Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪โห ห้าครั้งรวดเลย
‪ถ้ายังใช้เปลืองแบบนี้ เดี๋ยวกระสุนคงหมด
‪แม่เลี้ยงต้องดีใจแน่เลย
‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪ตัวนี้ของนาย นายเอาให้ตายสิ
‪ปล่อยให้มันตายเองดีกว่า
‪ปล่อยไว้จะยิ่งทรมานนะ
‪อิมปิ ตอนนี้มันก็เหมือนตายแล้วนะ
‪ดูสิ หัวใจมันเต้นช้า
‪นายเป็นนายพรานเต็มตัวแล้ว
‪ล่าเก่งกว่าพี่อีก พี่จะไม่ทำให้แล้วนะ
‪พรุ่งนี้นายต้องทำเอง
‪อิมปิ! โคซาน่า!
‪เวลาเรากำลังสนุกกัน
‪ต้องมีเสียง “อิมปิ โคซาน่า! อิมปิ โคซาน่า”
‪ต้องผูกผ้าพันคอแล้วก็โพกหัวด้วยนะ
‪ถ้าจะเลียนแบบแม่เลี้ยง
‪- จริงด้วย ‪- แม่เลี้ยงลืมหนังสติ๊กครับ
‪อิมปิ
‪มาแล้วครับแม่เลี้ยง
‪สงสัยแม่เลี้ยงจะเอาเค้กให้พี่มั้ง
‪ไม่ก็ของหวาน ไม่ก็เบียร์
‪วันนี้พี่โตแล้ว
‪แม่บอกว่า ‪ห้ามพูดเรื่องวันเกิดไงโคซาน่า จำได้ไหม
‪แต่ถ้าแม่เลี้ยงเอาเบียร์ให้พี่
‪พี่จะเอามากินกับนายตอนคนอื่นหลับไปแล้ว
‪เออ แล้วเราก็จะเดินเป๋แบบนี้
‪เออ ใช่ๆ
‪แบบนั้นแหละ แล้วก็กินเค้กให้กลับมาเดินได้ปกติ
‪(ไร่มุลเลอร์ ‪แอฟริกาใต้ - ปี 1987)
‪ผมเก่งมากเลย
‪เก่งสุดๆ เลยอะ
‪ผมทำดีมาก
‪แต่พี่ช่วยนายนะ
‪แต่ผมเก่งกว่าพี่
‪อรุณสวัสดิ์ครับแม่เลี้ยง
‪ว่าไงจ๊ะเด็กๆ
‪ไปบอกพ่อกับแม่ให้เร่งมือหน่อยนะ ‪มีงานรออยู่เพียบเลย
‪อรุณสวัสดิ์เพื่อนๆ
‪เธอพลาดมากวันนี้
‪ดีแล้วแหละที่ไม่ได้ไป
‪ไม่งั้นนกบินหนีกระเจิงแน่
‪ฉันจะตีก้นนายทั้งๆ ที่ม้วนผมนี่แหละ ‪โคซาน่า คูมาโล่
‪เอลิซาเบธ พูดเพราะๆ สิจ๊ะ
‪ไปได้แล้ว เดี๋ยวก่อน
‪ต้องกินข้าวให้หมดก่อนนะ
‪ครับแม่เลี้ยง
‪ขอบคุณครับแม่เลี้ยง
‪ไปนะยัยหัวหยิก
‪แล้วเจอกันยัยหัวหยิก
‪หวัดดีครับแม่
‪- หวัดดีครับแม่ ‪- ว่าไงลูก
‪แม่เลี้ยงบอกให้เรา
‪ไปที่บ้าน แล้วเดี๋ยวค่อยกลับมาถอนขนนก
‪สุขสันต์วันเกิดนะลูก
‪พี่โตเป็นหนุ่มแล้วนะเนี่ย
‪อย่าแซวน่าโคซาน่า
‪เอาละ
‪- หวัดดีลูก ‪- หวัดดีครับพ่อ
‪พ่อฮะ
‪แหม อร่อยจัง
‪เมื่อวานพ่อลืมอะไรไม่รู้
‪อยู่ในเก๊ะ
‪ขอบคุณครับพ่อ
‪ผมจะเอาไว้ใส่เงินเก็บ
‪ดีแล้วลูก ขอให้มีความสุขมากๆ นะ
‪มาช่วยงานแม่หน่อยสิจ๊ะ
‪บอกพ่อซิ
‪ว่าลูกจะเอาเงินไปทำอะไร
‪ผมจะเก็บเงินไปควาซูลูครับพ่อ
‪ค่าตั๋วรถไฟคนละ 45 แรนด์นะจ๊ะ
‪ผมจะตั้งใจทำงานในสวนครับแม่
‪ดีจ้ะ
‪อิมปิเอ๊ย
‪พวกเราโชคดีมากนะที่ได้มาทำงานให้คุณยาค็อบ
‪ตอนย้ายมาจากควาซูลู
‪มุ่งมาทางตอนเหนือของเหมือง
‪เขาให้เราทำงาน
‪ให้เราซุกหัวนอนที่ไร่
‪แล้วก็ช่วยพ่อ
‪ไม่ให้โดนเหมืองสูบเหมือนพี่ชายพ่อด้วย
‪คนทางเหนือไม่มีใครพูดซูลูเลย
‪ภาษาโซโทก็ตลก
‪พ่อเข้าใจลูก แต่…
‪เดี๋ยวพอลูกพร้อม
‪ลูกก็จะได้ไปอยู่ควาซูลู
‪เมื่อบรรพบุรุษเรียก
‪ลูกต้องทำตามเสียงเรียกร้อง
‪พ่อภูมิใจในตัวลูกนะ
‪นี่ลูก
‪วันนี้เป็นวันสำคัญสำหรับคนผิวขาว
‪พวกเขาจะฉลองชัยชนะที่
‪เอาชนะนักรบชาวซูลูได้
‪เพราะฉะนั้นจำไว้นะว่าอย่าพูดถึงวันเกิดของอิมปิ
‪แล้วก็อย่าไปเล่นใกล้ๆ โรงนาด้วย
‪- ครับแม่ ‪- แม่ฮะ
‪ปู่ทวดตายในสงครามนั้นรึเปล่าครับ
‪ใช่จ้ะลูก ปู่ทวดกล้าหาญมากเลย
‪ไปกันเถอะจ้ะ
‪ลูกๆ เราเก่งมากเลย
‪เดี๋ยวแม่ปัดฝุ่นให้นะ
‪ข่าวสำคัญวันนี้
‪มีดังนี้ครับ
‪รัฐบาลได้…
‪ประธานาธิบดีโบทากล่าวว่า…
‪ได้ข่าวว่านายจะไปควาซูลูเหรอ
‪แม่นายบอกแม่ฉัน
‪ว่านายกำลังเก็บเงินอยู่
‪ใช่ ฉันจะไปแต่ไม่ใช่ปีนี้หรอก
‪แล้วขอโทษนะ ถ้านายไปควาซูลู ‪ใครจะพาฉันไปล่าสัตว์
‪เธอไม่ได้ออกล่าสัตว์กับฉันตั้งนานแล้วนี่
