Downloaded from YTS.MX
NETFLIX SUNAR
Official YIFY movies site: YTS.MX
On sekiz sezon ve dört NBA şampiyonluğundan sonra
gelecek Şöhretler Müzesi üyesi Tony Parker emekliliğini açıkladı.
Tony Parker'ın top çalışına bak, o pasın hakkını çok iyi verdi.
Tony'den smaç geldi!
Çocukken NBA'i hayal ederdim.
Formamın emekli edilmesini bırak, NBA şampiyonu olmayı hiç hayal etmemiştim.
Şampiyonuz millet!
Emek, disiplin, yüksek beklentiler.
Saygımı kazandı.
Küçük Fransız Tony Parker çok başarılı olmak istiyor.
Küçüklüğümden beri NBA'de oynamak istemişimdir.
Dünyanın en büyük ve en iyi basketbol ligi.
Tony birçok kapı açtı.
Zıplamayan Fransız değildir!
En başından beri sıra dışı biriydi.
Fransız aksanlı hakiki bir San Antoniolu!
Bencil bir oyuncu değil. Kendini hemen sevdirir.
Çok zeki bir oyuncu. Onun için hazırlıklı olmalıyım.
Parker'dan harika bir şut!
TP9! Tebrikler! Seni sevdiğimi biliyorsun adamım.
O kazanmayı bilir.
Şampiyon biziz!
Son 20 yılımın hayal ettiğimden daha iyi olduğunu fark ettim.
Bence çok iyi uyum sağladı.
San Antonio Spurs, Tony Parker'ı seçiyor.
Maç bitti!
Fransız basketbol takımı kaptanı Tony Parker,
Fransa Şeref Nişanı'na layık görüldü.
Harika bir deneyim!
Kariyeriyle gurur duyabilir çünkü sadece Fransa tarihine değil,
NBA tarihine de damgasını vurdu.
O yüzden şapka çıkarıyorum.
Onunla gurur duyuyordum.
İşte evim burası.
Basketbolda istediğim her şeyi başardım. O yüzden iyi hissediyorum.
Yeni bir sayfa açmaya hazırdım.
TONY PARKER 1,254 NBA MAÇI OYNADI
SAN ANTONIO SPURS İLE DÖRT KUPA KAZANDI
ALTI KEZ ALL-STAR SEÇİLDİ VE 2007 FİNALLERİ MVP ÖDÜLÜNÜ ALDI
Tony çok fazla kazandı.
Uzun bir süre ligdeki en iyi point guardlardan biri oldu.
Bence NBA'nin daha uluslararası bir spora dönüşmesine katkı sağlayan
kişi olarak hatırlanacak.
Bana göre NBA'de Michael Jordan'ın yeri apayrıdır.
Fransız basketbolunda ise bu kişi Tony Parker'dır.
Bu kadar basit.
HOLLANDALI BİR ANNE
VE AVRUPA'DA BASKETBOL OYNAYAN ABD'Lİ BİR BABANIN OĞLU OLAN TONY PARKER,
17 MAYIS 1982'DE BELÇİKA, BRÜJ'DE DOĞDU
İKİ KÜÇÜK ERKEK KARDEŞİ VAR: TJ VE PIERRE
Babası harika bir basketbolcuydu.
Yani basketbol aşkı erken başladı, evet.
…potanın altından deniyor ama kaçırıyor, şimdi Parker geliyor.
İşte geliyor ve basket!
Oğlanlar tüm maçlara giderdi.
Evet, hayatımız basketboldan ibaretti.
Süre azalıyor. Devam ediyor. Parker'a paslıyor.
Kendini yukarı çekiyor. Çok heyecanlı…
İki milletin en iyi özellikleriyle büyüdüm.
Avrupalı bir annenin ve Amerikalı bir babanın
en iyi özelliklerini aldım.
Amerikan tarafımdan büyük bir öz güven,
imkânsıza inanma ve pozitif kalma özelliklerini aldım.
Annem de işler iyiye gittiğinde ayağımın yere basmasını sağladı
ve işler kötüye gittiğinde kendimi suçlamamı engelledi.
Bu dengeyi kurup kusursuz orta noktayı buldum.
Kendimi özel, güçlü bir kokteyl gibi hazırladım.
Düşünce tarzım da böyle ortaya çıktı.
TONY İLK SÖZLEŞMESİNİ ON YAŞINDAYKEN NORMANDY'DE FÉCAMP'LE İMZALADI
Altı ile 14 yaşları arasında hep yanındaydım.
Hiç tatile çıkmadık. Hep basketbol kamplarına gittik.
Babam bizi çok katı büyüttü.
Ama üç oğlun varsa zaten…
Başlarda annem yoktu, Hollanda'ya dönmek zorunda kaldı.
Babam bize disiplin vererek elinden gelenin en iyisini yaptı.
Kişiliğimizi şekillendirdi.
Yani sanırım bu düşünce tarzımı babamdan aldım.
Bu maçta Chicago, San Antonio'ya karşı.
Noel'de eve gittim. Michael Jordan zamanlarıydı.
Başardı! Michael parmağını sallıyor!
Bize yer ayarladım. Maça gittik.
Tony on, Terrence sekiz, Pierre de altı yaşındaydı.
Smaç geliyor!
Çocukken idolümdü.
Odamda posterleri vardı
ve onun gibi olup NBA'de oynamak istiyordum.
Chicago öne geçiyor!
Chicago'da ailesiyle beni izleyerek büyüdüğünü söyledi.
Geliştiğini ve inanılmaz bir kariyere sahip olduğunu gördükçe
onun adına çok seviniyorum.
Onu tanıyabildiğim ve dostum olduğu için daha da seviniyorum.
Son iki saniye.
Son bir saniye. Jordan geliyor!
Maç bitti!
Bence bir lider görüyor.
Takımını kollayan, doğru ve adil yollardan
takımının kazanmasını sağlayan birini.
"Hiçbir şey bana dokunamaz." düşüncesine sahip.
1997'de rakip takıma koçluk yapıyordum.
İlk kez bu kadar baskın, genç bir oyuncuya yakından şahit olmuştum.
Karşı takımdaydım. Genç bir takımım vardı.
Top üzerinde mutlak kontrolü vardı.
O kadar hızlı oynuyordu ki art arda layup atıyordu.
İstediği her şeyi yapıyordu.
Diğerlerinden daha ufak olsa da sahada en iyisi o.
Hep önde.
Sadece sahada değil, kariyerinde de çok hızlı.
Daima kendi neslinin önünde.
6 TEMMUZ 2018
TONY PARKER, KARİYERİNİN SON SEZONUNU OYNAMAYA HAZIRLANIYOR
Şimdi KRIS 6 spor haberlerinde Chelsea Torres sizinle.
Spurs taraftarı için bu sezon daha garip ve keyifsiz olamaz derken
bu son olay da tuzu biberi oldu.
Spurs'le 17 sezon oynadıktan sonra
Tony Parker'ın Charlotte Hornets'le anlaştığı doğrulandı.
TP, iki yıllığına on milyon dolarlık teklifi kabul etti.
Haber çıkmadan önce Parker'ın Pop'ı arayıp söylediği bildirildi.
Doğru karar verdiğimi biliyorum
çünkü San Antonio'da işler biraz daha zorlaşabilirdi.
Hornets'te gerçek bir rolüm olmuştu.
Benim için artık basketbolun aynı kalmayacağını biliyordum.
Harika bir sezon geçirmek için Charlotte'e gitmek istedim.
Gerçekten yüksek seviyede oynamak, döndüğümü göstermek için.
Belki farklı bir şey yapma vaktinin geldiğini düşündü
ve San Antonio'da bunu yapması zor olurdu,
orada artık sıradan biriydi.
Bunu Charlotte'ta yapması daha kolay olabilirdi.
Daha çok para teklif ettiler ve sonunda gitti.
Ama şimdi Spurs'e ve Tony'nin çevresine sorsanız
"Dostum, keşke geri dönseydi." diyebilirler.
San Antonio'da kalmadı
çünkü Spurs'ün son teklifinin ona hiç yakışmadığını düşündü.
Ona üçüncü point guardlık teklif edildi.
Bunu istemedi. Hâlâ oynayabildiğini göstermek istedi.
Spurs'le de oynayamıyorsa başka bir yerde oynayacaktı.
MICHAEL JORDAN 2010'DAN BERİ CHARLOTTE BOBCATS'İN,
ŞİMDİKİ ADIYLA CHARLOTTE HORNETS'İN SAHİBİ
Her şey çok hızlı oldu. Jordan beni aradı.
Çok mutluydu ve onlara katılmamı istiyordu.
Hep "Daire çizdik." derim.
Son NBA sezonlarımı onun kulübünde oynamış olmam komik.
Her şeyi değiştiren o telefon görüşmesiydi.
Jordan gerçekten onun idolüydü.
O hamleyi yapması için Parker'ı ikna etti.
Şaka mı yapıyorsun?
Soyunma odasına geldiğimde yemek yiyordun.
Atışlardan döndüm ve hâlâ yiyorsun. Söyleyeyim dedim.
İlk antrenmanımızdan beş dakika sonra
bağırmaya başladı, bana bağırdı.
Sanırım kim olduğunu ve neden orada olduğunu göstermek istedi.
Harika bir liderlik gösterdi.
Takımda görmek istediğim şeyi,
sorumluluğu, disiplini ve takım yapısını anlayan biri.
Birçoğumuz Tony Parker'ın büyümesini izledi.
Bu ligdeki en zor işlerden birinin şampiyonluk kazanmak olduğunu biliyoruz
ve onun kaç tane vardı, dört mü?
Oynayışımı geliştirmeme çok katkısı oldu. Daha çok mental olarak.
Takıma cesaret ve kazanmaya yönelik bir tutum kazandırdı.
Buradaki kültürün değişmesine yardım etti.
Yaşlanmak kolay değildir.
Bedenin sana eskisi gibi tepki vermiyor.
Eskisi kadar atik ve hızlı değiliz, aynı enerjimiz yok.
Artık uyum sağlamak zorundayız.
