Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎(NETFLIX ขอเสนอ)
‎(กรีนแลนด์ ‎ตามแหล่งข้อมูลล่าสุด ปี 1905)
‎(เพียรี่แลนด์)
‎มีบางอย่างอยู่ตรงนั้น
‎อีวาร์ ตามพวกเขาไป
‎ไปดูซิว่ามันคืออะไร ส่งตะเกียงมา
‎กัปตันน่ะครับ
‎กัปตันครับ เจออะไรบ้างไหม
‎ช่วยยอร์นเซน เท้าเขาเย็นจนแข็ง
‎เอาละ มาเร็ว
‎- โฮล์มกำลังมา ‎- เร็วเข้า อุงเงอร์ ไปเอาน้ำมา
‎ยอร์นเซน ยกหัวขึ้น
‎- อุงเงอร์ รีบเอาน้ำมา ‎- มาแล้ว
‎- ยกขึ้น ค่อยๆ ‎- ไม่เป็นไรนะ เราจะช่วยคุณเอง
‎- เราจะช่วยคุณเอง ‎- ทำใจดีๆ ไว้นะ ยอร์นเซน
‎อุงเงอร์ เอาน้ำมา
‎- เร็วเข้า ‎- มาแล้ว
‎ถือนี่ไว้ ทำใจดีๆ ไว้นะ ยอร์นเซน
‎- มีวิสกี้ไหม ‎- มีครับ ไปเอามาให้เขาดื่มหน่อย
‎เอ้านี่
‎โอเค
‎เดี๋ยวก่อน
‎ส่งมาให้ผม
‎ไอจ์นาร์ จับเขาไว้ เร็วเข้า
‎ยอร์นเซน หายใจลึกๆ ไว้นะ ‎เร็วเข้า หายใจลึกๆ ไว้
‎ลงมือเลย
‎โอเค
‎- จับเขาไว้ ‎- หนึ่ง สอง สาม
‎(สร้างจากเรื่องจริง)
‎(คริสต์มาสอีฟ ปี 1909 ‎กรีนแลนด์ตะวันออกเฉียงเหนือ)
‎เอาละ
‎- ขอบคุณ ‎- ได้ไหม
‎ดี กลิ่นเหมือนคริสต์มาส
‎หนึ่ง สอง สาม
‎- ใครหิวบ้าง ‎- หิวทุกคน
‎- หิวมากเลย ‎- หิวไส้กิ่วแล้ว
‎มาแล้วครับ ทุกคน
‎- น่ากินมาก ‎- มาสักที
‎คุณได้ทำสิ่งที่ตัวเองภูมิใจแล้ว
‎- คุณมีประโยชน์ก็ตรงนี้แหละ ‎- ขอบคุณมาก
‎- ดีจัง ‎- ทุกคน ฟังทางนี้หน่อย
‎- ปาร์ตี้จบแล้ว ‎- เงียบๆ สิ โพลเซน
‎- ผมอยากให้ทุกคนยกแก้วขึ้น ‎- ได้เลย
‎แด่…
‎แด่คนที่เรารักที่บ้าน
‎แด่คนที่สละชีวิต
‎สำรวจส่วนสุดท้ายที่ไม่มีใครรู้จัก ‎ของอาณาจักรเรา
‎แด่ทีมสำรวจเดนมาร์ก
‎แด่พวกคุณด้วย
‎ที่ร่วมทีมกับผมในการทำภารกิจให้สำเร็จ
‎ดื่ม
‎ครึ่งเดียวพอ
‎การค้นหาที่ยาวนานของเราไม่เป็นไปตามแผน
‎ยอร์นเซนยืนยันเรื่องนั้นได้
‎อย่างที่คาดไว้
‎การค้นหาร่องรอย ‎ของทีมสำรวจที่หายไปเป็นเรื่องยาก
‎ยังไงก็ตาม
‎เราพบสิ่งนี้
‎สมุดบันทึกของคนหนึ่งในทีม
‎และแผนที่
‎ที่เห็นได้ชัดว่ามันแสดงตำแหน่ง
‎ของแคร์น
‎ที่มีเลียส-เอริคเซนทิ้งบันทึกสุดท้ายของเขา ‎เกี่ยวกับดินแดนที่ไม่มีใครรู้จักไว้
‎แคร์นคืออะไร
‎แคร์นคือกองหินที่คุณมองเห็นได้จากที่ไกลๆ
‎เพราะฉะนั้น ผมจะพยายามเดินทางอีกครั้ง
‎อะไรนะ
‎อีกครั้งเหรอ
‎คราวนี้ไปไกลกว่าเดิม ข้ามพืดน้ำแข็งไป
‎เพื่อนำผลการสำรวจที่พวกเขาทิ้งไว้กลับมา
‎งั้นเราก็จะไม่ได้กลับบ้านเหรอ
‎นี่คือเหตุผลที่เรามาที่นี่ ทุกคน
‎ถ้าไม่มีผลการสำรวจพวกนี้ ‎ทางเหนือของกรีนแลนด์อาจสูญหายไป
‎หรือถูกคนอเมริกันอ้างสิทธิ์ได้
‎ตอนนี้ยอร์นเซนทุพพลภาพไปแล้ว
‎และผมก็ทำมันคนเดียวไม่ได้
‎ซึ่งทำให้พวกคุณคนหนึ่งที่โชคดี ‎ได้มีโอกาสสำคัญครั้งหนึ่งในชีวิต
‎ผมต้องการอาสาสมัครเดินทางไปกับผม
‎มีใครอาสาหรือยัง
‎คุณล้อเล่นใช่ไหม
‎เท้าของยอร์นเซนถูกน้ำแข็งทำลาย
‎คุณเป็นคนต่อไปไม่ใช่เหรอ เลาบ์
‎หุบปากน่า โพลเซน ‎พวกเราบางคนมีครอบครัวนะ
‎ทำไมพวกคุณไม่มีใครอยากไปกับเขาสักคน
‎คุณก็เห็นแผนที่แล้ว
‎มันเหมือนเดินจากมอสโกไปโรม ‎เพื่อหาก้อนหินกองหนึ่ง
‎ไม่ต้องพูดถึงการทำมันกับกัปตันหรอก
‎อีวาร์รู้จักเขาดี
‎เขารู้ทุกอย่างเกี่ยวกับกัปตัน ‎ก่อนจะขึ้นเรือซะอีก ใช่ไหม
‎ผมเคยอ่านเรื่องราวเกี่ยวกับเขาน่ะ
‎แต่ก็อ่านกันทุกคนนั่นแหละ ใช่ไหม
‎ไม่ใช่ทุกคนหรอกที่คลั่งไคล้เขา ‎อีวาร์ อีวาร์เซน
‎ไม่ใช่ทุกคนที่อ่านหนังสือออก ‎ใช่ไหม อุงเงอร์
‎อ่านนี่สิ
‎เร็วเข้า!
‎(อลาบาม่า)
‎กัปตันครับ
‎ผม…
‎แค่อยากรู้ว่า…
‎ผมไม่รู้ว่าคุณมีอาสาสมัครกี่คนแล้ว…
‎ยังไม่มีเลย
‎ที่ผมพยายามจะพูดก็คือ
‎ตามหลักแล้วตอนนี้ผมว่างงาน
‎ตราบใดที่เราจอดเรืออยู่ที่นี่ ‎ก็ไม่จำเป็นต้องใช้เครื่องยนต์
‎ผมอยากไปกับคุณ ถ้าคุณให้ผมไป
‎ผมถนัดใช้ปืนไรเฟิล ‎และกำลังฝึกควบคุมหมาลากเลื่อนอยู่
‎ผมอยากไปกับคุณจริงๆ กัปตัน
‎ผมจะจำไว้ ขอบคุณนะ อีวาร์เซน
‎ขอบคุณครับ กัปตัน
‎โพลเซน ส่งสายบังเหียนพวกนั้นมา
‎- อีวาร์เซนทำอะไรอยู่ ‎- มาเร็ว
‎- ดูเหมือนเขาต้องการคนช่วย ‎- อยู่ตรงนั้นแหละ
‎เฮ้ย!
