Downloaded from YTS.MX
‪(NETFLIX ขอเสนอ)
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪เดินมาเหมือนไม่มีกล้องถ่ายอยู่ก็พอ
‪- หนูหนาว หนูไปที่รถละ ‪- เอาอีกแล้ว
‪งั้นก็ช่างลูกเถอะ คาร์ล่า ‪ลูกไม่ได้อยู่ในหนังของพ่อแล้ว
‪แซนดร้า ปรับโฟกัสยังไงเนี่ย
‪ต้องปรับกล้องเป็นอัตโนมัติค่ะ
‪ระวังนะ มันอาจเริ่มตอนไหนก็ได้
‪- เดี๋ยว ฉันดูดีไหมคะ ดูนี่นะ ‪- ไม่จ้ะ นั่น…
‪ไปทางซ้ายหน่อย
‪ต้องมีแสงกว่านี้ไหม
‪ขอดูก่อนนะ
‪จ้ะ นิดหน่อย
‪ลมมีกำลังอ่อน
‪ถึงปานกลาง
‪ในภูมิภาคตะวันตก
‪(วันจันทร์ ที่ 12 เมษายน ‪คาร์ล่า ข้อความเสียง)
‪ลมมีกำลังอ่อนถึงปานกลาง
‪ในภูมิภาคตะวันตก
‪พ่อคะ นี่ข้อความเสียงครั้งที่สองแล้วนะ
‪หนูส่งข้อความแรกไปเมื่อ 40 นาทีก่อน
‪พ่อยังไม่อ่านเลย
‪แต่หนูเห็นนะว่าพ่อออนไลน์ 15 นาทีก่อน
‪ก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ แต่นี่เรื่องสำคัญ
‪หนูจะสรุปให้เลยแล้วกัน ‪พ่อจะได้ไม่ต้องเสียเวลาอันมีค่า
‪หนูต้องให้พ่อมาที่นี่ค่ะ
‪มาที่กอร์โดบานะคะ แค่วันเดียวก็ยังดี
‪เราต้องคิดหาข้อตกลงเรื่องบ้านกันนะ
‪ขอร้องเลย โทรหาหนูด้วย
‪แม็กซี่
‪ผมว่าพวกเขากำลังวางแผนทำเซอร์ไพรส์ละ
‪เซอร์ไพรส์อะไร
‪ผมก็ไม่รู้
‪หมายความว่าไงไม่รู้
‪ผมแอบได้ยินกุสตาโวกับมอลดินคุยกัน
‪แต่พอพวกเขาเห็นผม ก็เปลี่ยนเรื่องเลย
‪งั้นก็ไปสืบมาสิ แม็กซี่
‪ห้ามมีเซอร์ไพรส์ทั้งนั้น ‪โดยเฉพาะวันเปิดตัวรายการ
‪ไม่ต้องห่วงครับ ‪แท็กซี่ของคุณจะไปถึงในห้านาทีนะ
‪ได้เลย
‪หวัดดี ออสวัลโดตัวน้อย
‪วันนี้อากาศดีนะ เจ้าตัวขี้เกียจ
‪ตื่นได้แล้ว
‪ออสวัลโด
‪ออสวัลโดตัวน้อย
‪แกอยู่ไหนน่ะ เจ้าหนู
‪อยู่ไหนน่ะ
‪ออกมาน่า นี่วันสำคัญของพ่อนะ
‪พ่อจะไปทำงานแล้ว แกอยู่ไหนน่ะ
‪ออสวัลโดตัวน้อย
‪ออสวัลโด อย่าทำให้พ่อกลัวสิ แกอยู่ไหน
‪ออสวัลโดตัวน้อย
‪โอ๊ย ไอ้เด็กบ้านี่
‪แกทำพ่อตกใจหมดเลย
‪แกไปไหนมา ไปฉี่เหรอ
‪แกทำตัวแปลกๆ นะ ออสวัลโด
‪อย่าทำให้พ่อตกใจก่อนไปทำงานสิ
‪เป็นอะไรของแกเนี่ย
‪จุ๊บๆ พ่อหน่อย พ่อจะไปทำงานแล้ว
‪จุ๊บๆ พ่อหน่อย
‪แบบนั้นแหละ มันยากนักหรือไง
‪มิเกล โฟลเรส
‪- สวัสดีครับ ‪- คนดังของผม
‪สุดยอดเลยที่บังเอิญเจอกัน
‪นี่นะ ขอเซลฟี่ด้วยหน่อย
‪ได้ครับ ได้เลย
‪- ได้นะ ‪- แน่นอนครับ
‪- มองทางนี้ ‪- ครับ
‪- ถอดแว่นออกด้วยสิ ‪- โอ้ ครับๆ
‪มิเกล หัวหน้า
‪ไว้เจอกันนะ
‪- เรียบร้อย ‪- ขอบคุณครับ
‪คืนนี้ผมจะรอดูพร้อมคนที่บ้านนะ
‪- ขอบคุณครับ ‪- พ่อหนุ่มในตำนาน!
‪มิเกล หวัดดีค่ะ
‪คืนนี้ฉันต้องตากเสื้อผ้า 20 กิโลที่ระเบียง
‪บอกทีว่าฝนจะไม่ตก
‪ไม่ต้องห่วงหรอก เอลวิริตา
‪คืนนี้อากาศจะปลอดโปร่ง
‪อุณหภูมิอยู่ระหว่าง 20 ถึง 22 องศาได้
‪ฉันจะรอดูนะคะ
‪ตอนสามทุ่ม สี่สิบห้า ‪เราดูแต่โฆษณากันมาเยอะแล้ว
‪ผมตื่นเต้นนะ เอลวิริตา
‪นี่เป็นรายการพยากรณ์อากาศรายการแรก ‪ของอาร์เจนติน่า เป็นงานสำคัญเลย
‪ค่ะ แล้วคุณก็ดูดีมาก ที่รัก
‪ไม่รู้สิ การแข่งขันมันสูงมาก
‪คุณจะได้เรตติ้งดีแน่นอน สู้เขา
‪- ได้ครับ เอลวิริตา ‪- สู้เขา มิเกล
‪- ลุยกันเลย ‪- ต้องแบบนั้น
‪ไง แม็กซี่ ฉันอยู่หน้าประตูแล้ว ‪แต่รถยังไม่มาเลย
‪ได้ข่าวเรื่องเซอร์ไพรส์หรือยัง
‪ขอโทษที่รบกวนนะ
‪ไม่หรอกครับ อัลฟอนโซ ไง กิโก
‪รักคุณนะ มิเกล
‪- ขอให้โชคดีครับ ‪- บายค่ะ
‪ผมมีอะไรจะถาม
‪เมียผมใช้กระป๋องน้ำยาฆ่าแมลง ‪ในห้องรับแขกกับห้องครัว
‪เธออยากให้กิโกไปนอนระเบียงคืนนี้
‪ผมกลัวนิดๆ น่ะ
‪แต่กาเมเซนก็เป็นสารพิษที่ร้ายแรงมาก
‪- ก็จริงครับ ‪- ถ้ากิโกป่วยขึ้นมา
‪เราคงทนไม่ได้
‪กิโกเป็นเหมือนลูกชายที่เราไม่เคยมี
‪ไม่ต้องห่วงหรอก อัลฟอนโซ
‪คืนนี้จะอากาศปลอดโปร่ง
‪อุณหภูมิอยู่ระหว่าง 20 สูงสุดก็ 22 องศา
‪ดีจัง ขอบคุณมากนะครับ
‪กิโก แกจะได้นอนนอกบ้านละ
‪ขอโทษที่มารบกวนคุณนะ
‪- ไม่เลยครับ ‪- ขอให้โชคดี
‪แน่นอนครับ คุณด้วย
‪แล้วเจอกัน ฝากทักทายภรรยาด้วยนะครับ
‪สวัสดี
‪ดูสิว่าใคร
‪- คนในรายการพยากรณ์อากาศนี่นา ‪- ใช่ครับ
‪รู้ใช่ไหมจ๊ะว่าเขาเป็นใคร
‪ไม่รู้หรอกค่ะ
‪เด็กๆ สมัยนี้นี่ไม่รู้อะไรเอาซะเลย
‪วันๆ เอาแต่เล่นมือถือ
‪ถ่ายรูปตัวเองตอนแลบลิ้นแบบนี้
‪- แล้วก็หื่นกันตลอดเวลา ‪- คุณยาย!
‪- อะไร ‪- ขอโทษค่ะ ยายฉันหน้าไม่อายจริงๆ
‪ไม่หรอกครับ ไม่เป็นไร
‪คืนนี้ขอให้โชคดีนะคะ
‪- ขอบคุณครับ ‪- แล้วทักทายฉันด้วยล่ะ
‪- ได้เลย ‪- ฉันชื่อมาเบลนะ
‪มาเบล
‪- มาเบลค่ะ ‪- มาเบล
‪- งั้นไปก่อนนะคะ ‪- มิเกลใช่ไหม
‪ว่าไง แม็กซี่
‪- รถไปถึงตั้งสิบนาทีแล้วนะ ‪- โกหกน่ะสิ รถเพิ่งมา
‪คืนนี้ ตอนสามทุ่ม สี่สิบห้าใช่ไหม
‪- ครับ ‪- โชคดีนะ
‪ขอบคุณครับ ไปก่อนนะ
‪(ทำให้เมืองของคุณเป็นโอเอซิสในหน้าร้อนนี้ ‪ผู้ไม่เคยผิดพลาด)
‪สุดยอดรายการพยากรณ์อากาศจะเริ่มวันจันทร์นี้ ‪ทางช่องสิบในช่วงเวลาไพรม์ไทม์
‪และที่อยู่กับเราตรงนี้คือพิธีกร ‪คุณมิเกล โฟลเรส ผู้ไม่เคยผิดพลาด
‪แหม มีแค่พระเจ้าเท่านั้นแหละครับ ‪ที่ไม่เคยผิดพลาดจริงๆ
‪แม้จะเป็นความจริงที่ตลอด 20 ปีมานี้
‪ผมไม่เคยพยากรณ์ผิดเลย
‪งั้นคุณก็เหมือนเทพพยากรณ์เลยใช่ไหมคะ
‪คุณพูดแบบนั้นเองนะ
‪(สุดยอดรายการพยากรณ์อากาศ)
‪ในรูปนั่นคุณใช่ไหม
‪- รูปไหน ‪- นั่นไง รูปสุดยอดรายการพยากรณ์อากาศน่ะ
‪ครับ นั่นผมเอง
‪- คุณดังสินะ ‪- ก็นิดนึง
‪แล้วรูปนี้ถ่ายเมื่อไร
‪หมายความว่าไง เพิ่งถ่ายเดือนก่อนเอง
‪ทำไมเหรอ
‪เปล่าครับ ก็แค่…
‪แล้วมันเป็นรายการเกี่ยวกับอะไรล่ะ
‪สภาพอากาศไง
‪ไม่เคยดูข่าวช่องสิบเหรอ
‪มันเคยเป็นส่วนที่อยู่ในช่วงข่าวน่ะ
‪ไม่ครับ ผมดูอะไรๆ ทางคอมพ์เอาน่ะ ‪เอาจริงๆ ผมไม่ดูทีวีหรอก
‪พ่อแม่ผมดูทีวีตอนกลางคืนบางครั้ง ‪ปู่ย่าตายายก็ด้วย
‪- คุณยายผมดู ‪- จริงเหรอ
‪- ครับ ‪- โอเค
‪- เบาเพลงลงหน่อยได้ไหม ‪- ได้เลย
‪มันดัง
‪- โทษที แบบนี้โอเคไหม ‪- ครับ
‪แล้วคุณทำอะไรในรายการนั้นเหรอ
‪ผมก็พยากรณ์อากาศ
‪แล้ว…
‪แบบว่า…
‪เงินเดือนดีไหม
‪ก็ดีเกือบๆ จะเท่าขับแท็กซี่นั่นแหละ
‪- โอเค งั้นมาแลกงานกัน ‪- ได้เลย
‪โอเค
‪คุณต้องไปอบรมไหม ผมก็อาจสนใจนะ
‪อบรมเหรอ เปล่า ต้องเรียนปริญญา
‪ใช่ เรียนสาขาบรรยากาศศาสตร์ ‪ใช้เวลาตั้งเจ็ดปี
‪โอ้ ไม่มีทาง
‪ผมมีแอปที่พยากรณ์อากาศได้นะ
‪- มันพยากรณ์ล่วงหน้าให้ตั้งสิบวัน ‪- เที่ยงตรงแค่ไหนล่ะ
‪- ก็เที่ยงตรงอยู่ ‪- โอเค
‪ไม่จริงหรอก
‪แอปพวกนี้เอาข้อมูลมาจากรายงานอุตุนิยมวิทยา
‪แล้วก็เอามาใส่กราฟสีๆ
‪แล้วก็มีพวกสมการทางคณิตศาสตร์
‪พวกมันคำนวณความน่าจะเป็นระดับภูมิภาค…
‪ตบไฟหน่อยสิวะ ไอ้เวรเอ๊ย
‪ทุเรศชะมัดเลย
‪ประเทศนี้นี่มันจริงๆ เลย ให้ตาย
‪- วันเสาร์มีแข่งกีฬาละ ‪- ฝนตกแน่
‪แกรู้ได้ยังไง
‪ดูมิเกล โฟลเรสมาเหรอ
‪ถ้าแกอยากรู้ แกก็ต้องดูมิเกล โฟลเรส
‪พวกนักพยากรณ์อากาศก็นักต้มตุ๋นดีๆ นั่นละ
‪พวกเขาเอาข้อมูลมาจากมือถือ
‪ก็จริง แต่ไม่ใช่มิเกล
‪มิเกลเรียนอุตุนิยมวิทยามา ‪เขาไม่เคยพยากรณ์ผิดสักครั้ง
‪เขาจ้างให้พูดแบบนั้นหรือไง
‪เปล่า ก็เขาไม่เคยผิดจริงๆ
‪เขาเก่งแบบไม่เหมือนใครเลย เขาไม่เคยผิด
‪- แกเอาแต่พูดถึงเขาแล้วเนี่ย ‪- แล้วไงล่ะ
‪จะบอกให้ว่าฉันคิดยังไง
‪คำว่า "ผู้ไม่เคยผิดพลาด" ทำให้แกมีอารมณ์
‪หัวเราะอะไรวะ
‪พูดแบบนี้อีกแล้ว ฉันเบื่อพวกแกสองคนแล้ว
‪- อย่าโกรธสิ ‪- ฉันเบื่อแล้วโว้ย
‪- เลิกล้อเล่นสักที ‪- เดี๋ยวสิ
‪ฮอร์เก เอาขนมปังให้หมอนี่หน่อย ‪น้ำตาลในเลือดจะได้ขึ้น
‪เอามาโหลนึงเลย จะได้เลิกกวนฉันสักที ‪ไปให้พ้นเลยไป
‪โอเค ขอบคุณนะ
‪สวัสดี
‪มิเกล นี่คืนสำคัญเลยนะครับ
‪การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เลยละ โดมิงโก
‪โชคดีครับ
‪- ลุยเลยนะครับ มิเกล ‪- ลุยกันเลย
‪ตัวประกอบไปที่สตูดิโอสี่ด้วย
‪- คาร์เมนซิตา ‪- มิเกล กังวลไหมคะ
‪- ไม่เลย ตื่นเต้นน่ะ ‪- ลุยเลยนะคะ
‪(มิเกล โฟลเรส)
‪มิเกล คุณมาแล้ว
‪หวัดดี สูทตัวนี้เหรอ
‪ไม่นะ ถ้าคุณบอกว่าไม่ชอบตัวนี้ ‪ผมจะวิ่งไปให้รถชนเลย
‪คุณลองตัวนี้ไปเมื่อวันพฤหัสบดีไง
‪ใครบอกว่าฉันไม่ชอบเล่า ฉันแค่ถามเฉยๆ
‪- มันก็ดูดี ‪- โอ้ โอเค
‪แล้วก็ไฟรูปเมฆบนประตู ฝีมือนายเหรอ
‪- ถ้าคุณบอกว่าไม่ชอบ ผมขอตายเลย ‪- หยุดเลย
‪นายจะฆ่าตัวตายเพราะทุกเรื่อง ‪ไม่ได้นะ แม็กซี่ คุณพระ
‪"มิเกล ทำดีต่อไปนะ" ดีจัง
‪เห็นพวกนี้หรือยัง
‪- แหล่มเลย ‪- แหล่มมาก
‪นายได้รับรายงานจาก ‪ศูนย์พยากรณ์อากาศมาหรือยัง
‪- คุณยังไม่ได้เหรอ ‪- ยังน่ะสิ
‪ผมส่งให้แล้วนะ เช็กมือถือดูสิ
‪- มิเกล ‪- หวัดดี
‪- วันนี้มาถึงแล้วนะ ‪- มาลุยกันเลย
‪- รู้สึกยังไงบ้าง ‪- ก็ดี กระปรี้กระเปร่า
‪เยี่ยม มองหน้าก็รู้เลย
‪ออร่าเปล่งปลั่ง ดวงตาเป็นประกาย
‪คุณดูแจ่มไปเลย
‪- แหล่มเลย ‪- เยี่ยม
‪แล้วคุณคิดยังไงกับเมรี่ โอลิวา
‪- ใครนะ ‪- "ใคร" อะไรเล่า
‪เมรี่ โอลิวา ผู้สื่อข่าวช่อง 23 ไง
‪- ผมไม่รู้จักเธอหรอก ‪- เลขาของคุณ
‪เธอจะมาเป็นเลขารายงานข่าวคนใหม่ของคุณ
‪นี่สินะเซอร์ไพรส์ที่ว่า
‪กุสตาโว ผมไม่ต้องการเลขาหรอก
‪เราต้องการเลขากันทั้งนั้น มากับผมสิ
‪- ไม่ๆ เดี๋ยว ขอผมเตรียมตัวก่อน ‪- ใช่ครับ
