Downloaded from YTS.MX
‪(NETFLIX ขอเสนอ)
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪หลังลงเล่นมา 18 ฤดูกาล ‪และได้แชมป์เอ็นบีเอสี่สมัย
‪โทนี่ ปาร์คเกอร์ ว่าที่ผู้ได้ประดับชื่อ ‪บนหอเกียรติยศก็ประกาศอำลาวงการ
‪ดูโทนี่ ปาร์คเกอร์ขโมยลูกสิครับ ‪เขาตัดลูกได้สมบูรณ์แบบเลย
‪โทนี่ทำสแลมดังก์ครับ!
‪ตอนเป็นเด็ก ผมฝันถึงเอ็นบีเอ
‪แต่ไม่เคยฝันว่าจะได้เป็นแชมป์เอ็นบีเอ ‪ไม่ต้องพูดถึงการรีไทร์เบอร์เสื้อเลย
‪ได้แชมป์แล้ว ทุกคน ได้แชมป์!
‪ลงมือทำ มีระเบียบวินัย คาดหวังให้สูง
‪ผมนับถือเขาเลย
‪โทนี่ ปาร์คเกอร์ คนฝรั่งเศสตัวเล็ก ‪อยากออกไปค้นฟ้าคว้าดาว
‪ผมอยากเล่นที่เอ็นบีเอมาตลอดตั้งแต่เด็ก
‪มันเป็นลีกบาสเกตบอลที่ใหญ่และยอดเยี่ยมที่สุด
‪เขาสร้างโอกาสให้คนมากมาย
‪ถ้าไม่โดด ก็ไม่ใช่คนฝรั่งเศส!
‪เขายอดเยี่ยมมาตั้งแต่แรกแล้ว
‪เขาเป็นชาวซานอันโตนิโอขนานแท้ ‪ที่พูดสำเนียงฝรั่งเศส
‪เขาไม่ใช่นักกีฬาที่เห็นแก่ตัว ‪ง่ายมากที่คุณจะชอบเขา
‪เขาเป็นผู้เล่นที่ฉลาดมาก ‪ผมต้องเตรียมพร้อมรับมือกับเขา
‪ปาร์คเกอร์ชู้ตได้แจ่มสุดๆ
‪ทีพีไนน์ ยินดีด้วย รู้นะว่าฉันรักนาย
‪เขาคือผู้ชนะ
‪เราคือแชมเปี้ยน!
‪ผมรู้ว่า 20 ปีที่ผ่านมานี้
‪มันดีกว่าทุกสิ่งที่ผมฝันไว้อีก
‪ผมว่าเขาเข้ามาและปรับตัวได้ดีมาก
‪ทีมซานอันโตนิโอ สเปอร์ส ‪เลือกโทนี่ ปาร์คเกอร์
‪เกมนี้จบลงแล้ว!
‪โทนี่ ปาร์คเกอร์ กัปตันทีมชาติฝรั่งเศส
‪ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์
‪สนุกมากเลย!
‪เขาภูมิใจในอาชีพตัวเองได้เลย ‪เพราะไม่เพียงสร้างประวัติศาสตร์ให้ฝรั่งเศส
‪แต่เขายังสร้างประวัติศาสตร์ให้เอ็นบีเอด้วย
‪ต้องยกนิ้วให้เขาเลย
‪ผมภูมิใจในตัวเขาครับ
‪นี่แหละบ้านผม
‪(ปี 2019)
‪(ซานอันโตนิโอ)
‪ผมประสบความสำเร็จทุกอย่าง ‪ที่อยากทำในกีฬาบาสแล้ว
‪มันรู้สึกดีมากครับ
‪ผมพร้อมเดินหน้าต่อแล้ว
‪(โทนี่ ปาร์คเกอร์ลงเล่น ‪ในเอ็นบีเอ 1,254 นัด)
‪(และชนะสี่สมัยขณะร่วมทีม ‪กับซานอันโตนิโอ สเปอร์ส)
‪(เป็นผู้เล่นออล-สตาร์หกครั้ง ‪และได้ตำแหน่งไฟนอลส์เอ็มวีพีปี 2007)
‪โทนี่ชนะมาเยอะมากครับ
‪เขาเป็นพอยต์การ์ดคนหนึ่ง ‪ที่เก่งที่สุดในลีกมายาวนาน
‪ผมคิดว่าเขาจะถูกจดจำในฐานะคนที่…
‪ช่วยเปลี่ยนแปลงเอ็นบีเอ
‪ให้กลายเป็นกีฬาที่เป็นสากลมากขึ้น
‪สำหรับผม มีไมเคิล จอร์แดน แล้วก็มีคนอื่นๆ
‪ในวงการบาสฝรั่งเศส ‪มีโทนี่ ปาร์คเกอร์ แล้วก็มีคนอื่นๆ
‪ง่ายๆ แบบนั้นเลย
‪(เขาเป็นลูกชายของแม่ชาวดัตช์ ‪และพ่อชาวอเมริกันที่เล่นบาสในยุโรป)
‪(โทนี่ ปาร์คเกอร์เกิดที่เมืองบรูกส์ เบลเยียม ‪วันที่ 17 พฤษภาคม ปี 1982)
‪(เขามีน้องชายสองคนชื่อทีเจ กับปิแอร์)
‪พ่อของเขาเป็นนักบาสฝีมือดี
‪ความรักที่เขามีต่อบาสจึงเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว
‪ชู้ตมือซ้ายใต้ห่วง แต่พลาดครับ ‪และปาร์คเกอร์มานั่นแล้ว
‪เขามาแล้ว แล้วก็ตู้ม!
‪เด็กๆ ไปดูทุกเกมเลยค่ะ
‪และใช่ค่ะ มีแต่บาสเกตบอล
‪มันคือชีวิตของเราเลยค่ะ
‪ใกล้หมดเวลาแล้ว ลุยต่อเลย ‪ส่งให้ปาร์คเกอร์แล้ว
‪เขาโดดขึ้นไป น่าตื่นตาตื่นใจมาก
‪ผมโตมาพร้อมข้อได้เปรียบทั้งจากฝั่งพ่อและฝั่งแม่
‪ผมพยายามใช้ข้อได้เปรียบ ‪จากการมีแม่เป็นคนยุโรป
‪และพ่อเป็นคนอเมริกัน
‪ผมได้ความมั่นใจในตัวเองเต็มเปี่ยม ‪มาจากฝั่งอเมริกัน
‪และการเชื่อในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ ‪การคิดในแง่ดีเสมอ
‪ส่วนแม่มักช่วยให้ผมไม่เหลิง
‪เวลาอะไรๆ ไปได้สวย ‪และไม่กดดันตัวเองนักตอนที่มันแย่
‪รวมถึงการหาสมดุลที่เหมาะสมด้วย
‪มันเหมือนผมชงค็อกเทลแรงๆ ให้ตัวเอง
‪และแนวความคิดของผมเกิดขึ้นจากพวกนั้น
‪(เมื่ออายุสิบขวบ โทนี่เซ็นสัญญาแรก ‪ที่เฟก็องป์ ในนอร์มังดี)
‪ช่วงอายุหกถึงสิบสี่ปี ผมอยู่กับเขาเสมอ
‪เราไม่เคยไปเที่ยววันหยุดเทศกาล ‪เรามักไปเข้าค่ายบาสเกตบอลกัน
‪เราโตมากับพ่อที่เข้มงวดมาก
‪แต่ผมคิดว่าเมื่อคุณมีลูกชายสามคน
‪และช่วงแรกๆ แม่ไม่ได้อยู่ด้วย ‪เพราะแม่ต้องไปๆ มาๆ ที่เนเธอร์แลนด์
‪ผมว่าพ่อทำดีที่สุดแล้ว ซึ่งทำให้เรามีระเบียบวินัย
‪มันช่วยหล่อหลอมบุคลิกของเรา
‪และผมว่าผมได้จิตใจที่อยากเอาชนะมาจากพ่อ
‪เกมนี้ชิคาโกเจอกับซานอันโตนิโอ
‪ผมกลับบ้านช่วงคริสต์มาส ‪ตอนนั้นเป็นยุคของไมเคิล จอร์แดน
‪เขาทำได้! ไมเคิลส่ายนิ้วแล้วครับ!
‪ผมโทรศัพท์เพื่อหาที่นั่งให้เรา แล้วก็ไปดูกัน
‪โทนี่สิบขวบ เทอร์เรนซ์แปดขวบ ‪ส่วนปิแอร์หกขวบ
‪ระเบิดมาแล้วครับ!
‪เขาเป็นไอดอลของผมตอนผมยังเด็ก
‪ผมแปะโปสเตอร์เขาในห้องนอนด้วย
‪ผมอยากเป็นแบบเขา อยากเล่นที่เอ็นบีเอ
‪ชิคาโกขึ้นนำแล้ว
‪เขาบอกผมว่าโตมากับการดู ‪ผมแข่งในชิคาโกกับครอบครัว
‪การได้เห็นเขาก้าวหน้า ‪และไปได้สวยในอาชีพแบบนี้
‪ผมดีใจแทนเขามากๆ เลย
‪การได้รู้จักเขา ได้เรียกเขาว่าเพื่อนยิ่งดีใหญ่
‪เราตามอยู่สองแต้ม
‪พลิกมานำหนึ่งแต้มแล้ว ฝีมือจอร์แดน!
‪จบเกมแล้วครับ!
‪ผมคิดว่าสิ่งที่เขามองเห็นคือผู้นำ
‪เขาเห็นคนที่ดูแลทีมตัวเอง
‪คนที่ทำให้แน่ใจว่าทีมจะชนะ ‪ด้วยการทำสิ่งที่ถูกต้องและยุติธรรม
‪และมีแนวคิดที่ว่า "ไม่มีอะไรแตะต้องฉันได้"
‪ผมมีโอกาสเป็นโค้ช ‪ให้ทีมคู่แข่งของเขาในปี 1997
‪นั่นเป็นครั้งแรกเลยที่ผมได้เห็น ‪ผู้เล่นเด็กที่โดดเด่นมาก
‪ผมนั่งม้านั่งฝั่งตรงข้าม ผมเป็นโค้ชให้ทีมเด็ก
‪และผมบอกได้เลยว่าเขาคุมลูกได้อยู่หมัดจริงๆ
‪เขาเล่นเร็วมากและเลย์อัพทำแต้มลูกแล้วลูกเล่า
‪หลักๆ คือเขาทำทุกอย่างที่อยากทำ
‪ถึงจะตัวเล็กกว่าเพื่อนในสนาม ‪แต่เขาเก่งที่สุดเลยครับ
‪เขามักนำหน้าเสมอ
‪ความเร็วนี้ไม่ได้อยู่แค่ในสนาม ‪แต่เป็นการที่เขาก้าวหน้าในอาชีพด้วย
‪เขามักนำหน้าคนรุ่นเดียวกันเสมอ
‪(วันที่ 6 กรกฎาคม ปี 2018)
‪(โทนี่ ปาร์คเกอร์เตรียมลงเล่น ‪ฤดูกาลสุดท้ายของอาชีพของเขา)
‪เชลซี ตอร์เรสอยู่กับคุณ ‪ในข่าวกีฬาช่องคริสซิกซ์ครับ
‪แฟนๆ ทีมสเปอร์สคะ ถ้าคุณรู้สึกว่า ‪ฤดูกาลนี้พิลึกและจืดสนิทแล้ว
‪นี่อาจเป็นการซ้ำเติมเข้าไปอีกค่ะ
‪หลังจากแข่งให้สโมสรสเปอร์สมา 17 ฤดูกาล
‪เป็นที่ยืนยันแล้วว่าโทนี่ ปาร์คเกอร์ ‪เซ็นสัญญากับทีมชาร์ล็อตต์ ฮอร์เน็ตส์
‪ทีพีตกลงจะเล่นให้สองปี ‪โดยได้ค่าตัวสิบล้านเหรียญ
‪มีรายงานว่าปาร์คเกอร์โทรบอกป๊อป ‪ก่อนที่ข่าวจะแพร่ออกไป
‪ผมรู้ว่าผมตัดสินใจถูกแล้ว
‪เพราะกับทีมซานอันโตนิโอ ‪อะไรๆ มันเริ่มยากขึ้นแล้ว
‪แต่กับทีมชาร์ล็อตต์ ฮอร์เน็ตส์ ‪ผมได้มีบทบาทจริงๆ
‪ผมคิดว่าบาสเกตบอลจะไม่มีวันเหมือนเดิมอีก
‪ผมอยากย้ายไปชาร์ล็อตต์เพื่อแข่งฤดูกาลดีๆ
‪เพื่อได้ลงเล่นจริงๆ และแสดง ‪ให้เห็นว่าผมกลับมาแล้ว
‪และผมเล่นในระดับสูงๆ ได้
‪เขาอาจรู้สึกว่าถึงเวลาทำอะไรต่างออกไปแล้ว
‪และที่ซานอันโตนิโอ
‪มันอาจทำใจยากที่ได้เป็นแค่ตัวสำรองที่นั่น
‪รู้ไหม มันอาจทำได้ง่ายกว่า ‪เมื่อไปอยู่กับชาร์ล็อตต์
‪พวกนั้นเสนอเงินให้มากกว่า ‪สุดท้ายเขาเลยไปอยู่กับทีมนั้น แต่…
‪ถ้าคุณถามทุกคนตอนนี้ ‪ทั้งจากฝั่งสเปอร์สและฝั่งโทนี่
‪พวกเขาอาจพูดว่า ‪"เราอยากให้เขากลับมาจริงๆ"
‪(สนามกีฬาสเปกตรัมเซนเตอร์)
‪(ชาร์ล็อตต์)
‪เขาไม่อยู่กับซานอันโตนิโอต่อ
‪เพราะเขารู้สึกว่าข้อเสนอล่าสุด ‪ของทีมสเปอร์สไม่ให้เกียรติเขา
‪พวกนั้นให้เขาเป็นพอยต์การ์ดอันดับสาม
‪เขาไม่อยากเป็นตัวสำรอง ‪เขาอยากทำให้เห็นว่าเขายังเล่นได้
‪และถ้าเขาเล่นกับสเปอร์สไม่ได้ ‪มันก็ต้องเป็นที่อื่น
‪(ตั้งแต่ปี 2010 ไมเคิล จอร์แดน ‪เป็นเจ้าของทีมชาร์ล็อตต์ บ็อบแคทส์)
‪(ตอนนี้เปลี่ยนชื่อเป็นชาร์ล็อตต์ ฮอร์เน็ตส์)
‪ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก ‪ผมได้รับโทรศัพท์จากจอร์แดน
‪ที่ดีใจมากที่จะได้ผมไปร่วมทีม
‪ผมพูดเสมอว่า ‪"เราวนกลับมาเป็นเหมือนเดิมเลย"
‪ก็ตลกดีพอคิดว่าผมเล่นในเอ็นบีเอ ‪ฤดูกาลสุดท้ายให้กับทีมของเขา
‪มันเป็นโทรศัพท์ที่เปลี่ยนแปลงทุกอย่าง
‪จอร์แดนเป็นไอดอลของเขา
‪เป็นคนที่เกลี้ยกล่อมให้เขาตัดสินใจได้
‪ล้อเล่นใช่ไหม
‪ฉันเข้ามาในห้องล็อกเกอร์ นายก็กินอยู่
‪ฉันไปฝึกชู้ตกลับมา ‪นายก็ยังกินอยู่ แค่บอกเฉยๆ นะ
‪ตั้งแต่การซ้อมแรก หลังผ่านไปห้านาที
‪เขาก็ขึ้นเสียงเลยครับ เขาตะโกนใส่ผม
‪ผมคิดว่าเขาอยากทำให้เรารู้ทันทีว่า ‪เขาเป็นใครและทำไมถึงย้ายมาทีมนี้
‪เขานำความเป็นผู้นำที่ยิ่งใหญ่มาให้ทีม
‪เป็นคนที่เข้าใจว่าจุดยืนของตัวเอง ‪ในทีมควรเป็นยังไง
‪เข้าใจความรับผิดชอบ ‪ระเบียบวินัยและโครงสร้าง
‪เราหลายคนโตมากับการดูโทนี่ ปาร์คเกอร์เล่น
‪เรารู้ว่าสิ่งหนึ่งที่ยากที่สุดของการแข่งในลีกนี้
‪คือการได้ครองแชมป์ และเขาก็ชนะมาแล้วสี่สมัย
‪เขาช่วยผมพัฒนาการเล่นเยอะเลยครับ ‪เหนือสิ่งใดคือด้านจิตใจ
‪เขานำความไม่กริ่งเกรง ‪และจิตใจที่อยากเอาชนะมาให้เรา
‪เขาช่วยเปลี่ยนวัฒนธรรมของที่นี่
‪การแก่ตัวลงมันไม่ง่ายเลยครับ
‪ร่างกายคุณไม่ตอบสนองแบบที่มันเคยเป็น
‪มันไม่เร็ว ไม่ไว ไม่ระเบิดพลังได้เหมือนเดิม
‪คุณเลยต้องปรับตัว
‪คุณต้องฝึกไปเรื่อยๆ และเล่น…
‪โดยใช้สมอง เล่นด้วยประสบการณ์มากขึ้น
‪ใช้มันเป็นข้อได้เปรียบ
‪(ปารีส)
‪(ปี 1997 โทนี่อายุ 15 ปีตอนจากครอบครัว ‪ในนอร์มังดีไปเข้าอินเซ็พ)