‎พวกแกอยู่ตรงนี้นะ
‎โอเค
‎เฮ้ย!
‎เฮ้ย หยุด!
‎อยู่ตรงนั้นแหละ
‎- ไปคุยกับเขาหน่อย ‎- เฮ้ย!
‎มา ให้ผมช่วยนะ
‎อีวาร์เซน หมาทำงานให้คุณ
‎จำไว้นะ
‎ตอนอยู่บนน้ำแข็ง
‎หมาแต่ละตัวลากน้ำหนักได้ ‎หนึ่งร้อยปอนด์ตอนเริ่มเดินทาง
‎พอเรากินอาหารร้อยปอนด์นั่นหมด
‎หมาตัวนั้นก็จะกลายเป็นส่วนเกิน
‎เราจะยิงหมาตัวที่แย่ที่สุด
‎ให้หมาตัวอื่นกิน
‎ฉะนั้นอีวาร์เซน อย่าเป็นเพื่อนรักกับมัน
‎คุณได้ข่าวแล้วว่าอีวาร์เซนอาสา
‎- ใช่ครับ ‎- คุณคิดว่าเขาเป็นยังไง
‎- อีวาร์เซนเหรอ ‎- ใช่
‎เขาเป็นคนดี
‎กล้าหาญมาก
‎มุ่งมั่นไม่ยอมใคร
‎คุณเห็นเขาตอนอยู่กับหมาไหม
‎เห็นได้ชัดว่าเขาต้องพยายามให้มากขึ้นอีกนิด ‎เพื่อปรับปรุงเรื่องนั้น
‎แต่คุณคิดว่าเขาทำได้ไหม
‎ผมเชื่อว่าเขาทำได้
‎แค่นี้แหละ
‎อย่าไร้สาระน่า
‎นั่นมันหนักเกินไป
‎ผมบอกได้เลยว่ามันไม่มีวันจม
‎พวกเขาใช้เงินไปแล้วหนึ่งล้านดอลลาร์
‎มันมีระบบกังหันไอน้ำรวมและเครื่องยนต์ลูกสูบ
‎รับประกันความเร็วคงที่ที่ 21 นอต
‎- ใครช่วยแปลหน่อยครับ ‎- คุณพูดถึงเรื่องอะไร อีวาร์
‎เรืออลาบาม่าไม่ได้มาตรฐานของคุณเหรอ
‎พูดเรื่องแบบนี้กับกัปตัน
‎ไม่เกินสองวัน เขายิงหัวคุณแน่
‎ใช่ ปกติผมจะพูดว่าโพลเซนพล่ามไร้สาระ
‎แต่ผมต้องเห็นด้วยกับเขา ‎ผมไม่กล้าพูดกับเขาสักคำ
‎กัปตันไม่ได้แย่ขนาดนั้นหรอก
‎ผมต้องพูดเลย อีวาร์ ผมว่าคุณบ้าไปแล้ว
‎คุณรู้อะไรเกี่ยวกับการลากเลื่อน ‎และการเอาตัวรอดบนน้ำแข็งตอนลบ 40 องศา
‎ใช่ หมีขั้วโลกด้วย และก็สิ่งน่ากลัวอย่างอื่นที่นั่น
‎ผมว่าตอนนี้อีวาร์ควบคุมหมาพวกนั้นได้ดีนะ
‎เปลี่ยนใจตอนนี้ยังไม่สายนะ อีวาร์
‎ผมเดินทางมาที่นี่ครั้งที่สามแล้ว ‎ยังเกลียดหมาพวกนั้นอยู่เลย
‎ถ้าพวกมันเป็นพันธุ์ผสมก็คงผสมกับแซนด์วิช
‎ไม่ใช่หรอก พวกมันเยี่ยมมากเลย
‎เมื่อคุณไว้ใจหมาตัวนำของคุณ ‎ทุกอย่างก็เข้าที่เข้าทาง
‎ของผมคือบียอร์น มันคอยดูแลตัวอื่นๆ
‎มันทำหมดทุกอย่าง
‎ดูอีวาร์กับบียอร์นหมาตัวโปรดตัวใหม่ของเขาสิ
‎ผมรู้สึกเหมือนทำให้คุณผิดหวัง
‎คุณต้องดูแลตัวเองให้หายดี
‎อีกอย่าง อีวาร์เซนก็อาสาที่จะไปกับผม
‎อะไร
‎เขาเป็นช่างยนต์
‎เขาคงไม่ได้เดินทางมาด้วย ‎ถ้าเครื่องยนต์ของเราไม่เสียในเรคยาวิก
‎ดูแลอลาบาม่าให้ผมด้วยแล้วกัน
‎ผมต้องพูดแบบนี้
‎คุณไม่ใช่หนุ่มๆ เหมือนเมื่อก่อนแล้ว
‎คุณจะเสี่ยงชีวิตของคุณ ชีวิตของอีวาร์เซน
‎คุณอยากให้เรายอมแพ้โดยที่ไม่ได้พยายามเหรอ
‎เราพยายามแล้ว
‎เราทำดีที่สุดแล้ว
‎เหลวไหลน่า
‎แล้วนายาล่ะ
‎คุณคิดว่าเธอจะรอคุณเหรอ
‎- คุณไม่มีอะไรต้องพิสูจน์ ‎- นี่ไม่เกี่ยวกับตัวผม
‎คำสั่งของคณะกรรมการชัดเจนอยู่แล้ว
‎ทะเลจะน้ำแข็งละลายภายในกรกฎาคม
‎ถ้าเราไม่กลับมาภายในสิงหาคม ‎ก่อนทะเลเป็นน้ำแข็ง คุณไปได้เลย
‎- คุณก็จะเดินทางกันตามลำพัง ‎- นั่นเป็นคำสั่ง
‎อีวาร์เซนดีที่สุด ‎ถ้าไม่ได้เป็นคนเดียวที่สมัครใจเดินทางกับผมนะ
‎ผมเคารพความกังวลของคุณ ‎แต่เราจะออกเดินทางพรุ่งนี้เลย
‎ครับ กัปตัน
‎(เพียรี่แลนด์ ‎อ่าวอินดีเพนเดนซ์)
‎(ภัยพิบัติโจมตีทีมสำรวจเดนมาร์ก)
‎(มีเลียส-เอริคเซนหัวหน้าทีม ‎และลูกทีมสองคนเสียชีวิต ศพสูญหายตลอดกาล)
‎(วันที่หนึ่ง ‎มีนาคม ปี 1910)
‎อีวาร์ ยืนชิดๆ กัปตันหน่อย
‎ใช่ อย่างนั้นแหละ
‎สาม สอง หนึ่ง
‎เยี่ยมมาก
‎ขอบคุณนะ
‎- โชคดีนะ ‎- ขอบคุณ
‎ขอบคุณ
‎สิงหาคมเจอกัน
‎ดูแลตัวเองด้วยนะ ทุกคน
‎เช่นกันครับ กัปตัน
‎โชคดีนะ
‎โชคดี
‎ขอบคุณ ยอร์นเซน ขอบคุณ
‎โชคดีครับ กัปตัน
‎ไปเร็ว ไอ้หนู
‎โชคดีนะ อีวาร์
‎เขาจะต้องการมัน
‎อีวาร์เซน!
‎ตามหลังผม
‎ไปเลย บียอร์น
‎ไปเลย ไอ้หนู
‎พระเจ้าช่วย
‎- เราจะพยายามขึ้นไปบนนั้นไหม ‎- มันมีทางขึ้นเสมอ
‎แค่หาเส้นทางที่เร็วที่สุด
‎ผมว่าต้องมีทางลงที่เร็วเหมือนกัน
‎ผมถึงได้อยากให้คุณมีสมาธิตลอดเวลาไง
‎เราต้องขึ้นเขาเพื่อข้ามมันไป
‎มาเร็ว
‎หนึ่ง สอง สาม ดึง
‎หนึ่ง สอง สาม
‎ดึง!
