Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
โปรดต้อนรับพิธีกรของคุณ เอมี่ ชูเมอร์
ขอบคุณค่ะ ว้าว
ขอบคุณมากมาย
ฉันควรได้รับเกียรตินี้เป็นที่สุด
เชิญนั่งค่ะ
ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ
ใครยังไม่เป็นโควิด ก็จะเป็นกันคราวนี้แหละ
ดีซะไม่มี
ฉันยังไม่เป็นโควิดค่ะ
มีใครอีกบ้าง คนที่ยังไม่เป็นตบมือค่ะ
หน้าชื่นตาบานมากทุกคน… เย้
แล้วคนอื่นจะมองคุณแบบ "เชี่ยเอ๊ย"
ไม่ค่ะ เรายังไม่เป็นนะคะ คุณๆ ขา เสียใจด้วย…
พระเจ้าทรงเลือกแล้วว่าจะปกป้องใคร
ไม่พ้นคืนนี้หรอก เดี๋ยวก็ติดกันหมด
แล้ว เอิ่ม…
ไม่รู้ว่าจะรู้กันรึยัง ฉันมีน้องแล้วนะคะ
ขอบคุณค่ะ ขอบคุณ
ขอบคุณ ไม่เลวนะคะสำหรับหนึ่งปี ไม่เลวเลย
จริงๆ คือสาม… สามปีแล้ว
ฉันยังไม่ได้ทำสมุดภาพให้ลูกซักกะที
แม่ฉันพยายามจี้ให้ฉันทำสมุดภาพ แต่ฉันก็ไม่ได้ทำ
นางจะซีเรียสเรื่องสมุดนี้มาก ทุกคนโดนหมด
คุณลองนึกถึงสมุดภาพเด็กดูสิ มันจะมีแต่…
ฟัน ผม ลายนิ้วมือ เต็มไปหมด
ยังกับบันทึก ของฆาตกรต่อเนื่องก็ไม่ปาน
นางแอบเขียนเป้าหมายให้ฉันด้วย ฉันเพิ่งอ่านเจอ
แทบไม่อยากเชื่อ นางคิดว่ามันเป็นเรื่องดี
เขียนว่า "ที่ 24 เดือน ตอนนี้เอมี่ นั่งดูทีวีได้นานถึงสามชั่วโมง"
เป้าหมายที่นางภูมิอกภูมิใจ
ลูกชายฉันทำถึงเป้าทุกวันค่ะ ไม่ต้องห่วง
พอใครถาม "เวลาหน้าจอเท่าไหร่" ฉันตอบ "เวลาหน้าจอ ตลอดเวลาค่ะ"
แล้วแม่ก็ทำสมุดภาพให้ฉัน ใครได้ยินก็จะแบบ
"หูย" แต่นาง ก็จะมีฮั่นอย่างอยู่ในนั้น
บางอย่างที่ฉันพยายามไม่พูดถึง
แต่นางจะพาดหัวเอาไว้ว่า "เอมี่ ชูเมอร์ ท้องหรือแค่อ้วน"
ในสมุดเล่มนั้น
ฉันแบบ "แม่ว่า หนูต้องจดจำเรื่องนี้เหรอคะ"
ลูกชายเรา เขาชื่อจีน
ใช่ จะแอบน่ารักหน่อย
เป็นชื่อที่ตั้งตามคุณย่าของเขา
ยีน คือชื่อเธอ
เธอล่วงลับไปแล้ว ซึ่งน่าเศร้า…
แต่ไม่มีแม่ยายเหรอ
ขอโทษ
ชาติที่แล้วฉันทำบุญไว้เยอะค่ะ ฉันขอโทษ
เขาก็เลยชื่อจีน
แล้วเราก็ตั้งชื่อกลางว่า แอตเทลล์
ตามเดฟ แอตเทลล์ สุดยอดคอมเมเดียน
ใช่ เขาเป็นเพื่อนรัก ของครอบครัวฉันด้วย
แล้วก็ตามด้วยนามสกุลสามีฉัน ฟิสเชอร์
ซึ่งนั่นเป็นเหตุผล ที่ฉันไม่ยอมใช้นามสกุลของเขา
เพราะฉันไม่อยากเป็นเอมี่ ฟิสเชอร์
คนรุ่นฉันจะรู้จัก สาวไม่ใสจากลองไอแลนด์
ซึ่งพยายามฆ่าแฟนของตัวเอง แต่จนแล้วจนรอด
จนแล้วจนรอด เราก็ใช้เป็นนามสกุลลูก
ต่อมา ช่วงเดือนแรก ของการเป็นคุณแม่มือใหม่
ไม่ใช่เวลาที่จะมัวใจอ่อน
ฉันนึกขึ้นได้ว่า ชื่อที่เราตั้งให้ลูก
จีน แอตเทลล์ พ้องกับเจนิทัล(เครื่องเพศ)
เจนิทัล ฟิสเชอร์ (รอยแยกเครื่องเพศ)
ใครจะเลยเถิดได้ปานนั้นบ้าง ไม่หรอกมั้ง
คงไม่หรอก
เราก็เลยเปลี่ยนชื่อกลางให้เขาทันที
คงจะดีขึ้น เปลี่ยนเป็น "ดิงเกิลเบอร์รี่ (โง่)" ไพเราะค่ะ
เข้าโรงเรียนจะรอดมั้ย
ครั้งแรกที่ลูกชายฉันเห็นรอยสัก เหนือสะโพกฉัน
ต้องคุยกันสนุกแน่เลย ใช่มั้ย
เขาแบบ "อะไรน่ะแม่" ฉันก็เลยอธิบายไป
"แม่ของลูกเป็นกุ๊ยจ้ะ"
โอเค โอเค
ฉันพยายามมาก เราพยายามมากเพื่อจะเป็นพ่อแม่ที่ดี
แต่ก็ดีกว่านี้ไม่ได้แล้ว
เราชินชากับความไม่ได้เรื่อง
ใช่มั้ยคะ เป็นแบบนั้นจริงๆ
มันเป็นสันดานไปแล้ว
ฉันเปิดหนังดิสนีย์ให้เขาดู มันสนุกมาก
ยกเว้นความเจ้าปัญหาของมัน
ถ้าใครเคยดูหนังดิสนีย์กับลูกๆ
ก่อนจะเป็นหนังดิสนีย์ อย่างทุกวันนี้ พูดได้เลย
พูดเลยว่า
"นี่ เราไม่ได้เรื่อง โอเคนะ"
บอกเลย "เราไม่ได้เรื่อง
แล้วตอนนี้ เราเสียใจ
เรากำลังทิ้งมันไว้ให้คนยุคนี้
แต่มันไม่ได้เรื่อง" จริงๆ
ฉันแบบ "คุณกำลังพูดเรื่องอะไร นี่ปีเตอร์ แพนนะ"
งั้นเริ่มที่ปีเตอร์ แพน
ซึ่งชนพื้นเมืองทั้งหมดแสดงได้ "โห่ ฮี้ โห่" ห่วยมาก
ไม่ได้เรื่อง ฉันแบบ "ไม่น่าดู อะไรอีก"
ผู้หญิงทั้งหมดในหนังพวกนี้…
ในเรื่องปีเตอร์ แพน คือนางเงือกพวกนั้น
จำนางเงือกได้ใช่มั้ย เปลือยท่อนบน แต่ผมยาว
แล้วจะชอบทำเสียงแผ่วๆ
"อุ๊ย ปีเตอร์
คิดถึงเธอจังเลย ปีเตอร์
เปียกไปหมดแล้ว เราเป็นนางเงือก"
"โอเค ดูไม่ได้ค่ะ"
ยิ่งเมาคลีด้วยแล้ว อย่าได้ริลองเชียว
ฉันจะแบบ "ไปป้ายหน้าเถอะ ไปหาอะไรใหม่ๆ ดูกัน"
ฉันเคยได้ยินว่า เจ้าหญิงผมยาวน่ารัก เราก็เลยดู
เรื่องราวของราพันเซล สาวผมบลอนด์ยาวเฟื้อย
ซึ่งสปอยล์หนังบอกว่า ถ้าตัดผมของราพันเซลออก
เรื่องเลวร้ายจะเกิดขึ้น
มันเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาล
นั่นคือที่เกิดขึ้น
ผมเธอโดนตัด เธอก็เลยผมสั้น เป็นสีน้ำตาล
เธอดูน่าเกลียด
แต่ถึงจะน่าเกลียด
เจ้าชายก็ยังดั้นด้นไปรักนาง
งดงามมั้ยล่ะคะ
ฉันจะไม่ให้ลูก โตมากับอะไรพวกนี้แน่
ฉันมีนิสัยเสียอย่างนึง ตอนอ่านหนังสือให้ลูกฟัง
ฉันทำเพราะฉันเป็นฮีโร่
เมื่อไหร่ก็ตามที่มีสาว ผมบลอนด์น่ารักๆ อยู่ในหนังสือ
ฉันก็จะแบบ "เหมือนใครเอ่ย"
อย่างเรื่องโกลดิล็อกส์กับหมีสามตัว ฉันจะแบบ "โกลดิล็อกส์
ลูกนึกถึงใครจ๊ะ"
เขาจะตอบ "มามี้" ฉันก็แบบ "คุณพระช่วย ขอบใจจ้ะ"
พอเห็นเจ้าหมี เขาก็แบบ "มามี้"
ฉันแบบ "รอแม่บอกก่อนสิ โอเค้"
เอาล่ะ พวกคุณน่ารักกันจังเลย
เราจะมีค่ำคืนที่สนุกสนานด้วยกันค่ะ
ทุกคนที่รออยู่ล้วนแต่น่าเหลือเชื่อ บ้างเป็นเพื่อนรักฉัน
บ้างก็ตลกคนโปรด
และคืนนี้เราจะลากไส้ ครอบครัวของเรา
และเราดีใจมาก ที่มีพวกคุณอยู่กับเราที่นี่
มาเริ่มกันค่ะ ท่านทั้งหลาย โปรดต้อนรับรอน ฟันเชสค่ะ
หวัดดี!
