Downloaded from YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Official YIFY movies site: YTS.MX
Często myślę o tym, że małżeństwo jest jak ocean.
Może być najwspanialszą rzeczą na świecie.
Pełną pożądania. Majestatyczną.
A przy tym czułą.
Czysta magia.
Ale gdy jest jak…
OSTRA
W małżeństwie bywa nerwowo. Jest jak los na loterii.
Nie wiesz, co dostaniesz.
I co myślisz?
O czym?
O moich włosach.
OK.
Ile za nie zapłaciłaś?
Osiemset.
Oskubali cię, co?
Idź do mojego fryzjera.
Małżeństwo może też wyglądać jak wielkie tsunami.
Fala nadchodzi znikąd. Nie wiesz, co w ciebie walnęło!
Shanti, za krótko obcięłaś mi paznokcie.
Zrobiła świetne śniadanie.
Nie ma nic przeciwko.
Małżeństwo może być jak herbata.
Zrób mi herbatę.
Czasem mocna, a czasem słaba.
I myślisz sobie: „Hej, co się tutaj dzieje?”.
Co robisz? Robisz tym wstążkom trwałą?
Nie mogę doczekać się dnia, gdy zostanę dumną babcią.
Jest tylko jedna babcia w tym mieście,
WCIĄŻ PRZY ŻYCIU
i jeszcze nie umarła.
Zaraz tu będą.
Mogę w czymś pomóc?
Nie, ty masz tutaj siedzieć i pomagać Desanowi dmuchać balony.
Zaraz wydam ostatnie tchnienie, a ty chcesz, żebym dmuchała balony.
Bardzo nieładnie.
Nieprawda.
- Nieładnie. - Nieprawda.
Spójrz. Zrób to.
Patrzyłaś na listę imion od naszych mam?
Same Jennifer i Shanti.
Jako rodzice będziemy robić wszystko po swojemu.
Masz nowe buty?
Chcesz się przyjrzeć, bracie?
Rany!
„Chcesz się przyjrzeć, bracie?”
A Preggie… Nie wiem, czy mówi Shanti, czy: „chcę herbaty”.
On…
Stresujesz się?
Nie zjadłam śniadania.
Do dzieła, Shanti. Przerywamy post.
Gdzie mam znaleźć czas na ten post,
skoro Preggie ciągle zaprasza ludzi do domu.
Nie… znowu?
Preggie to osioł.
Jeśli on jest zadowolony, to ja też jestem.
Tak myślę.
OK, nie wiem.
Mamy plan, pamiętasz?
To twoje pięćdziesiąte urodziny.
Jedziemy na wakacje tylko dla par.
I odzyskamy na nich naszych mężów.
- Tak. - Bracie.
Na tym wyjeździe unikamy żon, co?
Już tu są. Preggie, Elvis, chodźcie!
- Babciu, chodźmy. - Chodźmy, mamo.
Gdzie są...
Chodź.
Arsevan! Zaraz ją upuścisz.
Nie wiem, jak im udało się zrobić dziecko,
nigdy słowem się do siebie nie odezwali.
Przy tym nie trzeba rozmawiać.
Jak słodko razem wyglądają.
Ciąża jej służy.
Nagle jesteś taki spostrzegawczy.
Co?
Co się stało?
Menopauza.
Myślę, że Jodi i Prishen będą mieć wkrótce dziecko.
Miejmy nadzieję.
- To byłby najlepszy prezent urodzinowy. - Wiem.
Shanti…
Napiłbym się herbaty.
Zrób też Elvisowi.
Daj mi minutkę.
To zaraźliwe.
Dla mnie pół łyżeczki cukru i z mlekiem. Tylko je zagotuj.
Gdzie zostawimy babcię?
Też chcę pojechać. Nie chcę zostać, mam koneksje.
Możesz zostać u Shanti z Arsevanem i Poobashą.
Widzisz, Elvisie? Chce, żebym umarła.
Mamo, proszę. Gdybym tego chciała, już dawno by cię tutaj nie było.
- Starczy. - Ona zaczęła.
Wszyscy przeczytacie w gazecie mój nekrolog.
Ogłoszenia. Strona druga.
Matka Elvisa Kandasamy, 80 lat,
miała złote serce, odeszła zbyt wcześnie.
Zabrakło jej szczęścia, ale nie odeszła bez niczego.
Po co mam gotować to mleko…
Ugotuj na jej cholernej głowie.
Trochę długo nie odbiera.
50 randów, że spytają, kiedy będziemy mieć dziecko.
Na pewno!
Szybko, chodźcie.
Hej.
Ostrzegam was, żadnych pytań o dzieci.
Za każdym razem mówisz to samo.
OK, już są.
- Hej! - Cześć.
Cześć wszystkim.
Właśnie o was rozmawialiśmy.
Jak było na bociankowym?
Tak pięknie! Jodi, twoja twarz wygląda na taką pełną.
Co? Nic nie powiedziałam.
- Chcę się przywitać! - Babciu,
trzymaj przed sobą.
- Gotowe. - Cześć.
Powiedzcie, kiedy wreszcie zostanę prababcią?
Nie wierzę. Oddawaj telefon.
- Nie mówiłaś, że nie wolno pytać. - Elvis
kazał siedzieć cicho, ale musiałaś to powiedzieć.
W moim wieku nie mogę niczego trzymać w sobie, nawet bąka.
Cicho! Nadal są na linii.
Mamo, mamy dobre wieści.
Mój Boże! To się właśnie dzieje.
Spełnia się twoje życzenie.
Wiedziałam.
Najpierw się uspokójcie.
Jesteśmy absolutnie spokojni.
Spokój to moje drugie imię.
Przyjeżdżamy na Diwali.
To bardzo miło!
Fantastycznie!
Przedyskutowaliśmy to z Jodi, jest nam przykro,
że ominą nas twoje urodziny.
Chyba dużo dyskutujecie, co?
Małżeństwo 101, komunikacja to podstawa.
Ale powiedz mi, Prishen. Jak mam zostać prababcią,
skoro nie wsadzasz klucza… Wiesz, o co mi chodzi?
Matko! Mamo! Poważnie?
Musimy się zbierać, ale wkrótce się widzimy.
Pa!
Mamo, naprawdę! Jesteś taka brutalna.
Nie da się inaczej tego opisać. To było brutalne.
Spakowałam proste rzeczy, żeby mogli dla nas ugotować.
Preggie nigdy dla mnie nie gotuje.
Jak się czujesz, gdy pomyślisz,
że miałby tobie gotować.
Rumienię się na samą myśl!
