Downloaded from YTS.MX
NETFLIX STAND-UP KOMEDİSİ
Official YIFY movies site: YTS.MX
Bayanlar baylar, Theo Von için bir alkış!
Nasıl gidiyor Nashville?
Sizi bu akşam görmek çok güzel.
Burada olmak çok güzel.
Gördüğünüz gibi cinsiyetsiz saç kesimiyle geldim.
Eşitlik saçmalığından bahsetmeyin bile.
Cinsiyetimi bilmiyorsunuz.
Gördüğünüz en sert lezbiyen olabilirim.
Ben Margaret lan.
Top hayattır.
Bok gibi gözüküyorum ya.
Bilmediğimi mi sandınız?
Biliyorum.
Bok gibi duruyorum. Geçen gün farkı ettim ki
sigara içen birine benziyorum.
Bizimkiler akraba mıydı?
Kolunu yürüyüşe çıkaran adamı gördünüz mü?
Eşitlik kesimi bu.
Olabilecek en eşit saç kesimi.
Herkes nefret ediyor.
Hayatınızda çok şey yaşıyorsanız
bu kötü saçı çıkarın gitsin.
Bakın o zaman takviminiz nasıl boşalıyor.
Çünkü bu saç kesimiyle kimse sizden bir şey beklemez.
Her şeyden kurtulabilirsiniz.
Biri "Yavrucak kuyuya düştü" der
ve siz "Yani...
Ben sadece sosisli bekliyorum.
Ne yavrucağı?
Kedi yavrusu mu?" diyebilirsiniz.
Bu kesimle kimse sizden bir şey beklemez.
Çalışmak mı? Olmaz.
Çalışmak başkaları için.
Arkadaşımın işi var. Güzel bir saç kesimi var.
Sürekli de şikâyet ediyor.
"Patronum bir sürü iş verip duruyor" diyor.
Çünkü yapabilecek gibi duruyorsun Randall.
Yapabilecek gibi duruyorsun!
Bu ters psikoloji kesiminden sana da lazım oğlum.
İşte bu kesimle sizi biri görünce şöyle diyorlar:
"Yemekte görüşürüz."
Beni kovamazlar da çünkü bir kadın olabilirim.
Şu aralar kadın olmak lazım.
Penisimi içeri sokmaya çalışıyorum.
"Uzun bir vajina memur bey, işimden etmeyin beni."
Yatmadan önce kalkıp çük çalışmaları yapıyorum.
Geleceğim olsun istiyorsam sarkma süresini düşürmek lazım.
Nashville'de olmak çok güzel. Sıcak karşılama için teşekkürler.
Minnettarım, sağ olun.
Los Angeles'ta yaşıyorum. Kafayı yemiş bir yer.
Evet, yangınları suçlamıyorum.
Ateşi suçlamayın.
Orada sıradan insanlar yok dostum.
Mesela ben sıradan insanlarla büyüdüm.
Bilirsiniz işte.
Orada herkes süslü. Biri süslü, babası da süslü.
Bilirsiniz ya?
Büyüdüğüm yerde...
Bizim mahallede kolları olmayan biri vardı mesela.
Herkesle kavga ederdi.
Evet, adamın kolu yok.
Öyle. Adı Gurt'tü. Evet.
Evet.
Adı Edgerton'dı, tamam mı?
Kimsenin adı Gurt değil. Öyle bir isim yok.
Ses gibi bir şey o, mesela bir şey yerken
biri sizi "Gurt!" deyip korkutur.
Annem kedisini seviyor, o kadar.
Kediye dokunmadan önce haber et Linda.
Adamın adı Edgerton'dı.
Kasabamızda 30 kişiyi boğdu ve kolu yoktu yani.
Ona Gurt diyorlar çünkü Edgerton isminden
E, D ve O, N harflerini çıkarırsanız
elinizde Gurt kalır.
Evet, sadece ortadaki yani. Onun gibi.
Duyduğunuz en üzücü isim olabilir.
Birini boğar diye düşünmezsiniz çünkü adamın kolu yok.
Tanrı onu filizlendirmemiş. O da...
Bir yerde öylece durur şöyle hapşırırdı.
Şu şekilde sizi boğup eve doğru şöyle giderdi.
Sigara gibi düzdü.
Bir gün mahkemeye gitti
ve yargıç, "Çağırdığınız adam bu mu?" dedi.
Gurt öylece duruyor orada.
Kelepçe omzunda asılı.
Parmak izini bile alamıyorlar yahu.
Omuzlarını mürekkebe batırıyorlar.
Kâğıda kardan adam çiziyor.
Ona ne olduğunu merak ediyorum.
Muhtemelen biri vurmuştur onu.
Bence insanları vurmamalısınız
ama bazen vurmalısınız.
Çünkü o insan bile değil, boğmak falan...
Upuzun bir yılan gibi bir şey.
Okuma yazma bilmiyor.
İnsanları boğuyor.
Yılan işte abi.
Çok kolay. Temel yılan matematiği baba.
Benim için kolay.
Sıradan insanlarla büyüdük dostum.
Mahallede Dairy adında bir adam vardı.
Besin grubundan almış ismini.
Öyleydi. Yoğurt falan yani.
Tereyağı, mantequilla. İspanyol tereyağı yani.
Çok havalı. İspanyolcası daha seksi oluyor, değil mi?
Mantequilla demek? Tamam.
Kaç yaşında?
Büyürken mahallede Dairy adında biri vardı ve Down Sendromu vardı.
İnanmıyorsanız sizinle hiç tartışmayacağım.
Buradan çıkınca kendi zamanınızda yapabilirsiniz
ama öyleydi.
Hepimizde bir şey var ve onda da bu vardı.
Öyleydi, buna inanıyorum.
Ama annesi belgelerini hiç halletmedi.