‎พอแล้ว
‎เหมือนเราลงจอดบนดวงจันทร์เลย
‎คุณคิดว่าพืดน้ำแข็งนี่กว้างกี่ลูกบาศก์เมตร
‎อย่างน้อยก็ต้องสองล้าน ว่าไหม
‎ผมอยากให้คุณระวังไม่ว่าจะเดินไปตรงไหน
‎อีวาร์เซน ปลดสายล่ามกันเถอะ
‎ผมกำลังอ่านบทความที่คุณเขียน
‎เกี่ยวกับทีมสำรวจเดนมาร์ก
‎น่าทึ่งนะ ว่าไหม
‎ตอนนี้ผมอยู่ที่นี่กับคุณ อ่านเรื่องราวของคุณ
‎น่าสนใจมากเลย
‎พวกเขามีอุปกรณ์เยอะมาก ว่าไหม ‎มีแม้กระทั่งรถยนต์
‎นึกภาพดูสิ ขับรถข้ามน้ำแข็ง
‎ไร้สาระสิ้นดี
‎คุณคิดว่านี่รถยี่ห้ออะไร กัปตัน ‎ครอสลีย์เหรอ
‎เครื่องยนต์กี่แรงม้า คุณจำได้ไหม
‎น่าจะสี่ถึงแปดแรงม้านะ
‎กัปตัน
‎กัปตัน นั่นบียอร์น หมานำของผม
‎มันคงอยากเข้ามาในเต็นท์ ให้มันเข้ามาได้ไหม
‎(วันที่ 26)
‎ไม่แปลกใจเลยที่พวกเขาหลงทางที่นี่
‎ใช่
‎โดดเดี่ยวเดียวดาย
‎อยู่บนน้ำแข็ง
‎โดดเดี่ยวเดียวดาย
‎อยู่บนน้ำแข็ง
‎ไม่มีใครอยู่แถวนี้
‎ไม่เห็นมีใคร
‎มีแค่ฉันกับไอจ์นาร์
‎อยู่บนน้ำแข็ง!
‎กัปตันครับ ผมขอถามหน่อย
‎คุณคิดว่าจริงๆ แล้วเกิดอะไรขึ้น
‎กับทีมสำรวจเดนมาร์ก
‎- กับมีเลียส-เอริคเซนน่ะเหรอ ‎- ครับ
‎บางครั้งไม่คิดมากไปจะเป็นการดีที่สุด
‎แต่คุณรู้จักเขาดีใช่ไหม
‎เขาเป็นเพื่อนรักของผม
‎เป็นนักสำรวจที่ดี
‎แต่เขาไม่เคยรู้ว่าเมื่อไหร่ที่ควรจะยอมแพ้
‎เราเจอแค่ศพเดียว
‎ชาวกรีนแลนด์ชื่อบรอนลันด์
‎อีกสองคนหายไปในน้ำแข็ง
‎นึกภาพการตายแบบนั้นสิ
‎โดดเดี่ยวในที่แห่งนี้
‎คำพูดสุดท้ายของเขาในสมุดบันทึกและแผนที่ ‎คือสิ่งที่เหลือรอดอยู่
‎คุณไม่เคยคิดว่าจะไม่รอดชีวิต
‎คุณเชื่อเสมอว่าจะมีหนทาง
‎สวัสดี บียอร์น
‎ขอโทษที่ทิ้งแกไว้ข้างนอก
‎กัปตันบอกเราว่า ‎เราให้แกเข้าไปในเต็นท์ไม่ได้ถ้าแกส่งเสียงดัง
‎เข้าใจไหม
‎ใช่
‎กัปตัน ผมเพิ่งตั้งมันบนเตาเองนะ
‎ผมจะให้คุณดูอะไร
‎มายากลของชาวเอสกิโม
‎ในอะแลสกา พวกเขาทำแบบนี้ในสภาวะอย่างนี้ ‎ถ้าอยากไปเร็วๆ
‎เห็นไหม
‎แค่ชั้นน้ำแข็งบางๆ
‎ไปเร็ว ไอ้หนู!
‎- อีวาร์เซน ‎- ครับ
‎- เห็นเมฆเซอร์รัสทางเหนือไหม ‎- ไม่เห็นครับ กัปตัน
‎ผมเห็นแต่แสงแดด
‎อีวาร์เซน!
‎หมาได้กลิ่นผืนดิน ช้าๆ หน่อย
‎อีวาร์เซน หยุด!
‎หยุด!
‎ระวัง!
‎โอเค
‎- คุณจะไต่ลงไป ‎- โอเค
‎บ้าเอ๊ย
‎ผมเห็นมัน บียอร์นน่ะ
‎จับเชือกไว้
‎โอเค
‎ผมจะไปช่วยมัน
‎ไม่เป็นไรใช่ไหม
‎ขึ้นมา เราจะดึงเลื่อนขึ้นมาก่อน
‎ทิ้งหมาไว้อย่างนั้นแหละ
‎ผมจะไปช่วยมัน เดี๋ยวก่อน
‎ไม่นะ ไม่!
‎ตามที่ผมคำนวณ
‎ผมทำให้เราเสียอาหารหมาไปสองสัปดาห์
‎เสียชาไปครึ่งหนึ่งและพาราฟินหนึ่งกระป๋อง
‎- และก็บียอร์น กัปตัน ‎- มันก็แค่หมา อีวาร์เซน
‎การพาคุณมากับผมเป็นอะไรที่เสี่ยงเสมอ
‎แต่ผมตัดสินว่า ‎ภูมิหลังทหารเรือของคุณจะทำให้คุณ
‎มีวินัยในการทำตามคำสั่ง
‎ขอโทษครับ กัปตัน
‎อย่างน้อยพรุ่งนี้เราก็จะพ้นจากพืดน้ำแข็งกันแล้ว
‎ไปเร็ว!
‎มานี่
‎เร็วเข้า มาเลย!
‎เร็วเข้า!
‎มาเร็ว!
