Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Καλωσορίστε την οικοδέσποινά σας, Έιμι Σούμερ.
Ευχαριστώ!
Ευχαριστώ πολύ!
Μου αξίζει, αλήθεια. Απολύτως.
Σας παρακαλώ, καθίστε.
Ευχαριστώ.
Αν δεν έχουμε κολλήσει COVID ακόμη, κολλήσαμε τώρα.
Τι τρόπος να φύγεις.
Δεν έχω κολλήσει ακόμη.
Χειροκροτήστε αν δεν έχετε κολλήσει ακόμη.
Μου αρέσει πόσο ψωνισμένοι είστε. Ναι.
Σας βλέπουν και σκέφτονται "Άντε πηδήξου".
Όμως, όχι, συγγνώμη, δεν έχουμε κολλήσει ακόμη. Συγγνώμη.
Ο Θεός επιλέγει ποιον προστατεύει.
Όχι. Θα κολλήσουμε απόψε.
Οπότε…
δεν ξέρω αν το ξέρετε, αλλά γέννησα.
Ευχαριστώ.
Καθόλου άσχημα για έναν χρόνο, σωστά;
Έχουν περάσει τρία χρόνια.
Ακόμη δεν έφτιαξα άλμπουμ για τον γιο μου.
Η μαμά μου προσπαθεί να με πείσει να φτιάξω ένα. Δεν μπορώ.
Είχε πολύ λεπτομερή άλμπουμ για όλους μας.
Αν το καλοσκεφτείς, ένα άλμπουμ μωρού,
σημαίνει πολλά δόντια, μαλλιά και δακτυλικά αποτυπώματα.
Σαν ημερολόγιο κατά συρροή δολοφόνου.
Έγραψε ένα ορόσημο για μένα που είδα μόλις πρόσφατα.
Δεν το πίστευα που νόμιζε ότι ήταν καλό.
"Στους 24 μήνες, η Έιμι μπορεί και βλέπει
ως και τρεις ώρες τηλεόραση".
Ήταν περήφανη για αυτό το ορόσημο.
Ο γιος μου προσεγγίζει το ορόσημο καθημερινά, μην ανησυχείτε.
"Πόση ώρα τηλεόρασης;" Λέω "Ολόκληρο το πρόγραμμα."
Η μαμά μου φτιάχνει άλμπουμ και όλοι λένε "Τι γλυκό".
Όμως, βάζει τα πάντα μέσα.
Πράγματα που θέλω να αποφύγω.
Περιοδικό, όπως
"Έιμι Σούμερ: Έγκυος ή απλώς χοντρή;"
Στο άλμπουμ.
"Πιστεύεις ότι πρέπει να το θυμάμαι αυτό;"
Ο γιος μας λέγεται Τζιν.
Ναι, είναι γλύκας.
Ονομάστηκε Τζιν από τη μαμά του συζύγου μου.
Την έλεγαν Τζιν.
Απεβίωσε, πολύ λυπηρό…
όμως, το να μην έχεις πεθερά;
Συγγνώμη.
Προφανώς, κάτι έκανα σωστά στην προηγούμενη ζωή μου, συγγνώμη.
Το μικρό του όνομα είναι Τζιν
και μετά τον ονομάσαμε Ατέλ για μεσαίο όνομα,
από τον Ντέιβ Ατέλ, απίστευτος κωμικός.
Ναι. Είναι παλιός οικογενειακός μου φίλος.
Το επίθετο του συζύγου μου είναι Φίσερ.
Γι' αυτό δεν θα πάρω ποτέ το επίθετό του,
γιατί δεν θέλω να με λένε Έιμι Φίσερ.
Κάποιοι της ηλικίας μου ξέρετε ότι ήταν η λολίτα του Λονγκ Άιλαντ
που προσπάθησε να σκοτώσει τη σύζυγο του αγοριού της.
Τέλος πάντων, ονομάσαμε τον γιο μας
και περίπου έναν μήνα μετά αφού έγινα νέα μαμά,
καθόλου ευάλωτη περίοδος,
συνειδητοποιώ ότι ονομάσαμε τον γιο μας
Τζιν Ατέλ. Στα Αγγλικά ακούγεται σαν "Γεννητική".
"Γεννητική πληγή".
Τα έχει θαλασσώσει κανείς άλλος έτσι; Μάλλον όχι.
Σίγουρα όχι.
Αμέσως αλλάξαμε το μεσαίο όνομά του.
Ελπίζω να είναι καλύτερο. To αλλάξαμε σε "Ντινγκλμπέρι".
Θα έχει θέμα στο σχολείο;
Ο γιος μου είδε για πρώτη φορά το τατουάζ μου στη μέση.
Ήταν διασκεδαστική συζήτηση, σωστά;
Ρωτάει "Τι είναι αυτό;" Κι εγώ απλώς του εξήγησα
"Η μαμά σου είναι ρεμάλι".
Εντάξει.
Προσπαθώ τόσο πολύ να είμαι καλός γονιός…
Δεν βελτιώνεσαι σαν γονέας. Συνηθίζεις να τα θαλασσώνεις.
Σωστά; Έτσι είναι.
Το συνηθίζεις.
Του έδειχνα ταινίες της Disney. Ήταν πολύ διασκεδαστικό.
Μόνο που είναι όλες προβληματικές.
Αν βλέπετε με τα παιδιά σας ταινίες της Disney,
πλέον, πριν από κάθε ταινία,
αναφέρει
"Τα θαλασσώσαμε, εντάξει;"
Λέει "Τα θαλασσώσαμε τότε, τώρα
και λυπούμαστε
και απλώς θα το αφήσουμε έτσι, αλλά τα θαλασσώσαμε". Ισχύει.
Και σκέφτομαι "Τι είναι αυτά που λέτε; Ο Πίτερ Παν είναι".
Βάζουμε τον Πίτερ Παν.
Όλοι οι ιθαγενείς που δείχνουν. Απαίσιο.
Πολύ χάλι "Δεν είναι καλό. Τι άλλο;"
Οι γυναίκες στις ταινίες…
στον Πίτερ Παν, είναι γοργόνες.
Τις θυμάστε; Τόπλες, μακριά μαλλιά.
Όλες μιλάνε ψιθυριστά.
Ναι. "Αχ, Πίτερ.
Μας λείπεις πολύ, Πίτερ.
Είμαστε τόσο βρεγμένες. Είμαστε γοργόνες".
"Δεν κάνει να το δεις αυτό".
Μη δοκιμάσετε να δείτε Το Βιβλίο της Ζούγκλας;
Λοιπόν "Ας δούμε μερικές από τις νέες".
Άκουσα ότι το Μαλλιά Κουβάρια ήταν χαριτωμένο.
Και αφορά τη Ραπουνζέλ, τα ξανθά μαλλιά της Ραπουνζέλ.
Προσέξτε! Σε αυτήν την ταινία, αν κόψεις τα μαλλιά της,
κάτι απαίσιο συμβαίνει.
Γίνονται καστανά.
Και αυτό συμβαίνει. Κόβουν τα μαλλιά της
και μετά έχει κοντά, καστανά μαλλιά.
Είναι αποκρουστική.
Αν και αηδιαστική όμως,
ο πρίγκιπας βρίσκει τρόπο να την αγαπήσει.
Δεν είναι πανέμορφο;
Με τέτοια θέλω να μεγαλώσει ο γιος μου.
Έχω μια κακιά συνήθεια όταν του διαβάζω βιβλία,
κάτι που κάνω συχνά, γιατί είμαι ηρωίδα.
Όποτε υπάρχει μια ελκυστική ξανθιά σε οποιοδήποτε βιβλίο
λέω "Με ποια μοιάζει αυτή;"
"Σαν το Η Χρυσομαλλούσα και οι Τρεις Αρκούδες".