Çalışmaya devam etmeli
ve tecrübelerimizi kullanarak daha çok beynimizle oynamalıyız.
Bunu avantaja çevirmeliyiz.
TONY PARKER 1997'DE, 15 YAŞINDA AİLESİNİN YANINDAN AYRILDI
VE SEÇKİN SPOR AKADEMİSİ INSEP'E GİTTİ
INSEP'e ilk gittiğimde
annemin Citroën 2CV'sindeydim, kampüsü de öyle tanıdım.
Beni az daha kabul etmiyorlardı
çünkü çok ufak ve cılız olduğumu düşündüler.
Merhaba, nasılsın? İyi misin? Nasılsın?
-Merhaba. -Merhaba.
Orada benden daha yetenekli oyuncular vardı
ama beni yenemedikleri bir konu vardı, o da mental dirayetti.
-Selam, nasılsın? -İyiyim, ya sen?
Zaten gençler kategorisinde büyük bir yetenek olarak tanınıyordu.
Neslinin en iyisiydi.
YETENEKLİ TONY
INSEP'e geldiğimde ondan zaten haberim vardı.
İlk antrenmanımızı hatırlıyorum. İlk kez karşılıklı oynamıştık.
Markajdan kaçmış, topu almış ve çok kolay sayı atmıştı.
Tek eliyle başımın üstünden geçmişti.
O zaman nutkum tutulmuştu.
Bir duvarı yıkması gerekiyorsa yıkar.
O zamanlar ufaktı
ama daha iri oyunculara karşı sayı atması gerekseydi atardı.
Ne zaman basket atsa yere düşerdi.
Ne zaman atış yapsa yere düşerdi.
Nasıl canı yanmaz diye merak ederdik.
Her zaman ayağa kalkardı, bu şekilde oynardı.
1998'de ne istediğini çoktan biliyordu.
NBA'e katılmak istediğini biliyordu.
Her şeyi başararak uluslararası seviyede tanınmak istediğini biliyordu.
Çalışırsan ödüllendirileceğini bilen biri olmuştur hep.
Bir yaz, sıkı çalışmamız gerekti.
Atletizm parkurundaydım ve iki hafta antrenmanımız vardı.
İlk gün 15 kişiydik.
İkinci gün dokuz, üçüncü gün altı kişiydik
ve dördüncü gün sadece ben kaldım.
Farklı olduğumu, daha disiplinli olduğumu düşünürdüm.
Bence ben hep daha sıkı çalıştım.
O zamanlar bazılarının
Tony'nin kibirli olduğunu düşünmesi beni şaşırtmıyor.
Daha ilk başlarda kendine ve hedeflerine olan
o sarsılmaz öz güvenini fark ettim ve bundan utanmıyordu.
O zamanlar bunu fark etmemiştim. Çünkü 15, 16 yaşındayken
bir şeye tutkuyla bağlı ve yürekliyseniz
gönülden konuşur ve insanlara hedeflerinizi söylersiniz.
Sadece tutkumu paylaşmak istedim.
23 TEMMUZ 2000
DIAW, TURIAF VE PARKER,
FRANSA GENÇLER TAKIMIYLA AVRUPA ŞAMPİYONASI FİNALİNE ULAŞTI
DEPLASMANDA HIRVATİSTAN'LA YÜZLEŞTİLER.
Başlangıç noktası oydu.
İçimdeki ateşi yakan
ve Fransa için kupayı kazanma sözümü tetikleyen şey oydu.
17, 18 yaşındayız.
Profesyonel kariyerlerimize başlıyoruz.
Ailelerimiz, 5,000 kişilik stadyumda
beşer, altışar tribünlerdeydi.
Sahaya çıkmadan önce koç şöyle dedi:
"Ronny, koş ve bir basket at."
Avrupa kupasına son altı saniye. Frappeau içeri giriyor.
Tek kaldı ve sayı!
2000 AVRUPA GENÇLER FİNALİ FRANSA - HIRVATİSTAN 65-64
Tam anlamıyla
kendimizden geçmiştik.
Şampiyonuz millet!
Bu kadar işte. Kaygısız, ihmalkâr bir grup arkadaş.
Hâlâ devam eden dostluklarla dolu güzel bir hikâyenin başlangıcı.
2000 yılı şampiyonası tüm o hayalleri,
sabahın ikisinde yapılan tüm o sohbetleri bir nevi pekiştirdi.
Dört beş saat sonra okulda olmalıydık ama hayatla ilgili konuşuyorduk.
Tony, Michael Jordan'lı kırmızı defterini gösterip
"Bir gün kazanacağız." diyordu.
Biz de "Evet." diyorduk.
Ömrünün sonuna dek hatırlayacağın şeyler.
Doğru duşa!
TONY PARKER INSEP'TEN SONRA PSG-RACING'LE FRANSA KARİYERİNE BAŞLADI
1999 İLE 2001 ARASINDA ONLARLA İKİ SEZON OYNADI
VE ABD'YE GİTMEK ÜZERE AYRILDI
Maçın adamı Tony Parker daha 17 yaşında ve Fransız basketbolunun büyük umudu.
Hız, kontratak, geçiş, oyunum bunlardan ibaret.
Bu yüzden tarzımın Amerikan olduğunu düşünüyorum.
TONY PARKER 2001'DE NBA DRAFT'INA KATILMAYA KARAR VERDİ
SAN ANTONIO SPURS'ÜN İLGİSİNİ ÇEKTİ VE DENEME ANTRENMANINA DAVET EDİLDİ
Draft her yıl Haziran'da, New York'ta yapılır.
30 NBA takımı
iki turun sonunda dünyanın en iyi genç oyuncularını seçer.
Avrupalılar o zamanlar şimdiki gibi popüler değildi,
özellikle point guard olarak.
Point guardlar bir Amerikan ürünüydü ve Amerikan tarzı oynamayı gerektiriyordu.
O yüzden takımlar Tony Parker için sıraya girmiyordu.
İlk antrenmanımızda Tony çok iyi değildi.
Keşif grubumuz şöyle demişti:
"Bu adamı seçemeyiz. Pop asla yabancı bir point guard oynatmaz."
İlk izlenimime göre
KOÇ - SAN ANTONIO SPURS
sahada kendine biraz fazla güveniyordu
ve olması gerektiği kadar sert değildi.
GREGG POPOVICH, 1996'DAN BERİ SPURS'ÜN KOÇU.
NBA TARİHİNDE EN ÇOK MAÇ KAZANAN KOÇ
Chicago'daydı. On saatlik bir uçuştan gelmiştim
ve bana hemen Spurs'le deneme antrenmanı ayarlamıştı.
Berbattım.
Ama sonra diğer takımlara gittim ve antrenmanlarda onları mahvettim.
Sonra Spurs beni ikinci kez antrenmana aldı
ve harika oynadım, çok iyi oynadım.
Pop dedi ki "Henüz seçilmediysen seni ilk turda seçeceğiz."
Sonraki antrenmanlarda bana tamamen yanıldığımı gösterdi.
O günden sonra adamımız oydu.
Ona basketbolu verdim o da bu pozisyonu doldurdu.
İyi akşamlar, Madison Square Garden sahnesindeki
2001 NBA Draft'ına hoş geldiniz.
NBA'den bir kadın gelip dedi ki
"Boston seni seçecek, aşağı gel hadi."
Bana şapkayı verdi ve bir dakika sonra dedi ki
"Hayır, Boston fikir değiştirdi." Şapkayı geri verdim.
Merdivenleri çıkıp geri yerime oturdum.
2001 Draftı'nın 28. seçiminde
San Antonio Spurs,
Paris'teki Racing Club'tan Tony Parker'ı seçiyor.
Çok gergindik çünkü seçilip seçilmeyeceğini bilmiyorduk.
Sonra San Antonio tarafından seçildi. Deliler gibi sevinmiştik.
Evet, hiç unutmayacağımız bir andı.
2001'DE 30 KİŞİDEN 28. SEÇİLEN PARKER, NBA'E SEÇİLEN BEŞİNCİ FRANSIZ OYUNCU OLDU.
"İşte geldi. Artık işler zorlaşacak." diye düşündük.
Dünyanın en büyük ligine, Amerikan ligine
uyum sağlamak zorunda kalacaktı.
On iki soslu donut sipariş ettim.
Çoğu takım arkadaşlarım için.
Tim Duncan'a altı tane Hindistan cevizli. Hindistan cevizini çok sever.
Steve Smith'e kahve. Sabahları mutlaka kahve içer.
Çaylak olarak sabah rutinim bu. Takımıma donut almak zorundayım.
Onu biraz tanıyordum. Onu duymuştum.
GAZETECİ - ESPN
Ama geleceğin Michael Jordan'ı da değildi şimdi.
"Kobe Bryant 2 geldi." dedirtecek bir durumda değildi.
Fransız bir oyuncunun başarılı olup olamayacağını bilmiyorduk,
o yüzden meraklıydık.
O zamanlar duruma böyle bakıyordum.
O dönemde oldukça hırslı bir takım olan San Antonio Spurs'ün
neler yapacağını görmek için merakla bekliyordum.
Gelişmekte olan genç oyuncuların takımına gitmemişti.
NBA şampiyonluğuna oynayan bir takıma gitmişti.
Tony hazır gibi durmuyordu. Ufak, cılız bir çocuk gibiydi.
Dürüst olmak gerekirse ondan pek umudumuz yoktu.
Popovich genelde yeni ve genç adamlarla işleri ağırdan alır.
Onları eğitip raylarına oturtmak için acele etmez.
Onu fazla göreceğimi düşünmemiştim.
Takımda olup olmayacağını bile bilmiyordum.
Geldiğinde çok gençti.
İngilizceyi çok iyi konuşamıyordu.
Pop her zamanki gibi onun özel bir yetenek olduğuna,
takıma faydası olacağına dair beni ikna etmeye çalışıyordu.
Ben de "Peki." diyordum. Konuyu geçiştiriyordum.
İlk yıl benimle hiç konuşmadı.
Bence beni test ediyordu.