หวัดดี
ขอบคุณ
สนุกล่ะงานนี้ ให้พูดเรื่องครอบครัว ผมโคตรรักครอบครัวเลย
ผมกำลังไปได้สวย ชีวิตครอบครัวกำลังไปได้สวย
เพิ่งฉลองครบรอบกับภรรยาไป ซึ่งวิเศษมากครับ
ใช่
นี่เป็นการแต่งครั้งที่สอง และผมรู้สึกว่าครั้งนี้จะติดหนึบ
ผมแนะนำเลยนะ ถ้าคุณยังแต่งครั้งแรก
เขี่ยทิ้งไปได้เลย
คุณยังโตไม่เต็มวัยด้วยซ้ำ
หลังชีวิตแต่งงานครั้งแรกจบ ผมกังวลหน่อยๆ ว่าจะเป็นสินค้าชำรุด
แล้วจะไม่มีใครต้องการผม แต่มันตรงกันข้ามเลย
ผมรู้จักตัวเองดีขึ้น ผมรู้ว่าชอบอะไร ไม่ชอบอะไร
ผมรู้ว่าชีวิตแต่งงานตอนนี้ดียังไง
เพราะผมมีชีวิตแต่งงานห่วยๆ ในรอบแรกเป็นตัวเปรียบเทียบ
แต่ผมไม่ใช่ตลกประเภท ชอบกระแนะกระแหนแฟนเก่า
เราแค่เด็กเกินไปที่จะแต่งกัน
เรายังไม่ไว้ใจกัน ยังไม่เคารพซึ่งกันและกัน
แต่ผมก็โตเกินกว่า ที่เธอจะคอย…
จับผมแต่งตัวในชุดที่ดูเหมือน…
เจ้าตูบยักษ์อยู่ตลอดเวลา
หรือจำพวกลายดอกไม้สีสด กับกางเกงสีกากี
เพียงเพื่อให้ผมดูเหมือน กาเบรียล อีเกิลเซียสผิวดำ
คืออยากให้คนเห็นผม แล้วหมดอารมณ์ว่างั้นเถอะ
แต่ภรรยาคนปัจจุบัน เธออยากให้ผมดูน่ารัก
ก่อนออกจากบ้าน เธอจะดูผมเผ้า
เธอต้องให้ผมดูเป็นทางการ
เธออยากให้คนเห็นผมแล้วมีอารมณ์
นั่นถึงจะเรียกว่าชีวิตแต่งงาน
ขอบคุณ
ผมไม่เคยรู้ว่า ชีวิตแต่งงานจะสนุกได้ขนาดนี้
ผมนึกว่าต้องทะเลาะกันไม่หยุดหย่อน มีปัญหาไม่หยุดหย่อน
ผมไม่เคยรู้ว่า ชีวิตแต่งงานจะเพลิดเพลินได้
หัวเราะด้วยกันได้
ดูซีรีย์กันทั้งวัน
แล้วปิดจบด้วยบ๊วบกระปู๋
เมื่อคุณสรุปชีวิตแต่งงาน ไว้ในประโยคเดียว โอ้พระเจ้า
มันงดงาม
โดยเฉพาะถ้าคุณเข้าใจ ว่าผมเคยดูซีรีย์ทั้งวัน
โดยไม่มีการปิดจบมาบ่อยแค่ไหน
แต่ไม่อีกแล้ว
เดี๋ยวนี้ผมกระดี๊กระด๊าทันที ที่ได้ยินเพลงจบ
ใช่ ทันทีที่ได้ยิน "บ่อม-บะ-บ่อม-บอม-บ๊อม"
ผมแบบ "อู้ว ฉันไปรวบผม ให้เธอหน่อยดีกว่า"
พวกคุณหลายคนเข้าใจเรื่องรวบผมดี
เกรงใจคนอื่นบ้างสิ
ภรรยาผมเป็นคนขี้เกรงใจ นั่นทำให้เราตกหลุมรักกัน
ก่อนเราเจอกัน ผมเคยแต่งงานมาแล้ว ผมมีลูกแล้ว
และผมแบบ "ฉันจะสนใจแต่สิ่งนี้"
แต่พอเธอเข้ามา และเธอก็ช่างดีซะเหลือเกิน
เธอเฝ้าถามผมด้วยคำถามเดิม ซ้ำๆ ซ้ำๆ และซ้ำๆ
จนเธอค่อยๆ คืบเข้ามาในใจผม
ผมจะเล่าให้ฟังว่าเธอถามผมว่าไง
เผื่อพวกคุณจะเอาไปจับผู้ชายคนอื่นดู
ภรรยาผมเฝ้าถามผมว่า…
ผมดื่มน้ำมากพอรึเปล่า
แล้วผมก็แบบ "เราก็รู้กันอยู่ว่าไม่"
ผมคิดว่าคำถามที่แท้จริงคือ "จะสนใจทำไมวะ"
แต่นั่นเป็นเพราะเธอห่วงใยผม
เธอห่วงสุขภาพผม
แต่ผมรู้สึกอึดอัด ทีแรกผมไม่ชอบเลย
ผมเคยชินกับ สาวแวมไพร์ลอสแอนเจลิสมากกว่า
แต่เธอก็ไม่เคยหยุด
ผมตั้งใจจะพาเธอไปเดต
ผมไปรับเธอที่บ้าน กดกริ่ง
เธอมาเปิดประตู แล้วคุณรู้มั้ย ว่าเธอมีอะไรรอผมอยู่
น้ำหนึ่งขวด
ถ้าผมโชคดีพอได้ชวนเธอกลับบ้าน ใช้ค่ำคืนด้วยกัน
ผมจะตื่นตอนเช้า หันมา เธอไม่อยู่แล้ว
แต่คุณรู้มั้ยว่าจะมีอะไร วางอยู่ตรงนั้น
น้ำหนึ่งขวด
วันนั้นผมรับรู้ได้
แล้วผมก็แบบ "โอ๋…
ไม่เคยมีชะนีใส่ใจเรื่องฉันขาดน้ำ"
หลังจบชีวิตแต่งงานครั้งที่หนึ่ง ผมไม่ดื่มน้ำมาห้าปีติด
ไม่มีใครพูดซักคำ
ไปไหนมาไหน คนก็ว่าเป็นดีซ่านกันหมด แย่จริง
สิ่งนึงที่ผมรักเกี่ยวกับภรรยาผมคือ เธอมาปุ๊บก็เป็นแม่เลี้ยงที่ดีเลย
ผมเป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยว มาแทบทั้งชีวิต
ผมมีลูกชายที่ได้รับการวินิจฉัย ว่าเป็นออทิสติกตอนสองขวบ
เราไปรักษามาเยอะมาก
อาการชัก ปัญหาต่างๆ แต่ตอนนี้ผมภูมิใจในตัวเขามาก
อายุ 19 จบมอปลาย
ทำงานร้านขายของชำ
ผมก็เคยทำงานที่ร้านของชำตอน 19
ก่อนจะมีเขาได้ไม่นาน
แล้วผมก็แบบ "ตราบใดที่ลูก ไม่ทำใครท้องภายในหกเดือนข้างหน้านี้
ลูกก็สุดยอดแล้ว"
เขามีวินัยสูงมาก และผมไม่รู้ว่าเขามีได้ยังไง
เพราะผมไม่เคยสอนวินัยให้เขา
ผมไม่รู้วิธี
โดยเฉพาะการมีลูกที่เป็นวัยรุ่น และเป็นออทิสติก
ผมไม่รู้ต้องทำยังไง ไม่รู้ว่าวัยรุ่นเค้าทำอะไรกัน
ไม่รู้ว่าคนเป็นออทิสติกทำอะไรกัน
ผมไม่รู้ว่าเจ้าสิ่งนี้
ทำให้เขาดาวน์โหลด เดอะไพรซ์อิสไรท์มาหกสิบตอน
แต่ผมรู้ว่านั่นไม่ปกติ
เดอะไพรซ์อิสไรท์ก็สนุกอยู่หรอก แต่หวดเรื่องเดียวทุกวันเนี่ยสิ
ผมถามว่า "ลูกจะลงเดอะไพรซ์อิสไรท์ เรื่องเดียวทั้งเครื่องเลยเหรอ"
เขาตอบ "อ๋อ ผมพยายาม รักษาสถิติซีซั่นอยู่ฮะพ่อ"
ผมแบบ "โอเค ก็ออทิสติกอะนะ"
ยาวไปลูก
ผมชอบดูลูกโตเป็นผู้ใหญ่ มีสิ่งที่รัก ไม่รัก ในแบบของตัวเอง
