Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
- Дај ми подобра цена. - Секогаш ти давам.
- Само малку. - Не можам.
- Немам доволно. - Плачко.
- Само трошка. - Ни трошка.
- Те молам. - Не можам.
- Дај подобра цена. - Секогаш давам.
- Секогаш купувам од тебе. - Доста! -Дај! -Еве.
- Губи се. - Добро.
- Молам? Не, рано е. - Прашај го Турбо за 3,5.
Добро. -Ќе носам пари секој месец.
- После ќе зборуваме. - Хуанчо...
После ќе зборуваме, ќе ти кажам. Не сега.
Ако пуштиш на 3 месеца, ќе ти дадам 4.
Пет? Ама ајде, каде ќе најдеш пет?
Се слушаме вечер. Бакнеж!
- Како си? - Добро. Ти?
Марта ме тормози. Сака 3,5.
Дај и. Те молам, побарај го Ќелавиот
и прашај го кога ќе ми ги врати парите.
- Јас да го барам? - Те молам за услуга.
Веќе си одиш?
Нема да веруваш каде одам.
Како што знаете, модерната психијатрија сe повеќе оди кон екстернација.
Не можам сега да зборувам. Пазарот се запали.
Ако може да добиеш шест, земи.
Се извинувам.
Нема проблем.
Мислам дека Андреа може да си оди.
Но бидејќи нема никаква семејна мрежа,
единствено што ми текнува е да направи
некаков премин меѓу престојот кај нас
и реинтеграцијата во општеството со вас дома.
Тоа би било само еден месец.
Потоа домувањето и е решено. Брат и има стан,
а има и некаква заштеда, нели?
Да, можеби. Ема ми кажа за вашиот план.
Јас не се сметам...
Како да кажам... Соодветен за тој план.
Моментално сум во чувствителна фаза од животот со...
Само малку.
Не можам сега да зборувам, ќе те барам по 17 минути.
- Тешко е вака да се комуницира. - Со сета почит, докторке...
Не би ја зел ни на два часа, а не за цел месец.
Зар мислите, од терапевтска гледна точка, дека е здраво
да живее со мене, бившиот сопруг?
Се разделивме пред шест години.
Три години не сум ја видел. Мојата врска со неа беше многу...
Не сакам пак да паднам.
Видете, Турбо, тука не разгледуваме што е идеално или совршено,
разгледуваме што е изводливо.
Таа треба да биде на познато место,
со блиските, со ќерката, лицето што најмногу го сака.
Сега тоа е најважно за неа.
Само триесет дена, ништо повеќе.
Мавта?
Молам?
Дали мавта кога зборува?
Да, мислам дека е така.
Во каква состојба е?
Не разбирам.
Извинете, мислев... Каква е дијагнозата?
Дијагнозата?
Не се држам строго до дијагнозите,
но ако баш мора да кажам, би рекла дека Андреа има
психотична структура и променливо расположение.
Некои тоа го нарекуваат шизоафективна структура
со комплексна симптоматологија.
Тоа значи метонимија, хиперсексуалност кога е вознемирена,
слаба адаптивност...
И сакате да ја земам дома?
Извинете.
Без грижа, оттука ќе замине со добар лек
и под ваша контрола.
Знам дека не сте ја виделе три години.
Сакате сега да ја видите?
Лоба?
Турбо.
- Дојде. - Ема ми кажа.
- Леле, Ема... - Како си?
Одлично.
Ти кажа докторката за планот?
Да.
Ми се допаѓа, мислам дека е добро, но...
Не знам дали ќе можам.
Морам да размислам.
Добро, се согласувам.
Ми рекоа дека си многу подобро.
Подобро сум.
Мило ми е.
Знам.
Што има во тефтерот?
Пишувам песни. Веќе не сум насилна. Кафе?
Ема рече дека си престанал да пушиш. Баш убаво, честитам.
Се согласувам, размисли.
И јас ќе се двоумев. И мене ми е многу страв.
Но пред се сакам да ти заблагодарам што дојде тука.
Извини.
Ќе се однесувам како што треба.
Не смеам да сум напорна ни драматична
и не смеам да зборувам за себе.
Тоа не е лесно.
Ќе се чуеме.
Може прегратка? Не сакам да сум напорна,
но не сум те видела 3-4 години. И навистина си остарел.
Секако би требало да размислам.
Имам песна за стравот од светот, но ќе го совладам.
Пред сe, ти благодарам што дојде.
Разбирам ако не сакаш
да ме прегрнеш Само ти благодарам што дојде.
Секако дека ќе те прегрнам.
Еве, Лобита.
Добро е.
Ќе се чуеме.
Ема, не знам дали ќе можам, мислам дека тоа не е добро.
Мислиш дека не е добро.
- Те молам, не плачи. - Не е добро ни ако плачам!
- Сфати, не ми е лесно... - Не те сфаќам!
Три години сама се грижев за мама!
Никогаш ништо не ти побарав! Барам само 30 дена!
Ема...
- Ема! - Што сакаш?
Мислам дека твоите планови за мама се одлични.
Да видиме вака:
нека дојде тука колку што треба.
Јас ќе одам на друго место.
Ништо не си разбрал.
Ми кажа дека уште сме семејство, иако сте разделени.
Не грижи се.
Јас ќе се погрижам за мама.
Срцето ми се кине кога ја гледам Ема ваква.
Не лажи се.
- Знам дека не требаше да ти кажам. - Но ми кажа.
- За Ема, таа и е мајка. - Зошто го стори тоа?
Зашто имам вишок соба, ќе и ја дадам.
Ја сакам Лоба, но ќе си го усложниш животот. -Доларот расте. -Качи за 2.
Таа нема никого.
Семејството и е катастрофа.
Долар, размена. Реал, размена...
Што бараш тука?
Триесет дена.
Ни ден повеќе.
Ни ден помалку.
Фала, тато! Фала!
Знам дека ова го правиш
за мене, но и тебе ќе ти користи.
- Како беше? - Добро.
30 НОЌИ СО БИВШАТА ЖЕНА
Не приближувајте ми се. Не сакам да се возбудам
- ниту да зборувам во јавноста. - Добро. -Ќе ни недостигаш.
Многу те сакаме, остани уште еден ден.
Во ред е.
Што чувствуваш?
Чувствувам...
- Што чувствувам? - Да.
Чувствувам многу љубов кон тебе, Лилијана.
И јас многу те сакам, Лоба.
И тебе те сакам.
Тебе не те сакам, никогаш не те сакав.
Понекогаш се случува.
Ни тебе не те сакам.
И се чувствувам многу...
- Тебе те сакам, Елијас. - И јас тебе.
Со секој изминат ден сe повеќе ќе ни фалиш.
