Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎(NETFLIX และไทเลอร์ เพอร์รีสตูดิโอส์ ‎ขอเสนอ)
‎(โฮปเวลล์เคาน์ตี จอร์เจีย ปี 1987)
‎เราอยากให้คุณมองกล้องนี้ ‎และกล่าวกับคนจอร์เจีย
‎ช่วยบอกชาวจอร์เจียของเราทีว่า ‎ทำไมพวกเขาควรโหวตให้คุณ
‎ครอบครัวผมเล่นการเมือง
‎และเป็นฐานอำนาจ ‎ในเมืองโฮปเวลล์นี้มาหลายชั่วรุ่น
‎เราจะไม่ยอมแพ้
‎ให้กับใครก็ไม่รู้ที่เกิดในแอตแลนตา
‎ที่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับวิถีของเรา ‎เขาจะมารู้ได้ยังไง เขาไม่ใช่คนที่นี่
‎เขาแค่อยากเอาเงินภาษี ‎ที่ได้จากน้ำพักน้ำแรงทำงานของเรา
‎ไปให้พวกขี้คล้านไร้ค่า
‎ที่เขาคิดว่ามีสิทธิจะได้
‎คุณจะพูดยังไงกับคนที่บอกว่า
‎ทัศนะของคุณเหยียดผิว ‎และทำให้ย้อนนึกถึงกฎหมายจิมโคร
‎ทำไมทุกคนถึงคิดว่าคนขาวเป็นพวกเหยียดผิว
‎ผมไม่ใช่พวกเหยียดผิว ‎ผมแค่ไม่เชื่อว่านี่มันจะยุติธรรม
‎เขามาถึงตรงนี้ได้เพราะกฎหมายยืนยันสิทธิ
‎และถ้าผมได้รับเลือกเข้าสภา ‎กฎหมายนี้จะเป็นสิ่งแรกสุดที่ผมจะยกเลิก
‎สวัสดิการรูปแบบอื่นด้วย ถ้าถามผมนะ
‎ฉันทนฟังคุณมาพอแล้ว พ่อคนขาว
‎(ยินดีต้อนรับสู่ โฮปเวลล์เคาน์ตี)
‎ขอโทษค่ะ เธอไม่ยอมไปซะที
‎- เธอต้องการอะไร ‎- เธอไม่บอก
‎ได้แต่นั่งอยู่อย่างนั้นสี่ชั่วโมงแล้ว
‎แต่ผมกำลังยุ่ง
‎ค่ะท่าน
‎ขอโทษค่ะ คุณคะ เข้ามาไม่ได้…
‎ไม่เป็นไร โจน
‎ขอบใจนะ
‎มีอะไรให้ช่วยครับ คุณผู้หญิง ‎ผมค่อนข้างจะยุ่ง
‎ฉันอยากให้คุณสืบเรื่องฆาตกรรม ‎ที่เกิดขึ้นในโฮปเวลล์
‎- คุยกับสำนักงานนายอำเภอรึยัง พวกเขา… ‎- ไม่มีประโยชน์
‎พวกนั้นฆ่าเขาในเมืองนี้เมื่อปี 1947
‎จะให้ผมสืบเรื่องฆาตกรรมเมื่อ 40 ปีที่แล้วเหรอ
‎ขอประทานโทษ คุณนาย…
‎ฉันชื่อแฮตตี้ เม
‎ต้องขอโทษจริงๆ ผมคงช่วยคุณไม่ได้
‎ไปคุยกับสำนักงานนายอำเภอดูดีกว่า
‎ฉันไม่เคยจดบันทึกอะไร
‎รู้เยอะพอแล้ว
‎เขาจดไว้ทุกเรื่อง
‎ทุกเรื่องที่คุณต้องรู้
‎อยู่ในนี้
‎ลีแอน ฮาร์เปอร์เหรอ
‎"แอนน้อยที่รัก
‎วินนี่ที่เป็นญาติของแม่ฉันป่วย
‎เขาเลยขอให้ฉันพาไปซัมเมอร์วิลล์เมื่อวาน
‎อยู่ห่างจากตรงที่ฉันอยู่ราวสี่ชั่วโมง
‎หวังว่าเธอได้จดหมาย ‎ที่เล่าเรื่องย้ายไปโฮปเวลล์เคาน์ตีแล้ว
‎ฉบับนั้นมีที่อยู่ที่ฉันจะย้ายไป
‎ตอนรถขับผ่านบ้านเก่าของแม่
‎ฉันเห็นบ้านจวนจะพังแล้ว
‎แต่ก็ยังทำให้นึกถึงความทรงจำดีๆ
‎ตอนเราพบกันครั้งแรก
‎ฉันยังได้กลิ่นดอกลาเวนเดอร์กับมูนไชน์อยู่เลย"
‎(ซัมเมอร์วิลล์ จอร์เจีย ปี 1937)
‎ถ้าใครเจอพ่อไก่แจ้ของฉัน
‎ช่วยพาเขากลับบ้านที
‎ฉันไม่มีไข่ในตะกร้าแล้ว
‎ตั้งแต่พ่อไก่แจ้ของฉันหายไป
‎แล้วฉันก็ได้ยินเสียงพ่อไก่แจ้ของฉันขัน
‎ขันแต่เช้าตรู่เลยวันนี้
‎นั่นใคร
‎ลูกสาวของเอเธล ลี ชาวบ้านเรียกว่าบั๊กเกต
‎ทำไมไปเรียกเธอแบบนั้น
‎เพราะโดนแม่ทิ้งเหมือนถังน้ำ ‎แม่เธอหนีขึ้นเหนือไปแล้ว
‎ตอนนี้เธออยู่กับตา
‎ตาแก่ใจร้าย
‎ฉันทำแบบนี้เพื่อใคร ก็เพื่อลูกๆ น่ะสิ
‎แต่มีคนเดียวที่เหมือนฉัน
‎มานี่ซิ บายู
‎มาเป่าทรัมเป็ตนี่หน่อย
‎- มาสิ ‎- ดูเขานะ
‎- เป่าเหมือนที่เขาเคยเป่าให้ดูนั่นแหละลูก ‎- ใช่
‎มาซะทีสิ
‎ต้องอย่างนั้น
‎ทุกคนดูนะว่าใครเหมือนฉัน
‎- หยุดเลย ‎- อะไรล่ะ
‎ทุกคนชอบไหม
‎- ไม่ ‎- ไม่
‎ฉันพยายามสอนแล้ว
‎แต่เจ้านี่มันหัวช้า
‎เงียบไปเลย บัสเตอร์
‎เธอเข้าข้างมันตลอด
‎มานี่ซิ วิลลี่
‎ใช่ วิลลี่ เอิร์ล
‎เป่าโชว์หน่อย
‎เอาเลย วิลลี่ เอิร์ล
‎ดูนี่นะ
‎ได้ มีดีแค่ไหนก็จัดมา
‎เป่าให้ลั่นเลย วิลลี่ เอิร์ล
‎ถ้าใครเจอพ่อไก่แจ้ของฉัน
‎ช่วยพาเขากลับบ้านที
‎เมื่อกี้เธอน่าจะร้องเพลงนี้นะ
‎อะไร พูดไม่ออกเลยเหรอ
‎เธอร้องเพลงได้จริงๆ นะ
‎ขอบคุณ
‎เพลงของแม่ฉันน่ะ
‎ก็อย่างที่บอก เธอน่าจะร้องเพลงนั้น
‎พ่อฉันไม่ชอบให้ร้องเพลง
‎เขาอยากให้ฉันเล่นดนตรี
‎แต่เธออาจไม่เหมาะกับการเล่นดนตรีก็ได้
‎ฉันชื่อโฮเรซ จอห์น บอยด์ ‎แต่ทุกคนเรียกฉันว่าบายู
‎ทำไมเรียกแบบนั้น
‎พ่อฉันบอกว่าตอนเกิดตาฉันใสเหมือนธารน้ำ
‎ขอดูหน่อยสิ
‎ก็ปกตินี่
‎พ่อเธอดูเหมือนไม่ค่อยรู้เรื่อง
‎มีมารยาทหน่อย นั่นพ่อฉันนะ
‎ขอโทษนะโฮเรซ จอห์น
‎ฉันชอบให้คนเรียกฉันว่าบายู บั๊กเกต
‎ฉันชื่อลีแอน จีน ฮาร์เปอร์ ‎และฉันก็ชอบให้คนเรียกชื่อนี้ของฉัน
‎อย่ามาเรียกฉันว่าบั๊กเกต ‎ไม่งั้นฉันจะไม่คุยกับเธออีก
‎ฉันไปดีกว่า
‎นี่ ฉันขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจจะล้อ
‎หวังว่าหนังสือของฉันคงไม่ได้กระแทกหัวเธอ ‎จนความจำเสื่อมไปแล้วนะ
‎- ฉันจะได้เจอเธออีกไหม แอนน้อย ‎- เรียกชื่อฉันถูกเมื่อไหร่คงได้เจอ
‎รู้สึกว่าใกล้จะคลอดเมื่อไหร่ ‎มาหาฉันเลยนะ อย่ารอช้า
‎ค่ะ ไม่รอช้าแน่ๆ
‎ฉันจะรอ ดูแลตัวเองกันด้วยล่ะ
‎แหม จะหล่อไปไหน
‎ลูกต้องชอบเธอมากแน่ๆ
‎แกวิ่งเร็วจริงๆ
‎มันวิ่งเร็วมาก
‎วิลลี่ เอิร์ลหามื้อเย็นมาให้
‎ลูกชายฉัน
‎ทำเป็นทุกอย่าง
‎นี่
‎เอาไปถลกหนังสิ
‎เดี๋ยวแม่ทำเอง ไปเถอะบายู
‎แกจะไปไหน
‎ปล่อยเขาไปเถอะ ไปสิ บายู
‎เขาจะไปไหน
‎ชวนสาวไปงานเลี้ยงกับเขา
‎สาวไหน
‎บั๊กเกตเหรอ
‎เธอจะไม่ได้ไปไหนกับเขาทั้งนั้น
‎- เฮ้ย บายู ‎- ปล่อยเขาไปนะ
‎เดี๋ยวก่อน
‎หยุดก่อน
‎แกจะไปชวนบั๊กเกตไปงานเหรอ
‎- เธอไม่ได้ชื่อบั๊กเกต อย่ามายุ่งกับฉัน ‎- ว่าไงนะ
‎ดูแกสิ คิดว่าตัวเองเป็นหนุ่มแล้วสิ
‎เธอไม่ไปกับแกหรอก ดูใส่เสื้อผ้าเข้าสิ
‎บอกว่าอย่ามายุ่ง
‎ก็ได้
‎- แกมีปัญหาเหรอ ‎- พูดอะไรน่ะ
‎- ปล่อยเขา วิลลี่ ‎- ทำไมคิดว่าจะมีใครชอบแก
‎ไม่มีใครชอบแกหรอก ไม่มี
‎- รู้ไว้ อย่าคิดว่าจะมีใครชอบ ‎- วิลลี่
‎- บอกว่าอย่ายุ่งกับเขา ‎- อะไรล่ะแม่
‎เจ้านั่นต้องรู้จักอดทนซะบ้าง แฮตตี้
‎บัสเตอร์ ฉันบอกให้เข้าบ้านแล้วปล่อยเขาไป
‎แกด้วย วิลลี่ เอิร์ล
‎มาเถอะ วิลลี่ พ่อจะสอนเพลงใหม่ให้
‎ปล่อยให้แม่เขาโอ๋เจ้าลูกแหง่นี่
‎ไปสิ
‎มาเถอะ
‎ทำไมพี่กับพ่อทำกับผมแบบนี้
‎ไม่ต้องไปสนใจพวกเขาหรอก
‎คนอื่นก็ด้วย
‎ได้ยินไหม
‎ลูกไปเถอะ
‎ไปชวนเธอดู
‎ไปเลย อ้อเดี๋ยวก่อน ‎แม่ปัดดินที่หลังออกให้ก่อน
‎เธอไม่ชอบแกหรอก
‎แกต้องการอะไร ไอ้หนุ่ม
‎สวัสดีครับ
‎บอกมาสิ
‎ผมอยากจะ…
‎แม่ผมรับจ้างซักรีดผ้า
‎เลยอยากมาถามว่าคุณมีผ้าที่จะจ้างซักไหม
‎แกคิดว่าฉันโง่รึไง ไอ้หนุ่ม
‎เปล่าครับ
‎แกมาหาบั๊กเกตใช่ไหมล่ะ
‎เปล่าครับ
‎งั้นก็ไปซะ อย่ามาป้วนเปี้ยนแถวนี้
‎ออกไปจากที่ดินของฉันก่อนที่ฉันจะฆ่าแก
‎ไปให้พ้น
‎แกเอาแต่เงียบ
‎เธอยอมไปด้วยไหม
‎ไม่
‎ทำไมคุณต้องใจร้ายกับลูกคนนี้ด้วย
‎มันไม่ถูกต้อง
‎ไม่ต้องมามอง
‎- มันไม่ถูกต้อง ‎- ไม่เป็นไรน่าแม่
‎ผมดูแลตัวเองได้
‎ได้ยินนั่นไหม วิลลี่ เอิร์ล
‎นี่ บายู
‎นั่นแหละที่ฉันอยากจะเห็น
‎บัสเตอร์ พอทีเถอะ
‎ฉันจะพูดตามที่ฉันอยากพูด ‎ที่โต๊ะกินข้าวของฉัน
‎มาเถอะ วิลลี่ เอิร์ล
‎วิลลี่ต้องกินให้เสร็จก่อน
‎มาสิ
‎กินไปสิ
‎อ่านจดหมายแล้วใช่ไหม
‎อะไรนะ ฉัน…
‎อ่านหนังสือไม่ออกสินะ
‎มันอ่านว่า "มาเจอฉันที่ต้นสนยิว"
‎มานี่สิ
‎เธอไม่ควรออกมาที่นี่
‎เดี๋ยวตาเธอต้องโกรธแน่
‎เขาเมาแอ๋หลับไปแล้วทุกคืนช่วงเวลานี้
‎แต่ถ้าเธออยากให้ฉันไป ฉันไปก็ได้นะ
‎ฉันไม่ได้อยากให้ไป