I robię się nieśmiała!
Mój Boże, powiedziałaś, że cię podnieca. On cię podnieca?
Shanti robi się napalona.
Zamknij się, Jen. Jakie zbereźne rzeczy ze sobą wzięłaś?
Pokażę ci, jak się zobaczymy.
Wstyd i sadyzm.
Jennifer też. Niedobrze się robi!
Mamo, słyszę cię. Odłóż w tej chwili słuchawkę.
Shan jest tam z tobą.
Odłóż słuchawkę, mamo.
Boże, Shanti. Chcę w końcu uwolnić się od tej kobiety.
Wreszcie trochę spokoju. Jeszcze tylko jedna noc.
- My i nasz spokój. - Tak, tylko my.
I ja też.
Mamo, odłóż słuchawkę. W tym momencie.
Mamo.
Twoje jedzenie jest w zamrażalniku.
Arsevan się tobą zaopiekuje. Dobrze, kochanie?
Desan, cześć, kochanie.
- Miłego dnia. - Miejsce.
Teraz ta.
Ile jeszcze masz toreb?
To wszystko.
- Shanti. - Co?
Patrzą na nas. Nie patrz. Zachowuj się normalnie.
- OK. - Pozuj.
Pozuj…
Spójrz na te krągłości, bracie.
Spójrz na nią, bracie.
- Nie patrz - Dobra!
Uwielbiam takie kształty!
Ile w niej jest seksapilu.
Czekaj, aż weźmiesz ją na przejażdżkę.
Jennifer.
Co, mamo?
Zapomniałaś czegoś.
Czego?
Mnie.
- A niech to! - Jest OK, nie potrzebuję tego.
OK.
Popatrz na to…
O której wyjeżdżacie?
Najpierw odwieziemy mamę, a potem…
zabieramy kilka rzeczy i ruszamy w drogę.
Kilka rzeczy?
To niespodzianka.
Tylko dla was dwóch.
Nie wygłupiajcie się. Będziemy czekać.
Co za radość!
- Jedziemy na wycieczkę! - Nie mogę w to uwierzyć!
Musimy coś przekąsić.
Mów do mnie, jeśli musisz otworzyć usta.
Pani Kandasamy, witamy znowu w San Lameer.
Dziękuję, Pierre. Zawsze miło tu wracać.
- To, co zawsze? - Fantastycznie!
Już wszystko robię.
Świetnie! Dzięki, Pierre.
Witaj w swoim wakacyjnym domu!
Brak mi słów!
Czekaj, wy dostaniecie główną sypialnię.
Chyba żartujesz.
Zdecydowanie nalegam.
Elvis i ja będziemy po drugiej stronie,
aby wam nie przeszkadzać.
Nie martw się o to.
Preggie lubi głośno słuchać R&B, kiedy jest w nastroju.
Podoba mi się tu.
Mnie też. I to jest życie, Shanti. Spokój.
Zaczekaj. Posłuchaj.
Co?
Czy słyszysz babcię?
Nie.
No właśnie!
Jak tu przepięknie! Jaka fantastyczna willa.
Jesteśmy pierwsi.
Jestem wysoki...
Elvis podniósł mnie na oczach wszystkich,
przyszpilił do ściany i zaczął całować.
Przyszpilił cię?
Właśnie!
A tą szpilką nigdy cię nie ukłuł?
Shanti! Co z ciebie za…
Preggie całował mnie w toalecie…
I?
Co to było?
To oni! Chodź! Zróbmy wejście.
Cześć!
Co się stało? Ja nie wiem.
Co tutaj robicie?
To jest niespodzianka dla was.
Nie rozumiem.
Tata.
Wujek Elvis i tata zaplanowali to na twoje urodziny.
To jest ta niespodzianka?
Tak!
Rety!
Tak! Rety!
Wszystko w porządku?
Jestem zszokowana… zaskoczona!
Jesteśmy tak podekscytowane!
Chodź, przytul mamę!
- Jak tam, Prishen? - Dobrze.
Ale docisnąłeś gaz na ostatnim odcinku, bracie.
Sprawiliście nam niespodziankę.
- Hej! - Jak tam, tato?
Co z wami?
Mieliście czekać.
- Przepraszam, tato. - Hej!
Chwileczkę. Spakowali więcej od nas.
Po co tyle toreb?
Cała rodzina tu jest…
Widzę, że jest cała rodzina. Nie szturchaj mnie.
Jennifer, nie boli cię noga?
Czemu miałaby?
Depczę ci po piętach. Myślałaś, że nie przyjadę, prawda?
I ciągle mam tę myśl.
To nie koniec niespodzianek. Elvis, werble.
Tadam! Shanti, ta jest dla ciebie.
Moja siostra.
Szwagierka…
O mój Boże! Jesteś wspaniała!
Dziękuję.
A ty jak wyrosłeś. Jaki jesteś przystojny!
Preggie, krew Naidoo jest tu silna.
On ma moje uszy.
Więc jesteś siostrą Preggie’ego?
Baby, to moja najlepsza przyjaciółka i siostra, Jennifer, żona Elvisa.
Jesteś piękna.
Dziękuję.
Obym starzała się z podobnym wdziękiem.
Elvis, wiedziałeś o tym?
Tak, Preggie spytał się i się zgodziłem.
Jest osiem miejsc do spania.
To ósemka!
Nie wiesz, że Hindusi podwajają liczbę. Osiem to 16, 16… 32.
Dużo ludzi, damy radę. Ściśniemy się.
- Więc to twoje miejsce, Elvisie? - Tak.
Jest nasze.
Wysoki i wiesz, jak podgrzać atmosferę…
Poważnie, Jen, jestem zazdrosna.
OK… czy ktoś jest głodny?
Wszyscy jesteśmy.
Posłuchajcie uważnie.
To jest niedorzeczne. Nie wiem, co powiedzieć.
Jeśli gulgule nie są okrągłe,
to gulab jamun będzie opadał.
Mamo!
…widziałaś Preggie’ego?
Cieszy się jak kot z Cheshire, a Elvis…
Ona jest…
Shanti, co z tą herbatą?
Czajnik się zepsuł?
Mam ochotę spuścić im łomot.
Dziękuję.
Dokonałyśmy podziału pokoi.
Shanti i Preggie, wy macie główną sypialnię.
Elvis i ja będziemy na końcu korytarza.
Jodi i Prishen, wy będziecie w pokoju obok nas.
A w ostatniej sypialni będą
babcia i Baby.
Piątka, partnerze.
Ona właśnie się rozstała, potrzebuje trochę prywatności.
