Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎(เรื่องนี้ได้รับแรงบันดาลใจจาก ‎อิฟาเยมิ เอเลบุยบอน)
‎เมื่อมีคนตายในดินแดนโยรูบา
‎เขาไม่ได้เอาไปฝัง
‎แต่กลับนำศพไปไว้ที่ป่าศักดิ์สิทธิ์
‎เมื่อมีคนตาย ว่ากันว่าพวกเขาไปนอนพัก
‎พวกเขานอนพัก…
‎นั่นคือการฝังคนตายที่ดินแดนโยรูบา
‎ก่อนที่เวลาจะล่วงเลยไป
‎เวลาได้เปลี่ยนไป
‎และบัดนี้เราขุดดินเพื่อฝังคนตาย
‎อิฟากล่าวว่า
‎นกอากาลามีพลังในการปลุกชีพ
‎เมื่อคนตาย
‎ก่อนถึงฆาต
‎นกอากาลาอันลึกลับ ‎มีความสามารถดั่งพระเจ้าที่จะปลุกชีพพวกเขา
‎แต่ถ้าคนนั้นถึงคราวตาย
‎นกลึกลับตัวนั้นจะอนุญาตให้ ‎เดินทางไปสู่โลกหลังความตาย
‎ในคำพยากรณ์ของอิฟาบทหนึ่ง
‎ชื่อว่า “อิดินโอซุน”
‎(พัฒนาเรื่องราวโดย ‎โชลา ดาดา, คุนเล อาโฟลายัน)
‎เด็กผู้กล้าหาญแต่งตัวเป็นอากาลา
‎หารือผู้พยากรณ์ให้กษัตริย์แห่งโอโย
‎และบอกพระองค์ให้ทำการบูชายัญ
‎เพื่อที่วังจะได้ไม่ถูกไฟเผาวอดวาย
‎เด็กผู้ดื้อรั้น
‎เป็นคนได้ยินเสียงกระพือ ‎ของนกนางนวลขณะโบยบิน
‎ผู้พยากรณ์ได้รับการหารือให้ซาโร ‎สหายของเอเลเมเล
‎ซาลาเกเรเจ
‎ในที่สุดผู้ปกป้อง
‎กลายเป็นลูกแกะในพิธีบูชายัญ
‎ทุกคนล้อมเข้ามา
‎เจ้าไม่เห็นหรือว่าคำทำนายได้เป็นจริงขึ้นมา
‎(NETFLIX ขอเสนอ)
‎เจ้าตายด้วยสาเหตุใด
‎พ่อหนุ่ม
‎ท่าทางจะเดินทางไกลเพื่อมาดูงานเฉลิมฉลองนะ
‎ข้าไม่ได้มาดูงานเฉลิมฉลอง
‎งานเฉลิมฉลองอะไร
‎แถมเนื้อตัวก็ดูสกปรก
‎ทำตามกฎแล้วกันนะ
‎- เดินต่อไป ‎- ขอบคุณ
‎- ระวังล่ะ
‎แม่
‎- ยินดีต้อนรับ ‎- ยินดีต้อนรับ ระวังนะ เข้าใจไหม
‎นี่ใครเนี่ย
‎ไปทำงานซะ
‎สวัสดี
‎เจ้าเป็นใคร
‎มาจากไหน
‎ข้าเป็นผู้สัญจร อรุณสวัสดิ์
‎- ผู้สัญจรงั้นเหรอ ‎- ใช่
‎ข้าแค่ต้องการที่ซุกหัวนอนสักคืนเท่านั้น
‎ข้าจะไปแล้ว
‎- ไม่ต้องไปไหน เปล่า ข้าไม่ได้ว่าอะไร ‎- อย่าว่ากันนะ
‎- ผู้สัญจร… ‎- ใช่
‎ที่โอโยไม่ใช่เรื่องแปลกตาอะไร
‎คนของโอโยยินดีต้อนรับคนแปลกหน้า
‎เจ้ามาจากที่ไหนล่ะ
‎- ข้ามาจากโบกัน ‎- โบกันเหรอ
‎ใช่ แต่ข้าอยู่อาศัยมาหลายที่ ‎เพราะกำลังหาตลาดใหม่ให้การค้าของข้า
‎การค้าเหรอ
‎การค้าประเภทไหน
‎- ข้าเป็นช่างทอผ้าอาโซโอฟี ‎- อาโซโอฟี
‎ใช่ ข้าเคยฝึกและทำงาน ‎กับยอดฝีมือในเมืองอิเซยิน
‎- งั้นรึ ‎- ที่จริงข้าเชี่ยวชาญในด้านนี้นะ
‎- จริงเหรอ ‎- จริง
‎ถ้าอย่างนั้น เจ้าก็โชคดีมาก
‎และถ้าเจ้าพิสูจน์ตัวเองได้เร็ว ‎ก็จะขุดทองได้ที่โอโยแห่งนี้
‎ขอบคุณ
‎- ชื่ออะไรล่ะ ‎- ซาโร
‎- ฮะ ‎- ซาโร ข้าชื่อซาโร
‎ซาโร… ซาโร ช่างทอผ้าอาโซโอฟีจากโบกัน
‎ใช่
‎อย่าเพิ่งไป
‎ให้ข้าเอาอาหารให้ก่อน
‎เมื่อกินเสร็จแล้ว
‎- เจ้าค่อยไปต่อได้ ‎- ขอบคุณ
‎- ขอบคุณ แม่ ‎- ช่างเถอะ ยืนขึ้น
‎ช่วยไปซื้อ…
‎มาเพื่ออยากรู้เรื่องนี้หรือไง
‎ฮะ สารเลว
‎ฝ่าบาท
‎ท่านเรียกตัวข้า
‎การได้รับการเตือนล่วงหน้า
‎ก็เพื่อจะได้เตรียมอาวุธล่วงหน้า
‎หากเราเตรียมตัวไม่ดี ‎ก็เตรียมตัวล้มเหลวได้เลย
‎ขอรับ ฝ่าบาท
‎เพื่อนบ้านเราได้เริ่มเตรียมการตามเดิมแล้ว
‎เพื่อนบ้านไหน
‎เราสรุปปัญหาเรื่องส่วยไปเมื่อไหร่
‎ต้องเป็นเผ่าทาปาแน่เลย
‎- ท่านผู้นำระดับสูงโอโย ‎- ฝ่าบาท
‎ฝ่าบาท
‎ฝ่าบาท ผู้อาวุโส ทรงพระเจริญ
‎ข้าจะแนะนำให้ทุกคนกลับบ้าน
‎ไปใคร่ครวญและทบทวนดู
‎ภายในพรุ่งนี้เวลานี้
‎ก็จะรู้ว่าเราจะทำการรบหรือไม่
‎- แยกย้ายได้ ‎- ฝ่าบาท
‎- อ้อ ช่างทำผม ยินดีต้อนรับ ‎- สวัสดี สวัสดีแม่ของเรา
‎- ช่างทำผม สวัสดี ‎- ขอบคุณ แม่
‎- ช่างทำผมในวัง ‎- ขอบคุณ แม่
‎วันนี้มาเสริมสวยให้ใคร
‎ราชินีอาโรลาเกเรียกข้ามา
‎- เจ้าจงเจอแต่สิ่งดี ‎- ขอให้เป็นเช่นนั้น
‎- ทำผมนางดีๆ ล่ะ ‎- ค่ะ แม่
‎- ขอบคุณค่ะ แม่ ‎- ขอร้องเถอะ
‎เจ้าหญิงกิเกโลโม
‎ไปเรียกราชินีอาโรลาเกหน่อย
‎นั่งลงไปเลย
‎กิเกโลโมคนไหน ‎ควรไปเรียกราชินีอาโรลาเกดีล่ะ
‎ลูกข้าดูเหมือนทาสหรือไง วังนี้ใครๆ ก็รู้จักข้า
‎ข้าไม่ทำเกินขอบเขตตัวเอง
‎ข้าไม่ยุ่งธุระของคนอื่น
‎เห็นแก่พระเจ้าเถอะ
‎ถ้าช่างทำผมอยากทำผมให้ราชินีอาโรลาเก
‎และไปเรียกเองไม่ได้ละก็
‎ราชินีอาโรลาเกก็ควรออกมาเอง
‎แต่ถ้าออกมาเองไม่ได้ ‎ก็ควรตั้งท้องแล้วใช้ลูกไปทำให้
‎ถ้าไม่ได้ ก็ใช้ลูกของเจ้าไปทำสิ
‎ใช่
‎ใช้ลูกตัวเองไปเถอะนะ
‎- ราชินีอาโรลาเก ‎- เจ้าหญิง
‎ว่าไง
‎ผมนุ่มดีนะ
‎ช่างทำผมที่เรียกมา มาถึงแล้วนะ
‎ดี เดี๋ยวข้าออกไป
‎ราชินี ปล่อยพวกเราเถอะ
‎เจ้าทั้งคู่จะตายเพราะความอิจฉานะเนี่ย
‎เจ้าทั้งสองคนแต่งงานหลังข้า
‎และคนอื่นก็จะแต่งงานหลังเจ้า
‎- แม่ ไม่ต้องตะคอกหรอก ‎- ใจเย็น แม่
‎เจ้ายิ่งกว่านั้นอีก
‎ฟังนะ ราชินีอาโรลาเก
‎เจ้ามาที่วังนี้
‎พวกเขามีลูก ข้ามีลูก และเจ้าก็จะมีลูก
‎ขอให้เป็นเช่นนั้น
‎อยู่วังนี้เจ้าไม่เป็นหมันหรอก
‎แม่ของเรา ผู้ล่วงรู้อนาคต
‎ไม่เป็นไร เดี๋ยวก็รู้
‎ซาโร ช่างทอผ้าอาโซโอฟีจากหมู่บ้านโบกัน
‎- อาหารของข้าอร่อยไหมล่ะ ‎- ครับ อร่อยมาก
‎แล้วไหนๆ ก็อยู่ที่นี่แล้ว คิดหรือยังว่าจะทำอะไร
‎ทำไมล่ะ ไม่เห็นต้องคิดเลย
‎ข้าก็จะทำงานทอผ้าของข้าต่อไป
‎ข้าทำอย่างอื่นไม่เป็นหรอก
‎เข้าใจแล้ว
‎ข้ารู้ ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นช่างทอผ้าอาโซโอฟี
‎แต่ข้าไม่เห็นวี่แวว…
‎ข้าไม่เห็นวี่แววว่าเจ้าพร้อมจะทำงานเลย
‎หรือเจ้ามีเงินอยู่ที่ไหนแล้วไม่บอกข้าหรือเปล่า
‎เปล่า ข้าไม่มีเงินหรอก
‎ใช่ ข้าก็คิดงั้น ข้าถึงได้ถามเจ้าไง
‎นี่ ซาโร ทำไมไม่ทำงานที่นี่ไปก่อนล่ะ
‎พอทำงาน เจ้าก็หาเงินได้แล้วก็เก็บเงิน
‎แล้วก็ทำการค้า
‎ว่าไงล่ะ
‎ข้าหวังจะหาช่างทอผ้าที่นี่
‎ที่ยินดีจะร่วมงานกับข้าตอนเริ่มแรก
‎ซาโร ช่างทอผ้าอาโซโอฟีจากโบกัน
‎ไม่ประสาจริงๆ เจ้านี่ตลกมากนะ
‎ถ้าเจ้ารับคำแนะนำของข้า ข้าก็ให้งานเจ้าทำได้
‎เมื่อข้าให้งานเจ้าทำ เจ้าก็จะได้เงิน
‎แล้วก็ได้เก็บเงิน
‎รู้ตัวอีกที เจ้าก็จะเริ่มทำการค้าของตัวเองแล้ว
‎ด้วยตัวเองเลย แบบนั้นดีไหมล่ะ
‎ก็ได้ ไม่มีปัญหา เป็นงานแบบไหนล่ะ
‎- ทำได้ดี ทุกคน ‎- ขอบคุณ แม่
‎- ทำงานเป็นไงบ้าง ‎- ดีมากเลย
‎- ผู้หญิงคนนั้นมาเอาหม้อหรือยัง ‎- มาเอาแล้ว
‎- นางอยากได้อีกไหม ‎- อยากได้อีก
‎- เอาละ ก็ดี ‎- ยินดีต้อนรับ แม่
‎- ดีมากๆ ดินเหนียวดีไหม ‎- ครับ ดีครับ
‎ดีมาก ทำได้ดี
‎ขอบคุณ
‎ทำได้ดี
‎- เรามีแขกนะ ‎- เยี่ยมเลย
‎- ขอบคุณ แม่ ดีเลย ‎- ดีมาก
‎เขาชื่อซาโร
‎ซาโร
‎- ใช่ เขามาทำงานกับเรานะ ‎- ดีเลย
‎พวกเจ้าจะร่วมงานกัน
‎- ยินดี ยินดีต้อนรับเข้ากลุ่มนะ ‎- ขอบคุณ
‎ซาโร เขาว่ากันว่า ‎“ทำฟางระหว่างที่พระอาทิตย์ยังส่องแสง”
‎นี่คืองาน
‎ดูนี่นะ
‎ข้ารู้ ข้ารู้ว่าเป็นงานหนัก
‎แต่มันเป็นงานสุจริต
‎เจ้าจะได้เงินเป็นรายวัน
‎และจะได้อาหารสองมื้อ
‎ทุกวัน ก่อนเริ่มงานกับก่อนกลับบ้านตอนเย็น
‎ปั้นดินเหนียวเนี่ยเหรอ
‎ซาโร
‎สหาย ฟังนะ ที่นี่เราแบ่งงานเท่ากัน
‎ถ้าเจ้าเริ่มงานฝ่ายหนึ่ง
‎แล้วเกิดไม่ชอบขึ้นมา ก็ไปทำอีกฝ่ายก็ได้
‎แล้วก็จะได้เงิน
‎เราได้เงินจากการปั้นดินเหนียวนะ
‎- ดีมาก ‎- แม่
‎คืองี้นะ ซาโร ตอนนี้ก็ขึ้นอยู่กับเจ้าแล้ว
‎- สวัสดี แม่ ‎- ดีมาก
‎ราชินี
‎ราชินีโวจัวลา
‎ใครน่ะ
‎ราชินีอาโรลาเก สวัสดี
‎- ได้โปรด ช่วย… ‎- มีเรื่องอะไรตอนนี้
‎ข้าแค่อยากถามว่า ‎จะขอกระจกสีดำของข้าคืนตอนนี้ได้ไหม
‎กระจกที่ท่านยืมไปสักพักแล้ว
‎- กระจกเจ้ารึ ‎- ใช่
‎กระจกที่ข้าใช้แล้วคืนเจ้าในทันทีเนี่ยนะ
‎- ท่านไม่ได้คืนข้า ‎- จริงเหรอ
‎ก็อย่างที่เห็นนะ ‎ข้าไม่ได้เอากระจกผูกคอหรือผูกเอวอยู่
‎พอข้ากลับเข้าห้อง ‎จะหาแล้วเอาไปให้เจ้าแล้วกัน
‎เข้าใจไหม
‎คนบางคนก็ดูแต่ตัวเองทั้งวันทั้งคืนไม่เบื่อเนอะ
‎เจ้าในวังนี้น่ะ คอยดูสิ