‪- มากับผมน่า ‪- ผมต้องใช้สมาธิ
‪ไม่ต้องอายไป แล้วคุณจะรักเธอ
‪เชื่อผมสิ เธอดึงดูดพวกคนดูอายุน้อย
‪ทำไมถึงมาบอกนาทีสุดท้ายเล่า
‪เธอจะอยู่ด้านข้างตลอดรายการเลย ‪เธอจะอ่านทวิตตลกๆ
‪- กุสตาโว ‪- หวัดดี
‪คุณมาบอกผมเรื่องวุ่นๆ ตอนนี้ไม่ได้นะ
‪- พระเจ้า คุณนี่ทำงานด้วยยากจัง ‪- ผมเนี่ยนะ
‪ก็ใช่น่ะสิ แบบนี้อาจดีต่อเรตติ้งก็ได้
‪คุณไม่พอใจอะไรสักอย่าง
‪คุณมีผู้ติดตามในอินสตาแกรมกี่คนกัน
‪มีกี่คน
‪- ก็ 312,000 คน ‪- สองล้าน
‪- แล้วไง ‪- เธอมีสองล้าน นั่นเยอะนะ
‪ต่อให้มีเก้าล้านก็ไม่สำคัญหรอก
‪สำคัญมากต่างหาก
‪- วันสำคัญแล้วนะ มิเกล ‪- หวัดดี
‪ว่าไง สบายดีไหม
‪ก็ได้ แต่คุณต้องบอกผมล่วงหน้าสิ
‪ผมเป็นหน้าเป็นตาของรายการนะ
‪- ผมรู้ ‪- รู้งั้นเหรอ
‪คุณต้องเชื่อใจผมสิ ผมทำคนเดียวไม่ได้นะ
‪- คุณต้องเชื่อใจ ‪- ไม่ละ
‪อย่ามาบอกว่าผมไม่เชื่อใจนะ
‪เราเตรียมการผลิตกันมาตั้งสองเดือน
‪ตอนที่คุณอยากได้วงซัลซา ผมพูดว่าอะไร
‪ผมอยากได้วงดังๆ แบบวงเกล็นมิลเลอร์
‪เกล็นมิลเลอร์ ฟังนะ…
‪อย่าให้ผมเต้นเชียว
‪ดูพวกเขาสิ พระเจ้า
‪- หวัดดี ‪- คุณอยากได้ลูกโลก ก็ได้แล้ว
‪- ทุกคน พวกคุณเจ๋งมาก ‪- น่าทึ่งเลย
‪ผมบอกแล้วว่าเธอสวยสะเด็ด
‪เราทำอะไรที่ช่อง 23 จำได้ไหม แต่…
‪ที่นี่มีขั้นตอนการผลิตเยอะกว่าอีก
‪กุสอยากให้รายการนี้ดังเปรี้ยงปร้างน่ะ
‪กุสเหรอ
‪- โอเค คุณไม่ยักพูดถึงเรื่องนั้น ‪- โอเค
‪เมรี่ คนสวยครับ ขอแนะนำให้รู้จักมิเกลนะ
‪หวัดดีค่ะ
‪- แม่ฉันชอบคุณมากเลยค่ะ ‪- ว้าว
‪- เราเรียบร้อยแล้วใช่ไหม ‪- ครับ
‪โน้ตของเธอต้องพูดถึงสภาพอากาศด้วยนะ
‪ครับๆ เมรี่กำลังบอกผมเลย…
‪ผมไม่รู้นะว่าช่อง 23 เป็นยังไง
‪แต่สิ่งที่คุณจะได้เห็นที่นี่
‪ไม่มีใครเคยเห็นในประวัติศาสตร์ ‪โทรทัศน์ภูมิอากาศอาร์เจนติน่า
‪เพราะงั้นจดลงไปด้วย
‪- ครับ ผมจะจด ‪- ดี
‪- เขาไม่เห็นจดเลย ‪- เดี๋ยวก็ทำ
‪คุณบอกเขาตั้งสองหน
‪เมรี่รับหน้าที่ในส่วนของทวิตเตอร์กับไอจี
‪และเฟซบุ๊กด้วย
‪เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยมีคนเล่นเฟซบุ๊กแล้ว
‪แฟนๆ ของมิเกลยังเล่นอยู่น่ะ
‪นั่นสิ แล้วหมาตัวนี้ทำงานกับเราด้วยไหม
‪"หนูทำงานไม่ได้หรอก"
‪- น่ารักจัง ‪- ขอโทษนะ มิเกล
‪- ช่วยไปยืนหน้าฉากด้วยครับ ‪- ได้เลย
‪โอเค ตรงนี้เหรอ
‪- ดูพวกนี้สิ ‪- ยอดเลย แบบนั้นละ
‪ดูนี่สิ
‪- เหมือนที่ฝันไว้เลย ดูสิ ‪- สวยมาก
‪- ดูที่เราทำขึ้นสิ ‪- ใช่ๆ
‪- เราเซตฉากนี้ให้คุณเลยนะ ‪- ใช่ คุณทำ
‪งานนี้ต้องสำเร็จแน่ เบื้องบนตื่นเต้นกันใหญ่
‪ผมก็ตื่นเต้น นี่ยังไม่พูดถึงพวกสปอนเซอร์นะ
‪ตื่นเต้นแน่ ผมมั่นใจ ผมก็ด้วย
‪ผมก็ชอบแบบนี้นะ
‪แต่อย่าลืมว่ารายการนี้เพื่อความบันเทิง
‪เพื่อทำให้คนดูผ่อนคลาย
‪ทำให้ลืมชีวิตจริง
‪ไม่ละ นี่รายการพยากรณ์สภาพอากาศนะ ‪ไม่ใช่รายการเบาสมอง
‪โอเค งั้นบอกหน่อยว่ามีใครอีกที่มีฉากแบบนี้
‪มีลูกโลก วงดนตรี มีเมรี่มาอ่านทวิตให้
‪แล้วก็มีพิธีกรคนพิเศษ แบบคุณเนี่ย…
‪บอกมาสิ เพราะไม่อย่างนั้น ‪เราก็แค่มารายงานข้อมูล
‪ที่เหมือนกับรายการพยากรณ์อากาศทุกเจ้า
‪ไม่เลย ข้อมูลของผมมันพิเศษ ‪ผมทุ่มเทวิเคราะห์มัน
‪เพราะงั้นคนดูถึงเชื่อผมไง ‪แอปรายงานข้อมูลผิด ผมไม่ผิด
‪รู้หรือเปล่าว่าคุณกำลังทำรายการให้ใครอยู่
‪ผมรู้ว่ากำลังทำรายการให้ใคร คุณเป็นเบอร์หนึ่ง
‪- งั้นเหรอ ‪- ผมทำทั้งหมดนี้เพื่อให้คุณพอใจนะ
‪- คุณพอใจไหม ‪- ไม่เลย คุณทำให้ผมโกรธ
‪ได้ข้อมูลจากกอร์โดบาไหม ‪กอร์โดบา คูคุย ก็ที่เดียวกันแหละ
‪- พูดงั้นหมายความว่าไง ‪- เย็นไว้ เขาไม่รู้อะไรหรอก
‪เมืองกอร์โดบาไม่ใช่… มันคนละเมืองกันเลย
‪ตอนแรกผมใจเย็นแล้วนะ ‪ผมอยากมีสมาธิ อยากเตรียมตัว
‪แต่คุณดันมาขัด แล้วทำให้ผมจะบ้าตาย
‪- ช่วยใจเย็นหน่อยได้ไหม ‪- ไม่ได้
‪ผมอยากให้คุณใจเย็นๆ อย่าหัวร้อนสิ
‪ให้แม่สาวกับหมานั่น ‪อยู่ในช่วงทดลองงานนะ โอเคไหม
‪ลมมีกำลังอ่อนถึงปานกลางในภูมิภาคตะวันตก
‪- เยี่ยมค่ะ โชคดีนะ สุดหล่อ ‪- ขอบคุณ ที่รัก
‪หมาป่าอยู่ไหนเนี่ย
‪ระวังนะ มันร้อน
‪- ให้ตายสิ ‪- เกิดอะไรขึ้น
‪- มันลวกปากฉัน ‪- ก็บอกแล้วไงว่ามันร้อน
‪- ทีนี้ดูสิ ‪- ดูสิ พองเลย
‪เราพร้อมแล้วครับ
‪เยี่ยม "เราพร้อมแล้ว" ดูนี่เลย
‪มันบวมหรือเปล่า
‪ไม่หรอก พระเจ้า มิเกล คุณดูแหล่มเลย
‪มีกระเช้าหลังหนึ่งตกที่เมืองซัลตา ‪ข่าวนี้ทำให้เรตติ้งช่องเราสูงเลย
‪- ไม่นะ ‪- คุณเป็นไงบ้าง
‪ดีครับ ดี
‪- แน่ใจนะ ‪- ครับ
‪- พร้อมแล้วนะ มิเกล ‪- ครับ
‪ครับ ผมสบายดีสุดๆ
‪งั้นออกไปเฉิดฉายเลย นี่วันของคุณ
‪- ใส่เต็มที่เลยนะ ‪- ลุยกันเลย
‪เดินกล้อง เตรียมพร้อม แอ็กชัน
‪จากบัวโนสไอเรส อาร์เจนติน่า
‪มาเป็นรายการพยากรณ์อากาศแรกของประเทศ
‪ที่จะมาอยู่กับคุณในค่ำคืนนี้ ‪คือนักพยากรณ์อากาศสุดเจ๋ง
‪ชายผู้ทำให้เหล่าเทพยังต้องคุกเข่า…
‪มิเกลเขียนสคริปต์เองเหรอ
‪ครับ เขาได้แรงบันดาลใจจากฉาก ‪เปิดตัวอะพอลโล ในเรื่องร็อคกี้ ภาคสี่
‪เขาก็คือ…
‪มิเกล โฟลเรส!
‪มิเกลมาแล้ว
‪มิเกลรู้ มิเกลพูดถูก
‪ถ้าเขาบอกให้ใส่เสื้อหนาว ก็ต้องใส่
‪ถ้ามิเกลบอกว่าฝนจะตก
‪ก็อย่าดื้อ พกร่มด้วย
‪มิเกลมาแล้ว
‪(กับเมรี่ โอลิวา)
‪มิเกลอยู่ที่นี่แล้ว
‪มิเกลมาแล้ว
‪มิเกลอยู่ที่นี่แล้ว
‪ขอต้อนรับสู่สุดยอดรายการพยากรณ์อากาศ
‪รายการพยากรณ์อากาศแรก ‪ของสถานีโทรทัศน์อาร์เจนติน่า
‪สุดยอดไปเลย
‪ทำไมถึงไม่เคยมีใครคิดทำ ‪รายการพยากรณ์อากาศมาก่อนนะ
‪- ตาว่า… ‪- มีอะไรฮะ คุณตา
‪- เลิกดูไอ้งั่งนี่เถอะ ‪- พ่อฆ่าผมแน่ถ้าผมเปลี่ยนช่อง
‪มีหลายคนถามผมว่า
‪"มิเกล ทำรายการพยากรณ์อากาศทำไม ‪ถ้าดูเอาจากมือถือก็ได้"
‪เราจะทำให้ทุกคนได้เห็นกันว่าแอปพวกนั้น
‪โกหกเรา
‪มาทั้งชีวิต
‪ให้ตายชักสิ
‪ลูอิส
‪มีอะไร
‪แล้วจะเป็นอะไรต่อ
‪มองฉันนี่
‪ศาสนาที่มีพระเจ้าเป็นสมาร์ทโฟน ‪ความเร็วเน็ต 1,500 กิกะไบต์เหรอ
‪ระวังไว้หน่อยนะ
‪การฟื้นฟูศรัทธาของคุณ
‪ด้วยการเสียบปลั๊กชาร์จแบต ‪อาจไม่ใช่ความคิดที่แย่ไปซะก็ได้
‪ผมเพิ่งเปลี่ยนมันไปวันก่อนเอง
‪แค่เปลี่ยนเจ้านั่นน่ะซ่อมไม่ได้หรอก
‪คุณต้องเปลี่ยนก๊อก เปลี่ยนท่อ ‪เปลี่ยนทุกอย่างด้วย
‪มาริสา ห่วงแต่ไก่เถอะน่า
‪ผมจะไปล้างมะเขือเทศในห้องน้ำให้
‪นั่นเหรอทางออกของคุณ
‪ฉันเบื่อเต็มทนแล้วนะ
‪คุณใช้น้ำล้างล้อรถไปเยอะแค่ไหน
‪ไม่มาก
‪ฟังฉันหน่อยได้ไหม
‪ฟังอยู่ มาริสา ใจเย็นๆ หน่อยสิ
‪รายการของมิเกล โฟลเรส ‪ออกอากาศตอนแรกอยู่นะ
‪ถ้าดูไม่ได้ อย่างน้อยให้ผมฟังก็ยังดี
‪ผมขอมากไปหรือไง
‪รายการนั่นสำคัญกว่าอ่างในห้องครัวไหม
‪- จะมีอะไรสำคัญกว่าอีกล่ะ ‪- น้ำไง ลูอิส
‪ใช่ สำคัญกว่าสิ มันเป็นเครื่องมือหากินของผม
‪เสร็จแล้ว
‪เสร็จก็เสร็จ
‪เรตติ้งเป็นยังไงบ้าง
‪เยี่ยมเลย ช่วงพีคได้ 17 จุด
‪ช่อง 12 ได้แค่ 11 เอง
‪ต้องแบบนั้นสิ มิเกล
‪บอกแล้วใช่ไหมว่าเขามันอัจฉริยะ ‪จัดไปเลย มิเกล
‪ผมมีข่าวดีให้ชาวบัวโนสไอเรสด้วยครับ
‪คืนนี้และคืนพรุ่งนี้
‪อากาศจะปลอดโปร่งที่สุด ‪อุณหภูมิสูงสุดคือ 22 องศา
‪ผม มิเกล โฟลเรส ผู้ไม่เคยผิดพลาด
‪ขอรับประกันเลย
‪ไก่นี่แข็งอย่างกับหิน
‪ในแอปนี้บอกว่าตอนตีสอง ‪มีโอกาสเกิดพายุ 22 เปอร์เซ็นต์
‪ไม่หรอก แอปพวกนั้นไม่มีทางถูกแน่
‪เมื่อวานมันบอกว่า "ฝนตกตลอดวัน" ‪แต่ก็ไม่เห็นมีสักหยด
‪ไม่มีสักหยดเดียว
‪พ่อของลูกเชื่อจำอวดในทีวีนั่น ‪มากกว่าวิทยาศาสตร์น่ะ
‪จำอวดอะไรกัน ‪มิเกล โฟลเรสศึกษาเรื่องนี้ตั้งหกปีนะ
‪เขาบอกแบบนั้นตลอด
‪ไอ้ไก่เวรตะไล
‪ยังไงก็เถอะ ลูอิส
‪ทำไมคุณไม่เอาแท็กซี่ไปจอดในโรงรถ ‪เผื่อเอาไว้ล่ะ
‪ก็คืนนี้อากาศปลอดโปร่ง ไม่ได้ยินเหรอ ‪ทีวีปิดเสียงอยู่หรือไง
‪งั้นอยากทำอะไรก็เชิญ
‪เหมือนทุกครั้งนั่นแหละ ‪ยังไงคุณก็จะทำตามใจตัวเอง
‪เป็นแบบนั้นเลย
‪- หมายความว่าไง ‪- ก็มันทุเรศสิ้นดี
‪เอามะเขือเทศไปล้างในห้องน้ำเนี่ยนะ
‪แม่หลานพูดว่า "ทุเรศสิ้นดี" ละ
‪วันนี้ผมขับแท็กซี่นั่นตั้งเก้าชั่วโมงนะ เก้าชั่วโมง
‪ผู้โดยสารคนแรกให้ผมไปส่งในเมือง
‪ถนนหลักก็ถูกปิดเพราะมีการประท้วง
‪ผมได้กินแค่แซนด์วิชแฮมชีสเป็นมื้อเที่ยง
‪ระหว่างที่ติดไฟแดง
‪ผมหาเงินได้ไม่ถึง 1,500 เปโซ ‪แต่คุณอยากให้ผมจ่าย 700 เปโซ
‪เป็นค่าที่จอดรถ ที่อยู่ห่างไป 15 ช่วงตึก
‪ทำไมต้องคำรามแบบนั้นด้วย พ่อ
‪พ่อฟังเหมือนหมาเลย
‪โอเค พอกันที
‪มาดูกันว่าทีนี้หมาจะกินอะไร
‪- เห็นไหม มีอีกประตู ‪- พระเจ้า
‪คุณต้องพูดถูกเสมอเลยสิ
‪- ส่วนคุณไม่สินะ ‪- ไม่หรอก
‪คุณชอบเอาชนะจะตาย
‪และคืนนี้คุณก็ชนะ
‪ชนะครั้งใหญ่ด้วย พ่อคนไม่เคยผิดพลาด
‪พ่อคนน่าตื่นเต้น
‪พ่อหนุ่มไวไฟ
‪- เราไปที่ห้องกันเลยดีไหม ‪- ผมอยากทักทายออสวัลโดก่อน
‪- ออสวัลโดตัวน้อยเหรอ ได้เลย ‪- แป๊บเดียวนะ
‪- ฉันจะรอให้ห้องคุณนะคะ ‪- มาแล้วจ้า ออสวัลโด
‪ว่าไงจ๊ะ
‪ว่าไง ออสวัลโดตัวน้อย
‪ออสวัลโด อยู่ไหนเอ่ย
‪วันนี้พ่อทำได้ดีเลยละ ออสวัลโดตัวน้อย
‪พ่อทำได้ดีเลย
‪เรตติ้งตั้ง 19.2 แน่ะ
‪พ่อมีความสุขมาก
‪จุ๊บๆ นะ แล้วเจอกันพรุ่งนี้ หลับฝันดีล่ะ
‪เป็นอะไรเหรอ ลูอิส
‪- ไม่ หยุดนะ ‪- มานอนเถอะน่า
‪ไม่นะ!