‪(โรงเรียนด้านความเป็นเลิศ ‪ทางบาสเกตบอลของฝรั่งเศส)
‪ตอนผมเข้าอินเซ็พใหม่ๆ
‪ผมนั่งรถซีตรองทูซีวีของแม่ ‪ดูรอบๆ บริเวณโรงเรียน
‪ที่จริงพวกเขาเกือบไม่รับผมแล้ว
‪เพราะคิดว่าผมตัวเล็กแล้วก็ผอมไป
‪หวัดดี สบายดีไหม เป็นไงบ้าง
‪- หวัดดี ‪- ไงครับ
‪ที่นั่นมีผู้เล่นที่เก่งกว่าผม
‪แต่มีสิ่งหนึ่งที่พวกเขาเอาชนะผมไม่ได้
‪นั่นคือระดับของจิตใจ
‪- ไง สบายดีนะ ‪- ดีครับ คุณล่ะ
‪เขาเป็นที่รู้จักในบรรดาผู้เล่นเด็กๆ แล้ว ‪ว่าเป็นนักกีฬาเปี่ยมพรสวรรค์
‪และเก่งที่สุดในคนรุ่นเดียวกัน
‪ตอนผมไปเข้าอินเซ็พ ‪ผมก็ได้ยินชื่อเสียงของเขาแล้ว
‪ผมจำการซ้อมครั้งแรกของเราได้
‪เป็นครั้งแรกที่เราต้องแข่งกัน
‪เขาผละจากตำแหน่ง คว้าบอล ‪แล้วก็ทำแต้มได้ง่ายๆ เลย
‪ใช้มือหนึ่งโยนลูกข้ามหัวผมไปเลย
‪เล่นเอาตอนนั้นผมพูดอะไรไม่ออกเลย
‪ถ้าเขาต้องทลายกำแพงลง เขาก็จะทำ ‪ตอนนั้นเขาตัวเล็กก็จริง
‪แต่ถ้าเขาต้องฝ่าผู้เล่นตัวใหญ่กว่า ‪เพื่อไปทำแต้ม เขาก็จะทำ
‪ทุกครั้งที่เขาทำแต้ม เขาได้ลงไปนอนกับพื้นเลย
‪ทุกครั้งที่ชู้ตลูก เขาได้ลงไปนอนกับพื้นตลอด
‪เราได้แต่สงสัยว่า ‪เขาไม่บาดเจ็บมากกว่านี้ได้ยังไง
‪เขาจะลุกขึ้นเสมอ นั่นแหละครับวิธีเล่นของเขา
‪ตอนนั้นปี 1998 เขาก็รู้แล้วว่าต้องการอะไร
‪เขารู้ว่าอยากเล่นในเอ็นบีเอ ‪เขาอยากไปให้ถึงฝัน
‪อยากเป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติ
‪เขาเป็นคนที่คิดเสมอว่าถ้าพยายาม ‪ก็จะได้รับรางวัลตอบแทน
‪หน้าร้อนที่เราต้องฝึกหนักกัน
‪ผมลงไปยืนในสนามกีฬา ‪เราต้องซ้อมกันนานสองสัปดาห์
‪วันแรก เรามีกัน 15 คน
‪วันที่สอง เราเหลือกันเก้าคน
‪วันที่สาม เราเหลือแค่หกคน ‪และวันที่สี่ เหลือผมคนเดียว
‪ผมจะคิดว่า "ผมแตกต่าง ‪เพราะผมมีระเบียบวินัยมากกว่า"
‪ผมคิดว่าตัวเองพยายามกว่าคนอื่นเสมอ
‪ผมไม่แปลกใจเลย…
‪ถ้ามีคนคิดว่าโทนี่ในตอนนั้นเป็นคนโอหัง
‪เพราะผมรับรู้ถึงความมั่นใจ ‪ที่ไม่สั่นคลอนของเขาได้ตั้งแต่ต้นๆ
‪เขามั่นใจในตัวเองและเป้าหมายที่มี
‪และเขาไม่อายด้วย
‪ตอนนั้นผมไม่รู้ตัวหรอก ‪เพราะตอนคุณอายุ 15 หรือ 16 ปี
‪และมีไฟแรงกล้าในบางอย่าง มีความมุ่งมั่น
‪คุณจะพูดสิ่งที่ใจคิด ‪และบอกทุกคนให้รู้ถึงเป้าหมายที่มี
‪ผมแค่อยากแบ่งปันไฟในตัวผม
‪(วันที่ 23 กรกฎาคม ปี 2000 ‪เดียว ทูเรียฟและปาร์คเกอร์)
‪(พาทีมเยาวชนฝรั่งเศสเข้ารอบชิง ‪ในการแข่งขันยูโรเปี้ยน)
‪(พวกเขาเจอกับทีมโครเอเชีย ‪ที่เล่นในบ้านตัวเอง)
‪นั่นคือจุดเริ่มต้น เกมนั้นจุดไฟขึ้นในใจผม
‪มันคือตอนที่ผมสัญญากับตัวเองว่า…
‪"ฉันอยากคว้าแชมป์มาให้ทีมฝรั่งเศส"
‪เราอายุ 17 หรือ 18 ปี
‪กำลังเริ่มต้นการเป็นนักกีฬาอาชีพ
‪พ่อแม่เราอยู่บนอัฒจันทร์
‪มีกันแค่ห้าหกคน ในสนามกีฬาที่มีคน 5,000 คน
‪(แต้ม 48 ต่อ 48)
‪ก่อนผมจะลงสนาม โค้ชบอกว่า "รอนนี่ วิ่ง…
‪แล้วยัดห่วงให้ได้"
‪หกวินาทีสู่ตำแหน่งแชมป์ยูโรเปี้ยน ‪แฟรปโปขึ้นไปแล้ว
‪เขาอยู่โดดๆ เข้าไปแล้วครับ!
‪(รอบชิง จูเนียร์ยูโรเปี้ยน ปี 2000 ‪ฝรั่งเศสเจอกับโครเอเชีย 65 ต่อ 64 แต้ม)
‪มันเป็นความรู้สึกปลาบปลื้มที่สุด
‪ที่ท่วมท้นพวกเรา
‪ได้แชมป์แล้ว ทุกคน ได้แชมป์!
‪นี่แหละครับ เราคือกลุ่มเพื่อน
‪ที่ไร้กังวล ไม่สนใจสิ่งรอบข้าง
‪มันคือจุดเริ่มต้นเรื่องราวที่สวยงาม ‪ที่มิตรภาพยังคงอยู่จนถึงทุกวันนี้
‪การได้แชมป์ปี 2000 ‪เหมือนความฝันทั้งหมดมารวมกัน
‪ทุกเรื่องที่เราเคยคุยกันตอนตีสอง
‪เราจะไปโรงเรียนในอีกสี่ห้าชั่วโมง
‪แต่เรากลับอยู่คุยกันดึกดื่นเรื่องชีวิต
‪โทนี่เอาสมุดสีแดงของเขา ‪เกี่ยวกับไมเคิล จอร์แดนให้เราดู
‪"เราจะชนะให้ได้สักวันหนึ่ง เราจะทำให้ได้"
‪เราก็แบบ "ใช่เลย"
‪พวกนั้นเป็นเรื่องที่คุณจะจดจำไปตลอดชีวิต
‪เข้าไปใต้ฝักบัวเลย!
‪(หลังจบอินเซ็พ โทนี่ ปาร์คเกอร์เริ่มต้นอาชีพ ‪ในฝรั่งเศสกับทีมพีเอสจี-เรซซิ่ง)
‪(เขาเล่นให้ทีมนั้นสองฤดูกาล ‪ระหว่างปี 1999 กับปี 2001)
‪(ก่อนย้ายมาอเมริกา)
‪โทนี่ ปาร์คเกอร์ วัย 17 ปี ผู้เล่นยอดเยี่ยม
‪และเป็นความหวังอันยิ่งใหญ่ ‪ของวงการบาสฝรั่งเศส
‪ความเร็ว การโต้กลับ การส่งลูก ‪ผมเล่นเกมแบบนั้น
‪ผมเลยคิดว่าเกมแบบอเมริกัน ‪เหมาะกับสไตล์ของผมมากกว่า
‪(ปี 2001 โทนี่ ปาร์คเกอร์ตัดสินใจ ‪ลงชื่อเข้าเอ็นบีเอดราฟท์)
‪(ทีมซานอันโตนิโอ สเปอร์สสนใจเขา ‪และชวนเขาไปทดลองแข่งซ้อม)
‪การดราฟท์เกิดขึ้นทุกปีในเดือนมิถุนายนที่นิวยอร์ก
‪มีทีมที่เล่นในเอ็นบีเอ 30 ทีม
‪พวกเขาจะเลือกผู้เล่นที่เก่งที่สุดในโลก ‪ในการดราฟท์สองรอบ
‪ตอนนั้นคนยุโรปไม่เป็นที่นิยมเหมือนปัจจุบัน
‪โดยเฉพาะตำแหน่งพอยต์การ์ด
‪พอยต์การ์ดเป็นผลผลิตของชาวอเมริกัน ‪ที่จะเล่นสไตล์อเมริกันล้วนๆ
‪ทีมต่างๆ จึงไม่สนใจแย่งตัว ‪โทนี่ ปาร์คเกอร์กันเท่าไร
‪การแข่งซ้อมครั้งแรกของเรา โทนี่ทำได้ไม่ดีนัก
‪ผมจำได้ว่ากลุ่มแมวมองของเราแบบ…
‪"เราเลือกหมอนี่ไม่ได้ ป๊อปไม่มีวัน ‪ยอมให้คนต่างชาติเป็นพอยต์การ์ดแน่"
‪ความประทับใจแรกของผมก็คือ…
‪เขาอาจมั่นใจในตัวเองไปหน่อยตอนอยู่ในสนาม
‪และอาจไม่ได้แกร่งอย่างที่ต้องเป็น
‪(เกร็กก์ โปโปวิชเป็นโค้ช ‪ให้ทีมสเปอร์สตั้งแต่ปี 1996)
‪(เขาเป็นโค้ชที่พาทีมชนะมากที่สุด ‪ในประวัติศาสตร์เอ็นบีเอ)
‪มันเป็นที่ชิคาโก ผมเพิ่งลงจากเที่ยวบินสิบชั่วโมง
‪เขาก็จัดแจงให้ผมแข่งซ้อมกับสเปอร์สทันทีเลย
‪ผมเล่นได้ห่วยแตก
‪แต่หลังจากนั้นผมก็ไปซ้อมกับทีมอื่น ‪แล้วชนะพวกเขาราบคาบในการแข่งซ้อมอื่นๆ
‪และสเปอร์สก็ชวนผม ‪กลับไปลองแข่งซ้อมเป็นครั้งที่สอง
‪ผมเล่นได้ดีเลย เล่นได้ดีสุดๆ
‪ป๊อปพูดกับผมว่า "ถ้านายยังว่าง ‪เราจะเลือกนายในการดราฟท์รอบแรก"
‪เขาทำให้ผมเชื่อในการแข่งซ้อม ‪ราวหนึ่งหรือสองรอบถัดไป
‪ว่าผมคิดผิดถนัด
‪และจากวันนั้นเป็นต้นมา
‪เขานี่แหละใช่เลย ผมให้เขาเล่นบาสที่นี่ ‪และเขาก็ยึดตำแหน่งนั้นไว้ตลอด
‪สวัสดีและขอต้อนรับสู่เอ็นบีเอดราฟท์ของปี 2001
‪ที่โรงละครในเมดิสัน สแควร์ การ์เด้น
‪สาวเอ็นบีเอเดินเข้ามาหาผมแล้วบอกว่า
‪"ทีมบอสตันจะเลือกคุณ ลงมาข้างล่างด้วยค่ะ"
‪แล้วเธอก็ให้หมวกผม แล้ว 45 วินาที ‪หรือหนึ่งนาทีต่อมา เธอก็พูดว่า
‪"บอสตันเปลี่ยนใจแล้ว" ผมเลยคืนหมวกให้เธอ
‪แล้วเดินกลับเก้าอี้ตัวเองแบบ "อีหยังวะ"
‪ในการเลือกอันดับที่ 28 ของการดราฟท์ปี 2001
‪ทีมซานอันโตนิโอ สเปอร์สเลือกโทนี่ ปาร์คเกอร์
‪จากทีมเรซซิ่งคลับปารีส ฝรั่งเศส
‪เรากังวลกันมากเพราะไม่รู้ว่า ‪เขาจะถูกเลือกไหม
‪แล้วทีมซานอันโตนิโอก็เลือกเขา ‪เรามีความสุขสุดๆ เลยครับ
‪ไม่สิ เราจะไม่มีวันลืมช่วงเวลานั้นเลย
‪(โทนี่ ปาร์คเกอร์ได้รับเลือกเป็นคนที่ 28 ‪ในบรรดา 30 คน)
‪(เขากลายเป็นผู้เล่นฝรั่งเศสคนที่ห้า) ‪ที่ผ่านการดราฟท์ในเอ็นบีเอ)
‪เราคิดว่า "เยี่ยมเลยที่เขาได้ที่นั่น ‪ตอนนี้แหละที่มันจะยาก"
‪เขาต้องปรับตัวให้เข้ากับเกมในอเมริกา
‪ในลีกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก
‪ผมเพิ่งสั่งโดนัทเคลือบ 12 ชิ้น
‪ส่วนใหญ่เป็นของเพื่อนร่วมทีม
‪กับหน้ามะพร้าวหกอัน ‪มะพร้าวของทิม ดันแคนครับ
‪เขาชอบมะพร้าว
‪ของสตีฟ สมิธเป็นกาแฟ ‪เขามักอยากดื่มกาแฟตอนเช้า
‪นี่เป็นหน้าที่ตอนเช้าของผมในฐานะเด็กใหม่ ‪ผมต้องซื้อโดนัทให้เพื่อนร่วมทีม
‪ผมเหมือนรู้เรื่องเขา เคยได้ข่าวเขามาก่อน
‪แต่มันไม่ใช่แบบ "อ๋อ คนนี้สินะ ‪ไมเคิล จอร์แดนคนถัดไป"
‪ไม่ใช่แบบ "นี่คือโคบี้ ไบรอันต์สอง" ‪อะไรแบบนั้น
‪เรายังไม่รู้ว่าผู้เล่นฝรั่งเศสคนนี้ ‪จะไปได้สวยไหมในเอ็นบีเอ
‪เราเลยสงสัยกัน ตอนนั้นผมคิดแบบนั้น
‪ผมอยากเห็นมากว่าเขาจะไปได้สวยไหม ‪กับทีมซานอันโตนิโอ สเปอร์ส
‪ที่ตอนนั้นเป็นทีมที่ทะเยอทะยานมาก
‪เขาไม่ได้เข้าร่วมทีมที่เอาผู้เล่นเด็กๆ ไปพัฒนา
‪นี่คือทีมที่ลงแข่งเพื่อคว้าแชมป์เอ็นบีเอ
‪โทนี่ดูไม่เหมือนคนที่พร้อมเลยครับ ‪เขาเหมือนเด็กผอมแห้ง
‪บอกตามตรงผมว่าตอนนั้น ‪เราเลยไม่คาดหวังอะไรกับเขามากนัก
‪ป๊อปมักค่อยเป็นค่อยไปกับคนมาใหม่ ‪โดยเฉพาะพวกที่ยังเด็ก
‪เขาจะใช้เวลาเพื่อสอนพวกนั้น ‪ตบๆ ให้เข้าที่เข้าทาง
‪ผมไม่คิดว่าจะได้เห็นเขาไปอีกนาน
‪ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาจะได้อยู่ในทีมไหม
‪เขาเข้ามาตอนยังเด็กมาก
‪แล้วก็พูดภาษาอังกฤษไม่ดีนัก
‪ป๊อปก็เหมือนเดิมครับ ‪พยายามกล่อมผมว่าเด็กนี่เก่งสุดๆ
‪ว่าเขาจะเป็นกำลังสำคัญ ‪ว่าเด็กนี่จะเข้ามาช่วยเรา
‪ผมแบบ "เอาเถอะ" ‪ผมไม่ได้ใส่ใจเขานักในตอนแรก
‪เขาไม่คุยกับผมเลยครับช่วงปีแรก
‪ผมคิดว่าเขากำลังทดสอบผม ‪คิดว่าเขาอยากเห็นว่าจิตใจผมพร้อมไหม
‪กับการเป็นพอยต์การ์ดที่สเปอร์สต้องการ ‪เพื่อให้นำชัยชนะมาให้
‪และผมซาบซึ้งในเรื่องนั้นเสมอ
‪เพราะผมใช้มันเป็นแรงบันดาลใจ ‪เพื่อทำให้เขาเห็นว่าผมพร้อม
‪โทนี่ ปาร์คเกอร์ อายุ 19 ปีจากฝรั่งเศส
‪สูงหกฟุตสอง หนัก 177 ปอนด์ ‪ผ่านการดราฟท์ครั้งล่าสุดในรอบแรก
‪เราไปดูตอนเขาแข่งเกมแรก
‪และเขาทำได้หกแต้ม
‪โอเค ดีเลย
‪ในเกมที่สอง เขาทำได้ 12 ถึง 14 แต้ม
‪เยี่ยม
‪แต่ละครั้งฉันจะถามอดีตสามีว่า…
‪"แบบนี้ปกติไหม" เขาบอกว่า "ไม่"
‪มันเป็นอะไรที่พิเศษมาก
