Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎เทปนี้พูดถึงความแข็งแกร่งทางจิตใจ
‎การมีจิตใจที่แข็งแกร่งไม่ใช่เรื่องง่าย
‎แต่หากคุณทำตามขั้นตอนที่ไล่เรียงมาในเทปนี้
‎คุณจะได้เห็นผลลัพธ์ของจริง
‎ข้อแรก พยายามฮึดสู้ให้เต็มร้อย
‎พูดอีกอย่างก็คือห้ามโอดครวญ ห้ามบ่น ห้ามหนี
‎อีกไม่กี่ชั่วโมงผมจะต้องลงแข่ง ‎นัดสำคัญที่สุดในอาชีพการงานของผม
‎นัดที่สำคัญที่สุดในชีวิตของผม
‎ผมนอนขดตัวเหมือนลูกบอล
‎พยายามคิดหาวิธีขจัดความคิด ‎เหล่านั้นอย่างหนักหน่วง
‎และผมจะต้องแสดงฝีมือที่ดีที่สุดในชีวิตออกมา
‎เพื่อผ่านเข้ารอบแปดคนสุดท้ายของยูเอสโอเพน
‎พูดอีกอย่างก็คือห้ามโอดครวญ ห้ามบ่น ห้ามหนี
‎ผมใช้เวลาทั้งชีวิตฝึกฝนร่างกาย
‎จิตใจ และอารมณ์เพื่อการแข่งขันนัดนี้
‎และตอนนั้นเอง บนรถ ‎ระหว่างทางไปสนามอาร์เธอร์แอช
‎ความคิดผมก็กระเจิดกระเจิง
‎จู่ๆ ก็โบ้ม โถมเข้ามา
‎ความคิดมากมายถาโถมเข้ามา
‎มากขึ้นเรื่อยๆ และเรื่อยๆ
‎เข้ามาอย่างไม่หยุดหย่อน
‎และใจผมก็เต้นไม่เป็นส่ำ
‎หายใจเข้าลึกๆ เฮือกใหญ่
‎ผมเปิดกูเกิลค้นหา "โรควิตกกังวลคืออะไร"
‎"โรคแพนิค" "สุขภาพจิต"
‎ผมเปิดยูทูบฟังวิธีจัดการกับอาการพวกนี้
‎วิธีเอาชนะมัน
‎ในหัวก็คิดว่า "ฉันจะผ่านมันไปได้ยังไง"
‎พูดง่ายๆ ก็คือผมสิ้นหวังแล้ว
‎ไม่รู้ว่าต้องทำยังไง
‎(ผลงานซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)
‎(จุดแตกหัก)
‎กีฬาเทนนิสในประเทศนี้ดูเหมือนอยู่ในช่วงขาลง
‎คนบางกลุ่มจึงพยายามออกมาแก้ไขมัน
‎สมาคมเทนนิสแห่งสหรัฐอเมริกา ‎กำลังจัดทำโครงการทั่วประเทศ
‎เพื่อพัฒนาและสนับสนุนผู้เล่น ‎ที่มีพรสวรรค์ผ่านศูนย์เทนนิสภูมิภาค
‎เรากำลังพัฒนาศูนย์ฝึกระดับชาติ
‎(ประธานยูเอสอีเอ)
‎ที่ที่เราจะรับผู้เล่นรุ่นเยาว์ระดับท็อปมา
‎ให้ทุนการศึกษาพวกเขาและเราจะได้แชมป์เพิ่ม
‎(ลูว์ บรูว์เออร์ ผู้ดูแลศูนย์ฝึกของยูเอสทีเอ)
‎นี่คือแผนที่ของเราที่นำเสนอพื้นที่ของศูนย์ฝึก
‎ที่เรามีอยู่ทั่วสหรัฐอเมริกา
‎เราจะรับเด็กที่เก่งที่สุดมาพันคน
‎ซึ่งจะมี 500 คนที่ถูกคัดออก
‎ต่อมาให้เหลือแค่ 200 คน ที่เหลือถูกคัดออก
‎ต่อมาเหลือสิบคน ซึ่งในสิบคนนี้ ‎เราจะสร้างแชมป์ขึ้นมาหนึ่งคน
‎("ยูเอสทีเอหวังสร้างแชมป์คนใหม่")
‎("การทดลองครั้งใหญ่ ‎ของวงการเทนนิสอเมริกา")
‎("การเฟ้นหาสุดยอดนักเทนนิส ‎คนต่อไปของอเมริกา")
‎ทุกอย่างเกี่ยวกับกีฬาแบบอเมริกันคือการเป็นที่สุด
‎และความพึงพอใจแบบเร่งด่วน
‎(เควิน โอคอนเนอร์)
‎ซึ่งเทนนิสก็เป็นแบบนั้น
‎ในตอนนั้น วงการเทนนิสของอเมริกา ‎เป็นเหมือนสิ่งที่กำลังจะตกยุค
‎เจ้าหน้าที่วงการเทนนิสเผยผู้เล่น ‎ฝีมือดีของอเมริกาอายุมากขึ้นเรื่อยๆ
‎และหลายคนในวงการเทนนิสชาย ‎กังวลเรื่องอนาคตของกีฬานี้
‎ยูเอสทีเอจึงเข้ามา
‎พวกเขาเข้าใจความกดดันนี้อย่างจริงจัง
‎และทุ่มทรัพยากรจำนวนมากเพื่อสร้าง ‎นักเทนนิสระดับท็อปคนต่อไปของอเมริกา
‎ความต้องการจากองค์กร ‎ที่เป็นสปอนเซอร์ สื่อ และแฟนๆ
‎หลั่งไหลเข้ามาไม่รู้จบเพื่อความหวัง ‎ครั้งใหม่ของวงการเทนนิสอเมริกา
‎ดังนั้นแม้แต่ในระดับโรงเรียน
‎การมีผู้เล่นอเมริกันที่อาจมีศักยภาพ ‎ไปเล่นในระดับที่สูงขึ้น
‎ก็ถือเป็นที่ต้องการ
‎แต่บอกตามตรง
‎ตอนผมดูมาร์ดี้แข่งครั้งแรก
‎ไม่มีสักอย่างที่ทำให้รู้สึกว่า
‎"หมอนี่คืออัจฉริยะ ต้องได้เป็นระดับโลกแน่"
‎การเล่นบางจุดของเขามันงกๆ เงิ่นๆ
‎บางจุดเห็นแล้วก็แบบ ‎"โฟร์แฮนด์ลูกนั้นอย่างห่วย"
‎แต่ อื้อหือ สมองเขาทำผมทึ่ง
‎มาร์ดี้จะดันคุณไปนอกคอร์ต ตามมาด้วยลูกลึก
‎จากนั้นก็ตบลูกครอสคอร์ต ‎ทำเอาเราร้องออกมา
‎"โอ้โฮเฮ้ย ลูกเด็ดว่ะ"
‎ผมเลยไปที่ยูเอสทีเอแล้วบอกว่า ‎"ผมอยากให้มาร์ดี้มาที่แซดเดิลบรุก"
‎(สถาบันแซดเดิลบรุก แทมปา ฟลอริดา)
‎แซดเดิลบรุกเป็นจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญ
‎น้ำตานี่ท่วมเลย
‎ฉันไปร่วมงานปฐมนิเทศ ‎ร้องไห้ตลอดทางกลับบ้าน
‎(ทอมและแซลลี่ ฟิช ‎พ่อแม่ของมาร์ดี้)
‎ตอนต้องจากเขา
‎เราชอบที่มีเขาอยู่ด้วยที่บ้าน ‎แต่จู่ๆ เขาก็ไม่อยู่แล้ว
‎ฉันไม่เคยคิดเลยว่า ‎เขาจะย้ายออกจากบ้านตอนอายุ 15
‎ผมอาศัยอยู่ในเมืองเล็กๆ
‎เวโรบีช ฟลอริดา
‎ผมเลยจำได้ว่าครั้งแรกที่ย้ายไปที่นั่น
‎มันเป็นประสบการณ์ที่เปิดโลกมาก
‎มืออาชีพตัวจริงอยู่ที่นั่น
‎จิม คอเรียร์ฝึกอยู่ที่นั่น
‎ตอนนั้นพีท แซมพราสก็ฝึกที่นั่น
‎ซึ่งผมได้ดูพวกเขาฝึกซ้อม ‎รู้สึกเหมือนเป็นนักเทนนิสจริงๆ
‎ที่แซดเดิลบรุก
‎เราเชี่ยวชาญการพัฒนา ‎ผู้เล่นที่เก่งที่สุดในโลกหลายคน
‎พีท แซมพราส มาร์ทินา ฮิงกิส
‎แอนดี้ ร็อดดิก เจนนิเฟอร์ คาปริอาติ
‎นักเทนนิสชั้นยอดของสหรัฐฯ
‎เราเชื่อว่าความแข็งแกร่งทางจิตใจ ‎คือหนึ่งในคำนิยามที่สำคัญที่สุด
‎เมื่อพูดถึงพวกเขาในฐานะผู้แข่งขัน
‎ในโครงการพัฒนาผู้เล่นนี้
‎เรามุ่งพัฒนาทักษะทางร่างกาย
‎ทักษะทางอารมณ์ ทักษะทางจิตใจของพวกเขา
‎เพื่อที่พวกเขาจะได้เป็น ‎มืออาชีพที่ประสบความสำเร็จ
‎และทำได้ดีในการแข่งแกรนด์สแลมและเดวิสคัพ
‎เราจึงต้องปลูกฝังวินัยทางจิตใจตั้งแต่เนิ่นๆ
‎ซึ่งมันไม่ใช่สิ่งที่เด็กจะมีได้เองด้วยสัญชาตญาณ
‎ตื่นมาตอนเช้า
‎บางครั้งก็ออกไปซ้อมก่อนไปโรงเรียนด้วยซ้ำ
‎ผมก็ไม่รู้ว่าอันที่จริงการเรียนมันยากแค่ไหน
‎แต่ที่รู้ๆ คือเราตีเทนนิสบ่อยมาก
‎เราเชื่ออย่างมากว่าการฝึกฝนสร้างความชำนาญ
‎และคุณต้องฝึกฝนอย่างเต็มที่
‎แล้วเราก็ไปออกกำลังกายที่ฟิตเนส
‎ไปโรงเรียนแค่ไม่กี่ชั่วโมง
‎สักบ่ายโมงก็มาอยู่ที่สนามเทนนิสแล้ว
‎ตู้ม วันต่อมาก็เหมือนเดิม
‎จากนั้นสัปดาห์ละสองครั้ง ‎เราจะเข้าไปที่ห้องประชุม
‎ดูวิดีโอเกี่ยวกับความแข็งแกร่งทางจิตใจ
‎ของจิม คอเรียร์และพีท แซมพราส
‎การมีจิตใจที่แข็งแกร่งไม่ใช่เรื่องง่าย
‎แต่หากคุณทำตามขั้นตอนที่ไล่เรียงมาในเทปนี้
‎คุณจะได้เห็นผลลัพธ์ของจริง
‎ในวัยนั้นผมได้เรียนรู้ปรัชญาที่ว่า
‎"ก้มหน้าก้มตาไป"
‎"ทำสิ่งที่ต้องทำ และห้ามให้ใคร ‎เห็นความอ่อนแอของตัวเองเด็ดขาด"
‎พูดอีกอย่างก็คือห้ามโอดครวญ ห้ามบ่น
‎ห้ามหนี
‎(การฝึกในสนาม ‎ภาพลักษณ์อ่อนแอ)
‎คุณสร้างแชมป์ได้ไหมครับ
‎ปั้นพวกเขาให้เป็นไทเกอร์ วูดส์ ‎ไม่ก็ไมเคิล จอร์แดนคนต่อไป
‎ที่แซดเดิลบรุกรีสอร์ตในฟลอริดา
‎มีกลุ่มเยาวชนอนาคตไกล ‎ออกจากบ้านมาใช้ชีวิตและฝึกฝนอยู่
‎แต่มีเพียงหยิบมือในบรรดา ‎เยาวชนเหล่านี้ที่จะได้เป็นมืออาชีพ
‎เป็นการอยู่รอดของคนที่ร่างกาย ‎แข็งแรงที่สุด จิตใจแข็งแกร่งที่สุด
‎ที่ตรงไปตรงมาและหนักหน่วง
‎มันน่าทึ่งมากที่ได้เห็นว่าผู้เล่น ‎หลายคนเหล่านี้แข็งแกร่งมากแค่ไหน
‎แต่แอนดี้ ร็อดดิก…
‎เด็กคนนี้ไม่เหมือนใคร
‎ความต้องการเอาชนะของเขา ‎ต่างจากเด็กคนอื่นๆ ที่คุณเล่นด้วย
‎แอนดี้มีไฟอยู่ในตัว
‎เวลาอยู่ในสนาม ‎เขาเอาจริงเอาจัง ไร้ความปรานี
‎มากเสียจนผมแอบยอมแพ้อยู่หน่อยๆ
‎เขาอยากชนะจนเกือบจะมากเกินไป
‎ชนะแน่ ฉันคาดการณ์ไว้แล้ว
‎ว่าไงนะ
‎วันนี้ฉันจะชนะ
‎นั่นคือหนึ่งในเหตุผล อาจไม่ใช่ ‎เหตุผลหลักที่เขาได้รางวัลเกียรติยศ
‎แอนดี้ อยากได้อะไรจากการเล่นเทนนิส