"Η Χρυσομαλλούσα; Σου θυμίζει καμία;"
Λέει "Τη μαμά".
Και λέω "Ευχαριστώ, Θεέ μου".
Μετά βλέπει την αρκούδα "Μαμά".
"Μόνο όταν ρωτάω εγώ, εντάξει;"
Είστε φοβερό κοινό,
θα περάσουμε ωραία απόψε.
Σήμερα, έχουμε μια απίστευτη συμμετοχή μερικών κολλητών κι αγαπημένων κωμικών
για να εκτονωθούμε σχετικά με τις οικογένειές μας,
οπότε, χαιρόμαστε που ήρθατε να εκτονωθείτε μαζί μας.
Για να ξεκινήσουμε, κυρίες και κύριοι, υποδεχτείτε τον Ρον Φούντσες.
Γεια.
Ευχαριστώ.
Τι διασκεδαστικό αφιέρωμα,
θα μιλήσουμε για οικογένειες; Λατρεύω τις οικογένειες.
Τα πάω πολύ καλά. Η οικογενειακή μου ζωή πάει καλά.
Μόλις πέρασα την πρώτη επέτειο με τη σύζυγό μου και ήταν υπέροχα.
Ναι.
Είναι ο δεύτερος γάμος, νομίζω ότι θα πάει καλά αυτός.
Προτείνω, αν είστε στον πρώτο γάμο,
να τον ξεπετάξετε στα γρήγορα.
Δεν είστε καν στην τελική σας μορφή ακόμη.
Μετά τον πρώτο γάμο, νόμιζα ότι θα είχα τραύματα
και δεν θα με ήθελαν, αλλά συμβαίνει το αντίθετο.
Ήξερα περισσότερα για μένα, ήξερα τι μου άρεσε, τι όχι.
Ξέρω πόσο καλός είναι ο γάμος μου τώρα,
γιατί μπορώ να τον συγκρίνω με το πόσο χάλια ήταν ο πρώτος μου.
Δεν είμαι από τους κωμικούς που θάβουν τις πρώην,
απλώς, παντρευτήκαμε πολύ μικροί.
Δεν υπήρχε εμπιστοσύνη, σεβασμός μεταξύ μας.
Ήμουν πιο μεγαλόσωμος τότε και συνεχώς προσπαθούσε να με ντύσει
με ρούχα με γιγάντια σκυλιά πάνω τους.
Ή πολλά ανοιχτόχρωμα μοτίβα με λουλούδια και χακί βερμούδες.
Προσπαθούσε να με κάνει να μοιάσω με μαύρο Γκάμπριελ Ιγκλέσιας.
Βασικά, για να μη μου την πέφτουν.
Αλλά η σύζυγός μου τώρα, θέλει να είμαι όμορφος.
Προτού φύγω από το σπίτι, ελέγχει μαλλιά.
Αν είμαι προσεγμένος.
Θέλει να με βλέπουν και να μου την πέφτουν.
Αυτός είναι καλός γάμος.
Ευχαριστώ.
Δεν ήξερα ότι ένας γάμος μπορεί να είναι τόσο ωραίος.
Νόμιζα ότι έπρεπε συνεχώς να μαλώνεις, να παλεύεις.
Δεν ήξερα ότι ο γάμος μπορεί να είναι άραγμα,
να γελάτε μαζί,
να βλέπεις Seinfeld όλη μέρα,
μέχρι να σου πάρουνε μια πίπα.
Όταν ο γάμος σου συνοψίζεται σε αυτό, Θεέ μου,
είναι πανέμορφο.
Ειδικά αν καταλάβεις πόσο συχνά έβλεπα Seinfeld όλη μέρα,
χωρίς να μου παίρνουν πίπα.
Αλλά όχι πια.
Τώρα, ενθουσιάζομαι μόλις ακούσω το μουσικό σήμα.
Μόλις ακούσω το…
λέω "Ας της φέρω λαστιχάκι για τα μαλλιά".
Πολλοί από εσάς ταυτιστήκατε με το λαστιχάκι.
Πρέπει να τον σκέφτεσαι τον άλλο.
Η σύζυγός μου σκέφτεται τους άλλους, έτσι ερωτευτήκαμε.
Προτού γνωριστούμε, είχα ήδη παντρευτεί μια φορά, είχα τον γιο μου.
Και έλεγα "Θα εστιάσω σε αυτό".
Ήρθε στη ζωή μου κι ήταν τόσο καλός άνθρωπος.
Με ρωτούσε συνεχώς το ίδιο
μέχρι που τρύπωσε στην καρδιά μου.
Θα σας πω τι με ρωτούσε
αν θέλετε να παγιδέψετε έναν άντρα.
Η σύζυγός μου με ρωτούσε συνεχώς
αν έπινα αρκετό νερό.
Και έλεγα "Ξέρουμε και οι δύο πως όχι".
Νομίζω ότι η αληθινή ερώτηση ήταν "Γιατί νοιάζεσαι;"
Αλλά το έκανε επειδή με νοιαζόταν.
Νοιαζόταν για την ευημερία μου.
Και αυτό ήταν ενοχλητικό, δεν μου άρεσε αρχικά.
Είχα συνηθίσει τις βρυκολακίνες του Λος Άντζελες.
Συνέχισε όμως.
Την έβγαζα ραντεβού,
της χτυπούσα το κουδούνι,
άνοιγε και ξέρετε τι με περίμενε;
Ένα μπουκάλι νερό.
Αν ήμουν αρκετά τυχερός να την πάω σπίτι μου για τη βραδιά,
ξυπνούσα το πρωί, γυρνούσα από την άλλη, είχε φύγει ήδη.
Όμως, ξέρετε τι ήταν ξαπλωμένο στη θέση της;
Ένα μπουκάλι νερό.
Την πρώτη μέρα συγκινήθηκα
και έκανα
"Καμία δεν νοιάστηκε ποτέ για την ενυδάτωσή μου".
Μετά τον πρώτο γάμο μου, δεν ήπια νερό πέντε χρόνια.
Κανείς δεν είπε λέξη.
Περιφερόμουν με ίκτερο, ήταν απαίσιο.
Κάτι που αγάπησα στη σύζυγό μου είναι ότι αμέσως έγινε υπέροχη μητριά.
Είμαι ελεύθερος πατέρας την περισσότερη ζωή μου,
έχω έναν γιο με αυτισμό, διαγνώστηκε στα δύο του χρόνια.
Κάναμε πολλή θεραπεία,
κρίσεις, διάφορα θέματα και είμαι πολύ περήφανος
που είναι πλέον ένας 19χρονος απόφοιτος λυκείου.
Δουλεύει σε μανάβικο.
Δούλευα σε μανάβικο όταν ήμουν 19,
λίγο πριν γεννηθεί.
"Αν δεν έχεις γκαστρώσει κάποια για το επόμενο εξάμηνο,
τα σπας".
Έχει μεγάλη αυτοπειθαρχία, δεν ξέρω πού τη βρήκε.
Δεν τον "πειθάρχησα" ποτέ.
Δεν ήξερα πώς,
ειδικά έχοντας έναν έφηβο που είχε αυτισμό.
Δεν ήξερα τι να κάνω, δεν ήξερα από εφηβεία,
δεν ήξερα από αυτισμό.
Δεν ήξερα τι από αυτά
τον έκανε να κατεβάσει εξήντα επεισόδια τηλεπαιχνιδιού.
Αλλά ξέρω, δεν είναι φυσιολογικό.
Καλό τηλεπαιχνίδι είναι, αλλά είναι η ίδια εκπομπή κάθε μέρα.