‎นั่นแหละ
‎(วันที่ 48)
‎กัปตันครับ
‎ขอถามเรื่องส่วนตัวได้ไหมครับ
‎ถามมาสิ
‎ทำไมคุณถึงทำเรื่องนี้
‎ทำเรื่องนี้อยู่ตลอด
‎ที่นี่ ในที่แบบนี้
‎ทำมันคนเดียว
‎เสี่ยงชีวิต
‎คุณไม่มี…
‎คุณไม่มีคนพิเศษรออยู่ที่บ้านเหรอ
‎สิ่งที่เราทำ…
‎คุณต้องเดินทางแบบไร้กังวล
‎คุณจะให้จิตใจอยู่ห่างคุณ 2,000 ไมล์ไม่ได้
‎แล้วคุณทำเรื่องนี้ทำไม
‎ทำไมคนอื่นถึงทำโน่นนี่กันล่ะ ‎ทำไมคุณถึงเป็นช่างยนต์
‎ผมเก่งแค่นั้น ซ่อมเครื่องยนต์
‎ถูกต้อง
‎พวกเขาบอกอะไรคุณ ‎ตอนคุณร่วมเดินทางกับเราที่เรคยาวิก
‎ผมรู้ว่ามันเกี่ยวกับพวกอเมริกัน
‎และการอ้างสิทธิ์ในดินแดนบางส่วน
‎แต่พูดตามตรงนะ กัปตัน
‎ผมแค่ตื่นเต้นที่จะได้เดินทางไปกรีนแลนด์กับคุณ
‎และร่วมในการสำรวจจริงๆ
‎เรากำลังพูดถึงดินแดนที่ไม่มีใครรู้จัก อีวาร์เซน
‎และพวกอเมริกันอ้างว่า
‎ช่องแคบแยกส่วนบนสุดของกรีนแลนด์
‎จากส่วนที่เหลือของประเทศ
‎แต่ยังไม่มีใครพิสูจน์มัน
‎มันเป็นงานสำคัญ
‎เข้าใจแล้ว
‎อาจทำให้คุณมีชื่อเสียงก็ได้นะ อีวาร์เซน
‎ผมเหรอ มีชื่อเสียงเหรอ ‎ผมไม่แน่ใจว่าจะมีสาวๆ มาต่อคิวรอผมไหม
‎อย่าเพิ่งคิดไปไกลนักเลย
‎เราต้องหาบันทึกนั่นให้เจอก่อน
‎(ช่องแคบเพียรี่ ‎เพียรี่แลนด์)
‎คุณชื่ออะไรเหรอ
‎นั่นอะไรน่ะ
‎เจอมันบนเรือน่ะครับ
‎ใช่
‎คุณลืมไปแล้วใช่ไหม
‎เธอน่ารักดี
‎ใจดีและเอาใจเก่ง
‎- ผมเรียกเธอว่าคุณความรัก ‎- คุณตั้งชื่อเธอเหรอ
‎ใช่
‎- คุณความรัก ‎- นั่นมันชื่อแบบไหนกัน
‎- แล้วคนนี้ล่ะ ‎- ตัวเล็กๆ ที่ยิ้มอยู่น่ะเหรอ
‎นั่นคุณแสงแดด
‎- เธอหัวเราะมุกตลกของผม ‎- เธอหัวเราะชื่อโง่ๆ ที่คุณตั้งให้น่ะสิ
‎มีคนไหนที่สะดุดตาคุณบ้างไหม กัปตัน
‎ผมชอบคนนี้มากกว่า
‎เธอมีชื่อไหม
‎ยังไม่มี
‎ผมจะเรียกเธอว่านายา
‎ใช่ นั่นนายา
‎ถ้างั้น
‎เว้นแต่มีผู้ใดที่นี่รู้ถึงอุปสรรคใดๆ
‎คุณกับนายาจะอยู่ร่วมกันตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป
‎อาเมน
‎เร็วเข้า
‎- ได้ไหม ‎- ได้แล้ว
‎นั่นแหละ
‎(บันทึกของมีเลียส)
‎ติดสิ
‎เจออะไรไหม
‎ไม่เจอเลย
‎ไม่มีสิ่งมีชีวิตอยู่ที่นี่ นกสักตัวผมยังไม่เห็นเลย
‎ไม่มีอาหารให้หมากิน
‎- คุณทำอะไรกับไอ้นี่ ‎- อะไรครับ
‎นี่
‎- ผมไม่ได้ทำอะไรเลย ‎- คุณต้องทำอะไรสักอย่างแน่
‎มันใช้ไม่ได้แล้ว คุณโง่หรือไง
‎- ถ้าไม่มีไอ้นี่เราจบเห่แน่ ‎ - กัปตัน ผม…
‎ซ่อมมันซะ
‎ถ้าไม่มีเตานั่น เราตายแน่ เข้าใจไหม
‎- คุณเข้าใจใช่ไหม ‎- ส่งกาต้มน้ำให้หน่อยได้ไหม กัปตัน
‎ตั้งแต่นี้ไปเราต้องแบ่งสรรอาหารแค่ครึ่งเดียว
‎เก็บของขึ้นเลื่อนได้แล้ว
‎เร็วเข้า อีวาร์เซน
‎(วันที่ 84)
‎ตอนนี้เราต้องปรับเปลี่ยนเส้นทางเล็กน้อย
‎- กัปตัน ‎- ว่าไง อีวาร์เซน
‎พูดมาสิ
‎เราไม่มีเสบียง
‎มีจุดที่เราอาจจะ…
‎จุดที่เราอะไร
‎- ยอมรับว่า… ‎- ยอมรับความพ่ายแพ้เหรอ อีวาร์เซน
‎คุณอยากยอมแพ้เหรอ
‎มันยากเกินไปใช่ไหม
‎คิดถึงบ้านใช่ไหม
‎ไม่ครับ กัปตัน นั่น…
‎เรามีแผนที่ เราจะหามันเจอ
‎มัวยืนคุยกันแบบนี้ เราหาไม่เจอหรอก ใช่ไหม
‎ใช่ครับ แต่…
‎และเราก็จะกลับไปที่เรืออลาบาม่า ‎ภายในเดือนสิงหาคม
‎เราจะใช้เลื่อนแค่คันเดียว
‎อีวาร์เซน
‎อีวาร์เซน ดูนั่นสิ
‎อะไรครับ
‎นั่นคือกองหิน
‎ผมว่าคุณพูดถูกนะ
‎กัปตัน พวกเขาอยู่ที่นี่
‎พวกเขาอยู่ที่นี่ กัปตัน
‎นี่คือแคมป์
‎เพมมิแคน
‎- และก็ซุปหางวัว ดูสิ ‎- เดี๋ยวๆ
‎วันที่ 8 สิงหาคม ปี 1907
‎"เมื่อไม่มีอาหารสำหรับเราและหมาของเราแล้ว
‎เราต้องไปจากที่นี่ ‎และพยายามดั้นด้นไปให้ถึงบริเวณชายฝั่ง
‎ด้วยเนื้อสัตว์ที่ล่าได้
‎มากพอที่จะ ‎ลากเลื่อนไกล 580 ไมล์กลับไปที่เรือ"
‎พวกเขาไม่มีอาหาร กัปตัน ‎แต่พวกเขาทิ้งนี่ไว้
‎"เราค้นพบและทิ้งหลักฐานไว้ในกองหินนี้
‎ว่าช่องแคบเพียรี่ไม่มีอยู่จริง"
‎"มีแผ่นดินเชื่อมกับผาเนวีกับเฮลพรินแลนด์
‎ฉะนั้นงานของเราจึงใกล้เสร็จแล้ว"
‎"เราหวังว่าจะไปถึงเรือก่อนสิ้นเดือนกันยายน
‎จะมีหมาหรือไม่ก็ตาม"
‎"เรือเอกมีเลียส-เอริคเซน
‎หัวหน้าทีมสำรวจเดนมาร์ก ‎ที่สำรวจกรีนแลนด์ตะวันออกเฉียงเหนือ"
‎โรเบิร์ต เพียรี่กับพวกอเมริกันเข้าใจผิด
‎นี่แหละ
‎นี่คือเหตุผลที่เรามา
‎มันสวยใช่ไหมล่ะ
‎สวยครับ
‎ผมไม่เข้าใจว่าทำไมสิ่งที่เราพบถึงได้สำคัญนัก
‎แต่การได้เห็นคุณยิ้ม การได้เห็นคุณหัวเราะ…
‎กรีนแลนด์คือผืนแผ่นดินเดียว
‎สหรัฐอเมริกาไม่มีสิทธิ์อะไรที่นี่
‎สักวันเดนมาร์กจะขอบคุณคุณ อีวาร์ อีวาร์เซน
‎ได้เวลาฉลองแล้ว เอาซุปนั่นไปอุ่นได้แล้ว
‎เรากลับบ้านกันได้แล้ว อีวาร์เซน
‎เหมือนเดินจากโรมไปมอสโก ‎เพื่อหาก้อนหินกองหนึ่ง
‎ว่าไงนะ
‎คนบนเรือพูดกันอย่างนั้น
‎ตอนนี้คุณพูดให้พวกเขาเข้าใจความจริงได้แล้ว
‎บ้าน แด่อลาบาม่า
‎แล้วก็บ้านแสนสุข
‎(วันที่ 132)
‎คุณคิดว่าเรากินตับได้ไหม
‎ส่วนที่เหลือมีแต่หนังกับกระดูก
‎มันจะไม่เป็นพิษเหรอ
‎อะไรนะ เพราะมันเหนื่อยจนตายเหรอ
‎เราไม่ควรเสี่ยง
‎แต่มันคืออะไรนะ
‎เรื่องช้อนเงินในหม้อที่มีอะไรที่เป็นพิษน่ะ
‎มันเปลี่ยนสี
‎ใช่แล้ว
‎น่าเสียดายที่เราไม่มีอะไรที่เป็นเงินเลย
‎คุณมีล็อกเก็ตเงินเหรอ
‎ใช่แล้ว
‎อะไร
‎มีอะไร
‎คุณบอกว่าไม่มีใครรออยู่ที่บ้าน
‎คุณเดินทางแบบไร้กังวล
‎มันเป็นของขวัญน่ะ
‎เอาละ มาลองดูกัน
‎มันควรจะเป็นอะไร
‎- ผมจำไม่ได้ ‎- ไม่ ผมก็จำไม่ได้เหมือนกัน
‎มันควรเป็นสีเขียวไหม
‎ถ้ามันมีพิษน่ะเหรอ
‎ใช่ ผมคิดว่าอย่างนั้น
‎ฟังดูน่าจะใช่
‎- นั่นไม่ใช่สีเขียว ‎- สีน้ำตาลมากกว่าสีเขียว
‎ไม่ใช่สีเขียวแน่นอน
‎เวรเอ๊ย!