Więc ja też chcę własny pokój.
Mamo, proszę, przestań.
Nie chcę, żeby ktoś obudził się obok mojego martwego ciała.
Jen, zorganizuj coś dla Baby.
OK, spróbujmy tak. Baby, będziesz miała swój pokój.
Jodi i babcia będą razem w pokoju.
A Prishen, ty możesz spać z Desanem na kanapie. Załatwione?
Tato, spodziewaliśmy się z Jodi własnego pokoju.
Synu, twoja ciocia przyleciała aż z Chin.
Tak, ale tato…
Chłopcze, możesz się przemęczyć parę dni.
Poczekaj, aż spróbujesz kuchni Baby. Będzie konkurencją dla tamtej.
Dla tamtej?
Tak, dla ciebie. Bo nie dla niej.
Elvis.
Ja mam im powiedzieć czy ty chcesz?
- Ty im powiedz. - OK…
Wprowadzam się do was.
- Tak, wiemy. - Tak, wiemy, na tydzień.
Na dobre. Na zawsze. W Chatsworth.
OK.
Uspokój się i oddychaj. Shanti, oddychaj.
Zostanie w moim domu na zawsze, Jen.
Czemu nie powiesz, co o tym myślisz?
Bo on się z tego tak cieszy…
To twój problem.
Zawsze myślisz o innych, nigdy o sobie.
A ty? Czemu nie powiesz Elvisowi, że czujesz się niewidzialna?
Zwariowałaś? Nie zrobię tego. Jeszcze pomyśli, że jestem natrętna.
A w porządku jest, że ugania się za Baby?
Ale to twoja szwagierka.
Teraz to moja wina?
Właśnie. Powiedz członkom swojej rodziny, żeby trzymali się z dala od mojego męża.
I co z tym zrobisz?
Co powiedziałaś?
Powiedziałam: „I co z tym zrobisz?”.
Serio? Podejdź bliżej i powiedz mi to prosto w twarz.
No dalej.
Hej…
Jen, przepraszam. Wszystko w porządku? Jesteś cała?
Niczego nie widzę!
Puść mnie!
O to chodzi.
Na zawsze, Shanti.
Będzie się wiecznie czaić na mojego męża.
A co ja mam powiedzieć? Będzie w moim domu.
Przejmie władzę, a Preggie jej na to pozwoli.
Baby musi odejść.
Tak. Wyrzućmy tę Baby, zanim będzie za późno.
Cokolwiek trzeba, zrobimy to.
NASTAWIENIE TO PODSTAWA
Moja siostra…
Mamy to.
OK, ostatni.
- Babciu, no dalej. - No dalej, babciu.
- Teraz twoja kolej. - Nie.
Umiecie złapać orzeszka w usta?
Nie, za to ty wyglądasz jak profesjonalistka.
Czas na spacer po plaży. Pamiętacie?
Mamy lepszy pomysł.
Trzydzieści sekund. To ulubiona gra Baby.
Skoro to ulubiona gra Baby, to z przyjemnością.
TABLETKI NASENNE
- OK. Gotowi? - Gotowi.
Mamo, gdzie miałaś ostatni zawał?
Wild Coast.
Tak! OK, Shanti.
Śpiewa naszą piosenkę, „Never gonna let…”. No dalej, Shanti!
„Never gonna give you up…”
- Rick Astley! - Tak.
Tak, Jodi, dziękuję. Shanti, skup się.
Musisz się skupić.
- Czas. - No dalej.
Biedactwo.
Mamo, jest wcześnie. Obudź go.
To nie jest łatwe. Śpi jak kłoda.
Baby, co sprowadza cię do RPA?
Tęskniłam za rodziną.
Naprawdę, po 12 latach, dopiero teraz za nią tęsknisz?
Szczerze mówiąc, przeżyłam w Chinach ciężki okres i…
Nie musisz się tłumaczyć. Rodzina jest najważniejsza.
Czyja teraz kolej?
Nasza kolej. Drużyna chłopaków.
Drużyna chłopaków!
Spójrz na tę drużynę.
Gotowi?
Ma takie samo imię jak twoja żona, ale… to w sumie wszystko.
Jennifer Lopez!
Bum!
Lubię go.
Mamo, potrzebujemy więcej danych.
Jest przystojny, sławny…
Czy jest aktorem… piosenkarzem…?
Robi mnóstwo rzeczy.
Mamo, kończy się nam czas.
A to coś nowego?
Czas!
Nie znacie Nelsona Mandeli czy co?
OK, gotowi. Oszukane Google.
- Yahoo. - Jodi, przestań!
W której grasz drużynie?
No dalej.
To zespół K-pop, dziewczyny, dwa kolory.
- Dwa. - Blackpink?
Tak!
Skąd wiedziałaś?
Podałam nazwy dwóch kolorów.
„I feel it in my fingers, I feel it in my toes”.
- Artretyzm. - Mamo.
No dalej! Jeszcze jeden punkt i koniec!
„Love Is All Around”.
- Tak! - Tak.
Nasza drużyna!
Ależ pokonane.
- Pokonane. - Tak.
Chciałbym ją rozgromić.
Raz, dwa…
Jodi, jesteś tu?
Tak, babciu.
Obejmij mnie tak, jak ja to robiłam, gdy byłaś mała.
Ale twoja drużyna przegrała!
Przyjechałeś tu, by…
- Przegrana, przegrana… - Nie jestem przegrana.
Elvis, wreszcie
trochę czasu dla siebie.
Chcesz trochę czasu dla siebie? Pójdę sobie w takim razie.
Nie, czekaj…
Trochę czasu z tobą.
Minęło za wiele czasu.
Ściągaj koszulkę.
Och, baby.
- Co? - Co?
Co powiedziałeś?
Och, baby.
Serio, Elvis? Tylko o tym myślisz? O Baby?
Od momentu, gdy tu przyjechaliśmy, w kółko tylko Baby, Baby, Baby.
Nie myślałem o niej.
Proszę, tylko…
- Hej! - Nie.
- Po prostu zapomnij. - Jen?
- Ktoś idzie. Wstawaj. - Co?
Też nie możesz spać?
Za dużo kawy!
Mnie męczy różnica czasu. Dotrzymasz mi towarzystwa.
OK.
Chcesz coś?
Nie, dziękuję, ciociu Baby.
Ciociu Baby? Błagam!
Pozbądź się jej!
Myślę… Staram się.
- Czemu nie… - Daj mi się zastanowić.
Myślisz tylko jedną głową naraz?