‪ไม่!
‪ทำอะไรน่ะ เป็นบ้าไปแล้วเหรอ
‪บอกแล้วไงว่าให้เอารถไปจอดที่อื่น
‪อย่ามา "บอกแล้วไง" นะ ให้ตายชักสิโว้ย
‪เดี๋ยวได้ตายกันหรอก
‪เขาสัญญาแล้ว!
‪เขาบอกว่า "ท้องฟ้าปลอดโปร่ง"
‪เขามันเป็นไอ้งั่ง
‪ไอ้งั่งเอ๊ย
‪เข้าไปข้างใน ลูอิส
‪เข้าไปสิ บ้าจริง
‪ไงคะ
‪อรุณสวัสดิ์
‪กี่โมงแล้ว
‪เก้าโมงครึ่งค่ะ
‪กี่โมงนะ
‪เก้าโมงครึ่ง
‪ได้ยังเนี่ย
‪ผมบอกให้ปลุกตอนแปดโมงครึ่งไม่ใช่เหรอ
‪ฉันรู้ แต่คุณหลับสนิทสุดๆ ฉันเลยปลุกไม่ลง
‪- กาแฟค่ะ ‪- ขอบคุณ
‪คุณเป็นยังไงบ้าง
‪- ดีค่ะ เอาไปเลย ‪- ขอบคุณ
‪คุณรดน้ำต้นไม้เหรอ
‪ว่าไงนะคะ
‪คุณรดน้ำต้นไม้ที่อยู่ข้างหน้าต่างเหรอ
‪เปล่าค่ะ
‪ฉันสายมากแล้วเนี่ย
‪ฉันได้นอนน้อยมาก ‪ฉันตื่นมาเพราะพายุแล้วก็นอนต่อไม่ได้
‪พายุอะไร
‪ฝนตกเป็นบ้าเป็นหลังเลยค่ะ ประมาณตีสามได้
‪โอเค ไว้เจอกันคืนนี้ดีไหม
‪โทรมานะ แล้วคืนนี้ค่อยหาอะไรทำกัน
‪ครับๆ บ๊ายบาย
‪ให้การต่อหน้าศาล
‪เธอเริ่มต่อสู้ทางกฎหมาย ‪กับเจมี่ สเปียส์ บิดาของเธอเอง
‪แต่ช่างโชคร้าย
‪นี่เป็นข่าวใหญ่ในตอนนี้ครับ ‪ภายในห้านาที ความโกลาหลก็บังเกิดขึ้น
‪มีฝนตกกระหน่ำ
‪และลูกเห็บตกหนัก
‪พร้อมความเร็วลมถึง 45 ไมล์ต่อชั่วโมง
‪ทำให้เกิดความเสียหายอย่างหนัก
‪ที่กลางเมืองบัวโนสไอเรสและเขตชานเมือง
‪เป็นไปไม่ได้
‪บัวโนสไอเรสจะเป็นแบบเมืองเขตร้อน ‪ได้ไหมคะ อันโตนิโอ
‪ดูเหมือนจะเป็นแบบนั้นครับ
‪ดูภาพข่าวที่ถ่าย…
‪(แม็กซี่ ข้อความเสียง)
‪(ไม่ได้อ่าน 72 ข้อความ ไม่ได้รับ 47 สาย)
‪โฟลเรส ไปตายซะไป
‪นั่นไง เขาอยู่นั่น
‪ให้ทัวร์ลงไอ้งั่งนี่เลย ถ่ายรูปเขาสิ
‪- ขอล่ะครับ ‪- เอาเลย ถ่ายรูปเลย
‪พระเจ้า หยุดนะ
‪(โรงฌาปนกิจสัตว์ ‪รับพิมพ์อุ้งเท้าสัตว์เลี้ยงแสนรัก)
‪เฮ้ย โฟลเรส!
‪จะจ่ายค่าหน้าต่างนี่ไหม ไอ้ทึ่ม
‪- ไม่ครับ ขอโทษด้วย ‪- ไอ้ทุเรศ
‪โอ้ มิเกล คุณซวยหนใหญ่แล้ว
‪- เอลวิริตา ‪- ทีนี้คุณจะทำยังไงดีคะ
‪- ไม่เป็นไรหรอก เอลวิริตา ‪- แกทำให้รถฉันเป็นรูหมดเลย ไอ้โง่
‪คุณพระ แท็กซี่ผม
‪มานั่นแล้วค่ะ ไปเลย
‪- จอดด้วย ‪- มิเกล คนได้รุมประชาทัณฑ์คุณแน่
‪พระเจ้า
‪ไอ้ฆาตกร
‪โซเชียลมีเดียส่วนใหญ่ ‪กำลังรุมประณามมิเกล โฟลเรส
‪ทวิตเตอร์ลุกเป็นไฟ
‪ต่อไปนี้คือตัวอย่างความเห็นต่างๆ
‪ลูอิส ครอสบอกว่า ‪"ทำไมพวกเขาไม่เอาผู้ปิดทองหลังพระตัวจริง
‪ที่ทำงานในศูนย์พยากรณ์อากาศแห่งชาติมาออกทีวี
‪แต่ดันให้ไอ้พวกตัวตลกพวกนี้มาออกแทน"
‪คุณต้องถามแน่ๆ ว่า ‪"เรื่องนี้เป็นความผิดของใคร"
‪คนจากศูนย์พยากรณ์อากาศแห่งชาติ
‪หรือตัวเราเองที่เชื่อ เพราะว่ามันออกทีวี
‪ผมต้องขับอ้อมนะ ‪เพราะถนนข้างหน้าใช้งานไม่ได้
‪พายุทำไฟจราจรพัง
‪คนดูบอกว่า "ไอ้พวกไร้ประโยชน์
‪พวกเขาทำลายเมืองนี้เพื่อเรตติ้ง"
‪ติโต เดลาเฟบอกว่า ‪"ผมว่าพวกเขาใช้โฟลเรสเป็นแพะรับบาป"
‪คิวรถเข้าอู่ยาวถึงห้าช่วงตึกได้
‪พวกนั้นจะหาเงินได้ ‪มากกว่าคริสเตียโน โรนัลโดซะอีก
‪ผมว่าเขาหมดความน่าสนใจไปแล้ว
‪จะรักเขา หรือเกลียดเขา
‪มันก็เป็นแค่การพยากรณ์อากาศที่ไม่ถูกต้อง
‪ไม่มีใครตาย ใจเย็นกันเถอะนะคะ
‪มิเกล โฟลเรส เทวาหรือซาตาน
‪เรากำลังเจอความแตกแยก ‪ทางสังคมครั้งใหม่หรือไม่
‪อีกนานไหม
‪ไม่แล้วครับ
‪เอานี่
‪ลูกบอลต้านความเครียด
‪ได้ผลนะ ลองบีบดูก็ได้ถ้าอยาก
‪แบบนั้นแหละ
‪- โลแกน 2020… ‪- ครับ 2020
‪ทะเบียนรถ บีเอ477ซีบี
‪ใช่ครับ
‪กรมธรรม์ของคุณไม่คุ้มครอง ‪ความเสียหายจากลูกเห็บนะ
‪คุ้มครองสิ ฟังใหม่อีกทีนะ ‪มันเป็นประกันความเสี่ยงภัยทุกชนิด
‪ครับ ใช่เลย
‪"ความเสี่ยงภัยทุกชนิด" คือชื่อประกัน
‪หมายความว่าไง
‪คุณได้อ่านรายละเอียดตัวเล็กๆ ไหมครับ
‪ไม่ได้อ่าน ผมไว้ใจพวกคุณไง
‪ผมซื้อกรมธรรม์ความเสี่ยงภัยทุกชนิด ‪เพราะคิดว่า "ทุกชนิด" ก็คือทุกอย่าง
‪ครับ แน่นอน
‪ในกรมธรรม์นี้ "ทุกชนิด" แปลว่าทุกอย่าง
‪ยกเว้นลูกเห็บ
‪แต่ถ้าคุณต้องการ เราอัปเกรดให้ได้นะ ‪ผมบอกได้ว่ามีค่าใช้จ่ายเท่าไร
‪ฟังนะ พ่อหนุ่ม
‪ผมใช้รถทำมาหากิน
‪แน่นอนครับ
‪แน่นอน
‪เอานี่
‪ไม่ต้องหรอกครับ เป็นของที่ระลึกบริษัท
‪เก็บเอาไว้เถอะ
‪ไม่ รับไปซะ
‪อรุณสวัสดิ์ โดมิงโก
‪มิเกล
‪- ฉันเอาสลิปเงินเดือนมาให้แล้วค่ะ ‪- เยี่ยมเลย
‪- นั่งลงสิ ‪- ได้เลย
‪คิดยังไงกับเมืองอิตาปาริกา
‪- ว่าไงนะ ‪- อิตาปาริกา ที่บราซิลน่ะ
‪- ผมไม่เคยไปหรอก ‪- เยี่ยมเลย มันอยู่ทางใต้ของบาเฮีย
‪อุณหภูมิเฉลี่ย 30 องศา ‪ชุดว่ายน้ำสปีโด ค็อกเทลไคปิรอสกา
‪ดนตรีแซมบ้าที่นั่นก็มันสุดๆ
‪บรรยากาศสุขสันต์แบบบราซิล ‪ทำให้ผมรำคาญน่ะ
‪ช่องเราหาตั๋วครึ่งราคาให้ได้นะ
‪คุณจะพักร้อนเหรอ
‪เปล่า คุณต่างหาก
‪คุณทำพลาดหนใหญ่เลย มิเกล
‪ฟังนะ คุณก็รู้จักผมดี
‪กุสตาโว คุณรู้ว่าผมเป็นใคร ทำงานยังไง
‪ผมวิเคราะห์รายงาน ‪จนถึงรายละเอียดที่เล็กที่สุด
‪- ผมไม่ได้รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ‪- คุณรับประกันไปนะ
‪"ผมขอรับประกัน"
‪ใช่ ก็จริง แต่มันก็แค่วลีติดปาก
‪- คนดูชอบพวกวลีติดปาก ‪- เปล่าเลย พวกเขาชอบความบันเทิง
‪ทำให้พวกเขาไม่ต้องคิดอะไร ‪ลืมปัญหาในชีวิตประจำวัน
‪จำที่ผมบอกคุณได้ไหม
‪รายการนี้มีเพื่อความบันเทิง
‪มันก็ง่ายๆ แค่นั้น มิเกล
‪โอเค ผมพยากรณ์ผิด ‪ถึงจุดหนึ่งผมก็ต้องผิดอยู่แล้ว
‪กุสตาโว ไม่เอาน่า ‪คุณไม่เคยทำพลาดเลยหรือไง
‪มีรายการแย่ๆ เท่าไร ‪ที่คุณทำออกอากาศแล้วมันไม่เวิร์ค
‪แต่คุณคือผู้ไม่เคยผิดพลาด
‪ใช่ไหม ร็อคกี้ ภาคสี่ไง
‪ใช่ไหมล่ะ ผู้ไม่เคยผิดพลาดจะพลาดไม่ได้
‪รู้บ้างไหมว่าพายุลูกนี้ ‪สร้างความเสียหายมากแค่ไหน
‪รู้บ้างไหมว่ามีคนที่ตามดูคุณทุกวันกี่คน
‪ที่หลังคาบ้านพัง บ้านพัง รถพัง
‪กระจกแตก แล้วอะไรอีกล่ะ
‪ครับๆ แต่พวกเขาจะเข้าใจ
‪ภูมิอากาศเปลี่ยนแปลงคือตัวการที่เปลี่ยนสิ่งต่างๆ
‪ใครๆ ก็รู้…
‪ไม่ ผู้คนไม่รู้ห่าอะไรหรอก
‪ไม่สิ โทษที ผู้คนรู้
‪พวกเขารู้ว่าจะต้องใช้เงินที่ตัวเองไม่มี
‪เพื่อซ่อมสิ่งต่างๆ เพราะถ้าคุณไม่ได้พยากรณ์ผิด
‪พวกเขาก็ไม่ต้องซ่อมอะไร
‪คุณจะพูดอะไร จะบอกว่า ‪พายุนั่นเป็นความผิดผมเหรอ
‪นี่มันอะไรกัน ไม่เอาสิ
‪จะพูดอะไรกันแน่ ผมจะบ้าแล้วนะ
‪ไม่ๆ อย่า… ไปอิตาปาริกาเถอะ
‪อย่าเป็นบ้าเลย ไปพักร้อนซะ
‪นี่คุณกำลังไล่ผมออกเหรอ
‪เปล่า ผมแค่บอกว่าจะให้คุณพักร้อนเร็วขึ้น
‪แล้วเราจะได้เห็นกัน
‪คุณก็รู้ว่าเดี๋ยวผู้คนก็ลืม
‪อีกไม่นานพวกเขาก็ไปเกลียดคนอื่นแทนแล้ว
‪เดี๋ยวก่อนนะ กุสตาโว
‪คุณยุติรายการไม่ได้นะ
‪มันเพิ่งออกอากาศตอนเดียวเอง
‪แน่นอน เราเห็นตรงกันเรื่องนั้น
‪รายการได้ไปต่อ
‪รายการน่ะได้ไปต่อ แต่ไม่ใช่คุณ
‪ผมไม่อยากเชื่อเลย…
‪พยากรณ์ผิดพลาดแค่ครั้งเดียว ‪ยุติอาชีพที่ทำมานานได้ยังไง
‪พยากรณ์ผิดพลาดแค่ครั้งเดียวเหรอ
‪- คุณไม่เห็นในโซเชียลเหรอ ‪- แล้วไงเล่า คุณก็รู้ว่าผู้คนเป็นยังไง
‪มีแต่พวกไร้ความรับผิดชอบ
‪คนพวกนั้นเป็นลูกค้าของเรานะ
‪พวกเขาตัดสินอนาคตของเราที่นี่
‪- พวกเขาเปล่า คุณต่างหาก ‪- โอเคๆ ถ้าคุณว่าแบบนั้น
‪พวกเขาตัดสินใจแทนผม
‪เราเป็นประชาธิปไตยกันจริงๆ
‪พวกเขาโหวต ผมก็ทำตาม
‪นั่นคือกฎ
‪คุณน่าจะรู้เรื่องนั้นได้แล้วนะ
‪- โอ้ ‪- โอ้
‪ผมรู้ว่านั่นแปลว่าอะไร
‪แบบว่า แหงละ ได้เลย
‪คุณเป็นคนตัดสินใจว่าผมจะอยู่หรือจะ…
‪ไม่ใช่สิ พวกเขาตัดสินใจแทนคุณ
‪ขอโทษด้วยที่ถาม เพราะหลังๆ มานี้…
‪มันเข้าใจยากน่ะว่าโลกมันเป็นยังไง
‪ใช่ ฉันกำลังไปสตูดิโอ
‪แต่ฉันไม่มีเฮลิคอปเตอร์นะ เข้าใจไหม
‪คาร์เมนซิตา
‪ว่าไงคะ
‪เงียบหน่อย เรากำลังถ่ายอยู่นะ
‪แกรู้ใช่ไหม
‪แกถึงได้ทำตัวแปลกๆ
‪แกรู้สินะ
‪แกรู้
‪ไม่ว่าจะร้อนหรือหนาว
‪คุณก็จะได้คนเก่ง เจ๋งที่สุดไป
‪ที่อยู่กับเราในค่ำคืนนี้
‪พิธีกรดาวเด่นของพวกเรา
‪เมรี่ โอลิวา!
‪(พิธีกร: เมรี่ โอลิวา)
‪นี่มันเหลือเชื่อจริงๆ นี่มัน…
‪ที่รัก อ้าปากค่ะ
‪ไม่นะ อย่า นี่อะไร
‪น้ำดอกไม้คลายเครียดค่ะ ‪ดีกับคุณนะ แบบนั้นแหละ
‪เบาเสียงลงหน่อย
‪ถ้าฝนตก ก็ไม่ต้องกังวลไป
‪เธอจะทำให้คุณสดใสในเร็วพลัน
‪เมรี่มาแล้ว
‪ซีมอนก็มาด้วย
‪เมรี่มาแล้ว
‪ซีมอนก็มาด้วย
‪ดูเธอสิ ซูซานา
‪สวัสดียามค่ำค่ะ
‪ขอต้อนรับสู่สุดยอดรายการพยากรณ์อากาศ
‪ขอบคุณที่รับชมนะคะ
‪ก่อนที่เราจะเริ่ม
‪เราอยากส่งความรัก ทั้งของฉันและซีมอน
‪ไปให้มิเกล โฟลเรส เพื่อนของเรา
‪ที่ตอนนี้กำลังรับมือกับปัญหาสุขภาพ
‪เราหวังว่าเขาจะหายไวๆ
‪มิเกล
‪เข้มแข็งไว้นะคะ
‪จูบนี้ให้คุณค่ะ
‪ดีนะ ดีเลยละ
‪ดีอะไรกัน ฉันสุขภาพดีกว่าที่เคยอีก
‪ไอ้พวกเวรเอ๊ย
‪ใจเย็นๆ น่า อารมณ์เสียไม่ดีกับคุณนะ
‪นี่ก็ไม่ดีกับฉัน นี่มันข่าวปลอมนะ
‪พระเจ้า มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‪ถามจริงๆ เลย มันเกิดอะไรขึ้น
‪ผู้คนตามท้องถนนคงบอกว่ารักฉัน
‪บอกว่ารู้จักฉัน
‪ใช่ครับ
‪ตอนนี้ฉันผิดไปหมดทุกเรื่อง
‪ฉันกลายเป็นไอ้งั่งของสาธารณะ
‪เป็นมีมบ้าๆ ไม่เอาด้วยละ!