ที่ชอบที่สุดคือ ได้แชร์บัญชีสปอติฟายกับเขา
แล้วพอสิ้นปี ผมก็จะได้ดู สรุปประวัติฟังเพลง ซึ่งผมชอบมาก
เพราะผมจะได้รู้ว่า วัยรุ่นที่เป็นออทิสติก
คิดว่าเพลงไหนเป็นเพลงฮอตสุดแห่งปี
ปรากฏว่าตลอดทั้งปีที่แล้ว เพลงโปรดของลูกผม…
ผมอมพระมาพูดเลย
นั่นคือเสียงเอฟเฟค…
ของผึ้ง…
ทำเสียงหึ่งๆ อยู่กลางทุ่ง
ไม่
ใช่ น่ารักสิ ก็คุณไม่ได้อยู่กับมันหนิ
แต่ลองกลับบ้าน ไปเจอแบบนี้ทุกวันๆ ดูสิ
คุณทำเป็นปกติอยู่ไม่ได้หรอก
คุณบอกได้มั้ยว่า "นี่ ลูกลดๆ…
วันฟ้าใสในหน้าร้อนนี้ลงหน่อยเถอะ"
เขาจะตอบมาว่า "พ่อไม่เข้าใจ สิ่งที่เพลงบอกกับคนรุ่นผมหรอก
พ่อจะต้องเปิดใจสิ เสียงหึ่งเพราะๆ ก็มีนะ"
ขอบคุณที่สละเวลาครับ ผมรอน ฟันเชส
- ไง ที่รัก - ไง รอน
- ไง - เก่งมาก บาย
ตลกมั้ยคะ รอน ฟันเชส
คุณผู้ชมช่างน่ารักจริงๆ
เอาล่ะ รักษาพลังงานนี้เอาไว้นะคะ ท่านทั้งหลาย
โปรดต้อนรับเจย์ แม็คไบรด์ค่ะ
เยี่ยมค่ะ ขอบคุณมาก
พ่อคุณ ดีจังที่ได้ออกมา โดยไม่ต้องใส่หน้ากาก
ใช่มั้ย เยี่ยม
จริงๆ มีผู้ชายบางคนไม่ยอม มีอะไรกับฉัน ถ้าฉันไม่ใส่หน้ากาก
รู้ มันเป็นมาก่อน จะมีโรคระบาดแล้วล่ะ
ไม่ใช่แค่หน้ากากอนามัยด้วยนะ ต้องหน้ากากสไปเดอร์แมนกันเลย
เขาแบบ "เสร็จฉันล่ะ เจ้าตัวปล่อยใย" ซึ่ง…
ได้แค่ไหนก็เอา ถูกมั้ย
เดตฉันหินมาก รู้ใช่มั้ยฉันเป็นทรานส์
พวกคุณนึกออกอยู่แล้ว พวกคุณยังกับ…
ดูเข้าสิ ยังกับนักสืบยกโขยงกันมาแน่ะ
พวกคุณคงบอกว่า "ฉันมาจากแคนซัส ไม่ใช่ดาวอังคาร ฉันดูออก"
เรื่องประหลาดคือ ก่อนฉีดวัคซีนฉันยังไม่เป็นทรานส์ค่ะ
แม่งเอ๊ยจอห์นสันแอนด์จอห์นสัน สาบานได้เลย
หนึ่งเข็ม แป๊ะแกสิ
เปล่าหรอก จริงๆ ฉันแปลงเพศมา 15 ปีแล้ว
ซึ่ง โอ้ ไม่ ขอบคุณค่ะ แต่…
ไม่ ไม่ต้องตบมือ ไม่ต้องตบ ฉันทำเพื่อไปแข่งโอลิมปิกน่ะ
ฉันไม่ใช่ฮีโร่
แต่พ่อคุณ ฉันรู้ตัวไวมาก ฉันรู้ตั้งแต่เนิ่นๆ เลย
ตอนประมาณห้าขวบ เราเอาหมาไปให้หมอตอนให้
ฉันตะโกนบอกไปว่า "ต่อไปคิวฉัน"
ฉันโตมาแบบไอริชคาทอลิกด้วย มันเลยยากสักหน่อย
รู้ค่ะ ใช่มั้ย ก็นี่แหละไอริชคาทอลิกในแบบฉัน
ย่าฉันมีลูกสิบคน
ใช่ สิบ
ไอริชคาทอลิกที่ดีต้องแบบนั้น
แต่ย่าแท้งไปสองครั้ง
ฉะนั้นแกเลยท้องทั้งหมด 12 ครั้ง ในรอบ 16 ปี
รู้ค่ะ ใช่มั้ย
ย่าไม่เคยหยุด ย่าแค่เว้นวรรค
ใช่ ย่าแกหัวโบราณมาก
คือแกจะแบบ…
ครั้งนึงแกเคยบอกฉันว่า แกไม่เชื่อคนเป็นเกย์
นั่นคือที่แกพูด "ฉันไม่เชื่อคนเป็นเกย์"
ซึ่งประหลาดมากที่แกเชื่อ เทวดา ภูติแคระ และบิ๊กฟุต
ฉันมีอาคนนึงเป็นบาทหลวง
เขาเคยพูดว่า "ฉันไม่คิดอยากดูแกเล่นตลกเลยซักนิด
เพราะฉันขี้เกียจฟังแกพูด ถึงเรื่องมีเซ็กส์กับผู้ชาย"
ฉันก็เลยส่งรูปไปให้เขาแทน
แต่เขาไม่ได้มีปฏิกิริยาแบบพวกคุณนะ
คนชอบพูดว่า "ถ้าเลี้ยงให้อยู่ในศีลในธรรม
คุณก็จะกลายเป็นปกติ"
ฉันก็แบบ "เธอจ๋า ฉันเคยเป็นเด็กวัดค่ะ
แล้วฉันก็ชอบด้วยนะ"
เปล่าค่ะ บาทหลวงไม่เคยแตะต้องฉัน หรือตีฉันหรือลวนลามฉัน
ฉันพยายามทุกวิธีแล้ว
ฉันแบบ "หลวงพ่อ คำสารภาพนี้เร่าร้อนจังเลย"
พ่อฉันคิดว่าการเป็นเด็กวัด จะเปลี่ยนฉันให้เป็นผู้ชายได้
แต่ชัดเจนว่าการใส่เสื้อคลุม นั่งจิบไวน์ตรงนั้นตรงนี้ไม่ได้ผล
ใช่ พ่อฉันไม่ปลื้ม กับอะไรพวกนี้เอาซะเลย
จำได้ตอนเด็ก ฉันถามว่า
"พ่อ ถ้าเด็กผู้ชาย อยากเป็นผู้หญิง เค้าเรียกว่าอะไร"
เขาตอบ "ฉันไม่รู้ รู้แต่พวกมันไม่ได้กินไอติมแน่"
แย่เนอะ ไม่ต้องห่วง สุดท้ายเขาก็ตายค่ะ
รู้สึกบางคนถ้าไม่ชอบตลกร้าย ก็น่าจะเกลียดพ่อนะเนี่ย
พ่อฉันเสียตอนช่วงคริสต์มาส เลยแย่หน่อย
ฉันไม่รู้จะอธิษฐานอะไรดี ก็ฉันได้ไปแล้ว
ฉันก็เข้าบำบัดอยู่นี่แหละ
ก็นั่นแหละ ขอบคุณนะ
ไม่ ฉันบำบัดอยู่
ฉันคุยกับนักบำบัดเยอะมาก เรื่องแม่ฉัน
แม่เสียไปแล้ว
คุณคงว่า "เออ พ่อตาย แม่ตาย
ต่อไปอะไร ยัยกระเทยกำพร้า"
เราคุยเรื่องแม่กันเยอะมาก ว่าแม่ยอดเยี่ยมมาก
นักบำบัดบอกว่า ฉันควรคุยกับแม่ทุกวัน ไม่รู้สิ
มันออกจะพิลึกหน่อย
ฉันคุยกับหุ่นนางแบบ ในห้องใต้หลังคา
ฉันเอาชุดแม่ใส่ให้มัน
แต่นางเยี่ยมมาก แม่ฉันเยี่ยมมาก
แม่จะออกแนวมาร์ธา สจ๊วตหน่อย
อาชญากรที่ทำกับข้าวเก่ง
ตอนที่ฉันบอกแม่ว่าฉันเป็นทรานส์ แกอึ้งไปพักใหญ่เลย
แกบอกว่าเดี๋ยวจะสวดอ้อนวอน ต่อพระเจ้าให้ หลังฉันพูดจบ
ก็เข้าท่านะ เพราะถ้าคุณเป็น หญิงฝรั่งวัยกลางคน
แล้วรู้สึกไม่พอใจอะไร คุณจะคุยกับผู้จัดการก่อน
เหมือนจะไม่ใกล้ไม่ไกลเลย ใช่มั้ยแอล.เอ.
