Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
NAPA VALLEY, KALIFORNIA
Powiedz, co czujesz.
Wiśnie, maliny.
I co jeszcze?
Przyprawy i tytoń.
Idealnie!
Ten czerwony burgund to paszport do pięknych podróży.
Przenosi mnie do pałacowego ogrodu niedaleko Dijon w ciepły, jesienny dzień.
Dobrze, że przyleciałaś. Byłem bliski rezygnacji.
Przepraszam za ostatnią przedstawicielkę. Od teraz ja przejmę wasze konto.
Świetnie. Zostań na makaron z borowikami i ziołami.
Okropny jesteś. Chciałabym.
Muszę zdążyć na lot powrotny do Los Angeles.
Przestań latać po Kalifornii, naprawiając błędy po szefie.
Calder nie jest taki zły.
No dobrze, jest, ale chcę zostać kierowniczką sprzedaży.
Powinnaś być swoją własną szefową. Sama importuj wina.
Niedawno wróciłem z Sydney.
- Próbowałem nowych win Hazel Vaughn. - Nie kolejny…
Wiem, kolejny prezes firmy z własną winnicą, ale spróbuj.
Naturalnie musujące wino.
To tradycyjna technika.
Bąbelki przed butelkowaniem.
Hazel nie ma importera do USA.
Jeśli załatwisz umowę z Mythos,
wprowadzę je do wszystkich restauracji.
Dam znać, jeśli biuro pani Vaughn będzie niedostępne. Już mogę?
310-555-0143. W porządku.
- Cześć. - Upominek z lotu.
Zazdroszczę ci życia.
Właśnie zjadłam lunch z automatu. Jest dziś nie w sosie.
- Kurierka FedExa się popłakała. - Ramona? Naprawdę?
Cały dzień gadam z Krogerem. Nasz merlot stoi na dolnej półce.
Nikt nie patrzy na dół. Tylko na poziomie oczu.
Byłam kreatywna.
Dałam im zniżkę na różowe wino za lepsze miejsce.
Daryl z Kurgera się podjarał. Uwierzył, że to jego pomysł.
- Dobra robota. - Uczę się od najlepszych.
Przypominam, że to miejsce pracy, a nie bawialnia dla dzieci.
Jak sytuacja z Kingiem?
W porządku. I dodali naszego burgunda.
Poszłam na całość.
Dlatego jesteś moim numerem jeden. Powinni brać z ciebie przykład.
Potrzebuję nowych pomysłów. Nie spoczywaj na laurach.
Wiem, nienawidzę laurów.
Jutro się spóźnię. Mam spotkanie z Wine Barn.
Dobrze, tylko nie wciskaj mi znowu jakichś kobiecych winnic z Urugwaju.
To mała partia, ale te kobiety są niesamowite.
Działam w winach, a nie kpinach.
- Zwolni mnie. Na bank. - Weź głęboki oddech.
Masz całą noc, by coś wymyślić.
- Wiem. - Spokojnie.
Chwilka.
Lola Alvarez.
Za miesiąc? Mogę umówić spotkanie z panią Vaughn na wtedy?
Dobrze, prześlę materiały. Do usłyszenia. Dziękuję.
Tak!
Brzmiało świetnie. Co jest?
No poplotkuj, kumpelo.
Vaughn Family Wines z Australii.
Zaczynali od produkcji kontraktowej,
ale teraz Hazel Vaughn ma własną winnicę i nagradzanego winiarza.
Co? Świetnie!
Jak mogę pomóc?
Hazel wyjechała na urlop, więc na razie nikomu o tym nie mów.
- Dobrze. - Dzięki. Lecę.
Ostatni klient, wkładam dres i rzucam się na kanapę.
Świetne.
Chodź, sam robiłem pizzę. Trochę zostało.
Cześć, tato.
Witam.
Dyskusję o jakiej książce udaje tym razem wasz klub?
Wiesz, że wpadamy do Carlosa tylko dla darmowego wina.
A to jest pyszne.
Widzę, nie próżnujecie.
Cenimy dobre partnerstwo.
Skoro mowa o partnerach. Mów.
No dalej, inne plotki się skończyły.
Zaczyna się.
Obgadujcie moje życie miłosne, kiedy mnie nie ma.
Nie.
Nie da rady.
- To nie nasz styl. - Ile minęło od rozwodu?
Dwa lata. A kto liczy?
Ja. Wnuki same się nie zrobią.
Serio? Będziemy o tym gadać?
Może nie byli subtelni, ale mają rację.
Tyler stracił coś świetnego. Musisz o nim zapomnieć.
Tyler okazał się inny, niż sądziłam.
Nie każdy facet kłamie.
Ja jestem idealny.
Zawsze dostrzegasz w ludziach dobro.
Złamano ci serce i twoje życie miłosne stanęło.
Czas, by znowu ruszyło. Naucz się ufać.
Prognozuję coroczny wzrost sprzedaży i popyt na wina wśród…
- Przepraszam. - …dobrych restauracji i winiarni.
Do tego australijski rząd oferuje dopłaty do eksportu.
To podwójna korzyść.
Podsumowując, za cztery tygodnie masz umówione spotkanie
z samą Hazel Vaughn.
- Masz paszport, Audra? - Tak.
To lecimy do Sydney. Jeśli się uda, zostaniesz kierowniczką sprzedaży.
Przerwa, muszę odebrać.
Nie chciałam…
Mam bilety do opery, złotko.
Dobrze. Pa.
Ja ich znalazłam.
- Audra cię ubiegła. - Bo jej o nich powiedziałam.
Nie powinnaś była. Trzeba uczyć się na błędach.
Teraz kolej Loli. Zapraszam.
To będzie dobre.
Każdy wie, że nie jesteś zbyt przyjaznym szefem.
Ale rozumiem. Wina to ciężka branża.
Wmawiałam sobie, że robisz to z dobrego powodu,
ale okazuje się, że jesteś zwykłym snobem.
Mylisz okrucieństwo ze sprytem
i nie odróżniasz petit verdot od petit syrah.
- Nikogo nie oszukasz. - Nie oburzaj się.
Jeśli chodzi o stanowisko kierowniczki…
Daj je Audrze. Ratuję ci tyłek od lat.
Dość tego!
Co ty robisz?
Czy to nie oczywiste? Odchodzę.
Nie możesz. To moja decyzja.
Nie dziś. Życie jest za krótkie, by cię znosić.
Wolę sprzedawać drinki z puszki w sklepie na przedmieściach
niż wciąż tu pracować.
Pa, kochana. Kradnij pomysły komuś innemu.
Na razie!
Mam ciastka w dolnej szufladzie. Prezent pożegnalny!
- Cześć. - Cześć.
Rzucenie pracy inspiruje.
I przeraża. Ciekawe połączenie.
Dobra.