Дојди, сакам да поразговараме.
Полека...
- Што се случи? - Ништо.
- Зошто плаче? - Трогната е.
Се збогува од луѓето што беа сево ова време со неа.
Плачењето е природно, здраво.
Некои ситуации ме...
Малку ме обземаат.
- Што ве плаши? Нејзиното плачење? - Не...
Сите ситуации ме плашат.
Мора да решите.
Или ќе ја земете или ќе ја оставите.
Те сакам, Лоба.
Извини за плачењето. Тешко ја поднесувам ситуацијава.
Овие луѓе се вкоренети во мене.
Што?
Одиме?
Да, одиме.
Биди корисен.
Лоба
Што има, Турбо?
Слушај што дознав, Ќелавиот отишол во Канкун.
Пушти телефонот, курвино копиле!
Што ти е гајле за курвите и нивните копилиња? Шупак секситички!
Еби си мајката!
Еби си таткото!
Колку се опседнати со проституција и синови...
Неверојатно.
Тоа е само израз, Лоба.
Израз што ме вади од кожа.
А имаше право. Возеше и гледаше во телефонот.
Ниту еднаш не погледна во ретровизорот.
Секогаш мислиш на нешто друго.
Ајде, одиме.
Ајде...
Без гајле, близу е.
Дојди!
Здраво, мамо!
Здраво.
Влези.
Добре дојде, мамо.
Влези, Лоба.
Уште ги чуваш количките.
- Мамо. -Молам? - Ќе ти ги однесам работите во собата.
Колку долго живееш тука?
Откако отиде на Тибет, се сеќаваш?
Да, Тибет. лами... Како да заборавам?
Полека.
Срање! Немој така!
Ајде, Лоба, пушти го.
Падна на штосот.
Дојди да ти ја покажам собата.
- Наваму? - Да.
Влези, Лоба.
Влези.
Тука ќе спијам?
Да. Ема намести да ти биде удобно. Зошто?
Да дојдеше ти кај мене, ќе ја добиеше спалната соба.
Лоба...
Се шегувам.
Добро, смести се и...
- Се гледаме. - Да, фала.
Нема за што.
Нешто си мислев...
Вака направивме за ти биде попријатна
интерграцијата во оваа куќа.
- Прочитај. - Што е ова?
Станарски протокол.
Работи што не може да ги правиш во станов.
Биди љубезна.
"Без вознемирувачки звуци." Чудно. -Тоа е многу важно.
"Без кршење и фрлање." Што значи ова?
За што ме мислиш? Зошто би го правела тоа?
Ова е само упатство.
Не сфаќај го буквално. Но многу е важно.
Ако сакаш,
може да го ставиш тука...
И ќе видиш.
- Што велиш? - Добро.
- Добро.
Раскомоти се...
Па ќе каснеме. Може?
Да. Фала.
Нема за што.
Раскажи го како што треба.
Мала беше, само 6 години, но школска приредба беше. Кутрата...
Толку убаво пееше што кога заврши,
не ми се веруваше. Реков: "Аплауз!" И ти реков: "Бис!"
Бев прво одделение, мамо. Ми беше срам.
- Цело школо ме малтретираше. - Знаеш зошто?
Од завист. Зашто имаш прекрасен глас.
Само не си се обидела со порнодесетерци како јас.
Што се порнодесетерци?
Песни со десет стиха со посебна рима.
Елиас пишува музика, јас пеам.
Обожавам римување простаклаци.
Порнодесетерци?
Без гајле, нема да ги пеам.
Не смеам да зборувам многу за себе
ниту да го кажам секој збор што ќе го видам
Сакам да наздравам...
Тебе, ќерко, што го зготви јадењево.
Многу е добро, ти благодарам.
За тебе, Лоба.
И за барањето на Лилијан.
Ќе продолжиш со животот и за еден месец ќе живееш сама.
На здравје!
Не знам дали сакам да живеам сама.
Не грижи се, јас ќе бидам крај тебе.
Како е на работа, Турбо? Добро?
Добро. Работам од 9 до 6 секој ден.
- Под огромен стрес е. - Секогаш бил таков.
Но тогаш имав начин да ја запрам таа турбина.
Не сум сигурна дека ме интересира.
Голема си, може да слушнеш.
Се викаше турбопушење.
Ама не...
И имаше уште една работа. Мастурб...
Добро, доста. Вечерата заврши.
Мамо, имам многу облека што добро ќе ти стои.
Таму е, сакаш да ја пробаш? Старовремска.
Зошто? И јас донесов куп облека.
Зашто ќе изгледаш убаво.
Многу сум среќна што сум тука со тебе.
И јас сум среќна што си тука.
- Многу ми фалеше, знаеш? - Знам.
Убаво изгледа. Навистина многу убаво. -Мислиш?
Да.
Мамо, те молам, сакам тато да го чуе порнодесетерецот.
- Не, не сакаш. - Те молам.
Не сакам. Самиот збор порнодесетерец ми е некако... Дај ми го ножот.
Отсекогаш бил конзервативен.
- Не сум конзервативен. - Многу си конзервативен.
Според тебе, само мажите смеат да пцујат.
Остави ги моите песни.
Лилијана вели, ќе заработам од нив.
Јас и инаку така се изразувам.
Можам да правам и нормални рими.
Кога веќе обајцата сте тука, сакам да ви кажам
дека имам пријател.
Каков е?
Тој е готвач... Ќе биде уште малку. Уште учи.
Работи во ресторанот на чичко му. Супер е.
Зошто не ми кажа?
- Сега ти кажувам, тато. - Како се вика?
Го викаат Птица.
Не почнувај со шегите.
- Не ми даде ни да зинам. - Зашто те познавам.
Птица велиш. Но како му е името?
Не ми се верува,
Зошто плачеш? Полека... Има момче, не се мажи.
Не е тоа. Десертот ме расплака.
Ова е извонредно.
Десертот е прекрасен. Јас...
Ви благодарам за напорот што ќе го вложите следниве 40 дена...
30 дена.
- Што реков? - Четириесет.
- Ќе направиме семејна слика? - Може. -Мамо? Дојди.
Од почеток. Одиме...
Ментално болни, не се сите задоволни
Јас сум одлепена сосема откачена
Менталниот проблем е мој
и на тие што не ме сакаат им го праќам клистирот свој.
Лоба, исклучи го тоа! Ја праша ли Ема за дозвола?
- Дојди. - Што правиш?
- Дојди. Вежбам со групата. - Која група?
Маалските чудаци.
- Виде ли колку е часот? - Не. Колку е?
Три наутро. -Не ми се верува како летна времето.
Доцна е.
Само малку, извинете.
Го прочита ли протоколот што ти го дадов?
