Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎(Netflix ขอเสนอ)
‎- เฮ้ย เดี๋ยวๆ ‎- โอ๊ย
‎เหม็นเป็นบ้า
‎เป็นอะไรไหม
‎ลุกไหวหรือเปล่า
‎พวกเธอนี่ดีจังเลยนะ
‎ฉันมันไม่มีอะไรเลย
‎ไม่มีสักอย่าง
‎ทุกคนทิ้งฉันไปกันหมด
‎บ้าบอเนอะ
‎เร็วเข้า
‎ลุกได้แล้ว
‎น่ารำคาญจริง
‎ทิ้งฉันไว้ก็ได้นี่
‎ฉันจะไปที่ทิ้งขยะกับขยะสดพวกนี้
‎จริงสินะ
‎เพราะ 80 เปอร์เซ็นต์ ‎ของมนุษย์ในโลกนี้เป็นขยะนี่นะ
‎แล้วอีก 20 เปอร์เซ็นต์ที่เหลือล่ะ
‎เศษสวะ
‎พูดจาโหดร้ายจังเลย
‎ก็นายเป็นคนพูดเองไม่ใช่เหรอ
‎ฉันน่ะคิดว่าคงมีคนดีๆ อยู่สักหนึ่งเปอร์เซ็นต์แหละ
‎คนพวกนั้นไม่ใช่คนดีหรอก
‎ก็แค่พวกอ่อนต่อโลก
‎รู้แล้วๆ
‎ถ้างั้นก็…
‎กลับกันเหอะ
‎ไปแล้วนะ
‎ไอ้บ้าเอ๊ย
‎เดี๋ยวเหอะ มันอันตรายนะ
‎(อายุ 46 ปี ผมกลายเป็นผู้ใหญ่ที่น่าเบื่อไปแล้ว)
‎มานี่สิ
‎ทั้งที่ทุกคนแก่ตัวลงเรื่อยๆ
‎แต่มีแค่พวกเราที่ยังเหมือนเดิม
‎ไม่ใช่ว่าจะไปที่ไหนหรอก
‎อยู่ที่ว่าจะไปกับใครต่างหาก
‎เป็นเธอน่ะดีแล้ว
‎เธอน่าสนุกออก
‎ในร่างกายของเธอเองก็มีถ้อยคำมากมาย ‎ที่ยังไม่ไปสู่สุคติอัดแน่นอยู่
‎มันช่างธรรมดาจังเลยนะ
‎วันสุดท้ายของปี 1999
‎"คราวหน้าจะเอาซีดีมานะ"
‎เธอพูดไว้ตอนที่จะแยกทางกัน
‎นั่นเป็นคำพูดสุดท้าย
‎แล้วเรื่องของเรา
‎ก็จบลง
‎(ปี 2015)
‎(โตเกียวเป็นดั่งเรือไททานิคที่กำลังจมลงไป)
‎ขอให้ทุกท่านสนุกกับ โชว์!
‎(ด้วยรักและขอบคุณทุกคน ‎ที่สนับสนุนมาตลอด 30 ปี)
‎(พบกันใหม่โอกาสหน้า)
‎- คุณโอกุโระ ‎- คุณโอกุโระ
‎คุณโอกุโระ
‎- คุณโอกุโระ ‎- อย่าไปเลย
‎คุณโอกุโระ
‎ทุกท่านครับ วันนี้
‎- ขอให้ทุกท่านสนุกกับโชว์! ‎- โชว์!
‎แหม ต้องขอบคุณจริงๆ ครับ ‎ที่ช่วยกันทำให้รายการอยู่มานานขนาดนี้
‎เหนื่อยหน่อยนะคะ
‎พูดกันตามตรงนะ
‎ผมไม่รู้สึกเลยว่ารายการจะจบลงแล้ว
‎อือ ก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะทำอะไรดีในช่วงที่ว่าง
‎ดีไม่ดีผมอาจจะกลับมาที่ช่องอีกก็ได้
‎ไม่ต้องมาเลยๆ
‎ผมซานาอิครับ ซานาอิ เคอิจิโร่
‎- ขอรับไว้นะครับ ‎- ฝากตัวด้วย
‎- ผมซานาอิครับ ซานาอิ เคอิจิโร่ ‎- อ๋อ เอ่อ…
‎ผมตั้งบริษัทจัดหางานขึ้นมาน่ะครับ
‎จะเป็นสปอนเซอร์รายการหรืออะไรผมก็ทำหมด
‎โอ้โฮ…
‎มันแบบว่า เป็นงั้นใช่ไหมครับ
‎เป็นคนธรรมดาไปแล้วสินะครับ
‎เพราะผมเริ่มต้นใหม่แล้วไงล่ะครับ
‎อย่างนั้นเองเหรอครับ
‎จะอีกกี่ครั้งผมก็จะเริ่มต้นใหม่ให้ดู
‎งั้นก็มาสนุกกันดีกว่าครับ
‎- ขอให้ทุกท่านสนุกกับโชว์ ‎- โชว์
‎เชิญเลยๆ
‎แหม ขอบคุณครับ ขอบคุณ
‎ขอบคุณนะครับ
‎ขอบคุณนะครับ คุณโอกุโระ
‎- ขอบคุณสำหรับที่ผ่านมาจริงๆ ครับ ‎- ขอบคุณมาก
‎ผู้กำกับโฮโซอิ
‎กับกลุ่มสาวน้อยผู้ร่าเริง ‎ในบทเพลง "คุกกี้เสี่ยงทาย" ครับผม
‎เต้นกันหน่อยทุกคน
‎(ขอบคุณมาก ขอให้ทุกท่านสนุกกับ โชว์! ‎ขอบคุณสำหรับ 30 ปีที่ผ่านมา)
‎คุณโฮโซอิ
‎โฮโซอิ ทุเรศว่ะ
‎อย่าซึมไปนักเลยน่า
‎ร้อง "เย้เยเย" นะ
‎เฮ้ย
‎คืนนี้อย่าดื่มมากไปนะ
‎ไม่ต้องห่วงครับ
‎มา "เย้เยเย" กันอีกรอบ
‎เจอเซคิกุจิหรือยัง
‎เอ๊ะ วันนี้มาด้วยเหรอครับ
‎หมอนั่นก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับรายการนี้
‎- น่าจะมาใช่ไหม ‎- มาสนุกกันอีก
‎เพิ่งกลับไปเมื่อกี้เองครับ
‎- จริงเหรอ ‎- ครับ
‎หลังจากท่อนนี้นะ
‎- น่ารักจัง ‎- ท่อนฮุคจะมาแล้ว
‎ร้องพร้อมกันนะครับทุกคน
‎(เซคิกุจิ: ปาร์ตี้เหรอ ยังไม่รู้เลย ‎ถ้าโผล่ไปได้จะแวะไปแล้วกัน)
‎เอ้า หมุนตัวกันหน่อย
‎(ซาโต้: มาด้วยเหรอ ‎เซคิกุจิ: เลิกได้แล้วมั้ง)
‎ขอเชิญคุณอนดะครับ
‎- ขอโทษค่ะ ‎- โทษทีๆ
‎ขอบคุณค่ะ
‎เมื่อกี้เต้นด้วยนี่
‎เต้นผิดไปเยอะเลยค่ะ
‎ไม่มีใครดูหรอกน่า
‎นั่นสินะคะ
‎แต่นี่ก็ยังดีกว่างานของฉันมากเลยนะ
‎ฉันอยู่บริษัทที่ทำฟลิปชาร์ตให้รายการนี้น่ะ
‎แต่ถึงจะทำไปเท่าไรก็เถอะ
‎งานประเภทนี้ก็ไม่เหลืออยู่ ‎ในความทรงจำใครอยู่ดี
‎ฉันเข้าใจ
‎เข้าใจมากๆ เลย
‎เหรอ
‎จำหน้าฉันได้หรือเปล่า
‎ฉันออกดีวีดีหกแผ่นเลยนะ
‎งั้นหรอกเหรอ
‎ออกจากที่นี่กันไหม
‎อยู่ที่ที่เหมือนงานศพไปก็ไม่ได้อะไรหรอก
‎ใช่ไหมล่ะ
‎ห้องใหญ่เป็นบ้าเลย
‎โตเกียวทาวเวอร์ล่ะ
‎อะไรนะ
‎ฉันชอบโตเกียวทาวเวอร์ ‎เพราะมันเซ็กซี่กว่าสกายทรี
‎โพสต์ลงบล็อกดีกว่า
‎มันเซ็กซี่เหรอ
‎ดับไปซะแล้ว
‎อ้าว
‎เป็นอะไรไป
‎นี่
‎ตอนเด็กๆ
‎เคยคิดอยากเป็นตัวเองแบบในตอนนี้ไหม
‎เอ๋
‎ไม่ค่อยแน่ใจแฮะ
‎ฉันน่ะ…
‎ไม่เคยคิดอยากเป็นเลย
‎(เซคิกุจิ: ออกจากงานแล้วมาบริษัทฉันเถอะ)
‎(บทเรียนออนไลน์สี่ระดับ ‎เหมาะสำหรับเด็กทุกรูปแบบ)
‎(ไม่ต้องพึ่งห้องเรียนอีกต่อไป)
‎(เซคิกุจิ เคนตะ)
‎(คำขอเป็นเพื่อน)
‎(โอซาวะ คาโต้ คาโอริ)
‎(เซ็ตปาร์ตี้หลังงานแต่ง ขอลงรูปที่ได้มาหน่อย)
‎มันช่าง…
‎ธรรมดาจริงๆ นะ
‎ขอบคุณครับ
‎พายุฝนรุนแรงกำลังเคลื่อนตัว ‎สู่ภาคตะวันออกของญี่ปุ่น โปรดระมัดระวัง…
‎อ้าว มาด้วยเหรอ
‎ไลน์ไปบอกแล้วนะว่าจะมาวันนี้
‎เหรอ
