Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ЧИКАГО ТРИБЈУН
Кога си дете, само сакаш совршен божиќен подарок.
Кога си родител, само сакаш Божиќ да биде совршен.
ФЕРГИС КОРНЕР ПИЈАНО БАР
Но, понекогаш, ако имаме среќа,
Божиќните ѕвезди нѐ осветлуваат во редок момент на вистина.
И начинот на кој реагираме во овие моменти засекогаш ни ја запечатува судбината.
БОЖИЌ ОД БОЖИЌНА ПРИКАЗНА
ТВИСТЕР ВОЕН БРОД
Ете го. Нашето скромно живеалиште на јужната страна на градот.
Баш како што го паметам,
во сета своја жолта, портокалова и авокадо-зелена величественост.
1973 - ДЕКЕМВРИ
Животот се движи брзо.
Еден ден играш Шутни ја конзервата со деца што се викаат Флик и Шварц.
И одеднаш,
плаќаш даноци и вадиш седи влакна.
Но, без разлика. Јас гледав кон повисока цел.
И имав намера да стигнам до таму со Сенди покрај мене.
Иако времињата беа тешки, имавме сѐ што ни треба.
Барем, така им кажувавме на децата, Марк и Џули.
Добро, но што ако има оган во каминот?
Дедо Мраз е огноотпорен.
Што ако каминот е премногу мал?
Се прикрадува преку прозорец.
-Добро утро. -Добро утро, мамо.
-Добро утро. -Што ако се заглави прозорецот?
Има ВД-40.
Што ако прозорецот е премал?
Ќе го вовлече стомакот.
Еј. Појадувајте.
-Добро. -Да, мамо.
Додека децата ги броеа деновите што остануваат до Божиќ...
БОЖИЌНИ СТВАРИ БОЖИЌНИ УКРАСИ
...јас се тркав со часовникот.
Заштедивме доволно само за една година,
за да можам да го напишам следниот голем американски роман.
Секој добива своја шанса,
а кога ќе дојде твојата, подобро да ја грабнеш.
Ништо не можеше да ме спречи сега.
Тато! Немаме млеко.
Што?
Јас сум виновен, јас сум.
Заборавив да купам.
Но... Дали некогаш сте јаделе деликатес од житарки со...
Сок од портокал?
Никој? Па, ќе ви се допадне.
Фина чинија чоколадни житарки, прелиена со вкусен сок од портокал.
И потоа...
Тоа е одвратно.
Ненадминливо е.
Еве ти, мила.
Па, ќе го пробаш?
-Мамо, ти прва. -Не.
Тато! Кога можеме да ги извадиме чорапите?
Да го почекаме дедо. Тој ги обожува тие работи.
Да, можете заедно.
Ангелот! Колку е убава.
Скоро е Божиќ, а немаме елка за нашиот ангел.
Знам, душо. Ќе купиме елка
штом ќе дојдат баба и дедо. Уште два дена.
Се чувствувам како да чекам вечно.
Секоја година, моите родители долго возеа до Чикаго
за заедно да прославиме Божиќ во големиот град.
Но, дотогаш, можев да останам фокусиран на мојот сон.
-Како изгледам? -Како писател.
Еј, деца.
-Со среќа. -Со среќа.
Со среќа.
Дедо Мраз ни доаѓа
Подобро внимавај Подобро не плачи
Подобро не се мурти Ти кажувам зошто
Дедо Мраз ни доаѓа
Добро утро.
ВОЗОВИ - ЦРВЕНА ЛИНИЈА
Дедо Мраз ни доаѓа
Дедо Мраз ни...
Ова беше работата. Морав да издадам книга до крајот на оваа година,
или да си го спакувам сонот и да се вратам на обична работа.
Па, го пратив ракописот на 16 среќни издавачи
и 14 од нив ентузијастички рекоа... не.
Со тоа што годината е речиси завршена...
ДАЛФИ ИЗДАВАШТВО
...очајно ми требаше победа.
Г-не Паркер, ваквите состаноци обично ги решаваме
со писмена кореспонденција,
но вашето инсистирање да се сретнеме...
Ви донесов нешто.
Подмачкување сигурно немаше да штети.
Маршал Филдс. Од добрите.
Дали е ова поткуп?
Не знам. Вие кажете ми.
Вашиот ракопис. Заборавот на Јупитер.
Нептун. Заборавот на Нептун.
Иако интересен наслов и темелно напишан,
не прифаќаме ракописи над 2000 страници.
Па, би можел малку да го скратам.
Можете и да го преполовите и пак ќе има премногу зборови.
Па, знам дека не изгледа како да завршува,
но, тоа е затоа што ќе се исплати во продолжението
што го пишувам сега.
О, Боже, не уште.
Ова не е тема за која сме заинтересирани... Воопшто.
Не. Ова ми беше животот последнава година.
Убав ден, г-не Паркер. И среќен Божиќ.
Како да не, среќен.
Ова пискарало не ја ценеше мојата визија.
Еден ден ќе види. Сите ќе видат.
ПУЛИЦЕРОВИ НАГРАДИ 1974
Се вративме, токму на време за главниот настан!
И добитник на Пулицеровата награда за литературно достигнување
во научна фантастика...
ИСАК АСИМОВ - РАЛФ ПАРКЕР ФРАНК ХЕРБЕРТ - ЕН МЕКАФРИ
...над две илјади страници е...
Г. Ралф Весли Паркер за Заборавот на Нептун!
ПОБЕДНИК
Каков пораз!
Гледаме историја, луѓе!
Ова е прва номинација и прва победа на Ралф...
Тоа е мојот сопруг.
...со 100% од гласовите.
ГУБИТНИЦИ
Дури и другите натпреварувачи гласаа за него.
Сите што се сомневале во него сигурно се јадат вечерва.
-Простете ми, г-не Паркер. - Ете еден сега!
Згрешив. Многу згрешив!
Ве молам. Ве молам, г-не Паркер.
Каков морон!
Вечерва го крунисуваме новиот глас на една генерација.
Пукни, Хемингвеј.
Паркер! Паркер! Паркер!
Г-не Паркер!
Реков, убав ден.
А, да. Убав ден.
КАНТОР И ЛЕВИ КНИГИ ДАЛФИ ИЗДАВАШТВО
Па, остана уште еден издавач.
Да.
Еј, знаеш, слушнав дека Марк Твен бил одбиен
триесет и четири пати пред да го објават.
Тоа е брутално.
Да.
Мислев, во добро друштво си.
ПРОДАВНИЦА ЗА ИГРАЧКИ
Благодарам.
Но, тој рече дека можеш да го преполовиш?
Тоа е лудо, нели?
Па, сепак е... Долго.
Тоа е епска сага.
Така, душо. Сигурен си дека треба да пишуваш продолжение? Мислам...
Прво што ќе прашаат кога ќе почне да се продава е, што е следно?
Добро. Не, мислам, ти си експертот.
Па, ти што предлагаш?
Па, добро. Душо, ти пишуваш толку добро.
И имаш моќен глас.
Па, можеби треба да пишуваш нешто што е... Попристапно.
Знаеш, Дениз од Бук Барн вели дека вистински злосторства се следниот тренд.
Тоа е. Книга за давење на Дениз од Бук Барн.
Може уште едно парче пица?
Еве. Земи го моето.
Дечки, што сакате за Божиќ?
Изи-бејк рерна, Хангри Хангри Хипос и плишено маче.
Важи. А ти?
Флексибл Флајер Ф-23 Јенки Клипер.
И што е тоа?
Санка.
Добро. Извини.
Ти што сакаш, тато?
Што сакам? Времеплов за одново да ја почнам годината.
А тоа што ми треба е нов ладилник за Плимутот.
Јас ќе се јавам. Може е менаџерот со добри вести.
Добро.
Г. Ралф Паркер на телефон.
Здраво, мамо.
Не. Баба е.
Што е проблемот?
Што?
-Не знам. -Чекај. Чекај малку.
Добро.
Каде си сега?
Ништо не може да нѐ подготви
за еден од најболните и најнеизбежни настани во животот.
Кога ќе почине родител.
Добро, мамо.
Како што ме стегаше тагата што го изгубив татко ми,
две неодречни вистини нѐ преплавија таа ноќ.
На баба ѝ бевме потребни во Хоман
и овој Божиќ воопшто нема да биде како што очекувавме.
Се приближуваме.
Да. Може да се вкуси.
Ајде, де. Не е толку лошо.
Ти рече дека птиците летаат наназад за да не се задушат.
А тињата голтала цели деца.
Доаѓа Дедо Мраз во Хоман?
Да, се разбира. Зошто не би доаѓал?
Затоа што тато вели дека зимата во Хоман е толку мрачна што ти го крши духот.
Децата ги игнорираат сите важни нешта што ги кажуваш,
па ќе се сетат со болна точност на секој инкриминирачки збор
што си го изговорил во последните пет години.