Spurs'ün kupayı kazanması için ihtiyacı olan point guard pozisyonuna
mental olarak hazır olup olmadığımı görmek istiyordu.
Bunun için her zaman minnettar kalacağım
çünkü ona hazır olduğumu göstermek için bununla motive oldum.
Fransa'dan 19 yaşında,
188 santim, 80 kilogram Tony Parker, birinci turun sonlarında seçildi.
İlk maçında oradaydık.
Altı sayı aldı.
Peki, güzel.
İkinci maçında 12, 14 sayı aldı.
Harika.
Her seferinde eski kocama şöyle dedim: "Bu normal mi?"
O da dedi ki "Hayır."
Yani oldukça muhteşemdi.
Çünkü NBA'in çok zor olacağını düşünüyordum.
"Vay be." dedim.
Spurs bir sayıyla tekrar öne geçti.
Takımın seninle aynı pozisyonda bir oyuncu seçtiğinde
hep meraklı olursun.
Onu tanımak, nasıl bir oyuncu olduğunu görmek istersin.
Ama ilk zamanlarında tamamen hızdan ibaretti.
Resmen patlıyordu.
Çoğu antrenmanda arkasından bakarak epey vakit geçirdim.
ANTONIO DANIELS VE TERRY PORTER'LA YARIŞAN TONY PARKER
SADECE BEŞ MAÇTAN SONRA TAKIMIN İLK BEŞLİSİNDEN BİRİ OLDU
Sezondaki dördüncü maçımız bitmişti
ve pek iyi geçmemişti.
Pop uçakta beni yanına çağırdı ve şöyle dedi:
"Sonraki oyunda sahadasın."
İlk tepkim şu oldu: "Tim sorun etmez mi?"
Takımın yıldızıydı. Sorun etmeyeceğinden emin olmak istedim.
Sonuçta bundan sonra
topu ona küçük bir Fransız point guard atacaktı.
6 KASIM 2001
TONY, NBA TARİHİNİN İLK BEŞTE ÇIKAN EN GENÇ POINT GUARD OLDU
Şaşırtıcıydı.
Draft'ta ilk ona girenler hariç bu kadar hızlı ilk beşe giren oyuncu
kolay kolay görmeyiz.
Genelde biraz vakit alır. Hem de point guard.
NBA'deki en zor pozisyondur.
Nasıl algılarlar bilirsin.
Fransızlar rahattır
ve sakindir, acele etmezler. Basketbolu böyle oynarlar.
İlk günden itibaren hiçbir şeyi yanına kâr bırakmadım.
Yaptığı tüm hatalarda
ya da yanlış yola sapabilecek tüm kararlarında yanındaydım.
Bu durumlarla mental ya da duygusal olarak baş edemeyen birini istemedim.
İlk başladığında
ona güvenip güvenemeyeceğimizi hemen öğrenmek istedim
çünkü beklentiler oldukça yüksekti.
Dedim ki "Hey, seninle konuşursa seni sevmiş demektir.
Seninle konuştuğu sürece her şey yolundadır, senin tarafındadır.
Canlı yayında sana bağrılması kolay değil, biliyorum
ama bunu iyiye yor."
Tony Parker'ın suratına bağırıyor…
O ilk birkaç yılda, perde arkasında Tony'nin morali ara ara düşüyordu.
Muhtemelen takımının önünde maça hazır duruyordu
ama eve gidince ya da arabayla giderken eminim çok kez gözyaşlarına boğulmuştur.
Pek çok kez haddini aştı. Fazla ileri gitti.
Bana göre bu son derece normaldi. Koçuna ve hiyerarşiye saygı duyarsın.
Geniş bir açıdan baktım. Bunu neden yaptığını biliyordum.
Küçüklüğümden beri ne istediğimi biliyordum.
Profesyonel bir basketbol oyuncusu olmak
ve hayallerime ulaşmak için yapmam gereken fedakârlıkları da.
Tutkuluydum ve hayalimi büyük tutmak istiyordum.
Spurs'te oynadığı zamanla ilgili
inanılmaz bir hikâye hatırlıyorum.
Yeni gelmişti. İlk beşe girmişti.
Amerikalı point guardların
seviyelerine göre aldıkları ortalama ücreti çoktan hesaplamıştı.
Birkaç milyon dolar iyileştirme istedi
ve ona alması gerekenin çeyreğini teklif ettiler ama o…
…geri adım atmayıp şöyle dedi:
"Hayır, kontratım bittiğinde anlaşmaya varmamış olursak
başka takım bakarım."
Fransa spor tarihinde en çok ücret alan Fransız olabilirsin.
Bunun farkında mısın?
Gerçekten umurumda değil.
Zidane'la aynı seviyede olabilirim ama ABD'de daha az tanınıyorum.
Mutluluk aile ve dostlarının yanında olmak,
harika basketbol oynamak ve şampiyon olmaktır.
Para elbette harikadır ama her şey demek değildir.
Korkmadığımı, NBA'de oynayabileceğimi
onlara en baştan göstermek zorundaydım.
Motivasyonum buydu.
Fransa'da basketbol oynamayı bildiğimizi
ve Avrupalı bir point guardla kazanabileceklerini
onlara göstermeliydim.
Birinci sahne.
Ben Kobe Bryant
ve Tony'ye karşı oynadım.
Hem de yıllarca.
Uzun yıllar boyunca.
Daha fazla şampiyonluk kazanmamamın sorumlusu o.
Tony'nin çok sıkı denetlendiği maçlar hatırlıyorum.
Tek bir hatasında Pop onu maçtan alırdı.
Ben de ona şöyle derdim:
"Seni sıkıştıracağım. Top ayağına değerse, topu kaptırırsan sahadan çıkarsın
çünkü Pop seni oyundan alır."
Ama bence bu tür bir baskı ortamı
Tony'nin gelişimine
ve baskı altında oynamasına yardımcı oldu.
Sanırım 2003 sezonuydu.
Bence o sezonda Tony'nin dişlileri bir anda yerine oturdu.
Onunla baş etmek çok zorlaştı.
Bence çok yönlü oynamaya başladı.
Ofansif oyun tarzına hâkimiyeti arttı, Pop da bunu istiyordu.
San Antonio Spurs ve point guardları Tony Parker,
NBA Batı Konferansı finallerine kaldı.
Konferansı üç kez kazanan LA Lakers'ı 110-82 yendiler.
21 yaşındaki Parker, New Jersey'yi yenerek
en prestijli basketbol turnuvasını kazanan ilk Fransız basketbolcu olmayı umuyor.
Ligde yeteri kadar uzun kaldığında
yaptığın işin ağırlığını bilirsin, hissedersin
ama o hissetmezdi, sadece oynar ve eğlenirdi.
San Antonio'nun son bir galibiyeti kaldı.
New Jersey'yi yenerlerse
Tony Parker, şampiyonluğu kazanan ilk Fransız oyuncu olacak.
Tony o seride hiç tökezlemedi.
J-Kidd'e karşı oynamak zor olabilir.
J-Kidd, daha gösterişli tarzı olan bir oyuncu.
Tony hiç geri adım atmadı,
genç Tony'yle ilgili en iyi hatırladığım şey bu:
"Mücadele edeceğim." demişti.
İnsanlar Tony'yi küçümsedi.
Bence insanlar onun ne kadar iyi olduğunu bilmiyordu.
Yeni dünya şampiyonunuz San Antonio Spurs!
2003 FİNALİ
Bu daha başlangıç. Sıkı çalışmaya devam edip kendimi geliştireceğim.
Genç bir takımımız var. Tim Duncan 26, ben 21 yaşındayım.
Açıkçası üç, dört kupa daha kazanabiliriz.
Bence NBA'yi yanlış anlamıştı.
Çünkü kariyerinde bu kadar erken şampiyon olunca
beklenti oluşturursun.
Bunların nadir olduğunu bilecek kadar uzun zamandır ligdeyim.
O şampiyonlukları kazanmak zordur. Kazandığın anlar ise çok özeldir.
O da çok heyecanlıydı.
Kariyeri bitmeden on şampiyonluk daha kazanacağını düşündü.
Çok açık.
NBA'deki ikinci yılım. Daha 21 yaşındayım ve NBA şampiyonuyuz.
O yaşta, şampiyon olmanın ne kadar zor olduğunu anlamıyorsun.
Benim için bir rüya gibi.
Dokuz yaşındayken
şampiyon olmanın hayalini kuruyordum.
İşte bu. Şimdi de mikrofonu…
Daha 21 yaşındaydı. Küçük bir Fransız.
Tim Duncan ve David Robinson'la birlikte duruyordu.
Çok etkileyiciydi.
İnsanı çok gururlandırıyor.
"BEN BİR GALİBİYET MAKİNESİYİM"
Fransızların spor konusunda
ne kadar çılgın ve fanatik olduklarını biliyorum.
Yani Tony'nin NBA şampiyonluğu kazanan
ilk Fransız vatandaşı olması
çok büyük olaydı.
Tony her yıl Fransa'ya dönüyordu
ve oradaki birçok çocuk
şöyle diyordu: "Tony gibi olmak istiyorum."
"Ben de Tony gibi olmak istiyorum."
İLK NBA ŞAMPİYONLUĞUNDAN SONRA TONY PARKER, İSVEÇ'TEKİ EURO 2003 İÇİN
FRANSA MİLLÎ TAKIMINA KATILDI
21 YAŞINDA İLK KEZ FRANSA TAKIM KAPTANI OLDU
İlk şampiyonluğuydu, sonra Tony'nin etrafında oluşan
heyecan seviyesini fark ettik
çünkü buna hazırlıklı değildik.
Bu daha önce hiç olmamıştı,
Fransız basketbolunun en büyük yıldızlarıyla bile.
Harika bir sezonun üstüne gelmişti. NBA şampiyonuydu.
O yüzden geri kalanımızdan daha farklı bir konumdaydı desek yanlış olmaz.
Bu aynı zamanda bazı sorunlar yarattı.
Sahada biraz kıskançlık vardı,
takımın işlevini bozan şeyler.