Logo mojej nowej firmy.
Narysowałam je w nocy.
- Świetne. - Serio?
Pierwszy dzień, a ty już dajesz czadu.
Jestem z ciebie dumny. Podkładka.
Dzięki, ale na razie mam tylko
wymyślne bazgrołki i urocze Urugwajki.
Wkładam w to oszczędności. Potrzebuję kogoś dużego.
Potrzebuję Vaughn Family Wines.
- Znam ten głos. Świecie, strzeż się. - Calder ma spotkanie za cztery tygodnie.
Odkryłam, że Hazel spędza urlop na rodzinnej fermie owiec w Australii.
Wraca do korzeni.
Mają też domek na Airbnb.
Wynajmę go i przedstawię ofertę Hazel jako pierwsza.
To kwestia zasad.
Australia! Brzmi…
daleko.
Wiem. Przesadzam?
Jestem odważna czy szalona?
Tak podpowiada ci intuicja?
Tak.
Może to dziwne, ale czuję, że to dobry ruch.
To stawiam na wielką odwagę z odrobiną szaleństwa.
Lecę do Australii!
LUKSUSOWA AGROTURYSTYKA
Witamy.
Dzień dobry, Australio.
- Pomogę z tym. - Dzięki.
Boże. W porządku?
Grawitacja.
Już dobrze.
Pora na mnie.
- Dokąd? - Do pubu, przyjacielu.
Halo?
Jest tu ktoś?
Halo? Gdzie mogę się zameldować?
Cześć.
Może z czymś pomóc? Z szyfrem do sejfu?
Tak! To znaczy nie!
Żadnych szyfrów.
Nie ma potrzeby. Mam rezerwację przez Airbnb.
Spodziewałem się ciebie, ale nie tutaj.
Czyli to nie domek, który wynajęłam?
Coś podobnego.
Skoro włamywanie masz już za sobą,
pokażę ci twój skromny domek, nim wróci szefowa.
Masz na myśli Hazel Vaughn? Możesz nas zapoznać?
To dlatego tu węszysz.
- Chodźmy. - Nie węszyłam.
Muszę być kreatywna, by spotkać się z Hazel Vaughn.
- No proszę. - Urok na mnie nie działa.
Spędź miło czas, zrób sobie selfie z owcami.
Zostaw Hazel Vaughn.
Mamy problem. Witam.
Właśnie odszedł ten nowy, Peter.
- Pojechał. - I tak się obijał.
Na okrągło trzeźwiał pod drzewem.
Pojechał do pubu moją taksówką.
To pewnie on.
Dzwoniłem wszędzie. Nie ma pracowników.
Nawet na sezon. Wracam do szopy.
Jasne.
Zameldujmy cię.
Stój!
Dzień dobry. Lola Alvarez.
Uwielbiam pani wina.
Rozmawia pani z importerami osobiście,
więc uznałam, że doceni pani samozatrudnioną kobietę…
- Wybacz. - Jeszcze mówię.
Moja firma, Salud Imports, to nowy importer z Kalifornii…
Nie znam tej firmy. Jak nowy?
Jestem w trakcie zdobywania licencji.
- To trwa miesiące. - 60 dni.
Wina będą w cenionych restauracjach Hamisha Kinga.
Chwileczkę. Mimo napaści podziwiam twoje zaangażowanie.
Hamish King to nie byle kto, więc będę szczera.
Przygotowałaś się.
Vaughn Family Wines to moje dziecko i nie ma szans,
bym wybrała amatorkę. Przykro mi, że zmarnowałaś czas.
Przy okazji, mam złe wieści. Praktykant nas wystawił.
- Trwa strzyżenie. - Wszyscy mają to samo.
- Brakuje im ludzi. - Weźcie mnie.
Do czego?
Do pracy. Na ile kogoś potrzebujecie?
Na dwa tygodnie. Nie.
Jestem tu i jestem chętna. Będę waszym praktykantem.
- Praktykantką. - Jak miło. Może być.
Potrzebujemy kogoś z doświadczeniem, a nie zwykłej turystki.
Przyleciałam tu, by pokazać, że daję z siebie 101%.
To ten dodatkowy procent.
Ciężko pracuję i będę gotowa.
Tak jak na pani wina.
Pomoc to pomoc. Jeśli Max się zgodzi.
To on jest tu szefem.
Nie będę trzeźwieć pod drzewem.
Słucham.
- Nie wierzę, że to robię. - To twój szczęśliwy dzień.
Mój urlop obejmuje niezliczone telefony służbowe,
więc Max cię przeszkoli. Od dzisiaj.
Co? Nie mogę przez dwa tygodnie niańczyć jakiejś nowicjuszki.
Taka praca na fermie.
- Tim da radę. - To tobie ufam.
- Obyś była tego warta. - Pokaż, co potrafisz.
Jeśli się sprawdzisz, pogadamy o winie.
Umowa stoi. Dziękuję.
Zaczynajmy.
- Teraz? - Nie ma czasu do stracenia.
Tylko zostawię walizkę w domku.
Zostaw ją tu. Robotnicy mieszkają w kwaterach.
A jeśli ktoś ją ukradnie?
Jesteśmy 200 kilometrów od cywilizacji. Kto ją ukradnie?
Co?
Zagrody. Szopa do strzyżenia.
Zwierzęta muszą być bezpieczne,
nakarmione i napojone. Kontroluj choroby i ciąże.
Weekendy muszą być tu naprawdę dzikie.
Tak.
W sezonie strzyżemy około 500 owiec dziennie.
- Tu się przydam? - Nie.
Do tego potrzeba doświadczenia.
Co będę robić?
Prace pomocnicze, brudną robotę.
Zgłosiłaś się.
Nie narzekam. Uwielbiam się pobrudzić.
- Dawaj. - Świetnie.
Zaczniesz od naprawy płotu.
Kangury wciąż go dziurawią.
Kangury? Takie z torbami? Zobaczę jakieś?
Sprzedadzą ci kopa.
A koale?
Drapią.
Mają wielkie pazury.
Rozczarowujące. Musisz psuć moje wyobrażenia?
Może.
Nie, Lazza, proszę.
Nie.
Nie poddawaj się!
- Padła chłodnica. Wrócimy pieszo. - Wezwij holowanie.
Nie ma tu zasięgu.
- Świetnie. - Życie tu jest pełne zaskoczeń.
Jak mówią: „Gdy siadasz na siodle, bądź gotów do jazdy”.
- To powiedzenie kowbojów? - Opiekunów stada.
A praktykant?
Właściwie to kowboj, ale określa się tak nowicjuszy.
- Tylko takie masz? - Botki?
- Mam adidasy. - Niedobrze.
- Klapki. - To ciężki teren.
Potrzebujesz kowbojek. Nie masz nawet kapelusza.
- Miałam tu być dwa dni. - No tak.