"Έπρεπε να γεμίσεις τη συσκευή καταγραφής
με το Price Is Right;"
"Θέλω να κρατήσω τα στατιστικά της σεζόν, μπαμπά".
Σκέφτηκα "Στον αυτισμό οφείλεται".
Κάνε δουλειά σου.
Μου αρέσει να τον βλέπω ως ενήλικα, έχει προτιμήσεις.
Το αγαπημένο μου είναι ότι μοιράζομαι λογαριασμό Spotify με τον γιο μου.
Στο τέλος της χρονιάς, λέει "Spotify Wrapped" και το λατρεύω.
Έτσι μαθαίνω τι θεωρεί ένας αυτιστικός έφηβος
το καλύτερο τραγούδι της χρονιάς.
Τελικά, το αγαπημένο τραγούδι του γιου μου όλης της περσινής χρονιάς,
σας ορκίζομαι,
ήταν τα εφέ ήχου που κάνουν…
οι μέλισσες…
που βουίζουν σε ένα λιβάδι.
Όχι.
Ναι, είναι χαριτωμένο όταν δεν ζεις με αυτό.
Προσπαθήστε να γυρνάτε σπίτι καθημερινά σε αυτό.
Δεν μπορείς να κάνεις απλά πράγματα που κάνουν οι γονείς.
όπως "Μπορείς να χαμηλώσεις…
αυτήν την υπέροχη καλοκαιρινή ημέρα;"
"Μπαμπά, δεν καταλαβαίνεις τη μουσική που μιλάει στη γενιά μου.
Να διευρύνεις τους ορίζοντές σου. Είναι ωραίο βουητό".
Ευχαριστώ για τον χρόνο σας, είμαι ο Ρον Φούντσες.
-Γεια, Έιμι. -Γεια, Ρον.
-Αντίο! -Καλή δουλειά! Αντίο!
Πόσο αστείος είναι ο Ρον Φούντσες;
Είστε πολύ καλό κοινό.
Κρατήστε αυτήν την ενέργεια. Κυρίες και κύριοι,
υποδεχτείτε τη δις Τζέι ΜακΜπράιντ.
Υπέροχα. Ευχαριστώ πολύ.
Είναι υπέροχο να είσαι έξω χωρίς μάσκα.
Σωστά; Ωραία.
Ένας τύπος αρνιόταν να κάνουμε σεξ χωρίς να φοράω μάσκα.
Ναι, και ήταν πολύ πριν την πανδημία.
Δεν ήταν καν ιατρική μάσκα ήταν μάσκα Σπάιντερμαν.
"Σε έπιασα τώρα, Σφεντόνα Διχτυών".
Παίρνεις ό,τι μπορείς, σωστά;
Δυσκολεύομαι με τα ραντεβού. Είμαι τρανς.
Το καταλάβατε ήδη…
Είστε ένα τσούρμο ντετέκτιβ του Λος Άντζελες.
Όλοι λέτε "Είμαι από το Κάνσας, όχι από τον Άρη, ξέρω τη διαφορά".
Το περίεργο είναι ότι δεν ήμουν τρανς πριν το εμβόλιο.
Γαμημένη Johnson & Johnson. Σας το ορκίζομαι.
Ένα εμβόλιο και μαλακίες.
Όχι, έκανα τη μετάβαση πριν 15 χρόνια,
ευχαριστώ, αλλά…
Μη χειροκροτείτε. Το έκανα για να μπω στους Ολυμπιακούς.
Δεν είμαι ηρωίδα.
Αλλά ήξερα από πολύ νωρίς
όταν ήμουν πέντε, πήγαμε τον σκύλο για στείρωση
και φώναζα εγώ πίσω "Εγώ μετά".
Είμαι Ιρλανδή Καθολική, που το έκανε πιο δύσκολο.
Να πόσο Ιρλανδή Καθολική είμαι.
Η γιαγιά μου είχε δέκα παιδιά.
Ναι, δέκα.
Καλή Ιρλανδή Καθολική γυναίκα.
Είχε δύο αποβολές,
έμεινε έγκυος 12 φορές σε 16 χρόνια.
Φοβερό;
Δεν είχε περιόδους, μόνο διαλείμματα.
Η γιαγιά μου ήταν παραδοσιακή.
Μια φορά,
μου είπε ότι δεν πίστευε στους γκέι.
Αυτό είπε "Δεν πιστεύω στους γκέι".
Περίεργο γιατί πίστευε σε αγγέλους, καλικάντζαρους.
Έχω έναν θείο ιερέα.
Μου είπε "Δεν θέλω να σε δω να κάνεις σταντ-απ,
γιατί δεν θέλω να ακούσω να λες ότι κάνεις σεξ με άντρα".
Οπότε του έστειλα φωτογραφίες.
Δεν αντέδρασε όπως εσάς.
Όλοι λένε "Αν μεγάλωνες πιο θρησκευόμενα,
θα έβγαινες φυσιολογική".
Λέω "Αγάπη μου, ήμουν παπαδοπαίδι.
Και μου άρεσε πολύ".
Όχι, ο ιερέας δεν με άγγιξε ποτέ ούτε μου την έπεσε ούτε με κακοποίησε.
Και τα δοκίμασα όλα.
"Πάτερ, κάνει πολλή ζέστη σε αυτό το εξομολογητήριο για παντελόνι".
Ο μπαμπάς μου σκέφτηκε ότι το να είμαι παπαδοπαίδι θα με έκανε άντρα,
όμως, προφανώς, με το να κάθομαι με φόρεμα και να πίνω κρασί δεν έπιασε.
Ναι, ο μπαμπάς μου δεν ήταν φαν.
Όταν ήμουν μικρή
"Πώς λες ένα αγοράκι που θέλει να γίνει κοριτσάκι;"
Είπε "Δεν ξέρω, όμως, δεν έχει παγωτό για αυτά".
Τρομερό, έτσι; Μην ανησυχείτε, πεθαίνει στο τέλος.
Ή λατρεύετε το μαύρο χιούμορ ή μισείτε τους μπαμπάδες σας.
Πέθανε κοντά στα Χριστούγεννα.
Δεν ήξερα τι να ζητήσω, γιατί η ευχή μου εκπληρώθηκε.
Οπότε, κάνω ψυχοθεραπεία.
Ευχαριστώ. Υποθέτω.
Κάνω ψυχοθεραπεία.
Μιλάω πολύ στον ψυχολόγο για τη μαμά μου.
Η μαμά μου απεβίωσε…
"Νεκρή μαμά, νεκρός μπαμπάς.
Μετά ποιος, Μικρή Ορφανή Τράνι;"
Μιλάμε πολύ για τη μαμά μου. Ήταν υπέροχη.
Ο ψυχολόγος λέει να μιλάω στη μαμά μου καθημερινά,
που φαίνεται λίγο τρελό,
έτσι μιλάω στην κούκλα στη σοφίτα
που έντυσα με τα ρούχα της.
Η μαμά μου ήταν υπέροχη.
Είχε τον τύπο της Μάρθα Στιούαρτ.
Απατεώνισσα που μαγείρευε ωραία.
Και όταν της είπα ότι είμαι τρανς, της πήρε λίγο καιρό.
Είπε ότι έπρεπε να προσευχηθεί στον Θεό μόλις της το είπα.
Λογικό, γιατί αν είσαι μεσήλικη λευκή γυναίκα
και δεν σου αρέσει κάτι, μιλάς στον υπεύθυνο.
Έτσουξε αυτό, Λος Άντζελες;
Ακόμη προσπαθώ να ικανοποιήσω τη μαμά.
Αφού απεβίωσε,
σκέφτηκα να κάνω κάτι καλό.
Θα άπλωνα τη σωρό της στο αγαπημένο της μέρος.