‎ผมแค่อยากเป็นผู้เล่นที่เก่งที่สุด ‎เท่าที่ผมจะพยายามเป็นได้
‎อยากเป็นเหมือนใคร ‎อานเดร แอกัสซีเหรอ หรือพีท แซมพราส
‎อาจจะทั้งพีท แซมพราสและอานเดร แอกัสซีเลย
‎ตอนแอนดี้ได้มาอยู่ที่ศูนย์ฝึก
‎เขากลายเป็นที่ฮือฮา
‎เขาเป็นเด็กที่แตกต่างสุดพิเศษมาก
‎คนจะแวะไปที่สนามเทนนิส
‎และทุกคนจะหยุดดูแอนดี้เสิร์ฟ
‎มีอยู่วันนึงผมกำลังซ้อมอยู่กับมาร์ดี้
‎ระหว่างซ้อมผมเกิดหัวเสีย
‎(แอนดี้ ร็อดดิก ‎อดีตมือวางอันดับหนึ่งของโลก)
‎ผมเดินเข้าไปในสนาม ‎กระโดดอุ่นเครื่องท่าเสิร์ฟ
‎ตีให้แรงที่สุดเท่าที่จะทำได้
‎และมันก็ลง จากนั้นผมก็ทำแบบนั้นมาตลอด 15 ปี
‎ตอนที่แอนดี้กับมาร์ดี้ออกจากศูนย์ฝึก
‎แอนดี้ได้อยู่ในเส้นทาง ‎สู่การเป็นผู้เล่นระดับโลกแล้ว
‎(แอนดี้ ร็อดดิก ‎อันดับหนึ่งผู้เล่นรุ่นเยาว์)
‎มาร์ดี้จึงถูกกำหนดมา ‎ให้ตอบสนองความต้องการของแอนดี้
‎ครอบครัวร็อดดิกรู้ว่าแอนดี้ ‎จำเป็นต้องมีเพื่อนไว้ฝึกซ้อม
‎และพวกเขาก็รู้ด้วยว่ามันสำคัญที่แอนดี้
‎จะต้องมีเพื่อนและเพื่อสนุกกับมัน
‎ซึ่งมาร์ดี้ลงล็อกพอดี
‎เขาตามแอนดี้ทัน สนุกสนานไปกับแอนดี้ได้
‎แต่ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็เป็นเพียง ‎เด็กที่มีไว้เพื่อฝึกซ้อมด้วย
‎ผมอายุ 16 ตอนออกจากศูนย์ฝึก
‎ซึ่งครอบครัวร็อดดิกมีน้ำใจ ‎มาบอกผมว่า "มาอยู่กับเราได้นะ"
‎ตอนนั้นผมไม่ได้รู้จักพวกเขาเป็นการส่วนตัว
‎แต่ก็ย้ายเข้าไป ‎ได้ห้องนอนอยู่ตรงข้ามโถงทางเดิน
‎ผมว่าเขาออกแนวเป็นเด็กชิลๆ
‎พอได้เข้ามาอยู่ในบ้านเรา ‎เขาเลยแบบ "อะไรเนี่ย"
‎แต่พ่อผมบอกว่า ‎"ฟังนะ เธออยู่ต่อได้ แล้วแต่เลย
‎แต่ถ้าจะอยู่ ฉันว่าเราคงต้องมีระบบกันหน่อย"
‎พ่อผมเป็นคนโหดๆ แต่โหดแบบในแง่ดีนะ
‎อารมณ์แบบนายทหาร ไม่พูดไร้สาระ
‎พ่อเขาจะปลุกผมตอนตีห้า
‎พร้อมสั่ง "มาร์ดี้ ได้เวลายืดเส้นยืดสายแล้ว"
‎แล้วผมก็จะแบบ ‎"เพิ่งจะตีห้าเองนะครับ คุณร็อดดิก
‎ผมไม่ไหว ผมล้ามาก" ‎"ลุกขึ้น ไปยืดเส้นยืดสาย"
‎เป็นการฝึกที่หนักหน่วงและเต็มไปด้วยการแข่งขัน
‎คู่แข่งผมตอนนี้อยู่ห้องตรงข้ามนี่เอง
‎เขาเล่นได้ดีกว่า แถมยัง ‎ทำตัวน่ารำคาญใส่ผมตอนมื้อเย็นด้วย
‎เราแข่งกันในทุกเรื่อง
‎ไม่ว่าจะเป็นเล่นวิดีโอเกม
‎บาสเกตบอล
‎หรือจีบสาว
‎เราไม่ใช่เพื่อนสนิท
‎แต่เป็นพี่น้อง
‎เราเลยขึ้นเสียงใส่กันจนเกือบจะได้แลกหมัด
‎และวันต่อมาก็ไปสนุกสนาน ‎มีช่วงเวลาดีๆ ด้วยกัน
‎การมีคนเก่งแบบมาร์ดี้อยู่ใกล้ๆ ‎เป็นเรื่องที่ดีมากสำหรับผม
‎ผมคิดว่าในท้ายที่สุดมันจะส่งผลดีต่อเราทั้งคู่
‎(ฟลอริดาเทนนิส ‎ดาวรุ่ง)
‎ครอบครัวร็อดดิกเปลี่ยนผม ‎จากผู้เล่นระดับท็อปของประเทศ
‎ให้เป็นผู้เล่นระดับท็อปของโลก
‎อันดับสองของประเทศก็ไม่กากนะ
‎มาร์ดี้ ฟิช
‎ตอนแอนดี้กับมาร์ดี้ได้เป็นมืออาชีพ
‎ความคาดหวังให้ชาวอเมริกาตอบสนอง ‎อย่างดีตั้งแต่เนิ่นๆ นั้นสำคัญ
‎แฟนเทนนิสชาวอเมริกัน ‎ถูกเอาอกเอาใจมาหลายปีมาก
‎แซมพราส แอกัสซี คอเรียร์ ‎คอนเนอร์ส แม็กเอนโร
‎แบบว่าในหลายทศวรรษที่ผ่านมา ‎อเมริกาเป็นเจ้าแห่งกีฬาเทนนิส
‎(ยูเอสเดวิสคัพ)
‎ผมโตมาผมทันเห็นแค่ช่วงท้าย
‎ของยุคคอนเนอร์สและแม็กเอนโร
‎ผมไปดูการแข่งยูเอสโอเพนปี 1991
‎(ให้แม็กเอนโรเป็นประธานาธิบดี)
‎จำได้ว่าแอบเข้าไปในสนาม
‎เป็นบรรยากาศที่บ้ามากสำหรับผม
‎คอนเนอร์สใส่เต็มไม่ยั้ง เท่เหมือนร็อกสตาร์
‎ประสบการณ์ในคืนนั้นส่งผลกระทบต่อผมครั้งใหญ่
‎มันเปลี่ยนชีวิตและความปรารถนาของผม
‎วงการเทนนิสอเมริกาที่มีมาก่อนร็อดดิกกับผม
‎เป็นยุคสมัยที่เราจะไม่มีวันได้เห็นมันอีก
‎ทั้งชีวิตผมโตมากับการเฝ้าดูคนเหล่านี้
‎ชาวอเมริกันเข้าแข่งเพื่อชิงตำแหน่ง ‎สแลมแล้วสแลมเล่า
‎ตอนนั้นเป็นยุคทองของเรา
‎ผมได้เห็นชางชนะการแข่งปี 1989
‎ผมนั่งเฝ้าจอทีวี ‎ตอนอานเดรได้แชมป์แกรนด์สแลมครั้งแรก
‎ตอนวันเกิดอายุเก้าขวบ แม่พาผมไปดู ‎พีทแข่งได้แชมป์ยูเอสโอเพนปี 1990
‎จิม คอเรียร์เป็นแชมป์แกรนด์สแลม ‎สี่สมัยในปี 1991 ถึง 1992
‎มันคือยุคที่พิเศษมากของเทนนิส
‎ประวัติศาสตร์ 20 ปีของการมี ‎ผู้เล่นที่ยอดเยี่ยมที่สุดในโลก
‎ตอนนี้เรามีแอนดี้ มาร์ดี้
‎พวกเขาถูกคาดหวังให้เป็นและทำให้ได้แบบนั้น
‎แล้วจู่ๆ ตอนเราอายุ 17 18
‎ผมกับมาร์ดี้ถูกยุคแห่งตำนานผลักดันอย่างหนัก
‎บนเครื่องบินเจ็ตของพีท แซมพราส
‎แชมป์ที่ยิ่งใหญ่เหล่านี้ผลักดันเราอย่างเข้มข้น
‎เพื่อให้เรารักษาตำนานไว้
‎ให้ตายเถอะ ทำบ้าอะไรกันอยู่
‎ในขณะเดียวกัน เพื่อนๆ ของผม ‎เรียนม.ปลายปีสุดท้ายแล้ว
‎เข้าใจแล้ว พวก
‎มันเลยเป็นวิธีเติบโตที่น่าสนใจมาก
‎แน่นอนเรารู้สึกถึงความรับผิดชอบนั้น
‎ตรงนั้นแล้วก็ตบเลย
‎เรารู้ประวัติศาสตร์ของมัน
‎เราได้อยู่ที่นั่น ได้เห็นทุกอย่าง
‎ขอเสียงต้อนรับกัปตันทีมของยูเอสเดวิสคัพ
‎จอห์น แม็กเอนโร
‎อานเดร แอกัสซี
‎พีท แซมพราส
‎ตอนปี 2003 ผมลงเอยได้เข้ารอบชิง ‎ในการแข่งที่ซินซินแนติ
‎ซึ่งเป็นการแข่งมาสเตอร์ซีรีส์ก่อนยูเอสโอเพน
‎มีแต้มสำคัญ เงินรางวัลก้อนโตเป็นเดิมพัน
‎มีคนเป็นหมื่นๆ ดูอยู่บนสแตนด์และทางทีวี
‎ผมเพิ่งอายุครบ 21 มาหมาดๆ
‎การแข่งนัดนี้อาจเปลี่ยนชีวิตผมไปตลาดกาล
‎(เทนนิสมาสเตอร์ซีรีส์ ‎เมสัน โอไฮโอ)
‎ซึ่งผมต้องแข่งกับแอนดี้
‎จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีผู้เล่นที่จะเทียบเท่า
‎สุดยอดแชมป์อเมริกันในสองทศวรรษที่ผ่านมาได้
‎แต่แอนดี้ ร็อดดิกปะทะมาร์ดี้ ฟิช ‎ในรอบชิงแชมป์ผู้เล่นอเมริกันล้วน
‎จะถ่ายทอดสดให้ได้ชมในช่องอีเอสพีเอ็นทู
‎สี่ปีก่อนเรายังเล่นในสนาม ‎ของอพาร์ตเมนต์ของโค้ชเราอยู่เลย
‎และตอนนี้เราได้ลงแข่งให้ตำนานมากมาย ‎ในทัวร์นาเมนต์ที่ซินซินแนตินี้
‎ที่เราดูมาตั้งแต่เด็ก
‎เกือบหนึ่งปีที่มาร์ดี้ ฟิช ‎อาศัยอยู่กับครอบครัวร็อดดิก
‎ทางตอนใต้ของฟลอริดา
‎เราฝันมาตลอดว่าจะได้แข่งกัน
‎ในทัวร์นาเมนต์ใหญ่ๆ แบบนี้ตั้งแต่เราอยู่ด้วยกัน
‎มาร์ดี้เฝ้ามองขาขึ้นของแอนดี้ ร็อดดิกมาตลอด
‎เมื่อวานเขาพูดว่า "ผมคิดมาเสมอ ‎ว่ามันเป็นเรื่องของจังหวะเวลา
‎ซึ่งผมหวังว่าเวลาของผมจะมาถึงเช่นกัน"
‎มาร์ดี้ ฟิชเผยตัวแล้วและพิสูจน์ให้ ‎เห็นว่าเขาต่อกรกับแอนดี้ ร็อดดิกได้
‎เขาไม่กลัวร็อดดิกเลย
‎แอนดี้รู้วิธีการเล่นของผมดีกว่าผู้เล่นคนอื่นๆ
‎และผมก็รู้วิธีการเล่นของแอนดี้ ‎ดีกว่าคนอื่นๆ เช่นกัน
‎ผมเลยใช้ประโยชน์จากจุดนั้น
‎ว้าวๆ
‎ลูกเมื่อกี้หมดจดมาก
‎แม้จะมีอุปสรรคแต่มาร์ดี้ ฟิชก็ชนะเซตแรก
‎ของการแข่งชิงแชมป์มาสเตอร์ซีรีส์ไปได้
‎ก็แค่หนึ่งในการแข่งขัน
‎ที่นักหวดมือหนักตีโต้กันไปมา
‎แอนดี้ ร็อดดิกชนะเซตที่สอง
‎ดุเดือดจริงๆ
‎การแข่งขันสูงมาก โหดต่อจิตใจสุดๆ
‎แต่ผมจะไม่ยอมแพ้
‎แมตช์พอยต์ของมาร์ดี้ ฟิช
‎จู่ๆ ผมก็ได้แมตช์พอยต์ ‎ผมแบบ "เชี่ย ได้แมตช์พอยต์ว่ะ"
‎ช่วงเวลาสำคัญที่สุดในชีวิตของมาร์ดี้ ฟิช
‎เขาได้เสิร์ฟ ลูกเสิร์ฟของเขา ‎เร็วที่สุดในประวัติการณ์
‎ผมสงสัยว่าเขาจะทำยังไง
‎ช่วงท้ายเซตที่สาม มันคือการดวลกลยุทธ์
‎มาร์ดี้รู้ว่าผมอยากโจมตีฝั่งโฟร์แฮนด์ของเขา
‎เพราะผมเสิร์ฟอัดเขาแบบนั้นมาเป็นพันครั้งแล้ว
‎"เขาต้องพลาดตอนตีโฟร์แฮนด์แน่ ฉันมั่นใจ"