‎เธอไปหาฉันทำไม
‎จะชวนเธอไปงาน
‎งั้นก็ดีสิ แต่ตาไม่ยอมให้ฉันไปแน่
‎เขาไม่ยอมให้ฉันอยู่ใกล้ใคร
‎ทำไมอย่างงั้น
‎เขาใจร้ายน่ะสิ
‎เหมือนเขาจะเกลียดฉัน
‎อ้อ
‎ฉันเข้าใจความรู้สึกเธอนะ
‎ฉันไม่รู้หรอกว่าฉันมาหาเธอทำไม
‎ฉันรู้ว่ามันไม่เหมาะ
‎หวังว่าเธอจะไม่คิดว่าฉันแย่
‎ไม่หรอก ฉันดีใจที่เธอมา
‎- สัญญานะว่าจะไม่บอกใคร ‎- ฉันจะไม่บอก
‎เขาฆ่าฉันแน่ถ้ารู้
‎ไม่บอกใครหรอก
‎เธออายุเท่าไหร่
‎สิบเจ็ด
‎ฉัน 16
‎ทำไมเธอถึงอ่านหนังสือไม่ออก
‎พ่อกับพี่ชายฉันบอกฉันหัวช้าเกินกว่าจะเรียนได้
‎อย่าไปฟัง เธอเรียนได้
‎"เธอสวยมากในแสงยามราตรีคืนนั้น"
‎ฉันจะสอนให้
‎"ไม่เคยมีใครให้กำลังใจฉันนอกจากแม่
‎แต่แม่ไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนอย่างที่เธอทำ"
‎ขอบคุณ
‎"คืนแรกเรายืนอยู่ใต้ต้นไม้นั่น ‎หลายชั่วโมง แค่คุยกัน
‎จนเกือบยันสว่าง"
‎ขอบคุณมาก
‎"และหลังจากนั้นทุกคืน
‎ฉันแทบรอเจ้าเรือบินนั่น ‎ร่อนเข้ามาทางหน้าต่างแทบไม่ไหว"
‎"มันช่างไร้เดียงสา ช่างบริสุทธิ์"
‎มันเป็น…
‎"เราทำสิ่งที่เราทั้งคู่ต้องการจริงๆ
‎เราหัวเราะ
‎หัวเราะกันร่วนเลย"
‎อ่านดังๆ
‎"เธอซื้อหนังสือมา และสอนฉันอ่าน"
‎- "มันเป็นฤดูร้อนที่ยาวนาน" ‎- ใช่แล้ว
‎"แม่สงสัยว่าฉันเป็นอะไรไป
‎แต่แม่ก็มีความสุขมากที่ฉันอ่าน ‎และไม่ถามอะไรมาก
‎ฉันบอกไม่ได้ เพราะว่าแม่จะโกรธ
‎ถ้ารู้ว่าฉันแอบออกจากบ้านตอนกลางคืน
‎และเพราะเธอขอฉันไม่ให้บอกใคร
‎แต่ที่จริงฉันอยากให้โลกรู้
‎แต่ฉันไม่เข้าใจที่เธอตัวสั่นเทิ้ม
‎รู้สึกเหมือนเธอมีเรื่องอยากจะพูดมากมาย
‎แต่ไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงไม่พูด
‎เธอได้แต่สั่นเทิ้มเหมือนใบไม้ต้องสายลม"
‎แล้วถ้าดูตรงนี้นะ…
‎"บางทีฉันก็คิดไปว่า ‎แม้แต่ในคืนร้อนๆ เธอก็ยังสั่น"
‎เธอไม่เป็นไรนะ
‎"เหมือนจิตวิญญาณของเธอ ‎พยายามจะสลัดอะไรบางอย่างทิ้งไป"
‎"เราเจอกันใต้ต้นไม้นั่นตลอดฤดูร้อน
‎ฉันเฝ้าพะวงว่าถ้าถึงฤดูฝนจะเป็นยังไง
‎แต่แล้วยังไงล่ะ
‎เธอก็ยังมา
‎ฉันคิดว่าแม่สาวคนนี้บ้ามาก
‎ความจริงก็คือ เราทั้งคู่เริ่มคลั่งไคล้กันและกัน
‎เหมือนเรารู้ว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไร
‎ทั้งๆ ที่ไม่ได้พูดออกมาด้วยซ้ำ"
‎อยู่ต่ออีกหน่อยได้ไหม
‎แม่ฉันใกล้จะตื่นแล้ว
‎ก็ได้
‎"และนั่นคือจูบแรกของเรา
‎ฉันไม่เคยรู้สึกดีขนาดนั้นมาก่อนในชีวิต
‎ฉันเดินกลับบ้านตัวลอย ‎เหมือนเท้าไม่สัมผัสพื้นด้วยซ้ำ
‎แต่มันอยู่ได้ไม่นาน"
‎มานี่!
‎- มานี่ ‎- ไปให้พ้นนะ!
‎ฉันบอกให้มานี่
‎เอามือมาแตะฉันอีก ฉันจะฆ่าแกให้ตาย
‎แกหายหัวไปไหนมา มานี่เลย
‎ถ้าแกแตะต้องเขา ‎เราได้ไปเจอกันที่ประตูนรกแน่
‎แกมันไม่ได้เรื่อง
‎เหมือนไอ้พ่อตูดหมึกของแก
‎บัสเตอร์…
‎วิลลี่ เอิร์ล
‎นั่นสิลูกชายฉัน
‎เขาทำให้ฉันภูมิใจ
‎ออกไปเดี๋ยวนี้
‎ฉันจะไปชิคาโก
‎และฉันจะไปเล่นที่
‎แคปิตอลรอแยล
‎คอยดูแล้วกัน
‎นี่มันเงินของฉัน บัสเตอร์
‎- เอาไปไม่ได้นะ อย่า บัสเตอร์ ‎- เงินฉันด้วยเหมือนกัน อย่า!
‎ไม่งั้นฉันจะไปได้ยังไงเล่า
‎บัสเตอร์ นั่นคือเงินทั้งหมดที่เรามีนะ
‎พ่อครับ
‎ผมอยากไปกับพ่อ
‎ไม่ได้ ลูก
‎เส้นทางนี้มันไม่… มันไม่ใช่ที่ที่เหมาะกับแก
‎- แกยังเด็กเกินไป ‎- ไม่นะ พ่อ ขอร้องละ
‎วิลลี่ เอิร์ล มานี่
‎- นี่เป็นความผิดของแม่ ของแกด้วย ‎- วิลลี่ เอิร์ล หยุดนะ
‎พ่อบอกผมแล้ว
‎แม่จะตบปากแก
‎เธอหายไปไหนมา
‎พ่อทิ้งเราไปแล้ว
‎ฉันเสียใจด้วยนะ บายู
‎ไม่เป็นไร
‎แบบนี้ก็ดีแล้วมั้ง ฉันว่า
‎แต่ฉันต้องช่วยแม่ทำงานซักผ้าเพิ่ม
‎และแม่ต้องอยู่ทำถึงดึก
‎เธอมาที่นี่ไม่ได้แล้วสิ
‎ไม่ใช่ ฉันมาได้
‎ฉันมาได้ แค่จะมาดึก แค่นั้นแหละ
‎เธอดูเศร้านะ
‎อย่าเศร้าสิ
‎ฉันอยากให้เธอมีความสุข ‎เราพากันเศร้ากันทั้งคู่ไม่ได้นะ ได้ยินไหม
‎ก็ได้
‎"สาวๆ ทุกคนในเมืองมองฉันแล้วพากันหัวเราะ
‎เพราะเรื่องที่พี่ชายฉันพูดถึงฉัน
‎ยกเว้นเธอ
‎เธอทำให้ฉันรู้สึกเหมือนเป็นลูกผู้ชาย
‎เธอทำให้ฉันรู้สึกดี
‎เธอทำให้ฉัน…"
‎ฉันรักเธอเข้าแล้ว
‎ฉันกลับดีกว่า
‎แต่ว่า…
‎- แอนน้อย… ‎- ไม่ได้ ฉัน…
‎ฉันต้องไปแล้ว
‎"ฉันเกลียดคืนนั้น
‎ฉันสับสนไปหมด
‎บางทีฉันไม่ควรบอกเธอเลยว่าฉันรักเธอ"
‎เดี๋ยวก่อน
‎ลูก! แกเสียสติไปแล้ว
‎แม่ ผมจะไป
‎ผมจะไปแล้ว แม่ไม่อยากให้ผมอยู่หรอก
‎นั่นไง ผมน่ะมีความฝัน แม่มีแต่ไอ้เบื๊อกนี่
‎- ให้มันช่วยละกัน ‎- อย่าเรียกน้องแบบนั้น
‎ผมอายุ 19 แล้วนะแม่ แม่ห้ามผมไม่ได้
‎ผมจะไปชิคาโก ‎จะไปตามหาพ่อ ผมจะเล่นในวงกับพ่อ
‎วิลลี่ เอิร์ล
‎พ่อเขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับชิคาโกเลย
‎ปล่อยเขาไปเถอะ แม่
‎"แม่ฉันร้องไห้ทั้งคืน"
‎มา เข้าบ้านเถอะ
‎"ฉันจะยอมทุกอย่างถ้าช่วยให้แม่หยุดเศร้าได้
‎ทุกคืน ฉันรอให้แม่ร้องไห้จนหลับไป
‎แล้วฉันก็นอนรอเรือบินกระดาษ…
‎ไม่ก็ไปรอเธอใต้ต้นไม้นั่น
‎จากที่เราเคยคุยกันทุกคืนตลอดฤดูร้อน
‎กลายเป็นเธอไม่มาอีกเลย
‎ฉันกังวลมาก
‎ฉันจึงไปที่บ้านเธอในคืนหนึ่ง
‎ฉันไม่เคยบอกเธอ แต่ฉันเห็นมันแล้ว
‎ฉันเกลียดที่ทุกวันฉันไม่ได้เข้าไปและฆ่าเขาซะ
‎ฉันเป็น… ฉันเป็นลูกผู้ชายประเภทไหน ‎ถึงไม่ทำแบบนั้นซะ
‎พี่ชายฉันกับพ่ออาจพูดถูก
‎ฉันคงอ่อนแอ"
‎เป็นจดหมายที่ไพเราะเหลือเกิน
‎ฉันดีใจมากที่ได้เจอเธอ
‎เธอไม่เป็นไรใช่ไหม
‎บางทีฉันไม่ควรบอกเธอว่าฉันรักเธอ ‎แต่ฉันรักเธอนะ
‎ฉันรู้สึกแบบนั้น
‎- แต่ถ้าเธอหยุดมาเจอฉัน… ‎- ไม่ใช่อย่างนั้น ฉัน…
‎ฉันก็รักเธอเหมือนกัน
‎งั้นก็แต่งงานกับฉันนะ
‎ฉัน…
‎ฉันไม่ใช่สาวบริสุทธิ์
‎ฉันไม่สน ฉันรักเธอ
‎ฉันรักเธอ
‎เราหนีไปด้วยกันได้นะ
‎ไปที่ไหนก็ได้ เราจะไม่เป็นไร
‎แต่งงานกับฉันนะ
‎- เขาไม่ปล่อยฉันแน่ ‎- นี่
‎ฉันจะจัดการเขาเอง
‎ขอแค่เธอพูดว่า "ตกลง"
‎- ตกลงนะ ‎- ตกลง
‎- ตกลง
‎เธอไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นี่แล้ว
‎น่าจะย้ายไปโฮปเวลล์เคาน์ตี
‎ที่นั่นมีธุรกิจทุกอย่างเพื่อคนผิวสี
‎เธอเปิดร้านเหล้าดีๆ ได้
‎ซิตซี่
‎เธอจะอยู่ที่นี่ต่อไปทำไม
‎บัสเตอร์ไปแล้ว วิลลี่ เอิร์ลก็ไปแล้ว
‎ฉันก็กำลังจะย้ายไปที่นั่นเหมือนกัน
‎ญาติฉันบอกว่าอาจมีงานให้ฉันทำ ฉันจะไป
‎ฉันไม่รู้
‎มันไม่ได้ใหญ่เหมือนแอตแลนตา ‎ฉันรู้ว่าเธอไม่ชอบเมืองใหญ่
‎ฉันบอกได้เลยว่าเธอต้องชอบที่นั่นแน่
‎เธอก็ควรไปด้วย บอกแม่เธอสิ บายู
‎เร็วสิ
‎- มันอยู่ไกลจากที่นี่แค่ไหน ‎- นั่งรถไฟราวสี่ชั่วโมง
‎- โฮปเวลล์เคาน์ตีใช่ไหม ‎- ใช่
‎ใช่ คนผิวสีที่นั่นรุ่งๆ กันทั้งนั้น
‎- ไปเถอะนะ ‎- บางทีเราควรย้ายไปกันนะแม่
‎แกอยากไปจากที่นี่เหรอ
‎ใช่ ก็อยากนะ ผมมีอะไรจะบอกแม่ด้วย
‎- ผมกับลีแอนคบกันมาระยะนึงแล้ว ‎- บั๊กเกตน่ะเหรอ
‎ไม่ อย่าเรียกเธอแบบนั้น
‎นึกแล้วเชียวว่าต้องมีอะไร
‎แกแอบย่องออกไปตอนกลางคืน
‎แม่รู้เหรอ
‎ใช่
‎แค่ไม่รู้ว่าเป็นเธอ
‎ใช่ คือผมขอเธอแต่งงานแล้ว แต่ตาเธอปฏิเสธ
‎แต่เขาเป็นคนไม่ดี ‎และผมอยากพาเธอไปกับเราด้วย
‎เธอจ๋า บั๊กเกตกำลังจะไปจากที่นี่นะ
‎- ว่าไงนะ ‎- จะไปอยู่เดี๋ยวนี้แล้ว
‎พวกเขาบอกฉันว่า ‎เอเธลมารับเธอไปอยู่ทางเหนือด้วย
‎บายู!
