Downloaded from YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Official YIFY movies site: YTS.MX
„Amar”, Evanie.
Chwileczkę, przepraszam.
Halo? Tak.
Chwila. Bóg dzwoni. Pyta, w jakim języku mówisz.
Przepraszam, rabinie. Nie mogę się skupić.
Mam tylko 12 lat, a czuję, że całe moje życie to katastrofa.
To nawet nie jest pełne życie.
Rozumiem. Jest ciężko, gdy rodzice się rozwodzą.
Mama wycięła ojca ze wszystkich zdjęć w domu.
- Serio? - Zębami!
Poradzimy sobie.
Pouczymy się zdalnie. Weź książki do Indiany, będzie okej.
Bar micwa cię definiuje. To żydowski super Bowl.
Jaką odjechaną imprezę mogę zrobić w Indianie?
Nikogo tam nie znam.
- Cześć, rabinie Shapiro. - Jessico.
- Evan mówi, że masz się dobrze. - Tak.
Na dnie też świeci słońce.
- Żartuję. - Nie żartuje.
Nie żartuję.
Pogadamy, jak dojedziesz? Piąteczka.
Czeka nas długa droga,
ale babcia cieszy się, że przyjedziemy.
Dzwoni na FaceTimie co pięć minut. Chyba, niestety widzę tylko szyję.
Oto ja, Evan Goldman.
Mieszkam przy 224 West 92nd Street, w sercu Nowego Jorku.
Zaraz mi stuknie 13 lat i będę miał bar micwę.
To miała być megaimpreza z całą klasą.
Wszystko szło świetnie. Byliśmy szczęśliwą rodziną.
Ale tata poznał kogoś innego i rodzice się rozstali.
W tym kawałku Poznacie młodego gościa
Tu w Nowym Jorku Koło parku i muzeum MET
Ekipę miałem Życie było zarąbiste
Nie wiedziałem Że skończę tak źle
Nie taką miałem wizję Że tata wszystko zepsuje
Mama ma depresję A prawników ma wrednych
Nerwówka mnie łapie Życie jest do kitu
Ze stresu się rozsypuję Totalnie zeświruję
A zaraz mi stuknie Zaraz mi stuknie
- Trzynastka! - Wszystko się zmienia
- Trzynaście! - Wszystko się odwraca
- Trzynaście! - Zrujnowane marzenia
- Trzynaście! - Dla mnie kaplica
Trzynaście!
Czy ja to przetrwam?
- Trzynaście! - Z dnia na dzień zmiana
- Trzynaście! - Jak sobie radę dam?
- Trzynaście! - Wszędzie tylko ściana
Najlepsze, najgorsze Najbardziej i najmniej
Szalone i straszne A na krawędzi ja
Hej, Evanie.
Twoje rzeczy z domu.
Wszystko gra?
Chcę zostać tutaj w mojej szkole z moimi przyjaciółmi.
Czy jesteśmy wciąż rodziną?
Oczywiście.
Pracujemy nad tym.
Będzie świetnie.
Świetnie.
Wiecie, co byłoby świetne?
Gdybyście mi życia nie zrujnowali.
Evanie!
Dwanaście lat Wszystko, co miałem
Mój piękny świat sypie się i wali
Presja rośnie, niegdyś z tego kpiłem
Tego się nie cofnie Przyszłość jest na szali
- Wali ci się życie - I na ciebie krzyczą
Że włosy za długie A w pokoju bałagan
- Czas płynie - Każda rozmowa to czasu strata
Lub moich wad lista A zaraz mi stuknie
Zaraz mi stuknie Boże, stuknie mi 13 lat!
- Co ja zrobię? - Trzynaście!
- Kim zostanę? - Trzynaście!
- Wysłuchajcie mnie - Trzynaście!
Niech ktoś coś powie
Kiedy moje życie się tak wykoleiło? Jak zaczęło mi się to wymykać?
Co zrobić, by nie pojechać do Indiany? Jak mam moją rodzinę odzyskać?
Chcę latać, biegać, podróżować Chcę się dorobić, chcę się wściec
Chcę się wydostać Chcę zdjąć aparat, chcę przekłuć nos
Chcę zapuścić włosy Ale ciągle słyszę…
Nie jesteś gotowy! To jeszcze nie czas!
To nie ta chwila Jeszcze podrośnij!
Nie jesteś gotowy! To jeszcze nie czas!
Nie w tej chwili Jeszcze podrośnij!
Nie jesteś gotowy! To jeszcze nie czas!
Nie w tej chwili Jeszcze dorośnij!
Praca domowa! Kursy! Naczynia! Pranie!
Uspokój się i weź na wstrzymanie
Coś ty sobie myślał?
Wystraszyłam się. Nie możesz tak uciekać.
- Czy ty właśnie tego nie robisz? - Nie, to co innego.
- Evanie. Kotku. - Wiem, mamo.
„Damy radę. Będzie dobrze. Poznasz nowych przyjaciół”.
Chciałam zadbać, abyś skorzystał z łazienki przed wyjazdem.
Nie trzeba.
Świetnie, ale to, co mówiłeś, też.
Mamo, nie cierpię tego.
- I tego, że tata kogoś poznał. - Wiem, młody. Ja też.
Przetrwamy to.
Zaraz mi stuknie Zaraz mi stuknie
Zaraz mi stuknie trzynastka!
- Coś się zaczyna - Trzynaście!
- Coś wielkiego się stanie - Trzynaście!
- Coś szumi - Trzynaście!
- Czas na dorastanie - Trzynaście!
Trzynaście!
Najlepsze najgorsze Najbardziej i najmniej
Szalone i straszne A zaraz mi stuknie trzynastka!
WALKERTON, STAN INDIANA POPULACJA 2244
POPULACJA 2246
CZERWIEC
Jaki oszałamiający zachód słońca.
Żadnych budynków. Żadnego smogu i stresu.
Żadnych ludzi. Dosłownie.
Bogu dzięki. Zamartwiałam się.
Jak podróż?
Wyglądasz okropnie.
Co? Przytul mamę.
Jest dobrze, mamo.
Wcale nie jest. Mama wie.
Evanie!
Cześć, babciu.
Co?
Jest dobrze.
Wcale nie jest. Babcia wie. Chodź.
Rety, nic się tu nie zmieniło.
Aż się dziwię, że pamiętasz. Ostatni raz byłeś tu jako pięciolatek.
Może ten rozwód wart był tego, abyś tu przyjechał?
- Mamo! - Co? Szukam pozytywów.
- Pokażę ci twój pokój. - Jasne.
Wezmę torbę.
Rany, ale ciężar. Masz w niej kamienie?
NAJLEPSZE KRÓTKIE OPOWIADANIE JESSICA WEISS
Twój pokój.
Nie należał do mamy?
Tak, ale służył za studio jogi,
gdybyś dziwił się co to za zapach. Wybacz.
Evanie, wiem, że będzie ci brakować przyjaciół,
szkoły i bajgli.
Daj temu miejscu szansę.
Kiedy twój dziadek mnie tu przywiózł, nie wierzyłam, że się przyzwyczaję.
Minęło 50 lat, on nie żyje,
a ja wciąż kupuję biustonosze, jajka i opony w jednym lokalnym sklepie.
Kocham cię.
I nie dlatego, że muszę.
TATA
To był rok pełen prawników, terapeutów i węglowodanów.
Każda mama w Upper West Side pytała; „Jak się trzymasz?”.