‪(โทนี่ ปาร์คเกอร์ทำแต้มแรกในเอ็นบีเอ)
‪เพราะฉันมีความคิดที่ว่าเอ็นบีเอต้องโหดมาก
‪ฉันเลยคิดว่า "ว้าว"
‪สเปอร์สพลิกกลับมานำแล้วหนึ่งแต้ม
‪คุณจะอยากรู้เสมอเมื่อทีมที่คุณอยู่
‪ดราฟท์คนเข้ามาและเขาเล่นตำแหน่งเดียวกับคุณ
‪คุณจะอยากรู้จักเขา ดูว่าเขาเป็นผู้เล่นแบบไหน
‪สไตล์การเล่นช่วงแรกๆ ของเขา ‪จะเป็นเกมเร็วอย่างเดียวเลย
‪แบบว่าเขาระเบิดพลัง "ตู้ม"
‪ผมได้แต่มองแผ่นหลังเขาตลอดเลย ‪ในการซ้อมหลายๆ ครั้ง
‪(หลังแข่งกับอันโตนิโอ แดเนียลส์ ‪และเทอร์รี พอร์เตอร์)
‪(โทนี่ ปาร์คเกอร์ได้เป็นตัวจริงห้าตัวแรก ‪หลังจากลงแข่งเพียงห้าครั้ง)
‪เราเพิ่งแข่งนัดที่สี่ของฤดูกาลเสร็จ
‪และมันก็ออกมาไม่ดีนัก
‪ป๊อปโทรหาผมตอนอยู่บนเครื่องบินและบอกว่า…
‪"นายจะได้เป็นตัวจริงในเกมถัดไป"
‪ปฏิกิริยาแรกของผมก็คือ ‪"ทิมโอเคกับเรื่องนี้ไหม"
‪เขาเป็นดาวเด่นของทีม ‪ผมเลยอยากให้แน่ใจว่าเขาโอเค
‪ว่าจากตอนนั้นเป็นต้นไป
‪พอยต์การ์ดชาวฝรั่งเศสตัวเล็กๆ นี่ ‪จะเป็นคนส่งลูกให้เขา
‪(วันที่ 6 พฤศจิกายน ปี 2001)
‪(โทนี่กลายเป็นพอยต์การ์ดที่เด็กที่สุด ‪ในประวัติศาสตร์เอ็นบีเอ)
‪เราแปลกใจกันหมด คุณไม่ค่อยได้เห็น
‪เด็กดราฟท์ที่อันดับต่ำกว่าสิบคนแรก
‪ได้เป็นตัวจริงเร็วขนาดนี้
‪ปกติมักใช้เวลาสักพัก ‪แถมเขาเล่นตำแหน่งพอยต์การ์ดด้วย
‪นั่นเป็นตำแหน่งที่ยากที่สุดในเอ็นบีเอเลย
‪รู้ไหมว่าเราเคยคิดกับคนฝรั่งเศสยังไง ‪แบบว่าพวกเขาเป็นคนคูลๆ
‪ใจเย็น ไม่รีบร้อน เขาเล่นบาสแบบนั้นเลย
‪ผมไม่ยอมให้เขารอดตัวตั้งแต่วันแรกเลยครับ
‪ผมจะคอยด่าทุกครั้งที่เห็นว่าเขาอาจทำพลาด
‪หรือการตัดสินใจที่ผมคิดว่าควรเป็นอีกแบบ
‪ผมไม่ต้องการคนที่จัดการตัวเองไม่ได้
‪ทั้งด้านอารมณ์และด้านจิตใจ
‪รู้ไหม ตอนเขาลงแข่งใหม่ๆ
‪ผมอยากรู้ให้เร็วๆ เลยว่าเราจะพึ่งเขาได้ไหม
‪เพราะความคาดหวังมีสูงมาก
‪ผมจะพูดว่า "นี่ ถ้าเขาพูดกับนาย ‪แปลว่าเขาชอบนาย
‪ตราบที่เขายังพูดกับนาย ‪ทุกอย่างยังเรียบร้อย เขายังอยู่ข้างนาย
‪ฉันรู้ว่ามันไม่ง่ายที่ถูกตะคอก ‪ออกการถ่ายทอดสดทางทีวี
‪แต่มองในแง่ดีเอาไว้"
‪ตะโกนใส่หน้าโทนี่ ปาร์คเกอร์เลยครับ
‪ผมรู้ว่าสองสามปีแรก
‪มีช่วงที่โทนี่จิตตกเวลาไม่มีใครเห็น
‪เขาอาจทำตัวแกร่งต่อหน้าเพื่อนร่วมทีม
‪แต่พอกลับบ้าน ผมแน่ใจว่า ‪เขาร้องไห้หลายครั้งเลย
‪หรือไม่ก็ตอนขับรถกลับบ้าน
‪มีหลายครั้งที่ผมรู้สึกว่าเขาล้ำเส้น เขาทำเกินไป
‪แต่ผมว่ามันก็ปกตินะ ผมเคารพเขาในฐานะโค้ช
‪คุณต้องเคารพลำดับชั้น
‪ผมมองมุมกว้างๆ และบอกตัวเองว่า ‪"ฉันรู้ว่าทำไมเขาทำแบบนั้น"
‪ผมรู้ว่าตัวเองต้องการอะไรมาตั้งแต่เด็ก
‪และรู้ว่าผมต้องสละบางอย่าง
‪เพื่อกลายเป็นนักบาสเกตบอลมืออาชีพ
‪และทำความฝันให้เป็นจริง
‪ผมมีไฟ และผมอยากฝัน
‪และอยากฝันให้ใหญ่ด้วย
‪ผมจำเรื่องหนึ่งที่น่าทึ่งมากๆ ได้
‪เป็นตอนที่เขาอยู่กับสเปอร์ส
‪เขาเพิ่งได้ร่วมทีม เขาได้เป็นตัวจริง
‪เขาถูกวิเคราะห์ว่า…
‪ควรได้ค่าตัวตามค่าเฉลี่ยของพอยต์การ์ด ‪ชาวอเมริกันอิงตามระดับของพวกเขา
‪โทนี่เลยขอเพิ่มค่าตัวสองสามล้านดอลลาร์
‪แต่พวกนั้นเสนอให้เขา ‪แค่หนึ่งในสี่ที่เขาสมควรได้ แต่…
‪เขาไม่ยอมถอยเลยครับ เขาบอกว่า…
‪"ไม่ได้ มันมีบอกตรงท้ายสัญญา…
‪ถ้าเราตกลงกันไม่ได้ ผมก็จะหาที่ใหม่"
‪คุณอาจกลายเป็นนักกีฬาฝรั่งเศสที่ได้ค่าตัว ‪มากที่สุดในประวัติศาสตร์กีฬาฝรั่งเศสเลย
‪คุณรู้ตัวไหม
‪ผมไม่สนเรื่องนั้นหรอกครับ
‪ผมอาจอยู่ระดับเดียวกับซีดาน ‪แต่ผู้คนจะรู้จักผมน้อยกว่า
‪เพราะผมเล่นในอเมริกา แต่ผมมีความสุข ‪ที่ได้อยู่กับเพื่อนและครอบครัว
‪ได้พยายามเล่นบาสให้ดีๆ พยายามชนะแชมป์
‪แน่ล่ะ เงินเยอะมันก็ดี แต่มันไม่ใช่ทุกอย่าง
‪ผมต้องทำให้พวกเขาเห็นตั้งแต่ต้น
‪ว่าผมไม่กลัว ว่าผมเล่นในเอ็นบีเอได้
‪นั่นคือแรงกระตุ้นของผม
‪มันคือการทำให้พวกเขาเห็นว่า ‪ที่ฝรั่งเศส พวกเราก็เล่นบาสเป็น
‪และการมีพอยต์การ์ดเป็นคนยุโรป ‪ก็ทำให้คุณชนะได้
‪เทคหนึ่ง
‪ผมโคบี้ ไบรอันต์
‪และผมเคยแข่งกับโทนี่…
‪หลายปีเลย
‪ปีแล้วปีเล่า
‪เขาคือตัวการที่ทำให้ผมไม่ได้แชมป์เยอะกว่านี้
‪ผมจำเกมที่โทนี่ถูกกดดันหนักๆ ได้
‪เขาทำพลาดทีเดียว ‪ป๊อปจะเอาเขาออกจากการแข่งเลย
‪ผมเลยพูดว่า "ฉันจะวางกับดักนาย ‪เพราะถ้านายเลี้ยงลูกโดนเท้าตัวเอง
‪ถ้านายเสียบอล นายได้ออกจากสนามแน่
‪เพราะป๊อปต้องให้นายออกแน่"
‪แต่ผมคิดว่าสภาพแวดล้อมกดดันแบบนั้น
‪คือสิ่งที่ช่วยให้โทนี่พัฒนา ‪และเล่นในสถานการณ์ที่กดดันได้
‪ผมว่ามันเป็นซีรีส์ปี 2003 นะ
‪การแข่งซีรีส์ปี 2003 ‪ผมว่านั่นคือตอนที่เขาก้าวหน้าจริงๆ
‪และมันกลายเป็นเรื่องยากมาก ‪ที่เราจะรับมือกับเขาไหว
‪ผมคิดว่าเขาเล่นได้รอบด้านมากขึ้น
‪และเขาเล่นเกมรุกได้ดีขึ้นมาก ‪ซึ่งเป็นสิ่งที่ป๊อปต้องการจากเขา
‪ทีมซานอันโตนิโอ สเปอร์ส ‪และพอยต์การ์ดโทนี่ ปาร์คเกอร์
‪ผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศ ‪การแข่งขันเอ็นบีเอสายตะวันตก
‪พวกเขาเอาชนะทีมแอลเอเลเกอร์ส ‪แชมป์สามสมัยด้วยคะแนน 110 ต่อ 82
‪ปาร์คเกอร์วัย 21 ปีหวังว่าจะได้เป็น ‪ผู้เล่นชาวฝรั่งเศสคนแรก
‪ที่ชนะการแข่งบาสที่ทรงเกียรติที่สุด ‪หลังจากจะเจอกับทีมนิวเจอร์ซีย์
‪บางครั้งเมื่อคุณเล่นในลีกมานานพอ
‪คุณจะรับรู้และรู้สึกว่าสิ่งที่ทำอยู่มันกดดันแค่ไหน
‪แต่เขาไม่รู้สึกแบบนั้นเลย ‪เขาลงสนามไปเล่นอย่างสนุกสนาน
‪ซานอันโตนิโอต้องชนะ ‪อีกครั้งเดียวจึงจะเป็นแชมป์
‪ถ้าพวกเขาชนะนิวเจอร์ซีย์ในคืนนี้
‪โทนี่ ปาร์คเกอร์จะเป็นผู้เล่นชาวฝรั่งเศส ‪คนแรกที่คว้าแชมป์กลับบ้าน
‪โทนี่ไม่เคยดูสั่นเลยในซีรีส์นั้น
‪การประจันหน้ากับเจ-คิดด์อาจเป็นงานหิน
‪หมอนั่นมีสไตล์การเล่นที่ฉูดฉาดกว่า
‪แต่โทนี่ไม่เคยถอยเลยครับ
‪นั่นคือสิ่งที่ผมจำได้ดีที่สุดในตัวโทนี่ตอนเขาหนุ่มๆ
‪ที่พูดว่า "ฉันจะชนะให้ได้"
‪ผู้คนประเมินโทนี่ต่ำไป
‪ผมว่าคนไม่รู้หรอกว่าเขาเก่งแค่ไหน
‪ทีมซานอันโตนิโอ สเปอร์สได้เป็นแชมป์โลกครับ
‪(ปี 2003 รอบชิง ซานอันโตนิโอเจอกับ ‪นิวเจอร์ซีย์เน็ตส์ ชนะไปสี่ต่อสองเกม)
‪นี่เป็นแค่จุดเริ่มต้น ผมจะฝึกให้หนักขึ้น เก่งขึ้น
‪ทีมเรายังเด็ก ทิม ดันแคนอายุ 26 ผมอายุ 21
‪เราชนะได้อีกสามสี่สมัยแน่
‪ผมว่าเขาไม่เข้าใจว่าเอ็นบีเอเป็นยังไง
‪เพราะเมื่อคุณมีโอกาสชนะในช่วงต้นๆ ของอาชีพ
‪มันจะกลายเป็นความคาดหวัง
‪ผมเล่นในลีกนานพอจะรู้ว่า ‪เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นได้ยาก
‪การได้แชมป์มันหินสุดๆ ครับ ‪เมื่อคุณได้แชมป์ มันจึงพิเศษมาก
‪เขาตื่นเต้นนั่นแหละ
‪เขานึกว่าจะได้แชมป์อีกสิบครั้งเลย ‪ก่อนจะเลิกเล่น
‪มันก็เข้าใจได้นะ
‪ผมเล่นที่นี่แค่ปีที่สอง ผมอายุแค่ 21 ‪เราก็เป็นแชมป์เอ็นบีเอแล้ว
‪ในวัยนั้นคุณไม่เข้าใจหรอกว่า ‪การได้แชมป์มันยากแค่ไหน
‪เหมือนฝันเป็นจริงเลยครับ
‪รู้ไหม ตอนผมน่าจะเก้าขวบได้
‪ผมก็ฝันว่าจะได้เป็นแชมป์แล้ว
‪ใช่เลยค่ะ มาคุยกันเรื่อง…
‪เขาอายุแค่ 21 ปี เป็นคนฝรั่งเศสตัวเล็กๆ
‪ส่วนทิม ดันแคนกับเดวิด โรบินสัน ‪และเขาได้อยู่กับพวกนั้น
‪นั่นเป็นอะไรที่น่าปลื้มมาก
‪นั่นทำให้เราภูมิใจมาก
‪("ฉันคือเครื่องจักรคว้าชัย")
‪ผมรู้ว่าคนฝรั่งเศส…
‪คลั่งไคล้กีฬากันแค่ไหน
‪การที่โทนี่กลายเป็นพลเมืองฝรั่งเศสคนแรก
‪ที่ชนะแชมป์เอ็นบีเอ
‪นั่นเป็นเรื่องใหญ่ครับ
‪ตอนนี้จะมีเด็กๆ มากมายที่ฝรั่งเศส
‪ที่ซึ่งเขาจะกลับไปเยือนทุกๆ ปี
‪ตอนนี้เด็กๆ จะพูดว่า "ฉันอยากเป็นเหมือนโทนี่"
‪"ฉันก็อยากเป็นเหมือนโทนี่"
‪(ต่อจากคว้าแชมป์เอ็นบีเอครั้งแรก ‪โทนี่ ปาร์คเกอร์ก็เข้าร่วมทีมชาติ)
‪(ในยูโรเปี้ยนปี 2003 ที่สวีเดน)
‪(เขาในวัย 21 ได้เป็นกัปตัน ‪ทีมชาติฝรั่งเศสเป็นครั้งแรก)
‪นั่นคือครั้งแรกของเขา และจากนั้นเราก็ค้นพบ
‪ระดับความตื่นเต้นที่เกิดขึ้นรอบตัวโทนี่
‪เพราะเราไม่ได้เตรียมใจว่าจะได้เจอ
‪เรื่องแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
‪แม้แต่กับหมู่ดาวเด่นในวงการบาสฝรั่งเศส
‪เขากลับมาหลังจากฤดูกาลแข่งอันน่าทึ่ง ‪เขาเป็นถึงแชมป์เอ็นบีเอ
‪บอกตามตรงนั่นทำให้เขา ‪มีสถานะต่างจากพวกเราที่เหลือ
‪ในขณะเดียวกัน มันก็ก่อปัญหาขึ้นด้วย
‪มีความอิจฉากันนิดๆ ในสนาม
‪มีหลายสิ่งที่ขัดขวางการทำงานของทีม
‪ตรงข้ามกับที่ผู้คนคิดเลยครับ
‪คนพูดกันว่าเกิดความอิจฉาเกิดขึ้นมากมาย…
‪เรื่องที่โทนี่ได้ไปเล่นในเอ็นบีเอ
‪นั่นเป็นเรื่องโกหกครับ
‪ตอนนั้นไม่มีใครพูดว่า "ไม่ล่ะ เขาเด็กเกินไป"
‪เราไม่มีปัญหากับเรื่องนั้นเลย
‪(รอบรองชนะเลิศ ยูโรเปี้ยน ปี 2003 ‪ฝรั่งเศสเจอกับลิทัวเนีย)
‪(แต้ม 70 ต่อ 74)
‪เรานำอยู่ห้าแต้มตอนแข่งรอบรองกับลิทัวเนีย
‪เขาเสียบอลที่กลางสนาม ‪ตอนเราได้ครองบอลช่วงท้ายเกม
‪(ปาร์คเกอร์ กัปตันที่ถูกทอดทิ้ง)
‪(ทีมฝรั่งเศสแพ้ในรอบรอง ‪ของยูโรเปี้ยน ปี 2003)
‪เรื่องเดียวที่ผมตำหนิโทนี่ในตอนนั้นก็คือ…
‪ตอนเราได้ยินเขาพูด…
‪คือเขาพูดได้ไม่ฉลาดเท่าไร ‪เขาบอกว่าเขาเล่นเองคนเดียวไม่ได้
‪ความฝันว่าจะได้ไปโอลิมปิก ‪พังทลายลงอย่างน่าเสียดาย
‪โทนี่ ปาร์คเกอร์จะกลับไปเอ็นบีเอ ‪โดยไม่มีเหรียญรางวัลห้อยคอ
‪แต่เขาก็ไม่มีอะไรต้องเสียใจ ‪เพราะในการแข่งกับลิทัวเนีย
