Downloaded from YTS.MX
‎สแตนด์อัพคอมเมดี้จาก NETFLIX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎(คอมเมดี้ เซลล่าร์)
‎เรามีน้องหมาโกลเด้น รีทรีฟเวอร์
‎ครับ และพวกคุณรู้จักผม ‎ผมไม่รู้ว่าเชื้อชาติไหน
‎แต่ผมว่าเราต่างรู้ว่านั่นคือหมาขาว
‎นั่นไง อย่าร่วมวงสิ
‎แชตสยิว เหมือนผู้ใหญ่ที่บกพร่องทางการอ่าน ‎แชตสยิว นั่นแหละอุปสรรค
‎ผมคบหากับผู้หญิงคนหนึ่ง ‎เธอเป็นนักสตรีนิยมตัวแม่
‎(รายการนี้ถ่ายทำเดือนธันวาคม ปี 2021 ‎ณ คอมเมดี้ เซลล่าร์ นิวยอร์ก)
‎เราจะแชตสยิวกัน ผมอยากเร้าอารมณ์เธอ ‎แต่ก็อยากให้รู้ว่าผมเป็นมิตร
‎มีอยู่หนหนึ่ง เธอแชตมาหาผม ‎ถามว่า "คุณจะแอ้มฉันท่าไหน"
‎ผมตอบ "แบบที่คุณได้ค่าจ้างเท่าเทียม"
‎(ผู้ชมไม่รู้ว่าผู้แสดงคืนนั้นมีใครบ้าง)
‎ขอบคุณทุกคนมากครับ
‎มาเร็วครับ ทุกคน ‎มาแสดงว่าคุณรักฟิล แฮนลีย์แค่ไหน
‎ตายแล้ว ใช่เลย
‎ทุกคน ผมรู้ครับ ‎ผมบอกคุณว่าฟิลคือผู้แสดงปิดท้าย
‎แต่นี่แหละทำไมผมถึงชอบพูดว่า
‎เวลาตัดสินใจเลือกที่จะมาคอมเมดี้ เซลล่าร์
‎คุณตัดสินใจเลือกได้ดีมากเสมอ ‎เพราะคุณไม่เคยรู้ว่าใครจะแวะมา
‎ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษครับ ‎แสดงความรักต่ออาซิซ อันซารีหน่อย ไหนขอดูซิ
‎ขอบคุณครับ ขอบคุณ
‎ขอบใจ
‎บ้าน่า
‎ว้าว ขอบใจครับ
‎โอ้โฮ พวก
‎ไม่สิ ผมชอบการจัดเวทีแบบนี้ครับ
‎พวกคุณไม่รู้มาก่อนว่าผมจะมา ‎และถึงขั้นไม่รู้ว่าผมจะทำอะไร
‎รู้ไหมครับ ผมแสดงส่งๆ สักสิบนาที ‎จากนั้นชิ่งกลับบ้านก็ได้
‎และผมจะไม่รู้สึกแย่อะไรขนาดนั้น จริงไหม
‎ฟังดูเข้าท่าอยู่ไม่หยอกเนอะ
‎ใช่
‎ใช่ ผมชอบแสดงมหรสพเจ๋งๆ อะไรทำนองนั้น
‎แต่บางครั้ง เราก็ต้องกลับมา ‎และฟาดฟันแย่งคนดูกับปีกไก่บ้างอะไรบ้าง
‎ดีใจจังครับที่ได้มาที่นี่ ‎ดีใจที่ได้กลับมาเยือนนิวยอร์ก
‎ผมไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว ไปอยู่ลอนดอนแทน
‎ใช่ ผมชอบที่นั่นแต่ดีใจที่ได้กลับมานิวยอร์ก
‎ที่นี่มีแต่คนรักผมเต็มไปหมดครับ ‎บางทีก็รักเกินเบอร์ไป
‎วันก่อน ผมไปร้านอาหารมาและมีลูกค้ายืนต่อแถว
‎ทุกคนกำลังง่วน ‎กับการตรวจเอกสารรับรองโควิดอยู่
‎ผมเดินไปและผู้ชายคนหนึ่งพูดว่า
‎"อาซิซ ตามสบายนะ เพื่อน เข้ามาได้เลย"
‎ผมตอบไปว่า "ไม่ครับ
‎รบกวนตรวจเอกสารของผมก่อน
‎ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อพยายามจะกินมื้อค่ำ ‎กับไครี่ เออร์วิ่งและนิกกี้ มินาจ
‎ผมมีเวลาสิบวินาทีเหลือๆ รบกวนด้วย"
‎เราใกล้กันเกินไปนะ เพื่อน
‎พวกคุณต้องแสดง ‎เอกสารรับรองโควิดใช่ไหม เนอะ
‎หรือเอกสารรับรองโควิดปลอมที่หามาได้ง่ายๆ
‎ใครกำหนดระเบียบพวกนี้เนี่ย เพื่อน
‎ขอเป็นก๊วนที่ทำ ‎เกมเศรษฐีของแมคโดนัลด์ได้ไหมล่ะ
‎แก๊งนั้นชวนอุ่นใจปลอดภัยกว่าเยอะ
‎มีทั้งโฮโลแกรมและอะไรสารพัด ‎คุณเข้าไปร้านแมคโดนัลด์นะ