Çünkü alkolikti.
O hâldeydi yani.
Serbest çalışan gibi.
Annesinin kafası iyiydi tabii. "Hasta falan değil" derdi.
İnsanlar, "İşte geliyor.
Down Sendromu var" derdi ve kadın "Hayır, yok" derdi.
"Benim çocuğum İrlandalı."
İrlandalı falan değil.
Kimse o kadar İrlandalı değil Bayan Janet.
Yüzde 700 İrlandalı falan demek bu.
Neredeyse İskoç yani.
Down Sendromlu çocuklarla dalga geçmiyorum.
Öyle yapmıyorum. Kesinlikle yapmam.
Yani öyle düşünüyorsanız...
Düşünmeyin.
Bir şey düşünmeniz benim yaptığım anlamına gelmez.
Hepimizde bir şeyler var, bilirsiniz ya?
Her şey olabilir. Cüzzam olabilirim mesela.
Ne olduğunu bile bilmiyorum.
Yani öyle olduğumu öğrensem şaşırtıcı olurdu.
Dairy'yle içki içmeye giderdik.
Down Sendromlu insanların alkol kullanmadığı düşünülür.
Bence çoğu zaman içmezler ama bu sefer içti ve... Öyle işte.
Kasabadaki Ramada'da içmeye giderdik.
Orada cinayet işlenmişti.
Şeyi biliyor musunuz?
Her Ramada'da bir cinayet işlenmiştir.
Evet.
Evet, "tümramadacinayetleri.com" diye bir siteleri veya Tumblr'ları vardı.
Evet, çok havalı. Yani öyle değil ama...
Harika bir şey.
Cinayet olmayan iki Ramada vardı.
Tartışma forumlarında herkes sinirli olurdu.
"Bu kaşarlarda herkes güzelce uyuyor."
Şükürler olsun sonra oralarda da cinayet işlendi.
"Huzur içinde yatsınlar."
Dairy'yle oraya gidip bir adamla içki içerdik.
Gece Müdürü olan bir adamdı.
Ramada'da çalışıyordu ve adı Bay Patrick'ti.
Ender görülen şarapları vardı. Arabasının bagajında
Riesling şarabı vardı ve kahve kupasına koyardı.
Orada öylece otururduk.
İrlandalılar gibi içerdik.
Sonradan düşündüğümde o adamın muhtemelen
işini yapmayan bir sübyancı olduğunu anladım.
Anlıyor musunuz?
İçinde vardı ama dışarı çıkarmıyordu.
Bu gerçekten...
Sübyancıysanız saklayın arkadaş. Bu gerçekten...
Her şeyi çözer bu.
Evet, her neyse...
Başka neler oluyor?
Pek bir şey yok.
Bir eş cinsel, kuzenimi ısırdı.
Sonumuz hayrola.
Gerçek bir hikâye.
Los Angeles'ta gerçek bir hikâye.
"Dünyanın en arkadaş canlısı şehri."
Eş cinsel olmayanları ısırıyorlar.
Cadılar Bayramı'nda oldu.
Eş cinsel bir beyefendi geyik yavrusu gibi giyinmişti.
Evet.
Eş cinsel bir beyefendiyi geyik yavrusuna benzetmişler.
Çitlerden atlayıp kuzenimi arkadan ısırdı.
Tam kıçından.
Kıçında diş izi ve tarçınlı dudak parlatıcısı izi bıraktı.
Test ettiler, tarçınlıymış.
Olay yerinde şeftalili sanmışlardı.
Bu durum sona ermeli.
Bundan daha iyiyiz.
Birini de çimdiklemiş. Her şeyi anlatacağım, tamam mı?
Çimdiklemiş resmen.
Çimdikleme diye bir şey mi kaldı ya?
Altı yaşından sonra biter o iş.
Birini çimdiklemek için ne kadar şeytani olmanız lazım ki?
Birinin küçük bir yerini kapıp
orayı acıtmak istemek.
Sona ermeli.
Bundan daha iyiyiz.
Beni gaza getiriyorsunuz.
İnsanlar "Eş cinsel karşıtlığı bu" diyor.
Öyle değil.
Eş cinsel olman umurumda değil, tamam mı?
Geceleri insanları ısırma.
Hem de dışarıda.
Geceleri dışarıda insanları ısırma arkadaş.
Hepimiz eş cinsellik yaptık dostum. Delice bir şey değil artık.
Kimse reddetmedi.
Lanet olsun.
Hayır...
Kimse boğazını bile temizlemedi. Tamam, lanet olsun.
Hepimiz biraz eş cinsellik yaptık.
Öyle olmak harika bir şey değil demiyorum
ama eskisi kadar nadir görülmüyor.
Eş cinsel tanıdıklarım
jonglör tanıdıklarımdan fazla.
Çok daha fazla hem de.
LGTBQJ bebeğim.
Kimseyi dışlayamayız baba.
Hepimizin eli toplarla dolu yani.
Arkadaşım Wallace geçen ay şöyle dedi:
"Söylemem lazım dostum, sanırım erkeklerden hoşlanıyorum."
Ben de, "Kardeşim, Daniel şöyleydi...
Yani, anlıyorum ama yapılacak daha önemli işlerimiz var" dedim.
Hepimiz biraz eş cinsellik yaptık.
Quiznos'a gitmiş olsaydı...
Eskiden Quiznos vardı, hatırlar mısınız?
Sandviç yapan yer. Bir sürü erkek vardı.
Quiznos genelde erkeklerin gittiği bir yerdi, tamam mı?
Bir ay verseniz de oraya giden yedi kadın sayamam.
Quiznos'a bir erkek olarak giderdiniz,
içeri dalardınız.
Girerken kapı biraz gıcırdardı.