‎ฉันจะเอาพวกนั้นไปด้วยนะ ‎มันมีเล่มที่ฉันเป็นคนซื้ออยู่ด้วย
‎นี่ของฉันไม่ใช่เหรอ
‎ตั้งใจแต่งงานกับฉันจริงหรือเปล่า
‎ทั้งหมดเป็นเรื่องโกหกสินะ
‎เรื่องอะไร
‎เอาเวลาของฉันคืนมานะ
‎คงทำไม่ได้หรอก
‎เดี๋ยว
‎ไม่ขังตัวเองอยู่ที่นี่ตลอดไปซะเลยล่ะ
‎ฝนตกหนักมากนะ เอาร่มไปดีกว่าไหม
‎(ปี 2011)
‎(คงเพราะอาฟเตอร์ช็อก ‎จากแผ่นดินไหวครั้งใหญ่)
‎(ผมเลยงานยุ่งจนหัวหมุน)
‎ยามาโมโตะ
‎แกทำงานนั่นมากี่ชั่วโมงแล้ว
‎- เฮ้ยๆ ‎- ครับ
‎ทั้งสองอันกำหนดส่งมอบวันนี้ห้าโมงนะ
‎ห้ามช้าเด็ดขาด
‎- ครับ ‎- ครับ
‎ทานิกุจิ จะมัวทำไอ้นั่นไปถึงไหน
‎ก็งานนี้มันใช้เวลานี่ครับ
‎อันไหนเนี่ย
‎เป็นไง ดูกว้างขึ้นเยอะเลยนะว่าไหม
‎แล้วทำไมต้องมาย้ายที่เอาเวลานี้ด้วยเล่า
‎จังหวะไม่ดีเลยจริงๆ นะครับเนี่ย
‎อ้าว คุณซาโต้ ไม่ได้ต้องรีบไปเหรอครับ
‎เวรแล้ว
‎จะรับประทานอาหารก่อนเลยไหมคะ
‎ขอโทษนะคะ อีกเดี๋ยวก็มาแล้วค่ะ
‎ทราบแล้วค่ะ
‎โทษทีๆ
‎ทำไมแต่งตัวแบบนั้น
‎ขอโทษนะครับที่มาสาย
‎ขออนุญาตนะคะ
‎งั้นเสิร์ฟอาหารได้เลยค่ะ
‎ทราบแล้วค่ะ
‎พอดีตอนนี้ที่บริษัทงานยุ่งนิดหน่อยน่ะครับ
‎ดีแล้วนี่ เนอะ งานยุ่งก็เป็นเรื่องดีนี่นะ
‎ก็มีแต่งานจ้างถูกๆ ทั้งนั้นแหละครับ
‎แต่ว่าจำนวนก็มากพออยู่
‎ด้านการใช้ชีวิตก็ไม่มีปัญหาครับ
‎ใช่ครับ
‎เป็นงานที่ลำบากเนอะ
‎อืม จะเรียกว่าลำบากก็ไม่เชิง
‎นอกจากต้องทำข้อมูล ‎เรื่องแผ่นดินไหวกับโรงไฟฟ้านิวเคลียร์
‎ก็ยังต้องมาทำฟลิปชาร์ตให้รายการไร้สาระด้วย
‎มันก็ต้องรู้สึกประสาทขึ้นมาบ้างใช่ไหมครับ
‎- อ้อเหรอ ‎- แต่โลกเรามันก็แบบนี้อยู่แล้ว
‎ก็คิดเหมือนกันว่าคงต้องยอมรับให้ได้น่ะครับ
‎สรุปก็คือผมทำงานประมาณนั้นอยู่ครับ
‎พูดเรื่องอะไรอยู่เนี่ย
‎ขอโทษครับ
‎ขอตัวเดี๋ยวนะครับ
‎ครับ สวัสดีครับ
‎ครับ
‎งั้นเหรอครับ…
‎อ๋อ ไม่มีปัญหาเลยครับ
‎เดี๋ยวทำให้เลยครับ รับทราบครับผม แค่นี้นะครับ
‎แค่นี้นะ
‎ขอโทษจริงๆ นะ
‎- นี่… ‎- เรื่องฮิคิโคโมริวัย 45 ที่ฆ่าพ่อแม่น่ะ
‎ต้องทำซีจีจำลองเหตุการณ์ขึ้นมา
‎- นี่ๆ ‎- หือ
‎เมื่อกี้มันอะไรน่ะ
‎ที่ว่า "โลกเราก็เป็นแบบนี้ ‎คงมีแต่ต้องยอมรับมันให้ได้สินะครับ"
‎โทษนะ เดี๋ยวฉันต้องไปแล้ว
‎ถึงแต่งงานแล้วก็จะเป็นแบบนี้เหรอ
‎ไม่ คือ ตอนนี้มันยุ่งมากจริงๆ
‎เพราะงั้นให้แต่งตอนนี้คงไม่ไหวหรอกนะ
‎ทำแบบนั้นเพื่อหาทางยืดเวลาออกไปสินะ
‎คือ มันแบบว่า…
‎หลังเกิดแผ่นดินไหวเนี่ย ‎มีคนแต่งงานกันมากขึ้นใช่ไหมล่ะ
‎แล้วมันทำไม
‎คือมันแบบว่า…
‎มันแบบ…
‎ธรรมดาไปไหม
‎เอ่อ ขอโทษๆ เข้าใจแล้วๆ เอ่อ
‎คุณแม่ยังอยู่ถึงพรุ่งนี้ใช่ไหม
‎ไม่ล่ะ ช่างเหอะ ‎แบบนี้เจอพ่อไปก็ไม่มีทางออกมาดีหรอก
‎- งั้นเอางี้ คือว่า… ‎- อะไร
‎พรุ่งนี้ไปกินข้าวเที่ยงกันสามคนอีกทีแล้วกัน
‎ฉันจะหาร้านจองเตรียมไว้
‎วันนี้ขอโทษจริงๆ นะ
‎เดี๋ยวฉันจะใส่สูทมาให้ดีๆ เลย
‎เพราะงั้นช่วยลบเรื่องวันนี้ออกจากความทรงจำที
‎- เรื่องนั้น… ‎- ทิ้งมันไป
‎- มันทำได้ที่ไหน ‎- พรุ่งนี้นะ พรุ่งนี้ฉันจะทำให้ดีเลย
‎เข้าใจแล้ว
‎- พรุ่งนี้ฉันจะทำให้ดีเลย ‎- จ้ะๆ
‎จะทำให้ดีให้ได้เลย
‎โทษทีนะ
‎ดีครับ ยิ้มหน่อยครับ โอเคครับ
‎เอาเลยนะครับ
‎(ปี 2008)
‎(โตเกียวเกิดฟ้าผ่ามากที่สุดเป็นประวัติการณ์)
‎มานึกเอาตอนนี้เป็นต้องขำจริงๆ
‎แต่สุดท้ายก็ออกมาดีนี่
‎- จริงเหรอครับ ‎- คุณโอกุโระเองก็ดีใจ
‎- จริงเหรอครับ ‎- ก็ดีแล้วนี่
‎- ดีเลยครับ ‎- ก็พยายามเข้านะ
‎- ขอบคุณมากครับ ‎- อือ โอเค
‎ใบวางบิลของครั้งก่อนครับ
‎ไปบอกประธานให้ลด 30 เปอร์เซ็นต์ซะ
‎คุณอนดะ
‎อะไร
‎เฮ้ย เดี๋ยว
‎เฮ้ย ทำอะไรอยู่น่ะ
‎หยุดนะ
‎คุณซาโต้
‎ช่วยตรวจงานให้ทีครับ
‎เอาเลยนะครับ
‎เดี๋ยวนะ นี่มันอะไร
‎ไม่เหมือนที่คุยกันไว้เลยนี่
‎แต่ผมคิดว่าแบบนี้น่าสนุกกว่า
‎ไม่ต้องเลย เอาแบบธรรมดาก็พอ
‎นี่มันอะไรวะเนี่ย
‎คุณเซคิกุจิบอกให้ผมหาอะไรสนุกๆ ‎ในแบบของตัวเองสักหน่อยน่ะครับ
‎ลืมเรื่องนั้นไปได้เลย
‎ยังไงพวกวัยรุ่นก็ดูแต่มือถือ ไม่ดูทีวีอยู่แล้วนี่
‎เราแค่ทำให้พวกแม่บ้านหรือคนแก่ก็พอแล้ว
‎รสนิยมสูงส่งของแกมันใช้ไม่ได้หรอก
‎ไปทำมาใหม่
‎กลับมาแล้วครับ
‎เซคิกุจิ มานี่หน่อยซิ
‎ทำบ้าอะไรของแกอยู่วะ หา
‎รู้ตัวบ้างไหมว่าตัวเองทำอะไรลงไป
‎ครับ ผมรู้
‎คิดว่าพวกเราได้งานจากใครกันวะ เฮ้ย
‎อยากกลับไปทำงานถูกๆ ‎ฉิบหายวายวอดแบบเมื่อก่อนอีกหรือไง
‎ตอนนี้ก็ไม่ได้ต่างกันนี่ครับ
‎ว่าไงนะ ไอ้ห่านี่
‎ช่วงนี้แกเป็นอะไรไป บ้าไปแล้วเหรอ
‎ฉันไม่ได้บ้า
‎แกก็เคยคิดว่าสักวันจะทำแบบนั้นบ้างนี่
‎อือ ก็เคยคิดแหละ
‎ฉันจะลาออกแล้ว
‎พูดแบบนั้นมากี่ปีแล้ว
‎ฉันมีลูกแล้วน่ะ
‎กับใคร
‎- กับแฟนสิวะ ‎- เออรู้ หมายถึงแฟนคนไหน
‎คือ มันยังไงนะ…
‎จำประธานบริษัทที่โดนจับได้ไหม
‎อ๋อ คนนั้น เอ่อ…
‎อือ คอเปอเรชันอะไรสักอย่าง
‎ฉันไปปาร์ตี้ที่ประธานจอมอู้ฟู่นั่นเป็นดีเจมา
‎ก็ผู้หญิงที่ได้มาตอนนั้นแหละ
‎ว่าแต่แกคบกับหล่อนเหรอ