‎เขารู้ว่าผมตีลูกโฟร์แฮนด์ได้แย่กว่า ‎เขาอาจจะเสิร์ฟมาทางฝั่งโฟร์แฮนด์
‎แต่ช้าก่อน เขารู้ว่าผมจับทางได้ ‎เลยอาจจะเสิร์ฟมาทางแบ็กแฮนด์แทน
‎ไม่ เขาไม่เสิร์ฟมาฝั่งแบ็กแฮนด์ของผมแน่นอน
‎เดี๋ยวนะ
‎เขาต้องรู้แน่เลยว่าผมคิดงั้น
‎ล้อเล่นหรือเปล่า
‎ความเร็วไม่เท่าไรเลยครับ 86 ไมล์ต่อชั่วโมง
‎อัดเข้าด้านถนัดของมาร์ดี้ ฟิชเต็มๆ เลย
‎ฉิบหาย กะแล้วเชียวว่าเขาจะ ‎คิกเสิร์ฟมาฝั่งแบ็กแฮนด์ของผม
‎เกือบได้เป็นผู้เล่นอันดับหนึ่งแล้วเชียว
‎แต่ผมยังโชคดีที่ได้แมตช์พอยต์อีกรอบ
‎เวลานี้ต้องตั้งสติให้เต็มที่
‎อย่าลังเลหรือคิดมากเกินไป
‎ตอนที่เขาเดาะลูกเทนนิส ผมคิด
‎"โอกาสมาแล้ว
‎เขาต้องไม่เสิร์ฟมาฝั่งแบ็กแฮนด์อีกรอบแน่
‎เขาจะเสิร์ฟแรงและเร็วมาฝั่งโฟร์แฮนด์ชัวร์ๆ
‎แต่เดี๋ยวนะ เขารู้ว่าฉันรู้ว่าเขารู้สิ่งที่ฉันรู้…"
‎"ฝั่งแบ็กแฮนด์ ไม่ เขาไม่มีทาง ‎เสิร์ฟมาฝั่งแบ็กแฮนด์ของฉัน
‎เขาอาจจะเสิร์ฟ…"
‎เป็นไปไม่ได้
‎คิกเสิร์ฟลึกอีกแล้ว
‎ผมคิดมากไป
‎และผมทำพลาด
‎ผมจำได้ว่าหลังผมเสิร์ฟ เขามองมาที่ผมแบบ
‎"น่าจะมีแค่พวกเราที่รู้ว่าสิ่งที่นายพยายามทำ
‎มันสำคัญแค่ไหน"
‎สุดท้ายผมแพ้นัดนั้น ‎ด้วยคะแนนเจ็ดต่อหกในเซตที่สาม
‎ความพ่ายแพ้ที่แสนเจ็บปวด ‎ครั้งใหญ่ครั้งแรกของผม
‎ตอนนี้ก็ยังเจ็บปวดอยู่
‎ก่อนอื่นเลย
‎ผมอยากแสดงความยินดีกับมาร์ดี้
‎การเอาชนะคนที่เราชอบมากไม่ใช่เรื่องหมูๆ
‎สำหรับผมนัดนั้นคือตัวกำหนด
‎ตอนนี้แอนดี้เป็นผู้เล่นระดับท็อป ‎คนต่อมาของอเมริกา
‎จากนั้นก็กลายเป็นผู้เล่นอันดับหนึ่งของโลก
‎(หนึ่งสัปดาห์ต่อมา)
‎เมื่อเอ่ยถึงยูเอสโอเพน
‎หนึ่งปีที่แล้วเราพูดถึงแอนดี้ ร็อดดิก
‎แต่ตอนนี้เรากำลังพูดถึงที่เขา ‎ได้เป็นมือวางอันดับ แพทริก
‎พูดอีกอย่างก็คือชนะทุกรายการ ‎ชีวิตแอนดี้ ร็อดดิกเปลี่ยนไปเยอะเลย
‎ผมรับความผิดชอบ ‎และภาระความคาดหวังมาอย่างจริงจัง
‎ผมได้รับการพัฒนา
‎การเตรียมพร้อม
‎การฝึกซ้อม
‎เริ่มจากการเป็นเพียงเด็กน้อยคนหนึ่ง ‎ที่เติบโตและมีความใฝ่ฝัน
‎การจะได้ไปแข่งยูเอสโอเพน ‎เป็นอะไรที่พิเศษมากครับ
‎เรามุ่งมั่นเพื่อมัน ‎ตอบสนองมันไม่แบบใดก็แบบหนึ่ง
‎จะล่กจนไปไม่เป็นหรือจะไปให้สุด ‎ซึ่งในวันนั้น ผมไปสุด
‎อีกหนึ่งเสิร์ฟ ร็อดดิกจะชนะ
‎เกม เซต แมตช์ ร็อดดิกชนะ
‎สามเซตรวด
‎เหลือเชื่อจริงๆ
‎ก่อนนั้นผมเป็นแค่นักเทนนิส ‎แล้วมันก็เปลี่ยนไป มีมากกว่าเทนนิส
‎ตอนนี้รู้สึกยังไงบ้างที่ได้แข่งแกรนด์สแลมครั้งแรก
‎- และได้เป็นแชมป์ยูเอสโอเพน ‎- บอกตามตรงฟังแล้วภูมิใจครับ
‎พูดไม่ถูกเลยผมตื่นเต้นแค่ไหน ‎ที่ได้มาจัดรายการ "เอสเอ็นแอล"
‎แอนดี้ เซ็นชื่อตรงนี้หน่อยค่ะ
‎ไม่เอาคำถามไร้สาระแบบ "รู้สึกยังไง ‎ที่เป็นอนาคตของวงการเทนนิสอเมริกา"
‎ไม่เอาแล้ว
‎ความสำเร็จของแอนดี้นั้นน่าทึ่งและยอดเยี่ยม
‎ผู้ชายคนนี้เป็นเพื่อนและพี่น้องของคุณ
‎คุณคอยเชียร์เขามาทั้งชีวิต
‎ไอ้ตัวแสบ
‎ครับ เมื่อกี้ถามว่าไงนะ
‎มันไม่ใช่อารมณ์อิจฉา
‎แต่มันแบบ "เฮ้อ อยากให้ตัวเองทำได้จัง"
‎ชัยชนะการแข่งยูเอสโอเพนของแอนดี้
‎มันน่าทึ่งมาก
‎ในที่สุดเราก็มีชาวอเมริกันที่จะไป ‎ชิงแชมป์แกรนด์สแลมได้หลายรายการ
‎แล้วทำไมความสำเร็จ ‎ของเทนนิสอเมริกาถึงหยุดลง
‎คงเพราะอุปสรรคนั้นชื่อว่าเฟเดอเรอร์มั้ง
‎เขาคิดหาทางชนะได้ทุกครั้งเลย
‎ทุกครั้งเลย
‎โรเจอร์เป็นผู้เล่นเกมรับ ‎และเกมรุกที่ดีที่สุดในโลก
‎เป็นทั้งสองแบบ
‎เราจะสู้เขาได้ยังไง
‎โรเจอร์มีออร่าแบบคนไร้เทียมทาน…
‎ที่ไม่ปล่อยให้เราได้หายใจหายคอ ‎เพราะเขาจัดการเราได้ง่ายๆ เลย
‎ตู้ม เสียแต้มแล้ว
‎เขาเป็นนักกีฬาที่มีคนชอบ ‎อย่างแพร่หลายมากที่สุดในโลก
‎พูดได้ 17 ภาษา ‎ผมสลวยสวยเก๋ แถมเหงื่อไม่ตก
‎ผมไม่อิจฉาความสำเร็จของเขา
‎ผมอิจฉาความผ่อนคลายสบายใจ ‎ที่ออกมาจากตัวเขา
‎จากการเป็นที่สุดตลอดกาล
‎เราได้เจอกันรอบชิง ‎ของฮอลเลอร์โอเพนปี 2004
‎โรเจอร์ได้แต้มเจ็ดต่อศูนย์ ‎สามต่อศูนย์ ในเวลา 25 นาที
‎ผมแบบ "เหลือเชื่อ"
‎เขาจะชนะผมด้วยแต้มหกต่อศูนย์ ‎หกต่อศูนย์ ในรอบท้ายของทัวร์นาเมนต์
‎ผมว่าเขาก็คงรู้สึกผิดต่อคนมากมาย
‎ที่จ่ายเงินเข้ามาดูบ้างแหละ
‎และผมก็ยังเชื่อมาจนถึงตอนนี้
‎ว่าเขาตั้งใจยืดการแข่งให้นานขึ้น ‎ก็เลยเป็นแต้มหกต่อศูนย์ หกต่อสาม
‎เขาเอาชนะได้ภายในหนึ่งชั่วโมง
‎ในตอนที่คิดว่ามันคงไม่แย่ไปกว่านี้แล้ว
‎ในปี 2005
‎ก็มีผู้ชายชื่อว่านาดาลโผล่มา
‎สุดยอด
‎จากนั้นปี 2007 ก็ตามมาด้วย ‎ผู้ชายนามว่าโนวัค ยอโควิช
‎พระเจ้าช่วย ล้อเล่นใช่ไหมเนี่ย
‎ผมนี่แบบ "โอ้โฮ
‎สามผู้เล่นที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล ‎ในยุคสมัยเดียวกันเป๊ะ"
‎มันกลายเป็นความพยายามครั้งใหญ่
‎เพื่อเอาชนะคนที่กลายเป็นสุดยอดผู้เล่นไปแล้ว
‎และต้องโดนวิพากษ์วิจารณ์ไปด้วย
‎("ผลงานน่าผิดหวังของร็อดดิก")
‎("ร็อดดิกชนะสแลมเดียวจอด")
‎("เฟเดอเรอร์ทำร็อดดิกเป๋")
‎("ร็อดดิกโดนเฟเดอเรอร์แย่งซีน")
‎("ร็อดดิกจะไม่ได้แชมป์แกรนด์สแลมอีกแล้ว")
‎แต่พ่อผมปลูกฝังแนวคิดแบบทหารให้ผม ‎นั่นคือยืดอกยอมรับความผิดพลาด
‎ลุกขึ้นสู้ และลองใหม่อีกครั้ง
‎ผมต้องลุกขึ้นสู้อย่างบ่อย
‎ราชาของโลกใบนี้
‎ฉันคือราชาของโลกใบนี้
‎พอมองย้อนกลับไปในจุดนั้นของอาชีพตัวเอง
‎ผมพอใจมากนะทั้งด้านอารมณ์และด้านจิตใจ
‎ผมรู้สึกโชคดีมากที่ได้เป็นนักเทนนิสมืออาชีพ
‎เหมือนฝันที่เป็นจริง
‎ผมได้ไปเอเชีย ได้ไปสิงคโปร์
‎ได้ไปเบลเยียม ได้ไปฝรั่งเศส
‎ไปทั่วเลย ผมได้ไปทั่วโลกเลย
‎ผมชอบที่ได้สังสรรค์กับเพื่อนๆ
‎ได้กินสิ่งที่อยากกิน ได้ดื่มของที่อยากดื่ม
‎เราจะไปเยี่ยมชมชีวิตยามค่ำคืนของคนในพื้นที่
‎ไว้เจอกันใหม่พรุ่งนี้นะ
‎ในช่วงนั้นเองที่ผมได้เจอภรรยาของผม
‎คนที่ผมเรียกว่านางฟ้า
‎(สเตซี่ การ์ดเนอร์ ‎ภรรยามาร์ดี้)
‎เขาไม่เคยเป็นนักกีฬาที่อวดดี
‎ไม่ขี้โม้โอ้อวด
‎เขาเป็นคนตลกโปกฮา
‎ทำใจฉันละลายเลยล่ะ
‎มันเป็นช่วงเวลาแห่งความสุขของทุกคน
‎การได้ดูมาร์ดี้แข่งในฐานะคนที่ชอบกีฬานี้
‎มันสนุกดี สนุกมากๆ
‎ผมรู้สึกทึ่งเหมือนกันกับคนอื่นๆ
‎เขาเป็นแค่คนธรรมดา
‎เขาเคยพูดด้วยว่า ‎"มาร์ดี้ลงไปทำอะไรในสนามน่ะ"
‎เปิดสนาม ร็อดดิกรับลูก
‎เรียบร้อย
‎ช่วงที่เหลือของปีมีเป้าหมายอะไร
‎เป้าหมายสูงสุดก็น่าจะเป็นเอาชนะแอนดี้
‎มุกเด็ดเลย
‎เอาจริงๆ มันเป็นเหมือนอาชีพทั่วๆ ไป
‎ซึ่งผมไม่ได้ประสบความสำเร็จ
‎มาร์ดี้เป็นผู้เล่นที่หลายคนเฝ้ารอให้เขาก้าวหน้า
‎เขาได้ไปแข่งมาสองสามปีแล้ว…
‎เขาต้องเจอกับอุปสรรคใหญ่หลวง…
‎และพยายามไปสู่จุดที่ใกล้เคียงกับที่แอนดี้อยู่
‎คนที่ถูกมองว่าเป็นที่สุดตลอดกาล
‎จะมีแนวคิดแบบ "เราจะเด็ดหัวนายซะ
‎เราจะฉีกทึ้งนายเป็นชิ้นๆ ‎เราจะเหยียบย่ำนายเพื่อไปสู่ชัยชนะ"
‎ณ จุดนั้นของอาชีพเขา ผมไม่รู้ว่า ‎มาร์ดี้พร้อมจะทำแบบนั้นไหม
‎ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากชนะ
‎แต่ผมไม่เข้าใจมันเลยสักนิด ผมไม่เก็ต
‎ปกติผมดูออกเลยว่าเด็กคนนึง ‎จะเข้าใจไหม ตอนอายุ 17 18
‎ถ้าไม่แก้ไขมันก็ไม่ดีขึ้น ไม่มีวันดีขึ้น
‎มาร์ดี้เป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่ผมเคยเห็น