‎- ค่อยๆ นะ ราตรีสวัสดิ์ ‎- ราตรีสวัสดิ์ ขอบคุณ
‎- ราตรีสวัสดิ์ ‎- แขกจากโบกันของเรา
‎ข้าไม่ได้เป็นแขกของใคร
‎- ก็ได้ งั้นก็ราตรีสวัสดิ์นะ ‎- ราตรีสวัสดิ์
‎ก่อนกลับบ้านอย่าอยู่นานนักนะ
‎รู้เรื่องที่เกิดขึ้นในตลาดตอนพลบค่ำ ‎ที่เขาพูดกันไหมล่ะ
‎เขาพูดอะไรกัน
‎ถ้าเจ้าอยู่ เดี๋ยวก็เห็นเอง
‎เร็วเข้า
‎เราไม่อยู่ที่ตลาดดึกนะ
‎แม่ของอะจิอุน รอหน่อยไม่ได้เหรอ
‎- ฝ่าบาท ‎- ว่าไง โวจัวลาที่รักของข้า…
‎แม่เสียงหวาน ลูกหลานนักดนตรียอดฝีมือ
‎- ฝ่าบาท ‎- ว่าไง
‎ทำไมถึงทอดทิ้งข้าล่ะ
‎- ข้าเหรอ ‎- ใช่
‎ท่านไม่ได้มาที่ห้องข้านานแล้วนะ
‎พูดแบบนี้แสดงว่าสังเกตเห็นอะไรสินะ
‎เจ้าเป็นคนโปรดของข้า
‎จะไปทอดทิ้งเจ้าทำไม
‎ข้าไม่มีวันทอดทิ้งเจ้าหรอก ‎ไม่รู้เหรอว่าเราอยู่กันมานานแค่ไหนแล้ว
‎ฝ่าบาท ท่านบอกว่าข้าเป็นคนโปรด
‎ใช่
‎แล้วทำไมเวลาตามหาท่านในวังทีไร
‎ท่านชอบอยู่ในห้อง… ห้องเด็กสาวนั่นล่ะ
‎ฝ่าบาท ข้าก็ไม่อยากจะพูดมากนักหรอก
‎- โวจัวลา ‎- ฝ่าบาท
‎- ก็มันเรื่องจริงนี่ ‎- โวจัวลา
‎ฝ่าบาท
‎ข้าคิดว่ามาที่ห้องเจ้าคืนนี้
‎จะได้อยู่อย่างสงบและทำให้ข้านอนหลับสนิท
‎ไม่ยักรู้ว่าจะพูดให้ข้าเบื่อ
‎- ฟังนะ… ‎- ฝ่าบาท
‎โปรดอย่าเข้าใจข้าผิดเลยนะ
‎ชีวิตนี้ไม่ได้ยากลำบากอย่างที่เจ้าคิดหรอกนะ
‎ฝ่าบาท ได้โปรดอย่าเจ้าใจข้าผิดนะ
‎ชีวิตนั้นพึ่งพาไม่ได้
‎ถ้าไม่หึงหวงก็ไม่ใช่ความรักนะ ฝ่าบาท
‎นี่ คืนนี้ข้าเหนื่อยมาก
‎ท่านแต่งตัวจริงๆ ด้วย ฝ่าบาท
‎ฝ่าบาท อยู่ต่ออีกหน่อยเถอะนะ ‎กลับมา ได้โปรด…
‎นี่ ปล่อยข้าไปเถอะ
‎อาโรลาเกที่รักของข้า
‎ฝ่าบาท ได้โปรดอย่าแตะต้องตัวข้า
‎- ทำไมล่ะ ‎- นี่ไม่ใช่คืนของข้า
‎ใครบอกเจ้าแบบนั้น
‎ทุกคืนเป็นคืนของเจ้ากับข้า
‎ไม่เอาน่า ขยับเข้ามาใกล้ๆ สิ
‎ไม่เอาค่ะ ฝ่าบาท ข้าไม่อยากมีปัญหา
‎ปัญหาอะไร อาโรลาเก ใครจะทำให้เจ้ามีปัญหา
‎เดี๋ยวก่อนนะ เจ้าทำอะไรให้ข้าน่ะ แม่หญิง
‎เจ้าทำอะไรให้ข้ารึ อาโรลาเกที่รัก
‎- นี่… ‎- เราทำแบบนี้ไม่ได้
‎หมายความว่าไงน่ะ
‎- มันถึงวันนั้นของเดือนน่ะ ‎- ไม่ใช่สิ
‎อย่ามาแต่งเรื่องตอนนี้นะ ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
‎- ว่าไง ‎- นี่เรื่องจริง ข้าไม่ได้โกหก
‎- จริงเหรอ ‎- มันมาเร็วไปหน่อย
‎ข้าว่าเป็นเพราะว่านช่วยการตกไข่ตัวใหม่
‎ช่วงนี้ข้ากินแล้วประจำเดือนเลื่อนตลอดเลย
‎- ยาช่วยการตกไข่เหรอ ‎- ใช่
‎ถ้าเป็นแบบนั้น มันก็มีวิธีเลี่ยงได้อยู่นะ
‎- ไม่ต้องห่วงนะ ข้ารู้ว่าต้องทำยังไง ‎- จริงเหรอ
‎- มาเถอะ เข้ามาใกล้ๆ ข้า ‎- ฝ่าบาท
‎- อะไรล่ะ ‎- ฝ่าบาท อย่าทำตัวแบบพวก…
‎ขอเถอะน่า
‎ในนี้ใครชื่อซาโร
‎ข้าเอง
‎เอาไป แม่เราบอกว่าข้าต้องเอาให้เจ้า
‎ขอบคุณ
‎- เอาละ ‎- ขอบคุณ
‎เร็วเข้า
‎- พวกเจ้าจ้องอะไรกัน ‎- นี่ ข้าก็งงเหมือนกันนะ
‎เอาอาหารของตัวเองไปและสำนึกซะ
‎จะกินกันหรือเปล่า
‎เอาไป จะเอาหรือไม่เอา
‎- มาเอาไป ‎- เอาไป อย่าผลัก
‎- เอาไป เอาอาหารเจ้าไป ‎- ส่งให้เขาหน่อยซิ
‎- อาหารของข้าอยู่ไหน ‎- เอาอาหารเรามา
‎- อาหารเกือบเสร็จแล้ว ‎- เอาอาหารเรามา
‎ข้าอยากได้แบบของเขาน่ะ
‎- ราชินีผู้พี่ ‎- ราชินีผู้น้อง
‎- ท่านเจอแล้ว… กระจกข้า ‎- ใช่
‎กระจก
‎สวยนะเนี่ย เหมือนเจ้าเลย
‎ขอบคุณที่นำมาให้
‎น่าจะใช้เด็กเอามาให้ก็ได้
‎ข้าไม่อยากให้พวกนั้นทำตกหรอก
‎ข้ารู้ว่ามันมีค่าแค่ไหน
‎สามีของเราจ่ายมาในราคาที่สูงนัก
‎คนโปรดของกษัตริย์ผุดผ่องดั่งดวงจันทร์
‎ทำไมถึงมีแต่เจ้าที่ได้ของขวัญที่ดีที่สุดล่ะ
‎ราชินี ท่านต่างหากที่เป็นคนโปรดของกษัตริย์
‎พวกเราที่เหลือไม่ดึงดูดใจฝ่าบาทหรอก
‎- อย่างนั้นรึ ‎- ใช่ค่ะ
‎แล้วทำไมฝ่าบาทถึงผละจากเตียงข้า
‎แล้วคลานไปหาเจ้า ‎ทุกครั้งที่เป็นคราวข้าได้อยู่กับฝ่าบาทล่ะ
‎แปลกใจเหรอว่าข้ารู้ได้ยังไง
‎เจ้าผู้หญิงที่น่าสังเวชนัก
‎- แม่มด มีแต่ความเกลียดชัง ‎- ข้าไม่ใช่แม่มด
‎และต่อให้ข้าเป็นจริงๆ
‎ข้าก็จะใช้พลังไปกับสิ่งที่ดีกว่าการยั่วชายแก่ที่…
‎อะไรนะ
‎พูดต่อสิ พูดต่อให้จบ
‎ข้าได้ยินถูกหรือเปล่า
‎กษัตริย์เป็นแค่ตาแก่ตัณหากลับสำหรับเจ้างั้นเหรอ
‎กษัตริย์ผู้ปกครองทั่วแคว้น ‎ไม่มีความหมายอะไรกับเจ้าอีกแล้วเหรอ
‎ได้โปรด ท่านพี่ อย่าเข้าใจข้าผิดเลย
‎ข้าไม่รู้ว่าท่านไปได้ยินอะไรมา
‎เชื่อข้าสิ ข้าไม่ได้บำเรอกษัตริย์ผิดช่วงเวลา
‎ไม่เป็นไร เจ้าไม่จำเป็นต้องขอหรอก
‎อย่าพูดอะไรให้ลำบากเลย
‎เราต่างก็มีประโยชน์ในวังนี้กันทุกคน
‎สำหรับเราบางคน… เจ้าฟังอยู่หรือเปล่า
‎เราต้องให้กำเนิดโอรสและธิดา
‎แต่เจ้า… เจ้ามีประโยชน์อย่างอื่น
‎เจ้ามีไว้แค่เพื่อความใคร่ของกษัตริย์
‎อ๋อ ใช่ เจ้าไม่มีประโยชน์อย่างอื่นแล้ว
‎นี่เป็นคำเตือนนะ จงฟังให้ดี
‎ครั้งหน้าถ้าถึงคราวของข้าที่จะได้อยู่กับกษัตริย์
‎และถ้าฝ่าบาทหายไป
‎แล้วข้ารู้ว่าฝ่าบาทอยู่ในห้องเจ้าละก็…
‎ข้าจะเล่นงานเจ้าแน่
‎ราชินีผู้พี่ กระจกข้าด้วย
‎รับไปสิ
‎เร็วๆ สิ
‎สหายจากโบกัน
‎อรุณสวัสดิ์
‎นางแต่งงานแล้วนะ รู้ไหม
‎ใคร
‎อาวารุนไง
‎อาวารุนมีรูปร่างเป็นหญิง แต่ที่จริงเป็นชายนะ
‎แล้วมาบอกข้าเรื่องนี้ทำไม
‎มันเป็นหน้าที่ที่ข้าต้องบอกเจ้า
‎ก็เจ้าเพิ่งมาใหม่ในถิ่นนี้และยังหนุ่มอยู่
‎ที่จริงข้าจะบอกว่าเจ้ามันโง่
‎แต่ข้าไม่อยากดูหมิ่นผู้สร้างของเจ้าหรอก
‎อาวารุน…
‎เจ็ดปีที่แล้ว นางเก็บของ ‎ออกจากบ้านสามีไปดื้อๆ เลย
‎เจ้าไม่ใช่คนแรก ใช่…
‎ผู้ชายที่ทำงานให้นาง ‎ต่างเคยเป็นคนรักของนางทั้งนั้น
‎ตอนนี้เป็นทีของเจ้าแล้ว รู้ไหม
‎คนแถวนี้รู้เรื่องข้ากับนางไหม
‎เรื่องนั้นข้าไม่รู้นะ
‎คนแถวนี้ส่วนใหญ่ไม่นินทากัน
‎พวกเขาไม่ยุ่งเรื่องชาวบ้าน
‎- จริงเหรอ ‎- จริง
‎แต่เจ้าไม่ได้เป็นแบบนั้นใช่ไหม
‎จริงเหรอ
‎เจ้าไม่ผิดหรอก เจ้าไม่ผิดเลยจริงๆ
‎ข้าโทษจิตสำนึกของข้าเอง ‎ที่ทำให้ข้าต้องมาพูดความจริง
‎หญิงที่เจ้าไปข้องเกี่ยวด้วยเป็นหญิงกินผัว
‎ฟังอยู่หรือเปล่า
‎นางชอบชายหนุ่มหน้าตาดีอย่างเจ้า
‎นางจะหลับนอนด้วยแล้วทำให้เป็นทาส
‎เงียบเถอะ
‎เจ้าพูดเรื่องไร้สาระอะไร
‎เจ้าไม่ผิดหรอกนะ ข้าทำหน้าที่ของข้าเสร็จแล้ว
‎ทำต่อไปแล้วกันนะ
‎เร็วเข้า รีบหน่อย
‎นี่ นางมาแล้ว
‎เดินไปเรื่อยเปื่อยเหมือนแกะเลย
‎- นางมาแล้ว ‎- เลือกดีๆ ล่ะ
‎- โธ่ น่าเสียดาย เริ่มออกอาการแล้ว ‎- ใจเย็นๆ
‎อะไรเนี่ย
‎อะไร เดนิเก
‎อะนิเก
‎แม่เตือนแล้วไม่ใช่เหรอว่าอย่าเข้าใกล้นางอีก
‎- ใจเย็นๆ ‎- มาเลย ออกไปจากที่นี่ซะ
‎ถ้าไม่มีอะไรทำก็ไปนอน เข้าไปข้างใน
‎นึกออกไหม แม่
‎เจ้าต้องใจเย็นๆ นะ
‎ลูกปัดนางกระจาย
‎เด็กๆ ก็ไปช่วยนางเก็บ
‎ไปช่วยมันผิดนักหรือ ‎ทำไมต้องตีเด็กบริสุทธิ์ด้วย มันเรื่องอะไรกัน
‎ขอโทษนะ แม่ ทุกคนในวังนี้รู้จักข้าดี
‎ข้าไม่ก้าวล่วงเกินขอบเขต
‎และข้าก็ไม่แส่เรื่องของคนอื่นด้วย ‎แล้วมันเรื่องอะไร
‎ทำไมลูกข้าต้องช่วยนางเก็บลูกปัดด้วย
‎ลูกข้าเป็นทาสนางเหรอ
‎ใครบอกว่านี่เป็นเรื่องทาสกันเล่า ‎ลูกปัดนางกระจายบนพื้นเอง
‎ลูกเจ้าช่วยนางเก็บแล้วจะเป็นบาปหรือไง
‎- เจ้าต้องใจเย็นๆ ‎- ลูกปัดนางกระจายแล้วไง
‎ลูกปัดนางกระจายแล้วไง ‎เป็นง่อยเหรอถึงเก็บเองไม่ได้
‎ก็ใส่เอง ทำไมถึงเก็บเองไม่ได้ล่ะ
‎ที่รัก หวังว่าเจ้าไม่เป็นอะไรนะ
‎ข้าไม่ได้ห้ามนางมีลูกเอาไว้ใช้ทำนั่นนี่นะ ‎ได้โปรดเถอะ คนเสแสร้ง
‎- ฝ่าบาท ‎- ใครน่ะ
‎ฝ่าบาท ข้าเอง โอกุนจิมิ คนรับใช้ของท่าน
‎เข้ามา
‎ฝ่าบาท
‎- หวังว่าไม่มีปัญหานะ ‎- ฝ่าบาท ราชินีอาโรลาเกเป็นไข้ขอรับ
‎- อาโรลาเกเป็นไข้รึ ‎- ขอรับ ฝ่าบาท
‎- เป็นไข้แบบไหน ‎- ข้าเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน
‎อาโรลาเก
‎ให้ข้าดูซิ…
‎เจ้าเป็นอะไร
‎อาโรลาเก มเหสีของข้า เป็นอะไร
‎อาโรลาเก