‎จะว่าคบกันก็ไม่เชิง มาๆ หายๆ น่ะ
‎ก็เลยจะแต่งงานกัน
‎แกก็ทำสิ่งที่ตัวเองอยากทำเถอะ
‎เคยแต่งนิยายอยู่ใช่ไหม
‎ไปแต่งต่อซะสิ ละครเวทีหรืออะไรนะ
‎ถ้าแต่งนิยายได้ ฉันไม่มาอยู่ตรงนี้หรอก
‎จะอะไรก็ได้ แต่ออกมาจากที่แบบนี้เหอะ
‎(ทางขึ้นเนินแถวมารุยามะโจ ย่านชิบุยะ)
‎(ณ โรงแรมม่านรูดใกล้ๆ ชินเซ็น)
‎(มีห้องที่ปิดผนังเป็นลายอวกาศ)
‎(ที่นั่นเป็นสถานที่ปลอดภัยเพียงแห่งเดียว)
‎(สำหรับพวกเราในตอนนั้น)
‎(กับแฟนสาวที่กลายเป็นคนที่ผมรักยิ่งกว่าตัวเอง)
‎(เป็นเธอน่ะดีแล้ว)
‎(เธอน่าสนุกออก)
‎ไม่ใช่แบบนั้นเลย
‎ฉันมันไม่มีอะไรเลยจริงๆ ด้วย
‎(ปี 2000)
‎เฮ้ย ซาโต้ จะนอนไปถึงเมื่อไหร่เนี่ย
‎(การปฏิวัติเทคโนโลยีไม่เกิดขึ้นกับผม)
‎จะไปปาร์ตี้ครบรอบ 15 ปีไม่ใช่เหรอ
‎ไปด้วยกันเถอะน่า
‎ฉันไม่อยากไปคนเดียวนะ
‎อะไรอีกเล่า โธ่
‎มีเด็กผู้หญิงน่ารักๆ มาเพียบเลยนะครับ
‎- อยากออกรายการทีวีของฉันไหม ‎- อยากสิ
‎- อยากทำอะไรล่ะ ‎- ฉันอยากไปที่นั่นจัง
‎- เธออยาก… ‎- ฉันอยากเต้น อยากร้องเพลง
‎ฉันอยากกินของหวาน
‎ปกติผมรบกวนอยู่ตลอด ‎วันนี้เลยเตรียมห้องวีไอพีให้ครับ
‎- ขอบคุณนะ ‎- ค่าเช่าแมนชั่นสองห้องนอนหนึ่งปี
‎และค่าย้ายเข้ากับเฟอร์นิเจอร์ครบชุด
‎ขอแสดงความยินดีด้วยครับ
‎ทางนี้ครับ
‎ยังสนุกกันอยู่หรือเปล่า
‎- สวัสดีครับ ‎- มันคืออะไรเอ่ย ซูชิห่อไข่
‎วันนี้มีของมาไหม
‎ชอบจังเลยนะ
‎ไม่ใช่แค่ซูชิห่อไข่ธรรมดาหรอกนะ
‎ขิงแต่ละชิ้นเอาไปแลกได้ 10,000 เยนเลย
‎เอ๊ะ นั่นอะไรเหรอครับ
‎ยาไฟว์ ลองไหม
‎ตาลอยเลยนะ เท่าไรเหรอครับ
‎- วันนี้ไม่คิด ‎- ขอบคุณครับ
‎สปอนเซอร์หลักของรายการนี้
‎ประธานซานาอิแห่งนากามะ คอเปอเรชันครับ
‎ซานาอิ
‎ดูท่าครั้งนี้จะมาเป็นดีเจให้เราครับ
‎วันนี้ไฟแรงนะ
‎จะเป็นดีเจเหรอ
‎เอาจริงดิ
‎แล้วเลือกเพลงเดงกิเนี่ยนะ
‎เอ๊ะ คุณเซคิกุจิฟังเดงกิ กรูฟด้วยเหรอครับ
‎- ฉันโคตรชอบเพลง "นิจิ" เลย ‎- พูดจริงเหรอครับเนี่ย
‎วันนี้ต้องพาสาวกลับบ้านให้ได้เลยโว้ย
‎เฮ้ย ซาโต้
‎ซาโต้
‎เอาไปลองบ้างสิ
‎ขออนุญาตนะคะ
‎ขอแชมเปญขวด
‎- ทราบแล้วค่ะ ‎- เอาอันที่แพงที่สุดนะ
‎- แล้วก็แก้วสามใบ ‎- ทราบแล้วค่ะ
‎เอ่อ ฉันขอเป็นจินโทนิค
‎ทราบแล้วค่ะ
‎- รู้สึกได้เลย เดี๋ยวนะ มันสว่างจัง ‎- เอ๋
‎ไฟดิสโก้แบบนั้นสวยชะมัด
‎พวกผู้หญิงน่ะ ไปนั่งข้างผู้ชายซะไป
‎ให้ตายสิ มานี่
‎เด็กๆ พวกนี้พากลับไปได้เลยนะ
‎- จริงเหรอครับ ‎- แต่ต้องให้พวกเธอยินยอมด้วยนะ
‎การบังคับถือเป็นอาชญากรรม
‎แต่ถึงอย่างนั้นก็โอเคแหละ
‎- เย่ ‎- น่ารักเป็นบ้า
‎เวลาแบบนี้ต้องปล่อยผีกันหน่อย
‎- ปล่อยผีกันหน่อย ‎- พรุ่งนี้จะเป็นไงก็ไม่มีใครรู้นะ
‎"วันนี้เป็นวันสุดท้ายในชีวิตฉัน"
‎จงใช้ชีวิตโดยระลึกไว้แบบนั้น
‎ก็ว่าไปนั่น
‎- โนโซมิจัง ‎- ฉันชื่อมายุนะ
‎- ตกใจหมด ‎- คืนนี้มาทำกับฉันได้ไหม
‎- คืนนี้เหรอ เอ๊ะ ‎- ตอบมาภายในห้าวิ
‎- ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง ‎- เอาจริงฉันดีใจมากกว่า
‎- จริงเหรอ ‎- จริงสิ
‎มองฉันสิ
‎ไม่ต้องห่วงๆ แกน่าสนุกออก
‎จริงไหม
‎นี่
‎ฉันเก่งเรื่องมองหาคนที่กำลังสิ้นหวังอยู่นะ
‎เธอพูดด้วยว่า ‎"ฉันเก่งเรื่องมองหาคนที่กำลังสิ้นหวังอยู่นะ"
‎รู้สึกสิ้นหวัง
‎แล้วเธอตอบเขาไปว่าอะไรล่ะ
‎"ในที่สุดก็เจอกันนะ"
‎- ฉันไม่ได้พูดสักหน่อย ‎- ว้าย อะไรล่ะนั่น
‎อย่างกับคำที่สึจิ ฮิโตะนาริจะพูดเลย
‎- จริง ‎- ก็บอกว่าไม่ได้พูดสักหน่อย
‎เธอคิดแบบนั้นแน่เลยล่ะสิ
‎ยังฝังใจเรื่องที่ถูกแฟนทิ้งอยู่เลยนี่ ใช่ไหมๆ
‎คนที่คุยกันทางจดหมายเหรอ
‎คุยทางจดหมายจนได้แฟนเลยเหรอ
‎ไม่ต้องขุดเรื่องนั้นจะได้ไหม
‎งั้นเราตามเด็กที่ชื่อซูนั่นมาดีกว่า
‎- เย่ ‎- ไหงเป็นงั้นวะ
‎แผลจากผู้หญิงก็ต้องให้ผู้หญิงรักษา
‎ไม่ใช่แผลหรอก นานะจัง ‎เหมือนเป็นรูในจิตใจเลยนี่เนอะ
‎- ใช่ไหมล่ะ ‎- เป็นรูก็ต้องเจอรูหน่อย
‎โทรหาหล่อนเลย
‎ยังไงก็คงหลับไปแล้วแหละ
‎- รีบๆ โทรเถอะน่า ‎- โทรเถอะน่า
‎- โทรเลย ‎- โทรเลย
‎- เออ รู้แล้ว
‎- โทรเลย ‎- รู้แล้วน่า
‎หยุดเลย พอสักทีเถอะน่า
‎พอได้แล้ว เลิกๆ
‎ยินดีต้อนรับค่ะ
‎- อยู่นี่เอง ‎- มาไวจังนะ
‎- อยู่ใกล้เหรอ ‎- แค่ตรงนี้เอง
‎นี่อยู่แถวชินจูกุเหรอเนี่ย
‎ดีจัง
‎- เชิญนั่งๆ ‎- หลบไปๆ
‎- ในที่สุดก็เจอกันนะ ‎- หนวกหูเว้ย
‎- พอเลย ‎- นั่งลงซะ
‎ไม่ต้องสนใจพวกบ้านี่หรอก
‎ดื่มอะไรดีล่ะ
‎เอาไฮบอลชาเขียว
‎ไฮบอลชาเขียวนะ รับทราบจ้ะ
‎งั้นก็ดื่มให้ซูจัง
‎- ชนแก้ว ‎- ชนแก้ว
‎- หลบไปๆ ‎- ไหงเป็นงั้นวะ
‎- เอ้า ฝากตัวด้วยนะ ‎- ข้างหน้าด้วย
‎- ชนแก้วให้เค้าหน่อย ‎- แกด้วย
‎เธอนี่หน้าสวยมากจริงๆ นะ
‎ไม่หรอก
‎อย่างกับนางแบบเลย
‎เอ่อ ก็มีแสดงอยู่บ้างนะ
‎เอ๋ งั้นเป็นนักแสดงเหรอ
‎อือ เรียกว่าทำหลายอย่างดีกว่า
‎เมื่อก่อนนานาเสะก็เคยเล่นละครนี่เนอะ
‎หยุดเลย
‎นั่นมันอดีตอันมืดมนน่า
‎เมื่อก่อนฉันเคยเป็นนักเตะเจลีก
‎- เอ๋ ยอดเลย ‎- แต่ก็ดิวิชั่นสองน่ะนะ