Przepraszam, ja…
Kto tu jest?
To Desan.
Napijesz się mleka?
Nie! Zmoczył się.
Szkoda. Słyszałam o tym.
Więc jesteś teraz lekarzem?
Ile zarabiasz?
Mój Boże!
Desan, co z tobą? Tak mi przykro, ciociu Baby.
Strasznie się kręci.
Jest dość kościsty jak na takiego wielkiego chłopaka.
W porządku. Chyba pójdę już spać.
Dobranoc, ciociu Baby.
Dobranoc, Prishen. Dobranoc, Jodi!
Przepraszam!
To nie wakacje, jeśli nie zabierzesz wszystkich darmowych rzeczy.
Szampon, odżywka…
- Dzień dobry! - Boże!
Zobacz, co zrobiłam przez ciebie.
Cóż, to więcej, niż ja dostałam zeszłej nocy.
Więc tam rano poszedł Preggie.
Otóż to!
Dasz wiarę, że ugotowali to dla nas?
To telefon Baby.
Dzwoni Martin.
Kim jest Martin?
Nie wiem.
- Odbierz. - Nie.
- Odbierz! - Zwariowałaś?
Nie! Jennifer, przestań!
Cześć!
Baby. Dzięki Bogu, że odebrałaś. Tęsknię za tobą.
Cześć, Martin.
Wariuję, Baby. Proszę, wróć. Gdzie jesteś?
Jak mogłaś odejść?
Zamartwiam się przez to.
- Wiem, że mamy nad czym pracować. - Ja…
Ale proszę..
- Jadę po ciebie. - Nie.
- Co ty… Oni idą. - Czy możesz po prostu…
Posłuchaj…
Cześć!
Hej, hej, hej…
Jak się macie?
Dobrze spałyście?
Jak wam się grało w golfa?
To chyba mój telefon.
Telefon?
Niczego nie słyszę.
Dzwoni.
Dzwoni? Niczego nie słyszę.
Chyba widziałam małpę.
Hej!
Ktoś się rano napracował!
Ugotowaliście dla nas!
W ramach podziękowania za poranek
zrobiłam śniadanie!
Babciu?
Nie.
Pyszne, Baby.
Cześć.
Jak się biegało?
Dobrze. Tęskniłem za tobą.
Wskocz ze mną pod prysznic.
Może wejdziesz pierwszy? Muszę wyciągnąć coś z torebki.
Daj mi dwie minutki.
Będziesz mogła odpocząć od kuchni, gdy Baby się wprowadzi.
Byłoby miło, gdybyście i wy dla nas gotowali.
Shanti nie pozwala mi gotować.
To byłaby miła niespodzianka.
Co takiego?
Naprawdę jestem…
Taka miła niespodzianka. Dzięki, Baby.
Widzisz? Nie wiesz, co tracisz.
Sądząc po tym, niewiele.
Ayo!
Zrobiłabyś lepsze?
Nigdy.
Grasz? Czemu? Przez nieśmiałość?
Przepraszam za wczorajszą noc.
Jen, tu są ludzie.
No i?
Czemu nie płyniemy parami?
Nie, nie!
Ty i Shanti bierzecie wolną łódź. Preggs i ja będziemy się ścigać.
Tak?
Tak zróbmy, bracie.
- Ścigacie się? - Tak!
Wchodzę w to.
Wybieraj, Baby.
No dalej, Baby!
Jesteśmy jak trzej muszkieterowie.
Proszę…
Elvis, złap mnie, jeśli potrafisz!
Spójrzcie na nią.
Ugania się za moim mężem.
Wywaliłabym ją na twoim miejscu.
Skoro nie ma nic przeciwko temu, że Martin jest żonaty…
- Kim jest Martin? - Trzeba kondycji,
- żeby mnie dogonić. - OK, nadciągam!
Może to Martin jest odpowiedzialny za ten trudny czas?
Nie wierzę w ani jedną z jej historii.
Wiesz, co musimy zrobić?
Musimy sprawić, by się przed nami otworzyła.
Wtedy znajdziemy sposób, aby odesłać ją z powrotem do Chin.
Nie byłyśmy dla niej specjalne gościnne, odkąd tu jest.
Mogę wam pomóc.
Jak zamierzasz nam pomóc?
Wszyscy do mnie przychodzą. Mam twarz, której się ufa.
Wyglądam jak Aishwarya Rai.
Ona ma rację. Baby nie będzie podejrzewać starszej pani.
Nie daj się oszukać tej starszej pani.
Więc co z tego będę miała?
Widzisz? A nie mówiłam?
Zabiorę cię na targ.
Nie, dziękuję.
Przecież kochasz targ!
Kocham też kasyno.
OK, raz w tygodniu będę zabierać cię do kasyna.
Dwa razy w tygodniu.
Nie! Jeden raz i nie powiem Elvisowi, gdzie byłaś.
- Może być. - Dobrze.
Miałam wielu adoratorów. Mam w sobie to coś.
Babciu, zabijasz mnie.
Ja także umieram.
Bez Baby.
Mamy mężów tylko dla siebie.
Właśnie.
- Gdzie oni są? - Gdzie są tak długo?
Co ja im powiem?
Nie powinniśmy się w to mieszać.
OK.
Kocham cię.
Ja ciebie też kocham. Pa.
To miło ze strony Jennifer. Musi być taką życzliwą kobietą.
Najwyraźniej. Nie wiem tego.
Taka piękna dziewczyna. Czemu nie wyszłaś za mąż?
Poproszę dwa koktajle.
Wystarczy. Jestem pełna.
Hej, mam branie!
- Co? - Ciągnij.
- Ciągnę, zwijam. - Zwijaj, no dalej.
Wiecie, co to znaczy?
Nie wiem, co to znaczy.
Twój chłopak niczego nie wie.
Hej…
Jennifer.
Nie teraz.
Hej, kochanie.
Gdzie jesteście? Jesteście na plaży?
Nie. Jesteśmy w sklepie.
Pani się źle poczuła, a Prishen nie chce ryzykować.
No tak, oczywiście.
To zabawne. Chcieliśmy spędzić z wami trochę czasu na pikniku,
ale wygląda na to, że się nie uda, kochanie.
Nie przejmuj się tym.
OK, kochanie. Pa.
Teraz ciągnij.
To jakiś rekin!
- Co? - To rekin.
Co się dzieje?
Co?
Przez cały ten czas w Chinach nikt nie miał odpowiednich pałeczek?
Hej, jesteś okropna.
Nikt nie widział twojego ciasteczka z wróżbą?
Dzięki Bogu. Wypij to.