‪เมื่อชีวิตถึงคราวอับจน เดี๋ยวก็เจอฟ้าหลังฝน
‪ไม่นะ
‪คุณจะเอาอะไร
‪- มือถือฉัน! ‪- อยู่นี่ค่ะ อยู่นี่
‪- ไม่ละ พอแค่นี้แหละ ‪- ใจเย็นๆ
‪ไม่ใจเย็นแล้ว ฉันทนมาพอแล้ว
‪ไม่เอาละ ไม่ทนอีกแล้ว
‪พวกเขาจะต้องฟังฉัน
‪- ฮัลโหล ‪- หวัดดี ขอสายกุสตาโวหน่อย
‪- จากใครคะ ‪- คุณรู้ว่าผมเป็นใคร อย่าแกล้งเซ่อน่า
‪- ขอสาย… ‪- กุสตาโวอยู่สตูดิโอค่ะ
‪ไม่จริง เขาไม่ได้อยู่สตูดิโอ ‪เขาอยู่ข้างๆ คุณนั่นแหละ อย่ามาโกหก
‪เขาเพิ่งออกไปน่ะ
‪ผม…
‪ผมขอพูดให้ชัดเลยนะ
‪รายการที่ออกอากาศอยู่นี่เป็นของผม ‪และคุณเองก็รู้
‪ผมสร้างรายการนี้ขึ้นมา
‪ฮัลโหล
‪- วางหูเฉยเลย บ้าเอ๊ย ‪- ใจเย็นๆ ก่อน
‪- หยุดนะ ‪- หล่อนวางหู
‪- วางหูเฉยเลย ‪- มิเกล
‪ขอล่ะ ใจเย็นหน่อย เดี๋ยวก็หัวใจวายหรอก
‪หมายความว่าไง โอ๊ะ
‪- นั่นอะไร ‪- เดี๋ยวค่ะ
‪- ตุ๊กตาค่ะ ‪- ว่าไงนะ
‪ใครมันขว้างของบ้านี่มา
‪- อะไรน่ะ ‪- ใจเย็นๆ มิเกล
‪- อย่าจับนะ อาจเป็นระเบิดก็ได้ ‪- หยุดก่อน
‪ซอสมะเขือเทศน่ะ ไม่ใช่เลือดหรอก
‪ซอสมะเขือเทศเหรอ ใครขว้างมา
‪- ใครวะ ‪- ที่รัก เดี๋ยวค่ะ
‪ใครมันโยนเจ้านี่มา โยนมาทำไม
‪ใครวะ
‪ว่าไง
‪ระวังนะคะ
‪- เข้าข้างในเถอะ มิเกล ‪- ได้
‪ทำไมล่ะ
‪แต่…
‪- มาน่า มิเกล ‪- มันเรื่องอะไรกัน
‪(ไปตายซะ โฟลเรส ลาออกไปเลย)
‪ไปตายซะ โฟลเรส
‪(คว่ำบาตร)
‪โฟลเรส ไอ้หัวขวด
‪ออกมานะ มิเกล
‪ไปตายซะไป
‪- ลงมานี่เลย โฟลเรส ‪- ไปตายซะ
‪- ผมมาแล้ว มิเกล ‪- โอเค
‪- คุณพร้อมไหม ‪- ขับรถมาจอดข้างในแล้วนะ
‪ผู้หญิงที่ดูแลตึกไม่ยอม ผมเลยต้องให้เงินเธอ
‪- จริงเหรอ ‪- ก็คุณบอกเธอว่าตากผ้าได้นี่นา
‪ไม่อยากเชื่อเลย ร้ายจริงๆ
‪ฉันให้เธอทุกอย่างเลยนะ ‪ทั้งคลิปทักทายเธอกับครอบครัว
‪- ทั้งลายเซ็น ‪- พอได้แล้ว
‪คุณก็รู้ว่าคนเราเป็นยังไง
‪- เราจะไปสายแล้วนะ ‪- นั่นสิ
‪ให้ผมช่วยอะไรดี
‪ไม่ต้องหรอก ที่น่าห่วงก็คือปลา
‪ตักมันใส่ถุงที่มีน้ำให้ที
‪ออสวัลโดจะไปด้วยเหรอ
‪นายพูดอะไร ออสวัลโดนะ ถามมาได้ยังไง
‪ฉันไปไหน ออสวัลโดต้องไปด้วย
‪- ก็ได้ ‪- แต่…
‪ไปตายซะ โฟลเรส
‪เราหนีมาได้แล้ว มิเกล
‪คุณโอเคนะ มิเกล
‪ฟังตัวเองถามเข้าสิ แม็กซี่
‪เราเกือบถึงแล้ว
‪ช้าๆ หน่อย ไอ้งั่ง
‪โทษที
‪เราเกือบถึงแล้ว เจ้าหนู
‪คุณหน้าซีดเป็นไก่ต้มเลย
‪จะไม่ให้ซีดได้ยังไง
‪ก็ฉันหายใจไม่ออก
‪ถือออสวัลโดตัวน้อยให้หน่อย
‪- รับออสวัลโดไป ‪- โอเค
‪- ที่นี่ดูเป็นยังไง ‪- ก็ดีครับ
‪โอเค ฟังนะ
‪- ตั้งใจฟังให้ดี ‪- ครับ
‪โทรหาเฮโรนิโม มาร์เตนส์
‪บอกให้เขาเช็กอินให้ฉัน ‪แบบวีไอพีด่วนเลย โอเคนะ
‪- คุณบอกมาร์เตนส์ไว้แล้วเหรอ ‪- ฉันโทรไปแล้ว
‪ฉันโทรหาเขา แต่เขาไม่รับสาย
‪เขาคงยุ่งอยู่น่ะ
‪- โอเค เร็วๆ เลย ไปได้แล้ว ‪- ครับ
‪- มาเถอะ ‪- ใช่ เป็นเขาจริงๆ ด้วย
‪อรุณสวัสดิ์
‪ฮอร์เก ขอกาแฟหน่อย
‪ขอฝาด้วยนะ จะไปกินที่อื่น
‪- ได้เลย ‪- กับขนมปังสามชิ้น เลือกให้ด้วย
‪ฮอร์เกก็ขายไอศกรีมนะ ลูอิส
‪แกน่าจะสั่งน้ำแข็งไสหน่อย
‪อย่าโกรธน่า เพื่อน ก็แค่มุก
‪เป็นอะไรไป
‪ไอ้คนไม่เคยพลาดทำพลาดเหรอ
‪รู้ไหมทำไมรถแกเป็นแบบนั้น
‪แกต้องเช็กแอปสิวะ
‪- อัลโด ทำไมแกไม่เช็กเองล่ะ ‪- ว่าไงนะ
‪แอปมือถือแกน่ะ
‪ไม่เห็นเหรอว่ารถแกพังหมดแล้ว
‪รถฉันไม่เป็นไรสักหน่อย
‪ไม่เป็นไรเหรอ
‪แบบนี้สิไม่เป็นไร
‪ทำอะไรวะ ไอ้เวร
‪- ฉันจะฆ่าแก ‪- ไปให้พ้นเลย
‪- ทำไมฉันต้องต่อแถวล่ะ ‪- เพราะมาร์เตนส์ไม่มาน่ะสิ
‪- ทำไมเขาไม่มา ‪- ไม่มาก็คือไม่มา
‪เอาแบบนี้ดีไหม ไปต่อแถวของลูกเรือกับทูต
‪แบบนั้นน่าจะไม่เป็นไร
‪- ทำไปทำไม ‪- เพราะคุณคือมิเกล โฟลเรสน่ะสิ
‪- หยุดได้แล้ว ‪- โอเค
‪- ถึงกอร์โดบาแล้วโทรหาผมด้วย ‪- ได้เลย
‪- ดูแลตัวเองนะ ผมจะคิดถึงคุณ ‪- ได้ๆ
‪พอแล้ว แม็กซี่
‪สบายดีไหมครับ
‪- เชิญเลยครับ ‪- ขอบคุณ
‪ถอดผ้าพันคอ แว่นตา หมวกกับนาฬิกาด้วยครับ
‪ผมไม่มีโลหะติดตัวหรอก
‪- นาฬิกาไงโลหะ ‪- จริงด้วย
‪ทุกอย่างเลยครับ
‪พอดีเป็นคออักเสบน่ะ
‪ไปได้เลย โฟลเรส
‪ขอบคุณนะ
‪เราใกล้ถึงแล้ว ออสวัลโดตัวน้อย
‪เราใกล้ถึงแล้ว ลูกรัก
‪ใกล้ถึงแล้วนะ
‪(ห้องน้ำ)
‪นายทำหน้าต่างบ้านฉันพังไปสองบาน
‪บานละ 30,000 เปโซ
‪นี่เลขบัญชีธนาคารฉัน
‪โง่ไม่มีดีเลย
‪ท่านสุภาพบุรุษและสตรี ‪ขอต้อนรับสู่เมืองกอร์โดบาค่ะ
‪ว่างหรือเปล่า
‪- โฟลเรส เป็นไงบ้าง ขึ้นมาเลย ‪- โอเค
‪นายกลับมาแล้วสินะ เพื่อน
‪นายทำให้บัวโนสไอเรสเละไม่เป็นท่าเลย
‪พ่อเหรอคะ
‪- พ่อมาทำอะไรที่นี่ ‪- ก็ลูกขอให้พ่อมานี่นา
‪หนูขอเหรอ
‪มาตกลงเรื่องบ้านไง คาร์ล่า
‪แต่พ่อไม่เคยตอบข้อความหนูเลยนะ
‪พ่อก็มานี่แล้วไงจ๊ะ
‪หนูรู้เรื่องที่เกิดขึ้นแล้วค่ะ พ่อ ‪มันออกข่าวทุกที่เลย
‪เรื่องนั้นมันบ้ามากเลยจ้ะ
‪หนูก็ไม่อยากถามอะไรซื่อๆ หรอกนะคะ
‪แต่พ่อมาที่นี่เพื่อซ่อนตัวเหรอ
‪เปล่าจ้ะ ลูกพูดแบบนั้นได้ยังไง เปล่าเลย
‪อะไรคะนั่น
‪ออสวัลโดตัวน้อยน่ะ พ่อไม่เคยเล่าให้ฟังเหรอ
‪ออสวัล… ไม่ค่ะ ไม่เคยเล่า
‪หนูรีบอยู่น่ะ ต้องไปโรงพยาบาลแล้ว
‪ไปโรงแรมก่อนนะคะ เดี๋ยวหนูโทรหา
‪- เดี๋ยว… ‪- โอ๊ย ลืมฟิล์มเอกซเรย์
‪ไม่สิ ฉันวางไว้ตรงนี้นี่นา
‪ยังอยู่อีกเหรอ
‪ไปรอที่โรงแรมค่ะ พ่อ ไว้หนูโทรหา
‪เพราะเรื่องที่เกิดขึ้น ‪พ่อเลยพักที่โรงแรมไม่ได้น่ะ
‪แล้วก็ดันบอกว่าไม่ได้มาซ่อนตัวที่นี่ ‪เหลือเชื่อเลยจริงๆ
‪พ่อก็มาหาลูกด้วยไง
‪- จ้ะ ‪- โอเค
‪พ่อว่าจะมาขอใช้ห้องของลูก ‪ห้องที่ลูกใช้ตอนยังเด็ก
‪- หนูใช้เก็บของแล้วค่ะ ‪- แต่ยังเก็บเตียงไว้ใช่ไหม
‪มันมีของวางเต็มไปหมด
‪ไม่ต้องห่วงนะ พ่อจัดการเอง ‪ไปทำงานเถอะจ้ะ ไม่เป็นไร
‪มีกุญแจสำรองวางอยู่บนตู้เย็นนะคะ
‪ขอบใจจ้ะ ลูกรัก ขอให้โชคดีนะ
‪- ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย ‪- หนูไปละ
‪(มหาวิทยาลัยแห่งชาติของกอร์โดบา)
‪(ขอบคุณค่ะ จากคาร์ลา)
‪(ขอบคุณที่ดูแลหนู พ่อเจ๋งที่สุดเลย)
‪ระวังนะ มันอาจเริ่มตอนไหนก็ได้
‪- แบบนี้ดีไหม ‪- ไม่จ้ะ นั่น…
‪- ไปทางซ้ายหน่อย ‪- ทางนี้เหรอ
‪ต้องมีแสงกว่านี้ไหม
‪ถอยไปอีกหน่อย
‪แอนดี้ นี่คือข่าวใหญ่ของวันนี้ค่ะ
‪- เรื่องนี้กำลังมาแรงเลย มาเรีย ‪- แรงมาก
‪เมรี่ โอลิวากับทีมงานเอาแต่พูดว่ามิเกลไม่สบาย
‪ผมไม่ได้อยากใจร้ายนะ ผมชอบมิเกลจริงๆ
‪ผมเคยตามข่าวพยากรณ์ของเขาทุกวัน
‪- "เคย" เหรอคะ ‪- ครับ อยากดูรถผมไหมล่ะ
‪ผมต้องบอกว่าเพราะเรื่องพายุนั่น ‪มิเกลหนีหัวซุกหัวซุนเหมือนหนูเลย
‪ยืนยันได้จากรูปถ่ายในสนามบินนี้ ‪ที่ผู้ฟังคนหนึ่งส่งมาให้
‪- เขาถืออะไรอยู่น่ะ ‪- ปลาครับ มาเรีย
‪ปลา เพื่อนแค่คนเดียวที่เขาเหลืออยู่
‪ไอ้ทุเรศ
‪พ่อคะ
‪จ๊ะ
‪นี่อะไรน่ะ
‪ผมซื้อตู้ปลามาน่ะ
‪มันลด 30 เปอร์เซ็นต์
‪มาสิ ทักทายพี่สาวเขาหน่อย
‪ไม่ค่ะ ทั้งหมดนี่น่ะ พ่อเก็บกวาดเหรอ
‪อ๋อ จ้ะ เพราะว่ามันรกไปหน่อย
‪- จ้ะ ‪- โอเค
‪รกเหรอคะ แต่เป็นความรกของหนู
‪- และหนูก็จำได้ว่าของอยู่ตรงไหน ‪- โอเคจ้ะ
‪แล้วตำราสรีรศาสตร์ เล่มหก ‪ที่เคยอยู่ตรงมุมนั้นล่ะ
‪- หนังสือสีแดงอยู่ในนี้ ‪- ไม่ค่ะ อยู่ที่นี่ห้ามเลย
‪- อย่ามาย้ายของของหนู ‪- ได้จ้ะ
‪- ขอร้องเลย ‪- ได้เลย ไม่มีปัญหา
‪พ่อ… แล้วลูกจะไปไหนน่ะ
‪ไปซื้ออาหารน่ะสิคะ ขอโทษด้วย หนูหิวซ่กเลย
‪ไม่ต้องไปซื้อหรอก พ่อทำของโปรดลูกไว้แล้ว
‪เส้นกับซอสชมพู
‪ใส่โบโลเนสไส้กรอกด้วย
‪ไปล้างมือก่อนนะ ไปสิ
‪การได้ช่วงเวลาไพรม์ไทม์เป็นเป้าหมาย…
‪ลูกเบื่อแล้ว
‪โอ้ เปล่าค่ะ
‪หาวฟอดใหญ่เชียว
‪เปล่าค่ะ หนูเหนื่อยน่ะ พ่อ
‪หนูตื่นตั้งแต่หกโมงเช้า
‪นั่นสินะ จริงด้วย
‪หนูว่าจะพูดอะไรนะ
‪- เรื่องไพรม์ไทม์… ‪- เปล่าค่ะ
‪จริงด้วย เรื่องพนักงานทะเบียน
‪หนูจะโทรหาเขาพรุ่งนี้ แล้วขอนัดให้เร็วที่สุด
‪เราจะได้จัดการเรื่องนี้ให้เสร็จๆ ไป
‪- เยี่ยมจ้ะ ‪- ค่ะ
‪แล้วลูกอยากทำอะไรกับบ้านเหรอ
‪ขายค่ะ
‪แล้วจะไปอยู่ที่ไหน
‪ไม่รู้สิ
‪บ้านหลังนี้มีความหลังมากมาย
‪มันเคยเป็นของคุณตาโดมิงโก
‪ลูกจำคุณตาได้ไหม ท่านรักลูกมาก
‪ท่านชอบพูดว่า "อย่ามาแตะต้องคาร์ล่านะ"
‪ท่านรักลูกจริงๆ
‪และบ้านนี้ก็เป็นสิ่งเดียว…
‪ที่ท่านทิ้งไว้ให้แม่ของลูก
‪แค่สิ่งเดียว
‪อะไร
‪พ่อกำลังพยายามทำให้หนูรู้สึกผิด ‪เรื่องมรดกครอบครัวเหรอ
‪เปล่า พูดอะไรแบบนั้น
‪ก็มันดูเป็นแบบนั้นนี่
‪เปล่าจ้ะ ไม่หรอก แต่พ่อจะไม่โกหกนะ
‪ผมนึกว่าลูกจะอยู่ที่นี่ต่อ
‪- จ้ะ แล้วก็สร้างครอบครัว ‪- ไม่ละ
‪- หนูไม่สนเรื่องพวกนั้นหรอก ‪- เหรอ
‪ค่ะ
‪- วางไว้เลยจ้ะ พ่อล้างเอง ‪- ไม่ค่ะ หนูล้างให้
‪เมาโรเป็นไงบ้าง ยังคบกับเขาอยู่ไหม
‪มาร์เซโลรึเปล่าคะ
‪มาร์เซโล
‪ต้องเป็นมาร์เซโลนั่นแหละ ‪เพราะหนูไม่รู้จักเมาโรสักคน
‪- ทำไมพ่อถึงพูดว่าเมาโรล่ะ ‪- ไม่รู้สิคะ
‪พ่อก็ไม่รู้จักเมาโรสักคน
‪แล้วยังคบกันอยู่ไหม
‪ไม่ค่ะ
‪ทำไมล่ะ
‪หนูเบื่อ
‪น่าเสียดายนะ พ่อชอบเขา
‪พ่อไม่ได้ชอบมาร์เซโลหรอก ขอที
‪พ่อเคยเจอเขาแค่ครั้งเดียว
‪พ่อใช้เวลาทั้งมื้อนั้น… จำได้ไหม
‪พ่อใช้เวลาทั้งมื้อนั้นพูดแต่เรื่องตัวเอง ‪กับความสำเร็จของพ่อ
‪พ่อไม่รู้จักเขาหรอก
‪โอเค
‪แล้วตอนนี้คบใครอยู่ไหม
‪ไม่ค่ะ
‪ลูกตัดสินใจจะเต็มที่กับงานสินะ
‪ค่ะ เหมือนพ่อไง
‪เดี๋ยวลูกก็จะผ่านขั้นต่างๆ
‪- ไม่มีขั้นต่างๆ หรอก ‪- เดี๋ยวก็รู้
‪สุดท้ายแล้วลูกจะอยากมีลูก
‪ไม่เอา!