ฉันยังพยายามทำให้แม่พอใจ
หลังแกลับไปแล้ว
ฉันจะทำอะไรดีๆ ให้แม่หน่อย
ก็เลยตัดสินใจจะเอาแม่ ไปไว้ตามที่ต่างๆ ที่แกชอบ
เมืองที่ฉันโตมา ชื่อเมืองเวสต์พอร์ต นิวยอร์ก
ไปที่เทือกเขาอดิรอนแด็คส์ ไปที่เลกแชมเพลน
ไม่ต้องตบมือค่ะ นั่นไม่ใช่บ้านคุณ
แต่สวยมาก ฉันขับไปหกชม. แล้วก็เริ่มแยกแม่ออก
มีคนหอบแฮกๆ มาบอกว่า
"หยุด ไม่ได้นะ ทำแบบนั้นไม่ได้"
ฉันเลยถาม "ทำไมล่ะ"
เขาว่า "คุณต้องเผาศพก่อนสิ"
ฉันก็เลยใส่แกกลับเข้าไปในถุง
งั้นไปอยู่ที่โปรดอันดับสองละกัน
หลังร้านอาร์บี้ส์
ตะกี๊ฉันก็เลยเข้ามาสาย และ…
ฉันมีพี่ชายสามคน
สามคนนี้ก็พิลึก
เพราะพ่อแม่เราไม่ได้ร่ำรวย
ฉะนั้นเราจะเปิดน้ำอาบ ใส่ไว้แค่ครั้งเดียว
แล้วทุกคนก็แบ่งกัน ต่อคิวกันทีละคน
โหย มันแย่มาก
ถ้าคุณอาบคนสุดท้าย มันจะเหมือนแม่น้ำฮัดสันตอนน้ำลง
แล้ววันนั้นเกิดเป็นฉัน ฉันเลยแย่
และฉันว่า "ทุเรศชะมัดเลย
ฉันอายุ 32 แล้ว…"
มีพี่คนนึงปฏิเสธฉัน ตอนรู้ว่าฉันเป็นทรานส์
แต่ไม่เป็นไร ฉันพยายามใช้ทางของผู้เจริญ
ตอนเขากับภรรยามีลูก ฉันเลยส่งการ์ดอวยพรน่ารักสุดๆ ไปให้
เขียนว่า "ยินดีด้วยกับลูกชาย
เฉพาะตอนนี้"
ขอบคุณมากค่ะ
เจย์ แม็คไบรด์ค่ะ ขอเสียงให้เธอหน่อย
เยี่ยมค่ะ
ไม่รู้ว่าใครรู้สึกคุ้นๆ กับงานออสการ์บ้าง
แต่ฉันได้ร่วมเป็นพิธีกร ของปีนี้ด้วย
ใช่ และ…
เราได้เห็น ว่าเกิดเรื่องน่าเศร้าขึ้น
เจสสิกา แชสเทน ได้ดารานำหญิง
ไม่ เรื่องน่าเศร้าจริงๆ คือวิล สมิธตบหน้าคริส ร็อกค่ะ
น่าผิดหวังและน่าตกใจมาก
แต่ไม่รู้สิ ฉันว่า
คงโดนไล่ออกจากบ้าน เหมือนในเพลงซะล่ะมั้ง
ไม่รู้นะ ฉันไม่รู้
คืนนั้นฉันพูดไม่ได้
มีสองสามเรื่องที่ไม่อนุญาตให้ฉันพูด
แต่ฉันจะแหกให้หมดเดี๋ยวนี้แหละ
พวกคุณดูเกเรกันจังเลย โอเค
ไม่รู้จะห้ามทำไม
ก็แค่สามีเล่นที่ต่ำให้ฉัน
หรือตอนที่เขาเรียกมันว่า "สควิดเกม"
แล้ว…
เขาก็อยู่ใน ไนท์แมร์อัลเลย์ (ซอก) ของฉัน
ในเฮาส์ออฟกุชชี่ (เรือน) ของฉัน
จนฉันร้องว่า "เร็วเข้า เร็วเข้า"
เขาว่า "ปะทุแล้ว" เขา "สั่นระรัว"
ฉันว่า "ออกจากเนินฉัน" แล้วฉันก็ได้ลูกชาย
คิดว่าไงคะ
เอาละ ไปต่อกันเลยดีกว่าค่ะ ท่านทั้งหลาย
โปรดต้อนรับ คริสติน่า พี
สวัสดีค่ะ
สวัสดี ลอสแอนเจลิส วู้ฮู
ให้ตาย ฉันย้ายไปเทกซัส ทั้งๆ ที่อยู่แอนเจลิโน่มา 44 ปี
ฉันเสียใจจริงๆ ฉันรู้สึกผิดที่อยู่ตรงนี้
ฉันเหมือนพ่อที่หย่าออกไป
แล้วกำลังกลับมาเยี่ยมลูก
ฉันแบบ "ฟังนะ ฉันรักแม่แกนะ แต่ฉันต้องไป โอเค้"
แกไม่เข้าใจหรอก พวก
นางนั่งในรถคนเดียว ก็ยังใส่เอ็น 95 เลย
แม่งโคตรๆ…
แต่ก็นะ…
ฉันเป็นคุณแม่วัยกลางคน อย่างเป็นล่ำเป็นสันแล้วค่ะ
ขอบคุณค่ะ
แต่มันเหมือนกับ แตะอะไรก็อ้วนไปหมด
ฉันอยู่เท็กซัส และของไม่มีแคล อย่างเดียวที่หากินได้ คือ
ยาระงับประสาท
และฉันชอบมาก จิ้มกับซอสบาร์บีคิวได้เลย
ฉันชอบภาคใต้ค่ะ ผู้คนน่ารักมาก พวกเขานิ่งมาก
ทุกอย่างเคลื่อนไหว ด้วยความเร็วหอยทาก
ความรีบเร่งมีค่าเป็นศูนย์
ไม่นานฉันก็ตระหนักได้ว่า "แล้วฉันจะรีบไปหาอะไร
ไม่มีอะไรให้ทำซักกะอย่าง"
ฉันจะต้องรีบไปกินที่ชิก-ฟิล-เอ ก่อนจะปิดวันอาทิตย์รึเปล่า
พวกคุณก็รู้ว่าทำไมชิก-ฟิล-เอ ถึงปิดวันอาทิตย์
เพราะ
เป็นวันที่พวกเขาเอา คนเป็นเกย์มาบดเพื่อทำ…
เป็นแป้งบิสกิต อร่อยชะมัดเลย ฮ่าๆ
แล้วก็ใช้อสุจิรักร่วมเพศ ซึ่งนั่นก็คือซอสส้ม
อร่อยเหาะ
คริสเตียนอยู่กันฝั่งนี้ค่ะ ไม่หือไม่อือ…
เอาล่ะ
โอเค ฉันแต่งงานมา 17 ปีแล้วค่ะ
และ อุ๊ย ขอบคุณ
และเขายังฉี่ใส่ฉันในห้องน้ำอยู่เลย ซึ่งนั่น… เจ๋ง
และเขาจะชอบโรคจิต ตอนที่เขาสบตาฉัน
ระหว่างทำการบ้าน
เขาจะทำเหมือนไม่รู้ว่า กำลังเกิดอะไรขึ้น
เขาจะจ้องฉันแล้วก็ว่า "ได้กลิ่นนั่นมั้ย
คุณได้กลิ่นมั้ย กลิ่นคนเกเร
คุณได้กลิ่นมั้ย
ฉันก็แบบ "ไม่ ฉันเป็นโควิด"
รับพรโควิด
แล้วฉันก็มีลูกชายสามขวบคนนึง ลูกชายหกขวบคนนึง
และสามีคนนึง
ฉันเลยได้เห็นกระจู๋มากกว่าในเรื่อง ยูโฟเรียทุกตอนไม่ว่าวันไหน
คุณไม่ชอบยูโฟเรียเหรอ
เป็นเรื่องที่เหมาะกับ คุณแม่วัยกลางคนซะจริงๆ
ยูโฟเรียคือเรื่องคอบร้าไคใส่นมเยอะๆ ยืนหนึ่งค่ะ
มีคนบอกฉันตลอดว่า "นี่นะ คริสติน่า
เด็กๆ น่ะโตเร็วจะตาย"
ฉันแบบ "เร็วเหรอ
คุณเลี้ยงพวกเขาด้วยอะไร เพราะฉันอยากให้มันเร็วกว่านี้อีก"
โอเคนะ
แต่ไม่ใช่เด็กๆ ที่ทำฉันหัวเสีย
โลกของการเป็นผู้ปกครองต่างหาก
ผู้ปกครองเจอข้อเรียกร้องเยอะไป
อย่างตอนนี้ ฉันต้องแต่งตัวให้พวกเขา ในชุดผ้าฝ้ายออร์แกนิคเป็นกลางทางเพศ
ฉันต้องหาของเล่น ชนิดที่ต้องเอื้อกับคนพิการให้เขา
และคุณต้องให้ลูกกินนมจากเต้า จนกว่าจะเข้ามหา'ลัย รู้มั้ย
ใช่ค่ะ มีผู้หญิงในชั้น "คุณแม่และหนู"
ให้ลูกสี่ขวบของนาง กินนมจากเต้ากันเลย
โทษนะคะ อายุ 208 สัปดาห์เนี่ยนะ
แล้วแม็คเคนซี่จะหย่านม ทันไปงานพรอมมั้ย
พ่อแม่ฉันไม่เคยต้องทำอะไรพวกนี้
ถูกมั้ย พ่อแม่สมัยก่อน ไม่เคยต้องทำอะไรเลย
พ่อแม่ไม่ได้ให้ฉัน คาดเข็มขัดนิรภัยด้วยซ้ำ
ฉันเคยนั่งท้ายรถกระบะของพ่อ
บนเก้าอี้สนาม
แล้วฉันก็ยื่นมือออกไปตบแปะ ป้ายจราจร