Не стигнав. Но ќе го прочитам.
- Членот пет вели... - Тој е адвокат?
Без вознемирувачки звуци.
Ова не е вознемирувачки звук.
- Ова е песна на која работиме. - Но не сега.
- Да ве запознаам... - Не сакам.
Тито, Ели, Робер, Марсе, Вале... Ова а Турбо, таткото на Ема.
Здраво, Турбо. Симпатичен е.
Поздрав.
Што си ти, кукла? Тргни ја раката.
Да, чудно.
Ете.
Драги пријатели од психоцентарот,
- добровечер. - Здраво!
Со оглед на тоа колку е часот, овој настан заврши.
Ви благодарам.
Како завршил?! Само што почнавме.
- Треба рано да станам. - Имаме една песна...
- Само уште еден час. - Еден час? Веќе е четири!
Така е. Само уште ова.
Бестрага!
Лоба?
Кој тормози во ова време?
Што се случува, г. Мартино? Видете ја Црешичка,
има проблеми со срцето. Три наутро не е време за журкање.
Многу ми е жал. Веднаш ќе го решам.
- Здраво. Сe е во ред? - Ти си таа мала пејачка?
- Зошто деминутив? - Реков "мала".
- Мислам дека така чув. - Така реков?
Добро, Адријана. Ајде, Лоба. Ќе го решиме за 52 секунди.
Ние стануваме во седум наутро, ние сме работни луѓе.
Не сте малку стари за врева во ова време?
Навистина.
Во ова време возрасен човек... Да не ти се верува.
Убаво ве молам!
Многу ми е жал.
Добра ноќ, Адријана.
- Естебан. - Добра ноќ.
Ова беше недоразбирање. Нема да се повтори.
Лудаци.
- Ми оставија грозна енергија. - Лоба...
Би сакал твојот престој во овој стан да биде
добар за сите.
И јас би сакала.
- Прочитај го протоколот. - Добро.
Не беше страшно.
Во зградава јас живеам со...
- Соседи. - Соседи.
Живееме заедно. Не може да пееш во 3 наутро, им пречи.
- Јасно, разбирам. - Извини. -Те молам...
- Што се случува? - Дојди.
- Добра ноќ. - Поздрави се.
Не сакам. Со кого да се поздравам?
Со моето семејство. Како со кого?
Тито, Робер, Ели, Марсе, Вале... Мора да се поздравиме.
После ќе ти објаснам. Поздрави се.
Каде одиш?
Хорхе, Качо, Нача, Маса... Добра ноќ. -Кој?
- Ги заборави имињата. - Кој Хорхе?
Поздрав, гомно.
Добро, извинете. Тогаш, утре во исто време. -Не во исто време!
Не... Ќе зборуваме после.
Во исто време.
Чао, Лоба.
- Бакнежи! - Те сакаме.
Секогаш ми текнува кога
ме однесе во музеј да ја видам сликава.
Имав пет години. Ме зеде од градинка и ме доведе тука.
Потоа отидовме на какао
каде што те носела баба порано.
Секако, музејот и какаото беа ритуал на баба ти.
Гледањето на оваа слика ме смирува, не знам зошто.
Мислам дека затоа доаѓав секоја година.
Добро, сe до...
И мене ме смирува.
Би можела со саати да ја гледам.
Неколку пати дојдов без тебе.
И сакам да одам на какао.
- Со колаче. - Да. -Одиме.
Мислев да одиме на патување со Птица.
Би оделе на север. Салта, Тукуман, Хухуј... Би било супер, нели?
Земи го моторот и одиме.
Потоа може да одиме на Мачу Пичу, во Перу, Боливија...
Северот е многу убав.
Мамо!
- Мамо, што правиш? - Пушти ме.
Не ми се верува што сe фрлаат луѓето.
- Луди се. - Мамо, слези, те молам.
- Ова може да го искористиме. - За што? Ќе земеме неколку работи.
Дома? Зошто?
Мамо...
Што?
Мамо!
Ако ги оставиш кај мене уште три месеца,
може да добиеш 4% за тие пари. Здраво, што има?
Не многу повеќе.
Знаеш зошто? Ситуацијата... Само малку...
Кој ѓавол е ова?
Ема? -Ќе го исчистам и ќе го однесам за две секунди.
Лоба, што се овие работи?
Чуда што ги најдов на улица. Ги чистиме.
Кога ќе бидат чисти, ќе ги ставиме некаде низ дома.
Без гајле, ќе направам место.
Зошто донесе писоар?
Ќе го уредам.
Користен писоар? Зошто?
Зошто донесе писоар тука? Пишува во протоколот.
Не пишува.
- Пишува. - Не пишува.
- Има одредба во протоколот. - Нема.
Види го протоколот.
Срање! Што е ова?
- Што е ова? - Уште едно чудо.
Веќе не зборувам со тебе, Ема.
Ќе се ослободиме од сите работи, сосе кучето.
Исплашен е и кутар... Многу тажно.
Одвратно!
Од каде излезе ова? Надвор!
Ќе те пријавам ако лошо постапуваш со неа. -Види што направи!
- Какашка. Обична какашка. Ти не какаш? - Да, но... -Па и тој кака.
Да видиме. Мрдни се малку, Курчи.
- Како го викаш? - Курчи.
- Види колкав му е. Неверојатно. - Боже, што си му дала да јаде?
Емпанада.
- На кучето му даде емпанада? - Ти не јадеш?
Му дадов емпанада. Улично куче е, јаде сe.
Ми се лоши. Ема, земи го или... -Ќе го земам.
- Смрдеш! Фрли го надвор. - Птица ќе го земе.
Каква птица?
- Која птица? - Момчето. -Птица!
Не знаеш кој е тој? Мора да слушаш, биди подобар татко.
Ти најде да ми кажеш да бидам подобар татко!
Фрли го тоа, те молам.
Птица рече дека сака да ве запознае.
Може вечер да одиме во ресторанот во кој работи.
Вечерва... Па ако можам нема пробл... -Супер! Може!
- Реков, ако можам... - Да!
Ќе ви ја пратам адресата. Ве чекам во 9.30.
Јас го земам кучето, ти во маркет.
- Да, јас одам во маркет. - Добро, чао. -Отидов.
Каде?
Во маркет.
- Не, сам ќе одам. - Зошто?
Зашто е минута работа. Одам и се враќам.
Но треба да излезам, да се гледам со луѓе
за да се реинтегрирам.
Хуан, што има?
Молам?
Не, тие пари не се за полог. Не прави ништо.
Ќерко, пази!
Добро си, Лоба?
Да.
Ајде, одиме.
Одиме.
Здраво.
- Како си? - Добро. -Мило ми е.
Здраво.
