอย
- จงทำลาย - จงทำลาย
หวนคืนทางสว่าง พิสุทธิ์จากภายใน
จงผนึก
ไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ เจ็ดฮุ้งเก้าลี้
เอาออกมา
อะไรน่ะ
ศิลาเกล็ด
ระยิบระยับ
ล้ำค่า
ห้ามแตะต้องศิลาเกล็ด
จับได้แล้ว
- ของข้า - ข้าเห็นก่อน
ปล่อย
ปีศาจพังพอน
วางลง
อย่านะ
เจ้าเป็นอะไร
ข้าล้มเหลวและสมควรรับโทษ
ข้าได้ศิลาเกล็ดจากสำนักหยินหยางแล้ว
ทว่าเจอปีศาจพังพอนสามตัวเข้า
ไม่รู้เป็นคำสั่งใคร
แต่พวกมันชิงศิลาเกล็ดแล้วหนีไป
"ปีศาจพังพอนสามตัว" หรือ
นั่นบริวารของฉิงหมิง
เขารู้แผนข้าแล้ว
เรื่องง่ายดายเช่นนี้
เจ้าทำพลาดได้ยังไง
แฝดอีกาสุนัขสวรรค์
นักสู้ที่เก่งที่สุดในแดนปีศาจ
ใครๆ ล้วนกล่าวว่าพวกเจ้าไร้เทียมทาน
ดูท่า…
ก็ไม่เท่าไร
ศิลาเกล็ดหลุดจากหอผนึกแล้ว
อีกาสุนัขสวรรค์ นับว่าไปไม่เสียเที่ยว
ตอนนี้พักผ่อนได้แล้ว
อีกรอบ
อย่าหยุด
ยกสูงอีก
แทงหน้า
แทงข้าง
แค่เครื่องบรรณาการยังไม่พอ
นายท่านคาดหวังให้ทำงานใหญ่
สูงอีก
เราฝึกซ้อม
และฝึกฝนวิชา
เพื่อเตรียมต่อสู้ในอนาคต
ยกแขนขึ้น
ใช้แรงหน่อย
เล็งไปไหนเนี่ย
หากไม่ใช่เพราะนายท่านรับพวกเจ้า
มาเป็นบริวาร
พวกเจ้าแต่ละตัว
ก็คงยังเร่ร่อน
และถูกรังแกไปทั่ว
มาๆ
แทงหน้า
อีกรอบ
ไปไหนมา
เขาเป็นอะไร
หยุด
ล้มหรือ ใครล้ม
กินอะไรสักอย่าง
ตีคนด้วย
เจอกันอีกแล้ว
ฉิงหมิง
ในที่สุดศิลาเกล็ด ก็ออกมาจากสำนักหยินหยาง
จงช่วยให้ข้ากลับไปยังโลก
นี่เป็นชะตาของเจ้า
เข้าใจไหม
ฉิงหมิง
แสงจากดาวเหนือ
จงผนึก
ทำไม มีเรื่องอะไรหรือ
ดูแลพังพอนด้วย
น่าจะเกิดเรื่องกับศิลาเกล็ด
ข้าจะไปแดนปีศาจ
ตั้งแต่ศิลาเกล็ดหายไป
หอผนึกปีศาจก็ตกอยู่ในความโกลาหล
ผู้พิทักษ์ใช้อาคมควบคุมพวกมัน
ใช้เวลาทั้งคืน
ข้าไม่เชื่อว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญ
ปีศาจที่ขโมยศิลาเกล็ดไป
เป็นบริวารของฉิงหมิง
ชัดเจนว่า
เมื่อเจ็ดปีก่อนที่พลาดไป
ตอนนี้คิดจะเอาคืน
การเสียศิลาเกล็ดไปเป็นหายนะ
หนอนบ่อนไส้ยากจะป้องกัน
หากในสำนักไม่มีคนทรยศ
อีกาสุนัขสวรรค์จะทลายผนึกได้ยังไง
ซ้ำยังใช้อาคมทำลายหอคอยด้วย
ศิลาเกล็ดเพิ่งถูกขโมย
ปีศาจพังพอนก็ลงมือทันที
สำนักควรจับคนทรยศนั่น ตั้งแต่เมื่อหลายปีก่อน
แต่หัวหน้าใจอ่อน
ซีฉาน
ตอนนี้หัวขโมยถึงได้ลอยนวล
ผู้อาวุโสไม่ต้องกังวล เรื่องอดีตของข้ากับฉิงหมิงหรอก
- ข้าเพียงย้ำเตือน… - ผู้อาวุโสซีฉาน
ระวังวาจาด้วย
ศิลาเกล็ดเป็นเรื่องใหญ่ ข้าจะจัดการเอง
เมื่อร้อยปีก่อน
เหล่าผู้อาวุโสในสำนัก
เสียสละชีวิต
คนแล้วคนเล่า
เพื่อตัดหัวปีศาจเซียงหลิ่ว
แต่อสรพิษมีเก้าหัว
ทรงพลังแก่กล้า
แม้ร่างถูกทำลาย
แต่พลังไม่แตกสลายโดยง่าย
สุดท้ายจึงถูกสะกดไว้ในศิลาเกล็ด
ซึ่งถูกผนึกอยู่ในหอคอยนี้
ฉะนั้นการปกป้องหอคอย
และพิทักษ์ศิลาเกล็ดให้ปลอดภัย
เป็นความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ของสำนักหยินหยาง
เมื่อถึงคราวพวกเจ้าในอนาคต
พวกเจ้าจะประมาทไม่ได้
ฉือมู่
นำทุกคนสวดอาคมป้องกัน
ขอรับ ผู้อาวุโส
เต่าดำพิทักษ์เหนือ หงส์แดงคุ้มครองใต้
- เต่าดำพิทักษ์เหนือ - เต่าดำพิทักษ์เหนือ
- หงส์แดงคุ้มครองใต้ - หงส์แดงคุ้มครองใต้
หวนคืนทางสว่าง พิสุทธิ์จากภายใน
- หวนคืนทางสว่าง - หวนคืนทางสว่าง
- พิสุทธิ์จากภายใน - พิสุทธิ์จากภายใน
ฉิงหมิง
- อย่าสวดกับพวกเขา - จงผนึก
- เจ้าเป็นปีศาจ - จงผนึก
ปีศาจที่มีสายเลือดของข้า
- ปลดปล่อยข้า - เต่าดำพิทักษ์เหนือ
- ร่วมมือกับข้า - หงส์แดงคุ้มครองใต้
- ไม่ - หงส์แดงคุ้มครองใต้
มีอะไรหรือ
ฉิงหมิง
- ฉิงหมิง - ฉิงหมิง หยุดเล่นสักที
- นี่หอผนึกนะ - ฉิงหมิง
เขาเป็นครึ่งปีศาจ
ในตัวมีสายเลือดปีศาจ มันเรียกหาสินะ