‪เพราะแม่บอกว่าเดี๋ยวฉันก็โตเป็นสาวแล้ว
‪ผู้หญิงต้องถือกระเป๋า
‪ไม่ใช่หนังสติ๊กยิงนก
‪เธอเจ็บไหม
‪ผู้หญิงเขาไม่พูดหรอก
‪อิมปิ
‪- นี่ลูก ‪- ครับพ่อ
‪ช่วยพ่อแล่เนื้อแกะหน่อย
‪เอลิซาเบธเป็นเด็กมีน้ำใจ
‪แล้วก็เป็นเพื่อนที่ดีด้วยใช่ไหม
‪ใช่ครับพ่อ แถมยังสวยด้วย
‪พ่อเขาบอกว่าเดี๋ยวแมนเดล่าจะออกจากคุก
‪เดี๋ยวชีวิตเราก็เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น
‪อิมปิ ไม่มีอะไรเปลี่ยนหรอก
‪ลูก
‪ลูกคบกับเอลิซาเบธไม่ได้นะ
‪พ่อขอร้องละ
‪ถ้าลูกมีความสัมพันธ์กับเอลิซาเบธ
‪พวกเราทุกคนจะเดือดร้อนมาก
‪ทำเพื่อพวกเรานะ
‪ทำเพื่อพวกเรานะอิมปิ
‪อิมปิ
‪ครับพ่อ
‪ทำงานต่อเถอะ
‪อิมปิกับโคซาน่า
‪วันนี้ให้สองเท่าเลย
‪ไปได้แล้ว เดี๋ยวค่อยกลับมาใหม่นะ
‪เพราะแม่เลี้ยงทำพุดดิ้งให้กิน
‪ขอบคุณครับพ่อเลี้ยง
‪แบงกิซเว โนมูซ่า
‪ฉันขอทำงานก่อนค่ะ เดี๋ยวเสร็จแล้วจะไปนะคะ
‪บอกโนมูซ่าด้วยว่าชุดฟอร์มอยู่ในห้องเก็บของ
‪- คืนนี้ต้องดูดีนะ ‪- ครับนาย
‪อิมปิ
‪รู้ไหมว่าทำไมพวกเขาถึงตัวขาว
‪เพราะพอฟังเพลงนั้นแล้ววิญญาณจะหลุดจากร่าง
‪ตอนนี้เป็นผีแล้ว
‪ไม่ใช่ทุกคนนะ แค่บางคน
‪โอ้โฮ ไอ้ดำสองคนนี้ยิงแม่นว่ะ
‪ดูสิ แม่งสภาพดูไม่ได้เลย
‪เห็นแล้วคุ้นๆ ไหม
‪รู้ไหมว่าเห็นแล้วฉันนึกถึงอะไร
‪นึกถึงวันอะไร ฮะ
‪วันแห่งพันธะสัญญาไงไอ้โง่
‪ฉันจะเล่าให้ฟังว่าวันแห่งพันธะสัญญามีอะไร
‪เห็นถังพวกนี้ไหม
‪คนขาวจับชาวซูลูลงแม่น้ำเลือดในนั้น
‪ทุกคนเลย
‪อะมานดลา พลังประชาชน
‪เวลาก่อจลาจลวุ่นวาย ‪ตะโกนว่า “อะมานดลา” มันง่ายกว่า
‪ไม่ค่อย “อะมานดลา” แล้วใช่ไหม
‪พวกนายทำอะไรกันน่ะ
‪ก็ดูสิ
‪พวกมันเข้ากับสีขี้วัวดีออก
‪เฮ้ย อย่ามองผู้หญิงผิวขาวแบบนั้นเว้ย
‪ถ้าพวกนายทำร้ายเขาฉันจะฟ้องพ่อ จริงๆ นะ
‪ไร่ของเธอ
‪เราก็ต้องทำตามสิครับ
‪ไปเว้ยพวกเรา
‪ผมยิงห้านัดรวดอีกดีไหม
‪ไม่ต้อง
‪อิมปิ
‪โคซาน่า
‪- รอพี่ตรงนั้นนะ ‪- พี่จะไปไหน
‪รอพี่ก่อนแล้วเอานกแช่ตู้เย็นด้วย
‪- นะ ‪- โอเคพี่
‪ฉันต้องรีบกลับ
‪ขอโทษเรื่องพวกนั้นด้วยนะ
‪พวกโง่นั่นนิสัยแย่มาก
‪ปล่อยเขาเถอะ
‪เธอทำอะไรไม่ได้หรอก
‪สักวันฉันจะทำให้ได้
‪พอโตขึ้นฉันจะสู้เพื่ออิสรภาพ
‪พร้อมนักศึกษาคนอื่น
‪แต่นายห้ามบอกใครนะ
‪พ่อบอกว่าถ้าเพื่อนๆ ฉันรู้เข้า
‪ฉันลำบากแน่
‪สุขสันต์วันเกิดนะอิมปิ
‪อย่าเพิ่งเปิดตอนนี้
‪ของขวัญไปควาซูลู
‪หัวเราะอะไรวะ
‪ไม่ได้ยินเหรอไอ้โง่
‪เขาถามว่าหัวเราะอะไร
‪ขำอะไรนักหนาวะ ฮะ
‪สองคนนั้นจูบกัน
‪ปล่อยฉัน
‪ฉันจะฆ่ามัน
‪วันนี้วันเกิดเขา เขาจะจูบใครก็ได้
‪เดี๋ยวมึงจะตายอีกคน
‪เฮ้ย คิดสิ…
‪คิดหน่อยสิว่าถ้าแกทำแบบนั้นจะเป็นยังไง
‪เห็นไหมว่าเราอยู่ที่ไหน
‪นี่ไร่มุลเลอร์นะเว้ย พวกเขาเข้าข้างมัน
‪ไอ้ดำขี้ประจบ
‪ใครๆ ก็รู้
‪ทำเป็นเชิญเรามาฉลองวันแห่งพันธะสัญญา
‪สร้างภาพชัดๆ
‪มึงไปเลยนะ
‪ไปกันดีกว่า พ่อฉันจะกลับแล้ว
‪โคตรโล่งเลย
‪ขี้เกียจปั้นหน้าว่ะ
‪แล้วไง นายจะไปเฉยๆ เหรอ
‪ของขวัญวันเกิดที่ดีที่สุดคือของที่
‪ได้แบบเซอร์ไพรส์
‪ฉันไปก่อนนะ
‪นอนซะลูกรัก
‪วันนี้ลูกมีความสุขไหมจ๊ะ
‪ครับแม่ มีความสุขมากเลย
‪แล้วน้องล่ะ
‪คืนนี้เขาดูเครียดๆ นะ
‪แม่ฮะ เราเจอเด็กผู้ชายกลุ่มนึง
‪มาแกล้งเราแล้วก็ปาขี้วัวใส่เรา
‪ด่าว่าเรากระจอกแล้วก็ทุเรศ
‪ฟังนะอิมปิ
‪เราไม่จำเป็นต้องใช้กำลังต่อสู้
‪อำนาจอยู่ภายในตัวเรา
‪ถ้าลูกปล่อยให้อำนาจควบคุมความคิด
‪จิตใจของลูกจะกลวงเหมือนถังเปล่า
‪ลูกชื่ออะไรจ๊ะ
‪อิมปิ คูมาโล่ครับ
‪เก่งมาก
‪จำได้ไหม เมื่ออาทิตย์ที่แล้วลุงเขียนจดหมายมา