- Здраво. - Како сте?
- Добро. - Здраво.
Не ви се претставив некни. Јас сум Адријана.
Како си?
А ти се викаш...
Андреа Лобато. Ме викаат Лоба.
- Лоба. - Лоба.
Извинете за онаа вечер.
- Било, поминало. - Нема проблем.
Ти и Лоба се забавувате?
Не, таа е... Мајката на Ема.
Што?
Не ми беше јасно, Но сега знам и...
Сметај на мене ако ти треба нешто.
Само побарај ме, тука сум.
Извини, што би можело да ми треба?
- Ништо не ми треба. - Зборував со Ема.
Знам што сте преживеале.
- Ако ви требам, тука сум. - А што работиш?
- Секс-работничка. - Молам?
Или поточно, проститутка.
Повремено играм во порнофилмови.
Но само повремено.
Мислев дека пееш. Те чув оној ден...
Имаш право, пеам.
Но само како вежба за отворање на грлото за фелацио.
- И тогаш јас... - Не прави така.
- Колку вулгарно! - Лоба, те молам.
Ти правиш фелацио? Зашто,
може да ми се јавиш, ќе ти дадам некој совет.
Има прости вежби што може да ги правиш дома.
Постојат граници.
Извинете.
Како можеше така да кажеш? Што се смееш ти?
Тоа што го направи е насилно.
Не, насилство е нешто друго.
Тоа е кога некој гледа и вели: "О". Тоа е насилство.
Знаеш, кога ќе осетам дека луѓето ме сожалуваат,
многу ми е тешко.
Вечерва ќе биде многу важна.
Ќе го запознаеме момчето на Ема.
Сака да бидеме точни.
Ќе тргнеме од дома во 8.
Точно.
- Одлично. - Точно.
Лоба!
Колку е часот?
- Осум. - Не, осум и две минути.
Што е? Не изгледам добро? Зошто ме скенираш?
Да се преслечам? Кажи и ќе се преслечам.
Не. Изгледаш... Прекрасно.
- Но... - Да.
Не се лути, ова е само предлог...
Кажи слободно.
Според мене...
Намали ги карминот.
Апсолутно!
Премногу е.
- Може? - Да.
Многу сум нервозна.
Се плашам дека се ќе расипам. Ќе ми помогнеш?
Секако.
Олабави се. Вака ќе направиме:
ако кажеш нешто непримерно,
ќе те погледнам...
И ќе направам вака.
- И потоа ти... - Супер. -Може? -Да.
Ова е важна вечер.
Одиме?
Олабави се, мамо. Баш си згодна. -Фала, мила.
Прекрасно изгледаш.
Фала, мили.
- Пребледе. - Ете го.
- Тато. -Што? -Пази. - Ништо не реков.
- Здраво, како сте? -Здраво. - Ариел, мило ми е.
- Здраво. - Здраво, Лоба.
Здраво.
Многу ми е мило што дојдовте
- и што конечно ќе ве запознам. - И нам ни е мило. Фала за поканата.
- Што пишува на маицата? - Маргарин за лубрикант.
Супер.
И јас сакам таква.
Навистина? Имаме уште, ги правиме во центарот.
Има многу. Има со напис: "Подобро крив отколку мек."
Или: "дојди, прими ги јајцата."
"Ако го читаш ова, пуши ми." "Ако го читаш ова, излижи ме."
"Ако го читаш ова, бакни ме."
Реченицата е иста, само крајот е друг.
Лудо! -Мајка ти е супер. Многу е интересна со маиците.
- И ти! - Навистина.
И ти ми се допаѓаш.
Баш сте убав пар.
Сексот сигурно ви е топ.
- Сметката, молам. Доста беше. - Каква сметка?
Ќе станува се полошо. донеси ја сметката.
- Седни. - Тато, седни.
Изберете вино и предјадење.
Јас морам да се погрижам за кујната.
Но што и да ви треба, само кажете.
- Веднаш се враќам. - Фала. Многу си љубезен.
Прекрасен човек. Извонреден.
- Што? - Што рече?
- Смири се, мамо. - Бакни, пуши, лижи?
Те молам, среди се пред Ема. Ќе го исплашиш Птицата.
Такви маици правиме. Тоа го кажав со љубов.
- Ти дадов сигнал. Вака. - Навистина?
- Трипати. - Не видов.
- Не сакав да ти биде непријатно. - Во ред е, мамо.
Навистина ми е жал.
- Се сеќаваш за што разговаравме? - Ќе бидам тивка.
Ќе бидам невидлива.
Невидлива.
Што? -Не гледајте. Завртете се.
- Што? - Ќелавиот е тука.
- Кој? - Ќелавиот.
Позајми пари од фирмата како пријател и не ги врати.
Што е чудно? Никогаш не ти бил пријател.
Никогаш не ти бил пријател. Го мразам!
- Не, те молам. - Мамо, смири се.
- Лоба, не прави сцени. - Не.
Ова е вечер на Ема и Птицата.
- Ема и нејзиното момче. - Да се однесуваме убаво.
Ќе нарачаме храна и ќе поминеме пријатна вечер.
- Добро? - Да.
Многу ти благодарам. Имаш некој вујко да ме запознаеш?
- Ќе те барам после. -Чао. -Чао. - Мамо... -Многу важна работа.
Ќе поминеме крај Ќелавиот. Игнорирај го. -Добро.
Еден, два, три.
Турбо.
Знам дека ме бараше. Јас сум виновен. Имав проблеми, но ќе ти вратам.
Чудно што се среќаваме во ресторан
за да ми кажеш дека ќе ми го вратиш заемот.
- Здраво, Ема. - Здраво.
Здраво, Лоба. Какво изненадување.
И нашето семејство е изненадено зашто го заеба Турбо.
- Зошто се смееш? - Не се смеев.
Сигурна сум дека се смееше. Како се викаш? -Ванина.
Ванина! Што правиш со овој кому не му се дига?
- Немој... - Не сфаќам.
Да не си се осмелила да бидеш таква со неа!
Чекај малку... Што да не се осмелам?
- Дојди. - Што да не се осмелам?
Не ти беше доста што 15 години сакаш да ме легнеш?
И сега дознавам дека си го измамил Турбо за 20 000.
А обајцата знаеме дека ден откако се разделивме
ти ме покани да излеземе.
Не се сеќаваш? Ни една недела не почека.
Не...
- Не. - Точно ли е тоа?
Апсолутна лага.
Зошто него го прашуваш? Прашај ме мене.
15 години сака да ме легна.
15 години сака да ме издупи, свиснатиот ќелавко.
- Тука има еден ебач. луѓе! - Мамо!
Со куролико ретардирано лице!
Пријатна вечер, добар апетит.
