Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Koniec świata daję szansę…
AUTOR
…na…
pojawienie się nowego rodzaju człowieka.
Oczywiście, że się boję…
POŁOŻNA
…ale się nie martwię, bo jesteśmy przygotowani.
Przetrwamy. Chciałabym, żeby więcej osób zaczęło się przygotowywać.
Po prostu chcę się gdzieś schować.
TANCERKA EGZOTYCZNA
Tak…
Skomponowałem symfonię zagłady tylko na fagoty.
STEWARD
Nie wiem, jak to się stanie.
DILER KOKAINY
Nie jestem fizykiem.
Pięć osób szuka jaskini…
REŻYSER
…aby zbudować bunkier na „Dzień zagłady”. Szalone, co?
A my to wszystko nakręcimy.
Już tu są.
I tylko nas kręcicie?
Tak, tylko was. To chyba wystarczy?
Jest nas szóstka. Dołączy do nas też moja młodsza siostra i brat Melvina.
Dobra. Kamera i dźwięk są gotowe.
Dobra. Musisz powtarzać moje pytania
w swoich odpowiedziach, bo wytniemy pytania, jasne?
- I mów wyraźnie. - Co?
- Proszę, mów wyraźnie. - Dobra.
Zachowuj się naturalnie.
Pierwsze pytanie: dokąd jedziemy?
Dokąd jedziemy?
Spotkamy się ze specjalistą od survivalu,
który odkrył jaskinie,
które będą idealne do projektu.
Są wysokie.
To ważne, bo to nas ochroni
w przypadku poważnych powodzi, lawin błotnych i tak dalej…
Twoi przyjaciele są tak szaleni jak ty.
Poważnie. Niepotrzebnie dołączyłam. Powiedziałeś mi, że to wakacje.
Nie jesteśmy świrami. To jest poważne…
To poważny ruch społeczno-ekologiczny.
Mieszkasz w Austrii, a nie masz samochodu. Idiota.
Wybacz. Ale muzycy nie zarabiają wiele.
Nie masz za co przepraszać, Melvinie.
Przepraszam.
- Melvin. - Przepraszam.
Według GPS dobrze jedziemy.
Przepraszam. Tak mi przykro.
OK, czy możemy kontynuować wywiad?
On chciał się tu z nami spotkać.
Dziwne. Nikogo tu nie ma.
Dobra, wysiądźcie z samochodu.
Świerk i orzech laskowy. Typowy las wysoki.
Kamera włączona. Znasz się na drzewach?
Tak. Studiowałam biologię…
ale chciałam robić coś bardziej praktycznego.
Co dokładnie?
Jestem organiczną pielęgniarką porodową
i ogrodnikiem partyzanckim.
Ciekawe. Nigdy o tym nie słyszałam.
- Czy można się do ciebie zapisać? - Ilu was jest?
- Dokładnie tak. - Co?
Z której frakcji jesteście?
- Z żadnej frakcji. - Robi się ich coraz więcej.
Jestem Pascal.
Wysłałem ci e-maila o jaskiniach.
Jestem Alina. Cześć.
Melvin. Jak leci?
Wszystkie jaskinie są pełne.
Jest tu tona ocalałych.
Co? Wszystkie jaskinie są zajęte? Co?
Tak. Przykro mi.
To jakaś bzdura.
O mój Boże, musimy znaleźć coś innego.
Wyposażenie bunkra zajmuje dwa miesiące.
- Wiesz co… - Nie jest dobrze.
Wiesz, co to znaczy?
Potrzebujemy dobrych wibracji.
Daj nam chwilę, dobra?
- No dawaj. - Dobra?
- Macie kombinezony ochronne? - Oczywiście.
Dobry towar. Kombinezony ochronne z laminacją rolamitową.
Skąd wiesz, co robić?
Jakiej katastrofy się spodziewasz?
Wszystkich.
Powódź, pożar, wirusy, chemikalia,
promieniowanie… Nie przewidzisz tego.
O mój Boże.
Patrick. Z chceprzezyc.com.
Pascal. Witaj, Patryku.
Och.
Jeśli chodzi o cenę…
Czy złożysz nam ofertę, bo nie jesteśmy pewni…
Oczywiście. Ja też negocjuję… Macie motocykle albo broń?
Nie mamy broni.
Kręcicie film?
Jeśli zrobicie mi film na stronę,
dorzucę kombinezony ochronne za darmo.
Pewnie. Nie ma sprawy.
Na co mu będą film i kasa, gdy świat się skończy?
- Zapytaj. - Mam po prostu zapytać?
No dalej, zapytaj.
Kręć dalej.
Przepraszam, czy możemy pójść z tobą? Interesują nas jaskinie.
Nie, to niemożliwe. To teren prywatny.
Chodzi o bezpieczeństwo.
Klienci płacą za bezpieczeństwo i dyskrecję.
Jak im zapewniasz ochronę?
Idźcie dalej.
To będzie niesamowity dokument śledczy.
W lasach dużo się dzieje.
Mauli.
Czy broń też kupisz, Pascalu?
Nie. Przepraszam.
Jesteśmy pacyfistami. Żadnej broni.
Możemy co najwyżej kupić kamizelki kuloodporne.
Straciliśmy jaskinię, a to gówno…
- Nie chcę owijać w bawełnę. - Musimy znaleźć sponsora.
Wtedy będzie nas stać na własną jaskinię.
Trzeba nam własnego króla złodziei…
Obrzydliwie bogatego, wrednego skąpca…
Takiego jak jej były.
Mój były? On nie ma z tym nic wspólnego…
Ale nadal masz jego numer telefonu?
Rzuciłam go dla ciebie. Nie mogę zadzwonić.
Po pierwsze, ona nie zostawiła go dla mnie
tylko dla moich ideałów i zasad.
Wybacz, ale nie mogę prosić go o przysługę.
Nikt nic nie mówi o przysłudze…
Wyjaśnijmy to sobie: ja tu mówię o umowie.
On da trochę forsy, a my będziemy mieli gdzie przetrwać.
Tak, jasne.
- Tak? - Tak, dobra.
Czy możesz się trochę odsunąć?
Elbacher. Halo?
- Cześć? - Cześć?
Cześć. To ja…
Alina? Co za miła niespodzianka.
Pewnie dzwonisz, bo nie możesz beze mnie żyć.
Tak. Bardzo śmieszne.
Nie.
Dzwonię do ciebie, ponieważ…
- Mamy tu ekipę filmową i… - Czy chodzi o twojego nowego chłopaka?
Nie, Pascal też tu jest. On nadal jest…
- Surwiwalistą. - Tak.
Zna się na rzeczy i…
Usiłujemy się przygotować.
Acha.