‎ที่คิดได้และแก้ไขมัน
‎ปี 2009 ผมได้เครื่องไฮเปอร์แบริคมา
‎เครื่องนี้จะเติมออกซิเจนเข้าไปใน ‎ร่างกายเรา ทำให้รักษาตัวได้เร็วขึ้น
‎ผมนอนหลับในเครื่องนั้น งีบหลับในเครื่องนั้น
‎อยู่ในนั้นไม่มีพัก
‎แล้วมันก็มีช่วงเวลาที่เหมือนผมตระหนักได้ว่า
‎"ฉันอายุ 28 แล้ว
‎อยู่ในช่วงสุดท้ายของอาชีพ
‎และฉันจะไม่ได้อะไรเลยจากอาชีพนี้
‎ที่เอามาได้และควรจะได้"
‎ผมอยากทำให้แน่ใจแบบสุดๆ ‎ว่าหลังจากแข่งเสร็จ
‎ในทุกๆ คืนผมจะสามารถเข้านอน
‎โดยรู้ว่าตัวเองได้ลอง ‎ทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้แล้ว
‎ผมเลยบอกตัวเองว่า
‎"ลุยเลย ลุยมันแม่งเลย"
‎ผมทำงานให้ยูเอสทีเอมาสิบปีนิดๆ
‎ผมจำได้ว่ามาร์ดี้โทรมาหาผม เขาอยากรู้ว่า
‎(คริสเตียน โลคาสซิโอ)
‎เขาเคยทุ่มสุดตัวแบบเดียวกับที่แอนดี้ทำไหม
‎ว่าเขาจะประสบความสำเร็จได้แบบนั้นไหม
‎นั่นคือตอนที่เขาโน้มน้าวให้ผมย้ายไปแอลเอ
‎ไปอยู่กับเขาและสเตซี่ ‎และดูว่าเราจะทำให้เขาเก่งขึ้นได้ไหม
‎เขานั่งคุยกับฉันและคริสเตียน ‎เทรนเนอร์ของเขา แล้วพูดว่า
‎มีอีกหลายสิ่งที่เขาอยากทำให้สำเร็จ
‎ผมบอกคริสเตียนว่าเป้าหมายสูงสุด ‎ของผมคือการได้ไปลอนดอน
‎ได้เข้าไปแข่งเอทีพี เวิลด์ ทัวร์ ไฟนอล
‎นัดแข่งรอบชิงช่วงสิ้นปีคือที่สุดของที่สุด
‎มีผู้เล่นที่เก่งที่สุดในโลกแค่แปดคน ‎ที่จะถูกเชิญให้เข้าแข่งรายการนี้
‎เป้าหมายของผมคือทำให้มาร์ดี้ ‎ฟิตที่สุดเท่าที่จะฟิตได้
‎อย่างแรกคือการควบคุมอาหาร เพื่อลดน้ำหนัก
‎ตอนนั้นผมหนัก 92 กิโลกรัม
‎ผมเลยตั้งใจจะลดให้ได้ห้ากิโล
‎ผมโบกมือลาแอลกอฮอล์ ‎พิซซ่า ของหวาน ของทอด
‎อยากกินแทบใจจะขาดอยู่ทุกวัน
‎ต่อมาเราก็เริ่มฝึกให้หนักที่สุดเท่าที่จะหนักได้
‎ทั้งวัน ทุกวัน
‎ตอนผมกลับไปอยู่ในสนาม
‎ผมบอกโค้ชว่า "ส่งแร็กเก็ตมา
‎ลูกนี้ตีไปฝั่งนี้ ลูกต่อมาตีไปอีกฝั่ง
‎ลูกถัดไปตีไปฝั่งโน้น" ‎ทำแบบนั้นชั่วโมงแล้วชั่วโมงเล่า
‎ถ้าอยากเอาชนะโรเจอร์ ราฟาเอล และโนวัค
‎คุณต้องมีขาที่แข็งแกร่งแบบนักฟุตบอล
‎ปอดแบบนักวิ่งมาราธอน
‎และเหนือสิ่งอื่นใด สมาธิระดับเหนือชั้น
‎เราเลยฝึกด้วยการออกกำลัง ‎แบบไดนามิควอร์มอัพ
‎ฝึกซ้อมการเคลื่อนที่ ขว้างรับลูกบอลน้ำหนัก
‎การวิ่งด้านข้าง ครอสเทรนนิ่ง วิ่งไปกลับ
‎ตอนนี้ผมเริ่มฟิตแล้ว ผมไม่เหนื่อยง่าย
‎ฝึกต่อเนื่องได้หลายชั่วโมง
‎วิ่งนานแค่ไหนก็ได้
‎และมันก็กลายเป็นกิจวัตร เหมือนกับไลฟ์สไตล์
‎"ผมจะเล่นกับคุณสองเซต อีกสองเซตเล่นกับคุณ
‎ตอนบ่ายผมจะอีกเล่นสองเซตกับคุณ ‎ทำซ้ำไปซ้ำมาอยู่แบบนั้น"
‎รักษาทุกอย่างด้วยความเย็น ‎และทำทั้งหมดอีกครั้งพรุ่งนี้
‎ไม่ว่าจะแบบไหนมันก็สุดโต่งมาก ‎ซึ่งมันครอบคลุมไปถึงทุกอย่างเลย
‎เข้านอนตอนทุ่มครึ่งและไม่ได้เจอเพื่อนอีกเลย
‎แทบไม่เหลือเวลาไว้ให้อย่างอื่นเลย
‎ตั้งแต่นั้นมา ทุกการตัดสินใจที่ผมเลือก
‎ต้องเกี่ยวข้องกับอาชีพของผม
‎ผมหมกมุ่น
‎มันไม่มีวันจบ ยังฟิตได้อีก
‎แล้วจู่ๆ สองเดือนครึ่งต่อมา
‎ผมกระโดดขึ้นเครื่องชั่งน้ำหนัก
‎เจ็ดสิบแปด น้ำหนักผมลดไป 14 กิโลกรัม
‎เขาเลย เขาเปลี่ยนตัวเองเป็นยอดมนุษย์เต็มตัว
‎ตอนนี้เริ่มฤดูกาลแล้ว
‎จนถึงตอนนี้ผมก็ยังไม่รู้ว่าทำไมถึงตัดสินใจแบบนี้
‎แต่ผมตัดสินใจไปแข่งที่นิวพอร์ต
‎(นิวพอร์ต ปี 2010)
‎ทัวร์นาเมนต์เล็กๆ เล็กมาก
‎ในเมืองเล็กๆ ที่สวยงามในนิวอิงแลนด์
‎แต่ผมบอกกับตัวเอง ‎ว่าผมต้องได้แชมป์ทัวร์นาเมนต์นี้
‎"ฉันต้องชนะการแข่งขันนี้"
‎ผมเข้าไปได้ถึงรอบแปดคนสุดท้าย
‎และได้แข่งกับเพื่อนซี้ของผม แฟรงค์ ดันเซวิช
‎มาร์ดี้ ฟิช ผอมลง 13 กิโลกรัม
‎ดูใกล้ๆ แล้วมันสั่นๆ นะ จิมมี่
‎และผมแพ้เซตแรงในเวลาอันรวดเร็ว
‎เรียบร้อยครับ ‎นักเทนนิสหนุ่มเบลเยียมชนะเซตแรกไป
‎บอกได้ยากจริงๆ ว่าฟิชคิดอะไรอยู่
‎"ให้ตายสิ หมอนี่ชนะฉันได้แน่"
‎การเสียสละทั้งหมดที่ผมทำมา
‎ที่ผมเปลี่ยนวิถีชีวิตตัวเอง
‎"ฉันต้องชนะการแข่งนี้"
‎ถ้าผมไม่ทำอะไรสักอย่างเพื่อหยุดเขา
‎งั้นก็ไม่รู้แล้ว
‎มันจะเกิดขึ้นไหม ‎ผมจะพลิกเกมของอาชีพตัวเองได้ไหม
‎แล้วก็มาถึงตอนเปลี่ยนเสิร์ฟ
‎ผมจำได้ว่าผมเดินเข้าไปหาเขา
‎แล้วจู่ๆ ไม่รู้มาจากไหน…
‎"นายเอาชนะฉันไม่ได้หรอกเว้ย ‎นายล้มฉันไม่ได้ ไม่มีทาง
‎ฉันจะขยี้นายซะ ฉันกลับมาเพื่อชัยชนะ
‎นายไม่มีทางเอาชนะฉันได้"
‎แล้วแฟรงค์ก็แบบ "อะไรนะ นี่มันเรื่องอะไรกัน"
‎กรรมการบอกว่า "มาร์ดี้ ใจเย็น"
‎มาร์ดี้
‎ผมเองก็ไม่อยากเชื่อ แต่มันทำเขาเขวได้จริงๆ
‎และมาร์ดี้ ฟิช…
‎ในที่สุดมาร์ดี้ ฟิชก็กลับมาคำรามอีกครั้ง
‎บิ๊กคิก คอร์ตโล่ง เรียบร้อย
‎มาร์ดี้ ฟิช
‎แต้มสุดท้ายอันเหลือเชื่อ
‎ชัยชนะนี้มาจากความฟิตและผมตั้งใจมาก
‎คริสเตียนกับผมทำงานหนักมาก
‎ผมไปต่อเพื่อคว้าแชมป์ทัวร์นาเมนต์นั้น
‎นั่นแหละครับ แชมป์ของเรา มาร์ดี้ ฟิช
‎ยินดีด้วยครับ
‎ผมทำทุกอย่างเพื่อชัยชนะ
‎ผมสูญเสียมิตรภาพ
‎แต่มันจำเป็นต้องแลก
‎การแข่งขันนัดนั้นคือจุดเปลี่ยนที่จะพลิกชีวิตผมได้
‎ตามนั้นเลย มันพลิกชีวิตผมจริงๆ
‎(รอบชิง แอตแลนตาโอเพน ปี 2010 ‎สัปดาห์ต่อมา)
‎ฟิชส่งลูกข้ามมาอย่างหมดจด
‎เยี่ยมมากเลย
‎แมตช์พอยต์
‎และมาร์ดี้ฟิชก็คว้าแชมป์ ‎ทั้งนิวพอร์ตและแอตแลนตา
‎สองทัวร์นาเมนต์ติด
‎(อันดับ: 49)
‎แม่เจ้าโว้ย มาร์ดี้เริ่มชนะ ‎นัดแล้วนัดเล่าอย่างต่อเนื่อง
‎แต้มที่ยอดเยี่ยมของฟิช
‎สิบนัดรวดแล้วสำหรับมาร์ดี้ ฟิช
‎มาร์ดี้คนใหม่ โผล่มา ทันใดนั้นเอง
‎ความมั่นใจที่เขาเคยมีก็กลับมาครึ่งหนึ่ง
‎เขาชนะการแข่งขันทุกสัปดาห์
‎คุณนั่งดูสบายๆ แล้วก็แบบ "เหอะ"
‎- ฟิชได้แต้มไป ‎- ว้าว
‎เขาเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน ‎กลายเป็นดุดันมากๆ มีสมาธิสุดๆ
‎เข้มข้นอย่างแรง
‎ระดับโลกเลย
‎ตอนนั้นสัปดาห์แล้วสัปดาห์เล่าอย่างต่อเนื่อง
‎ผมผ่านเข้ารอบรองและรอบชิงของทัวร์นาเมนต์
‎และไม่นานก็ไปถึงจุดที่
‎ได้เป็นผู้เล่นยอดเยี่ยมตลอดกาล
‎มาร์ดี้ ฟิชกับแอนดี้ เมอร์เรย์ ‎พร้อมลงแข่งแล้วครับ
‎(แอนดี้ เมอร์เรย์ ‎อันดับ: 4)
‎ยอดเยี่ยม
‎มาร์ดี้ ฟิชชนะแอนดี้ เมอร์เรย์
‎ชัยชนะทำให้ผมมั่นใจและมันขับเคลื่อนผม
‎(ราฟาเอล นาดาล ‎อันดับ: 2)
‎เขาจะได้เจอหนึ่งในผู้เล่นยอดเยี่ยมตลอดกาล
‎ว้าว
‎ราฟาเอล นาดาลกำลังลำบากครับ ‎ไม่ใช่เพราะอากาศร้อน แต่เพราะมาร์ดี้ ฟิช
‎เป็นไงล่ะจ๊ะ
‎ฟิชลงทัณฑ์นาดาลไม่หยุดเลย
‎และนั่นทำให้มาร์ดี้ได้สามแมตช์พอยต์
‎เยส
‎มาร์ดี้ ฟิชเอาชนะราฟาเอล นาดาล ‎ได้เป็นครั้งแรกในอาชีพของเขา
‎ความพยายามที่เยี่ยมยอด
‎(อันดับ: 16)
‎คนดูลุกขึ้นปรบมือให้เขาเลยค่ะ ‎ทุกคนดีใจกับมาร์ดี้ ฟิชมาก
‎ตอนนี้ผมติดท็อป 20 ของโลกแล้ว
‎ถ้าผมชนะอีกสักสองสามนัด
‎ผมจะมีโอกาสได้ไปแข่ง ‎เอทีพี เวิลด์ ทัวร์ ไฟนอลแน่นอน
‎ผ่านเข้ารอบไปแข่งที่ลอนดอนมีความหมายยังไง
‎มีความหมายมากครับ ‎ตอนเริ่มปีมีผู้เล่นประมาณร้อยคน
‎ที่ทะเยอทะยานอยากเข้าไป ‎แข่งที่ลอนดอนตอนสิ้นปี
‎และจากที่ผมได้ยินทุกอย่างที่เกี่ยวกับ ‎เวิลด์ ทัวร์ ไฟนอลนั้นสุดยอด
‎ซึ่งผมอยากไปสัมผัสมันด้วยตัวเอง
‎แต่แล้วผมก็ต้องแข่งกับแอนดี้