Пријатна вечер.
- Добро. -Добро. - Одам да си легнам. -Нели?
- Смирете се. Добра ноќ. - Убав сон, мила.
- Лоба, може да поразговараме? - Сега?
Да, сега. -Не, те молам. Многу сум уморна.
- Само кратко. -Одвај гледам. - Те молам. -Види ме.
Лоба,
сакам внимателно да ме чуеш.
Се сеќаваш што рековме на вечерата?
Вечерта беше за Ема и...
Птицата? -А што се случи веднаш потоа?
Вистински пекол со Ќелавиот.
Зашто ти застана.
Те поздрави кога поминувавме.
Да не застанеше, можеби ќе си молчев.
А што рече пред тоа?
Како можеше да и кажеш на малата дека сексот со Птица им е топ?
На која мала?
- Нашата мала, нашата ќерка. - Ема има 20 години. -Добро, но...
Сексот сигурно им е топ.
Не знам какви конотации зборот "секс" има за тебе,
за мене тоа е чин на слобода, љубов... Пораснал.
- Кој пораснал? -Пенисот. - Кој пенис? -Оној на ѕидот.
- Кој пенис? - Пенисот.
Кој пенис?
Тоа не е пенис.
Фокусирај се. Во куќава нема пенис...
Нема друг пенис.
Тоа е дамка што ја имам некое време. Тркалезна е.
Точно. А во кругот? Патлак.
Тој патлак што расте тука ми пречи и треба да го поправиш. -Аман, Лоба.
Без сцени во јавноста. Тоа ми штети.
Во маркетот, во ресторанот... Се препотив.
Добро, жал ми е. Не сакам да ти е непријатно.
Извини, нема да се повтори. Работата е во тоа што...
Бев возбудена зашто го запознав момчето на ќерка ми.
Кога се возбудувам, станувам нервозна.
А кога сум нервозна, кажувам работи што не би требало.
Но јасно ми е. Нема да се повтори.
- Извини. - Те молам...
- Извини. - Те молам.
Ќе биде во ред, Лоба. Ветувам.
Ќе се реинтегрираш и ќе продолжиш со нормален живот.
Се надевам.
- Тоа е тоа? - Што?
Тоа е тоа?
Ова?
- Да, тоа е. - Одлично, фала.
Одам на спиење.
- Лоба. - Како си?
Добро. Што се случило?
Многу сум вознемирена.
- Полека. Лоба. Одмори се. - Навистина вознемирена.
Јасно ми е, ова беше тешка вечер за сите. Одмори се.
Може да те замолам нешто? Не сфаќај ме погрешно.
Што ти треба?
Може да ми кажеш три простаклаци?
- Што? - Тоа.
Три вистински простаклаци. Тогаш ќе може да заспијам.
Ало! Ме слушаш?
Каде води овој разговор?
Ќе ти помогнам. На пример...
Помага ако кажеш: "Имаш многу убава уста."
Или...
"Колку ти е убав гласот."
И тоа е добро.
И ако сакаш, може и малку подалеку.
Може да кажеш: "Колку убави цицки имаш."
И ќе спијам како ангел. А?
Добра ноќ, Лоба.
- Те молам како човек. - Добра ноќ, Лоба.
Многу сум вознемирена.
Добра ноќ. Лоба.
Добра ноќ.
Понекогаш гледам сесии со мачење,
со љубезно учење на лудаците да функционираат.
Само ретките знаат да се справат со лудилото.
- Прекрасно е тоа што го напиша. - Ама ајде.
Ме разбираш?
Разбирам.
Го разбираш ли мојот сензибилитет или го наследи срцето од татко ти?
Мамо!
Што?
Ја гледаш оваа дамка?
Ја гледам.
И не гледаш пенис?
Не.
Но гледаш дека дамката расте.
Да, расте.
И патлакот во неа расте и тоа ме вознемирува.
Затоа ми треба алат и мислам дека може да ми помогнеш.
Не.
Тоа е пукната цевка.
- Можам да ја поправам. - Мамо, не!
Треба да одам. Кога ќе се вратам, ќе се погрижиме за тоа.
Пази.
- Рене, како сте? -Како сте, госпоѓо? - Барам нешто. -Да?
Ми треба чекан.
Чекан... Секако. Имам неколку, во разни големини.
Може кој било. -Одлично. Дојдете со мене и изберете.
Како оди заедничкиот живот?
Ја знаеш Лоба, како клацкалка е.
Но кога е добро...
Имам надеж.
Имаш надеж? За што?
Надеж...
Дека е добро. Дека и е добро.
Се бакнавте.
Ајде...
Се бакнавте! Уште се палиш на неа.
Пак? Ама, ајде. Не најде друга женска.
Полека. Ти бери гајле за твојот живот, жената, децата...
Јас ќе берам гајле за мојот.
Еден месец ќе бидам отсутен, зедов одмор.
- Колку? - Веќе ти реков.
- Здраво. Што има? - Каде си, тато?
Во барот близу до дома.
- Близу си? Колку брзо може да дојдеш? - Што се случило?
Погледни низ прозорецот.
Што...
- Ќе те барам подоцна. - Што се случило?
Фокусирај се!
Те молам, фокусирај се.
Полека.
Не гледај долу, така е полошо. Полошо е!
Те молам, не. Немој.
Полека... Ете.
Добро ти оди.
- Имаш апаурин? - Апаурин? Не.
Извинете!
Што се случи?
- Не знам. - Каде е мајка ти?
Што се случи?
Недоразбирање.
Како тоа мислиш?
Знаеш што е недоразбирање?
Тоа што живееш тука зашто си луда!
- Внимавај на речникот. - Тоа е недоразбирање.
- Таа ми е мајка, ќе ве искршам. - Откачи го тоа ѓубре. -Ќе ве тужам.
Баш ми е гајле што ќе направиш.
Рене! Што се случило?
Госпоѓата бараше чекан за кршење.
Не знаев за што. Ги скрши сите главни цевки.
Електричната инсталација се запали... Катастрофа.
Лоба!
Се лутиш?
Сакав да го избришам патлакот од ѕидот. Беше несреќа.
А ти реши да ме вратиш во центарот.
Добро, отфрли ме. Не можам да се реинтегрирам.
- Не можам веќе вака. - Не изигрувај жртва.
Не зборувам со срце направено од бројки. Не сум расположена.
- Што рече? - Немаш ништо, си станал...
Дај ми 2, дај ми 4, дај ми 6, да заклучиме на 8.
Дури и да загребеш и да побараш, нема ништо.
Тоа е се.
Што рече?
Тоа што го слушна.
Дека во срцето имам бројки?
Да. И не само тоа.
Срцето ти е студено и тврдо како камен.