- Co to? - Po prostu spróbuj.
Niezłe. Marnowałam czas, pijąc wodę kokosową.
Kasyno jest niedaleko. Chcesz iść, babciu?
Elvis nie lubi, gdy tam chodzę.
Ja mu niczego nie powiem.
Zdrowie.
Powiedziałeś Jodi, gdzie jesteśmy?
Powiedziałem prawdę, wujku.
Co z tobą nie tak?
Nikomu nie powie, jeśli o to chodzi.
Mój chłopak.
Tato, prawda, jak martwa ryba, zawsze wypłynie na powierzchnię.
Nie możesz przejmować się prawdą.
Musisz skupić się na spokoju.
Jeśli zachowasz spokój, przedłużysz kontrakt małżeński.
Czasami prawda stoi na przeszkodzie.
Zupełnie nie zgadzam się, wujku.
Preggs, on zupełnie się nie zgadza.
Jakie męskie słowa.
Daj spokój, przecież widzimy, jak ty i Prishen patrzycie na siebie.
Sypialnianymi oczami.
Co?
Sypialnianymi oczami.
Jak gdy macie ochotę być niegrzeczni.
Co?
Wyglądasz, jakbyś miała zatwardzenie.
Widzieliśmy, jak pytasz się Jodi o wszystko.
Tak.
Ja będę Jodi. Podejdź bliżej.
- Bliżej. - Teraz cię złapię.
- Blisko… - Tak.
Co mówisz, Prishen?
Mogę iść do sklepu? Mogę iść na siłownię?
- Nie brzmimy tak. - Tak!
- Chodź tutaj! - Idź!
Mocniej!
Wystarczająco mocno i blisko?
Co mówisz, Prishen?
Czy mogę spać?
Czy mogę zjeść? Czy mogę się napić? Powiedz, co mam robić.
Nie mówię tak.
Na własne oczy widzieliśmy,
jak pytasz Jodi o wszystko.
Właśnie.
Nie skręciłeś karku, chłopcze?
Raz, dwa, raz, dwa.
Byliśmy tak przekonujący. Powiedzieliśmy, że pani się rozchorowała.
On nawet udawał dźwięki chorej kobiety.
Ratunku! Szybko!
- Hej. - Cześć.
Z czego się śmiejecie?
Dobrze, że zamarynowałem więcej mięsa.
Kupiliście strasznie małą rybę.
Po co w ogóle ją kupiliście?
Nie potraficie wybierać. Popatrzcie. Ta wygląda jak sardynka.
Oprócz tej.
Ta ma przyzwoity rozmiar.
Tę ja złapałem.
Ty złapałeś?
Chodź, Shanti. Idziemy. Straciłam nagle apetyt.
Więc, tato, jak tam szyja? Skręcona?
Hej!
Ta Baby wpędzi mnie do grobu.
Jeśli wróci z nami do Chatsworth, to będzie koniec.
Coś takiego!
I?
Mam wielkie uszy.
Co odkryłaś, babciu?
Nie wiem. A wy co macie?
Co ci mówiłam? Ona tak zawsze. Samo gadanie, zero działania.
Coś mnie drapie.
Co to jest?
Co? To numer do Martina.
Co?
Halo, Baby?
Cześć, czy to Martin?
Tak, to Martin.
Mam na imię… Kimberley, dzwonię z międzynarodowego lotniska w Dubaju.
Znaleźliśmy pana dane kontaktowe w torebce,
zastanawiałam się, czy wie pan coś o kobiecie
podróżującej do RPA?
Mój Boże. To moja dziewczyna. Jest teraz tam?
Zniknęła bez śladu i…
Jestem teraz u niej. Miałem nadzieję, że…
Ona nikogo tam nie zna.
Przepraszam, że pana niepokoję.
Co mam robić? Chciałbym wiedzieć, co zrobiłem źle.
Nie mam teraz szans.
Żałosne.
Ignoruje mnie.
O mój Boże!
- Świetny akcent. - Dzięki.
Ona mówi tak też do białych.
Mam ochotę na filiżankę pysznej herbaty.
Ja też.
Bracie, chcesz herbaty? Shanti robi.
Tak. I samosę.
Świetny pomysł.
Preggie, czemu ty nie zrobisz herbaty?
Ja? Nigdy w życiu nie zrobiłem herbaty. Zapytaj Shanti.
Idę na spacer.
Co się stało?
Idę pomóc Shanti.
Dobrze.
Posłuchaj. Podążaj za moimi wskazówkami.
Dokąd idziecie?
Na ryby.
Umiemy łowić?
Po prostu idź.
Chcą nas ukarać.
No dalej, szybciej Shanti.
Idę, idę.
- Zgubimy ją. - Nie mogę iść szybciej.
Shanti, zgubimy ją.
Jeszcze kilka kroków i nie dożyję pięćdziesiątki.
Oddychaj. Jeszcze trochę.
Czekaj!
Co robisz z tą lornetką?
Mówiłam, że lubię oglądać ptaki. Czekaj.
Wisi na telefonie. Ciekawe, z kim rozmawia.
Myślisz, że to Martin?
Skąd mam wiedzieć? To lornetka, a nie słuchawka.
Szybko. Musimy podejść bliżej.
Zabierz ją.
Idź.
No dalej! Jeszcze trochę. Podejdźmy tu do drzewa.
Moja torebka? Jak znaleźli twój numer?
Musieli się pomylić, mam ze sobą wszystkie rzeczy.
Posłuchaj, gdy wrócę, na twoim palcu nie może być obrączki.
Wraca do Chin.
Cicho!
Zaczekaj.
Cholera, usłyszała nas. Poudawaj jakiegoś ptaka.
Ty jesteś ekspertką od obserwacji ptaków.
OK, chwila.
Halo?
- Co to było? - Rozgrzewam się.
Ktoś tam jest?
A to było co?
To był ibis.
Matko, chyba raczej hiena.
Umiesz to zrobić lepiej?
Halo?
Co to za kurczak? Brzmi podejrzanie.
Kurczak?
Przepraszam.
Przestań łaskotać mnie w stopy.
Shanti, mam ręce z przodu. Jak mogłabym…
OK!
Już go nie ma.
- Oddzwonię, OK? - Uspokój się.
Posłuchaj…
Ktoś tam jest?
- Czekaj! - Przestań!
Uciekła.
Mówiłam, żebyś nie przestawał.
Cześć, Prishen.
- Wstydź się… - Dzień dobry, rodzino.
Dzisiaj jesteśmy dla was.