‪หนูจะไม่อยากมีลูก หนูไม่สนใจเรื่องพวกนั้น
‪ตอนนี้ลูกก็พูดแบบนี้ แต่รออีกห้าปีเถอะ
‪หนูก็จะยังรู้สึกเหมือนเดิม
‪หนูไม่สนใจค่ะ พ่อ
‪ลูกเป็นกุมารแพทย์นะ
‪แล้วไงคะ
‪- ก็งานลูกคือรักษาเด็กๆ ‪- เด็กๆ ที่เป็นลูกคนอื่น
‪เด็กๆ ที่เกิดมาแล้ว
‪พวกแกเกิดมาบนโลกแล้ว ‪หนูไม่ใช่คนคลอดออกมา
‪ต้องมีคนรักษาพวกแกนี่นา
‪พ่ออยากล้างจานใช่ไหม งั้นล้างเลย ‪หนูขอไปพักก่อนละ
‪พ่อคะ
‪เรื่องนี้มันไม่…
‪แปลกสำหรับพ่อเหรอ มันไม่พิลึกเลยเหรอ
‪- อะไร ‪- ก็นี่น่ะ พ่อกับหนู
‪หนูรู้สึกว่าตอนคุยกับพ่อ
‪หนูไม่รู้จักพ่อเลย
‪หนูรู้สึกเหมือนกำลังคุยกับคนรู้จัก ‪ที่เจอกันแค่นานๆ ครั้ง
‪แต่กลับไม่รู้สึกเหมือนกำลังคุยกับพ่อตัวเองเลย
‪ไม่รู้สึกเลย
‪ยังไงก็ขอบคุณที่ทำมื้อค่ำนะคะ
‪สบายดีไหมครับ
‪คุณเป็นคนดูแลตึกเหรอ
‪เปล่า ฉันแค่เดินผ่านมา
‪แล้วดันเห็นกองขี้หมานี่ ‪เลยคิดว่าควรทำความสะอาดหน่อย
‪มิเกล โฟลเรสอยู่ที่นี่ใช่ไหม
‪- เป็นเพื่อนอีกคนของเขาหรือไง ‪- ครับ
‪เขาทำอะไรพังล่ะ
‪รถของผม
‪เขาอยู่ที่นี่ไหม
‪หรือว่าหนีไปแล้ว
‪ในทีวีบอกว่าเขาไปกอร์โดบาแล้ว
‪จริงหรือเปล่า
‪จริง
‪ลูกสาวเขาที่ชื่อคาร์ล่าอยู่ที่นั่น
‪รู้ไหมว่าบ้านเธออยู่ไหน
‪ฉันไม่รู้หรอก
‪เธอเป็นกุมารแพทย์ ทำงานที่โรงพยาบาลรัฐ
‪นั่นคือเมื่อสองปีก่อนนะ ‪ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้ยังทำอยู่ไหม
‪คาร์ล่าใช่ไหม
‪ใช่ คาร์ล่า
‪ไปได้แล้ว คุณทำให้ฉันช้าแล้วนะ
‪ฉันต้องล้างให้เสร็จ ไปได้แล้วไป
‪เร็วสิ ไปได้แล้ว
‪อรุณสวัสดิ์ค่ะ
‪อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณหมอ
‪คนเก่งหลับสบายดีไหม
‪ค่ะ เขาหลับสบายดี
‪- แต่เจ็บนิดหน่อย ‪- เหรอคะ
‪- เพราะแผลผ่าตัด ‪- ค่ะ
‪ก็เพิ่งผ่าตัดไปนี่เนอะ ลุกนั่งหน่อยนะจ๊ะ
‪พรุ่งนี้เราจะได้ผลแล็บเขานะคะ
‪แล้วมาดูกันว่าจะเอายังไงต่อ
‪เรื่องสำคัญก็คือพ่อหนูนี่ต้องรู้สึกสบาย
‪แล้วคุณยังไม่ได้ข่าวอะไรเลยเหรอคะ
‪เราต้องรอพรุ่งนี้ก่อนค่ะ
‪สิ่งที่ชัดเจนก็คือเขาไม่พอใจกับการผลิต
‪และดูเหมือนเขาจะหนีแล้ว เดี๋ยวคงได้รู้กัน
‪- มิเกล โฟลเรสน่ะเหรอ ‪- ค่ะ เขาอยู่ที่นี่ ในกอร์โดบา
‪- แม่ฮะ มิเกลละ ‪- กลับมาที่รากเหง้าตัวเอง
‪หรือว่าเขาจะซ่อนตัวอยู่ครับ
‪ซ่อนทำไมคะ
‪คนที่เห็นเขาที่กอร์โดบา
‪บอกว่าเขาสุขภาพแข็งแรงดี
‪ไอ้เรื่องลาป่วยอะไรนี่ดูเหมือนจะเป็นข้อแก้ตัว
‪- พวกนั้นไล่มิเกลออกแล้วเหรอ ‪- ดูเหมือนแบบนั้นนะจ๊ะ
‪- เขาเป็นแฟนคลับมิเกล โฟลเรสน่ะค่ะ ‪- จริงเหรอ
‪เขาอยากเป็นนักอุตุนิยมวิทยาด้วย
‪- แม็กซี่ ‪- สบายดีไหมครับ
‪สบายดีสุดๆ เลย
‪มีอะไรเหรอ
‪ผมต้องแวะไปรับยาที่ร้านขายยา
‪ผมจะไปวันนี้ แล้วจะส่งไปให้ที่กอร์โดบานะ
‪ขยับเขยื้อนหน่อย เอวหายแล้วนะ ‪แกอ้วนแล้ว ว่ายเข้า
‪- ว่าไงนะ ‪- เปล่าๆ ฉันคุยกับออสวัลโดตัวน้อยน่ะ
‪แล้วยังไงต่อ
‪จะให้ผมทำยังไงกับข้าวของหลังเวทีของคุณ
‪หมายความว่าไง ทำไมถามงั้น
‪ผมควรเอากลับเลยไหม เอาไปไว้ที่บ้านคุณน่ะ
‪- นายอยู่ที่สตูดิโอเหรอ ‪- ครับ
‪พวกนั้นขอให้นายเก็บห้องแต่งตัวของฉันเหรอ
‪พวกเขาแนะนำแบบนั้น
‪ไอ้พวกหัวครก
‪ฉันใช้ห้องนั้นมาตั้งหลายปี
‪นั่นบ้านหลังที่สองของฉันนะ ไม่อยากจะเชื่อเลย
‪ฉันจะ…
‪โทษที แม็กซี่ ต้องวางแล้ว
‪ลูกสาวฉันโทรมา
‪ไม่ๆ เดี๋ยวครับ ส่งที่อยู่คุณมา ‪ผมจะได้ส่งยาไปให้
‪โอเค เดี๋ยวส่งให้นะ
‪คาร์ล่า
‪นี่พ่อคะ ช่วยมาที่โรงพยาบาลหน่อยได้ไหม
‪ว่าไงนะ
‪หนูมีคนไข้คนหนึ่งที่เป็นแฟนคลับพ่อ ‪และอยากเจอพ่อน่ะค่ะ
‪ได้สิ ได้เลย
‪เดี๋ยวพ่อไปหานะ
‪ขอบคุณนะคะ
‪บายจ้ะ แล้วเจอกัน
‪เขาอยากทักทาย ถ่ายรูปด้วย
‪- เขาอายุเท่าไรล่ะ ‪- แปดขวบ
‪- หวัดดีค่ะ ‪- ไงครับ สบายดีไหม
‪พ่อพรางตัวหน่อยไม่ได้เหรอ
‪ใส่หมวก ใส่แว่น อะไรแบบนั้น
‪- ไม่รู้สิ แล้วเด็กนี่ป่วยเป็นอะไร ‪- ป่วยเป็นอะไรไม่สำคัญหรอก
‪- อย่าถาม… ‪- หนุ่มในตำนาน!
‪อย่าถามเขาว่าป่วยเป็นอะไรนะ ‪แค่ทักทาย ถ่ายรูป แค่นั้นพอ
‪- แต่พ่ออยากรู้นี่… ‪- ไม่ต้องอยากรู้หรอก
‪อย่าพูดมากนะคะ พ่อ
‪อย่าทำอะไรที่เป็นการมองโลกในแง่ดีเกินไป
‪โอเค
‪- เดี๋ยว เขาชื่ออะไรเล่า ‪- โรดริโก
‪หวัดดี โรดริโก
‪แม่ฮะ มิเกลละ
‪- เป็นไปไม่ได้ ‪- หวัดดีครับ คุณนาย ยินดีที่ได้พบ
‪เป็นยังไงบ้าง โรดริโก
‪ลูกสาวฉันบอกว่าเธอดูฉันออกทีวีทุกคืนเลย
‪- เป็นแฟนคลับฉันด้วย ‪- ลูกสาวเหรอ
‪เขาเป็นพ่อคุณเหรอคะ
‪เมื่อคืนคุณไม่ได้ออกทีวี ถูกไล่ออกเหรอครับ
‪เปล่า ฉันก็แค่ลาพักสองสามวัน
‪และมาเยี่ยมลูกสาวด้วยสินะคะ
‪- ใช่เลยครับ ‪- ช่วยถ่ายรูปกับโรดริโกได้ไหมคะ
‪ได้เลยครับ ไม่มีปัญหา
‪มีคนแอบกระซิบบอกด้วยว่า ‪ใครบางคนที่นี่รู้เรื่องอุตุนิยมวิทยาดีเลย
‪โรดริโก พรุ่งนี้อากาศจะเป็นยังไงเหรอ
‪อุณหภูมิอยู่ระหว่าง 15 ถึง 17 องศาฮะ
‪ความชื้นอยู่ที่ 75 เปอร์เซ็นต์ ‪และมีฝนกระจายเป็นหย่อมๆ
‪จ้างเลย เจอกันที่ห้องส่งพรุ่งนี้
‪เอาละนะ
‪ยิ้มค่ะ
‪ไปกันเถอะค่ะ
‪ไม่เป็นอะไรหรอก
‪- อะไรคะ ‪- เด็กนั่นน่ะ คอยดูได้เลย
‪อย่าคาดเดาเลยค่ะ พ่อ พ่อไม่รู้หรอก
‪ไม่มีใครรู้
‪หนูล่ะทนคนที่ชอบพูดว่า ‪ทุกอย่างจะเรียบร้อยไม่ได้เลย
‪พวกเขาไม่รู้สักหน่อย
‪มันเป็นเหมือนคำอธิษฐานน่ะ
‪มันเป็นการพูดที่งี่เง่า ‪และไร้ความรับผิดชอบต่างหาก
‪พอทุกอย่างผิดพลาด แล้วไงต่อล่ะ
‪พ่อต้องตระหนักเรื่องนี้ด้วย
‪โอเค
‪- หนูพยายามทำตัวดีอยู่นะ ‪- ลูกเปล่าเลย
‪พ่อไม่รู้ว่าลูกคิดว่าทำตัวดีเป็นแบบไหน ‪แต่ไม่ใช่แบบนี้แน่
‪ไม่ใช่สักนิด
‪พ่อจะอยู่นานขึ้นอีกหน่อยนะ คาร์ล่า
‪- ว่าไงนะ ‪- ใช่ พ่อตัดสินใจแล้ว
‪- แล้วงานที่บัวโนสไอเรสล่ะคะ ‪- ไม่หรอก เรื่องนั้น…
‪หนูรู้ว่าตอนนี้ไม่มีใครอยากดูพ่อแล้ว
‪แต่เดี๋ยวมันก็ผ่านไปค่ะ
‪ที่กอร์โดบาก็ต้องการนักพยากรณ์สภาพอากาศนะ
‪เรามีนักพยากรณ์อากาศในกอร์โดบาแล้ว
‪ไม่มีใครเก่งเท่าพ่อแน่ พ่อมั่นใจเลย
‪พ่อทำให้คนทั้งเมืองหลวงเกลียดแล้วนะ
‪- อย่าให้กระจายไปทั้งประเทศเลย ‪- คาร์ล่า!