- Macie sklepik z pamiątkami? - Zabawne.
- Masz mój. - Nie.
No dobra.
Dziękuję, ale mam się dobrze.
Do czasu. Australijskie słońce nie zna litości.
- Wrócimy do szkolenia jutro. - Będzie super.
Co?
Sześćdziesiąt dni?
- By zdobyć licencję? - Też słucham.
Hazel nie wybierze firmy, która jeszcze nie istnieje.
Wiesz, jakie to absurdalne?
Czasami trzeba zaryzykować. Uwierzyć w siebie.
Pójść na całość.
To świetnie, ale nie rób sobie nadziei.
Dzięki za słowa otuchy.
- Jestem realistą. - To nie w moim stylu.
Zawsze tu tak gorąco?
Nie. Po połku jest cieplej.
- Połku? - Po południu.
Kto mieszka w aucie?
Blondyn z ostatniej soboty.
Jedyny przystojniak w obrębie 200 kilometrów.
- Dobrze, że nie jestem sama. - Cześć. Lola z LA.
Nowa lokatorka.
Cześć.
Moje improwizowane biuro.
- Mam Skype’a z Heidi. - Tak.
Lockie nie pisał od wtorku. Olał mnie.
Faceci.
Jestem Breeze. Nie przejmuj się nimi.
Musisz zdobyć ich zaufanie.
Będę tu tylko dwa tygodnie. Nie zabiorę im pracy.
- Taksówka wróci tu migiem. - Zakład, że nie wytrzyma?
Zakład.
Siedzę tutaj.
O nie! Ktoś zużył ciepłą wodę!
- Serio? - Naprawdę?
Wybaczcie. Leciałam 14 godzin. Musiałam się porządnie umyć.
Cześć, Heidi.
Co słychać?
Padam. Wyglądasz świetnie.
UTRACONO POŁĄCZENIE
- Nie. - Bez jaj.
Cudownie.
Przepraszam.
Robota nie wykona się sama, miastowa.
Proszę, Henry.
- Zagadka na dziś. - Znowu? Każdy cholerny poranek.
Pogłówkuj trochę.
Co jest na końcu tęczy?
- Skarb? - Nie.
Dzban ze złotem.
Dzięki.
- Złoty puchar. - Bez sensu.
Krasnal?
Przepraszam. Macie może latte albo espresso?
Żartujesz, nie?
Ta może być, bez obaw.
Możesz usiąść tutaj.
Już ze mną gadacie?
Breeze miała rację. Bywamy ostre dla nowych.
Tylko się droczyłyśmy.
No dobra. Cześć.
Dzień dobry.
Jesteście straszne. Zostawcie biedaczynę.
- Genialne. - To się nie nudzi.
Małe otrzęsiny. Mogłam cię ostrzec.
- Każdy to przeszedł. - Przeceniłam damską przyjaźń.
Już wiem! Litera „A”.
Mamy zwycięzcę.
- Dostaniesz kiełbaskę od Danno. - Dzień dobry!
- Cześć. - Dobry.
Cześć, Max.
- Gotowa? - Chodźmy.
- Wygnij to. - Dobrze.
Przełóż tu i zakręć.
Przekręcasz, a potem… Dobra.
- Tak. Widzisz? - Tak.
Złap tu i pociągnij.
Gotowe.
Jeszcze raz.
- Serio? - Ostatni raz.
Naprawdę.
Tydzień temu nalewałam cabernet sommelierowi w Ritz-Carlton.
Teraz sypię jedzenie owcom. Co się stało?
Cześć. Ktoś tu jest głodny. Gotowa?
W porządku.
Spokojnie. Wszystko jest pod racicą.
Smacznego, kimkolwiek jesteś.
Właśnie. Muszę dać ci imię.
No dalej!
Tylko nie to!
Niech pomyślę. Maja Owcaszewska?
Starczy już!
Wełna Stone?
Tak, dobrze.
- Mieszasz stado. - Co?
Mają inne etykiety.
Lepiej je posortuj.
Dobra, żadnego mieszania się.
Halo!
Skupcie się!
Wełna zatkała wam uszy? Do owcy jasnej!
Już wiem.
Jesteś wielką damą.
Diwą.
Jesteś Beeerbra Streisand.
Lubię cię.
Ruszcie się. Dziękuję.
I zostańcie.
Czekajcie, nie!
Dobra.
Super.
Ma pani świetne buty. Mogłam poradzić się przed przylotem.
Czytałam w samolocie Wine Spectator.
Podobno lubi pani wyjątkowe wina. Znam świetną spółdzielnię z Urugwaju.
Mogę załatwić pani kilka butelek.
Mam tu dużo pracy.
Ty też powinnaś.
- Czemu to takie ciężkie? - Nie ma tu lekko.
- Nie przekabacisz nikogo winem. - Myślisz, że tym się zajmuję?
A nie?
Niby tak, ale jestem zaradna.
Trzy lata z rzędu biłam rekord sprzedanych ciastek.
Wygłaszałam mowę w liceum.
Zostałam sommelierką w wieku 22 lat, co jest rzadkością.
I rozwiązuję krzyżówki w gazetach długopisem.
Nie mylę się. Dam radę.
Uparty koń idzie przed stadem.
Bierzesz te cytaty z Pinteresta?
- Stój. - Naprawię to!
Tylko wezmę pług!
To nibykobra siatkowana.
Bardzo jadowita.
W porządku.
- No cóż… - Zostawmy ją, to ona zostawi nas.
Coraz bliżej.
- Prawda? - Nie mogę się doczekać.
Tak się cieszę.
- Kocham cię. Opiekuj się małym. - Też cię kocham.
- Partnerka Sam się spodziewa. - Kogo?
Dziecka. Za miesiąc.
- Gratulacje. - Dzięki.
Czas na ognisko.
- Chodźmy po piwo. - Tak. Breeze.
Idę.
Nowa, przydałoby się wyszorować toaletę.
Znów mogłam cię ostrzec. Nowi zawsze sprzątają toaletę.
Przerabiamy owczy gnój na nawóz.
Tak dbamy o ekologię.
Ekologiczny aspekt fermy jakoś do mnie nie przemawia.
Przełóż to do siewnika.
- Potrzebujemy 20 ładunków. - Jasne.
Nie.
To było straszne.
To na nic. Dobra.
Jak idzie z Amerykanką?
Ma sporo zapału.
Czyli się nie przydaje?
Cześć! Ciężko pracuję.
Nie!
Nie.
To miało wyglądać inaczej.
- Nic ci nie jest? - Czekajcie. Przepraszam.
Przepraszam was.
- Dokąd cię niesie? - Do LA. Powiedz Sam, że wygrała.
Przestań, minęło pięć dni. Ja odnalazłam się po kilku miesiącach.