Cóż, bardzo was kochamy i zarezerwowałyśmy wam na dziś rundę golfa.
Możesz mi nosić kije.
Tak mi przykro, rezerwacja jest dla trzech osób. Zapraszamy na tenisa.
Może wziąć moje miejsce. Zostanę i zaopiekuję się Jodi.
Co?
Cóż… To chyba załatwione.
Wy gracie w golfa, a my z Shanti idziemy na tenisa.
Pójdę z wami.
I co będziesz robić?
Babciu… Weź Desana ze sobą.
Dobrze wiem, czemu. Desan, idziesz z nami.
Jeśli nie pójdziesz, powiem im, że się moczysz.
Nie widziałam za dużo… w łazience.
Ale uważaj, Jodi, jeden fałszywy ruch i komuś może stać się krzywda.
A ja myślałam, że masz wielki nos.
Gotowa? Ręce miękko. Głowa w dół.
Trząchamy. W porządku. Trochę do tyłu.
Proszę bardzo.
Tak!
Co za strzał! Brawo!
To znak. Mój nowy biznes na pewno okaże się sukcesem.
Czekaj!
Spalony.
Baby to, Baby tamto. Mam tego dość.
Serio?
Ona jest bezczelna, bezczelnie próbuje dobrać się do Elvisa.
Rzut wolny.
Gdzie jest piłka?
Wiesz, co mam ochotę zrobić?
Mam ochotę walnąć ją tą rakietą w twarz.
Utknęłyśmy tutaj, a ten kij golfowy jest zajęty naszymi mężami.
Karny.
A może uspokoisz się i pozwolisz mi odbić?
A najgorsze w tym wszystkim jest to…
że Elvisowi się to podoba.
Sprzeciw. Oddalony.
- Nie mogę. - Podtrzymany.
Już dłużej nie mogę.
Desan, chodź tutaj.
Nadużycie rakiety.
Zmiana.
Faul.
Nie ma piłek.
Wiesz…
Mamy jeszcze trochę czasu.
Matki będą nas szukać.
Więc?
Babciu, wiesz, co robić?
Tak, wiem, rety.
Powiedz to. Chcę to usłyszeć. Jaki jest twój sygnał?
Pochlapać wodą. Widzisz? Wszystko wiem.
Kochanie.
Doktor powiedział, że musimy zrobić kilka badań.
Pomyśl. Teraz to ma sens. Nie mogę zajść w ciążę.
Chodź tutaj.
Popatrz na mnie.
Wszystko będzie dobrze.
Będzie dobrze.
Wszystko będzie dobrze.
Czemu to tyle trwało?
Idź się przebrać.
Hej.
Problem z siusianiem się pogarsza.
Jak się czujesz, Jodi?
Nic jej nie jest. Mamo, jedziemy na przejażdżkę.
Idź.
Idź…
Idź.
Idź teraz.
Dokąd?
A tak.
Proszę.
Co się stało, babciu?
Strasznie boli mnie głowa.
Mam coś dla ciebie.
Kiedy mnie boli głowa, biorę mieszankę.
Ona odpędzi ten ból głowy i da ci szczęście,
jakbyś wygrała główną nagrodę w kasynie.
To powinno załatwić sprawę.
O mój Boże! Babciu! Pomocy!
Co się stało? O mój Boże. Prishen, Elvis, Preggie!
Mamo, wszystko dobrze?
To nie może się dziać naprawdę.
Mamo.
Mamo? Pomóż mi. Czy mnie słyszysz?
Czy mnie słyszysz?
Pregs, dzwoń po karetkę.
Nie w mój urodzinowy weekend.
Pozwól, że pochlapię cię wodą.
Pochlapię cię wodą.
Babciu?
Mamo?
Jen, pochlap jeszcze trochę tą wodą.
Chlapię cię wodą. Chlapię jeszcze wodą.
Jen?
Babciu?
Mamo?
- Dzięki za przybycie. - Dziękujemy.
Gdzie mój Oscar? Jak wypadł występ?
Naprawdę przesadziłaś.
Twój głos się trząsł. Myślałam, że się rozpłaczesz.
Bo się rozpłakała. A czy widziałaś kod do walizki?
Tak, widziałam.
I?
Nie wiem. Musicie mi pomóc przypomnieć sobie.
Mamo.
Saras też musi pójść do kasyna.
W porządku. Jaka jest pierwsza cyfra?
- Siedem. - Siedem.
- A druga? - I…
Widzę niewyraźnie.
OK. Będzie też i stówa na wydatki. Jaka jest druga?
Trzy.
Świetnie. A trzecia?
Mam to na końcu języka.
- Jeden? - Nie.
- Dwa? - To nie dwa.
OK, trzy?
Shanti, zaczekaj.
Czego jeszcze chcesz, mamo?
- Najpierw obiecaj, że pójdziesz… - Obiecuję.
Jaka jest trzecia cyfra?
Dziewięć.
A musi obiecać, że gdzie pójdzie?
Na lekcje gotowania.
Jeśli chcecie przyjść, idziemy na basen.
Kto idzie?
Tylko my, Desan i Baby.
Idźcie. Zostaniemy tutaj z babcią.
Poszli.
Gotowe.
Powoli. Wyjmę to.
OK.
Światła drogowe.
Mamo, przestań.
Nie dotykaj.
- Sprawdź, ile ma par stringów. - Babciu.
- Popatrz. Więcej niż ty. - Mamo…
Mamo, nie wygłupiaj się.
Połóż je tak, jak leżały.
Nie dotykaj.
Hej,
też lubi kokosowe cukierki.
Cukier mi spadł. Może zjem jednego.
Przestań myszkować. Daj nam…
Wszyscy lubią kokosowe cukierki, nie?
Proszę, mamo, nie dotykaj tych rzeczy.
- Odłóż to. - Jak miło. Ma masażer.
Proszę. Nie dotykaj.
Jej prawdziwe imię to Tanasegi?
Tanasegi?
O mój Boże, mamy to!
Co?
Bilet powrotny.
Kiedy wylatuje?
Za dwa tygodnie.
- Jesteś pewna? - Tak.
Podczas Diwali.
Powiemy o tym Preggie’emu?
Nie ma mowy. Nie w twoje urodziny.
Powiemy w domu.
W porządku. Żegnaj, Baby.
Hasta la vista, Baby!
Zdychaj, Tanasegi.
Zdrowie!
Jak wam się podoba?
Jako że ominęliśmy piknik, to jest specjalnie dla was.
Za nasze żony.
Chłopcze, włącz ten kawałek lekker.
Wszyscy są gotowi?