Мила, спротивното е. Дедо Мраз многу го сака Хоман.
Всушност, ако изиграш правилно, можеш да го сретнеш во Хигби.
Но, дали е вистинскиот Дедо Мраз?
О, тој е. Верувај ми.
Сама ќе проценам.
ДОБРЕ ДОЈДОВТЕ ВО ИНДИЈАНА ВОЗЕТЕ ВНИМАТЕЛНО - БЛАГОДАРИМЕ!
Јајце.
Извини. Ладно е.
Нема поблагородна жртва за едно обично јајце
од ингениозната поправка на автомобил позната како Суфле од Средниот запад.
Една порција привремено запечатува каков било расипан ладилник,
овозможувајќи безбеден премин до следната точка.
Нашиот автомобил има изедено повеќе јајца од Студеноракиот Лук.
Ајде, ајде... Глуп багажник! Глупав...
Ете ја. Нашата стара куќа на улицата Кливленд.
Изгледаше како да застанало времето.
Стигнавте. Оф, леле.
-Бабо! -Бабо!
Оф, леле. Ќе ве изедам.
-Ми недостигаше, бабо! -Ве сакам, дечки.
Сенди.
Многу ми е жал.
Мамо.
Ралфи.
Многу ми е жал, мамо.
Најдобар беше.
Многу ми е мило што сите сте тука.
Секако. И не сакам да се грижиш за ништо.
Има да се погрижам за сѐ, за погребот...
Не, не, не. Слушај ме, Ралфи.
Сè тоа може да почека.
Татко ти толку се радуваше за Божиќ...
Мислам, да нè види тажни, би збеснал.
Многу размислував за ова.
Ова не смее да стане темата на секој Божиќ.
Мора да го направиме добар спомен, за да...
Вети ми. Вети ми.
Ќе направиме чудесен Божиќ.
Што нема да го заборавиме.
Мамо.
Во историјата на обемни нарачки, ова богами победи!
Немаше шанси. Невозможно! Откажи се уште веднаш, глупав еден!
Ветувам.
Добро.
Што направив?
Стариот беше причината за најдобрите божиќни празници
што кој било од нас ги видел.
И сега сѐ зависеше од мене?
Прибери се, човеку!
На милиони им успева секоја година затоа што секој го знае рецептот.
БОЖИЌ НА СЕМЕЈСТВОТО ПАРКЕР
КОГА ПАЃА СНЕГ, ДОАЃА АВАНТУРА
Погледнете го понито!
СОВРШЕНАТА ПРАЗНИЧНА ГОЗБА
Така е! Мисирка!
СЕЗОНА НА ДАРУВАЊЕ
Среќен Божиќ!
Морав да го изведам ова.
Во сеќавање на стариот мој и за секој Божиќ што доаѓа.
Фраџиле. Мора да е италијанско.
Бампуси!
Ниту прст!
Одеднаш се свестив дека гласот на татко ми
никогаш веќе нема да одекне низ овие ѕидови.
Прегорел осигурувач!
Тоа беше мојот стар дом.
Со неговите светла, бои, мириси.
Но, беше засекогаш променет.
ПРУИТ - ВОЦНОВСКИ - КИСЕЛ ДАКВОТ - ШМИТ - ХИКИ - ОРД
На југозапад, велат се носи чили кон карне.
ФЕНТОН - ШЕФЕР - КЛАРК ПУЛАСКИ - ЗАДУК - БРАЈФОГЕЛ
Атлантските држави, чорба. Но, овде во Хоман,
се појавува легендарната тава во тешки времиња.
Жими сѐ, секој сосед донесе тава.
Ќе ни треба една година да изедеме сѐ.
Па, ова личи на туна и маслинки, и грав.
Мислам дека тоа е боровинка.
Мислам, ајде да видиме.
Ова е боранија, кисел морков и...
И малку цимет.
Колку иновативно.
Колку и да беа неподносливи вкусовите, или непрепознатливи состојките,
никој не се осмелуваше да фрли храна кај мајка ми дома.
Многу ме трогна што сите вака се помачиле за нас.
Ќе имаме мисирка за Божиќ?
А, не. Сето ова прво треба да го изедеме.
Жешко, жешко, жешко.
-Вкусно. -Леле.
Кечап и што? Што мислите дека е тоа?
-Мајонез. -Да.
Варен мајонез.
Овде е постудено отколку во Чикаго.
Изгледа прилично добро.
Не знам. Дури ни рацете не му се со иста големина.
Тој не го знае тоа.
Ова сигурно ќе им биде врвот на Божиќ на Марк и Џули.
Блиска средба со Делберт Бампус.
Најпаметниот член од селското семејство од соседната куќа.
Здраво.
Здраво на тебе.
Правиме Снешко.
Се вика Светкопуф.
За тоа не се договоривме.
Лоша идеја.
Снешковците не траат долго овде.
Боже! Насилниците од соседството се реинкарнираат.
Она што некогаш беше само тепање и тресење,
еволуираше во ненадејни напади на механизиран терор.
Да!
Го убија Светкопуф!
Што?
-Земај го. Земај го! -Кај мене ти е шалот!
-Еј! Тоа е мое! -Сега е мое!
Еј, врати се овде! Еј, врати го!
Па, овој град баш знае да изненади, нели?
Колку забавно.
Ајде. Да влеземе внатре.
Ова беше нова препрека во божиќните планови.
Марк и Џули слетаа на дното на локалниот синџир на исхрана.
Дојдете сите верници
Еј, дечки. Само што му спуштив на менаџерот
и му реков да се јави тука ако има некакви вести.
Затоа, ве молам да се јавувате на телефон, кога и да е, важи?
Да.
Ралфи, како ти оди со романот?
Да го знаеја мајките секој тежок детаљ од нашите животи,
никогаш не би заспале.
Подобро да ѝ го одвлечам вниманието.
Па, имам неколку добри шанси.
Е, па, баш убаво.
Избегав од лошо.
Така можеме навистина да се фокусираме да влеземе во божиќно расположение.
И влегов во полошо.
Апсолутно.
Ќе биде супер.
Па, имаме само пет дена.
Па, Ралф ќе се снајде.
-Да? -Така?
И тоа како.
Сѐ ќе направиме.
Тоа многу би го усреќило татко ти, Ралфи.
Едвај чекам да видам што ќе направиш.
И јас исто. Морам да го решам ова.
Мислам дека ќе прошетам.
Малку на чист воздух и да си ја разбистрам главата.
Ќе се вратам.
Ајде. Бегајте одовде.
Не и песовите на Бампус.
Цел живот го мачеа татко ми.
Сега, дури и тие очекуваат да го заменам.
Како требаше да го заменам најголемиот мајстор за Божиќ на сите времиња,
особено кога тој беше човекот што на сите им недостига?
Па, понекогаш, во најочајните моменти во животот,
универзумот ни нуди знак.
ПИЈАЛОК ТАВЕРНАТА НА ФЛИК
Sвонете ѕвончиња, ѕвонете ѕвончиња ѕвонете цел пат
Можеби ќе помогне увид во мозочниот фонд на Хоман.
Мојот стар другар Флик го наследи барот од татко му.
Пред тоа, беше познат како генијалецот...
ВО БОГА ВЕРУВАМЕ СИТЕ ДРУГИ ПЛАЌААТ ВО ГОТОВО
...кој еднаш го залепи јазикот на замрзнат јарбол.
-Тоа! -Тоа!
Водиш за едно.
Ти си на ред, Шварц. Последна шанса.
Ако Шварц некогаш имал среќа, му се потроши во четврто одделение.
Деновиве или пиеше на вересија кај Флик,
или дома со мајка му.
За сите крофни, глупаци!
Можно ли е? Шварц? Во момент на триумф?
Нема шанси.
Повторно му успеа.
Честито на Купот камења!
Ајде, сите, пијте. Пијте. Одиме.
Изгледа го поддржав погрешниот тим. Повторно.
Па, да не беше такво ѓубре масата.
Ѓубре? Само што ја полирав.
Некои работи никогаш не се менуваат.
Особено Флик и Шварц.
Тоа затоа што знаеш дека ќе лепи.
Да, имаш...
-Ралфи! -Ралфи!
Еј!
Еј, што ми е мило што ве гледам.
Дојди, напиј се нешто. Се врати космополитот.
Да, г. Опасен, нѐ почести нас провинцијалците со неговото присуство.
Да. Ајде сега, никогаш не би можел да ве заборавам. Верувајте, сум пробал.
Вистината беше дека пред години си ветив
дека нема да се вратам во Хоман додека не постигнам вистински успех.
И сега немав срце да им ја кажам срамната вистина.
Еј, Флик! Ајде, пушти ни една тура, може? Стави кај мене на сметка.
-Ајде. -Да.
Што? Ќе си ја платам сметката, де. Кога-тогаш.
Еве за вас двајца. Еве го моето.
Ралф. За татко ти. Одличен тип.
Благодарам.