‪เล่าเรื่องพระจันทร์เต็มดวงและเรื่องไปเดินเล่น
‪ริมแม่น้ำอูซูตู
‪ขอให้คืนนี้ลูกฝันถึงมันนะ
‪อิมปิ
‪ลูกต้องดูแลน้องนะ
‪โตแล้วนะลูก
‪ถึงจะแค่ 11 ขวบ
‪แต่ลูกเป็นผู้ใหญ่มาก
‪แม่ภูมิใจในตัวลูกนะจ๊ะ
‪(อิมปิ)
‪- มีอะไรคะคุณ ‪- ไปดูลูกๆ เร็ว
‪อิมปิ! โคซาน่า! ตื่นลูก
‪อิมปิจะไปควาซูลูเหรอครับ
‪มีอะไรครับแม่
‪รีบแต่งตัวเร็ว แต่งตัวเร็วอิมปิ
‪อย่าครับนายปีเตอร์
‪หนีไปซะ หนีไปลูก
‪อย่ากลับมานะ อิมปิ
‪ใจเย็นๆ ครับ
‪เราแค่อยากคุยกับลูกชายคุณเท่านั้นเอง
‪รอตรงนี้นะ
‪บอกมาเดี๋ยวนี้ว่าเขาอยู่ไหน
‪ถ้าไม่อยากให้ลูกกลายเป็นเด็กกำพร้า
‪บอกให้รอตรงนี้ไง
‪จะหนีไปไหนวะ
‪พวกมันไม่อยู่ในบ้าน
‪ลูกแกอยู่ไหน
‪บอกมานะว่าพวกมันอยู่ไหน
‪จิตใจแก
‪ดำกว่า
‪ผิวลูกฉันอีก
‪สั่งสอนลูกให้รู้จักที่ต่ำที่สูงซะบ้าง
‪หนีไปซะ ไอ้ดำ
‪ถ้าฉันเจอหน้าแกอีก
‪แกกลายเป็นศพเหมือนพ่อกับแม่แกแน่
‪ได้ยินไหม
‪แล้วศพพวกมันล่ะ
‪เผาซะ
‪พ่อกับแม่อยู่ไหน
‪เงียบๆ เถอะ โคซาน่า
‪พ่อแม่จะตามมาไหม
‪ไม่มา
‪แล้วเราจะทำยังไง
‪เราต้องไปอิซานโด
‪แม่เคยบอกว่าที่นั่นมีคนดำอยู่ จำได้ไหม
‪ไปเถอะโคซาน่า
‪ไปกับพี่
‪เฮ้ย
‪ตื่น
‪ไอ้เด็กเหลือขอ
‪ไปเลยนะ
‪ไปให้พ้น
‪อย่ากลับมานะ ถ้าเจออีก
‪ฉันจะปล่อยสไปรท์ออกมากัด
‪- ไปไหนเนี่ย ‪- โจเบิร์ก
‪อีกแล้วเหรอ ผมขี้เกียจเดิน
‪เราเดินมาสองอาทิตย์แล้วนะ
‪หางานทำก็ไม่ได้
‪คนขาวในโจเบิร์กไม่ชอบเราหรอก
‪คนที่อูซูตูกับอิซานโดก็เหมือนกัน
‪แล้วจะให้พี่ทำยังไง เงินเราก็ใช้หมดแล้ว
‪เราไม่มีเงินไปหาลุงที่ควาซูลู
‪จะให้พี่ไปหาหมอผีหรืออ้วนวอนพระเจ้า
‪ให้ปลุกวิญญาณพ่อแม่ขึ้นมาเหรอ
‪พี่สัญญาว่าเราจะไม่เดินเยอะแล้ว
‪วันนี้เราจะมีข้าวกิน
‪ขอเนื้อกับมันฝรั่งนะ
‪ขอขนมปังกับน้ำตาล
‪แล้วก็นมอุ่นๆ ด้วย
‪กินเยอะจนท้องป่องเท่านี้
‪- อิมปิ ‪- ว่าไงน้อง
‪พี่สัญญาแล้วนะ
‪รออยู่นี่นะ
‪วิ่งเร็ว
‪(ควาซูลูนาตาล)
‪กลับเช้าเลยนะ
‪คงอยู่กับแฟนจนเพลินละสิ
‪ไม่ได้อยู่กับแฟน พี่ทำงานควบกะที่เหมือง
‪แหม เท่สุดๆ ไปเลย
‪วันนี้จะไปโจเบิร์กแล้ว
‪ไปเป็นตำรวจ
‪ถามหน่อยสิ
‪นายเอาตัวรอดได้ทุกสถานการณ์
‪ทำไมถึงอยากเป็นตำรวจ
‪ก็เหมือนที่เคยบอก
‪ว่าผมอยากพิทักษ์สันติราษฎร์
‪พิทักษ์สันติราษฎร์เหรอ
‪แมนเดล่าทำงานมาสามปีแล้ว
‪แอฟริกาใต้เปลี่ยนไปแล้ว
‪ด้วยมือประชาชน
‪ไม่ใช่ตำรวจ ประชาชน
‪ใช่ ก็จริง
‪แต่ประชาชนก็ดิ้นรนมาตั้งนานนี่
‪การเปลี่ยนแปลงต้องใช้เวลา
‪เริ่มต้นที่การเป็นตำรวจจะดีกว่า
‪เด็กหลายคนไม่โชคดีเท่าผม
‪ที่มีพี่คอยส่งเสีย
‪พี่ไม่ฉลาดอย่างนายนี่
‪แต่พี่รู้ว่ามันไม่ทำให้แอฟริกาใต้ยุติธรรมหรอก
‪งั้นผมจะเริ่มที่โจเบิร์ก
‪วันนี้พี่จะไปโซเวโต
‪ไหนว่าจะไปหาลุง
‪ที่ควาซูลูไง
‪- ไป แต่ไม่ใช่วันนี้ ‪- ทำไมล่ะ
‪พี่อยากไปกับอะลีน่า
‪ตอนนี้เงินไม่พอ เงินออกอาทิตย์หน้า
‪ทำไมพี่ไม่พาอะลีน่ามาอิซานโดล่ะ
‪อิมปิ
‪โซเวโตไม่เหมือนอิซานโดนะ
‪พี่ชอบผู้หญิงคนนี้เหรอ
‪เขานิสัยดี
‪เหมือนแม่เราเลย
‪นายไม่ได้บอกใครใช่ไหมว่าจะไปเป็นตำรวจ
‪ก็พี่ห้ามไว้
‪ดีแล้ว
‪อย่าพูดอะไรจนกว่าจะได้เงินเดือน
‪อย่าลืมกันนะ
‪ไปได้แล้ว
‪เดี๋ยวคนหาว่าพี่ซื้อนาฬิกาพังแล้วมาให้นาย
‪พี่จะคิดถึงตอนเราอยู่อิซานโดนะ
‪จริงนะ
‪ดี
‪ไม่รู้จักฉันซะแล้ว
‪ขอบใจจ้ะคนสวย
‪ขอบคุณครับแม่
‪จัดผมดีๆ หน่อยเว้ย
‪มันจะฟังแกเหรอ
‪ก็เห็นอยู่ว่าคู่แข่งน่ากลัวแค่ไหน
‪ว่าไง
‪วันนี้ชีวิตพวกคุณจะเปลี่ยนไป
‪ไม่ว่าคุณจะมาจากไหนหรือมีอดีตยังไง
‪มันไม่เกี่ยวกับคุณแล้ว