เซียงหลิ่วคุยอะไรกับเจ้าล่ะ
อย่าเพ้อเจ้อ ฉิงหมิงจะเป็นปรมาจารย์หยินหยาง
เขาเป็นทารกที่ถูกทอดทิ้ง ไม่รู้ที่มา
สำนักกลัวเขาจะทำชั่ว
- ถึงได้รับไว้ - ทุกคนเงียบ
- นี่เป็นคำสั่ง - ไป๋หนี่ เจ้ายังไม่ได้เป็นหัวหน้า
- สั่งไม่ได้… - หุบปาก
นั่งลง
- ขอรับ ศิษย์พี่ฉือมู่ - ขอรับ ศิษย์พี่ฉือมู่
ฉิงหมิง
หวนคืนทางสว่าง พิสุทธิ์จากภายใน
จงผนึก
ฉิงหมิง
เรื่องวันนี้
อย่าได้เอ่ยถึงอีก
- ขอรับ ศิษย์พี่ฉือมู่ - ขอรับ ศิษย์พี่ฉือมู่
ไม่ว่าเจ้าเป็นมนุษย์หรือปีศาจ
ก็ต้องควบคุมตัวเอง
มิเช่นนั้น
เจ้าจะทำลายตัวเอง
(หลุมศพฉือมู่)
ศิษย์พี่ฉือมู่
ท่านต้องไม่ตายเปล่า
ฉิงหมิงทำให้พวกเราไม่มีทางเลือก
สำนักหยินหยางควรจะละอาย ที่ไม่ได้จับผู้ทรยศ
ตลอดช่วงเจ็ดปีที่ผ่านมา
เราจะค้นทั่วแดนปีศาจ
เพื่อจับตัวเขากลับมา
(กององครักษ์)
คำสั่งหรือ
สั่งว่าอะไร
ไปสำนักหยินหยาง
จับปีศาจหัวขโมย
ทวงคืนเครื่องบรรณาการ
เมื่อคืนที่สำนักหยินหยาง เกิดเรื่องใหญ่
ยังมีเวลามายุ่ง เรื่องเครื่องบรรณาการอีกหรือ
ถ่ายทอดคำสั่ง
หัวหน้าขั้นเจ็ดหยวนป๋อหย่า
ถูกพักงานสอบสวน
ภายในสามวัน หากทวงคืนเครื่องบรรณาการไม่ได้
ให้ยึดทรัพย์เขา
เจ้าพยายามหาทางไต่เต้าอยู่ทุกวี่วัน
แล้วเป็นไง
ไม่รู้ขีดจำกัดตัวเอง
ข้าจะจับปีศาจนั่นกลับมา
ให้ทุกคนได้เห็น
ท่านองครักษ์ ขอบอกตามตรง
ข้ารับสินค้าจากเยียนเยียนเล่อมาตลอด
อะไรนะ ใครกัน
ผู้มีอาคมและเชี่ยวชาญด้านปีศาจ
- "ผู้เชี่ยวชาญด้านปีศาจ" หรือ - ใช่
- มา - แวะชมก่อน
ซุ้มเขาอยู่ตรงนั้น
ท่านไปถามเรื่องฉิงหมิงก็ได้
อย่าเสียเวลาเลยน่า
รีบพูดมา
ไม่มีทางไปแดนปีศาจหรอก
- จะพูดหรือไม่พูด - เจ็บนะๆ
อย่าๆ
คนที่อยู่ในนั้น
ข้าคือองครักษ์หลวงหยวนป๋อหย่า
มาตามคำสั่ง
รู้จักมารยาทไหม
ข้างนอกมีธูปใหญ่ถูกจุดไว้ แปลว่ามีแขก
บุกเข้ามาไม่ได้
เจ้าใช่อาจารย์เยียนเล่อเล่อไหม
ข้ามาถามเรื่องคนผู้หนึ่ง
นามว่าฉิงหมิง
รู้ไหมว่าเขาอยู่ไหน
ที่เจ้าถามถึง
คือปรมาจารย์หยินหยาง ฉิงหมิง
ถูกต้อง เมื่อคืนข้าประมือกับเขา
เขาแพ้แล้วหนี
- ข้าต้องจับเขากลับไป - โกหก
อย่ามัวแต่หลบหลังม่าน
ออกมาคุยกัน
ช่างกล้านัก
ทำร้ายเจ้าหน้าที่หลวง
ข้าจะจับเจ้า
เอาชนะข้ายังไม่ได้
แล้วทำไมฉิงหมิงต้องหนีด้วย
เจ้าคือเยียนเล่อเล่อหรือ
ที่นี่ข้าเท่านั้นมีสิทธิ์พูด
ข้ามาหาเยียนเล่อเล่อ รีบ…
ยังจะพูดอีก
เขาชื่อเยียนเยียนเล่อต่างหาก
เมื่อกี้ข้าก็พูดแบบนั้นไม่ใช่หรือไง
ไม่ฉลาดสมกับเป็นองครักษ์หลวงเลย
ข้าถึงต้องพึ่งเจ้า
จะบอกไหม หรือให้ข้า
- ไม่เอาๆ - ใช้ร่มอีก
อยู่ข้างหลังข้า
ในกองขนสัตว์นั่น
ถ้าพูดเร็วหน่อย ข้าก็ไม่ต้องทำร้ายเจ้าแบบนี้หรอก
ไม่ใช่ทุกคนจะเข้าแดนปีศาจได้
มีแผนที่ก็เปล่าประโยชน์
แล้วฉิงหมิงเข้าออกได้ยังไง
ฉิงหมิงเป็นครึ่งปีศาจ
- "ครึ่งปีศาจ" หรือ - แถมยังมีผ้ายันต์ของสำนัก
"ผ้ายันต์" หรือ
ข้ามีผ้ายันต์นะ
เจ้ามีผ้ายันต์หรือ
ข้า…
- อยู่ไหน - เจ้า…
แก้มัดข้า
พี่หัวหน้าองครักษ์
ดูก็รู้ว่าเจ้าพิเศษกว่าใคร ไม่ใช่ธรรมดา
ถอยไป
นี่ไง
ท่านองครักษ์
ข้า เฉินเล่อ ยินดีช่วยพาท่านไปแดนปีศาจ
จับกุมฉิงหมิง
ถ้าไปแดนปีศาจ…
ก็จะเจอฉิงหมิงหรือ
ก็รู้แต่แรกแล้วล่ะว่าเจ้านั่นมันเลว
แต่ดันเป็นลูกมนุษย์กับปีศาจเนี่ยนะ
เจ้าจะรู้อะไร
สายเลือดของฉิงหมิงหายากมาก
มีเพียงเขาที่บัญชาปีศาจได้
พอแล้วๆ
เขาเลือกที่จะเป็นปีศาจ ทั้งที่เป็นมนุษย์ได้
ครั้งหน้าที่เจอ
ข้าจะสังหารเขาทันที
นี่ ดูแผนที่สิ
อีกไกลแค่ไหน
มัดไว้แบบนี้จะดูยังไงเล่า
ข้ามัดไว้เพื่อปกป้องเจ้านะ
แผนที่บอกว่า
ผ่านแท่นบูชาปฐพี แล้วเดินหน้าอีก 35 ลี้