‎- ไปบอกเรื่องนี้เขาทำไม ‎- เขาไปไม่ทันหรอก
‎ฉันแน่ใจว่าป่านนี้พวกเขาไปแล้ว
‎ลีแอน อย่าไป อย่าไป
‎ลีแอน ไม่ อย่า… ไม่นะ
‎พ่อฉันบอกแล้วว่าแกทำอะไรกับลูกฉัน ‎นับว่าแกยังโชคดีที่ฉันไม่โทรบอกนายอำเภอ
‎แกออกไปจากที่นี่ได้แล้ว ‎แล้วเลิกยุ่งกับเธอซะ
‎- ขึ้นรถเดี๋ยวนี้ ‎- ลีแอน อย่าไป
‎- เดี๋ยวนี้! ‎- อย่าไป
‎- ฉันต้องไป ‎- อย่าไป ลีแอน
‎ไปให้พ้น
‎ฉันรักเธอ ลีแอน ฉันรักเธอ อย่าไป
‎- ฉันขอโทษ ‎- อย่าไปเลย
‎เธอไม่รักฉันเหรอ ฉันรักเธอ
‎อย่าไปเลยนะ นะ อย่าไป!
‎ฉันรักเธอ ลีแอน ‎มาสิ ลงจากรถ อย่า…
‎ลีแอน อย่าไป! อย่าไป
‎ลีแอน อย่าไป! อย่า…
‎ฉันบอกแกแล้วว่าให้เลิกยุ่งกับเธอ
‎"ลีแอนที่รัก
‎ฉันเขียนจดหมายถึงเธอทุกวันมาครบปีแล้ว"
‎ซ้าย ขวา ซ้าย
‎"เพียรส่งจดหมายถึงทุกคนในบอสตัน ‎ที่นามสกุลเดียวกับเธอ
‎โดยหวังว่าจดหมายเหล่านี้สักฉบับจะถึงมือเธอ
‎ฉันอยากบอกเธอว่าฉันถูกเกณฑ์เป็นทหาร
‎ตอนนี้ฉันอยู่ที่ค่ายแม็คเฟียร์สันในจอร์เจีย
‎แต่พวกเขาคงไม่ยอมให้ทหารผิวสีสู้รบที่นี่
‎แต่ถ้าฉันออกไปแล้วไม่กลับมา
‎ฉันอยากให้เธอรู้ว่าฉันรักเธอมาก
‎และฉันคิดถึงเธอทุกวัน
‎มันคงมีความหมายกับฉันที่สุดในโลก ‎ถ้าได้รู้ว่าเธอปลอดภัยดี"
‎คุณวอเตอร์ส
‎ครับคุณผู้หญิง
‎คุณจะกรุณาช่วยส่งนี่คืนผู้ส่งให้ด้วยได้ไหมคะ
‎ได้สิครับ
‎แล้วถ้ามีมาจากที่อยู่เดียวกันอีก ‎ช่วยส่งคืนไปเลยนะคะ
‎- ครับคุณผู้หญิง ‎- ขอบคุณอย่างงามเลยค่ะ
‎(ผิวสี)
‎ขาฉันเจ็บจากการซ้อมหลบระเบิด
‎แต่ไม่มีอะไรต้องห่วง
‎อีกสองสามเดือนคงหายดี
‎ฉันกำลังกลับบ้านหาแม่ฉัน ‎รู้ไหม แม่ช่วยให้ใครต่อใครดีขึ้น
‎ด้วยทุกสิ่งที่แม่รู้ ‎และการทำคลอดทารกทุกคน
‎แต่เพราะแบบนี้ ฉันถึงถูกปลดประจำการ"
‎(โฮปเวลล์เคาน์ตี จอร์เจีย ปี 1947)
‎"ต้องบอกเธอเลยว่า
‎ฉันตกใจมากตอนไปถึงโฮปเวลล์ครั้งแรก"
‎โฮปเวลล์เคาน์ตี
‎"แม่ฉันกับซิตซี่ย้ายไปโฮปเวลล์เคาน์ตี
‎แล้วทั้งคู่ก็ดูดีมาก"
‎ดีใจที่ได้เจอแม่ครับ
‎เบาครับ ระวังขาผมด้วย
‎แม่ฉันทำให้ฉันประหลาดใจได้เสมอ
‎แม่เปิดร้านเหล้าที่มีดนตรีเล่นด้วยแล้ว"
‎(แฮตตี้ เมส์)
‎"ขณะเขียนบอกเธออยู่นี้ ‎ดูเหมือนคนผิวสีทุกคนในเขต
‎จะมาที่ร้านแม่เกือบทุกสุดสัปดาห์
‎ฉันอยากให้เธอได้เห็นนะ ‎ว่าแม่ฉันรุ่งแค่ไหน
‎แม่ซักผ้าตอนเช้าโดยมีฉันช่วย
‎แม่ไปทำคลอดที่โน่นที่นี่
‎และร้องเพลงบลูส์ตลอดคืนเลย"
‎ไงจ๊ะ ทุกคน
‎มาสนุกกันเถิด
‎เรามีชีวิตแค่หนเดียว ‎พอตาย ก็หมายถึงจบ
‎มาสนุกกันเถิดเรา
‎ที่รักจ๋า มาสนุกกัน
‎จะสาวหรือแก่ ไม่สำคัญ
‎มาสนุกกันเถิดเรา
‎เฮ่!
‎อย่าเอาแต่นั่งฝอย
‎- เฮ่! ‎- พูดจายียวน
‎ถ้าอยากสนุก
‎ก็ต้องลุกมาใช้เงิน
‎มาสนุกกันเถิดเรา
‎ใช้ชีวิตให้สนุกกันเถิดเรา
‎จะหนุ่มหรือแก่ ไม่สำคัญ
‎ออกมาเจอกัน ‎มาสนุกกันเถิดเรา
‎เฮ้ คุณเจ้าของบ้าน
‎ล็อกประตูทุกบาน
‎ถ้าเห็นตำรวจมา
‎บอกไปว่าร้านปิดแล้ว
‎มาสนุกกันเถิดเรา
‎ใช้ชีวิตให้สนุกกันเถิดเรา
‎อายุมากน้อย ไม่สำคัญ
‎สนุกกันต่อ สนุกกันเถิดเรา
‎ไงครับพี่น้อง บอกทุกคนที
‎วิลลี่ เอิร์ลมาแล้ว
‎ลูกฉัน
‎พกเงินมาเป็นฟ่อน ‎อยากมาเฮฮาด้วยเต็มที่
‎แต่ขออย่าให้ใครในนี้
‎มาหลอกกันเล่น
‎ผมยังมีเงินนะ ‎แต่จะขอเก็บไว้แล้วละ
‎มาสนุกกันเถิดเรา
‎อายุน้อย อายุมาก ไม่สำคัญ
‎ออกมาเจอกัน ‎มาสนุกกันเถิดเรา
‎ร้อนหรือหนาวไม่หวั่น
‎ฝนตกก็ไม่ยั่น
‎พวกพันธุ์เดียวกัน ต้องมาสังสรรค์
‎ควบคุมตัวเองให้ได้
‎และออกมาเจอกัน
‎มาสนุกกันเถิดเรา
‎สนุกกันทุกคนนะ
‎นี่ลูกฉัน!
‎"พี่ชายฉันกลับมาพร้อมกับเรื่องคุยโตเหมือนเคย
‎เหมือนพ่อฉันไม่มีผิด
‎บอกไม่ได้ว่าเรื่องไหนโกหก เรื่องไหนจริง"
‎รู้ไหมว่าใครเก่งที่สุดที่นั่น
‎"ฉันได้ข่าวว่าพ่อตายแล้วที่นั่น"
‎อย่าบอกนะว่าวิลลี่ เอิร์ล ‎ผมไม่ถึงขนาดนั้น
‎"แต่วิลลี่ไม่ได้พูดถึง"
‎อ้อ นี่ไอรา
‎เป็นผู้จัดการของผมน่ะ
‎ไอรามาจากยุโรป
‎เขาเคยไปปารีสและลอนดอน
‎ใช่
‎ทำไมแกดูยุกยิกจัง
‎ผมแค่ดีใจที่ได้เจอแม่ ก็แค่นั้น
‎แค่นั้นแหละ
‎เดี๋ยวผมมานะ
‎อยากดื่มน้ำ…
‎คุณเป็นไงบ้าง
‎ไม่เป็นไร ฉันสบายดี แค่…
‎เขายังเขียนถึงบั๊กเกตอยู่เหรอ
‎จดหมายเป็นตั้งเลยที่บ้านฉัน
‎แล้วสาวๆ ทั้งหลายที่มานี่ล่ะ
‎หิวหรือเปล่าคะ
‎ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร แกไปเจอเขาที่ไหน ‎อย่าโกหกแม่ วิลลี่ เอิร์ล
‎ผมไม่ใช่คนชอบโกหก
‎เขาเป็นผู้จัดการใหญ่โตอยู่ในยุโรป
‎ผมเจอเขาที่ชิคาโกเมื่อไม่กี่ปีก่อน
‎เขาบอกว่าอยากให้ผมไปเล่นที่ยุโรป
‎แล้วผมก็ขาดการติดต่อกับเขาไปพักหนึ่ง
‎จนวันหนึ่งเขาโผล่มาจากไหนไม่รู้
‎เขาบอกว่าจะตอบแทนผม
‎ถ้าผมช่วยให้เขาค่อยยังชั่ว ‎ผมเลยพาเขามาหาแม่ที่นี่
‎- เขาเป็นอะไร ‎- ฉันจะไปรู้เหรอ
‎โธ่ แม่ ใครเจ็บไข้ได้ป่วยก็มาหาแม่
‎คลอดลูกก็มาหาแม่ ผมรู้ว่าแม่ช่วยเขาได้
‎- แม่ไม่ชอบแบบนี้ ‎- ช่วยๆ ไปเถอะ
‎ถุงนี้ไปส่งที่ไหนครับแม่
‎ถุงใหญ่นั่น
‎ไปส่งที่บ้านเคลย์ตัน ‎บ้านสีขาวหลังใหญ่ ล็อก 22 เดี๋ยวแกก็เห็น
‎- ซิตซี่ทำงานที่นั่น อยู่แถวหลังบ้าน ‎- ผมไปเลยนะ
‎ถ้าผู้ชายคนนั้นตายที่นี่ เราจะพากันเดือดร้อน
‎แม่ก็ช่วยให้เขาไม่ตายสิ
‎- ไง บายู ‎- ไง
‎ดีใจที่เธอหาบ้านเจอ วางไว้ตรงนั้น ‎ฉันทำน้ำมะนาวไว้ให้
‎มาสิ นั่งคุยกันก่อน
‎ผมไม่รู้เลยว่าคุณทำงานพวกนี้
‎อ๋อ นี่บ้านนายอำเภอน่ะ ชื่อแจ็กสัน
‎เขาขอให้ฉันดูแลน้องชายเขา
‎เพราะน้องเขาจะกลับมาอยู่บ้าน ‎ฉันเลยตอบตกลง แล้วฉันก็มา
‎และแจ็กสันก็ดีกับฉัน…
‎ซิตซี่
‎ค่ะ นายอำเภอแจ็กสัน
‎ลุกจากเก้าอี้เลยนะ
‎เราไม่อนุญาตให้คนผิวสีนั่งที่โต๊ะ
‎ขอโทษค่ะ นายอำเภอ ‎เขาเอาเสื้อผ้าซักแล้วมาส่ง ฉันเลยให้เขานั่ง
‎ลุกขึ้นแล้วออกไปเลย น้องชายฉันมาแล้ว
‎นี่จอห์น น้องชายฉัน กับภรรยาคนสวย
‎ลีแอนค่ะ
‎นี่ซิตซี่ ฉันขอให้เธอจัดที่นี่ให้พร้อมสำหรับนาย
‎นายอำเภอแจ็กสันบอกว่าคุณขับรถมาไกล
‎ให้ฉันจัดหาอะไรให้ดื่มไหมคะ
‎บ้านนี้สวยมาก
‎มันว่างมาตั้งแต่พ่อผมตาย
‎เขาทิ้งบ้านนี้ไว้ให้จอห์น
‎แต่ทิ้งเงินส่วนใหญ่ไว้ให้ผม
‎แหม น่ารักจัง
‎ออกไปซะที ไอ้หนุ่ม
‎ครับผม ขอโทษครับ
‎คนผิวสีมาเกะกะอะไรที่นี่คะ
‎เราจำกัดให้พวกเขาอยู่เฉพาะที่
‎มาเถอะ ผมจะพาไปดูห้องที่คุณจะพัก
‎เพราะคุณเป็นแม่ยายที่น่ารักที่สุดในโลก
‎คุณเป็นอะไรไป ที่รัก หน้าซีดเชียว
‎เธอสบายดีค่ะ อาจจะนั่งรถเหนื่อย
‎น้องชายคุณขับรถอย่างกับคาวบอย
‎อยากดื่มอะไรไหมคะ คุณผู้หญิง
‎ไม่ค่ะ ไม่ ขอบคุณ
‎ไปกันเลยเถอะ
‎มาครับ
‎ไปทางนี้
‎แม่อยากได้นมกับน้ำมันละหุ่งให้เขาอีกหน่อย
‎ไปหยิบปากกาในกล่องมาจดให้ที
‎จดหมายพวกนี้ของใคร
‎บายูเขียนถึงแฟนสาวของเขา
‎สาวคนไหน บั๊กเกตเหรอ
‎ใช่
‎เจ้าโง่นั่นยังเขียนถึงเธออยู่อีกเหรอ ‎ทั้งๆ ที่ถูกตีกลับมาหมดนี่
‎จดแป้งกับน้ำตาลลงไปด้วย
‎- แกส่งให้หมดทุกบ้านทันฝนตกรึเปล่า ‎- ครับ
‎"แอนน้อยที่รัก…
‎- ฉันรักเธอมากนะ" ‎- เอามาให้ฉัน
‎- "ฉันคิดถึงเธอ" ‎- เอามานี่
‎- "เธอจะเขียนถึงฉันเร็วๆ นี้ไหม" ‎- เอามาสิ ไอ้เวร
‎- "ได้โปรด" ‎- นั่นมันของฉัน
‎- ฉันล้อเล่น ‎- เอามาให้หมด
‎มา วิลลี่ เอิร์ล พาแม่ไปร้าน
‎แม่ต้องดูไปรษณีย์แล้วก็ซื้อของ
‎ทำไมไม่ให้บายูทำ
‎เพราะน้องช่วยแม่มาทั้งวันแล้ว มาเร็ว
‎แล้วแกรู้เหรอว่าต้องดูแลคนป่วยนั่นยังไง ‎บายูมันรู้
‎มาเร็วๆ เลย
‎เดี๋ยวแม่มานะ
‎หนูทำแบบนี้ไม่ได้