‪ก็ได้
‪ขอโทษค่ะ หนูรู้ว่าพูดแบบนั้นใจร้าย
‪- ใจร้ายเกินกว่าพ่อจะรับไหว ‪- ขอโทษค่ะ
‪ใจร้ายเกินไปแล้ว
‪- และพ่อ… ‪- ฟังนะคะ
‪เดี๋ยวหนูต้องขอให้พ่อออกจากบ้าน
‪หมายความว่าไง "เดี๋ยว"
‪หนูอยากให้พ่ออยู่นอกบ้าน ‪ช่วงหนึ่งทุ่มถึงห้าทุ่มน่ะ
‪- คาร์ล่า ‪- หนูขอโทษ ก็หนูลืม
‪หนูลืมว่าจะมีเพื่อนแวะมา
‪แล้วจะให้พ่อไปไหนตั้งสี่ชั่วโมง
‪ไม่รู้สิคะ พ่อ ไปเดินเล่นก็ได้
‪- ไปหาอะไรกิน เมืองนี้เยี่ยมจะตาย ‪- แล้วไง
‪เกิดเรื่องขึ้นแบบนี้ พ่อออกไปในที่สาธารณะไม่ได้
‪- ทุกคนจะมองพ่อ… ‪- หนูไม่รู้ค่ะ พ่อ
‪ก็หนูนัดเพื่อนไว้ก่อนที่พ่อจะมา ตกลงไหม
‪- จ้ะๆ ‪- หนูต้องการพื้นที่หน่อยค่ะ พ่อ
‪โอ๊ย คาร์ล่า "หนูต้องการพื้นที่หน่อย"
‪โอเค มาคุยกัน
‪คาร์ล่า
‪อะไรเนี่ย คาร์ล่า
‪คาร์ล่า
‪ลูกขังพ่อไว้ในรถนะ
‪รู้ตัวไหมนั่น
‪แต่…
‪เชื่อเขาเลย ทำเหมือนพ่อไร้ตัวตนด้วยซ้ำ
‪พ่อไม่ได้ไร้ตัวตนนะ
‪ให้ตายสิ ทีนี้จะให้พ่อทำอะไรล่ะ
‪ขอโทษครับ ผมไม่ได้อยากรบกวนคุณ
‪ผู้คนนี่ไม่เข้าใจกันเลย ว่าไหม
‪ผมหมายถึง มัน…
‪สิ่งที่พวกเขาทำมันไม่แฟร์เลย
‪ขออีกแก้วนะ
‪ไม่มีใครสามารถพยากรณ์…
‪ลูกเห็บตกได้ แต่ผมควรพยากรณ์พายุได้
‪ผมไม่เห็นเค้าลางเลย
‪ผมพูดอะไรที่มันตลกหรือเปล่า
‪เปล่าครับ
‪นั่นเบร์นาร์โด
‪เบร์นาร์โดไหน
‪เบร์นาร์โด
‪ทักทายมิเกล โฟลเรสหน่อยสิ
‪เขาเป็นนักอุตุฯ ที่ดังที่สุดในประเทศเลยนะ
‪โอเค
‪เบร์นาร์โดรู้เรื่องสภาพอากาศดีเลยนะครับ
‪เขาไม่ค่อยพูด
‪แต่พอพูด เขาก็ถูกเสมอ
‪คุณก็เป็นนักอุตุฯ เหรอ
‪- คิดเงินด้วยครับ ‪- ไม่ต้องหรอก
‪บอกผมว่าพรุ่งนี้อากาศจะเป็นยังไง ‪แล้วถือว่าเจ๊ากัน
‪ผมไม่รู้หรอก
‪ผมพักร้อนอยู่น่ะ
‪ยังไงก็ขอผมเลี้ยงเถอะ
‪เป็นเกียรติที่คุณมาร้านเราครับ
‪พรุ่งนี้จะมีฝนตกตอนเจ็ดโมง สิบสี่นาที
‪ว่าไงนะ
‪ตอนเช้าเจ็ดโมง สิบสี่นาที จะมีฝนตก
‪จริงเหรอ
‪เจ็ดโมง สิบสี่นาที
‪โอเค ขอบใจที่เลี้ยงวิสกี้นะ
‪- พายผักโขมกับชีสอร่อยดีนะ ‪- อร่อยมากอะ
‪- หวัดดีค่ะ ‪- หวัดดี
‪- นี่ มีผู้ชายมาละ พ่อเธอใช่ไหม ‪- ไม่นะ
‪พ่อคะ พ่อกลับมาเร็วนี่
‪เร็วเหรอ ลูกบอกว่าห้าทุ่ม นี่ก็ห้าทุ่ม สี่สิบห้าแล้ว
‪- ดึกแล้วเหรอ ‪- ใช่ ดึกแล้ว
‪หวัดดี มิเกล
‪ว่าไง เมาโร สบายดีไหม
‪- มาร์เซโลครับ ‪- โทษที ฉันชอบสับสนชื่อพวกนี้น่ะ
‪ไม่เป็นไรครับ
‪- ทุกอย่างเรียบร้อยดีนะ ‪- ครับ
‪ก็ดี
‪ขอโทษด้วยที่เจอกันในสภาพนี้ ‪ถ้าผมรู้ล่วงหน้า คงแต่งตัวดีๆ
‪ไม่หรอก ไม่มีปัญหา
‪ผมจะไปนอนแล้วนะ
‪เรามีผ่าตัดสองเคสวันพรุ่งนี้น่ะครับ ‪ผมต้องไปพักแล้ว
‪ได้เลย คุณต้องพักแล้ว
‪มิเกล ขอบอกเลยว่าปลาของคุณดูน่ากินมาก
‪ขอบคุณ แต่มันกินไม่ได้นะ
‪ครับ แน่นอน
‪แต่มันสิกินเข้าไปเพียบเลย
‪มันชอบพายผักโขมด้วยนะ
‪ว่าไงนะ ออสวัลโดกินนั่นไม่ได้นะ
‪- พูดอะไรน่ะ มันชอบจะตาย ‪- หา…
‪มีผู้ชายอยู่ในห้องน้ำด้วย
‪- มากันกี่คนเนี่ย ‪- ไปห้องพ่อเถอะค่ะ
‪- พวกเขาจะกลับแล้ว ‪- แต่…
‪แต่มีคนออกมา…
‪ขอผ่านหน่อยนะ
‪พวกเขากลับแล้วค่ะ พ่อ
‪เผื่อพ่ออยากใช้ห้องน้ำ หรือห้องครัว
‪ลูกบอกว่าเลิกกับมาร์เซโลแล้วไม่ใช่เหรอ
‪- ค่ะ ‪- แล้วทำไมเขามาเดินล่อนจ้อนอยู่ที่นี่ล่ะ
‪เขาเปล่าล่อนจ้อนสักหน่อย ‪แล้วเราก็ยังเป็นเพื่อนกัน
‪อ๋อ เพื่อนสินะ แล้วอีกสองคนก็เพื่อนด้วยไหม
‪ใช่เลยค่ะ
‪พวกเราเป็นเพื่อนที่บางครั้งก็ชอบ…
‪นัดเจอกัน
‪โอเค
‪ลูกไม่ต้องอธิบายให้พ่อฟังหรอก
‪แต่ดูเหมือนต้องเลย
‪พ่อแค่ว่ามันแปลกที่ลูกชอบอยู่กับเพื่อนๆ น่ะ
‪โอเค
‪งั้นบอกหน่อยสิคะ พ่อ ‪พ่อคาดหวังให้หนูชอบทำอะไรเหรอ
‪ไม่รู้สิ…
‪เพราะพ่อไม่รู้เรื่องของหนูเลยไง
‪- ไม่จริงสักหน่อย ‪- จริงสิ
‪พ่อไม่รู้เรื่องหนูเลย ‪และหนูก็ไม่รู้เรื่องของพ่อเลย
‪แบบว่า…
‪บอกหน่อยสิว่าตอนนี้พ่อคบกับใครอยู่
‪ถามอะไรแบบนั้น
‪เพราะหนูไม่รู้เลยว่าพ่อคบกับใครบ้าง ‪หลังจากที่แม่ตาย
‪ไม่มีใครสำคัญสักคน
‪แล้วเพื่อนล่ะคะ
‪แบบเพื่อนพ้องท้องชนกันน่ะ
‪จะว่ามีก็ได้
‪หนูก็มีเพื่อนแบบนั้นค่ะ
‪ฟังนะคะ
‪ถ้าพ่อคิดจะอยู่กอร์โดบาอีกสักพัก
‪หนูว่าพ่อควรหาที่พักได้แล้ว
‪เยี่ยมเลย
‪จริงๆ นะคะ
‪พ่อทำเท่าที่ทำได้แล้ว คาร์ล่า
‪ลูกเสียแม่ไป ส่วนพ่อเสียเมีย
‪พ่อรู้ว่าเราห่างกันมานาน…
‪หยุดเถอะค่ะ ก็งานของพ่ออยู่ที่ ‪บัวโนสไอเรสนี่นา จริงไหม
‪งานมันอยู่ไกลบ้าน
‪"ไม่ใช่ว่าพ่อไม่อยากเจอลูกนะ โน่นนี่นั่น
‪พ่อทำงานหนักมาก เลยไม่มีเวลา
‪ชีวิตที่นั่นโหดมาก"
‪พ่อไม่ต้องแก้ตัวหรอกค่ะ จริงๆ นะ
‪หนูไม่มีปัญหาอะไรเลย
‪นั่นไม่จริงสักนิด
‪สิ่งที่ลูกพูดกับการที่ลูกเว้นระยะห่าง ‪ฟังเหมือนลูกมีปัญหานะ
‪เว้นระยะห่างเหรอ
‪เราห่างกันมาตั้งนานแล้วค่ะ ‪หนูไม่ใช่คนที่ตัดสินใจทำแบบนั้นด้วย
‪เพราะมันเป็นวิธีเดียวที่พ่อคิดออก
‪เว้นระยะห่างระหว่างเราเนี่ยนะ
‪เพื่อรับมือกับความตายของแม่ของลูก
‪ไม่มีวันไหนผ่านไปโดยที่พ่อไม่คิดถึง…
‪ฟ้าผ่าครั้งนั้นและการที่จู่ๆ แม่เขาก็ตาย
‪พ่อต้องการเข้าใจเหตุผล
‪พ่อยอมรับไม่ได้ที่แม่เขาตายไปแบบนั้น
‪- งั้นก็เป็นความผิดแม่สินะ ‪- เปล่าจ้ะ เปล่า
‪เป็นความผิดของพ่อ
‪ตั้งแต่เกิดพายุครั้งนั้น ‪พ่อก็หยุดถามตัวเองไม่ได้ว่าทำไม
‪ทำไมพ่อถึงไม่เห็นเค้าลาง
‪ทำไมพ่อถึงไม่รู้ว่ามันจะเกิดขึ้น
‪ผมทุ่มเทเวลาไปกับข้อมูล ตัวเลข แผนที่
‪ความแม่นยำของการพยากรณ์อากาศ ‪แล้วพ่อก็ค่อยๆ…
‪หมกมุ่น
‪ใช่เลย ความหมกมุ่นนั่นแหละ ‪ทำให้พ่อประสบความสำเร็จ และนั่นก็…
‪ทำให้พ่อได้ไปบัวโนสไอเรสไงคะ
‪จนกระทั่งพ่อผิดอีกครั้ง
‪ใช่ค่ะ จากนั้นพ่อถึงจำได้ว่า ‪ตัวเองมีลูกสาวอยู่ที่กอร์โดบา
‪เปล่า ไม่ใช่แบบนั้น
‪ไม่ใช่แบบนั้นเลย ลูกไม่ใช่เด็กตัวเล็กๆ แล้วนะ
‪ลูกไม่ได้ตัวคนเดียว ลูกมีคุณยาย
‪ผมเคยบอกลูกตั้งหลายครั้งว่า ‪"ย้ายมาอยู่กับพ่อ"
‪ลูกบอกว่า "ไม่ค่ะ หนูจะอยู่กับยาย" ‪ลูกชอบพึ่งตัวเองเสมอ
‪ลูกไม่เคยต้องการความเห็นของพ่อ
‪ไม่เคยเลย และก็ยังไม่ต้องการอยู่ จริงไหม
‪มันเป็นแบบนั้น
‪เวลามันก็ผ่านมัน
‪แล้วพ่อก็ไม่รู้ตัวเลยว่า ‪ระยะห่างระหว่างเรามันมากขึ้น
‪หรือเลือกที่จะไม่รับรู้ก็ได้ พ่อก็ไม่รู้
‪นี่คือคำขอโทษเหรอคะ
‪ใช่มั้ง ไม่รู้เหมือนกัน
‪- ลูกคิดว่าพ่อจงใจเว้นระยะห่างเหรอ ‪- ไม่รู้สิคะ
‪ลูกเป็นลูกสาวของพ่อนะ ‪เป็นสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตพ่อ
‪พ่ออาจไม่ใช่พ่อแบบที่ลูกใฝ่ฝัน
‪แต่…
‪พ่อคะ ตอนนั้นหนูต้องการพ่อ
‪มีตั้งหลายต่อหลายครั้งที่หนูต้องการพ่อ
‪จนกระทั่งอยู่มาวันหนึ่ง หนูก็ไม่ต้องการ
‪หนูไม่ต้องการพ่ออีกแล้ว
‪แต่ตอนนี้พ่อต้องการลูกนะ
‪โอเคค่ะ
‪โอเค ก็ได้
‪เอาแบบนี้ดีไหม
‪ไม่รู้สิ มาเริ่ม…
‪เป็นพ่อกับลูกสาวแบบที่เราจะเป็นได้กัน
‪โอเค แบบนั้นก็ใช้ได้ละนะ
‪- เอาตามที่ลูกบอกเลย ‪- ค่ะ
‪- อย่าฝืนด้วยนะคะ ‪- ได้จ้ะ
‪ตกลงนะ
‪หนูขอร้อง
‪ได้จ้ะ เราจะทำเท่าที่ทำได้
‪ดีแล้ว
‪งั้นฝันดีค่ะ พ่อ
‪ฝันดีจ้ะ
‪หลับให้เต็มอิ่มนะ
‪พ่อด้วยค่ะ
‪เป็นไงบ้าง ออสวัลโดตัวน้อย
‪อะไรๆ มันยุ่งยากไปหมดเลย
‪นั่นสิ
‪พี่สาวแกเหมือนกับแกเลย
‪มันยากเย็นสำหรับเธอจริงๆ
‪ก็แค่นี้แหละ
‪พักผ่อนซะนะ ได้เวลานอนแล้ว
‪แล้วเจอกันพรุ่งนี้
‪อรุณสวัสดิ์ค่ะ
‪อรุณสวัสดิ์จ้ะ
‪พ่อชงกาแฟกับปิ้งขนมปังละ
‪ไม่ละค่ะ ขอบคุณ หนูสายแล้ว
‪อ้อ จ้ะ
‪อะไรคะเนี่ย
‪ยาโฮมีโอพาธีย์ที่ผู้ช่วยพ่อส่งมาให้น่ะ
‪โฮมีโอ…
‪ลูกพ่อเป็นหมอ แต่พ่อกลับกินยานี่เนี่ยนะ
‪เอาไว้รักษาอาการวิตกกังวล
‪แต่พ่อก็กินยาจริงๆ ‪ที่ไว้ควบคุมไตรกลีเซอร์ไรด์ด้วยนะ
‪แต่มันทำให้พ่อมึน
‪- พ่อเลยหยุดกิน ‪- ฟังนะคะ พ่อ
‪คืนนี้หนูมีกินมื้อค่ำที่โรงพยาบาล
‪หนูจะกินมื้อค่ำกับเด็กๆ และคนไข้สัปดาห์ละครั้ง
‪โอเค พ่อจะอยู่ที่นี่แหละ
‪ไม่ค่ะ ไม่
‪พ่ออยากมากับหนูไหม
‪จ้ะ อยากอยู่แล้ว
‪แน่นอน พ่ออยากไปด้วย
‪หรือถ้าพ่อมีแผนอื่น…
‪แผนอื่นอะไรกัน ไม่มีหรอก
‪ได้เลยจ้ะ
‪บอกเวลามาเลย พ่ออยากไปนะ
‪รู้อะไรไหม หนูขอดื่มกาแฟหน่อยดีกว่า
‪- ได้สิจ๊ะ ‪- ค่ะ
‪เริ่มต้นตอนเช้า…
‪ค่ะ สายนิดหน่อยก็ไม่เป็นไรหรอก
‪นั่นสิ ใครสนล่ะ
‪พวกนั้นไม่ว่าอะไรหรอก
‪ไม่ว่าแน่
‪(เวลา 07.14 น.)