ก็จะเจอรูปปั้นที่ทางเข้า
(ผาดินทลาย)
ถึงแล้วนี่
นี่…
เหมือนจะเจอทางเข้าแล้ว
แต่ปัญหาคือ…
เราจะข้ามไปยังไง
เจ้าน่ะ
ส่งผ้ายันต์มา
เร็วสิ
แสงสีทองสาดส่องกาย
โบยบินเหนือสามโลก
อาทิตย์เคลื่อนผันเปลี่ยนเงา
แสงสีทองสาดส่องกาย
โบยบินเหนือสามโลก
อาทิตย์เคลื่อนผันเปลี่ยนเงา
ผ้ายันต์ ทำไม…
ทำไมไหม้ล่ะ เจ้า…
เจ้าโกหก
- ไป… - เจ้าสิโกหก
องครักษ์ประสาอะไรไม่มีตรา
ทำตัวดีๆ
- หยุดดิ้นได้แล้ว - ปล่อยข้านะ
มีทางแล้วนี่ไง
ของมันต้องใช้เวลา
ไม่รู้อะไรก็อย่าโวยวาย
จะไปไหมเนี่ย
ถ้าไม่มา สะพานจะหายไปนะ
"หายไป" หรือ
เจ้าไม่ได้รู้หรอกว่ามีทางตรงนี้
อะไรน่ะ
น้ำใบพลัม กลบกลิ่นมนุษย์
ทำไมไม่รีบใช้แต่แรก
ข้าตื่นเต้นมากจนลืมไป
ขอบ้างสิ
ที่นี่แหละ
หอคอยแดง
รับผิดชอบดูแลแดนปีศาจ
นายด่านอยู่ที่นี่
ฉิงหมิงค้าขายกับเขา
ต่างหูตาปลา
เท่าไรหรือ
จริงจังหน่อยได้ไหม
สวยไหม
น่าเกลียดมาก
ยังไม่ถึงเวลา ฉิงหมิงไม่โผล่มาหรอก
ถ้าไม่วางใจก็ไปดูที่สะพานไป
นี่
ชิมดู
ใช้ได้นี่
ทำจากอะไร
- เจ้านี่นะ - ไสหัวไป
ก็ได้
นี่ ลองคาดเข็มขัดดู
อะไรเนี่ย
ของขวัญ
หล่อมาก
ข้าชอบจัง
เรามีเรื่องจริงจังต้องทำ
- แต่เจ้ากลับสารภาพ… - นายท่าน
นายท่าน ข้าคือเฉินเล่อ
หัวขโมยหรือ
นายท่าน
นายท่าน ในที่สุดข้าก็หาท่านเจอ
นี่เป็นของขวัญที่ข้าซื้อให้ โปรดรับไว้…
หัวขโมย จับเจ้าได้สักที
หลีกไป
ถอยห่างจากนายข้าซะ
นายท่าน องครักษ์หลวงนี่คิดร้าย
ข้ามาเตือนท่าน จดจำข้าด้วย
ปีศาจหัวขโมย
ตัวประหลาด
ข้า หยวนป๋อหย่า จะจับเจ้า
เจ้ามีนามว่าอะไรนะ
หยวนป๋อหย่า
ข้าเป็นหัวหน้าขั้นเจ็ด นี่
- เอาคืนมา… - เขียนแบบนี้ไหม
ปล่อย…
วิชาปีศาจอีกแล้ว
อาคมบริวารนี่นา
- อาคมอะไร - เจ้าโดนอาคมบริวาร
อาคมอะไรนะ
นายท่าน ข้าขอด้วยสิ
- ข้ายินดีร่วมเป็นร่วมตายกับท่าน - ข้าควบคุมแขนขาไม่ได้
- ถอนอาคมข้านะ - นายท่าน
นายท่าน
นายท่าน…
เจ้าทำอะไรน่ะ
นี่ หยุดนะ
- ปีศาจหัวขโมย - นายท่าน
นายท่าน
ปีศาจหัวขโมย ถอนอาคมข้า
ปล่อยข้า หยวนป๋อหย่า
แขกกิตติมศักดิ์มาถึงแล้ว
เป็นเกียรติที่ได้ต้อนรับ
จากกันวันเดียว
แต่รู้สึกดั่งนิรันดร์
เมื่อวานบริวารเจ้า ส่งเครื่องบรรณาการมาสองคันรถ
วันนี้เจ้ายังมาเองอีก
หรือว่า
เจ้านำสมบัติมาให้ข้าอีก
ครั้งนี้…
ข้ามาเพื่อเอาของ
ทุกสิ่งเปลี่ยนแปลง
การเปลี่ยนแปลงนำมาซึ่งโอกาส
บอกมา ต้องการอะไร
กระบี่ถูชาน
นั่นเป็นคำต้องห้ามของที่นี่
ข้าจะมีได้ยังไง
คิดให้ดีก่อนตอบ
สมบัติของข้า
ตอนนั้นเจ้าสาบานว่าจะภักดี ต่อสำนักหยินหยาง
พวกเขาจึงให้ยืมกระบี่มานำปีศาจ
แต่เจ้ายึดเป็นของตน
ยังจะแกล้งโง่
เรื่องเล็กน้อยเพียงนั้น
เจ้ายังอุตส่าห์จำได้ขึ้นใจ
กระบี่ถูชานสังหารราชาปีศาจ เมื่อหลายร้อยปีก่อน
แดนปีศาจไม่เคยสงบ
บัดนี้ราชาปีศาจสิ้นใจ
ทุกคนลืมเรื่องกระบี่ถูชานไปแล้ว
เจ้าจะเอาไปทำอะไร
ร่างของปีศาจอาจตายไปแล้ว แต่วิญญาณยังอยู่
เตรียมตัวไว้ไม่เสียหาย
ข้าไม่อาจผิดใจกับสำนักหยินหยางได้
ข้าขอเตือน
อย่าล้ำเส้นกัน
เจ้าอยู่ในแดนปีศาจ
ในถิ่นของข้า
คำพูดข้าสำคัญที่สุด
อย่าทำแตกอีกนะ
ทำการค้าต้องรู้จักเจรจา
ข้าจะขาดทุนไม่ได้
แลกกับคนเป็นสองคน
"คนเป็นสองคน" หรือ
ข้อแลกเปลี่ยนนี้
พอไหวไหม
นายท่าน
นายท่าน มองทางนี้
นายท่าน
นี่…
ช่วยด้วย
เจ้าตัวนี้มาจากไหน
ดูไม่เห็นเหมือนปีศาจเลยสักนิด
หยวนป๋อหย่า ระวังนะ
เจ้าทำอะไร
- ปล่อยนาง - ห่วงตัวเองก่อนเถิด
ปีศาจทั้งหลาย
นี่เป็นครั้งแรกของการต่อสู้ ระหว่างมนุษย์กับปีศาจ
สู้จนตัวตาย
ศึกนี้ตื่นตาตื่นใจ
รีบวางเดิมพันกันเลย
เจ้าเป็นองครักษ์หลวงสินะ
สู้ให้เต็มที่
มิเช่นนั้นสหายเจ้าต้องชดใช้
ขอแนะนำภูตแดงตัวร้าย