Więc potrzebujemy… To znaczy, mamy wszystko, ale…
wciąż potrzebujemy jaskini. Albo raczej tunelu.
- Zabawne. Mam tunel. - Serio?
- Tak. - On to zrobi.
- Tak powiedział? - Tak.
Świetnie. Gdzie to jest?
- Niedaleko. Wyślę ci mapę. - Tak?
OK, idealnie.
Ma tunel.
- Wspaniale. - Tunel?
Mamy tunel. Tak.
Nie.
Tak. Pewnie. Jasne.
To świetny czas na spekulacje odnośnie krachu wszystkich walut.
Poza staroświeckimi walutami, takimi jak muszle kauri…
Tak, muszę kończyć. Czeka na mnie grupa filmowców.
Tak, ci maniacy końca świata.
Przepraszam za przerwę, ale jestem bardzo zajęty.
Ale to był świetny pomysł, żeby do mnie zadzwonić.
Alina to taka urocza dziewczyna.
Opracowałem polisę ubezpieczeniową dla osób, które przeżyją koniec świata.
Ci szaleńcy za nią zabiją.
Kiedy nadejdzie koniec świata, będę najbogatszym człowiekiem w Austrii.
Czyli dzień X spędzi pan w swoim tunelu ze znajomymi.
Chyba powinniśmy teraz porozmawiać o tym tunelu.
Tak. Wladi! Witaj!
Miło cię widzieć.
Jak się masz?
W porządku, dzięki.
To jest Wladimir Grustschukow.
Opracował mały licznik Geigera, który można nosić na nadgarstku.
Genialny pomysł.
Dużo w niego zainwestowaliśmy.
Wszyscy myślą, że Czarnobyl był katastrofą. Zobaczycie.
A to moi mali Michaelowie Moorowie.
Ach. Michael Moore. Dobra robota.
Kręcą o mnie film.
- Dla którego kanału? - FR3.
Naprawdę?
FR3 najprawdopodobniej sfinansuje… Zrobią to.
Tak właściwie to ten film
dotyczy rozwoju tego projektu.
Jasne, rozwój tego projektu.
Racja. Czy możecie już wyjść?
Duzi chłopcy muszą pogadać o pieniądzach…
A tak w ogóle to FR3 należy do Telepoolu. Chyba mogę coś dla was zrobić.
- Naprawdę? - Jasne.
Rany, byłoby świetnie.
Porozmawiajmy później. Poczekaj w kawiarni. Masz tu 20 euro.
- Niedługo przyjdę. Dobra? - Tak.
- To zajmie tylko kilka minut. - Dziękuję.
Ale ma facet tupet. Dobra, chodźmy.
Może taki nagłówek: „Komety na kursie kolizyjnym z Ziemią”.
Myślę, że da się przyciągnąć sponsorów…
Straszne. Stąd dopiero teraz się spotykamy.
CCN dołączyło z dwoma milionami.
Informacja musi pojawić się w wiadomościach 18 grudnia.
Nasz przyjaciel Schorsch szykuje oszustwo oparte o koniec świata.
Pewnie, że tak. Właśnie to chcemy odkryć podczas tych wywiadów.
To jest poważne oszustwo. Musimy to ujawnić w filmie.
Owszem, ale nie teraz. Teraz musimy nagrać drugi wywiad.
Tycoon dzwoni. Chodźcie!
- Mogę dokończyć zupę? - Nie.
Ciągle to samo gówno.
Dobrze wyglądała.
Maska przeciwgazowa z rurką i filtrem, trzy części.
Dwie, trzy…
Używane buty w kiepskim stanie. Dwie pary.
Dzień dobry.
Anna.
To są filmowcy. To Wilma, Maurice i Walter.
Kręcą film o naszym bunkrze.
- Cześć. - Cześć, Clemensie.
- Chwila. Daj mi pudełko. - OK, dzięki.
Przepraszam.
- Możemy przeprowadzić wywiad? - Przepraszam? Wywiad?
Mauli.
Dobra. Jesteś bratem Melvina. Zawrzyj pytanie w swojej odpowiedzi.
OK, tak Melvin i ja…
niby jesteśmy braćmi…
Mój ojciec poślubił jego matkę.
Miałem wtedy osiem lat.
Mieszkałem w rodzinie zastępczej.
Ojciec nie mógł się mną opiekować, bo mama nas zostawiła.
- To wystarczy? - Tak.
- Koniec świata, tak? - Tak.
Dobra. W sumie to jestem biznesmenem.
Robię w imporcie i eksporcie.
Ćwiczę odpalanie na kable.
Słucham?
Odpalanie auta. Na koniec świata.
Włamywanie się i odpalanie na kable.
Będę jeździć dowolnym autem.
Z nowoczesną elektroniką jest trudniej.
Trzeba ćwiczyć.
Trzeba szlifować umiejętność.
Wtedy przejadę Mostem Cesarskim dowolnym autem 250 km/h, nie?
To będzie niesamowite.
Nie mogę się doczekać.
To wszystko?
Dasz mi klucz do mojego pokoju?
Nie przywykłaś do pracy w pozycji pionowej, co?
Serio? On nie może tak do mnie mówić.
Po prostu chodźmy, kotku.
Dobrze…
To są te nowe, zaawansowane technologicznie kamery obserwacyjne.
- Podczerwień i dźwięk. - Epicko.
- Nie mogę otworzyć. - Daj spokój, Melvin.
Proszę, pomóż mi.
I otwarte.
Co to jest?
To puszki na żywność. Na zewnątrz są pokryte ołowiem.
Od wewnątrz mają aluminium.
Ze starych zapasów NRD. Były dość tanie.
To już nie ma znaczenia. Przez Schorscha.
On za wszystko płaci?
Tak. Schorsch płaci za to wszystko.
My tu tylko pracujemy.
Znajdujemy się w domku myśliwskim Schorscha.
To mój stary kolega ze szkoły. Nasz.
Na tej posesji miał znajdować się tunel.
Niczego nie odczekuję po 21 grudnia.
Ale spodziewam się… Melvin, czy możesz…
Kapitalizm nie jest jedynym systemem gospodarczym.
Ale kapitalizm wyeliminował każdy inny system.
Świetnie. Dziękuję.
Kręcisz?
Zawsze kręcę, kochana. Odkąd wyjechał zza zakrętu.
- Cześć. - Cześć, Alino.
- Cześć. - Hej.
Miło cię widzieć.
- Wzajemnie. - Ładnie ci.
- Dzięki. Też dobrze wyglądasz. - Ach. Ty też tu jesteś.
- Reszta jest środku? - Tak, w salonie.
Cześć. Dzień dobry!
Dzień dobry.
Ty musisz być Marią.