Nie mam tyle czasu. To była tylko mrzonka.
Nie uda mi się po tym, co się stało. Jak tu wezwać taksówkę?
Są wolne i drogie.
Max jedzie do miasta.
Cześć.
Podwieziesz mnie?
Jasne.
Lazza, ty draniu.
Serio? Znowu?
Wrócę tu na motorze z narzędziami. Chodź.
- Arlo! Chodź. - Idealnie ubrana. Jak zawsze.
To chyba znak. Australia mnie nienawidzi.
To mocne określenie.
Nigdy się nie poddawałam.
Mogę być odważna, ale przesadziłam i wracam do domu.
Gdzie się podziała ta raptuska,
która chciała poznać Hazel Vaughn? Dziewczyna miała jaja.
Pakuję manatki, kolego.
No nie wiem.
Nie co dzień CEO z listy Fortune 500 zostaje oblana gnojem.
- Myślałem, że padnę. - Miło, że cię rozbawiłam.
Chwila. Uśmiechnęłaś się?
- Połowa już za tobą. - Nie dam się na to nabrać.
- Wolę się użalać. - O to właśnie chodzi.
Unieś jeden kącik ust, potem drugi…
- I będzie uśmiech. - Przestań. Jesteś straszny.
Wiem, jestem w tym niezły.
Słyszałam, jak rozmawiałeś z Hazel.
Chciałeś przyznać, że się nie przydaję.
Chciałem jej powiedzieć, że jesteś obiecująca.
Gdy przychodzi do ciężkiej pracy,
niektórzy zakasują rękawy, inni zadzierają nosa,
a jeszcze inni zawracają.
Lubisz motywujące cytaty.
Ty nie zadarłaś nosa.
Ja to cenię. I Hazel też.
Miałam nie robić sobie nadziei.
Sam nie wiem.
Może ryzyko popłaca.
I tak nie zdążysz na lot. Przemyśl to.
Co teraz?
Coś mnie ciekawi.
Czemu wino?
Tata harował, by nas wyżywić.
Sprzedawał ubezpieczenia i dorobił się własnego biura.
Był twardzielem.
Mamy nigdy nie było, więc ojciec to mój bohater.
Też chciałam pójść w ubezpieczenia.
Na studiach pracowałam w dobrej restauracji
i pewnego wieczoru sommelier nie przyszedł do pracy.
Zastąpiłam go i sprawdziłam się.
Miałem dryg, by opowiadać, w jaką podróż zabiera nas wino.
Znalazłam pasję.
To coś świetnego.
- Zgadza się. - Chyba tak.
ŻYCIE SYBYLLI VAUGHN
RAJSKI OGRÓD SYBYLLI
Miło się leży?
Naprawiłam bojler. Tata miał ten sam problem.
Kąpię się pierwsza. Brawo!
Nosimy ten sam rozmiar.
I mam zapasowe buty.
Dzięki. Ale dlaczego?
Pomyliłyśmy się. Przegrałam zakład.
Witaj w ekipie. Zgarnęłam dychę od Kylie.
Tak.
Masz mi oddać te buty w idealnym stanie.
Jasne.
W Los Angeles chcą za to sześć dolców. To przelew.
Sześć dolców? Muszę znaleźć nową pracę.
Mam wieści. Zostaję.
Nie udało nam się cię przepędzić?
Trochę czytałam w nocy. Słyszałeś o Sybylli Vaughn?
- Coś kojarzę. - Streszczę ci.
To twardzielka z buszu. Wdowa, która przetarła szlaki.
Założyła Waratah tylko dzięki zacięciu i determinacji. To pionierka.
Jak ty?
Nie odpuściła i ja też nie odpuszczę. Jakieś pytania?
Nie. Sam redagowałem tę książkę.
Co? Nie mogłeś przerwać mi tego monologu?
Nie, za dobrze się bawiłem.
Otwórz to.
Tajemnicze pudełko.
Sybylla uznałaby, że praktykantce należy się odpowiedni kapelusz.
- I musisz oddać mi mój. - Wiedziałeś, że zostanę?
Nikt nie oprze się moim motywacyjnym cytatom.
- Przyznaj, że są z Pinteresta. - To tajne.
Nie zdradzasz swych tajemnic.
- Audra! - Tak?
Czemu wszystkie konta są zagrożone?
- Może to kwestia kultury? - Jedź do Laguny!
- Jasne. - Ruchy!
- Wybacz. - Lola już by gnała.
Dobrze.
Idę.
Wstałem przed świtem
i przekopywałem owcze łajno w szopie.
Nagle ktoś przyszedł i zaczął pracować obok.
Było ciemno i nie wiedziałem, kto to jest.
Skończyliśmy robotę, wyszliśmy
i w świetle wschodzącego słońca zobaczyłem, że to kobieta.
I wtedy to do mnie dotarło.
Tak.
Chyba się zakochałem.
Nie siedzisz dziś na lapku?
Nie mogłabym się skoncentrować przy takiej zabawie.
Piwko?
Wolę bordeaux blanc.
Schłodzone do ośmiu stopni?
- Akurat się skończyło. - Ktoś tu zna się na winach.
A co tam. Jeśli wejdziesz między wrony na odludziu…
Szef ma ukryte talenty? Jesteś nawet niezły.
Śpiewaj dalej.
Prawie.
Ale wracamy.
To prawda.
I wszyscy!
Głośniej!
I wolniej.
- Tak! - To było świetne!
- Dzięki. - Brawo!
- Super, miastowa. - Nieźle.
- Serio?
Przestańcie. Nie, mówcie dalej.
- Czym dokładnie jest Vegemite? - To ekstrakt z drożdży.
Serio?
Tak.
Ciekawe. Co tam się dzieje?
- Co? - Max cię potrzebuje.
- Nic mu nie jest. - Powiedz mi coś.
Czemu tu jesteś?
Lubię wolność.
Często się przemieszczam, pracuję ze znajomymi.
Pracuję kilka miesięcy, a potem mam czas dla siebie i rodziny.
Nie muszę udawać chorego, jak w wielkich korporacjach.
Równowaga między życiem i pracą? Sądziłam, że to miejska legenda.
- Może się jej tu nauczysz. - Może.
Próbuję.
Beeerbra pozdrawia.
Nawet nie pytam, jaką książkę przerabiacie.
Przychodzą tylko po to, by plotkować o Maksie.
- Powiedz wszystko. - Bez cenzury.
Wyrwałaś go?
Miło było pogadać. Pa!
Ma sześciopak?
Sam pojechała do lekarza z Heidi.
W końcu zajmiesz się owcami w szopie do strzyżenia.
Chwileczkę, dostałam awans?
- Możesz tak to nazwać. - Tak! Cudownie.
Hazel też tam będzie?
Zobaczy, jak awansuję?
Pojechała do chłopaka w Sydney.