เกิดมาไม่เคยออกจากลานประลอง
และไม่เคยแพ้
มีเพียงหนึ่งเดียว
ที่จะรอดออกไปจากลานประลอง
ยิ่งภูตแดงถูกโจมตี ก็จะยิ่งตัวใหญ่ขึ้น
นั่นเป็นไม้ตายของเขา
ไม่แปลกที่ไม่เคยแพ้
พลังของกระบี่ถูชานแข็งแกร่งเกินไป
ข้าไม่เข้าไปนะ
มาไวดีนี่
สำนักหยินหยางเก่งกาจจริง
แสงทองพันลี้
จงเปิด
ผ้ายันต์นายท่านหรือ
จักรวาลหมื่นลี้ จงทำลาย
ท่านคงจะสบายดีนะ
ข้าไม่ได้มารำลึกความหลัง
จงคืนสิ่งต่างๆ
ที่มิใช่ของเจ้ามา
หยุด
หัวหน้าอยากได้กระบี่เล่มนี้ด้วยหรือ
ยังจะแกล้งโง่
ข้าอยากได้ศิลาเกล็ด
"ศิลาเกล็ด" หรือ
มันเกี่ยวอะไรกับข้า
หยุดเสแสร้งได้แล้ว
ถามพังพอนของเจ้าสิ
พังพอนหรือ
ถึงพวกเขาจะซุกซน ก็ไม่ขโมยศิลาเกล็ดแน่
เชื่อปีศาจของเจ้าขนาดนั้นเลย
แน่นอน
ข้ารับพวกเขาเป็นบริวารแล้ว
ไม่ใช่ปีศาจชั่วร้าย
บริวารจะเผชิญทั้งชีวิตและความตาย ไปพร้อมกับผู้เป็นนาย
และไม่มีวันหักหลังพวกเขา
นั่นคือสิ่งที่ท่านเคยสอนข้า
จมูก
ทุบจมูกมัน
ทุบได้สวย
แบบนี้มันสู้กันตรงไหน
หลอกกันชัดๆ
จบมันซะ
ไอ้ขี้แพ้
ฆ่ามัน
จบมันซะ
ฆ่ามัน
กฎสนามประลองนี้
มีแค่ผู้ชนะเท่านั้นที่จะรอดไปได้
ไป
หยุดพวกมัน
อย่าให้หนีไปได้
ระวัง หมอนี่รับมือยาก
จะไปไหน
อย่าขยับ
ระวัง
- กระบี่ถูชาน - ทำไมมาอยู่ที่นี่
ปีศาจตนนี้ช่วยเจ้าอยู่
ข้าไม่ต้องให้มันช่วย
ใครชิงกระบี่กลับคืนมาได้จะได้รางวัล
ปีศาจหัวขโมย
เจ้าติดกับตัวเองแล้ว
องครักษ์หลวง
สิ่งที่ท่านถืออยู่ มีค่ามากกว่าชีวิตท่าน
ส่งมาให้ข้า
- ของเจ้าหรือ - ของข้า
ทีของตัวเองหายก็รู้จักร้อนใจหรือไง
รีบส่งมา
ไปกององครักษ์ พิสูจน์ความบริสุทธิ์ให้ข้า
ได้
สำนักหยินหยางมาแล้ว
หัวหน้า
ไป๋หนี่
รีบตามไป
มันตามเรามาทำไม
ที่นี่…
ที่นี่ที่ไหน
บ้านของนายท่าน
เช่นนั้น เครื่องบรรณาการที่ถูกขโมย ก็ต้องอยู่ที่นี่
ไม่ เราอยู่ข้างเดียวกัน อย่าทำร้ายกัน
พวกเจ้าตามนายท่านมา แต่ใช่ว่าจะเป็นสหายกัน
ใครอยากเป็นสหายเจ้า
อย่าคิดว่าข้าจำหน้าพวกเจ้าไม่ได้นะ
พวกปีศาจหัวขโมยสกปรก ที่ขโมยเครื่องบรรณาการของข้า
เรียกใครว่าหัวขโมย
ข้าจะฉีกปากเจ้าซะ
หุบปาก
พี่ปีศาจแสนสวย
ยกโทษให้เจ้าโง่นี่เถิด
พวกเขาเป็นแขก
ให้พวกเขาเข้ามา
ก็ได้
ขอบคุณพี่สาวทั้งสอง
เราแค่มาเที่ยวเล่น
ไม่สร้างปัญหาหรอก
ไป๋หนี่
ข้ายังมีที่ยืนในสำนักไหม
นี่อะไร
แทนความเชื่อใจ
นี่ของสตรี ข้าไม่เอา
กำไลดอกระฆังทำให้เจ้าเป็นบริวารข้า
อาคมบริวารเอาไว้ใช้กับปีศาจ
ข้าเป็นมนุษย์
เจ้าเป็นครึ่งปีศาจ นั่นก็นับ
ข้าไม่ใช่ปีศาจ
ข้าจะไม่มีวันเป็นปีศาจ
ฉิงหมิง เป็นปีศาจก็ไม่เป็นไร
เจ้าเป็นบริวารข้า ส่วนข้าเป็นนายเจ้า
ไม่เคยได้ยินหรือ
ขอเพียงปีศาจมีนาย
ก็ย่อมมีบ้าน
ไม่มีวันกลายเป็นปีศาจชั่วร้าย
เช่นนั้น…
ข้า
ฉิงหมิง
นับจากนี้ไป
เป็นบริวารของไป๋หนี่
ผนึกพันธะ
ร่วมเผชิญชีวิตและความตาย ไม่มีวันหักหลังกัน
ระวังแผลด้วย
ข้าสัญญา
ข้าจะช่วยสืบหาความจริง
คำสัญญาของเจ้า…
มันไร้ค่า
หากท่านไม่เชื่อข้า
แล้วท่านช่วยข้าไว้ทำไม
ข้ากำลังตามหาศิลาเกล็ด
ทุกคนรู้ว่าเจ้ากับปีศาจของเจ้า
ขโมยของไปทั่ว
ต้องมีส่วนเกี่ยวข้อง
ปีศาจทุกตนที่นี่
ก็เหมือนกับข้า
พวกเขาเข้าเมืองผิงจิงไม่ได้
แต่ก็ไม่เหมาะกับแดนปีศาจ
พวกเขาไร้บ้าน
ต้องออกขโมย
เพื่อเอาตัวรอด
- เราไม่มีทางเลือก - ตอนนี้เจ้าไปเข้ากับพวกปีศาจ
เจ้ากับข้าเคยให้สัจจะร่วมกัน เมื่อนานมาแล้ว
เจ้าเลือกหลงผิดเอง
ทำทุกอย่างพังพินาศ
ข้าออกจากสำนักหยินหยาง
ด้วยจนหนทาง
คืนนั้น เมื่อเจ็ดปีก่อน
เป็นเวรข้าพิทักษ์ผนึกศิลาเกล็ด
ข้าบังเอิญเจอศิษย์พี่ฉือมู่
ฉิงหมิง
เขาแสดงความห่วงใยในตัวข้า เหมือนเช่นทุกครั้ง
ศิษย์พี่ฉือมู่