Oszałamiająca. Gdzie on jest?
Gratulacje.
- Hej, stary. Jak się masz? - Hej.
Kopę lat. Tęskniłem za twoimi brwiami.
Zupełnie jak w szkole.
Tak, dzięki.
Ten 88 Le Baron na parkingu jest twój, tak?
- To Clemens. - Clemens.
Dasz mi się przejechać autem, jasne?
Gdy nie będę go używał do podrywania lasek,
możesz się przejechać.
Bardzo dobrze. OK, kto następny?
- Witaj. - Och…
Anna.
Jezu. Rany. Ale ty wyrosłaś.
Cześć. Ile masz lat?
Osiemnaście.
Już osiemnaście. Nieźle. Masz prawo jazdy?
Nie.
Przyjdź do mnie później. Dam ci trochę pieniędzy za prawko.
- Cześć. - Och, hej stary. Co tam?
A może raczej: „Co nowego, amatorze?”
Popatrz na siebie.
Chyba jednak coś w sobie masz, nie?
Skoro potrafisz przyciągnąć taką piękność.
- Alina to moja ulubiona spośród byłych. - Naprawdę?
Mimo, że cię zostawiła? Przeze mnie?
Mężczyzna musi to przyjąć jak mężczyzna.
Jeśli chce się mieć wszystko,
trzeba być gotowym na wszystko.
Alina to pierwsza osoba, która mnie rzuciła.
- Reszta? To ja rzuciłem je. - Dobra, wystarczy.
Dobra. Słyszałem, że dostaliście finansowanie.
- Tak. FR3 weszło do gry. - Wspaniale. Cudownie.
Masz całkowitą rację. Film nie powinien być tylko o mnie.
Powinien być o końcu świata. Racja.
I jego wszystkich możliwych wersjach.
Powodzie, trzęsienia ziemi, uderzenia komet, wszelkiego rodzaju katastrofy.
Jasne.
Dobra. To jak wyglądałem?
- Świetnie. - Dobrze?
Dziękuję.
Na razie, OK?
Trudno powiedzieć, czy ten film wypali.
Mieliśmy zajmować się dziennikarstwem śledczym.
Przepraszam.
To, co podsłuchaliśmy w biurze Schorscha
to właśnie dziennikarstwo śledcze.
Nigdy nie dostanę pracy w telewizji.
Nie mów tak. To świetny materiał.
Jesteś bezpieczna.
Tak.
- Tak? - Tak.
- Czy możesz się przedstawić? - Tak.
Czym się zajmujesz? Powtórz pytanie.
- Tak, w tym… - Tak.
Dobra. Jestem Melvin i jestem….
- Przedstaw się. - Masz…
- Masz podać swoje imię. - Właśnie je podałem.
Nazywam się Melvin i jestem stewardem.
- Czym jesteś? - Stewardem.
Chyba srejtamem.
- Jestem stewardem. - Tak.
- Moje hobby to… - Jakie masz hobby?
- Jestem fanem Rapidu. - Jesteś fanem Rapidu?
Jesteś nazistą.
- Co? - I nie wolno ci chodzić na mecze.
Zabroniono ci, bo wystrzeliłeś petardy.
- Jesteś rąbnięty. - Tak. Gram na fagocie w kwartecie.
Wyobrażam sobie koniec świata jak…
Jak sobie wyobrażasz…
- Samotnie. - Samotnie?
- Tak. - Sam?
- Nie całkiem sam… - To jestem z tobą czy nie?
Nie. Mój fagot.
- Co? Gdzie ja jestem? - I…
Zostawisz mnie?
Samotny. I spokojny.
Pokażę ci mój ogród.
Mój mały survivalowy ogród.
To tutaj.
Czyli lampa UV…
Używana specjalnie w ogrodnictwie survivalowym.
Po miesiącach jedzenia z puszek,
człowiek potrzebuje witamin.
To, na przykład, są różne rodzaje azjatyckich owoców i kapusty.
Są odporne na zimno.
POLICJA
Te kamizelki te są kuloodporne. Właśnie je kupiłem.
Pozostałości po policji.
Teraz robi się je z Twaronu.
Te są z Zylonu. To nie znaczy, że Zylon jest gorszy.
Właściwie Zylon jest lepszy. To lider na rynku. Zylon jest za dobry.
Ale ponieważ Unia Europejska… Tak samo było z żarówkami.
Stworzyli kampanię medialną,
która miała oczernić produkt
z „powodów ekologicznych”.
Składają ustawę w parlamencie UE,
rozdają łapówki i produkt znika z rynku,
i nagle nie ma konkurencji.
W takim razie masz szczęście, że masz te z Phylonu.
To się nazywa Zylon.
Ta jest dla mnie za krótka.
Powinna chronić dolne rejony.
Włókna Zylonu są niezwykle lekkie i wodoodporne.
Ostrożna obróbka jest kluczowa.
To jest robota małych indyjskich dzieci.
Kiedy od tego zależy twoje życie…
Ich małe paluszki wykonują delikatną pracę.
- Zrobiono je w Unii. - Dziecko tego nie zrobiło.
Skoro o tym mowa…
A co z wami?
Czy coś jest w drodze?
- Nie. - Co?
- Co? Czy będziemy mieć dziecko? - Co?
Skąd ten pomysł? Nie. Żadnych dzieci.
Dobrze…
Alina zawsze chciała zostać matką zanim ukończy 25 lat.
- Nie wiedziałeś? - Nie, nic o tym nie wiedziałem.
Nie chcę mieć dzieci.
Czemu nie?
Rozmawialiśmy o tym.
Tak, ale to kompletna bzdura.
To nie jest bzdura. Słuchaj.
Czasy będą ciężkie.
Właśnie przerabiamy tunel na bunkier.
Dziecko w kapitalistycznym społeczeństwie
to burżuazyjne hobby.
Tak? Jeśli nie odziedziczysz pieniędzy,
to jak dostać dożywocie w niewoli.
Nie mów: „Po co nam kasa”.
Ale dlaczego nie?
Bez swojego stroju narciarskiego zostanie społecznym wyrzutkiem.
Chcesz być za to odpowiedzialna?
Ważne jest tylko, żeby ktoś je kochał.
Inne rzeczy też się liczą.
Cóż, ja…
Ja, ach tu jesteś….
Ja oczywiście chcę mieć całą gromadkę dzieci.
Dziewczynki, chłopców…
I wszystko pomiędzy.
- Pewnie. - Tak, oczywiście.
Jeśli chcielibyście kiedyś zjeść gdzie indziej,
w wiosce jest świetna restauracja.
Wilma i ja jemy tam dziś kolację. Spotkanie biznesowe.