Musiałam wyjechać.
I wyjechałaś.
Możesz zacząć od nowa i robić, co chcesz.
Możesz wrócić do pisania.
Mamo, daj mi trochę czasu.
Ile tylko potrzebujesz. Nie zamierzam cię osądzać.
Ale zegar tyka.
Tylko mówię.
Jak można spać w takiej ciszy?
Dzień dobry, skarbie. Odłóż grę.
Evanie,
myślałam o twojej bar micwie.
Tak z ciekawości.
Ilu jest Żydów w Walkertonie?
Włącznie z nami?
My.
Jest tu świątynia?
Tak. Nazywają ją kościołem.
Impreza odbędzie się na podwórku.
Mamy magnetofon. Możesz przygotować składankę.
Co to składanka?
Jestem tu nowy. Mam przechlapane, jeśli impreza będzie denna,
Wiem, że to jest ważne.
Postaramy się, żeby wyszło dobrze. Obiecuję.
„Dobrze” to za mało.
Okej, przygotuję ją.
- Ty przygotujesz? - Tak.
- Ty? - Tak.
- Serio? - Tak, serio.
Aby było tak, jak ja chcę.
- Zgoda. - Dobrze.
- Dobrze.
Widzicie? Taka powinna być rodzina!
Pani Ruth!
- Przeszkadzam? - Nie!
- Hej, pani Ruth. - Patrice. Idealnie.
To moja córka, Jessica.
Minęło sporo lat, ale ty i Evan pewnie wciąż się pamiętacie.
- Nie. - Niezbyt.
- Oddaję książkę. - Dzięki.
Szklany klosz.
Dzięki tej książce postanowiłam zostać pisarką.
Nie jest smutna?
Smutne jest to, że w całym mieście tylko ty to wiesz.
- Patrice, może oprowadzisz Evana? - Jasne.
Wspaniale.
- Weźmiesz tosta? - Nie, dzięki
Dobra.
- Fajna koszulka. - Dzięki.
Szerzę lokalną świadomość, że wysypiska niszczą dziką przyrodę.
- Jak ci idzie? - Wysypiska leżą na trasie wycieczki.
Patrice!
- Czy to Evan? - Tak. Evanie, to Archie.
- Hej, Archie. - Wiem, co myślisz.
Tak, to ściema.
Oprowadzę Evana.
Więcej nic nie ma. Dajcie znać, jeśli spotkacie Kendrę.
- Kim jest Kendra? - Anioł kroczący wśród śmiertelników.
Super. Chętnie ją poznam.
Nie planuję spotkać Kendry. Na razie.
Dobrze.
Będę tutaj.
Sam.
Jedyne opuszczone dziecko.
- Nie daj się nabrać. - Do zobaczenia, Archie!
Witamy w Walkerton.
Jeśli ktoś chce się za ciebie modlić, pozwól mu.
- Co tu można robić? - Niewiele.
Wczoraj obejrzałam cały YouTube.
Nie umywa się to do wrażeń z Nowego Jorku.
Jasne. Mój tata przeżywa kryzys wieku średniego,
a ja trafiam do środkowej Ameryki,
więc bar micwę będę miał w Walkerton w stanie Indiana.
Dla nas, Żydów, ten jeden dzień powinien być szczęśliwy i idealny.
Katolicy nie mają takiego dnia. To wbrew naszej wierze.
Tam, skąd pochodzę, twoja impreza cię definiuje.
Pomóż z petycją, by wycofać plastik jednorazowego użytku,
a ja pomogę ci z imprezą.
Umowa stoi. Będzie to mój projekt micwa.
Twój co?
W ramach bar micwy wspiera się jakiś projekt charytatywny.
Wszystko się układa.
Znajdziemy najlepszego DJ-a do najlepszej sali w najlepszym hotelu.
- Czyli w motelu. - Co?
ANTYKI I RZADKIE PRZEDMIOTY
Od czego zaczynamy?
ZAKUPY U MAMY
Tam wzdłuż drogi mamy lodziarnię Przecznicę dalej znajdziesz Walmarta
Tu możesz wyposażyć swoje zwierzaki
Szkoła, drzewo, kilka kościołów I nieważne, ile poczynisz tam modłów
Bardziej ekscytująco W tej durnej wiosce nie będzie
To najbardziej żałosne miejsce na świecie Ale właśnie trochę się poprawiło
Więc nie znikaj mi stąd
To najbardziej żałosne miejsce na świecie
Ale jestem dosyć pewna Że jest mniej żałosne niż było
Skoro jesteś tu ty
Pokażę ci wzgórze, gdzie ludzie czekają na zmartwychwstanie.
A jutro nawiedzoną stodołę.
Do najbliższej rzeki 65 kilometrów Do lotniska jest już sto
Gdy zaplanujemy ucieczkę To tam musimy się udać
Ale szkoda, ale pech Ale porażka
Z Nowego Jorku wyprowadzka była ciężka
Kijowo pewnie dla ciebie Za to mnie się poszczęściło
To najbardziej żałosne miejsce na świecie
LIPIEC
A ty jesteś taki egzotyczny
Intelektualista, neurotyczny
Nigdy nie miałbyś szansy
Ale trafiłeś na idealną przewodniczkę
I choć nie zdążyłam cię poznać
To chcę ci już pokazać
Każdego ściemniacza i freaka Głupca i frajera
Odkąd Chipewejowie Zbudowali durną osadę od zera
Niech się śmieją, mnie to nie uwiera
Z tobą u mego boku!
Ale właśnie trochę się poprawiło
SIERPIEŃ
Niesamowite, ale prawdziwe
Najbardziej żałosne miejsce na świecie Ma wiele wad
Ale może będzie dobrze
Bo sprowadziło mi
Ciebie!
Mamo, Patrice na mnie czeka.
Gdzie są twoje książki?
Nie ma książek. To jest pierwszy dzień.
Dobra.
Jestem z ciebie dumna.
Zaraz mi zgnieciesz płuca.
Hej!
Kocham cię, mamo.
GIMNAZJUM
Jestem podekscytowana petycją.
Możemy to rozstawić podczas lunchu. Oprowadzę cię.
Eddie, Malcolmie, obczajcie. Jesteśmy w kajaku. Prawda?
- Ev, chodźmy do środka. - Sekundę.
Pytam: „Ziomie, co ci się stało w palec?”.
Odparł: „Pijawki”.
Ziomie, co?
- Brett wyrósł, co? - Nie gadaj.
Lucy!
Kręci cię Brett.
Myślałam o nim przez całe lato.
Pasujemy do siebie.
- No i jesteśmy w ósmej klasie. - Tak!
Lucy!
Psiapsi! Hej, pani Duncan.
Hej, Lucy.
To było najgorsze lato w dziejach. Zapisała mnie do szkoły letniej.
Wszyscy bawią się na obozie, a ja uczę się Biblii, łaciny i skrzypiec…
Do tego wybiera mi ciuchy i nieustannie mnie kontroluje.
- Okropne. - Hej, KC!
- Tam jest Brett. - Carlosie, jak leci?
Chciałam ci powiedzieć, jak Brett…
Cześć.
Cześć, Kendro.
Hej.
- Hej. - Hej.
Hej.
Tęskniłem za tobą, Kendro.
To było chyba najdłuższe lato.
- Nie! Ilość miesięcy bez zmian. - Zachowałem wszystkie nasze wiadomości.