ช่วงนี้ยังถูกเซียงหลิ่วกวนใจไหม
เทศกาลปล่อยผี
ทำให้อึดอัดเป็นพิเศษ
ขอบคุณศิษย์พี่ที่ช่วยสอนอาคมป้องกัน
ช่วงนี้ข้าสวดบ่อย
ระวังอย่าก่อเรื่องล่ะ
หากวันใดเจ้าเสียการควบคุมขึ้นมา
ก็กลับคาถาเพื่อทำลายตัวเองซะ
ดีกว่าให้เซียงหลิ่วสิงเจ้า
"กลับคาถา" หรือ
คืนนี้ข้าจะเฝ้าหอผนึกแทนเจ้า
แต่ไม่คาดคิด
ว่าเสียงปีศาจในคืนนั้น
จะทรงพลังเป็นพิเศษ
ข้ารู้
ว่าต้องเกิดเรื่องใหญ่
หอคอย
พี่น้องร่วมสำนักนอนตายเกลื่อนพื้น
ข้าหาศิษย์พี่ฉือมู่ไม่เจอ
แต่หอคอยละลายไปแล้ว
ความชั่วร้ายในศิลาเกล็ด
ทำข้าเสียสติ
มีใครอยู่ไหม
ฉิงหมิงผู้น่าสงสาร
โลกมนุษย์มองเจ้าเป็นคนนอก
แต่เจ้าไม่รู้หรือ
ว่าสายเลือดของเจ้าหายากและล้ำค่า
พิสุทธิ์จากภายใน
จงผนึก
อย่าเสียเวลากับคาถาไร้สาระนั่นเลย
เจ้าเป็นปีศาจ
ปีศาจที่มีสายเลือดของข้า
หัวขโมยศิลาเกล็ดอีกคนสินะ
ปีศาจหิมะ
นางควรถูกขังอยู่ในหอผนึกปีศาจ
มาอยู่ในหอผนึกได้ยังไง
ศิษย์พี่
- ศิษย์พี่ - ฉิงหมิง หนีไป
นั่นเป็นครั้งสุดท้าย ที่ข้าเห็นศิษย์พี่
ข้าจำต้องลงมือป้องกัน
แต่กลับเห็นศิษย์พี่
แตกสลายด้วยฝีมือตัวเอง
ปีศาจหิมะก็หายไปด้วย
ข้าตามหาปีศาจหิมะมาตลอดเจ็ดปี
"ปีศาจหิมะ" หรือ
นอกจากเจ้าแล้ว
ยังมีใครส่งปีศาจฝ่าผนึกได้อีก
เจ็ดปีก่อน ศิษย์พี่ฉือมู่ต้องตายเพราะเจ้า
เจ็ดปีต่อมา
มีหลุมศพเพิ่มขึ้นก็เพราะเจ้า
เจ้าหาได้ไร้มลทิน
หากท่านมั่นใจนัก
เหตุใด ยังเก็บสิ่งแทนความเชื่อใจนี้ไว้
ผ้ายันต์อีกแล้ว
ต้องมีอะไรแน่
อย่าแตะต้องอะไรในลานบ้าน
ข้าต้องแตะ
เครื่องบรรณาการที่ถูกขโมย อาจอยู่ในนี้
ยังไม่ถึงตาเจ้า
ฉิงหมิง
กระบี่ถูชาน
พังพอนกลายพันธุ์
แทง
มีอะไรจะพูดอีก
หากสำนักหยินหยางทำหน้าที่ของตนให้ดี
ปีศาจพังพอนตนนี้ ก็ไม่ต้องลงเอยเช่นนี้
วันนี้ข้าจะไม่รบกวนพวกเจ้า
ให้ปีศาจของเจ้า ได้อยู่อย่างสงบอีกสองสามวัน
กลับมาครั้งหน้า
ข้าจะทำลายลานบ้านของเจ้า
เจ้าสาม
นี่เป็นของแทนเจ้ากับนายท่าน
ข้าจะทิ้งมันไว้กับเจ้า
เจ้าเป็นบริวารของนายท่าน
จนวันตาย
ในชีวิตปีศาจทุกตน
ต้องมีนาย
เมื่อมีบ้าน
ก็จะไม่กลายเป็นปีศาจชั่วร้าย
แต่ตอนนั้น
พวกพี่สาวปีศาจของข้า ไม่ได้ถูกฝังอย่างเหมาะสมด้วยซ้ำ
"พี่สาวปีศาจของเจ้า" หรือ
ข้าเป็นกำพร้าตั้งแต่เด็ก
ต้องขออาหารกิน
มีครั้งหนึ่ง
ถูกหมาวิ่งไล่
สุดท้ายหมดสติอยู่หน้าบ้านหลังหนึ่ง
จำได้ว่ากลิ่นหอมแค่ไหน
มันทำให้ข้ามีพลัง
บาดแผลก็ไม่เจ็บเลยสักนิด
เจ้าคงฝันไปล่ะมั้ง
เป็นฝันก็ดีสิ
ที่นั่นเรียกว่าสวน
"สวน" หรือ
ที่นั่นเป็น หอนางโลมขึ้นชื่อไม่ใช่หรือ
เข้าหอนางโลมจะดีได้ยังไง
นั่นเพราะ…
พวกนางดูแลข้าดีมาก
ตอนข้าอายุเจ็ดขวบ
สำนักหยินหยางมา
คนพวกนั้นบอกว่าพวกพี่สาวข้า
เป็นปีศาจที่ลักลอบเข้าเมือง
อยู่เมืองผิงจิงไม่ได้
คนที่ให้ความร่วมมือถูกผนึก
ส่วนคนที่สู้
ถูกฆ่าตาย
แต่ในหมู่พวกเขา
มีชายหนุ่มคนหนึ่ง
เขาก็ตัวสั่น
เขาเป็นปรมาจารย์หยินหยาง
แต่ไม่ทำร้ายพี่น้องข้า
เขาอุ้มข้า
เก็บร่มให้พี่น้องข้าด้วย
นับแต่วันนั้น
ข้าก็นับถือเขาเป็นนาย
นายข้าไปที่ไหน
ที่นั่นก็เป็นบ้านข้า
ข้าไม่ใช่นายใครทั้งนั้น
เจ้าต้องขัดตอนนี้ด้วยหรือ
เจ้านั่นแหละตัวปัญหา
หากเป็นปีศาจ แล้วเป็นปรมาจารย์หยินหยางทำไม
หากเป็นมนุษย์
แล้วเลี้ยงปีศาจพวกนี้ไว้เพื่ออะไร
- น่าขัน - เราต่างก็ถูกทิ้ง
ทำไมต้องดูถูกกันด้วย
เจ้ากับข้าเทียบกันได้ยังไง
ไม่ใช่ว่าเรา
เป็นตัวประหลาดที่ถูกขับไล่หรือ
ข้า…
มานี่สิ
มาดื่มกัน
ทำไม
กลัวข้าวางยาหรือ
- ข้าไม่กลัวเจ้าหรอก - หยวนป๋อหย่า
หยุดนะ
ดื่มก็ดื่ม
กลัวที่ไหนกัน
อย่าก่อเรื่องน่า อย่า…
หัวหน้าคนนั้นไปทั้งที่บาดเจ็บสาหัส
ข้าร่ายคาถาหยุดนางแล้ว