Dobry wybór.
No dalej, ruszamy się.
Przestań…
Preggie, chodź!
Hej, Baby.
Dalej!
Daj spokój, Jen.
Proszę bardzo.
To moja ulubiona piosenka.
Jen, nie masz nic przeciwko?
Hej, solenizantko!
Wszystkiego najlepszego, siostro.
Dzięki, Baby.
Wszystkiego najlepszego! O mój Boże…
Wyglądacie na wyjątkowo szczęśliwe.
Sprawy dobrze się mają, Shanti?
O czym ona mówi?
Kto wie? Kogo to obchodzi?
- Hip, hip… - Hurra!
Nog hip, hip…
Hurra!
A teraz czas, aby Preggie powiedział kilka słów.
Nie, nie…
Hej, no powiedz coś.
Nie jestem dobrym mówcą.
Serio? Gdy jesteś z Elvisem, gęba ci się nie zamyka.
To może ja coś powiem.
Zawsze stawiasz innych na pierwszym miejscu.
Kończysz 50 lat i przez kolejne 50 ty masz być najważniejsza.
Kocham cię, mamo. Wszystkiego najlepszego.
Czas na prezenty. Poczekaj, aż zobaczysz, co mam dla ciebie.
Mówiłaś, że te lubisz najbardziej. Wszystkiego najlepszego.
Dali nam nawet darmowy durszlak.
- Dzięki. - Nie ma za co dziękować.
Elvis, pamiętasz, jak dałeś mi zestaw garnków na urodziny?
Tak.
Dałam je Saras.
Żartujesz, prawda?
Serce mojego brata jest na właściwym miejscu.
Zachowaj to dla siebie.
Jen, uspokój się.
Po co mam się uspokoić, Elvis?
Bo podoba ci się cała uwaga, jaką otrzymujesz od tej jednej.
W tej chwili przeproś moją siostrę.
Nie przepraszaj.
Większość wyjazdu spędziłaś z naszymi mężami.
My tylko inwestujemy w jej firmę.
Eksportowo-importową, otwiera ją w Durbanie.
Zamiast nazywać mnie rozbijaczem rodzinny, powinnaś dziękować.
Cholera. To jest jeszcze gorsze.
Rozbijacz rodziny?
To się wymyka spod kontroli. Spokojnie.
Przestań, Prishen. Proszę. Nie każdy ma tak idealne życie jak ty.
Elvis… zamierzałeś dać jej jakieś pieniądze?
Nie. Jeszcze nie.
- Ten biznes to żyła złota. - Ucisz się wreszcie.
Wiemy, że za dwa tygodnie wracasz do Chin do Martina,
który jest żonatym mężczyzną.
- To prawda? - Wróciłam na dobre.
Ty żmijo. Widziałyśmy bilety powrotne w twojej torbie.
Preggie?
Dałeś jej już pieniądze?
- Nie. - Ile?
Sto tysięcy.
Oddasz je, prawda?
Przepuściła je w kasynie.
Ja grałam na automatach na dziesięciocentówki.
Ona wykładała dziesiątki tysięcy na stół.
Znowu zaczęłaś grać?
Jestem twoim bratem. Jak mogłaś to zrobić?
- Potrzebuję pieniędzy. - Posłuchaj…
Już wystarczy, OK?
Preggie, proszę.
Rodzina nie robi sobie takich rzeczy. Po prostu odejdź, proszę.
Idź już.
Czemu nas nie wtajemniczyłyście?
Dlaczego nie powiedzieliście o firmie?
- Chcieliśmy wam powiedzieć… - Kiedy?
Kiedy byłoby już po fakcie?
Ile ten flirt nas kosztował, Elvis?
Oszczędności naszego życia są od ciebie, Preggie.
Bez tej kobiety byłbyś niczym.
A ty? Jesteś żonaty z najwspanialszą kobietą.
A przez cały ten czas sprawiałeś, że czuła się niewidzialna.
Nieprawda.
Właśnie, że tak.
I dobrze to wiesz.
Ile chciałeś jej dać?
Przysięgam, to nic nie znaczyło.
Ile, Elvis?
Ile chciałeś jej dać? Odpowiedz mi, do cholery!
Odpowiedz mi!
Pięćset tysięcy.
To nic nie znaczyło, Jen.
To była tylko inwestycja. To nic nie znaczyło.
Twoje nic…
Twoje nic sprawiło, że poczułam się, jakby cały mój świat się zawalił.
Chodźmy.
Chodźmy stąd.
Jen.
W tym domu jest tak cicho.
Przez cały wyjazd chcieliśmy być sami.
A teraz, gdy jesteśmy sami,
najbardziej pragnę usłyszeć żarty i wybuchy śmiechu.
Wszystko tylko nie tę ciszę.
Kochanie,
tak bardzo się boję.
A co jeśli naprawdę jestem chora?
Jeszcze niczego nie wiemy, jestem przy tobie.
Bardziej się martwię, czy ja… co jeśli my…
Kochanie… Nawet o tym nie myśl. Nawet tego nie mów.
Co jeśli nie możemy mieć dzieci?
A jeśli nasz dom ma taki być? Spokojny.
Cichy. Tylko my dwoje.
Nie chcę, aby był cichy.
Kto by pomyślał, że to ja będę was odwiedzać w szpitalu.
Cieszę się, że cię to bawi, mamo.
Ale jedno muszę przyznać.
Nie, proszę, nie mów.
W moim pokoleniu trzeba było milczeć.
Nie miałyśmy nic do gadania.
Tak się cieszę, że czasy się zmieniają, jestem z was dumna.
Dzięki, babciu.
Ale to było niemądre, że odjechałyście w takim nastroju.
Naprawdę niemądre. Idiotyzm.
Panie K., sprawdzę tylko, czy może pan wejść.
Potrzebuję pięciu minut.
Więc staracie się o dziecko od roku.
- Około jedenastu miesięcy. - Tak.
OK.
Desan, spytaj ojca, czy chce herbatę.
I powiedz mu, aby wymienił żarówkę w łazience.
Bardzo mi przykro, ale jest bardzo zajęta. Wezmę kwiaty.
Dziękuję.
Tak, Saras. Czasami się poddaję. Mój syn także.
Jest do niczego.
Chcesz herbaty?
Tak, poproszę, mamo.
- Cześć, kolego. - Hej… co słychać?
Masz szczęście, co?
Powoli wraca.
Co powoli wraca?
Dwa osły, podciągnijcie lepiej skarpetki.
Mamo, czemu jesteś taka?