Bazı insanlar,
zaten NBA'de oynamakta olan Tony'ye
kıskançlık duyulduğunu düşünüyordu.
Bu bir yalan.
O zamanlar kimse "Hayır, o çok genç." demedi.
Bununla sorunumuz yoktu.
EURO 2003 - YARI FİNAL FRANSA - LİTVANYA 70-74
Yarı finalde Litvanya'dan beş sayı öndeydik.
Tony, oyunun sonuna doğru topu sahanın ortasında kaybetti.
PARKER, KAPTANLIĞI BIRAKTI
FRANSA, EURO 2003'ÜN FİNAL ENGELİNDE TAKILDI
O zamanlar Tony'ye karşı tek bir sitemim olmuştu.
Her şeyi tek başına yapamayacağını söylemişti,
bu biraz münasebetsiz olmuştu.
Olimpiyat hayalleri suya düştü, çok yazık.
Tony Parker, NBA'e madalyasız dönecek ama bu konuda hiç kötü hissetmiyor
çünkü Litvanya'ya karşı
kimsenin atmak istemediği son şutu o atmıştı.
Kabullenmesi zor çünkü daha iyi olan takım bizdik.
Başta hazır olmayan oyuncularımız vardı. Sanki oynamak istemiyorlardı.
Yapacak bir şey yok. Her şeyi tek başıma yapamam.
Ne kadar çok şey yaptığımı,
takım arkadaşlarımı mutlu etmek ve takım olarak kazanmak için
ne kadar çalıştığımı fark ettiklerini sanmıyorum.
Bu kadar baskın bir oyuncuysan uyum sağlamak sana düşüyor.
TONY PARKER, 2005'TE İKİNCİ NBA KUPASINA İLERLİYORDU
İlk iki yılımda Tim Duncan, NBA MVP'siydi.
Etkileyici bir kişilikti.
İkinci yılımda Manu, Yılın Çaylağı seçilmişti.
Daha çok şampiyonluk kazanmak istiyorsak All-Star olmamız gerektiğini
hemen anlamıştık.
Öyle de yaptık. Manu 2005'te, ben de 2006'da oldum.
O zaman insanlar bize Big Three demeye başladı.
İşte her şey o zaman başladı.
Tony sende. Manu sende. Tim sende. Pop sende.
Mükemmel bir fırtına oluşturuyorlar, hanedanlıklar da böyle kuruluyor.
Böyle bir durumda herkes birbirini tamamlar.
Manu her zamanki Manu'ydu. Tony bir ara daha çok skorcu oldu.
Ben de bir ara öyleydim. Tony saldırıyı kontrol ederken ben de…
Bir ağ oluşturuyorduk.
Ama hep birbirimize saygı duyar ve güvenirdik.
Tüm bunları doğru sebepler için yapıyor ve kazanmaya çalışıyorduk.
Kimin en çok sayı attığını umursamadılar. Kimin reklamlara çıktığını umursamadılar.
Çünkü bunlar hiçbirinin umurunda değildi.
En çok kimin manşet olduğunu umursamadılar ve sadece kazanmak istediler.
2005'TE SPURS, TEKRAR FİNALE ÇIKARAK DETROIT PISTONS'LA YÜZLEŞTİ
Birlikte oynamayı çok iyi öğrenmiştik.
Zaten ortada.
Bazen ona bir şey söylememiz gerekir,
bazen yalnız bırakmamız gerekir,
bazen de zorlamamız gerekirdi, ben de öyleydim.
Sahada bu ilişkiyi geliştirdik, artık otomatikleşmişti.
Maç bitti!
San Antonio Spurs, üçüncü NBA Dünya Şampiyonluğu'nu kazandı.
Yedili serinin son maçıydı. İnanılmazdı çünkü kupaya oynuyorduk.
Kupayı kazanınca bağımlısı oluyorsun.
Uyuşturucu gibi. O kazanma hissi kaybolmasın istiyorsun.
Büyük bir sır yok, işin içinde şans yok.
Devam etmek istiyorsan bunu istemeye, ona aç kalmaya devam etmelisin.
San Antonio'da kupayı kovalamayı hiç bırakmadık.
-Böyle iyi mi? -Evet.
Ben de istiyorum baba!
İyi hissediyorum. Yeni kariyerime iyi hazırlandım.
Çok mutluyum. Benim hayatımda sıkılmak imkânsız.
Bu da ailemle daha çok vakit geçirebilirim demek.
Açıkçası her şey harika.
-Baba! -Babanla kayabilirsin.
-Hazır mısın? -Evet.
Tabii iş için Fransa'ya gidip gelmek zorunda kalacak.
Ama çocuklarına iyi bakacak.
Çocuklar erkek, bu yıl onu kaçırdılar.
ABD, San Antonio daima evim olacak.
Buraya gelir gelmez şehre uyum sağladım.
İner inmez havası bana evim gibi geldi.
Sadece evim değil. Burada çok tecrübem oldu.
Seni sarıp sarmalıyor. Düşünce tarzı, iklimi.
Burayla ilgili her şeyi seviyorum.
-Ne haber Ben? -Selam Tony, nasılsın dostum?
İyiyim.
Güzel. Seyahatte misin?
Hayır, eve, San Antonio'ya döndüm.
San Antonio öyle bir şehir ki
ne New York ne de LA.
Körfez şehri ya da Miami de değil. Çok hızlı bir şehir değil.
San Antonio'nun yavaş temposu Tony'ye uyuyor.
Tam bir aile şehri, oldukça yapısal.
Basketbola odaklanmak dışında yapacak pek bir şey yok.
Oraya gitmek onun için bir nimetti
çünkü aklında sadece basketbol vardı.
Tam anlamıyla bir San Antoniolu, bir Teksaslı oldu.
Taraftar da bu sahiciliği görebiliyor.
Bıraktığı etkiden
ve sokaktakilerin söylediklerinden bu görülüyor.
Belediye başkanı adayı olmasından korkmuştum
çünkü bu popülerliğiyle kolayca seçilebilirdi.
San Antonio'da yaşamıyorsan Spurs'ün önemini anlatmak zordur.
Bu bir kimliktir.
Bastır Spurs!
Burada pek rekabet yok. Beyzbolda, hokeyde, futbolda.
Yani San Antonio'da Spurs her şey demek. Kulüplerini çok seviyorlar, bu inanılmaz.
Ayrıca Latin mantaliteleri de var. Sıcakkanlılar.
Takımlarını seviyorlar.
Tony! Tony'yi seviyorum!
Dünyanın her yerinde, San Antonio deyince insanların aklına Spurs gelir.
Bu çok büyük bir miras.
TONY PARKER, KARİYERİ BOYUNCA HİÇ CİDDİ SAKATLIK YAŞAMAMIŞTI
TA Kİ 3 MAYIS 2017'YE KADAR
Tony Parker içeri giriyor.
-Ribaundu Anderson alıyor -Tony Parker düştü.
Yere düştüğünde ilk düşüncem şu oldu:
"İyi olacak."
O an ciddi sakatlandığımı kabullenmek zordu.
Bacağımı oynatmaya çalıştım ama oynatamadım.
Kaldıramıyordum bile.
Fizyoterapiste gittim
ve doktor dedi ki
"Parmağını buraya koy."
Oraya koydum ve bir çukur olduğunu fark ettim.
Sonra dedi ki "Bence kuadriseps tendonunu yırtmışsın."
"O ne?" dedim Çünkü nadir bir sakatlanmaydı.
Dedim ki "Yani üç, dört hafta çıkamayacak mıyım?"
"Hayır, sekiz ila on ay." dedi.
Gözlerimin yaşla dolduğu doğru.
"Sekiz ila on ay mı?" dedim. Kabullenmesi zordu.
Sonra fark ettim ki bu,
geri dönmeme tamamıyla engel olabilecek bir sakatlanma olabilirdi.
Bir daha basketbol oynayamayabilir
ya da bacağımı bükemeyebilirdim.
En çok sevdiğim şey bir gecede elimden alınıyordu.
İşte o zaman olayları farklı görmeye başlıyorsun.
"Tamam, en azından eşim ve çocuklarım var." diyorsun.
"Yarın basketbol yoksa bile en önemli şeyim ailem."
O şekilde durmak imkânsız.
Bir sporcu için en kötü şey, sakatlık yüzünden durmaktır.
Sonra arkadaşlarım geliverdi. Thierry Henry hemen geldi.
Evet dostum, neler olduğunu ve nasıl gittiğini görmeye geldim.
Yeni ameliyat olmuştum.
Bacağımı desteklememe yardım etti.
Tuvalete gitmeme de.
Hayatlarımız hakkında konuştuk.
Kariyerimizi, inişleri, çıkışları,
önem arz eden şeyleri.
Güzel.
Cesurca bir hareketti!
Arkadaşlık sadece
All-Star izlemeye gitmek,
kupa tutmak ya da iyi anlarında yanında olmak değildir.
Benim için en önemli anlar, bu gibi anlardır.
Göğsünü kaldır.
Ona dedim ki "Geri döneceksin.
Sen bir savaşçısın. Pes etmeyeceksin. Döneceksin. Sorun olmayacak."
Mükemmel. O ikisi harikaydı.
Benim için ilk adım bacağımı bükmekti.
Buna kafayı takmıştım
çünkü doktorlar bunu yapamayacağımı söylemişti.
Her gün bacağımı bükmek için kendimi zorladım.
Her santim benim için günlük küçük bir zaferdi.
Bence kafanın nerede olduğu çok önemli.
Onun sakatlığı kariyer bitirebilecek türdendi.
O da bu cevabı kabul etmedi.
O sahaya tekrar çıkabilmek için
sıkı çalıştı, fizik tedavi gördü, mümkün olan her şeyi ve fazlasını yaptı
çünkü bu şekilde bitmesini istemiyordu.
Süreç boyunca pozitif kaldı.
Ağlamadı. "Yazık bana, bu neden oldu?" demedi.
Hemen işe koyuldu
çünkü en kısa zamanda dönmek istiyordu.
Mücadelesini izlemek harikaydı.
Pekâlâ.