Chwila, pisaliście do siebie?
- Tak. - Tak.
Myślałam, że mama zabrała ci telefon. Prawie do mnie nie pisałaś.
Tak, ale kiedy dorwałam się po kryjomu, pisałam do Bretta.
Kendro, możemy chwilę pogadać?
Brett, myślałam o wielu rzeczach, gdy byliśmy osobno tego lata.
Serio? Typu?
Tego lata odchodziłam od zmysłów
Próbowałam się czymś zająć
- Żeby nie myśleć o tobie - Myśleć o tobie
Ale nieważne, co robiłam Nigdy się w tym nie zatraciłam
Od tej myśli nie było ratunku
Czy doczekam się jego pocałunku?
Noc i dzień próbuję dociec Jak tu stąd uciec
Zamknęli mnie i nie uwolnię się
Bo matka wciąż obserwuje mnie
Próbuję robić to, co lubię
Nieważna piosenka czy gra Ta sama mantra
To sprawiło tylko, że chcę być z tobą
- Czekałam - Czekałam
Całe lato czekałam na ciebie
- Czekałam - Czekałam
Teraz jestem gotowa
Ta sama historia Odchodziłem od zmysłów
Byłem nad jeziorem Wawasee Zamiast tu z tobą
- Być tu z tobą - Czasem nie mogłem pisać
Nocami swe myśli próbowałem przesłać
Z mesy, ze stołówki
Z jeziora, z kwatery Czy szorując wychodki
Myślałem tylko O pierwszym pocałunku z tobą
Tam, gdzie cicho i romantycznie
Bez mamy obok, bo się wścieknie
A teraz jestem obok ciebie To spełnienie marzeń
Tyle minut i dni Byliśmy rozdzieleni
To sprawiło tylko, że chcę być z tobą
- Czekałam - Czekałem
Całe lato czekałam na ciebie
- Czekałam - Czekałem
Teraz jestem gotowa
Kim oni są? Przedstaw mnie.
To nie są moi przyjaciele. Chodźmy już.
- Hej, ziom. Niezłe kiksy. - Dzięki.
Ty jesteś tym nowym, tak?
Evan Goldman. Z Nowego Jorku.
- Jak leci? Brett Sampson. - Miło mi.
Jestem Kendra Duncan. Cześć.
Jesteś Kendra? Ta Kendra?
Wiecie, co się stało, gdy powiedział: „Kendra”?
Co?
To sprawiło tylko, że chcę być
Z tobą
- Czekałem - Czekałam
Całe lato czekałam na ciebie!
- Czekałem - Czekałam
Całe lato czekałem na ciebie!
- Czekałem - Czekałam
Całe lato czekałam na ciebie!
- Czekałam - Czekałem
- Czekałam - Czekałem całe lato…
Zaczekajcie!
…na ciebie!
- Czekałam - Czekałam
Całe lato czekałam na ciebie…
Gdzie jest sekretariat?
Chodź z nami.
Spoko.
Nie jesteś zła, co?
Nie, tylko całe lato pisałaś do kogoś, z kim chcesz przeżyć pierwszy pocałunek,
czym mogłaś się podzielić z najlepszą przyjaciółką,
o ile nią naprawdę jest.
Nie gadaj tak, Lucy.
Cieszę się razem z tobą.
Wszystko się ułoży.
O ile nikt inny go nie lubi.
- Dobra. - Wypad.
Kendro, obczaj. Evan zaprosił nas na swoją duża imprezę.
- To moja bar micwa. Jesienią. - A co to jest?
To żydowskie. Każą ci mówić do tyłu
i cię obrzezają.
Co?
Nie!
To impreza z tańcem i DJ-em.
Będzie wypas.
- Patrice pomogła mi zaplanować. - Ta Patrice?
Podpisz petycję na rzecz biodegradowalnych sztućców.
Rób, co należy. Nie idź na łatwiznę.
To było łatwe.
Może jednak nie.
To dobra osoba. Po prostu robi swoje.
- Patrice. - Uważa się za lepszą od innych.
Jak chcesz, Lucy. Evanie, możemy pogadać?
- Zaraz wracam. Co się dzieje, Patrice? - Wolisz zadawać się z nimi?
- Wydają się fajni. - Tego chcesz? Być „fajny”?
- Chcę, żeby przyszli na imprezę. - Dlaczego?
To moja bar micwa. Potrzebuję super imprezy.
O co ci chodzi?
Mnie nie interesuje żadna grupa z Lucy Hallman.
Co powiesz na to?
Przyjdą na moją bar micwę, a my urządzimy własną imprezę. Tylko my.
Bum. Wszyscy są szczęśliwi.
Jak mogłeś to powiedzieć?
Mogę pomóc naprawić to, co się między wami stało.
Jak chcesz. Mam to gdzieś.
Patrice…
Archie, co się właśnie stało?
Szkolne życie.
- Soczku? - Dzięki, Zee.
Czasami pomaga coś przedziurawić.
- Nie musisz mi pomagać. - Chcę się na coś przydać.
Jessico!
W ludzkim ciele jest siedem bilionów nerwów.
A ty działasz mi na każdy z moich.
Znajdź sobie jakieś zajęcie.
Już wiem! Może w końcu napiszesz powieść.
Niby o czym?
Że syn ma mi za złe, bo zniszczyłam mu życie?
Albo, że poświęciłam się, by mąż mógł rozwijać kancelarię,
po czym mnie zdradził i rozpadło się małżeństwo?
I najlepsze… Sypiam w pokoju, w którym mama trzyma buty ortopedyczne.
Dopiero co uznałam, że gorzej być nie może,
a muszę zaczynać od nowa.
O tym mam pisać?
Sprzątnę stare biurko po ojcu.
Dziękuję.
- Na miejsca! - Kendro, gadaj!
Dobra.
Brett chce mnie pocałować, a ja jego.
Fajnie, nie?
Pamiętaj, że masz jedną szansę. Zrób to źle, a ktoś straci język.
- Na pewno jesteś gotowa? - Chwila, Lucy, co ja czuję?
Czy to zazdrość?
Po pierwsze, blenduj kontury, jeśli chcesz we mnie walić, Charlotte.
Po drugie, wiemy, jak to jest.
Mama nigdy nie zostawi ich samych.
Znajdziemy miejsce, o którym nie wie. Zawsze jej słucham.
Chcę decydować za siebie. Choć raz być samodzielna.
I pocałować Bretta.
Świetnie. Wydaj komendy.
Dobrze.
No… to… zaczynamy.
- S-P-O! - S-P-O!
- S-O-B! - S-O-B!
- NOŚĆ! - NOŚĆ!
Brett chce, by Kendra była jego dziewczyną
Ale Brett to chłopak, z którym ja chcę być
Mam dość bycia drugą najlepszą Za najlepszą przyjaciółką
Więc jest mądra i ładna I jest miła, o hej!
Jestem mądra i ładna No i jestem… okej
Dla Bretta lepsza będę Pokażę to, jeśli da mi się
S-P-O, sposobność! S-P-O, sposobność!
- S-P-O - Sposobność!
Pokazałabym Brettowi moją wartość Gdybym tylko miała tycią sposobność
KRÓLOWA BALU
Sposobność!
Wyobraźcie sobie mnie Jako nową dziewczynę Bretta
Brett ma nowiutką dziewczynę!
Wyobraźcie sobie Kendrę cieszącą się
Oj, smuteczek!