‎หมายความว่ายังไง
‎เราอยู่ทางใต้
‎แค่ไม่กี่ชั่วโมงจากย่านที่เราทั้งคู่เกิด
‎จะมีคนจำเราได้
‎- ไม่หรอก ดูเราสิ ‎- พวกเขาจะจำได้
‎แล้วแกจะให้เราทำยังไง
‎- กลับบอสตันเหรอ ‎- ใช่
‎มีแต่ตัวน่ะเหรอ
‎ผู้ชายคนนั้นไม่ได้ทิ้งอะไรไว้ให้ฉัน
‎แม่ถึงได้กลับมา
‎ขุนหนูให้เป็นสินค้าทำเงินให้แม่ใช่ไหมล่ะ
‎อย่ามาปากกล้ากับฉัน
‎ฉันทำทุกอย่างนี่ก็เพื่อแก
‎ตั้งสติของแกให้ดี ครอบครัวนี้ร่ำรวย
‎หนูเห็นบายู
‎ลูกชายของคนซักผ้านั่นน่ะเหรอ
‎ที่ไหน
‎ตอนเราเพิ่งมาถึง
‎หนูคิดว่าเป็นเขา
‎แกจินตนาการไปเอง
‎มาเถอะ
‎นี่คุณ
‎อย่าเพิ่งลุกสิ
‎ฉันอยู่ที่ไหน
‎บ้านแม่ผม
‎คุณควรนอนลง คุณป่วยอยู่
‎ไม่ ฉันไม่เป็นไร
‎ฉันสบายดี รอดตายแล้ว
‎อ้อ
‎ดื่มนี่ซะสิ
‎มันจะช่วยให้รู้สึกดีขึ้น
‎ดื่มเลย
‎พี่ชายนายไปไหน
‎ไปในเมืองกับแม่
‎คุณควรกินอะไรสักหน่อย
‎เดี๋ยวผมมา
‎ลีแอน ชุดเธอสวยมาก
‎ขอบคุณค่ะ
‎คุณควรจะดีใจที่น้องชายผม ‎จะได้เป็นเทศมนตรีคนใหม่ของเมืองนี้
‎เขามีเงินซื้อชุดพวกนี้ให้คุณใส่สวยได้ตลอด
‎แจ็กสัน หยุดโม้เรื่องครอบครัวคุณได้แล้ว
‎เธอกับแม่เพิ่งมาถึงได้ไม่กี่ชั่วโมง
‎และเธอรู้แล้วว่าคุณเป็นนายอำเภอ
‎ส่วนพ่อคุณเป็นเทศมนตรีจนกระทั่งตาย
‎และจอห์นจะได้เป็นเทศมนตรีคนต่อไป
‎ฉันบอกเลยนะ ลีแอน ‎ดีนะที่เธอไม่ได้โตมาในเมืองนี้
‎หนุ่มๆ พวกนี้น่ะเกเรน่าดู
‎ตอนนี้ด้วยรึเปล่า
‎แน่นอนสิ
‎โดยเฉพาะแจ็กสันของฉัน ยังบู๊ไม่หยุด
‎แหงละ ก็ผมได้ยีนบู๊มานี่
‎ส่วนน้องผมน่ะได้ยีนบุ๋นไปเต็มๆ
‎ฉันภูมิใจในตัวนายนะ น้องชาย
‎ฉันอยากให้แม่กับพ่อยังอยู่ ‎จนได้เห็นนายเป็นฝั่งเป็นฝา
‎ฉันรู้ว่าพวกท่านจะต้องภูมิใจ
‎ภูมิใจในทุกเรื่อง ‎ยกเว้นที่คุณสองคนหนีไปอยู่แยงกีทาวน์
‎ก็ลีแอนยืนกรานว่าไม่อยากให้เอิกเกริก
‎ทำไมล่ะ ควรลงประกาศในหนังสือพิมพ์ทุกฉบับนะ
‎เธอต้องการแค่เขาน่ะค่ะ ใช่ไหมลีแอน
‎เธอสองคนเจอกันได้ยังไง
‎ที่มหาวิทยาลัยน่ะค่ะ
‎ฉันทำงานในห้องสมุด
‎มันเป็นรักแรกพบ ถ้าถามฉันน่ะนะ
‎ฉันจำได้ ครั้งแรกที่เธอกลับบ้าน ‎มาเล่าเรื่องเขาให้ฟัง
‎ฉันรู้เลยว่าต้องเป็นเขาแน่
‎ฉันดูออก
‎และนี่พวกเขาก็แต่งกันมาครบสามเดือนแล้ว
‎ฉันขอดื่มอวยพรค่ะ
‎ให้กับพ่อแม่ของพวกคุณ
‎และจอร์จของฉัน ขอให้พวกเขาไปสู่สุคติ
‎ตามนั้น!
‎อร่อยมาก
‎วันนี้วันอะไร
‎ฉันต้องโทรศัพท์
‎แถวนี้ไม่มีโทรศัพท์หรอก
‎ช่วยพาฉันไปตรงที่มีได้ไหม
‎ร้านค้าปิดแล้ว
‎พรุ่งนี้วิลลี่ เอิร์ลพาคุณไปได้ ‎แต่คุณยังไม่สบายอยู่
‎ไม่ได้ ฉันสัญญากับพี่ชายนายไว้
‎ว่าจะพาเขาไปที่ ‎แคปิตอลรอแยลในชิคาโก ที่นั่น…
‎ฉันต้องโทรไปถามว่าให้นัดได้บ้างไหม
‎ยังโทรตอนนี้ไม่ได้
‎กินซุปไปก่อนเถอะ
‎ให้ฉันเป็นเสื่อปูพื้น
‎ให้เธอ
‎เถอะนะ ให้ฉันเป็นเสื่อปูพื้น
‎ให้เธอ
‎ให้ฉันเป็นเสื่อปูพื้น…
‎คุณบอกผมว่าคุณมีเส้นสาย ‎และถ้าผมช่วยคุณ
‎คุณจะช่วยให้ผมได้งานในแคปิตอลรอแยล
‎คุณรู้ไหมว่าที่นั่นปั้นคนผิวสีให้เป็นดาวรุ่งกี่คนแล้ว
‎ฉันจะพานายเข้าไป ฉันจะโทรหาเขาพรุ่งนี้
‎แต่ฉันว่าพวกเขาต้องการอะไรที่ต่างออกไป
‎- อะไรที่พิเศษ ‎- ไม่ต้อง ฉันมีครบตามที่พวกเขาต้องการ
‎บายู มาร้องเพลงกับแม่
‎มาสิลูก
‎ให้ฉันเป็นเสื่อปูพื้น ให้เธอ
‎ให้ฉันเป็นเสื่อปูพื้น
‎ให้เธอรองนอนนิ่มๆ
‎ในยามที่ฉันถังแตก
‎และไร้ที่หมายให้ไป
‎จะกลับไปยังประเทศ
‎ที่ห่างออกไปกว่ายี่สิบไมล์
‎ฉันจะกลับไปยังประเทศ
‎ที่ห่างออกไปกว่ายี่สิบไมล์
‎จะกลับไปยังประเทศ
‎ที่ความหนาวเหน็บ ลูกเห็บและหิมะ
‎ไม่อาจบอกได้ว่าอีกไกลแค่ไหน
‎ที่ฉันจะไป
‎เป็นไงบ้าง แฮตตี้
‎เรียบร้อยดี
‎ไม่มีใครมาก่อกวนคุณใช่ไหม
‎ไม่มีคนใหญ่คนโตหรอก นายอำเภอ
‎งั้นผมจะสั่งให้เป็นแบบนี้ต่อไป
‎คุณก็แค่หาเงินมาให้ต่อไป
‎ได้ค่ะ
‎บายู
‎ขึ้นรถสิ
‎ถ้ามีใครเห็นฉันในรถนี่ ฉันตายแน่
‎เธอไม่ใช่คนที่นี่ ‎เธอไม่ควรเข้ามาในเขตนี้ของเมือง
‎- นี่เป็นเขตของคนผิวสี ‎- บายู ขอละ
‎เถอะนะ
‎มีโรงสีเก่าอยู่เลยไปหน่อย
‎ไปจอดด้านหลัง
‎ไปถึงแล้วก็ปิดไฟซะ
‎เธอเป็นยังไงบ้าง
‎นี่ คุณลีแอน
‎มันไม่เหมาะที่ผู้หญิงผิวขาว ‎จะถามคนผิวดำว่าเป็นยังไงบ้าง
‎- รู้ตัวนะว่าเป็นคนขาว ‎- ขอฉันอธิบายก่อน
‎ฉันเฝ้าเก็บเงินจนพอที่จะไปหาเธอที่บอสตัน
‎นึกว่าเกิดปัญหาขึ้นกับเธอ
‎- ฉันพร้อมจะปักหลักด้วย ‎- ฉันส่งจดหมายหาเธอแล้ว
‎ฉันไม่เคยได้รับจดหมายจากเธอ
‎แต่ฉันเขียนถึงเธอทุกอาทิตย์
‎ส่งถึงทุกคนที่นามสกุลเดียวกับเธอ
‎- บางทีอาทิตย์ละห้าครั้ง ‎- ฉันไม่เคยได้รับ
‎ฉันนึกว่าเธอจบกับฉัน ‎และแต่งงานกับสาวอื่นไปแล้ว
‎ฉันจะทำแบบนั้นได้ยังไง ‎ในเมื่อฉันมีหัวใจให้เธอเท่านั้น
‎ทำไมเธอไม่มากับฉัน
‎แม่ฉันน่ะสิ
‎แม่บอกว่าจะไปหานายอำเภอ ‎แล้วบอกว่าเธอลวนลามฉัน
‎ถ้าฉันไม่ไปกับแม่ และเลิกคุยกับเธอ
‎พวกเขาจะฆ่าเธอและเผาบ้านแม่เธอ
‎แม่ฉันจะทำแบบนั้น ฉันรู้ว่าแม่จะทำจริง
‎ฉันจะทำยังไงได้
‎ฉันไม่ได้อยากให้เธอเจ็บ
‎เธอต้องไปจากที่นี่
‎- ถ้าพวกเขารู้ ต้องฆ่าเธอกับแม่แน่ๆ ‎- ฉันก็บอกแม่แบบนี้
‎แม่บอกว่าแม่ยอมตายในบ้านหลังใหญ่
‎ดีกว่ายากจนอนาถาในบอสตัน
‎แม่ถึงอยากให้ฉันแต่งงาน
‎กับคนขาวรวยๆ
‎ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่านี่เป็นแผนของแม่
‎ฉันอยากถอนตัว
‎ฉันเพิ่งอายุ 17
‎เธอรักเขาไหม
‎รักไหม
‎ไม่เหมือนกับที่ฉันรักเธอ
‎นั่นไม่ได้แปลว่าไม่รักเขา
‎เขาไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนอย่างที่เธอทำ
‎ตั้งแต่เรามาที่นี่ เขาก็ไม่เหมือนเดิม
‎- เขาใจร้าย… ‎- นี่ ฉันไม่รู้จักเธอ
‎ผู้หญิงที่ฉันรักน่ะมีหัวใจให้ฉัน
‎- เธอมาที่นี่ทำไม ‎- อย่าทำแบบนี้
‎- เธอก็รู้ว่านี่มันยากสำหรับฉัน ‎- คิดไหมว่าฉันรู้สึกยังไง
‎ที่เห็นเธอกับไอ้เลวนั่น เห็นมันโอบกอดเธอ
‎นั่นซิตซี่มาแล้ว กำลังไปรับฉัน
‎เดี๋ยวจะวกรถกลับมาทางนี้ ฉันต้องไปแล้ว
‎ซิตซี่เหรอ ซิตซี่ของฉันน่ะเหรอ
‎เธอเริ่มใช้น้ำเสียงแบบเดียวกับพวกนั้นแล้ว
‎จอดๆ
‎จอดสิ
‎หยุดรถเถอะ ซิตซี่ จอดได้แล้ว
‎ไง
‎ไปขับเองสิ
‎ผมเนี่ยนะขับ ‎ปล่อยผม แม่คุณ อย่ามาขี่หลังผม
‎โธ่เอ๊ย ไปเหอะ ‎ปล่อยผมแล้วขึ้นรถได้แล้ว
‎บอกมานะว่าโผล่มาจากตรงไหน
‎ผมไปฉี่มา พอใจรึยัง อยากรู้อยากเห็นดีนัก
‎สักวันเธอจะขอบคุณ ‎ความอยากรู้อยากเห็นของฉัน
‎- ทำไมมาช้า ‎- นี่
‎ไม่ใช่เรื่องของเธอนะ
‎- พระเจ้า ‎- อะไร
‎ขับไปก่อน เดี๋ยวเราจะหยุด
‎ช่วยบอกเขาทีว่าเธอกำลังมารับคุณ
‎- พูดเรื่องอะไรน่ะ ‎- ขอร้อง ซิตซี่
‎บอกแจ็กสันว่าเธอกำลังมารับคุณ
‎เธอน่ะใคร
‎เธอมาทำอะไรแถวนี้
‎ซิตซี่
‎ไงคะ คุณลีแอน
‎ฉันขอโทษที่ไม่ได้บอกว่าจะขับรถมาเอง
‎คุณอุตส่าห์ขับมาถึงนี่ ‎แต่เดี๋ยวฉันจะไปเตรียมมื้อเช้าให้
‎ตั้งแต่เช้าตรู่เลยนะคะ
‎ไงคะ นายอำเภอ
‎ซิตซี่
‎เธอมารับฉันน่ะค่ะ
‎คุณคงไม่บอกจอห์นใช่ไหม
‎คุณกับฉันต่างก็รู้กันใช่ไหม ‎ว่าคุณมาทำอะไรแถวนี้
‎ให้มันรู้บ้างนะว่าเธอคุยกับใครอยู่
‎อย่าให้ผมเห็นคุณมาแถวนี้อีกนะ ลีแอน ‎ไม่งั้นผมจะต้องบอกจอห์น
‎แน่นอนค่ะ นายอำเภอ
‎ปล่อยให้คนผิวสีดูแลพวกเดียวกันเอง
‎ดีค่ะ ดีๆๆ
‎ครับ ไม่ครับ ไม่ นี่เยี่ยมเลย ‎ไม่ครับ เยี่ยมแล้ว
‎โอเค ผม… ขอบคุณครับ ครับๆ ไม่ครับ
‎ผมเข้าใจ ครับ เราจะไป
‎ขอบคุณ ครับ ไม่ครับ ขอบคุณ
‎ผม… ครับ ขอบคุณ
‎ครับ เรา…
‎สวัสดี
‎- ได้แล้ว ‎- เยี่ยม!