Την πόλη που μεγάλωσα, Γουέστπορτ στη Ν. Υόρκη.
Είναι στα όρη Αντιροντάκ, στη λίμνη Σαμπλαίν.
Μη χειροκροτείτε, δεν είστε από εκεί.
Είναι όμορφο. Οδήγησα έξι ώρες, έριχνα τη σωρό και κάποιος ήρθε τρέχοντας
"Μην το κάνεις αυτό, σταμάτα".
Και λέω "Γιατί όχι;"
Είπε "Πρέπει να αποτεφρωθεί πρώτα".
Έτσι έπρεπε να τη βάλω ξανά στη σακούλα σκουπιδιών.
Είναι στο δεύτερο αγαπημένο της μέρος.
Πίσω από φαστφουντάδικο.
Για αυτό άργησα απόψε.
Έχω τρία αδέρφια.
Ήταν περίεργα,
οι γονείς ήταν φτηνιάρηδες
όταν άνοιγαν νερό για μπάνιο, το έκαναν μια φορά.
Ο ένας μετά τον άλλο, έπρεπε να το μοιραστούμε.
Ό,τι χειρότερο.
Αν είσαι ο τελευταίος, είναι σαν τον ποταμό Χάντσον με άμπωτη.
Και είμαι εκεί και κοιτάω κάτω
και σκέφτομαι "Αηδία.
Είμαι 32 χρόνων".
Ένας αδερφός μου με απαρνήθηκε όταν έμαθε
ότι έγινα τρανς, αλλά δεν πειράζει.
Όταν άκουσα ότι έγινε πατέρας, έστειλα μια ωραία κάρτα.
"Συγχαρητήρια, είναι αγόρι.
…για την ώρα".
Ευχαριστώ πολύ.
Τζέι ΜακΜπράιντ, χειροκροτήστε.
Τέλεια!
Δεν ξέρω αν ξέρετε τα Όσκαρ,
όμως, φέτος συμπαρουσίασα τα Όσκαρ.
Ναι.
Όλοι είδαμε το λυπηρό πράγμα που συνέβη.
Κέρδισε η Τζέσικα Τσάστεϊν.
Όχι, ήταν πολύ λυπηρό που ο Γουίλ Σμιθ χτύπησε τον Κρις Ροκ.
Ήταν σπάσιμο, σοκαριστικό,
όμως, έμπλεξε
σε ένα καβγαδάκι και η μαμά του φοβήθηκε.
Δεν ξέρω.
Με λογόκριναν.
Δεν επιτρεπόταν να πω μερικά πράγματα.
Έτσι, λέω να σας τα πω τώρα.
Φαίνεστε κακοί άνθρωποι. Δεν ξέρω γιατί είπαν όχι.
Ο σύζυγός μου με έγλειφε
ή όπως το αποκαλεί Το Παιχνίδι του Καλαμαριού.
Οπότε,
έχει μπει στο Μονοπάτι των Χαμένων Ψυχών μου,
στον Οίκο Gucci μου.
Και λέω "Η Ζωή Συνεχίζεται".
Λέει "tick, tick… BOOM!"
Λέω "Βγες από το Dune μου" και γεννήθηκε ο γιος μας.
Πώς σας φάνηκε;
Ας συνεχίσουμε λοιπόν. Κυρίες και κύριοι,
παρακαλώ υποδεχτείτε την Κριστίνα Πι.
Γεια σας.
Γεια, Λος Άντζελες.
Μετακόμισα στο Τέξας. Έμενα στο Angelino Heights 44 χρόνια.
Συγγνώμη. Νιώθω ενοχές που είμαι εδώ.
Νιώθω σαν διαζευγμένος μπαμπάς…
που επισκέπτεται το παιδί του.
"Αγαπώ τη μαμά σου, αλλά έπρεπε να φύγω, εντάξει;
Δεν καταλαβαίνεις.
Φορούσαν τις μάσκες τους ακόμα και μόνοι στο αμάξι,
ήταν πολύ…"
Όμως, ναι.
Είμαι μια μεσήλικη ελεύθερη μαμά.
Ναι, ευχαριστώ.
Και τα πάντα με παχαίνουν.
Και ζω στο Τέξας, οπότε το μόνο που δεν έχει θερμίδες εκεί
είναι η κλοναζεπάμη.
Και μου αρέσει, το βουτάω σε σάλτσα μπάρμπεκιου.
Και μου αρέσει ο Νότος, είναι πολύ καλοί, φοβεροί,
αλλά τα πάντα μετακινούνται πολύ αργά.
Δεν έχουν καμία αίσθηση επείγουσας ανάγκης.
Και τότε συνειδητοποίησα "Τι τρέχω να προλάβω;
Δεν έχει τίποτα να κάνεις".
Τι, βιάζομαι να πάω στο φαστφουντάδικο προτού κλείσει την Κυριακή;
Τα φαστφουντάδικα που λέω είναι κλειστά τις Κυριακές.
Γιατί,
είναι η μέρα που αλέθουν όλους τους γκέι για να φτιάξουν…
το μείγμα για τα πιτάκια. Είναι πολύ ωραία.
Παίρνουν ομοφυλοφιλικό σπέρμα και φτιάχνουν την πορτοκαλί σάλτσα…
Σκέτη νοστιμιά.
Οι Χριστιανοί είναι σε αυτήν την πλευρά.
Μάλιστα.
Είμαι παντρεμένη 17 χρόνια
και… ευχαριστώ.
Και ακόμη με κατουράει στο ντους, δεν πειράζει.
Κάνει αυτό το ανατριχιαστικό που θέλει να με κοιτάει στα μάτια,
ενώ το κάνει.
Υποκρίνεται ότι δεν ξέρει ότι συμβαίνει.
Με κοιτάει επίμονα "Το μυρίζεις αυτό;
Το μυρίζεις αυτό; Μυρίζει άσχημα.
Το μυρίζεις αυτό;"
"Όχι, μόλις πέρασα COVID".
Ευλογίες του COVID.
Έχω ένα τρίχρονο αγόρι, ένα εξάχρονο αγόρι
και έναν σύζυγο,
έτσι βλέπω περισσότερα πουλιά από ότι στο Ευφορία.
Δεν σας αρέσει το Ευφορία;
Είναι εκπομπή για μεσήλικες μαμάδες.
Το Euphoria είναι το Cobra Kai με βυζιά. Είναι ό,τι καλύτερο.
Συνεχώς μου λένε "Κριστίνα,
αυτά τα παιδιά μεγαλώνουν τόσο γρήγορα".
"Αλήθεια;
Τι ταΐζεις τα δικά σου; Γιατί θέλω να επιταχύνω λίγο".
Εντάξει;
Δεν με χαλάνε τα παιδιά,
αλλά ο κόσμος των γονέων.
Γιατί έχουν πολλές απαιτήσεις.
Πρέπει να ντύνω τα παιδιά μου με ρούχα με οργανικό βαμβάκι και ουδέτερου φύλου.
Πρέπει να τους βρίσκω παιχνίδια που δεν ενισχύουν τις διακρίσεις.
Και να τα θηλάζω μέχρι το κολέγιο, το ξέρατε αυτό;
Ναι. Ήταν μια γυναίκα στο μάθημα "Μαμά και εγώ",
θήλαζε το τετράχρονό της.
Συγγνώμη, 208 εβδομάδων;
Θα έχει σταματήσει τον θηλασμό πριν τον χορό;
Οι γονείς μου δεν έκαναν τίποτα.
Οι γονείς μου δεν χρειάστηκε να κάνουν ποτέ τίποτα.
Οι γονείς μου ούτε ζώνη δεν μου έβαζαν στο αυτοκίνητο.