‎ไอ้หมาบ้า!
‎เวรแล้ว
‎กัปตัน!
‎ส่งมือมา!
‎คุณไม่เป็นไรแล้ว
‎ผมฆ่ามันแล้ว
‎ไม่เป็นไรแล้ว
‎ไม่อยากเชื่อเลยว่ามีแค่เสื้อนี่ที่โดนกัดขาด
‎เอาละ
‎น่าจะใช้ได้แล้ว
‎อุ่นพอไหมครับ กัปตัน
‎เสียหมาไปสองตัวแบบนั้น
‎นั่นคือโอกาสของเรา
‎- อะไร ‎- หมีนั่น
‎ก็เหมือนเรา
‎หิวเนื้อ
‎ผมคิดถึงพวกเธอ
‎ใคร
‎พวกผู้หญิง
‎ผมก็คิดถึง
‎ไม่ใช่แบบนั้น
‎การมีพวกเธออยู่เป็นเพื่อน มีผู้หญิงอยู่เป็นเพื่อน
‎พวกเธอต่างกัน ว่าไหม ‎เสียงของพวกเธอ กลิ่นของพวกเธอ
‎ผมคิดถึงเสียงหัวเราะของพวกเธอ
‎ผมจำได้ว่าตอนผมอายุ 16 ‎กำลังจะเข้าร่วมกองทัพเรือ
‎ปู่ผมถามว่า ‎ผมจะไปท่าเรือโคเปนเฮเกนกับเขาไหม
‎ผมคิดว่าเราจะไปดูเรือกัน ผมก็เลยไป
‎เตรียมอาหารกลางวันสำหรับเราสองคนอีกด้วย
‎แต่เขามีแผนอื่น
‎เขาอยากทำให้แน่ใจว่าผมพร้อมที่จะออกเรือ
‎และเขาก็พูดว่า "เป็นชายชาตรีหน่อย"
‎เขาพาผมไปที่ย่านโคมแดง
‎เพื่อแนะนำผู้หญิงให้ผมรู้จัก
‎ทำให้แน่ใจว่าผมไม่อายใครระหว่างเดินทาง
‎ผมก็เล่นตามน้ำไปกับเขา
‎ลงเอยกับผู้หญิงที่แก่กว่าผม
‎ผมต้องยอมรับ
‎เธอทำให้ผมรู้มากขึ้นเยอะ
‎ตอนผมอายุ 16
‎พ่อพาผมไปโรงพยาบาล
‎ไปที่แผนกกามโรค
‎ให้ผมได้เห็นผลลัพธ์ที่น่ากลัวจากพฤติกรรมแบบนั้น
‎มันโคตรน่าขยะแขยงเลย
‎กัปตัน
‎คุณทำอะไรน่ะ
‎กัปตัน หยุดก่อน
‎คุณทำอะไรน่ะ หยุดก่อน
‎คุณทำอะไรน่ะ
‎เราต้องเดินทางแบบสัมภาระน้อยๆ ‎ถ้าจะไปให้ถึงเรือ
‎เราจะทิ้งทุกอย่างที่ไม่สำคัญ
‎อีก 200 ไมล์กว่าจะถึงเรือ
‎(วันที่ 164)
‎เราต้องข้ามตรงนี้ไป
‎อะไรนะ
‎- ทำไมเราอ้อมไปไม่ได้ล่ะ ‎- เราจะมีเวลาไม่พอ
‎เราต้องก่อกองหิน
‎คุณคิดว่าเราไปไม่รอดใช่ไหม
‎ถ้าไม่ก่อกองหิน เราจะสูญเสียทุกอย่าง
‎อย่างน้อยถ้าเก็บหลักฐานและบันทึกของเรา ‎ไว้ในกองหินที่นี่
‎ก็จะมีคนมาพบมันได้
‎ดีมาก
‎อีวาร์เซน
‎เราทำได้
‎นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นกับมีเลียส-เอริคเซนใช่ไหม
‎ไปกันเถอะ
‎มีอะไรเหรอ
‎ไม่มีอะไร
‎ผมแค่ต้องนอนพักสักครู่
‎ลุกขึ้น เร็วเข้า
‎เร็วเข้า ลุกขึ้น
‎ลุกขึ้น
‎ดูสิ
‎นั่นเรืออลาบาม่า
‎- เรากลับมาแล้ว ‎- เรากลับมาแล้ว
‎เรากลับมาแล้ว
‎นักเดินทางกลับมาแล้ว
‎เคาะระฆังเลย!
‎- มันอยู่บนบก ‎- อะไร
‎เสากระโดงเรือ มันอยู่บนบก
‎แล้วเรือของผมอยู่ไหน
‎ผมก็ไม่รู้
‎พวกเขาใช้ชิ้นส่วนของเรือสร้างกระท่อม
‎สวัสดี
‎- สวัสดี ‎- สวัสดี
‎ไม่ พวกเขาทิ้งเราไปแล้ว
‎ไม่!
‎คุณทิ้งมาเลยเหรอ
‎เราไม่มีทางเลือกครับ
‎เรืออลาบาม่าพังหมด ถูกน้ำแข็งทำลาย
‎เราต้องหนีออกมาตอนที่ยังมีโอกาส
‎เราทิ้งอาหารไว้มากพอให้ยังชีพได้ ‎อย่างน้อยหนึ่งปี
‎- สวดมนต์ขอให้พวกเขารอดกลับมากันเถอะ ‎- พวกเขาต้องการมากกว่าแค่สวดมนต์
‎คุณกำลังขอให้รัฐบาลออกทุน ‎สำหรับการพยายามช่วยเหลืออีกครั้งใช่ไหม
‎ผู้กองเลาบ์ ‎นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่คุณไปอาร์กติกใช่ไหม
‎ไม่ใช่ครับ มันเป็นครั้งที่สี่ของผม
‎แล้วผู้กองยอร์นเซนล่ะ
‎ครั้งที่สี่เหมือนกันครับ
‎แล้วคนที่ชื่ออีวาร์ อีวาร์เซนนี่เป็นใคร
‎ช่างยนต์ของเราครับ
‎ชื่อของเขาไม่อยู่ในรายชื่อลูกเรือ
‎ไม่ครับ เขาขึ้นเรืออลาบาม่าในเรคยาวิก
‎แล้วทำไมช่างยนต์ ‎ถึงได้ถูกเลือกให้ไปกับมิคเคลเซน
‎ในการเดินทางด้วยเลื่อนครั้งที่สอง
‎เขาอาสาครับ
‎อาสา
‎เขามีประสบการณ์เป็นนักสำรวจอาร์กติกไหม
‎ไม่มีครับ
‎นี่เป็นครั้งแรกที่เขาไปที่อาร์กติก
‎ครั้งแรกมีคนตายสามคน ‎และตอนนี้อีกสองคนในการพยายามช่วยเหลือ
‎ไม่มีหลักฐานว่าพวกเขา…
‎หลักฐาน!