Pamiętaj o tym. Na razie!
Co?
Tylko spotkanie biznesowe.
Dlaczego tylko ty?
Dlaczego wieczorem?
Tak właśnie działa Schorsch.
Wieczorem, w eleganckiej restauracji.
- Jak długo tam będziesz? - Nie wiem.
Ciągle się tobą opiekuję.
Mauli, spójrz. Przyniosłam ci hantle.
Teraz możesz trochę poćwiczyć.
Wiesz, że uwielbiam, gdy jesteś spocony po ćwiczeniach.
To tę suknię zakładasz na spotkanie biznesowe?
Myślisz, że chcę go przelecieć?
Dzień dobry.
Witam.
Dzień dobry.
Wczoraj wieczorem chciałem ci powiedzieć, że…
Wydaje mi się, że chcesz zilustrować każdy aspekt systemu,
który w obliczu grożącej katastrofy
może nagle ujawnić ukryte sprzeczności.
Jesteś genialny.
Zawsze trafiasz prosto w sedno. Niesamowite.
To dla ciebie? Dziesięć jajek?
A czemu nie?
Najważniejsze, żeby pokazać to gówno, które Schorsch usiłuje wciskać.
Dzień dobry.
- W czym problem? - Gorące!
Świeżo parzone.
Poranna zrzęda.
Czy zawsze jesteś taki bezużyteczny z samego rana?
Nie mogę spać w tym gównianym łóżku.
Mam dla ciebie radę. Czy to aby nie za wcześnie?
Wiesz co powinieneś zrobić?
Spróbuj zmienić siebie,
zamiast obwiniać otoczenie za wszystko, co ci w życiu nie wyszło.
To prawda.
Nie wyjaśniłaś, czemu to „spotkanie biznesowe” trwało całą noc.
Trwało tyle, ile trwało.
Czy możemy zrobić wywiad?
To, co powiedziałeś wcześniej
o katastrofach… Jak to ująłeś?
Ujawnianie sprzeczności. Proszę…
Pewnie. Po to tu jesteś, prawda?
Niesamowite.
Kamera, właśnie tutaj.
Posłuchaj. Wilmo?
To, jak przejmujesz kontrolę. Jesteś wspaniała.
Czy wiesz, co w tobie lubię?
Że nie boisz się władzy.
Chyba żartujesz, prawda?
Kocham twoją siłę.
Na co czekasz?
Nie zrobię wywiadu bez statywu.
Więc idź po niego.
Czekałem na twoje potężne rozkazy.
Jasne.
Sexy jest trochę powolny rankiem…
Czy lepsze będzie boczne oświetlenie?
Co to jest?
Mają takie piękne futro.
Takie gładkie.
Tak. To prawda.
Co tam masz? O Boże.
Pozbądź się tego.
Wszyscy się denerwują, ale uważam, że koniec świata jest bardzo ekscytujący.
Dziękuję.
- Masz to, Sexy? - Oczywiście.
To bzdura.
Jeśli interesują cię bzdury…
Tak naprawdę chodzi o to, że istota ludzka jest powiązana…
Idzie mój edytor.
Zaprosiłem dla ciebie prasę.
- Denerwujesz się? - Jasne.
Dobry. Więc jak wyglądasz?
Może być.
Ty też? Tak, w porządku. Doskonale.
Mam coś dla ciebie.
Do mikrofonu. Bo twój wygląda jak gówno.
Nawet go nie widać.
Użyjemy tego. Tak, to robi wrażenie.
Zamontuj go później, a kiedy ktoś będzie mówić,
niech się pojawi na ekranie.
Co mam zrobić z tym gównem?
Cokolwiek.
Mówiłem ci, że moi rodzice też przyjadą?
Będziesz mieć świetne wywiady.
Dziennikarze będą mieli co oglądać, a ty pokażesz, na co cię stać.
Co zrobić z twoimi rodzicami?
Są świetnymi rozmówcami…
Nie potrzebują pytań.
Kiedy się kłócą.
- Ale… - Kto nadchodzi z którego kierunku?
Idzie Piesack.
Cześć, Herbercie. Miło cię widzieć.
Miło mi.
Łatwo trafiliście?
Dzięki pracy zespołowej.
Tak. Cześć.
Mój drogi. Daj mi przytulić mojego złotego chłopca.
- Cześć tato. - Witaj synu.
Świetnie. To jest moja ekipa filmowa.
- Witajcie. - Dzień dobry.
Chodźmy do salonu.
Taki doskonały, mój złoty chłopiec.
- Proszę, mamo. - Tak.
Czy to mój nowy zaśliniony pomocnik?
To moje nowe dziecko, Quasti.
Bo mój syn jest zbyt dorosły, żeby mieszkać w domu.
Popatrz. To Anna, biedactwo.
Dzień dobry.
Alina. Kochanie.
- Cześć. Czy on nie jest cudowny? - Cześć.
Tak. Cudowny.
Tak. To czemu go rzuciłaś? Ty niegrzeczna dziewczyno.
Przecież też go doceniałaś.
Mamusiu.
Zawsze przechodzę do sedna.
Cała ja. Alina zawsze była moją ulubioną synową. Nieprawdaż?
Pewnie.
Tak. A to jest Meli, tak?
Ach, Pascal. O Boże. Pasi. Niech no ci się przyjrzę.
Bardzo się zmieniłeś.
Jaka szkoda. Miałeś taką ładną twarz.
Pamiętasz, jaką miał ładną twarz?
Byłbyś taka dobra dla mojego Schorscha.
Pomyślisz o tym?
Chodź już. Zostaw ją w spokoju.
Mówię tylko to, co myślę.
Zawsze mówię prawdę.
Anno.
- Och. - Przepraszam.
- Mogę prosić na słowo? - Ach… tato.
Dobrze. Dziękuję.
Na początku było tak ciężko.
Zakrwawił sobie buciki.
Jestem urodzonym tancerzem.
Schorschi? Gdzie jest toaleta?
Na zewnątrz. Pokażę ci.
Problem z jej pomysłami polega na tym, że…
Szukamy historii o nauce i technologii…
- Spójrz, tam jest toaleta. - Nieźle.
- W twoich ostatnich dwóch projektach… - Pięciu, nie dwu.
Czytałem tylko dwa.
Widownia powinna płakać i się śmiać.
Pokaż, jak ludzie krzyczą i umierają w agonii…
Cierpienie musi być jak złota nitka na bieliźnie dramaturgii.
Mamo? To dla ciebie.
Zniknął.
Wszędzie go szukaliśmy.
Nie martw się, mamo. Znajdę go.
Nie może być zbyt daleko.
Pewnie tylko uciekł do lasu.
- Niech się zabawi. - Tak myślisz?