Wyobraźcie sobie Bretta w moim pokoju gier
Zagrajmy znów w piłkarzyki
Jesteśmy praktycznie tacy sami Czy to nie oczywiste?
Futbolu nic nie jarzę Ale ściemnianie jest proste
Byłabym lepszą dziewczyną Gdyby tylko dał dziewczynie
S-P-O, sposobność
Skąd ma wiedzieć, ile straci możliwości
Jeśli nie da mi nawet małej sposobności?
Zaczyna się!
Lucy dostanie za swój przekór
Mam wizję, precyzję i upór I jestem bezwzględna
Przed mą klątwą nie ma ratunku
Pierwsza doczekam się pierwszego pocałunku
A masz!
W stołówce czy w atrium Wchodzę do pokoju i jest bum
- Czas ci się kończy, tik-tak - Bum!
Z Kendrą jako trzylatki byłyśmy we dwie Teraz wyzwalam się
Hashtag nie doceniacie mnie
W górę dla L-U-C-Y!
- Co to będzie? - Co?
- Kiedy doczekam się… - S-P-O-S-O-B-NOŚCI!
Nie byłabym przyjaciółką W całej okazałości
Gdybym nie skorzystała ze sposobności?
- Umówiłem się z chłopakami. - Mieliśmy zjeść rodzinne śniadanie.
Nawet gotowałam.
- Gotowałaś? - Tak.
Ostatnim razem skończyło się to wywołaniem demona.
Każdy kęs był surowy i spalony.
Po prostu spróbuj.
Usiądź.
No…
Całkiem niezłe, co?
- Widzisz? - Dobra robota, mamo.
Nieźle. Całkiem porządny omlet.
To naleśnik.
Dobra.
Jak idzie planowanie imprezy? Nic mi nie mówisz.
- Pracuję nad tym. - Patrice nadal ci pomaga?
Nie wpadła wczoraj jak zazwyczaj.
Chodzi o to, że mam teraz wielu przyjaciół.
Jest dobrze.
Joelu?
Jest tam Evan?
- Jest obok mnie. - Kumpel przyszedł. Muszę lecieć.
- Porozmawiaj z ojcem. - Pa.
Przykro mi, Joelu, wybiegł.
Próbuję go złapać, ale nie odbiera.
Daj mu trochę czasu. Musi przywyknąć.
Wspominał coś
o mojej obecności na bar micwie?
Zapytam go ponownie.
Da sobie radę?
Teraz?
Teraz się pytasz, czy da sobie radę?
Będę dalej dzwonić.
Patrice!
O co chodzi, Archie?
Dlaczego nie odpisujesz mi na SMS-y?
Bo ich nie rozumiem.
Co to znaczy: „D N O M N S M S”?
Dlaczego Nie Odpisujesz Mi Na SMS-y.
No raczej.
O co chodzi, Archie?
Nie bądź na mnie zła, bo wkurzył cię Evan.
Nie wkurzył mnie.
Interesuje go tylko to, by każdy był na jego imprezie.
Wyluzuj. Chce się tu wpasować.
Dlaczego go bronisz?
Nie złość się na mnie. Też jestem przejęty.
Jeśli Kendra i Brett się pocałują, co ze mną?
Myślałam, że jest moim przyjacielem.
Stary, jesteś dobry we wszystkim.
Dzięki.
Gram też na gitarze…
Mógłbym coś zagrać na twojej imprezie?
- Piszę własne piosenki. Tak trochę. - Serio?
No jasne, że tak. Jestem niezły.
Napisałem piosenkę „Kendra”.
Inna to „Hej, Kendra”.
„Hej, czy Kendra jest w domu?” Napisałem ją w drodze do niej.
- Tak, możesz zagrać na mojej imprezie. - Dziękuję.
TATA
Przykro mi, że twoi starzy się rozstali. Przeżyłem to.
Kilka lat temu.
Okropna sprawa.
Najcięższe było opuszczenie domu.
Nie wyobrażam sobie wyjazdu. To moje miejsce.
No i…
jest tu Kendra
Stary, chcę ją pocałować.
Skoro tak ci zależy, zrób to.
To musi stać się w wyjątkowym miejscu, które zapamięta na zawsze.
Wiesz?
Chodź, załatwię jakieś przekąski.
Szach i mat.
Tak gra się obronnie. Płaćcie, ciołki.
Do torby na datki.
Co tam, Eddie?
Ostatni weekend grają Władcę krwi.
- Szkoda, że rodzice nas nie puszczą. - W życiu.
Nie zobaczymy tego filmu.
Właśnie. Znam idealne miejsce na pocałunek Bretta i Kendry.
Serio? Posłuchaj tego.
Dobra, słuchajcie
Rozwiązaniem problemu jest Władca krwi
- Co? - Poważka?
Mówicie, że horror To nie miejsce na pierwszy pocałunek?
Władca krwi?
Wysłuchajcie mnie O kilku szczegółach jeszcze napomknę
Jest ciemno, strasznie Idealne na tulenie
Otaczają was ludzie Ale nie zwracają uwagi
Bo świr z siekierą Sieka wszystkich naokoło
Jeśli poszukujesz czegoś
Co serce ci ożywi Podniesie tętno krwi
Proponuję Władcę krwi
W piątek wieczorem
Piątkowy wieczór? Bosko. Co powiesz, Kendro?
Chwila, chwila On was w maliny wpuści
Mama Kendry Nigdy na taki film ją nie puści
A skoro nie Wychodzi, że nic z tego
- Chyba ma rację. - Jak zawsze.
Spokojnie, sprawa ma się tak Kendra nie mówi mamie
Że idzie na Władcę krwi
A co powiem?
Po szkole pójdziesz do domu Lucy Bez owijania w bawełnę
- Mojego? - Piżama party! Ja chcę!
O 18.45 Kendra robi zooma z mamą
Pyta, czy może zostać z Lucy na noc całą
A o 19.05 mama Cassie was odbiera Bo każdy mówi, że jest fajowa
Tak jest!
Punkt o 19.22 niczym zamieć O ile los z nas nie zadrwi
Wparujecie na Władcę krwi W piątkowy wiecz…
Chwila, chwila To nie taki łatwy temat
Nie wpuszczą nas Póki nie skończymy 17 lat
Krok wstecz Wstrzymaj się ze świętowaniem
Już się tym zająłem Grają drugi film
W kinie, w którym zobaczymy Władcę krwi
Władcę krwi!
Kupimy po prostu bilety Na film dla dzieciaczków
Powodzenia Ale kierownik nikogo nie przepuści
Żaden problem Tylko trzeba planu trzymać się
Odwrócę uwagę gościa Który sprawdza bilety
Zasłonisz nas Co pozwoli nam do kina zanurkować
Bum w środku!
Kendrą będzie królową Brett jej wieczór miłośnie ubarwi
Idziemy na Władcę krwi!
- W piątkowy wieczór! - Idziemy na Władcę krwi!
Idziemy na Władcę krwi!
W piątkowy wieczór!
- Świetna robota! - Będzie czadowo.
- Git. - Chodź ze mną.
Evanie Goldman, wszystko obmyśliłeś. Istny bohater.
Nieszczególnie. Może odrobinę…
Chyba ważne jest dla ciebie, żeby wszyscy byli na twojej imprezie.
Jeśli powiem ludziom, by nie przyszli…
nie będzie imprezy.