Καθόμουν στο πίσω μέρος του φορτηγού,
σε καρέκλα κήπου…
και αποκρεμιόμουν να πιάσω τις πινακίδες.
Σε σταματούσαν οι αστυνομικοί και σε άφηνε να παίξεις με το όπλο του.
Όμως, σήμερα, οι γονείς είναι όλοι φρικαρισμένοι.
Έχετε δει αυτές τις υπερπροστατευτικές μαμάδες;
Έτσι, πηγαίνω στο πάρκο
να αφιερώσω "χρόνο για μένα".
Έχω μια μπίρα, χαλαρώνω.
Άσε τους να τρέξουν, για αυτό είναι το πάρκο.
-Ναι. -Σωστά.
Βλέπω τις υπερπροστατευτικές κι καταλαβαίνω.
Έτσι ήμουν μετά το πρώτο. Σαν αυτές που θέλουν να κάνουν το σωστό;
Θες να κάνεις το σωστό
και διηγείται ό,τι κάνει στο παιδί, ενώ το κάνει.
"Μπράβο, Κούπερ.
Ναι, Κούπερ, βάλε το πόδι στη σκάλα.
Μπράβο.
Βάλε το πόδι στη σκάλα, τώρα τρέχα.
Κούπερ, τρέχα, Κούπερ, μπράβο, Κούπερ, μπράβο, Κούπερ.
Θες ένα σνακ, Κούπερ; Σνακ; Κούπερ;
Τι λες για ένα τυράκι;
Νερό;
Κούπερ; Σνακ;"
Μέχρι που ο Κούπερ δεν άντεχε άλλο και είπε
"Θέλω χώρο".
Παραλίγο να κολλήσω πέντε με το παιδί. "Κοίτα που βάζεις όρια
με τη μητέρα σου.
Αυτό μου πήρε δέκα χρόνια ψυχοθεραπείας. Τώρα το σκέφτηκες;"
Μη λέτε πια στα παιδιά να είναι οι εαυτοί τους, Χριστέ μου.
Μη λέτε στα παιδιά να είναι οι εαυτοί τους.
Ήδη ξέρουν τον τρόπο.
Ρωτήστε τα δικά μου. Μάλλον είναι ήδη γυμνά στο δρομάκι,
φορώντας μόνο καουμπόικες μπότες.
Τις προάλλες, έρχεται ο γιος μου, ο εξάχρονος,
τρέχει γυμνός προς το μέρος μου και λέει "Μαμά.
Θες μια έκπληξη;"
Και γύρισε και με έκλασε.
Ο συγχρονισμός ήταν άψογος.
Τον βλέπει το τρίχρονο
και κάνει ακριβώς το ίδιο
"Μαμά. Θες να δεις μια έκπληξη;"
Γυρνάει, ανοίγει τα μάγουλα
και λέει "Μύρισε τον ποπό μου.
Μύρισέ τον".
Έχεις μια αρκετά καλή ιδέα για το ποιος είσαι
όταν δείχνεις την τρύπα σου σε κάποιον.
Και σταματήστε να λέτε ότι το φύλο δεν είναι αλήθεια.
Ότι το "φύλο είναι κοινωνική δομή".
Όσοι το λένε αυτό, δεν μεγάλωσαν αγόρια.
Κορίτσια και αγόρια είναι το ίδιο; Σοβαρά;
Έχετε δει ποτέ εξάχρονο κορίτσι να σβήνει φωτιά κατασκήνωσης κατουρώντας;
Και να κάνει σαν τρελή για αυτό;
"Το μυρίζεις αυτό;
Μπορείς να το μυρίσεις αυτό; Μυρίζει άσχημα".
Είναι ευχάριστο ότι το να είσαι αηδιαστικός είναι κληρονομικό.
Εντάξει, ευχαριστώ πολύ, παιδιά.
Είναι μεγάλη μου χαρά, θα φέρω την καλύτερη κολλητή μου.
Κυρίες και κύριοι, υποδεχτείτε τη δις Ρέιτσελ Φάινσταϊν.
Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, είστε καλοί μαζί μου.
Ήρθε η οικογένειά μου επίσκεψη, η μαμά με κουράζει.
Έχετε τέτοιους γονείς;
Η μητέρα μου δεν έχει όρια.
Όποτε είμαστε μόνες,
μου λέει κάτι που ποτέ δεν ήθελα να μάθω.
"Μια χρονιά σκεφτόμουν να παρατήσω τον πατέρα σου".
"Δεν θέλω να το ξέρω αυτό".
"Την έλεγα 'η μαύρη χρονιά μου'".
"Ονομάζεις χρόνια της ζωής σου;
Διδάσκεις αεροβική. Δεν ξέρεις από μαυρίλα".
Έτσι είμαι εγώ με ξένους. Λέω υπερβολικά πολλά.
Είμαι στην ουρά στο φαρμακείο, κάποιος χαμογελάει και λέω
"Ο πατέρας μου δεν με κατάλαβε ποτέ. Με αγαπούσε, αλλά…"
Φοβόμουν πολύ όταν έκανα παιδί.
"Και αν δεν δεθώ μαζί της;"
Γιατί συμβαίνει.
"Θα το πω σε όλους".
Θα μου λένε τι γλυκιά που είναι
και θα λέω "Δεν είναι τρελό; Δεν την αγαπώ,
νιώθω μόνο μια ασαφή αίσθηση κακίας".
Όταν την αγάπησα, το ανακοίνωσα παντού.
"Την αγαπάμε". Ο αδερφός έλεγε να μην το λέω.
"Οι περισσότεροι υποθέτουν ότι τα αγαπάς.
Είναι ανησυχητικό όταν το λες". Έλεγα "Δίκαιο".
Είναι νήπιο. Είναι δύο χρονών.
Αδειάζει όλα τα δωμάτια.
Λες και ψάχνει για κοκαΐνη,
λες και έχει 24 ώρες να φύγει
προτού την πυροβολήσουν στο πρόσωπο.
Ο σύζυγός μου είναι πυροσβέστης. Νομίζω, δηλαδή.
Θα μπορούσε να είναι στρίπερ με τη στολή.
Έτσι ζω εγώ.
Πρέπει να πηγαίνω σε χορούς του Στέιτεν Άιλαντ
και με παρκάρει στις γαρίδες.
Είμαι πάντα η μόνη Εβραία. Όλες λέγονται Τζίνα.
Είναι μια θάλασσα από Τζίνες.
Γραμμές από μαυρισμένα στήθη και λαμπερούς εσταυρωμένους.
Ο τρόπος που μας συγχάρηκαν οι άλλοι πυροσβέστες
για τον μωρό ήταν τρομακτικός.
"Ωραίο πράγμα έχετε.
Ένα μωρό κοριτσάκι. Να τη χαρείτε τώρα που είναι μικρή".
Γιατί ακούγεται σαν ενεργή απειλή;
"Το θέμα είναι η οικογένεια.
Να το θυμάστε. Η οικογένεια".
"Όποτε νιώθω ότι θα με σκοτώσουν στο Οι Σοπράνος
όποτε μας χαιρετάτε;"
Ακούγονται λες και θα παραδεχτούν κάτι που δεν συγκρατούν πια.
"Οι μέρες είναι πολύ μεγάλες
και τα χρόνια είναι λίγα. Να τη λατρεύετε τώρα.
Σκότωσα την πρώτη μου σύζυγο".
"Δεν ήθελες να το πεις αυτό".
"Η Νταϊάν πήγε γρήγορα. Είδα το φως να σβήνει.
Ήταν καλά. Όλοι είναι ασφαλείς".
Αλλά αυτός είναι ο τύπος μου.
Δεν αλλάζει ο τύπος σου. Μου αρέσουν όσοι μοιάζουν αδαείς.