‎ไม่มีใครเอาหลักฐานอะไรกลับมาเลย
‎คุณสองคนรู้ดีว่า ‎โอกาสที่จะประสบความสำเร็จมีน้อยมาก
‎ยิ่งมีน้อยลงไปอีก ‎เมื่อคุณปล่อยให้คนที่ไม่มีประสบการณ์
‎อาสาที่จะไปตายก่อนเวลาอันควร
‎ผมหาข้ออ้างที่จะเพิ่มค่าใช้จ่าย ‎ในภารกิจที่ไร้ผลไม่ได้อีกแล้ว
‎ท่านรัฐมนตรีครับ ‎ไม่มีใครอยากให้รัฐบาลเสียเงินเปล่าหรอก
‎ท่านครับ!
‎นักล่าปลาวาฬช่วยชีวิตเราไว้
‎บางทีถ้าเราสามารถให้รางวัลได้
‎ขอบคุณนะ ผู้กอง
‎(วันที่ 242)
‎เราจะไม่เป็นไรหรอก
‎เหรอครับ
‎จะมีเรือมาที่นี่
‎- ไม่อยากเชื่อว่าพวกเขาทิ้งเราไป ‎- นั่นน่ะสิ
‎พวกเขาทิ้งเราไปได้ยังไง
‎เรือที่แล่นผ่านมารับพวกเขาไป
‎กับเราก็จะเป็นแบบนั้นเหมือนกัน
‎แล้วถ้าไม่มีเรือมาล่ะ
‎มีสิ
‎พวกเขาคิดว่าเราตายแล้ว
‎ไม่มีใครคิดว่าเราตายแล้ว
‎ปลายฤดูร้อนปีหน้า
‎จะมีเรือมา
‎ไปรษณียบัตรใบนั้นยังอยู่ไหม
‎นึกภาพถ้าพวกเธอเห็นเราตอนนี้สิ
‎อาจจะดีที่สุดก็ได้ที่พวกเธอไม่ได้เห็น
‎(ฮุสโฮลด์นิงส์สโคล)
‎คุณจะทำยังไงถ้าจู่ๆ มีผู้หญิงเดินมาหาเรา
‎จากอีกฟากของน้ำแข็ง
‎- มันจะไม่เกิดขึ้นหรอก ‎- ไม่ แต่ถ้ามันเกิดขึ้นล่ะ
‎ยังไงล่ะ
‎ผมก็ไม่รู้
‎อาจจะขึ้นบอลลูนลมร้อนมา
‎เหมือนซาโลมอน อันเดร
‎- นั่นคนที่หายไปใช่ไหม ‎- ใช่ ผมเคยเจอเขาครั้งหนึ่ง
‎ผมอายุ 15
‎ผมเดินจากโคเปนเฮเกน ‎ไปหาเขาที่โกเธนเบิร์ก
‎เขากำลังจะบินบอลลูนลมร้อนไปขั้วโลกเหนือ
‎ผมอยากไปร่วมในการสำรวจของเขา
‎ตอนอายุ 15 เหรอ
‎เขาต้องดีใจมากแน่ๆ ที่ได้เจอคุณตอนอายุ 15
‎เขาบอกผมว่าผมยังเด็กเกินไป
‎แต่เขาก็จ่ายเงินให้ผมขึ้นรถไฟกลับโคเปนเฮเกน
‎ผมคิดว่าในแง่หนึ่ง
‎เขาช่วยชีวิตผมไว้
‎ดูสิว่าผมเจออะไร
‎- พังแล้ว ‎- แย่จัง
‎เข้าใจแล้ว
‎นั่นไง
‎อีวาร์
‎ครับ
‎เราต้องกลับไป
‎ไปที่กองหิน
‎เพื่อเอาบันทึกและหลักฐาน
‎ถ้าหมีเจอมัน…
‎- เราไม่ควรทิ้งมันไว้ ‎- ตอนนี้เหรอ
‎เราต้องกลับมาที่นี่ ‎ให้ทันน้ำแข็งในทะเลละลายอีกครั้ง
‎จริงเหรอ
‎(อลาบาม่า)
‎- กัปตัน ‎- ว่าไง
‎- คุณคิดว่าเราควรทิ้งโน้ตไว้ไหม ‎- ไม่ต้อง อีวาร์
‎ก็อย่างที่บอก เราจะกลับมาก่อนน้ำแข็งละลาย
‎ใช่ แต่มันตั้ง 200 ไมล์กว่าไปจะถึงที่นั่น ‎และกลับอีก 200 ไมล์
‎ให้ตายเถอะ ไปกันสักทีได้ไหม
‎สมมติว่ามันเป็นเรื่องจริง
‎มันไม่จริงหรอก
‎สมมติว่ามันจริง
‎มันไม่จริง
‎ว่ากันว่ามีความจริงอยู่ในทุกความฝัน
‎เพื่อผลดีกับคุณ ‎หวังว่าคงไม่มีความจริงอยู่ในความฝันของผม
‎ไม่งั้นผมกลับไปไม่ได้จริงๆ
‎นึกภาพตอนกลับไปถึงโคเปนเฮเกนสิ
‎"คุณกลับมาแล้ว"
‎"ทำได้ดีมาก ผลงานของคุณอยู่ไหนล่ะ"
‎"ขอโทษครับ หมีกินมันไปแล้ว"
‎มันน่าขายหน้าน่ะ
‎(วันที่ 439)
‎ไม่นะ
‎ให้ตายสิ ไม่นะ
‎ไม่!
‎คุณคิดว่าอะไรทำมัน
‎- ผมไม่รู้ ‎- ไม่รู้เหรอ
‎ผมไม่รู้
‎หมี
‎ใช่
‎ว่ากันว่ามีความจริงอยู่ในทุกความฝัน อีวาร์เซน
‎ว่ากันว่ามีความจริงอยู่ในทุกความฝัน
‎เห็นนั่นไหม
‎มันใช่…
‎ไม่ ไม่น่าใช่
‎นั่นใช่ไหม กัปตัน นั่นใช่…
‎นั่นใช่รถยนต์ไหม
‎ของทีมสำรวจเดนมาร์กใช่ไหม
‎นี่รถครอสลีย์
‎ไร้สาระน่า
‎รถครอสลีย์จริงๆ ด้วย
‎(วันที่ 471)
‎- ระวังหินนั่น ‎- ครับ
‎กัปตัน
‎- อะไร ‎- กัปตัน มีคนอยู่ที่นี่
‎สวัสดีครับ
‎"วันที่ 23 กรกฎาคม 1911"
‎"กำลังตามหา…
‎ไอจ์นาร์ มิคเคลเซน"
‎"ไม่มีวี่แวว"
‎"โจเซฟ มอตซ์เฟลต์"
‎"เบอร์เกน"
‎อาจจะแย่กว่านี้ได้
‎เอาเลย พูดมาสิ
‎พูดอะไร
‎ผมแค่พูดว่ามันอาจจะแย่กว่านี้ได้
‎อะไรอาจจะแย่กว่านี้ได้
‎ผมแค่พูดว่า…
‎- ถ้าเรา… ‎- อย่ามาเฉไฉ อีวาร์
‎ผมรู้ว่าคุณอยากพูดอะไร
‎ใช่ เราน่าจะทิ้งโน้ตไว้
‎ท่านรัฐมนตรีครับ ตอนที่กะลาสีพบกระท่อม ‎มันมีไม้ปิดกั้นประตูไว้
‎เราไม่เคยทิ้งมันไว้แบบนั้น มีคนอยู่ที่นั่น
‎ใช่ กระท่อม
‎เราเดินไปคุยไปได้ไหม
‎ได้ครับ
‎- ผมรู้ว่าคุณงานยุ่งมาก ‎- งานยุ่งเหรอ
‎ขอบคุณ ดูเหมือนคนทั้งประเทศแห่กันมาขอเงินผม
‎แล้วก็มีปัญหาเรื่องกรีนแลนด์นี่อีก
‎ที่เราต้องโน้มน้าวคนของเรา