‪ไอ้ลูกหมา
‪ขอโทษครับ หวัดดี ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม
‪โฟลเรส คุณจริงๆ ด้วย
‪หวัดดีครับ
‪แม่ผมต้องไม่เชื่อแน่
‪- ท่านชอบคุณมากเลยนะ ‪- อย่าเพิ่งนะครับ
‪ขอโทษนะ
‪ร้านปิดอยู่ เราเปิดตอนเที่ยง
‪ขอถามแค่เรื่องเดียว
‪ผู้ชายที่นั่นตรงนั้นเมื่อคืน ที่ใส่เสื้อคลุมปอนโชน่ะ
‪- ผมต้อง… ‪- มองกล้องนะ
‪- ถ่ายรูปแป๊บนึง ‪- ผมยุ่งอยู่ ขอล่ะ
‪- อะไร สำคัญตัวเกินไปไหม ‪- เปล่า
‪บัวโนสไอเรสขับไล่ไสส่งคุณแล้วนะ โฟลเรส
‪ให้ตายสิ
‪ขอบคุณครับ
‪เร็วๆ ละ ผมต้องทำความสะอาดให้เสร็จ
‪เมื่อคืนมีผู้ชายนั่งตรงโต๊ะนั้น
‪ที่สวมเสื้อคลุมปอนโช ดื่มบรั่นดี
‪ที่ดูบ้านนอกสุดๆ น่ะ
‪เบร์นาร์โดเหรอ
‪คงใช่มั้ง รู้ไหมว่าเขาอยู่ไหน
‪ครับ เขาอยู่เลยไปทางนั้น
‪ใกล้ๆ ภูเขา
‪ตรงไหนของภูเขาล่ะ แถวไหน
‪ไปที่นั่นมันไม่ง่ายหรอกนะครับ
‪ไม่ต้องห่วงครับ แค่บอกมาว่าที่ไหนก็พอ
‪รอแป๊บนะครับ เดี๋ยวเราก็กลับแล้ว
‪โอ้ ขอโทษที อรุณสวัสดิ์
‪ผมปรบมือเพราะไม่เห็นกริ่งที่ประตูน่ะ
‪ที่นี่ไม่มีกริ่ง
‪ไม่มีไฟฟ้าด้วย
‪แต่นายเคาะแบบนี้ได้
‪- ง่ายจะตาย ‪- ครับ จริงด้วย
‪นายมาทำอะไรที่นี่
‪แค่มาขอคำตอบครับ
‪คุณรู้ได้ยังไงว่าฝนจะตก ‪ตอนเจ็ดโมง สิบสี่นาทีเป๊ะๆ
‪ผมควรรอไหม
‪คุณจะกลับออกมา หรือให้ผมกลับ
‪เข้ามาสิ ให้ตายเถอะ
‪ได้ครับ
‪จะเข้าไปละนะ
‪เข้ามาเลย
‪บ้านสวยจัง
‪- ตรงนี้เหรอ ‪- ใช่
‪งั้นผมนั่งตรงนี้นะ
‪ขอบคุณครับ
‪แม่ฉันเคยต้มข้าวโพดทั้งฝักกินทุกวัน
‪แม่จะดูฟองในน้ำแล้วรู้เลยว่าฝนจะตกไหม
‪สุดยอดเลย
‪แล้วคุณสืบทอดพรสวรรค์จากท่านมาไหม
‪คุณอ่านฟ้าฝนจากฟองอากาศได้หรือเปล่า
‪ฉันไม่ชอบกินข้าวโพด
‪แล้วคุณรู้ได้ยังไงว่าฝนจะตกเมื่อไร
‪ผมอยากให้คุณสอนผม
‪ฟังนะ ผมจ่ายเงินให้ได้
‪ผมขอไฟฟ้ากับดาวเทียมให้คุณมาดูทีวียังได้
‪ฉันไม่ต้องการของแบบนั้น
‪แต่…
‪คุณอยู่ได้ยังไงกันโดยไม่มีไฟฟ้า
‪คุณมีไฟฉายไหม เทียนล่ะ
‪ไม่มีทั้งนั้นละ
‪คุณจะอยู่มืดๆ ไม่ได้นะ
‪ฉันนอนตอนกลางคืน ตอนกลางวันก็มีพระอาทิตย์
‪ก็จริง
‪ไม่มีอะไรหรอก
‪คือผมคิดจินตนาการไปว่า…
‪"นี่นะ
‪เราอาจเอาพรสวรรค์ของเรา
‪มารวมกันก็ได้"
‪สิ่งที่ผมจะบอกอาจฟังดูบ้า
‪ผมว่าเราทำรายการที่นี่ได้นะ
‪คุณก็จะ…
‪พยากรณ์อากาศ ส่วนผมก็เป็นพิธีกร
‪นายต้องมาจากบัวโนสไอเรสแน่ๆ ‪ถึงเอาแต่อยากได้อะไรมากขึ้นลูกเดียว
‪เปล่านะ ผมเป็นคนริโอ กัวร์โต
‪พ่อผมเคยเป็นคนคอยเติมน้ำแร่ ‪แม่เป็นหญิงเย็บผ้า
‪ผมทำงานสายตัวแทบขาดกว่าจะมาถึงตรงนี้
‪แล้วตรงนี้มันตรงไหน
‪นายทำแบบนี้ทำไม
‪เพราะสนใจสภาพอากาศเหรอ
‪หรือว่าชอบความโด่งดัง
‪เรื่องนั้นมัน…
‪ซับซ้อนกว่านั้นมาก
‪ตอนผมยังเด็ก
‪พ่อผมได้ลาสิบวัน
‪และทุกหน้าร้อน พ่อชอบพาเรา ‪ไปที่เมืองมาร์ เด ลาส ปัมปาส
‪ทั้งที่ที่นั่นไม่มีคนอาศัยอยู่เลย
‪แล้วก็มีหลายหน้าร้อนเลยละ
‪ที่เราเจอฝนทั้งสิบวัน
‪แล้วผมก็เห็นว่าพ่อเสียใจแค่ไหน
‪จนถึงจุดที่พ่อซึมเศร้าไปเลย
‪และมันก็ทำลายหน้าร้อนของเรา
‪ดังนั้นตอนเป็นเด็ก ผมเลยชอบฝันว่า ‪ตัวเองควบคุมสภาพอากาศได้
‪จะได้เห็นพ่อมีความสุข แม้สักนิดก็ยังดี
‪ไม่มีใครควบคุมสภาพอากาศได้
‪ไม่มีทั้งนั้น
‪ผมรู้
‪แต่การพยากรณ์อากาศ
‪มันก็ใกล้เคียงที่สุดแล้ว ว่าไหม
‪ผมควรรอไหมเนี่ย
‪คุณจะกลับเข้ามาไหม เบร์นาร์โด
‪ตามมาสิ ให้ตายชัก
‪คุณไม่เคยอยู่เลยตอนที่ฉันต้องการตัว
‪ไม่เอาแล้ว ฉันซื้อของมาหมดแล้ว
‪ฉันแค่ขอให้คุณไปร้านขายของชำ
‪แล้วหาเทียนเลข 90 สำหรับวันเกิดคุณตา
‪แล้วคุณก็ปฏิเสธ
‪- ขอพูดบ้างได้ไหม ‪- ได้ พูดมา
‪ผมมีบางอย่างต้องไปทำ มาริสา
‪ลึกลับซะจริงนะ บางอย่างอะไร
‪ก็บางอย่างน่ะ ผมบอกไม่ได้
‪ก็แค่มีบางอย่างที่ผมต้องไปทำ
‪ก็ได้…
‪- แล้วจะกลับเมื่อไร ‪- ไม่ใช่วันนี้ หรือพรุ่งนี้
‪อาจเป็นวันมะรืน
‪ว่าไงนะ
‪คิดจะกลับมาเมื่อไรก็กลับงั้นเหรอ
‪นี่ไปหาอีตัวใช่ไหม ต้องใช่แน่ๆ
‪ว่าไงนะ อีตัวอะไร มาริสา
‪ทำไมถึงคิดเกินเรื่องเกินราวแบบนั้น
‪ผมจะมีเงินไหนไปซื้ออีตัว โอเค…
‪โทษที มาใจเย็นๆ กันเถอะ
‪ผมจะกลับบ้านในสองสามวัน
‪ในสองสามวัน…
‪ฉันไปเล่นโยคะวันนี้ทำไมเนี่ย
‪มาริสา อย่าวางนะ
‪งี่เง่าชะมัด
‪อาร์เจนติน่า
‪ที่ที่เรากำลังยืนอยู่คืออาร์เจนติน่า
‪ไม่ใช่
‪ดินตรงนี้คืออาร์เจนติน่า
‪หญ้าตรงนั้นคือชิลี
‪หญ้าตรงนั้นคือปารากวัย
‪หญ้าตรงโน้นคืออุรุกวัย
‪ก็คือเหมือนแผนที่เหรอ
‪ใช่ แผนที่
‪ก้อนหินคือเมืองลาปามปา
‪จอมปลวกคือเมืองซัลตา
‪หินก้อนนี้คือเมืองนิวเกวน
‪ข้างหลังนั่นก็ซานตาครูส
‪นายอยากไปบัวโนสไอเรสไหมล่ะ
‪ครับ ได้เลย
‪งั้นก็มา
‪บัวโนสไอเรส
‪อะไรน่ะ
‪ศาสตราจารย์นิวรุส
‪ดูผมเขาสิ
‪ผมของศาสตราจารย์นิวรุสสีอะไร
‪ม่วงใช่ไหม
‪ไม่ใช่
‪สีเทา
‪เจ้าตัวนี้ของก๊อปเหรอ
‪เปล่า
‪ตอนเป็นเด็ก ฉันกินช็อกโกแลตบาร์ ‪ที่มีตุ๊กตาแถมมาด้วย
‪อยู่มาวันหนึ่ง ตุ๊กตาก็เริ่มเปลี่ยนสี
‪สีมันซีดลงน่ะ
‪ใช้สีราคาถูกก็แบบนี้
‪เปล่า
‪พวกมันพูดกับฉัน
‪รู้ไหมว่ามันพูดกับฉันยังไง
‪ด้วยการเปลี่ยนสีผมไงล่ะ
‪แล้วพวกมันบอกว่าอะไร
‪กำลังจะมีลูกเห็บขนาดเท่าลูกฟุตบอล
‪ไม่ใช่ที่นี่ ตอนนี้เรายืนอยู่ตรงไหน
‪บัวโนสไอเรส
‪ใช่แล้ว บัวโนสไอเรส
‪พายุลูกใหญ่
‪แต่… วันนี้เหรอ
‪คืนนี้
‪ตอนห้าทุ่ม เจ็ดนาที
‪เบร์นาร์โด คุณแน่ใจนะ
‪ถ้าสงสัยในตัวฉัน แล้วนายมาที่นี่ทำไม
‪ขอโทษที
‪ไปเตือนคนอื่นๆ ซะ
‪ไม่มีใครที่บัวโนสไอเรสยอมเชื่อผมแน่
‪รู้ไหมว่าผมเหลือผู้ติดตามกี่คน
‪ถ้านายแคร์เรื่องสภาพอากาศจริงๆ
‪ไม่ใช่เรื่องชื่อเสียงแบบที่นายเคยบอก
‪ไปบัวโนสไอเรสซะ แล้วทำสิ่งที่ต้องทำ
‪ทำซะ
‪ทำเพื่อคนอื่นๆ
‪ไม่ใช่เพื่อตัวนาย
‪ทำเพื่อคนอื่นๆ
‪อย่าบอกใครล่ะว่าฉันบอกนาย
‪ฉันไม่ต้องการเงินทอง ไม่ต้องการชื่อเสียง ‪ฉันไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น
‪ไปเตือนพวกเขาได้แล้ว
‪(โรงพยาบาลเมืองกอร์โดบา)
‪(รพ.เมืองกอร์โดบา กุมารแพทย์)
‪(ดร.คาร์ล่า โฟลเรส)
‪ไปก่อนนะ
‪พ่อคะ
‪พ่ออยู่ในนี้
‪ทำอะไรอยู่คะ
‪พ่อต้องไปเมืองหลวงเดี๋ยวนี้เลย ‪ฝากดูแลออสวัลโดด้วยนะ
‪เกิดอะไรขึ้นคะเนี่ย
‪พายุลูกใหญ่กำลังมา
‪มันจะเข้าบัวโนสไอเรส พ่อต้องไปเตือนพวกเขา
‪- เตือนใคร ‪- หมายความว่าไง ก็ทุกคนน่ะสิ
‪ก็โทรศัพท์เอาสิคะ
‪ผมลองโทรสามรอบแล้ว ไม่มีใครรับเลย
‪งั้นไปแล้วคิดว่าพวกเขาจะยอมฟังพ่อเหรอ
‪ใช่ แบบนี้พ่อมีโอกาสมากกว่า
‪- พ่อดื่มมาเหรอ ‪- ว่าไงนะ
‪เปล่า ก็แค่ดื่มบรั่นดีกระชับมิตร
‪- แล้วพายุจะเข้าเมื่อไรคะ ‪- คืนนี้จ้ะ ห้าทุ่ม เจ็ดนาที
‪ห้าทุ่ม เจ็ดนาทีเหรอ
‪- ตรงเป๊ะ ‪- ตรงเป๊ะด้วย
‪- ห้าทุ่ม เจ็ดนาทีตรงเป๊ะ ‪- พ่อรู้ได้ไง
‪ฤาษีคนหนึ่งบอกพ่อมา
‪หมอนั่นอยู่ในภูเขา
‪แถวไกลปืนกลางป่ากลางเขา
‪เป็นคนแปลกๆ เขาได้คำพยากรณ์จากตุ๊กตา
‪- พ่อคะ ดื่มไปเยอะแค่ไหนเนี่ย ‪- เปล่าเลยนะ
‪- งั้นมาดูกัน ‪- อะไร
‪มาดูกันเลย
‪- ดูสิ ‪- อะไร
‪คืนนี้ท้องฟ้าปลอดโปร่ง
‪แอปพวกนั้นไม่รู้หรอก เห็นแก่พระเจ้าเถอะ
‪พ่อจะผิดอีกนะ
‪ไม่ใช่คราวนี้ เมื่อคืนเขาบอกพ่อว่า
‪"พรุ่งนี้ตอน เจ็ดโมง สิบสี่นาที ฝนจะตก"
‪พ่อตอบไปว่า "ไม่มีทาง"
‪พ่อยืนอยู่ตรงนี้เลย ‪แล้วพอเจ็ดโมง สิบสี่นาที ฝนก็ตก
‪พ่อนี่แบบ "โอ้ คุณพระคุณเจ้า"
‪- ฤาษีบอกแบบนั้นเหรอคะ ‪- ใช่ เขาบอกแบบนั้นเลย
‪แปลว่าพ่อกำลังจะไป ‪พ่อจะไม่ไปกินมื้อค่ำที่รพ.กับหนูสินะ
‪พ่อไม่มีทางเลือกจ้ะ พ่อขอโทษ
‪ผลแล็บของโรดริโกออกมาดีแหละค่ะ
‪นั่นไง พ่อบอกแล้ว
‪พ่อบอกแล้ว ขอบคุณพระเจ้า
‪พ่อดีใจจริงๆ ที่เขาไม่เป็นไร
‪เอาละ
‪เดี๋ยวก่อนค่ะ
‪- พ่อคะ ใจเย็นก่อน ‪- อะไรจ๊ะ
‪หยุดสักเดี๋ยวเถอะ
‪จ้ะๆ มีอะไร
‪พ่อทำอะไรคะเนี่ย
‪พ่อจะกลับไปที่นั่นทำไม หนูถามจริงๆ เลย
‪- พ่อก็บอกอยู่ว่า… ‪- ไม่สิ พ่อพยายามกู้ภาพลักษณ์คืนงั้นเหรอ
‪พ่อรู้ใช่ไหมว่าคนที่ดูพ่อทุกวันน่ะ
‪ไม่ได้แคร์พ่อเลย
‪พ่อจะแคร์คนที่ตัวเองไม่รู้จักไม่ได้หรอก
‪พวกนั้นทำให้พ่อได้เห็นแล้วไงคะ
‪แต่คราวนี้พ่ออาจไม่ได้ไป ‪เพื่อให้พวกเขาชอบพ่อก็ได้นะ
‪ลูกนึกทางเลือกอื่นออกไหมล่ะ คาร์ล่า
‪พ่อจะไปแล้ว
‪พ่อต้องไป
‪ลงเครื่องแล้วพ่อจะโทรหานะ
‪บ๊ายบาย ออสวัลโดตัวน้อย ‪อีกสองสามวันเจอกันนะ
‪มันโกรธพ่อด้วย
‪หวัดดี
‪ผู้ไม่เคยผิดพลาด
‪น่าสงสารจัง เพื่อนบ้านลูกเหรอ
‪- เปล่าค่ะ ‪- นี่ ทำใจดีๆ ไว้นะ
‪ผมเคยดูคุณทุกคืนเลย
‪ดีมาก
‪- คุณเข้าใจผมใช่ไหม ‪- แน่นอนอยู่แล้ว
‪จะทำอะไรน่ะ
‪นี่ หยุดเลยนะ
‪ผมต้องฆ่าคุณ
‪- นี่มันเรื่องอะไรกัน ‪- คุณเป็นใครเนี่ย
‪- ผมเป็นไอ้งั่งไง ‪- หยุดนะ ขอร้องเลย
‪ไม่ว่านายจะเป็นใคร วางนั่นลงซะ
‪- ผมชื่อลูอิส คอนเตรราส ‪- โอเค ใจเย็นก่อนนะ
‪คุณไม่รู้จักชื่อผมด้วยซ้ำ
‪ผมดูคุณทุกคืนมาตั้งแต่วันแรก
‪ผมรีบกลับบ้านเพื่อไปดูคุณในข่าว
‪- ใจเย็นก่อนนะคะ ‪- ออกไปเลย
‪ไม่ จนกว่าผมจะได้สิ่งที่คุณติดค้างผม
‪ฉันไม่ได้ติดค้างอะไรนายทั้งนั้น ‪นายพูดเรื่องอะไร
‪- มานี่เลย ‪- หยุดนะ พวก
‪- เป็นบ้าอะไรเนี่ย ‪- ผมอยากให้คุณมาดูนี่
‪- อะไร ‪- ดูซะ
‪ใช่ รถนายพัง ไม่เป็นไรหรอก
‪เปล่าเลย มันไม่ได้พัง
‪คุณต่างหากทำมันพัง ‪เพราะไอ้ลูกเห็บเวรนั่นของคุณ
‪หยุดเลยนะ นั่นไม่ใช่ลูกเห็บของฉัน ‪มันไม่ใช่ความผิดฉัน
‪ก็คุณรับประกันแล้ว
‪- โอ้ พระเจ้า ประโยคนั่นน่ะเอง ‪- คุณรับประกันแล้ว และผมก็เชื่อคุณ
‪ตลอด 20 ปี คุณไม่เคยผิดสักครั้ง
‪ทำไมถึงมาผิดตอนนี้เล่า
‪อยากพังรถผมใช่ไหม เพราะแบบนั้นเหรอ
‪ได้ยินบ้างไหมว่าที่พูดออกมามันไร้สาระแค่ไหน
‪ขอล่ะ ลูอิส ฉันทำพลาด ‪ฉันจะชดใช้ให้ ดูฉันตอนนี้สิ
‪- ฉันมาซ่อนตัวเพื่อไม่ให้คนรุมประชาทัณฑ์นะ ‪- พ่อคะ
‪โอเค ขอโทษทีจ้ะ
‪ดูผมตอนนี้สิ
‪ผมขับมาตั้ง 500 ไมล์เพื่ออัดคุณให้เละ
‪- เย็นไว้น่า ‪- ผมกลับบ้านไม่ได้
‪กลับไปทำงานโดยไม่ถูกคนอื่น ‪เรียกว่าไอ้งั่งก็ไม่ได้
‪"เชื่อที่มิเกลพูดเถอะน่า"
‪ผมพูดแบบนั้นเป็นปีๆ
‪รู้ไหมว่าพวกนั้นล้อผมขนาดไหน
‪"เลิกพูดถึงไอ้บ้าโฟลเรสได้แล้ว"
‪แล้วผมก็ปกป้องคุณ…
‪เหมือนที่พี่น้องทำ
‪ผมอุตส่าห์เชื่อทุกอย่างที่คุณบอก
‪ผมเชื่ออย่างหลับหูหลับตา
‪คำพูดของคุณมีความหมายมากสำหรับผม
‪คุณคิดผิดแล้วค่ะ
‪ไม่ เขาเชื่อพ่อ
‪พ่อเข้าใจ พ่อผิดเอง
‪ฉันเองก็หลับหูหลับตาเชื่อตัวเองเหมือนกัน ลูอิส
‪แต่ฉันไม่เกี่ยวอะไรด้วยกับเรื่องที่เกิดขึ้น
‪ใจเย็นไว้ค่ะ พอก่อน
‪- วางถังดับเพลิงลงเถอะ ‪- ฟังฉันนะ
‪ฟังก่อน ฉันจะวางเสื้อลง
‪แค่แป๊บเดียว
‪คืนนี้จะมีพายุที่รุนแรงที่สุดลูกหนึ่ง
‪ที่เคยมีมาในประวัติศาสตร์บัวโนสไอเรส
‪เลวร้ายสุดๆ เลยด้วย
‪นายยังมีเวลานะ กลับบ้านไปซะ
‪ไปเตือนเพื่อนๆ กับครอบครัว ‪จะได้ช่วยพวกเขาได้
‪อยากให้ผมดูเหมือนคนโง่เหรอ ‪อยากให้ผมถูกไล่ออกจากบ้านใช่ไหม
‪มันจะไม่เป็นแบบนั้นหรอก พวกเขาจะนับถือนาย
‪เชื่อสิ่งที่ฉันบอกเถอะ ฉันไม่ผิดแน่
‪ตอนห้าทุ่ม เจ็ดนาที
‪มันจะเป็นหายนะเลย
‪ไปสิ ฉันก็จะกลับบ้านด้วย ‪เพื่อไปแก้ไขความเสียหายที่ก่อไว้
‪- เมื่อไร ‪- ดูกระเป๋าเดินทางของฉันสิ
‪ฉันกำลังจะไปสนามบิน ‪เที่ยวบินของฉันจะออกตอนห้าโมงเย็น
‪ไปสิ นายยังมีเวลานะ ‪ห้าทุ่ม เจ็ดนาที ไปได้แล้ว
‪ห้าทุ่ม เจ็ดนาที ตอนคุณบอกว่า ‪"พายุรุนแรงที่สุดลูกหนึ่ง" มัน…
‪เป็นลูกเห็บอีกเหรอ
‪แย่กว่าอีก
‪ลูกเห็บขนาดเท่าลูกฟุตบอลเลย
‪ฟังฉันให้ดี กลับไปซะ
‪งั้นเอาแบบนี้
‪ฉันขอหยิบกระเป๋าสตางค์นะ
‪ฉันจะให้นามบัตรส่วนตัวกับนาย
‪นี่เบอร์โทรศัพท์ฉัน
‪นายโทรหาฉันได้เลย
‪ถ้าฉันผิด เราจะนัดเจอกัน
‪แล้วนายเอาถังดับเพลิงนั่นฟาดหัวฉันแตกยังได้
‪ฉันยอมให้ทำเลย พูดจริงนะ
‪รับนามบัตรไปสิ
‪ทีนี้ก็กลับบ้านซะ
‪แบบนั้นแหละ ไปเลย
‪รีบไป
‪ไปซะนะ พ่อหนุ่ม
‪- ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย ‪- ผมรักคุณจนจะบ้า
‪ผมรักคุณจนจะบ้าเลยนะ
‪ไปได้แล้ว
‪ฉันจะไม่ทำให้นายผิดหวัง คอยดูได้เลย
‪ทำใจให้สงบล่ะ ไปได้แล้ว
‪ไปสิ รีบๆ เลย
‪ห้าทุ่ม เจ็ดนาทีนะ ลูอิสิโต
‪ให้ผมเปิดประตูทิ้งไว้ไหม
‪ได้เลย ขอบใจมาก บ๊ายบาย ลูอิส
‪ไม่นะ
‪ไม่!