Жал ми е, Ралфи. Најдобар беше.
-За стариот. -За стариот.
О, не. Смртоносниот звук за сите што висат по шанкови ширум светот.
Таверната на Флик.
Никој не знае за кого бие камбаната.
Да... Лери тука е?
Дали е Лери Новак тука?
Не. Извинете, г-ѓо Новак. Лери не е тука.
Да, и вам Среќен Божиќ.
Се прашувате ли некогаш што се случило со главниот спортист од средно?
Нашиот се претвори во Лери Новак.
Па, што правите овде за Божиќ овие денови?
Овде е исто како и секогаш.
Да, вообичаеното.
Не, вообичаеното не е доволно.
Ми треба нешто повеќе. Сѐ е на мене оваа година.
Па, во тој случај, ти предлагам да почнеш да пиеш
и да не запреш до Нова Година.
Не, ова е сериозно. Лери?
Што сакаш од мене? Доаѓам да го избегнам семејството.
Добро. Имам идеја. Еве, ти земи го тоа.
Ќе ни текне нешто.
-Добро. Идеи. Добро.Така. -Да, да. Добро.
-Можеме ние. -Но, прво,
нареди пак пијалаци. Да си ги подмачкаме мозоците, нели? Ајде.
-Добра идеја е. Во ред. Ајде. -Божиќ е...
Имам терариум.
Добро.
Тоа е аквариум за змии и гуштери.
Многу е стимулативно.
Супер. Одличен почеток. Обожавам терариуми.
Еј, сестра ми познава еден тип што има Цесна.
-Братучед ми Крег има бафало. -Да.
-Тоа би било фантастично. -Огромно е!
Нема лоши идеи, дечки. Кажувајте. Ми требаат вакви работи.
-Таква магија ми треба. -Тука сме.
-Ајде, за Божиќ. -Тука сме. Божиќ...
Ралф, скоро е 10.00 часот. Дали си буден?
Значи, ова е списокот?
Нели за којшто ме разбуди во 3 по полноќ?
Да. Тоа е мојот божиќен план.
Добро. Во ред.
Па, знаеш, некои од овие се добри.
Знаеш, санкање. Тоа е супер.
Можеби можете со Марк. Знаеш, дружење татко и син.
-Одлично. -Но некои се...
Фрлање восок?
Секира, фрлање секири. Со томахавки и слично.
Добро. Уште подобро.
"Сами да фатат и да убијат мисирка."
Можеме да го комбинираме тоа со фрлање секира.
Може да им биде забавно на децата, мислам.
Ова. "Волонтирај во народна кујна."
Тоа е пречкртано.
Да, може да биде премногу.
"Потопување на поларна мечка. Терариум?
Чипс и салса. Собори го Кастро." И јас сакам.
Амбициозно. Ама можеме.
Бафало. Три извичници. Значи, ќе се селиме таму?
Не, не, не. Ќе го донесеме овде.
Бафало? Животното.
Да, добро некои треба да се преспијат.
Знаеш, душо, мислам дека можеби премногу го комплицираш ова.
Зошто да не биде едноставно?
Ете, можеме на лизгање. Знаеш, супер би било.
Знам.
И... Нели, можеби само вообичаени божиќни работи.
-Навистина? -Да.
На пример, да почнеме едноставно со украсување на куќата. Добро?
Добро... Малку е досадно.
Добро. Па...
Не, да почнеме со туширање.
Добро.
Ралфи, внимавај, таму горе има пајаци колку мачки!
Таваните се музеи на рамнодушноста.
Преполни со ѓубре што не сакаш да го гледаш,
а немаш храброст да го фрлиш.
Местово е хаос.
Како да ги најдам божиќните предмети овде горе?
Во картонските кутии!
Која? Ги има стотици.
Снајди се. Имаме работа долу!
Изгледа како избезумено велигденско зајаче.
И уште трауматизира.
Мојата прва машина за пишување.
Колку приказни можевме да раскажеме.
ОТВОРИ ОВДЕ
Изворот на секој Божиќ.
Ова требаше да биде лесно. Чекај...
Што е бре, ова?
Сенди, мила, само се трудам да помогнам.
Тоа не е за таму.
Мислам дека... Добро.
Може ќе биде покорисно ако почнеш да...
Знам и пред да ми кажеш.
Што е ова? Аман!
Ме пресече.
Не. Немој. Устата ти е полна со болести.
-Ајде да ставиме малку Бактин на прстот. -Мамо, во ред е.
БАКТИН
Лекот на мајка ми за секое оштетување на кожата,
од трн, до обезглавување беше здрав слој Бактин.
Татко ти ја мразеше таа елка.
И јас. Од каде дојде?
Ја купив пред неколку години, мислејќи дека ќе ги олесни работите,
но татко ти ја протера на таванот.
Во право бил. Ќе купиме вистинска елка.
Денес. Не тоа лажно ѓубре.
Е, па, ти си шефот.
Што е?
Па, знам дека имаш многу обврски,
ама ми требаш за нешто.
Да, мамо. Секако. Сѐ што треба.
Сакам да го напишеш некрологот на татко ти за весникот.
Јас?
Ти си писателот во семејството.
Кажи го тоа на издавачката индустрија.
Да. Само да смислам што ќе кажам...
Ние тројцата кралеви на Ориентот сме...
-Доаѓаат. -Кој доаѓа?
Долу. Сенди, долу!
Постојат две признати школи на мисла
на празничната традиција на коледарството. Првата...
Коледари!
Верува дека тоа е дар за светот.
-Втората школа... -Гаси светло!
...на која нашето семејство е религиозно посветено,
верува дека коледарите се зло на земјата, пратено
да ти го пљачка времето и пустоши трпението.
Што правите? Обични коледари се.
Точно. Како крлежи се.
Штом ќе ти дојдат на врата, не можеш да ги откачиш.
Криј се. Криј се.
...Засекогаш, бескрајно над сите нас...
Се шегуваш, нели?
Не. Не.
Пред два дена го спуштив гардот и ми направија заседа.
Цели три песни испеаа пред да можам да се ослободам.
Sвезда со светла кралска убавина...
Тука се.
Ама, толку се слатки. Види им ги костимите.
Не ги охрабрувај.
Јас пораснав со песни.
Како можеше?
Не знаев.
Ама не можеме само така да ги оставиме надвор.
Да, можеме!
Еј!
Готово е. Јас ќе ги растерам. Сега, одете.
Мамо, не!
Спасете се! Одете!
-Мамо! -Спаси ги децата.
-Ова е лудило. -Ајде, надвор!
-Има еден овде! -Здраво!
Ние тројцата кралеви на Ориентот Носиме дарови од далеку...
Тато! Нешто не е во ред со секирава.
Ајде, ајде.
Требаше да земеме моторна пила.
Одиме по елка, веднаш!
Навистина?
Ајде.
...да царува, о...
Бегаат!
Жал ми е. Беше прекрасно!
Среќен Божиќ, вие...
Вие... Гомна!
Теренс!
ПРОДАВНИЦА ЗА ЧАСОВНИЦИ
-Што мислиш? -Мислам, во ред е.
Само да сте...
-Види ја онаа. -Божиќни елки.
-Доста добро? Во ред. -Да.
-Здраво -Здраво.
-Таа. Ми се допаѓа таа елка. -Како таа.
-Мене таа. -Здраво. Да ви помогнам, г-не?
Само барам елка.
Висока, ниска, тенка, дебела?
Ќе знам кога ќе ја видам.
Па, само известете ме ако...
Ако ја видам. Слаб ти е изборов нешто, а?
Како мислиш, тато? Има многу елки.
-Да. -Не, Марк.
Да! Прекрасни се сите!
-Дојдете ваму. Слушајте сега. -Што?
Една од многуте работи на кои ме научи татко ми
беше дека мораш да се ценкаш со овие луѓе, или начисто ќе те ограбат.
Сфаќате, тоа е битка на умови. Така?
Не смееш да им покажеш како размислуваш.
Но, мора да им влезеш во главата.
Сега, отвораме со ниска понуда. Важи?
Баш навреда, да не очекуваат.
И ако тргнеш да си одиш, ќе ти паднат на трикот.
Секогаш паѓаат.
Сфативте?
-Добро. Следете ме. Одиме! -Да.
-Добро. -Да одиме.
Најдовте нешто што ви се допаѓа?
Па, мислам, веројатно да, можеби,
со тенкиов избор што го имате,
можеби можам да ти дадам три, може четири долари најмногу...
За таа.
Но, Ралф, нели е тоа...
Не сега, жено, има да го џудосам кловнов да не знае...
Продадено.
Благодарам многу. Ќе одам по конопот.
Да, сигурно. Видовте, а?
-Кутар човек, немаше шанси. -Чак, се отарасив од чудовиштето!
Чао!
Ралф, сигурен си дека ќе ја собере дома?
Сигурно.
Моето семејство беше воодушевено.