ศิลาเกล็ด ต้องไม่กลับไปที่สำนักหยินหยาง
หลังหมดรอบนี้
ข้าจะพาเจ้ากลับไป
ปิดคดี
แม้แต่คนที่ใกล้ชิดข้าที่สุด
ยังว่าข้าหักหลังนาง
แต่ท่านกลับเชื่อ
ว่าข้าจะรักษาสัญญา
เจ้ารับปากข้าแล้ว
เจ้าจะกลับคำหรือ
สำนึกบุญคุณบ้างสิ
เจ้าควรดื่มให้นายข้านะ
คิดว่าเจ้าเอาชนะภูตแดง ได้เองงั้นหรือ
เป็นเพราะผ้ายันต์ของนายข้า ช่วยเจ้าไว้ต่างหาก
เจ้ารีบถอนอาคมนี่เดี๋ยวนี้เลย
ชายชาตรีสวมด้ายแดง
น่าอายจะตายไป
อย่าทำตัวเนรคุณสิ
นายท่าน ให้ข้าแทนสิ
นั่นไม่ใช่อาคมบริวารหรอก
ด้ายแดงนั่น
นายท่านเพียงหลอกเขาเล่นเท่านั้น
เจ้าหลอกข้าหรือ
- ไม่ใช่อาคมหรือ - มีเพียงปีศาจที่เป็นได้
มนุษย์เป็นไม่ได้
- ช่างมันเถิด - มนุษย์อย่างเรา
ไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นบริวารหรือ
ใจมนุษย์แปรเปลี่ยนง่าย
พันธะที่ผนึกจะอยู่จนวันตาย
มนุษย์ที่ไหนจะทำได้
อย่าดูถูกมนุษย์สิ
หากเจ้าว่าเราร้าย
นายของเจ้าก็ร้ายด้วยครึ่งหนึ่ง
หากข้าว่าปีศาจโง่
นายของเจ้าก็โง่ด้วยครึ่งหนึ่ง
เขาต่างหาก
เป็นตัวประหลาดที่ร้าย
แถมยังโง่
พูดได้ดี
ข้าเป็นตัวประหลาดจริงๆ
ตัวประหลาดดื่มให้ตัวประหลาด
ข้าก็เป็นตัวประหลาด
ข้าต้องดื่มด้วย
เจ้าปีศาจโง่
เจ้าปีศาจน้อย
อยากดื่มด้วยไหม
- เจ้ามันโง่ - เจ้าปีศาจน้อย
ทำไมข้ามาอยู่ที่นี่
- หัวหน้า - หัวหน้า
หัวหน้า
เรารีบมาทันทีที่ทราบข่าว
หัวหน้า เป็นเช่นไรบ้าง
ที่นี่อันตราย
อย่าอยู่นาน
รักษาให้ดี
ศิลาเกล็ด
เอาไปคืนที่สำนัก
ระวัง
ระวังหลัง
ศิลาเกล็ดสำคัญนัก
หัวหน้า รีบไปเถิด
ไป๋หนี่
เจ้าอีกแล้ว
โชคร้ายที่ได้เจอนัก
หากเจ้าสังหารนาง
คืนศิลาเกล็ดให้นายข้า
ย่อมได้รางวัล
ความแค้นเมื่อเจ็ดปีก่อน
ครานี้…
มาสะสางกัน
อยากชำระแค้นก็ตามข้ามาสิ
ข้าผิดเองที่ไม่เชื่อใจเจ้า
ศิลาเกล็ดยังอยู่ ยังมีโอกาส
ปีศาจหิมะบอกว่ามีนาย
- ข้าจะไปสืบ - ฉิงหมิง
เมื่อจบเรื่องแล้ว
ข้าจะมอบกำไลดอกระฆังนี้
คืนให้เจ้า
จะมีกำไลหรือไม่
ท่านก็เป็นนายข้า
ร่วมเผชิญชีวิตและความตาย
ไม่มีวันหักหลังกัน
เดี๋ยวข้ากลับมา
นายของเจ้าอยู่ไหน
ไม่ต้องรีบ
เดี๋ยวเจ้าก็ได้ก้มหัวให้เขาแล้ว
ทั้งโลกต้องก้มหัวให้เขา
นั่นใคร
ศิลาเกล็ดไม่ใช่ของมนุษย์
มันควรกลับไปที่ที่ควรอยู่
ไม่ควรอยู่กับมนุษย์แล้วควรอยู่ที่ใด
แน่นอนว่า ในมือปีศาจที่ทรงพลังที่สุดในโลก
ไม่ว่านายเจ้าเป็นใคร
ในวันนี้ หนี้เก่าต้องถูกสะสาง
ช่างโง่งม
นายข้าดูแลเจ้าอย่างดี ตอนอยู่ที่สำนัก
ไม่ใช่ว่าเจ้า
สำนึกบุญคุณเขามาตลอดหรือ
ฉือมู่
ข้าเข้าสำนักตอนเก้าขวบ
พออายุ 30
ก็ได้เป็นผู้พิทักษ์ที่เด็กที่สุด
แล้วยังไง
อนาคตของข้าที่สำนักหยินหยาง ไร้ความหมาย
พันธะทางโลก
ในสายตาข้า
เป็นเพียงการเบี่ยงเบนความสนใจ
ข้ารู้ว่าเจ้าหมกมุ่นกับฉิงหมิง
แต่ข้าเองก็มีความหมกมุ่น
ปีศาจนอกคอกนั่นมีตัวตน
เพื่อให้ข้าเห็นพลังปีศาจอันยิ่งใหญ่
หากฉิงหมิงวัยเด็กมีพลังขนาดนั้น
เมื่อได้เซียงหลิ่วหนุน
ยังจะมีอะไรที่ทำไม่ได้
ที่ข้า…
ต้องการก็คือ…
พลังของศิลาเกล็ด
ฉือมู่
นายท่านฉือมู่
คือผู้มีพระคุณของเรา
ได้ยินเสียงเรียกของนายข้าไหม
เหลวไหล
เห็นอยู่ชัดๆ ว่าในคืนนั้น
ศิษย์พี่ตายต่อหน้าข้า
ร่างแตกสลาย
ก็แค่ภาพลวงตาโง่ๆ
นายท่าน
(ปีศาจหิมะ)
ข้า ปีศาจหิมะ ขอสาบาน
ว่าข้าจะรับใช้
นายท่านฉือมู่ตลอดไป
เขาทำสำเร็จแล้ว
ข้า…
ข้าอยู่ไม่ถึง
วันที่ได้เห็น…
นายท่านขึ้นเป็นใหญ่
ท่านแม่
ท่านแม่ ข้ากลัว
ท่านแม่ เร็วเข้า ข้าอยากกลับบ้าน
ข้าปรารถนาโลกที่ปกครองโดยราชาปีศาจ
แต่ข้าเกิดผิดเวลา
กลายเป็นขี้ข้าของสำนัก
หากราชาปีศาจฟื้นคืน
ข้าพร้อมสละชีวิตเพื่อเขา
เหล้าข้าอยู่ไหน
เหล้า…