‎ที่ร้านจะแบบ "ที่นี่ไม่ใช่เพนซิลเวเนีย อเวนิว ‎หอบไอ้เกมนี่ออกไปซะ"
‎ทีมเอกสารรับรองโควิดก็จะแบบ ‎"กระดาษขาว เส้นดำ"
‎ผมว่าเราเสร็จแล้วนะ จิม"
‎คืองี้ครับ ในทางทฤษฎี ‎เราทุกคนฉีดวัคซีนกันแล้ว ถูกไหม
‎ณ จุดนี้แล้ว หมอ 96 เปอร์เซ็นต์ฉีดวัคซีนกันหมด
‎และผมรู้สึกว่า ณ จุดจุดนี้ ‎หากคุณไม่อยากฉีดวัคซีน
‎คุณก็เหมือนคนขาวที่ถักผมเดรดล็อค
‎ใช่ ผมมั่นใจว่าบางคนพูดกรอกหูคุณ ‎ว่ามันเป็นความคิดที่บรรเจิด
‎แต่ในเร็ววันนี้ คนรอบตัวคุณจะหายใจไม่ออกครับ
‎คือแบบนี้ ผมอยู่ลอนดอน ‎และได้ฉีดแอสตร้าเซนเนก้าหนึ่งเข็ม
‎จากนั้นผมต้องบินมาแอลเอเพื่อทำธุระ
‎ผมโทรหาหมอ ถามว่า ‎"ผมฉีดจอห์นสันแอนด์จอห์นสันดีไหม"
‎หมอว่า "รออะไร ฉีดเลย ‎คุณจะได้ฉีดวัคซีนครบไง"
‎ผมก็เลยฉีดจอห์นสันแอนด์จอห์นสัน ‎และไม่นานมานี้ ผมไปฉีดบูสมาอีกเข็ม
‎ไปฉีดไฟเซอร์มา
‎เพราะงั้นผมนี่ฉีดสารพัดยี่ห้อครับ
‎อย่างกับว่าผมคือเพลงหนึ่งของดีเจ คาเล็ด ‎ที่ฟีเจอร์ริ่งกับชาวบ้านไปทั่ว
‎"เอาอีก"
‎คนก็ชอบไปเซ้าซี้พวกที่ไม่อยากฉีดวัคซีนเนอะ
‎คนนั้นใครนะ นักฟุตบอลหรือเปล่า ‎แอรอน ร็อดเจอร์ส ใช่
‎คิดยังไงกับพี่แกครับ
‎- ช่างหัวเขา ‎- ช่างหัวเขา
‎คนเหม็นขี้หน้าพี่แก "หมอนั่นมันหน้าโง่ฉิบเป๋ง"
‎เหมือนกับว่า เอาละ ใจเย็น
‎พี่แกเป็นนักฟุตบอลครับ
‎พี่แกอ่านกระทู้ข่าว พี่แกโดนสงสัย ‎พี่แกไปหาข้อมูลมา
‎คุณงงในงงไหมล่ะ ‎ที่พี่แกจับต้นชนปลายแบบผิดๆ มา
‎คิดจริงๆ เหรอว่าพี่เขาจะแก้ปัญหา
‎คุณคิดว่าฟาวซี่จะออกมาพูดเหรอว่า
‎"ผมเพิ่งโทรคุยกับแอรอน ร็อดเจอร์ส์" น่ะ
‎สงสารพี่เขาเนอะ
‎เหมือนกับเราทุกคนเรียนอยู่ไฮสคูล
‎และเรากำลังล้อเลียนผู้เล่นกองหลัง ‎ที่ทำข้อสอบวิทยาศาสตร์ได้ห่วยแตก
‎"นายมันสมองทึ่ม แอรอน นายมันสมองทึ่ม
‎นายไม่รู้อะไรเลยใช่ไหม นายมันกลวงโบ๋"
‎หนุ่มคนนี้หาเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง ‎ด้วยการโดนอัดหัวกบาลครับ
‎เราช่วยปรานีเขาได้ไหม
‎ผมเดาว่าพี่แกตอแหล ใช่ไหม
‎ทุกคนจี้ "รูปหล่อ ฉีดวัคซีนหรือยังจ๊ะ" ‎เขาก็แบบ "ผม…
‎ผมมีภูมิอยู่แล้วครับ ผม…
‎หมอของผมให้ผงอะไรสักอย่างมา ‎จากแจมบาร์ จูซและผม…"
‎พี่แกฟังดูเจ้ายศเจ้าอย่างหน่อยๆ ‎ตอนให้สัมภาษณ์กับสื่อบางเจ้า ใช่ไหม
‎ระหว่างสัมภาษณ์ เขาพูดว่า ‎"ผมเป็นนักคิดเชิงวิพากษ์นะ"
‎ตายละหว่า
‎พี่แกใช้กระบวนการวิทยาศาสตร์เหรอ
‎"คำถาม: ฉันควรฉีดวัคซีนหรือไม่ ‎สมมติฐาน: ฉันว่าไม่
‎รวบรวมข้อมูล: หาพอดแคสต์ฟังบางส่วน ‎และคุยกับหมอแบบคร่าวๆ
‎สรุปผลการทดลอง: ไม่มีวันซะหรอก"
‎ผมว่าพี่แกไม่ได้โง่เง่านะ ตกลงไหม
‎ผมไม่มองว่าเขา นิกกี้ มินาจ ‎หรือใครในนี้ก็ตามโง่เง่า
‎ผมไม่ได้มาเพื่อพูดแบบนั้น ตกลงไหม
‎ผมแค่คิดว่าคนเหล่านี้ ‎ติดอยู่ในคนละอัลกอริทึมกับเราครับ
‎เข้าใจที่ผมสื่อหรือเปล่า