Восхитени од спектаклот што го подигнав пред нив.
Зарем не е супер?
Иако може требаше да ја скастриме елката пред да ја внесеме...
Не, токму тоа е поентата. Никој не кастри елки. А и совршена е.
Да. Малку личи како да минува низ пубертет.
Не е ни чудо што ни ја дадоа за четири долари.
Не, чудо е како преговарав за зделка на сите времиња.
Да се фатиме за работа! Ајде!
-Добро! Во ред. -Ајде! Да одиме!
Време за украсување!
Прекрасен мал ангел.
Радио.
Радио. Добро, а ова?
Ништо важно?
-Не. -Не.
Добро. Три, два, еден...
Еј!
Мислам дека не треба толку црвено.
Мене ми се допаѓа.
-На здравје! -На здравје!
На здравје. И тебе исто.
Една од најдобрите причини да се имаат деца
е да ги натераш да прават нешта што не сакаш да ги правиш како возрасен.
Ова е добро место?
-Повисоко од тоа. Нека биде... -Оди, оди.
-Овде? -Раката. Да. Сега, горе.
-Сега внатре. Двете. -Овде?
-Внатре и горе. -Влези внатре, па нагоре.
Внатре и... Зошто едноставно не покажа?
-Изгледа добро. -Да.
Продолжете така, дечки.
Зошто вие не помагате?
-Па, забавно ни е да ве гледаме. -Да.
Кога сме само ние, изгледа како принудна работа.
Не, мила, не е работа ако не ве плаќаме.
Да.
-На здравје. -Да, на здравје.
Многу закачуваш на дното.
Па, не можам толку високо!
Па, искористи ја скалата.
Внимателно, душо.
Марк, држи ја скалата.
Ја држам!
Да, добро ти оди, мила. Само качи се повисоко.
-Изгледа многу добро. -Што е следно?
Цела страна имаме овде, што гледа кон прозорецот.
Бабо! Дали спиеш?
Не, само ги одморам очите.
Беше позабавно со сите нас.
Да. Дедо секогаш помагаше да се заврши елката.
-Знаеш што? Во право си. -Да.
-Добро, доаѓаме. Ајде. -Во ред.
Врвот на елката!
Тоа не е ангел! Секогаш имаме ангел.
Размислувај брзо.
Не овде во Хоман.
Еве, мила, држи го ова, може?
-Деца, седнете кај баба. Ајде. -Да.
За да ми помине ова,
ми треба точна комбинација од мистика и легенди.
Хоман е земја на ѕвезди.
Ако немаме ѕвезда, ништо не правиме.
Дедо Мраз нема ни да дојде кај тебе.
Чекај.
Импровизирам. Градам нови традиции.
-Добро е. -Во ред.
Нема сомнеж. Во овие краишта,
без ѕвезда нема Божиќ.
Ајде, фатете се на мамката.
Тоа е тоа.
Добро.
Кука, конец и мамка.
НЕКРОЛОГ НА ТАТО - РОДЕН 16 АПРИЛ ПОЧИНАТ 19 ДЕКЕМВРИ
-Ралф, заминуваме за 15. -Во ред.
Како оди овде?
Не може подобро.
Види го ова.
Овие некролози се толку безлични.
Па, направи го не-безличен.
Ова ќе биде последен пат повеќето луѓе
да помислат на него. Притисокот е голем.
Да.
Ако некој може, тоа си ти.
Морам да завршам со спремање.
-Добро. Ќе се симнам за кратко. -Добро. Добро.
Човекот има неверојатна способност да ги избегнува најголемите одговорности
кога има нешто полесно... на лагер.
Не одговарајте! Очекувам важен повик од менаџерот.
Добар ден. Ралф Паркер на телефон.
Добар ден, г-не Паркер.
Се надевам не Ве фатив во неприкладен момент.
Не.
Ваша екселенцијо.
Ренди.
Да. Па, кого очекуваше, претседателот Никсон?
На сечие неверување, мојот помал брат, Ренди,
одлично се снајде во животот.
Патува низ светот по работа, класичен Рокфелер.
Се јавувам да видам како се држи мама.
Да, рече дека доаѓаш наваму.
Види, Ралф, не е...
Не е баш лесно да стигнеш од Индија до Индијана.
Ама, работиш на случајот, така?
Да. На аеродром сум. Чекам да ми се појави авионот.
И, очекувано, Ренди ја закопува главата во песок.
Па, како е мама?
Е, сега, непишаното правило меѓу браќата и сестрите
е дека под одредени вонредни околности,
удар под појасот не само фер туку и неопходен.
Мислам дека си ја враќа силата.
Што значи тоа?
Конечно јадеше нешто. Фала богу.
Половина крекер.
Крекер? Чекај, толку? Крекер?
Да, сѐ уште е во кревет.
Здраво, мамо.
Но, барем прозборе нешто денес.
Што рече?
Еден збор.
Рече: "Ренди."
Сите знаеме колку си зафатен и колку се трудиш да стигнеш.
Не, чекај! Ралфи! Чекај, не!
-Ралфи, не оди, немој... -Мислам дека се разбуди.
Ралфи, не оди, не оди...
-Добро. Морам да одам. Со среќа, чао. -Ралфи, не ми спуштај сега...
Има хобисти, аматери и дилетанти,
но сите тие мораат да се повлечат пред најиритантниот аматер од сите...
Пом-помови.
...Ентузијастот.
Си спакувала лизгалки?
Секогаш.
Изгледаш како принцеза.
Мојата сопруга беше самопотврден приврзаник на лизгање.
Добро. Да одиме.
Да одиме.
-Убав помин, Ралфи. -Чао, мамо.
На нејзината способност да се сети на секој лизгач,
потег и поени, ѝ парираше само...
Нејзиниот комплетен недостаток на атлетска способност.
Знаеш, многу ме бива штом ќе застанам на мразот.
Па, имаш толку силни глуждови, ме чуди што попуштиле.
Еј, види. Ги најдов овие на таванот. Баш забавно.
Благодарам.
Во ред. Ќе ги оставам овие кај тебе, душо.
Можам да изведувам работи.
Повеќето силеџии уживаат во одморот за празниците,
но за посветени како овие, ловот никогаш не запира.
Можам дури и арабеска.
Тоа она што го направи од предниот трем?
Како несвесен плен на Серенгети,
Џули, Марк и Делберт се загледаа во депонијата во дворот на Бампус.
Полека! Ми се лоши во автомобил.
Што?
Она што се случи потоа беше неизбежно.
-Марк. Се вратија! -Оди во дворот.
Ете ги.
Подобро да бегате!
-Ајде, Марк. Побрзај! -Се гледаме.
Заглавен е.
Еј, деца. Сакате да играме...
Престанете!
Варвари! Не додека јас гледам.
-Пуштете го! -Кажи и ќе те пуштиме.
-Само кажи. Милост. -Не!
-Само кажи. -Кажи.
Добро, милост!
Еј! Доста е!
-Татко му е. Мора да бегаме. -Оди, оди, оди!
На бебињата им треба татко им за да ги спаси. Се гледаме следниот пат!
-Марк, добро си? -Остави ме на мир.
Мамо.
Ајде, душо. Добро ти е. Еве сме. Ајде.
Е, браво. Сега ќе нѐ ловат.
Глупак.
Внимавај како се изразуваш.
Во право ли беше? Имаше ли неискажана мудрост зад мртвите очи на Делберт?
Со тоа што ги заштитив, дали ги влошував работите?
Тато, се вратија!
Оф, мори мајко. Не Блек Барт и неговите.
Твојот стар непријател. Што ќе правиме?
Ќе се бориме.
ПОЛНА РАКА СНЕЖНИ ТОПКИ
Повторно се среќаваме...
Ралфи.
Следете ме.
Пукај!
Тргни ми се од патот!
Борете се! Што правите!
Бескорисни се.
Не Марк!
Тато! Спаси ме!
Не!
О, не, тато!
Ќе се вратиме, Ралфи.
И ти нема да бидеш тука да ги спасиш.
Да јаваме!
Ралф!
Кој ќе се бори за нас сега, мамо?
Храна за којоти сме.
Секој родител ќе научи дека не може да си ги штити децата засекогаш.
Со тек на време, мораат сами.
ХИГБИ
Морав да го вратам Божиќ назад во колосек.
А за тоа нема подобро место од најголемата и најсветла занимливост во Хоман.
Види. Излогот на Хигби.
Сакате да го видите? Одете. Ајде, ајде.
-Леле. Како што го опиша. -Добро е. Нели?
Магично го издржал тестот на времето.
Излогот на Хигби не разочара.
ВОЕН БРОД
Ја фрлаше магијата врз стари и млади.
ТВИСТЕР
ЈЕНКИ КЛИПЕР
Полека, можев да видам дека божиќната искра повторно засветкува.
Време е да ја направиме огномет.
Кој сака да оди да го види Дедо Мраз?
-Да! -Да!