‎ใช่ แค่นัดออดิชั่นนะ
‎- แค่นั้นก็พอแล้ว ‎- ออกไปให้พ้นถนน
‎มาเถอะ
‎คุณลีแอน คุณมาทำอะไรดึกๆ ป่านนี้
‎เธอคิดจะไปไหน
‎คุณก็รู้ว่าฉันทำงานกลางคืนที่ร้านแฮตตี้ เมส์
‎ฉันอยากให้เธอช่วยทำความสะอาดพื้นนี่
‎ฉันถูพื้นนี่ไปแล้วค่ะ เมื่อชั่วโมงก่อน
‎ยังไม่สะอาดพอ
‎มัวยืนอยู่ทำไม ช่วยฉันถูรอยเปื้อนนี่ออกที
‎ฉันไม่เห็นรอยเปื้อนเลยนะคะ
‎ทำตามที่ฉันสั่ง
‎ค่ะคุณ
‎จะไปไหนน่ะ
‎ไปเปลี่ยนชุดค่ะ
‎ฉันสั่งให้ทำความสะอาดเดี๋ยวนี้
‎คุณลีแอน นี่ชุดเก่งของฉันเลยนะคะ
‎กล้าดียังไง
‎ขอโทษทีนะคะ
‎คุณบั๊กเกต
‎ที่รัก คุณมาทำอะไรดึกๆ
‎ร้อนเหรอ
‎เธอบอกว่านอนไม่หลับค่ะ คุณเคลย์ตัน
‎นั่งเลยค่ะ คุณลีแอน
‎เดี๋ยวฉันชงอะไรให้ดื่มนะคะ จะได้ช่วยให้หลับ
‎และเดี๋ยวฉันจะเช็ดรอยเปื้อนนี่ให้
‎ทันทีที่เปลี่ยนชุดแล้ว
‎คุณไม่เป็นไรนะ
‎อากาศร้อนเหรอ
‎คุณลุกจากเตียงทุกคืนเลยนะเดี๋ยวนี้
‎เดี๋ยวอยู่ๆ ไปคุณก็จะชินเอง
‎นี่คือบ้านของผม
‎ตอนนี้มันเป็นของเรา
‎นี่ไม่ใช่บ้านของฉัน
‎ฉันจะกลับบอสตัน
‎คืองี้…
‎ที่รัก ถ้าคุณไปนะ…
‎รู้ไหมว่าจะทำให้ผมอับอายขายหน้าแค่ไหน
‎ผมจะบอกกับทุกคนว่ายังไง
‎จะบอกแจ็กสันยังไง
‎เพื่อปกป้องชื่อเสียงตระกูลเคลย์ตันของผม
‎ผมจะบอกทุกคนแค่ว่า เราไปว่ายน้ำ
‎ในแม่น้ำชัตตาฮูชี
‎แล้วกระแสน้ำมันแรงเกินไป
‎คุณจมน้ำ
‎ทีนี้คุณคงใช้ชีวิตที่นี่ให้สบายได้แล้วนะ
‎ไม่งั้นก็ไม่ต้องมีชีวิตซะเลย
‎พรุ่งนี้เราจะไปกันแล้ว
‎ผมจะไปชิคาโก
‎เราจะไปเล่นที่แคปิตอลรอแยล
‎ได้งานที่นั่นแล้วเหรอ
‎แค่ออดิชั่น
‎ผมกังวลอยู่ว่า เราต้องการ…
‎มากกว่าแค่เขา
‎มานี่หน่อยสิแม่
‎คุณไม่อยากไปด้วยสินะ
‎ไม่ไปแน่ๆ
‎บายู
‎ช่วยเอานั่นออกจากเตาให้แม่ทีสิ
‎ซีตซี่อยู่ไหน
‎มาช้าอีกแล้ว
‎เธอเคยบอกฉันนะที่รัก
‎ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
‎เธอบอกว่าถ้าฉันเป็นของเธอ
‎เธอก็จะเป็นของฉัน
‎ไม่เป็นไร
‎ฉันรู้ เธอไม่ได้รักฉันแล้ว ที่รัก
‎แต่ไม่เป็นไร
‎ฉันแค่สงสัยอยู่ทุกวี่วัน
‎ว่าคืนนี้ใครกัน พรอดรักอยู่กับเธอ
‎เขาบอกเธอแล้วสินะ
‎บายูไม่ได้บอกอะไรสักคำ
‎และฉันก็ไม่แน่ใจด้วยว่าเป็นคุณ
‎พื้นสะอาดแล้ว
‎ฉันรู้
‎ทำไมคุณทำแบบนี้กับฉัน
‎คุณดีกับฉันมาตลอด
‎ทำไม
‎บอกฉันที
‎ฉันเห็นเธอกับเขา
‎เธอกระโดดขึ้นขี่หลังเขาที่รถนั่น
‎แล้วคุณก็เลยหึงน่ะเหรอ
‎พ่อหนุ่มนั่นรักคุณดังลมหายใจ
‎เขาไม่คุยกับผู้หญิงคนไหนเลยด้วยซ้ำ ‎ตลอดเวลาที่คุณไม่อยู่
‎เขาคิดถึงคุณจะเป็นจะตาย
‎คุณลีแอน มองฉันสิ
‎เกมที่พวกคุณเล่นอยู่น่ะ มันอันตราย
‎คุณทำแบบนี้ไม่ได้แล้ว ‎พวกคุณทำแบบนี้ไม่ได้
‎คุณได้เลือกทางเดินของคุณแล้ว
‎ชีวิตของผู้หญิงผิวสีมันลำบาก
‎และมันทำให้ฉันสงสัยอยู่ว่า…
‎ฉันจะไปได้ตลอดรอดฝั่งไหม
‎ใจนึงฉันจึงไม่ตำหนิคุณ
‎แต่อีกใจนึงน่ะ ฉันกลัวแทนคุณ
‎ซิตซี่ เดี๋ยวก่อน
‎ช่วยอะไรฉันหน่อยสิ
‎- ช่วยเอานี่ให้เขาทีได้ไหม ‎- ฉันไม่ช่วยคุณเรื่องนี้หรอกนะ
‎ขอร้องนะ
‎คุณจะทำให้เขาถูกฆ่า
‎ขอร้องละ
‎บ้าเอ๊ย
‎ขอโทษที
‎ทำไมมาช้า
‎ขอให้แน่ใจนะว่ารู้ตัวว่าทำอะไรอยู่
‎เหมือนเมื่อก่อนเลย
‎ไม่มีที่ไหนใกล้เคียงเมื่อก่อนหรอก
‎ยังอยากพาฉันหนีอยู่ไหม
‎สุดหัวใจ
‎ฉันว่าเขาจะปล่อยฉันไป ‎ถ้าฉันบอกเขาว่าที่จริงฉันเป็นคนผิวสี
‎อย่า อย่าทำแบบนั้น
‎อย่าทำแบบนั้น
‎ใครๆ ก็รู้ว่าศักดิ์ศรีของสองพี่น้องนี้ ‎ยิ่งใหญ่กว่าอะไรทั้งหมดในจอร์เจีย
‎สัญญานะว่าจะไม่ทำแบบนั้น
‎เธอจะทำให้คนผิวสีในจอร์เจียลำบากกันไปหมด
‎ถ้าพวกเขารู้ว่าถูกหลอก
‎และถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับเธอ ‎พวกเขาจะฆ่าฉัน
‎- ไม่นะ ‎- งั้นก็อย่าบอกพวกเขา
‎และฉันก็…
‎ฉันเจอเธอไม่ได้แล้ว
‎แบบนี้น่ะ
‎บายู ฉันมีเธอคนเดียวนะ
‎เธอเป็นคนเดียวที่ทำให้ฉันรู้สึกปลอดภัย
‎แบบนี้ไม่ใช่ปลอดภัย
‎ฉันมาเจอเธอแบบนี้ไม่ได้
‎เราต้องหนีไปด้วยกัน ‎เธอต้องให้เวลาฉันเก็บเงินก่อน
‎แล้วเราค่อยหนีไป
‎เราต้องหยุดเจอกันจนกว่าฉันจะมีเงินพอ
‎คุณรอใครอยู่เหรอ
‎เปล่า
‎แจ็กสัน มีเรื่องอะไร
‎ไอ้หนุ่มลูกคนซักผ้า
‎มีคนบอกว่าเขาผิวปากให้เมียนายตอนมาที่นี่
‎นั่นไม่จริง
‎มีแค่ซิตซี่กับฉันเท่านั้นที่อยู่บ้าน
‎- ใครกันที่พูดแบบนั้น ‎- แม่เอง
‎แม่เห็นเขา
‎- ลูกชายของแฮตตี้ เม ‎- ใช่ หมอนั่นแหละ
‎มาเถอะน้องชาย ไปเกณฑ์พวกหนุ่มๆ กัน
‎ไม่ใช่อย่างนั้น เขาไม่ได้ทำแบบนั้น
‎- อะไร คุณจะบอกว่าแม่คุณโกหกเหรอ ‎- ใช่ ใช่ค่ะ แม่โกหก
‎ลีแอน
‎เมียผมคอยปกป้องพวกคนผิวสีมาตลอด
‎มาเถอะ
‎มาเถอะที่รัก ผมจะไปส่งคุณที่บ้าน
‎ไม่เป็นไรนะ
‎คนผิวสีพวกนี้สติไม่ดีกันทั้งนั้น
‎- หยุดพวกเขาที มาร์กาเรต… ‎- เธอจ๋า
‎ไม่มีอำนาจใดในโลกนี้ ‎ที่จะหยุดสุภาพบุรุษชาวใต้
‎ไม่ให้ปกป้องเกียรติของภรรยาได้หรอก
‎แม่ทำอะไรลงไป
‎ฉันเห็นแกน่ะสิ
‎ฉันตามแกไปที่โรงสีนั่น
‎แกปล่อยให้ไอ้ลิงนั่นขึ้นขี่แก
‎ฉันเคยเตือนแกแล้ว
‎แกจะทำลายชีวิตเราไม่ได้
‎- แกคิดจะไปไหน ‎- จะไปบอกพวกเขาให้หมดทุกอย่าง
‎- หมดทุกอย่าง ‎- ลีแอน อย่านะ อย่า!
‎กุญแจอยู่ไหน
‎ไม่รู้เหรอว่าสามีแกจะฆ่าเรา
‎มองตาเขาสิ ‎มีแต่ความเกลียดชังคนผิวสี เขาฆ่าเราแน่
‎แม่น่ะ
‎เป็นปีศาจ
‎เข้าไปในบ้าน
‎ซิตซี่
‎ดูแลตัวเองดีๆ ถึงที่นั่นแล้วเขียนหาแม่นะ
‎ครับแม่
‎วิลลี่
‎เลิกยุ่งกับของพรรค์นั้นซะ ได้ยินไหม
‎ผมไม่เป็นไรน่า แม่
‎สบายอยู่แล้ว
‎ลาก่อนครับ คุณแฮตตี้ เม
‎ขอบคุณครับ
‎ไอรา
‎ไว้ค่อยเจอกัน
‎ไปซะ!
‎เขาเป็นอะไรไปน่ะ
‎- ไปซะ บายู ‎- ซิตซี่ เป็นอะไรไป
‎- ฮ้า ‎- พวกเขากำลังมา
‎ใครมา
‎- เกิดอะไรขึ้น ‎- แม่ของหล่อน
‎แม่ของหล่อนบอกว่าเธอผิวปากใส่หล่อน
‎- ลีแอน กับ… ไปเหอะน่า ‎- เธออยู่ไหน
‎- หล่อนไม่เป็นไร
‎พวกเขาไม่รู้ว่าฉันมาบอกเธอ
‎แล้วแม่ล่ะ
‎แม่จ่ายเงินให้นายอำเภอ ‎แม่ไม่เป็นไรหรอก ไปขึ้นรถ
‎ไปเร็ว พวกเขาไม่รู้หรอก…
‎ไปซะ โธ่ พระเจ้า
‎พระเจ้า
‎- เรื่องมันเป็นแบบนี้แหละ ‎- พระเจ้า
‎พระเจ้า
‎นั่นจะทำให้ตายกันทั้งคู่
‎ฉันรู้
‎แห่มากันแล้ว
‎- เขาอยู่ไหน ‎- เขาน่ะใคร
‎อย่ามาเล่นลิ้นกับผม ลูกชายคุณน่ะ
‎พวกเขาไม่อยู่ ‎คุณต้องการอะไรจากพวกเขา
‎คุณกำลังโกหกเราเหรอ
‎เปล่าค่ะ นายอำเภอ ‎พวกเขาไปแล้วตั้งแต่เมื่อเช้า
‎เหมือนจะไปทางตะวันตก ไปแคลิฟอร์เนีย
‎- เผามันซะ เผาซะ ‎- ใช่!