‎ถ้าเรียกคนพวกนี้ว่าโง่เง่า ‎คุณก็ติดอยู่ในอีกอัลกอริทึมหนึ่ง
‎ผมรู้หมดว่าคุณจะพูดอะไรทั้งหมด
‎"ไอ้สมองทึ่มพวกนี้ พวกมันกินยาของม้า"
‎เอาละครับ โดยหลักการแล้ว ‎มนุษย์กินยาพวกนั้นได้ ถูกไหมเอ่ย
‎ครับ ไม่มีอะไรเป็นข้อพิสูจน์ ‎ว่ายาช่วยเรื่องโควิดได้จริง
‎แต่พอคุณแค่พูดว่าคนพวกนั้นกินยาของม้า
‎ก็เป็นการผลักไสพวกนั้นออกไปเลย
‎ไม่รู้สิ ทุกคน
‎เราต้องคิดหาทางเพื่อเข้าอกเข้าใจคนอื่นบ้าง
‎เราทุกคนเหมือนว่า ‎ติดอยู่ในโลกใบเล็กๆ ของตัวเอง
‎นอกเสียจากเราจะคิดหาทาง ‎กลับมาพูดคุยกันอีกในชีวิตจริงได้
‎มันไม่สำคัญหรอกว่าปัญหาคืออะไร ‎ผมไม่รู้คำตอบหรอกครับ
‎หรือบางทีลองคลิกหาข้อมูลดู ‎ลองคลิกหาหลายๆ วันหน่อย
‎เพื่อดูข่าวสารความเป็นไป
‎แต่ก็อย่ายัดเยียดเกินไป
‎เพราะสุดท้าย คุณจะไปเที่ยวพูดว่า ‎"ฟาวซี่เป็นพวกใคร่เด็ก"
‎ผมแค่จะบอกว่าไอ้กลยุทธ์ล่าสุดนี้ ‎ที่แค่ประณามชาวบ้าน มันไม่ได้ผลหรอกครับ
‎คุณได้ดูคลิปวิดีโอพวกนี้ไหม ‎ที่คนประณามกลุ่มต่อต้านการรับวัคซีน
‎คนกลุ่มนี้จะทวีตนู่นนี่นั่น ‎คลิปวิดีโอก็ไปในทิศทางเดียวกัน จริงไหม
‎จะแสดงทวีตแนวๆ ว่า "ไอ้โควิดนี่ ‎เป็นเรื่องลวงโลก ฉันไม่ใส่หน้ากากหรอก
‎ช่างหัวไอ้มาตรการบ้าๆ นี้ ‎สั่งเปิดทุกอย่างได้แล้ว
‎แย่แล้ว ผลตรวจเป็นบวก ‎ฉันอยู่ในโรงพยาบาล"
‎แล้วญาติโกโหติกาก็จะ "พวกเขาตายแล้ว"
‎จากนั้นคนที่ทำคลิปวิดีโอก็จะแบบ…
‎ใช่ แบบนั้นช่วยได้
‎รู้ไหม ลุงผมไม่ได้ฉีดวัคซีน ‎และเสียชีวิตไปแล้วครับ
‎น่าเศร้าเสียจริง
‎พ่อผมคุยกับลุงสี่วันก่อนหน้า ‎และอ้อนวอนให้ลุงไปฉีดวัคซีน
‎และลุงไม่อยากไปฉีด
‎สลดใจมากครับ พ่อผมมีพี่น้องหลายคน
‎ผมคุยกับป้าและป้าพูดว่า "ป้าไม่อยากเชื่อ ‎ว่าเราจะเสียใครคนใดคนหนึ่งไป"
‎เล่นเอาใจสลายเลย ‎ผมสัมผัสได้จากน้ำเสียงของป้า
‎ความรู้สึกที่ท่านคิดว่าโรคนี้ป้องกันได้ ‎เหมือนว่าไม่ควรเกิดขึ้น
‎ผมไม่คิดว่าลุงผมโง่เง่านะ เข้าใจไหมครับ
‎คิดแค่ว่าลุงโดนอัดโดยไอ้อย่างอื่นที่ว่า ‎ที่เราสร้างขึ้นมาในปัจจุบัน
‎ซึ่งเป็นวัฒนธรรมที่การไหลของข้อมูล ‎โดนแทรกแซงจนเสื่อมเต็มขั้น
‎ลองนึกถึงบริษัทยักษ์ใหญ่ที่สุดในโลกดูครับ
‎บริษัทเหล่านี้ล้วนหากินกับข้อมูล
‎เพราะงั้นแน่นอนว่า ‎คนกำลังหากินการบิดเบือนข้อมูล
‎ด้วยเหตุนี้ถึงมีข้อกังขาตรงนั้นไงครับ ‎คนกำลังหากินกับมัน
‎โดยปกติคนเราไม่ตั้งแง่ ‎กับวงการแพทย์ไปทั่วขนาดนี้
‎ลองนึกย้อนดูว่ามีอะไรบ้าๆ บอๆ ‎ที่เราทำตามเพราะหมอสั่งบ้าง
‎คุณไม่เคยตั้งคำถาม
‎ดูอย่างไอซ์คิวบ์สิครับ ไอซ์คิวบ์ไม่อยากฉีดวัคซึน
‎เขาควรจะได้เล่นหนังชื่อว่า "โอ้ เฮล โน"
‎ซึ่งน่าเศร้าที่เราจะไม่มีวันได้ดู
‎เขาควรจะฉีดวัคซีนและแล้วก็ไม่ได้ฉีด
‎แต่รู้ไหมครับว่าอะไรที่แปลก
‎ไม่กี่เดือนก่อนเกิดการแพร่ระบาด ‎ไอซ์คิวบ์ไปส่องกล้องตรวจลำไส้ใหญ่มา
‎การส่องกล้องตรวจลำไส้ใหญ่ครับ รู้จักไหม