Брзо се откажуваш, не сакаш да се бориш.
Ете. Добро? Ти помина? Ќе ме однесеш сега во центарот?
Што ти е? Го изгуби памтењето?
Заборави што преживеавме? Колку те поддржував?
Десет години сам ја гледав Ема поради твоите проблеми.
И секогаш ти се наоѓав.
Ти понудив да бидеш кај мене,
иако сме разведени шест години,
а ти ја запали зградата.
И велиш дека имам бројки во срцето!
Кој го изгубил памтењето?
Не се сеќаваш на првите 12 години кога ја гледав Ема
зашто ти работеше на берзата?
Не се сеќаваш дека тогаш ми беше добро?
И потоа... Да, се искомплицира.
Јас сум психички болна!
И тоа не е ништо ново за тебе.
Цело време знаеше.
Не можев да бидам таму зашто имав проблеми.
Камо никогаш да ги немав.
Не ја гледаше само ти, заедно бевме.
Откако те запознав, јас само те сакав.
Како никого пред тоа.
Но не одеше.
Ти и јас... Тешко.
Се обидувам, но не можам да се справам со тебе.
И јас те сакав тебе.
Навистина така мислиш?
Не гледаш колку се трудев цел живот
да бидеме добро?
Не мисли дека ми е лесно, не мисли дека ми е пријатно.
Многу е тешко да се биде со некого како тебе.
Уште е потешко да бидеш на мое место.
Извини.
Не, ти извини.
Сe ќе биде во ред.
Ти ветив.
Уште само малку, Лоба.
Одиме дома.
Чекај.
Вознемирена сум.
Не, Лоба. Не тука.
Не, нели?
- Не тука. - Дај ми да возам.
Те молам, ми треба тоа.
Морам да возам, морам...
Морам да сетам...
Морам да возам.
Те молам, дозволи ми да возам.
Забави, Лоба.
Те молам, забави.
Полека.
Прикочи, те молам.
Прикочи, Лоба, те молам!
Забави, Лоба.
Лоба!
Уште само тоа ми требаше!
- Ама ајде... - Смири се.
Како да се смирам?
Што ми требаше ова?
- Добровечер. - Добровечер.
Јасно ли ви е каква глупост направивте? -Да.
- Возачка и сообраќајна! - Не. Извинете, комесару...
Полицаец.
Да. Жал ми е, полицаецу, но...
Обајцата имаме сериозен проблем.
Мажот ми има сериозен психијатриски проблем.
Го возам во психијатрискиот центар.
Јасно ми е. Возачка и сообраќајна.
Не, не разбирате.
Мажот ми има напад!
Напад, ви велам.
Ми вели Карловиот кур како сега ќе се курчи. -Молам?
Ми вели Карловиот кур како сега ќе се курчи.
Голем кур има Карло и расте на ѕидот.
Карловиот кур!
Го сакам Карловиот кур!
- Го сака Карловиот кур, мора да одиме. - Одете, носете го.
Одете.
Шифра 6-14, маж со...
Карлов кур!
Тоа го направив несвесно. Неговото лице...
Нема да му го заборавам лицето.
- Уште нешто важно... - Се вративте? -Да.
- Што се случи? - После ќе ти објаснам.
- Зошто се смееш? - Доаѓаме со анегдота.
Не би рекол анегдота...
Смири се. -Нема да погодиш што направи татко ти.
Смири се, утре ќе дојдат да го поправат ова.
Секогаш сум смирен, зошто така велиш?
Ситуцијата навистина беше... Ало!
Само малку.
Кој е Елиас?
Зедов автобус.
Патував два часа.
Но сакам да знаеш дека имам стан.
Ако имаш проблем си брат ти, може да дојдеш кај мене.
Не сум спремен да живеам сам.
Нема да ми треба
Фала, Ели.
Баш убаво.
Многу убав гест.
Но зошто не се јавивте?
Дојдовте кај мене во 11 навечер тоа да ми го кажете? -Да.
Затоа. И од љубов.
Од љубов?
Знам дека не беше добар со неа. Се гледа дека си ладен.
Па...
- Оваа вечер беше... - Убава. -Тешка.
Па...
Одам да си легнам.
Одиме на спиење. Па...
Елиас, се гледаме... Којзнае кога.
- Среќен пат. - Само малку.
Морам да ве замолам нешто обајцата.
Многу сум гладен. Не сум јадел од 10 сабајле.
- Може да преспијам тука? -Да. - Не. -Како мислиш?
Станот е удобен, но немам друга соба. Нема место.
Има. Може да спие на каучот.
- Пишува во протоколот. - Не пишува.
Штотуку додадов. Пишува!
Нема шанси непознат да ми остане тука.
Јас сакам да бидам тука.
- Ми одговара. - А?
- Ми одговара. - Тогаш, решено.
Ќе останеш, Елиас. Секако.
Знаеш што е ова? Солидарност. Му треба
нешто што може да му дадеш.
- Фала. - Ќе ти приготвам нешто.
Што?
Добра ноќ.
Добра ноќ, одморете се.
Еве, знам дека си чувствителен на студ.
- Те сакам. - И јас те сакам.
Утре појадок?
- Може, да. - Кроасан, како порано.
- Може, ќе те разбудам. - Земи благ.
- Одмори се. - Се гледаме утре.
Турбо.
Аман. Кој ѓавол се случува?
Морам да одам.
Каде? -Во психијатрискиот центар.
- Зошто? - Ова не ми одговара.
Зошто не отиде порано?
Порано ми одговараше.
Не може тукутака да ми влезеш во соба.
Се извинувам, г. Турбо.
Сега е 4,30 наутро.
- Ќе си одиш за 2-3 часа. - Не, г. Турбо, сега морам да одам.
Имам неодложна работа.
Ќе ми дадете 3000 пезоси да си одам?
Купи долари, ќе ти дадам иста цена.
Добро.
Ќе те барам подоцна.
Турбо, може да поразговараме? Само минута, те молам.
- Тебе нема што да ти кажам. - Ќе бидам искрен...
Тоа сакаш? Прво врати ми ги парите.
Тоа што го кажа Лоба во ресторанот не се случи.
- Не си ја барал? - Се колнам.
Девојката ми е бесна, не ми се јавува.
Не ми е гајле за твојата девојка.
- Веќе да не си ме побарал. - Турбо...
Турбо!
Здраво.
- Што има? - Добре дојде.
Раскомоти се. Влези. Добре дојде во дневната соба.
На здравје.
Што е сево ова?
Зготвив јадење.
Ти си зготвила? -Да. Готвам уште од 10 сабајле.
- Каде го купи? - Не!
Не ме навредувај. Никаде не го купив.