‎คุณคงไม่ปล่อยให้ ‎พวกเขาเผาบ้านฉันหรอกนะ นายอำเภอ
‎เงินทั้งหมดนั่นที่เราได้มา คือรายได้จากบ้านฉัน
‎ระวังปากหน่อย
‎มันไม่ได้อยู่ที่นี่
‎เผาเลยเถอะ
‎มันไม่ได้อยู่ที่นี่
‎เราจะไปดูที่สถานีรถไฟ ไม่ก็ถนนเส้นข้ามเขต
‎มันยังไปได้ไม่ไกลนักหรอก
‎- ไปกันเถอะ หนุ่มๆ ‎- เอาละ ไปกันเลย
‎ได้โปรด พระเจ้า ช่วยด้วยเถิด
‎ซิตซี่
‎ไม่มีรถอยู่ที่นี่เลย ‎เดาว่าพวกเขายังตามหาเขาอยู่
‎แต่เขาหนีไปแล้ว
‎ขอบคุณพระเจ้า
‎ขอบคุณพระเจ้า ฉันสวดมนต์อยู่
‎ถ้าพวกเขาทำอะไรเขา
‎ฉันคงอยู่แบบทุกข์ทรมานใจไปตลอดชีวิต
‎และมันคงเป็นสิ่งที่ฉันสมควรได้รับ
‎ฉันลาออก
‎ไม่นะ
‎ฟังนะ ไม่มีทางที่ฉันจะอยู่ที่นี่ได้
‎ไม่มีเลย
‎ฉันเสียใจด้วย คุณลีแอน
‎- ขอให้คุณโชคดีกับการดิ้นรนนี้ ‎- ขอร้องนะ
‎ถ้าเธอไป ฉันก็ไม่เหลือใคร
‎ซิตซี่ อย่าไปเลยนะ ‎อย่าทิ้งฉันไว้ที่นี่คนเดียว ได้โปรดเถอะ
‎(เทนเนสซี)
‎หิวไหม
‎กินอะไรไม่ลงหรอก
‎ผมอยากกลับไป
‎ผมทิ้งมาแบบคนขี้ขลาด
‎ผมทิ้งพวกเขาไว้ที่นั่น
‎- หยุดรถที ‎- ฮ้า
‎เดี๋ยว!
‎บายู
‎เอ้านี่
‎เดี๋ยวสิ
‎ตอนฉันอยู่ที่เยอรมนีเมื่อไม่นานมานี้
‎ฉันกับครอบครัวถูกส่งไปอยู่ ‎ในที่รวมกันแบบแออัดที่เรียกว่าเก็ตโต
‎โดยกองทัพเยอรมัน
‎เพราะเราเป็นชาวยิว
‎สภาพที่นั่นน่ะ
‎แย่มาก ทุกอย่างที่เรามีถูกขโมย
‎และไม่มีอาหาร ทุกคนอดอยาก
‎เช้าวันหนึ่งเราตื่นขึ้นมา ‎พร้อมกับได้ยินเสียงพวกนาซีร้องตะโกนว่า
‎"ตื่น พวกยิว ตื่นได้แล้วพวกยิวตัวเหม็น"
‎ตอนนั้นเราไม่รู้ แต่พวกเขาได้รับคำสั่งมา
‎ชาวยิวทุกคนที่ทำงานไม่ได้จะต้องถูกฆ่า
‎แล้ว…
‎พวกเขาสัญญากับเรา
‎ว่าเราจะถูกย้าย
‎ไปอยู่ในที่ที่มีสภาพดีขึ้น
‎แล้วพวกเราทั้งหมดก็ถูกพาไป
‎ขึ้นขบวนรถไฟขนโคกระบือ
‎มีคนมากมาย
‎อัดกันอยู่หลายวัน
‎ในรถคันเล็กๆ
‎ลูกเมียของฉันอยู่กับฉัน และเราถูกส่งไป
‎ที่…
‎ค่าย
‎และเราต้องถูกทดสอบ
‎เพื่อดูว่าเราพร้อมจะทำงานหรือไม่
‎แน่นอนภรรยาของฉัน ฟรานก้า
‎ไม่สามารถรับการทดสอบได้ ‎ในขณะที่อุ้มลูกสาวเรา
‎พวกเขาเลยยิงเธอ ‎กับลูกสาวตัวน้อยของฉัน
‎ต่อหน้าต่อตาฉัน
‎นี่ไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกดีขึ้น
‎ฉันจะบอกว่า
‎บางครั้งเราแค่ต้องไปต่อ
‎เพื่อที่จะได้กลับมาช่วย
‎ฉันช่วยครอบครัวของฉันไม่ได้
‎แต่ฉันช่วย…
‎ฉันช่วยคนมากมาย
‎แม่ของนายเป็นผู้หญิงฉลาด ‎เธอรู้วิธีเอาตัวรอด
‎และเมื่อนายได้เรียนรู้ด้วยแล้วเหมือนกัน
‎เรียนรู้วิธีเอาตัวรอด
‎นายจะสามารถช่วยเธอได้
‎เราไปต่อกันเถอะ
‎(แคปิตอลรอแยล ‎และเดอะคาเฟ่โอเลต์รีวิว คืนนี้)
‎"สวัสดีครับแม่
‎เรามาถึงชิคาโกแล้ว
‎ที่นี่ไม่ว่าตรงไหนก็เป็นตัวเมือง
‎ผมไม่เคยเห็นอะไร ‎เหมือนแบบนี้มาก่อนในชีวิต
‎ไอราประหม่ามากกับสิ่งที่เขาเรียกว่า
‎"ออดิชั่น" เพื่อให้ได้งานนี้
‎รอตรงนี้นะ
‎- ไอรา คุณเป็นคนที่ตื๊อไม่เลิกจริงๆ ‎- ครับ ขอบคุณ
‎- นั่นเด็กๆ คุณเหรอ ‎- ครับ
‎- พวกเขามาแล้ว และยอดเยี่ยมมาก ‎- อ้อ ดี
‎เรามีซ้อมใหญ่กันที่นี่ ‎อาทิตย์หน้าโทรหาผมนะ
‎ครับ โอเค แต่ผมหวังว่า…
‎- ได้ครับ แต่เรา… พวกเขา… ‎- โทรหาผมละกัน ผมยุ่งอยู่ กำลังซ้อมใหญ่
‎แม่ง!
‎เชื่อไหมล่ะนั่น
‎จะไปไหน วิลลี่
‎- วิลลี่อยู่ไหน เขาไปไหน ‎- ผมไม่รู้
‎โอเค นายมานี่ มาร้องเพลง
‎อะไรนะ ผมร้องที่นี่ไม่ได้หรอก ‎นี่ไม่ใช่ร้านเหล้าของแม่
‎ฟังฉันนะ นายอยากช่วยแม่ไหม
‎ลีแอนล่ะ ถ้าอยาก ก็ไปร้องเพลง
‎คิดถึงเธอ แล้วก็ร้อง โอเคนะ
‎ผม…
‎เพลงอะไร
‎อะไรก็ได้
‎อะไรก็ได้ ที่ทำให้นายคิดถึงเธอ
‎ร้องไปเลย
‎- โอเค พอแล้ว พักห้านาที ทำได้ดีมาก ‎- มาเถอะ
‎มาสิ ไม่เป็นไรหรอก
‎ก้าวระวังๆ
‎เอาเลย
‎กวีว่าไว้
‎ใครมีรักจักตาบอด
‎แต่ฉันมีความรัก
‎และยังรู้โมงยาม
‎พระคัมภีร์ว่าไว้
‎จงค้นหา แล้วจะได้พบ
‎ฉันจึงค้นหา
‎ต้องตะกายไขว่คว้า
‎พวกคุณรู้จักเพลงนี้ใช่ไหม มาเลย
‎ชีวิตฉันเหมือนอากาศ
‎เปลี่ยนไปตามเวลา
‎ยามเธออยู่ใกล้ ฉันสดใสอบอุ่น
‎ยามเธอจากจร
‎ฉันหมองหม่นอึมครึม
‎อย่าทำกับฉัน
‎อ่อนหวานและอ่อนโยน
‎ดังนางฟ้ามาโปรด
‎จนฉันคลั่งไคล้
‎รู้ไหมมันไม่ดี
‎หัวใจของฉัน
‎มันช่างอ่อนไหว
‎หาได้ทำด้วยไม้
‎มันช่างคลั่งไคล้
‎และรู้ไหม มันไม่ดี
‎- ผมกลัวแทบตาย ไอรา ‎- นายทำได้ดีมาก
‎ร้องเพลงที่นี่มาหลายอาทิตย์แล้ว ‎แต่ผมยังสั่นอยู่เลย สั่นเหมือนกับ…
‎เหมือนกับอะไร
‎คุณได้รับจดหมายจากแม่ผมบ้างไหม
‎ผมเขียนไปตลอด
‎นี่
‎ทำไมคุณไม่บอกอะไรเลย
‎"สวัสดีบายู แม่เธอขอให้ฉัน ‎เขียนจดหมายนี้ถึงเธอ
‎เขาอยากให้เธอรู้ว่าเขาสบายดี
‎และเขารักเธอ คิดถึงเธอ
‎ทุกอย่างที่นี่ดูจะสงบแล้ว
‎และชีวิตก็ดูจะกลับมาเป็นปกติ
‎แม่เธอบอกไม่ต้องห่วง ‎ขอแค่เธอดูแลตัวเองให้ดี
‎และเขาหวังว่าเธอกับวิลลี่ เอิร์ลจะอยู่กันด้วยดี
‎เราคิดถึงเธอ และรักเธอนะ ‎ซิตซี่"
‎- ใช่ แม่สบายดี ‎- อ้อ
‎ขอบคุณพระเจ้า
‎แม่ไม่ได้พูดถึงลีแอนเลย
‎ฉันแน่ใจว่าเธอสบายดี
‎แน่ใจเลย
‎เออนี่ ผมต้องส่งเงินให้แม่
‎ต้องเขียนจดหมายถึงแม่
‎ไอรา นี่มันเรื่องบ้าอะไร
‎ชื่อเขาไปอยู่บนป้ายด้านหน้าได้ยังไง
‎มันควรจะเป็นวิลลี่ เอิร์ล บอยด์ ไม่ใช่บายู
‎ใช่สิ คนที่มาน่ะ พวกเขามาดูน้องชายนาย
‎คุณคาร์นีย์บอกว่ากิจการที่นี่เติบโต ‎กว่า 30 เปอร์เซ็นต์ ตั้งแต่เขาเริ่มร้องเพลง
‎คุณบอกว่าพวกเขาชอบเรา ‎และอยากให้เราเล่นที่แคปิตอลรอแยล
‎ไม่ใช่ พวกเขาบอกว่าชอบบายู ‎และอยากให้เขาเล่นที่แคปิตอลรอแยล
‎นายเดินออกไป หรือว่านายจำไม่ได้แล้ว
‎มันไม่ใช่ง่ายๆ นะ ‎ฉันอุตส่าห์เจรจาจนเราได้ข้อตกลง
‎งั้นฟังนะ ผมจะไปคุยกับพวกเขาเอง
‎ไม่ อย่าไปพูดนะ
‎จะสั่งผมด้วยไหมว่าห้ามไปคุยกับใคร
‎ฉันไม่สนว่านายจะไปคุยกับใคร ‎แต่ห้ามคุยกับคุณคาร์นีย์
‎ห้ามทำลายโอกาสนี้ของเรา
‎ขอร้องละ
‎เฮ่ย นี่ อย่ามาโกรธฉันนะ
‎ฉันไม่ได้ทำอะไรนาย
‎ไม่ นายพยายามเข้ามาเสียบ
‎นายพยายามจะทำตัวกลมกลืนกับพวกเขา
‎นายก็รู้ว่าไอรามีความคิดของตัวเอง
‎แหงละ ไอราเป็นคนทำให้แม่ ‎ลำบากสารพัดด้วยตอนอยู่ที่บ้าน
‎วิลลี่ เอิร์ล
‎แม่น่ะอยู่ของแม่ดีๆ
‎จนกระทั่งแกกลับมาคั่วกับนังสำส่อนนั่น
‎เรียกเธอแบบนั้นอีกที
‎- ฉันจะเตะนายให้… ‎- แกคิดว่าแกเป็นใคร ฮ้า
‎- งานที่นี่น่ะมันงานของฉัน ‎- หยุดพูดแบบนั้นไปเลยดีกว่า
‎ได้ยินไหม
‎ไม่มีใครคิดจะแย่งงานนายหรอก
‎งั้นที่แกทำอยู่น่ะอะไร
‎ฉันพยายามแทบตายกว่าจะมาถึงที่นี่ได้
‎แล้วสุดท้าย
‎แทนที่บนป้ายจะเป็นชื่อฉัน
‎ไอ้น้องชายตัวดีดันเอาชื่อมันไปเสียบ
‎ถ้าจะมีใครถอดชื่อนายออกละก็
‎คนคนนั้นก็คือตัวนายเอง
‎เผ่าพันธุ์คนผิวสีจะอยู่ดีมีสุขกันถ้วนหน้า
‎ถ้าแกกลับจอร์เจียไปซะ
‎ให้พวกเขา
‎แขวนคอแก
‎"สวัสดีครับแม่
‎เราสบายดีที่ชิคาโก"
‎(บายู บอยด์ และวง)
‎"ผมได้ส่งจดหมายหาแม่ทุกเมื่อที่มีโอกาส
‎หวังว่าที่ผ่านมาแม่จะได้รับ
‎ไอราช่วยหาห้องพักให้ผม
‎ผมอยากให้แม่ได้เห็น
‎มันดีมากเลย ดีกว่าในย่านที่เราอยู่กันที่นั่น
‎แถวคนดูที่แคปิตอลรอแยลยาวขึ้นเรื่อยๆ ทุกคืน
‎คนมากันจากทั่วโลกเลยแม่
‎แม่น่าจะได้เห็นคนขาวพวกนี้
‎มันทำให้ผมนึกถึงคนผิวสีพวกนั้น ‎ที่แห่มาที่ร้านแม่
‎มันน่าดูจริงๆ
‎มันช่างน่าดูจริงๆ
‎ผมหวังว่าแม่จะได้รับเงินที่ผมส่งมาให้ตลอด
‎ผมจะส่งมาเรื่อยๆ
‎ผมอยากให้ทุกคนบอกผมว่า ‎ลีแอนเป็นยังไงบ้าง
‎ไม่มีใครบอกอะไรผมเลย
‎หวังว่าเธอจะสุขสบายและปลอดภัยดี
‎(บันทึกเสียง)
‎ไอรากับคุณคาร์นีย์ ‎ให้ผมบันทึกเสียง เพลง 'เรือบินกระดาษ'
‎แม่ครับ ผมอยากให้แม่ได้ฟังเร็วๆ
‎เขาบอกผมว่ามันออกมาดีมากเลยด้วย
‎ส่วนวิลลี่ เอิร์ล
‎เรายังทะเลาะกันตลอด
‎ยิ่งทำให้ผมคิดถึงแม่เข้าไปใหญ่
‎และแม่ครับ
‎เขาติดมันหนักเลย
‎ผมต้องไปแล้วแม่ ‎พวกเขาเคาะประตูบอกว่าอีกห้านาที"
‎- ขอโทษครับทุกคน ‎- "ตั๋วขายหมดเกลี้ยงอีกแล้วคืนนี้
‎จริงๆ ครับแม่ ตั๋วขายหมดเกลี้ยงอีกแล้วคืนนี้"
‎- เราจะเพิ่มรอบแสดง ‎- "รอเจอแม่แทบไม่ไหวแล้ว"
‎- ขอบคุณครับ ‎- "ผมคิดถึงแม่นะ รักแม่ครับ
‎- ลูกชายของแม่ บายู" ‎- ตั๋วหมด
‎(บายู บอยด์ ‎ดาวดวงใหม่ของชิคาโก)
‎ขอบคุณครับ
‎ขอเสียงต้อนรับคุณลอร่า บราเซล ‎กับระบำชนเผ่าแอฟริกันของเธอด้วยครับ
‎นั่นใคร ฉันถามว่านั่นใคร
‎แฮตตี้ เปิดประตูก่อน
‎ซิตซี่เหรอ ซิตซี่ เธอมาทำอะไรดึกดื่นป่านนี้
‎เราต้องการให้ช่วย
‎เธอพาหล่อนมาที่นี่ทำไม
‎พาหล่อนไปหาหมอของคนขาวสิ
‎- ช่วยฉันด้วยเถอะค่ะ ลูกจะคลอดแล้ว ‎- ซิตซี่ พาหล่อนมาที่นี่ทำไม
‎หล่อนมาหาฉันที่ห้องครัว
‎ไม่อยากให้ฉันปลุกจอห์นกับแม่
‎และไม่อยากไปหาหมอ
‎ประคองมาตรงนี้
‎- หายใจลึกๆ ‎- ฉันเจ็บมากเลย
‎มีบางอย่างผิดปกติ ฉันรู้
‎ซิตซี่ รีบเลยนะ ‎ไปบอกจอห์นให้พาหล่อนไปหาหมอ
‎แฮตตี้ เธอต้องช่วยหล่อน
‎แฮตตี้
‎แฮตตี้ เม
‎หายใจเข้าไว้สิ
‎เอาละ เบ่งอีกที ขออีกที เอาให้สุดเลย
‎เอาเลย
‎หนึ่ง สอง สาม เบ่งสุดแรง
‎พระเจ้า
‎ฉันจะตัดสายสะดือนะ ‎จากนั้นเธอพาหล่อนไปโรงพยาบาลของคนขาว
‎บอกทุกคนว่าหล่อนคลอดที่นั่น
‎ลีรอย ลีรอย!