- ทำไมยังนอนอยู่อีก - เหล้า…
เร็วเข้า ถ้าไม่อยากเป็นเนื้อย่าง
- ก็รีบเลย - เหล้า…
- ตัวหนักจัง - เนื้อย่างหรือ
อยู่ไหนล่ะ
รีบไป
นี่…
อะไรเนี่ย
เกิดอะไรขึ้น
แจกอะไรกัน
แปะผ้ายันต์ไว้ที่รูจมูก
จะได้ไม่กลายพันธุ์
- ข้าขอด้วย - มนุษย์ไม่ต้องใช้
ทำไมล่ะ
ตัดเราออกอีกแล้ว
ปีศาจชั่วร้ายได้ศิลาเกล็ดไป
แล้วเปิดประตูแดนปีศาจ
เราจะถูกพวกปีศาจรุกราน
รุกรานหรือ
ทำไมกัน
นายท่านไม่เคยลืมหน้าที่ของตน
เขาเตรียมสู้มาตลอด
เมื่อเผชิญภัยอันตราย
เราต้องช่วยนายท่าน
ปกป้องเมืองผิงจิง
"เมืองผิงจิง" หรือ
ใครจะบุกเมืองผิงจิง
วันนี้มาถึงแล้ว
- ปิดสะพานวิญญาณ - "ปิดสะพานวิญญาณ" หรือ
เหล่าบริวาร
สู้จนตัวตาย
ลานบ้านถูกทำลายแล้ว
ไร้ทางถอยกลับ
นี่
เฉินเล่อ จะไปไหนกัน
ข้าว่าพวกเขาก็แค่หาข้ออ้างหนี
เจ้าไม่ใช่พวกเดียวกับเรา
กลับกององครักษ์ไปซะ
ถูกต้อง
ข้าไม่ใช่พวกเขา
อะไร
หมายความว่าไง
จับตาดูพวกเขาหรือ
น่าจะจับตาดูไว้
ตามมาๆ
ศิษย์พี่
ข้ามีเรื่องจะถามท่าน
เราไม่ได้อยู่ที่สำนักหยินหยาง
เรียกข้าเช่นนั้น
ไม่เหมาะสมนัก
เจ็ดปีก่อน
ท่านเป็นผู้พิทักษ์ที่สำนักหยินหยาง
สมคบคิดกับปีศาจหิมะ
สังหารผู้พิทักษ์คนอื่น
เพื่อขโมยศิลาเกล็ด
จงทำลาย
นายท่าน
มนุษย์รับมือศิลาเกล็ดไม่ไหว
ต้องเป็นปีศาจ
- ให้ข้าช่วยเถิด - ถอยไป
นายท่าน ปล่อยมือ
ปล่อยมือ
มิเช่นนั้นท่านจะตาย
นายท่าน
เสียงเตือนดังแล้ว
เราถอยก่อน
หัวขโมยศิลาเกล็ดอีกคนสินะ
ข้าเสียแขนไปข้าง
แต่งอกมือประหลาดนี้ขึ้นมา
คุ้มค่าแล้ว
เจ้าทำให้ข้าเห็น
ความวิเศษของพลังปีศาจ
เจ้าไม่ยอมทำตามธรรมชาติ
ถึงได้ลงเอยน่าสมเพชเช่นนี้
ที่จริงข้าว่า
ศิษย์พี่
น่าสมเพชกว่ามาก
ตอนนี้ท่านเป็นปีศาจไร้ที่ไป
บางทีลานบ้านของข้า
อาจรับท่านได้
รับข้าหรือ
ข้าได้ยินเสียงเรียกของเซียงหลิ่ว
ข้าทรมานตัวเอง
เพื่อสร้างร่างปีศาจ
แถมยังได้พลังของศิลาเกล็ดมา
ส่วนเจ้าตอนนี้
เป็นเพียงโคลนใต้เท้าข้าเท่านั้น
เซียงหลิ่วเรียกท่านหรือ
เขาบอกว่ามันเป็นชะตาของข้า
ข้าจะแข็งแกร่งที่สุดในโลก
ทั้งมนุษย์และปีศาจ
หากไม่ก้มหัวให้ข้า
ก็ตายไป
กลพรางตา
ไม่คิดเลย
ว่าต้องใช้กระบี่เล่มนี้สังหารท่าน
ศิลาเกล็ด
ถูกสะกดมาหลายร้อยปี
กระบี่ถูชานเล่มนี้
จะทำอะไรข้าได้
เจ้าควรรู้ไว้
ว่าเจ้าจะไม่ได้เจอไป๋หนี่อีก
คนรักของเจ้า
นายของเจ้า
ไม่อยู่แล้ว
ทำไมต้องเป็นตอนนี้
ตอนที่ตัวประหลาดนั่นไม่อยู่
หลบไปๆ
ดูเหมือนต้องให้ข้าสั่งการ
เพื่อรับมือแล้ว
แบบนี้ก็ได้หรือ
เคี้ยวราวกับไม่มีวันพรุ่งนี้
- นี่… - เคี้ยวแรงอีก
อย่าให้พวกนั้นข้ามสะพานมาได้
เกิดอะไรขึ้น
น่ากลัวจัง
เมฆลอยมาจากแดนปีศาจ
- เมฆปีศาจ - เมฆปีศาจหรือ
มีพิษไหม
ปีศาจบุกมาหรือ
เฉินเล่อ
ข้ามาแล้ว
เฉินเล่อ
ถ้าเรารอดไปได้
เอาเข็มขัดนั่นให้ข้า
เข็มอะไรนะ
เจ้าพูดถึงเข็มไหนกัน
ข้าว่าภูตแดงสมกับเป็นบริวารของข้า
ไวยิ่งกว่าลม
ทำไมหยุดกันหมด
ระวังอุบาย
นั่นอะไร
นายท่านนี่นา
นายท่าน
นายท่านเคยฝากฝังข้า
ว่าหากเขาตาย
ให้พวกเจ้า
แยกย้ายไปตามทางของตัวเอง
ไม่ต้องตายตาม
กลับไปก็ไม่ต่างอะไรกัน
สู้ตายที่นี่ยังดีกว่า
เจ้าปกป้องเมืองโดยขาดข้าไม่ได้
ชอบนักการดิ้นรนที่เสียเปล่า
สนุกเสียจริง
สะพานจะพังแล้ว ทุกคนถอย
เฉินเล่อ
ข้าจะจดจำเจ้า
หวังว่าเจ้าจะจดจำข้าเช่นกัน
หยวนป๋อหย่า
ทำลายสะพาน
อย่าให้พวกนั้นข้ามสะพานมาได้
ฉิงหมิง
ไป๋หนี่
ที่นี่ที่ไหน
ฟื้นแล้วหรือ
ข้ารอเจ้าตั้งนาน
ในที่สุดเจ้าก็มา
ลืมบริวารเจ้าไป
ลืมสำนักหยินหยางกับเมืองผิงจิงเสีย
มีเพียงเราสองคน
อยู่ด้วยกันตลอดไป
นี่ไม่ใช่หรือ
สิ่งที่เราต้องการมาตลอด
เจ้าไม่ใช่ไป๋หนี่
ไป๋หนี่ไม่มีวันหันหลังให้โลก