‎ง่ายๆ คือไอซ์คิวบ์ไปหาหมอมาครับ
‎หมอคนนี้บอกว่า ‎"นี่ คุณมีปัญหาในช่องท้องนะครับ
‎ต้องส่องกล้องตรวจลำไส้ใหญ่"
‎ไอซ์คิวบ์ถามกลับ "คืออะไรครับ"
‎แล้วหมอก็แบบ ‎"เอาละ นั่งลงก่อน คุณไอซ์คิวบ์
‎อธิบายง่ายๆ คือคุณต้องดื่มของเหลวเป็นแกลลอน
‎และอึออกมาให้หมดไส้หมดพุง
‎เพื่อล้างระบบของคุณไงครับ
‎วันต่อมาคุณก็มาหาหมอซะ เราจะวางยาสลบคุณ
‎และจะยัดสายยางใส่รูก้นของคุณ
‎ที่มีกล้องอยู่ตรงปลายน่ะ
‎แล้วเราจะเข้าไปและเก็บภาพสองสามชั่วโมง
‎เพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น แล้วนำไปส่งตรวจต่างๆ
‎พอทุกอย่างเสร็จสิ้น เราก็จะปลุกคุณ"
‎ส่วนไอซ์คิวบ์ตอบว่า
‎"ก็ได้ครับ เอาที่หมอสบายใจ"
‎เจ้าตัวเงียบกริบไม่พูดอะไรแบบที่พูดอยู่สักคำ
‎ไม่ได้โวยวายว่า "ผมไม่เข้าใจวิทยาศาสตร์"
‎ไม่ได้โอดครวญว่า ‎"รูก้นของผม สิทธิ์ของผม" ไม่มี
‎พี่แกสลบเหมือดโดยมีคนแปลกหน้าสี่คนฮ้อมล้อม
‎พวกนั้นแจ้งว่า "เรามีปัญหาเล็กน้อย"
‎ไอซ์คิวพูดว่า "คุณทำได้ พยายามเข้าสิ"
‎พวกเขาอยู่ในนั้นหลายชั่วโมงครับ ‎ตั้งหลายชั่วโมง
‎พวกเขาทำอะไรกันน่ะ ‎ถ่ายซีรีส์ที่จบในซีซั่นเดียวหรือไง
‎ซีซั่นสองของเกมกระดานแห่งชีวิต ‎ถ่ายทำในลำไส้ใหญ่ของไอซ์คิวบ์เหรอ
‎ผมไม่รู้ว่าไอซ์คิวบ์ ‎ได้ส่องกล้องตรวจลำไส้ใหญ่หรือเปล่า
‎แต่…
‎เขา…
‎เขาอายุเลย 45 แล้ว ก็ควรตรวจดูนะครับ
‎การส่องกล้องตรวจลำไส้ใหญ่แบบคัดกรอง ‎เพื่อให้แน่ใจว่าคุณไม่เป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่
‎งั้นมาภาวนาให้มุกของผมเป็นจริงกันครับ
‎มีอย่างหนึ่งที่เจ๋ง
‎หลังการล็อกดาวน์และสารพัดสิ่ง ‎หลายคนได้ลุกขึ้นสู้เพื่อตัวเองครับ
‎ในแง่อาชีพ ผู้คนประเมินค่า ‎ชีวิตและชีวิตการทำงานของตัวเองใหม่
‎และพูดทำนองว่า ‎"ฟังนะ ถ้าคุณไม่จ่ายค่าจ้างฉันดีๆ
‎ไม่ให้สวัสดิการพวกนี้ละก็ ฉันจะลาออก"
‎ส่วนบริษัทจะตอกกลับว่า "เชิญ ลาออกเลยสิ
‎งั้นเราก็จะหาคนอื่นที่ทำงานไม่เก่งเท่ามา
‎จากนั้นทุกอย่างบนโลกนี้ ‎ก็จะเส็งเคร็งขึ้นเล็กน้อย"
‎และนั่นก็คือทุกวันนี้ ถูกไหมครับ
‎ทุกอย่างเส็งเคร็งขึ้นเล็กน้อย ไปทั่วทุกหัวระแหง
‎คนขาด ไม่เคยพอตลอด
‎ทุกคนจะพากันแบบ "ก็มันวันแรกของฉัน"
‎แม้แต่ที่นี่ ค่ำคืนนี้ อะไรๆ ก็เส็งเคร็งขึ้นเล็กน้อย
‎คนขาดอยู่นั่นแหละ เข้าใจที่ผมพูดไหมครับ
‎ทุกสิ่งทุกอย่างเส็งเคร็งขึ้นนิดๆ ‎และรู้อะไรไหม เราสมควรโดนแบบนี้แล้ว
‎เพราะเราไม่เห็นหัวคนเหล่านี้ไง เพื่อนยาก
‎พวกเขาขยันเป็นชีวิตจิตใจ ‎แต่ไม่ได้ค่าจ้างเหมาะสม
‎แล้วก็ยังไม่ได้ค่าจ้างเหมาะสม ‎ส่วนเราข้ามหัวคนพวกนี้ไป
‎แน่นอน พวกนี้โดนเอารัดเอาเปรียบ
‎เรารู้กันหมดว่าพวกเขาโดนเอาเปรียบ ถูกไหม
‎ลองขบคิดดูครับ ‎คุณขายเบอร์เกอร์ชีสราคา 99 เซ็นต์ได้ยังไง
‎ทำไมทำได้ลงคอ ‎ถ้าผมให้คุณ 99 เซ็นต์และพูดว่า