‎- หวัดดี ‎- หวัดดี
‎นายมาทำอะไรที่นี่
‎ไง พวก ดีใจที่ได้เจอนะ
‎เออ ฉันมาเยี่ยมญาติที่ชิคาโก
‎และฉันได้ยินวิทยุประกาศว่า ‎พวกนายปรากฏกายทุกคืน
‎พวกเขาพูดแบบนี้เลยนะ ‎ปรากฏกายทุกคืนที่แคปิตอลรอแยล
‎พวกนายได้เกิดกันแล้วสินะ
‎เราทำได้ดี นั่งก่อนสิ นั่ง ‎หล่อมาเชียวนะ เพื่อน
‎ไม่หล่อเท่านายหรอก
‎ฉันอยากมาดูการแสดง ‎แต่เขาไม่อนุญาตให้เราเข้าไปในนั้น
‎เออ
‎วิลลี่จะใกล้จะมารึยัง
‎ใกล้ละ เดี๋ยวรอบนี้จบก็มา
‎เออนี่ นายเจอแม่ฉันก่อนมาไหม
‎ไม่ ไม่มีใครไปที่ร้านแม่นายแล้ว
‎ไม่มีใครไปเลยเหรอ
‎หลังจากเกิดเรื่องคราวนั้น พวกเขาก็กลัวกันมาก
‎แม่ได้เงินที่ฉันส่งไปบ้างรึเปล่า
‎ไม่ได้ พวกนั้นตรวจดูจดหมายที่ส่งถึงเธอ
‎เท่าที่ฉันรู้มาล่าสุด เธอปลูกผักไว้กินประทังชีพ
‎ฉันฝากนายเอาเงินไปให้แม่หน่อยสิ
‎ไม่ละ บายู
‎ฉันจะไม่รับผิดชอบเรื่องเงินหรอกนะ
‎นายก็รู้ว่าฉันชอบไวน์กับผู้หญิงมากแค่ไหน
‎เออนี่ แล้วฉันก็ได้ยินว่าลีแอนเพิ่งคลอดลูก
‎ครับๆ เข้ามาเลย
‎ขอโทษครับ ผมไม่รู้ว่ามีแขก
‎ไม่เป็นไร
‎มีอะไรเหรอ
‎ขอเวลาเราสักครู่ได้ไหมครับ
‎ได้สิ
‎บายู บอกวิลลี่ทีว่าเดี๋ยวฉันมาใหม่
‎รอฉันก่อนนะ ‎จะฝากจดหมายไปให้แม่กับซิตซี่ ได้ไหม
‎งั้นก็ได้
‎สวัสดีครับ
‎ไอรา ผมต้องขอลางานที่นี่สักพัก
‎อะไรนะ
‎แม่ผมมีปัญหาในจอร์เจีย ผมต้องไปหาเธอ
‎นายเสียสติไปแล้วเหรอ ‎คนพวกนั้นพยายามจะฆ่านาย
‎ผมรู้ว่าคุณจะพูดอะไร
‎แต่ผมหนีมาทั้งชีวิตแล้ว
‎ผมต้องไปดูให้เห็นว่าแม่เป็นยังไง
‎บายู…
‎ฟังนะ ผมทำนี่ก็เพื่อแม่ แม่ผมจะภาคภูมิใจ
‎ถ้าเรา…
‎ถ้าเราไปเล่นที่ร้านเธอสักคืนนึงล่ะ ‎แค่คืนเดียว
‎นั่นจะทำให้ผู้คนกลับมา ‎แล้วเธอก็จะกลับมายืนด้วยตัวเองได้
‎แล้วเราจะรีบกลับมาเลย
‎ฉันจะไปพาเธอมาที่นี่
‎แม่ไม่อยากมาที่นี่หรอก ผมต้องไปที่นั่น
‎ฉันว่านั่นไม่ใช่ทางเลือกที่ดี
‎คุณบอกเองว่าผมดูไม่เหมือน ‎ไอ้หนุ่มผิวสีที่หนีตายมาจากที่นั่นแล้ว
‎แล้วถ้าพวกเขารู้เข้าล่ะ
‎คุณก็รู้ว่าคนขาวน่ะ
‎สนเรื่องคนผิวสีร้องเพลง ‎ในร้านเหล้าย่านนั้นซะที่ไหน
‎- ไม่เหรอ ‎- ไม่
‎ผมจะไปหาแม่
‎ไม่ว่าคุณจะไปด้วยหรือไม่
‎นี่จะไปหาแม่
‎หรือว่าลีแอน
‎ไอรา
‎ไอรา มันจะไม่เป็นไร
‎คุณไปดูแลเรื่องจัดรอบการแสดงเถอะ
‎แค่คืนเดียว
‎นี่จดหมายของเธอ
‎ทำไมจดหมายฉันทุกฉบับถึงถูกเปิด
‎มันถูกเปิดมาอยู่แล้ว
‎จะซื้ออะไรไหม แฮตตี้
‎นั่นคือบายู บอยด์ ‎กับเพลงใหม่สุดฮิตของเขา "เรือบินกระดาษ"
‎สวัสดีครับ คุณลีแอน สบายดีนะ
‎ฉันสบายดีค่ะ คุณลินคอล์น
‎ลูกคุณเป็นยังไงบ้าง
‎- แข็งแรงดีเหมือนเดิมค่ะ ‎- ดีครับ
‎แค่นั้นเหรอ
‎นี่ ฉันให้เครดิตไม่ได้แล้วนะ
‎แต่ฉันจ่ายคืนให้ตรงเวลาเสมอนะ
‎ไม่ใช่ในช่วงสองสามเดือนมานี้ จ่ายสดมา
‎ฉันจะจ่ายให้เอง
‎คุณใจดีกับคนพวกนั้นไม่ได้หรอก ‎ผมจะบอกให้
‎- เอาอะไรใส่ถุงบ้างล่ะ คุณลีแอน ‎- แค่นี้
‎ฉันซื้อของมาให้ค่ะ ‎อย่างน้อยก็เป็นสิ่งที่ฉันพอจะทำได้
‎ฉันเอาผ้ากองโตมาส่งซักด้วย
‎คุณไม่รู้เหรอว่า ‎คนขาวเลิกเอาผ้ามาให้ฉันซักแล้ว
‎ถ้าคุณอยากได้งานทำ…
‎ในชีวิตนี้ฉันไม่เคยทำงานในครัวบ้านคนขาว
‎ฉันแค่อยากบอกคุณว่า
‎ขอบคุณที่ช่วยทำคลอดให้ฉัน
‎ฉันต้องรีบทำงานให้เสร็จนะ
‎ฉันเข้าใจ
‎ลูกชายคุณเป็นยังไงบ้าง
‎เขาสบายดี
‎แล้วลูกชายคุณล่ะ
‎เขาสบายดี
‎ตาเขาเหมือนของพ่อ
‎ฉัน…
‎ฉันไม่ได้ตั้งใจให้เรื่องพวกนี้เกิดขึ้น
‎ฉันหยุดคิดถึงบายูไม่ได้
‎ฉันภาวนาทุกวัน ขอให้เขาไม่เป็นไร
‎คุณได้ข่าวเขาบ้างไหม
‎ไม่
‎จดหมายล่ะ
‎ถ้าฉันเขียนถึงเขา คุณจะช่วยส่งให้เขาไหม
‎นี่คุณบ้าไปแล้วเหรอ
‎ลูกฉันเกือบถูกฆ่าลับหลังคุณ
‎ฉันรักลูกคุณนะ
‎งั้นก็ปล่อยเขาไป
‎คุณคิดถึงแต่ตัวเอง
‎คุณต้องเริ่มคิดถึงคนที่คุณทำร้ายจิตใจได้แล้ว
‎คุณจะทำยังไงถ้าเด็กคนนั้นผิวสี
‎คนอะไรไม่รู้จักคิด
‎ออกไปจากที่นี่นะ
‎เอาข้าวของของคุณไปด้วย
‎(แจ๊สร้องสดทุกคืน ‎บายู บอยด์)
‎ผมคบกับสาวที่ชอบมาสาย
‎ทุกครั้งที่เราไปเดต
‎แต่ผมรักเธอ
‎ครับ ผมรักเธอ
‎ผมจะเดินไปหาเธอที่หน้าบ้าน
‎แล้วจะถามไปให้รู้แล้วรู้รอด
‎เพราะผมต้องการเธอ
‎ผมจะถามเธอ
‎ว่าจะเป็นแฟนกับผมหรือไม่เป็น
‎มาฟังพี่ชายผมร้องบ้างครับ
‎ท่าทางของคุณที่ผมเห็น
‎ทำผมถอดใจ
‎- ทำหน้าแบบนั้นทำไม ‎- นายคิดว่าไงล่ะ
‎คุณคาร์นีย์ไม่พอใจพี่ชายนายมาก
‎เขาไม่ชอบที่พี่นายเอาเพลงไปร้อง
‎เขามาสายตลอด เรื่องอื่นอีก
‎งั้นคุณก็ควรคุยเรื่องนั้นกับเขาซะ
‎เขาเบิกค่าจ้างล่วงหน้าทุกคืน
‎เขาติดหนี้คลับ เป็นเงินเยอะมาก
‎ก็เพราะติดไอ้นั่น
‎ผมต้องช่วยให้เขาเลิกให้ได้
‎ถ้าช่วยได้ง่ายๆ
‎ฉันคงช่วยไปนานแล้ว
‎พี่ผมน่าทึ่งไหมล่ะครับ
‎ผู้หญิงคือสิ่งมีชีวิต
‎ที่แปลกได้เสมอ
‎พอเราเริ่มจะมั่นใจได้หนึ่งอย่าง
‎เรากลับพบว่าเธอเปลี่ยนเป็นอีกอย่าง
‎คุณจะเป็นแฟนกับผมหรือไม่เป็น
‎หรือว่าแฟนผมอาจเจอแฟนใหม่
‎ไม่ก็ยังเป็นแฟนผมอยู่…
‎- ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย ‎- ไว้ก่อน ยังไม่คุย
‎นี่ วิลลี่
‎ฉันจะกลับบ้านวันนึง ไปทำให้คนกลับไปร้านแม่
‎จะไปด้วยไหม
‎เออ ลีรอยบอกฉันแล้ว ‎เรื่องที่แม่กำลังลำบาก ฉันจะไปด้วย
‎ดี อีกสองวันเราจะไป
‎ได้
‎หาไอ้นี่อยู่เหรอ
‎แกมายุ่งอะไรกับของของฉัน
‎เออ ใจเย็น
‎ไอ้ซื่อบื้อ ฉันถามว่าแกมายุ่งอะไรกับของของฉัน ‎มันไม่ใช่เรื่องของแก
‎- ไอราบอกนายต้องเลิก ‎- แกบอกเขาเหรอ
‎- ฉันช่วยอยู่นะ ‎- ไม่ต้องมาช่วย
‎เอาของของฉันมา
‎ก็ได้
‎เอาของของฉันมา
‎เอามาให้ฉันซะดีๆ ฉันจะนับถึงสาม
‎หนึ่ง…
‎เปิดประตู!