Tüm testleri geçtim, tüm antrenmanlarımı yaptım
ve dönme vaktimin geldiğine karar verdik.
27 KASIM 2017
TONY PARKER, SAKATLIĞININ YEDİNCİ AYI DOLMADAN GERİ DÖNDÜ
-Akşam yemekte görüşür müyüz? -Evet adamım.
-Gazetedeki fotoğrafı gördün mü? -Evet.
Onca yıl erken yattım,
vücuduma iyi baktım, güzel beslendim.
Bence ciddi sakatlığımdan sonra
göreceli olarak erken dönebilmemde
bunların da rolü oldu.
-Fizik tedaviye gideceğim. -Peki.
Verdiğin onca emekle,
biraz daha güçlü ve hızlı hissediyor olabilir misin?
Kesinlikle daha güçlü hissediyorum.
Kariyerim boyunca bu kadar ağırlık kaldırmamıştım, orası kesin.
Tony Parker pek çok büyük karar verdi. Kendine seçme fırsatı tanıdı.
Böyle zor bir sakatlıktan dönmesi,
"Kariyerimin nasıl biteceğini ben seçerim." demekti.
SENİ ÖZLEDİK TONY!
SESİNİZİ DUYALIM
Tony'yle gerçekten gurur duyuyorum.
Sıkı çalışmasıyla gurur duyuyorum.
Ailemizin bir parçası olduğunda hep öyle kalırsın.
Takımımıza yüreğini, ruhunu ve sevgisini verenlere sahip çıkarız.
O da kesinlikle o insanlardan biri.
Tony'den önce Spurs, robot gibiydi.
Bence pek çok Amerikalı NBA taraftarı Spurs'ü sıkıcı buluyordu.
HAZİRAN 2007 SESSİZ HANEDAN
David Robinson'ı severim.
-Pek de… Harika. -Harika.
Ama sıkıcı. Tim Duncan'ı severim ama sıkıcı.
Selam, ben Tony.
Tony gelince "Hey!" deriz.
Bilirsiniz, kişilik meselesi.
Tony, dikkatinizi basketboldan ziyade Spurs'e çekerdi.
Selam Tony, nasılsın? Sezona mı hazırlanıyorsun?
Çok havalıydı. Oynayışı havalıydı.
Bir Hollywood yıldızıyla evliydi.
TONY PARKER 2004'TE AMERİKALI AKTRİS EVA LONGORIA'YLA TANIŞTI
2007-2011 ARASI EVLİ KALDILAR
People dergisi onu zaten tanıyordu.
Şimdi Eva da onunla finallere gidiyordu.
Daha önce kimse yapmamışken
o, dikkatleri Spurs'e çekti.
Nefret ettiğim ya da sevmediğim pek çok kişiye karşı oynadım.
Bunu Tony'ye hiç yapamadım.
Tony gerçekten iyi bir adamdı,
kıçını tekmelerken de bunu nazikçe yapıyordu.
Ronny Turiaf'la oynadım.
O ve Ronny birlikte okudular, o yüzden Ronny'ye sordum:
"Hey Ronny, bana Fransızca bir şeyler öğret.
Bir şeyler öğret ki Tony'ye takılabileyim."
Fransızca konuşup onu hazırlıksız yakalarsam
"Bunu nereden öğrendin dostum?" der.
-Söylemek ister misin? -Hayır.
Kesinlikle hayır. Tahmin edersiniz ki.
Ona baktım ve tepki vermedim
ama içten içe komik bulmuştum.
Vaktini ayırıp dilimizi öğrenerek
beni maçta gafil avlamaya çalışmıştı.
Takdir edilesi.
Bize karşı oynarken,
bir şey söylediğinde tepki vermeyeceğimizi biliyordu.
NBA'de oynamaya başladığımda Lakers'la aramızda büyük rekabet vardı.
Çok ciddi savaşlarımız oldu.
Şampiyonluğu kazanmak için
onları yenmemiz gerekiyordu.
Bu şahsi bir soğukluk değildi
ama yine de soğukluk vardı!
Top Fisher'da. Basket!
Derek Fisher atıyor!
Yine de Tony'ye karşı oynayacağını bilmek kaygılandırıcı.
Çünkü basketbolda çok iyi. Çok hızlı, benden çok daha hızlı.
Bence o bir ara NBA'deki, hatta basketboldaki en hızlı oyuncuydu.
O zamanlar bu bir savaştı.
Birbirimize karşı oynuyor, kupayı kazanmak istiyorduk.
Yani ortada…
Bu aralar iyi anlaşanları sık görürsünüz.
Birlikte takılırlar. O zamanlar öyle değildi.
Pek çok taraftar Spurs'ün
sıkıcı olduğunu düşünüyordu, sonra takımlarını yendik.
Hani sıkıcı bir takımdık?
SAN ANTONIO SPURS, NBA TARİHİNDEKİ EN YÜKSEK GALİBİYET ORANINA SAHİP
SPURS'LE GEÇİRDİĞİ 17 SEZONDA TONY PARKER PLAY-OFF'LARI HİÇ KAÇIRMADI
Batı Kıyısı, Doğu Kıyısı'ndan birazcık daha ileri seviyedeydi.
O yüzden zordu. Tony'nin bunu bu kadar süre,
pek çok sezon boyunca,
her yıl yükselen beklentilerle yapması çok etkileyici.
Tony hiç korkmadı.
İri adamların üstüne gider, içeri girer, altlarından gözyaşı damlası atardı.
Yani hep çok yaratıcıydı.
Bazen atış yapacağını bilsen bile
elinden bir şey gelmezdi
çünkü zamanlaması ve ustalığı sıra dışıydı.
Tony'nin en sevdiğim imza hareketi o küçük gözyaşı damlası.
Uzun oyuncuların arasından geçip üç saniye koridoruna girebiliyor.
Bu da o zamanlar
çok yaygın olmayan bir şeydi.
O atışı iki ayak üstünde ilk ben yaptım.
İki ayak, tek el.
Çoğu oyuncu tek ayak üstünde yapardı.
Küçük bir gözyaşı damlasıyla
iki ayak üstünde yaptım.
O şekilde atan ilk kişi bendim, bu yüzden o hareketle tanınıyorum.
Çocukken, uzun oyuncuların üzerinden atış yapmak için
geliştirdiğim bir hareketti.
İri oyuncuların etrafından koşup hızlı atış yapabilirdi.
Öyle ki "Nasıl bloklanmaz?" diye düşünürsünüz.
Bir maçta dört, beş kere yapardı.
Olağanüstüydü.
Her point guardın ihtiyacı olan bir atış.
Tutarlı hâle getirilmesi çok zordur.
Yani evet, o atışı kesinlikle onun icat ettiğini söyleyebilirim.
TONY PARKER'IN ÖZEL SPOR SALONU
En iyilerden biri olmak istiyorsan
kendini geliştirmek için kendi oynayışını analiz edebilmelisin.
Sadece hızlı olmak yetmez.
Çok yönlü, büyük bir oyuncu olmak istiyordum.
Atışımı geliştirdim
çünkü en iyilerden biri olmak istedim, All-Star olmak istedim.
2005 yazında, kendini geliştirmek için atış tarzını değiştirdi.
Daha uzun yıllar oynayacağını biliyordu.
Zirvede kalmak istiyorsa kendini geliştirmesi gerekecekti.
En zor şeylerden biri kendini geliştirmektir.
Aynaya bakıp şöyle dedi: "Bu işte daha iyi olacağım."
Bunu ortaya koydu, beni etkileyen şey de buydu.
Bazıları bunu sır gibi saklar çünkü başaramazlarsa kimse bilmez.
İki tane daha.
SPURS EĞİTİM MERKEZİ
Şimdi sadece top süreceğiz.
Sağa sür, sola sür, üç saniye koridorunun başına sür.
Zıpladığın noktaya kadar gidebilirsen…
Çok fazla sektirmene gerek yok. Altı kez sektir ve bırak.
Tam hızla olması gerekmez ama yakın olsun çünkü bu konuda gelişiyorsun.
Sağa bir kez sektir.
Bana Tiger Woods'tan, Tiger Slam'i kazandıktan sonra
sallayışını değiştirmesinden bahsetti.
Dört Grand Slam kazanıp şöyle demiş:
"Sallayışım konusunda daha tutarlı olmalıyım."
Beni bu ikna etti.
İki NBA şampiyonluğum vardı
ve atışımı şu noktada değiştirmek korkutucuydu.
Atışını değiştirmek çok zordur. Tekniğini de değiştirmelisin.
15 yıldır aynı şekilde top yakalayıp atış yapıyorsun.
Sonra her şeyin değişmek zorunda kalıyor. Bir çocuk gibi sıfırdan başlıyorsun.
Tek elle atış yaparak başladık.
Onun gözyaşı damlasından esinlendik.
Gözyaşı damlasıyla benzer bir tutuşa sahip.
Bunu ikimiz de fark ettik, tutuşunu değiştirdik,
bu da alışmasını kolaylaştırdı.
Pek çok antrenmandan sonra
atışlarım daha tutarlı oldu.
Bu da 2006'da ilk kez All-Star seçilmemi sağladı.
TONY PARKER, 2005 YAZINDA ATIŞ TARZINI DEĞİŞTİRDİKTEN SONRA,
YENİ SEZONDA %55 İSABET ORANINA ULAŞTI
BU, ŞU ANA KADAR Kİ EN İYİ SKORU
O, Fransız basketbolunun gururu.
Tony Parker, NBA kariyerinde üçüncü kez şampiyon oldu
ve final MVP'si seçildi.
Hiçbir Avrupalı oyuncu bu seviyede bir başarı elde etmedi.
OYUN BAŞI 24,5 SAYI %57 İSABET ORANI
Cavailers'ı, LeBron James'i yenmişlerdi.
Ama Spurs'teki Tim Duncan, Manu Ginobili gibi
harika oyunculara rağmen
öne çıkan oyuncu oydu.
Cavaliers'ı yok etti.
TONY PARKER VE SPURS BİR YÜZÜK DAHA KAPTI
Finallerde rakiplerini görebiliyorlardı ve şöyle diyorlardı:
"Tamam, onlara şöyle saldırmalıyız."