Αυτοί μου αρέσουν.
Μου αρέσει κάποιος που λέει "Ακολούθα τα λεφτά"
όταν μιλάει για το εμβόλιο.
Οι τύποι λέγονται Βίνι, υπάρχουν και λίγοι Ντίνο.
Ένας από τους Βίνι ήρθε
σε εμάς και είπε "Να την πάτε στην Ντίσνεϊλαντ.
Είναι αληθινή οικογενειακή εμπειρία. Να την πάτε
στο EPCOT, εκεί είναι η αληθινή Ιαπωνία".
"Αυτή είναι η αληθινή Ιαπωνία". Χωρίς καμία ειρωνεία.
"Νομίζουν ότι πρέπει να πληρώσεις τόσα λεφτά
και να πετάξεις στην Ιαπωνία, όμως, είναι απάτη".
Ανέφερε τα ταξίδια στον κόσμο ως απάτη
και το EPCOT ήταν η πραγματικότητα. Η ζωή στο μυαλό του Βίνι.
Ρώτησα τη μαμά μου "Πώς ήμουν στην ηλικία της κόρης μου";
Ποτέ δεν σκέφτεται ένα καλό να πει.
"Έτρωγες πολύ γρήγορα".
"Αυτήν τη λεπτομέρεια λες;"
"Έτρωγες με πολύ γρήγορο ρυθμό. Πνίγηκες μια φορά
με κόκαλο κότας. Έτρωγες λαίμαργα.
Έτρωγες κάπως γρήγορα και δεν νιώθαμε ασφαλείς".
"Ευχαριστώ, πολύ βοηθητικό" .
Πολλές άλλες "σύζυγοι της φωτιάς", δεν είναι σωστός όρος,
μου ζήτησαν να σταματήσω να το λέω.
"Πάω με σήμα". Το προτιμώ αυτό. Ταυτίζομαι με αυτό.
Αν και πολλές άλλες,
πολλοί γνωστοί το κάνουν.
Ανεβάζουν μονόλογους για τους γάμους τους
στο Instagram. Ξέρετε τέτοια άτομα;
Δεν καταλαβαίνω το ένστικτο να φέρεις τον σύζυγό σου
σε κήπο με κολοκύθες. Είναι πρησμένος και λιώμα.
Είναι μπερδεμένος.
Δεν έχει ιδέα γιατί φοράει ασορτί φανελάκι με την κατ' επέκταση οικογένειά του.
"Βίνι, με προκαλείς καθημερινά.
Κάθε μέρα μαζί σου είναι ένα όμορφο προκλητικό ταξίδι.
Με έκανες να αμφισβητώ κάθε σκέψη μου,
σε αυτό το ατελείωτο ταξίδι που μαθαίνουμε όλοι μαζί".
"Ο Βίνι είναι στο PornHub.
Τι σε έκανε να αμφισβητείς;"
Τελευταία φορά που τον είδα, ήταν τόσο πιωμένος, έσταζε.
Ο σύζυγός μου δεν με βγάζει φωτογραφίες.
Ισχυρίζεται ότι δεν έχει χώρο στο κινητό.
"Δεν είναι θέμα αποθήκευσης".
"Δεν έχει χώρο το κινητό μου".
Μια φωτογραφία με έβγαλε στον γάμο μας, έτρωγα.
Ένα σάντουιτς έπεφτε από το στόμα.
Ήταν η πιο αισχρή στιγμή.
"Αυτό βγάζεις φωτογραφία;"
"Αυτή ήταν η ουσία σου.
Τρως λαίμαργα".
Ευχαριστώ πολύ.
Ρέιτσελ Φάινσταϊν, χειροκροτήστε τη.
Αυτοί οι κωμικοί είναι κολλητοί, όπως και αυτόν εδώ.
Ένας από τους αγαπημένους μου κωμικούς.
Και τον ξέρετε ως κ. Κρις ΝτιΣτεφάνο.
Υπέροχα, Έιμι.
Χαίρετε.
Γεια, πώς είστε; Νιώθετε καλά; Καλά είστε;
Αυτή είναι η εκπομπή για γονείς.
Νιώθω ότι κανείς σας δεν έχει παιδιά;
Στο Λος Άντζελες; Οκτώ άτομα.
Έχεις παιδιά; Σαν να πέρασες Long-COVID.
Κάθεσαι εκεί και απλώς αναπνέεις. Φαίνεται ότι έχεις.
Σε είδα και σκέφτηκα "Φαίνεται σαν να πεθαίνει".
Και, ναι.
Έχω παιδιά. Δύο κοριτσάκια. Οι κόρες μου είναι από το Πουέρτο Ρίκο.
Tόσo ποικιλόμορφες. Είμαι φοβερός λευκός.
Σαν φοβερός λευκός, έχω μικρά ισπανόφωνα παιδιά
και δεν μιλάνε Αγγλικά. Αυτό είναι το θέμα.
Ειδικά η μεγαλύτερη.
Μιλάνε Ισπανικά. Η μαμά κάνει πάντα…
Προσπαθώ να δω το Encanto για να μιλήσω στα παιδιά μου.
Δεν μπορώ, είναι φοβερό. Θέλω να μάθουν γλώσσες,
αλλά ο μπαμπάς ξέρει μόνο αγγλικά.
Νομίζω, όμως, ότι το θέμα όταν έχεις παιδιά
είναι ότι δεν έχω πολύ χρόνο ή ενέργεια,
να σκεφτώ πολλά πράγματα.
Χρειάστηκε να πάω στο Πόρτλαντ.
Αυτήν την πόλη, τέλος πάντων.
Αγαπώ τη χώρα. Αιμορραγώ κόκκινο, λευκό κι μπλε,
όμως, το Πόρτλαντ;
Αυτοί οι άνθρωποι, είναι υπερβολή.
Είναι παθητικά επιθετικοί, πολύ αφυπνισμένοι
και ήμουν εκεί και απλώς σε κοιτούσαν και σε έκριναν.
Ήμουν εκεί πριν δύο εβδομάδες.
Έπρεπε να πάω εκεί. Πήγα σε μια καφετέρια
και δεν ήξερα ότι έπρεπε ακόμη να φοράς μάσκα,
γιατί είναι η Αμερική του παρόντος
και η μπαρίστα είναι έτσι,
κάνει έτσι.
Έκανε έτσι συνεχώς. "Δεν ξέρω τι κάνεις".
Κάνει έτσι.
"Δεν ξέρω νοηματική. Συγγνώμη, έπρεπε να είμαι καλύτερος,
είμαι λευκό σκουπίδι. Το ξέρω, συγγνώμη.
Δεν είμαι κατά. Τι θες να κάνω;"
Δεν μιλούσε, συνέχιζε να κάνει έτσι.
"Τι προσπαθείς να μου πεις; Χρησιμοποίησε λέξεις".
Και μετά "Πρέπει να βάλεις μάσκα".
"Εντάξει. Έπρεπε να το πεις αυτό".
Λέω "Εντάξει" και φοράω ευγενικά μια μάσκα
και ζήτησα συγγνώμη και είπα "Είμαι από Νέα Υόρκη
και δεν έχουμε τις μάσκες εκεί πια".
"Εδώ στο Πόρτλαντ παίρνουμε ακόμη πολύ σοβαρά τον COVID".
"Φαίνεσαι αστεία. Αλήθεια.
Πρέπει να είσαι ξεκαρδιστική".
Έτσι προχωράω για να παραγγείλω.