Kim dla siebie jesteście?
To skomplikowane.
Chodźmy.
Tylko napoję Beeerbrę.
Kogo?
Beeerbrę. Nazwałam ją.
Wielki błąd. Nigdy nie dawaj im imion.
- Ty nazwałeś swój wóz Lazza. - Czyli Larry.
Porządny, niezawodny gość.
Czy aby na pewno? I czemu Beeerbra jest sama?
Ze względu na wiek.
W niedzielę zjemy ją na obiad.
Co? Nie!
Przyjaźnimy się. Daje mi świetne rady.
Tak to jest ze staruszkami.
Nie martw się. Uratuję cię.
Kaczki w stawie!
To stare powiedzenie. Oznacza, że wchodzi dama.
To nie żadna dama, tylko nasza Lola.
Pokaże ci, co zrobić.
- Jasne. - Baw się dobrze.
Przynieś kolejną partię.
- Jasne. - Szybko!
- Teraz? - Tak!
- Spróbuję tam. - Leć!
Szybciej, Lola.
Teraz wyrzuć ją przed siebie.
Nie tak, ale w porządku.
Nie.
Biegnij! Szybko!
Wyrzuć ją!
- Lepiej. - Serio?
- Coraz lepiej. - Super.
Przejęłam wasze konto po odejściu Loli.
Mogę zaoferować zniżkę na Spotted Duck Merlot.
Nie kupuję win ze zwierzętami w logo.
- Ani merlota. - To może syrah?
Zaczekam na ofertę od Loli, gdy wróci z Australii.
Z Australii?
Maluję paznokcie. Nie chcę zaczynać od nowa.
Ostatnio wyrwałam barmana, a teraz mnie unika.
Żadnych barmanów. Rozwiodłam się z jednym.
Mów dalej.
- Nie ma o czym. - Mów.
Wyszłam za mąż, gdy byłam młoda. Był przystojny, a ja zakochana.
Zatrudnił mnie importer win, on marzył o własnym barze.
Gdy ja zaliczałam kolejne etapy kariery,
Tyler zaliczał kolejne kelnerki.
- Ale gałgan. - Tak.
Odbiło się to na mnie.
Nienawidzimy go.
- Ja też. - Dobrze.
Heidi nic nie jest.
Świetnie.
Przegapiłaś miastową w akcji.
- Tak. - Henry ją pochwalił.
Jednak pozbawisz nas pracy.
Co zrobić?
- Zęby? - Tak.
Ostrożnie, jeszcze schną.
- Podmuchaj. - Dobra.
Zadzwonię do Heidi przed snem.
Jasne.
Przewietrzę się i dam wam trochę prywatności.
Dzięki.
Naszło cię na kolejne włamanie?
Chyba ciebie. Czy to nie jest przypadkiem basen Hazel?
Nigdy nie pływa, a ktoś powinien.
Zresztą jest w Sydney.
Woda jest przyjemna. Chodź.
Mam popływać?
Z tobą?
Tak.
A co? Tchórzysz?
To wyzwanie?
Zależy od tego, czy je przyjmiesz.
W takim razie przyjmuję wyzwanie.
Na razie.
Breeze, musisz dziś pilnować stada. Hazel ma dużo na głowie.
Obiecałam Timowi pomoc z balami. Wybacz. Weź Lolę.
Nie wiem, czy poradzi sobie z motocyklami.
Daj spokój. Potrafi zaskoczyć.
Ale nie złamaniem karku.
Jest tu już dwa tygodnie. Uwierz w nią.
Brawo!
Nie ociągaj się!
- Idźcie! - Obstawię tyły.
Tędy! Nie stawajcie!
- Chętna na małą przygodę? - Jasne.
Świetnie jeździsz.
Mój eks był motocyklistą. Choć tyle mi po nim zostało.
- Gdzie jesteśmy? - W ulubionym miejscu Sybylli.
To ta równowaga między życiem i pracą?
Nazywała to miejsce Eden Falls. Często bywałem tu w dzieciństwie.
Dorastałeś niedaleko stąd?
Poniekąd.
Co? Musisz mi odpowiedzieć.
Wiesz o mnie wszystko,
a ja wiem tylko tyle, że poniekąd tu dorastałeś,
umiesz grać na gitarze i uwielbiasz cytaty motywacyjne.
Powiedz mi coś więcej.
W dzieciństwie byłem urwisem.
Naprawdę?
Zakradanie się do basenów to dla ciebie nie pierwszyzna.
- Nie. - Ile osób zabiłeś?
Zabawne.
Byłem draniem.
Wciąż byłem zły i wyżywałem się.
Moja mama chorowała na raka.
Więcej czasu spędzałem na brojeniu niż przy jej łóżku.
Po jej śmierci się ogarnąłem, ale było już za późno.
Na pewno byłaby dumna, gdyby cię teraz widziała.
Chciałam z tobą o czymś pogadać.
O Beeerbrze.
Niedzielnym obiedzie.
- Nie znowu. - Oszczędź ją.
Zaprzyjaźniłyśmy się.
Mogłaby być ambasadorką Waratah.
Atrakcją dla gości Airbnb, by nie wałęsali się po domu.
Nie odpuszczę.
Zapamiętaj.
Dobra.
Brak mi słów.
Pięknie.
Może Australia cię jednak lubi.
Jest w Australii.
Chce ukraść nam klienta.
To ona go znalazła.
Brawo, Lola. Bystra z niej dziewczyna.
Znalazła sposób.
Powinnaś zrobić to samo.
Podejrzewam, gdzie jest.
Cześć. Henry ma urodziny. Idziemy do pubu.
Nie mogę. Załatwiam z Hazel sprawy fermy.
Też muszę pracować. E-maile czekają,
a jestem jedynym pracownikiem.
No chodź. Tylko na jedną kolejkę.
Jedź, rozerwij się. Piwo opłucze ci gardło z pyłu.
Proszę.
Dobrze, ale tylko dla Henry’ego. I tylko na jedno piwo.
LENIWY EMU
Pijemy dalej!
- Dobrze się bawicie? - Tak.
Kolejna rundka?
Żadnego flirtowania. Mam już dość barmanów.
Wierz mi, nie umiem flirtować.
To może być ostatni raz, gdy się nawalę.
Będę mamą.
- Będę mamą. - Dasz sobie radę.
- Uwielbiam rzutki! - Zagrajmy.
- Tak! - Zagram z tobą.
Serio? Rzucasz mi wyzwanie?
- Dasz sobie radę, panienko? - „Panienko?”
A ty?
- Dawaj. - Gramy.
Co czujesz w tym shiraz?
Jagody, czarny pieprz.
Ziemisty posmak. Dobre.
Masz niesamowite podniebienie. Powinieneś prowadzić firmę.
Starczy już.
Wejście na rynek w Kalifornii musi być idealne.