Dlaczego mam wrażenie, że ta rozmowa ma drugie dno?
Problem jest taki, że potrzebujesz ludzi na imprezie.
A ja, żeby Brett i Kendra nie pocałowali się w piątek.
- Co było twoim pomysłem. - Czemu Brett i Kendra mieliby nie…
Rozumiesz mój dylemat.
Oczywiście…
Kendra jest moją psiapsiółą i nie mogłabym jej zranić…
Ty pomożesz mi, a ja tobie. Quid pro quo!
Jak mam ich powstrzymać od widywania się, skoro się lubią?
Na wszystko masz odpowiedź. Coś wymyślisz.
Cieszę się, że się przyjaźnimy. Ty też?
Pa!
Gotowi!
Spróbujmy jeszcze raz. Gotowe?
Pięć, sześć, siedem…
- Archie, jak leci? - Całkiem nieźle.
Patrice wciąż się na mnie wścieka, co?
Wybrałeś ich, zamiast niej. Podejrzewam, że cię nie cierpi.
Wezmę torbę.
Urocza koszulka.
Widziałeś to?
Dobrze, że trzymasz fason.
Tylko dziesięć minut obok niej, a będę wiedział,
że nie zmarnowałem życia.
Wie, że ją lubisz?
Chyba wzięła mój flirt za zatrucie pokarmowe.
Aby oddać jej honor, potem zwymiotowałem.
A gdybym ci powiedział,
że mógłbyś siedzieć obok Kendry przez dwie godziny?
Obok niej w tym samym budynku?
W miejscu obok niej w piątek w kinie.
Nie igraj ze mną.
Sprawa ma się tak. Lucy szantażuje mnie moją imprezą.
Brett i Kendra mają się nie pocałować.
Słucham cię.
To dość złożone, ale już mówię. Usiadłbyś po drugiej stronie Kendry…
- Zgoda! - To nie koniec.
Mów dalej.
W idealnym momencie omdlewasz na jej ramieniu,
skupiasz uwagę, uniemożliwiając pocałunku.
Zamiast tego ja ją pocałuję.
Co? Nie. Plan jest taki,
że blokujesz pocałunek, a nikt się nie wkurzy, bo…
Jestem czarujący.
No właśnie.
Lucy wygrywa i wszyscy przyjdą na imprezę.
A ja pocałuję Kendrę.
Powtarzasz to, jakby było częścią planu.
Nie jest.
Zachowałaś moje stare pamiętniki? Kazałam ci wyrzucić moje graty.
Niby kiedy?
Wyprowadzając się. Mówiłam: „Wyrzuć moje graty”.
- Jess. - Mamo.
Jess.
- Wiesz, czego mi brakuje? - Subtelności?
Nauczania.
- Dało mi to cel w życiu. - Byłaś w tym świetna.
Poszłaś na studia, pracowałaś ciężej niż inni, by zdobyć dyplom.
Byłaś pisarką. Taki miałaś cel w życiu.
Jeśli potrzebny był rozwód, byś ruszyła swój zadek,
może dobrze się stało?
Tylko mówię. Znowu.
Chwycę parę rzeczy i pójdę do Archiego.
Chwila, mieliśmy zjeść razem kolację.
Masz też lekcję hebrajskiego.
- Przełożę na jutro. - Nie. Evanie, wracaj.
Co wieczór nas zbywasz. Nie odbierasz telefonów od ojca.
Nie rozmawiasz ze mną o bar micwie.
A teraz opuszczasz lekcje?
- Co się dzieje? - Nic.
Chciałaś, żebym tu poznał nowych kolegów.
Właśnie to robię. Chociaż jedno z nas się stara.
Tu chodzi o ciebie.
Zaliczysz lekcje z rabinem, a potem pójdziesz do kumpli.
Jesteś jego matką.
Widzi, co robisz.
- Tylko tyle mam do powiedzenia. - Jakoś wątpię.
Archie!
- Nie mogę teraz rozmawiać. - Wpadniesz na kolację?
Mam listę filmów, w których Amerykanie mówią ze złym brytyjskim akcentem.
Dobrze, masz mnie. Idziemy na Władcę krwi.
Evan ma plan. Zapobiegnę pocałunkowi Bretta i Kendry.
- Wtedy Lucy ściągnie ludzi na imprezę. - Wykorzystuje cię, by uratować bar micwę?
Tak. Zgadzam się na to.
Tak nie wolno, Archie.
Nie wtrącaj się, Patrice.
Podoba mi się to, co robisz, ale pomyśl…
Może być fajnie.
Po prostu nie myl beit z kaf.
Ale są mylące.
Język sprzed 6000 lat jest mylący. Już rozumiem problem.
Myślałeś, że to będzie łatwe. Miałeś kiepskie info.
Przepraszam, muszę coś zrobić.
To jest ważniejsze od bar micwy?
Chwila.
Boże, spodoba ci się to. Nie, to znowu Goldman.
Rabinie, zaufaj mi. To nie może czekać.
Mam ci dać rabina? Zrobię to.
Pokażę ci rabina. Włożę jarmułkę, bum.
Szanuj jarmułkę.
Nie jestem od tego, by ci mówić, co powinieneś robić.
Musisz odkryć własną drogę.
Ale trochę tras już pokonałem
i mogę ci pomóc uniknąć części pułapek.
Nie unikam lekcji.
To twój wybór, ale posłuchaj mnie.
Tak, jak robisz jedną rzecz, robisz wszystkie.
A na razie nie uczysz się haftary.
Serio, to nie hebrajski. Brzmisz jak ranny delfin.
Serio?
Do usłyszenia.
Narka, Płetwo.
ZACZYNAMY
Mam jedno podejście Zadbam o ubiór
Szykuję się
Muszę mieć dobre wejście W ten piątkowy wieczór
Szykuję się
Szykuję się dzisiaj Szykuję się, by powiedzieć jej
Nie jestem tym dziwakiem Za którego mnie masz
Szykuję się do wyjścia Szykuję się do szczęścia
Którym dla Kendry Będzie taki bóg miłości jak ja
Ważny wieczór przede mną Potem przyjdą na moją bar micwę
Krawat założę
Jeśli wszyscy to łykną Wszyscy przyjdą na bar micwę
Rozporek zapnę
Jak wejdziemy, Brett choć już gotowy Dzięki Archiemu Kendra jest z głowy
Brak pocałunku według umowy
- I wszyscy przyjdą na moją imprezę - Szykuję się, prawda to
Szykuję się, by zrobić to
Dzięki czemu w końcu mnie zaakceptują
Szykuję się, by wyjść na dwór
Nic mnie nie zatrzyma dziś wieczór
Szykuję się
Szykuję
Teraz!
- Boże, mogę pomóc… - Nie trzeba…
WŁADCA KRWI
- Zawsze nawalam. - Evan dał radę.
Przepraszam.
Lubisz straszne filmy?
Cześć, Archie.
Cześć, Brett.
- Co tam? - Cześć, Carlosie.
Brett, dotarłeś.
Hej, jak mój oddech?
Czuć nutkę jalapeños i butów do kręgli.
To dobrze, co?
Tak, jest w porządku.
- Cassie, Molly! - To będzie straszne.
Cześć, Cassie.
- Hej, Carlosie. - Hej.
Cześć.
- Usiądź ze mną. - Malcolmie.
Kendra przyszła.
- Jarasz się? - Nieco się boję.