แล้วพอตำรวจเรียกให้จอด เขาก็ให้คุณเล่นปืนของเขา
แต่ทุกวันนี้ พระเจ้า ผู้ปกครองสติแตกกันหมด
คุณเคยเห็นคุณแม่เฮลิคอปเตอร์ใช่มั้ย
ฉันไปที่สวนสาธารณะ
นั่นเป็น "เวลาของฉัน"
ฉันดื่มเบียร์ สบายใจ
คุณแค่ปล่อยให้พวกเขาวิ่งเล่น สวนมีไว้เพื่อการนั้น
- ใช่ - ถูก
แล้วฉันเห็นคุณแม่เฮลิคอปเตอร์ ฉันเข้าใจ
ตอนลูกคนแรกฉันก็เป็น
แม่ที่พยายามทำทุกอย่างให้ถูกต้อง
คุณพยายามให้มันถูกต้อง
นางพยายามบรรยาย ทุกอย่างที่เด็กกำลังทำอยู่
"โอเค เก่งจ้ะ คูเปอร์ เก่งจ้ะ คูเปอร์
ใช่ คูเปอร์
ขึ้นบันได คูเปอร์
เก่งจ้ะ
ก้าวขึ้นบันได คูเปอร์ วิ่งตัดไป คูเปอร์
วิ่งตัดไปคูเปอร์ วิ่งตัดไปคูเปอร์ เก่งจ้ะคูเปอร์ เก่งจ้ะคูเปอร์
เอาขนมมั้ยคูเปอร์ คูเปอร์ คูเปอร์ ขนม ขนม คูเปอร์ คูเปอร์
แล้วชีสทอดล่ะ แล้วชีสทอดล่ะ
น้ำล่ะ น้ำล่ะ น้ำล่ะ
คูเปอร์ คูเปอร์ ขนม ขนม ขนม ขนม
ไม่นะ
จนในที่สุดคูเปอร์น้อย ก็ทนไม่ไหว เขาว่า
"เว้นว่างให้ผมบ้าง"
ฉันเกือบจะตีมือกับเด็กคนนั้น ฉันว่า "ดูหนูสิ กล้าอ้างขอบเขต
กับแม่ด้วย"
นั่นเคยทำให้ฉันต้องบำบัดจิต อยู่เป็นสิบปี คุณนึกออกมั้ย
แล้วเลิกบอกให้พวกเขา เป็นตัวของตัวเองเถอะ พระเจ้า
หยุดบอกลูก ให้เป็นตัวของตัวเองได้แล้ว
พวกเขารู้อยู่แล้ว พวกเขารู้วิธี
ลองถามลูกฉันดูสิ
ป่านนี้คงวิ่งแก้ผ้า อยู่ข้างถนนกระมัง
แก้ผ้า ใส่แต่ร้องเท้าคาวบอย
มีอยู่วันนึง เขาวิ่งมาหาฉัน เจ้าคนโต อายุหกขวบ
วิ่งแก้ผ้ามาหาฉันแล้วว่า "นี่แม่ แม่ฮะ
อยากได้เซอร์ไพรส์มั้ย"
แล้วเขาก็หันหลัง แล้วก็ตดใส่ฉัน
ได้จังหวะพอดิบพอดี
เจ้าสามขวบหันมาเห็นเข้า
แล้วพยายามเอาอย่าง
นี่แม่ แม่ แม่ แม่อยากได้… อยากได้เซอร์ไพรส์มั้ยฮะ
หันหลัง เปิดแก้มก้น
แล้วว่า "ดมตูดผม
ดมดูสิ"
ฉันว่ามันก็เข้าท่าดี ที่แสดงตัวตนของคุณ
ด้วยการส่องตูดไปหาคนอื่น ถูกมั้ย
แล้วก็ไม่ต้องบอกฉัน ว่าเรื่องเพศไม่มีจริง หยุดเลย หยุด
หยุดบอกว่า "เพศเป็นโครงสร้างทางสังคม"
คนพูดแบบนั้น เพราะไม่ได้เลี้ยงเด็กผู้ชาย
เด็กผู้หญิงกับเด็กผู้ชาย เหมือนกันเหรอ อ้อเหรอ จริงอะ
คุณเคยเห็นเด็กผู้หญิงหกขวบ ฉี่หน้าเต็นท์ตอนตั้งแคมป์มั้ยล่ะ
หรือแบบตื่นเต้นสุดๆ
อย่าง "คุณพระช่วย ได้กลิ่นนั่นมั้ย
คุณได้กลิ่นมั้ย กลิ่นคนเกเร"
ดีนะที่ความทุเรศเป็นกรรมพันธุ์
เอาล่ะ ขอบคุณทุกคนมากค่ะ ขอบคุณ
ของดีมีไม่บ่อย ฉันขอเปิดตัว เพื่อนรักที่สุดในโลกของฉัน
ท่านทั้งหลาย โปรดต้อนรับ ราเชล เฟนชไตน์
ขอบคุณ
ขอบคุณค่ะ อบอุ่นดีจังเลย
เป็นสัปดาห์ที่บ้าบอ ครอบครัวมาเยี่ยม
แม่ฉันก็เยอะจัด
ไม่รู้คนอื่นเป็นมั้ย
แต่แม่ฉันไม่มีเส้นคั่นเลย
ถ้าอยู่กันตามลำพัง
นางจะต้องมีเรื่องมาเล่า ฉันไม่ได้จะอยากรู้ซักนิด
นางจะแบบ "ก็ได้ มีอยู่ปีนึงที่ฉันคิดจะทิ้งพ่อแก"
ฉันแบบ "หนูไม่อยากรู้ค่ะ"
นางว่าต่อ "ฉันเรียกมันว่า ปีที่มืดมิด"
ฉันว่า "มีตั้งชื่อปีด้วย
แม่สอนแอโรบิกค่ะ แม่ไม่รู้เรื่องความมืดหรอก"
ฉันก็เป็นค่ะ แต่กับคนแปลกหน้า คือฉันจะลากไส้ตัวเองตลอด
ฉันเข้าคิวในร้านขายยา มีคนยิ้มให้ฉัน ฉันก็แบบ
"ฉันไม่เคยอยู่ในสายตาพ่อฉันเลย คือฉันรู้นะว่าพ่อรักฉัน แต่…
ตอนมีลูก ฉันกลัวเรื่องนี้ที่สุด
แบบ "ถ้าลูกไม่สนิทกับฉันล่ะ"
เพราะคุณเคยได้ยินมา
ฉันว่า "ฉันจะเล่า"
ตอนบาร์บีคิวกัน ถ้าใครบอก "ลูกน่ารักจัง"
ฉันก็จะว่า "ประหลาดมั้ย ฉันไม่ได้รักแก ฉันเฉยๆ
แถมมีแอบเคืองด้วย"
แล้วพอฉันรักแกขึ้นมา ฉันก็เริ่มประกาศ
ว่า "เรารักเธอ" แต่น้องฉันว่า "อย่าพูด
คนจะมองว่าพี่หลงรักลูกตัวเอง
มันดูน่าตกใจ" ฉันก็แบบ "เป็นข้อเสนอแนะที่ดี"
แกกำลังเตาะแตะ มันเป็นวัยของแก เด็กสองขวบ
ไปตรงไหนวงแตกตรงนั้น
แกจะไล่ปิดไฟหมด เหมือนคนกำลังอยากยา
เหมือน 24 ชม. ต้องออกจากประเทศ
ก่อนจะโดนพ่อค้ายายิงแสกหน้าเอา
สามีฉันเป็นนักดับเพลิงค่ะ คือฉันคิดว่าเขาเป็นนักดับเพลิง
ขอบคุณ เขาเป็นนักเต้นเปลื้องผ้า ในชุดนักดับเพลิง
แต่นั่นชีวิตฉัน
ฉันต้องตระเวนไปงานเลี้ยงเต้นรำ นักดับเพลิงเกาะสแตเทน
แล้วเขาก็ฝากฉันไว้กับ ซุ้มคอกเทลกุ้งที่ไหนสักที่
ฉันเป็นยิวอยู่คนเดียวตลอด สาวทุกคนจะชื่อจิ๋ม
มันเหมือนเป็นทะเลแห่งจิ๋ม
ใส่สายเดี่ยวกันเป็นตับ โชว์กางเขนระยิบระยับ
แล้ววิธีที่นักดับเพลิงคนอื่นๆ แสดงความยินดี
ตอนเรามีลูก มันน่ากลัวมาก
ทุกคนพูดว่า "สวยจังนะ
ยัยหนูตัวน้อย ตอนเล็กๆ นี่แหละ คุณต้องทะนุถนอมให้มากๆ"
เหมือนจะถูกกินเลือดกินเนื้อ ยังไงก็ไม่รู้
"แต่ที่สุดแล้วก็คือครอบครัว
จำไว้ มันคือครอบครัว" ฉันแบบ…
"เจอพวกนี้ทักทีไร เหมือนกำลังโดนฆ่า
บนเวทีโซปราโนเลย"
พวกเขาเหมือน คนที่ต้องยอมรับบางอย่าง
ที่รับต่อไปอีกไม่ไหวแล้ว
พวกเขาจะแบบ "หนึ่งวันยาวนาย
หนึ่งปีสั้นจู๋ ทะนุถนอมเธอซะ โอเค้
ฆ่าไดแอนเมียผมซะ" ฉันแบบ "คุณไม่…
ตั้งใจจะพูดมั้ง ดิโน่"
"ไดแอนชิ่งไปแล้ว รู้มั้ย ผมรู้ว่าเธอหมดใจ โอเคนะ
ทุกคนโอเค ทุกคนปลอดภัย อะไรๆ ลงตัว"
แต่นั่นสเปคฉัน สเปคใครสเปคมัน
คุณเปลี่ยนสเปคไม่ได้ ฉันแค่ชอบผู้ชายหัวดื้อไม่สนโลก