Сега е внатре. Ајде, да одиме.
Хо, хо, хо, хо! Среќен Божиќ!
Ова е прекрасно!
Неверојатно!
Беше. Фала богу. Навистина беше.
Добро. Одете на ред за Дедо Мраз.
И ќе се најдеме тука кога ќе завршите. Важи?
-Добро. Добро, мамо. -Во ред. Чао. Те сакам.
Да се види Божиќ низ очите на твоите деца
има моќ да повика одамна-заборавени сеќавања и емоции.
Не им дозволувајте да ве шутнат во лице.
Во ред е.
Во ред. Што имаме?
Добро. Овде ми е божиќниот буџет и еве го списокот.
-Добро. -Е, па, деца, забавувајте се.
-Одам во салонот. -Чао, мамо.
Добро. "Флексибл Флаер Ф-23, Хангри Хангри Хипос, Изи-Бејк рерна."
-Да. Сè е таму. Да. -Во ред. Подготвени?
-Одиме! -Одиме!
-Повелете, господине. Извинете за тоа. -Добро си?
-Многу ми е жал. -Сите се добро. Одиме.
-Ајде да те седнеме. Добро. -Добро. Извини. Извини.
Благодарам.
-Еве ја. -Здраво, мамо.
-Здраво. -Имавме мала несреќа.
Оф, леле. Еве. Седни.
-Еве. Така. -Фала ти.
-О, Боже. Добро. -Можам. Можам. Добро.
-Ќе одам. Можам сам. -Сигурно?
-Нема проблем. Можам. -Добро. Со среќа.
-Сакаш? -Да.
Ви посакуваме Среќен Божиќ
И Среќна Нова Година
Хо! Хо! Хо!
Сакате малку?
-Не. -Не.
Добро.
Ми се допаѓа ваков божиќен шопинг.
Многу е цивилизирано.
-Среќен Божиќ. -Ви благодарам.
Добро. Ја најдов сложувалката и овие маливе работи.
-Добро. Браво. Каде се децата? -Добар почеток.
Околу половина пат.
-Добро. Е, па, оди, оди! -Во ред. Добро.
Маж ми сам пазари за Божиќ.
Таа имаше несреќа на лизгање.
Сигурно не сакате малку?
-Да. -Да.
Добро.
БЕТИ КРОКЕР ИЗИ-БЕЈК РЕРНА
Не ми се верува...
Среќен Божиќ!
О, Боже. Имаме едно бесно. Стани ја.
Последна шанса.
Не мора.
Добро.
-Хо! Хо! Хо! -Среќен Божиќ.
-Кој е следен? -Во ред. Ти си следниот.
Ајде, станувај. Да одиме. Дали? Одиме.
Одиме. Ајде. Да не си се осмелил!
Оф, леле.
Земи го џогерот. Оди по џогерот. Ајде.
-Мора написмено оваа година. -Врати се утре.
Не треба олку да пијам на празен стомак.
Имам шеќерно бастунче во чантата.
Ајде, ајде, госпоѓо, те молам...
ОТВОРЕНО
Среќен Божиќ!
Значи, ти си вистинскиот Дедо Мраз?
Ајде од почеток.
Па, сум.
-Ирваси. Колку? -Осум.
-Непослушни деца. Што добиваат? -Јаглен.
-Твоето законско име? -Кристофер Крингл.
Северен Пол. Географска должина и ширина?
Деведесет север на сто триесет и пет Запад.
Ти си добар. Многу си добар.
Сум.
Врв на елка. Sвезда или ангел?
Ајде, Крингл, немој да ме зезнеш.
Ѕвезда!
-Така е, другар. -Ти навистина си Дедо Мраз.
Да, сум!
Добро. Сакам...
Па, за мачката можам. Другото, сама си.
Договорено.
Добро, во ред. Одиме. Среќен Божиќ! Еј!
Еј, Дедо Мраз. Што друго?
Детето побара ладилник... За Плимут од 1966 година.
Пушти!
Заврши ли?
Не мислеше... Не мислеше дека може да заврши.
Sвонете ѕвончиња, Бетмен смрди, Робин снесе јајце
Бетмобилот остана без тркало И Џокер избега
Проклет ладилник!
-Ме зезаш? -Оф, човеку. Повторно?
Кутриот Ралфи.
-Јајце. -Да.
Ни снема.
Мора да се шегуваш.
Добро. Па, раскомотете се. Ќе треба време.
-Мора сам да се олади. -Е, аман.
Мамо, може ли да играме на снегот?
Да. Зошто да не?
Земете си ракавици.
"Не, душо, земи го Плимутот."
Не, не, не. Не се прави така.
Мора да ја набиеш убаво, ако сакаш да оди подалеку.
Еве, ќе ти покажам. Мора да ја набиеш.
Ајде, сте правеле снежни топки и порано. Еве.
Ако сакаш да оди далеку, мораш да ја набиеш. Набиваш, буткаш.
Гледаш, колку повеќе ќе ја набиеш, подалеку ќе оди.
Вака. И после оди...
Така, важи? Со среќа.
Така?
Прашањето е дали имате доволно муниција?
Што направив?
Ти си му соучесник. Борба со снежни топки!
Не требаше да ме предизвикувате.
Фрли ја назад.
Уништи ги, Ралфи!
Ајде.
Мислев дека си повредена.
-Не чувствувам болка. -Па, на чија страна си?
Јас и Марк. И ти и Џули.
Важи.
-Ајде, мамо. -Застани. Криј се.
Еј! Чекајте ме мене.
Чекај...
Назад во автомобилот, мамо!
Да. Тоа е добра идеја.
Не, не, барај засолниште. Бегај!
Сигурно не можеш да ме погодиш!
-Сакаш да се обложиме? -Е, можеме!
-Е, не можеш! -Така, а? Е, гледај!
Фати ги, тато!
О, Боже! Ја убив Џули!
УРГЕНТЕН ЦЕНТАР
Тато, помина на три стоп-знаци.
Ти благодарам, Марк.
Еве го татко ти.
-Сите надвор, ве молам. -Ралфи.
Добро. Дојди. Ја чувам. Добро е. Ајде, мила.
-Дома сме? -Не, мамо. Во болница сме.
Ќе влезеш ли во болницата, те молам?
Ќе го загуби окото?
Нема да загуби ништо. Влегувајте.
Богами, ја среди.
-Да, бев таму. Видов. -Полека.
-Ќе бидеш добро, мила. -Добра е.
Марк, не е учтиво да зјапаш.
Види го ти тоа?
Јас сум киклоп.
Ајде, да те носиме дома. Ќе ставиме Бактинче.
Многу ми е жал, мила.
Не, во ред е, душо.
Затоа што докторот рече дека ќе треба само два дена, најмногу.
Да. Подобро да спречиме. Не треба ништо да влезе во окото.
Како снежна топка?
Добро. Да те однесеме дома. Важи? Ќе те носиме на безбедно.
Ралф.
Ограбени сме?
Мојот ум ја сфаќаше мрачната реалност
дека секој долар што го тргнавме за Божиќ беше потрошен!
И сега, само три дена пред Божиќ, кој е резултатот?
Ништо! Никакво ништо!
Единствената предност...
-Болеше тоа? -Не.
Децата немаа поим.
Да му се плукнам.
Така е.
Соочени со невозможна ситуација,
го направив она што секој добар родител би го направил во вакво време...
Комплетно го игнорирав проблемот и се надевав дека сам ќе се реши.
Еј, Рубен. Ралф Паркер е.
Само сакав да се јавам и да те известам
дека уште малку ќе го довршам следниот ракопис.
Веројатно ќе биде готов за неколку денови.
Па, ако мислиш дека тоа ќе направи раз...
Со оглед на тоа што не добивме...
Сѐ уште ништо?
Да. Уште една шанса.
Добро. Знаеш дали ја добиле корпата со овошје што ја пратив?
Знам. Знам. Ќе дојдам до тоа.
Ралф, знам дека ќе напишеш одличен некролог,
но во моментов, треба да се фокусираме на Божиќ.
Да, знам. Само тоа сакам.
Само мислам на чудовиштата
што им ги украдоа подароците на нашите деца.
Сѐ имав. Сѐ имав. Секој подарок.
Беше прекрасна глетка во Хигби.
Бев. Навистина бев.
Но, ете, почнавме борба со снежни топки.
И се забавувавме и Марк рече: "Сигурно не можеш да ме погодиш од тука!"
И таа излезе од никаде.
Не ја видов. Едноставно се телепортираше.
Ралф. Душо! Јасно е дека не сакаше да ја собориш ќерка ни.
Човеку.
Ова е, знаеш. Татко ми правеше да изгледа толку лесно.
Да, така прават добрите родители. Но, тоа не значи дека било лесно.
Види, ги собрав сите пари
и тоа што ни остана од божиќниот фонд
и сѐ уште можеме да им купиме на децата некакви подароци.
Колку имаме?