‪เขาคือคนที่พยายามชู้ตลูกสุดท้าย ‪ลูกที่ไม่มีใครอยากเล่น
‪มันก็ทำใจยากครับเพราะเราเป็นทีมที่เก่งกว่า
‪แต่เรามีผู้เล่นที่ไม่พร้อมมาตั้งแต่แรก
‪และรู้สึกเหมือนพวกเขาไม่อยากแข่งด้วย
‪คุณเลยทำอะไรไม่ได้ ‪ผมเล่นเองคนเดียวทั้งหมดไม่ได้
‪ผมคิดว่าคนอื่นไม่รู้หรอกว่าผมทำอะไร
‪และพยายามหนักแค่ไหน ‪เพื่อให้แน่ใจว่าเพื่อนร่วมทีมจะพอใจ
‪และให้แน่ใจว่าเราจะชนะกันเป็นทีม
‪เวลาที่คุณเป็นผู้เล่นที่มีบทบาทสำคัญ ‪มันขึ้นอยู่กับคุณที่ต้องปรับตัว
‪(ปี 2005 โทนี่ ปาร์คเกอร์ยังคงพุ่งแรง ‪มุ่งหน้าคว้าแชมป์เอ็นบีเอสมัยที่สอง
‪ช่วงสองปีแรกของผมที่นั่น ‪ทิม ดันแคนได้เป็นเอ็มวีพีของเอ็นบีเอ
‪เขาเป็นแบบอย่างที่น่าประทับใจ
‪มานูเข้ามาเป็นเด็กใหม่ ตอนผมอยู่ปีสอง
‪เรารู้กันเลยว่าถ้าเราอยากชนะหลายสมัยกว่านี้
‪เราต้องเป็นออล-สตาร์กันทุกคน
‪และเราก็ทำแบบนั้น มานูเป็นออล-สตาร์ปี 2005 ‪ผมเป็นตอนปี 2006
‪ตอนนั้นผู้คนก็เริ่มเรียกเราว่าบิ๊กทรี
‪ตอนนั้นแหละที่ทุกอย่างเริ่มต้นขึ้น
‪คุณมีโทนี่ มีมานู มีทิม แล้วก็มีป๊อป
‪นั่นสร้างความร้ายกาจขึ้นได้เลย ‪ยุคสมัยของพวกเขาได้เกิดขึ้นแล้ว
‪ในสถานการณ์แบบนั้น พวกเขาเติมเต็มกันและกัน
‪มานูก็เล่นเก่งแบบมานูตลอดแหละครับ
‪ถึงช่วงหนึ่งโทนี่ก็กลายเป็นตัวทำแต้มมากขึ้น
‪ผมเองก็ทำแต้มมากขึ้น เขาคุมเกมรุก ผมคุม…
‪มันมีการทำงานประสานกันในสนาม
‪แต่เรานับถือกันเสมอ และเราก็เชื่อใจกัน
‪ว่าเรากำลังแข่งเพื่อเหตุผลที่ถูกต้อง ‪และพยายามเอาชนะให้ได้
‪(ทีดี แอนด์ สเปอร์ส)
‪พวกเขาไม่สนว่าใครทำแต้มได้เยอะสุด ‪ไม่สนว่าโฆษณาจะเข้าใคร
‪เพราะพวกเขาไม่สนใจเรื่องพวกนี้เลย
‪พวกเขาไม่สนว่าใครได้พาดหัวข่าวมากที่สุด
‪พวกเขาแค่อยากชนะ
‪(ในปี 2005 ทีมซานอันโตนิโอ สเปอร์ส ‪ได้แข่งรอบชิงกับทีมดีทรอยต์ พิสตันส์อีกครั้ง)
‪เราเรียนรู้ที่จะเล่นเข้าขากันดีมาก
‪แค่มองตาก็รู้ใจเลย
‪บางครั้งเราก็รู้สึกได้ว่า ‪เมื่อไรควรจะพูดอะไรกับเขา
‪เมื่อไรไม่ควรยุ่งกับเขา
‪เมื่อไรที่เขาต้องการแรงผลักดัน ‪ผมเองก็เหมือนกัน
‪เราพัฒนาความสัมพันธ์นี้ในสนาม ‪ที่เป็นไปโดยอัตโนมัติ
‪จบเกมแล้วครับ!
‪ทีมซานอันโตนิโอ สเปอร์ส ‪ชนะแชมป์เอ็นบีเอเป็นสมัยที่สาม
‪มันเป็นการแข่งเบสต์ออฟเซเว่นซีรีส์
‪มันน่าทึ่งมาก เพราะเราเล่นเพื่อให้ได้แชมป์
‪พอคุณเคยได้แชมป์ คุณจะเริ่มหมกมุ่น
‪มันเหมือนยาเสพติด ‪คุณจะอยากรู้สึกถึงชัยชนะต่อไปเรื่อยๆ
‪งานนี้ไม่มีเคล็ดลับ ไม่เกี่ยวกับโชค ‪ถ้าคุณอยากชนะอีก
‪คุณต้องอยากได้มันต่อไป หิวโหยเรื่อยๆ
‪ที่ทีมซานอันโตนิโอ เราไม่เคยหยุดไล่ล่าชัยชนะ
‪- โอเคไหมเนี่ย ‪- ได้อยู่
‪(ปี 2019)
‪ผมก็อยากโดดด้วยฮะ พ่อ
‪(ซานอันโตนิโอ)
‪ผมรู้สึกดีนะ
‪ผมพร้อมสำหรับอาชีพใหม่แล้ว
‪ผมมีความสุข ชีวิตผมไม่มีอะไรให้เบื่อเลย
‪มันแปลว่าผมใช้เวลากับครอบครัว ‪กับลูกๆ และภรรยาได้มากขึ้น
‪บอกตามตรงทุกอย่างดีเยี่ยม
‪- พ่อ! ‪- กับพ่อนะ!
‪- พร้อมไหม ‪- ฮะ
‪เขาจะยังต้องเดินทางไปทำธุระที่ฝรั่งเศสตลอด
‪แต่เขาก็กำลังจะมีเวลาดูแลเด็กๆ มากขึ้น
‪ฉันคิดว่าเพราะพวกแกเป็นเด็กผู้ชาย ‪พวกแกอยากมีเวลากับพ่อมากขึ้น
‪ที่อเมริกา เมืองซานอันโตนิโอ ‪จะเป็นบ้านของผมเสมอ
‪ทันทีที่ผมย้ายมา ผมก็ชอบเมืองนี้เลย
‪ทันทีที่ลงเครื่อง คงเพราะอากาศมั้ง ‪มันทำให้รู้สึกเหมือนบ้าน
‪มันคือบ้าน และผมได้รับประสบการณ์มากมาย
‪รวมถึงทุกๆ อย่าง ทั้งเรื่องแนวคิด ‪ทั้งสภาพอากาศ
‪ผมรักทุกอย่างที่เป็นเมืองนี้
‪- หวัดดี เบน ‪- ไง โทนี่ เป็นไงบ้าง
‪ก็สบายดี
‪ดีแล้ว เดินทางอยู่หรือเปล่า
‪เปล่า ฉันกลับบ้านแล้ว อยู่ซานอันโตนิโอ
‪(ซานอันโตนิโอ)
‪ซานอันโตนิโอเป็นเมืองที่…
‪ไม่เหมือนนิวยอร์ก ไม่เหมือนแอลเอ
‪ไม่เหมือนเบย์เอเรีย ‪ไม่เหมือนไมอามี มันไม่เร็วเกินไป
‪(อะลาโม่พลาซ่า)
‪จังหวะช้าๆ ของเมืองซานอันโตนิโอ ‪อาจเข้ากับเขาได้ดี
‪มันเป็นสภาพแวดล้อม ‪สำหรับครอบครัว มีระบบมาก
‪ไม่มีอะไรให้ทำมากนัก ทำให้สนใจแค่บาสได้
‪เขาอาจโชคดีจริงๆ ที่ได้ไปอยู่ที่นั่น
‪เพราะจิตใจคุณจะแน่วแน่อยู่กับบาส ไม่ใช่สิ่งอื่น
‪เขากลายเป็นชาวซานอันโตนิโอ ‪เป็นชาวเท็กซัสเต็มตัว
‪นั่นคือความจริงที่แฟนๆ รับรู้ได้เลย
‪มันชัดเจนว่าเขาสร้างความประทับใจ ‪ไว้มากแค่ไหน
‪คนที่เดินตามท้องถนนจะพูดแบบนี้เลย
‪ผมคงได้หวั่นๆ แน่ถ้าเขาลงสมัครนายกเทศมนตรี ‪เพราะเขาคงได้รับเลือกง่ายๆ เลย
‪ดูจากความนิยมในตัวเขา
‪- โทนี่! ‪- โทนี่!
‪ถ้าคุณไม่ได้อยู่ซานอันโตนิโอ มันก็คงอธิบายยาก
‪ว่าทีมสเปอร์สสำคัญกับคนที่นี่แค่ไหน ‪มันคือเอกลักษณ์ของที่นี่
‪ลุยเลย สเปอร์ส ลุยเลย!
‪มีการแข่งขันไม่มากนัก ‪ไม่มีเบสบอล ฮอกกี้หรืออเมริกันฟุตบอล
‪สเปอร์สเลยเป็นทุกอย่างในซานอันโตนิโอ
‪พวกเขารักสโมสรตัวเอง มันเหลือเชื่อมากครับ
‪ยิ่งกว่านั้น ยังมีแนวความคิด ‪ของชาวลาตินด้วย พวกเขาเลือดร้อน
‪พวกเขารักทีมตัวเอง
‪โทนี่! ฉันรักโทนี่
‪เมื่อคนทั่วโลกได้ยินคำว่าซานอันโตนิโอ
‪คนจะคิดถึงทีมสเปอร์ส ‪มันค่อนข้างเหมือนมรดกตกทอด
‪(โทนี่ ปาร์คเกอร์ไม่เคยบาดเจ็บรุนแรง ‪ระหว่างเล่นกีฬาอาชีพ)
‪(จนกระทั่งวันที่ 3 พฤษภาคม ปี 2017)
‪โทนี่ ปาร์คเกอร์กำลังทำแต้มที่ 12
‪- แอนโดสันที่อยู่ใต้แป้นรีบาวด์ได้ ‪- โทนี่ ปาร์คเกอร์ล้มลง
‪ตอนเขาล้มลงไป สิ่งแรกที่ผมคิดคือ…
‪"เขาไม่เป็นไรหรอก"
‪ตอนนั้นมันยากจะทำความเข้าใจ ‪ว่านี่คืออาการบาดเจ็บที่รุนแรงจริงๆ
‪ผมพยายามขยับขา แต่ก็ขยับไม่ได้เลย
‪ผมยกขาไม่ขึ้นด้วยซ้ำ ทำอะไรไม่ได้เลย
‪โทนี่ โทนี่!
‪ผมไปที่เตียงกายภาพบำบัด
‪แล้วหมอก็พูดว่า
‪"กดนิ้วตรงนี้สิ"
‪ผมกดนิ้วบนเข่า แล้วก็รู้สึกว่ามันบุ๋มๆ
‪หมอบอกว่า "ผมว่าเอ็นควอดริเซ็บขาดล่ะ"
‪ผมถามว่า "มันคืออะไรเหรอ"
‪เพราะมันเป็นอาการบาดเจ็บ ‪ที่เกิดได้ยาก ผมถามว่า…
‪"อีกสามหรือสี่สัปดาห์ผมก็ลงเล่นใหม่ได้ใช่ไหม"
‪หมอบอกว่า "ไม่ครับ ต้องแปดถึงสิบเดือนเลย"
‪บอกตามตรงน้ำตาผมเอ่อขึ้นมาเลย
‪ผมถาม "แปดถึงสิบเดือนเนี่ยนะ" ‪มันทำใจรับยากจริงๆ
‪นั่นเป็นครั้งแรกที่ผมรู้ตัว
‪ว่านี่อาจเป็นอาการบาดเจ็บ ‪ที่อาจทำให้ผมไม่ได้กลับไปเล่นอีก
‪ว่าผมอาจเล่นบาสไม่ได้อีกแล้ว
‪หรืออาจงอเข่าเต็มที่ไม่ได้ด้วยซ้ำ
‪สิ่งที่คุณรักที่สุดในโลกถูกพรากไปชั่วข้ามคืน
‪ตอนนั้นแหละที่คุณจะมองอะไรๆ ต่างออกไปจริงๆ
‪คุณจะคิดว่า "โอเค อย่างน้อย ‪ฉันก็มีครอบครัว มีภรรยา มีลูกๆ
‪ถ้าพรุ่งนี้จะเล่นบาสไม่ได้ ‪สิ่งเหล่านั้นต่างหากที่สำคัญที่สุด"
‪มันเป็นไปไม่ได้ที่จะเลิกไปแบบนั้น
‪การต้องเลิกเล่นเพราะบาดเจ็บ ‪เป็นเรื่องเลวร้ายที่สุดสำหรับนักกีฬาเลย
‪จากนั้นเพื่อนทุกคนของผมก็มาหา ‪ตีแยรี อ็องรีมาทันทีเลย
‪ไง เพื่อน ฉันโทรมาถามว่าเป็นไงบ้าง ‪ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
‪ผมเพิ่งผ่าตัดเสร็จ
‪เขาช่วยพยุงขาผมด้วย ช่วยทุกอย่างเลย
‪ช่วยพาไปเข้าห้องน้ำ
‪แล้วเราก็คุยเรื่องชีวิต
‪คุยเรื่องอาชีพของเรา ทั้งช่วงที่ดีและแย่
‪สิ่งเหล่านั้นสำคัญมากครับ
‪ดี
‪กล้ามากนะ!
‪มิตรภาพ…
‪ไม่ใช่แค่การมาดูนัดออล-สตาร์
‪ไม่ได้แค่มาขอจับถ้วย
‪หรือมาสนุกกัน
‪ช่วงเวลาแบบนี้ต่างหากที่สำคัญกับผมมากกว่า
‪ยืดอกๆ
‪ผมพูดกับเขาว่า "ไม่ นายจะกลับไป
‪นายเป็นนักสู้ นายจะไม่ยอมแพ้ ‪นายจะกลับไป ไม่มีปัญหาเลยสักนิด"
‪เยี่ยมเลย สองก้าวเมื่อกี้ดีมาก
‪ขั้นแรกที่สำคัญคือการงอเข่าให้ได้
‪ผมหมกมุ่นกับเรื่องนี้เลย
‪เพราะหมอบอกว่าผมจะงอเข่าไม่ได้อีก
‪ผมเลยบังคับตัวเองให้พยายามงอเข่าทุกวัน
‪ทุกๆ วัน ทุกเซนติเมตร ‪ถือว่าเป็นความสำเร็จของผม
‪ผมคิดว่าจิตใจคือสิ่งสำคัญมากๆ
‪อาการบาดเจ็บที่เขาเจอ ‪อาจทำให้คนอื่นจบอาชีพได้เลย
‪แต่เขาไม่ยอมรับเรื่องนั้น
‪เขาเลยพยายามเต็มที่ ไปกายภาพ
‪เขาทำทุกอย่างที่เป็นไปได้ และมากกว่านั้นอีก
‪เพื่อที่จะได้กลับมาลงสนาม
‪เพราะเขารู้ว่าเขาไม่อยากจบแบบนั้น
‪เขามองในแง่ดีตลอดเวลาครับ
‪เขาไม่ร้องไห้แบบ "ฉันนี่น่าสงสารจัง ‪ทำไมถึงเกิดเรื่องนี้นะ"
‪เขาลงมือทำอย่างเดียวเลย
‪เพราะเขาอยากกลับมาให้เร็วที่สุด
‪และการดูเขาสู้ มันยอดเยี่ยมมาก
‪เอาละ
‪ผมทดสอบผ่านทุกการทดสอบ ‪ผมฝึกทุกอย่างที่เป็นไปได้
‪แล้วเราก็ตัดสินใจว่า ‪"โอเค ได้เวลากลับมาแล้ว"
‪(วันที่ 27 พฤศจิกายน ปี 2017)
‪(โทนี่ ปาร์คเกอร์กลับมา ‪หลังจากบาดเจ็บไม่ถึงเจ็ดเดือน)
‪- คืนนี้เจอกันที่มื้อค่ำใช่ไหมครับ ‪- ได้เลย
‪- เห็นรูปในหนังสือพิมพ์หรือยัง ‪- ครับ
‪หลายปีที่ผมเข้านอนเร็ว
‪ที่ผมดูแลร่างกายตัวเอง กินอาหารดีๆ
‪ทั้งหมดนั่นส่งผลแล้ว
‪มันทำให้ผมฟื้นตัวได้ค่อนข้างเร็ว
‪หลังจากได้รับบาดเจ็บรุนแรง
‪- ผมจะกายภาพคืนนี้ด้วย ‪- ได้เลย
‪แรงกายแรงใจที่คุณต้องทุ่มลงไป
‪คุณคิดว่ามันทำให้คุณแข็งแรงและไวขึ้นไหมครับ
‪ผมรู้สึกแข็งแรงขึ้นแน่ๆ ครับ
‪ผมไม่เคยยกน้ำหนักได้เท่านี้เลย ‪ตั้งแต่เล่นอาชีพมา
‪โทนี่ ปาร์คเกอร์ตัดสินใจเองเสมอ ‪เขาให้ตัวเองเป็นคนเลือก
‪และการฟื้นตัวจากอาการบาดเจ็บร้ายแรงนี้
‪มันเหมือนเขาบอกตัวเองว่า ‪"ฉันจะเลือกเองว่าจะเกษียณยังไง"
‪(เราคิดถึงคุณ โทนี่!)