"Μπορώ να έχω τον μικρό κρύο καφέ, μαύρο;"
"Πώς είπατε;"
"Δεν με ακούς με τη μάσκα;
Μπορώ να έχω έναν μικρό κρύο καφέ, μαύρο;"
"Εννοείς μικρό κρύο καφέ χωρίς κρέμα;"
"Δεν είναι αυτό το ίδιο με έναν μικρό παγωμένο καφέ, μαύρο;"
"Μετά από όσα πέρασαν οι Αφροαμερικάνοι
τα τελευταία δύο χρόνια,
να παραγγέλνεις με καλύτερο τρόπο τους καφέδες σου".
"Προτιμώ να με αποκεφαλίσει η ISIS
από το να σου μιλήσω δευτερόλεπτο παραπάνω".
Έβγαλα τη μάσκα,
βγήκα από την καφετέρια, περπάτησα δύο τετράγωνα
σε μια άλλη καφετέρια και είπα
"Μπορώ να έχω έναν μικρό κρύο καφέ
χωρίς κρέμα γιατί είμαι κότα;"
Δεν ξέρω. Έτσι είναι.
Ο κόσμος, απλώς,
τρελαίνεται. Όλοι τα έχουν λίγο χαμένα.
Με καταλαβαίνετε; Τα έχουν λίγο χαμένα τελευταία.
Έπρεπε να κάνω ευθανασία στον σκύλο μου. Έζησε καλά. Δεκαοκτώ χρόνια.
Ο μικρός Λάρι. Λάρι τον έλεγαν.
Δεκαοκτώ χρονών, αλλά ήταν από αυτά τα σκυλιά.
Πέθαινε τα τελευταία 16 χρόνια.
Κάθε φορά που πήγαινα επίσκεψη στη μητέρα μου,
είχε κάνει βιοψία σε άλλο μέρος του σώματος του σκύλου,
ένα μάτι δεν λειτουργούσε, το κεφάλι του είχε γυρίσει,
Συνεχώς αιμορραγούσε.
Λες και πολεμάει στον Εμφύλιο Πόλεμο.
Κάποιος πρέπει να του κάνει ευθανασία. Ήταν ξεκάθαρο ότι ήθελε να πεθάνει.
Επισκεπτόμουν τη μαμά μου και έλεγα "Μαμά, να του κάνουμε ευθανασία".
"Όχι, ο Ιησούς δεν τον κάλεσε".
"Όχι, καλεί εμένα για να σου το πω, σου λέω,
ότι το σκυλί θέλει να πεθάνει".
Πήγαινα εκεί με μια χούφτα σοκολάτα.
"Ποιος θέλει θάνατο από σοκολάτα, Λάρι; Έλα.
Φοβερός τρόπος για να φύγεις".
Και έτσι μια μέρα, πάω να επισκεφτώ τη μαμά
και ο σκύλος πεθαίνει.
Ο Λάρι είναι σχεδόν νεκρός στο πάτωμα.
"Ας πάμε τον σκύλο στον κτηνίατρο να τον βγάλουμε από τη μιζέρια του".
Και λέει "Έχεις δίκιο".
Ήταν μεσάνυχτα και πεινούσα σαν λύκος.
Πάμε στον κτηνίατρο και βλέπω ένα φαστφουντάδικο.
"Μαμά, λίγο γρήγορα. Θα πάω στο φαστφουντάδικο.
Θα σου πάρω ό,τι θες".
"Όχι, πάμε στον κτηνίατρο".
"Εντάξει, θα λιμάξω τότε". Έκανα σαν γκρινιάρικος έφηβος.
Είμαι 37.
Πάμε στην κτηνίατρο και είναι πολύ καλή.
Είναι πολύ καλή κυρία.
"Κάναμε τις εξετάσεις μας στον Λάρι
και βλέπουμε ότι είναι στο τέλος του
και θα τρυπήσουμε την πατουσίτσα του
και το φάρμακο θα περάσει σε 30 δεύτερα.
Θα περάσουν 30 δεύτερα, η καρδούλα θα σταματήσει.
Όμως, θα πάει στον παράδεισο με τα άλλα σκυλιά και την Κρουέλα
και θα είναι μια χαρά,
δεν θα νιώθει πόνο και αυτό είναι το σωστό".
"Εντάξει, καλά". Γιατί στο κεφάλι μου "Τριάντα δεύτερα.
Θα κάνουμε τα χαρτιά, όλα καλά
Είναι 12:30, το φαστφουντάδικο κλείνει στις 2:00".
Έτσι έχει. Είναι αληθινή ιστορία.
Έτσι περνάει το φάρμακο όπως είπε.
Τρυπίτσα στην πατούσα, περνάει σαν τρενάκι,
θα χτυπήσει το σώμα, θα σταματήσει την καρδιά.
Τριάντα δεύτερα.
Αναστατωθήκαμε όλοι. Εγώ, η μαμά μου
και την παρηγορώ. Κλαίει.
"Μαμά, όλα καλά". Φτάνουμε στα 15 δεύτερα
"Είμαστε στα μισά, μαμά".
Φτάνουμε στα πέντε, αρχίζω να μετράω δυνατά. "Πέντε, τέσσερα,
τρία, δύο, ένα. Είναι γιορτή".
Ο Λάρι ζει ακόμη.
Είναι ακόμη ζωντανός. Και λέω "Συμβαίνουν αυτά."
Αλλά όσο περνάει η ώρα, τα δευτερόλεπτα,
ο Λάρι έχει περισσότερη ενέργεια, ανακτά το χρώμα του
που δεν είχε, η γούνα ήταν γκρι, τώρα έχει πορτοκαλί απόχρωση,
στέκεται στα πόδια του πάλι.
"Ο Λάρι φαίνεται πολύ καλά τώρα. Τι συμβαίνει;"
Πέντε λεπτά περνάνε και λέω στην κτηνίατρο "Υπάρχει πρόβλημα;"
Λέει "Εντελώς".
"Εντάξει".
Βγαίνει, επιστρέφει και ένα λεπτό μετά λέει
"Λυπάμαι.
Προσέλαβα νέο βοηθό κτηνιάτρου
και έδωσε κατά λάθος στον σκύλο σας ηλεκτρολύτες,
γιατί ο σκύλος δίπλα είχε αφυδατωθεί
και μπερδέψαμε τα φάρμακα.
Μην ανησυχείτε, όμως, έχω εδώ το σωστό φάρμακο.
Θα πεθάνει σε μισό λεπτό".
Ορκίζομαι,
μόλις έβαλε το σωστό φάρμακο,
πέθανε αμέσως.
Σαν κάποιος να παίρνει πυροβόλο στην κορυφή του δωματίου
και να τον πυροβόλησε στο κεφάλι. Γύρισε ανάποδα,
η ψυχή του πήγε στον παράδεισο, 1:59 π.μ. έτρωγα σάντουιτς.
Ήταν φανταστικά. Εντάξει, παιδιά, ευχαριστώ.
Είστε απίστευτοι. Είστε πολύ καλό κοινό αλήθεια.
Όλοι μιλάνε για εσάς στο παρασκήνιο. Όλοι σας αγαπάνε.
Θέλουμε να προχωρήσει η σχέση μας.
Αυτός ο κωμικός είναι ξεκαρδιστικός και τον αγαπάω πολύ.
Κυρίες και κύριοι, υποδεχτείτε τον Λιλ Ρελ Χάουρι.
Τέλεια. Πώς πάει;
Το Netflix είναι γελοίο.
Έβαλα σύνολο με τζιν. Να σας πω,
δείχνω την ηλικία μου τώρα. Είμαι στα 40 μου
αυτό κάνουμε,
ντυνόμαστε με σύνολα που δεν βγάζουν νόημα.
Έχω σύνολο από τζιν με καουμπόικο καπέλο. Σύνολο για μπαμπάδες.
Είμαι ο κουλ μπαμπάς. Ξέρετε.
Έχω ένα 13χρονο, ένα 12χρονο και ένα 5χρονο.