Гледав рецепти...
Ова е благодарност.
Сево ова го приготвив за тебе зашто...
Навистина многу ми даде за сево ова време.
Ми го даде твојот стан.
Ми пружи нежност.
Ми даде поддршка.
Не запирај.
Леле, каква фаца! Ајде, седни.
Што сакаш прво? Сe е убаво.
Сите тие работи за кои велиш...
Сум ти ги дал...
Тоа го сторив за Ема.
Тоа го сторив за тебе.
И за себе.
Леле... Ова никаде не е напишано.
Зошто за себе?
Сакаше да ме видиш?
Не може да правиме грешки.
А што би сакал за себе?
Само ќе направиме...
Вака...
И ќе се запали.
Ти и јас секогаш имавме...
Одлична хемија.
Не. Зошто хемија? Аман, не.
Не... Што е? Секогаш сме биле запалени.
Не ми се верува што се случи.
Одам, се враќам и наоѓам тип кој вели "хемија".
Добро, мислев...
Не го повторувај тоа.
Ми се допаѓа сево ова.
Тоа...
Пелтечиш.
Не ми се верува. Не.
Пелтечиш. Колку симпатично.
Многу симпатично.
Каде ни е азиската храна?
Добро знаеш што мислам. Ја пратиле по лифт
и твојата терористичка жена или бивша жена ја украде.
Не!
- Еве ми ја азиската храна! Врати ја! - Не може тукутака да бувнете.
- Ова е мое. - Мое.
- Наше е.
- Бурекот е мој. - Фалафелот е мој.
- Ролничката е моја. - Ова е мое. И ова!
И ова.
Ги украде и ќе те пријавам.
Зградава е полна со камери.
Пичко!
Зградава стана за срамота, неверојатно!
Веќе да не сте ме поздравиле, г. Мартино!
- Безобразници. - Дрзници!
- Наркомани! - Крадци!
- Терористи! - Антисемити!
Антисемити!
Имаш апаурин? -Доста прашуваш. Не ми остана ниту еден.
Адријана, те молам!
Што правиш?
Лоба, што си направила?
Ќе ти објаснам... Се колнам, сакав да готвам.
Навистина. Купив и продукти и се...
Но наеднаш се отвори вратата од лифтот и...
Азиска храна.
И таа храна ми вели: "Земи ме, девојко!"
Беше како некакво чудо, небеско и...
Пред мене.
Дај ми го тоа.
- Мамо! -Што има? - Тато!
Леле...
- Одвратно. - Леле...
Леле!
- Во ред е. - Не е во ред, тапчо.
Гладна ли си?
- Сакаш малку од јадењето што остана? - Фала, изгубив апетит. Одиме.
Добар апетит. Чао.
Не ми се верува.
- Каков срам. - Не беше ништо страшно.
Срам голем...
- Добро утро. - Добро утро.
Напредува.
Нели? Треба уште... Но напредува.
Појадуваше?
Само кафе се напив.
А ти?
- Само што станав. - А, да.
Лоба.
Она сношти...
Беше многу убаво.
Но не сакам да се збунувам ни себе ни тебе.
Без гајле, не сакав да те збунам.
Не грижи се толку за мене.
А и кога си збунет, којзнае...
Ако сакаш, да ги забрзаме работите.
Ќе зборувам со брат ми и ќе си отидам. Лесно.
Не е проблем. Ќе си ги соберам работите и ќе заминам.
- Ти реков ли да си одиш? - Не ми рече? Лошо те разбрав.
- Што сакаше да кажеш? - Сакав... Не можам
да зборувам. Не знам зошто.
Ситуацијава... Не е важно. Најмалку што сакам...
Што рече брат ти кога зборувате за станот?
Види...
Сега ми е потребно да бидам со отворени луѓе.
Потребна ми е јасност.
Сакаш да си одам? Можам.
Сакаш да останам? Можам. Ете, нема проблем. Што сакаш?
Прво, не сакам да се карам.
Сакав да создадам атмосфера...
- За разговор. - Не сакам веќе да те слушам.
- Добро утро. - Здраво, мила.
- Што се случи? - Се спречкав со мајка ти.
Остани со неа. Не оставај ја сама.
Чао.
Мамо.
Мора да земам таблети.
Морам, итно е.
Мамо?
Мамо.
Мамо?
Што е? -Си ми ги видела таблетите?
Не, но ќе ти помогнам да ги најдеш. -Морам да земам.
Морам да ги испијам, итно е.
Каде сум ги ставила? Мислам дека се тука некаде.
- Кога последен пат си зела? - Не знам, не се сеќавам.
- Кој ги зел? - Никој.
- Кој ги украл? -Никој. - Зошто ми ги зеле?
Зошто, кога знаат дека морам да ги земам?
- Ми требаат. -Мамо... - Зошто? -Мамо, смири се.
- Каде се? - Мамо!
- Каде ги ставив? - Мамо...
- Каде ги ставив? - Мамо.
Смири се.
Тука сум.
Мамо...
Погледни ме. Слушај ме.
Твојот рецепт ми е во телефонот.
Ќе скокнам до аптеката и ќе ти ги донесам за 10 минути. Може?
Да. Веднаш се враќам.
Што е, мила?
Не можам да ја најдам мама.
Доаѓам.
- Вака ќе одиме... - Како?
Ти оди од таа страна, јас ќе одам од оваа.
Побарал ли некој помош?
Тука живееш? Сакаш да викнеме некого?
- Извинете. - Сама си?
Таа е со мене. Само малку...
- Направете место. - Лоба.
Тука сум, Лоба.
Погледни ме, тука сум.
Одиме?
Добро, Андреа, кажи ми што се случи.
Спиевме и...
Заборавив да го земам лекот.
Спиевте?
Добро, се сексавме.
И после, кога го видов крај мене во креветот,
осетив дека сака да се разбуди сам.
Тоа го осети?
Дека тој сака да се разбуди сам или дека ти сакаш да се разбудиш сама?
Јас.
А потоа имавме чуден разговор.
И... Се јавив кај брат ми и ми кажа дека ќе ми помогне околу станот.
Потоа излегов на улица...
И веќе не се сеќавам.
Може да го викнеме Турбо?
Турбо.
Што се случило, Турбо?
Лоба веќе ви кажа.
Сакам да ја чујам твојата верзија.
Мислам дека згрешивме. Направивме нешто што не требаше.
Тогаш, сфаќањето на Андреа е точно.
Сте имале однос.
Сте спиеле заедно.
И ти си се разбудил со каење.
Не.
Тогаш, зошто сте направиле нешто што не треба?
Зашто се случи... И воопшто не се разбудив со каење.
Се разбудив со возбудени емоции.
Признавам дека згрешив.