Lola ma dobre pomysły, ale nie ma jeszcze licencji.
Chce na to zasłużyć. Decyzja należy do ciebie.
A może do ciebie?
Zgódź się zarządzać winami.
Pomoc by się przydała.
Mam dość tej rozmowy. Czemu wciąż o tym gadamy?
Potrzebujesz jakiejś akcji w życiu.
Nie, tutaj mi dobrze.
Masz wielki talent, a utknąłeś tutaj.
To wkurzające.
Nie pasuję do twojego świata.
Gdy ludzie dowiadują się o kasie i władzy, nie widzą niczego innego.
Wolę opiekować się owcami.
To daje mi poczucie spokoju.
Tego chcę.
Myślę, że chcesz więcej.
Widziałam cię z Lolą w basenie.
- Nabijasz się? - Jestem twoją siostrą.
Zawsze wiem lepiej. Taka moja rola.
Spodobała ci się, co?
Uspokój się.
Jest szczera i ambitna.
Bardzo zdeterminowana.
Co?
Co to było?
Dlatego chciałaś, by została?
Przewidziałaś, że mi się spodoba?
- Nie muszę odpowiadać. - Już odpowiedziałaś.
Powiesz jej?
- Nikomu nie mówię. - Może czas to zmienić.
- Henry! - Dawaj.
Dobrze.
- To nie twój wynik. - Masz mnie za oszusta?
Tak, bo nim jesteś!
- Załatwiła cię. - Nie będziecie mnie oczerniać!
Doigrałeś się!
Cudownie.
Pamiętam cię!
Nie mogę gadać, tato!
Wdałam się w bójkę, oddzwonię!
Mogłem jej do tego nie zachęcać. Wdała się w bójkę w barze.
Cholera, zazdroszczę jej. Wieki żadnej nie widziałam.
Wybacz, poniosło mnie. Kolejna kolejka!
Tak!
Nie!
Nic wam już nie sprzedam!
Wynocha z mojego baru!
Mam tego naprawdę dość.
Narobili mi masę kłopotów.
Wiesz, że tego teraz nie potrzebuję.
Wiem.
- Fiona ze mną nie gada. - Przykro mi.
Nie widziałem psów od trzech miesięcy. Obłęd.
Nie chcę teraz tego!
Rozumiem.
Grałem w piłę z policjantem.
Wiem, uwielbia cię. Przepraszam. To za szkody.
- Wystarczy, prawda? - Miło z twojej strony.
- Jasne. - Dobry z ciebie chłop.
- Z drogi! - Dobra.
Podziękuj tej gwiżdżącej. Uratowała mi okna.
- Dzięki. - Świetny gwizd.
- Bardzo dziękuję. - Wracamy na fermę.
- Tim, kierujesz? - Tak. Chodźcie.
Chodźcie.
Wracamy.
Zapomniałam, jak się wstaje.
Chodź tu. Coś ci zdradzę.
Nigdy nie brałam udziału w bójce.
Na degustacjach wina nikt się nie bije.
Gadają tylko o sauv blanc i innych pierdołach.
Dobra.
O nie.
Powiesz o tym Hazel? Nie.
Spokojnie, ma o tobie dobre zdanie.
A ty?
Lola.
Bo ja coś o tobie myślę.
- Naprawdę? - Tak.
Iście zaiście.
Jesteś zagadką.
Jak facet z reklam Malboro, ale bez fajek.
Żyjesz na odludziu, jesteś swoim szefem.
Wydaje się to trochę samotne.
Jesteś szczęśliwy?
Muszę ci coś powiedzieć, ale jeszcze nie dzisiaj.
To ja ci coś mówię.
Mam czkawkę. Dlatego nie lubię szotów.
Nikt nigdy nie powiedział:
„Ten ostatni szot był świetnym pomysłem”.
- Rozumiesz? - Jedziemy.
- Tak. Wstawaj. - Naprawdę rozumiesz?
Nie chcę wracać.
Wstawaj. Rany, ile…
- W porządku? - Chodźmy na taco.
Załatwię ci zapiekankę mięsną.
- Ile wypiłaś? - Nie chcę.
- Brzmi ohydnie. - Jest pyszna.
Zaraz zasnę.
Jakimś cudem wygrałam 100 dolarów.
Są takie piękne.
Brawo. Muszę ci coś powiedzieć.
Tim, główny opiekun stada,
dostał pracę na innej fermie jako szef.
Jak nakłonić Maksa, by mnie awansował?
Kac mi nagle minął.
Breeze, naprawdę bardzo im pomagasz.
Max na tobie polega. Powiedz, czego się nauczyłaś
i jak chcesz się rozwinąć.
Lepiej to zapiszę. Czekaj.
W porządku?
W skali od 1 do 10, jak żenująca byłam?
Byłaś słodka. Niczym mała chuliganka.
Przywykłam do sączenia wina, a nie żłopania drinków.
No tak. Nie jesteś częścią załogi,
dopóki się nie upijesz, a ty wszczęłaś bójkę.
Gratulacje.
To miało dla mnie sens.
Muszę zawieźć towar do winnicy.
Zabierzesz się?
Do winnicy? Tak! Marzę o tym.
Wiem. A skoro nie robisz sobie wolnego, możemy znaleźć ci coś do roboty.
Po drugiej stronie fermy trzeba naprawić płot.
Dobrze. Przez chwilę się martwiłam.
Pomyślałem, że rozbijemy obóz na noc.
Znam dobre miejsce.
Jasne. Daj mi dwie minuty. Spakuję się.
To dlatego tu jestem.
Nie dla przerzucania owczego łajna?
Załatwiłem ci prywatną wycieczkę.
Ktoś tu ma kontakty.
Imponujące.
Mamy tu nowoczesną kontrolę klimatu.
Miło tu wejść ze słońca.
Idealna równowaga temperatury i wilgoci dla wina.
Rozmawiałem z konkurencją,
ale Hazel ściągnęła mnie, inwestując w swoją winnicę.
Nic dziwnego. Jest tu cudownie. Wszystkie wina są organiczne?
I biodynamiczne.
Żadnej chemii i manipulacji.
Tylko winogrona.
Moja specjalność to mieszanki.
Vaughn Family Wines ma unikalne profile smakowe.
Szczepy zarówno się uzupełniają, jak i kontrastują.
Spróbuj tego.
To mieszanka shiraz z chłodniejszego klimatu Yarra Valley.
Dobra.
Jakbym była w górskiej chatce,
grzejąc się przy kominku pod kaszmirowym kocem.
Pięknie.
Mamy też stamtąd mieszankę chardonnay.
To moja reserva. Cytrusy i minerał.
- Piszę się. - Kosztuje 200 dolarów.
To chyba się wypisałam.
Moglibyśmy zrobić małą degustację. Max?