- Oczywiście. - Dobrze.
Zawsze byłeś mądrym chłopcem.
Zadzwoń do mnie wieczorem.
- Pewnie. - Tak?
Chodźmy, tato.
Chodźmy, proszę.
Chodź do środka. Proszę.
Dobra.
Te tunele zostały zbudowane podczas II wojny światowej.
Naziści wyprawiali tu polowania…
- Halo? Co tu robisz? - Wejdź do środka.
Nie wejdę do środka. Tu są pajęczyny i…
Robili tu też inne rzeczy.
- No chodź. - Nie. Nie wejdę tam.
To zostań na zewnątrz.
- Jesteś moim nowym Mozikamem? - Ach, cześć.
Cholera…
Jestem tu, więc bądź cicho.
Ojej. Moje nowe buty.
Chcesz tam wejść?
Dobra, to chodź za mną.
Cóż, tunel pomieści od dziesięciu do dwudziestu osób.
Ile metrów kwadratowych?
Ma prawie 100 metrów długości, ale nie wiem ile szerokości.
Pomieści 20 osób, ale właśnie przygotowujemy go dla siedmiu.
Koszt za metr kwadratowy jest dość wysoki. Dwa lub trzy tysiące euro.
To super miejsce na bunkier, co?
Ach… przepraszam. Dobry jesteś.
Tyle wiesz o nadchodzącej katastrofie.
To kompletnie szalone.
Jeszcze się uczysz, prawda?
- Pisze książkę… Na pewno już skończyłeś? - Już wkrótce.
Tylko psychol lub tchórz ignoruje prawdę o nadchodzącym końcu.
Tak. To prawda.
„Trochę dreszcz w obliczu śmierci,
gdy drżą przed życiem”.
- Clemens. - O to chodzi?
- Możesz przynieść taśmę mierniczą? - Kogo właśnie zacytowałeś?
- Mauli. Nakręćmy to. - Dasz radę? Dziękuję.
Dziękuję.
Doskonale. Zostań tu.
Światło czy cień?
Nie, jest dobrze.
Może autentyczniej będzie, jak wetrę brud w twarz?
Poczekaj na swoim miejscu, dobra?
Opaska. Chcę założyć jego opaskę.
To będzie świetnie wyglądało.
To doskonale podkreśli moją osobowość.
Zapomnij o tym.
Nie bądź śmieszny. Mauli. On potrafi być taki dziecinny.
To by ci pasowało.
- Przeproś, Mauli. - Niby czemu mam to zrobić?
Powiedz mu, żeby nie gryzł ręki, która go karmi.
Kręcimy.
Wspaniale. Ach, twój tunel…
Gdzie jesteśmy i jak duży jest?
Akcja.
Na osobę potrzeba dziesięciu metrów kwadratowych.
Taka jest zasada przy długoterminowych bunkrach
i musimy jej przestrzegać.
Ten pomieści co najmniej 20 osób.
Udostępniamy go tylko dla siedmiu osób,
bo cena za metr kwadratowy wynosi około dwóch, trzech tysięcy euro.
- Wybacz, ale już to mówiłem. - Dobra…
Z moich ust robi to większe wrażenie.
Lepiej wypadam w mediach. Docieram do widzów.
Dobra. Jeszcze raz, proszę.
Tak, jak wcześniej.
Co tu dokładnie robisz?
Sama się tego nauczyłam.
Z Internetu.
Zrobię z tych futer szorty i buty.
- Szorty? - Tak.
Umiesz szyć?
Twój mąż lubi futra.
Mój mąż? On nie jest moim mężem.
Czemu tak mówisz, kotku?
Bo tak jest.
Kotku. Co?
Poczekaj. proszę. Czemu tak mówisz?
Moi rodzice są prawnikami.
I w ogóle nic nie planują.
Po prostu koncentrują się na pracy.
Zawsze opiekowałam się moją siostrą Anną.
To dlatego jest teraz ze mną w tunelu.
Tak. Lekarze mówią,
że w czasie porodu nie otrzymała wystarczającej ilości tlenu.
Ale nie wierzę w to.
Dlatego zawsze uczyłam ją samodzielności.
Nie chcesz prawdziwego jedzenia, Anno?
Choćby jakiegoś jabłka?
A mnie też możesz dać?
Dziwka byłaby tańsza.
Wiem.
Sprawdziłem to specjalnie dla ciebie.
- Specjalnie dla mnie? - Ciszej.
Twój brat jest dilerem. Daj mi to.
No i? Idziemy?
Umawialiśmy się na dwa razy w tygodniu, a w zeszłym nic.
Wiesz, że nie wytrzymam tygodnia bez seksu.
Wszystko jedno.
Gdybyś była moja, dałbym ci w twarz.
Tak, jasne. Niezła gadka, skazańcu.
Uważaj, co mówisz.
Och, znam dobry żart…
Ksiądz mówi do więźnia:
„Mój synu, gdy znów będziesz wolny,
ja ci pomogę”.
Oszust mówi do księdza:
„No nie wiem. Nie tak łatwo handlować narkotykami, wielebny”.
O co mu chodzi?
Coś zrobiłem nie tak?
Zaczynamy od trzymania się za ręce.
Pięć minut. Może być?
Uroczy jesteś.
Czas minął.
Co?
Co ty robisz?
Proszę… Nie.
Co kręcisz?
Tak dla jaj? Dynamikę relacji.
Hej…
Po wszystkim, co się wydarzyło jak odeszłaś,
naprawdę muszę ci powiedzieć, że…
Nigdy nie spotkałem bardziej wyjątkowej kobiety.
Nie wiesz, jak bardzo mnie podniecasz.
Tak…
On o tym myśli, gdy tam jesteś.
Co za dupek.
Jak uzyskać obraz z tych kamer?
Ten symbol w lewym dolnym rogu
wygląda jak lupa.
O tak.
Wiedziałam.
Popatrz na to.
Schorsch pieprzy swoją byłą.
- Co? - Na środku ogrodu.
Tak. Mówiłem ci co to za facet.
To typowe dla takich facetów. Poważnie. A ty poszłaś z nim na kolację.
Niczego nie uszkodzisz, prawda?
Nie? Nie. Jest bardzo silny. Wytrzyma.
Co tu robicie?
Ćwiczymy przeprawę przez rzekę w nagłych wypadkach.
W basenie.
Dobra.
Chyba najsłabsi powinni iść najpierw.
To będzie Walter. To zilustruje prawdziwą sytuację.
Walterze?
Przepraszam. Walter?
- Co tam? - Nikt cię tu nie docenia.
Czy więc wyświadczysz nam przysługę?
Zabraniam! Jesteś dźwiękowcem, nie uczestnikiem.