‪ไม่เกี่ยวกับที่นี่และเมืองนี้
‪ไม่ว่าคุณจะเคยคิดยังไงกับประเทศนี้
‪ทั้งในอดีตและปัจจุบัน
‪คุณต้องให้ทิ้งไว้ที่นี่วันนี้
‪เราจะทำให้มันเป็นอย่างที่เราต้องการ
‪จากนี้ไป
‪ชีวิตคุณคือการรับใช้ชาติ
‪ไม่ใช่แค่ครอบครัว
‪รับใช้ทั้งชาติ ไม่ใช่แค่ตัวเอง
‪สู้เพื่อพิทักษ์สันติราษฎร์
‪โดยไม่มีอคติ
‪แอฟริกาใต้เก่า แอฟริกาใต้ใหม่
‪ปัญหาเก่า ปัญหาใหม่
‪งานของเราก็ยังมากมายอยู่ดี
‪และคุณต้องระวังตัวด้วย
‪เราถึงต้องมาฝึกกันที่นี่
‪เพื่อเปลี่ยนตัวเอง
‪และเปลี่ยนเพื่อประชาชนทุกคน
‪ที่คุณยอมสละชีวิตให้
‪- คุณรักประเทศนี้ไหม ‪- รักครับ
‪- คุณจะทำตามหน้าที่ไหม ‪- ทำครับ
‪ถึงบ้านแล้วค่ะ
‪- เราดีใจมากเลย ‪- ผมก็ดีใจ
‪เดี๋ยวก็จะได้ใช้แล้ว
‪วันนี้ลูกเตะทั้งวันเลย
‪นี่ ไอ้หน้ามน
‪แกติดเงินฉันอยู่นะ
‪ถ้าจะย้ายเข้ามาอยู่
‪ก็ต้องขึ้นค่าเช่า
‪- เดี๋ยวจ่ายน่ะ ‪- จ่ายใช่ไหม
‪วันนี้นะ อย่าตุกติก
‪อิมปิ คุณเลิกรึยัง
‪ผมจะลงมือครั้งสุดท้าย
‪รีบไปกันเถอะ ฉันไม่ชอบยัยนี่เลย น่ารำคาญ
‪ไปไม่ได้หรอก คุณยังท้องอยู่
‪เดี๋ยวคลอดแล้วค่อยไป
‪ผมไม่ต้องดูแลน้องแล้ว
‪ลุงก็คงช่วยเราไม่ได้
‪ผมสัญญาว่าลูกเราต้องไม่มีพ่อเป็นโจร
‪พ่อสัญญา
‪ทั้งแม่ทั้งลูกเลย
‪ผมจะทำเป็นครั้งสุดท้าย
‪ทำไมมาเดินคนเดียวดึกๆ
‪เดินมาจากเหมืองน่ะ
‪ลักษณะไม่เหมือนคนทำงานเหมืองเลย
‪เฮ้ย
‪สงสัยจะใส่ถุงมือเหมือนผู้หญิง
‪แต่รถไฟออกจากเหมืองเที่ยวสุดท้าย ‪ตอนพระอาทิตย์ตกดินนะ
‪ก็ตกรถไฟไง ถึงต้องเดินไกลขนาดนี้
‪ฉันไม่อยากมีปัญหานะ
‪งั้นย้ายออกมาจากอิซานโดทำไม
‪อย่าคิดหนีนะ ไม่งั้นแกตายแน่
‪ภูติผีจากอิซานโด
‪แกรู้จักฉันไหม
‪แกชื่อชากา
‪ฉันได้ยินเรื่องแกมาเยอะ
‪ฉันก็ได้ยินเรื่องแกมาเยอะ
‪อิมปิ คูมาโล่
‪มันตุงวา
‪มีแต่คนพูดถึงแก
‪เรียกแกว่าภูติผี
‪เพราะแกทำงานคนเดียวแล้วไม่เคยโดนจับ
‪ไม่เคยติดคุก
‪แกเร่ร่อนอยู่ข้างถนนในอิซานโดมาหลายปี
‪แต่ตอนนี้แกมาเร่ร่อนอยู่ในสุสานของคนอื่น
‪ฉันช่วยแกได้นะ
‪เพราะทุกคนก็เหมือนกัน
‪พวกเราเป็นซูลู
‪ตอนเพิ่งย้ายมาอยู่ทางเหนือ
‪เรายังเด็กอยู่เลย
‪คนในหมู่บ้านดูถูกเรา ไม่อยากสุงสิงกับเรา
‪แต่ตอนนี้
‪ทุกคนในโซเวโตกลัวเรา
‪เราคุมถนนทุกสาย
‪ไม่มีใคร
‪กล้าทำอะไรข้ามหน้าข้ามตาฉัน
‪พรุ่งนี้ฉันก็ไปแล้ว ฉันจะกลับควาซูลู
‪ถามหน่อยสิ
‪แกจะพาแฟนท้องแก่
‪ไปควาซูลูนาตาลยังไง
‪ฉันเห็นตอนแกมาถึง
‪แบบไร้จุดหมาย
‪เมียแกก็ท้องโตขึ้นทุกที
‪ตอนนี้แกเข้ามาอยู่
‪ในอาณาจักรฉัน
‪กับกระเป๋าเดินทางใบนึง
‪ฉันหมดธุระกับที่นี่แล้ว
‪ก็เลยจะไป
‪แกยังไม่หมดธุระกับที่นี่
‪ถ้าฉันไม่ได้บอก
‪แล้วน้องชายแกที่อยู่อิซานโดล่ะ
‪ทำไมเขาไม่มาที่นี่ด้วย
‪น้องที่แกเลี้ยงมาน่ะ
‪เขาไปอยู่เคปทาวน์แล้ว
‪จริงๆ นะ
‪เขาได้ทุนเรียนหมอ
‪ฉันเข้าใจว่าแกคิดยังไง
‪แกไปอยู่มาทั่ว
‪คิดว่าตัวเองโตมา
‪จากเมืองอื่น
‪แล้วจะหายหัวก็ได้
‪แต่มันไม่ใช่ ฉันมีลูกน้องอยู่ทั่วโซเวโต
‪พวกเขาเห็นทุกอย่าง
‪พวกมันเห็นตอนแกมาถึงที่นี่
‪เห็นตอนแกพยายามหนี
‪ตอบฉันซิ ฉันจะเอาไปบอกคนที่ไม่รู้
‪พวกเขาจะได้ไปบอกคนที่ไม่รู้ต่อ
‪แกอยากให้แฟน
‪กับลูกสาวแก
‪เป็นภูตผีเหมือนแกไหม
‪ฉันพาภูติผีกลับมาที่สุสานไม่ได้นะ
‪ผู้หญิง
‪พ่อจะตั้งชื่อลูกว่า…
‪โนมูซ่า
‪โนมูซ่า คูมาโล่
‪ลูกต้องภูมิใจกับชื่อนี้แน่
‪ฉันต้องดูแลบ้านให้แก เพราะแกไม่อยู่
‪แต่ผมก็จ่ายไปเยอะนี่
‪อาทิตย์ก่อนๆ ยังค้างอยู่เลย
‪- เดี๋ยวผมจะรีบจ่ายให้ ‪- แกจะเอามาจากไหน ฮะ
‪ต้องคิดเพิ่มนะ บวกค่าทำคลอดด้วย