‎- ศูนย์ฝึกของภูมิภาคน่ะ ‎- ห้ามพูดเรื่องนั้นนะ
‎นี่ ซูจังๆ ซูจังเป็นลูกครึ่งใช่ไหม
‎ก็หลายอย่างนะ ปนๆ กันน่ะ
‎- โอ้โฮ ‎- เหรอ
‎ฉันเป็นคนแบบที่อีกฝ่ายต้องการได้หมดน่ะ
‎แล้วพูดได้กี่ภาษาเหรอ
‎- ภาษาอังกฤษ แล้วก็ภาษาเกาหลี ‎- ครับ
‎- ภาษาจีนก็เรียนอยู่ ‎- งั้นลองพูดอะไรเป็นเกาหลีหน่อย
‎อะไรนะ ฟังไม่ออกเลย
‎ฟังออกเหรอคะ
‎เธอด่าฉันแน่เลยใช่ไหม
‎- พูดว่าอะไรน่ะ ‎- คุณเด็น เธอพูดว่าอะไรเหรอ
‎เธอชมน่ะ ชมเนอะ
‎เธอพูดว่า "ตัวสูงแล้วได้เปรียบ ‎หลายเรื่องเลย" ใช่ไหมซูจัง
‎- ไม่ได้พูดแบบนั้นแหง ‎- เธอได้คำชมเลยนะ
‎- สุดยอด ‎- เย่
‎- สุดยอด ซูจัง ‎- เพราะมากเลย
‎ซาโต้ร้องครึ่งหลังต่อสิ
‎- ไม่เอาเว้ย ‎- ร้องคู่กันไง เร็วเข้า
‎- ไปเลยๆ ‎- ไม่เอา
‎ขออนุญาตนะคะ
‎เอาเลยๆ
‎ไม่เอาน่า พอแล้ว
‎เห็นดื่มเก่งเชียว
‎- เอาเตกีล่ามาซิ ‎- ทราบแล้วค่ะ
‎อันนี้รอดแน่
‎ของแบบนี้ต้องทำใจสบายๆ ท่องคาถาไปพลาง…
‎พร้อมกัน ท่อนนี้
‎กำหนดส่งต้นฉบับเมื่อไหร่นะ
‎รู้สึกในเมลจะบอกว่าวันพุธนะ
‎วันนี้วันอะไร
‎- ไม่รู้แล้วว่าวันนี้วันอะไร ‎- จริง
‎- แต่น่าจะไม่ทันหรือเปล่า คิดว่าทันไหม ‎- อะไร ต้องทันสิ
‎ซาโต้
‎ซูจังบอกว่าพรุ่งนี้หยุดน่ะ แกก็หยุดใช่มั้ย
‎อือ
‎พรุ่งนี้หยุดเหรอ จะไปไหนไหม
‎อือ แต่พรุ่งนี้ต้องไปดูห้องหน่อย
‎ว่าจะย้ายบ้านน่ะ
‎ถ้างั้นนะ ซูจัง ฉันมีอีเวนต์ที่ทำอยู่ ไปด้วยกันนะ
‎ใครเขาจะไปอีเวนต์กินแมลงกันเล่า
‎ทำไมล่ะ
‎ไม่ไหวๆ
‎จะอ้วก
‎ถ้างั้นเราดื่มกันจนเช้าแล้วค่อยไปตกปลากันไหม
‎- ดีนะ เยี่ยมไปเลย ‎- เลือกตกปลาเหรอ
‎ธรรมดาจัง
‎ไม่เห็นเป็นไรเลย ธรรมดาแหละดีที่สุด
‎- ใช่แล้ว ‎- อือ
‎ซาโต้ แกแพ้เขาอยู่นะ
‎ก็บอกแล้วว่าพรุ่งนี้ฉันต้องไปดูห้อง
‎- ทำเป็นวางมาดไปได้ ‎- ฉันไม่ได้วางมาดสักหน่อย
‎ไม่ต้องมาวางมาดเลย
‎- อะไรเล่า ‎- พวกวางมาดน่ะเป็นขยะทั้งนั้น
‎แล้วนานะจังล่ะ
‎ฉันเหรอ
‎แน่นอนว่าฉันเองก็ขยะเหมือนกัน
‎มนุษย์ในโลกนี้ 80 เปอร์เซ็นต์เป็นขยะ
‎แล้วอีก 20 เปอร์เซ็นต์ที่เหลือล่ะ
‎เศษสวะ
‎- ไอ้พวกขยะกับเศษสวะเอ๊ย ‎- ขยะกับเศษสวะสินะ
‎เธอไปส่งซูจังหน่อยดีกว่าไหม
‎ไม่ล่ะ ก็รู้นี่ว่าพวกเรารองานอยู่
‎ถ้ามีข่าวมาก็ต้องรีบกลับไปทันที
‎- ใช่ไหม เซคิกุจิ ‎- ฉันเป็นนักเตะเจลีกนะ
‎ยังฝังใจเรื่องผู้หญิงคนก่อนอยู่อีกเหรอ
‎เอ๋ ไม่ใช่ว่าขี้เหร่หรอกเหรอ
‎ไม่ใช่ บอกแล้วว่าเธอแค่พูดถ่อมตัวเท่านั้นแหละ
‎งั้นตอนเจอกันครั้งแรกคิดว่าไงล่ะ
‎โชคดีที่เธอไม่ได้ขี้เหร่ไปกว่าที่คิดไว้
‎ใจร้ายเหมือนกันนะนั่น
‎เอาน่า ไปเถอะ
‎เอ้า
‎ระวังๆ
‎- ฉันไม่เป็นไร ‎- ไม่เป็นไรที่ไหน
‎บอกแล้วว่าไม่เป็นไร ไปแวะอีกสักที่กันเถอะ
‎เอาล่ะ จากนี้ไปเป็นเกมต้องเหยียบแต่สีขาวนะ
‎- อันไหนสีขาว ‎- อันจิ๋วนั่นไง
‎- อันจิ๋วเนี่ยเหรอ ‎- ใช่
‎จากตรงนี้ไปเหยียบได้แค่อันนี้นะ ไปเลยนะ
‎เหยียบถูกหรือเปล่า
‎อือ
‎งั้นถ้าเหยียบอันอื่นที่ไม่ใช่สีขาว
‎ต้องเลี้ยงเบียร์นะ
‎- เข้าใจไหม ‎- ไม่สิ ไม่ดื่มแล้วนะ
‎โทษที
‎งั้นก็ เก่งมากนะวันนี้
‎แป๊บนะ โทษที
‎อือ
‎ค่ะ
‎เข้าใจแล้วค่ะ
‎ขอโทษนะ
‎มีงานเข้าซะแล้ว
‎อ๋อ อือ
‎งานบาร์เทนเดอร์เหรอ
‎ที่จริงแล้ว…
‎ที่นี่…
‎ซานาอิเช่าไว้น่ะ
‎เป็นห้องทำงานของฉันเอง
‎งานอะไรเหรอ
‎ฉันทำ…
‎กับลูกค้าที่นี่น่ะ
‎เสร็จงานแล้ว…
‎จะติดต่อไปนะ
‎อยู่จริงๆ ด้วย
‎ฉันมันไม่มีอะไรเลยเนอะ
‎ชีวิตทุกวันเป็นแบบนี้…
‎ก็ไม่ได้เกลียดมันสักเท่าไรเลย
‎ขยายกิจการมากมาย เช่น ร้านอาหาร
‎ขณะนี้รายได้ที่กลุ่มบริษัทปิดบัง ‎มีมูลค่ารวมแล้วหลายพันล้านเยนครับ
‎ผมอยากทำอะไรเพื่อสังคมบ้างครับ
‎ซาโต้
‎- แต่หลักๆ แล้วก็คิดว่าอยากสร้างสถานที่ ‎- ดูนี่สิ
‎ที่ผู้คนเชื่อมถึงกันได้
‎ผู้ต้องหาซานาอิขยายกิจการไปมากมาย
‎เช่น สถานดูแลผู้สูงอายุและร้านอาหาร
‎หนึ่งในนั้นคือบริการด้านความงาม ‎สำหรับผู้ชายซึ่งให้บริการในแมนชั่นแห่งนี้
‎อื้อฮือ ไม่น่าเลยจริงๆ
‎มีการค้าประเวณีผิดกฎหมาย
‎ซานาอิเองก็จบเห่แล้วสินะ
‎น่าสงสัยว่ามีการบังคับค้าประเวณี ‎แลกกับการดูแลด้านที่อยู่อาศัยและการใช้ชีวิต
‎ไม่พบเลขหมายที่ท่านเรียกในระบบ
‎กรุณาตรวจสอบหมายเลขและติดต่อใหม่อีกครั้ง
‎ไม่พบเลขหมายที่ท่านเรียกในระบบ
‎(ปี 1999)
‎(คืนสิ้นปี)
‎(คำทำนายไม่เป็นจริง โลกไม่ได้ล่มสลาย)
‎(ปี 2000 มาแล้ว!)
‎นี่มันไร้สาระจริงๆ
‎ไม่เห็นต้องทำเป็นเรื่องใหญ่ขนาดนี้
‎ก็ไม่เห็นเป็นไรนี่
‎มันก็ใช่อยู่หรอก
‎เออนี่
‎ปีหน้า ไม่สิ ปีนี้แล้วสินะ
‎เรามาอยู่ด้วยกันไหม
‎อะไรนะ
‎จะไปเจอพ่อแม่เธอด้วย
‎คิดว่าไง
‎คือ…
‎ว่าไงดี…
‎แค่รู้สึกว่ามันช่างธรรมดาจังเลยนะ
‎จริงด้วยเนอะ
‎หนาวจังเนอะ
‎อือ
‎เอาล่ะ เดี๋ยวฉันไปทางนี้
‎ไม่ไปสถานีเหรอ
‎อือ มีที่ต้องไปน่ะ
‎คราวหน้าจะเอาซีดีมานะ
‎(ปี 1998)
‎(ตัวแทนทีมชาติญี่ปุ่นที่ลงแข่ง ‎ฟุตบอลโลกครั้งแรกแพ้หมดทั้งสามนัด)
‎(มาหาฉันที่นี่สิ!)