‎(แอนดี้ ร็อดดิก ‎อันดับ: 9)
‎ซึ่งผมเคยแพ้เขามาเก้าครั้งติด
‎นัดนี้น่าจับตาดูมากครับ
‎แอนดี้ ร็อดดิกปะทะมาร์ดี้ ฟิช เพื่อนซี้ของเขา
‎(ไม่ใช่การกลับมา ‎เทนนิสอเมริกาไม่เคยหายไป)
‎มาร์ดี้ ฟิช ซึ่งเขาเคยแพ้ ‎แอนดี้ ร็อดดิกมาแล้วเก้าครั้งรวด
‎ตอนเราแข่งกันเอง
‎ผมอยากให้มันถึงใจ ให้มันดุเดือด
‎ผมอยากทำให้เขาเหนื่อยจนหมดแรงไปกับผม
‎เขาไม่เคยตั้งใจทำแบบนั้น
‎ผมแอบคิดว่าร็อดดิก ‎ก็ยังมีจิตใจที่แข็งแกร่งกว่านิดหน่อย
‎ผมแพ้เขามาบ่อยมาก ‎เพราะเขาจิตใจแข็งแกร่งสุดๆ
‎และพละกำลังของเขาก็มากกว่าผมอยู่เสมอ
‎แต่ตอนนี้ผมมีร่างกายใหม่ ‎ที่อาจจะทำได้ดีกว่าเขาได้
‎จู่ๆ เขาก็ทำให้เกิดการตีโต้ ‎สิบลูก สิบห้าลูก ยี่สิบลูก
‎ผมว่า ณ จุดนั้นเขาพร้อมทุ่มสุดตัวแล้ว
‎แต้มเมื่อกี้นี่เหลือเชื่อจริงๆ
‎และนั่นทำให้มาร์ดี้ได้สามแมตช์พอยต์
‎มาร์ดี้ ฟิชชนะแอนดี้ ร็อดดิก
‎ไม่มีใครชนะมาร์ดี้ ฟิชได้สิบครั้งติด
‎มาร์ดี้ออกจากสนามมาที่นี่แล้วครับ
‎ยินดีด้วยครับ ‎คุ้มค่ากับที่เลิกกินเฟรนช์ฟรายส์เนอะ
‎คุ้มค่ามากครับ
‎แน่นอนว่านี่คือหนึ่งในชัยชนะที่ดีที่สุดที่ผมเคยได้มา
‎มาร์ดี้ทำสิ่งที่แอนดี้กลัวมาตลอดว่ามาร์ดี้จะทำได้
‎ซึ่งมันเกิดขึ้นจริงๆ แถมตั้งสองรอบ
‎ชัยชนะ
‎ครั้งที่สอง
‎ณ จุดนั้นผมคิดว่า
‎"ฉันอาจจะไม่ได้เก่งกว่าเขาแล้ว"
‎ถึงจะช้ากว่าที่เราคาดไว้เป็นสิบปีก็เถอะ
‎แต่ผมมั่นใจว่าเขารู้สึกว่า ‎ตัวเองเดินมาถูกทางแล้ว
‎เพื่อที่จะได้เป็นผู้เล่นอเมริกันตัวท็อป
‎สำหรับคนที่ไม่ใช่แฟนเทนนิส นี่คือมาร์ดี้ ฟิชครับ
‎เขาเป็นนักเทนนิสมือวางอันดับหนึ่งของอเมริกา
‎คุณอายุจะ 30 แล้ว ตอนนี้ได้เป็น ‎นักเทนนิสมือวางอันดับหนึ่งของอเมริกา
‎มัวแต่ไปทำอะไรอยู่เหรอ
‎"พระเจ้าช่วยกล้วยทอด ‎ฉันเป็นมือวางอันดับหนึ่งของประเทศว่ะ"
‎- มาร์ดี้ ‎- ฟิช
‎เห็นหรือยัง ผมรู้อยู่แล้ว ‎ว่าเขาเป็นหนึ่งในผู้เล่นสุดยอดได้จริงๆ
‎แล้วเขาก็ได้เป็นอันดับเจ็ดของโลก ‎ฉันนี่แบบ "คุณพระช่วย"
‎เยส ตู้ม นี่แหละมาร์ดี้ของเรา
‎อันดับของผมสูงขึ้นมาก
‎ผมจบปีนั้นด้วยจุดสูงสุดในอาชีพ ‎อันดับเจ็ดของโลก
‎(อันดับ: 7)
‎ผมเลยบอกเทรนเนอร์และภรรยาตัวเองว่า
‎"จัดกระเป๋าเลย ลอนดอนรอเราอยู่"
‎(ลอนดอน)
‎ตอนผมผ่านเข้ารอบคัดเลือก ‎จิม คอเรียร์โทรมาหาผม
‎เขาเคยเป็นมือวางอันดับหนึ่งของโลก ‎และเป็นแชมป์สี่รายการใหญ่
‎เขาเป็นกัปตันทีมเดวิสคัพของเรา ‎เขาพูดว่า "ทำอะไรอยู่"
‎ผมตอบไปว่า "ไม่มีอะไรครับ เข้าห้องน้ำอยู่" ‎ผมแบบก็แค่ตอบไป
‎ไม่ได้พูดถึงมัน
‎แล้วเขาก็พูดว่า
‎"ส่องกระจกดูสิ
‎นั่นคือคนที่เป็นอันดับท็อปสิบของโลก"
‎แล้วผมก็ตอบว่า "ถูกเผง"
‎มาร์ดี้ ฟิช
‎มันเป็นอีเวนต์ที่พิเศษสุดยอดมาก
‎มีแค่นักเทนนิสที่สุดยอดเหลือเชื่อเท่านั้น
‎เฟเดอเรอร์ นาดาล
‎ยอโควิช
‎เมอร์เรย์
‎ฟิช
‎มันเหมาะสมหรือเปล่า มันเหมาะสมจริงเหรอ
‎และด้วยเหตุผลบางอย่าง ‎มันรู้สึกแบบ เหมาะสมแล้ว
‎มีเหตุผลที่เราทุกคนได้มาที่นี่
‎เราทำผลงานได้ยอดเยี่ยมมาตลอดทั้งปี
‎และอันที่จริงผมเป็นคนเดียว ‎ในบรรดาผู้เล่นที่ไม่ใช่คนยุโรป
‎มันคือความมั่นใจ
‎ความโล่งอก ความเปรมปรีดิ์
‎มันคือทุกอย่างที่เราพยายามทำให้สำเร็จ
‎คุณไม่คิดหรอกว่าลูกของคุณ ‎จะได้ทำเรื่องที่บ้าบอแบบนี้
‎มาร์ดี้ได้อยู่ตรงนั้น
‎ได้เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่ม
‎ผมปราชัยให้กับ ‎ราชาโรเจอร์ เฟเดอเรอร์อย่างสูสี
‎แต่ผมไม่สนหรอก พวก ไม่สนจริงๆ
‎ความทรงจำของการได้เป็นหนึ่งในแปดคนนั้น
‎มันคือหนึ่งในช่วงเวลาที่พิเศษสุดของชีวิตผม
‎มันคือช่วงเวลาที่เวลามองย้อนกลับไป ‎ผมบอกได้ว่ามันคุ้มค่าแล้ว
‎สิ่งสำคัญที่คุณตั้งเป้าไว้ในปีนี้คืออะไรครับ
‎คือโอกาสที่ผมจะยังได้อยู่ตรงนี้ ได้ลงแข่ง
‎ได้รู้ว่าตัวเองทำได้
‎มันสร้างความมั่นใจให้กับเรา ‎ให้เราทำมันอีกครั้งได้
‎ผมเลยหวังว่าตอนผมอายุ 30 ‎ผมจะไม่เดินถอยหลัง
‎การเป็นนักเทนนิสอันดับหนึ่งของอเมริกา
‎เป็นอะไรที่สุดยอดมากครับ
‎มันคือฝันที่เป็นจริง
‎แต่ก็มีความกดดันมากมาย
‎ยิ่งสูงยิ่งหนาว ยิ่งยากขึ้น
‎ความรับผิดชอบยิ่งเพิ่มพูน
‎คุณทุ่มเทกับมันมาก จนถ้าไม่ชนะก็ต้องเจ็บปวด
‎ส่วนที่เกี่ยวข้องกับจิตใจของมันก็โหด
‎ช่วงเวลาที่ยากที่สุดในชีวิต ‎คือตอนที่ออกไปคนเดียว
‎โดดเดี่ยวบนเกาะ
‎ซึ่งมันเป็นสถานการณ์ที่แย่มาก
‎เป็นที่ที่คุณไม่สามารถแสดงออกได้ ‎แต่รับรู้ได้ถึงอารมณ์ที่เข้มข้น
‎และส่วนที่ไม่น่าอภิรมย์ ‎คือผมต้องเจอมันตั้งแต่ยังเด็ก
‎ตอนอายุ 12 คนชอบพูดว่า "หมอนั่นมันไก่อ่อน"
‎คุณไม่อยากถูกพูดถึงแบบนั้นหรอก
‎ผมเลยเป็นที่เลื่องลือว่าแกร่งพอตัว
‎แต่ผมก็แค่แสดงเก่งมาก ‎อันที่จริงผมไม่มั่นใจโคตรๆ
‎อย่างแย่เลยเวลาใกล้แข่งแกรนด์สแลม
‎ตอนนี้ผมมีปัญหากับการกินธัญพืชอัดแท่งบางชนิด
‎เพราะมันทำให้ผมประหม่า ‎เพราะผมมีความหลังกับผม
‎คือผมกลืนมันไม่ลงจริงๆ
‎เอาล่ะ ทุกคน เราจะลองถ่ายดู
‎และแอ็กชั่น
‎- คัต ‎- คัต
‎ในปี 2012 ผมได้รับ ‎โอกาสต่างๆ บางอย่าง แล้วจู่ๆ
‎ไม่ใช่แค่ได้ลงแข่งในทัวร์นาเมนต์ที่ไม่เคยแข่ง
‎แต่ค่าตัวก็ยังต่างไปจากเดิมมากด้วย
‎เราเลยอัดตารางงานผมตั้งแต่เนิ่นๆ เลย
‎ผมเริ่มต้นปีด้วยการไปออสเตรเลีย…
‎และแพ้รอบแรก
‎ผลงานที่น่าผิดหวังของมาร์ดี้ ฟิช
‎จากนั้นก็กลับไปแอลเอประมาณหกวัน
‎บินไปสวิตเซอร์แลนด์เพื่อแข่งเดวิสคัพ
‎กลับมาสี่วัน
‎ร่างกายคุณแบบ ‎"อะไรวะเนี่ย ควรได้นอนด้วยนะ"
‎แล้วก็บินกลับมาที่มาร์แซย์
‎ที่มาร์แซย์ผมแพ้รอบแรก
‎ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับมาร์ดี้
‎ฝีมือการเล่นไม่ถึงขั้น
‎บินไปดูไบ
‎ที่ดูไบ ผมเริ่มอัดยาแอมเบียน ‎ให้ตัวเองปรับไทม์โซนได้
‎แต่ผมก็แพ้รอบสองที่ดูไบ
‎เขาเป็นท็อปสิบของโลก มาร์ดี้ควรจะชนะ
‎ตอนนี้ความเครียดเริ่มเพิ่มขึ้น ‎ความกดดันก็เพิ่มขึ้น
‎เกิดอะไรขึ้นกับเทนนิสชายของอเมริกา
‎เห็นได้ชัดว่าตอนนี้เราทำได้ไม่ค่อยดี
‎มาร์ดี้พยายามได้ยอดเยี่ยมแล้ว ‎ที่ไต่ระดับขึ้นไปถึงท็อปสิบของโลก
‎แต่เราต้องการนักกีฬาที่ดีกว่านี้ ‎ผู้เล่นที่กระหายมากกว่านี้
‎เชื่อผมเถอะ เราก็สงสัยไม่ต่างกัน
‎ทุกความคาดหวังและคำวิจารณ์ ‎ของอดีตนักเทนนิสอันดับหนึ่งของอเมริกา
‎พวกมันกดทับมาร์ดี้
‎ฟิชในรูใหญ่
‎- ฟิชตะเกียกตะกาย… ‎- ฟิชยังคงประสบปัญหา…
‎ผลงานที่น่าผิดหวังสุดๆ ของมาร์ดี้ ฟิช
‎คุณเคยสงสัยไหมว่าทำคุณถึงติดท็อปสิบ
‎ปีที่แล้วผมชนะหลายนัดมาก
‎ผมไม่ได้เป็นที่แปดหรือที่เก้าได้ในสัปดาห์เดียว
‎มาร์ดี้อยากเป็นแชมป์แกรนด์สแลม
‎และพิสูจน์ว่าเทนนิสอเมริกานั้นยิ่งใหญ่
‎ผมทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้แล้ว
‎เพื่อให้สมบูรณ์แบบ 100 เปอร์เซ็นต์
‎ไม่ดื่มแอลกอฮอล์
‎รักษาวินัยไว้
‎กินอย่างถูกต้องถูกวิธีทุกวัน
‎มันรู้สึกเหมือนไม่มีวันจบสิ้น ‎มันไปต่อเรื่อยๆ ไม่มีหยุด
‎จิตใจของเขามุ่งมั่น
‎เขากลายเป็นคนละคน
‎เกือบจะเหมือนมีอะไรหลุดออกมา
‎ไม่รู้นะว่าเขาเล่าเรื่องครั้งแรก ‎ที่ไมอามีให้คุณฟังหรือยัง
‎(ปี 2012 ไมอามี่โอเพน)
‎เราไปถึงไมอามี
‎และมันก็หลุดๆ