‪- ผมไม่ไหวหรอก ‪- อย่ากวนประสาทฉันนะ
‪อย่าแผนสูง
‪ฉันทำคลอดลูกให้ แกติดเงินฉัน 300 แรนด์
‪ร้อยนึงค่าทำคลอด ของเก่าอีก 200
‪ผมขอจ่ายครึ่งนึงก่อน ‪คงต้องใช้เงินซื้อของให้ลูกอีกเยอะ
‪อะไรกัน มาทำอะไรที่โจเบิร์กเนี่ย
‪ทุกคนในโซเวโตไม่ได้สบายนะ
‪ก็บอกว่าวันนี้จะให้ครึ่งนึงก่อนไง
‪รับปากแล้วห้ามเบี้ยวนะ
‪ต้องจ่ายก่อนพระอาทิตย์ตกดิน
‪อีกสี่วันผัวฉันก็กลับมาแล้ว
‪อย่าลืมจ่ายให้ครบละ
‪โอ้โฮ มีแค่ที่โจเบิร์กนะเนี่ย
‪ภูติผีกลายเป็นเกย์แล้ว มาหาบน้ำเฉยเลย
‪อาจจะเป็นผู้ชายก็ได้เพราะไม่ได้แบกขึ้นหัว
‪เดี๋ยวก็รู้ มาพนันกันดีกว่า
‪ฉันพนัน 20 เหรียญว่ามัน…
‪พวกแกมาทำอะไรที่บ้านฉัน
‪ฉันไม่ว่าง
‪เอาไว้ "ไม่ว่าง” เวลาอื่นนะ
‪วันนี้เรามีงานสำคัญ
‪เจอกันที่บ้านชากาตอนห้าทุ่ม
‪เจอกันตอนทำงานเลยแล้วกัน
‪ฟังนะเว้ย
‪ชากาไม่ชอบคนมาสาย
‪เอาเครื่องมือมาด้วยนะ
‪ระวังนะมัมบ้า
‪บอกให้มันเอาเครื่องมือไป
‪เดี๋ยวมันเอาเข็มไป
‪คืนนี้มาสนุกกัน
‪เดี๋ยวก็รู้ว่าภูตผีมีฝีมือไหม
‪ไปไหนเนี่ย
‪คืนนี้เราจะไปเยี่ยมบ้านนักเรียน
‪ที่เรี่ยไรเงินไปช่วยคนจน
‪เราเป็นคนจน
‪นักเรียนฉลาดนะ
‪ฉันว่าเขาคงเอาเงินฝากธนาคารแล้ว
‪ฉันเป็นเจ้าของบริษัททำความสะอาด
‪แม่บ้านทุกคน
‪คาบข่าว
‪ในบริษัทมาบอกฉันหมด
‪ฉันมั่นใจว่าแกเคยงัดเข้าบ้านมานับไม่ถ้วน
‪จะเอาฉันมาทำไม
‪เพราะฉันอยากเห็น
‪กับตาตัวเอง
‪ว่าแกเก่งเท่าที่ฉันเคยได้ยินมารึเปล่า
‪ถ้าฉันช่วย แกจะจ่ายฉันไหม
‪แน่นอน จ่ายสิ
‪ถ้างานนี้เป็นไปตามแผน
‪ฉันจะจ่ายโบนัสวันคริสต์มาสให้ด้วย
‪วันนี้…
‪ฉันอยากแจก
‪แม่บ้านบอกว่าเงินอยู่ในห้องนี้แหละ
‪เริ่มได้เลย
‪(พลังประชาชน)
‪เจอไหม
‪เจอแล้ว
‪เรียกคนอื่นสิ ไปกันเถอะ
‪เก่งมาก วางไว้ตรงนั้นแหละ
‪เสร็จแล้วเดี๋ยวค่อยมาเก็บ
‪ตามฉันมา
‪เร็วสิ
‪นี่ไงโบนัส
‪เราอุ่นเครื่องให้แล้ว
‪เราทำเพื่อแกนะ
‪ไม่ชอบ
‪ของที่ฉันเตรียมให้เหรอ
‪อย่าทำหน้างงสิ
‪คนนี้พิเศษเลย
‪เดี๋ยวแกก็รู้เอง
‪เรามีปัญหาแล้ว
‪เพราะแกเห็นทุกอย่าง
‪ฉันเลยปล่อยให้แกไปไม่ได้
‪เพราะฉันอยากรู้ว่าแกซื่อสัตย์ไหม
‪ถ้าแกไปแล้วทิ้งเราไว้ที่นี่
‪คิดดูสิว่าแฟนแกจะเป็นยังไง
‪ลูกสาวแกด้วย
‪มันตลกตรงที่
‪แม่บ้านบอกฉันว่า
‪พวกมันเอาเงินไว้ที่ไหน
‪แล้วก็บอกรายละเอียดอย่างอื่นอีก
‪ผู้หญิงคนนี้โตมาในไร่
‪ที่มีเด็กผู้ชายคนนึง
‪เห็นพ่อแม่ตัวเองโดนพวกคนขาวฆ่าตาย
‪ส่วนเขากับน้องชายหนีออกมาจากที่นั่น
‪แล้วทั้งสองคนก็ไม่เคยเจอกันอีกเลย
‪เรารู้ทุกเรื่องที่เกิดขึ้น
‪เขาซมซานหนีมาอยู่อิซานโด
‪กลายเป็นภูติผี
‪เอาคืนให้พอเลยนะ
‪ทุกอย่าง
‪จากอีนี่แหละ
‪อิมปิ
‪บาดเจ็บเหรอ
‪อิมปิ คุณเจ็บเหรอ
‪บอกมานะว่าเกิดอะไรขึ้น
‪จิตใจผมเริ่มอ่อนแอ
‪มีอะไรคะ
‪จิตใจผมไม่เข้มแข็งเหมือนเดิม
‪อิมปิ
‪เรารักษาอาการบาดเจ็บภายในส่วนใหญ่แล้ว
‪แต่…
‪สมองของลูกสาวคุณกระทบกระเทือนรุนแรง
‪เราทำสุดความสามารถแล้วครับคุณมุลเลอร์
‪ผมเสียใจด้วยครับ
‪คุณลองพิจารณาอีกทางเลือกนึงดูนะครับ
‪ค่อยๆ คิดก็ได้ครับ
‪ถ้ามีอะไรก็เรียกได้เลยนะครับ
‪ฉันเพิ่งคุยกับลูกเมื่อคืนนี้เอง
‪แม่เพิ่งคุยกับลูกเมื่อคืนเอง
‪ฉันบอกพวกคุณไปหมดแล้ว
‪ลูกสาวฉันพูดไม่ได้
‪ฉันอยากคุยกับหมอ หมออยู่ไหนคะ
‪ผมไม่รู้ครับแม่เลี้ยง
‪พ่อเลี้ยงยาค็อบมารึเปล่า
‪พ่อเลี้ยง…
‪ยาค็อบตายไปเมื่อสี่ปีก่อน
‪นี่โคซาน่าครับแม่เลี้ยง
‪ผมเสียใจด้วยจริงๆ ครับ
‪เสียใจด้วย
‪เธอเจ็บไหม
‪ผู้หญิงเขาไม่พูดหรอก
‪อะลีน่า เข้าบ้าน
‪ฉันเก็บของหมดแล้ว ไม่มีอะไรเหลือแล้ว
‪อย่าออกมาคนเดียวแบบนี้