Wiem, że nadal śpisz w pokoju Prishena.
Uważacie swoje żony za pewnik.
Oboje wiecie, przez co przeszłam z mężem.
Przestańcie, bo będzie za późno. Dlaczego? Bo oboje jesteście tacy głupi.
Obudźcie się.
Nie wierzę, że wasze wakacje już się kończą.
Jodi, pomyślałam, że możemy iść na zakupy.
A masz przyprawy? Nie zdążyłam ich dla ciebie kupić.
Mamy wszystko.
Posłuchajcie…
Wiem, że to nie były najlepsze wakacje… Bardzo mi przykro.
Martwimy się o was.
Nie martwcie się o nas. Przetrwamy. Jesteśmy twarde.
Obserwowałyśmy was w willi na plaży i byłyśmy…
Nie mogłyśmy oderwać od was wzroku.
Byliśmy kiepskimi rodzicami, ale wy, to znaczy, wy dwoje…
któregoś dnia będziecie świetnymi rodzicami.
Prishen był jakiś nieswój, co?
Zauważyłam. A Jodi? Siedziała jakoś za cicho.
Myślisz, że są źli na nas?
Shanti, chyba naprawdę namieszałyśmy.
To Arsevan.
Nie odbieraj. Wiesz, że niczego nie powie.
Muszę odebrać.
Halo. Z Poobashą wszystko OK?
Urodziła?
Urodziła.
Skąd wiesz? Nie powiedział ani słowa.
Poczułam to.
MAKSYMALNIE 2 GOŚCI
Jest coś w nowym życiu. W narodzinach dziecka.
Może dzięki temu czujemy nadzieję.
Może przypomina nam wyjątkowe momenty z naszego życia.
Czujesz, że wszystko znowu będzie na swoim miejscu.
I że to tylko czekanie, czekanie na kolejne wielkie narodziny.
TWOJE DZIECKO PRZYBYŁO!
Hej, doktorze. Jakieś wieści?
Co słychać? Właśnie odebrałem wyniki krwi od lekarza z Durbanu,
przesłałem ci mailem, więc możesz sam spojrzeć.
Wszystko przejrzałem szczegółowo
i z radością przekazuję, że wszystko jest OK.
Miejmy nadzieję, że nie będziecie długo czekać na dobre wieści.
- Będzie dobrze. - Tak.
Teraz musicie dokładnie wykonywać polecenia.
Jakie polecenia?
Wiesz… kuchnia, salon, łazienka, patio, garaż…
OK… Do zobaczenia wkrótce.
Teraz naprawdę musimy przyjrzeć się imionom od Jennifer i Shanti.
Nie ma mowy. To się nie stanie.
To się dzieje.
Mogę pomóc?
Naprawdę nawaliłem.
Zostaw mnie samą, Elvis.
Jen, nie chcę cię stracić. Nie mogę bez ciebie żyć.
Naprawdę mnie zraniłeś, Elvis.
Powiedz, co mam zrobić.
Połamałeś mnie.
Oto co zrobiłeś.
Naprawdę, nie mogę uwierzyć, że tak się zachowałem.
Ja… naprawdę mi przykro, Jen.
Wciąż zadaję sobie pytanie, co takiego zrobiłam,
- by zasłużyć na takie traktowanie. Co? - Nie, nie, Jen.
To byłem ja. To moja wina.
Jen, przepraszam.
Jen… hej.
Po prostu przestań.
Po prostu przestań, Elvis. Przestań.
Potrzebuję tylko… Potrzebuję czasu. Potrzebuję przestrzeni. Potrzebuję…
Muszę być sama. Muszę to sobie sama poukładać.
Jen, mogę ci to wszystko dać. Mogę. Tylko proszę…
Nie zostawiaj mnie.
Jen, wszystko robiliśmy razem.
Osiągnęliśmy… Wszystko, czym jestem, zawdzięczam tobie.
Tak, ale w ogóle tego nie czuję. To znaczy…
Ostatnio nawet mnie nie zauważasz. Nawet mnie nie zauważasz, Elvis.
Nawet mnie nie zauważasz.
Mogę się zmienić.
Zmienię się, obiecuję. To się więcej nie powtórzy.
Jen… Nie mogę cię stracić, Jen. Nie mogę.
Jen…
Czy ty płaczesz?
Elvis… czy ty…
Elvis, nigdy nie widziałam, żebyś płakał.
To dlatego, że nigdy wcześniej prawie cię nie straciłam.
Elvis…
Chodź tutaj.
- Jen. - Już dobrze.
Desan, spytaj ojca, czy chce herbaty.
Shanti Naidoo,
Mam nadzieję, że jest dobra.
Nie doceniałem cię.
Tak, właśnie.
Przepraszam.
Nigdy więcej nie zrobię niczego przed rozmową z tobą, dobrze?
To już?
Będę ci zawsze robił herbatę.
To przesada.
Jest jeszcze jedna rzecz.
O Boże. Ugotowałeś coś?
Wszystkiego najlepszego, Shanti Naidoo.
Panie i panowie, chłopcy i dziewczęta.
…alejkum, namaste…
Dobry wieczór i witamy na festiwalu Diwali.
Więc? Elvis nadal w budzie?
Zrobiłam przerwę na Diwali.
A ty?
Jak to jest odzyskać głos?
Jakby światło wróciło do mojego życia.
Promieniejesz dzisiaj. Wyglądasz tak niesamowicie.
Dziękuję, przyjaciółko.
Trzeba było je mocno wypolerować,
ale w głębi duszy wiemy, że poślubiłyśmy dwa nieoszlifowane diamenty.
W głębi duszy wiecie, że poślubiłyście cholernych głupków.
Co?
Nic.
Małżeństwo to zabawna rzecz. Czasami pozostaje silne.
A czasami płomień małżeństwa zostaje zdmuchnięty przez wiatr.
Ale jedna rzecz jest pewna. Prawdziwa miłość nigdy nie utraci blasku.
Ale takie jest życie. Będą w nim ponure chwile.
Ale to są te chwile, które sprawiają, że jesteś bliżej swojego partnera.
Chrońcie je. Doceniajcie je. Zawsze sobie mówcie o tym,
jak się czujecie, bez względu na wszystko. Do wszystkich par:
bądźcie dla siebie jak olej w lampie, bo gdy płonie ona jasno,
nawet najciemniejsze miejsca nie mają szans.
To jest najlepsze małżeństwo.
DLA SOGEN
DZIECKO TWORZY TRÓJKĘ
WCIĄŻ PRZY ŻYCIU
Napisy: Marlena Wilczak