‎"ทำเบอร์เกอร์ชีสให้หน่อย" คุณจะทำบ้าอะไร
‎นายจ้างเอาเปรียบมันทุกคน ‎ตั้งแต่ลูกจ้างในโรงงานเนื้อ
‎ไปยันพนักงานที่ขายเบอร์เกอร์ให้คุณ
‎มาตอนนี้ คุณยอมรับแล้วว่า
‎มันไม่หรอก ไอ้แรงงานไร้ฝีมือน่ะ
‎ถ้าคุณไปร้านเวนดี้ส์และทุกอย่างเป็นไปตามแผน
‎มันมีคนเก่งๆ มีฝีมือในร้านเวนดี้ส์นั่นอยู่…
‎เพราะตอนนี้ คุณเข้าไปในนั้นไง
‎เพราะทุกฟรอสตี้มักมาพร้อมนักเก็ตฟรีเสมอ ‎ถูกหรือไม่ถูก
‎ผมสนับสนุนคนเหล่านี้ที่ประท้วง ‎หรือทำอะไรทำนองนี้
‎คือแบบ แม่เจ้า
‎ผมหวังว่านายจ้างจะเรียกพวกเขากลับมา ‎และจ่ายค่าจ้างดีๆ
‎เพราะบางครั้งโลกเรามันก็โหดร้าย
‎ได้ไปร้านชิโปตเล ‎ในเพนซิลเวเนียกันไหมครับ ช่วงนี้น่ะ
‎อย่างเข้มเลยครับ คุณเข้าไปที่นั่น ‎อย่างกับว่าชิโปตเลเป็นโควิดแน่ะ
‎พอเข้าไป ใครก็ไม่รู้สองคนจะแบบ…
‎"ขอถั่วหน่อย"
‎จากนั้นคุณกระเถิบขึ้นไปและสั่งว่า ‎"ขอกัวกาโมเลเพิ่มได้ไหม"
‎แล้วพนักงานจะตอบว่า "เราไม่มีกัวกาโมเล
‎พอดีอะโวคาโดขาดตลาด ‎และคนทำกัวกาโมเลเพิ่งลาออกสัปดาห์ก่อน
‎ปัจจุบันเขาทำเงินได้ 50,000 ดอลลาร์ต่อปี ‎โดยอัดคลิปทำกัวกาโมเลลงติ๊กต็อก"
‎บางครั้งผมก็แอบคิดนะว่า ‎ตัวเองทำงานไม่ได้เรื่องหรือเปล่า
‎ไม่ใช่เดี่ยวไมโครโฟนนะครับ ‎ผมหมายถึงภาพที่ใหญ่กว่านั้น
‎ผมอ่านข่าวทุกวัน
‎เห็นกระทู้ข่าวเกี่ยวกับ ‎นักแสดงชื่อดังบางคนขายบริษัทอะไรก็ไม่รู้
‎ในราคาเป็นร้อยๆ ล้านดอลลาร์ ‎ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับงานที่ตัวเองทำ
‎ผมจะไม่ขอเข้าวงการนี้เป็นอันขาดครับ ‎ผมไม่มีเครื่องดื่ม
‎ไม่มีครีมบำรุงผิว
‎ครีมบำรุงผิวเหรอ ผมว่าอันนั้นได้อยู่นะ
‎ผมเป็นคนอินเดีย ผิวพรรณดีไง ‎หลอกต้มคนขาวได้หวานหมู
‎"นี่คือน้ำมันมะพร้าว ‎จากหมู่บ้านของคุณทวด และผมใช้…
‎นี่แหละเคล็ดลับการมีออร่าหน้าใส ‎ฉบับหนุ่มอินเดียของผม"
‎เพื่อนผมทุกคนในวงการก็จะพากันตามกระแส ‎อยากมีไว้ครอบครองบ้าง
‎ไม่มีใครอยากทำอัลบั้มเดอะ โครนิค
‎ทุกคนอยากทำธุรกิจหูฟังยี่ห้อบีตส์ บาย ดร.เดร
‎เคยดูสัมภาษณ์ของเดรกไหมครับ
‎คนสัมภาษณ์จะถาม ‎"เดรก อัลบั้มใหม่ของคุณถึงไหนแล้ว"
‎"อัลบั้มใหม่เหรอ ‎มาฟังระบบบริการสุขภาพใหม่ของผมไหม
‎ใช่ ผมกำลังเปิดโรงพยาบาลโอวีโอทั่วประเทศ
‎พยาบาลของเราใส่อุปกรณ์ป้องกันโอวีโอ ‎เรามีทีมแพทย์มือหนึ่งประจำวงการ"
‎แต่งเพลงให้หมอพวกนี้ทุกคน…
‎สายตาของฉันจับจ้องที่คุณ
‎หมายถึงว่าผมเป็นตลกที่พอถูๆ ไถๆ ‎แต่เป็นนักธุรกิจกากๆ
‎ตอนนี้ผมมาขึ้นเวทีให้ฟรีๆ ครับ ‎เควิน ฮาร์ตคงไม่ขึ้นเวทีนี้ให้ฟรีๆ หรอก
‎ถ้าเควินอยู่บนเวทีขณะนี้
‎ป่านนี้คงตั้งกล้องไลฟ์สดขาย ‎เครื่องตัดหญ้าใหม่ของตัวเองหรืออะไรสักอย่าง
‎"ใช่ ผมจับมือร่วมธุรกิจกับเพื่อนๆ ‎ที่จอห์น เดียร์ครับ
‎และทุกครั้งที่คุณตัดหญ้า
‎โฮโลแกรมตัวผมจะเด้งขึ้นมา ‎ผมจะเดี่ยวไมโครโฟนพิเศษรอบใหม่ให้ดู