‎ไม่ใช่การเล่นเทนนิสของผมที่หลุด
‎แต่คือสติของผมต่างหาก
‎มาร์ดี้พลาดอีกแล้ว
‎มาร์ดี้ ฟิช เล่นแย่กว่านี้ไม่มีอีกแล้ว
‎ผมจำได้ว่าผมเดินออกจากสนาม
‎ในห้องล็อกเกอร์มีทีวีอยู่เครื่องนึง
‎ฉายรายการช่องอีเอสพีเอ็น ‎มีแพทริก แม็กเอนโร กัปตันเดวิสคัพของผมพูดอยู่
‎ตอนเดินเข้าไปผมได้ยิน…
‎มาร์ดี้ ฟิช บอกได้คำเดียวเลยว่า
‎เป็นผลงานที่ห่วยแตกมาก
‎ผมนี่แบบ "ก่อนอื่นเลยนะ
‎ความเห็นนั่นก็ห่วยแตก"
‎แล้วเขาก็เริ่มคิดมากซ้ำแล้วซ้ำเล่า
‎ผลงานที่ห่วยแตกมาก
‎"แล้วอีกอย่างนะ ‎ทำไมพูดถึงแบบนั้น คุณเป็นเพื่อนผมนะ
‎กัปตันทีมเดวิสคัพของผม ‎เราผ่านร้อนผ่านหนาวด้วยกันมาแท้ๆ "
‎มันเริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆ
‎แถมพูดออกรายการระดับชาติอีก
‎ผมได้ยินมันและจุกไปเลย
‎มันเป็นสิ่งที่เขาควบคุมไม่ได้
‎ใจนึงผมก็คิดว่าเขาพูดถูก แต่อีกใจนึง
‎"อาจจะไม่ได้มีแค่เขาที่พูดทำนองนี้"
‎ผลงานที่ห่วยแตกมาก
‎มันซัดผมเข้าเต็มเปาเลย
‎คืนนั้น ผมตื่นมาตอนตีสาม
‎หัวใจเต้นรัวเร็ว
‎"ฉิบหายแล้ว หัวใจจะวายหรือเปล่าเนี่ย"
‎ผมหยุดมันไม่ได้
‎บอกตามตรง ผมคิดว่าตัวเองกำลังจะตาย
‎ผมเลยโทรหาคริสเตียน สายแรกเขาไม่ได้รับ
‎โทรหาใหม่ ไม่รับสาย ‎โทรหารอบที่สาม ต่อสายไม่หยุด
‎มาร์ดี้โทรมาปลุกผม
‎เขากลัวมาก ผมก็กลัวเหมือนกัน
‎เราเลยต้องเรียกรถพยาบาลแล้วไปโรงพยาบาล
‎พวกเขาตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจผม
‎อัตราการเต้นของหัวใจผมอยู่ที่ 240 ครั้งต่อนาที
‎สูงสุดที่ผมเคยเห็นคือ 192
‎หมอตรวจผมแล้วบอกว่า ‎"เราว่าเรารู้แล้วว่ามันคืออะไร
‎มันคือสิ่งที่เรียกว่าภาวะหัวใจเต้นเร็ว"
‎มีกระแสไฟฟ้าอยู่รอบๆ หัวใจคุณ
‎พอมันทำงานผิดปกติ ‎มันจะไหลออกมาอย่างควบคุมไม่ได้
‎มีการรักษาอยู่แบบนึงที่คุณทำได้ ‎คือการใช้เครื่องคลื่นความถี่สูงจี้หัวใจ
‎เขาจะวางยาสลบคุณอยู่หลายต่อหลายชั่วโมง
‎เริ่มตั้งแต่ขาหนีบขึ้นไปจนถึงหัวใจ
‎การรักษาผ่านไปด้วยดี
‎ผมตรวจร่างกายแบบครบวงจรเลย
‎ผมแข็งแรงร้อยเปอร์เซ็นต์
‎พวกเขาหาต้นตอของปัญหาเจอ
‎แล้วก็รักษามัน
‎แต่ปรากฏว่ามันมีบางอย่างที่ลึกไปกว่านั้น
‎หลังการรักษาครั้งนั้น
‎มันคือครั้งแรกที่ผมรู้สึกได้ถึง
‎ความคิดที่น่าอึดอัดเหล่านี้
‎ผมไม่รู้ว่ามันคืออะไรหรือมาจากไหน
‎ผมไม่เคยอยู่ใกล้คนที่มีปัญหา ‎สุขภาพทางจิตใจแบบใดเลย
‎คือผม ผมไม่รู้เลยว่าจะต้องทำยังไงกับมัน
‎และไม่มีใครรู้ว่าผมกำลังมีปัญหาอะไร
‎เพราะผมถูกฝึกมาไม่ให้แสดงด้านอ่อนแอ
‎และนั่นเป็นสิ่งที่ผมภูมิใจ
‎แต่สะสมมาเรื่อยๆ จนถึงยูเอสโอเพน
‎ความคิดเหล่านั้นโผล่มาซ้ำแล้วซ้ำอีก
‎จากทุกๆ สามวันไปเป็นทุกๆ สองวัน
‎ไปเป็นทุกวัน ไปเป็นทุกชั่วโมง
‎แต่ถ้าบอกคนอื่นก็เหมือนเผยด้านที่อ่อนแอออกมา…
‎และผมไม่รู้ว่าต้องจัดการกับมันยังไง
‎ผมเลยเก็บมันไว้ข้างในตลอดมา
‎(ปี 2012 ยูเอสโอเพน)
‎ยูเอสโอเพนปี 2012 เป็นทัวร์นาเมนต์พิลึก
‎มันแบบว่า "ทำแบบนี้อีกปีไม่ไหวแล้ว มันยาก
‎ฉันเตรียมร่างกายให้พร้อมไม่ได้อีกแล้ว ‎เตรียมจิตใจให้พร้อมไม่ได้แล้ว"
‎ผมเลยทิ้งอาชีพของตัวเอง
‎โอเค ขอบคุณทุกคนที่มาในวันนี้นะครับ
‎ผมจะพูดสั้นๆ ตรงเข้าประเด็น
‎ผมตัดสินใจแล้ว ‎ว่านี่จะเป็นทัวร์นาเมนต์สุดท้ายของผม
‎ตอนนี้คุณอายุ 30 ซึ่งก็ยังไม่ถือว่าแก่
‎อย่างที่เห็นเฟเดอเรอร์อายุ 31
‎แบบนี้มันเหมือนว่าคุณวางมือไวนะครับ
‎เยี่ยมเลย ผมไม่อยากจบการแถลงข่าวนี้
‎โดยไม่โดนเปรียบเทียบกับโรเจอร์ ‎โดยตรงอยู่พอดี ขอบคุณที่ถาม
‎บอกตามตรง ผู้เล่นเหล่านี้ฝีมือดีขึ้นมาก
‎แล้วก็นะ ผมไม่มั่นใจว่า…
‎ด้วยสภาพร่างกายที่ไม่พร้อม ‎ผมจะทำสิ่งที่อยากทำในตอนนี้ได้ไหม
‎ผมนึกย้อนไปถึงทัวร์นาเมนต์นั้น ‎และรู้สึกผิดหน่อยๆ
‎เพราะผมดื่มด่ำกับชัยชนะของตัวเองมาก
‎และไม่รู้ว่าตัวเองรู้ไหม ‎ว่าลึกๆ แล้วมาร์ดี้กำลังเผชิญกับอะไรอยู่
‎ผมไม่รู้ว่าตัวเองเข้าใจ ‎สิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดหรือเปล่า
‎ทันทีที่เราไปถึงนิวยอร์ก
‎ความคิดในหัวเข้าครอบงำผมโดยสมบูรณ์
‎ทั้งวัน ทุกวัน
‎แล้วแอนดี้ก็มาวางมือ
‎เซอร์ไพรส์ไหมครับที่เขาจะแข่ง ‎รายการนี้เป็นรายการสุดท้าย
‎มันทำเอาคุณหงายเงิบไปเลยไหม
‎ครับ คือว่า เราทุกคนมีความไม่มั่นใจอยู่แล้ว
‎และผมไม่เคยตระหนักเลยว่า
‎ที่จริงแล้วเขารู้สึกกดดันมากน้อยแค่ไหน
‎เวลามาแข่งทัวร์นาเมนต์แบบนี้
‎จนกระทั่งเมื่อปีที่แล้ว ‎ตอนผมได้เป็นผู้เล่นตัวท็อปของอเมริกา
‎เขารับมือกับมันได้ยอดเยี่ยมมาก ‎และไม่เคยพูดเลยว่ามันแย่แค่ไหน
‎อาจเป็นแต้มสุดท้ายในอาชีพของแอนดี้ ร็อดดิก
‎เกม เซต แมตช์ เดล โปโตรชนะ
‎แอนดี้ ถึงตาคุณแล้วครับ
‎ไมค์นี้เป็นของคุณ
‎ว้าว
‎ตั้งแต่เด็กๆ
‎ผมมาดูการแข่งขัน ‎ทัวร์นาเมนต์นี้ตลอด และรู้สึกโชคดี
‎ที่ได้นั่งบนสแตนด์ที่คุณทุกคนนั่งในวันนี้
‎และได้ดูการแข่งนัดนี้
‎และได้เห็นแชมป์เข้ามาและออกไป
‎ผมรักช่วงเวลาทุกนาทีนี้ และ…
‎ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง ผมรักคุณ ‎ขอบคุณทุกคนเลย ขอบคุณครับ
‎ในรอบที่สาม พวกเขาจับผมลงนัดแข่ง ‎ตอนกลางคืนที่สนามอาร์เธอร์แอช
‎ซึ่งจะมีแค่ผู้เล่นตัวท็อปเท่านั้นที่ได้แข่งนัดกลางคืน
‎และไม่ใช่เพราะผมได้แข่งกับเฟเดอเรอร์ ‎หรือร็อดดิก หรือนาดาล
‎แต่เพราะตัวผมเอง
‎ปีนั้นคนลุ้นกับมาร์ดี้กัน
‎ผ่านมาหลายปีแล้วค่ะ ‎ที่ผู้เล่นอเมริกันได้แชมป์ประเภทเดี่ยว
‎ปีนี้มีใครที่มีแววว่า ‎จะคว้าตำแหน่งกลับบ้านได้บ้างไหมคะ
‎มาร์ดี้ ฟิช เขาอยู่ในวงการมาสักพักแล้ว ‎แต่ฝีมือการเล่นเทนนิสของเขาเยี่ยมเลย
‎และพร้อมจะคว้าแชมป์ยูเอสโอเพน
‎ถ้าคุณเป็นแฟนเทนนิสอเมริกาล่ะ ‎อย่าลืมเชียร์มาร์ดี้ ฟิชนะครับ
‎มาร์ดี้ ฟิช ผู้เหลือรอดคนสุดท้าย
‎เทรลเลอร์ทั้งหมดที่ถูกเตรียมมา ‎ไม่ก็เทรลเลอร์ในทีวี
‎คนทั้งอเมริกากำลังดูอยู่ โลกกำลังจ้องมองอยู่
‎จิมครับ นัดแข่งตอนกลางคืนที่ยูเอสโอเพน ‎ผู้เล่นอเมริกันรักนัดแข่งตอนกลางคืน
‎เราได้เจอเรื่องดราม่ามาตลอดหลายปี
‎ความตื่นเต้นอันล้นหลามในช่วงเวลาเหล่านี้
‎มาร์ดี้ ฟิชพยายามอย่างหนักมาก ‎เพื่อมาสัมผัสช่วงเวลาเหล่านี้
‎เขาได้เห็นแอนดี้ ร็อดดิก เพื่อนสุดเจ๋งของเขา ‎สัมผัสช่วงเวลาแบบนี้มาหลายครั้ง
‎และตอนนี้กำลังเปลี่ยนบรรยากาศใหม่ ‎ได้เวลามาร์ดี้ออกโรงแล้วครับ
‎สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ ‎ส่งเสียงต้อนรับเหล่าผู้เล่นหน่อยครับ
‎มาร์ดี้‎ ‎ฟิชและฌีล ซีมง
‎สู้ๆ มาร์ดี้ สู้ๆ
‎ลุยเลย มาร์ดี้
‎แม่งเอ๊ย
‎มันเป็นการแข่งขันที่ ‎ทั้งเครียดและสะเทือนอารมณ์มาก
‎เป็นหนึ่งในการแข่งขันที่เราเดือดสุดๆ
‎แต่ก็ตามเคย ผมเล่นได้ดีเลย
‎ตอนอยู่ในสนามผมไม่มีความคิดพวกนี้อยู่ในหัวเลย
‎มันคือหลุมหลบภัยของผม
‎ลุยเลย มาร์ดี้
‎นั่นเป็นครั้งแรก
‎ที่ผมเริ่มจะเชื่ออย่างแท้จริง ‎ว่าผมจะเป็นแชมป์แกรนด์สแลมได้
‎ลุยเลย มาร์ดี้
‎ท้ายที่สุดผมก็ชนะเซตที่สามในไทเบรก
‎ผมนั่งลงตอนเปลี่ยนเสิร์ฟ
‎และสงบสติอารมณ์นิดหน่อย
‎และด้วยเหตุผลบางอย่าง ‎ผมมองไปที่นาฬิกาจับเวลา
‎มันบอกเวลา 01:15 น.