‎เจอกันอีกทีคงปีหน้าเลย
‎ถึงอินเดียแล้วจะส่งโปสต์การ์ดมาให้นะ
‎ระวังตัวด้วยนะ
‎ไปนะ
‎(ไพ่นกกระจอก)
‎ประธานครับ
‎แบบนี้ไม่ทันแน่เลยครับ
‎แกหัดมีใจรักงานซะบ้างนะ
‎โอ๊ย ไม่ต้องแล้วก็ได้
‎ปรับอัศเจรีย์ให้เอียงซะ
‎อย่าทำด้วยฟอนต์ตัวเอียง
‎หมุนเอาสิวะ หมุนเอา
‎ครับ
‎เห็นไหม เป็นไง
‎ต่างกันลิบเลยใช่ไหมล่ะ
‎ครับ
‎รีบทำให้ไวเลย
‎มีผู้ได้รับบาดเจ็บสี่คน
‎- สมาชิกแก๊งอันธพาลที่ยิงปืน ‎- ครับ ขอบคุณครับ ครับ
‎- ได้พยายามหลบหนี ‎- ดูอยู่เลยครับ
‎- แต่ถูกยิงเสียชีวิตในร้าน ‎- ใช่ครับ
‎ซีจีจำลองเหตุการณ์ใช่ไหมครับ ‎ได้ครับ เดี๋ยวทำให้
‎ครับ จะเร่งมือนะครับ ขอบคุณมากครับ
‎- สวัสดีครับ ‎- กลับมาแล้วครับ
‎นี่แก ใครใช้ให้ไปซื้อเสื้อผ้าขากลับจากส่งของ
‎มีงานต้องจำลองภาพเหตุการณ์นี้แล้วนะเว้ย
‎(ผู้เสียชีวิต: สมาชิกแก๊งไคบาระ ‎มิยาจิมะ โทรุ อายุ 29 ปี)
‎- ไม่ได้กลับบ้านอีกแล้ว ‎- แล้วทำไมแกยังอยู่อีก
‎รีบไปสิวะ
‎ครับ
‎งานนี้ก็ไม่มีเวลาแล้วนะทุกคน เร่งมือเข้า
‎- คุณซาโต้ ทางนี้ครับ ‎- อ๊ะ ครับ
‎เร็วเข้า
‎- ขอโทษนะครับที่งานด่วนตลอดเลย ‎- ไม่เป็นไรครับ
‎ขอโทษครับ คนทำกราฟิกมาแล้วครับ
‎ช้าฉิบหาย มัวทำบ้าอะไรอยู่วะ
‎ผมปรับให้มันอ่านง่ายขึ้นหน่อย…
‎ไม่มีใครเขาสนใจหรอกโว้ย
‎ลดราคาใบวางบิล 30 เปอร์เซ็นต์ซะ
‎- แต่ประธานบอกว่าลดมากกว่านี้ไม่… ‎- เออ ขอบคุณ ไปได้แล้ว
‎เร็วเข้าๆ ในที่สุดก็มาสักที
‎เหลือประมาณเท่าไร
‎บอกให้เร่งมือไงวะ มันจะเริ่มอยู่แล้วเนี่ย ไอ้ห่า
‎- ราวๆ 30 วิครับ ‎- สามสิบ โอเค
‎อ้าว ยังอยู่อีกเหรอ
‎ไปคลับอีกแล้วเหรอครับ
‎ไปพบลูกค้าเว้ย ไปทำงาน
‎- เหนื่อยหน่อยนะครับ ‎- เออนี่
‎ขอบุหรี่ตัวหนึ่งซิ
‎ขอบใจ
‎พรุ่งนี้แกหยุดก็ได้ ไปเที่ยวกับแฟนสักที่ซะไป
‎ตอนนี้เธอไปเหมาพวกของจิปาถะ ‎ที่อินเดียอยู่น่ะสิครับ
‎อ้อ เหมือนแกเคยพูดไว้นี่นะ
‎แต่งงานสักทีเหอะน่า
‎ฉันจะทำให้แกมีกินมีใช้เอง
‎แบบว่า…
‎ทางนั้นเขามองว่าเรื่องพวกนี้ไร้สาระน่ะครับ
‎เรื่องพวกนี้หมายถึงแต่งงานเหรอ
‎เรื่องแบบว่า…
‎ธรรมดาๆ น่ะครับ
‎เข้าใจแล้ว เป็นผู้หญิงแบบนั้นสินะ
‎ดีล่ะ ไปหาราเม็งกินกันหน่อยดีกว่า
‎ให้ผมกินอะไรที่ดีกว่านั้นเถอะครับ
‎งั้นข้าวหน้าเนื้อ
‎ก็ได้แหละครับ
‎(ปี 1997)
‎(ผมขึ้นรถไฟสายทางช้างเผือกจากโตเกียว)
‎ประธานรับงานราคาถูกมาเยอะเกินไปแล้ว
‎ดื่มไหม เซคิกุจิ
‎วันนี้ไม่ได้กลับบ้านอีกแล้ว
‎- ซาโต้ ‎- หือ
‎เพจเจอร์ดังอยู่น่ะ
‎(โทรมาหน่อย คาโอริ)
‎อรุณสวัสดิ์ค่ะ
‎ดื่มจนเช้าเลยเหรอ
‎เปล่า นอนไม่หลับน่ะ
‎เลยโทรมาเพราะคิดว่าอยากโดดงานด้วยกัน
‎เอ๋
‎อยากไปที่ไหนงั้นเหรอ
‎ยังไม่ได้เลือกและจะไม่เลือกด้วย
‎อะไรล่ะนั่น
‎เราจะเช่ารถขับขึ้นทางด่วน
‎อยากลงตรงไหนก็ลง อยากกินตอนไหนก็กิน
‎อ๋อ อาจจะอยากเข้าออนเซ็นด้วย โอเคไหม
‎เอ๋
‎แต่จะให้หยุดงานวันนี้กะทันหันมันยากน่ะ
‎ฉันเช่ารถไว้แล้วด้วยสิ
‎อะไรนะ
‎ถึงเธอไม่ไป ฉันก็จะไปคนเดียวอยู่ดี
‎เธอก็รู้นี่ว่าบริษัทฉันคนไม่พอขนาดไหน
‎วันนี้ก็ได้ออเดอร์มาเพียบเลย
‎พูดแบบนั้นจริงด้วย
‎ธรรมดาจริงๆ เลยนะ
‎ยังไงอีกสองปีโลกก็แตกแล้ว
‎ไปก็ได้นี่ แค่ออกค่าเที่ยวคลับให้ฉันสักรอบก็พอ
‎ไม่ต้องห่วงๆ
‎แค่ทำตามที่เขาบอกมาก็พอแล้ว คนเดียวก็เกินพอ
‎สวัสดีครับ เกรท อินเตอร์เนชันแนลครับ
‎อ๋อ สวัสดีครับ
‎ครับๆ อันที่ด่วนมากเนอะ
‎เอ เหมือนยังส่งมาไม่ถึงเลยนะครับ
‎ยังไงส่งมาอีกรอบก็ได้ครับ ‎แต่พอดีวันนี้งานค่อนข้างยุ่งหน่อย
‎คิดว่าคงใช้เวลาเพิ่มเป็นเท่าตัวจากทุกทีครับ
‎เสร็จแล้วจะรีบส่งให้นะครับ
‎ตามนั้นแหละ
‎ครับๆ
‎- ค่าคลับครั้งเดียวนะ ‎- แกต้องเลี้ยงนะ
‎ได้ครับ
‎เอ๊ะ มีส่งตามมาเพิ่มด้วยเหรอ
‎คือช่วงนี้เครื่องแฟกซ์ไม่ค่อยดีเลยน่ะครับ
‎แหม วันนี้อากาศแจ่มใสเยี่ยมยอด
‎เหมาะกับการขับรถเล่นที่สุด
‎โอเค ได้เวลาฟังคำขอเพลงต่อไปแล้ว
‎- จากจังหวัดโออิตะ… ‎- จะไปทางไหน
‎- เอาทางไหนๆ ‎- งั้นทางซ้าย
‎เกือบไปแล้วนะเมื่อกี้
‎อันตรายจัง
‎ใครกันเอ่ย
‎สึชาดาระ
‎- ผิด ‎- เอ๋
‎ขอเพลงของฮิโรสุเอะ เรียวโกะจัง ‎"มาจิเดะ โคอิ…"
‎คุณอินุคาระ
‎วันนี้หม่นหมองไหม
‎ไม่นะ
‎งั้นก็สดใสเนอะ
‎อยากออกจากงานแล้วหนีไปไหนสักที่ทั้งแบบนี้จัง
‎ทำไมล่ะ อยากไปที่ไหนไกลๆ เหรอ
‎ก็แบบว่า
‎ถ้าไปต่างประเทศแล้วได้แรงบันดาลใจสักหน่อย
‎ชีวิตก็น่าจะเปลี่ยนไปเลยนี่
‎มิยาซาวะ เคนจิน่ะ
‎ไม่เคยไปไหนไกลๆ จนกระทั่งวันตายเลยนะ
‎ขนาดใช้เวลากว่าครึ่งชีวิต ‎อยู่แถวบ้านนอกที่โทโฮคุ
‎แต่ยังไปถึงทางช้างเผือกเลย
‎ไม่คิดเหรอว่ามันบ้าบอน่ะ
‎บ้าบอเนอะ
‎ไม่ใช่ว่าจะไปที่ไหนหรอก
‎อยู่ที่ว่าจะไปกับใครต่างหาก
‎ถ่ายรูปฉันเหรอ
‎มานี่สิ
‎มานี่
‎หิวยัง
‎- เมื่อกี้เพิ่งกินไปเองนี่ ‎- ยังไม่ได้กิน
‎กินแล้วเหอะ
‎เอล มาโลช่วงนี้เจ๋งดีเนอะ
‎ฟังเอล มาโลด้วยเหรอ
‎เจ๋งดีเนอะ
‎เนอะ
‎แต่ช่วงนี้ฉันฟังแต่เพลงเก่าๆ ‎อย่างเซปเปลินอะไรแบบนี้
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีจ้ะ
‎อันนี้ที่บ้านส่งมาให้ค่ะ เอาไปทานกันนะคะ
‎อุ๊ยตาย
‎- บ้านเกิดหนูอยู่ไหนนะ ‎- กุนมะค่ะ
‎ตายแล้ว สาลี่เหรอ ฉันชอบมากเลย
‎- แย่แล้ว ‎- ไม่ทันหรอก
‎- เราไม่ได้นั่งหรอกน่า ‎- อาจจะทันก็ได้
‎ตั๋วยืนยังเหลือนะครับ
‎- ไม่น้า ‎- เห็นไหม หมดเกลี้ยง
‎อะไรน่ะ เรื่อง "ลอง เวเคชั่น" เหรอ
‎มีเซ็กส์กันเถอะ
‎- โทษทีที่ให้คอย ‎- อือ
‎เชิ้ตนั่นอะไรน่ะ ของพอล สมิธเหรอ