- Nie lubię horrorów! - Hej, Kendra.
Hej.
Misja Popcornowy Potop wykonana.
Dziękuję.
- Dobra robota. - Nie wierzę. Udało ci się.
Oby zadziałało. Albo samotnie zapalisz urodzinową menorę.
Mówisz o Chanuce.
Heidi, super, że twój kuzyn, który uciekł z więzienia,
udostępnił nam swoją chatkę w odludnych górach.
Wszędzie jest krew.
Miał poszukać narzędzi w narzędziowni.
Tu jesteś, bałem się, że…
- Już nigdy nie zasnę! - Ale zarąbiste!
Musimy uciekać.
Rozdzielmy się.
Tak.
Oni…
Złaź!
Kurcie, jeśli ma nas posiekać na kawałki,
chcę jednego, ostatniego pocałunku.
Ruszył.
Zaczyna się.
- Kendro Duncan! - Rany.
Mama?
- Cassie Connor! - Tata?
Wszyscy poniżej 17 roku życia wychodzą!
Skąd wiedziałaś?
- Kto to zrobił? - Evan Goldman!
Evan?
Goldman?
- Evan? - To ty?
Mówiłeś, że mogę pocałować Kendrę.
- Co? - Nie!
Evanie, co ty zrobiłeś?
Stary, dlaczego to zrobiłeś? Nie ma mowy, żebyśmy przyszli na imprezę.
- Chodź. - Co się dzieje?
Nie!
Tak nie wolno. Przepisy to rzecz święta.
Wstawaj.
Przepraszam. Choć raz chciałam się zabawić. Mieć to, czego chcę.
Zaufałam ci i co mi z tego przyszło?
Kendro!
Trzymaj się z dala od mojej córki.
Nie wierzę, że to zrobiłeś.
Archie, nic ci nie jest?
Zaprzepaściłaś moją jedyną szansę na pocałowanie Kendry.
Chciałam ci pomóc.
Dlaczego wszyscy myślą, że potrzebuję pomocy?
Mam własne miejsce parkingowe, własną łazienkę, najlepszy wóz w mieście.
Mam się świetnie. To waszej dwójce przyda się pomoc.
Nie wierzę, że się wygadałaś.
Wykorzystałeś Archiego, by ludzie przyszli na imprezę.
A może celowym sabotażem chciałaś, żeby nikt nie przyszedł.
Wykorzystałeś mojego przyjaciela. To nie ja wszystko zepsułam.
Archie, zaczekaj.
WŁADCA KRWI RZEŹNIA BEZ TRZYMANKI.
Wszystko gra?
Nie.
Miałem pocałować Kendrę.
Tak, ale…
Czy na pewno by to zrobiła?
Tak, była…
Martwiła się, że mama się wścieknie.
Może by się wycofała?
Serio?
No nie wierzę. Zaufałam ci…
Może całe lato czekałeś na kogoś, kto nie jest gotowy,
Zamiast na kogoś, kto jest…
gotowy skorzystać z takiej okazji.
Wynośmy się stąd, mój chłopaku.
Że co?
Każ mi go nie zabijać.
- Nie zabijaj. - Za późno.
Jessico!
To był kiedyś twój pokój.
Pamiętasz to uczucie, gdy nawaliłaś i siedziałaś na łóżku?
HEJ BRETT, PRZEPRASZAM.
Gotowi!
Podaj!
Stary, coś cię opętało?
- Znam to z kościoła. - Ogarnij się.
Brett, stałeś, jakbyś nie wiedział, co to piłka.
- To piłka! - Brett!
Widzicie? Nie mogę się skupić.
Za każdym razem, gdy mnie całuje, zapominam, dlaczego tego nie chcę.
To tak, jakby mózg mi się wyłączał.
Brett! Wysyłam ci SMS-a.
Sorki, muszę…
Jest źle.
Pisałam do ciebie.
Co? Jestem na boisku.
To miej przy sobie telefon. Esemesuję i dzwonię.
Kiedy jestem na boisku? Bez sensu.
- Ma. - Nie złość się.
A co, jeśli muszę z tobą pogadać?
Kim jest mężczyzna Gdy rezygnuje ze swej duszy
Gdy jego umysł nagle prysł A jego serce rozsądek zagłuszy
Nie musisz mi mówić.
Jak mężczyzna z oczami wokół głowy
Nagle ślepnie i wzrok ma zerowy
Kim jest mężczyzna Gdy odwraca się od przyjaciół
Porzucił nas, marny to los Przyjaźń spalona, został popiół
Taka prawda.
Co mamy zrobić Aby naszego bohatera zbudzić?
I do niego dotarło
Że ta dziewczyna to same kłopoty
Same kłopoty
Nic tylko łzy Nic tylko problemy, nic tylko stres
Ona to same kłopoty Same kłopoty
Nasz kumpel, Brett, to biedny facet Bo się zgodził
Może niezła z niej panienka Ale jedyne, co go czeka
To same kłopoty
Cześć, Lucy. Brett.
- Hej, Cassie. - Flirtowałeś z nią?
- Przywitałem się. - Mówisz, że jest seksowna.
- Nie, jest miła. - Czyli ja nie jestem miła?
- Co? Tego nie mówiłem. - Teraz jestem kłamczuchą!
I poszła sobie.
Ta dziewczyna to same kłopoty Same kłopoty
Wielkie kłopoty
To inwazja
Jest niczym wojna
Albo atak zombie
Trach! To same kłopoty Same kłopoty
Wielkie kłopoty
On nas opuścił, w grząskim piasku porzucił Musimy go odzyskać
Całują się, spotykają O mdłości przyprawiają
To same kłopoty
Każda minuta zwłoki to strata epoki Trzeba go uwolnić spod jej uroku
Dlaczego nasz przyjaciel Woli kręcić z nią jak marzyciel
Jesteśmy źli?
- Albo wredni? - To wina smrodu?
Na boisku jest do kitu Możemy być pewni złego wyniku
- Nadszedł czas naszego buntu - Tak!
Hormony zrobiły z niego głupca i błazna
Szybko coś zróbmy, bo porażki każdy zazna
Im dłużej to trwa, tym gorszy nasz los Ktoś musi zadać Brettowi cios
Tak!
- Ta dziewczyna to kłopoty - Oj, i to spore
Zabrała nam kumpla, zabrała nam lidera I na manowce go sprowadziła
Hej!
Ona to po prostu same kłopoty Same kłopoty
Posłuchaj, Brett, to jeszcze nie koniec Drogę ci wskażemy
Uciekaj od jej ataków Wracaj do swoich chłopaków
Nieważne, jak fajne ma buty
Ona to same, same, same
Same, same, same
Kłopoty
Same kłopoty
Chciałem się tylko zaprzyjaźnić.
Aby coś mi wyszło
Wiem, że nie było łatwo.
- Uważają mnie za przegrywa. - Nikt tak nie uważa.
„Jesteś przegrywem”.
Dobrze.
Świetnie nam idzie, co?
Tobie i mnie.