‎ชื่อว่าเควิน ฮาร์ด บร๊ะเจ้า บ้าไปแล้ว
‎ผมเดี่ยวไมโครโฟน ส่วนคุณตัดหญ้า"
‎ผมไม่ได้ตัดสินคนพวกนี้คนใดคนหนึ่งนะ ‎มันแค่ไม่ใช่ทางของผม
‎จำได้ว่าครั้งหนึ่งในเส้นทางอาชีพของผม ‎ผมรู้สึกว่าตัวเองฝืนเกินไป
‎รู้สึกตัวเองโดนผูกมัดนิดๆ ‎และผมบังเอิญเจอแฟรงก์ โอเชียนในงานปาร์ตี้
‎และผมถามว่า "แฟรงก์ นายทำได้ไงน่ะ เพื่อน
‎ไม่เคยออกสื่อ แทบจะไม่ทัวร์คอนเสิร์ต
‎และปล่อยเพลงเฉพาะอารมณ์ที่อยากปล่อยจริงๆ
‎มีเคล็ดลับอะไร"
‎และแฟรงก์พูดว่า "โธ่ เพื่อน
‎นายแค่ต้องสบายๆ เข้าไว้ ‎หาเงินให้น้อยลง แค่นั้นเอง"
‎และผมตอบว่า "เวรแล้ว
‎หาเงินน้อยลงเหรอ ถามจริง
‎นึกไม่ถึงนะเนี่ย"
‎แต่ผมทำนะครับ
‎และยังทำอยู่ คุณก็เห็น ‎ผมไม่ทำอะไรเยอะแยะมากมาย
‎ผมทำแค่งานที่ตัวเองมีใจรักจริงๆ รู้ไหม
‎อีกอย่าง แฟรงก์…
‎แฟรงก์เริ่มทำธุรกิจเครื่องประดับน่ะครับ ‎ก็ไม่รู้สิครับ
‎เดาว่าเขาเปลี่ยนใจแล้ว
‎"แย่ละ ฉันทำตัวสบายเกินไป หาเงินน้อยลง"
‎ครั้งก่อนที่ผมอยู่นิวยอร์กเป็นช่วงก่อนเลือกตั้งครับ
‎นั่นคือช่วงเวลาที่น่าสนใจใช่ไหมล่ะ ‎ทุกคนมีพลังเต็มเปี่ยม
‎ทุกคนต่างก็ "เราต้องทำอะไรสักอย่าง
‎เราต้องหาทางหยุดทรัมป์และพิทักษ์โลกใบนี้
‎เราต้องทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้"
‎และแล้วทรัมป์ก็พ่ายแพ้ ‎ส่วนบรรยากาศก็แบบ "เราทำได้
‎มาทำโลกนี้ให้น่าอยู่กว่าเดิมกัน"
‎และผมกลับมาในสองปีให้หลัง ‎มันก็ยังเป็นที่ที่เฮงซวยเหมือนเดิม
‎ผมแค่รู้สึกเหมือนว่า ‎เราเลิกติดตามทรัมป์ในทวิตเตอร์ จบข่าว
‎คุณแค่เห็นเขาหน่อยลง เข้าใจที่ผมสื่อไหมครับ
‎และผมไม่ได้สื่อว่าทรัมป์กับโจ ไบเดนเหมือนกัน
‎อย่าเซอร์ไพรส์กันแบบนั้น ผมเข้าใจเขา ‎ใช่ โครงสร้างพื้นฐาน ผมรู้ครับ
‎ผมแค่กำลังสื่อว่าเกิดอะไรขึ้นกับเรา ‎เกิดอะไรขึ้นกับพลังทั้งหมดนั่น
‎ทำไมทุกวันนี้เราไม่แสดงพลังนั่นแล้วล่ะ
‎ทำไมเราไม่ออกไปเย้วๆ ว่า ‎"เราจะช่วยคนพวกนี้ทุกคนหลังโควิด
‎มีคนตั้งเยอะแยะที่โดนเลิกจ้าง"
‎ไม่ครับ คนไม่ได้ทำแบบนั้น
‎ผู้คนทั่วไปแค่ "ฉันน่าจะลงเงินกับคริปโตมากนี้"
‎"มัทธีอัส คุณจะไปงานนั้นคืนนี้ไหม
‎มีการจัดป๊อปอัปสำหรับการคอลแลบใหม่
‎ที่ทราวิส สก็อตต์กำลังทำ ‎กับซิตี้แบงค์และชิพส์อะฮอย
‎และพวกเขากำลังขายคุกกี้ชิพส์อะฮอย ‎รุ่นลิมิเต็ดพวกนี้
‎ออกแบบโดยศิลปินมาแรงเหล่านี้
‎และไม่ว่าไปไหน ‎คุณก็จะสะพายกระเป๋าย่ามรุ่นลิมิเต็ดนี้ด้วย
‎พร้อมเสื้อยืดลายลิมิเต็ดพวกนี้
‎ออกแบบโดยแบรนด์เครื่องแต่งกายสตรีทแฟชั่น ‎รักษ์โลกที่มาแรง
‎และพอกลับมาบ้าน ‎กระเป๋าย่ามก็จะแปลงร่างเป็นสินทรัพย์ดิจิทัล
‎แล้วสินทรัพย์ดิจิทัลก็จะเริ่มสแครชแผ่น ‎และทุกสิ่งช่างยั่งยืนเสียนี่กระไร"
‎รู้ไหมครับว่าใครแย่กว่าทรัมป์
‎เราทุกคนไง แค่โดยรวม มนุษยชาติน่ะ