Tost makinesinde basılmış büyük sandviç alırdınız.
Tek başınıza oturup o şeyi...
O küçük şeyi toparlamaya çalışırdınız.
Oradaki başka bir erkekle göz göze gelirdiniz.
Sincap gibi hissederdiniz.
Ne eş cinselsiniz ne de hetero. Biliyorum.
Evet.
Quiznos, eş cinselliğe geçiş anı gibiydi.
Bunu yorum kartına da yazarım.
Hepimiz biraz eş cinsellik yaptık.
Ya eylül ayında bir arkadaşınızın evine gittiyseniz
ve hava soğuksa... Dışarısı soğuk olduğundan
eve gitmek istemeyip orada kaldınız.
O odasında, siz de kanepede yattınız.
O erken kalkıp işe gidince siz de hâlâ sıcakken
onun yatağına geçtiniz.
Tamam mı?
Eş cinsel değilsiniz ama hetero da değilsiniz.
Orada bir şeyler oluyor.
O kadar farklı değiliz dostum. Hepimiz biraz eş cinseliz.
Herkes muhtemelen yüzde 11 eş cinseldir.
Çok da açığa vuracak bir durum değil.
Büyüdüğüm yerde çok fazla çeşitlilik yoktu.
Yıldırım çarpan bir adam vardı ama o da...
Evet, para almak için bunu önceden ayarlamıştı.
Çılgınca tarafı, adam komaya girdi ve biz onu kıskanırdık.
"Şu zengin piçe bak" derdik.
Bizim vergilerimizle hayatta kalıyor.
Büyüdüğüm yerde çeşitlilik yoktu.
Komşularımız hep fakir beyazlar veya fakir siyahilerdi.
Beyaz ayrıcalığı hakkında çok şey duyuyorum
ve "Siktir.
O günleri özledim" diyorum.
Kazak giyen tanıdıklarım vardı, tamam mı?
Yanlış anlaşılmasın ama kışın spor atlet giyerdim.
"Sıcak tutacağına emin misin?"
"Evet, çok sıcak tutar."
"Üşüyorum ve sporcu gibi hissediyorum."
Siyahi arkadaşlarım bana kızardı.
"Bize yaptıklarına bak.
Bize yaptıklarına bak" derlerdi.
Hem o şeyleri yapıp hem de yan evine
taşınır mıyım sanıyorsun?
Şu erikleri paylaşacak mıyız?
Salla, burada hep birlikteyiz dostum.
Bütün eşyalarını aldım da elimde tutmuyor muyum yani?
İkimizin eşyaları da başkasında.
Bunun için kavga edişimizi izliyorlar.
Bu yeşil ayrıcalığı.
Ayrıcalık yeşilde.
Fakirler kavgayı sever. En kötüsü de o.
-"Fakir misin?" -"Evet fakirim."
Kardeşime mahallede zıpkınla vurmuşlardı.
Deniz iğnesi çarptı adama yahu.
Evet.
Birisi o şeyi geçmişten fırlattı.
Tamam mı?
Zaman yolculuğu yapan zıpkın. Kardeşime çarptı.
Fakirler kavgayı seviyor.
Büyürken çok kavga ettim. Siyahilerle kavga ederdim.
Evet, bir siyahiyle kavga ettiniz mi bilmiyorum ama...
Kazanıyorlar.
Genelde kazanıyorlar.
Bir kere hile yaptılar.
Bir kere beş siyahi gece bana saldırdı.
Beş siyahiyle gece kavga ettiniz mi, bilmiyorum.
Beş siyahiyle kavga ettiğinizi düşünün.
Şimdi gözlerinizi kapatın.
Şimdi kaç siyahiyle kavga ediyorsunuz?
Ne kadar hayal edebiliyorsanız.
Zordu. Büyürken fakirdik.
Riskli ve eğlenceliydi.
Evet.
Hendek yangınında ölen birini tanıyordum.
Evet, neredeyse ölmeyecekti ama onu geri atıp durdular.
Ev Sahipleri Derneği'nde bu yok.
Biraz daha serbest olmanız lazım.
İlginç zamanlar yaşadık.
Fakirlik herkes için zordur. Ten rengin önemli değil.
Bazıları için diğerlerinden daha zor, biliyorum.
Bazı etnik kökenler için diğerlerinden daha zordur.
Bence bazen...
Bazen beyazların da sorun yaşadığını unutuyoruz bence.
Üniversiteye giderken finansal yardım almaya çalıştığımı hatırlıyorum.
Finansal yardım ofisine gittim.
Bayan Linda adında orada çalışan tatlı, küçük bir siyahi kadın vardı.
Finansal yardım almaya çalıştım. Özellikle fakir beyaz çocuklar için.
Hiçbir program yoktu.
Özellikle fakirler için mi? Yani...
"Siyahi, Latin, Yerli veya Pasifik Adalı olman lazım" dedi.
Sörfçüler gibi mi?
Bu parayı sörfçüler mi alıyor? Etrafımız karayla çevrili.
"Siyahlaşınca geri gel" dedi.
"Parola ne Linda?" dedim.
"Basketbol koçuyla konuş" dedi.
"Siyahi çocuk yapmıyor ki" dedim.
"Ona gittiklerinde öyleydiler. O kadar iyi bir koç değil."
Orada bazen insanların siyahi rolü yaptığını görüyorsunuz.
Bunu onaylamıyorum.
Ama ne zaman birini öyle yaparken görsem bir saniye duruyorum.
Finansal yardım almak için
yapıp yapmadıklarından emin olmak için, anlıyor musunuz?
Çünkü öyleyse beni de bronzlaştırın baba.
Ufaktan bir kızartın. Filipinli olurum.
O kadar hızlı yükselmek için, tamam mı? Tanrı'ya şükür.