‪(ขอเสียงหน่อย)
‪โทนี่ ปาร์คเกอร์ครับ!
‪ผมภูมิใจในตัวโทนี่มากครับ
‪ผมภูมิใจที่เขาทุ่มเทกายใจลงไปอย่างมาก
‪เมื่อคุณเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัวเรา
‪เราก็จะดูแลคนที่…
‪ทุ่มเทหัวใจและวิญญาณให้ทีม คนที่รักทีมเรา
‪และเขาคือหนึ่งในคนเหล่านั้นครับ
‪ก่อนที่โทนี่จะมา เมื่อคุณดูสเปอร์สแข่ง ‪พวกเขาเหมือนหุ่นยนต์เลย
‪ผมว่าแฟนๆ ชาวอเมริกัน ‪แฟนๆ เอ็นบีเอหลายคนคิดว่าสเปอร์สน่าเบื่อ
‪(สปอร์ตส์ อิลลัสเทรททิด มิถุนายน ปี 2007 ‪ยุคสมัยที่เงียบงัน)
‪ผมรักเดวิด โรบินสันนะ
‪- นั่นไม่… เยี่ยมเลย ‪- สวย
‪น่าเบื่อ ผมชอบทิม ดันแคนนะ น่าเบื่อ
‪ไงครับ ผมโทนี่
‪โทนี่เข้ามาแบบ "ไงครับ"
‪เขามีบุคลิกแบบนั้นเลย
‪โทนี่ทำให้คุณสนใจสเปอร์ส ‪มากกว่าแค่เรื่องบาสเกตบอล
‪ไง โทนี่ เป็นไงบ้าง พร้อมสำหรับฤดูกาลนี้ไหม
‪เขาเป็นคนคูลๆ เล่นบาสแบบคูลๆ
‪เขาเคยแต่งงานกับซูเปอร์สตาร์ฮอลลีวูด
‪(ในปี 2004 โทนี่ ปาร์คเกอร์ ‪พบอีวา ลองโกเรีย นักแสดง)
‪(และแต่งงานกันปี 2007 ถึงปี 2011)
‪นิตยสารพีเพิลรู้จักหน้าตาเขาแล้ว
‪ตอนนี้เธอไปดูรอบไฟนอลส์กับเขา
‪เขาทำให้คนสนใจทีมสเปอร์ส
‪อย่างที่ไม่มีใครเคยทำมาก่อน
‪ผมเคยแข่งกับคนมากมาย ‪ที่ผมพยายามเกลียดหรือไม่ชอบหน้า
‪แต่ผมไม่เคยเกลียดโทนี่ได้เลย!
‪เพราะโทนี่เป็นคนดีจริงๆ ครับ
‪แต่พอลงเล่น เขาจะพยายามไล่เตะก้นคุณ ‪แต่เขาจะทำแบบสุภาพ
‪ผมเคยเล่นกับรอนนี่ ทูเรียฟ
‪โทนี่กับรอนนี่เคยเรียนที่เดียวกัน ‪ผมเลยถามรอนนี่ว่า…
‪"รอนนี่ นายต้องสอนคำด่า ‪ภาษาฝรั่งเศสให้ฉันหน่อยนะ
‪บอกมาสักสองสามคำ ฉันจะได้เอาไปปั่นหัวโทนี่"
‪ถ้าผมพูดภาษาฝรั่งเศส ‪แล้วทำให้เขาไขว้เขวนิดๆ ได้แบบ…
‪"นายไปหัดพูดมาจากไหน"
‪- อยากพูดคำนั้นไหม ‪- ไม่ล่ะ
‪ไม่ดีกว่า คุณคงพอเดาๆ ได้
‪ผมมองเขาแต่ไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไร
‪แต่คิดในใจว่ามันก็ตลกดี
‪ที่เขาสละเวลาไปหัดพูดภาษาผม
‪เพื่อทำให้ผมไขว้เขวจากเกม นั่นตลกมากครับ
‪เขารู้ว่าเวลาที่ต้องแข่งกับเรา
‪เขาจะพูดอะไรก็ได้ แต่เราจะไม่ตอบสนอง
‪กับทีมเลเกอร์ส เรามีความเป็นอริกันหนักมาก
‪เป็นมาตั้งแต่ตอนผมเริ่มเล่นเอ็นบีเอเลย
‪เราแข่งกันอย่างดุเดือดหลายนัดเลย
‪เรารู้ว่าพวกเขาเป็นหนึ่งในคู่แข่ง ‪ที่เราต้องโค่นให้ได้
‪ถ้าอยากได้แชมป์
‪นี่ไม่ใช่ความชังขี้หน้าส่วนตัว
‪แต่มันก็ยังเป็นความชังขี้หน้า
‪พวกเขาส่งให้ฟิชเชอร์ เขาชู้ตลงครับ!
‪เดเร็ก ฟิชเชอร์ทำแต้มได้!
‪มันจะรู้สึกประหม่าขึ้นมาเลยครับ
‪พอรู้ว่าเราต้องแข่งกับโทนี่
‪เพราะเขาเล่นบาสเก่งมาก ‪เขาเร็วมาก เร็วกว่าผมเยอะ
‪ผมว่าในจุดหนึ่ง เขาเป็นผู้เล่น ‪ที่เร็วที่สุดในเอ็นบีเอเลย
‪แน่นอนเลยครับ ในเรื่องบาสนี่
‪ตอนนั้นมันเป็นสงครามเลยครับ
‪เรากำลังแข่งกัน เราอยากได้แชมป์ทั้งคู่
‪สมัยนั้นไม่เหมือนตอนนี้
‪ตอนนี้คุณมักเห็นนักบาสเป็นมิตรกัน
‪พวกเขาจะไปเที่ยวชิลล์ๆ กัน ‪ตอนนั้นไม่เป็นแบบนี้
‪แฟนๆ หลายคนมองสเปอร์สแบบ…
‪"พวกเขาน่าเบื่อ" ‪แล้วเราก็โค่นทีมพวกเขายับเลย
‪ทีนี้ยังพูดว่าเป็นทีมน่าเบื่อได้อีกไหม
‪(ทีมซานอันโตนิโอ สเปอร์ส ‪มีเปอร์เซ็นต์ชนะมากที่สุด)
‪(ในประวัติศาสตร์เอ็นบีเอ)
‪(ใน 17 ฤดูกาลที่ลงเล่นให้สเปอร์ส ‪โทนี่ไม่เคยพลาดรอบเพลย์ออฟเลย)
‪สายตะวันตกอยู่ระดับสูงกว่า ‪สายตะวันออกนิดหน่อย
‪การได้ลงแข่งนานแบบโทนี่ ‪เป็นเรื่องที่ทำได้ยากมาก
‪เขาอยู่ระดับนั้นแต่ได้เล่นหลายฤดูกาล
‪แถมยังแบกความคาดหวังไว้ทุกๆ ปี ‪ผมว่ามันน่าประทับใจมากเลย
‪โทนี่ไม่เคยกลัวเลย
‪เขาเป็นผู้เล่นที่มักฝ่าพวกตัวใหญ่ๆ ‪เข้าไปในเขตโยนโทษ
‪มุดเข้าไปใต้พวกนั้นเพื่อชู้ตลูกเทียร์ดร็อป
‪เขาเล่นอย่างสร้างสรรค์มากเสมอ
‪บางครั้งแม้คุณจะรู้ว่าเขากำลังจะชู้ต
‪คุณก็ยังทำอะไรไม่ได้ ‪เพราะการกะจังหวะและลูกเล่นของเขา
‪มันเหนือชั้นจริงๆ
‪ลูกชู้ตที่เป็นเอกลักษณ์ของโทนี่ ‪ที่ผมชอบที่สุดคือลูกเทียร์ดร็อป
‪โทนี่เจาะพวกผู้เล่นตัวยักษ์เข้าไปทำแต้มได้
‪นั่นเป็นอะไรที่…
‪ไม่ค่อยเห็นบ่อยนักในสมัยนั้น
‪ผมเป็นคนแรกที่ชู้ตลูกแบบกระโดดสองขา
‪ใช้สองขา กับมือข้างเดียว
‪มีหลายคนกระโดดแบบขาเดียว
‪แต่ผมโดดสองขา
‪ตอนชู้ตท่าเทียร์ดร็อป
‪ผมเป็นคนแรกเลยที่ชู้ตแบบนั้น ‪นั่นทำให้ผมดังเพราะท่านี้
‪มันเป็นท่าที่ผมพัฒนาขึ้นตอนเป็นเด็ก
‪เพื่อชู้ตข้ามนักกีฬาที่สูง ‪เจ็ดฟุตหนึ่ง เจ็ดฟุตสอง เจ็ดฟุตห้า
‪เขาวิ่งอ้อมพวกตัวสูงแล้วโยนลูกอย่างรวดเร็ว
‪แบบที่คุณคิดว่า…
‪"เขาไม่ถูกบล็อกได้ยังไง"
‪แล้วเขาก็ทำได้สาม สี่ ห้าครั้งต่อเกมเลย
‪มันไม่ธรรมดาจริงๆ ครับ
‪นั่นเป็นท่าที่พอยต์การ์ดทุกคนต้องการ
‪ท่านี้ยากมากที่จะชู้ตลงให้ได้ทุกลูก
‪ผมเลยกล้าพูดได้ว่า ‪เขาอาจเป็นคนคิดค้นท่านี้ขึ้นมา
‪(ซานอันโตนิโอ ‪โรงยิมส่วนตัวของโทนี่ ปาร์คเกอร์)
‪เมื่อคุณอยากเป็นสุดยอดผู้เล่น
‪คุณต้องวิเคราะห์การเล่นของตัวเองได้
‪เพื่อที่จะได้พัฒนาต่อไป
‪คุณแค่เร็วอย่างเดียวไม่ได้ นั่นคือตอนที่ผมอยาก…
‪เป็นผู้เล่นที่เก่งรอบด้าน ‪ผมเลยพัฒนาการชู้ตให้ดีขึ้น
‪เพราะผมอยากเป็นพวกที่เก่งที่สุด ‪ผมอยากเป็นออล-สตาร์
‪หน้าร้อนปี 2005 เขาเปลี่ยนสไตล์การชู้ต ‪เพื่อพัฒนาตัวเองขึ้นอีก
‪เขารู้ว่ายังเล่นได้อีกหลายปี
‪และรู้ว่าถ้าอยากเป็นตัวท็อป เขาต้องพัฒนาขึ้น
‪สิ่งหนึ่งที่ทำได้ยากที่สุดคือการพัฒนาตนเอง
‪เขามองกระจกแล้วพูดว่า "ฉันอยากเก่งกว่านี้"
‪และเขาก็พูดออกมา ทำให้ผมประทับใจมากเลย
‪เพราะบางคนจะปิดไว้เป็นความลับ ‪เพราะถ้าล้มเหลว ก็จะไม่มีใครรู้
‪อีกสองลูก
‪(ปี 2005 สนามซ้อมของสเปอร์ส)
‪ทีนี้แค่เลี้ยงลูกก่อนนะ
‪เลี้ยงไปทางขวา แล้วก็ซ้าย ‪แล้วก็เขตหัวกะโหลก
‪ถ้านายชู้ตได้ตอนกระโดด…
‪นายไม่ต้องทำหลายครั้ง ‪แค่สักหกลูกก็พอ เอาเลยนะ
‪ไม่ต้องวิ่งมาเต็มฝีเท้า แต่ให้ใกล้ๆ ‪เพราะยิ่งใกล้ยิ่งแม่น
‪เลี้ยงไปทางขวานะ
‪ลูกต่อไปเลี้ยงไปทางซ้าย
‪เขาเล่าเรื่องไทเกอร์ วูดให้ผมฟัง ‪ว่าเขาเองก็เปลี่ยนวงสวิง
‪หลังได้แชมป์ไทเกอร์สแลม ‪เขาชนะสี่แกรนด์สแลมแต่กลับคิดว่า…
‪"ฉันต้องทำให้วงสวิงคงที่กว่านี้" ‪เรื่องนี้แหละที่เกลี้ยกล่อมผม
‪ผมเป็นแชมป์เอ็นบีเอสองสมัยแล้ว ‪และเคยคิดว่า "การเปลี่ยนสไตล์ชู้ตตอนนี้
‪มันน่ากลัวมากเลย"
‪การเปลี่ยนท่าชู้ตมันยากนะ ‪นั่นแปลว่าคุณเปลี่ยนเทคนิคของตัวเอง
‪คุณรับบอลแล้วชู้ตแบบเดิมมา 15 ปี
‪แล้วต้องเปลี่ยนทุกอย่าง ‪คุณต้องเริ่มตั้งแต่ศูนย์ เหมือนเป็นเด็กอีกครั้ง
‪เราเริ่มด้วยท่าชู้ตมือเดียว
‪เราทำให้ลูกเทียร์ดร็อปคมขึ้น เราเริ่มจากตรงนี้
‪ท่านี้มีวิธีการประคองลูกคล้ายๆ เทียร์ดร็อป
‪เราจำมันได้ ทีนี้ก็เปลี่ยนท่าประคอง
‪นั่นทำให้การเปลี่ยนง่ายขึ้น
‪หลังจากซ้อมเยอะมาก
‪ลูกชู้ตของผมก็สม่ำเสมอขึ้น
‪มันทำให้ผมได้รับเลือกให้ลงแข่ง ‪เกมออล-สตาร์ครั้งแรกในปี 2006
‪(หลังเปลี่ยนสไตล์การชู้ตตอนหน้าร้อน ปี 2005)
‪(โทนี่ ปาร์คเกอร์ก็มีอัตราชู้ต ‪สำเร็จ 55 เปอร์เซ็นต์ในฤดูกาลถัดไป)
‪(เป็นคะแนนที่ดีที่สุดของเขา)
‪เขาคือความภูมิใจของวงการบาสฝรั่งเศส
‪โทนี่ ปาร์คเกอร์คว้าแชมป์สมัยที่สาม ‪ในอาชีพเอ็นบีเอของเขาสำเร็จ
‪และได้รับเลือกให้รับตำแหน่งไฟนอลส์เอ็มวีพี
‪ไม่เคยมีชาวยุโรปคนใด ‪ประสบความสำเร็จเท่านี้มาก่อน
‪(คะแนน 24,5 ต่อเกม ‪อัตราชู้ตสำเร็จ 57 เปอร์เซ็นต์)
‪พวกเขาชนะทีมคลีฟแลนด์แควาเลียส์ ‪ชนะเลอบรอน เจมส์
‪แต่ถึงสเปอร์สจะมีผู้เล่นเก่งๆ มากมาย
‪ทิม ดันแดน มานู จิโนบิลี่ ‪โทนี่กลับเป็นคนที่โดดเด่นที่สุด
‪เขาชนะทีมคลีฟแลนด์แควาเลียส์แบบราบคาบ
‪เราจะได้ดูตารางว่า ‪ต้องแข่งกับใครในรอบไฟนอลส์
‪แล้วคุยกันว่า "โอเค ‪เราต้องจู่โจมเขาแบบนั้นแบบนี้"
‪แล้วเราก็เห็นซีรีส์ของโทนี่ ‪โทนี่กวาดทั้งซีรีส์นั้นเลย
‪เป็นโทนี่ทุกวันเลยครับ ‪พวกเขาไม่รู้ว่าจะโค่นเขายังไง
‪ผมคิดว่าทุกคนเข้าใจ ตอนนั้นมันเหมือน…
‪"เราต้องให้โทนี่ได้ตำแหน่งนี้นะ"
‪และเราก็ทำตามนั้นครับ
‪นั่นอาจเป็นลูกชู้ตที่ดีที่สุดของเขาที่ผมเคยเห็น
‪ทีมคลีฟแลนด์พยายามหยุดเขาทุกทาง
‪เพื่อหยุดเขา สกัดไม่ให้เขาบังแล้วหมุนตัวได้ ‪ทั้งให้คนกันเขาสองคน
‪ให้คนตัวโตกันเขา ‪แต่ไม่ว่าจะทำอะไรก็หยุดเขาไม่ได้
‪ขออุ้มเจ้าหนุ่มคนนี้หน่อย
‪เจ๋งเลย
‪และตำแหน่งเอ็มวีพี…
‪ของเอ็นบีเอไฟนอลส์ ปี 2007
‪โทนี่ ปาร์คเกอร์ครับ ‪ทุกคนพูดว่า "ยินดีด้วย และโชคดี"
‪ผมอยู่ที่นั่นด้วย
‪ผมนึกว่าพวกเขาคงเอาให้ทิม ดันแคนแน่ๆ
‪เพราะนั่นทิม ดันแคนเชียวนะ ‪แต่พวกเขากลับให้โทนี่
‪ซึ่งคู่ควรแล้ว เพราะเขาน่าทึ่งมาก
‪ตัวนายเหม็นเหล้า
‪คงจะแชมเปญน่ะ เพื่อน
‪เอาช้างมาฉุดก็ไม่ให้คืนนะ
‪มีชื่อผมสลักไว้บนรายชื่อเอ็มวีพีตลอดไปแล้ว
‪เขาไม่ต้องมีตำแหน่งเอ็มวีพี
‪เพื่อยืนยันว่าเป็นพอยต์การ์ดอันดับต้นๆ ของลีก
‪เขาเป็นอยู่แล้ว