‎อ้าว ก็คิดว่าน่าจะเจ๋งดี
‎ตรงโน้น
‎จ่ายเงินแพงๆ เพื่อใส่เสื้อผ้าเหมือนคนอื่นสินะ
‎ดูนี่สิ
‎เสื้อตัวนี้นะ
‎เดินทางมาจากประเทศแสนไกล ‎ที่ไหนสักแห่งจนมาถึงมือฉันเลย
‎เหมือนมีรถไฟใต้ดินญี่ปุ่น ‎วิ่งอยู่ที่บัวโนสไอเรสเลยนะ
‎เจ๋งออก ว่าไหม
‎ก็ว่างั้นครับ
‎ตั้งใจฟังนะ
‎เดี๋ยวจะทดสอบ
‎จะดูเหรอ
‎ไม่ดูๆ ฉันจำได้หมดแล้วน่า
‎จำได้หมดแล้ว
‎ดนตรีมันต้องของตามกระแสสิถึงจะถูก
‎เอ้า ตัวนี้ดีกว่านะ
‎จริงด้วย
‎ส่งมาสิ เดี๋ยวไปเก็บให้
‎กลิ่นมันแปลกๆ เนอะ
‎ลองสูบไหม
‎มันหวานๆ น่ะ
‎ไม่ดีต่อร่างกายนะ
‎ทำไมพูดอะไรแบบนั้นล่ะ
‎ยังไงทุกคนก็ต้องตายอยู่ดี
‎- เร่งมือหน่อย ใช้การไม่ได้เลย ‎- ครับ
‎- ตรวจเสร็จยัง ‎- อีกนิดหนึ่งครับ
‎- ให้มันไวๆ หน่อย ‎- ครับ
‎เดี๋ยวพวกแกก็ไม่มีงานให้ทำหรอก
‎(ปี 1996)
‎(ขอความเข้มแข็งที่จะเชื่อในพระเจ้าให้ผมที)
‎เป็นอะไรไหม
‎ขอโทษครับ
‎เอ้านี่
‎มิยาจิมะ มัวทำอะไรอยู่ รีบมาเร็วเข้า
‎โทษครับ จะไปเดี๋ยวนี้
‎เอ้า
‎พี่ชาย ไปหาหมอดีกว่านะ
‎แต่ผมต้องเอาของพวกนี้ไปส่ง
‎มานี่
‎มิยาจิมะ
‎อย่าให้ลูกพี่ต้องคอย
‎ทราบแล้วครับ
‎เจ็บไหม
‎คงอยู่ได้ไปสักพัก
‎ระวังตัวด้วยล่ะ
‎ขอโทษทีครับ
‎ฉันต้องทำงานแบบนี้ไปทั้งชีวิตไหมนะ
‎บางทีก็กลัวขึ้นมา
‎ก่อนหน้านี้ฉันอ่านนิยายของนากาจิมะ ราโม
‎นากาจิมะ ราโมเหรอ
‎อือ
‎พระเอกของเรื่อง…
‎วันแล้ววันเล่า
‎ก็ทำแต่งานพิมพ์ต้นฉบับของคนอื่น ‎ลงไปในคอมพิวเตอร์
‎เหมือนเธอเลยเนอะ
‎เป็นเวลาหลายปี
‎ที่เขานั่งกดเครื่องเรียงพิมพ์อยู่ตัวคนเดียว
‎พิมพ์ตัวอักษรที่ไม่เกี่ยวอะไร ‎กับความตั้งใจของเขาเลยไปวันๆ
‎จนวันหนึ่ง
‎พระเอกก็หันหน้าเข้าหาคอมพิวเตอร์
‎ในสภาพตื่นตัวเพราะใช้ยา แต่สุดท้ายก็หลับไป
‎พอเขาเริ่มรู้สึกตัวตอนเช้า
‎ก็พบว่าตัวเองเขียนนิยายเสร็จไปเล่มหนึ่งแล้ว
‎นิยายที่เขียนตอนไม่มีสติเหรอ
‎บ้าบอเนอะ
‎บ้าบอใช้ได้เลย
‎ทั่วทุกซอกมุมในร่างกายเขา ‎มีตัวอักษรของคนอื่นที่เขาพิมพ์ลงไป
‎หลงเหลืออยู่โดยไม่ได้ไปสู่สุคติ
‎เหมือนผีของถ้อยคำเลยเนอะ
‎ในร่างกายของเธอเองก็มี
‎ถ้อยคำมากมายที่ยังไม่ไปสู่สุคติอัดแน่นอยู่
‎ฉันมั่นใจ
‎จะเป็นแบบนั้นเหรอ
‎ไม่ลองเขียนนิยายดูล่ะ
‎ฉันมันไม่มีอะไรหรอก
‎เป็นเธอน่ะดีแล้ว
‎เธอน่าสนุกออก
‎(ปี 1995)
‎(จงยื่นมือออกไปจากความมืด)
‎- แสดงเก่งมากเลยนะ ‎- ขอบคุณ
‎ขนมนั่นก็อร่อยมาก
‎- ประทับใจเลย ‎- ไว้เอามาอีกนะ
‎- ครั้งหน้าก็มาด้วยนะ ‎- ไปสิๆ
‎ไปกันๆ
‎ครั้งหน้าซาโต้ก็มาให้ได้นะ มันสนุกมากเลย
‎ไม่ล่ะ ไม่ได้สนใจละครด้วย
‎ทำไมเล่า
‎คนดูเยอะขึ้นจะได้คึกคักขึ้นแท้ๆ
‎ไม่คึกคักขึ้นหรอก
‎ต้องคึกคักขึ้นสิ เนอะ
‎เอ๋ ทำไมไม่ไปดูล่ะ
‎นี่จ้ะ ฉันให้
‎นานาเสะสวยจัง
‎(เรนี่ - สาวสวยผลิบาน)
‎นี่ฉันเอง
‎- ว้าว ‎- มีเสน่ห์มาก
‎- เนอะ สวยใช่มั้ย ‎- สวยๆ
‎- สวยเหรอนั่น ‎- มาสักครั้งเหอะน่า
‎- ไม่ไปหรอก ‎- มาเถอะ
‎ไม่เอา
‎ไอ้งานหัวฟักทองนั่น
‎คราวหน้าฉันจะลาออกจริงๆ แน่
‎ทำมาตั้งแต่ตอนไหนนะ
‎ตอนอายุ 22
‎เอ๊ะ ตอนนี้เท่าไรแล้ว
‎หนวกหูน่า
‎นานาเสะจะกินด้วยใช่ไหม
‎เธอชอบมันจังเลยนะ
‎- ก็มันอร่อยสุดแล้วนี่ ‎- เข้าใจเลย
‎ต่อให้รวยก็ต้องทำกินแน่นอน
‎ไหนดูซิ
‎"ใครเป็นแฟนซิกนัส เฮียวกะ ‎จากเซนต์ เซย่าช่วยส่งจดหมายมาคุยกันที"
‎"จากคุณไดมอนด์ดัสโกะ ‎เมืองโยโกสุกะ อายุ 19"
‎แบบนั้นไม่น่าจะดีแน่
‎งั้นต่อไป
‎"ใครที่ชอบเดอะ ก็อดฟาเธอร์ ‎โดยเฉพาะภาคสอง ฉันรอให้คุณติดต่อมาอยู่นะ"
‎อันนี้ใจเต้นขึ้นมาไงไม่รู้
‎งั้นเหรอ เชิญต่อเลยๆ
‎"ใครที่เริ่มอ่านคอลัมน์เพื่อนทางจดหมายนี้ ‎เป็นอย่างแรก ช่วยติดต่อมาที"
‎"จากอินุคาระ เขตนากาโนะ อายุ 20"
‎"อินุคาระ" นี่อะไรน่ะ
‎ไหนเหรอ
‎อันนี้
‎ดูสิ
‎มาจากอัลบั้มแรกของโอซาวะ เคนจิครับ ‎"อย่ากลัวหมาเห่า พวกเราต้องไปต่อ"
‎ชอบโอซาวะ เคนจินี่เอง
‎อือ
‎ฮึบ
‎ของแบบนี้
‎เอากลับไปด้วยก็ได้
‎- เอ๋ ‎- เอาไปสิ
‎เอ้านี่
‎รับไป
‎หิวแล้วแฮะ
‎(อินุคาระ รักจนโงหัวไม่ขึ้น!)
‎อันนี้กี่นาทีแล้วนะ
‎น่าจะอีกนาทีนะ
‎ชอบโอซาวะ เคนจิเหรอครับ
‎(ชอบโอซาวะ เคนจิเหรอครับ)
‎- เหนื่อยหน่อยนะครับ ‎- โอ้
‎- ไปปาจิงโกะกันไหม ‎- วันนี้ไม่ล่ะครับ
‎(ถึงคุณซาโต้ มาโคโตะ)
‎(จากอินุคาระ)
‎(ถึงคุณซาโต้ ‎โอซาวะ เคนจิเป็นเจ้าชายของฉัน)
‎(จากอินุคาระ)
‎ถึงคุณซาโต้
‎สวัสดีค่ะ ฉันคืออินุคาระ
‎คุณซาโต้ก็ชอบโอซาวะ เคนจิสินะคะ
‎เพลงที่ทำให้ฉันเริ่มมาฟังโอซาวะ เคนจิ ‎คือเพลง "เทนชิทาจิโนะซีน" ค่ะ
‎ฉันได้ยินเพลงนี้ตอนที่ฟังวิทยุอยู่
‎เรียกได้ว่าโดนใจเข้าเต็มๆ
‎มันส่งไปถึงใจฉันที่หม่นหมองอยู่เอามากๆ
‎หลังจากนั้นก็เลยเริ่มฟังโอซาวะ เคนจิค่ะ
‎ตอนที่ฟังครั้งแรก ‎ฉันไม่เข้าใจเลยว่าเขาพูดเรื่องอะไรอยู่
‎แต่ฉันก็ค่อยๆ รู้สึกขึ้นมาทีละนิดว่าเพลงนี้
‎กำลังถามฉันว่า
‎การเวียนว่ายตายเกิดคืออะไร ชีวิตคืออะไร
‎(โอซาวะ เคนจิ จงยื่นมือออกไปจากความมืด)
‎อัลบั้มอินุคาระนี้ ‎เป็นอัลบั้มแห่งอิสรภาพและความหวังค่ะ
‎นิทรรศการมายา แม็กซ์ก็ดีนะคะ
‎วันนั้นฉันจะเอาถุงร้านเวฟไปด้วยแล้วกัน
‎จากอินุคาระ
‎(ฉันมันขี้เหร่ค่ะ ถ้าคุณเจอฉันจะต้องเสียใจแน่)
‎ใช่ถุงร้านเวฟ…
‎ถุงร้านเวฟค่ะ
‎ยินดีต้อนรับครับ
‎สองที่ครับ
‎ค่อนข้างบ้าบอเลยนะคะ
‎ครับ
‎อยากดื่มกาแฟ ‎แล้วกลับไปโลกความเป็นจริงเลยค่ะ
‎ขอกาแฟสองที่ครับ
‎พูดตามตรง…
‎ผมไม่ค่อยแน่ใจเลยครับ
‎ไม่เห็นเป็นไรนี่คะ