ฉันชอบแบบนั้น
ฉันชอบผู้ชายที่พูดว่า "ตามเงินไป"
ตอนที่เขาพูดถึงวัคซีน
ผู้ชายที่ปกติจะถูกเรียกว่าวินนี่ บางครั้งก็ดิโน่
และแล้วนายวินนี่ก็โผล่มา
แต่นายวินนี่ที่โผล่มาบอกว่า "คุณต้องพาลูกไปดิสนีย์
นั่นคือประสบการณ์ครอบครัวแท้ๆ ต้องพาไปเอ็ปคอต"
แล้วก็เสริมด้วยว่า "เอ็ปคอตคือญี่ปุ่นแท้ๆ"
"ที่นั่นเหมือนญี่ปุ่นเป๊ะ" ไม่ได้จะประชดเลย
เขาแบบ "คนคิดว่า คุณต้องถลุงเงินให้หมด
ด้วยการข้ามน้ำข้ามทะเลไปญี่ปุ่น แต่นั่นมันตอแหล"
เหมือนเขาจะบอกว่าการท่องโลก มันเป็นเรื่องตอแหล
แต่เอ็ปคอตคือของจริง มันคือชีวิตจริงในความคิดของวินนี่
ฉันถามแม่ว่า "ตอนหนูอายุ เท่าลูกสาวหนู หนูชอบอะไรคะ"
แม่คิดถึงเรื่องดีๆ ของฉันไม่ออกเลย
นางจะแบบ "รู้มั้ย ลูกกินเร็วมาก"
ฉันแบบ "นั่นคือที่คิดออกเหรอ"
นางบอก "ก็ตอนกินลูกเคี้ยวไวมาก เคยสำลักกระดูกไก่ด้วย
แม่จำได้แม่นเลย ลูกมูมมามมาก
ลูกกินได้ป่าเถื่อนมาก จนเรากลัวจะเป็นอันตราย"
ฉันแบบ "ขอบคุณค่ะ มีประโยชน์มาก คุยเรื่องแม่ก็ได้"
ที่เยอะอีกอย่างคือ "เมีย ผจญเพลิง" แต่ไม่ค่อยพูดกัน
พวกเขาขอให้ฉันเลิกพูดว่า
"พวกคลั่งตำรวจ" ฉันชอบคำนี้ ฉันเป็นพวกคลั่งตำรวจ
แต่ผู้หญิงหลายคน…
ฉันรู้ว่าหลายคนก็เป็น
พวกนางจะร่ายถึงความมหัศจรรย์ ของชีวิตแต่งงานลงอินสตาแกรมยืดยาว
คุณรู้ว่ามีคนทำแบบนี้ใช่มั้ย
ฉันไม่เข้าใจว่ามั่นแค่ไหน ถึงกล้าลากสามีออกไป
กลางไร่ฟักทองที่ไหนสักที่ ผู้ชายตัวบวมฉึ่งแถมยังเมาค้าง
เขาดูสับสนสุดๆ
เขาไม่รู้เลยว่าทำไมต้องแต่งตัว…
เข้าชุดกันทั้งตระกูลแบบนั้น
แล้วทุกคนก็บอกว่า "วินนี่ คุณมี เรื่องใหม่ๆ ให้ฉันทำได้ทุกวี่วัน
ทุกๆ วันที่อยู่กับคุณช่างงดงาม การเดินทางที่ท้าทาย
คุณทำให้ฉันมีคำถามกับทุกสิ่ง ฉันเคยคิดว่ามันเป็นไปได้
ในการเดินทางไร้ที่สิ้นสุดครั้งนี้ เราทุกคนจะได้อยู่ด้วยกัน
ฉันแบบ "วินนี่ขึ้นพอร์นฮับแล้ว
เขาทำให้คุณมีคำถามบ้าบออะไร
ครั้งสุดท้ายที่ฉันเห็นคือ เขาเมา ติดสัดจนมันหยดติ๋ง
ฝ่ายสามีฉัน นั่นไม่เคยถ่ายรูปฉันเลย
เอาแต่อ้างว่าโทรศัพท์มีพื้นที่ไม่พอ
ฉันแบบ "ไม่ใช่ปัญหาเรื่องที่เก็บ"
เขาก็แบบ "โทรศัพท์ผมที่ไม่พอ"
รูปเดียวที่เขาถ่าย ที่งานแต่ง ฉันกำลังกิน
แซนด์วิชกำลังทะลัก ออกจากมุมปากของฉัน
เป็นโมเมนต์ที่เลอะเทอะน่าขายหน้า
ฉันถาม "นี่เหรอที่ถ่ายฉัน"
เขาว่า "ก็นี่แหละเนื้อแท้คุณ
พวกกินมูมมาม"
เอาล่ะ ทุกคน ขอบคุณมากค่ะ
ราเชล เฟนชไตน์ ขอเสียงให้เธอหน่อย
คอมเมเดียนเหล่านี้ เป็นเพื่อนรักของฉัน รวมทั้งคนนี้
เขาเป็นหนึ่งในตลกคนโปรดที่สุดของฉัน
และพวกคุณรู้จักเขาในนาม คริส ดิสเทฟาโน่
เยี่ยมมาก เอมี่
โอ้
สวัสดี
หวัดดี หวัดดี สบายดีนะ รู้สึกดีนะ ดูดีนะ
แบบนี้ก็มีด้วย ตลกผู้ปกครอง
แต่รู้สึกเหมือนคนที่นี่ จะไม่มีลูกกันสักคน ใช่มั้ย
ที่นี่แอลเอ เค้ามีกันเจ็ดแปดคน
คุณมีลูกนี่ ใช่ เหมือนคุณจะเบื่อโควิดเต็มแก่แล้ว
คุณสูดลมหายใจท่าเดียวเลย ผมดูออก
ผมรู้คุณมีลูก ผมดูอยู่
ผมแบบ "หมอนี่ร่อแร่แล้ว"
และ…
ผมมีลูก ผมมีสองสาวตัวน้อย เป็นเปอร์โตริโกทั้งคู่
เข้าใจนะ ความหลากหลาย ผมมันสุดยอดฝรั่ง
ใช่มั้ย สุดยอดฝรั่งคนนี้ มีลูกเป็นลาติน
ที่ไม่พูดภาษาอังกฤษ เป็นเรื่องเลย
ลูกๆ ผม โดยเฉพาะคนโต ไม่ยอมเลย
พวกเขาจะพูดกันแต่สเปน คุณแม่ก็เอาด้วย
ผมต้องดูเรื่องเอนคานโต้ เพื่อจะได้คุยกับลูกๆ
แต่ผมทำไม่ได้ ซึ่งก็ดี ถือว่าลูกได้เรียนภาษาอื่นซะเลย
ปาป๊าจะพูดแต่ภาษาอังกฤษ
แต่ผมว่าประเด็นก็คือ ผมมีลูก
ผมจะมัวเสียเวลา เสียพลังงาน
คิดเยอะอยู่ไม่ได้
อย่างตอนที่ต้องไปพอร์ตแลนด์
คุณเข้าใจนะ อะไรก็ตามในเมืองนั้น
ผมรักประเทศนะ ผมก็เลือดแดง ขาว น้ำเงิน
แต่พอร์ตแลนด์แม่ง คือผม…
พวกเขาแบบ… จะเยอะไปไหน
พวกเขาแบบ โกรธนะแต่ไม่แสดงออก ประสาทไวทุกเรื่อง
ผมอยู่ที่นั่น พวกเขาจะแค่มองคุณ ตัดสินคุณอยู่ข้างใน
และผมอยู่ที่นั่นสองสัปดาห์ก่อน
ผมต้องไปที่นั่น ผมเข้าไปในร้านกาแฟ
และผมไม่รู้ ว่าเค้ายังใส่หน้ากากกันอยู่
เพราะอเมริกา ณ ตอนนี้
แล้วบาริสต้าก็เอาแต่ทำอยู่แบบนี้
แบบนี้แหละ
ทำตลอดเวลาจนผมแบบ "ผมไม่เข้าใจ คุณทำอะไรเหรอ"
เธอก็ยังไม่ยอมหยุด
ผมว่า "ผมไม่เข้าใจภาษามือ ขอโทษนะ ผมควรเข้าใจ
แต่ผมมันฝรั่งขี้นก ผมขอโทษ
ไม่ได้จะต่อต้านนะ แต่อยากให้ผมทำอะไร
เธอก็ยังเงียบ แล้วก็ทำต่อ
จนผมแบบ "คุณพยายามทำอะไรเนี่ย คุณผู้หญิง พูดออกมาสิครับ"
นั่นแหละนางถึงบอกว่า "คุณต้องสวมหน้ากาก"
ผมแบบ "อ๋อ โอเค คุณแค่บอกเฉยๆ ก็ได้"
ผมแบบ "โอเค" แล้วก็ค่อยๆ ใส่หน้ากากอย่างสุภาพ
ผมบอกว่า "ขอโทษนะ ผมมาจากนิวยอร์ก และ…
เราเลิกใส่หน้ากากกันแล้ว"
เธอตอบว่า "ที่นี่พอร์ตแลนด์ค่ะ เรายังเอาจริงเอาจังกับโควิดอยู่
ผมแบบ "เหมือนคุณจะเป็นคนตลกเนอะ เหมือนมาก
ดูคุณจะฮาสุดๆ ไปเลย"
แล้วผมก็สั่งเครื่องดื่มต่อ
ผมว่า "ผมขอ กาแฟเย็นแก้วเล็กนะ ดำ"
เธอก็แบบ "อะไรนะ"
ผมแบบ "ใส่หน้ากากเลยไม่ได้ยิน"
ผมพูดใหม่ "ผมขอ กาแฟเย็นแก้วเล็ก ดำนะ"
เธอถามกลับ "คุณหมายถึง กาแฟเย็นแก้วเล็กไม่ใส่ครีมเหรอ"