Birlikte mücadele etmeliyiz. Mücadelemiz ortak.
Büyürken çok fazla çeşitlilik yoktu.
Bir keresinde Meksikalı bir çocuk aldığımızı hatırlıyorum.
Yani, almamıştık, öyle demiyorum.
Sandığın tekinde değildi yani.
"Hector!
Çık hadi. Nasıldı?"
Doğal nedenlerden geldi.
Doğal olarak gelen Latino'ydu.
Tamam mı? Bizim çevrede onlardan hiç yoktu.
İstemediğimizden değil. Yoktu sadece.
Tanrı herkese her şeyi vermiyor.
Bizde de Latino yoktu.
Hatırlıyorum, yedinci sınıftaydım.
Dersimiz vardı, fen, biyoloji dersi.
Hayvanlar.
Büyüktü.
Cinsel eğitim, dışarıda.
Evet. Dışarı çıkamayan biri vardı. Çocuğun adı Tot'tı.
TOT, aperatif isminden geliyor.
Otizmliydi. Bayağı bayağı hem de.
Evet, bayağı otizmliydi.
Rahat olmak için örtü altında gelirdi.
Okulda bütün gün öyle dolaşırdı
ve eve de öyle giderdi.
Ona Kral Tot derlerdi. Lakabı buydu.
Örtü altında olduğu için.
Normal bir lakap.
Örtü altında bir çocuksanız lakabınız Kral Tot olur.
Öğretmenlerimizden biri bizden kopmaması için
bize olan bitenin resmini çizdirip
küçük Tot'ın örtüsünün altından ona verdirirdi.
Küçük Totski için evrende olanları
A3 kâğıdına çizerdik.
Sabahın 10'unda örtüsünün altında olurdu
ve ona bir sürü bilgi gelirdi.
Tamam!
İtiraf edeyim, bazen savaş resmi çizip
örtüsünün altından verirdim.
O da, "Savaş!" derdi.
Tot'a bir bakın.
Güneş ışığı!
Sakinleştirmek için üç güneş ışığı resmi göndermek lazımdı.
Örtünün titremesini kesmek için.
Çarşafı durdurman lazım dostum. Tot böyleydi.
Tanrı böyle.
Çok güzeldi. Ders çok güzeldi.
Onu söyleyeyim çünkü
hayvan vardı.
Hayvanları bilirsiniz.
Bilirsiniz, gördünüz. Dediğimi anladınız.
Sınıfta hayvan vardı ya.
Derste bir hayvanı alıp sıranızda tutabilirdiniz.
Bilim öğreniyorduk.
Elimizde bir bilim parçası olurdu.
Küçük hamsterınızı, farenizi alırdınız baba.
Yılan, kertenkele alırdınız, anlıyor musunuz?
Sıranızda dururdu.
Yavru kedinizi,
küçük istiridyenizi alırdınız.
Sınıfta bir çocuk vardı. Bir yangını atlatmış.
Onu çizecek bir şeyi tutamazdı, o yüzden istiridyeyi üstüne salarlardı.
Adı Sherman'dı.
Bazıları ona Yanık Sherman derdi. Ben demezdim, tamam mı?
Başkaları derdi ama ben demezdim.
Dediğimi düşünmeyin yani.
Hiç öyle demedim.
Ama bilim öğreniyorduk.
Elimizde bir bilim parçası olurdu.
Küçük keşiş yengecinizi, şeyinizi alırdınız...
Köpek yavrusu falan.
Dağ sıçanınızı.
Şeyi... Su hayvanınızı.
Evet, balığınızı.
Sıranızda tutardınız.
Gerçi balık berbattı çünkü balığı aldıysanız
iki dakikada bir suya sokmanız gerekirdi.
Sınıfta Lester adlı bir çocuk vardı.
Balığı suya sokmazdı.
Pek zeki değildi dostum.
Bir şey öğrenmek için ağzını açık tutardı, şöyleydi.
"Lester, balığı suya koy."
"Balık kurudu."
"Suya koy."
"Altı dakika oldu Les."
"Katil oldun lan!"
"Taksidermistsin. Balığı suya koy."
Ama bilimi öğreniyorduk ve elimizde bilim vardı.
Beş farklı boyutta gidiyorsunuz.
Gerçekten güzeldi.
Bir gün cinsel eğitim dersi almaya başladık.
Evet. Bakın, bazılarımız... Evet, içimizde var.
Hayatta böyle bir şey var.
İçimizde yaşayan bir şey.
Ed adında biri gelecek sandım...
Evet, harbiden.
Ed adında biri sınıfa gelecek
ve boşalacak sandım.
Çünkü tren raylarında
serbest meslek diye attıran bir adam görmüştüm.
Amtrak Eddie adında biri.
Tellerin üstünden attırırdı.
İnsanlar boşaldığında ona para atardı.
"Boşal Eddie, boşal!"
"Hadi Eddie!"
Ona şeftali verirdiler.
Zincir olup enerjisini koruması için
ona gönderirlerdi.
Ama bu bir eş anlam. Cinsel eğitim.
Hükûmet yine kazandı. Her seferinde.
Cinsel eğitim dersi almaya başladık. Bir baktık ki
insanlar gerilmişti. Kafaları karışıktı.
Bir çocuk smokin giyip geldi.
Seks yapmayacağız Kenneth, tamam mı?
Sadece grafikler var dostum.
Kenarda saçına kolonya sürüyor falan.
Az sür aslanım, bunlar sadece grafik.
Okuldaki en sert çocuğun
tahtaya yumurtalık çizerken bayıldığını hatırlıyorum.
Grup olarak pek iyi değildik.
Ben sıramda tüm vücudum erekte olmuş şekilde oturuyordum.
Sincap yavrusu elimde.
"Bu şey derin bir nefes alırsa boşalacağım kardeşim."