‪ฉันเครียด
‪ก็เลยต้องหาอะไรทำ
‪ไม่ต้องก่อไฟหรอก ‪คืนนี้เราก็ออกแล้ว เข้าบ้านเถอะ
‪ทำไมถึงห้ามเอาเครื่องครัวไปล่ะ
‪ของเยอะเกิน
‪เราจะไปเริ่มชีวิตใหม่
‪ฉันเก็บของครบแล้ว
‪ยังเช้าอยู่เลย เดี๋ยวค่อยขึ้นรถไฟเที่ยวห้าโมง
‪รถไฟรอบดึก
‪ทำไมต้องเดินทางตอนกลางคืนด้วยล่ะอิมปิ
‪ลูกเรายังเล็กนะ ออกตอนนี้เลยดีกว่า
‪ผมได้ค่าจ้างตอนเช้า
‪หลบหน่อย
‪ถ้ามีปัญหา คุณต้องบอกฉันนะอิมปิ
‪แววตาคุณตอนนี้
‪ไม่เหมือนแววตาพ่อของลูกฉันเลย
‪- ผมไปละ ‪- คุณมีปัญหากับกระเป๋าเราเหรอ
‪หรือคุณจะทำให้ดูเหมือนไม่มีกระเป๋า
‪ทำไมคุณไม่อยากให้คนอื่นรู้ว่าเราจะไปคะ
‪อยู่บ้านนะ อย่าออกมาข้างนอก
‪นี่
‪เดี๋ยวหกล้มนะจ๊ะหนู
‪ถึงฉันจะเป็นคนแก่
‪แต่ตาฉันยังดีอยู่นะ
‪เชือกรองเท้าหลุดน่ะจ้ะ
‪- ขอบคุณครับ ‪- ไม่เป็นไร
‪- โชคดีนะครับ ‪- ดูแลตัวเองด้วยนะ
‪ผีฟื้นขึ้นมาจากหลุมแล้วว่ะ
‪หลุมฉันลึก ต้องใช้เวลาปีนนาน
‪คราวหน้าใช้บันไดสิวะ
‪สาวน้อยจะได้ขึ้นมาเร็วๆ
‪เราต้องทำงานแล้ว
‪เหล่างูพิษเลื้อยกลับรูได้
‪รอบแรกฉันไม่คิดเงินนะจ๊ะ
‪อย่าเสียเวลากับมันเลย
‪มันเอาได้ทั้งคืนแหละ
‪พวกเรามาดื่มเบียร์
‪ลืมเรื่องไอ้นี่มาสาย
‪แล้วใช้เวลาแอฟริกาดีกว่า
‪ฉันยกโทษให้เพราะเงินที่แกหามาได้
‪แต่ครั้งเดียวนะ
‪เราเป็นพี่น้องกันแล้ว
‪ดื่มเว้ย
‪ไอ้นี่ก็รู้ความลับ
‪ว่าเราไปทำอะไรมาบ้าง
‪งั้นว่ามาเลย งานต่อไปเริ่มเมื่อไหร่
‪คืนพรุ่งนี้ค่อยลุย
‪วันนี้เรามาฉลองกัน
‪แล้วเต้นให้หมดแรงเลย
‪ไอ้โง่เอ๊ย
‪มึงไปเลยนะไอ้เวรนี่
‪มือมันเป็นเงินเป็นทองนะเว้ย
‪ต้องดูแลดีๆ
‪อะ
‪นี่เป็นสัญญาณว่าแกโดนเจิมแล้ว
‪เราต้อนรับแกแล้ว
‪กรีดเลือดสาบาน
‪ฉันไม่ชอบธนาคาร
‪เวลามาที่นี่
‪แล้วพกเงินเป็นฟ่อน ‪ไม่มีใครถามว่าฉันเอาเงินมาจากไหน
‪คนทั้งโซเวโตอดอยากตายกันหมดแล้ว
‪เราก็ดื่มเพราะอดอยากเหมือนกัน
‪เอาไป
‪วูมานี มานี่ซิ
‪สาวๆ พวกนี้เฮฮาดี
‪แฟนฉันชอบสั่งให้ไปซื้อนมให้ลูก
‪นมกระป๋องน่ะ
‪แกเคยเห็นผู้ชายซื้อของเด็กอ่อนเหรอวะ
‪เขาเพิ่งคลอดลูกน่ะ เลยเดินไม่ไหว
‪เดี๋ยวฉันมานะ
‪ในนี้เจริญหูเจริญตาดี
‪แถมไม่ขี้บ่นด้วย
‪สุดยอดว่ะ เฮ้ยมะกาบาตี
‪คอยดูต้นทางไว้
‪แกสองคน สาวๆ พร้อมแล้ว
‪ไปสนุกได้เลย
‪มันอยากโดนเอาแล้ว
‪สุดยอด
‪เดี๋ยวฉันเดินไปส่ง
‪แกต้องไปหาหมอนะ
‪น้องชายคนเก่งของแกไม่อยู่แล้ว
‪ไปเร็ว
‪มานี่ซิ
‪- สวัสดีครับ ‪- ว่าไงไอ้หนู
‪ผมมาหาอิมปิ คูมาโล่ครับ
‪ตัวสูงๆ ผมทรงแอโฟร ผิวเข้ม
‪เขาเพิ่งย้ายมาอยู่โซเวโต ‪มีคนบอกว่าบ้านเขาอยู่ข้างๆ ร้านนี้
‪- มีธุระอะไรกับเขา ‪- เขาเป็นพี่ชายผมครับ
‪เข้าไปในซอยนี้
‪แล้วจะเห็นประตูสีน้ำเงิน
‪บ้านเขาอยู่ตรงข้าม
‪ขอบคุณครับ
‪ไอ้ตำรวจ พอนโด้
‪ไปบอกชากาว่าหมาตัวใหม่มาแล้ว ‪ตำรวจมาตามจับเขา
‪โคซาน่า
‪น้อง
‪หาบ้านพี่เจอเร็วจัง สุดยอดตำรวจเลยนะเนี่ย
‪พี่โชคร้าย
‪หรือพ่อเอาโชคดีไปให้คนอื่นแล้ว ฮะ
‪- ไม่ใช่… ‪- เปิดประตู
‪น้อง นั่นอะลีน่า
‪เหรอ
‪ก็เปิดประตูสิ
‪บอกให้เปิด
‪โคซาน่าเหรอ
‪อิมปิเล่าเรื่องคุณให้ฟังบ่อยมาก
‪อะลีน่า
‪นี่ลูกสาวเรา
‪โนมูซ่า
‪ฉันดีใจนะที่โนมูซ่าได้เจอลุงแล้ว
‪หวังว่าเราคงได้เจอกันอีก
‪เคเค
‪โคซาน่า
‪ทำไมพี่ไม่บอกผม
‪พี่ไม่อยากเอาเรื่องในครอบครัว ‪ไปกวนเวลาเรียนนาย
‪พี่น่าจะบอกผมตอนที่เราออกจากอิซานโด
‪พี่น่าจะบอกนายอีกหลายเรื่องเลยแหละ
‪แต่พี่เก็บความลับจนชินแล้ว
‪พี่จะเก็บเรื่องนี้เป็นความลับด้วยเหรอ
‪ผมเป็นน้องนะ แต่พี่มีความลับกับผม
‪พี่จะบอกลูกสาวไหม
‪เขาจะรู้ไหมว่าพ่อเขาเป็นใคร