O, Tony'nin serisiydi, Tony tüm seriye baskın gelmişti.
Tüm gün, her gün TP'nindi. Tony'ye karşılık veremiyorlardı.
Bence herkes anlamıştı.
Sonra şöyle dediler: "TP'yi aramıza katmalıyız."
Biz de bunu yaptık.
Muhtemelen en iyi basketbolunu o maçta oynadı.
Cleveland ona karşı her şeyi denedi.
Durdurmaya, sert oynayarak yavaşlatmaya, iki adamla tutmaya,
iri biriyle tutmaya çalıştılar ama hiçbiri işe yaramadı.
Bu oğlanı ben taşıyacağım.
Güzeldi.
2007 NBA Finalleri'nin
MVP'si…
Tony Parker ve diyoruz ki "Tebrikler ve bon chance."
Oradaydım.
"Tim Duncan'a verecekler." dedim.
Sonuçta o Tim Duncan'dı ama sonra Tony'ye verdiler.
Fazlasıyla hak etti. İnanılmazdı.
Alkol kokuyorsun.
Şampanyadandır eski dostum.
Dostum, bunu benden asla alamazlar.
Adım MVP listesine kalıcı olarak kazınacak.
Ligin en iyi point guardlarından
biri olduğunu pekiştirmesi için MVP olmasına gerek yoktu.
Zaten öyleydi.
Benim için dünyadaki en iyi oyuncusun demektir
çünkü takımını şampiyonluğa götürmüşsündür.
Kariyerime başlayıp ABD'ye gelmek için
19 yaşında Fransa'dan ayrıldığımdan beri her yaz geri döndüm.
Benim için çok önemli.
Hep iki evim var derim.
ABD'de San Antonio daima evim olacak
ve Fransa'da da Lyon.
Jambon ister misin? Olur mu?
Seçmen gerekseydi neyi seçerdin?
Pizza mı kaşarlı jambonlu tost mu?
Kaşarlı jambonlu tost ve pizza.
Tadı güzel, değil mi Liam?
Sık sık gazetelere çıkıyordu
ve spor başarılarına odaklanmasının onun için iyi olacağını düşündüm.
Daha önce bir Hollywood yıldızıylaydı, onunla yarışmak kolay değil.
Şahsi olarak kendimi onunla asla kıyaslamasam bile,
istesem de istemesem de halk bunları konuşuyor.
Hele ki gençsen meşruiyet sorunu da oluyor.
Bir basketbol efsanesiyle birliktesin.
Onun için yeterli olup olmadığını merak ediyorsun.
TONY PARKER VE AXELLE 2 AĞUSTOS 2014'TE EVLENDİ
Onunla çok gurur duyuyorum, harika bir anne.
İki çocuğumun annesi,
hem iyi hem kötü günlerimde hep yanımdaydı.
Ne olduğundan bağımsız tüm kararları birlikte alırız.
Yeni işi olsun, programı olsun,
kariyerinden sonraki yeni hayatını idare etmek olsun, ne olursa.
TONY PARKER 2019'DA LYON'DA BİR AKADEMİ AÇTI
Çocuklar.
Akademide basketbol eğitim merkezi var
ama müzik ve tenis de var.
Genç insanlara fırsat tanımak istiyor.
Sadece kendini parlatmak, kupa kazanmak
ve rekorlarına yenisini eklemek için orada değil.
Gerçekten eğitime dâhil olmak istiyor.
İçindeki babayı da orada görüyorsunuz.
İnsanların bir araya gelmesinden yanayım
çünkü akademide, erkek ve kadınlar kulüpleriyle
bunun gibi büyük bir proje yaratmak için herkes bir araya gelmeli.
Burada aktardığı değerler çok önemli
çünkü özellikle akademi ve kulüpteki gençlere umut veriyor.
Doğup büyüdüğün ülken için bunlar çok önemli şeyler.
Bu bir şampiyon mantalitesidir.
Birçok sporcu, yaptığı spora bakıp şöyle der:
"Tamam, bu sporu yaptım. Bu sporu bırakmak çok zor.
Sonrasında ne yapacağım, bilmiyorum."
Oysa Tony bu geçişi bir anda yaptı.
Şampiyonlar bunu yapar. Şöyle derler: "Tamam, harika yıllardı.
Kariyerim harikaydı ama devam etmeli ve maçlarıma odaklandığım gibi
sıradaki şeye odaklanmalıyım."
Ve bunu yapabiliyor.
Bu, şampiyon karakterinin en büyük kanıtı.
Haber ve bilgi alma konusunda
ilginç bir insan.
Sürekli bir şeyler düşünüyor,
sadece günümüzle ilgili değil,
gelecekle de ilgili.
Bundan üç, beş yıl sonra ne olacak? Bu, o zaman nasıl görünecek?
TONY PARKER, 2014'TEN BERİ FRANSIZ KULÜBÜ ASVEL'İN SAHİBİ
2017 YILINDA KADINLAR TAKIMINI DA SATIN ALDI
ASVEL, Fransa'da efsanevi bir kulüp.
Ama teşvike ihtiyacı vardı.
ASVEL, şanlı günlerine dönmekte sorun yaşıyordu.
Tony Parker'ın gelişi bunu değiştirdi.
ASVEL bugün Fransız basketbolunun itici güçlerinden biri.
GALİP FRANSA KUPASI 2019
Nasılsın koç? Tebrikler.
Patron!
Hep hatırlanacaksınız. Tebrikler çocuklar.
Bu kısmen kader.
Her şey onun elinden çıkmadı
ama bir yetenekle,
kazanma yeteneğiyle doğmuş.
Ve Fransız basketbolunu yeni zirvelere çıkarma kabiliyetiyle.
2019'DA ASVEL KADINLAR TAKIMI FRANSA ŞAMPİYONU OLDU
ERKEKLER TAKIMI HEM FRANSA LİGİ'Nİ HEM DE FRANSA KUPASI'NI KAZANDI
Sonraki kariyeri, mevcut kariyeri sırasında başlamıştı bile.
O bir genel menajer, bir kulüp başkanı.
Bir koçu kovmanın ne kadar zor olduğundan konuşmuştuk.
Sabah altıda kalkıyor, maçları izliyor.
Merkez ofiste çalışma konusunda
Spurs mantalitesini benimsiyor.
Sonunda Spurs için çalışırsa şaşırmam.
Belki R.C. Buford bir gün
başkanlıktan ve genel menajerlikten istifa ederse yerine geçer.
Bir oyuncu olarak NBA'de başka hiç kimse
bu iş için ondan daha donanımlı değildir.
Bence Tony Parker her şeyi yapabilir.
İş hayatında sınır tanımıyor. Basketbolda da tanımıyordu.
Fransız basketbolunun
başarılarına zemin hazırladığının farkındaydı,
bu yüzden hep Fransa'ya borcunu ödemek istiyor.
Fransız basketbolu elçisi rolümü hep ciddiye almışımdır.
Bu benim misyonumdu:
Fransız basketbolunun çıtasını mümkün olduğunca yükseltmek.
NBA'de oynayan, kupayı kazanan ve sonra ülkesinde oynamak için
geri dönen kaç oyuncu tanıyorsunuz?
Sıfır. Bir kişi bile yok.
Tony, şampiyonluk kazanana kadar
Fransız takımını rahat bırakmazdı. Orası kesin. Bu böyle yazılmış.
Bu asla değiştirilemeyecek, yüzde 100 kesin bir şey.
Kariyerinin başından itibaren çok yol katetti.
Kendine çok odaklandı.
Nihayetinde anladı ki
harika bir oyuncu olsa da diğerlerine ihtiyacı vardı.
2009'da Vincent Collet'le bu konuyu ciddi bir şekilde konuştuk.
Çünkü altı, yedi yıldır Fransa takımındaydım
ve bir bronz madalya dışında hâlâ bir şey kazanamamıştık.
Ona John Wayne filmlerini örnek verdim.
Başlarda onu pek görmezsin.
Başlangıçta yardımcı karakterleri görürsün
ve filmin yıldızı olaylar heyecanlı bir hâl aldığında gelir.
Oyunu baştan itibaren tek başına taşıyıp
başarılı olsa bile
takımın temposunu bu şekilde belirleyemeyeceğini söyledim.
Problem şuydu ki takımının onsuz olamayacağı
ya da onsuz yapabileceği anların daha çok bilincinde olması gerekiyordu.
Bence o konuşma çok önemliydi
ve cevabım da elbette çok basitti:
"Madalya kazanmak istiyorum." Her şeyi yapmaya hazırdım.
Evet, günlük rutinimizdi ama benim için çok önemliydi
çünkü Fransa takımında başarılı olmak istedim.
2007'de bana şöyle dedi:
"Millî takımımla bir altın madalya kazanmak için
NBA şampiyonluklarımdan birini feda ederdim."
Fransa takımıyla kazanmak için bu kadar beklememin sebebi o.
İnanılmaz bir İspanyol oyuncu nesliyle oynadık.
Belki de Avrupa basketbolunun en iyisiyle.
İspanya takımı olmasaydı 10, 11 madalya kazanırdık.
Her İspanya maçımız çok önemliydi.
Dostça bir maç olsa bile
bizim için Avrupa ya da olimpiyatlar kadar zordu.
Çok yoğundu.
Bence Fransa ve İspanya arasında hep bir rekabet vardı.
Sadece basketbolda değil, pek çok sporda.
Her zaman da gerginlik olurdu.
Oyundan önce, oyunun sırasında, basında.
Oyuncular arasında, kazanmak isteyen iki takım arasında da.
Bu bir dostluk maçı!
Kazanmaya çalıştığında…
Basketbolda darbe alırsın.
Topu güzel aldı ve Rudy oyunu bozdu.
Onu boynundan tuttu.
Rudy Fernández'e sportmenlik dışı faul.
Haklı olarak.
Biraz sinirli olmalarını anlıyorum
çünkü başarılı olabilmiştik.
Genelde iyi olan takım kazanır.