Со кусурот од пепелникот...
Дваесет и еден долар и седумнаесет центи.
Беше полошо отколку што мислев.
Работите потонаа до ново дно,
принудувајќи нѐ да го пробаме најделикатниот од родителските маневри,
снижувањето на очекувањата.
Еј, деца.
Значи, овој Божиќ мислевме дека ќе биде многу забавно
малку да се фокусираме на благодарност.
-Да... -Добро?
Чекај, што се случува?
Тоа беше брзо.
Па, за тоа сакавме да разговараме.
Затоа што Божиќ не е само за тоа колку добри подароци ќе добиеш.
Нели?
Знаат.
Не. Не е, Марк.
Затоа што ова. Ова е дел од Божиќ. Нели?
Можеби е најдобриот дел.
И сите заедно, како уживаме во вкусна, домашно подготвена храна.
Браво, Сенди.
Сакаш да кажеш дека нема да добиеме подароци, само уште тави?
Не, не, не. Тоа што мајка ти сака да ми помогне да го кажам
е дека ќе има подароци, само можеби не тие што ги баравте.
Дали ова значи дека Дедо Мраз не доаѓа?
Вади се, вади се! Исфрлај, исфрлај!
Не, не. Секако дека доаѓа.
-Затоа што Дедо Мраз секогаш доаѓа. -Да.
Не, само сакаме да имате едно на ум.
Те молам, те молам. Не го кажувај.
Важна е помислата.
Не! Го кажа! Децата ќе препознаат тоа од авион!
Значи, Божиќ ќе биде тапа?
Знаев! Ова значи дека нема да добијам санка, нели?
Добро, помалку занесување, а повеќе благодарност, господине.
Е, па, сигурно сфатија.
Може да одиш по Марк?
Жалам.
Сакаш да играме карти?
Џандар збира?
Не, благодарам, бабо.
Имам нешто важно што треба да го решам.
Марк, да одиме на прошетка.
Ајде.
Пиво за тато, Ширли Темпл за детето.
За Божиќ.
-На здравје. -На здравје.
Генијалноста на Ширли Темпл-от.
Неколку едноставни состојки што прават дете да се чувствува како возрасните.
Не, не. Ралфи, после неделата што ја имаше
без гајле. Куќата чести.
Дали слушнав дека куќата чести?
Не. Не слушна.
Како ти оди празникот, дете?
Добро, веројатно. Се обидувам да се фокусирам на благодарност.
Тоа е навистина ниско, Ралф.
Еј, Марк. Си работел на шанк некогаш?
Имам десет години.
Доволно си голем. Влегувај овде. Забавувај се. Ајде.
Тука има? Не. Ништо.
Кај си ти!
Еј, дојди со мене.
Што сакаш? Се спремам да го хранам јастогот.
Ти го најдов кученцето.
Сигурно се извлекла некако.
Што е финтата?
Ако сакаш да ти го вратам преслаткото кученце, сакам награда.
Каква награда?
Ете ти.
Нема шанси.
Да.
Така е. Само подај го натаму.
Еј, фала дете. Добар си ти.
Марк, Марк, јави се. Оди.
Ало?
Чекајте. Да проверам. Џуниор тука е?
Џуниор Кисел? Џуниор Кисел?
Џуниор Кисел?
Не, извинете, г-ѓо.
Никој овде не се вика Џуниор.
Среќен Божиќ и вам. Чао.
Добро е. Одличен беше.
Одличен е.
Природен талент е.
Браво, дете.
Повели.
Флик. Пиво и џимиринки. Стави на мојата сметка.
Не, немам џимиринки.
Каков бар снемува џимиринки?
Еј, знаеш што, минатата недела им снема апетисани.
Тоа е бар што му попушта на човек
што прави голема сметка, а притоа не го почитува местото.
Не ми се допаѓа тонот.
Иако не би признал,
длабоко во неговата срж, Флик му замеруваше на Шварц
уште од оној ден на игралиштето одамна.
А каков тон би сакале повеќе, Ваше Височество?
Знаеш, може ќе ти биде поудобно
подолу по улицата во Најт Кап.
Најт Кап?
Најт Кап. Најдолниот круг на барови на Данте.
Најт Кап?
Мислиш?
Да, може и мислам.
-Да, а? -Да.
Да? Ќе го повлечеш тоа.
-Зошто да го повлечам? -Се колнам во мајка ми, Флик.
-Ќе го повлечеш! -Да, а?
Ај, вака... Ќе го повлечам ако се пуштиш на Рампата.
Рампата? Никој со половина мозок не би се согласил да се пушти на Рампата.
Што, си изгубил памет?
Возрасен човек сум. Нема што да се пуштам на рампи.
Но, Флик веќе беше два чекори понапред.
И... Ќе ти ја простам сметката.
ЏУНИОР - ШВАРЦ - АЈК
Кутриот Шварц беше надминат.
Наместо да се засрами пред колегите ништожници,
Шварц ја запечати својата судбина.
-Може. -Добро.
-Во ред. Сите надвор! -Тато, да одиме!
ОТИДОВМЕ КАЈ РАМПАТА СЕ ВРАЌАМЕ ЗА 20
ПРЕДУПРЕДУВАЊЕ ВОЕНА ИНСТАЛАЦИЈА
Рампата, напуштен експеримент од Армискиот корпус на инженери.
Во зима се трансформираше во замрзнато парче терор.
На Рампата, исто како да се возиш во сопствениот ковчег.
-Жими... -Да? Што беше тоа?
Не. Ништо.
Еве. Твој погреб е.
Ќе се пушти на тоа?
Што гледате вие? Глупави деца.
Полудел.
Продолжи. Продолжи да се качуваш, Шварци.
Ајде! Станува студено.
Што правиш, човеку?
Ќе се исплаши. Не грижи се.
Ова е лудо. Ова е лудо.
Ќе ми ја прости сметката.
Еј, ќе се спушташ,
или ќе стоиме тука и ќе се смрзнуваме?
Ако одмаздата најдобро се служи студена, ова беше замрзната вечера.
Нема шанси да се убијам за ова. Лудило е!
Еј, Шварц. Трикратно те предизвикувам!
Ако Шварц отстапи сега,
нема да може да го покаже лицето во Таверната на Флик,
дури можеби ни во Хоман.
Сега го зезнав. Го зезнав.
Добро. Веројатно треба да се тргнеме.
Еј, еј, Ралфи. Ќе биде добар, нели?
Веројатно сепак треба да се тргнеме од патот.
-Ќе се пушти. -Добро, одиме.
Џеронимо!
Шварц. Шварц.
-Шварц. Шварц, разбуди се. -Шварц, разбуди се.
Дали е жив?
Мислам. Не знам. Шварц, буди се, човеку.
Шварц.
Смрдеата!
Мислев те изгубивме таму, брате.
Успеав? Простена ми е сметката?
Да, ајде, де Флик!
Да, простена ти е.
Да те вратиме дома.
Добро. Чекај, прво да пиеме по нешто.
Стави ми го на сметка.
Поттикнати од храброст, натпреварување и налевање,
пијаниците ги презедоа работите во свои раце.
-Не. Не! Моја е санката! -Ајде.
Секој разумен човек знае дека никој над 40 не треба да се санка.
Но, тоа не беа разумни луѓе.
Не можеше да се тргне погледот.
Правете пат! Правете пат!
Немав видено толку многу несреќи на ладно време од Корејската војна.
Тато! Гледај го ова!
Марк! Не! Не!
Внимавај!
Управувај! Управувај!
Полека, дете.
О, Боже! Го убив Марк!
Здраво... Доцна е.
Сѐ е во ред со Марк?
Горе-долу.
Тоа е добро. Се погрижив за подароците.
Фала ти.
Нема на што.
Добра ноќ.
Инаку, Марк си ја скрши раката.
Мајка ми беше една од најкреативните
и најбезмилосни играчи на Скрабл на целиот Среден запад.
Сите знаеја дека не треба да се фатат за рогови со неа.
КАТАЉАРДА
Сенди, од друга страна...
Мислам дека катаљарда не е збор.
Збор е. Штотуку го кажа во реченица.
Значи поени за двоен збор, пак поени за двоен збор
и бонус за седум коцки, значи 50 поени.
Значи, чекај малку.
Сто дваесет и два поени.
Деца, знаете, кога татко ви беше на ваша возраст,
имаше сличен проблем, но го реши.
Аферата Скат Фаркус.
-Навистина? -Што се случи?
Па, му ја искриви муцката на тоа дете. Тоа се случи.
Тато претепал некого?
Чекај, таа приказна е вистина?
Дали е толку тешко да се поверува?
Ралф...
Ти пречеше повторно?
Не.
Еј. Морате ова да го решите. Не можете да им бидете само мета.
Орман.
Тоа не е збор.
Збор е. Фенси збор за плакар.
Имаш таков горе.
Секако дека немам.
Во Индијана велиме гардеробер.