‪สำหรับผม นั่นแปลว่า ‪คุณคือผู้เล่นที่เก่งที่สุดในโลก
‪เพราะคุณนำทีมคว้าแชมป์สำเร็จ
‪(ปี 2019)
‪เพราะผมเริ่มเล่นอาชีพ ‪และย้ายมาจากฝรั่งเศสตั้งแต่อายุ 19
‪เพื่อมาอยู่อเมริกา ผมเลยกลับไปทุกๆ หน้าร้อน
‪เรื่องนี้สำคัญกับผมมาก
‪(ลียง)
‪ผมมักพูดว่าผมมีสองบ้าน
‪ในอเมริกา ซานอันโตนิโอจะเป็นบ้านผมเสมอ
‪และในฝรั่งเศส คือที่ลียง
‪อยากได้แฮมไหม เอานะ
‪ลูกอยากกินอะไรถ้าต้องเลือก
‪พิซซ่าหรือคร็อกเมอซีเยอ
‪คร็อกเมอซีเยอกับพิซซ่าฮะ
‪อร่อยไหม เลียม
‪เขาเป็นข่าวบนแท็บลอยด์บ่อยๆ
‪ฉันเลยคิดว่าเป็นการดีกว่า ‪ถ้าให้เขาโฟกัสเรื่องความสำเร็จด้านกีฬา
‪เขาเคยคบกับดาราฮอลลีวูด ‪และนั่นไม่ใช่เรื่องที่ทำตามได้ง่ายเลย
‪ถึงฉันจะไม่เคยเทียบตัวเองกับเธอ
‪แต่คนอื่นๆ ก็พูดกัน ไม่ว่าฉันจะชอบหรือไม่
‪โดยเฉพาะเมื่อคุณยังเป็นหนุ่มสาว ‪มันมีเรื่องความถูกต้องสมควรด้วย
‪คุณคบกับคนดังที่เป็นตำนานของวงการบาส
‪คุณเลยจะสงสัยตลอดว่าคุณคู่ควรกับเขาไหม
‪(โทนี่ ปาร์คเกอร์กับเอ็กเซลล์ ‪แต่งงานกันวันที่ 2 สิงหาคม ปี 2014)
‪(และมีลูกสองคน คือจอชกับเลียม)
‪ผมภูมิใจในตัวเธอ เธอเป็นแม่ที่วิเศษ
‪เธอเป็นแม่ของลูกสองคนของผม
‪และเธออยู่ข้างผมเสมอ ผ่านเรื่องดีและร้าย
‪เราตัดสินใจทุกอย่างร่วมกัน ไม่ว่าจะเรื่องอะไร
‪ทั้งเรื่องธุรกิจใหม่ของเขา ตารางของเขา
‪จะจัดการกับชีวิตหลังเกษียณ ‪ของเขายังไง ทุกอย่างเลย
‪(ในปี 2019 โทนี่ ปาร์คเกอร์ ‪ก่อตั้งสถาบันขึ้นที่เมืองลียง)
‪ทุกคน
‪สถาบันมีศูนย์ฝึกบาสเกตบอล
‪แต่ก็มีดนตรีและเทนนิสด้วย
‪เขาอยากให้โอกาสกับคนหนุ่มสาว
‪เขาไม่ได้แค่ไปที่นั่นเพื่อโชว์ว่าเขาได้แชมป์นะ
‪แล้วเพิ่มเรื่องนี้ในรายการความสำเร็จ
‪เขายังอยากมีส่วนร่วมในการศึกษาจริงๆ
‪นั่นคือสิ่งที่ทำให้คุณมองเห็น ‪ความเป็นพ่อในตัวเขา
‪ผมสนับสนุนให้ผู้คนร่วมมือกัน
‪เพราะการทำโครงการใหญ่อย่างก่อตั้งสถาบัน
‪ที่มีทั้งสโมสรของผู้หญิงและผู้ชาย ‪ทุกคนต้องร่วมมือกัน
‪คุณค่าที่…
‪เขาส่งต่อให้ที่นั่นเป็นสิ่งสำคัญมาก
‪เพราะเขากำลังให้ความหวังเด็กๆ ‪โดยเฉพาะการก่อตั้งสถาบัน ก่อตั้งสโมสร
‪สิ่งเหล่านั้นสำคัญกับประเทศ ‪ที่คุณเกิดและเติบโตมา
‪นั่นคือจิตใจแบบแชมป์เลยครับ
‪นักกีฬาหลายคนย้อนมองกีฬาแล้วพูดว่า…
‪"โอเค ฉันไม่อยากเล่นต่อแล้ว ‪แต่มันยากที่จะเกษียณ
‪เพราะฉันไม่รู้ว่าจะไปทำอะไรต่อ"
‪ขณะที่โทนี่สามารถ ‪ผ่านการเปลี่ยนแปลงนั้นได้ง่ายๆ เลย
‪นั่นแหละสิ่งที่แชมป์ทำ คุณมองกีฬา ‪แล้วพูดว่า "โอเค ที่ผ่านมามันดีมาก
‪เจ๋งมากที่ได้ทำอาชีพนี้ แต่ฉันต้อง ‪ก้าวต่อไปและโฟกัสเรื่องถัดไปแล้ว
‪เหมือนที่ฉันเคยโฟกัสกับการแข่ง"
‪แล้วเขาก็ทำได้ตามนั้น
‪และนั่นคือสิ่งพิสูจน์ที่ยิ่งใหญ่ ‪ของความเป็นแชมป์ในตัวเขา
‪เขามีความสนใจเป็นการส่วนตัว ‪เมื่อเป็นเรื่อง…
‪ของการหาข้อมูลและความรู้
‪คุณจะเห็นเขาครุ่นคิดถึงเรื่องต่างๆ เสมอ
‪ไม่ใช่แค่เรื่องตอนนี้ ตรงนี้
‪แต่เป็น "แล้วอนาคตล่ะ
‪แล้วสามปีข้างหน้าล่ะ แล้วห้าปีข้างหน้าล่ะ
‪สิ่งนี้จะดูเป็นยังไง"
‪(ตั้งแต่ปี 2014 โทนี่ ปาร์คเกอร์เป็นเจ้าของ ‪เอสเวล สโมสรบาสเกตบอลฝรั่งเศส)
‪(ปี 2017 เขาได้ซื้อทีมบาสเกตบอลหญิงด้วย)
‪เอสเวลเป็นสโมสรในตำนานของฝรั่งเศส
‪แต่มันต้องได้รับแรงสนับสนุน
‪เอสเวลประสบปัญหา ‪ในการกลับไปรุ่งเรืองแบบวันเก่าๆ
‪แล้วโทนี่ ปาร์คเกอร์ก็เข้าไปเปลี่ยนมัน
‪ทุกวันนี้ เอสเวลกลายเป็นแรงขับดัน ‪ของวงการบาสฝรั่งเศส
‪(ผู้ชนะ เฟรนช์คัพ ปี 2019)
‪เป็นไงบ้าง โค้ช เก่งมากเลย
‪เจ้านาย!
‪พวกนายร้อนฉ่ากันตลอดเลย เก่งมาก หนุ่มๆ
‪บางส่วนมันคือโชคชะตา
‪เหมือนมันไม่ใช่เพราะการกระทำของเขาทั้งหมด
‪แต่เขาเกิดมาพร้อมพรสวรรค์นี้
‪พรสวรรค์ที่จะชนะและ…
‪มายกระดับบาสและวงการบาสฝรั่งเศส…
‪ให้อยู่ในระดับใหม่ที่สูงขึ้น
‪(ปี 2019 ทีมเอสเวลหญิงได้แชมป์ฝรั่งเศส)
‪(ส่วนทีมชายได้เป็นแชมป์ ‪ทั้งลีกฝรั่งเศสและเฟรนช์คัพ)
‪อาชีพหลังเกษียณของเขา ‪เริ่มช่วงที่เขายังเล่นอาชีพอยู่เลย
‪เขาเป็นทั้งผู้จัดการทั่วไป เป็นทั้งประธาน
‪ผมจำได้ที่คุยกับเขาว่า ‪การไล่โค้ชออกมันยากแค่ไหน
‪เขาจะตื่นตอนหกโมงเช้ามาดูการแข่ง
‪ผมรู้ว่าเขาได้แนวคิดแบบสเปอร์สมาเยอะ
‪ในเรื่องการทำงานนั่งโต๊ะ ผมคงไม่แปลกใจเลย
‪ถ้าเขาลงเอยได้ทำงานให้สเปอร์ส
‪บางทีสักวันหนึ่งเขาอาจ ‪มาแทนที่อาร์.ซี. บูฟอร์ดก็ได้
‪เมื่อเขาตัดสินใจเกษียณตำแหน่ง ‪ประธานและผู้จัดการทีมแล้ว
‪ตอนนี้ไม่มีใครในเอ็นบีเอ
‪ที่เป็นนักกีฬา ที่พร้อมจะ ‪ทำหน้าที่นั่นยิ่งกว่าโทนี่แล้ว
‪ผมคิดว่าโทนี่ ปาร์คเกอร์ทำได้ทุกอย่าง
‪เขาไม่มีขีดจำกัดทั้งด้านธุรกิจและบาสเกตบอล
‪เขารู้ว่าบาสเกตบอลฝรั่งเศสให้รากฐานแก่เขา
‪ทำให้เขากลายเป็นสิ่งที่เขาเป็น ‪เขาจึงอยากตอบแทนฝรั่งเศสเสมอ
‪ผมถือตำแหน่งทูตของวงการบาส ‪ฝรั่งเศสอย่างจริงจังเสมอ
‪ภารกิจของผมคือการยกระดับ…
‪มาตรฐานวงการบาสฝรั่งเศส ‪ให้สูงที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
‪คุณรู้จักนักบาสกี่คนที่เล่นในเอ็นบีเอแชมเปี้ยนชิป
‪ชนะแชมป์ แล้วกลับบ้าน ‪ไปเล่นให้ประเทศตัวเอง
‪ศูนย์คน ไม่มีเลย
‪โทนี่ไม่ยอมให้ทีมฝรั่งเศสพักเลย
‪จนกว่าพวกเขาจะได้แชมป์ ‪นั่นคือเรื่องจริงเลยครับ
‪มันเป็นแบบนั้นเสมอ แน่นอนร้อยเปอร์เซ็นต์
‪เขามาไกลมากจากจุดเริ่มต้นในอาชีพ
‪จากตอนที่เขายังโฟกัสแค่ตัวเอง
‪และสุดท้ายเขาก็เข้าใจจริงๆ
‪ว่าถึงจะเป็นนักบาสที่เก่ง ‪เขาก็ยังต้องการคนอื่นๆ
‪ปี 2009 ผมคุยเรื่องนี้อย่างจริงจัง ‪กับวินเซ็นต์ คอลเล็ต
‪เพราะมันผ่านมาหกเจ็ดปีแล้ว ‪ตั้งแต่ที่ผมร่วมทีมชาติฝรั่งเศส
‪และเรายังไม่เคยได้แชมป์เลย ‪เราได้แค่เหรียญทองแดง
‪ผมยกตัวอย่างจอห์น เวย์นในหนังให้เขาฟัง
‪ที่คุณไม่ได้สังเกตเห็นเขาตอนต้นๆ เรื่อง
‪ตอนแรกคุณจะเห็นแต่ตัวรองๆ
‪แค่ตอนที่อะไรๆ น่าตื่นเต้นนั่นแหละ ‪ที่ตัวเด่นจะโผล่ออกมา
‪ผมบอกเขาว่าถ้าเขาแบกเกมไว้คนเดียวตั้งแต่ต้น
‪ต่อให้เขาทำสำเร็จ
‪มันก็ไม่ใช่วิธีที่ถูกต้อง
‪ในการเป็นแบบอย่างให้แก่ทีมโดยรวม
‪ปัญหาก็คือเขาต้องตระหนักให้มากกว่านี้
‪ว่ามันมีบางช่วงเวลา
‪ที่ทีมเล่นกันได้โดยไม่ต้องพึ่งเขา
‪เช่นเดียวกับจะมีบางช่วง ‪ที่พวกนั้นจะเล่นไม่ได้ถ้าไม่มีเขา
‪ผมคิดว่าการพูดคุยครั้งนั้นสำคัญมาก
‪และผมก็ตอบกลับไปง่ายๆ ว่า…
‪"ผมอยากได้เหรียญ ผมพร้อมทำทุกอย่าง"
‪และมันเป็นงานที่ต้องทำทุกวัน
‪แต่กับผม มันสำคัญมาก
‪เพราะผมอยากคว้าแชมป์กับทีมฝรั่งเศส
‪ในปี 2007 เขาบอกผมว่า
‪"ผมยอมแลกแชมป์เอ็นบีเอสมัยหนึ่ง
‪เพื่อให้ทีมชาติของผมได้เหรียญทองเลย"
‪เขานั่นแหละเป็นตัวการที่ผมต้องรอตั้งนาน ‪กว่าจะได้แชมป์กับทีมชาติ
‪เราเจอกับนักบาสสเปนที่น่าทึ่งมาก
‪พวกเขาอาจเก่งที่สุด ‪ในประวัติศาสตร์บาสยุโรปเลยก็ได้
‪ถ้าไม่ใช่เพราะทีมชาติสเปน ‪ผมว่าเราคงได้เป็นสิบหรือสิบเอ็ดเหรียญแล้ว
‪ทุกเกมที่แข่งกับสเปนจะโหดเสมอ
‪ต่อให้เราแข่งเกมกระชับมิตร
‪แต่กลับรู้สึกเหมือนกำลังแข่ง ‪ยูโรบาสเกตหรือโอลิมปิกอยู่เลย
‪มันกดดันสุดๆ
‪ผมว่าความเป็นศัตรูของ ‪ทีมฝรั่งเศสกับสเปนมีอยู่เสมอ
‪ไม่ใช่แค่กับบาสนะ ในกีฬาอื่นๆ ด้วย
‪มันจะมีความกดดันสูงเสมอ
‪ก่อนแข่ง จะมีความกดดัน ‪ในทุกอย่างรอบตัว ในสื่อ
‪มีความกดดันระหว่างนักบาส ‪เพราะทั้งสองทีมต่างอยากชนะ
‪นี่เกมกระชับมิตรนะ
‪เวลาคุณพยายามเอาชนะ คุณจะ…
‪ในกีฬาบาส คุณจะโดนกระทบกระทั่ง
‪สวย และนั่นรูดี้ฟาวล์ครับ
‪เขาโดนเข้าช่วงคอเลย
‪รูดี้ เฟอร์นันเดซโดนให้ฟาวล์ผิดวิสัยนักกีฬา
‪สมควรแล้ว
‪ผมเข้าใจว่ามีความโกรธอยู่แน่นอน
‪ในส่วนของพวกเขา เพราะเราต่างอยากชนะ
‪ปกติทีมที่เก่งกว่าจะชนะ
‪ผมคิดว่าการที่เราชนะหลายครั้งกว่า
‪เท่ากับว่าทีมเราเก่งกว่า
‪พวกเขามีเหรียญทองมากกว่าเรา
‪พวกเขากระตุ้นให้ผมอยากเป็นนักบาสที่เก่งขึ้น
‪ให้ผมเข้าร่วมทีมฝรั่งเศสทุกหน้าร้อน ‪เพราะผมอยากโค่นพวกเขาให้ได้
‪(วันที่ 20 กันยายน ปี 2013 ‪ฝรั่งเศสเจอกับสเปนในรอบรองยูโรเปี้ยน)
‪เราสัญญากันก่อนเริ่มแข่ง
‪ว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราจะไม่กลัว
‪เห็นได้ชัดเลยว่าช่วงครึ่งแรก
‪ปีศาจกลับมาหลอกหลอนเรา ‪เรากำลังเล่นไม่เต็มที่
‪ถ้าโทนี่ไม่กระตุ้นทุกคนอย่างหนักช่วงพักครึ่ง
‪เราก็คงพังพินาศแน่นอน
‪ณ จุดนั้นเขาเป็นคนเดียว
‪ที่ออกความเห็นในห้องล็อกเกอร์ได้ ‪และเขาก็ทำแบบนั้นเลย
‪("เราต้องตื่นกันได้แล้ว)
‪(พูดจริงๆ นะ เราเล่น ‪เหมือนกลัวอะไรอยู่งั้นแหละ")
‪ผมเดินตามหลังคนอื่นๆ ในทางเดิน
‪ยังไปไม่ถึงห้องล็อกเกอร์ ‪แผนของผมก็คือพูดแบบนั้นกับทุกคนในทีม
‪ตอนผมไปถึง เขาก็กำลังพูดแบบนั้นแล้ว ‪เขาพูดเหมือนใจผมคิดเลย
‪("ที่พวกนั้นกำลังจะชนะ ‪ก็เพราะพวกนั้นคิดว่าเราห่วย)
‪(แค่มองหน้าพวกนั้นก็รู้แล้ว ‪พวกนั้นทำเหมือนเรามันกระจอก!)