Wybacz ale zapytałem go, czy chce nam wyświadczyć przysługę.
Chyba sam może zdecydować.
Chcesz nam pomóc, co?
- OK? - Nie ma mowy.
Słuchaj. To moja decyzja, tak?
Co się dzieje?
Masz.
Co to jest?
Pomocy!
Nie chcę tego robić.
Pascal.
Zdejmij mu maskę! Udusi się.
W końcu: akcja!
Dobra, to było trochę niebezpieczne…
Gdybym się nie odezwał, on by już nie żył.
Żeby było jasne.
Gotowy, Schorsch?
Chwila.
Wszystko dobrze? Wyraz jego twarzy jest istotny.
Chcę uchwycić brutalność. Pięknie. Tak…
Pokażmy jego prawdziwą naturę.
Jasne, rozumiem. Czy widziałeś moją opaskę?
Gdzie ją ostatnio miałeś?
W łazience, kiedy czesałam włosy.
Czy możemy jej później poszukać?
Włosy wpadają mi w oczy!
Mauli! Ty nie masz włosów!
Ale nie mogę kręcić bez opaski.
- Co zrobimy? - Zrób to, co?
Czy możemy teraz nakręcić, a poszukać twojej opaski później?
- Dobra. - Możemy tak zrobić?
OK. Dobrze.
Doskonale. Jestem gotowy.
WOREK TRENINGOWY
- Kamera. - I akcja!
Cięcie.
Oddaj mi opaskę, ty cholerny draniu.
Możemy porozmawiać na osobności? Albo możesz zapomnieć o filmie
i wracać do domu.
Wilma.
To nie działa.
Jeśli nie umiesz kontrolować swoich ludzi, zapomnijmy o całym projekcie.
Idź już. Kiedy znajdziesz nowego operatora,
możesz wrócić.
Dobra…
Naprawię to. Zaufaj mi. Wiem, co robię.
A opaska na głowę?
Zatrzymaj ją. Jest twoja.
Daj mu bezprzewodowy.
W porządku.
Tak? nie chciałem być złośliwy…
W porządku.
Jak przygotujesz się do końca świata?
Gdzie tu jesteśmy?
Jesteśmy w tunelu. Czemu tu jesteśmy?
Ponieważ ludzie boją się zagłady.
A czemu się boją?
Ponieważ nie mogą nikomu ufać.
Zaufajcie mi. Jestem jednym z najlepszych maklerów giełdowych w Austrii.
A czemu to mnie macie zaufać w kwestii swoich ciężko zarobionych pieniędzy?
Mogę zaoferować wam udziały w Earthsecure.
To tylko reklama.
Nie umieszczę reklamy w moim filmie.
Czyli ciągle nie rozumiesz?
Posiadam większość Telepoolu.
Chcę pokazać światu prawdę. Prawda o świecie dla świata.
Tylko dlatego robię to gówno.
Nie mamy kasy, tylko same wpadki, niepewność i całe to gówno!
A teraz ten drań wykręcił taki numer!
Słuchaj, to dupek, ale go dopadniemy.
Kochanie, dopadniemy go. Uwierz mi.
Filmy dokumentalne mogą zdziałać cuda.
W obiektywie zawsze ujrzysz prawdę.
I zostanie ujawniona.
Ale to oczywiste.
- No nie? - Jasne.
Choćby Pascal i jego ciągłe polityczne bla, bla, bla.
A Melvinie, wielki artysta…
- Myślą, że są lepsi od innych. - Racja. Masz rację.
Proszę.
No dawaj, stary…
Chce się bronić.
Mądry facet.
Zachęcanie Clemensa do użycia broni to chyba kiepski pomysł.
To jeden z nas. Jest pacyfistą.
Łatwo było go przekonać. Zaufaj mi.
Pokierowałem go w dobrą stronę.
Co to jest? Co ty robisz?
Wszyscy jesteście tacy ślepi.
Wierzycie w pokojowe rozwiązywanie konfliktów,
ale kupujecie kamizelki kuloodporne.
Jesteście oszustami.
Jesteście tacy jak ja. No chodźcie.
Nie trzeba ich testować. Są gwarantowane.
Ale w ten sposób przetestujemy jedno i drugie.
- Pistolet i kamizelkę. - Super.
- Racja. Chodź tu. - Ja?
Nie. Twoja urocza dziewczyna.
Chodź tu. Spróbuj.
Weź go i stań tu. Musisz dobrze uchwycić.
Dokładnie tak. Luźne kolana.
Scalasz się z bronią.
Teraz wyceluj w to drzewo przed tobą. I naciśnij spust.
Oszalałeś?
- Świetnie. - O co chodzi? Sam spróbuj.
Pokaż, że jesteś prawdziwym facetem.
Chodź, nie daj się sprowokować.
Nie jestem mężczyzną?
Jestem tchórzem, bo gardzę używaniem broni?
Posłuchaj mnie: większym tchórzostwem jest używanie broni.
Tchórz z ciebie, koleś.
Wiesz, jak to działa, czy mam ci pomóc?
Spróbuj. Strzelaj.
Każdy idiota umie strzelać.
Gdzie jest garnek? Daj go.
Chodź, Melvinie.
- Melvin. - Oczywiście.
- Może lepiej weź kamizelkę. - Racja. Czy muszę?
- Tak. Przetestujmy ją. - Melvin…
- Tam to połóż. - Po prostu zawieś.
- Pospiesz się. Załóż to. - Ty.
- Mam ci pomóc? - Poproszę.
Jak sweter.
Dasz radę. Teraz w dół.
Nasz odważny agent specjalny.
Świetnie. Postawmy ci garnek na głowie.
Gotowe. Strzelajcie.
- Mogę być następny? - Oczywiście.
Dawaj.
Oszalałeś? Nie strzelę do przyjaciela.
Posrało cię?
Gdybym wiedział, że wolisz gównianego tchórza,
to dawno bym cię rzucił.
Nie daj się sprowokować. On na to liczy.
Nie. Uważaj.
Ty ze swoją narcystyczną osobowością borderline
i z tym garniturem. Zamknij się.
Jesteś niczym bez tego fikuśnego garnituru.
Ty pieprzony, arogancki sukinsynie!
Uzależniony od symbolu statusu. Wulgarny dziwak… Wynoś się!
Pacyfista? Staje mu, jak tylko dostaje broń do ręki.
Ty pieprzony kutasie!
Mięczak z ciebie.
- Tak. - Szybciej, strzelaj. Potem moja kolej.
Pascal.
Melvin. Jak się masz? Czy mogę ci pomóc?
Tak.
I?
- Rany. Kamizelka naprawdę działa. - Co? A myślałeś, że nie?