‎หลอกข้าได้นะ
‎มา ไปกันเถอะ
‎ข้าจะตื่น อาบน้ำ และแต่งตัวทันสมัย
‎ข้า ซาโร
‎ข้า ซาโร ข้าจะอาบน้ำให้มากกว่าพวกผู้หญิง
‎ข้าจะตื่น อาบน้ำ และแต่งตัวทันสมัย
‎- สวัสดี เป็นไงบ้าง ‎- ยินดีต้อนรับ
‎- สวัสดีครับ ‎- ยินดีต้อนรับ
‎สวัสดี
‎- เจ้าคือซาโร ช่างทอผ้าอาโซโอฟีใช่ไหม ‎- ใช่แล้ว
‎อาวารุนบอกว่า ‎เราจะได้ผ้าอาโซโอฟีคุณภาพดีมากจากเจ้า
‎ได้ ข้าจะเอาให้ดูนะ
‎ได้
‎- อยู่นี่ ‎- ไหนดูซิ
‎เอาไป
‎ผืนนี้ดีไหม
‎จะบ้าหรือไง
‎สวยมาก แม่
‎ราชินีอาโรลาเก ข้าเอาสมุนไพรมาให้
‎นั่นใครน่ะ
‎เข้ามาดูตัวหน่อยซิ
‎เจ้าเป็นใคร ข้าไม่เคยเห็นเจ้าในวังมาก่อน
‎ข้าเพิ่งเข้าวังมาใหม่
‎สมุนไพรส่งเข้ามาที่ครัว ‎และเขาใช้ให้ข้าเอามาให้ท่าน
‎แล้วโดจาล่ะ เขาอยู่ไหน
‎ข้าไม่รู้ เขาใช้ให้ข้าเอานี่มาให้ท่านเท่านั้น
‎งั้นก็ได้
‎ขอบใจ
‎เดี๋ยว
‎มาเอาน้ำเต้ากลับไปที่ครัวด้วย
‎เจ้าไว้ผมทรงนี้แล้วดูดีนะ
‎- ก็ข้ารู้ว่าเจ้าชอบ ‎- ใช่ มันดีมากเลย
‎- อากาโน เอริน ‎- ว่าไง
‎- ใช่ นี่ข้าจริงๆ ‎- เจ้าเปลี่ยนไปมากนะ
‎- ข้าหัวล้านแล้วเหรอ ‎- ใช่แล้ว
‎ไม่รู้เหรอหัวล้านแปลว่ารวยนะ
‎- จริงเหรอ ‎- ใช่ ความร่ำรวยเป็นของเรา
‎นั่นใครน่ะ
‎- ไหน ‎- มีคนมา
‎นั่นใครน่ะ
‎ระวังตัวให้มากนะ
‎เห็นเขาที่ไหน
‎เจ้าเป็นใคร
‎ได้ยินไหม
‎ระวังนะ เอาคบเพลิงไปด้วยสิ
‎ใช่
‎ค่อยๆ นะ
‎- เห็นอะไรไหม ‎- ไม่ ไม่เห็นอะไรเลย
‎- งั้นก็คงเป็นแค่ลม ‎- งั้นก็ดี
‎วางคบเพลิงแล้วเข้ามา
‎เข้ามา ไม่มีเวลาแล้ว
‎- อาวารุน ‎- ใช่ ข้าเอง ข้าบอกให้เข้ามา
‎- เอาละ ‎- ก็ได้ เข้าไปแล้ว
‎ลูกพี่
‎- วันนี้ไม่ร้องเพลงให้เราฟังเหรอ ‎- ให้เสียงเพลงสร้างความบันเทิงให้เราสิ
‎พวกเจ้าเป็นอะไรมากไหม
‎ข้าต้องใช้เสียงเพลงของข้าบันเทิงเจ้าเหรอ
‎ทำงานเสร็จกันหรือยัง
‎พูดไปเรื่อยเปื่อย
‎ทำงานที่ข้าสั่งให้เสร็จเถอะ ‎มาเตรียมของตรงขาของข้านี่
‎ข้าต้องทำให้พวกเจ้าบันเทิงสินะ
‎สวัสดีตอนบ่าย
‎ที่นี่งานเยอะดีนะ
‎- เชิญครับ แม่ ‎- แม่
‎เจ้าสองคนจะประสบความสำเร็จ
‎- หวังว่าทุกคนสบายดีนะ ‎- ครับ แม่
‎บาบารินซา หวังว่าแม่เจ้าสบายดีนะ
‎นางสบายดี ขอบคุณ
‎- แข็งแรงดีใช่ไหม ‎- ใช่ครับ
‎ดีมาก อาดิกุน
‎เจ้าก็อยู่ด้วย ทำดีมาก ดูแลตัวเองนะ
‎ซาโร
‎ข้าไม่สมควรได้รับการทักทายจากเจ้ารึ
‎ข้าทักแล้ว ยินดีต้อนรับ
‎บาบารินซา… มา
‎มานี่
‎- อาดิกุน ‎- แม่
‎มาตรงนี้ด้วย
‎มาทางนี้
‎ไปซื้อถั่วโคล่าให้ข้าหน่อย
‎รีบกลับมานะ อย่าอยู่นาน
‎เป็นอะไร
‎ข้าพูดกับเจ้าอยู่นะ
‎เมื่อคืนเจ้าอยู่กับใคร
‎ชายคนนั้นเป็นใคร
‎ซาโร
‎เจ้านี่เอง
‎เจ้าเองรึที่มาด้อมๆ มองๆ ‎อยู่ที่หน้าต่างข้าเมื่อคืน
‎เจ้านี่ช่างโง่เสียจริง
‎ซาโร
‎เจ้ากล้าดียังไงถึงอ้าปากโสมม
‎ถามข้าแบบนี้
‎- เจ้าเหรอ ข้าบอกไปแล้ว ใช่น่ะสิ ‎- ข้าเหรอ
‎- ข้าพูดไปแล้ว ‎- ปากโสมมเหรอ
‎ซาโร
‎ไม่ผิดหรอก ข้าหมายความตามที่พูด
‎ใช่แล้ว ดูข้าสิ
‎ไม่เพียงแต่เจ้ามีปากที่โสมมนะ…
‎มันยังเหม็นอีกด้วย
‎ปากเจ้าเหม็น
‎มันเน่า
‎ใช่ ข้าจะบอกให้นะ มองดูข้าให้ดีๆ
‎ไม่ว่าข้าทำอะไรก็ตาม ไม่มีใครมาถามข้าหรอก
‎ข้าทำอะไรกับใครก็ตามที่ข้าโปรดก็ได้เหมือนกัน
‎และไม่มีใครบังอาจถามข้า
‎เดี๋ยวก่อนนะ ซาโร
‎ข้าบอกเหรอว่าอยากได้สามีน่ะ
‎หรือข้าได้ขอให้เจ้าช่วยหรือเปล่า ‎ข้าทำแบบไหนไป
‎อ้อ ซาโร
‎อย่าทำอะไรเกินตัวนัก เข้าใจไหม
‎ร้อยด้ายให้ดีๆ และตั้งหน้าตั้งตาทำงานไป
‎หญิงที่เจ้าไปข้องเกี่ยวด้วยเป็นหญิงกินผัว
‎ฟังอยู่หรือเปล่า
‎นางชอบชายหนุ่มหน้าตาดีอย่างเจ้า
‎นางจะหลับนอนด้วยแล้วทำให้เป็นทาส
‎ข้าขอทักทายท่านผู้นำระดับสูงโอโยทุกคน
‎ฝ่าพระบาท
‎อาณาจักรนี้จะไม่มีวันถูกทำลาย
‎- ขอให้เป็นเช่นนั้น ‎- ขอให้เป็นเช่นนั้น
‎อากินิกุเพิ่งพูดไป
‎เรื่องสำคัญเกี่ยวกับการค้าทาส
‎เดี๋ยวนะ
‎เรากำลังไปทางไหนกันแน่
‎ฝ่าบาท
‎- กษัตริย์ผู้ทรงมีลูกปัดอันงดงาม ‎- ขอบใจ
‎- พระองค์จะครองราชย์ไปนาน ‎- ขอให้เป็นเช่นนั้น
‎ฝ่าบาท
‎ข้าขอทักทายท่านผู้นำระดับสูงโอโยทุกคน
‎- แม่ของเรา ท่านจะอายุยืนนาน ‎- ขอให้เป็นเช่นนั้น
‎พอข้าได้ยินว่าพวกเขากำลังมา
‎ข้าก็มาทูลกษัตริย์ทันที
‎แต่ก่อนจะมาทูล
‎ข้าได้วางตำแหน่งคนติดอาวุธไว้ทั่วทุกซอกทุกมุม
‎ของหมู่บ้านแล้ว
‎ที่ไหนที่เคยมีสองคน ตอนนี้มีสี่
‎- ดีมาก ‎- ดีมาก
‎ที่ไหนที่เคยมีสิบคน ตอนนี้มี 20 ทวีคูณทั้งหมด
‎ข้าไม่รู้ว่ามีที่ไหนอีกที่พวกนั้นจะผ่านเข้ามา
‎และเอาคนของโอโยไปเป็นทาสได้
‎- ก็คอยดู ‎- ท่านแข็งแกร่งจริงๆ
‎ทำดีมาก ผู้สำเร็จ
‎ฝ่าบาท
‎ทรงครองราชย์ยิ่งยืนนาน
‎- ทรงครองราชย์ยิ่งยืนนาน ‎- ขอให้เป็นเช่นนั้น
‎เราทำการค้าในหมู่บ้านนี้มานาน
‎ใครๆ ก็ตรากตรำและได้รับสิ่งตอบแทนทั้งนั้น
‎พวกเขาสร้างบ้าน แต่งงาน แล้วก็มีลูก
‎จากนั้นก็ดูแลลูกๆ
‎เมื่อถึงเวลาให้พ่อได้พักผ่อน
‎ในยามแก่เฒ่า ‎และสำราญกับผลของน้ำพักน้ำแรงของเขา
‎พวกเขาก็ล่อลวงเด็กๆ เอาไปขายเป็นทาส
‎พวกท่านเคยเห็นเด็กที่เป็นทาส ‎ได้กลับหมู่บ้านตัวเองไหมล่ะ
‎- ไม่มี ‎- ไม่มีเลย
‎ดังนั้นใจเย็นก่อน การเป็นทาสไม่ใช่เรื่องดี
‎อย่าได้เสี่ยงเลยสักครั้ง อย่าเสี่ยงเลย
‎อย่าทำเรื่องง่ายให้ซับซ้อนนักเลย
‎ยังไงล่ะ
‎ทำไมเราถึงชอบตีตนไปก่อนไข้ล่ะ
‎ทำไม
‎พวกคนขาวที่กำลังมาบอกว่าจะร่วมมือกับเรานั้น…
‎ทำไมเราไม่ฟังพวกเขาเพื่อให้รู้ว่า
‎พวกเขาอยากร่วมทำการค้าอะไรกับเรา
‎พวกที่จะเข้ามาเป็นคนขาวไม่ใช่เหรอ
‎อย่าเพิ่ง อย่าคิดถึงเรื่องนั้นเชียวนะ
‎ท่านพูดเรื่องแบบนั้นทำไมกัน
‎ท่านหมายถึงว่า ‎เด็กๆ ที่จะทำประโยชน์ให้เราในอนาคต
‎ควรถูกขายออกไปเหรอ ไม่เอาน่า
‎นี่ ข้าชักจะกลัวแล้วนะ
‎ข้ารู้สึกกลัวแล้ว
‎เรามารอบคอบกันดีกว่า
‎เพื่อจะได้ไม่มีใครเผยเรื่องของเราให้ศัตรู
‎มันจะเป็นแบบนั้น
‎ระมัดระวังกันหน่อยดีกว่า
‎- บาบา โอโลเย… ‎- การค้าทาสไม่เป็นประโยชน์ต่อเรา
‎ที่ท่านเพิ่งพูดไปไม่ต้องพูดซ้ำ ‎มันเป็นการเข้าใจที่ผิด
‎การค้าทาสเป็นแค่การลักพาตัว ‎ที่ทำอย่างเป็นทางการ
‎ท่านคิดว่าคนที่ถูกขายไปเป็นทาส ‎จะได้กลับบ้านงั้นเหรอ
‎- พวกเขาไม่เคยกลับมา ถูกเอาตัวไปเลย ‎- คนแบบนั้นจะหายไปตลอดกาล
‎ฝ่าบาท
‎เราอาศัยอยู่ร่วมกับชาวบ้าน ‎เราเห็นและรู้เรื่องทุกอย่าง
‎ไม่มีเรื่องใดที่เกิดขึ้นในหมู่บ้าน ‎เป็นเรื่องใหม่สำหรับเรา
‎เราเห็นชัดเจนทุกอย่าง
‎เรารับรองด้วยความกรุณาของพระเจ้าได้เลยว่า
‎พระองค์จะครองบัลลังก์ไปตราบนานเท่านาน
‎- ขอให้เป็นเช่นนั้น ‎- ขอให้เป็นเช่นนั้น
‎ท่านผู้นำระดับสูงสูงโอโย
‎ฝ่าพระบาท
‎ซาโร
‎ข้าขอละ
‎ข้าต้องขอให้เจ้ายกโทษให้อีกนานแค่ไหน ซาโร
‎ซาโร
‎อยากแต่งงานกับข้าเหรอ
‎ซาโร
‎อย่าทำอย่างนั้นสิ
‎แม้ข้าจะตัดสินใจแต่งงานอีกครั้ง
‎โธ่ ซาโร มันก็ไม่ใช่คนอย่างเจ้าอยู่ดี
‎ข้าแต่งกับเจ้าไม่ได้
‎มองดูข้าสิ ซาโร เจ้าเด็กเกินไปสำหรับข้า
‎เจ้าแต่งกับข้าไม่ได้
‎ซาโร ขอร้องละ
‎ข้าอยากให้เจ้าได้ผู้หญิง…
‎ที่จะรักและเคารพเจ้า
‎ดูแลเจ้า ปฏิบัติต่อเจ้าเฉกเช่นกษัตริย์ ‎และให้กำเนิดบุตรกับเจ้าได้
‎นั่นคือผู้หญิงที่ข้าอยากให้เจ้าได้เจอ
‎ซาโร
‎เมื่อเวลานั้นมาถึง เจ้าจะได้พรของข้า
‎เข้าใจไหม
‎ข้าจะช่วยเหลือเจ้า
‎ข้าจะทุ่มเทให้เจ้าทุกอย่าง เข้าใจไหม
‎แต่ก็อย่าให้อะไรมาขวางกั้นระหว่างเรา
‎เข้าใจข้าไหม
‎เอาละ กอดข้าสิ ‎ปลดปล่อยอารมณ์หงุดหงิดของเจ้าซะ
‎อย่าเป็นอย่างนั้นเลย
‎ซาโร
‎ข้ามีข่าวดีจะบอก
‎ข้ามีข่าวดีให้เจ้าจริงๆ
‎ข้ารู้มาว่า
‎มเหสีของกษัตริย์กับหญิงราชนิกุลคนอื่นๆ ‎กำลังต้องการเสื้อผ้าใหม่
‎ใช่แล้ว ข้าก็เลยแนะนำเจ้าไปสำหรับงานนี้
‎ใช่
‎- จริงเหรอ ‎- จริงสิ
‎นั่น…
‎ข้า ซาโรจะได้ทำเสื้อผ้าให้มเหสีของกษัตริย์