‎ว่ายังคงมีเงินพอที่จะ ‎รักษาอาณานิคมที่เลวร้ายนี้ไว้
‎ซึ่งแน่นอนว่ามันไม่ใช่
‎ขณะที่พยายามเกลี้ยกล่อมคนทั้งโลก
‎ว่าเรายังคงดูเหมือนจะควบคุมได้อยู่
‎คุณเจ็บเท้าเหรอ
‎ไม่มากเท่าไหร่ครับ
‎ดีครับ ดี
‎ยังไงก็ตาม เรื่องช่วยเหลือมิคเคลเซน
‎เราชื่นชมและเข้าใจ ‎ถึงความสำคัญของงานที่เขาทำ
‎แน่นอน
‎แต่พวกอเมริกัน พวกเขาสิ้นหวัง
‎ปักธงเล็กๆ บนน้ำแข็งไปทั่วทุกที่
‎แล้วนายเพียรี่คนนี้ก็อ้างสิทธิ์ขั้วโลกเหนือ
‎เรายอมไม่ได้ มันไร้สาระสิ้นดี
‎ผมมั่นใจว่ากัปตันได้หลักฐานมาแล้ว
‎แต่คุณไม่รู้เรื่องนั้น ใช่ไหม
‎และคุณก็ไม่รู้ว่าเราควรส่งภารกิจช่วยเหลือ ‎ไปที่ไหนในประเทศที่กว้างใหญ่ไพศาลนี้
‎- ผมรู้ว่าเรื่องนี้มันยากสำหรับคุณ ‎- พวกเขาอยู่ไม่รอดอีกปีหนึ่งแน่
‎ถ้าเราไม่ส่งเรือไปที่นั่นให้ทัน ‎ฤดูร้อนปีหน้าก่อนที่น้ำจะเป็นน้ำแข็ง
‎เราไม่ใช่แค่ละทิ้งพวกเขา ‎แต่เรายังละทิ้งกรีนแลนด์ด้วย
‎เรามอบรางวัลก้อนโตให้แล้ว
‎ผมทำอะไรมากกว่านั้นไม่ได้
‎ต้องขอโทษด้วยนะ ผู้กอง
‎หมดเวลาแล้ว
‎- แต่คุณจะทำไหม กัปตัน ‎- พูดตามตรงนะ อีวาร์ ผมไม่รู้
‎- มันไม่เหมือนคุณเลย ‎- อะไร
‎ที่ไม่รู้ใจตัวเอง
‎ที่จริง เราไม่พูดถึงมันได้ไหม
‎มันออกจะเป็น…
‎เรื่องที่น่ากลัว
‎นี่เป็นคริสต์มาสครั้งแรกของเรา ‎ในกระท่อมนี่ใช่ไหม
‎ครั้งที่สอง
‎ครั้งที่สองเหรอ
‎ใช่ ครั้งที่สองในกระท่อม
‎ครั้งที่สามในกรีนแลนด์
‎- สุขสันต์วันคริสต์มาส อีวาร์ ‎- สุขสันต์วันคริสต์มาสครับ กัปตัน
‎ผมจะบอกให้นะ สิ่งที่ผมรู้แน่ๆ
‎คือขณะที่คุณยังมีมือ ผมไม่สามารถ…
‎หรืออย่างน้อยก็ยังมีนิ้วอยู่
‎ใช่ ผมไม่ชอบพูดถึงมันหรือคิดถึงมัน
‎แต่สำหรับผมแล้ว ‎มือคือสิ่งที่ทำให้มนุษย์ต่างจากสัตว์
‎เราใช้มือทำทุกอย่างที่สัตว์ทำไม่ได้
‎ถ้ามือของผมถูกตัดออกก่อนที่ผมจะตายล่ะ
‎ไม่มีมือ
‎ครับ ถ้างั้น… ผมก็ยินดีช่วยทำให้คุณ
‎เอาเป็นว่า…
‎งั้น…
‎แด่ความหวัง…
‎(วันที่ 793)
‎ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ กัปตัน
‎ทางนี้!
‎เฮ่!
‎ไม่เป็นไร
‎นายา
‎ฉันคิดถึงคุณมากเลย
‎ผมก็คิดถึงคุณ
‎กัปตัน ข้างนอกนี่เริ่มหนาวแล้ว ‎กลับเข้าไปข้างในเถอะ
‎คุณไม่เป็นไรใช่ไหม
‎กัปตัน คุณ…
‎อ๋อ ใช่
‎ฝีน่ารำคาญน่ะ
‎มันคุ้มค่าไหม
‎นี่คือสิ่งที่คุณต้องการเหรอ
‎ยังมีเวลาอยู่ใช่ไหม
‎ที่เรือจะมาน่ะเหรอ
‎ใช่ครับ
‎ที่จะมีใครมา
‎เรือยังพอแล่นฝ่าน้ำแข็งได้อยู่ใช่ไหม
‎ผมจะออกไปดูแล้วกัน
‎น้ำเดือดแล้วนะ
‎ผมเป็นห่วงเขาจริงๆ
‎เขาดูโอเคนะ
‎เขาดูโอเค
‎เราทุกคนดูโอเค
‎แต่ในใจ…
‎เขาไม่เหมือนเดิม
‎ผมว่าเขารู้สึกแย่กับมันมาก
‎ผมว่าเขาโทษผม
‎ที่คลาดกับเรือลำนั้น
‎เราต้องจับตาดูเขาไว้
‎ให้แน่ใจว่าอะไรๆ มันไม่เลวร้ายเกินไป
‎- คุณเชื่อเรื่องผีไหม กัปตัน ‎- ผีเหรอ
‎แบบ… คนตายยังอยู่ที่นี่น่ะเหรอ
‎อย่าพูดโง่ๆ น่า
‎ก่อนหน้านี้ผมเจอปู่ของผม
‎ปู่ของคุณเหรอ
‎ที่นี่เหรอ
‎ไม่ใช่ บนเนินเขาน่ะ
‎หมายความว่ายังไงที่ว่าคุณเจอเขา
‎คุณรู้สึกถึงเขาเหรอ รู้สึกว่าเขาอยู่ที่นี่เหรอ
‎เปล่า
‎ผมก็ไม่แน่ใจ
‎ผมว่าเขาอาจตายแล้วก็ได้
‎ขณะที่เราอยู่ที่นี่
‎มันก็ไม่ได้แปลว่าเขาตายแล้ว
‎ใช่ อาจจะยังไม่ตายก็ได้
‎ขอโทษนะ ขอโทษจริงๆ
‎- ผมไม่ได้ตั้งใจ… ‎- ไม่ครับ
‎- ถ้ามีอะไรที่ผม… ‎- ผมรู้
‎คุณอยู่ที่นี่เสมอ
‎แล้วถ้าคุณไม่ได้กลับบ้านเลยล่ะ
‎คุณมีทุกอย่างแล้วนะ
‎- เรากำลังจะแต่งงานกัน ‎- ผมไม่มีทางเลือก
‎- ผมมองไม่เห็นทางอื่นเลย ‎- คนอื่นก็ทำเรื่องนี้ได้ ทำไมต้องเป็นคุณ
‎ไม่มีใครทำเรื่องนี้ได้หรอก
‎ผมไม่รู้ว่าทำไมต้องเป็นผม แต่มันเป็นผม ‎มันจะต้องเป็นผมเสมอ
‎แล้วอีวาร์ล่ะ
‎เขามีทางเลือกเหรอ
‎เขาอาสา เขารู้ถึงอันตราย
‎คุณรู้ใช่ไหมว่าจะไม่มีใครมารับคุณ
‎- ผมรู้ ‎- คุณไม่รู้เหรอ
‎ผมรู้
‎ผมไม่น่าทิ้งคุณมาเลย
‎ผมขอโทษ
‎เป็นอะไรคะ
‎ไม่ ฝีนี่น่ะ มันน่ารังเกียจ
‎- อย่าโง่น่า ให้ฉันดูหน่อย ‎- ไม่
‎ออกไป!