Sanırım daha çok kazanmamız da bizi daha iyi bir takım yapıyordu.
Bizden daha çok altın madalyaları vardı.
Daha iyi bir oyuncu olmam, her yaz Fransız takımına katılmam için
bunlar beni motive etti çünkü onları yenmek istedim.
20 EYLÜL 2013 - EURO YARI FİNALİ FRANSA, İSPANYA'YA KARŞI
O oyundan önce bir söz verdik:
Ne olursa olsun korkmayacaktık.
İlk yarıda korkularımız tekrar gün yüzüne çıkmıştı.
Çekingen oynuyorduk.
Tony, devre arasında herkesi iyice motive etmeseydi
tamamen yok olurduk.
O noktada, soyunma odasında
bunu dile getirebilecek tek kişi oydu, o da öyle yaptı.
"UYANMALIYIZ ÇOCUKLAR!
SANKİ BİR ŞEYDEN KORKUYORMUŞUZ GİBİ OYNUYORUZ!"
Arkada, koridorda bekliyordum.
Soyunma odasına varmamıştım. Planım, tüm bunları oyunculara söylemekti.
Vardığımda Tony bunu zaten kendi sözcükleriyle yapıyordu.
"Kazanıyorlar çünkü boktan oynadığımızı düşünüyorlar!
Yüzlerinden belli oluyor. Bize bok gibi davranıyorlar!
İkinci yarıda ne olduğu umurumda değil.
Kaybetsek bile gururla oynayacağız! Sert oynayacağız!"
O kadar açık konuşmuştu ki
takım için tetikleyici olmuştu.
Gerçekten öyle çünkü bir süre sonra
İspanya takımıyla yüzleşmekten bıkmıştık.
İşler kendi kendine çözüldü.
Bence o konuşma, Fransa takımındaki kariyerimi özetliyor.
Yürekten konuşmuştum, kazanmayı çok istiyordum.
Sahaya geri çıktıklarında farklı bir takım gibilerdi
ve bu çok büyük bir andı, evet.
Çok daha iyi oynadık.
Finale ve kupaya giden yolu bize açtı.
EURO 2013 FİNALİ FRANSA - LİTVANYA - 80-66
Bu kesinlikle hayallerimden biriydi. Sahip olmadığım bir kupaydı.
Şimdi döngüyü tamamladım.
Çok büyük bir zevkti.
Evde o kadar gergindim ki oturduğum kanepeyi parçalayacaktım.
Ailece şaşkınlıkla izliyorduk.
"Zıplamayan Fransız değildir!" diye şarkı söyleyeceğiz.
Zıplamayan Fransız değildir!
Bence Tony için çok önemliydi.
Fransız basketbolunda tarih yazmak için
önemli bir başarıydı.
Bunu Fransa için çok istiyordu. Yani evet, harika bir andı.
2003'te İsveç'te başladı.
Her yıl savaştı.
Fransız takımının
kazanması için.
Muhteşem.
FRANSA, ULUSLARARASI BASKETBOLDA İLK ALTIN MADALYASINI KAZANDI
3 EKİM 2019
TONY PARKER, KARİYERİNDEKİ BAŞARILAR İÇİN
FRANSA ULUSAL ŞEREF NİŞANINI KABUL ETTİ.
Muhammed Ali şöyle derdi:
"Şampiyonlar, spor salonundan çıkmaz."
Burada da bir sürü şampiyon var.
Şampiyonlar, içlerinde yatan bir şeyden çıkar.
Bir arzudan, bir hayalden, bir vizyondan.
Yetenekli olmak zorundalar…" Ki sen öylesin.
"…ve iradeli.
Ama irade, yeteneğe ağır basmalıdır."
Tony Parker, bana verilen yetkiye dayanarak
Fransa Cumhurbaşkanı'nın adına
sana Fransız Şeref Nişanı'nı takdim ediyorum.
Küçükken böyle bir şey alacağımın hayalini hiç kurmamıştım.
İşin aslı bu nişandan haberim bile yoktu.
Sadece basketbolcu olmak istedim.
İdolüm Michael Jordan'dı.
Onun yaptıklarını yapmak ve sınırlarımı zorlamak istedim.
Motivasyonum buydu.
Çünkü babamın koşulsuz desteğine sahiptim.
Başarılı bir sporcu olmam için gereken düşünce tarzını bana o kazandırdı.
Annem ve erkek kardeşlerim, desteğiniz için teşekkürler.
Onlara bakmamaya çalışıyorum yoksa…
Sevdiğim herkes burada, o yüzden kolay değil.
Biraz müsaade edin.
ŞANGHAY
21 EYLÜL 2019 MANU GINOBILI'YLE DOSTLUK MAÇI
Bastır Spurs!
Buradaki insanlar basketbolu seviyor.
O kadar tutkulular ki kendimi rock yıldızı gibi hissediyorum.
Kendilerini veriyorlar.
Topu Tony Parker'a geri veriyor!
On yıldan uzun süredir Çin'e geliyorum.
Burada çok işim oluyor. Çin benim için büyük bir aşk hikâyesi.
Parker III, patlayıcı hızı ateşle.
Feima FIBA küresel ortağı, PEAK. Oynayabilirim.
-Teşekkürler Tony. -Teşekkürler.
Çok teşekkürler.
PEAK sayesinde Çin'de çok tanınır oldum.
6,000 mağazası var ve bir numaralı sporcularıyım,
o yüzden reklamımı yapıyorlar.
On yedi yaşında Nike'la anlaşma imzaladım
ve 13 yıl boyunca devam etti.
Otuz yaşındayken PEAK bana büyük bir teklifte bulundu.
Ben de kabul ettim ve bu büyük maceraya çıktım.
Emekli olmasına rağmen hâlâ adıyla ayakkabı yapıyorlar.
Buna benzer aklıma gelen tek örnek,
Michael Jordan.
ŞANGHAY FRANSIZ LİSESİ
Bence Çin'de bir yıldız olması, iş konusunda onun için bir artı.
Gençken, 17 yaşındayken
basketbol ve okul arasında seçim yapmam gerekti.
Benim için iyi oldu çünkü başarılı bir sporcuydum
ama gençlerin yüzde 95'inin bu başarıya ulaşamayacağının farkındayım.
Bu yüzden buna ulaşamayacak çocuklar için
alternatif bir çözüm ve bir seçenek sunabilecek
bir okul açmaya karar verdim.
Sporun gücü ve gençler üstündeki etkisi gerçekten inanılmaz.
Fransız basketbolunda iyi bir öncü olmak, yeni bir nesle ilham vermek,
benim için en büyük övgülerden biriydi.
San Antonio'ya geldiğimde Gregg Popovich,
David Robinson, Tim Duncan, Manu Ginobili vardı.
Hepsi benden büyük.
Saygıdan ötürü vaktini beklemen doğrudur.
2011'de Pop, beni ofisine çağırıp şöyle dedi:
"Yaz boyu seni Fransa takımında izledim
ve takım arkadaşlarınla nasıl konuştuğunu gördüm.
Soyunma odalarına gidip onları nasıl motive ettiğine dair röportajlar okudum.
Bence artık Tim Duncan'ın sana devretmesinin vakti geldi.
Bu artık senin takımın.
Fransa takımına yaptığını Spurs'e de yapmalısın."
Böyle oldu.
Tim Duncan ortalarda yok. Parker'dan sayı! İnanılmaz!
Eskiden dış kapının mandalıydım.
O andan itibaren benim takımım oldular.
ABD'de dedikleri gibi, onların marka oyuncusuydum.
İnsanlar ilk kez o zaman
gelecek Şöhretler Müzesi oyuncusu olduğumu söylediler.
NBA'deki en iyi beş oyuncudan biri olarak seçildim.
Benim için NBA'deki en iyi sezonlarım onlardı.
TONY PARKER DOKUNULMAZ
TONY PARKER SEZON BOYU FİŞEK GİBİYDİ SPURS'E YENİ BİR KUPA UMUDU VERDİ
Pop, Tony konusunda daha rahat gibiydi.
On dokuz yaşındaki kısıtlı zamanlarına göre
ona sahada daha çok özgürlük ve hâkimiyet vermişti.
Bir arada kalmaları, bence bulunması zor bir bağ yarattı.
Artık değişmişti. Başlangıçta yeteneği için saygı görüyordu.
İş bitirebiliyordu, otomatik hâle gelmişti.
Ama oyunculara nasıl yaklaşması gerektiği
ya da ihtiyaçlarıyla ilgili karar vermeyi öğrendiğinde
işte o zaman zamanla gelişip
yeni gelen genç çocuklar için akıl hocası oldu.
Bu sporda yaptığım en tatminkâr işlerden biri buydu.
Çünkü biriyle, mesela Manu ve Tim'le bu kadar süre birlikte olunca
insan olarak gelişmelerini izliyorsun,
iyi ve kötü zamanlarınızı birlikte geçiriyorsunuz.
Zamanla bunun önemi daha da artıyor.
YENİ LİDERLERİNDEN İLHAM ALAN SPURS,
2013 VE 2014 FİNALLERİNE GİTTİ
RAKİPLERİ LEBRON JAMES'İN MIAMI HEAT'İYDİ
Yakalıyor ve üçlük deniyor.
Olmadı. Ribaunt. Top, Allen'a döndü.
Maçı alacak üçlüğü deniyor ve bom!
Beş saniye kala beraberlik!
2013 finallerinde neredeyse şampiyon oluyorduk.
Şeritleri, kupayı çıkarmaya başlamışlardı.
Törene hazırlanıyorlardı.
Sonra maçın bitmesine birkaç saniye kala Ray Allen köşeden üçlük attı.
O üç sayı yüzünden o yıl şampiyon olamadık.
2013 FİNALLERİ SPURS - HEAT 3-4
Bu, sonraki sezonu mükemmele yakın geçirmemiz için bizi motive etti.
Kupa kazanmaya bu kadar yakınken yine aynı takımla oynuyorsun.
Spurs, 2014'te muhtemelen o yıla kadarki
en iyi basketbolunu oynamıştı.