‎ฉันจะฆ่าแก
‎- เอาของของฉันมา ‎- หยุด!
‎วิลลี่
‎- บายู ‎- มันเขาเอาของของฉันไป
‎โอเค บายู คืนให้เขาเดี๋ยวนี้ ขอร้อง
‎วิลลี่ ขอที
‎ก็ได้
‎มีเรื่องอะไรกันวะเนี่ย…
‎บ้าไปแล้วเรอะ
‎ไอรา ฉันทนเรื่องนี้ไม่ไหวแล้ว
‎ฉันไล่นายออก
‎- เดี๋ยว อะไรนะ ‎- ได้ยินแล้วนะ
‎- ไม่ เขาหาเรื่องก่อน ‎- เก็บข้าวของแล้วไปซะ
‎- คุณไม่รู้อะไร ‎- ไอรา
‎ไอรา
‎คุณจะปล่อยให้เขาไล่ผมออก ‎เพราะไอ้ซื่อบื้อเนี่ยนะ
‎เราอยู่ด้วยกันมาตั้งนาน ก่อนเจ้านี่จะโผล่มา
‎- ไม่เอาน่า เราไป… ‎- นี่…
‎ฉันช่วยนายไม่ได้หรอก
‎- แต่ผมเคยช่วยคุณนะ ‎- ใช่
‎ผมเคยช่วยคุณ ‎แล้วคุณจะปล่อยให้เขาทำแบบนี้กับผมเหรอ
‎ได้เลย ได้
‎แกจัดฉากฉัน
‎หยุดพวกเขาที อย่า!
‎- หยุด! ‎- ไม่ๆๆ แกจัดฉากฉัน
‎แกทำแบบนี้มาตั้งแต่เรายังเด็กๆ
‎ไม่ๆ ไม่ต้อง
‎แกต้องรู้ไว้อย่างนึงนะ ไอ้เวรตะไล
‎เรื่องนี้ยังไม่จบ
‎ฉันเกลียดก้นดำๆ ของแก
‎อรุณสวัสดิ์
‎- ซิตซี่ ดูเขาสิ ‎- มีอะไร
‎ฉันว่าผิวเขาเริ่มเข้มขึ้น
‎ฉันว่าเขาก็เหมือนเดิมแหละ
‎เหมือนเมื่อวาน เหมือนเมื่อวานซืน
‎- และก็วันก่อนๆ ‎- ไม่ ซิตซี่
‎ฉันว่าผิวเขาเริ่มเข้มขึ้นเรื่อยๆ
‎ใจเย็นน่า
‎ฉันทำอะไรให้กินเอาไหม
‎ไม่ ฉันกินอะไรไม่ลง
‎อ่านนี่ซะ เสร็จแล้วคืนฉันด้วย
‎"ลีแอนที่รัก
‎วันเสาร์มะรืนฉันจะไปที่นั่น
‎เตรียมพร้อมหนีไปกับฉัน
‎ฉันจะไม่เถียงกับเธอเรื่องนี้
‎แต่เธอต้องไปกับฉัน
‎ซิตซี่จะบอกเธอว่าไปเจอกันที่ไหน"
‎เขากำลังจะมารับฉัน
‎เขาจะมารับเราแล้ว ลูกจ๋า
‎ดีนะที่บายูจะมาทำแบบนี้ให้เธอน่ะ
‎ใช่ แต่ฉันไม่ชอบเลย
‎ฉันอยากให้เขารีบออกไปทันทีที่จบ
‎เธอแน่ใจนะว่าพี่น้องเคลย์ตันไม่รู้
‎เธอจ๋า
‎หนุ่มๆ พวกนั้นง่วนอยู่กับการบริหารเมืองนี้ ‎พวกเขาไม่คิดถึงเราหรอก
‎เธอไม่ได้บอกหล่อนใช่ไหมว่าบายูจะมา
‎- ฉันขอโทษ แฮตตี้ ‎- ทำไมเธอทำแบบนั้น
‎เขามีสิทธิที่จะรู้ว่าเด็กนั่นเป็นลูกของเขา
‎หล่อนควรปิดปากให้สนิท
‎วิลลี่ เอิร์ลอยู่นี่รึเปล่า
‎วิลลี่ ตื่น
‎แกมาทำอะไรในบ้านฉัน
‎มาเร็ว มาเลย มา
‎- เราจะไปไหน ‎- ไปหาแม่ มาเร็วสิ
‎ลุกขึ้น
‎แม่มานี่เหรอ
‎เปล่า แม่อยู่ที่จอร์เจีย
‎เรากำลังจะไปหาแม่ มาเร็วๆ เลย
‎- มา วิลลี่ ใส่นี่ ‎- พวกนั้นจะฆ่าแก
‎ใส่นี่เข้าไป
‎พวกนั้นจะฆ่าแก
‎ฉันจะยินดีกับพวกเขาตอนฆ่าแกได้
‎ฉันเกลียดก้นดำๆ ของแก
‎แกทำฉันโดนไล่ออกใช่ไหมล่ะ
‎ไม่ใช่ ของที่นายเล่นต่างหาก ‎ที่ทำนายโดนไล่ออก วิลลี่
‎ลุกขึ้นมา นั่งสิ นั่ง เร็วสิ
‎ใช่ แกอิจฉาฉัน ฉันไปถึงชิคาโกกับเขา
‎แกต้องอยู่บ้านกับแม่
‎แกมันไอ้ลูกเลือดผสม
‎เป็นไงล่ะแก พ่อฉันไม่ใช่พ่อแกหรอก
‎พ่อฉันสอนฉันทุกอย่าง
‎เขาสอนฉันเล่น
‎สอนฉันให้เมายา
‎พอแล้ว
‎พวกนั้นยิงเขาต่อหน้าฉันเลย
‎สมองเขากระจายใส่ฉัน
‎รู้ไหม บางทีฉันก็ไม่ได้อยากเห็น ‎อะไรๆ ทุกอย่างกับเขาหรอกนะ
‎แม่อาจจะรักแกมากกว่า
‎พ่อฉันน่ะ…
‎พ่อรักฉันมากกว่าแกแน่ๆ
‎เสร็จแล้ว
‎- มาเถอะ ‎- เดี๋ยว
‎- ฉันไปไม่ได้ถ้าไม่มีของของฉัน ‎- ฉัน… เดี๋ยวฉันหาเพิ่มให้ มาเถอะ
‎ทรัมเป็ตของฉันอยู่ไหน
‎เอาละ อยู่นั่น มา มาเถอะ
‎- แม่ สวัสดีครับแม่ ‎- บายู
‎ลูกจริงๆ ด้วย
‎- ผมคิดถึงแม่มากเลย ‎- แม่ก็คิดถึงแกเหมือนกัน ลูกเอ๊ย
‎วิลลี่ เอิร์ล
‎หวัดดีครับ แม่
‎โอ้โฮ เธอดูหล่อโก้ไม่เบานะ ดูรวยแฮะ
‎ไม่เอาน่า ดีใจที่ได้เจอคุณนะ ซิตซี่
‎เรือบินกระดาษ เที่ยงครึ่ง ที่รถบัส
‎เข้าใจนะ
‎ไอรา
‎คุณแฮตตี้ เม
‎- นี่วงของผม ‎- คุณผู้หญิง
‎ไอราทำวงให้ผม
‎ทุกคน ลงมือตั้งเครื่อง
‎เราอยู่ที่นี่แค่ไม่นาน นี่มันก็จะมืดแล้ว
‎- จะไปไหน วิลลี่ ‎- ผมจะออกไปสูดอากาศ
‎ขอโทษนะครับ
‎ต้องการอะไร พ่อหนุ่ม
‎ผมจะมาส่งข่าว…
‎คุณตามหาหนุ่มผิวสี ‎ที่ใครๆ เรียกเขาว่าบายูอยู่ใช่ไหม
‎ฉันอยากขอบคุณทุกคน ‎ที่มาที่นี่กันในคืนนี้ จากใจจริง
‎ฉันรู้ว่าทุกคนอยากรู้แล้ว ‎ว่าอะไรคือบิ๊กเซอร์ไพรส์
‎ที่เราพูดถึงกันก่อนหน้านี้
‎เอาละ เฉลยเลยนะ
‎ลูกชายฉันมาค่ะ ทุกคน
‎บายูกับวิลลี่ เอิร์ล
‎ขอบคุณครับทุกคน
‎ขอบคุณทุกคนมาก
‎ผมดีใจที่ได้เห็นพวกคุณกลับมาร้านแฮตตี้ เมส์
‎มาเลยแม่ ร้องเพลงกัน ‎วง ดนตรีมา
‎หนักใจเหลือเกิน
‎เพราะความเศร้ารุมเร้า
‎ชีวิตรักแตกร้าว
‎ฮัลโหล
‎ไม่เป็นไร ว่าไง แจ็กสัน
‎ในท่ามกลางคนมากมาย
‎ทำไมต้องฉันที่โชคร้าย
‎มาทำลายรักให้แตกร้าว
‎ตลอดคืนฉันร่ำไห้
‎จะหลับตาลงได้อย่างไร
‎ในเมื่อเตียงมันร้าว
‎ต่อเลยเพื่อน ต่อเลยครับเลยแม่
‎ฉันแสนหนักใจ
‎หนักใจเหลือเกิน
‎เพราะความเศร้า…
‎นายกำลังจะไปไหนเหรอ
‎ไปส้วม
‎คนคุ้มกันรออยู่ข้างรถ พวกเขาจะไปกับนาย
‎อ้อ ผมว่าผมทำเองเป็นนะ ไอรา
‎พวกเขาจะไปกับนาย
‎แล้วพอนายกลับมา เราจะไปกันเลย
‎ก็ได้
‎เชิญ
‎ตลอดคืน
‎ไม่ๆ ไม่ต้อง แค่ไปขึ้นรถบัส ‎ไม่เป็นไรหรอก ไปเถอะ ไม่เป็นไรน่า
‎แอนน้อย
‎หวัดดี
‎- ฉันคิดถึงเธอ คิดถึงเธอมาก ‎- ฉันคิดถึงเธอ
‎เธอมีลูกชาย
‎- อยู่ในนี้ให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้นะ ‎- ไม่ อย่าไปนะ
‎ฉันต้องไปแล้ว ‎ฉันปล่อยให้พวกเขาทำร้ายแม่ไม่ได้
‎- อยู่เถอะนะ ‎- ฉันหนีไม่ได้แล้ว
‎ไม่นะ อย่าไป อย่าไป
‎ลีแอน ขอเถอะ
‎ไม่ ขอร้องละ
‎ไม่
‎แจ็กสัน
‎มันอยู่นั่น
‎- จับมัน ‎- ฟังผมก่อน
‎นี่มันอะไรกัน เดี๋ยวสิ
‎เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน!
‎วิลลี่ เอิร์ล
‎พวกนั้นพาเขาไปที่ลานแล้ว
‎พระเจ้า อะไรนะ
‎เอาเขาลงมา
‎ไปไหนมา
‎ผมขอโทษที่มาช้า
‎แม่คุณอยู่ที่นี่มาสองชั่วโมงแล้ว
‎และก็นั่งฟังเพลงเก่าเพลงนั้น
‎เธอคือเพลง
‎ที่ฉันอยากได้ยินอีกครั้ง
‎เธอคือแสงสว่าง
‎ที่ฉันเฝ้าตามหา
‎วันนี้เธอไม่ค่อยคุยค่ะ คุณโจนาธาน
‎คุณลีแอน
‎และเธอกับฉัน
‎ลูกชายคุณมาแล้ว
‎จะได้เห็นสิ่งนี้นิรันดร์
‎คุณลีแอน
‎ฉันจะใช้เวลาทั้งชีวิต
‎นี่โจนาธานไงคะ
‎ส่งเรือบินกระดาษ
‎ไปดวงจันทร์
‎ภาวนาให้ทุกลำถึงมือเธอ
‎และฉันจะใช้วันเวลาที่เหลือ
‎หลงใหลสิ่งนี้เรื่อยไปเพื่อเธอ
‎จะส่งเรือบินกระดาษ
‎ไปดวงจันทร์
‎ความรักช่างศักดิ์สิทธิ์
‎ความทรงจำของเราเกี่ยวพัน
‎ฉันค้นพบความจริง
‎ในดวงตาหยาดเยิ้มคู่นั้น
‎แม้กาลเวลาผ่านไปเนิ่นนาน
‎ฉันยังคิดถึงรอยยิ้มหวาน
‎ของเธอทุกคืนก่อนนอน
‎ฉันจะเจอเธอในความฝัน
‎ในร่มไม้ใหญ่ตรงนั้น
‎และฉันจะใช้เวลาทั้งชีวิต
‎ส่งเรือบินกระดาษ
‎ไปดวงจันทร์
‎ภาวนาให้ทุกลำถึงมือเธอ
‎และฉันจะใช้วันเวลาที่เหลือ
‎หลงใหลสิ่งนี้เรื่อยไปเพื่อเธอ
‎จะส่งเรือบินกระดาษ
‎ไปดวงจันทร์
‎(คำบรรยายโดย นิติพร โจโดวิน)