ผมเลยแบบ "แล้วมันไม่เหมือน กาแฟดำเย็นแก้วเล็กตรงไหน"
เธอว่า "หลังเหตุการณ์ คนแอฟริกัน-อเมริกัน
เมื่อสองปีก่อน
ฉันว่าคุณต้องสั่งกาแฟ ให้มันดีกว่านี้หน่อย"
ผมเลยแบบ "ผมยอมให้ไอซิสตัดหัว
ซะยังดีกว่าคุยกับคุณต่อ อีกหนึ่งวินาที"
ผมดึงหน้ากากออก
จ้ำอ้าวออกมาจากร้าน เดินต่อไปอีกสองบล็อก
เจออีกร้าน ผมเข้าไปแล้วบอกว่า
"ผมขอกาแฟเย็นแก้วเล็ก ไม่ใส่ครีมครับ
เพราะผมมันพวกใจจิ๋ม"
แต่ไม่รู้สิ มันก็เช่นนั้น
คนจะแค่…
ทุกคนเริ่มจะเพี้ยนๆ ทุกคนแค่เสียศูนย์
คุณเข้าใจผมใช่มั้ย ก่อนหน้านี้เราเสียศูนย์
อย่างตอนที่ผม ต้องทำการุณยฆาตหมาผม
มันมีชีวิตที่ดีนะ สิบแปดปี
สิบแปดปี หมาผม เจ้าแลร์รี่น้อย มันชื่อแลร์รี่
อายุสิบแปด แต่ก็เหมือนกับหมาทั่วไป
มันเริ่มตายตั้งแต่อายุสิบหกแล้ว
ทุกครั้งที่ผมไปเยี่ยมแม่
แม่จะให้หมา… ตัดชิ้นเนื้อมันไปตรวจอีกละ
ตาข้างนึงเสีย หน้าผากเปิด
เลือดไหลตลอดเวลา
สภาพมันเหมือน เพิ่งผ่านสงครามกลางเมืองมา
ต้องให้มันไปได้แล้ว
เห็นๆ อยู่ว่ามันอยากตาย
ผมเลยจะไปเยี่ยมแม่
จะไปบอกว่า "ต้องให้มันไปแล้วนะ"
แม่ว่า "ไม่ พระเจ้ายังไม่เรียก"
ผมว่า "ไม่ พระองค์โทรให้ผม มาบอกแม่ว่า
มันอยากตายจะแย่แล้ว"
ผมจะแวะไป เอาช็อกโกแลตติดมือไปกำใหญ่ๆ
ผมจะพูดว่า "ใครอยากตาย ด้วยช็อกโกแลตบ้าง มาเร็ว
กินเลย แกจะได้ไปอย่างมีความสุข"
สุดท้ายวันนึงที่ผมไปเยี่ยมแม่ หมากำลังจะตาย
สภาพมันคล้ายๆ นอนตายอยู่บนพื้น
ผมเลยว่า "พาหมาไปหาหมอกันเถอะ
มันจะได้ไม่ต้องทรมาน" แม่ก็แบบ "ลูกพูดถูก ไปเถอะ"
แต่ตอนนั้นเที่ยงคืนแล้ว และผมกำลังหิวสุดๆ
แล้วเราก็ขับรถไปหาหมอ ป้ายร้านเวนดีส์ผ่านตาผม
ผมแบบ "แม่ แป๊บเดียวนะ ผมขอแวะเวนดีส์แป๊บ
แม่กินอะไร เดี๋ยวผมซื้อให้" แม่ตอบ "ไม่ ไปหาหมอก่อน"
ผมแบบ "ก็ได้ ผมอดเองก็ได้" ผมทำเหมือนเด็กเอาแต่ใจ
ผม 37 แล้ว
แล้วเราก็ไปหาหมอ หมอก็น่ารักสุดๆ
เป็นผู้หญิงที่น่ารักที่สุด
เธอแบบ "เราตรวจ เจ้าแลร์รี่แล้วนะคะ
เขาอยู่ในบั้นปลายของชีวิตแล้วจริงๆ
เราจะจิ้มที่อุ้มเท้าเล็กๆ ของเขา
แล้วตัวยาก็จะออกฤทธิ์ใน 30 วินาที
ใช้เวลา 30 วินาที หัวใจเล็กๆ ก็จะหยุดเต้น
เขาจะได้ขึ้นสวรรค์ ไปอยู่กับตัวอื่น
ดาราใน 101 ดัลเมเชียนส์อยู่ที่นั่น
เขาจะไม่เป็นอะไร
เขาจะไม่ต้องเจ็บอีก ซึ่งนั่นถูกต้องแล้ว"
ผมก็แบบ "โอเค ได้" นึกในใจ "30 วินาที
แล้วก็ทำเอกสาร แล้วทุกอย่างก็เรียบร้อย"
ตอนนั้นเที่ยงคืนครึ่ง ร้านเวนดีส์ปิดตีสอง
แต่เรื่องมันมีอยู่ว่า… เรื่องนี้เรื่องจริง
ยากำลังออกฤทธิ์อย่างที่หมอบอก
การจิ้มที่อุ้งเท้านั่น กำลังเป็นรถไฟเหาะ
มันจะเล่นงานร่างน้อยๆ หัวใจน้อยๆ จะหยุด
สามสิบวินาที
ทุกคนกำลังใจเสีย ผมใจเสีย แม่ใจเสีย
ผมปลอบแม่ แม่กำลังร้องไห้
ผมว่า "แม่ ไม่เป็นไร" ผ่านไป 15 วินาที
ผมว่า "ครึ่งทางแล้วแม่ เรามาครึ่งทางแล้ว"
ห้าวินาทีสุดท้าย ผมนับถอยหลัง "ห้า สี่
สาม สอง หนึ่ง ได้เวลาฉลอง
แลร์รี่ไม่ตาย
มันยังอยู่ดี แล้วผมแบบ "โอเค งี้สินะ"
แต่เวลากำลังเดินไป ทุกวินาทีที่ผ่านไป
แลร์รี่ดูเหมือนมีกำลังวังชาขึ้น เริ่มมีน้ำมีนวลขึ้น
จากซีดๆ จากที่ขนเคยเป็นสีเทา
มันกำลังเริ่มออกเป็นสีส้ม
มันกำลังลุกขึ้นยืนได้อีกครั้ง
ผมถึงกับ "ว้าว แลร์รี่ แกโคตรดูดีเลย เกิดอะไรขึ้นเนี่ย"
ห้านาทีผ่านไป ผมตัดสินใจคุยกับหมอ "มีปัญหามั้ย"
หมอว่า "แน่นอนที่สุด" ผมแบบ "อ้อ โอเค"
หมอออกไปข้างนอก แป๊บนึงก็เข้ามาบอกว่า
"ต้องขอโทษจริงๆ ค่ะ
ฉันเพิ่งจ้างพยาบาลใหม่
แล้วพยาบาลก็บังเอิญ ให้อิเล็กโทรไลต์กับหมาของคุณ
เพราะหมาห้องข้างๆ มีอาการขาดน้ำ
ก็เลยจำสลับกัน"
เธอว่า "แต่ไม่ต้องห่วงค่ะ หมอเอายาที่ถูกต้องมาแล้ว
เขาจะตายในพริบตาค่ะ"
ผมสาบานได้เลย
พอเธอฉีดยาที่ถูกเข้าไปปุ๊บ
มันสิ้นใจเลย
ยังกับมีมือปืน ส่องไรเฟิลอยู่บนเพดาน
แล้วก็ยิงเข้าที่หัว หงายผึ่ง ตาเป็นรูปกากบาท
วิญญาณไปสวรรค์ ผมคว้าเบอร์เกอร์มาได้ที่ 1:59 น.
โคตรอัศจรรย์เลย เอาล่ะทุกท่าน ขอบคุณ
สุดยอดเลยค่ะทุกคน พวกคุณเป็นผู้ชมที่น่ารักเหลือเกิน
ทุกคนพูดถึงพวกคุณหลังเวที ทุกคนรักคุณ
เราอยากให้เป็นทางการ เป็นมั่นเป็นเหมาะ
เอาล่ะ คอมเมเดียนคนนี้ ฮาจริงอะไรจริง และฉันรักเขามาก
ท่านทั้งหลายคะ โปรดต้อนรับลิล เรล โฮเวอรี่ค่ะ
เย้ ว่าไง
เน็ตฟลิกซ์แม่งอย่างฮา
ผมต้องมาในชุดยีนส์ ผมขอบอกหน่อย
ชุดนี้มันบ่งบอกถึงอายุ ผมขึ้นเลขสี่แล้ว
คน 40 จะทำแบบนี้
พวกเขาจะยำใหญ่ใส่สารพัด ซึ่งมันโคตรไม่เข้ากัน
ผมสวมชุดยีนส์ ใส่หมวกคาวบอย
ชุดคุณพ่อของจริง
ผมเป็นพ่อจอมเก๋า คุณรู้ว่าเป็นไง
ให้ตาย ผมมีลูกสิบสาม สิบสอง และห้าขวบ
ผมรู้มันแบบ แม่ง
ตลกตรงไหนรู้มั้ย ตอนเป็นพ่อที่หนุ่มกว่านี้
ผมพยายามทำทุกอย่างให้มันถูก
แต่เดี๋ยวนี้เหรอ ช่วงหัวมัน คุณเข้าใจนะ
เจ้าห้าขวบของผมทำใจหายใจคว่ำ
ฉี่ใส่กางเกง ผมแบบ "เวร ไปกันเถอะ"
พวกคุณเข้าใจผม ผมไม่…
ผมไม่ได้เปลี่ยนกางเกง ผมแค่เดินหนีออกมา
เขายังไม่หยุด ไม่มีใครเห็น
ผมแบบ "ขอทางหน่อยๆ"
เข้!