‪ไม่ หมอนี่บ้าไปแล้วชัดๆ
‪เขาขับจากบัวโนสไอเรสมาถึงนี่เลยนะ
‪เจ้าคนน่าสงสาร พ่อทำเขาผิดหวัง
‪- พ่อต้องไปแล้ว คาร์ล่า ‪- ก็ได้ค่ะ
‪- หนูจะไปส่งนะ ‪- ได้จ้ะ
‪(ในประเทศ ขาออก)
‪ดูแลออสวัลโดแทนพ่อจนกว่าพ่อจะกลับด้วยนะ
‪ขอโทษด้วยที่พลาดมื้อค่ำคืนนี้
‪ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ไว้คราวหน้าก็ได้
‪- งั้นพ่อไปนะ ‪- ค่ะ
‪- บายค่ะ ‪- บายจ้ะ
‪ขอต้อนรับสู่บัวโนสไอเรส
‪โปรดนั่งที่นั่งของท่านแล้วคาดเข็มขัด ‪จนกว่าสัญญาณไฟจะดับลง
‪(ช่องสิบ)
‪ขอบใจนะ แม็กซี่ ที่ขับมาส่ง
‪กลับบ้านซะนะ ปิดหน้าต่างให้หมด ‪แล้วเตือนคนในครอบครัว
‪คุณบ้าไปแล้วเหรอ คิดว่าผมจะทิ้งคุณตอนนี้เนี่ยนะ
‪ผมอยู่กับคุณตั้งแต่ตอนคุณเป็นเบอร์หนึ่งของช่องนะ
‪และผมจะอยู่ด้วย ตอนที่คุณถูกคว่ำบาตร มิเกล
‪คุณเป็นคนสำคัญสำหรับผมนะ
‪ใจเย็นๆ ไว้ ฉันเข้าใจแล้ว
‪งั้นมากันเถอะ ไปกันเลย
‪โดมิงโก
‪- มิเกล คุณมาทำอะไรที่นี่ ‪- ผมมาหากุสตาโวน่ะ
‪เปิดสิ โดมิงโก
‪เลิกป่วนได้แล้ว นี่มิเกลนะ
‪เปิดซิ!
‪ตาทึ่มนี่คิดว่าตัวเองเป็นเจ้าของเครือข่ายซะงั้น
‪- มาริสา ลิปสติกไม่อยู่ที่นี่ ‪- เดี๋ยวเราเอามาให้
‪งั้นก็ไปเอามาเลย
‪ไปเอาเลย ขอร้องล่ะ
‪คาร์เมนซิตาทำนั่นที คาร์เมนซิตาทำนี่ที
‪โอเค
‪ฉันบอกไปเจ็ดรอบแล้วนะ นี่ไม่ใช่หน้าที่ของฉัน
‪พวกนั้นกำลังหาเสื้อผ้า แต่มันดันมาอยู่ที่ทางเดิน
‪ฉันจะเอาไปให้เดี๋ยวนี้แหละ
‪ไอ้พวกไร้ความสามารถ ‪ไม่มีใครทำงานตัวเองเลย
‪โอ้!
‪เย็นไว้
‪มิเกล หายใจ ผ่อนคลายนะ
‪ตามผมมา มาเร็ว
‪ไม่ว่าจะร้อนหรือหนาว
‪คุณก็จะได้คนเก่ง เจ๋งที่สุดไป
‪เมรี่ไม่ได้มาคนเดียว เธอมากับซีมอน
‪จากบัวโนสไอเรส เมืองหลวงของอาร์เจนติน่า
‪รายการที่ทุกท่านรอคอย
‪มีทั้งความตลก สนุกสนาน รื่นรมย์ ‪แถมด้วยพยากรณ์อากาศนิดๆ
‪ที่อยู่กับคุณในค่ำคืนนี้
‪พิธีกรดาวเด่นของพวกเรา
‪ใช่แล้วครับ
‪เมรี่ โอลิวา!
‪(สุดยอดรายการพยากรณ์อากาศ ‪พิธีกร: เมรี่ โอลิวา)
‪เมรี่มาแล้ว
‪เธอสวย เธอเป็นดารา
‪จุ๊บซีมอนหน่อย ปาร์ตี้เริ่มแล้ว
‪ถ้าฝนตก ก็ไม่ต้องกังวลไป
‪เดี๋ยวเราก็เจอฟ้าหลังฝนอันสดใส
‪เมรี่มาแล้ว
‪เธอมากับซีมอน
‪เมรี่มาแล้ว
‪เธอมากับซีมอน
‪สุดยอดเลย
‪แม่เจ้า
‪ไอดอลชัดๆ
‪สวัสดียามค่ำค่ะ
‪ขอต้อนรับสู่สุดยอดรายการพยากรณ์อากาศ
‪สวัสดีค่ะ วงดนตรีของฉัน ขอบคุณมากเลยนะ
‪ขอบคุณที่รับชมนะคะ
‪จะฝนตกหรือแดดออก
‪เราก็จะร้องเพลง
‪เป็นพวกนั้นตลอดเลยว่าไหม
‪เหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน
‪- ใช่ไหมล่ะ ‪- เงียบๆ หน่อย
‪อยากรู้สภาพอากาศกันไหมคะ
‪อยาก!
‪เรามีข่าวดีสุดๆ เลยละ ซีมอน
‪เพราะคืนนี้ และเช้าพรุ่งนี้
‪เราจะเจอกับท้องฟ้าปลอดโปร่ง
‪พร้อมกับอุณหภูมิสูงสุด 28 องศา
‪เยี่ยมเลย!
‪ลมมีกำลังอ่อน…
‪โกหก!
‪- มิเกล ‪- ขอร้องล่ะ
‪ใครก็ได้บอกทีซิว่าเขามาทำอะไรที่นี่
‪บัวโนสไอเรสและพื้นที่โดยรอบ
‪วันนี้ ตอนห้าทุ่ม เจ็ดนาทีตรงเป๊ะ
‪เราจะเจอกับพายุลูกเห็บที่ใหญ่ที่สุด ‪เท่าที่พวกคุณเคยเห็น
‪เป็นหนึ่งในพายุที่รุนแรงที่สุด ‪และคาดการไม่ได้ด้วย
‪เมื่อเรดาร์ของกรมอุตุฯ จับสัญญาณได้
‪มันก็จะสายไปเสียแล้ว
‪และแอปมือถือ
‪ก็ไม่รู้เลยด้วยซ้ำ เพราะงั้นอย่าไปเชื่อมัน
‪- ตัดเข้าโฆษณาสิ ‪- เรตติ้ง 16 จุดและสูงขึ้นเรื่อยๆ ครับ
‪- ให้ผมทำอะไรครับ ‪- ขืนแตะปุ่ม ฉันฆ่านายแน่
‪ผมรู้ว่าคราวก่อนผมพยากรณ์ผิด ผมรู้ดี
‪แต่ให้โอกาสผมอีกครั้งเถอะครับ
‪นั่นเป็นสิ่งเดียวที่ผมจะขอได้
‪ต้องการกำลังเสริมที่สตูดิโอหนึ่ง ‪ทราบแล้วเปลี่ยน
‪- โดมิงโก ขอร้องล่ะ ‪- เชื่อผมเถอะนะครับ
‪อย่าทำตัวงี่เง่าน่า นั่นมิเกลนะ
‪ถ้าคุณกำลังดูอยู่ที่บ้าน
‪อย่าไปไหนนะครับ
‪เตือนครอบครัวของคุณ
‪- ใส่ดนตรีเร้าใจหน่อย โกเนโฮ ‪- โพสต์เลย
‪- ลงเฟซบุ๊ก ไอจี ทวิตเตอร์ ‪- เร็วเข้าสิ โกเนโฮ
‪ใช้ "แฮชแท็กลูกเห็บ" นะครับ
‪ผมขอร้อง ถ้าผมพยากรณ์ผิด
‪ก็แค่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
‪คุณก็แค่ต้องอยู่ในบ้านนานขึ้นอีกนิด
‪แต่ผมสาบานเลยว่าผมไม่ผิดแน่
‪นี่จะเป็นพายุครั้งประวัติศาสตร์
‪- เรตติ้ง 21 แล้ว ‪- ต้องแบบนี้ มองข้างหน้าสิ
‪ห้าทุ่ม เจ็ดนาที เราเหลือเวลาไม่มากแล้ว ‪ผมขอร้อง
‪ขอล่ะ เพื่อเห็นแก่พระเจ้า โปรดเชื่อผม
‪บนฟ้าไม่มีเมฆสักก้อน
‪นี่ก็เกือบห้าทุ่มแล้วนะ
‪- ต้องห้าทุ่ม เจ็ดนาที ‪- เป๊ะจริงๆ ห้าทุ่ม เจ็ดนาที
‪ฟังนะ ตอนนี้มันเกิดขึ้นได้สองอย่าง
‪ถ้าโลกไม่แตกตอนห้าทุ่ม เจ็ดนาที
‪แล้วคุณได้กลับมาทำงานวันจันทร์ ‪หลังจากผมแห่คุณฉลองไปรอบเมือง
‪หรือไม่คุณก็ผิดอีกรอบ
‪ทีนี้คุณได้ย้ายไปอยู่สต็อกโฮล์มแน่
‪กุสตาโว เมรี่ถามว่าจะให้เธอรอไหม
‪ฉันจะไปแล้ว
‪คุณตาขอพรอะไรเหรอครับ
‪ตาอยากตาย
‪พ่อคะ อย่าพูดแบบนั้นสิ
‪- ฉันจุดเจ้านี่ไม่ติดเลย ‪- เดี๋ยวฉันไปหยิบไม้ขีดให้
‪- มีปัญหาไม่หยุดไม่หย่อน ‪- ได้แล้ว เวอร์จิเนีย เอาแบบนี้แหละ
‪เป่าเทียนเลยค่ะ พ่อ ‪พ่อไม่เข้าใจอะไรแล้วเนี่ย
‪งั้นเอาเลยนะ ดีเลย
‪แฮปปี้เบิร์ดเดย์ ทูยู
‪โฮราซิโอ
‪แฮปปี้เบิร์ดเดย์ ทูยู
‪แฮปปี้เบิร์ดเดย์ พ่อนะคะ
‪ไม่ค่ะพ่อ
‪แฮปปี้เบิร์ดเดย์…
‪- กินให้อร่อยนะคะ พ่อ นี่ของพ่อค่ะ ‪- เซลฟี่กันไหม
‪แฮปปี้เบิร์ดเดย์ ทูยู
‪เซลฟี่กัน
‪- ยิ้มหน่อย ‪- นี่!
‪พวกเราต้องเข้าข้างในแล้ว
‪ล้อเล่นใช่ไหม ลูอิส
‪คุณหายหัวไปสองวัน ไม่ช่วยอะไรสักอย่าง
‪ตอนนี้ยังมาทำลายงานวันเกิดพ่อฉันอีก
‪มาริสา ไว้คุยกันทีหลัง
‪พายุลูกใหญ่โคตรจะพัดมาตอนห้าทุ่ม เจ็ดนาทีแล้ว
‪เร็วเข้า
‪พายุลูกใหญ่โคตรละ
‪ใครบอกกัน ไอ้ตัวตลกมิเกลเหรอ
‪ใช่ ไอ้ตัวตลกมิเกลนั่นแหละ โฮราซิโอ ‪รีบย้ายกันได้แล้ว!
‪เร็วเข้า
‪เราไปเป่ากันข้างในแล้วกัน ‪ก็มิเกลบอกแบบนั้นนี่นะ มาเถอะ
‪(เวลา 23.06 น.)
‪(เวลา 23.07 น.)
‪ถอยออกห่างหน้าต่างครับ
‪ถอยมาสิ เร็วเข้า
‪มันมาแล้ว
‪พายุลูกใหญ่เลย
‪ใหญ่เบ้อเริ่ม
‪ทำอะไรอยู่น่ะ เข้าไปข้างในได้แล้ว
‪เข้าไปเลย พาลูกไปด้วย
‪- เข้าไปข้างในเดี๋ยวนี้ ‪- คุณจะไปไหนน่ะ
‪เราลืมพ่อฉันโว้ย
‪- มาริสา ผมออกไปเอง ‪- ฆ่าฉันที
‪ผมไปเอง
‪- มาเถอะครับ ‪- ปล่อยฉันนะ
‪- ปล่อยฉัน ‪- ไม่มีทาง ไปกันเถอะน่า
‪อย่าพาฉันไปนะ ไม่เอา
‪ฆ่าฉันเลย
‪ฆ่าฉัน!
‪ดูนั่นสิ
‪หยุดนะ
‪ไอ้งั่งเอ๊ย
‪ไอ้ลูกหมา แกไม่ยอมให้ฉันตาย
‪- พ่อคะ ‪- อุ้มเขาขึ้นเลย
‪- อุ้มเขาเลย ‪- ได้ๆ
‪อุ้มขึ้นมา
‪เร็วเข้า ยกสิ
‪เปิดประตู
‪ไม่ได้ อย่าเปิดประตูนะ
‪- เปิดสิ ‪- อย่านะ
‪เปิดประตู!
‪เอาจริงเหรอ เปิดนะ เปิดสิ
‪เปิดประตูให้เขา
‪เร็วเข้า
‪- ผมทิ้งรถเข็นไม่ได้ ‪- ทิ้งไปเถอะน่า
‪- ก็ได้ ‪- ขอบคุณ
‪ช่วยหน่อย เพื่อน
‪ระวังนะ
‪- ระวัง! ‪- ระวังด้วย
‪- ไม่นะ ‪- ระวัง!
‪ระวัง!
‪ผมซื้อประกันความเสี่ยงภัยทุกชนิดไว้แล้ว
‪รวมถึงภัยจากลูกเห็บ
‪แผ่นดินไหว และสึนามิด้วย
‪(สุดยอดรายการพยากรณ์อากาศ ‪เวลา 21.45 น. ที่ช่องสิบ)
‪อัจฉริยะชัดๆ
‪(รถไฟใต้ดิน บัวโนสไอเรส)
‪เรากำลังเจอกับพายุที่รุนแรง…
‪ทั่วทั้งประเทศตื่นตัว
‪และทั้งประเทศก็ตอบสนอง ‪ในแบบที่เราไม่เคยเห็นมาก่อนครับ
‪มีความเสียหายรุนแรง
‪การฟื้นฟูจะใช้เวลานาน
‪แต่มาเน้นเรื่องที่…
‪ตัวนี้ หรือตัวนี้ดีครับ มิเกล
‪- ตัวนั้น ‪- แหล่มเลย
‪(คาร์ล่า: คราวนี้อย่ามั่นจนเกินงามนะคะ)
‪(มิเกล: เดี๋ยวก็รู้ ‪คาร์ล่า: อย่าเหลิงนะคะ)
‪(เจอกันสุดสัปดาห์ รักนะ)
‪สบายดีไหม
‪ดีครับ
‪ขอนั่งได้ไหม
‪ได้เลยครับ
‪โอ้ ลูกบอล
‪ครับ
‪มิเกล
‪รู้สึกยังไงบ้างครับที่ได้ช่วยชีวิตคนเป็นพันๆ
‪ใครก็ตามที่เจอแบบผม ก็คงทำเหมือนกัน
‪มิเกลครับ แล้วคุณรู้ได้ยังไงว่า ‪ลูกเห็บจะตกตอนนั้นเป๊ะๆ
‪มีอีกคนที่ควรมาอยู่ตรงนี้กับผมครับ
‪โล่ประกาศนี้ขาดชื่อไปชื่อหนึ่ง
‪คนที่รู้ว่าจะเกิดพายุตอนห้าทุ่ม เจ็ดนาที
‪ไม่ใช่ผมหรอกครับ
‪ว่าไงนะ
‪เขาหมายความว่าไง
‪แล้วคนคนนั้นเป็นใครล่ะ
‪ไอ้นักพยากรณ์อากาศบัวโนสไอเรสหัวครก
‪(ด้วยความระลึกถึงเปาโล ซัวเรซ ‪ปี 1980 ถึงปี 2021)
‪คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์