‎พรุ่งนี้เจ้าต้องเข้าวัง
‎- ข้าไปได้ทันทีเลยนะ ‎- ไม่เอาน่า ทำไมล่ะ
‎มาร่วมรักกันจนถึงพรุ่งนี้เถอะ ‎เจ้าต้องเข้าไปพรุ่งนี้
‎- ข้า ซาโรนะ… ‎- ใช่ เจ้านั่นแหละ ซาโร มาเถอะ
‎- บุตรของเทโวโบลาจะทอผ้าอาโซโอฟี ‎- ใช่
‎- ให้กับพระราชวังเหรอ ‎- ใช่
‎- อาวารุน โอ้ อาวารุน ‎- มาเลย ว่าไง
‎- เชิญขอรับ ราชินี ‎- ดีมาก
‎ทุกอย่างเรียบร้อยดีนะครับ
‎เชิญครับ
‎- เอาของดีที่สุดมาไหม ‎- ดูตัวเลือกพวกนี้เลย แม่
‎- ได้สิ ‎- สวัสดี
‎- เจ้าจะไม่เจอเรื่องร้ายอะไร ‎- ขอให้เป็นเช่นนั้น
‎พ่อหนุ่ม
‎- เจ้าต้องเอาผ้าที่ดีที่สุดมานะ ‎- ใช่ขอรับ
‎ไหนขอดูซิ
‎ดีจริงๆ ด้วย
‎- อันนี้ไม่มีสีสันเลย ‎- ไม่เลวเลยนะ
‎- มีแบบอื่นไหม ‎- พวกนี้เป็นผ้าอาโซโอฟีครับ
‎- เอาแบบนั้นให้นาง ‎- มีเยอะเลยครับ มีเยอะมาก
‎- ใช่เลย ‎- ผืนนี้ดี
‎เจ้าคิดว่าไง
‎- ยังมีแบบนี้อีกไหม ‎- มีครับ
‎แม่ แม่เลือกผืนนั้นเหรอ
‎มีปัญหาอะไร ทำไมข้าจะใส่ไม่ได้
‎มันจะดูสวยงามมาก
‎เอาของเจ้าหญิงมาซิ
‎- ชอบผืนนี้ไหม ‎- ผืนนี้ดี
‎ผืนนี้เจ้าใส่แล้วสวยนะ เอาไปสิ
‎เอาละ เก็บผืนนี้ให้ข้านะ
‎แล้วราชบุตรคนอื่นๆ ล่ะ
‎พวกเขาจะแต่งตามนั้นแหละ
‎ระหว่างนี้ก็เก็บผืนนี้ให้ข้าด้วย ‎ได้ยินไหม เก็บผืนนี้ให้ข้า
‎- เราจะเอาพวกนี้ด้วย ‎- เราจะเอาพวกนี้
‎เจ้าหญิงจะเอาผืนนี้
‎ใช่ สำหรับเจ้าหญิงน่ะ ผืนนั้นดี
‎- ขอบใจมาก ‎- ขอบคุณครับ
‎ขอบใจ
‎อย่าวางปนกันนะ
‎ขอร้อง ขอบใจนะ
‎ผืนนั้นแม่เราเลือกไว้ เราเลือกอีกผืน
‎ขอพระเจ้าคุ้มครอง
‎ราชบุตร สวัสดี ตามสบาย
‎พ่อหนุ่ม มีราชินีอีกคนนะ
‎- เจ้ารอตรงนี้ ข้าจะไปตามนางมา ‎- ได้ครับ
‎ใครที่ตามข้ามา ไม่ว่าจะคนหรือสัตว์ แสดงตัวซะ
‎ราชินี
‎- ท่านแม่ ‎- ว่าไง แม่ฟังอยู่
‎ข้าชอบเสื้อผ้าที่เรากำลังจะซื้อมากเลย
‎ท่านแม่ไม่เห็นเหรอว่าชายคนนั้นหน้าตาดีแค่ไหน
‎เหมือนผ้าที่เขานำมาเลย
‎สวยไปหมดทุกผืน
‎เลือกยากมาก
‎เขาหล่อเหลามากเลย ท่านแม่
‎ก็แค่บอกมาว่าเจ้าชอบชายคนนั้น
‎- ท่านแม่… ‎- เงียบเถอะ
‎ข้าไม่ได้พูดแบบนั้น
‎แม่โกหกเจ้างั้นเหรอ
‎ท่านแม่ เป็นเพราะข้าพูดว่า ‎ผ้าของเขาดีมากเหรอ ท่านแม่
‎ขอร้องละ
‎ไม่รู้เหรอ แม่เป็นคนคลอดเจ้าออกมานะ
‎ไม่ว่าเจ้าจะอายุเท่าไหร่ ‎แม่ก็จะเป็นแม่ของเจ้าตลอดไป
‎คิดว่าแม่มองไม่ออกหรือไง
‎แม่เห็นเจ้าสองคนส่งสายตาหวานซึ้งให้กัน
‎ข้าไม่ได้ส่งสายตาหวานซึ้งให้เขานะ
‎เขาอาจมองข้าก็ได้ ไม่รู้สิ
‎แต่ว่าข้า โอโมวุนมิ อายันลาดุน โอโมฟาเดเก
‎ข้าไม่ได้ส่งสายตาหวานซึ้งให้เขา
‎หลอกตัวเองต่อไปเถอะ
‎พูดเรื่องจริงนะ เขาหล่อมาก
‎อยากรู้จังว่าเขาแต่งงานหรือยัง
‎แล้วใครจะยืนยันเรื่องนั้นให้เราได้ตอนนี้ล่ะ
‎- ท่านแม่ ‎- ว่าไง
‎ข้าว่าข้าอยากเปลี่ยนผ้าที่เลือกไว้
‎ให้เขากลับมาได้ไหม ข้าจะได้ดูแบบผ้าอีก
‎แล้วก็เลือกผืนอื่น
‎ได้สิ ทำไมจะไม่ได้ล่ะ
‎- มีอะไรอีกไหม ‎- ขอบคุณ ท่านแม่
‎เจ้าไปไหนมา
‎เจ้าทำข้าตกใจ
‎ซาโร
‎เจ้ามาจากที่ไหน
‎ทำไมถึงซักไซ้ข้าล่ะ
‎ข้าถามว่าเจ้าไปไหนหรือเปล่าล่ะ
‎ข้าไปแวะหาเพื่อนมา
‎จริงเหรอ ซาโร
‎เจ้ากำลังโกหก
‎เจ้าไม่มีเพื่อนเลย เจ้ามีเพื่อนตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
‎เพื่อนข้าออกจะเยอะแยะ
‎- อ้อ จริงเหรอ ‎- จริง
‎จะบอกให้นะ ข้ามีเพื่อนเยอะ
‎- จริงเหรอ ‎- จริง
‎งั้นก็ดี
‎ราชินีอาโรลาเก
‎- ใครน่ะ ‎- โอโมวุนมิเอง
‎เข้ามาสิ
‎เจ้าหญิงโอโมวุนมิ จะมาขโมยลูกปัดข้าเหรอ
‎เปล่าหรอก
‎ข้ามาลากท่านออกจากห้องที่ท่านหลบอยู่ทั้งวันน่ะ
‎นี่ ทำไมท่านไม่ออกมา ‎ให้ผิวของท่านได้รับแดดข้างนอกบ้างล่ะ
‎ผิวของท่านจะได้ผุดผ่องมากขึ้น
‎ข้าไม่ค่อยชอบพระอาทิตย์น่ะ ‎ข้าชอบพระจันทร์มากกว่า
‎พระจันทร์เป็นคนรักที่อ่อนโยน
‎ไม่เห็นรู้เรื่องแบบนั้นเลย
‎ไม่นานเข้าจะเข้าใจเอง
‎รอจนบิดาของเจ้าหาชายให้ก่อนสิ
‎เจ้าชายรูปงามน่ะ
‎ชีวิตนี้อย่าหวังเลย
‎ไม่มีใครเลือกสามีให้ข้าได้
‎ข้าจะเลือกเอง
‎ก็ได้ นั่นก็ดี
‎เอาไป
‎ให้ข้าเหรอ
‎ขอบคุณนะ ซึ้งใจจริงๆ สวยมากเลย
‎ข้าก็ได้แต่ทำ แต่ขายไม่ได้
‎และข้าก็ใส่ทั้งหมดไม่ได้แน่นอน
‎เจ้าหญิงคนอื่นอาจจะอยากได้ด้วยนะ
‎ก็มีเหตุผลนะ
‎ตอนนี้เจ้าสนใจหนุ่มคนไหนอยู่หรือเปล่า
‎ท่านเห็นชายรูปงามครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่กัน
‎ชายที่เหมาะสมในวังนี้น่ะ
‎นอกจากช่างทอผ้าอาโซโอฟีที่มาเมื่อวันก่อน
‎- เจ้าชอบเขาเหรอ ‎- เปล่านะ เปล่าเลย
‎ข้าแค่บอกว่าเขาน่าสนใจและหล่อดี
‎เขาจะมาที่วังเย็นนี้ด้วยนะ
‎ข้าอยากดูแบบผ้าพวกนั้นอีกครั้ง ‎และครั้งนี้จะเลือกให้พิถีพิถันกว่าเดิม
‎จริงเหรอ ไหนบอกว่าไม่มองชายคนไหนเลยไง
‎ผ้าหรือคนทำผ้า
‎เจ้านี่ตลกนะ
‎ทำกับขาของข้าเบาๆ หน่อย
‎ท่านยังไม่เจอผืนที่ชอบเลยเหรอ
‎พวกนี้สวยๆ ทั้งนั้น
‎ข้ากำลังคิดว่าจะเพิ่มเข้าไป
‎รวมกับผืนที่ข้าเลือกไปแล้ว
‎ราชินี
‎ไปไหนของนางนะ
‎ราชินี
‎ไปไหนมา ข้าตามหาท่านอยู่
‎เอ่อ…
‎ข้าแค่ไปสูดอากาศท่ามกลางแสงจันทร์น่ะ
‎จำได้ไหมที่ข้าบอกว่า ‎พระจันทร์เป็นคนรักลับๆ ของข้า
‎แล้วเจ้ามาหาข้าเรื่องอะไรเหรอ
‎- ไม่มีอะไร มันผ่านไปแล้ว ‎- ได้
‎- ราตรีสวัสดิ์นะ ‎- ราตรีสวัสดิ์
‎- ดูแลตัวเองล่ะ ‎- เจอกันพรุ่งนี้
‎- ทำได้ดี ‎- เชิญ
‎ซาโร
‎เจ้ามีสิทธิ์โกรธข้านะ…
‎ซาโร ใครโกรธเจ้า
‎ได้โปรด
‎ข้าขอเถอะ
‎ไม่รู้ว่าอะไรทำให้ข้าปฏิบัติต่อเจ้าแบบนั้น
‎ข้าถามว่าใครโกรธเจ้า
‎ไม่ใช่ข้าแน่นอน
‎แล้วทำไมทำตัวห่างเหินจากข้าล่ะ
‎แม้จะทะเลาะกัน ‎เราต้องห่างกันนานขนาดนั้นเลยเหรอ
‎ข้าพูดจริงๆ ข้าไม่ได้โกรธเจ้า
‎ข้าแค่กลัวแทนเจ้า
‎เพราะเจ้ากำลังทำอะไรเกินตัวอยู่
‎ซาโร
‎เจ้ากำลังเอาสิ่งที่ไม่ใช่ของของเจ้า
‎- ก็เท่านั้น ‎- อย่างนั้นเหรอ
‎เจ้าหมายความว่ายังไง
‎ที่ข้าบอกเจ้าแบบนี้ ‎ก็เพราะไม่อยากให้เจ้าตกที่นั่งลำบาก
‎ซาโร ข้าขอเตือนเจ้านะ
‎ได้โปรด เจ้ากลับไปเถอะ
‎ใจเย็นๆ
‎ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น ข้าขอละ
‎อย่างน้อยข้าก็มาแล้ว ‎มาใช้เวลาให้มีความสุขกันเถอะ
‎เจ้าไปๆ มาๆ โดยไม่ให้ใครเห็นได้ยังไง
‎เหมือนงูไง
‎ข้าเลื้อยเข้าเลื้อยออกได้ทุกที่ ‎ที่ข้าต้องการโดยไม่ให้ถูกจับได้
‎ก็ได้ ข้าขอโทษ
‎องครักษ์ส่วนตัวคอยเป็นหูเป็นตาให้ข้าน่ะ
‎อะไรนะ เจ้าว่าอะไรนะ
‎องครักษ์ของเจ้ารู้ว่าเจ้ามาหาข้าเหรอ
‎- ในเวลานี้เนี่ยนะ ‎- เปล่าหรอก
‎ข้าบอกเขาว่าจะมาหาแม่
‎เราออกจากวังด้วยกัน แต่ไม่ได้มาที่นี่ด้วยกัน
‎ข้าให้เงินเขาและบอกให้ไปทำอะไรก็ได้ตามใจ
‎แล้วข้าก็มาที่นี่
‎ซาโร ข้ารู้…
‎ข้าก็กลัวเหมือนกัน แต่ว่า
‎ข้าคิดถึงเจ้าและต้องมาหาเจ้า
‎คนเราก็มีความสุขได้ถึงเพียงนี้
‎นี่คือความสุขที่ข้าสัมผัสได้มากที่สุด
‎ครับ ข้ามาเพื่อขอบคุณ
‎ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี
‎ข้าสงบและมีความสุข ขอบพระทัยฝ่าบาท
‎ขอบคุณพระเจ้าทรงโปรด
‎ยินดี
‎- มันต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว ‎- ครับ ฝ่าบาท
‎หากเกิดความขัดแย้งภายในชุมชนของเจ้า
‎ก็เป็นหน้าที่ของกษัตริย์ที่ต้องมาจัดการปัญหา
‎ข้าอายุแค่ 15 ตอนที่อภิเษกกับกษัตริย์
‎นี่อาโรลาเก เด็กน้อยคนนั้นไม่ใช่เหรอ
‎ใช่ครับ นางผู้นี้แหละ
‎- โตเป็นสาวแล้วนะ ‎- ฝ่าบาท
‎- ข้ารับนางมาเป็นมเหสีได้ใช่ไหม ‎- ฝ่าพระบาท…
‎ข้าจะทำทุกอย่างที่กษัตริย์ทรงโปรด
‎ข้าเคยพยายามฆ่าตัวตาย
‎แต่ทำไม่สำเร็จ
‎ข้ารู้สึกติดกับ เหมือนคนติดคุกตลอดชีวิต
‎ข้าทั้งโกรธและเศร้ามาก
‎ข้าไม่รู้จักอะไรเลย
‎นอกจากความเกลียดชังจากราชินีคนอื่น
‎ไม่นานมานี้…
‎- มีคนพยายามจะวางยาพิษข้า ‎- อะไรนะ
‎ยาพิษเหรอ
‎อาโรลาเก เจ้าต้องไม่ตายนะ เจ้าต้องไม่ตาย