เกลียดการกลับมาเป็นพ่อลูกอ่อนจริงๆ
ต้องแบกเบาะนั่งเด็ก
คนมองข้ามเรื่องนี้ ไม่มีใครรู้ว่ามันหนัก
การแบกคนคนนึง ด้วยแขนข้างเดียว โง่เง่ามาก
แต่ผมไม่สน ตราบใดที่ไม่ร่วง ผมก็จะแบกไป
ผมทำดีที่สุดแล้ว กลับหัวกลับหางเหรอ ช่างแม่ง
ไม่ ผมติดคุกไม่ได้ เขายังอยู่ดี ไม่ร่วง
ตราบใดที่ยังไม่ร่วง เราไปได้สวย
ลูกสาวอายุ 13 ของผม เป็นวัยรุ่นเต็มตัวแล้ว
เธอมีประจำเดือน
ใช่ งานเข้าแล้ว ผมแอบหวัง…
ผมแบบ "เฮ้ย อยู่กับฉันเหรอ แม่ง"
เพราะผมเป็นพ่อหม้าย ผมกำลังรุ่ง แล้วแบบ…
"เดี๋ยวก่อนสิ ทำไมเนี่ย…
ผมยังไม่พร้อม" คุณเข้าใจใช่มั้ย
ผมพยายามเต็มที่ แต่ไม่รู้ต้องใช้แบบไหน จริงๆ
เข้าไปในร้าน กวาดหมด
ผมไม่รู้ต้องใช้แบบไหน
เด็กคิดเงินทัก "เอาไปค่ายลี้ภัยเหรอ"
คุณจะซื้อทุกขนาดไปเพื่อ
คุณจะเอาไปทำเชี่ยอะไรคะ คุณจะเอาไปทำเชี่ยอะไรคะ
ตูไม่รู้นี่หว่า
ผมก็แบบ "งั้นดูที่มัน… ที่มันซึมซับดีสุดให้หน่อยสิ"
คือเราโง่ไง นั่นเป็นสิ่งที่เราคิด
เราคิดว่า "ต้องซึมซับได้มากที่สุดสิ"
แล้วผมก็เอาไปวางบนโต๊ะ ลูกก็แบบ "เอิ่ม ป๊า
เนี่ยเค้าให้คุณยายใส่ หนูจะเอาไปทำแป๊ะ…
คิดว่าหนูจะเจ๋งมั้ย หนู 13 นะคะ"
"ลูกไม่อยากได้ แบบซึมซับดีที่สุดเหรอ"
ตอนนั้นลูกชายก็อยู่ด้วย เขาเองก็งง
เขายืนดูอยู่ตอนผมเอาของออกจากกล่อง
เขาหยิบมาเล่น… "วางลงเลย หยุดเล่นเลย"
ไม่ใช่ดาบเลเซอร์นะ
แต่เขาก็แบบ "ป๊า ป๊ารู้มั้ย
ผมชอบไอ้แบบคุณยายนี่แหละ"
ผมมาคิดๆ ดู
นั่นคือสิ่งที่เด็กผู้ชายคิด
เด็กผู้หญิง ไม่อยากให้ใครรู้ว่ามีเมนส์
คุณอยากปกปิดเรื่องนั้นเอาไว้
แต่เด็กผู้ชายไม่ใช่ ถ้าเขามีเมนส์
เขาจะอยากให้ทุกคนรู้ว่าเนี่ยใหญ่สุด
"ใช่ ฉันมีเมนส์เฟ่ย แกคิดว่าไง
พาฉันกลับบ้าน ฉันไปร.ร.ไม่ได้
ฉันเป็นเมนส์อยู่
ฉันง่วง ฉันหิว ฉันเพลีย ฉันไม่มีสมาธิ ฉันงี่เง่า
รู้เรื่องผู้หญิงเยอะไปหน่อย เผอิญมีลูกสาวอายุสิบสาม
เราไปร้านขายบราทั้งหลายแหล่
ผมไม่เคยรู้ว่ามันเป็นขนาดแผ่นหลัง
นานแล้วพี่น้อง เราคิดว่า มันคือขนาดเต้า เปล่าเลย
ตัวเลขนั่นบอกว่า ขนาดแผ่นหลังใหญ่แค่ไหน
ถ้าเห็นดับเบิ้ลดี นั่นไม่ใช่เต้า
นางจะหลังเบ้อเริ่ม ผมพูดจริงๆ
ถ้าคุณยังไม่รู้อะนะ
นี่ก็แปลก ผมลืมว่ากำลังเดี่ยวอยู่
ผมเผลอไปคิดเรื่องจริง
อย่าง "ให้ตายเถอะ เหตุการณ์ที่เลโก้แลนด์เป็นไงน้า"
แม่ง คุณมีลูก 13 12 และ 5 ขวบ แต่เด็กห้าขวบเล่นไม่ได้
นั่นหมายถึงผมก็จะเล่นไม่ได้
แต่พวก 13 กับ 12 ขวบ อยากสนุก
พวกเขาอยากมีเวลาดีๆ ผมมองไปที่ไอ้ตัวเล็ก
โทษที นั่นลูกผม แต่…
การเล่นอะไรตามปกติ เล่นข้ามสะพาน
เล่นรถกระป๋องที่วิ่งโคตรช้า
แล้วพวกเขาก็บอกว่า "ป๊า อยากเล่นรถไฟเหาะ"
"เงียบๆ ไปเลย เงียบให้หมด"
นั่นเรื่องจริง
แต่ลูกชายวัย 12 จะเหมือนเพื่อนสนิทผม
เขาเหมือนผมมาก
และผมชอบนะ ผมชอบความจริง ที่ว่าเด็กคนนี้เหมือนผม
ถ้าเขาไม่ใช่ลูกผม เราจะเป็นเพื่อนที่รักกันสุดๆ
ถ้ารุ่นเดียวกันเราจะจีบสาวด้วยกัน
บางทีผมเลยไม่รู้จะช่วยเขายังไง
คุณเข้าใจนะ เขาจะต้องฟันฝ่า
เด็กอายุ 12 ดูสิ ดูก่อน
ผู้ชายจะต้องผ่านช่วง ที่มีกลิ่นแปลกๆ
เหมือนคนล้างตูดไม่ค่อยสะอาด
แล้วแม่ของเขาก็โทรมาว่า "นี่ คุณคุยกับแกหน่อย
แกไม่สนใจเลย ใส่แต่ชุดเดิมซ้ำๆ
แต่การบอกเพื่อนสนิท เรื่องกลิ่นตัวของเขา มันพูดยาก
แบบ "มาคุยกันหน่อย"
คุณจะต้องเล่นเกมกับพวกเขานิดนึง
ยิงมุกเล็กน้อย "มันตลกดีนะ
แม่บอกว่า กลิ่นแกเหมือนไข่ไม่ล้างว่ะ
ช่วยล้างให้ดีหน่อยนะ แล้วเราจะไม่คุยเรื่องนี้กันอีก
ถุงเท้าซื้อให้ใหม่แล้ว อย่าใส่แบบเหม็นตูดซ้ำๆ อีก
ก็แค่นี้ครับ จบแล้ว
ขอบคุณทุกคนมากๆ ผมลิล เรล โฮเวอรี่
ลิล เรล ขอเสียงให้เขาหน่อย
คุณผู้ชมช่างน่ารักจริงๆ
ฉันอยากบอกลา ด้วยการขอบคุณครอบครัวของเรา
ผู้ซึ่งทำให้เราเป็นเรา และเป็น ผู้มอบสาระทั้งหมดนี้ให้แก่เรา
ขอเสียงปรบมืออีกครั้ง ให้กับคริส ดิสเทฟาโน่
นั่นคุณ
- โห ดูคุณน่ารักสิ - ใช่
เกิดอะไรขึ้น โอเค เอาเถอะ รอน ฟันเชสค่ะ
คริสติน่า พี ปรบมือหน่อย
เจย์ แม็คไบรด์
โอ้โห เจย์ น่ารักจัง
ราเชล เฟนชไตน์
และอีกครั้งสำหรับลิล เรล โฮเวอรี่
เราน่ารักมาก
อีกครั้งสำหรับทุกๆ คน ขอบคุณ ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
ไม่ตลกเหรอที่พวกเรารู้จักกันมา ปีแล้วปีเล่า
แต่เรากลับไม่รู้อะไรเลย
เราไม่รู้เรื่องของกันและกัน
เราพูดถึงที่ที่เราโตมาบนเวที แต่ไม่ได้ใส่ใจ
ใช่ ฉันได้รู้หลายเรื่องเลย อย่างการพูดถึงตลกคนอื่นๆ
"คุณเคยเข้าโรงเรียนภาพยนตร์เหรอ" ฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลย
ลูกผมร่างบทให้ และมันก็ตลกมาก
และมันคล้ายกับแขวะผมไปในตัว
แบบ "ผมอยากให้ป๊าเป็นแบบนี้
และผมอยากให้ป๊า
ทำเสียงเหมือนในหนัง ที่ป๊าทำเสียงสูง
และไม่ทำเสียงเหมือนในชีวิตจริง
ผมแบบ "หมายความว่าไง
ใช่
ใจง่ายจัง
คำบรรยายโดย ลิสา ชัยจิตวณิชกุล