Może innym razem. Musimy pracować.
- Spakuję coś dla was. - Dzięki.
Jak to jest? Widać, że jesteś tu regularnie.
Ładnie opowiadasz o winie.
Że cię przenosi.
Wino powinno być wakacjami. A raczej wojażami.
To wasza oficjalna etykieta?
Chyba tak. Felix będzie wiedział.
Czemu to winnica rodzinna? Hazel chyba działa sama.
Gdzie jest mój notatnik? Mam tu mnóstwo pomysłów.
Wczoraj pod pubem coś powiedziałaś.
Boże. Co?
- Lepiej nie mów. - Za późno.
Że wydaję się samotny.
Rany.
In vino veritas? Pijacka szczerość.
Zawsze uznawałem, że kobiety nie lubią życia w buszu.
Jest gorąco, pusto i niebezpiecznie.
Nie dla słabych.
Ale żywot samotnika to tylko wymówka.
Po śmierci mamy obiecałem sobie poprawę.
Ale żyję bezpiecznie.
Nie tak jak ty.
Jasne.
Moja pijacka gadka nie była taka straszna.
Mały kangur!
- Zobacz. - Taak.
To pewnie jego mama dziurawi płot.
Nie psuj mi tego stereotypowego momentu.
Boże.
Serio? To twoja tapeta?
To prywatne zdjęcie z moją przyjaciółką.
Muszę jeszcze zobaczyć koalę. Obiecałeś.
Wcale nie.
- Tak. - Nie.
Nie pamiętasz?
- Nie, bo tego nie było. - Obiecałeś. Nie wymiguj się.
Zmyślasz. Lepiej napraw płot.
Słodziak.
Australia znów się popisuje.
Dzięki, Australio!
Co tam rysujesz?
Wycieczka mnie zainspirowała. Wiem, czym przekonam Hazel.
Sybylla Vaughn.
Tak, nowa etykieta. Każda butelka opowie jej historię.
Problem z Sybyllą jest taki…
Dzięki niej to rodzinna winnica.
Tworzy osobistą relację między twórcą wina a odbiorcą.
Jest inspiracją dla wszystkich.
Świetny pomysł.
Czuję się kreatywnie.
To dzięki pobytowi tutaj.
- Nie wiem, jak to ująć, ale… - Rozbudził twoje zmysły?
Tak! Właśnie.
Powietrze pachnie świeżością. Jedzenie smakuje lepiej. Świetnie sypiam.
Za to się napiję.
To chardonnay za 200 dolarów?
Felix je schłodził. Chciałaś spróbować.
Zdrowie.
W porządku. Zdrowie.
Tak.
Świętujemy też ocalenie twojej owcy, jakkolwiek jej na imię.
- Nie zjemy jej. - Beeerbry? Serio?
Tak… Nie.
To tak czy nie?
Przekonałaś mnie.
- Sprawimy jej chustę? - Nie.
- I tabliczkę na zagrodzie? - Boże.
- Uspokój się. - Proszę.
Nie.
To był cudowny dzień.
Ale sen wzywa.
Sprawdzę śpiwory.
To nieszkodliwy wąż. Lubi wygrzewać się w śpiworach.
A zaczynałam lubić to miejsce.
Uciekaj, koleżko.
Dobra.
Wszystko gra.
- Skoro tak mówisz. - Jasne.
- Dobra. Jest tam ktoś? - Dobrze?
Tak.
Gwiazdy są niesamowite.
To Alfa Centauri.
A to Krzyż Południa.
A jeśli wąż wróci?
Razem będziemy bezpieczniejsi.
Jest coś…
co muszę ci powiedzieć.
Powinienem to zrobić już dawno. To nic takiego…
- Witaj, raptusko. - Witaj, szefie.
Teraz musisz wiedzieć.
Nazywam się Vaughn.
- Słucham? - Max Vaughn.
Praprawnuk Sybylli Vaughn i młodszy brat Hazel Vaughn.
Co?
Nie.
Przed przyjazdem wyszukałam o Hazel wszystko, co było w Internecie.
Nie mam żadnych kont. Usunąłem informacje o sobie.
Kasa załatwi wszystko.
- Kasa Hazel? - Nie, moja.
Działamy razem. Jestem jej cichym wspólnikiem.
Nie rozumiem.
Po śmierci mamy odziedziczyliśmy Waratah.
Stworzyłem tu zyskowną fermę,
a Hazey wyjechała na studia i zainwestowała w firmę.
Dałem jej kapitał.
Hazel to moja siostra. Kocham ją,
ale nie zazdroszczę jej.
Ludzie zrobią wszystko, by się do niej dostać.
Jak ja? Myślisz, że cię wykorzystuję?
Przyjechałaś tu, by dogadać się z Hazel.
Ale byłam szczera.
Wiecie, co tu robię. Nie wyłudzam od was pieniędzy.
Ciężko pracuję, by zyskać szansę. Ale co ty wiesz o szczerości?
Zasłużyłem. Ale nie sądziłem, że zwalisz mnie z nóg.
Tyle czasu ci się zwierzałam.
Pytałam cię, czemu to winnica rodzinna, a ty mówisz teraz?
Przepraszam. Nie było mi łatwo.
Tylko Hazel o tym wie,
ale ufam ci.
Świetnie. A ja mam ufać tobie?
Jestem tą samą osobą, z którą spędziłaś dwa tygodnie,
którą wczoraj całowałaś.
- Jasne. - Po prostu się chroniłem.
Powinnam zrobić to samo.
Masz rację.
Przyjechałam tu służbowo, więc wracam do pracy.
Jesteście.
Lola, Hazel czeka na ciebie w domu.
- Teraz? - Tak.
Jasne.
Świetny pomysł.
Załatwimy to.
Dobrze.
Calder opowiadał mi, że dla niego pracowałaś.
Był zrozpaczony, gdy odeszłaś.
Przyjechałem, by zatrudnić cię z powrotem.
Słucham?
Zrobisz wszystko, by zdobyć tego klienta.
Awansuję Lolę na kierowniczkę sprzedaży.
Zajmie się waszym kontem. Vaughn Family Wines to jej pomysł.
Idealny moment.
Lola zabierze was do winnicy,
a ja każę przygotować umowę.
Świetnie.
Prawda?
Możemy pomówić chwilę sami?
- Bierzesz mnie z zaskoczenia? - Audra cię nie zastąpi.
Jesteś opoką firmy.
Wybaczę ci to burzliwe odejście.
Dam ci 20% podwyżki i różne premie.
Nie musisz się tak trudzić.
Ułatw sobie życie i zgódź się.
To nie mój styl.
Muszę odmówić.
W porządku?
Calder się pomylił. Nie wrócę do Mythos.
Rozumiem, że chce pani uznanego importera.
Przykro mi. Salud Imports to zbyt nowa firma.