‎ดื่มซะ สักนิดก็ยังดี
‎ดีมาก
‎เอาละ อาเจียนออกมา
‎เอาละ
‎แปลว่าเจ้าผ่านเรื่องเหล่านั้นมาทั้งหมดงั้นเหรอ
‎ชีวิตข้าก็ผ่านอะไรมาเยอะ…
‎ซาโร
‎ข้าอายุแค่หกขวบตอนที่ถูกส่งไป
‎- ทำงานใช้หนี้ให้พ่อแม่ ‎- โธ่เว้ย ไปสิ
‎การมาที่โอโยเป็นจุดเปลี่ยนของข้า
‎ข้าทำกำไรได้จากการตรากตรำของข้าที่นี่
‎ข้าจึงตัดสินใจว่า ข้าจะอยู่รอดที่นี่…
‎หรือไม่ก็ตายระหว่างทำงาน
‎ต้องเป็นอย่างใดอย่างหนึ่ง
‎แรงงานของเจ้าจะไม่สูญเปล่า
‎โอโยเมตตาต่อเจ้า
‎โอโยเมตตาต่อข้าก็จริง
‎แต่ว่า…
‎วันที่ข้าสบตากับเจ้า
‎เป็นวันที่ข้าบอกตัวเองว่า
‎หากสิ่งสวยงามนี้มาเป็นของข้าได้…
‎ความตายเท่านั้นที่จะพรากเราจากกัน
‎- จริงเหรอ ‎- จริง
‎- ซาโร ‎- ว่าไง
‎เราหนีไปกันเถอะ
‎เจ้าว่าไงนะ
‎เจ้ากับข้า เราเก็บของ ‎และออกจากเมืองกันตอนนี้เลย
‎ไม่เอาน่า อย่าเลย
‎ซาโร ไม่ต้องกลัวนะ เราทำได้
‎เจ้ารู้ไหมว่ากำลังพูดอะไรอยู่
‎เราควรหนีไป ไปที่ไหนล่ะ
‎ที่ไหนก็ได้นอกจากที่นี่
‎นี่ ข้ารู้ที่ซ่อนเงินของกษัตริย์
‎และสมบัติของเขา
‎ข้ารีบกลับไปที่วัง ‎และเอาของสำคัญสำหรับการเดินทางของเรามาได้
‎ข้าไม่เอาด้วยนะ ถ้ากษัตริย์รู้เข้า…
‎ซาโร ใจเย็นๆ และฟังข้านะ
‎ไม่มีทางที่ข้าจะกลับไปใช้ชีวิตแย่ๆ แบบนั้นอีก
‎หลังจากที่ข้าได้ฟังเรื่องของเจ้าคืนนี้แล้วด้วย
‎ข้ามั่นใจว่าพรหมลิขิตพาเราให้มาเจอกัน
‎และเราก็รอดไปด้วยกันได้
‎ซาโร
‎ที่ข้าบอกเจ้าแบบนี้ ‎ก็เพราะไม่อยากให้เจ้าตกที่นั่งลำบาก
‎ซาโร ข้าขอเตือนเจ้านะ
‎อาโรลาเกๆ เราหนีไปกันเถอะ
‎ใช่
‎แต่ต้องเป็นคืนนี้นะ
‎ข้าจะรีบกลับวังไปเอาของ
‎- อาโรลาเกๆ ‎- มีอะไร
‎อย่าให้พวกเขาสงสัยนะ
‎ข้าจะเก็บของของข้าที่นี่
‎เจ้าหญิงโอโมวุนมิ
‎เกิดอะไรขึ้น
‎หวังว่าจะไม่มีปัญหาอะไรนะ มีเรื่องอะไร
‎ท่านมาจากที่ไหน
‎ข้า… ข้าออกไปสูดอากาศมา
‎คนรักของท่าน
‎เจ้าว่าอะไรนะ
‎คนรักของท่าน
‎พระจันทร์น่ะ
‎“พระจันทร์เป็นคนรักที่อ่อนโยน” ท่านเคยพูด
‎อ้อ ข้าไม่รู้ว่าเจ้าหมายถึงเรื่องนั้น
‎บางทีก็อย่าสนใจเรื่องไร้สาระที่ข้าพูดเลย
‎บอกมาซิว่าเกิดอะไรขึ้น
‎ข้าถามว่าท่านมาจากที่ไหน
‎ก็บอกแล้วไง ข้าบอกว่าออกไปสูดอากาศมา
‎โกหก
‎แม่ข้าพูดถูก ท่านเป็นหญิงสำส่อน คนแย่งสามีคนอื่น
‎โอโมวุนมิ
‎โมวุนมิ
‎ท่านแม่
‎โอโมวุนมิ
‎- เกิดอะไรขึ้น ‎- ท่านแม่
‎พูดสิ แม่ฟังอยู่ เกิดอะไรขึ้น
‎- ข้าทำอะไร ‎- ที่วังต้องการตัวเจ้า
‎ซาโร คนทรยศ
‎ซาโร
‎น่าสมเพช
‎ชาวโอโยทั้งหลาย
‎ฝ่าพระบาท
‎ท่านผู้นำระดับสูงโอโย
‎- ฝ่าพระบาท ‎- ฝ่าบาท
‎นี่คือคนทรยศ
‎โอโยยินดีต้อนรับทุกคนจากทั่วทุกสารทิศ
‎ใช่
‎เราให้การต้อนรับเจ้า
‎แต่เจ้ายังกล้าทิ่มแทงดวงตาของโอโย
‎แม้กษัตริย์ด้วยกันยังไม่กล้าทำกับข้าแบบนี้เลย ‎แต่เจ้าเป็นแค่คนแปลกหน้า บังอาจมาก
‎ใช่ ขอรับ
‎ใครให้กำเนิดเจ้า
‎- กษัตริย์ไม่ทรงแนะนำ ‎- ใช่
‎- กษัตริย์ทรงบัญชา ‎- ใช่
‎- พวกเจ้าองครักษ์… ‎- ฝ่าบาท
‎พาอาชญากรคนนี้ไปปฏิบัติตามสมควร
‎ทรงพระเจริญ
‎ซาโร คนทรยศ
‎- ซาโร คนทรยศ ‎- ฟาดมันเลย
‎เจ้ามันคนทรยศ
‎คนทรยศ เจ้ามันคนทรยศ คนทรยศ
‎เจ้ามันคนทรยศ
‎ใครก็ตามที่ทรยศต้องถูกฆ่าตาย
‎คนทรยศ
‎เจ้ามันคนทรยศ
‎คนทรยศ
‎คนทรยศไร้ประโยชน์
‎เพราะเจ้าอยากเป็นคนทรยศ
‎ซาโร
‎ขอโทษ
‎ข้าขอโทษ เราไปกันเถอะนะ
‎พวกเขาไปแล้ว เราหนีไปกันเถอะ
‎ซาโร มองข้าสิ
‎ซาโร ไปกันเถอะ
‎ยืนขึ้นนะ ซาโร
‎ซาโร
‎ซาโร ซาโร
‎ซาโร
‎ลุกขึ้น มนุษย์
‎เจ้าไม่สมควรมีชีวิตอยู่
‎จงกลับสู่ความตายซะ
‎ขอโทษนะ ยืนขึ้น
‎ไปกันเถอะ
‎ขอโทษนะ
‎- อาโรลาเก ‎- ว่าไง
‎ข้าเหนื่อย
‎(สองสามสัปดาห์ต่อมา)
‎ไปนั่งตรงนั้นกันเถอะ
‎นั่งตรงนั้นกัน ข้ารู้สึกเพลียมาก
‎- ปวดไปทั้งตัวเลย ‎- ขอโทษที
‎ตรงนี้ ข้าไปต่อไม่ไหวแล้ว
‎ค่อยๆ นะ
‎นั่ง นั่งตรงนี้
‎ข้าเหนื่อย
‎ข้าไปต่อไม่ไหวแล้ว
‎หวังว่าเราจะไม่ตายในป่านี่นะ
‎ซาโร
‎ข้าปวดไปทั้งตัว หิวมากด้วย
‎เราน่าจะอยู่ที่นั่นต่อและถูกฆ่าตายไปซะ
‎อาโรลาเก อย่าคิดแบบนั้นสิ
‎อย่าคิดแบบนั้น
‎นั่งรอข้าตรงนี้นะ
‎ให้ข้าไปดูว่าจะหาอะไรให้เรากินได้แถวนี้ไหม
‎ที่ไหน เจ้าจะไปหาอะไรให้เรากินที่ไหน
‎ให้ข้าไปดูรอบๆ ก่อน
‎เราอาจจะเจอของกินนะ
‎ข้าอยู่ที่นี่คนเดียวไม่ได้
‎ถ้าเจ้าหลงทางแล้วกลับมาหาข้าไม่ได้ล่ะ
‎ข้าไปไม่ไกล ไม่หลงทางหรอก
‎เดี๋ยวข้ามา เจ้าพักผ่อนไปนะ
‎เข้าใจไหม เดี๋ยวข้ามา
‎- ซาโร ‎- ว่าไง อาโรลาเก
‎ได้โปรดอย่าทิ้งข้านะ
‎ข้าทิ้งเจ้าไม่ได้หรอก อาโรลาเก
‎ไม่ว่ายังไงข้าก็ทิ้งเจ้าไม่ได้
‎เดี๋ยวข้ามา
‎นั่งพักไปก่อนนะ เดี๋ยวข้ามา
‎อาหาร
‎เปเล่
‎เจ้าเจอมะละกอที่ไหน
‎- แถวนี้ ‎- ขอบคุณ
‎เอาของเจ้ามา ของข้าดูนิ่มกว่าของเจ้า
‎ข้าจะช่วยเจ้าปอก เจ้าปอกไม่เป็นหรอก
‎ลูกนี้แข็ง
‎เจ้าซ่อนอะไรตอนที่ข้าเดินมา
‎เปล่านี่ ข้าไม่ได้ซ่อนอะไร
‎อย่ากินมูมมามสิ
‎- เจ้าว่าไงนะ ‎- อย่ากิน… ไอ้นั่น…
‎ข้างใน เมล็ดน่ะ
‎เอ๊ะ แม่น้ำ
‎ค่อยๆ นะ ค่อยๆ เดี๋ยวล้ม
‎อย่าล้มนะ
‎- ให้ข้าช่วยเจ้านะ ‎- ขอบคุณ
‎เอาละ นี่
‎อย่าทำข้าตกนะ
‎อาโรลาเก เดินไปเรื่อยๆ ก้าวไปข้างหน้า
‎ข้าว่าไม่ช้าเราก็จะถึงเมืองแน่นอน ‎นี่ไร่มันสำปะหลังไม่ใช่เหรอ
‎- สวัสดี ผู้สัญจร ‎- ครับ
‎- สวัสดี ‎- ครับ
‎จะไปไหนกัน เจ้ามาจากไหน
‎ดีใจจังที่ได้เจอท่าน มีหมู่บ้านใกล้เคียงไหมครับ
‎หมู่บ้านโอจูโมอยู่ไม่ไกลนะ
‎แต่ถ้ายังเดินเท้าต่อไป ‎เจ้าจะไปถึงโอจูโมไม่ทันมืด
‎เราไม่มีทางเลือก เราจะเดินเท้าต่อไป
‎ก็ได้
‎ผู้สัญจร จงฟังก่อนไปนะ
‎เขาว่ากันว่าการเชื่อฟังย่อมดีกว่าการเสียสละ
‎ถ้าเจ้ามีหนทางของตัวเอง ข้าก็ไม่ว่าอะไร
‎แต่ข้าอยากให้เข้าใจไว้ ‎ถนนเส้นนี้มีการค้าทาสมาก
‎มีกันมากมายหลายคนเลย
‎ถ้าเจ้าไปต่อ
‎เจ้าทั้งสองจะถูกจับเป็นทาสอย่างแน่นอน
‎ท่าน แล้วเราจะทำยังไงดีล่ะ
‎คืองี้นะ…
‎ข้ามีกระท่อมในป่า
‎ข้าจะเอาไว้พักแรมเวลาออกล่าสัตว์จนดึก
‎ถ้าต้องการ เจ้าตามข้าไปนอนที่นั่นได้
‎แล้วพรุ่งนี้เช้า เจ้าค่อยไปที่หมู่บ้านโอจูโม
‎ไม่เอา ข้ากลับไปที่ป่าชั่วร้ายนั้นไม่ได้
‎เดี๋ยวนะ เจ้าทั้งสองเป็นใครกัน
‎เจ้าชื่ออะไรและมาจากไหน
‎- ท่าน ได้โปรดเถอะ ‎- ฮะ
‎เอาเป็นว่าเรามาจากที่ไกลแสนไกล มันไกลมาก
‎ได้โปรดเถอะ เราจะไปที่หมู่บ้าน
‎- ได้โปรดเถอะ ‎- ก็ดี
‎ครับ
‎ถ้าต้องการ ก็ตามข้าไปที่กระท่อมในป่านะ
‎ถ้าอยากไปก็ไป เดี๋ยวจะได้กลายเป็นทาสละ
‎สงครามใกล้จะมาแล้วและไปไหนไม่พ้น ‎ทุกการกระทำมีผลตามมา
‎ไม่ว่าพวกเขาจะเสียสละอะไรก็ไม่เป็นผลสำเร็จ
‎ขอต้อนรับนะ ผู้สัญจร
‎- เจ้าชื่ออะไร ‎- ซาโร
‎- ซาโรคือชื่อของเจ้าเหรอ ‎- ซาโร ซาโรคือชื่อของข้า
‎- และภรรยาเจ้าล่ะ ‎- ชื่ออาโรลาเกค่ะ
‎อาโรลาเก เอาไป
‎ฟังนะ
‎เจ้าพักผ่อนได้ ที่นั่งอยู่นี่ ไม่ต้องกลัว
‎ข้าอยากไปล่าสัตว์ แต่ไปไม่ไกลนักหรอก
‎ถ้าเพลียมากและรู้สึกง่วง
‎ก็เข้าไปในกระท่อมได้
‎แต่ถ้าอยากผ่อนคลาย ก็เข้าป่าไป
‎นี่คือหม้อ มันใส่น้ำอยู่
‎เจ้าย่างมันเทศกินได้นะ
‎- ขอบคุณ ‎- ขอบคุณ
‎- ไม่ต้องกลัวนะ ‎- ขอบคุณ
‎ผู้ที่ต่อสู้และหนีไปมีชีวิตยืนยาวกว่า ‎นักรบที่ตายไปได้สูญเสียทุกอย่าง
‎ข้าเป็นเหมือนใบไม้เล็กๆ ‎ที่ใช้ห่อแป้งข้าวโพดไม่ได้
‎สวัสดี
‎- ยินดีต้อนรับ นักล่า ‎- สวัสดี
‎- สวัสดีครับ ‎- สวัสดี
‎- ขอต้อนรับจากการเดินทาง ‎- ขอบคุณ
‎ขอบคุณ
‎- โอกุนครองราชย์ ‎- โอกุนครองราชย์
‎ขอบคุณ
‎- ขอให้ผลผลิตดี ‎- ขอให้เป็นเช่นนั้น
‎เราถึงบ้านแล้ว
‎ถ้าต้องการ เจ้าตัดสินใจอยู่กับเราได้
‎บ้านข้าก็เหมือนบ้านเจ้า
‎แต่ถ้าอยากเดินทางต่อไปก็ได้นะ
‎- ข้าไม่ขวาง ‎- ลูกข้า…
‎อาคิน
‎พระเจ้าทรงโปรด
‎อาคิน
‎เกิดอะไรขึ้น
‎คร่ำครวญทำไมกัน
‎ขอทางซิ
‎- ขอโทษนะ ‎- อาคิน ลูกรักของเรา