Pascal.
To nie twoja wina.
Nic się nie stało.
Co on nam robi?
Droga kamero.
Ekipa filmowa mi cię pożyczyła.
Dziś kręcisz mnie w trakcie pracy.
Naciągnę psią skórę.
Halo?
Cześć, Anno.
Tylko ty wciąż pracujesz.
Co to będzie, jak już skończysz?
Przepaska na biodra.
Nie do wiary.
To jest Quasti.
Jego skóra. Tak.
Jest gładka, ciepła i gęsta.
Nigdy cię nie podejrzewałem.
Nie doceniłem twojego braku skrupułów.
Braku skrupułów?
To pięknie brzmi.
Co to znaczy?
To znaczy… że wiesz, czego chcesz.
Tak.
Cała ja.
Więc?
Chcesz?
Może będziesz się śmiać.
Ja też nie mam skrupułów.
Świetnie. Chodź ze mną.
Znam takie cudowne miejsce.
Chodź ze mną. Muszę ci coś pokazać.
Chodźcie! Mauli. Walter. Kręcimy!
Chodźcie!
Wydają całą kasę na sport i nie dbają o metody dźwiękowe.
Mauli. Daj spokój, proszę.
Muszę ci coś pokazać. Chodź.
Pascal.
Dobra, jeśli to takie ważne to chodźmy.
Wilma?
Pospieszcie się. Spójrzcie do środka.
Co tam jest? Tylko Anna.
Spójrzcie.
- Czemu? - Zobacz, co robi twoja siostra.
Co ty kombinujesz?
To niewiarygodne.
Ty draniu! Ty cholerny draniu! Przestań!
To nie jest to, na co wygląda!
Wynocha. Odwal się albo cię zabiję! Przysięgam, że cię zabiję!
To nie jest tak, co myślisz! To nieporozumienie…
Jezu, Alino. Ja nic nie zrobiłem.
Z drogi. Jezu.
Zaraz wracam!
Alino, proszę! Poza tym ona ma skończone osiemnaście lat!
I to nie był jej pierwszy raz!
- Posłuchaj. Za kogo ty mnie masz? - Za tego, kim jesteś!
Daj spokój. Nie spinaj się.
To najbardziej naturalna rzecz na ziemi.
Alino…
Możemy mu oddać.
Kręcić dokument…
To znaczy: coś powiedzieć. Zrobić dokument.
A pierwszy film w historii…
- Tak, to był… - Film dokumentalny.
Skąd masz tego kurczaka?
Ze wsi. Mieli kurczaki z rożna.
Twoje żarcie jest do bani.
- Czemu mi nie zaproponujesz trochę? - A po co?
- Mam ci kupić? - Zapłaciłbym.
Dziękuję.
Hej. A co z nami?
Czemu nie ma grzybów?
Bo żadnych nie było. A on był pierwszy.
Alino, kochanie. Jesteś genialna.
Nie możemy tego zrobić.
Możemy. Zrobimy, co musimy. To nic osobistego.
To nic osobistego.
Nie! Wypluj to!
- Wypluj! - Już je połknąłem.
- Wypluj! - Właśnie połknąłem.
- Wypluj! - To moje!
- Zostaw mój talerz! - To moje grzyby!
Oszalałaś?
Alino. Jezu, uspokój się.
Spokojnie, no weź.
Hej… Wszystko dobrze.
Cała ta rozmowa o końcu świata…
To dla ciebie za ciężkie, co?
Wiem, jaka z ciebie wrażliwa osoba.
Już wszystko dobrze. Jesteśmy tu dla ciebie.
- Dobra? - Tak.
Wyrzuć je! Proszę, wyrzuć je!
Grzyby zniknęły. Ale wciąż mamy ryż z warzywami.
- A gdzie jest ten ryż z warzywami? - Tutaj.
Tutaj.
Smaczne, no nie?
- Walter. - Tak?
Znam żart.
Stażyści Little Fritzi z inżynierem dźwięku.
Dziękuję.
Po pierwszym dniu inżynier dźwięku pyta Fritziego:
„No i co? Lubisz tę pracę?”
Fritzi odpowiada: „Nie lubię, ale spodobałoby się
mojemu bratu, temu leniwemu draniowi”.
Świetny żart.
Pójdźmy jutro na żagle, jeśli pogoda dopisze.
Bo mam żaglówkę na Schwarzsee.
Ale tę fajną wersję Puff Daddy'ego, a nie tego cholernego Stinga.
Hej! Sting nie jest głupi. To mój bohater.
Pospiesz się. Cholera. Walić tego pedała.
Nie nazywaj go pedałem.
Uprawia tantrę.
- Hej! Zagraj coś, żeby dało się tańczyć. - Tak, trochę muzyki do tańca.
Przyjdę do ciebie, choć nie mam stóp!
- Nakręćmy to. - Nie. Znowu?
Chcesz zatańczyć, Mario?
Wyłup mi oczy, a wciąż będę cię widział.
Zatkaj mi uszy, a wciąż będę cię słyszał.
Wyrzuć moje stopy, a wciąż będę za tobą podążał…
- Coś w ten deseń. - Co się z tobą dzieje?
- O Boże. On się jednak otruł. - Schorschi.
Nic mi nie jest.
- Klucz. - Co?
Jestem twój, ty jesteś moja.
Głęboko w sercu mym.
Ale zgubiłem klucz.
I na zawsze pozostaniesz głęboko w sercu mym.
Świetnie.
Schorschi!
Schorschi! Schorschi… O Jezu.
O Boże.
On rzyga. O Boże.
Dzięki Bogu, on rzyga.
A teraz do wiadra.
O tak. Dzięki Bogu.
Brzmi jak jeleń na rykowisku.
- No chodź. - Do góry.
Już dobrze. Wszystko zwrócił.
- Świetnie. - Tak.
Dzięki Bogu.
- Tak. - Dzięki Bogu.
- Alino. Chodźmy. - Dzięki ci, Boże.
- No chodź… - Dobry Boże.
Chodźmy teraz do łóżka.
Pa.
Mam dość tego gówna.
Gdzie jest Walter?
Mamy banany.
Patrz, on śpi.
Je i śpi. Typowe.
- Powinniśmy go sfilmować, gdy śpi. - Dobra.
Nie, Melvinie.
Co mu jest?
Cholera.
Trzeba go głęboko pochować.
Żeby lisy go nie dorwały.
Nie zasłużył sobie na to.
Tak. To wszystko wina Schorscha. Wszystko.
On nas próbował ostrzec przed Schorschem.
Ale jak idiota nie posłuchałam.
Nie brakowałoby mi Schorschiego, gdyby…
Wręcz przeciwnie.