Lanet olsun.
Aşırı oldu, kusura bakmayın.
İkinci bir şans verin.
Üzgünüm, ben...
Şeytan benim aracılığımla işlerini görüyor, üzgünüm.
İçinizden bir anda şeytanın çıkması çılgınca değil mi?
Anlıyorsunuz beni. Tanrı yanınızda sanıyorsunuz, şeytan bam diye çıkıyor.
Beni görüyorsun Tanrım Şimdi şeytanım!
Grup olarak pek iyi değildik.
Bir gün müdür sınıfa geldi.
Nancy Woods adında güzel bir kadın.
Sanırım bayıldı, emin değilim.
Bayan Woods, izliyorsanız...
...bu çok iyi.
Tanrım, neler diyorum ben?
Onu öldürmeye çalıştık, hatırlıyorum. Orası kesin.
Anlıyor musunuz?
Kardeşim... Evet.
Müdür yardımcılarımızdan biri teneffüste arabasının bagajında uyurdu.
Evet. Anahtar sokulan yeri çıkarmış ki oradan nefes alabilsin. Çılgıncaydı.
Çılgın biri. Adı Rollie Coleman'dı.
Adını söylememeliydim.
Bence çocukların önünde onu yapmamalıydı.
Şimdi ödeştik Rollie.
Müdür yardımcısı sınıfa gelmişti, Nancy Woods adında bir kadın.
İtalyan'dı.
Yüzde 700 İtalyan'dı.
Boyu 78 santim falandı.
50 kilo civarında.
Marinara içiyordu ve boynuna steroid basıyordu.
Bence harika bir kadındı.
Turp gibi kadındı.
Yeni bir öğrenciyle sınıfa geldi.
"Bu yeni arkadaşımız" dedi.
Meksikalı bir çocuktu.
Hiç Meksikalı görmemiştik.
Meksikalıları düşünün.
Şimdi düşünmeyin.
Biz de öyleydik işte.
On, on iki Meksikalı çizimi görmüştük.
Bazıları iyiydi, bazıları iyi bile değildi.
Bu bir uçurtma, tamam mı?
Altına Meksika yazmışsınız ama uçurtma o.
B alacaksın.
Çok güzel bir çocuktu.
Sınıfın öbür tarafına yürüdü.
Görünüşü bizden farklıydı.
Siyahi ve beyaz çocuklar vardı.
Onun gibi bir çocuk görmemiştik.
Hindistan cevizi rengi vardı.
Çocukta...
Bıyığı vardı, tamam mı?
En çılgın rüyalarımızda bile
bir çocuğun bıyığı olmaz dostum.
Ama bu, Latino kültürünün bir parçası.
O çocuklar bütün çocukluklarını içlerinde tutarlar ki...
...konuşunca öyle ses çıksın.
Cortina de palabras, ay!
Çok güzel bir çocuktu.
Sınıfın öbür tarafına yürüdü.
İnsanlar "Lanet olsun.
O bir uçurtma" derdi.
Sırasına oturdu. Adı Nicholas'tı. Meksikalı Nicholas.
Sırasına oturdu, daha derse gireli dört dakika olmuş
ve çocuk elini kaldırdı.
İnsanlar "Konuşacak" dedi.
Cinsel eğitim dersinde el kaldırdı
ve şöyle dedi: "Bay Blackwell."
Tamam mı?
Meksika aksanına bayılıyorum, tamam mı?
Bakın, bu hikâye tamamen doğru.
Hem de her kelimesi. Bu hikâyede
Nicholas'ın sesini olabildiğince doğru yapmak istiyorum.
Sesini tam olarak böyle hatırlıyorum.
Belki de ırkçı bir çocuktum.
Cinsel eğitim dersinde el kaldırdı ve şöyle dedi:
"Bay Blackwell, kızlık patlatmak ne demek dostum?"
Çocuklar kafayı yedi.
Yumurtalık çizen çocuk kendine yeni gelmişti ve yine bayıldı.
Çocuklar hayvanlarını bıraktı.
Sınıfta yılanlar, sincapları kovalıyor.
Sıralara pentagram çiziliyor.
Evden getirdikleri koyunları öldürüyorlar.
Evdeki koyunlarını.
İnsanlar heyecanlandı.
Çünkü oyun alanından kimse eğitim alanında bir soru sormamıştı.
Bu iki evren hiç bir araya gelmemişti.
Hayatımıza gireli dört dakika olan
Meksikalı Nicholas şimdiden kahraman olmuştu.
Kahraman!
Ertesi gün okula geldik ve erkeklerin hepsi bıyık çizmiş,
Meksika bayrağı taşıyordu.
Meksika bayrağı sandığımız İtalya bayraklarını taşıyorduk.
Bunu yapan bendim.
Uçan uçurtmalar.
Evet.
Gingah adında bir çocuk vardı. Kızıl saçlı.
Üzgünüm, dedem öyle dedi.
Bunu bana Morgan Wallen öğretti, üzgünüm.
Artık kızılların yanında alamıyorum bile.
Dayanışma için o kadar heyecanlıydı ki
tükenmez kalemle yüzüne, boynuna ve göğsüne Meksika yazmıştı.
Bu çocuk ciddiydi.
Cildinden çıkması dört ay sürdü. Evet.
Öğretmenlerimizden biri okuldan sonra onu havuza soktu
ve üstüne bulaşık deterjanı döktü ve göğsündeki yazıyı silmeye çalıştı.
Yıllar sonra çocuğu oldu. Çocuk, cildinde onunla doğdu.
Çok değerli, bunu biliyorsunuz.
Teşekkürler.
Negatif sonuçlu test veya aşı karnesi alan
veya sahte aşı karnesi yapan
herkese teşekkür etmek istiyorum.