‎หากคุณลองถอยหลังและย้อนมองดูตัวเราจริงๆ ‎เราก็เข้าข่ายกลุ่มคนเฮงซวย จริงไหม
‎คุณเห็นอะไรตอนถอยออกมาครับ ‎เห็นคน 30 คนใช่หรือเปล่า
‎ยี่สิบคนพอประทังชีวิตไปได้ ส่วนอีกสิบคนกลับ
‎"เราไม่มีน้ำดื่มสะอาดๆ หรือยิ่งกว่า ‎เรากำลังยากลำบาก"
‎อีกยี่สิบคนที่เหลือก็จะแบบ
‎"ฉันไม่รู้หรอก คุณอยู่ไกลไปหน่อย ‎ไม่แน่ใจว่าคุณอยากให้ฉันทำอะไร
‎คุณไม่ได้อยู่กลุ่มก้อนเดียวกับเราน่ะ
‎คือฉันได้ยินคุณนะ
‎แต่ฉันโทรสั่งของใช้เมื่อหกนาทีที่แล้ว
‎แล้วของยังไม่มาส่ง เพราะงั้น…
‎ฉันก็หิวเหมือนกัน
‎รู้ไหม ฉันก็มีปัญหานะ ‎ฉันซักปลอกผ้านวมของฉันวันก่อน
‎ฉันพยายามจะใส่ปลอกผ้านวมกลับ ‎คุณเคยทำอะไรแบบนั้นไหม
‎คุณเคยใส่ปลอกผ้านวม ‎แล้วเพิ่งรู้ว่ากระดุมอยู่อีกด้าน
‎คุณกลับปลอกผ้านวมอีกด้านออก ‎และเริ่มใส่ใหม่เหรอ เฉียบ"
‎หดหู่ดีเนอะ ถ้าคุณแค่ลองถอยออกมา
‎และลองคิดจริงๆ จังๆ ดูว่า ‎เราทนต่อความทุกข์ ความยากจน
‎ตวามอดอยากและความตายแค่ไหน ‎เพราะเรื่องนี้ไกลหูไกลตาไง
‎ขนาดในประเทศของเราเอง
‎คนไร้บ้านและอื่นๆ ‎เราสามารถแก้ได้ทั้งหมดแบบนั้นเลย
‎รู้ไหมว่าผมรู้ได้ยังไง
‎เพราะสองปีที่แล้ว
‎คนรวยตามประเทศต่างๆ ‎เริ่มตายด้วยโรคปริศนาครับ
‎แล้วเราทำอะไรน่ะเหรอ
‎เราปิดตายโลกมาสองปีครับ
‎เราแต่ละคนอยู่แต่ในบ้านตัวเอง ทุกวี่ทุกวัน
‎เราไม่ได้ไปทำงานด้วยซ้ำ
‎"ไม่ อย่าไปทำงาน ‎เราจะโอนเงินให้คุณทุกอาทิตย์"
‎"ว่าไงนะ แต่ถ้าเป็นแบบนี้เรื่อยๆ ล่ะ"
‎"เราจะโอนเงินให้คุณเรื่อยๆ ทุกอาทิตย์"
‎"ถ้าลากยาวหกเดือนล่ะ เป็นปีล่ะ"
‎"เราก็จะโอนเงินให้เรื่อยๆ แค่อยู่บ้านก็พอ"
‎"คุณมีเงินเยอะขนาดนั้นเชียว" ‎"ใช่ แค่อยู่ติดบ้านก็พอ"
‎เรามีมากขนาดนั้นเลยครับ
‎ขณะนี้ข้างนอกมีผู้ชายคนหนึ่งถือถ้วย ‎เที่ยวขอเจียดเศษเงินสักดอลลอาร์อยู่
‎เรามีเหลือแหล่ เราแค่ไม่อยากให้เขาครับ
‎ทำไมเราไม่อยากแก้ปัญหาเหล่านี้ล่ะ
‎หนึ่ง ปัญหาไม่กระทบเรา และสอง
‎พวกเขาไม่มีคอนเทนต์ให้เราครับ
‎เราต้องมีคอนเทนต์
‎ทำไมทุกคนถึงวี้ดว้ายทรัมป์เหลือเกิน
‎เพราะเฮียแกมีคอนเทนต์ไว้ขายครับ
‎คุณจะกล้าว่าอะไรผู้ชายคนนั้น ‎ก็คอนเทนต์มันสุดปัง
‎วันแรกเฮียแกแบบ "ผมเกลียดชาวเม็กซิกัน" ‎ผมถึงกับอุทานว่า "แม่เจ้า
‎แบบนี้ดีกว่าสุนทรพจน์ของโอบาม่าเป็นไหนๆ "
‎คือว่ามันแสลงหูนะ แต่ก็ติดหูด้วยเว้ยเฮ้ย
‎ผมถึงได้งงตาแตก ‎กับคนพวกนี้ที่ "ไปตายซะ โจ ไบเดน"
‎ถึงขนาดสงสัยว่า "วัดจากอะไรเนี่ย ‎ผมไม่เคยเจอหมอนี่นะ"
‎คุณฉุนเฉียวเรื่องอะไร ไหนล่ะคอนเทนต์
‎อะไรนะ คราวนั้นเขาเกือบหกล้มเหรอ ‎พูดเรื่องอะไรเนี่ย
‎คุณเกลียดกมลา แฮร์ริสเหรอ ‎ผมไม่เคยเจอเธอเหอะ
‎ผมตื่นเต้นจะตายที่เธอเป็นคนอินเดีย
‎มีภาพข่าวของบิ๊กฟุต ‎มากกว่ากมลา แฮร์ริสอีกนะ เข้าใจไหม
‎สุภาพสตรีท่านนี้…
‎ผมไม่เคยเจอเธอครับ
‎มีแค่คอนเทนต์นั้นอันเดียว สมัยแรกๆ ไง