‪(ฉันไม่สนว่าจะเกิดอะไรขึ้น ‪ในครึ่งหลัง ต่อให้เราแพ้)
‪(เราก็จะเล่นให้สมศักดิ์ศรี เล่นให้เต็มที่!")
‪น้ำเสียงที่เขาพูดมันออกมา ฟังดูดิบเถื่อนมาก
‪มันเป็นตัวกระตุ้นให้ทีมจริงๆ ครับ
‪เป็นเพราะหลังผ่านไปสักพัก
‪คุณก็เบื่อหน่ายกับการเผชิญหน้ากับทีมสเปนแล้ว
‪สิ่งต่างๆ เลยเป็นไปตามที่มันเป็น
‪ผมคิดว่าคำพูดเหล่านั้น ‪สรุปอาชีพของผมในทีมชาติได้เลย
‪เพราะผมพูดออกมาจากใจ ‪และผมอยากชนะให้ได้จริงๆ
‪ตอนพวกเขากลับลงสนาม ‪พวกเขาเป็นอีกทีมเลยค่ะ
‪และนั่นคือช่วงเวลาที่ยิ่งใหญ่จริงๆ
‪เราเล่นได้ดีขึ้นมากๆ
‪มันเบิกทางให้เราได้ไปเล่น ‪ในรอบชิงและคว้าแชมป์สำเร็จ
‪(รอบชิง ยูโรเปี้ยน ปี 2013 ‪ฝรั่งเศสเจอลิทัวเนีย 80 ต่อ 66 แต้ม)
‪มันเป็นหนึ่งในความฝันของผมมาตลอด ‪เป็นตำแหน่งแชมป์ที่ผมคิดถึง
‪ตอนนี้เราทำสำเร็จแล้ว
‪มันเป็นความสุขที่ระเบิดพร่างเลย
‪ผมว่าผมจิกโซฟาขาดเลย ‪เพราะความกดดันในบ้านมันเหลือรับจริงๆ
‪เราทั้งครอบครัวมานั่งดูกัน แล้วมันแบบ "ว้าว"
‪เราจะมาร้องเพลง "ถ้าไม่โดด ‪ไม่ใช่คนฝรั่งเศส" กันนะ
‪ถ้าไม่โดด ไม่ใช่คนฝรั่งเศส
‪ผมคิดว่านัดนั้นมีความสำคัญต่อโทนี่มาก
‪สำคัญต่อรายการความสำเร็จของเขา ‪ที่ได้สร้างประวัติศาสตร์…
‪ในวงการบาสฝรั่งเศส
‪เขาอยากให้ฝรั่งเศสได้แชมป์มาก ‪ใช่ค่ะ นั่นเป็นช่วงเวลาที่ดีจริงๆ
‪เขาเริ่มต้นในปี 2003 ที่สวีเดน
‪เขาต้องต่อสู้ทุกๆ ปี คุณเห็นไหม…
‪และเพื่อมอบชัยชนะ
‪แก่ทีมชาติฝรั่งเศสแบบนั้น
‪มันสุดยอดเลยครับ
‪(ฝรั่งเศสชนะเหรียญทองเหรียญแรก ‪ในการแข่งขันบาสเกตบอลนานาชาติ)
‪(ลียง)
‪(วันที่ 3 ตุลาคม ปี 2019 โทนี่ ปาร์คเกอร์ ‪ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์ฝรั่งเศส)
‪(เพื่อเป็นเกียรติแก่อาชีพทั้งหมดของเขา)
‪มูฮัมหมัด อาลีเคยพูดว่า…
‪"แชมเปี้ยน" และที่นี่มีอยู่หลายคนเลย
‪"ไม่ได้เกิดในโรงยิม
‪แชมเปี้ยนเกิดจากสิ่งที่อยู่ในจิตใจพวกเขา
‪ความปรารถนา ความฝัน วิสัยทัศน์
‪และพวกเขาต้องมีทักษะ" ซึ่งพวกคุณก็มี
‪"และมีความมุ่งมั่น
‪แต่ความมุ่งมั่นต้องแข็งแกร่งกว่าทักษะ"
‪โทนี่ ปาร์คเกอร์ ในนามของ ‪ประธานาธิบดีสาธารณรัฐฝรั่งเศส
‪และด้วยอำนาจที่ผมมี
‪ผมขอมอบเครื่องอิสริยาภรณ์ฝรั่งเศสให้แก่คุณ
‪ตอนเป็นเด็ก ผมไม่เคยฝันเลย ‪ว่าจะได้รับอะไรแบบนี้
‪ถ้าให้พูดตรงๆ ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันมี
‪ผมแค่อยากเป็นนักบาสเกตบอล
‪ไอดอลของผมคือไมเคิล จอร์แดน
‪และผมอยากทำสิ่งที่เขาเคยทำ
‪และผลักดันตัวเองข้ามขีดจำกัด
‪นั่นเคยเป็นแรงกระตุ้นของผม
‪เพราะผมได้รับการสนับสนุน ‪อย่างไม่มีเงื่อนไขจากพ่อ
‪ที่ให้ความเชื่อที่ว่าผมต้องเป็น ‪นักกีฬาที่ประสบความสำเร็จ
‪แม่และน้องๆ ขอบคุณที่คอยสนับสนุนผม
‪ผมพยายามไม่มองพวกเขา ไม่งั้นผมจะ…
‪ทุกคนที่ผมรักอยู่ที่นี่ เพราะงั้นมันไม่ง่ายเลย
‪ผมต้องขอเวลาหน่อยนะ
‪(เซี่ยงไฮ้)
‪(วันที่ 21 กันยายน ปี 2019 ‪เกมกระชับมิตรกับมานู จิโนบิลี่)
‪ลุยเลย สเปอร์ส ลุยเลย!
‪ผู้คนที่นี่รักบาสเกตบอล พวกเขาหลงใหลมันมาก
‪จนผมรู้สึกเหมือนเป็นร็อกสตาร์เลย ‪พวกเขาคลั่งมันสุดๆ
‪ส่งลูกให้โทนี่ ปาร์คเกอร์แล้ว!
‪ผมมาประเทศจีนได้สิบกว่าปีแล้ว
‪ผมมีผลประโยชน์ทางธุรกิจที่นี่ ‪กับจีน มันเป็นเรื่องราวความรักที่ยอดเยี่ยมเลย
‪ปาร์คเกอร์ทรี จุดชนวนความเร็วเปรี้ยงปร้าง ‪ด้วยเฟย์ม่า หุ้นส่วนระดับโลกของฟีบ้า
‪พีค ฉันเล่นได้แน่
‪- ขอบคุณนะ โทนี่ ‪- ขอบคุณ
‪ขอบคุณมากครับ
‪เป็นเพราะพีค ผมเลยเป็นที่รู้จักมากในจีน
‪พวกเขามีร้าน 6,000 แห่ง
‪และผมเป็นนักกีฬาเบอร์หนึ่งของพวกเขา ‪พวกเขาประชาสัมพันธ์ผมเยอะมาก
‪ตอนอายุ 17 ผมเซ็นสัญญากับไนกี้
‪และอยู่กับไนกี้มา 13 ปี
‪และตอนผมอายุ 30 พีคให้ข้อเสนอใหญ่กับผม
‪ผมรับไว้และเริ่มต้นการผจญภัยครั้งใหญ่นี้
‪พวกเขายังคงทำรองเท้า ‪ซิกเนเจอร์ในชื่อของเขา
‪แม้เขาจะเกษียณแล้ว คนเดียวที่ผมคิดออก
‪ที่ยังมีบริษัทออกแบบรองเท้าให้เขา ‪แม้จะเกษียณไปแล้ว
‪คือไมเคิล จอร์แดนครับ
‪(มัธยมเซี่ยงไฮ้-ฝรั่งเศส)
‪ผมคิดว่าการเป็นดาวเด่นในจีน ‪ถือเป็นโบนัสกับเขาในแง่ธุรกิจในอนาคต
‪ตอนผมยังอายุ 17 ปี
‪ผมต้องเลือกระหว่างบาสเกตบอลกับโรงเรียน
‪มันได้ผลดีกับผม เพราะผมได้เป็น ‪นักกีฬาที่ประสบความสำเร็จ
‪แต่ผมก็รู้ว่ามีเด็กถึง 95 เปอร์เซ็นต์ ‪ที่จะไม่ประสบความสำเร็จแบบนั้น
‪นั่นจึงทำให้ผมตัดสินใจก่อตั้งโรงเรียน
‪ที่เสนอทางเลือกอื่นให้ได้
‪และเป็นตัวเลือกให้แก่เด็กๆ ที่ทำไม่สำเร็จ
‪พลังของกีฬาและการที่คุณมีผล ‪ต่อคนหนุ่มสาวมันน่าทึ่งมากครับ
‪สำหรับผม คำชมที่ดีที่สุดที่ใครจะให้ได้
‪คือการเป็นผู้บุกเบิกที่ดีให้แก่วงการบาสฝรั่งเศส
‪และสร้างแรงบันดาลใจแก่คนรุ่นใหม่
‪ตอนผมไปเข้าทีมซานอันโตนิโอ ‪ที่นั่นมีเกร็กก์ โปโปวิช
‪มีเดวิด โรบินสัน มีทิม ดันแคน มีมานู จิโนบิลี่
‪พวกเขาทุกคนอายุมากกว่า
‪เพราะนับถือพวกเขา ทางเดียวที่ถูกต้อง ‪คือต้องรอให้ถึงเวลาของตัวเอง
‪และในปี 2011 ผมจำได้ว่าป๊อปโทรมา ‪เพื่อยื่นข้อเสนอให้และบอกว่า…
‪"ฉันดูนายเล่นกับทีมฝรั่งเศสตลอดหน้าร้อนเลย
‪และฉันเห็นที่นายคอยคุยกับเพื่อนร่วมทีม
‪ฉันอ่านสัมภาษณ์ที่ว่านายไปที่ห้องพวกเขา
‪เพื่อกระตุ้นและพูดคุยกับพวกเขา
‪ฉันคิดว่าถึงเวลาที่ทิม ดันแคนจะส่งไม้ต่อให้นาย
‪ถึงเวลาที่นี่จะเป็นทีมของนายแล้ว
‪และสิ่งที่นายทำกับทีมฝรั่งเศส ‪คือสิ่งที่นายต้องทำกับทีมสเปอร์ส"
‪และนั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นครับ
‪พวกเขาไม่ให้ทิม ดันแคนออกมา ‪ปาร์คเกอร์ทำแต้มได้! คุณพระ!
‪ผมเคยเป็นผู้เล่นที่ไม่สำคัญ
‪จากนาทีนั้น พวกเขาคือทีมของผม ‪ผมเป็นผู้เล่นแกนหลักของพวกเขา
‪พวกเขาพูดกันแบบนี้ในอเมริกา
‪นั่นคือตอนที่ผู้คนเริ่มพูดว่า…
‪ผมเป็นว่าที่ผู้ได้ประดับชื่อบนหอเกียรติยศ
‪ผมได้รับโหวตให้เป็นสุดยอด ‪ผู้เล่นห้าคนของเอ็นบีเอ
‪สำหรับผม ฤดูกาลเหล่านั้น ‪เป็นฤดูกาลที่ดีที่สุดในเอ็นบีเอเลยครับ
‪(โทนี่ ปาร์คเกอร์ ไร้เทียมทาน)
‪(โทนี่ ปาร์คเกอร์ผ่านฉลุยในฤดูกาลนี้ ‪และให้ความหวังที่จะเป็นแชมป์แก่สเปอร์ส)
‪ผมคิดว่าป๊อปเข้มงวดน้อยลง
‪กับโทนี่ ประมาณว่าให้อิสระเขามากขึ้นนิดหน่อย
‪ให้เขาได้คุมเกมมากขึ้น
‪กว่าตอนที่เขาอายุ 19 ตอนนั้นเขาถูกจี้หนักเลย
‪การที่พวกเขายังคงอยู่ด้วยกัน ‪ผมคิดว่านั่นสร้างสายสัมพันธ์
‪ที่หายากขึ้น
‪รู้ไหม หลายๆ อย่างเปลี่ยนไป ในตอนแรก…
‪ผู้คนนับถือเขาเพราะความสามารถ
‪และการที่เขาทำหลายอย่างสำเร็จ ‪ความนับถือนั้นเกิดขึ้นอย่างอัตโนมัติ
‪แต่เมื่อเขาได้เรียนรู้เรื่องการตัดสินใจ
‪ว่าผู้เล่นคนนี้ต้องเข้าหาแบบไหน ‪หรือผู้เล่นคนนั้นต้องการอะไร
‪นั่นคือตรงที่เขาเติบโตตามกาลเวลา
‪ถึงจุดที่เขาเป็นพี่เลี้ยงให้กับเด็กใหม่ๆ ที่เข้ามา
‪เป็นหนึ่งในสิ่งที่คุ้มค่ายิ่งกว่าเรื่องไหน ‪ที่ผมเลยทำในวงการกีฬาเลย
‪เพราะเมื่อคุณอยู่กับใครนานขนาดนั้น… ‪กับมานู กับทิม ก็เป็นแบบเดียวกัน
‪เมื่อคุณเห็นการเติบโตในคนเหล่านั้น
‪และพวกเขาผ่านร้อนผ่านหนาวมากับคุณ
‪นั่นมีความหมายมากขึ้นตามกาลเวลา
‪(ได้แรงบันดาลใจจากผู้นำคนใหม่)
‪(สเปอร์สเข้าไปถึงรอบไฟนอลส์ ‪ปี 2013 และปี 2014)
‪(คู่แข่งของพวกเขาคือ ‪ทีมไมอามี ฮีทของเลอบรอน เจมส์)
‪รับแล้วยิงสามแต้ม
‪ไม่ลงครับ รีบาวด์ ลูกกลับไปหาอัลเลน
‪ลูกสามแต้มพลิกเกมครับ เปรี้ยงเข้าให้!