Dzieciak z miasta podchodzi do uderzenia
Kijem baseballowym Wytyczy lot swego przeznaczenia
Wykonał wielki zamach z niezwykłą gracją
Piłką dostał w twarz z dużą rotacją
Byłoby śmiesznie, gdyby nie było kijowo Gdyby nie bolało
Gdyby to nie był koniec świata
To był koniec, zanim zacząłem
Teraz nic już tego nie naprawi
Dziewczyna ze wsi miała plan ataku
„Już tu nie wrócę Podbiję Nowy Jork na swym rumaku”
Ale widać daleko nie zajechałam Na mym kasztanku
Bo znów tu jestem na mojej matki ganku
Byłoby śmiesznie, gdyby nie było kijowo Gdyby nie o mnie chodziło
Gdyby spotkało to kogoś innego
Uniknęłam trzech zjazdów licealnych
Teraz nic już tego nie naprawi
Nikt nie chce słuchać
Że tylko niepowodzenia Mogą cię czegoś nauczyć
Nieważne, czy nie znasz zasad
Czy nie podoba ci się gra
Bo poznasz, na co cię stać
Gdy przestaniesz się najgorszego bać
Jak urządzenie imprezy
Na którą nikt nie przyjdzie
Byłoby śmiesznie, gdyby nie było kijowo
I będzie kijowo
Ale oto, co próbuję powiedzieć
To nie koniec, dopóki piłka w grze
Tylko my możemy to naprawić
To nie koniec, dopóki piłka w grze
Tylko ty możesz to naprawić
WRZESIEŃ
Patrice!
TATA
Hej, tato.
Hej, młody.
Mama mówi, że ci ciężko.
Chcesz pogadać?
Chyba zrobiłem coś, co zraniło innych.
Ev.
Czasem dokonujemy wyborów…
które nieumyślnie ranią najbliższe nam osoby.
Czasem niełatwo naprawić te błędy.
- To nie znaczy, że nie warto próbować. - Czy to kiedyś się udaje?
Odebrałeś telefon, więc…
Jeśli ci się poszczęści, to tak.
Wiem, ale widziałaś, co się stało.
Muszę lecieć.
Dobra, młody.
Ev…
Przepraszam,
że skrzywdziłem ciebie i mamę.
Dziękuję.
- Tęsknię za tobą. - Ja za tobą też.
Lecę do szafki.
Dlaczego?
Brett, jako twoi najlepsi przyjaciele, mówimy ci, żebyś się ogarnął.
Próbuję!
Ma jakąś hipnotyczną kontrolę nad tobą.
Nie wiemy, co to jest.
Niektórzy z nas wiedzą,
ale musisz być silny, Brett.
Dla nas.
Tęsknię za Kendrą.
Nie mogę spać.
Nie mogę jeść.
Nie wiem, co zrobić.
Może pomogę.
Przecież to wszystko przez ciebie.
Wiem, że nawaliłem, ale chcę to naprawić.
Wysłuchaj mnie.
Zgoda. Masz dziesięć sekund, które zaczęły się dziewięć sekund temu.
Musisz pogadać z Kendrą. Powinniście być razem.
Jeśli chcesz z nią być, powiedz jej to.
Nie wiedziałbym, co powiedzieć.
Powiedz jej Że myślałeś o tym, co się stało
Powiedz jej, że po nocach nie możesz spać
Powiedz jej Że choć popełniłeś wielki błąd
Chcesz wszystko ponaprawiać
Kontynuuj.
Powiedz jej, że nie jesteś idealny
Powiedz jej, że za długo czekałeś
Powiedz jej, że przepraszasz
Powiedz jej, że szczerze
Powiedz jej, że popełniłeś błąd
Wiesz, co mówisz?
Chyba mówi, że…
Powiedz jej Że nie powinieneś był jej ignorować
Przed całą szkołą ją znieważyłeś
Powiedz jej, jak tylko straciłeś kontakt
Jak głupiec się poczułeś
Powiedz jej, że samo bycie razem
Było tak wspaniale Że marzyłeś, by to trwało
Powiedz jej, że przepraszasz
Powiedz jej, że za nią tęsknisz
Zapytaj, czy będzie twoją przyjaciółką
Powiedz jej, że myślisz o niej o zmierzchu
O świcie
W porze kolacji
W południe
Powiedz jej, że jedno na pewno wiesz
Oboje myślicie zgodnie
Powiedz jej, że życie bez niej jest słabe
Stań przed nią i spójrz prosto w jej oczy
Powiedz jej, że przepraszasz
Powiedz jej, że to udowodnisz
Poproś, by pozwoliła ci spróbować
Powiedz jej, że ludzie się mylą Bo się boją
Że nie będą pasować do twego świata Do twego życia
Ale wszystko się ułoży
Jeśli tylko cię posłucha
Posłucha!
Kendro, myślałem o tym, co się stało
Kendro, po nocach nie mogłem spać
Kendro, wiem, że popełniłem wielki błąd
Chcę to ponaprawiać
Wiem, że nie ma dobrych wymówek
Czuję się, jakbym był w transie
Powiedz jej, że przepraszasz
Przepraszam.
Powiedz jej, że szczerze
Mówię szczerze.
Poproś o kolejną szansę
Kendro
Proszę tylko o kolejną
Szansę
No dalej.
Dość tego! Brett jest ze mną!
Brett!
Już nie.
Zwrot akcji!
Evanie.
Dzięki.
Nie ma sprawy.
Do zobaczenia na imprezie.
Żałuję, że tu jesteś. Zniszczyłeś mi życie.
Chyba sama je sobie zniszczyłaś. Uwierz, że znam się na tym.
Patrice, wiem, że nawaliłem.
My oboje. Nie powinnam kazać ci wybierać między mną a nimi.
Chcę cię na mojej imprezie.
Przemyślę to.
Patrice!
Cześć! Przyjdziesz jeszcze kiedyś się przywitać?
Co? Wyglądasz, jakby wyschły wszystkie oceany.
Co by pani zrobiła,
gdyby była pani wściekła, bo ktoś panią tak bardzo zranił,
że nie potrafi pani przestać być zła?
Jeśli będziesz odpychać każdego, kto popełni błąd,
zostaniesz sama.
To byłby jeszcze większy błąd.
Chciałabym być tak mądra jak pani.
Chciałabym być tak młoda jak ty.
Trzeba działać z tym, co się ma.
Nie rozumiem krawatów.
Tak jakby szyja miała być prezentem.
Proszę bardzo.
Proszę.
Jestem z ciebie dumna.
Co się stało? Wszystko szło świetnie.
Mój syn jest mężczyzną.
Nie zawstydzaj mnie.
Przepraszam. Obiecuję…
że dziś będzie tego więcej.
Chodź tu.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Pospiesz się.
Jasne.
- Pasy. - Jasne.
Dziękuję.
Evanie.
Mam coś dla ciebie.
To pierwsza jarmułka twojego dziadka.
Chciałby, żebyś ją założył.
Ale nie wąchaj jej. Zaufaj mi.
- Dziękuję, babciu. - Kocham cię.
Ja ciebie też.
- Widzimy się w środku. - Dobra.
Hej!
- Co tam? - Co tam?
- Jak się czujesz? - Dobrze!
- Rany! - Dobrze się spisałaś.
- Bądź dumna. - Jestem.
Rzecz jasna pomogłam.
Rabinie Shapiro, dotarłeś!
Oto jesteśmy. Ciężko na to pracowałeś.
A ja musiałem tego wysłuchać, więc brawo my!
- Jak się czujesz? - Mam swoją bar micwę.
Nie tam, gdzie myślałem, ani z kim planowałem, ale cóż…
Nie wierz we wszystko, co myślisz.
Mało tu Żydów, co? Chociaż tu będę najseksowniejszym rabinem.
Miałeś rację.