‎โมเปโลลา
‎พวกเขาพาเด็กมาจากโอลูโยลู ‎คร่ำครวญมาตลอดทาง
‎เป็นไปไม่ได้นะ
‎อาคิน
‎อาคิน ลูกพ่อ
‎เป็นไปไม่ได้ อาคินๆ
‎ลุกขึ้นมามองหน้าพ่อสิ อาคิน พ่อบอกให้ลุกขึ้นมา
‎โธ่ อาคิน
‎- โธ่ น่าสงสาร ‎- อาคิน
‎- อาคินตายแล้วเหรอ ‎- เขาตายแล้ว
‎ข้าสมควรได้รับสิ่งนี้เหรอ
‎- ไม่ เจ้าไม่สมควร ‎- เจ้าไม่สมควรเลย
‎โอ้ ความตาย เจ้าได้มาเยือนแล้ว
‎เมื่อเราเกิดมา
‎ชะตากรรมของเราจำต้อง…
‎อาคินตายแล้ว อาคินได้ตายแล้ว
‎- ซาโร ‎- ว่าไง มีอะไร
‎ชีวิตเรากำลังจะเปลี่ยนไป
‎ยังไงล่ะ
‎จำที่ข้าบอกว่าข้าเห็นนกลึกลับ ‎ที่ทำให้เจ้าฟื้นขึ้นมาได้ไหม
‎จำได้
‎- เอานี่ไป ‎- มันคืออะไร
‎อย่าเอะอะไปสิ
‎พลังของอากาลา
‎พลังของอากาลาเหรอ
‎นี่เป็นสิ่งที่ทำให้เจ้าฟื้นจากความตายได้
‎ตอนข้าไล่ให้นกไปจากเจ้า มันตกอยู่
‎ข้าก็เลยหยิบขึ้นมา เอาไปซะ
‎ไม่ ทำไมข้าต้องรับไปจากเจ้าด้วย
‎- ซาโร ‎- ฮะ
‎ฟังข้านะ
‎นี่ไม่ใช่เวลาจะมากลัวนะ
‎ข้าไม่เคยอยากบอกเจ้าเลย
‎ข้ารอให้ถึงเวลาที่เหมาะสม ก็ตอนนี้ไงล่ะ
‎- เอาไปและกล้าๆ หน่อย ‎- ข้าแตะต้องมันไม่ได้
‎นี่ยังไม่เข้าใจอีกหรือไง
‎นี่คือพลังนะ
‎พลังลึกลับอันยิ่งใหญ่นะ
‎พลังนี้จะเปลี่ยนชีวิตเรา และข้าก็เชื่อว่าพระเจ้า
‎ส่งมันมาเป็นพรให้เรา
‎ลองคิดดูนะ เจ้าว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‎ถ้าผู้คนรู้ว่าเจ้ามีพลังปลุกคนตายได้
‎อาคินตายแล้ว
‎พระเจ้าช่วย
‎ใครจะปลอบขวัญข้า
‎อาคิน ลุกขึ้นเถอะ
‎อาคิน ลุกขึ้น
‎โอ้ พระเจ้า
‎ข้าต้องยอมรับสิ่งนี้หรือ
‎ลุกขึ้น
‎- ช่วยด้วย ‎- ช่วยด้วย
‎- ช่วยข้าด้วย ‎- นี่มันอะไรกัน
‎ลูกรัก…
‎อาคิน
‎อาคินๆ
‎ผู้มาเยือน
‎ข้าไม่รู้ว่าเจ้าทำได้ยังไง ข้าไม่เคยรู้จัก
‎ชายคนใดบนโลกนี้ที่พระเจ้าสร้างมา ‎พร้อมกับพลังในการปลุกชีพได้
‎ใช่ ขอต้อนรับนะ
‎- จงซาบซึ้งเถอะ ‎- เราขอบคุณพระเจ้า
‎- ข้าขอบคุณทั้งสอง ‎- เราขอขอบคุณเจ้า
‎ข้าขอบคุณเจ้า
‎- เจ้าทั้งสองจะไม่ร่ำไห้ให้กับลูกของตัวเอง ‎- ขอให้เป็นเช่นนั้น
‎- เอาละ ‎- ขอบคุณ
‎ฟังนะ ผู้มาเยือน…
‎นี่เป็นน้ำตาลเมา
‎เมื่อเจ้ากินอาหารเสร็จ ก็ดื่มนี่ตามไป
‎ที่นี่เราใช้แต่น้ำตาลเมาเข้มข้นเท่านั้น
‎เหล้าจากปาล์มน้ำมันน่ะ
‎เราถนอมต้นที่โตใกล้ทะเลสาบ
‎สวัสดี นักล่า
‎ผู้พูดแทนกษัตริย์
‎เราได้ข่าวว่าเจ้าต้อนรับผู้ปลุกชีพ
‎ใช่ครับ ผู้พูดแทนกษัตริย์
‎ทางวังเรียกตัวแน่ะ
‎- หวังว่าจะไม่มีปัญหาอะไรนะ ‎- ไม่มีปัญหา
‎ถ้างั้น เมื่อเขากินเสร็จแล้วเราจะตามไป
‎ไม่ แค่เขาเท่านั้น ‎หรือเจ้าทำให้คนตายฟื้นเดี๋ยวนี้ได้ไหม
‎ไม่ได้
‎ลุกขึ้น
‎ข้าเป็นผู้พูดแทนกษัตริย์
‎ทุกอย่างที่ข้าพูดมาจากกษัตริย์ทั้งสิ้น
‎เมื่อเราไปถึงวัง ให้โค้งคำนับ
‎และตอบทุกคำถามอย่างชัดเจน เข้าใจไหม
‎ลุกขึ้น เร็วเข้า
‎ส่วนเจ้า กินต่อไปตามสบายนะ ตามสบาย
‎อานิกูลาโปอยู่กับเราแล้ว ‎เราไม่ต้องกลัวความตาย
‎- ฝ่าพระบาท ‎- ยินดีต้อนรับ
‎- กษัตริย์ทรงทักทายเจ้า ‎- ขอบพระทัย
‎เจ้าคือชายที่ชื่ออานิกูลาโปใช่ไหม
‎ฟังนะ สหาย พูดดังๆ ‎เพื่อให้กษัตริย์ได้ยินเจ้าถนัด
‎ข้าไม่ได้ชื่ออานิกูลาโป กษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่
‎แล้วเจ้าชื่ออะไรและมาจากไหน
‎ข้าชื่อซาโร ฝ่าบาท
‎ข้ามาจากโบกัน
‎โบกัน…
‎โบกัน… เจ้านี่มาไกลบ้านนะ
‎ใช่ ข้าเดินทางมาหลายแคว้น
‎ข้าเพียงแค่เดินทางผ่านดินแดนของฝ่าบาท
‎แล้วเจ้าปลุกชีพเด็กชายนั่นจริงใช่ไหม
‎จริง
‎ต่อหน้าพยานหลายคน
‎แล้วเจ้าทำอีกครั้งได้ไหม
‎ขอความตายไกลห่างจากเรา กษัตริย์
‎- ขอให้เป็นเช่นนั้น ‎- ขอให้เป็นเช่นนั้น
‎แต่ไม่มีอะไรที่พระเจ้าทรงทำไม่ได้
‎บอกหน่อย สหาย
‎เจ้าไปได้พลังแบบนี้แต่ใดมา
‎เป็นเรื่องจริงนะ พวกเรากลัวกัน
‎ข้าได้ยินแต่ในเรื่องเล่าว่าคนตายถูกปลุกขึ้นมาได้
‎แต่สำหรับพยานที่ยืนยันได้
‎ว่ามีคนปลุกชีพคนตาย เจ้าคือคนแรก
‎ข้าไม่รู้จักคนใด ไม่ว่าเป็นหรือตาย
‎ที่มีพลังยิ่งใหญ่อย่างที่เจ้ามี
‎แม้ข้ายังไม่เห็น
‎แต่ข้าก็อยากให้เจ้าอยู่กับพวกเราสักพัก
‎อาศัยอยู่กับพวกเรา เป็นสหายกับพวกเรา
‎เราชอบผู้มาเยือน ใช่ไหมล่ะ
‎นั่นคือความจริง
‎เราชอบและยินดีต้อนรับผู้คน
‎ไม่มีอะไรที่เจ้านำเข้ามาในหมู่บ้านแล้วเราไม่รับ
‎และเจ้าก็ไม่ต้องละอาย
‎- ขอบคุณ ‎- ฝ่าพระบาท
‎ข้าอยากจะขอแนะนำ…
‎ให้เราแจ้งสังฆราชฟากุนเล ‎ถึงเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นนี้โดยทันที
‎ขอบพระทัย ฝ่าบาท ขอบพระทัย
‎ขอบคุณ
‎นี่ กษัตริย์หน้าตาเป็นยังไงน่ะ เห็นเขาว่าโง่นะ
‎ไม่เอาน่า อาโรลาเก
‎เขาไม่ได้โง่
‎ได้ข่าวว่าเขามีผู้พูดแทนด้วย
‎ก็ใช่
‎ข้าได้ยินมาว่ามันเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจสำหรับเขา
‎ในการพูดต่อหน้าคน
‎เขาก็พูดกับสังฆราช ‎ระหว่างพิธีกรรมและการบวงสรวงนะ
‎แล้วทำไมเขาถึงไม่พูดต่อหน้าคนอื่นล่ะ
‎หรือว่าเป็นคำพิพากษาจากสวรรค์
‎พูดตามตรงนะ ข้าก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน
‎บ้างก็ว่า…
‎เขาให้คำสาบานไว้สองสามปีก่อน
‎โดยแลกลิ้นกับอำนาจเพื่อที่จะเอาชนะศัตรู
‎บ้างก็ว่า
‎เขาพูดครั้งสุดท้าย ‎ตอนเห็นพ่อของตัวเองถูกสังหาร
‎เยี่ยงสัตว์ในช่วงสงคราม
‎น่าสงสารนะ
‎แย่จังเลย
‎มีแต่พระเจ้าเท่านั้นที่รู้ ‎ว่าอันไหนเรื่องจริงหรือเรื่องหลอก
‎ใครจะรู้
‎เทวดาของข้า
‎ตอนนี้เราสำเร็จแล้วนะ
‎นี่ไง
‎ต่อไปเป็นอะไรล่ะ
‎- ตอนนี้เราก็ใช้ชีวิตอยู่ ‎- ใช่
‎- อย่างมีความสุข ‎- ใช่
‎และสำราญ
‎ต่อไปเป็นอะไรล่ะ
‎มันคือเรื่องจริง ใช่แล้ว
‎แต่ข้ากำลังคิดถึงเรื่องงาน
‎- งานเหรอ ‎- ใช่ เราจะเอาอะไรกินล่ะ
‎เราจะหิวโหยกันนะ
‎ซาโร เราไม่มีวันต้องหิวอีกแล้ว
‎- เจ้าไม่เข้าใจเหรอ ‎- ช่วยทำให้ข้าเข้าใจหน่อย อธิบายซิ
‎ข้าจะปลุกชีพคนตายตลอดเวลาเลยหรือไง
‎หรือจะให้ข้าขออาหาร ‎แลกกับการปลุกชีพคนตายล่ะ
‎- แค่ถามเฉยๆ นะ ‎- ซาโร ช่างทอผ้าอาโซโอฟี
‎- ที่รัก ‎- ที่รัก
‎- ภรรยาของข้า ‎- อดทนหน่อย
‎อดเปรี้ยวไว้กินหวานไง
‎อดทนไปแต่มองไม่เห็นโอกาสของงานนะ
‎อานิกูลาโปๆ ช่วยเราด้วย
‎- อานิกูลาโป ‎- อานิกูลาโป
‎- วางเขาลง ‎- อานิกูลาโป ช่วยเราด้วยเถอะ
‎อานิกูลาโป
‎- ซาโร ‎- ว่าไง
‎ตื่น มีคนเรียกเจ้าอยู่ข้างนอกน่ะ
‎- อานิกูลาโปๆ ช่วยเราที ‎- ใคร…
‎นั่นใคร
‎อานิกูลาโป ช่วยเราที
‎ได้โปรดช่วยเราด้วย
‎ช่วยเราหน่อยนะ
‎ช่วยข้าด้วย
‎นี่ หยุดร้องไห้เถอะ ‎พระเจ้าจะช่วยให้เขาทำสำเร็จ
‎ขอให้เป็นเช่นนั้น
‎แม่ของอากาโน
‎ช่วยข้าด้วย
‎- ดูลูกเจ้าสิ ‎- ช่วยข้าด้วย
‎ช่วยข้าด้วย
‎ลุกขึ้น
‎ขอบคุณ ขอบคุณเจ้ามากเลย
‎- เราขอบคุณนะ ขอบคุณ ‎- ขอบคุณ
‎- เราขอบคุณจริงๆ ‎- ขอบคุณ
‎ขอบคุณพระเจ้า
‎- เอาละ ยืนขึ้น ลุกขึ้น ‎- ปล่อยนาง
‎อานิกูลาโปแสดงอิทธิฤทธิ์ในหมู่บ้านเรา
‎เรามาเพื่อขอบคุณ
‎อานิกูลาโปแสดงอิทธิฤทธิ์ในหมู่บ้านเรา
‎เรามาเพื่อขอบคุณ
‎อานิกูลาโปแสดงอิทธิฤทธิ์ในหมู่บ้านเรา
‎เรามาเพื่อขอบคุณ
‎อานิกูลาโปแสดงอิทธิฤทธิ์ในหมู่บ้านเรา
‎เรามาเพื่อขอบคุณ
‎ลุกขึ้น
‎อะไรเนี่ย อานิกูลาโป ขอบคุณนะ
‎พี่ข้า อากันมู โอ้ ขอบคุณ
‎แม่ข้า
‎- ขอบคุณ พระเจ้า ‎- ยาย
‎- มีอะไรเหรอ ‎- พระเจ้า ขอบคุณ
‎ข้าบอกให้ปล่อยข้าไปสู่สุขคติไง
‎- แม่ อย่าเพิ่งไปเลย ‎- อย่าเพิ่งไปนะ
‎- นี่มันอะไรกันแน่ ‎- อย่าไปนะ
‎ใครขอให้เจ้าช่วยน่ะ
‎- เหลืออีกเท่าไหร่ ‎- อีกประมาณหก
‎ใช่ หกพอดี
‎หรือข้าควรทำแค่สี่
‎- ทำเร็วๆ เถอะ ‎- ขอโทษที
‎สวัสดี
‎เชิญ
‎ฝ่าพระบาท
‎ท่านนักปราชญ์ของเมือง ข้าขอทักทาย
‎อย่างที่เราทุกคนรู้กัน สองหัวดีกว่าหัวเดียว
‎มันเกี่ยวกับชายแปลกหน้าซึ่งมาที่หมู่บ้านของเรา
‎และเรียกตัวเองว่าคนปลุกชีพ