Başlayalım dostum.
Hep birlikte öleceğiz.
Evet.
Öyle olursa kötü bir grup olmaz. Bunu biliyorum.
Bu pantolon çok dar.
Kadınların böyle seks yaptığına inanamıyorum.
Hayatımda gördüğüm en aptalca şey bu.
"Evet, devam et Randall!"
"Evet! Pompala Kyle!"
Kyle da kim?
Daha iyisini bulursunuz hanımlar, tamam mı?
Orada öylece yatıyorsunuz. Daha iyisini yapabilirsiniz.
Ama Nicholas çabucak Amerikan oldu. Ne olduğunu anlatayım.
Ego yapmaya başladı.
Amerika'da ihraç ettiğimiz şeylerde bir numaralı şey o.
Okuldaki ikinci gününde ego yapmaya başladı.
"Evet, kahramanım ve bir rapçiyim."
Her nedense
Amerika'da biri bir şeyden dolayı popüler olursa
ertesi gün rapçi olmaları gerekiyor.
Tamam mı? Beş yıldır komada da olsanız aynı.
Uyanırsanız şöylesiniz:
"Karışık kaset perşembe günü hazır olsun, tamam mı?"
Nicholas, rapçi olmaya karar verdi.
O yüzden takı alması lazımdı. Bu...
Rapçilerin ana donanımı bu, biliyorsunuz.
Ama kasabamızda pek takı yoktu.
Takı alamazdınız.
Bizim kasabada takı istiyorsanız...
...alamazdınız.
En kolay bulabildiğiniz şeyler terebentin
ve birkaç fikirdi.
Bir emlak satışına gitti. Yaşlı bir kadın ölmüştü.
Evet, ölüyorlar.
Ölen yaşlı bir kadının emlak satışına gitti
ve takılarını aldı, tamam mı?
Kardeşim...
Ertesi gün okula geldi
ve Titanik'i yeni bulmuş gibi duruyordu, tamam mı?
Yaşlı kadın kolyeleri takmıştı.
İki tane broş takmıştı.
Birinin üstünde "Paskalyanız kutlu olsun" yazıyordu.
Diğerinin üstünde de bir adamın resmi vardı
ve "Sonsuza dek, Carl" yazıyordu.
Biz "Carl kim ya?" diye düşünüyorduk.
Nicholas, tişörtünün üstüne, "Seksi rap yapan Nick" yazmıştı.
Çünkü çocukken bazen bir şey olmak isteyip de
değilseniz tişörtünüzün üstüne onu yazardınız
ve öyle gelirdiniz.
Avukat.
Doktor.
Sevilen.
Nicholas'ın sorunu, rap kelimesini yanlış yazmasıydı.
Tamamen yanlış.
Cinsel eğitime öyle geldi.
"Seksi tecavüzcü Nick."
Onu kovdular.
Tecavüz edemezsin. Hâlâ öyle.
Ondan sonra 19 yaşına kadar Meksikalı görmedim.
Bazen küçük bir kasabaya bakıp şöyle diyoruz:
"Bu insanlar, şunları sevmiyor."
Bazı yerlerde kimse yok. Hiçbir şey bilmiyorsunuz.
O insanları tanıma fırsatınız yok.
Bence şu işimize yarar...
Öğrenci değişim programı.
Memleketimden Randy'leri ve Darrel'ları göndeririz.
Duyun bizi, Maria'ları gönderin buraya.
İspanyol kadınlar.
Harika.
Meğerse Latino'lar ile
sandığımdan daha fazla bağım varmış
çünkü babam aslen Nikaragua'lıymış.
Buraya göç etmiş.
Hayvanlar için mi kullanılıyor?
Göç etmek ne demek, bilmiyorum bile. Her neyse.
V formasyonunda mı geldi? Nasıl geldiğini bilmiyorum, tamam mı?
Ama 1922'de gelmiş.
Doğduğumda babam 70 yaşındaydı. 1910 doğumlu.
Çılgınca bir şey.
Dedem 1880 yılında doğmuş.
Evet, hiç fotoğrafı yoktu.
Evet. Dedemin bir tasvirini çizdirip, çerçeveletip duvara asmıştık.
Biri tipini yazmış ve annem çerçeveletmiş.
Yanına gidip, "Ona çok benziyorum.
Çok benziyorum. Annem ölünce fotoğrafı ben alacağım, tamam mı?" derdim.
Her neyse.
Babam çalışamıyordu.
O yüzden annem çalışırdı ve babam evde bizimle kalırdı.
Bu bir bilgi.
Bu bilgiyi veriyorum çünkü neler olduğunu anlatmak istiyorum.
Dokuz yaşındayken kasabamızda biri öldü.
Cenazeye gitmem gerekiyordu
çünkü babam sürekli yapılacak beleş şeyler arıyordu.
Evet, şaka değil dostum.
Babamın en sevdiği şey
bize Burger King'den bir poşet pasta aldırmaktı.
Bizi cenaze salonuna bırakır birkaç film izlemeye giderdi.
O zamanlar cenazede yemek yenilebiliyordu. Tüm o yasalar çıkmamıştı.
Bana takım elbise alınması lazımdı. İlk defa cenazeye gidecektim.
Babam takım elbise getirdi.
Cadılar Bayramı'ndan hemen önceydi. Bana Beterböcek kostümü aldı.
Şaka olsun diye değil, tamam mı?
Elbise alışverişi yapan 79 yaşında bir adam bu.
Eczanedeyken süslü bir tek parça takım elbise görmüş.
"Oğlum uslu durdu. Ona bu 11 dolarlık seçili ürünü alacağım" diye düşünmüş.
İleri saralım, gerçek bir cenazedeydim, tamam mı?
Biri gerçekten ölmüş.