Ајде, земи си го палтото.
Зошто?
Имам идеја.
Рака. За пет.
Леле! Цели пет поени за Сенди. Баш убаво.
Ужасен е.
Најлош што може.
Ми снемуваше време, а ми требаа добри вести.
Сите мои надежи беа насочени кон еден, последен издавач.
Здраво, Рубен е.
Здраво, Рубен. Ралф е, повторно.
-Ралф... -Уште си во канцеларија на Бадник?
-Тоа е посветеност. -Да.
Само се јавив да проверам последен пат, пред Божиќ.
Не, Ралф. Нема ништо...
Сфаќам.
Тоа беше тоа. Имав шанса. А сега имав и одговор.
Ралфи, добро си?
Да.
Не. Не.
Некрологот е најтешкото нешто што некогаш сум требал да го напишам.
И сега дознав зошто. Не сум никаков писател.
Само прашај кој било издавач во Чикаго.
Никому не му е гајле, мамо. Никој не ја сака мојата книга. Готово е.
О, Ралфи.
А тој некролог?
Како да сведеш нечиј живот во еден параграф?
Не можам.
Ралфи.
Ралфи, погледни ме.
Заборави на издавачите и параграфите.
Заборави на обидите да напишеш нешто совршено.
Животот не е совршен.
Татко ти сигурно не беше совршен.
Едноставно пишувај за човекот што го сакаш.
Или немој. Од тебе зависи.
Изгледа како розов кошмар.
Ова е светилка!
Имав таква кога имав осум години.
Неверојатно, браната се скрши.
Штом престанав да си пречам,
зборовите и емоциите се истурија на страницата.
Прстите ми се тркаа за да ја следат поплавата од спомени...
На стариот мој.
СТАРИОТ МОЈ ОД РАЛФ ПАРКЕР
Еј.
Добро си?
Знаеш, сепак сум.
Добро е.
ЏУЛИ - МАРК - СЕНДИ
Што се случува со вас двајца?
-Ништо! -Ништо!
"Ништо". Зад секое "ништо" секогаш се крие "нешто".
-Еве ги. -Види! Уште еден Снешко.
Чао!
Оф, леле...
Ех, што се случи, момци?
Да, момци. Налетавте на нешто?
Како трупец?
Тоа е мое! Ти благодарам многу.
Тато ќе нè убие.
Види! Се помоча.
Како да не!
Навистина.
Смеа, најострото оружје во арсеналот на луѓето,
способно да ги смали џиновите колку глувци.
-Навистина се измоча? -Доста.
Марк. Браво.
Добив моторна санка.
Чекајте малку, луѓе.
Северноамериканската команда за воздушна одбрана штотуку забележа
непознат летечки објект на ноќното небо.
Се упатува на југ кон континенталниот дел на Соединетите Американски Држави
со многу голема брзина. Повторувам...
Дали е тоа тоа што мислам дека е?
...радарот НОРАД штотуку пресретна сигнал
со потекло од Северниот Пол.
Дедо Мраз е! Дедо Мраз е!
Знаеш што? Мислам дека е.
Конечно, една тивка ноќ нѐ делеше од Божиќ.
Бев дома слободен.
До утрото, мојата работа ќе биде...
Ѕвездата. Се скрши.
Не само што се скрши, сол се направи!
Може да ја поправиме?
Мила, јас...
Рече дека не е Божиќ без ѕвезда.
Не, мила, во ред е. Сѐ уште можеме да имаме добар Божиќ.
Не! Ти рече дека Дедо Мраз нема да дојде без ѕвезда.
Мила.
-Така реков? -Да!
Па, не знаев дека ова ќе се случи.
Знаев. Нема Божиќ.
Добро. Знаеш што? Ќе излезам.
Ќе ни најдам ѕвезда. Уште подобра!
Ралфи, Бадник е.
Па, тогаш подобро да побрзам.
Па... Сè е затворено!
Е, па, ја слушна. Каде одиш?
Ќе го средам ова.
Ралф! Откажи се.
Не! Не се откажувам.
Ќе одам да ни најдам ѕвезда!
И ќе имаме одличен Божиќ!
Не. Бегај одовде. Не сега. Не сега.
Не сега, по ѓаволите. Бегај одовде.
Бегај одовде.
ЗАТВОРЕНО
Како се стемнуваше градот, така и моите надежи за завршување на мисијата.
ТАВЕРНАТА НА ФЛИК МУЗИКА - ПИВО - АЛКОХОЛ
Терминот "насилно влегување"
отсекогаш имал така злокобно значење.
"Позајмување од пријател", од друга страна,
па, тоа звучи баш комшиски.
ЗАТВОРЕНО ЗА БОЖИЌ ОДЕТЕ ПИЈТЕ ДОМА
Да беше Флик тука, ќе ме пуштеше.
Но, бидејќи не беше...
Аман...
Ајде!
БЛАЦ
Победа!
ИЗВИНИ! ЌЕ ПЛАТАМ ЗА ПРОЗОРЕЦОТ РАЛФ
Со ѕвезда во рака, можев да се вратам со триумф кај восхитеното семејство.
Божиќ би бил спасен.
Ти! Застани таму!
Рацете горе! Реков горе!
Во ред е. Го знам сопственикот, Флик.
Само требаше да позајмам божиќна ѕвезда. Оставив белешка.
Остави белешка. Па, тоа е ново.
Чекај...
Не те познавам?
С. ФАРКУС
Скат Фаркус.
Ете го, со истите тие жолти очи.
Мили Боже, тој сè уште имаше жолти очи!
Му немав два збора кажано на Скат
откако чудесно му ја скршив муцката пред децении.
Кажи "Вујко!"
Можеби нема да ме препознае.
Ралф Паркер.
Аман!
Насилно влегување. Никогаш не помислив дека вака ќе завршиш.
Чекај. Можам да објаснам.
Влегувај во колата.
Правило број еден, кога ќе те фати непријателот, не покажувај страв.
Спријатели се со заробувачот и развиј однос.
И, колку поминаа? Дваесет, триесет години?
Триесет и три. Ако броиш.
Тоа беше. Скат ќе ме заклучи и ќе го фрли клучот.
Што ќе стане со моето семејство?
ДЕСЕТ ГОДИНИ ПОДОЦНА...
Кој е таму?
Имаш посетители.
Мртов човек чекори.
Сенди! Изгледаш прекрасно.
И се чувствувам прекрасно, Ралф. Подобро од кога и да е.
-Марк? -Здраво, тато.
Зошто зборуваш така?
О, види. Одеднаш му е важно.
Никогаш не дојде дома, тато. Па, работите малку се влошија.
Џули, ти ли си?
Ти донесов подарок.
Што ти е на окото?
Па, едно ветување одржа, Ралф.
Беше Божиќ што никогаш не го заборавивме.
Не го заборавивме! Не го заборавивме! Не го заборавивме!
Не го заборавивме! Не го заборавивме! Не го заборавивме! Не го заборавивме!
Оф, леле!
ПОЛИЦИЈА
Тоа е полициската станица. Мислам дека ја поминавме.
Не грижи се за тоа.
Да не се грижам? Многу се грижев.
Каков затвор. Скат сакаше да ме убие.
Нешто си потресен, Паркер.
Јас? Не... Добро сум.
Добро како за провалување во бар на Бадник?
Не сакав да го направам тоа. Морав.
Ми требаше ѕвезда за елката, за моето семејство за Божиќ.
Ништо нема смисла.
Кога бевме деца, животот беше едноставен.
Забава и игра беше. Нели?
Многу смеење.
Да, сега имам свои демончиња
што ми трчаат наоколу со таа глупава моторна санка.
Меѓу нас, мислам дека се полоши одошто јас некогаш сум бил.
Не. Што зборуваш? Мислам, ти... Ти беше супер.
Што зборував? Умот ми беше каша.
Моите последни зборови беа лаги! Само лаги!
Фаркус, јави се, Фаркус. Каде си? Ме слушаш...
О, не, како би го направил тоа?
Смрт од илјада исеченици? Закопан жив?
Средновековен кршач на брада? Запален на клада? Смачкан?
Базен со пирани?
Крај на патот, Паркер.
О, не. Тоа е тоа. Поздравете се со...
Ова е кај тебе, така?
Да ова... Ова е кај мене.
Да провалиш кај Флик? Мора многу да ти требала таа ѕвезда.
Да, ми требаше.
Види, ценам што така ми мачкаше очи,
ама и двајцата знаеме дека малку бев кошмар.
-Малку? -Само сакав да се правам јак.
Знаеш? Како стариот мој.
Но, тој ден кога ме затепа... Мислам, тоа ме натера да размислувам...
Не сум сигурен каде оди ова.
Знаеш и јас... Го оставив тоа ѓубре зад себе.
И погледни ме сега.
Од добрите сум.
Значи, веројатно сакам да кажам, ти должам, Паркер.
Еј.
Среќен Божиќ, Ралф.