‎อานิกูลาโปคือเรื่องที่ข้าอยากให้เราหารือกัน
‎เพราะถ้าข้าให้คำแนะนำกับหมา แล้วมันไม่ฟัง
‎หมาก็จะถูกยิง
‎แกะที่ไม่เชื่อฟังจะต้องสังเวยชีวิตให้กับใครสักคน
‎คนที่ข้าให้คำแนะนำแล้วไม่ทำตาม
‎ก็ปล่อยเขาไปตามใจ
‎เขาจะได้รับผลกรรมจากสิ่งที่ทำ
‎มันมีการทำนายไว้ว่า
‎เมื่อโอรุนมิลาจะไปเรียนว่ายน้ำกับโอโลกุน
‎เขาต้องเรียนขั้นต้นอย่างน้อยสี่ปี
‎และขั้นต่อไปอีกหกเดือน
‎ใช้เวลาอีก 16 ปี
‎หัดว่ายน้ำในมหาสมุทรที่มีระลอกคลื่น ‎ตะเกียกตะกายทั้งที่มีอันตรายมากมาย
‎ท่านไม่เห็นไฟของผลสะท้อนกลับ ‎กำลังลุกไหม้อยู่หรือ
‎ให้เขาจากไปเถอะ
‎ท่าน
‎ท่าน ช่วยบอกข้าที
‎อานิกูลาโปไปทำอะไรให้ท่าน ‎ถึงขนาดทำให้ต้องมาฟ้องที่วัง
‎และตัดสินใจว่าจะไล่เขาไป
‎ทำไมถึงอยากไล่เขาไปล่ะ
‎เลิกเรียกเขาว่าอานิกูลาโปซะที
‎ก็เขาเป็นอานิกูลาโป
‎เขามีความตายอยู่ในกระเป๋าหรือไง
‎หรือเขาควบคุมความตาย ไม่นานก็จะมีคนตาย
‎โอตุน ท่านไม่เข้าใจเหรอ ‎ท่านไม่รู้เหรอว่าทำไมชายคนนี้ทำแบบนี้
‎- ไม่เอาน่า ‎- เขาแค่อิจฉา ก็เท่านั้น
‎- อิจฉาไงล่ะ ‎- ข้าเหรอ
‎- มันคือความอิจฉา ‎- ท่านอิจฉาเขา
‎- ให้ตายเถอะ ‎- ด้วยพลังทั้งหมดที่ท่านมีน่ะเหรอ
‎ในวัยของท่านนะ ท่านสังฆราช
‎ท่านก็เลยท่องบทสวดคำทำนายยาวยืดวนไปมา
‎เพราะเรื่องเล็กแค่นี้เนี่ยนะ ไม่เอาน่า
‎ท่านก็แค่แสร้งทำ
‎เขาทำเรื่องแย่อะไรรึ
‎เราไม่เข้าใจ
‎คิดถึงอนาคตสิ
‎เพราะทุกสิ่งที่ท่านทำ ‎จะถูกจารึกลงในประวัติศาสตร์
‎ท่านผู้นำ อดทนหน่อยเถอะ
‎ท่านก็รู้ว่าสังฆราชฟากุนเลมองเห็นไปไกล
‎สิ่งที่เขาพูดอาจเป็นจริงก็ได้นะ
‎พวกเขาบอกว่าข้าอิจฉา
‎อิจฉาใครล่ะ ‎ข้าไร้ประโยชน์กับพวกท่านตั้งแต่เมื่อไหร่
‎ทุกท่าน
‎สังฆราชฟากุนเล
‎ท่านผู้นำคนอื่นไม่ได้ตั้งใจจะทำให้ท่านอับอาย
‎พวกเขาพยายามจะเข้าใจท่านเป็นอย่างดี
‎เราต่างรู้ว่าอานิกูลาโปเป็นคนแบบไหน
‎รวมถึงทุกสิ่งที่เขาได้ทำในหมู่บ้านนี้ ‎และในหมู่บ้านใกล้เคียงด้วย
‎เขาทำแบบให้เปล่ารึ ยังไงเขาก็ได้รับเงิน
‎เขาเป็นอิสระมากอยู่ในหมู่บ้าน
‎เราไม่รู้ว่าเขามาจากไหน ‎เราไม่รู้ที่มาของพลังของเขา
‎บอกเขาให้เอาน้ำเต้ามาสิ เราจะได้ตรวจสอบมัน
‎โอโมวอน
‎- โอโมวอน ‎- ข้ามาแล้ว
‎- ตาข้า ‎- เป็นอะไร
‎- เกิดอะไรขึ้น ‎- โอโมวอน
‎มีอะไรเข้าตาน่ะ
‎ช่วยเป่าออกให้หน่อย
‎เข้ามาใกล้ๆ มาใกล้ๆ เข้ามาสิ เป่ามันออกไป
‎ตาข้า
‎- ข้ามองไม่เห็น เป่าดีๆ ไม่ได้เหรอ ‎- ข้าก็เป่าแล้ว
‎ได้
‎อย่าขยี้ อย่า…
‎อย่านะ
‎เชิญ
‎ฝ่าพระบาท
‎- กษัตริย์ทรงทักทาย ‎- กษัตริย์ทรงทักทาย
‎ขอบพระทัย
‎ดูเหมือนว่า…
‎ขอบพระทัย
‎อานิกูลาโป กษัตริย์ทรงทักทาย
‎ไม่มีใครปฏิเสธความยิ่งใหญ่
‎และการช่วยเหลือของเจ้าในหมู่บ้านนี้
‎และหมู่บ้านใกล้เคียงของเรา
‎- ใช่ ‎- ขอบคุณ
‎กษัตริย์ทรงให้พรเจ้า
‎ขอให้เป็นเช่นนั้นๆ
‎แต่เราสนใจ…
‎และอยากเข้าใจในรายละเอียด
‎ว่าเจ้ามีพลังประเภทไหนและที่มาของมัน
‎พลังของข้ามาจากพระเจ้า
‎- ฝ่าบาท ‎- ก็เท่านั้น
‎จริงอยู่
‎ทุกคนรู้ว่าพระเจ้านั้นทรงพลัง
‎พลังที่เจ้าใช้ เจ้าได้เรียนมาหรือเปล่า
‎หรือเจ้าได้สืบทอดมา
‎สิ่งที่สังฆราชอยากให้เจ้าไขข้อข้องใจก็คือ
‎อะไรเป็นที่มาที่แท้จริงของพลังของเจ้า
‎ข้าได้ล่วงเกินใครหรือเปล่า
‎เปล่า เปล่าเลย เจ้าไม่ได้ล่วงเกินใคร
‎ด้วยความดีของเจ้าทั้งหมด
‎ข้ารู้สึกถูกพวกท่านโจมตี
‎โจมตีเหรอ
‎อย่าคิดเช่นนั้นเลย
‎ไม่มีใครโจมตีเจ้าเลยนะ ‎จริงๆ แล้วเราชอบที่เจ้าอยู่ในหมู่บ้านนี้
‎และเราก็เห็นทุกอย่างที่เจ้าทำในหมู่บ้านนี้ ‎และหมู่บ้านใกล้เคียงของเรา
‎ว่ากันว่าเมื่อผู้ริเริ่มสองคนมาเจอกัน ‎พวกเขาก็ทักทายกัน
‎เจ้าเข้าใจไหม
‎เขาแค่อยากรู้ที่มาพลังของเจ้าโดยละเอียด
‎จะไม่มีผลร้ายตามมาสำหรับหมู่บ้านนี้
‎และเพื่อนบ้านของเราในอนาคต
‎- ก็เท่านั้น ‎- ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น
‎เจ้าไม่ได้ล่วงเกินใครนะ เจ้าไม่ได้ล่วงเกินใคร
‎- ไม่มีใครพูดว่าเจ้าล่วงเกินใคร ‎- ไม่อ้อมค้อมแล้วกันนะ
‎ข้าไม่จำเป็นต้องบอกที่มาพลังของข้ากับใคร
‎ข้าไม่บอกหรอก
‎มอบน้ำเต้าให้เรา
‎ถ้าคนอื่นทำ มันจะได้ผลไหม
‎เดี๋ยวนะ ไม่เลย จริงเหรอ
‎ทำไมข้าต้องทำแบบนั้น ตอนที่ข้าไม่ได้ถูกสิง
‎ถูกสิงเหรอ
‎ท่านสังฆราช
‎ท่านจะมอบพลังของท่านให้คนอื่นหรือเปล่าล่ะ
‎อานิกูลาโป นี่ไม่ใช่เรื่องร้ายแรงนะ ‎เราแค่สงสัยน่ะ
‎สังฆราชแค่อยากตรวจดูน้ำเต้าของเจ้าจะได้รู้ว่า
‎พลังนั้นเป็นอันตรายต่อคนของโอจูโมหรือเปล่า
‎ถ้าท่านอยากให้ข้าไปจากหมู่บ้าน
‎ข้าก็จะไป
‎- มันไม่ใช่อย่างนั้น ‎- ข้าคิดดีแล้ว
‎แต่ให้ข้ามอบน้ำเต้าให้กับท่าน มันเป็นไปไม่ได้
‎ถ้ามีใครนอกจากข้า ซาโร เทโวโบลา
‎แตะต้องน้ำเต้า คนผู้นั้นก็พร้อมจะตายก่อนถึงฆาต
‎ตายแล้ว อย่าให้เราตายก่อนถึงฆาตเลยนะ
‎เขาจะไปแล้ว
‎- ฝ่าบาท ‎- เขาพูดความจริง
‎- ฝ่าบาท นี่เป็นความจริง ‎- เขาพูดความจริง
‎ได้ยินหรือเปล่า
‎- เขาไปแล้วเนี่ย ‎- ปล่อยเขาไปไม่ได้นะ
‎- ไปแล้ว ‎- เรียกเขามา เขาไปแล้ว
‎- เขามีเหตุผลบ้างไหม ‎- ท่านใจร้ายเกินไป
‎นี่
‎นี่ โอโมวอน ลุกขึ้นซิ
‎เจ้าเป็นอะไรไป เกิดอะไรขึ้น
‎เจ้าท้อง
‎อะไรกัน เจ้าไม่รู้ว่าตัวเองท้องเหรอ
‎ไม่ใช่ปัญหาหรอก
‎คนที่รับผิดชอบจำเป็นต้องรู้เรื่อง และรับผิดชอบไป
‎ใช่ไหม
‎เจ้าพูดไม่ได้หรือไง
‎สวัสดี
‎เชิญ เจ้าไปเสียนานเลย
‎ขอบคุณ ที่นี่มีอะไรกันเหรอ
‎ไม่มีอะไร
‎ไม่เหมือนว่าไม่มีอะไรเลยนะ
‎นางเป็นอะไร เจ้าทำอะไร
‎พูดออกมาสิ
‎- นางท้อง ‎- อะไรนะ
‎- โอโมวอน ‎- ค่ะ
‎เจ้าท้องรึ
‎จริงเหรอ
‎- ซาโร ‎- ว่าไง
‎ตอนนี้เจ้าทำอะไรลงไป
‎แม่ อภัยให้ข้าด้วยเถอะ
‎ได้โปรดเถอะ แม่ อภัยให้ข้าด้วย
‎โอโมวอน เจ้าไปได้แล้ว
‎อาโรลาเก อย่าใส่ใจเลยนะ
‎มันไม่ใช่เรื่องใหญ่
‎ไม่ใช่เรื่องใหญ่เหรอ
‎ซาโร
‎ไม่ใช่เรื่องใหญ่เหรอ
‎อาโรลาเก
‎เราต้องคุยเรื่องนี้กัน
‎ข้าว่ามันก็ถึงเวลาแล้ว
‎มันคือเรื่องจริง
‎ข้าทำโอโมวอนท้อง
‎อาโรลาเก นี่เป็นลูกของเรานะ
‎ลูกเป็นของเราทุกคน
‎ลองคิดดูสิ
‎ข้ามีความรักให้เจ้าและจะมีตลอดไป
‎ตลอดไป
‎ไม่ว่ายังไง
‎แต่เราจะเป็นแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน
‎อาโรลาเก
‎แบบที่บ้านเราไม่มีลูกน่ะ
‎อาโรลาเก
‎เจ้าก็รู้ว่าการจะสร้างครอบครัวให้แข็งแกร่ง
‎เราต้องมีลูก
‎เจ้าก็รู้เรื่องนี้
‎อาโรลาเก ขอร้องเถอะ อาโรลาเก
‎อาโรลาเก ลองคิดดูนะ
‎เราต่างก็มีประโยชน์ในวังนี้กันทุกคน
‎สำหรับเราบางคน เจ้าฟังอยู่หรือเปล่า
‎เราต้องให้กำเนิดพระราชโอรสและพระราชธิดา
‎แต่เจ้า…
‎เจ้ามีประโยชน์อย่างอื่น
‎เจ้ามีไว้แค่เพื่อความใคร่ของกษัตริย์
‎(สองสามปีต่อมา)
‎บิมเป้ ไปกันเถอะ
‎กำลังไปแล้ว
‎เจ้าดู… บิมเป้ เจ้าดูดีมากพอแล้ว
‎มาช่วยข้าจัดหมวกหน่อย
‎ดูซิว่าพอดีไหม เหมือนมันจะใหญ่กว่าหัวข้านะ
‎หรือเปล่า
‎สามีของข้า ที่รักของข้า
‎มันพอดีหัวเจ้าเป็นอย่างดีเลย
‎มานี่ จะไปไหนน่ะ
‎มีอะไร
‎- เกิดอะไรขึ้นอีกล่ะ ‎- ทำไม
‎เจ้าถึงตีลูกข้าอยู่เรื่อย
‎ต้องหาเรื่องทำให้ร้องไห้แน่เลย เอาลูกมาให้ข้า
‎เอามาให้ข้า มีอะไรเหรอ เป็นอะไร
‎มีเรื่องอะไรกัน
‎ข้าไม่ได้ห้ามเจ้ามีลูกของตัวเองนะ
‎ขอโทษนะ ไม่เป็นไรๆ
‎เจ้าชอบทำให้เด็กร้องไห้อยู่เรื่อย
‎โอโมวอน พอได้แล้ว
‎ไม่เป็นไร
‎นางตีลูกข้าทำไม ‎เป็นเพราะลูกปัดที่ไร้ประโยชน์ของนางเหรอ
‎- ข้าบอกให้พอไง โอโมวอน ‎- ไร้สาระ
‎ขอโทษนะ ลูก ขอโทษ ไม่เป็นไรนะ
‎เจ้าก็ควรเก็บของให้พ้นมือลูกของนางนะ
‎ขอโทษจ้ะ บังเก้ ลูกรัก
‎ขอโทษนะ
‎เด็กร้องไห้อีกแล้วเนี่ย
‎นางควรเก็บของให้ดี เก็บให้พ้นมือเด็กสิ
‎พอแล้วนะ
‎ครั้งหน้าใครแตะต้องลูกของข้าเพียงปลายนิ้ว