Που να πάρει.
Όταν ήμουν πιο νέος, προσπαθούσα να τα κάνω όλα σωστά.
Τώρα δεν με νοιάζει καθόλου.
Με το 5χρονό μου, πήγαμε σε τραμπολίνο
και το κατούρησε και του είπα "Πάμε".
Με πιάνετε; Δεν θα…
Δεν αλλάζω τίποτα, φεύγουμε περπατώντας.
Έσταζε. Δεν το είδε κανείς.
"Ελάτε".
Να πάρει!
Μου τη δίνει να είμαι νέος μπαμπάς πάλι.
Να κουβαλάω το κάθισμά τους.
Κανείς δεν ξέρει πόσο βαρύ είναι
να κουβαλάς έναν άνθρωπο με ένα χέρι. Είναι ηλίθιο.
Δεν με νοιάζει αρκεί να είναι δεμένος,
αν το αναποδογυρίσεις, άστο.
Δεν μπορώ να πάω φυλακή. Είναι δεμένος.
Εφόσον δεν πέσει, είμαστε εντάξει.
Η κόρη μου είναι 13ών, είναι έφηβη τώρα.
Αδιαθέτησε.
Συνέβη με μένα. Ήλπιζα…
"Έπρεπε να είσαι μαζί μου;"
Γιατί είμαι χωρισμένος μπαμπάς.
"Στάσου, τι διάολο;
Δεν είμαι έτοιμος για αυτό".
Έβαλα τα δυνατά μου, αλλά δεν ήξερα τι να πάρω.
Πήγα και τα πήρα όλα. Δεν ήξερα τι να πάρω.
Η κυρία με κοίταζε "Έχεις καταφύγιο;
Τι τα θες όσα μεγέθη;
Τι στο διάολο συμβαίνει, κύριε;"
Δεν ξέρω.
"Ας πάρω τη σερβιέτα που απορροφά περισσότερο".
Είμαστε ηλίθιοι αυτό σκεφτόμαστε.
"Πάρε αυτό που απορροφά περισσότερο".
Τα βάζω στο τραπέζι και λέει
"Μπαμπά, αυτό είναι για τη γιαγιά.
Τι νομίζεις ότι έχω. Είμαι 13ών, μίστερ".
"Δεν θες αυτήν που απορροφά περισσότερο;"
Και ο γιος μου μπερδεύτηκε.
Τα κοιτούσε όλα αυτά και άδειασα το κουτί
έπαιζε… "Άστα κάτω, μην παίζεις".
Δεν είναι φωτόσπαθο.
"Μπαμπά,
ξέρεις κάτι;
Θα ήθελα το γιαγιαδίστικο".
Το σκέφτηκα. Έτσι σκέφτονται τα αγοράκια.
Τα κοριτσάκια, δεν θέλουν να φαίνεται.
Θες κάτι να το κρύψεις.
Τα αγοράκια αν είχαν περιόδους,
θα ήθελαν να το δείξουν σε όλους.
"Έχω περίοδο, τι εννοείς;
Να με πάτε σπίτι. Δεν μπορώ να πάω
σχολείο, έχω περίοδο.
Νυστάζω, πεινάω, είμαι κουρασμένος. Είμαι χάλια".
Μαθαίνω πολλά για τις γυναίκες γιατί έχω ένα 13χρονο.
Πάμε για ψώνια σουτιέν.
Δεν ήξερα ότι το θέμα είναι η πλάτη.
Παίδες, για πολύ καιρό, νομίζατε ότι αφορούσε τα βυζάκια.
Το νούμερο αφορά πόσο μεγάλες είναι οι πλάτες…
Αν δείτε διπλά D δεν αφορά βυζάκια,
έχει τεράστια πλάτη. Αλήθεια.
Αν δεν το ξέρετε.
Ξεχνάω ότι κάνω παράσταση.
Σκέφτεσαι αληθινά πράγματα
"Πρέπει να βρω λύση για τη Legoland".
Έχεις 13, 12 και 5χρονο. Το 5χρονο δεν κάνει τίποτα.
Άρα ούτε και εγώ.
Θα διασκεδάσουν τα άλλα δύο,
εγώ θα προσέχω τον μικρό διάολο.
Συγγνώμη, παιδί μου είναι…
Θα κάνουμε ριψοκίνδυνα πράγματα. Γέφυρα,
κάποιο πολύ αργό αυτοκίνητο.
"Μπαμπά, ανεβήκαμε στο τρενάκι".
"Σκάστε. Άντε πηδηχτείτε".
Αλήθεια είναι.
Ο 12χρονος, είναι ο κολλητός μου,
ο πιο μεγάλος μου μοιάζει
και τρελαίνομαι που αυτός μου μοιάζει.
Αν δεν ήταν παιδί μου, θα ήμασταν κολλητοί.
Αν ήμασταν στην ίδια ηλικία, θα παίζαμε.
Για αυτό δεν ξέρω να τον βοηθώ.
Περνάει,
αυτά που περνάνε τα 12χρονα.
Εξαρτάται, περνάνε μια βρωμερή περίοδο.
Όπου δεν πλένουν καλά τον ποπό τους.
Και με πήρε η μαμά του "Μίλα του,
δεν νοιάζεται. Βάζει τα ίδια ρούχα".
Είναι δύσκολο να πεις στον κολλητό ότι βρωμάει.
"Πρέπει να μιλήσουμε".
Παίζεις το παιχνίδι μαζί λίγο.
Κάνεις αστειάκια "Πλάκα έχει, σωστά;
Η μαμά σου λέει ότι μυρίζεις.
Δεν πλένεσαι για να μη χρειαστεί να το ξαναπούμε;
Σου αγόρασα νέες κάλτσες. Μη φοράς τις βρομερές".
Αυτό ήταν. Τελείωσα.
Ευχαριστώ. Είμαι ο Λιλ Ρελ Χάουερι.
Λιλ Ρελ, ας τον χειροκροτήσουμε.
Είστε φοβερό κοινό,
θέλω να πω καληνύχτα ευχαριστώντας
τις οικογένειές μας που μας έκαναν αυτό που είμαστε και για το υλικό.
Χειροκροτήστε άλλη μια φορά τον Κρις ΝτιΣτέφανο.
Αυτός είσαι εσύ.
-Τι ωραίος που ήσουν. -Ναι.
Τι έγινε; Τέλος πάντων, Ρον Φούντσες.
Κριστίνα Πι. Χειροκροτήστε.
Τζέι ΜακΜπράιντ.
Τζέι, ήσουν γλύκα.
Ρέιτσελ Φάινσταϊν.
Και άλλη μια φορά για τον Λιλ Ρελ Χάουερι.
Είσαι γλύκας.
Άλλη μία φορά για όλους. Ευχαριστούμε.
Δεν είναι αστείο που γνωριζόμαστε πολλά χρόνια;
Δεν ξέρουμε τίποτα.
Δεν ξέρουμε τίποτα ο ένας για τον άλλο.
Λέμε για το πού μεγαλώσαμε, δεν δίνουμε βάση.
Έμαθα τόσα που μιλούσα σε άλλους κωμικούς
"Πήγες σε κινηματογραφική σχολή;" Δεν ξέρω τίποτα.
Ο γιος μου έγραψε ένα σκετς.
Και ήταν πολύ αστείο
και με πρόσβαλε ταυτόχρονα.
"Μπαμπά, θέλω να είσαι στο σκετς και να κάνεις
τη φωνή που κάνεις στις ταινίες και όχι όπως είναι στην πραγματικότητα."
Σκατά "Τι εννοείς;"
Ναι.
Είναι πανεύκολο.
Υποτιτλισμός: Χριστίνα Καριποπούλου