‪เดี๋ยวนี้พกมีดด้วย
‪พี่เป็นใครเนี่ย
‪- อิมปิ คูมาโล่ ‪- พี่เป็นฆาตกร
‪มีนักเรียนสองคนโดนฆ่า
‪ทำไมพวกเขาถึงโดนฆ่า
‪แก้แค้นแทนพ่อกับแม่เหรอ
‪พี่อยากได้ความยุติธรรม ‪เพราะตอนเด็กๆ เราไม่ได้เหรอ
‪พี่ฆ่าเด็กผู้ชายสองคน
‪แล้วข่มขืนเอลิซาเบธ ใครช่วยพี่
‪พี่วางแผนหนีแล้ว
‪พวกมันให้เงินพี่ใช่ไหม
‪- พี่จะไปควาซูลู ‪- เงินสกปรก
‪อย่ามาพูดเรื่องเงินสกปรกเลย
‪ลืมแล้วเหรอว่าพี่เลี้ยงนาย ฮะ
‪พี่ทำครั้งแรกรึเปล่า
‪พี่ไม่ได้ทำอะไรจริงๆ
‪พี่เป็นบ้าอะไรของพี่เนี่ย
‪ใจคอ…
‪มันทำให้คนที่เรารักเสียใจนะ
‪ผมไปโรงพยาบาลแล้วเจอเกอร์ทรูด
‪เขาเหมือนตายทั้งเป็นเพราะเอลิซาเบธ
‪พวกมันจะฆ่าอะลีน่ากับลูกพี่
‪มันบังคับพี่เหรอ
‪ใช่
‪พี่จำใจทำ เหมือนที่จำใจทำเพื่อนาย
‪ผมไม่ได้ขอให้พี่กลายเป็นแบบนี้
‪แน่ใจเหรอน้อง
‪ว่าไม่ได้ขอ
‪แต่นายก็กินอาหารที่พี่ซื้อให้ใช่ไหม
‪นายเคยหยุดเรียนมาช่วยพี่เสิร์ฟอาหารไหม
‪นายเคย
‪ขโมยนมให้เราแล้วโดนไล่จับไหม
‪พอพี่สร้างบ้านให้ นายเคยนอนข้างถนนไหม
‪คิดหน่อย
‪ไม่มีเด็กอายุ 11 ทำงานในเหมืองหรอก
‪คิดสิน้อง คิด
‪เมื่อวานนายออกจากบ้านไปเริ่มต้นชีวิตใหม่
‪พี่ก็อยากเริ่มต้นชีวิตใหม่เหมือนกัน
‪แต่ของพี่มันอันตราย
‪พี่ขอชดใช้ความผิด
‪พี่ขอชดใช้ และจะบอกความจริงกับนาย
‪พี่ไม่ได้ฆ่าใคร
‪- พี่ไม่รู้ว่าพวกมัน… ‪- ทำไมพี่ไม่มาหาผม
‪พวกมันเอาปืนจ่อหัวพี่
‪เตรียมจะฆ่าพี่แล้ว
‪แล้วก็จะฆ่าครอบครัวพี่ด้วย
‪พี่ไม่อยากทำร้ายเอลิซาเบธ
‪แต่ก็ทำ
‪พี่ทำร้ายเขา
‪ลงโทษพี่ได้เลย
‪เพื่อชดใช้กรรมที่ทำกับแม่
‪เพื่อชดใช้กรรมที่ทำกับเอลิซาเบธ
‪ฆ่าพี่เลย
‪โคซาน่า เอาเลย
‪โคซาน่า ฆ่าพี่สิ
‪จับมือผม
‪เร็วสิอิมปิ
‪นายจะช่วยพี่เหรอ
‪ลุกขึ้นเร็วอิมปิ
‪พรุ่งนี้พี่ต้องไปจากที่นี่
‪ไปไม่ได้เหรอ
‪เราจะไปสถานีด้วยกัน
‪เดี๋ยวผมจะซื้อตั๋วให้แต่พี่ต้องออกจากที่นี่
‪คืนนี้นอนพักซะ
‪แต่ถ้าพรุ่งนี้ผมไม่เจอพี่
‪นรกแตกแน่
‪ไปเร็ว
‪ตอนเด็กๆ พี่บอกว่าพี่อยากกลับควาซูลู
‪เดี๋ยวคืนนี้ผมจะกลับมาเอาจักรยาน ‪หวังว่าคงไม่เจอใครนะ
‪ถ้าไม่ได้เอาเงินมาจ่ายก็ไสหัวไปซะ
‪ช่วยดูแลอะลีน่ากับลูกสาวผมสักชั่วโมงนึงสิ
‪ฉันจะเข้าไปดูแลในบ้านแกตามที่เราตกลงกัน
‪เราไม่กวนหรอกค่ะ ฉันจะดูแลลูกอย่างดี
‪แล้วเงินล่ะ
‪พอไหม
‪เห็นฉันเป็นเพื่อนเล่นเหรอ
‪นี่ไม่ใช่โรงแรมนะ
‪เงินแค่นี้ไม่พอหรอก
‪แค่ชั่วโมงเดียว
‪เข้ามาสิ
‪สองคนนั้นไปไหน
‪ลูกเธอเป็นยังไงบ้าง
‪สบายดี
‪ลูกเป็นของขวัญจากพระเจ้านะ
‪ต้องดูแลพวกเขาให้ดี
‪อย่าให้ขาดตกบกพร่อง
‪แต่ร้านแถวนี้ไม่มีของเด็กอ่อนหรอก
‪ต้องไปซื้อในเมือง
‪พวกเขาเข้าเมืองใช่ไหม
‪ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
‪ฉันลืมจุกนมหลอก
‪ถ้าเด็กงอแงเธอต้องให้กินนมนะ
‪ลูกฉันกินนมไปแล้ว
‪ฉันจะยิงแกๆ
‪ปากิโซ่ มานี่ ให้ไวเลย
‪บอกว่าให้รีบมา
‪ไป
‪กี่โมงแล้วเนี่ย
‪พี่ต้องรีบไป ฝากเขาไว้แค่ชั่วโมงเดียวเอง
‪ผมก็กลัวไม่ทัน แต่ผมอยากเห็นพี่ซื้อตั๋ว
‪ที่รักคะ
‪ว่าไงนะครับ
‪กลับไปเข้าคิวครับ
‪ขอซื้อตั๋วสองใบค่ะ
‪ขอบคุณค่ะ
‪ตั๋วสองใบไปมานเดนีครับ
‪ตอนอยู่อิซานโดพี่ก็ทำแบบนี้กับผม ผมไม่ยอมแล้ว
‪(ตำรวจ)
‪จะเอาอะไรดีคะ
‪- มีอะไรขายเนี่ย ‪- ไก่ค่ะ
‪มีแค่ไก่เหรอ
‪นายแม่งโคตรโชคดีเลยรู้ไหม
‪ฉันเข้ากะนี้มา 10 ปี ‪ยังไม่เคยมีคืนไหนเงียบเท่านี้เลย
‪แต่นายมาลาดตระเวนที่โซเวโต
‪คืนแรก
‪ก็เงียบกริบ
‪ยกเว้นไอ้คนที่ซ้อมเมีย
‪ที่โจฮันเนสเบิร์กก็มีแบบนี้
‪ฉันคิดว่าไงรู้ไหม