‎เรื่องระหว่างเราจบไม่สวยแน่
‎- ไร้สาระ ‎- โอโมวอน ข้าบอกให้พอไง
‎ไม่เป็นไรจ้ะ ลูก ไปเล่นกับพี่ชายนะ
‎เด็กๆ ไปไหนกัน มองกูดู
‎นายท่าน
‎มาช่วยนางเก็บลูกปัดซะ
‎ไม่เป็นไร ข้าไม่ต้องการให้ช่วย
‎ชายผู้น่าสงสารทำอะไรให้เจ้าล่ะ ราชินีมารยา
‎ทำไมเจ้าถึงพูดอะไรแบบนั้น
‎เรื่องที่เราแอบคุยกัน ‎เจ้าโพล่งออกมาแบบนั้นเนี่ยนะ
‎แล้วไงล่ะ มันจะเป็นความลับได้ยังไง
‎ที่ว่านางเป็นหมันหรือว่าเคยเป็นราชินีน่ะเหรอ
‎ต่างคนต่างไปเถอะ ‎เลิกทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ซะที
‎ในที่สุดเจ้าก็เผยความลับให้นังเด็กนั่น ‎ที่เจ้าเรียกว่าภรรยา
‎ใช่ไหม
‎อาโรลาเก ฟังนะ มันไม่ใช่อย่างที่เจ้าคิด
‎- ไม่ใช่อย่างที่ข้าคิดเหรอ ‎- ใช่ มันไม่ได้เป็นอย่างนั้น
‎ไม่มีปัญหา
‎ฟังข้านะ
‎ยังไม่พออีกเหรอ ‎ที่ทำให้ข้าหัวใจสลายและทอดทิ้งข้า
‎ยังไม่พออีกเหรอที่เจ้าทำให้ข้า ‎กลายเป็นของที่น่าหัวเราะเยาะ
‎ต่อหน้าภรรยาของเจ้าและทุกคน
‎- เจ้าอยากฆ่าข้าด้วยหรือเปล่า ‎- ไม่เอาน่า
‎ฆ่าเจ้ายังไง
‎เจ้าคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‎ถ้าข่าวออกไปว่ามเหสีของกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ ‎ที่หลบหนียังไม่ตาย
‎และอยู่เป็นภรรยาของคนอื่นที่โอจูโม
‎อาโรลาเก
‎เจ้าไม่มีอะไรต้องห่วงเลยนะ
‎ข้าไม่ได้เล่าอะไรให้นางฟัง
‎ถ้าข้าทำให้เจ้าตกอยู่ในอันตราย ‎ข้าก็ตกอยู่ในอันตรายด้วยไม่ใช่เหรอ
‎หรือเจ้าคิดว่าข้าจะลำบากน้อยกว่า
‎ไม่เอาน่า
‎อาโรลาเก เทวดาของข้า มาให้ข้ากอดนะ…
‎ไปให้พ้นเลย
‎น่าเสียดาย
‎ข้านี่โง่มาตลอด
‎อย่างน้อยในฐานะของ ‎มเหสีของกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งอาณาจักรโอโย
‎ข้าก็เป็นคนโปรด
‎คนโปรดของกษัตริย์
‎เหมือนพระจันทร์ที่อยู่เหนือสิ่งอื่นใด
‎และเขาก็รักข้า
‎เขารักข้าอย่างสุดหัวใจ
‎ตอนนี้ข้ากลายเป็นของที่น่าหัวเราะเยาะของเจ้า
‎เจ้าคนที่ไม่สำนึก
‎อะไรนะ
‎กล้าดียังไงมาพูดแบบนั้น
‎บังอาจพูดกับข้าแบบนี้เหรอ
‎อาโรลาเก
‎สามีข้า เจ้าตื่นแล้ว
‎คนส่งสารของกษัตริย์มาหาแน่ะ
‎ฝ่าพระบาท ข้าได้พบคนส่งสารของท่านแล้ว
‎กษัตริย์ทรงทักทาย
‎กษัตริย์เรียกเจ้ามาจริงๆ
‎เจ้าเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นนะ เจ้าชายสิ้นพระชนม์แล้ว
‎จริงเหรอ ไม่มีทางเป็นไปได้
‎พระองค์สิ้นพระชนม์แล้ว
‎พระเจ้าทรงโปรด
‎ได้โปรดนำลูกชายข้ากลับมาด้วย
‎น่าสงสาร
‎พระเจ้าทรงโปรด
‎อานิกูลาโป
‎ได้โปรดปลุกชีพลูกชายข้าด้วย
‎สิ่งใดที่เจ้าปรารถนา
‎ในหมู่บ้านนี้หรือที่ไหนจะนำมามอบให้เจ้า
‎ขอแค่นำลูกชายข้ากลับมา อานิกูลาโป
‎นี่มันเกินไป ฝ่าบาท มันเกินไป
‎งานนี้ง่ายมาก
‎ข้าจะปลุกชีพโอรสของท่านให้ ฝ่าบาท
‎มีค่าใช้จ่ายไม่มากหรอก
‎แต่ก่อนอื่น
‎ข้าขอพบท่านเป็นการส่วนตัว
‎- ใจเย็น ‎- ใจเย็นๆ ฝ่าบาท
‎ใจเย็นๆ นะ
‎ฝ่าบาท
‎- ใจเย็นๆ นะ ฝ่าบาท ‎- พระองค์ ใจเย็นๆ
‎ใจเย็นๆ
‎ฝ่าบาท ใจเย็นๆ
‎เราไม่รู้ว่าเขาขออะไร
‎อานิกูลาโป
‎เจ้าช่างกล้านะ ลูกสาวข้าเนี่ย
‎นั่นคือสิ่งที่ข้าต้องการ ไม่ขออะไรมากมาย
‎ข้าแค่อยากได้เจ้าหญิงมาเป็นภรรยาข้า
‎ข้าได้รับค่าจ้างมามากกว่านั้นเยอะ ‎จากคนที่เห็นคุณค่าในพลังของข้า
‎จากกษัตริย์จะอีกแค่ไหนกัน
‎อานิกูลาโป
‎เจ้ากล้ามาก
‎แหม เจ้ามันคนไม่สำนึก
‎ทุกอย่างที่ข้าทำให้
‎และทุกอย่างที่ชุมชนนี้ทำให้เจ้า
‎นี่คือการตอบแทนความกรุณาของข้างั้นรึ
‎ไม่สำนึกยังไง
‎พวกท่านในโอจูโมทำสิ่งพิเศษอะไรให้ข้า
‎มีอะไรในดินแดนนี้ที่ข้าไม่สมควรได้รับ
‎ไม่เอาน่า จากที่ข้าเห็นเนี่ย ท่านฟังอยู่หรือเปล่า
‎พวกท่านต่างหากที่ไม่สำนึก
‎- เจ้าคนไม่สำนึก ‎- สิ่งที่น่ารังเกียจ
‎- อย่าให้พระเจ้าทรงได้ยินเชียวล่ะ ‎- อานิกูลาโป
‎- เจ้าเอ่ยแบบนี้ออกมารึ ‎- นี่ ฟังข้านะ
‎ข้อเสนอนี้ไม่มีการต่อรอง
‎ข้าจะปลุกชีพเจ้าชายของท่าน
‎แต่หลังจากนั้น ‎ท่านต้องมอบลูกสาวให้ข้าแต่งงานด้วย
‎เมื่อไหร่ที่ท่านพร้อมนะ ฝ่าบาท
‎อานิกูลาโปจะไปรอที่บ้าน
‎อานิกูลาโป ได้โปรดช่วยปลุกชีพลูกชายข้าด้วย
‎- มอบเจ้าหญิงให้เขาไปเถอะ ‎- ได้โปรด
‎- ยังไงนางก็ไม่มีสามีอยู่แล้ว ‎- ได้โปรด
‎รับการแสดงความเสียใจจากข้าด้วย
‎ไม่ ท่านไม่จำเป็นต้องชักกริช
‎ให้การสิ้นพระชนม์ของเจ้าชาย ‎มีค่ามากกว่าการแต่งงานเถอะ
‎ได้โปรดเถอะ
‎ให้เขาปลุกชีพพระองค์เถอะ
‎ให้เขาแต่งงานกับเจ้าหญิง
‎ปลุกลูกชายข้าที ฝ่าบาท
‎ฝ่าพระบาท
‎ช่วยปลุกลูกชายข้าด้วย
‎คำนับแด่ขุนนางชั้นสูง
‎คำนับแด่โอรสผู้ที่จะเป็นกษัตริย์ในสักวัน
‎งานสมโภชสมบัติอันเป็นมิ่งขวัญ
‎ที่งานสมโภชนี้ มีของสูงค่าที่…
‎ท่าน เมื่อเช้าข้าได้ยินเรื่องอะไรบางอย่าง
‎แต่ไม่รู้ว่าจริงแค่ไหนนะ
‎เล่ามาซิ
‎ป้าของข้าเป็นหญิงรับใช้ของราชินีในวังน่ะนะ
‎ใช่แล้ว
‎นางบอกว่าเจ้าชายอาเดโอเยมีไข้เมื่อคืน
‎และเช้านี้
‎เจ้าชายสิ้นพระชนม์แล้ว
‎ตายแล้ว สูญเสียครั้งใหญ่
‎พวกเขาปิดเป็นความลับ
‎เพราะพวกเขาต้องการให้ ‎อานิกูลาโปปลุกชีพเจ้าชาย
‎ใช่ ข้ามั่นใจว่านายท่านของเราต้องจัดการได้
‎ไม่ใช่งานยากสำหรับเขาเลย
‎- ใช่แล้ว ‎- นี่ไม่ใช่งานยากแน่ละ
‎อานิกูลาโปบอกว่า ‎ถ้าเจ้าหญิงอาโจเกไม่แต่งงานกับเขา
‎เขาจะไม่ปลุกชีพเจ้าชายอาเดโอเย
‎นี่ ท่าน ข้าต้องขอเลยนะ
‎อย่าเอาเรื่องที่ข้าเล่าไปบอกใครนะ
‎ทำงานต่อเถอะ ห้ามใครได้ยินเรื่องนี้
‎ใช่ จริงด้วย
‎- ทำงานต่อไป ‎- ใช่
‎- สวัสดี ‎- เชิญ
‎- ลูกๆ ไปไหนล่ะ ‎- นอนหลับอยู่ข้างใน
‎ยินดีต้อนรับ สามี
‎เอาอาหารมาซิ
‎ประชุมเป็นไงบ้าง
‎- ก็ดี ‎- ค่อยยังชั่ว
‎มาแล้ว
‎- เชิญ ‎- ขอบใจ
‎ขอบใจ
‎อาโรลาเกอยู่ไหน
‎นางไปแล้ว
‎นางไปไหน
‎ข้าจะไปรู้ได้ยังไงว่านางไปไหน
‎นางเก็บของแล้วก็ออกไป
‎ขอตัวนะ ข้าอยากไปงีบสักหน่อย
‎ผู้ส่งสารของกษัตริย์
‎กษัตริย์ตกลงแล้วและให้เจ้าไปในทันที
‎ฝ่าบาทตกลงแล้วเหรอ
‎ฝ่าพระบาท
‎- กษัตริย์ทรงทักทาย ‎- ยินดีต้อนรับ
‎เจ้าได้รับข้อความของกษัตริย์แล้ว
‎ข้าทราบมาว่าท่านตกลงแล้ว
‎ไม่เพียงแต่กษัตริย์เท่านั้นที่ตกลง
‎เราทุกคนก็ตกลง
‎กษัตริย์ตกลง
‎ราชินีตกลง
‎แม้แต่เจ้าหญิงก็ยินยอมที่จะแต่งงานกับเจ้า
‎ตราบใดที่เจ้าทำให้พี่ชายของนางฟื้นคืนมา
‎ไม่มีปัญหา
‎ข้าจะปลุกชีพเจ้าชายของท่าน
‎ทำได้ดี
‎ข้าว่าเขากำลังสื่อสารกับพระเจ้า
‎เขานำสิ่งที่จะใช้ออกมา
‎เขานำออกมาให้พระเจ้าเห็น ‎เพื่อจะได้ให้พลังกับเขา
‎- ไหนดูซิ ‎- ทำได้ดี
‎พระเจ้ามาแล้ว
‎ทำได้ดี
‎ลุกขึ้น
‎ลูกข้า
‎ใจเย็นๆ
‎ใจเย็นๆ นะ
‎ลุกขึ้นสิ
‎ลุกขึ้น
‎- นี่ครั้งที่สองแล้วนะ ‎- ฝ่าบาท
‎ให้เขาพยายามครั้งที่สามนะ
‎นี่ อานิกูลาโปหรือจะชื่ออะไรก็ตาม
‎ทำไมใช้เวลานานนักล่ะ
‎เขาไม่ได้เสียเวลานะ นี่เป็นวิธีที่เขาทำ
‎- นี่เป็นวิธีของเขา ใจเย็นสิ ‎- นี่ครั้งที่สองแล้ว
‎นี่เป็นวิธีของเขาทุกครั้งที่เขาปลุกคนตาย
‎ท่านทุกคนจะได้เห็นแล้ว
‎ใครบอกว่าเขาทำไม่ได้ล่ะ
‎ลุกขึ้น
‎เจ้าชาย เจ้าถูกเรียกให้ลุกขึ้นนะ
‎- เจ้าชาย ‎- ตอบเราสิ
‎ข้าจบแล้ว
‎ความเป็นแม่ ข้าจบแล้ว
‎- เจ้าชาย ลุกขึ้น ‎- เขาอยากเผชิญหน้ากับเรา
‎เจ้าจะทำแบบนี้เหรอ
‎พี่ข้า เจ้าชายทิ้งข้าไปแล้ว
‎ข้าได้ทุกข์ทรมานอยู่ในเงื้อมมือแห่งความตาย
‎อากิลินติ สหายของโอลาตูเซ
‎เรามีปัญหาแล้ว
‎อาวัน สหายของอาเวโดวู
‎หารือผู้พยากรณ์ให้โอลาปาเด
‎บุตรของเอเบดิโอวู
‎เจ้าได้รับการเตือนว่ามิให้ทรยศ
‎เจ้าได้รับการเตือนว่ามิให้โป้ปด
‎โอลาปาเด บุตรของเอเบดิโอวู
‎ความทะนงตนเกินเหตุได้นำเจ้าไปสู่หายนะ
‎เมื่อเจ้าเลือกการกระทำ
‎จงเตรียมอยู่รับผลกรรม
‎โอลาปาเด บุตรของเอเบดิโอวู
‎ความทะนงตนเกินเหตุได้นำเจ้าไปสู่หายนะ
‎คำบรรยายโดย จริยา จริยวิชัย