Sybylla Vaughn mnie zainspirowała. Macie wyjątkową okazję,
by zainspirowała też innych na świecie.
Prezent pożegnalny. Powodzenia.
Wzajemnie, Lola.
Omówimy strategię i grafik?
- Zaraz przyjdę. - Dobrze.
To błąd, Haze.
Widziałem Lolę w winnicy. Nadaje się idealnie.
Nagle przejmujesz się winnicą?
Niech zgadnę. Powiedziałeś, kim jesteś, ale było za późno i źle się skończyło.
Przykro mi, ale mogłeś działać szybciej.
W pracy i w miłości.
Oszalałaś? Odrzucasz wszystko, o czym marzyłaś?
Wiele się tu o sobie dowiedziałam.
Nie lubię Vegemite
i dobrze zrobiłam, odchodząc z Mythos.
Życie jest za krótkie na Calderów.
Spanikowałam.
Byłam zdesperowana. Jestem straszną osobą.
Rozumiem.
Popełniłaś błąd, bo było ci ciężko.
Wiele razy czułam się podobnie.
- Serio? Rozumiesz mnie? - Tak, ale nie bądź z tego dumna.
- Wiem. Boże. - Nie oszukujmy się.
Jasne. Naprawdę przepraszam.
- Tak. - Bardzo.
Możemy znów się przyjaźnić?
- Nie przesadzaj. - Jasne.
BEEERBRA
Czasami dobrze się wystroić.
Nigdy nie przepraszaj za styl.
Trzymaj się.
Brawo.
Ukradłyśmy szampana
Masz. Zgadnij, co ukradłyśmy.
- Szampana? - Bąbelki!
- Kto został opiekunką stada? - Gratulacje!
Dzięki.
A Kylie została klasyfikatorką wełny.
- To nic takiego. - Cudownie.
Potrzebujemy nowego pracownika. Znamy kogoś?
Dzięki, ale wolę zarabiać piciem.
Jasne.
Podobno nie udało się z winem.
Tak. Raz na wozie, raz pod wozem.
Nim zapomnę.
- Oddaję. - Dzięki.
- Proszę. - W idealnym stanie.
- Jak to zrobiłaś? - Wyczyściłam je.
- To pomaga. - Tak.
Jeszcze jedno.
- Dobra. - Co to?
- Otwórz. - Co to?
Wełniany miś.
Podobno są tu popularne.
Tak.
Super.
Tata to mój przyjaciel.
Ma wiele opinii, ale uwielbiam to.
Ty też będziesz cudowna.
Dzięki.
- Muszę… - Idź.
- Do później. - Jasne.
I po prostu…
wyjedziesz?
Pozostanę wierna sobie.
Coś wymyślę.
Nie poddam się. Jak Sybylla Vaughn.
- Jeżeli chodzi o nas… - Nie ma żadnych „nas”.
Jestem karierowiczką z wielkiego miasta,
a ty prowadzisz za kulisami firmę na odludziu.
To się nie uda.
I nie obchodzi mnie, jakie masz nazwisko.
Nawet nie pytałam.
Żadnych mądrości na koniec?
Nie.
Nie mam niczego.
Żegnaj, Maksie Vaughn.
Żegnaj, Lolo Alvarez.
KILKA MIESIĘCY PÓŹNIEJ
Czemu wasza firma nie kupi cholernego ekspresu do kawy?
Uwielbiasz być nieoficjalnym kierownikiem biura.
- Używaj podstawki. - Dobrze.
- Dolewki, Audra? - Poproszę.
Gdy wynajęłaś mieszkanie,
myślałem, że zrobię tu studio jogi.
Niby kiedy uprawiałeś jogę?
W liceum byłem najbardziej elastycznym Latynosem.
Wciąż znam kilka sztuczek.
Namaste.
Ciekawe, czy Hazel wybierze etykiety z Sybyllą.
Skoro o niej wspomniałaś, piszą o tym na stronach winiarskich.
Mythos i Vaughn Family Wines się rozstali.
- Tak. - Szybko poszło.
Jeszcze w okresie karencji.
Oficjalny powód to różne style pracy,
ale pewnie po prostu poznali Caldera.
Spróbujemy podpisać z nimi umowę?
Chciałaś tego.
- Skupmy się na nowej firmie. - Dzwoniłaś do Maksa?
Nie.
Długo o tym myślałam.
Nie chodzi nawet o to, że kłamał.
Chyba sam nie wie, kim jest.
Może chciał to zmienić, mówiąc o tym komuś,
komu naprawdę zaufał, czyli tobie?
Od kiedy tak zmądrzałaś?
Od kiedy dałaś mi drugą szansę.
Znajdujesz w ludziach dobro, nawet gdy na to nie zasługują.
Wierzysz w nich, dzięki czemu stają się lepsi.
Tak.
Po prostu…
nie zawalczył o mnie, kiedy się żegnaliśmy.
Parafrazując jego pinterestowe mądrości:
„Koń wyszedł już ze stodoły”.
Urugwaj to wschodząca gwiazda w świecie wina.
Łagodny morski klimat jest idealny dla winogron.
Kobieca spółdzielnia, którą reprezentujemy,
jest znana z czerwonych odmian, przede wszystkim szczepu tannat.
Spróbujcie.
Sprzedajemy coraz więcej niszowych win. Wasze są świetne.
- Chętnie wezmę kontakt. - Proszę.
- Wizytówka. Dziękujemy. - Jest świetnie.
- Lola. - Hamish! Cześć!
Dobra, ale ograniczona oferta. Kiedy ją rozszerzycie?
Pracuję nad tym.
Dałem ci dobry trop, a ty całkowicie zawaliłaś.
Wcale nie.
To ja zawaliłem.
Co tu robisz?
Nie jestem już cichym wspólnikiem.
Wszyscy są zachwyceni nową etykietą.
Teraz potrzebujemy Salud Imports.
Zgadza się. Będziemy waszym importerem.
Dobra.
Nie przyjechałem tylko w interesach.
Beeerbra tęskni.
Naprawdę. Włóczy się po zagrodzie.
Nie nosi już chusty. Jest zrozpaczona.
Przyjechałeś, by pogadać o Beeerbrze?
Nie.
Nie będę się już ukrywać.
Nie poddałaś się.
Ale gdzieś po drodze
ja się poddałem.
Byłem głupcem, puszczając cię.
Dlatego tu jestem.
Poszedłem na całość.
Pocałuj mnie już.
Ogłaszam was żoną i żoną.
Pocałujcie się.
Czas świętować!
- No proszę. - Prawda?
- Świetny gwizd. - Dziękuję.
Sybylla byłaby zachwycona, że jej historia trwa dalej.
Szczęśliwe zakończenia to nieodłączny element fermy Waratah.
Napisy: Krzysztof Zając