‪พวกนายแม่งไม่ได้เรื่อง
‪ทำห่าอะไรไม่เป็น
‪ย่างไก่ยังไม่เป็น อยากจะมาบริหารประเทศ
‪ไอ้ดำเอ๊ย
‪อย่ายิงปืนซี้ซั้วนะ
‪อุ๊ย
‪เฮ้ย อย่าเข้ามานะ
‪นายขอมาเข้ากะนี่เอง
‪จะบ่นอะไรวะ
‪ก็แหกตาดูสิ
‪ไม่ได้ดูถูกนะ
‪แต่เนี่ย…
‪เนี่ย…
‪เป็นเหตุผลที่ประเทศเราล่มจม
‪ฉันบอกเลย
‪พวกฉันตกนรกมานานก่อนที่ประเทศนี้จะล่มจมอีก
‪ก่อนคลานขึ้นเตียงไปนอน ใช้สมองคิดหน่อยนะ
‪อย่าทำร้ายเขานะ
‪ฉันยกเงินให้หมดเลย
‪น้องชายแกเป็นตำรวจ
‪ถ้าคนอื่นไม่ได้โกหกฉัน
‪แกก็มีน้องชายสองคน
‪คนนึงเรียนหมออยู่ที่เคปทาวน์
‪อีกคนเป็นตำรวจ
‪ที่เที่ยวเสนอหน้าคุยกับคนทั้งโซเวโต
‪ฉันสาบาน
‪ว่าฉันไม่ได้บอกอะไรเขา
‪ฉันโดนตำรวจตามจับ
‪มีคนมาคอยซุ่มดูที่บ้านฉัน
‪เราจะย้ายไปอยู่ควาซูลูแล้ว
‪ไม่มีใครยุ่งกับแกหรอก ‪ไม่ต้องห่วง รับรองได้ชากา
‪ตอนผู้หญิงเจ้าของบ้านนี้ไม่อยู่
‪เขาบอกว่าแฟนแกออกไปข้างนอก
‪ไปขออะไรจากเพื่อนบ้านก็ไม่รู้
‪แต่พอกลับมา กลับมาคนเดียว
‪ลูกแกอยู่ไหน
‪ฉันเครียดมาก
‪เลยต้องหาอะไรทำ
‪วันนี้เราไม่ต้องก่อไฟนะ
‪อ๋อ
‪ลิ้นแข็งนี่เอง
‪เดี๋ยวฉันช่วย
‪ทำให้ลิ้นอ่อนปวกเปียก
‪อย่านะชากา ขอร้องละ
‪(ควาซูลูนาตาล)
‪ฉิบหาย
‪มีเรื่องแล้วเว้ย
‪เรียกกำลังเสริมเร็ว
‪แม่
‪เดลตา 303 เดลตา 303 มีเสียงปืน
‪ขอกำลังเสริมด่วน
‪ชู่
‪ดูดจุกนมสิลูก
‪ชู่ๆ
‪จุกนมอยู่นี่
‪ดูดสิ
‪ชู่ เก่งมากลูกพ่อ
‪ฝันถึงพระจันทร์
‪คิดถึงสายน้ำ
‪ในอูซูตูนะ
‪เขาตัวเล็กนิดเดียวเอง
‪- หวัดดีครับ ‪- หวัดดี
‪ว่าไง
‪มีเรื่องอะไรเหรอ
‪ผมมาหาผู้หญิงที่อยู่บ้านนี้ครับ
‪- แม่ฉันเหรอ ‪- ครับ ผมคุยกับแกเมื่อเช้า
‪มีธุระอะไรกับแม่ฉันรึเปล่า
‪เรื่องลูกผมครับ
‪โอเค
‪แม่คุณรอผมอยู่
‪โอเค
‪ฉันว่าแม่ฉันน่าจะนอนแล้วนะ
‪- ตามมาสิ ‪- ครับ
‪สวัสดีครับ
‪เขามาหาแม่น่ะครับ
‪อ๋อ เราเจอกันเมื่อตอนกลางวันนี่ ‪เธอที่ผูกเชือกรองเท้า แต่…
‪เธอดูเปลี่ยนไปนะ
‪มีอะไร หกล้มเหรอ
‪แย่กว่านั้นครับ
‪เหมือนเธอหนีใครอยู่เลย
‪เข้ามาก่อนสิ
‪เธอหนีอะไรมา
‪ผมหนีความตายมาครับ
‪ความตายเหรอ
‪ไมมีใครหนีได้หรอกนะ
‪ผมต้องพยายามหนีครับ
‪ยายครับ
‪ช่วยเลี้ยงลูกสาวผมทีเถอะ
‪เราคงช่วยไม่ได้หรอก
‪ผมมีเงินอยู่เท่านี้ น่าจะพอครับ
‪ผมทำเรื่องเลวร้ายมาก็เลยต้องชดใช้กรรม
‪ผมคงไม่รอด
‪แต่ลูกสาวผม
‪แกยังไร้เดียงสา
‪ผมไม่รู้จะพาลูกไปไหนแล้วครับ
‪เราก็อยากช่วยนะ
‪แต่ฉันก็มีลูกเหมือนกัน
‪ลูกเธอชื่ออะไรจ๊ะพ่อหนุ่ม
‪ชื่อเดียวกับแม่ผมเลยครับ
‪โนมูซ่า
‪ขอให้พระเจ้าอวยพรครับ
‪ครอบครัวคุณใจบุญจริงๆ
‪นี่ลูกสาวผม
‪โนมูซ่า คูมาโล่
‪ขอบคุณครับ
‪หนีเร็วๆ
‪หยิบปืน!
‪แกเพิ่งเป็นตำรวจมือใหม่
‪ยิงฉันไม่โดนหรอก
‪โดนแน่
‪เขายิงปืนแม่น
‪ฉันเคยเห็น
‪ฉันไม่ได้จะฆ่าน้องแก
‪หรือฆ่าแก
‪ฉันจะมาเอาเงินแล้วก็จะไป
‪แค่นั้น
‪พวกเราไม่จำเป็นต้องฆ่ากัน
‪ฉันจะไม่มาเหยียบที่นี่อีก
‪ถามพี่แกสิว่าฉันรักษาสัญญาไหม
‪เราเคยทำงานด้วยกัน
‪ตานายฆ่าคนแล้ว
‪จัดการซะ
‪เงาแห่งความตายรออยู่ตรงหน้าพี่แล้ว
‪ไม่นะพี่ ผมไม่เห็นอะไรเลย
‪นายน่าจะเห็นนะโคซาน่า
‪ลืมตาสิ เห็นไหม
‪เห็นแล้วอิมปิ
‪ผมจำวันนั้นได้
‪ที่ไร่
‪ตอนที่พี่กับเอลิซาเบธจูบกัน
‪ผมเป็นคนบอกผู้ชายพวกนั้นเอง
‪ผมเป็นต้นเหตุให้พ่อกับแม่ตาย
‪ไม่ใช่ความผิดนาย
‪ไม่ใช่ความผิดพี่
‪พรุ่งนี้
‪พรุ่งนี้พอตื่นแล้ว…
‪เราจะตื่นแต่เช้าเลย
‪หยิบหนังสติ๊ก
‪ไปข้างนอก
‪เข้าป่ากัน
‪ฟ้าคงใสน่าดู
‪นกบินให้ว่อน
‪เราจะไปด้วยกัน
‪เดินไปข้างๆ กัน
‪เพราะนายเป็นน้องชายพี่
‪คำบรรยายโดย นวลักษณ์ เกียรติ