‎เรื่องที่รู้ดีอยู่แล้ว ถึงดูไปก็ไม่มีความหมาย
‎ฉันว่าเรื่องที่ไม่แน่ใจก็ปล่อยมันไว้แบบนั้นก็ได้
‎ไม่คิดว่าแบบนั้น ‎มันจะอยู่กับเราไปตลอดมากกว่าเหรอคะ
‎คิดครับ
‎ดูพวกอนิเมะบ้างไหมคะ
‎อือ
‎ดู "ลามู ทรามวัยจากต่างดาว 2" กี่รอบแล้วคะ
‎น่าจะสองครั้งนะ
‎น้อยจัง
‎ดูมากี่ครั้งแล้วเหรอครับ
‎ไม่ใช่กี่ครั้งหรอกค่ะ ตอนอยู่ห้องฉันเปิดไว้ตลอด
‎คุณอินุคาระ บ้าบอดีนะครับ
‎งั้นเหรอคะ
‎ก่อนหน้านี้
‎เดงกิ กรูฟ ออลไนท์ ‎เพิ่งพูดเรื่องคนประหลาดแบบนั้นไปเองครับ
‎ฉันประหลาดเหรอคะ
‎แต่หนังเรื่องนั้นดีมากเลยนี่คะ
‎วันก่อนถึงงานโรงเรียนจะดำเนินต่อไปไม่รู้จบ
‎จะมีอะไรสนุกไปกว่านั้นอีกเหรอคะ
‎ถ้าฉันมีวันที่ดีมากๆ ในชีวิตสักวัน
‎ฉันก็อยากขังตัวเองอยู่ในวันนั้นเหมือนกัน
‎ไม่คิดว่างั้นเหรอคะ
‎เห็นด้วยมากๆ เลยครับ
‎ขอบคุณมากครับ
‎ทางนั้น ที่ผ่านมาชีวิตเป็นยังไงบ้างเหรอคะ
‎ก็…
‎ธรรมดาครับ
‎มืดมนด้วย
‎ธรรมดาแล้วก็มืดมน
‎ตอนม.ปลาย
‎ผมนั่งกากบาทปฏิทินอยู่ทุกวันเลยครับ
‎ว่าวันนี้ก็เป็นอีกวันที่เราไม่ก่ออาชญากรรม
‎ประหลาดใช่ไหมล่ะครับ
‎ฉันว่าน่าสนุกดีออก
‎กระโปรงน่ารักจังนะครับ
‎ฉันใช้ปากกามาร์คเกอร์วาดน่ะค่ะ
‎เอ๋
‎กระโปรงของเคตะ มารุยามะ ‎เป็นลายดอกไม้แล้วก็น่ารักดี
‎ฉันเลยลองวาดดูค่ะ
‎สุดยอดเลยนะ คุณอินุคาระ
‎ฉันทั้งขี้เหร่ทั้งจนก็เลยหาทางพลิกแพลงเอาค่ะ
‎ไม่หรอก
‎เสื้อก็ดูสวยดีนะ
‎ฉันออกกำลังกาย ‎เพื่อให้ฤดูร้อนก็ยังใส่แขนยาวได้อยู่น่ะค่ะ
‎ฉันชื่อคาโอริค่ะ
‎(รปปงงิ ตึกคาชิวะ 4)
‎แหมๆ ยังอุตส่าห์สมัครมา ‎ทั้งที่ไม่รู้ว่างานนี้ทำอะไรกันบ้างเนอะ
‎- ผมคิดว่าดูน่าสนุกดีน่ะครับ ‎- เหรอ
‎ตอนนี้อายุเท่าไรแล้ว
‎ผม 22 ครับ
‎ผม 21 ครับ
‎อ้าว เกิดเดือนกุมภานี่ เราเรียนปีเดียวกันแฮะ
‎เอาน่าๆ ช่วงแรกมันก็นะ คิดว่าคงลำบากแหละ
‎แต่ว่านะ
‎ฉันจะไม่เลิกจนกว่าจะถอนทุน ‎ส่วนที่ลำบากคืนได้หมด
‎ร้อนแรงจังครับ
‎จะมาทำงานกับฉันไหม
‎ครับ เริ่มวันนี้เลยก็ได้
‎เริ่มพรุ่งนี้ก็ได้ ตกลงนะ
‎แล้วเราล่ะ
‎ถ้างั้นขอเป็นอีกหนึ่งสัปดาห์
‎ดี งั้นตกลง
‎ถ้างั้นก็…
‎เอานี่ไปอ่านนะ โฟโต้ชอปกับอิลลัสเตรเตอร์
‎- ขอบคุณครับ ‎- แค่อ่านนี่ไว้ก็ไม่มีปัญหาแล้ว
‎"อะโดบี้ โฟโต้ชอป"
‎คือ…
‎ฉันไปมาแล้วนะ
‎สัมภาษณ์งานน่ะ
‎ผ่านแล้วล่ะ
‎กะแล้วว่าต้องผ่าน
‎ดีแล้วเนอะ
‎มาฉลองกันเถอะ
‎นั่นฉันต้องเป็นคนพูดสิ
‎เราไปที่ไหนสักที่กันไหมครับ
‎อืม นั่นสินะ
‎ดิสนีย์แลนด์อะไรแบบนี้ไหม
‎เอ๋
‎งั้นดิสนีย์แลนด์…
‎ไม่ก็โรงแรมม่านรูด
‎ไหงเป็นงั้น
‎ก็จะฉลองไม่ใช่เหรอ แถมฉันก็ง่วงด้วย
‎ถ้าง่วงแล้วจะไปเหรอ
‎ไปฉลองให้คนที่ชอบแล้วก็ไปเพราะง่วงด้วย
‎- เอ๊ะ ‎- หือ
‎เปล่า คือ…
‎"ชอบ" งั้นเหรอ
‎อือ
‎เธอ…
‎ชอบเหรอ
‎อือ
‎ชอบฉันน่ะนะ
‎อือ
‎พูดจริงเหรอ
‎แหะๆ
‎งั้น…
‎ขอความกรุณาด้วยนะครับ
‎เช่นกันค่ะ
‎ดีใจด้วยที่ออกมาได้
‎ไม่ใช่คุกสักหน่อย
‎- เอาน่า ‎- ไม่เอา
‎ไม่ต้อง
‎- รับไปเหอะน่า ‎- บอกว่าไม่เอา
‎เออ รู้แล้วน่า
‎ไป
‎จะส่งขนมไปให้เยอะๆ เลย
‎ไม่ต้องการเลยสักนิด
‎ไปก่อนนะ
‎อือ
‎ซาโต้ บ๊ายบาย
‎คุณซาโต้ บ๊ายบาย
‎- ขอบคุณนะ ‎- ขอบคุณ
‎- พยายามเข้า ‎- โชคดีนะ
‎- ไว้เจอกันนะ ‎- บ๊ายบาย
‎- พยายามเข้า ‎- ลาก่อน
‎ดูแลตัวเองด้วย ซาโต้
‎ไปซะแล้วเนอะ
‎อือ
‎ไม่บอกเขาไปแบบนี้จะดีเหรอ
‎ถึงบอกชอบไปก็มีแต่จะรบกวนเขาเปล่าๆ
‎งั้นขอเลิกงานก่อนนะ
‎- ไปดีมาดีนะ ‎- ไปก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ
‎เหนื่อยหน่อยนะ
‎ฮัลโหล
‎เพิ่งเลิกน่ะ สนุกมากเลยจริงๆ
‎แล้วรู้ไหม มันสุดยอดมาก ‎ฉันได้มาตั้งสามหมื่นด้วย บ้าไปแล้วว่าไหม
‎สุดยอดไหมล่ะ ตั้งสามหมื่นเลยนะ ‎เอ๊ะ คาราโอเกะเหรอ อยากไป
‎(ปรับปรุงใหม่ทุกห้อง ยินดีต้อนรับ)
‎(พักชั่วคราว สามชม. 10,000 เยน ‎ค้างคืน สูงสุด 18 ชม. 20,000 เยน)
‎นี่เป็นครั้งแรกของฉันเลย
‎เอ๊ะ
‎งั้นเหรอ
‎เอาเป็นที่นี่ไหม
‎ถูกจัง
‎ขอโทษ
‎ล้อเล่นๆ
‎ไปๆ
‎ทั้งหมด 5,800 เยน
‎ฉันออกเอง
‎โห สุดยอด
‎สุดยอดเลยจริงๆ
‎นี่อะไรเนี่ย
‎ว้าว สุดยอด
‎บ้าบอใช้ได้เลยนะ อ่างส่องแสงเจ็ดสีเลย
‎หนักจัง
‎หยาบคาย
‎อยากไปทะเลจัง
‎(มิเชล เดอ นอสตราดามุส)
‎บนชั้นมีหนังสือที่เกี่ยวข้องมากกว่า 50 เล่ม
‎ครองอันดับต้นๆ ของสิบอันดับหนังสือขายดี
‎คำทำนายของเขาสื่อความหมายอะไรกันแน่
‎และคำทำนายของเขา…
‎(เชื่อได้จริงไหม…)
‎กราฟิกพวกนี้บริษัทฉันเป็นคนทำ
‎อ๋อเหรอ
‎อือ
‎ถึงฉันจะแค่เอาไปส่งก็เถอะ
‎ปิดไฟกันเถอะ
‎อ๊ะ ไฟห้องน้ำ
‎แค่นั้นไม่เห็นเป็นไรเลย
‎ไม่เอา
‎โอเคไหม
‎อือ
‎ไหวไหม
‎อือ
‎พอก่อนไหม
‎ไม่เป็นไร
‎เวลามีความสุข
‎ฉันจะรู้สึกเศร้าน่ะ
‎โยอาโซบิ ไนท์ ซาฟารี
‎อันนี้รู้สึกว่าไม่ค่อยเหมือนกับที่คุยกันไว้นะ
‎อ๋อ เอ่อ คือตอนที่ผมทำอันนี้…
‎มันก็ไม่เหมือนจริงๆ แหละครับ
‎อืม แย่จังๆ ความแตกซะแล้วเหรอ
‎จำที่ประชุมกันวันก่อนได้ด้วยสินะครับ คุณทาคาชิ
‎- จำได้สิ ‎- คุณไม่ได้จดอะไรไว้เลยนี่
‎ฉันจดไว้ๆ
‎ผมคิดว่าคุณคงลืมมันไปแล้ว
‎- ฉันจำได้นะ ‎- ใช่ไหม คุโรซากิ
‎เอ่อ คือ…
‎แต่ผมว่าก็ดีออกนะครับ
‎- ดีกว่าที่คิดไว้ ‎- ใช่ไหมครับ
‎ฉันไม่ได้คิดว่ามันไม่ดีหรอกนะ
‎อ๋อ แล้วก็ช่วยแก้เฉพาะตัวหนังสือให้หน่อยได้ไหม
‎เข้าใจแล้วครับ
‎- โอเคไหม ‎- ไม่มีปัญหาครับ
‎งั้นผมไปทำตามที่ว่ามาก่อนแล้วกันนะครับ
‎- ครับ งั้นขอฝากแค่เรื่องนั้นแล้วกัน ‎- ครับ
‎- ครับ ฝากด้วยนะ ‎- ครับ สวัสดีครับ