Ben ise Beterböcek kostümü giymişim.
Kıyafet, neyse. Omuzlarda ağ var.
Bazı yerlileri kızdıran kısım şu.
Hiç cenazeye gittiniz mi, bilmiyorum.
Ya da ölü olan biriyle
hiç tanıştınız mı, bilmiyorum
ama eşsiz bir an var.
Ceset görmediyseniz orada var.
Gidip bakabiliyorsunuz.
Ölü birini görebiliyorsunuz.
Güzel bir şey. Evet, güzel.
İçeriden bilgi ticareti gibi, evet.
Bunu duydum ve ikinci sırayı kaptım, tamam mı?
Anne önümde, baba arkamda.
Ölen kişinin ebeveynleri. Ben ise Beterböcek kostümüyle.
Ne yapacağımı bilmiyordum. Sıra bendeydi.
İnsanlara el sallamaya başladım.
Su samuru yavrusu gibiydim.
En iyi hareketlerimi yapıyordum.
Fark etmediğim şey şuydu. Ben oradayken
kostümün arkasında bir bıçak varmış.
Ölen adam da bıçaklanmış.
Dünya küçük.
Teşekkürler.
Hayatımın parçası olduğunuz ve beni ağırladığınız için teşekkürler.
Podcast'imi desteklediğiniz için.
Lanet olsun bebeğim.
Minnettarım, teşekkürler. Benim için çok önemli.
Hakkını vermeyi umuyorum.
Muhtemelen buralarda görürüm sizi.
Muhtemelen zorunda kalacağım.
Siktir, bunu söylememeliydim.
Podcast'i desteklediğiniz için teşekkürler.
Zorlanan bekâr annelerden çok bahsettik
ve bahsetmeye devam edeceğiz. Çok teşekkürler.
Teşekkürler. Size bir hikâye anlatayım.
Hayatımda gördüğüm en çok çalışan insanlardan biri annemdir.
Evet.
Bu bir gerçek.
Çocukluğumun en mutlu anlardan biri annemin radyodan perma kazanmasıydı.
Evet, kazandı.
Kasabadaki bir aile, kendilerinin kazandığını söylemiş.
"Sürtük, biz kazandık."
Kavga etmek için evimize geldiler.
Bir minibüsle geldiler ve kadın çıkıp şöyle dedi:
"Açın şu şeyi!"
Annemde ulan ödül.
"Açın şu permayı."
"Saç kesimini paylaşmayacağız."
Siktirip gitmemizi söylediler, tamam mı?
Gitmek için minibüslerine bindiler ve araba çalışmadı.
Geldiğim yerin özeti bu dostum.
Bir sürü insan birbirine siktirip gitmelerini söyler
ve kimse hiçbir yere gidemez.
Amen bebeğim. Sen de öyle.
Annem perma yaptırdı.
Çok sertti. Hem de çok.
Yani, annem...
Kafasını bile çeviremiyordu.
"Yatın hemen!
Yatın! Ben çok güzelim!"
Çok güzeldi.
O yarışmadan eve gelene kadar
annemin bakımlı hâlini görmemiştim.
Hiç görmemiştim.
Görmemiştim...
Her gün çalışırdı.
Her gün işe gidip gelirdi.
Bazen işten dönerken görürdüm.
Sadece... Annemin bakımlı hâlini hiç görmemiştim.
Bir kadın olarak belirli bir görünümü
olması gerektiğinden falan değil. Sadece...
Annemin gözlerinde, biri ona değer veriyormuş gibi
bir bakış olduğunu hiç görmemiştim.
Onu o gün gördüğümü ve şöyle düşündüğümü hatırlıyorum.
"Annem perma kazanıyor. Her şey mümkün!"
"Akvaryuma sıçacağım!"
Sikeyim balıkları ya.
Karacıyız. Balıklardan nefret ederim.
Bir şey başlatmak isteselerdi gelip başlatırlardı.
Su altında kabarcıklar yaratıyorsunuz. Hapissiniz resmen.
Islak sürtükler sizi.
Üzgünüm.
Üzgünüm, bunları söylememeliydim.
Ama annem o permayı yaptırdı ve o zamanlar televizyonda
Big Charlie's Chairs'in bir reklamı vardı.
Bunlar bir şirketti. Oturaklar, koltuklar satarlardı.
Reklamda şöyle diyordu: "Kendi evinizin rahatlığında en rahat koltuk."
Sonra "çifte konfor" kelimeleri ekranda belirirdi.
Amerika'da çifte konforu hiç görmedik.
Hatırlıyor musunuz?
Evet, bir konfora sahip olduğumuz zamanlardı bunlar.
Gayet de iyiydik. Rahattık.
Sonra süslü aptallar geldi.
Çifte konfor mu getirecek?
Kilisenin haberi var mı?
Çünkü kulağa karanlık sanatlar gibi geliyor.
Teşekkürler.
Ama televizyondaki adam güvenilir duruyordu.
Terli gözükmesi için başından su dökmüşler.
Adam güvenilir gözüküyordu.
On bir parçalı takım elbise giyiyordu.
Her cebinde tavuk bacağı olan iki parça.
Anladınız beni. Hile yapıyor.
Reklamda güvenilir biri gibi duruyordu.
Şöyle diyordu: "Bu 1-800'lü numarayı ararsanız
koltuğu evinize getirip ne kadar rahat olduğunu kanıtlarım."
Çok çalışan biri gibi duruyordu. Annem de öyleydi.
Numarayı arayıp adamın koltuğu getirmesini sağlarım, dedim
ama Aşk Tanrısı gibi olup onu anneme ayarlayacaktım.
Mobilyacı birinin oğlu olmak üzereydim.
Aradım. Vietnamlı bir kadın açtı.
Sanırım, bilmiyorum. Hiç bilmiyorum.