‎"โอ้โฮ ดึกมากแล้ว
‎เราเพิ่งจะเล่นไปสี่เซตเอง ‎ได้ใช้เวลาทั้งชาติแน่
‎กว่าจะได้เข้านอนก็คงตอนตีสี่ ‎ก็ต่อเมื่อฉันชนะเซตนี้น่ะนะ"
‎แล้วจู่ๆ
‎ไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย
‎มันก็โบ้ม
‎"ไม่นะ"
‎นี่เป็นครั้งแรกที่มันเกิดขึ้นตอนกำลังแข่ง
‎ความเครียดทั้งหมดมันถาโถมเข้ามา
‎"ร่างกายฉันรู้สึกไม่…
‎นี่ฉันจะป่วยเหรอ
‎สุขภาพของฉันมันจะ… ควรไปโรงพยาบาลไหม
‎หัวใจจะวายเหรอ ฉันกินเยอะไปหรือเปล่า
‎หรือว่ากินน้อยไป"
‎เข้ามาอย่างไม่หยุดหย่อน
‎ผมหยุดคิดไม่ได้
‎มีคนเป็นแสนๆ ที่กำลังดูอยู่ ‎บนสแตนด์และผ่านทางทีวี
‎ไม่มีที่ให้ไป และไม่มีที่ให้ซ่อน
‎มาร์ดี้
‎ทันใดนั้นเอง
‎ผมเหมือนตัวคนเดียว
‎หลุมหลบภัยแห่งเดียวของผมโดนแย่งไปแล้ว
‎แต่ลึกลงไป เราแสดงออกมาไม่ได้
‎ความแข็งแกร่งทางจิตใจ ‎ต้องใช้ความพยายามเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์
‎ห้ามโอดครวญ ห้ามบ่น ห้ามหนี
‎ผมต้องแข่งต่อไป
‎ฉันจำได้ว่าฉันหันไปมองคริสเตียน ‎และเราทั้งคู่รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ
‎ว่ามาร์ดี้ไม่ปกติ
‎ผมจำส่วนที่เหลือของนัดนั้นไม่ได้เลย
‎"ฉันกินเยอะไปหรือเปล่า หรือว่ากินน้อยไป"
‎ซึ่งมันเหลือเชื่อสุดๆ
‎"ฉันกินเยอะไปหรือเปล่า"
‎"ฉันกำลังจะหัวใจวายเหรอ"
‎และผมเซอร์ไพรส์ที่เกมที่เหลือ ‎ผลออกมาเป็นแบบนั้น
‎เกม ฟิชชนะ
‎เพราะผมหลุดไปอยู่ที่อื่นมา ในโลกอื่น
‎เกม เซต แมตช์ ฟิชชนะ
‎หกต่อหนึ่ง ห้าต่อเจ็ด เจ็ดต่อหก หกต่อสาม
‎จัสติน กิเมลสตอบผู้ดำเนินรายการ
‎ผมจำได้ว่าตัวเองเอาแต่พูดว่า "เร็วเข้า"
‎ต่อไปเป็นโรเจอร์ เฟเดอเรอร์
‎คุณจะต้องทำยังไงครับถึงจะอยากฮึดสู้ ‎เพื่อพยายามเอาชนะเขา
‎บอกตามตรงว่าตอนนี้ผมไม่รู้เลย
‎ต้องทำมากกว่าที่ทำในวันนี้เยอะเลย
‎แต่เราจะพยายามพักให้เต็มที่ ‎และคิดหาทางว่าจะทำอะไรได้บ้าง
‎ขอบคุณมาก มาร์ดี้ เยี่ยมมากครับ
‎(รอบที่สี่ ยูเอสโอเพน ‎มาร์ดี้ ฟิช ปะทะ โรเจอร์ เฟเดอเรอร์)
‎แข่งรายการยูเอสโอเพนกับโรเจอร์
‎ที่เซ็นเตอร์คอร์ตเพื่อเข้ารอบแปดคนสุดท้าย
‎มันคือสิ่งที่นักเทนนิส ‎มือวางอันดับหนึ่งของอเมริกาทำ
‎เป็นสิ่งที่เขาพยายามมาทั้งชีวิตเพื่อที่จะได้ทำมัน
‎และมีโอกาสได้ลงแข่ง ‎เป็นเหมือนความฝันของนักเทนนิส
‎วันนี้วันแรงงาน ในงานยูเอสโอเพน
‎และวันนี้ที่นิวยอร์ก ‎ในที่บรรดาแชมป์ต้องเจอศึกหนัก
‎โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ปะทะมาร์ดี้ ฟิช
‎ไปชมสิ่งที่น่าสนใจ ‎และกลับมาติดตามต่อที่ซีบีเอส
‎วันรุ่งขึ้นผมตื่นมา คิดว่า ‎"ฉันจะผ่านมันไปได้ยังไง"
‎พยายามคิดหาวิธีขจัด ‎ความคิดเหล่านั้นอย่างหนักหน่วง
‎มันกลายเป็นว่า
‎เขากำลังต่อสู้กับความคิดที่รบกวนจิตใจเขาอยู่
‎เขากลัว
‎อยู่นั่นเอง
‎มือวางอันดับหนึ่งของโลก ‎โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ มาเพื่อแข่งขัน
‎กับความหวังของชาวอเมริกัน มาร์ดี้ ฟิช
‎ผมทนนั่งเฉยมองดูเพื่อนตัวเอง ‎กำลังเจอปัญหาไม่ไหว
‎ผมเลยเล่าประสบการณ์ ‎ที่ยากลำบากของตัวเองให้เขาฟัง
‎ซึ่ง…
‎ผมจำได้ว่าคริสเตียนพูดว่า…
‎ผมก็มีภาวะซึมเศร้าและวิตกกังวล
‎ผมกินยาเพื่อรักษา
‎มันอาจจะช่วยเขาได้
‎ผมกอดเขา
‎เพื่อให้เขามั่นใจว่าทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี
‎ผมกับภรรยานั่งรถไปสนามอาร์เธอร์แอช
‎ความคิดพวกนั้นโถมเข้ามาอีกแล้ว
‎ฉันเป็นห่วงเรื่องสุขภาพจิตใจของเขา
‎เขาน้ำตาคลอ
‎และฉันจำได้ว่าตัวเอง ‎เอื้อมมือไปจับมือเขาและพูดว่า
‎"คุณไม่ต้องลงแข่งก็ได้นะ"
‎"หมายความว่าไง ไม่ต้องลงแข่งก็ได้
‎ผมต้องลงแข่ง ผมต้องแข่ง"
‎ผมใช้เวลาทั้งชีวิตฝึกฝนร่างกาย
‎จิตใจ และอารมณ์เพื่อช่วงเวลานี้
‎ไม่เคยมีความคิดว่าจะถอนตัวมาก่อน
‎แวบนึงผมเริ่มคิดขึ้นมา ผมแบบ
‎"เดี๋ยวนะ ฉันไม่ต้องลงแข่งก็ได้"
‎เรานั่งรอเตรียมตัวเข้าสนาม
‎เราได้ข้อความจากสเตซี่บอกว่าพวกเขากำลังมา
‎แต่เกิดเรื่องบางอย่างขึ้น
‎แล้วฉันก็นึกถึงคำพูดของจัสติน กิเมลสตอบ
‎"ถ้ามาร์ดี้ไม่ลงแข่งนัดนี้ ‎ต้องมีคนโดนซีบีเอสเชือดแน่"
‎แล้วฉันก็คิดว่า "ตายแล้ว
‎นี่มันเรื่องอะไรกัน"
‎ประกาศอย่างเป็นทางการแล้ว
‎จะไม่มีการแข่งขันนัดเฟเดอเรอร์-ฟิช
‎มาร์ดี้ ฟิชขอถอนตัว
‎เราไปที่สนามและบอกกับยูเอสทีเอ ‎ว่าผมจะไม่ลงแข่งนัดนี้
‎แล้วผมก็เขื่อนแตกตรงนั้นเลย ต่อหน้าทุกคน
‎ผมสูญเสียเทนนิสไปโดยสมบูรณ์แล้ว
‎และมันก็เผยตัวออกมา ณ ตอนนั้นเลย
‎มาร์ดี้ ฟิชที่ต้องลงแข่งกับโรเจอร์ เฟเดอเรอร์
‎ถอนตัวเพราะเรื่องสุขภาพ…
‎อาการมันมาถึงขั้นไหนจนทำให้เขาถึงละทิ้ง
‎โอกาสจะได้เข้ารอบแปดคนสุดท้าย
‎มันสื่อว่าเขากำลังจะได้ ‎แข่งนัดสำคัญที่สุดนัดหนึ่งในสายอาชีพ
‎แข่งกับผู้เล่นที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล
‎ซึ่งความคาดหวัง ‎ก็น่าจะไม่ได้มากมายอะไรอยู่แล้ว
‎แต่เขาไม่แม้แต่จะเข้าไปในคอร์ต
‎ผมจำได้ว่าตอนมองเข้าไปในแววตาเขา ‎มันไม่เหมือนนักเทนนิสเลย
‎มันไม่ใช่การตื่นเวที
‎มันไม่ใช่ภาวะจิตที่ปกติ
‎มันเป็นบางอย่างที่
‎ไม่ปกติ
‎(ลอสแอนเจลิส)
‎ชีวิตผมในตอนนั้น
‎เหมือนตกนรกทั้งเป็น
‎ผมเจ็บปวดทางใจมาก
‎ผมไม่อยากทำอะไรเลย ‎นอกจากนอนขดตัวในห้องมืดๆ
‎และไม่ต้องออกไปพบเจอใคร
‎ผมขลุกตัวอยู่ในบ้านอยู่หลายเดือน
‎โดยไม่ออกไปไหนเลย
‎เขามีอาการตื่นตระหนกขั้นรุนแรง
‎พูดง่ายๆ คือเขาลุกออกจากเตียงไม่ได้เลย
‎เขาคงเป็นหนักมากแล้ว
‎อาการของเขาแย่มากจนน่ากลัว
‎มันแบบเกิดอะไรขึ้น
‎ลืมเรื่องเทนนิสไปก่อน
‎เด็กคนนี้จะดีขึ้นได้ไหม
‎เขาจะใช้ชีวิตที่เหลือได้ไหม
‎ฉันปวดใจมากที่ได้เห็นมุมนี้ของมาร์ดี้
‎ที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน
‎และเราไม่รู้เลยว่าเขาจะกลับมาเป็นปกติได้ไหม
‎มันเป็นความเป็นไปได้และคำถามที่น่ากลัว
‎ครอบครัวเขาถามผมว่า ‎"เควิน เขาจะดีขึ้นไหม"
‎ผมตอบว่า "แน่นอน"
‎แล้วพอเขากลับไป ผมก็ร้องว่า "บ้าเอ๊ย"
‎เราไม่รู้ว่าต้องส่งเขาเข้าโรงพยาบาลหรือเปล่า
‎ผมเลยบอกว่าผมจะลองไปหาเขา ‎และดูว่าพอจะทำอะไรได้บ้าง
‎เขาพูดไม่ได้
‎เราเล่นโยนรับกัน ‎เพราะตอนเด็กๆ เขาก็เล่นแบบนี้
‎ทำให้เขาสบายใจ
‎เราเป็นกังวลเรื่องอาการของเขาในตอนนั้นมาก
‎ผมเริ่มคิดถึงเรื่องที่แย่สุดของสิ่งต่างๆ
‎และต้องได้รับการรักษาจากผู้เชี่ยวชาญ
‎ในที่สุด
‎เราก็ได้นักจิตวิทยาเด็กคนนึงมา
‎ครั้งแรกที่ได้เจอกัน
‎เขาบอกผมว่า "คุณเป็นโรควิตกกังวลขั้นรุนแรง
‎รุนแรงอย่างเหลือเชื่อ"
‎ผมเริ่มด้วยการไปพบเขาทุกวันทั้งสัปดาห์
‎เขาสั่งยาบางตัวมาให้ผมกิน เรานั่งสมาธิ
‎และเขาก็อธิบายวิธีเปลี่ยนกระบวนการคิดของผม
‎เวลาคิดถึงเรื่องแย่ๆ
‎ปรากฏว่าอาการหัวใจเต้นรัวเร็ว ‎จริงๆ แล้วคืออาการของโรควิตกกังวลของเขา
‎ถ้าเขากังวลถึงระดับหนึ่ง
‎หัวใจส่วนนั้นของเขาจะเต้นรัวเร็วเกินไป
‎มันเลยทำให้เขาประหม่ามากขึ้นทีละนิด ทีละนิด
‎จนในที่สุดก็รับไม่ไหว
‎ผมจะเอาสิ่งที่เรียนรู้จากการเล่นเทนนิส ‎ในแง่จิตวิทยาของการแข่ง
‎มาใช้ให้เป็นประโยชน์ได้ยังไง
‎กลับกลายเป็นว่าหลายสิ่งที่ผมคิดว่ามันคล้ายกัน
‎อันที่จริงแล้วอาจจะตรงกันข้ามเลย
‎การพูดคุยถึงเรื่องที่ผมต้องเผชิญทำให้ผมรู้สึกดีขึ้น
‎การพูดคุยเรื่องนั้นกับจิตแพทย์ ‎กับภรรยา กับครอบครัว กับเพื่อนๆ
‎ท้ายที่สุดแล้วมันก็ช่วยผมได้
‎และที่ตลกคือการเผยความอ่อนแอ ความกลัว
‎และการเปิดรับคนอื่น
‎เป็นส่วน…
‎เป็นส่วนสำคัญที่ในการคัมแบ็กของผม