- เจ้าแน่ใจหรือ - เจ้าแน่ใจหรือ
ปีศาจชั่วร้าย
เจ้าต้องมาแทนที่ฉือมู่
ร่วมมือกับข้า
แทนที่เขาหรือ
เจ้าคือผู้ชักใยฉือมู่
ทำเขาเสียสติ
เจ้าเอาแต่ปฏิเสธธรรมชาติของตัวเอง
ปฏิเสธเสียงเรียกของข้า
ฉือมู่แทงทะลุหัวใจเจ้า
ในที่สุดเจ้ากับข้าก็เชื่อมโยงกัน
เป็นช่วงเวลารวมร่างที่เหมาะสมที่สุด
ทำไมต้องเป็นข้าด้วย
ฉือมู่ไม่ได้สืบทอดสายเลือดของข้า
มีเพียงเจ้า
ที่ทำให้ข้าฟื้นคืนชีวิตได้
ไม่
ข้ายอมกลับคาถา
ทำลายตัวเอง
ดีกว่าเป็นหุ่นเชิดของเจ้า
แล้วพวกนั้นล่ะ
ต้องถูกทำลายไปด้วยไหม
ข้าเคยให้สัจจะกับไป๋หนี่
ว่าจะไม่มีวันเป็นปีศาจชั่วร้าย
ชีวิตของไป๋หนี่ก็อยู่ในกำมือเจ้า
ไม่
ไม่นะ
ฉือมู่มีพลังของศิลาเกล็ด
ข้าสู้เขาไม่ได้หรอก
ร่วมมือกับข้า
กลายเป็นปีศาจที่แท้จริง
รับข้าเป็นนายของเจ้า
เช่นนี้เจ้าจะยังมีโอกาส
รับเจ้าเป็นนายหรือ
เจ้าจะเป็นมนุษย์ที่อ่อนแอ
หรือเป็นปีศาจที่กอบกู้โลกได้
เจ้าเลือกแบบไหน
หยวนป๋อหย่า
ภูตแดง
สะพานขาดแล้ว
เราจะปกป้อง
เมืองผิงจิงด้วยชีวิต
คิดว่าแค่นี้จะหยุดข้าได้หรือ
ข้า หัวหน้าขั้นเจ็ดหยวนป๋อหย่า
ขอสู้เคียงข้างพวกเจ้า
แม้ตายไม่เสียดาย
ตัวประหลาด
เจ้าแกล้งตายหรือ
เจ้าทำได้ยังไง…
ข้าควรได้ควบคุมทั้งสองโลก
ครอบครองทุกสิ่ง
หัวใจท่านว่างเปล่า
ไม่มีความเคารพต่อโลก
ไม่ผูกพันกับสิ่งใด
แล้วคู่ควรที่จะปกครองโลกได้ยังไง
ศิลาเกล็ด
ไม่อาจเป็นของท่านได้
หัวหน้า
เราปกป้องสะพาน
และช่วยเมืองผิงจิงไว้ได้ ต้องขอบคุณนายท่าน
ถือศิลาเกล็ด
กลับสำนักกับข้าเถิด
นายท่าน
ฉิงหมิง
เจ้าเคยสัญญา
ว่าจะเผชิญชีวิตและความตายไปกับข้า และไม่มีวันหักหลัง
เจ้าลืมไปแล้วหรือ
ตัวประหลาด
อาคมบริวารบ้าบอของเจ้า
ข้าเชื่อไปแล้ว
ยังมีพวกเขาที่สู้มาถึงจุดนี้ เพราะเป็นบริวารของเจ้าอีก
เจ้าเลือกแบบไหน
ที่จริงเจ้าใช้…
ฉือมู่มาข่มขู่ข้า
เจ้าปล่อยให้เขาก่อความวุ่นวาย ในสองโลก
เพื่อบังคับให้ข้าอยู่ใต้การควบคุม
นี่เจ้ากลับคาถาอาคมป้องกันจริงหรือ
เจ้าจะทำลายตัวเอง
ทั้งกายและใจของข้า
จะถูกทำลาย
และเจ้า
ก็จะติด…
อยู่ในร่างของฉือมู่ตลอดไป
เจ้าคิดอะไรกันแน่
หากต้องการให้ข้าปลดปล่อยเจ้า
เจ้าต้องเรียกข้าเป็นนาย
เชื่อฟังคำสั่งข้า
หยุดเดี๋ยวนี้
จะเชื่อฟังไหม
ตอบมา
ฉิงหมิง
หากข้ากลายเป็นบริวารเจ้า
เจ้าต้องสานต่องานชั่วร้ายให้ข้า
ตัดสิ้นความรู้สึก
เป็นศัตรูกับมนุษย์ตลอดกาล
ข้าถามว่า
เจ้าจะเชื่อฟังไหม
ข้า เซียงหลิ่ว
เป็นบริวารของฉิงหมิงนับจากนี้
ร่วมเผชิญชีวิตและความตาย
ไม่มีวันหักหลังกัน
อาคมบริวาร…
ถูกถอนหมดแล้ว
นายท่าน
จากนี้ไป เราไม่เกี่ยวข้องกันอีก
เดือนเจ็ดปีเกิงซู
เกิดหายนะในเมืองผิงจิง
มีพายุ
ฝนฟ้าคะนอง
นั่นคือสิ่งที่อาลักษณ์บันทึกไว้
เทียบกับรายงานของข้าแล้ว
ต่างกันโดยสิ้นเชิง
การต่อสู้ที่สะพานวิญญาณ
ตัดสินชะตาโลก
ฉิงหมิงกับบริวารของเขา ต่อสู้ด้วยชีวิต
แต่ข้ากลับถูกยกย่อง
เป็นวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่
ฉิงหมิง
ที่แท้เกิดอะไรขึ้นกับเจ้า
ข้านั้นไม่มั่นใจ
แต่เมื่อเห็นเจ้ามุ่งมั่น
ที่จะตัดขาดจากบริวาร
ข้ามั่นใจว่า เจ้าไม่ได้ต้องการเช่นนั้น
การเสียสละของเจ้า
นำความสงบสุขมาสู่ผู้คน
แต่เหล่าบริวารแยกกันไปคนละทาง
ข้าเองก็ไร้บ้านเช่นกัน
ฉิงหมิง
ไม่ว่าผู้ใดเป็นนาย
ผู้ใดเป็นบริวาร
เราต่างก็หวังให้เจ้ากลับมา
เรายินดีช่วยแบ่งเบาภาระของเจ้า
จุดประสงค์ที่แท้จริงของอาคมบริวาร
คือร่วมทุกข์ร่วมสุข
ร่วมเป็นร่วมตาย
ไม่หักหลังกันไม่ใช่หรือ
การพยากรณ์ปีใหม่ ของปรมาจารย์ฉิงหมิงจะเริ่มขึ้นแล้ว
ดูเหมือนเรื่องราวจะยังไม่จบนะ
คำบรรยายโดย: ฐิตา วีระมนทนาศักดิ์