Nefesi kesilmiş eş cinsel bir adam da olabilirdi.
Sadece adil olmak istiyorum.
Şöyle konuşuyordu, "Big Charlie dört ile altı hafta arasında gelir."
Benzer bir taklit.
"Dört ile altı hafta arasında mı?" Çok belirsiz.
Ama bekleriz.
Perma ne kadar daha durur, onu bilmiyordum.
Çünkü hiç permamız olmamıştı. İki kedimiz ve bir de
dergi üyeliğimiz vardı.
Dört dolara 30 dergi aldığınız ve size dava açtıkları var ya?
Ondan vardı işte.
Dört ile altı hafta dediler.
Geceleri şöyle dua ederdim:
"Şimdi yatıyorum, permanın dayanmasını duama katıyorum."
Çünkü permanın dayanması lazımdı, anlarsınız ya.
Yani...
Radyodan iki perma kazanan altı aile söyleyin.
Şah mat.
Üç hafta sonra kız kardeşim seslendi.
"Theo, biri senin için geldi!
Ayrıca ağzına sıçayım!"
Yay burcuydu.
Odamda muhtemelen vücudumu tanımakla meşguldüm.
Her seferinde aynı şeyi öğrendim.
Yani, bakın...
Öz geçmişime "Kötü Bilim İnsanı" diye eklemem gerek.
Ama merdivenlerden koşarak aşağı indim.
Şöyle düşünüyordum: "Dostum,
bu lanet yere son dokunuşum olabilir.
Çünkü annemi Big Chair Charlie'ye ayarladığımda
çok fazla koltuk olacak.
Yeri bir daha görmeyebilirim.
Uyandığımda yatağımdan çıkıp yeni komodinime basacağım,
oradan iki kişilik koltuğuma, oradan tek kişiliğe,
oradan kanepeye, oradan sedire,
oradan oraya ve sonunda dışarıda olacağım."
Yer dediğin şey fakirler için.
Kapıya yaklaştım. Baktım ve annemi gördüm,
"Kim geldi?" dedi.
"Cepleri olan
şu güzel sabahlığını giy" dedim.
Perma sıkıydı. Sıkı bağlanmamıştı
ama son bir bağı kalmıştı.
Yemeğe değil de kumarhane büfesine gidecek kadar sıkıydı.
Kapıyı açtım ve önce koltuğu gördüm.
Üretimden kalkmış altı koltuk birbirine geçirilmiş gibiydi.
Boktan bir şeydi.
Çok boktan.
Sonra Big Chair Charlie'yi aradım
ama gelmemişti bile.
İki yetişkin lezbiyen vardı.
Birinin saç kesimi benimkiyle aynıydı.
İşte o zaman, "Havalı, havalıyı tanır hanımlar" dedim.
Sonunda kafa denklerimle tanışmıştım.
O güzel kadınlar eve geldi.
Koltuğu da getirdiler.
Koltuğu oturma odasına koydular
ve annemi de oturttular.
Koltuğun yanında bir kol vardı.
Kolu ne kadar çekerseniz o kadar konfor geliyordu.
İşsiz kalana dek.
Annemi oturttular, kolu bir iki kez çekti
ve üçüncü seferde koltuğun arkası
tamamen düştü, tamam mı?
Annem, süratle işsizliği geçip
sakatlığa doğru gitti.
Ama kafası yere vurduğu anda yemin ederim ki
perma annemi tekrar geri itti.
Şöyle...
Sanki şeytan hızlıca top atıyor da
Tanrı top yakalama eldivenlerini takmış gibiydi, anlıyor musunuz?
Annem bizi kovdu.
Ben ve o güzel yetişkin lezbiyenler bahçede göğüs tokuşturduk.
Onlar istedi dostum. Ben reşit değildim.
Mahalleden gittiler.
Açıkçası bizim mahalleyi pek sevmiyordum.
Orada yaşamayı sevmiyordum.
Orayı hissetmeyi de.
Hissetmek için güvenli bir yer değildi
ve sokakta Huff'lar adında bir aile vardı, tamam mı?
On bir çocukları, sıfır tişörtleri vardı.
Çocuklarından biri bayramlarda kollarına pantolon geçirirdi.
Ama bu cahil aile, daha doğrusu talihsiz.
Bu talihsiz aile en zekice şeylerden birini yapmıştı.
Gördüğüm en zekice şeylerden birini.
Bir yerden dur levhası almışlar.
Nereden beleşe alınırsa artık, tamam mı?
Şimdilerde muhtemelen anıtlardan.
Yani, bu levha matematiği baba.
Ve...
Sokağa koymuşlar.
Evlerinin önündeki sokak bu, tamam mı?
Araba sürüyorsunuz, direksiyonda siz varsınız.
Dur levhasını görüp duruyorsunuz.
Ama orada yaya geçidi falan yok.
Sadece onların evi var.
"Neden duruyorum?" diye düşünürken
en büyük çocuklar çıkıp size uyuşturucu satıyor.
Muhit çok önemli.
Dur levhasındayken uyuşturucu almam diyorsanız
kendinizi tanımıyorsunuz.
O güzel yetişkin lezbiyenler orada durdu ve birkaç paket uyuşturucu aldı.
Bir hafta kadar sonra mahalleye taşındılar.
Sonraki on yılda
bahse varım muhtemelen en az on bir kişinin annesiyle yattılar.
Eğer bu çifte konfor değilse...
...ne öyledir, bilmiyorum.
Ben Theo Von! Çok teşekkürler!
Teşekkürler Nashville. Size borçluyum, sizi seviyorum.
Hayatımın parçası olduğunuz için sağ olun.
Çok teşekkürler. Sizi görmek güzeldi.
Alt yazı çevirmeni: Furkan Akkaya