‎ตอนวางมือ ผมเหมือนเงา ‎ของตัวตนที่ยอดเยี่ยมที่สุดของตัวเอง
‎ตอนอยู่ในสนามเทนนิส
‎ตอนมาร์ดี้เลิกเล่น
‎ก็พอจะบอกได้ ‎ว่าเขาเป็นตัวเองในเวอร์ชั่นที่ดีที่สุด
‎ทรมานน่าดูเลย
‎แต่ผมคิดว่าเวอร์ชั่นที่ดีที่สุดของผมในฐานะเพื่อน
‎น่าจะเป็นตอนที่ผมวางมือแล้ว
‎ผมไม่ค่อยชอบคุยโทรศัพท์
‎แต่กับมาร์ดี้เราโทรหากัน ‎ทุกสัปดาห์เว้นสัปดาห์และคุยกัน 20 นาที
‎ผมจะแอบหยอดเขาอยู่เรื่อย
‎"โธ่ เพื่อน นายยังกลับไปเล่นได้อยู่นะ ‎นายอาจจะยังทำได้อยู่"
‎เขาไม่อยากเล่น ‎"ฉันไม่อยากเล่น ไม่เลยสักนิด"
‎บทสนทนาของเราเป็นอย่างนั้นอยู่สองสามปีเลย
‎จากนั้นก็เปลี่ยนไปนิดนึง
‎แอนดี้วางมือไปแล้ว
‎แต่เขาพูดว่า "น่าจะเจ๋งนะ ‎ถ้าเราเล่นคู่กันด้วยกันอีกสักครั้ง"
‎ผมก็แบบ "น่าจะเท่ดี ลุยเลย"
‎เราเลยได้ลงแข่งคู่ที่แอตแลนตาโอเพน
‎"ถ้านายทำ ฉันก็เอาด้วย
‎ถ้านายกล้าลุกขึ้นมา ฉันก็จะกล้าไปกับนาย
‎มาลองดูกันใหม่อีกสักตั้ง"
‎ในอีกไม่กี่สัปดาห์คุณจะกลับไปลงสนามอีกครั้ง
‎- ครับ ‎- กับมาร์ดี้ ฟิช
‎- ใช่ มาร์ดี้เป็น… ‎- เพื่อนสมัยเด็ก ตามที่คุณบอก
‎เพื่อนสมัยเด็ก เขาเคยเป็น ‎เขายังเป็นนักเทนนิสที่ยอดเยี่ยมอยู่
‎เราไม่มีโอกาสได้เล่นด้วยกันเป็นครั้งสุดท้าย
‎ฤดูร้อนนี้เขาจะลองทำมัน ‎และผมภูมิใจมากที่เขาพยายามกลับมา
‎มันเป็นความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนยาวนาน
‎เต็มไปด้วยการแข่งขัน การมีอีโก้ และ…
‎พูดตามตรง ผมน่าจะทำตัวแย่กว่าเขา แต่…
‎เขาใจดีมากที่ชวนผมกลับมา
‎เรามีเป้าหมายที่อยากจะเล่นด้วยกันอีกสักครั้ง
‎สนุกมากครับ
‎สุดเหวี่ยงเลย
‎มันเหมือนเรานั่งจิบเบียร์กัน ‎แต่เป็นการเล่นเทนนิส
‎ผมจำได้ว่าตัวเองพูดว่า "เจ๋งเป็นบ้า"
‎เราผ่านร้อนผ่านหนาวมาด้วยกัน
‎เราแข่งกันตอนอายุ 12
‎จากจุดที่เคยฝึกซ้อมในสนามอพาร์ตเมนต์
‎และโดนพ่อผมปลุกตั้งแต่ไก่โห่
‎ณ จุดนึงเราทั้งคู่ได้เป็นท็อปสิบของโลก
‎ท้ายที่สุดได้เป็นผู้เล่นอันดับหนึ่ง ‎ในสายกีฬาของเราของประเทศ
‎และเราชนะด้วยกันหนึ่งรอบ
‎ซึ่งมัน…
‎ซึ่งเป็นเรื่องชวนหัวเสียแห่งศตวรรษ
‎โชคดีที่ตอนเราแพ้ ผมก็ไม่กลับมาเล่นต่อ
‎แต่เขาไปต่อและได้มีฤดูร้อนสุดเจ๋งในปี 2015
‎เทปนี้พูดถึงความแข็งแกร่งทางจิตใจ
‎ลึกๆ แล้วผมเจ็บปวด
‎ที่จะไม่มีวันได้กลับไปแข่งยูเอสโอเพน
‎มันไม่เกี่ยวกับการชนะ
‎ผมไม่สนใจเรื่องนั้นหรอก
‎ผมมีจุดประสงค์อื่น
‎คือการกลับไปฝ่าฝันอุปสรรค
‎ที่พรากทุกอย่างไปจากผม ‎และเปลี่ยนชีวิตผมไปตลอดกาล
‎แต่ผมยังไม่ได้เปิดเผย ‎เรื่องปัญหาสุขภาพจิตของตัวเอง
‎ผมเลยคิดว่านี่แหละถึงเวลาเล่าเรื่องของผมแล้ว
‎มีการคุยกันในครอบครัว ‎ว่าเขาควรเปิดเผยเรื่องนี้ไหม
‎ทุกคนไม่แน่ใจว่ามันจะส่งผล ‎ต่ออาชีพของเขายังไง
‎มีการถกเถียงกันว่าเขาควรเปิดเผยไหม
‎มาร์ดี้อยากทำ ผมว่าก็น่าจะดีต่อตัวเขานะ
‎คนอื่นๆ บางคนกีดกันไม่ให้เขาเปิดเผย
‎คุณกำลัง
‎เปิดโปงความอ่อนแอของตัวเอง
‎ซึ่งความอ่อนแอไม่เป็น…
‎ไม่เป็นผลดีต่อนักกีฬา
‎ฟังนะ ผมรักกีฬา
‎ผมรักกีฬามาทั้งชีวิต
‎ตอนผมผ่านการรักษาตัวทั้งหมดนี้
‎ผมหาเรื่องราวความสำเร็จ
‎ที่เกี่ยวกับนักกีฬาระดับโลกที่มีปัญหาสุขภาพจิต
‎และคัมแบ็ก คัมแบ็ก ‎ด้วยฟอร์มระดับท็อปไม่เจอเลย
‎ผมเลยเขียนเรื่องราวให้ได้เผยแพร่ ‎ในวันแรกของการแข่งยูเอสโอเพน
‎("มาร์ดี้ ฟิชพูดถึงการต่อสู้กับโรควิตกกังวล")
‎("การคัมแบ็กโต้กลับ ‎สุดสะเทือนเหมือนของมาร์ดี้")
‎("ฟิชช่วยลบการมีอคติต่อปัญหาสุขภาพจิต")
‎ผมเป็นโรควิตกกังวล
‎ตลอดสามปีที่ผ่านมา ‎นั่นแหละเหตุผลที่ผมไม่ได้กลับมาเล่น
‎เวลาเราควบคุมมันไม่ได้ มันยากมาก
‎ผมอยากให้คนเข้าใจมากๆ
‎ว่าการเลิกพูดว่า "ทนๆ มันไปเถอะ"
‎มันสำคัญมากจริงๆ
‎เพราะมันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น
‎เพราะเราไม่มีทางรู้ได้เลยว่าสองเดือนต่อจากนี้
‎หรือน้อยกว่านั้น
‎ถ้าผมไม่ได้รับความช่วยเหลือ
‎ถ้าผมไม่ได้กินยา
‎ถ้าผมไม่มีคนที่อยู่เคียงข้างตลอดเวลา
‎ไม่รู้เลยว่าผมจะยังได้อยู่ตรงนี้ไหม
‎ส่วนตัวแล้วการเปิดอกและพูดถึงมันนั้นช่วยผมได้
‎ผมคุยกับผู้เล่นบางคนเป็นการส่วนตัว
‎ซึ่งพวกเขาอาจจะไม่สะดวกใจที่จะพูดถึงมัน ‎ตอนมีกล้องจับภาพอยู่
‎แต่ตอนนี้ผมมาถึงจุดที่
‎ผมอยากเล่าเรื่องราวของตัวเอง ‎จะได้ช่วยคนอื่นได้
‎ขอบคุณมากครับ มาร์ดี้
‎สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
‎ขอเสียงต้อนรับมาร์ดี้ ฟิชหน่อยครับ
‎มาร์ดี้
‎ตอนมาร์ดี้เปิดเผยเรื่องของเขา
‎เราได้อ่านมันด้วยตัวเอง
‎ผมภูมิใจในตัวเขามาก
‎ตำนานของเขาจะเป็นอะไรครับ
‎ผู้คนรู้จักมาร์ดี้ ฟิชมานานแล้ว
‎แต่เขาถูกแอนดี้ ร็อดดิกบดบังรัศมีมาตลอด
‎บอกตามตรง ผมว่าการที่เขา ‎เปิดอกพูดเรื่องปัญหาสุขภาพจิต
‎ซึ่งเป็นเหมือนสิ่งต้องห้ามของวงการกีฬามาเสมอ
‎ผมมองว่านั่นแหละตัวตนที่น่าจดจำของมาร์ดี้ ฟิช
‎เขาได้รับคำขอบคุณมากมายจากผู้เล่นคนอื่นๆ
‎ทั้งผู้เล่นในปัจจุบันและในอดีต
‎พวกเขาซาบซึ้งใจมาก
‎ที่เขากล้าออกมาเปิดเผย ‎และพูดถึงปัญหานี้ในแบบที่เขาทำ
‎และการได้ช่วยให้เขาทำแบบนั้นได้…
‎มันมีความหมายมากครับ
‎สุภาพสตรีและสุภาพบุรษ
‎มาร์ดี้ ฟิช
‎ขอเสียงให้เขาหน่อย นิวยอร์ก
‎พูดว่า "บ๊ายบาย เทนนิส" ซิ
‎บ๊ายบาย เทนนิส
‎(ห้าปีต่อมา)
‎สหรัฐอเมริกาแข่งขันเดวิสคัพมา 120 ปีแล้วครับ
‎ได้แชมป์มา 32 สมัย
‎และเพิ่งแต่งตั้งกัปตันทีมคนที่ 41
‎มาร์ดี้ ฟิชคือกัปตันทีมสหรัฐอเมริกาคนใหม่
‎(เดวิสคัพ)
‎(มาดริด สเปน)
‎ประธานยูเอสทีเอโทรมาหาผมแล้วบอกว่า
‎"เราลงมติแล้วว่าอยากเสนอ ‎ตำแหน่งกัปตันทีมเดวิสคัพให้คุณ"
‎คือแบบ ผมไม่เคยลืมคำพูดนั้นเลย
‎ผมถูกสั่งห้ามไม่ให้บอกใคร
‎เขาโทรมาหาผม แล้วพูดว่า
‎"พ่อกำลังพูดสายอยู่กับกัปตันทีม ‎เดวิสคัพอเมริกาคนใหม่"
‎- เจ๋งเป้ง ‎- แบบว่า "ว้าว"
‎เขาโทรมาบอกว่า
‎"ตั้งแต่นี้ไปคุณต้องเรียกผมว่ากัปตัน"
‎ผมสวนเลย "ฟังนะ มาร์ดี้
‎ใครสนวะ นายก็ยังเป็นมาร์ดี้ ฟิชอยู่ดี"
‎มาร์ดี้โทรหาผมแล้วบอกว่า ‎อยากเรียกรวมชาวแก๊ง
‎ลองดูว่าเราจะลุยอีกสักครั้งได้ไหม ‎ผมบอกเขาว่า "แน่นอนอยู่แล้ว"
‎เดวิสคัพคือการแข่งขันทีมรายการสำคัญของเรา
‎เหมือนฟุตบอลโลกเลย
‎กัปตันจะเลือกสมาชิกทีมและจัดการทีม
‎เป็นวิธีที่เหมาะเจาะให้ผม ‎ได้ช่วยเหลือนักเทนนิสอเมริกันรุ่นใหม่ๆ
‎การได้มาร์ดี้เป็นกัปตันทีมคนที่ 41
‎ผมคิดว่าเป็นการส่งสารที่ดีมาก ไม่ใช่แค่กับมาร์ดี้
‎แต่อาจจะรวมไปถึงปัญหาสุขภาพจิต ‎ของนักเทนนิสอเมริกันด้วย
‎ในหลายๆ แง่ ผมคิดว่า ‎ความแข็งแกร่งทางจิตใจของมาร์ดี้
‎นั้นน่าประทับใจยิ่งกว่าอีก
‎ความสามารถในการประมวลผลและถ่ายทอดมัน
‎และการไม่เกรงกลัวต่ออุปสรรคของตัวเอง
‎จะเป็นส่วนที่สำคัญมากๆ
‎ของการที่เขาจะเป็นโค้ชที่ดีและกัปตันที่ยอดเยี่ยม
‎ผมว่าเขาจะทำงานนี้ได้ดี
‎และสมควรได้รับตำแหน่งนี้แล้ว
‎แต่การฝันฝ่าไปจนถึงจุดที่เรา ‎ไม่สนอีกต่อไปว่าใครจะตัดสินยังไง
‎คือเรื่องที่ผมภูมิใจมากที่สุด
‎ผมดีใจที่มาร์ดี้มาถึงจุด
‎ที่เขากล้าเสี่ยงเพื่อผลลัพธ์ที่คุ้มค่า
‎คืองี้ ผมยังคงต้อง ‎ต่อกรกับปัญหาสุขภาพจิตอยู่เสมอ
‎ผมเคยพูดกับจิตแพทย์ของผมว่า ‎"อยากให้มันหายเป็นปลิดทิ้งจะตายแล้ว"
‎เขาบอกผมว่า "ผมก็ไม่อยากจะพูดแบบนี้ ‎แต่มันจะเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตคุณไปตลอด"
‎ผ่านมาแล้วหกปี เจ็ดปี แปดปี
‎แต่มันยังคง…
‎ยังคงเป็นการต่อสู้รายวัน
‎แต่ผมเอาชนะมันได้ทุกวัน
‎คำบรรยายโดย: พรสุดา โนกา