Се разбудив...
И лошо се изразив.
Употребив збор... Реков нешто што...
Спореден коментар.
За брат и
кого отсекогаш го сметав за идиот.
Знаев дека нема да и го даде станот. Јас се понудив
да изнајмам стан за неа.
Три пати и реков, но не и се допадна.
- Секогаш е таков. - Не завршив.
Таков е откако го запознав
Ќе го прашаш и тој одговара нешто друго.
Има проблем со зборовите, не знае да се изрази.
Само продолжува, а ти треба да толкуваш.
Понекогаш навистина не можам. И мисли дека парите се решение за сe.
Знаеш што? Не треба да ми изнајмиш стан.
Елиас ќе ми изнајми куќа.
Не ги сакам тие работи. Не можам со нив.
Ме потсетуваат на се што сум преживеал. Ме плашат.
А да ги разгледаме нештата што мене ме плашат кај тебе?
Зашто, ова е 50-годишник кој собира колички.
- Никој не зборува за тоа. - Може да седенеме уште малку?
Ве молам.
Каква врска има мојата збирка колички со овој разговор?
Лилијана, кога се видовме, ви реков дека...
Дека ќе ми биде тешко.
Сешто се случуваше,
но работите поврзани со болеста...
- Не го правам тоа намерно. - Знам.
- За мене се работи, слушаш ли? - Да. -Кога таа ќе претера,
кога ќе изгуби контрола, мене не ми е добро.
Добро. Но што чувствуваш?
Дека не може да ја контролираш?
Или дека губиш контрола?
Многу се вознемирувам.
Тоа што го гледам ме растажува.
Болно е кога не можеш...
Не може да помогнеш...
Некому кого го сакаш.
Или кого многу си го сакал.
Си го сакал или сега го сакаш?
Што?
- Што? - Те праша нешто.
Обајцата не прашува.
- Не, тебе те прашува. - Мене? -Да.
Тебе, Турбо, Кого си сакал или кого сакаш?
Не може да престанете да сакате некого преку ноќ.
Последниве години...
Многу изгубив.
Како мислиш?
Те изгубив тебе.
Добро. Тоа е интересно.
Зашто кога ќе избереш некого,
го избираш цел, и со добрите и со лошите страни.
Мислам дека можеби Турбо
не може да ја прифати Андреа каква што е.
- Ја прифаќам. - Не.
Да. -Не, прифаќањето е нешто друго, јас...
Јас сум ваква
и секогаш ќе бидам ваква.
Тоа што ми се случи може да се повтори.
И ако некогаш бидам со некого,
сакам да ме сака не зашто не сум Андреа Лобато,
туку токму зашто сум Андреа Лобато.
Но без гајле, никогаш не ќе може да бидам со некого.
Не, никако.
Обајцата може да бидете со други.
Но прво мора да се пуштите еден од друг.
Мора да направите место.
Да се одделите.
Одделени сме шест години.
Така е.
Почнавте да се делите пред шест години.
Но денес тој процес завршува.
Може да кажам уште нешто?
Ова ви го зборувам како некој
кој многу размислувал за врските и менталното здравје.
Неможноста да се излезе од болеста е голем проблем.
Но исто голем е и неможноста да се влезе во неа.
Не, чекај.
Чекај малку, да проверам...
Имам крпи, имам чаршафи.
Немам тенџериња, гледаш? Не можам да готвам.
- Немам тенџериња. - Олабави се, Елиас има сe.
Ќе купиме што фали.
Колку си паметна. Најмногу сакам купување.
Турбо,
благодарна сум ти.
Беше великодушен и љубезен
и ме пазеше на сите можни начини.
Се тргаше настрана кога ми требаше и беше крај мене за итни работи.
Внимаваше на мене
и на тоа што најмногу го сакам, нашата ќерка.
Ми ја отвори вратата на домот и срцето.
Беше трпелив, но цврст.
Знам дека ти и Ема секогаш ќе бидете во близина.
И јас ќе бидам во близина.
За мене најдоброто допрва доаѓа, а и за вас.
- И? - Одлично, види.
Пишувам рок песна во чест на јагуарот
кој е загрозен.
- Не знаев дека е загрозен. - Добро, аплауз, молам!
Браво!
Кој го направи сево ова?
Птица.
- Сакам да наздравам. -Да, г. Турбо. - Би сакал... -Не, што сакаш ти?
Нека каже, Лоба.
- Го знам, сака да зборува... - Мамо, ти ја изнајми куќата.
- Нема да зборувам ако не сакаш. - Знаеме што ќе кажеш.
- Дека ме сакаш. - Не сакав тоа да кажам.
- Добро, тогаш што? - Те сакам, Лоба.
Не сум баш вешт на зборови.
Но сакам да ви заблагодарам за извонредната
работа во вашиот центар.
Вам, Лилијана, честитки.
Тебе, малечка...
Знам што се преживеа,
што се направи за ова да успее.
Те сакам.
И јас тебе.
Многу сум горд
на ќерката што заедно ја израснавме.
Многу те сакам.
и ти посакувам се најдобро.
Извинете, сакам да кажам две работи. -Да.
Ништо не ти доверував.
Ти фалеа вистина, искреност, срце...
- Не ме трогна. - Добро.
Но што е за право,
ти благодарам за се што направи за мојата сакана.
И Андреа, знаеш дека многу те сакам.
Многу сум среќен
што се враќаш во опкружувањето.
Добро.
Доста со глупости.
Мислам дека јас,
отсега,
ќе барам рамнотежа.
Сакам да можам да ги урамнотежам работите
како што прават другите.
Иако понекогаш ми е потешко отколку на другите.
Но тоа е поентата, нели? Рамнотежа.
- На здравје. - На здравје.
На здравје.
Птицо, исечи ги пиците. Ајде, одиме.
Пази, две кутии се многу кревки.
Пази. -Да, пази со таа кутија.
Да, со неа.
Готово е
- Јас ќе го земам Курчи. - Добро.
- Извини. - Нема проблем.
- Ќе дојдам во 8 и пол и ќе готвиме. - Да.
Те сакам. Се гледаме.
Чао. Ќе те побарам подоцна.
- Што? - Што?
Не знам. Сакаш да ми кажеш нешто?
Сакам да ти заблагодарам за се што поминавме
со Ема за ова време. Мене добро ми дојде.
- Ако ти требам, тука сум. - Знам.
И јас сакам да ти кажам нешто.
Фала за помошта, фала за твојата љубов.
Денес најдоброто почнува, патот пред мене е убав.
Сигурна сум.
Се чувствувам откачено. Се гледа?
Ако си уморен и ти се прави нешто,
само намини и дај патлак.
Добро, одиме.
Добро е, оди.