‎อีวาร์
‎อีวาร์!
‎ไม่
‎ผมขอโทษ!
‎- ผ่าฝีให้ผมหน่อย ‎- อะไรนะ
‎ผ่าฝีให้ผมหน่อย
‎- ล้อเล่นหรือเปล่า ‎- ขอร้อง
‎ข้างใน
‎โอเค ผ่าเลย
‎- เอาละนะ ‎- เอาเลย
‎อย่าขยับ
‎ผ่าเลย
‎โอเค
‎สาม
‎สอง
‎หนึ่ง
‎เยี่ยม!
‎อรุณสวัสดิ์ครับ กัปตัน
‎คุณหลับไปหลายชั่วโมงเลย
‎ผมฝัน
‎ผมอยู่ที่บ้าน
‎ก็ดีนี่ครับ
‎คอเป็นยังไงบ้าง
‎เข้าใจแล้ว
‎ผมก็ฝันเหมือนกัน
‎ผมแทบรู้สึกผิดเกี่ยวกับมันเลย
‎ผมรู้ว่าคุณเลือกเธอ
‎แต่เมื่อคืนเธอตัดสินใจเลือกผม
‎ถ้าคุณรู้ว่าผมหมายถึงอะไร
‎คุณเห็นรอยเท้าข้างนอกไหม
‎ผมจะออกไปดูนะ ‎อาจจะเป็นกระต่ายหรืออะไรสักอย่าง
‎ผมไม่อยากรู้
‎มันเป็นแค่ความฝัน
‎ผมไม่อยากรู้
‎ผมจะฆ่าเขา
‎แกแย่งเธอไป!
‎กัปตัน
‎หยุด หยุดได้แล้ว หยุด!
‎- เธอเป็นของฉัน ‎- ไม่เป็นไร
‎- ของฉัน! ‎- ไม่เป็นไร
‎กัปตัน มันไม่ใช่เรื่องจริง
‎ใจเย็นๆ
‎มันไม่ใช่เรื่องจริง
‎ไม่นะ
‎- กัปตัน วางมันลง ‎- อย่าทำแบบนี้
‎มันไม่ใช่เรื่องจริง
‎ใจเย็นๆ
‎อย่าทำแบบนี้ มันไม่ใช่เรื่องจริง
‎มันไม่ใช่เรื่องจริง
‎- อย่าทำแบบนี้! ‎- วางปืนลง
‎- ไอจ์นาร์ หยุด ‎- ไม่ใช่เรื่องจริง
‎- วางปืนลง ‎- วางปืนลง!
‎- ไอจ์นาร์ หยุด!
‎- อย่านะ! ‎- ไม่!
‎ส่งมา…
‎ผมบ้าไปแล้วเหรอ
‎ผมไม่…
‎ขอโทษนะ อีวาร์
‎มันไม่เคยเกิดขึ้น
‎โอเคนะ
‎เรามีอาหารเหลือเท่าไหร่
‎แทบจะไม่มีเลย
‎- กระสุนล่ะ ‎- เราเคยมีเหลือสองนัด
‎เห็นอะไรไหม
‎ไม่เห็น
‎หมีน่ะ
‎ปืนไรเฟิลอยู่ไหน
‎- มันอยู่ในกระท่อมเก็บของ ‎- อะไรนะ
‎ทำเสียงดังๆ
‎คุณว่ามันไปหรือยัง
‎ไม่รู้สิ
‎(อลาบาม่า)
‎(วันที่ 865)
‎อีวาร์
‎หมีตัวนั้น
‎- พร้อมนะ ‎- พร้อม
‎โอกาสเดียว นัดเดียว อย่าพลาด
‎ได้
‎หนึ่ง สอง สาม
‎โอเค เฮ่
‎ส่งปืนมาให้ผม
‎คุณปลอดภัยแล้ว
‎ไม่เป็นไร
‎คุณจะได้กลับบ้านแล้ว
‎ภารกิจที่สำคัญที่สุดสำหรับนักสำรวจคืออะไร
‎เมื่อคุณเดินทางไปยังดินแดนที่ไม่มีใครรู้จัก ‎เพื่อค้นพบส่วนใหม่ของโลก
‎มันก็เพื่อทำให้แน่ใจว่าบันทึกการค้นพบของคุณ
‎ถูกนำกลับมาอย่างปลอดภัย
‎จะมีคุณหรือไม่ก็ตาม
‎ไม่เช่นนั้น มันก็จะไร้ประโยชน์
‎เลือด หยาดเหงื่อและน้ำตา ‎ล้วนแล้วก็จะสูญเปล่า
‎ต่างกับสมาชิกผู้มีเกียรติของหนังสือพิมพ์เดนมาร์ก
‎พวกเราในรัฐบาลเดนมาร์กมั่นใจเป็นอย่างยิ่ง
‎ว่ากัปตันมิคเคลเซนจะได้กลับบ้านอย่างปลอดภัย
‎เรามีส่วนช่วยให้วีรบุรุษชาวเดนมาร์ก ‎กลับมาอย่างปลอดภัย
‎ในนั้นคนเยอะมากเลย
‎คุณรู้จักเรือลำนั้นไหม
‎ไททานิกน่ะ
‎มันแล่นไปแล้วก็จม
‎คุณอยากทำงานบนเรือลำนั้น
‎โชคดีน่ะ
‎ผมโชคดีมาตลอด
‎ไม่ใช่
‎ผมต่างหากที่โชคดี
‎ผมคงไม่ได้มายืนอยู่ตรงนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ
‎ขอบคุณนะ อีวาร์
‎จากผลการสำรวจ ‎ที่กัปตันไอจ์นาร์ มิคเคลเซนนำกลับมา
‎สหรัฐอเมริกายอมรับว่า
‎เพียรี่แลนด์ไม่ใช่เกาะ
‎แต่เป็นส่วนหนึ่งของกรีนแลนด์
‎อีวาร์
‎- ครับ ‎- มีผู้หญิงยืนอยู่ตรงนั้นเหรอ
‎ใช่ครับ
‎กัปตัน
‎ผมมีความยินดีเป็นอย่างยิ่ง…
‎ยินดีด้วยนะคะ คุณสุภาพบุรุษ
‎ขอบคุณครับ
‎เป็นคนแรกที่ได้ต้อนรับ
‎บุรุษผู้ทำสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ให้เป็นไปได้
‎นี่อีวาร์
‎อีวาร์ อีวาร์เซน
‎- ยินดีที่ได้รู้จักครับ คุณ… ‎- โฮล์มค่ะ
‎นายา โฮล์ม
‎ยินดีที่ได้รู้จักครับ คุณโฮล์ม
‎เช่นกันค่ะ
‎กัปตันไอจ์นาร์ มิคเคลเซน
‎และอีวาร์ อีวาร์เซน
‎ไปสิคะ พวกเขารอคุณอยู่
‎พวกเขากลับมาแล้ว ผมรับรองได้
‎- ท่านรัฐมนตรี นี่อีวาร์ อีวาร์เซนครับ ‎- ขอบคุณครับ
‎(หนึ่งปีต่อมา ไอจ์นาร์ มิคเคลเซน ‎และนายา โฮล์มก็แต่งงานกัน)
‎(เขาอุทิศชีวิตให้กับกรีนแลนด์)
‎(อีวาร์ อีวาร์เซน ‎ไม่เคยไปเหยียบอาร์กติกอีกเลย)
‎(ไอจ์นาร์กับอีวาร์เป็นเพื่อนกันตลอดชีวิต)
‎(สร้างจากหนังสือ "ทู อะเกนสต์ ดิ ไอซ์" ‎เขียนโดย ไอจ์นาร์ มิคเคลเซน)
‎คำบรรยายโดย ชายมาศ สายน้ำผึ้ง