‪เสมอแล้ว เหลือเวลาห้าวินาที
‪ปี 2013 ในรอบชิง เราเกือบได้แชมป์แล้ว
‪พวกเขาเริ่มกันคน เอาถ้วยออกมา
‪พวกเขาเตรียมทำพิธีแล้ว
‪แต่แล้วไม่กี่วินาทีก่อนจบเกม
‪เรย์ อัลเลน ก็ชู้ตลูกสามแต้ม ‪พลิกเกมจากมุมสนาม
‪เพราะลูกสามแต้มพวกนี้แหละ ‪เราเลยไม่ได้เป็นแชมป์ในปีนั้น
‪นั่นเป็นแรงกระตุ้นให้ฤดูกาลถัดไปของเรา ‪เป็นฤดูกาลที่เกือบสมบูรณ์แบบ
‪อีกนิดคุณก็จะได้เป็นแชมป์ ‪ทีนี้เลยได้กลับไปแข่งกับทีมเดิมอีก
‪ปี 2014 อาจเป็นปีที่เราเล่นกันได้ดีที่สุดเลย
‪นับตั้งแต่ที่เล่นให้สเปอร์สมา
‪มันแสดงให้เห็นความสามารถของเรา ‪ในการโต้กลับ มันน่าทึ่งมากครับ
‪ขอต้อนรับสู่ซานอันโตนิโอ เท็กซัส
‪ที่ซึ่งเอ็นบีเอไฟนอลส์ ปี 2014 ได้เริ่มต้นใหม่
‪และอาจได้บทสรุปกันคืนนี้
‪หลักๆ แล้วเราดังเรื่องเกมรับ
‪ถ้าคุณเล่นครึ่งสนามกับทิม ดันแคน ‪ถ้าคุณชอบการเล่นแบบนั้น
‪มันก็อาจเร้าใจน้อยกว่านิดหน่อย
‪แต่ถ้ามันได้ผล เราก็ชนะ
‪แต่ในปี 2014 ป๊อปตัดสินใจให้ผมเป็นคนนำทีม
‪ทุกอย่างขึ้นอยู่กับผม ‪ทุกการเคลื่อนไหวของเราเริ่มจากผม
‪เราพยายามใช้ทักษะที่ผมมี
‪ดังนั้นในปี 2014 เราเลยเล่นได้ดีสุดๆ
‪เป็นความจริงที่ในรอบชิงนี้ ‪และในรอบเพลย์ออฟทั้งหมด…
‪เราเล่นบาสกันได้ดีที่สุดเลย
‪ยัดห่วงด้วยมือซ้ายเลยครับ
‪เราดื่มด่ำกับช่วงเวลานั้นมาก เพราะใช้เวลา ‪ถึงเจ็ดปีกว่าเราจะได้แชมป์อีกครั้ง
‪มันเหมือนนานตลอดกาลเลย ‪ผมจำทุกวินาทีนั้นได้แม่น
‪ผมบอกให้เพื่อนๆ ‪และครอบครัวทุกคนมาดูเราแข่ง
‪เพราะมันอาจเป็นครั้งสุดท้าย ‪ที่เราจะได้แชมป์เอ็นบีเอก็ได้
‪ทุกคนต้องอยู่ที่นั่น
‪เราคือแชมเปี้ยน!
‪เรานี่แหละ เราคือแชมเปี้ยน!
‪เมื่อคุณย้อนมองอดีต ‪และเห็นผู้เล่นที่ได้แชมป์มาสี่สมัย
‪รายชื่อจะสั้นมากเลยครับ
‪บางครั้งผมก็ไม่อยากจะเชื่อ
‪ตอนเห็นชื่อผมบนนั้น ผมคิดกับตัวเองว่า…
‪"ฉันกำลังได้เจอกับสิ่งที่เหลือเชื่อ
‪และฉันสนุกกับมันทุกวินาทีเลย"
‪และผมได้แชมป์กับบอริส
‪นั่นทำให้เรื่องนี้สวยงามยิ่งขึ้น
‪เพราะผมเคยได้แชมป์จูเนียร์ยูโรเปี้ยนกับเขา
‪จากนั้นเราก็ได้แชมป์ซีเนียร์ยูโรเปี้ยน
‪ตามด้วยแชมป์เอ็นบีเอ
‪มันเหมือนความฝันจากตอนที่เราเป็นเด็กเลย
‪และเราก็เคยเรียนที่อินเซ็พ ‪เคยเข้าห้องเรียนด้วยกัน
‪ถ้าคุณบอกผมว่าเราจะทำสำเร็จ ‪ทุกอย่างที่ว่า ผมคงจะบอกว่า…
‪"เชื่อก็โง่แล้ว"
‪(เดินรถทางเดียว)
‪(ชาร์ล็อตต์)
‪หลังจากแข่งมา 18 ฤดูกาล ‪และเป็นแชมป์เอ็นบีเอสี่สมัย
‪โทนี่ ปาร์คเกอร์ ว่าที่ผู้ได้ประดับชื่อ ‪บนหอเกียรติยศก็ประกาศเกษียณ
‪ใน 18 ฤดูกาลนั้น ‪เขาเล่นให้ซานอันโตนิโอ 17 ครั้ง
‪และเล่นฤดูกาลสุดท้ายให้กับชาร์ล็อตต์ ฮอร์เน็ตส์
‪บอกตามตรงผมประหลาดใจมาก
‪เพราะเกมสุดท้ายของเขาที่ชาร์ล็อตต์ ‪คือแข่งกับทีมออร์แลนโดของเรา
‪และเขาไม่ได้ลงเล่น
‪ผมเลยประหลาดใจมากเลย
‪ผมอยากเห็นเขาเกษียณจากสเปอร์ส
‪แล้วไปทำอะไรเพื่อเฉลิมฉลอง
‪ผมคิดว่า "เขาจะกลับไปเซ็นสัญญา ‪กับสเปอร์สอีกปีแน่เลย
‪แล้วอำลาวงการที่นั่น"
‪การตัดสินใจของผม ‪ทำให้หลายคนประหลาดใจแน่ๆ
‪ที่แน่ๆ คือพวกนักกีฬา
‪ส่วนใหญ่พูดว่า "นายต้องเล่นนะ
‪เล่นจนกว่าจะเดินไม่ไหว ‪จนร่างกายทนไม่ได้แล้ว"
‪ดูจากฤดูกาลที่ผมลงเล่น
‪อิงจากสถิติ ฤดูกาลปัจจุบันของผม ‪จะดีขึ้นกว่าฤดูกาลปีก่อน
‪พวกเขาเลยคิดว่าผมยังเล่นต่อไปได้
‪มีหลายทีมเลยที่โทรหาตัวแทนของผม
‪ผมอาจกลับไปหาสเปอร์ส ‪แน่นอนว่าเราเคยคุยเรื่องนี้
‪แต่ไม่รู้สิ ผมคิดว่ามันไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว
‪ผมมักกลับมาที่การตัดสินใจสุดท้ายเสมอ
‪ซึ่งก็คือ "เอาละ ฉันจะเกษียณแล้ว"
‪รู้ไหม เมื่อคุณใช้เวลา 20 ปี ‪รักษาร่างกายให้อยู่ในสภาพ…
‪จะพูดว่าสมบูรณ์แบบที่สุดก็ได้
‪บอกตามตรงผมพูดได้เลยว่า ‪ร่างกายผมมีความสุขที่ได้พักผ่อน
‪ได้กินชีสนิดหน่อย ดื่มไวน์บ้าง ‪ผมคิดว่าร่างกายของผมชอบแบบนั้น
‪(ซานอันโตนิโอ)
‪(วันที่ 11 พฤศจิกายน ปี 2019 ‪เพื่อเป็นเกียรติแก่อาชีพเขา)
‪(ทีมซานอันโตนิโอ สเปอร์สตัดสินใจ ‪รีไทร์เบอร์เก้าของโทนี่ ปาร์คเกอร์)
‪(ขอบคุณนะ โทนี่)
‪ผมไม่เคยจินตนาการว่าเรื่องอะไรแบบนั้น ‪จะเกิดขึ้นกับอาชีพของผมเลย
‪ผมคิดฝันไม่ถึงด้วยซ้ำ ‪มันเหมือนไม่ใช่ความจริงนิดๆ
‪ทุกคนทำงานหนักเพื่อทิ้งรอยเท้า
‪ทิ้งตำนานเอาไว้ นั่นคือสิ่งที่เราทุกคนอยากทำ
‪(ขอบคุณ โทนี่)
‪จริงไหม เราอยากให้ทุกคนจำ ‪สิ่งที่เราทำที่นี่ได้ จำว่าเรามาที่นี่ทำไม
‪และเมื่อคุณมีเสื้อบาสของคุณแขวนอยู่บนขื่อ
‪ผู้คนจะมองที่เสื้อนั่นและจะคิดถึงการที่…
‪คุณสำคัญกับทีมและเมืองนี้ยังไงเสมอ
‪ไม่มีแฟนคนไหนจะมองเสื้อบาสแล้วพูดว่า…
‪"ให้ตาย ฉันจำได้เลยว่าเขาน่ะเละเทะสุดๆ"
‪ผู้คนจะมองที่เสื้อบาสนั้นและนึกถึงอิทธิพล
‪ที่เขามีต่อทีมนี้และเมืองนี้
‪ไง ทุกคน สบายดีไหม ‪ผมทักทายทุกคนไม่หมดเลย
‪- สบายดีใช่ไหม สนุกนะ ‪- ครับ
‪ขอบคุณ โทนี่
‪ผมภูมิใจในตัวเขา
‪ผมภูมิใจในตัวเขาเพราะคนที่เขากลายมาเป็น
‪ผมภูมิใจในตัวเขาเพราะสิ่งที่เขากำลังทำ
‪ที่เขายังเกี่ยวข้องกับการแข่งบาสเกตบอลอยู่
‪ผมแค่… รู้ไหม ในฐานะพี่ใหญ่ จะพูดงั้นก็ได้
‪สิ่งที่ทำให้ผมภูมิใจคือการได้เห็นเขา ‪รู้ว่าเขามาจากจุดไหน
‪ผมมีความสุขและภูมิใจในตัวโทนี่มากครับ
‪นายได้ของที่ระลึกไปเลย
‪- นิ่งๆ นะ ‪- รูปสุดท้าย
‪มันเป็นเกียรติอย่างยิ่ง เพราะไม่มีใครอื่นที่จะ…
‪ใช้เบอร์เก้าที่ทีมซานอันโตนิโอได้อีก
‪และเสื้อบาสของเขาจะอยู่ที่สนามกีฬาตลอดไป
‪เราจะฉลองให้เพื่อนของเราจริงๆ
‪แสดงความรำลึกในงานที่เขาเคยทำ
‪เรารำลึกถึงสิ่งที่เขาทำตลอดหลายปีมานี้
‪ผมไม่ได้พูดดูถูกหรือประเมินคนอื่นต่ำนะ
‪แต่มันคงจะอีกนานเลย ‪ก่อนเราจะได้เห็นนักบาสฝรั่งเศส
‪ทำสิ่งที่โทนี่ทำได้ เรื่องนั้นผมมั่นใจเลย
‪สำหรับผม แค่เห็นคนฝรั่งเศสเล่นในเอ็นบีเอ
‪ก็ทำให้ผมมีความสุขแล้ว
‪แต่ทุกสิ่งที่เขาทำสำเร็จมา มันบ้าสุดๆ เลย
‪- ตอนนี้เหรอ ‪- ไม่ล่ะ นายยังมีเวลา
‪จบเกมเมื่อไรล่ะ
‪- ไปเลย เพราะมันเริ่มแล้ว ‪- อีก 15 นาทีใช่ไหม
‪(ทีเจกับปิแอร์ น้องชายโทนี่ ปาร์คเกอร์)
‪- มันเหลือเชื่อเลย ‪- ไหงงั้นล่ะ
‪สุดยอดเลย
‪ตอนฉันมาถึงห้อง ฉันเป็นอะไรดำๆ
‪(สเปอร์ส ปาร์คเกอร์ เบอร์เก้า)
‪ก่อนกล่าวสุนทรพจน์ ขาผมก็เริ่มสั่น
‪คุณจะเริ่มคิดว่า "ฉันต้อง ‪ควบคุมอารมณ์ให้ได้หน่อยแล้ว"
‪เพราะผมไม่อยากให้สิ่งที่เกิดขึ้น ‪ในงานประดับเหรียญเกิดขึ้นกับผม
‪เพราะตอนนั้นผมพูดต่อไม่ได้เลย
‪ผมกำลังซ้อมพูด แล้วขาผมก็เริ่มสั่น
‪- ผมคิดว่า "ต้องดื่มหน่อยแล้ว" ‪- ไอเดียดี
‪ไม่เป็นไร
‪(ทีพีไนน์ แชมป์เอ็นบีเอ เอ็มวีพี ‪คะแนนเพลย์ออฟ 4,045 แต้ม ขอบคุณ)
‪โอเคนะคะ
‪- โอเค ลุยกันเลย ‪- ไม่เป็นไรนะ
‪- พ่อฮะ ‪- สบายดีไหม
‪พ่อไปไหนมาฮะ
‪พ่อไปอยู่กับเพื่อนๆ ตรงโน้นมา
‪พิธีรีไทร์เสื้อบาสของโทนี่ ปาร์คเกอร์ ‪กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว
‪ขอเสียงต้อนรับ…
‪โทนี่ ปาร์คเกอร์!
‪พอคุณเข้าไปในนั้น
‪และมีคน 20,000 คนกำลังปรบมือ ‪และแสดงความนับถือ…
‪และความรักมากมายให้คุณ…
‪มันทำให้หัวใจคุณอบอุ่นเลย
‪ผมเป็นคนที่รู้จักสำนึกในสิ่งที่คนอื่นทำให้
‪นั่นเลยให้ความรู้สึกเหนือจริงนิดหน่อย
‪โทนี่ ฉัน…
‪ฉันอยากขอโทษที่เคยล่วงเกินนาย ‪ไม่ว่าจะทางร่างกายหรือจิตใจ
‪ที่ฉันทำกับนายตลอดเวลาที่นายอยู่ที่นี่
‪เขาทำให้ผมเป็นคนที่ดีขึ้นด้วย เราช่วยกันและกัน
‪แต่เมื่อคุณซื่อตรงกับใคร
‪และพวกเขารู้ว่าคุณแคร์พวกเขาจากใจจริง
‪และคุณวิจารณ์พร้อมโอบแขนรอบไหล่พวกเขาได้
‪และพวกเขารู้ว่าคุณแคร์ ‪เรื่องต่างๆ นอกสนามด้วย
‪เวลาคุณพูดกันในเรื่องอื่นๆ ที่ไม่ใช่บาสได้
‪หนุ่มฝรั่งเศสตัวเล็กที่ผมเคยไม่คาดหวังอะไรด้วย
‪กลายมาเป็นเพื่อนร่วมทีมที่ยอดเยี่ยมที่สุดของผม
‪และเป็นเพื่อนสนิทของผม
‪ผมคิดว่านั่นแหละที่มันพิเศษที่สุด
‪มิตรภาพและความผูกพัน
‪คือสิ่งที่ผมรักมากที่สุด
‪ผมก็รักคุณ เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป
‪เราเปลี่ยนประวัติศาสตร์ ‪ของกีฬาที่เราเล่นไปตลอดกาล
‪มันเป็นครั้งแรกเลยที่ผมตระหนักถึง…
‪ทุกสิ่งที่ทิม มานูและผมทำสำเร็จร่วมกันมา
‪ตอนนี้กรุณาให้ความสนใจกับที่ทิศเหนือ
‪ของศูนย์เอทีแอนด์ทีด้วยครับ
‪เมื่อเราจะให้เกียรติเบอร์เก้าตลอดไป
‪(ปาร์คเกอร์ เบอร์เก้า ปี 2001 - ปี 2018)
‪เขาคือเด็กอายุ 15 ปี
‪ที่ฝันถึงการทิ้งรอยประทับ
‪ไว้ในวงการบาสเกตบอล และก็ทำได้
‪ขอเสียงปรบมืออีกครั้งให้เบอร์เก้า
‪โทนี่ ปาร์คเกอร์!
‪ฉันมองไปรอบตัว แล้วก็คิดว่า…
‪"ว้าว นั่นเสื้อบาสของเขา เห็นไหม"
‪มันตื้นตันมากเลยค่ะ
‪ขออีกครั้งเป็นครั้งสุดท้าย พร้อมกันนะครับ
‪หนึ่ง สอง สาม
‪ลุยเลย สเปอร์ส ลุยเลย!
‪ขอบคุณครับ!
‪- อยู่ทางนั้นนะ ‪- ให้ฉันไปทางนั้นเหรอ
‪- สาบานเลย ไปได้แล้ว ‪- ฉันไปล่ะ
‪(ปาร์ตี้ส่วนตัวของโทนี่ ปาร์คเกอร์)
‪ผมชอบการแบ่งปันกับเพื่อนฝูงครับ ‪เลยตัดสินใจชวนทุกคนมา
‪การเชิญคน 250 คนมา
‪นั่นเป็นตั๋วเครื่องบินหลายใบเลย
‪เจ้านายกีมซ์ เพื่อนยาก
‪ขอบใจมากนะ เพื่อน
‪ไม่อยากเห็น…
‪ไม่อยากให้ลูกฉันเห็นด้านนี้ของฉันเลย ‪ฉันบอก "ไม่เอาน่า"
‪- ให้ตาย ‪- ตลกชะมัด
‪ผมมีความสุข พึงพอใจแล้ว
‪เพราะสำหรับผม มันเหมือนงานฉลองของทุกคน ‪เพราะนี่ไม่ได้เกี่ยวกับผมคนเดียว
‪ทุกคนต่างมีส่วนในอาชีพของผม
‪และเพราะแบบนั้น มันเลยเหลือเชื่อมากครับ
‪ผมอยากขอบคุณจากก้นบึ้งของหัวใจ
‪สำหรับทุกคนที่บริจาค
‪เพราะนี่คือของขวัญครับ
‪โทนี่!
‪ขอให้อยู่ยั่งยืนยง นายคือตำนานเลย โทนี่
‪เราจะกลับไปคองโกด้วยกันนะ
‪สาม สอง หนึ่ง เอาเลย!
‪(อุทิศเพื่อระลึกถึงโคบี้ ไบรอันต์ ‪ปี 1978 - ปี 2020)
‪ดูพวกนี้สิ
‪เอาเลย ทีม
‪บ้ามากเลย
‪หมอนี่หยิกฉัน!
‪คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์