‎สวัสดีครับ
‎กรุงโตเกียววันนี้
‎พบผู้ติดเชื้อโควิดใหม่ 201 ราย
‎(ปี 2020)
‎นับว่าสูงสุดเท่าที่ผ่านมา ‎และเป็นครั้งแรกที่ตัวเลขพุ่งเกิน 200 ครับ
‎จากข้อมูลของทางกรุงโตเกียว…
‎คุโรซากิ อย่าฝืนมากไปนะ
‎อะไรนะครับ
‎บอกว่าอย่าฝืนมากไป
‎ผ่อนแรงลงบ้าง
‎อ๋อ
‎แต่ผมรู้สึกเหมือนว่าถ้าทำไปส่งๆ แล้ว
‎ตัวเองจะหมดคุณค่าเอาน่ะครับ
‎ก็คงงั้น
‎วันนี้ไปดื่มเบาๆ กันไหม
‎ช่วงนี้น่าจะไม่ดีหรือเปล่าครับ
‎ถัดมา เขตมินาโตะพบ 168 ราย
‎และในเขตซูกินามิ…
‎จริงด้วยสินะ
‎โทษทีนะ ถ้าเปิดนานกว่านี้เดี๋ยวชวดเงินแจกน่ะ
‎ฉันได้ดื่มแค่สองแก้วเองนะ
‎- ขอโทษที ‎- แค่สองทุ่มก็เมาแอ๋
‎ไว้มาใหม่ๆ เจอกัน
‎เดี๋ยวสิ
‎- พอเถอะ ‎- บอกให้ออกไปไง
‎- ปล่อยนะ ‎- เข้าใจแล้วก็ออกไป
‎เข้าใจแล้ว ฉันจะไม่ชวนลูกค้าคนอื่นคุยแล้ว
‎แกพูดแบบนั้นมากี่รอบแล้ว
‎โอ๊ย
‎นี่ เอาคืนมานะ
‎- เฮ้ย ‎- แกพูดแบบนั้นมากี่รอบแล้ว
‎โหดร้ายว่ะ โหดร้ายเกินไปแล้ว
‎ไม่ต้องมาอีกนะ
‎อะไรเนี่ย
‎นานาเสะเหรอ
‎เอ๊ะ
‎ทำอะไรอยู่น่ะ
‎นั่นมันคำพูดฉันต่างหาก
‎ใช้ชีวิตเป็นผู้เป็นคนดีนะ
‎ทำไมเลิกเปิดร้านแล้วล่ะ
‎ต้องมาคุยเหมือนเป็นเพื่อนกับคนที่ไม่ได้สนิทด้วย
‎ถ้าลูกค้าอยากกลับก็กลับได้ แต่ฉันหนีไม่ได้น่ะสิ
‎เปิดร้านมันก็ช่วยไม่ได้นี่
‎เธอคงไม่เข้าใจสินะ
‎ก็นะ ทางฉันไม่มีลูกค้าอะไรแบบนี้มาหานี่นา
‎พวกเซคิกุจิคุงล่ะเป็นไงบ้าง
‎อืม พวกนั้นทำโรงเรียนกวดวิชาออนไลน์น่ะ
‎แบบที่สอนหนังสือผ่านอินเทอร์เน็ต
‎เห็นว่ากำลังรุ่งเลยนะ นักเรียนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
‎ไปได้สวยสินะ
‎แต่ก็ได้ยินว่าหย่าไปแล้วล่ะ
‎งั้นเหรอ
‎เริ่มหัวเราะให้กับ ‎ความโชคร้ายของคนอื่นไม่ออกแล้วสิ
‎ฉันแยกออกนะว่าอันไหนอ้วกเธอหรือเซคิกุจิคุง
‎- อะไรวะนั่น ‎- อ้วกเธอสีชมพู
‎โกหกชัวร์ป้าบ
‎ฉันพูดจริง
‎คิดว่าฉันเก็บอ้วกพวกเธอมากี่ร้อยกิโลแล้วล่ะ
‎ถ้าแปลงกลับเป็นอาหารก็กินไปได้ทั้งชาติเลย
‎ลำบากน่าดูจริงๆ เลยนะ
‎รู้สึกขอบคุณเท่าไรก็ไม่พอเลย
‎เธอนี่โตเป็นผู้ใหญ่ที่น่ารังเกียจจริงๆ เลยนะ
‎- เฮ้ย เดี๋ยวๆ ‎- โอ๊ย
‎เหม็นเป็นบ้า
‎เป็นอะไรไหม
‎ลุกไหวหรือเปล่า
‎พวกเธอนี่ดีจังเลยนะ
‎ฉันมันไม่มีอะไรเลย
‎ไม่มีสักอย่าง
‎ทุกคนทิ้งฉันไปกันหมด
‎บ้าบอเนอะ
‎เร็วเข้า
‎ลุกได้แล้ว
‎น่ารำคาญจริง
‎ทิ้งฉันไว้ก็ได้นี่
‎ฉันจะไปที่ทิ้งขยะกับขยะสดพวกนี้
‎จริงสินะ
‎เพราะ 80 เปอร์เซ็นต์ ‎ของมนุษย์ในโลกนี้เป็นขยะนี่นะ
‎แล้วอีก 20 เปอร์เซ็นต์ที่เหลือล่ะ
‎เศษสวะ
‎พูดจาโหดร้ายจังเลย
‎ก็นายเป็นคนพูดเองไม่ใช่เหรอ
‎ฉันน่ะคิดว่าคงมีคนดีๆ อยู่สักหนึ่งเปอร์เซ็นต์นะ
‎คนพวกนั้นไม่ใช่คนดีหรอก
‎ก็แค่พวกอ่อนต่อโลก
‎รู้แล้วๆ
‎ถ้างั้นก็…
‎กลับกันเหอะ
‎มาบ้านฉันไหม
‎หนวกหูจริง อย่ามาทำเป็นใจดีครึ่งๆ กลางๆ นะ
‎เธอน่ะเป็นแบบนั้นตั้งแต่เมื่อก่อนแล้ว
‎จริงๆ แล้วเป็นคนเย็นชา แต่ภายนอกทำเป็นใจดี
‎ถึงได้ตัวคนเดียวไง
‎นายก็ด้วยเหอะ
‎ฉันเป็นคนอบอุ่นย่ะ ถึงได้ตัวคนเดียว
‎มันอะไรล่ะนั่น
‎ฉันทนไม่ไหวแล้ว
‎ฉันไม่น่ามาเจอเธอเลย
‎แต่ฉัน…
‎ดีใจที่ได้เจอนานาเสะนะ
‎เอ้า ขึ้นแท็กซี่แล้วกลับสู่โลกความเป็นจริงซะ
‎ไปสิ
‎- ไปเมกุโระครับ ‎- ทราบแล้วครับ
‎คนแบบพวกเราเนี่ยทำงานไปเรื่อยๆ ‎แต่ไปดื่มที่ร้านจนดึกดื่นก็ไม่ได้
‎ยังไงก็มีเรื่องให้ลำบากใจแบบนี้จริงๆ
‎ในเมืองก็เริ่มมืดตื๋อตั้งแต่ราวสองทุ่ม
‎ยังไงมันก็รู้สึกเหงาๆ อยู่ดีเนอะ
‎แน่นอนว่ามันมีบรรยากาศหม่นหมองแบบนั้นอยู่
‎แต่ก็มีเพลงที่อยากให้ทุกท่านได้ฟังในเวลาแบบนี้
‎ไม่ว่าตอนนี้คุณจะรู้สึกยังไงอยู่ ‎ฉันก็อยากให้ทุกคนยอมรับตัวเองในตอนนี้
‎หรือถ้าตอนนี้ยังยอมรับไม่ได้
‎แต่สักวันพอนึกย้อนกลับมาช่วงเวลานี้
‎ฉันเชื่อว่าคงมีหลายคนที่รู้สึกได้รับการเยียวยา ‎จากความอ่อนโยนของเพลงนี้แน่ๆ
‎จึงหวังว่าเพลงนี้ ‎จะส่งไปถึงคนเหล่านั้นได้สักนิดนะคะ
‎เพลงของคุณโอซาวะ เคนจิ "ซุยเซย์" ค่ะ
‎- เอ่อ ช่วยจอดทีครับ ‎- ได้ครับ
‎- จ่ายบัตรนะครับ ‎- ครับ
‎ขอบคุณครับ
‎พออยู่ที่นี่แล้วไม่รู้เลยว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไร
‎เหมือนมีแค่ที่นี่ที่เวลาหยุดเดินเลย
‎ทั้งที่ทุกคนแก่ตัวลงเรื่อยๆ
‎แต่มีแค่พวกเราที่ยังเหมือนเดิม
‎ถ้าเป็นแบบนั้นได้ก็ดีสิ
‎เป็นเธอน่ะดีแล้ว
‎เธอน่าสนุกออก
‎ถึงแต่งงานแล้วก็จะเป็นแบบนี้เหรอ
‎เอาเวลาของฉันคืนมานะ
‎- ฉันมีลูกแล้วน่ะ ‎- ไปด้วยกันเหอะน่า
‎จะอะไรก็ได้ แต่ออกมาจากที่แบบนี้เหอะ
‎ดีใจด้วยที่ออกมาได้
‎ฉันมันไม่มีอะไรเลย
‎ชีวิตทุกวันเป็นแบบนี้
‎ก็ไม่ได้เกลียดมันสักเท่าไรเลย
‎แกหัดมีใจรักงานซะบ้างนะ
‎ไม่มีใครเขาสนใจหรอกโว้ย
‎มานี่สิ
‎ในร่างกายของเธอเองก็มี
‎ถ้อยคำมากมายที่ยังไม่ไปสู่สุคติอัดแน่นอยู่
‎เวลามีความสุข
‎ฉันจะรู้สึกเศร้าน่ะ
‎ไม่ขังตัวเองอยู่ที่นี่ไปตลอดซะเลยล่ะ
‎- ก็เลยจะแต่งงานกัน ‎- เคยคิดอยากเป็นตัวเองแบบในตอนนี้ไหม
‎จะไม่เลิกจนกว่าจะถอนทุนส่วนที่ลำบากคืนได้หมด
‎ธรรมดาแหละดีที่สุด
‎มันช่างธรรมดาจังเลยนะ
‎คุณซาโต้ที่อยู่ในความมืดเองก็เช่นกัน
‎สักวันจะต้องมีเวลาที่แสงส่องลงมาหาคุณแน่นอน
‎ใช่ถุงร้านเวฟ…
‎ถุงร้านเวฟค่ะ
‎คุณอินุคาระเหรอ
‎พอเรียกแบบนั้นแล้วน่าอายเหมือนกันนะคะ
‎มันช่าง…
‎ธรรมดาจริงๆ เลย
‎(เราทุกคนล้วนไม่อาจโตเป็นผู้ใหญ่)
‎(เราทุกคนล้วน…)
‎คำบรรยายโดย: ภาณุวัชร ธนาพรภัทร์