Среќен Божиќ, Скат.
Знаеш, ако било кој друг одговореше на таа пријава,
ќе скапуваше во ќелија цел викенд. Што велиш за тоа?
Ралфи, најде ѕвезда.
Да.
Ми недостига, мамо.
И мене ми недостига.
Но, знам дека е тука.
Ќе го средам осигурувачот.
Не. Не. Оди во кревет.
Морам да научам сама да ги правам овие работи отсега. Ќе можам.
-Добро. -Добро. Ајде, оди. Оди.
-Одам горе. -Добро. Во ред.
-Внимавај, мамо. -Добра ноќ, Ралфи.
Добра ноќ.
-Разбудете се! -Разбудете се!
Има подароци под елката. Мораме да одиме да видиме. Ајде!
-Добро. Станавме. Станавме. -Во ред...
-Побрзајте! -Долу!
Види, Џули!
Тато, тато! Успеа! Најде ѕвезда и Дедо Мраз дојде!
-Види. Одлично. -Дали е тоа лого од пиво?
Не прашувај.
-Среќен Божиќ. -Среќен Божиќ!
-Среќен Божиќ, мамо. -Ги изел колачињата!
-Добро утро! -И чорапите се полни.
-Купи екстра подароци? -Не. А ти?
Не.
"За Ралф. Со љубов, тато."
"За Џули. Со љубов, дедо."
Мамо, сите овие се од тато.
Да. Синоќа, кога бев долу во подрумот,
да го поправам осигурувачот, ги најдов.
Сигурно ги купил претходно.
Да. Добро направил.
Да.
-Па, ајде. Да отвораме подароци. -Да.
Секој од нас ги отвораше подароците од татко ми
воодушевен од нивното обмислено совршенство.
Изи-Бејк рерна. Можам да направам божиќни колачиња денес.
-Да. -Има дури и пом-пом.
Навистина убаво.
-Меко е. -Да.
Наливно пенкало.
Прекрасно е.
Види го тоа.
Флексибл Флаер Ф-23 Јенки Клипер!
Како знаел?
Тој знае. Тој секогаш знае.
И баш кога се чинеше дека единственото што недостасуваше беше стариот,
беше таму, како и секогаш, на божиќното утро.
-Ти... -Види го тоа.
Леле.
Ги киневме останатите подароци без воздржување.
Гледаш, сега тато не може веќе да те мавне во очи.
Несакајќи беше.
Некои беа од мама. Чорапи од Дедо Мраз.
А остатокот од ингениозната употреба на Сенди на остатокот од парите.
-Тоа е календар за забави. Диско... -Диско.
Види го тоа.
Никому не му беше гајле колку чинеле, бидејќи...
И не ми се верува дека го признавам ова, помислата беше важна.
-И другата рака ќе ја скрши. -Да. Можно е.
И, тато, имам нешто за тебе.
-Подароците се супер. Фала! -Повели и друг пат.
-Среќен Божиќ. -Среќен Божиќ.
Што? Леле.
Ладилник. Каде го...
Го уценував Делберт. Беше лесно.
Тоа е мојата девојка.
Фала, мила. Многу ми се допаѓа.
Делберт Бампус. Постојано издашен.
Едвај чекам.
И јас.
Не додека не се изедат тавите.
Ајде, одиме. Две чинии, две вилушки. Одете.
-Сериозно? -Сериозно. Ајде надвор.
Ајде. Ставете некое кило.
-Нема крај. -Оди. Знам, знам.
Знаеш, размислував...
Мислам, година. Не е толку многу време.
А да градиш писателска кариера...
Не, душо. Договорот е договор.
И тоа беше вистински подарок.
Но, од јануари, се враќам на работа. И тоа е во ред.
Добро.
Не ми пречеше недостатокот на успех.
Ме бодеше тоа што верував
дека сѐ уште имав нешто значајно да кажам.
Ралфи!
Браво!
Добро.
Еј, Ралфи! Со жена ми уживавме во приказната!
Во весникот. Супер е!
ХОМАН ТАЈМС СТАРИОТ МОЈ - РАЛФИ ПАРКЕР
Мојата приказна. Како ја добиле?
Не ме гледај мене.
Јас им ја дадов.
Што зборуваш?
Па, синоќа, откако излезе, се јавија од весникот.
Го бараа некрологот за неделниот број.
Па, ја позајмив колата на мајка ти и го оставив.
Тоа не е некролог.
Да, знам. Уредникот го кажа истото.
Ралф, го прочитав. Тоа е најдоброто нешто што си го напишал.
Покрај тоа, немав намера да им ги дадам
вошливите три реченици што си ги начкрабал во тефтер.
Јас ќе се јавам.
Ало? Да. Да, овде е.
За тебе.
Кој е?
Уредникот од весникот.
Ало?
Да. Да, имам.
Во ред. Добро.
Ви благодарам.
Е, па, што рече?
Сака да знае дали имам уште раскази.
Ралф, успеа.
Успеав. Успеав!
Успеав!
Успеав. Навистина успеав!
Бев вистински објавен писател! И сакаа уште!
Јас ќе отворам!
Рече и дека ќе биде синдикално.
-Што? -Што значи тоа?
Да. Дека ќе оди во сите весници.
-Дури и во Чикаго? -Да.
Ајде. Да одиме да го прочитаме.
-Ралф... -Чекај ме мене!
-Ти благодарам, душо. -Секако.
-Ралфи... Имаш посетители. -Оди, оди, оди!
-Добро. Добро. -Оди!
Кој е, мамо?
Ете го! Нашиот Реј Бредбери.
-Еј, другар! Браво, друже. -Еј...
-Еј, одлично беше, другар. -Да. Фала, друже.
Мајка ми беше воодушевена. Ме натера два пати да ѝ го читам.
Фала ти за приказната, Ралф.
-Еј Лери. -Одличен изговор да излезам од дома.
-О, да. -Што мислите за тава?
Обожавам.
Сигурно сте гладни.
-Тава. -Да ти кажам, ќе пробам.
-Ајде да јадеме. -Ајде.
Среќен Божиќ, на сите!
Како што се рашири веста,
се чинеше дека половина соседство се појави.
Мајка ми ги прифати со раширени раце, само да не беа коледари.
-Навлезе? -Ралф...
-Не, не е вистина. -Полицеаецот Фаркус...
Еј! Што е целата гужва?
Ренди!
-Ренди! -Мамо!
-Еј! Среќен Божиќ, големо братче. -Успеа.
Да. Крекер?
Чичко Ренди!
Еј, џукелчиња! Како сте?
Мило ми е што ве гледам. Мило ми е што ве гледам.
Еј, зошто не го проверите куферон онаму.
-Купив подароци по пат. -Да.
-Сенди! Еј... -Ренди! Еј. Среќен Божиќ.
Плишeното маче што го сакав!
Кул! Сабја. Многу добро.
-Не, не, не. -Внимавај на сестра ти.
Каков е тој мирис?
-Тави. Ајде. Да јадеме. Ајде. -Што, на Божиќ?
Оди. Ајде. Ни требаат чинии.
Дополнителни столчиња. Ајде сите. Ајде.
Сите се собраа наоколу, ги засукаа ракавитe
и ги олабавија каишите.
Тавите немаа никаква шанса.
Не со вреќата без дно наречена Лери Новак.
Да!
Мисирка! Мисирката е готова!
Направете место за мисирката! Одиме. Така.
Кога го собрав конечниот резултат,
не дека беше совршениот празник што го замислив.
Жена ми на патерици, скршена рака за син ми,
ќерка ми речиси ослепена, украдени подароци, книгата ми пропадна.
Но, некако, иако беше неверојатно,
со сите главоболки и разочарувања,
куќата повторно беше исполнета со живот, смеа и љубов.
Стариот би се гордеел.
Аман, бе Ралф! Ти успеа.
Мамо, ти што мислиш?
Уште не сум ја прочитала.
-Што? -Што?
Не. Сакав да ја чујам од син ми, писателот.
Да, тато. Прочитај ја.
Да.
Дојдете. Дојдете.
"Стариот мој.
Стариот мој не само што го славеше Божиќ, уживаше во него.
Го оживуваше за неговото семејство.
Еден Божиќ особено се истакна како златен стандард.
И сѐ почна во добрата стара куќа на улицата Кливленд.
Се ближеше Божиќ, прекрасниот, величествен, убав Божиќ,
околу кој се вртеше целата детска година.
Центарот на Хоман беше подготвен
за неговите годишни баханалии за мир на земјата и добра волја за луѓето.
Но, уште поважно за едно момче,
неговата потрага да го добие најпосакуваниот подарок
на кој еден деветгодишник може да се надева. Светиот грал..."
...Светиот грал на божиќните подароци.
Воздушна пушка Ред Рајдер со 200 истрели.
БОЖИЌ ОД БОЖИЌНА ПРИКАЗНА
Преведено од: Jаnа Sokolovskа