To ważniejsze niż czadowa impreza.
Mówiłem to, żebyś się uczył. Dajmy czadu na przedmieściach.
- Piątka, stary. - Mój chłop!
- Cześć, tato. - Hej.
Dzięki za zaproszenie.
Wypasiony garnitur. Dziewczyny muszą na ciebie lecieć.
To najbardziej ojcowski tekst na świecie.
Może przytulisz tatę?
- Nie mogę się doczekać następnego lata. - Ja też nie.
Panie Goldman, zaczynamy.
A co, jeśli nawalę?
Weź głęboki oddech
i popraw się za drugim podejściem. Albo przynajmniej spróbuj.
Dobrze?
Tak.
- Rodzinne selfie. - Widzimy się w środku.
Chodź. Spójrz na to.
- Trochę tego. - W dechę.
Gotowi? Spójrzcie.
Raz, dwa, trzy.
Odlotowo.
No dobra.
Cześć, Joelu.
Cieszę się, że jesteś.
Wyglądasz świetnie.
Wiem.
Czuję, że ominęły mnie ważne sprawy.
Dzięki, że trwałeś przy nim.
Żydowska gałązka oliwna.
Dziękuję.
Wiesz…
Znów piszę.
- Naprawdę? - Powieść.
- Źle na tym wyjdę, prawda? - No raczej.
Jasne.
Kendro, zaczekaj.
Lucy, co tu robisz?
Chciałam cię przeprosić.
Zabolało mnie, że nie pisałaś do mnie całe lato,
ale do Bretta tak.
Wiem. Powinnam była ci powiedzieć.
Oczywiście, że cię lubi. Wszyscy cię lubią. Jesteś bardzo mądra.
Dostajesz same piątki.
Masz szczęście.
Wybacz, że wszystko popsułam.
Uznałam, że jeśli Brett będzie mój, poczuję się dla kogoś ważna.
Zawsze byłaś dla mnie ważna.
Myliłam się.
Bardzo za tobą tęsknię.
Za moją najlepszą przyjaciółką.
Ja za tobą też.
Nigdy już nie pozwólmy chłopakowi nas rozdzielić.
PRZYGODY PATRICE I EVANA
LATO W INDIANIE! MIEJSCE, KTÓRE TERAZ NAZYWAM DOMEM…
NASZA ULUBIONA LODZIARNIA! WANILIOWE DLA CIEBIE I MIĘTA DLA MNIE!
NIECHAJ KAŻDY PRZYBYWA! BAR MICWA EVANA!
NIE ZAPOMNIJ O RECYKLINGU ZAPROSZENIA
CIĄG DALSZY NASTĄPI… FAJNIE, GDYBYŚ BYŁA NA BAR MICWIE
Hashem stworzył niebiosa
i dał ludziom duszę, dzięki której mogą się do nich udać.
Teraz Evan skończy czytanie haftary.
Przywołam go do bimy…
Dotarłaś!
Czy to było takie trudne?
Ale jesteś wkurzający.
Kochasz mnie.
Znakomicie.
Kiedy staniecie za mną Mężczyzną nazwiecie
Macie wobec mnie własne oczekiwania
To wiedzcie Dam z siebie wszystko na świecie
Ale każdy z nas
Ma trochę pracy domowej do odrobienia
Szukałem odpowiedzi na końcu książki
Licząc, że dzwonek nie zadzwoni
Ale jeszcze Nie jestem gotowy ołówka odłożyć
Bo zbyt wiele odpowiedzi Nie zdążyłem rozważyć
Potrzebuję trochę mniej presji
I trochę więcej czasu
Próbuję naśladować Próbuję prowadzić
Próbuję prawdę ustalić
Ale jeśli chcesz stanąć ze mną Będziesz musiał się pogodzić
Że każdy z nas
Ma trochę pracy domowej do odrobienia
Dzień po dniu, dzień po dniu Dzień po dniu, dzień po dniu
Trochę dorastasz, trochę rośniesz Trochę robisz się lepszy, krok po kroku
Dzień po dniu, dzień po dniu Dzień po dniu, dzień po dniu
A dni tak szybko nadciągają
Nie uciekniesz, choćbyś biegł
Dzień po dniu, dzień po dniu Dzień po dniu, dzień po dniu
Jestem trochę starszy, trochę szybszy Trochę bliższy, krok po kroku
Dzień po dniu, dzień po dniu Dzień po dniu, dzień po dniu
Niebo błękitnieje Niebo ciemnieje
Nic, co robisz, tego nie zmienia
Dzień po dniu, dzień po dniu
Dzień po dniu, po dniu
Dzień po dniu, dzień po dniu Dzień po dniu, dzień po dniu
Jestem trochę odważniejszy Trochę światlejszy
Trochę mądrzejszy
Szukałam odpowiedzi na końcu książki
Licząc, że dzwonek nie zadzwoni
Ale jeszcze Nie jestem gotowa ołówka odłożyć
Bo zbyt wiele odpowiedzi Nie zdążyłem rozważyć
Potrzebuję trochę mniej presji
I trochę więcej czasu!
Próbuję naśladować Próbuję prowadzić
Próbuję prawdę ustalić
Staram się być tym Kim ty chcesz, a ja potrzebuję
Każdy z nas ma trochę pracy domowej
- Do odrobienia - Dzień po dniu, dzień po dniu
- Pracy domowej do odrobienia
- Dzień po dniu, dzień po dniu
- Trochę więcej pracy domowej - Dzień po dniu, dzień po dniu
Więcej pracy domowej
- Do odrobienia - Dzień po dniu, dzień po dniu
Dzień po dniu, dzień po dniu
Jestem Evan Goldman.
Mieszkam przy 24 Plains Drive, Welkerton w stanie Indiana.
Mam 13 lat i dopiero zaczynam.
Raz, dwa, trzy, zaczynamy!
Widziałam okładkę i oceniłam książkę
Już mnie nie interesowała ani troszkę
Ale teraz widzę cię na nowo
Wmówiłam sobie, by lepiej się ukrywać
Nawet nie chciałam niczego odkrywać Ale teraz
Widzę cię na nowo
A teraz nie mogę przestać kochać Każdej drobnej rzeczy, którą robisz
Ciebie! Widzę cię na nowo!
Nie znałem wcale miejsca swego
Nie oczekiwałem po nikim niczego
Ale teraz widzę cię na nowo
Ciebie! Widzę cię na nowo
Nie przyszło mi do głowy, że zrozumiesz
Spojrzałam w górę Nie wiedząc, że rękę wyciągniesz
A teraz widzę cię na nowo!
Otworzyłam oczy
Wtedy cudowny świat odkryłam
Otworzyłam oczy
I sami zobaczcie, co znalazłam
Dajemy!
Hej!
Tak!
Otworzyliśmy oczy
Wtedy cudowny świat odkryliśmy
Otworzyliśmy oczy
- I sami zobaczcie - Zobaczcie, co znaleźliśmy
Widzę cię na nowo!
Bravi Charlo… Bravo Charlie klaps.
Bravo klaps.
Czekolada klaps.
Alpha Bravo Charlie. Klaps.
Charlie klaps.
Zrobiłam to!
Charlie klaps.
Bravo klaps.
Delta klaps.
Charlie klaps.
Delta klaps.
Bravo klaps.
Charlie klaps.
Delta klaps.
Klaps.
Klaps!
Napisy: Przemysław Stępień