Geri dönme yeteneğimizi gösterdik. İnanılmazdı.
2014 NBA Finallerinin devam ettiği
ve muhtemelen bu akşam sonlanacağı
San Antonio, Teksas'a hoş geldiniz.
Savunmamızla biliniyorduk.
Yarı sahada Tim Duncan'la beraber oynuyorduk,
yani bu pek seksi değildi diyelim.
Ama işe yaradı ve kazandık.
Ama Pop, 2014'te takımın liderliğini bana verdiğinde…
Her şey benim etrafımda şekillendi. Tüm hamlelerimiz benimle başladı.
Benim yeteneklerimi kullandık.
Bu yüzden 2014'te en iyi oyunumuzu oynadık.
O finalde ve tüm play-offlarda, en iyi basketbolumuzu oynadığımız
çok doğru.
Sol eliyle yerleştiriyor!
O andan gerçekten keyif aldım
çünkü tekrar kupa kazanmak için yedi yıl beklemiştik.
Sonsuzluk gibiydi. Her anını hatırlıyorum.
Tüm arkadaşlarımı ve ailemi maça çağırmıştım.
Kazanacağımız son NBA şampiyonluğu olabilirdi.
Herkes orada olmalıydı.
Şampiyon biziz!
Tarihe dönüp dört kupa kazanan oyunculara baktığınızda
liste çok kısadır.
Adımı orada gördüğümde
bazen kabullenmekte zorlanıyorum ve şöyle düşünüyorum:
İnanılmaz bir şey tecrübe ediyorum
ve her anından keyif alıyorum.
Ve Boris'le birlikte kazandım.
Bu da hikâyeyi daha güzel yapıyor
çünkü onunla Avrupa gençler şampiyonu olmuştum.
Sonra Avrupa şampiyonu olduk.
Sonra da NBA şampiyonu.
Bu, çocukluk hayalimizdi.
INSEP'te birlikte okumuştuk.
Tüm bunları başaracağımızı bana o zaman söyleseydiniz…
…"Hiç sanmıyorum!" derdim.
On sekiz sezon ve dört NBA şampiyonluğundan sonra
gelecek Şöhretler Müzesi üyesi Tony Parker emekliliğini açıkladı.
18 sezonun 17'sini San Antonio'da,
son sezonunu da Charlotte Hornets'te oynadı.
Doğrusu çok şaşırdım.
Çünkü Charlotte'teki son maçını bizimle, Orlando'yla oynadı.
Maçta oynamadı.
Yani evet, şaşırdım.
Spurs'ten ayrıldığını ve kutlamak için bir şey yaptığını
görmek isterdim.
Spurs'te bir yıl daha kalıp kariyerini orada bitireceğini düşündüm.
Kararım kesinlikle birçok kişiyi şaşırttı.
Elbette basketbolcuların çoğu
yürüyemeyene kadar,
bedenin artık kaldıramayana kadar oynaman gerektiğini söyler.
Geçirdiğim sezona bakarsak
istatistiksel olarak önceki yıldan daha iyi bir sezondu.
Herkes oynamaya devam edebileceğimi düşündü.
Menajerimi arayan bir sürü takım vardı.
Spurs'e dönebilirdim. Bunu elbette konuştuk.
Ama bilmiyorum, artık eskisi gibi değildi.
O yüzden hep son kararıma döndüm:
"Hadi, emekli olacağım."
Yirmi yılı, formunun zirvesinde geçirmeye şartlandığını düşününce
sonunda dinleneceği için vücudumun mutlu olduğu söylenebilir.
Biraz peynir yiyip şarap içer. Sanırım bu, bedenimin hoşuna gider.
11 KASIM 2019 KARİYERİNİN ŞEREFİNE
SAN ANTONIO SPURS, TONY PARKER'IN 9 NUMARASINI EMEKLİ ETMEYE KARAR VERDİ
TEŞEKKÜRLER TONY
Kariyerimde böyle bir şey olacağını hiç düşünmemiştim.
Hiç hayal edemezdim. Biraz gerçek dışıydı.
Herkes ayak izini, mirasını bırakmak için
sıkı çalışır. Hepimiz bunu isteriz.
Değil mi? Yaptıklarımızın ve nedenlerinin hatırlanmasını isteriz.
Forman o kirişte sallandığında
insanlar her zaman o formaya bakıp takım için, şehir için
ne ifade ettiğini düşünür.
Hiçbir taraftar formaya bakıp şöyle demez: "Adamım, çuvalladığı anı hatırlıyorum."
İnsanlar o formaya bakıp
sonsuza kadar Tony'nin bu takımda ve bu şehirde bıraktığı etkiyi düşünecek.
Selam millet, nasılsınız? Herkese tek tek selam veremiyorum.
-Her şey yolunda mı? Tadını çıkarın. -Evet.
Teşekkürler Tony!
Onunla gurur duyuyorum.
Dönüştüğü kişiyle gurur duyuyorum.
Yaptığı işle, hâlâ basketbolla ilgilenmesiyle gurur duyuyorum.
Bir nevi abisi olarak konuşmak gerekirse
benim için gurur verici olan şey, katettiği mesafeyi görmek.
Tony adına çok mutlu ve gururluyum.
Hediyelik eşya alacaksınız.
-Kımıldamayın. -Son kez.
Bu büyük bir onur
çünkü San Antonio'da hiç kimse dokuz numarayı kullanamayacak.
Forması da sonsuza kadar statta kalacak.
Arkadaşımızın kararını kutlayacağız.
Bunca yıldır yaptığı işleri unutmadığımızı ona göstereceğiz.
Diğerlerini kötülemek ya da küçümsemek için söylemiyorum
ama Tony'nin yaptıklarını yapacak bir Fransız basketbolcuyu
uzun süre göremeyeceğiz, bundan çok eminim.
Benim için NBA'de oynayan bir Fransız görmek
çok mutlu edici.
Ama başarıları gerçekten çılgınca.
-Şimdi mi? -Hayır, vaktin var.
Maç bittiğinde.
-Devam edin çünkü başlıyor. -On beş dakika, değil mi?
TONY PARKER'IN KARDEŞLERİ
-Bu inanılmaz. -Neden?
Bu her şey demek dostum.
Odaya girdim ve siyah şeyi gördüm.
Konuşmadan önce bacaklarım titremeye başladı.
Duygularıma biraz daha hâkim olmak istedim
çünkü Fransız Şeref Nişanı'ndaki gibi konuşmakta zorlanmak istemedim.
Konuşma pratiği yapıyordum ve bacaklarım titremeye başladı.
-"İçeceğim." diye düşündüm. -İyi fikir.
Hazır.
TP9 - NBA ŞAMP. - FİNAL MVP'Sİ 4,045 PLAY-OFF SAYISI - SAĞ OL TONY
İyi misin?
-Peki, başlayalım. Bu taraftan. -İyi misin?
-Baba! -İyi misin?
Neredeydin baba?
Orada arkadaşlarımlaydım.
Tony Parker forma emeklilik töreni başlıyor.
Lütfen onu karşılayın…
Tony Parker!
Oraya girdiğinde
Yirmi bin insanın
seni alkışlayıp sevgisini ve saygısını göstermesi,
yüreğini ısıtıyor.
Gerçekten minnettarım.
O yüzden biraz gerçek dışı geldi.
Tony, ben…
Buradaki süren boyunca sana fiziksel ve mental olarak
kötü davrandığım her an için özür dilemek istiyorum.
Beni de daha iyi biri yaptı. İkimize de yaradı.
Ama birine karşı dürüstsen
ve senin samimi bir şekilde onu değer verdiğini biliyorsa
önce eleştirip sonra elini omzuna koyabilirsin.
Böylece saha dışında da ona değer verdiğini bilir.
Basketbol dışı şeylerden konuşabilirsiniz.
Hiçbir beklentimin olmadığı küçük Fransız bir oğlan
en harika takım arkadaşlarımdan
ve dostlarımdan biri oldu.
Bence bu işin en özel kısmı da bu.
Dostluk ve dostluk bağı
en sevdiğim şeylerdir.
Ben de sizi seviyorum, sonsuza dek beraber olacağız.
Sporumuzun tarihini sonsuza kadar değiştirdik.
Tim ve Manu'yla başardığımız her şeyi
ilk kez o zaman fark ettim.
Dokuz numarayı sonsuza kadar şereflendirirken
lütfen dikkatinizi
AT&T Center'ın kuzey tarafına çevirin.
Basketbolda iz bırakmak isteyen
on beş yaşında bir çocuktu…
…ve bunu başardı.
Dokuz numara için son bir alkış,
Tony Parker!
Etrafıma baktım ve şöyle düşündüm:
"Vay be, işte onun forması."
Çok duygusaldı.
Son bir kez, hep birlikte.
Bir, iki, üç.
Bastır Spurs!
Teşekkürler!
-Orada. -Ben orada mıyım?
-Annem ölsün ki orada. -Gidiyorum.
TONY PARKER'IN ÖZEL PARTİSİ
Dostlarımla paylaşmayı seviyorum. O yüzden herkesi davet ettim.
250 kişiyi.
Bu epey uçak bileti demek.
Maître Gims, adamım.
Çok sağ ol dostum.
Görmek istemezdim…
Oğlumun o hâlimi görmesini istemezdim. "Yapma ama." dedim.
-Adamım… -Çok komik.
Mutluydum, tatmin olmuştum.
Çünkü bana göre sadece benim için değil, herkes için bir kutlamaydı.
Herkes kariyerimde bir rol oynadı.
Yani biraz gerçek dışıydı.
Katkıda bulunan herkese tüm kalbimle teşekkür etmek istiyorum.
Çünkü hediyem bu.
Uzun ömürler diyoruz. Sen bir efsanesin Tony.
Kongo'ya beraber döneceğiz.
Üç, iki, bir, hadi!
KOBE BRYANT'IN ANISINA ADANMIŞTIR 1978-2020
Şunlara bak!
Gel bakalım takım.
Bu çılgınca.
Beni mıncıkladı!
Alt yazı çevirmeni: Sencer Coşkun