Byłaby to przysługa dla ludzkości.
- Racja. - Dokładnie.
Kazał nam do siebie strzelać.
Manipulował nami i staliśmy się najgorszą wersją siebie.
To jego powinniśmy tu pochować.
Musimy ocalić przed nim nową epokę.
Tak.
- Tak. - Racja.
- Dobra. - Tak.
- O tutaj. - Dobra.
Za nową epokę.
- Za nową epokę. - Za nową epokę.
- Dzień dobry. - Cześć.
Świetnie pachnie. Dziękuję.
Ta kawa jest przepyszna.
Gdzie jest wasz klaun od dźwięku?
Idealna pogoda.
Idealna do żeglowania.
- Wszystko w porządku? - Tak.
- Ktoś ma ochotę na żagle? - Ja.
Mam łódź na Schwarzsee!
Ja się piszę!
Nie. Potrzebuję cię dziś w tunelu.
- Daj spokój. - To nie są wakacje.
Racja. Nie może wszystkiego zrobić sam.
Melvin ma dwie lewe ręce.
Wyluzuj. On mnie zaprosił.
- Nie. - Clemensie, proszę.
- Nie. - Dobra. No więc…
Baw się dobrze i do zobaczenia.
- Ty również. - Do zobaczenia.
- Czemu nie mogę iść na żagle? - Na razie.
Później pożeglujesz.
- Tylko dlatego, że Melvin to idiota? - Nie mów tak.
Na razie.
Pojechał. Szybko.
INTROLIGATOR
Dawaj, Schorschi.
Cholera.
Cholera. Ten drań zawsze ma farta.
Zawsze ma farta.
I co teraz?
- Idziemy za nim? - Tak.
Tak. Zobaczmy.
Masz sygnał?
Tam leży facet! On umiera!
Musimy wezwać karetkę!
O Jezu. Popatrzcie na to!
Mauli, patrz!
Zajmij go czymś.
Zajmijcie go czymś!
Co ty robisz?
Ta walizka należy do tego, kto ją znalazł, nie?
Myślisz, że tego nie widziałem?
Tu masz swój dowód. To twój samolubny nowy chłopak, co?
Tam umiera człowiek a on myśli tylko o tym,
- żeby mu ukraść kasę. - Zamknij się, kurwa!
Co ty byś w ogóle zrobił z tą forsą?
Bądź rozsądny. Oddaj.
Zajmę się tym dla ciebie. Ty nie masz o tym pojęcia.
Gówno mnie to obchodzi.
I co zamierzasz zrobić?
Przehulasz całą tę kasę?
Jak się skończy, dasz się wyruchać wujkowi Schorschiemu.
I po co? Za gównianą piwnicę i maskę gazowa…
Gdybyś miał równie ładną dupę co moja była, też bym cię przeleciał.
- Tchórz. No dalej. Zrób to. - Nie, czekaj.
- No dawaj! - Nie, przestań!
No dalej. Strzelaj.
Chodźmy.
Ja policzę ten stos.
Ty policz ten… Ja policzę te z dołu.
Dwa…
- Ile tego jest? - Musi być około miliona.
Nie, więcej. O wiele więcej.
Jest tu ponad sto zwitków.
A tu jeszcze więcej.
Hej. Ile jest w zwitku?
W każdym jest 100 banknotów po 500 euro.
Dwa razy 220 zwitków…
- Ile to wychodzi? - 500 razy 400 to…
Nie, chwileczkę… Zaczekaj. To 11 milionów.
To jest… To jest XF-9005E!
Dobra. Ale proponuję podzielić na trzy. Będzie sprawiedliwie, nie?
Ale ekipa filmowa dostaje mniej.
Nie. My też się narażaliśmy.
- Musimy zająć się Anną. - I Marią.
To co zrobimy? Czy powiemy pozostałym
po powrocie do willi? Powiemy im?
- Nie musimy im mówić. Co nie? - Nie.
Nie powiemy.
Przeglądałem ten magazyn żeglarski, który znalazłem.
Popłyńmy trzy razy dookoła świata.
Nie. Co najmniej cztery razy. Cztery razy dookoła świata.
To wspaniałe. Niesamowicie wspaniałe.
Powiększę sobie cycki!
- Tak! - Ja też!
Będą takie ogromne.
- Nie chcę wyjść na antyfeministę, ale… - Jak Maria!
- Ja też. - Tyle forsy.
Dookoła świata. Zatrzymamy się w Monte Carlo, prawda?
Z wielkim jachtem i cyckami.
Obleśnie bogaci w Monte Carlo.
- Świr z ciebie. Serio. - Co?
- Dlaczego wyjeżdżamy? - Zamknij się, proszę.
- Zapomnij o tym. Masz. - Co?
- To wszystko dla mnie? - Tak. Chodź.
Co jest, Anno? Pospiesz się.
Nie chcę z wami jechać. Chcę tu zostać.
- W tunelu i w domu. - Ale Anno, nie jest gotowe…
Jasne, że tak.
Kiedy mamy po ciebie przyjechać?
Nigdy.
- Nigdy. - Nie kłóć się z nią.
Odbierzemy ją za kilka dni, dobrze?
Wypożyczalnia samochodów
Właśnie wymyśliłem nowy tytuł dla mojej książki.
Apokalipsa? Nie, dziękuję.
Błędne obliczenia ekspertów końca świata.
Super.
Od teraz robię wyłącznie filmy do Internetu.
Filmy o plażach i przystojnych mężczyznach…
Pod tytułem: Seksowni, nadzy mężczyźni w słońcu.
Świetnie. Pomogę ci prowadzić badania.
Wladi?
Jestem wybrańcem.
Naprawdę.
Doświadczyłem woli wszechświata. Coś cudownego.
Głupek z ciebie. Chciałam colę light.
Wiecie co? Kupię burdel.
- Pasi, możesz przestać? - Co?
- Pa, Kotku. - Nie.
Założymy szkołę, w której będę mógł uczyć
o tajemnych planach wszechświata.
Rozumiesz?
Tak.
Wszystko finansowane z wolnych od podatku darowizn.
- No cóż. - Nie.
- Hej? - Pa.
Hej.
Halo? Zatrzymajcie się! Hej, ludzie!
Znajdzie sobie kogoś nowego.
W Kalifornii jest dużo agencji dla kochasiów.
FRANCJA
Helikopter będzie gotowy o dziesiątej, prawda?
To zwykle za wcześnie…
Tak, ale później śnieg będzie zbyt mokry.
Skoro tak uważasz…
- Znasz pilotów? - Nie.
Niesamowite.
Oczywiście miło mieć komfort finansowy.
Garçon, l'addition.
Napisy: Agata Waszkiewicz