‎ที่นางพูดว่า "เราทำได้ค่ะ โจ" ‎แล้วนางก็จรลีหายไป
‎นางหายไปราวกับแม่คนแรก ‎จากซิตคอมเรื่องเดอะเฟรชพรินซ์
‎คอนเทนต์นี่แหละ ห้ามขาด
‎หากคุณไร้ซึ่งคอนเทนต์ ‎คุณก็ไร้ซึ่งอิทธิพลในโลกออนไลน์
‎หากไร้อิทธิพลในโลกออนไลน์ ‎คุณก็ไร้ซึ่งวัฒนธรรม
‎วัฒนธรรมเป็นตัวกำหนดว่าแท้จริงแล้ว ‎สุดท้ายเราทำอะไรใช่ไหมล่ะ
‎บางส่วนที่ผมพูดไปแล้ว ฟังดูน่าเบื่อเกินไปครับ
‎ใช้ไม่ได้กับระบบที่เรามีใช่ไหมล่ะ ‎ถ้าใส่ลงไปในนั้นก็จะแบบว่า
‎"ขอแค่ค้นพบสุขาภิบาลที่สะอาด ‎ในประเทศกำลังพัฒนา เราจะสามารถ…
‎ยังคงมีแรงงานโรงงานนรกอยู่มากมาย ‎และหากเราสามารถ…
‎ทิโมธี ชาลาเมต์ขว้างชานมไข่มุกใส่ผู้ชายเอเชีย ‎คนหนึ่งในสวนสาธารณะวอชิงตันสแควร์"
‎"เดี๋ยวก่อน ว่าไงนะ
‎เขาทำแบบนั้นทำไม
‎เขาไม่ชอบคนเอเชียเหรอ
‎แล้วทำไมกินชานมไข่มุกล่ะ ‎นั่นคือเครื่องดื่มของเอเชีย
‎ไอ้ลูกกลมๆ หนึบๆ ในชานมไข่มุกสอดไส้อะไรไว้
‎ผมมีคำถามยาวเป็นหางว่าว"
‎วันต่อมา ชาลาเมต์ออกมาชี้แจง
‎"ตายจริง ถึงแฟนๆ ของผมและทุกท่าน ‎ผมไม่ได้ตั้งใจจะขว้างชานมไข่มุกครับ
‎ผมกำลังเดินเล่นอยู่ในสวน แล้วสะดุด
‎ชานมไข่มุกลื่นหลุดจากมือของผม
‎จนไปโดนหน้าสุภาพบุรุษโชคร้ายท่านนี้เข้า
‎ผมไม่มีเจตนาร้ายต่อเขาหรือใครทั้งสิ้น ‎ในชุมชนชาวเอเชียหรือชุมชนใดๆ
‎ขออภัยอย่างสุดซึ้งครับ"
‎"ผมนึกว่าหมอนั่นนิสัยดีซะอีก"
‎สองวันต่อมา มีคลิปหลุดของชาลาเมต์ครับ
‎ไอ้หมอนี่ไม่ได้สะดุด
‎เขาง้างมือไปข้างหลังและเขวี้ยงใส่ผู้ชายคนนี้
‎"อะไรวะเนี่ย ดูคลิปนั่นหรือยัง" ‎"อือ ทุเรศซะไม่มี
‎ไม่อยากเชื่อเลย"
‎"อ่านข่าวที่ออกวันนี้หรือยัง" "ข่าวอะไร"
‎"มีอีกข่าวด้วยแหละ" "ข่าวว่ายังไงบ้าง"
‎"ที่จริงแล้ว นั่นไม่ใช่ชาลาเมต์ ‎แต่เป็นฝีมือหนุ่มฮิปสเตอร์คนหนึ่ง
‎แล้วมีการตัดต่อหน้าลงในคลิป ‎ให้ดูคล้ายชาลาเมต์"
‎"จริงเหรอเนี่ย" "จริง"
‎"เขาจะยังเล่นดูน 2 ไหม" ‎"ไม่รู้สิ" "เราจะทำยังไงดี"
‎"เรามาเกาะติดและเม้าท์มอยข่าวนี้เรื่อยๆ ‎ทุกวันสักสองสัปดาห์กัน
‎ถึงมันจะไม่เกี่ยวอะไรกับชีวิตเราก็ตาม"
‎และนั่นแหละเรา พวก
‎เดี๋ยวนี้เราไปสิงสถิตอยู่ตามใต้คอมเมนต์แล้วครับ
‎แบบนั้นไม่รู้สึกเหมือนสิบปีก่อนเหรอ
‎เราติดอยู่ในหนึ่งในวังวนเหล่านี้ ‎อยู่ในนั้นหลายสัปดาห์
‎พอหลุดออกมา เราก็ไปติดวังวนใหม่
‎ทุ่มพลังสมองไปกับอะไรพวกนี้ ‎ซึ่งสุดท้ายแล้วก็ผ่านมาแล้วผ่านไป
‎เพราะงั้นมันถึงได้พิลึกสำหรับผม เวลาคนพูดว่า
‎"วัคซีนจะฝังไมโครชิปลงไปในตัวฉัน ‎และเปลี่ยนฉันเป็นหุ่นยนต์"
‎เหมือนกับว่า คุณไม่รู้ตัวเหรอว่าเราโดนหลอก
‎เราจะเป็นหุ่นยนต์ได้มากแค่ไหนเชียว
‎คุณไม่รู้ทันทั้งหมดเหรอว่า ‎ทุกคนจะพูดอะไรเกี่ยวกับทั้งหมด
‎คืองี้ พวกนั้นหลอกเราได้นานแล้ว
‎เพราะเวลาบริษัทพวกนี้หาเงินเข้ากระเป๋า ‎มันมีการคิดล่วงหน้า 40 หรือ 50 ก้าว
‎พวกนั้นฉลาดกว่าที่เราเชื่อถือซะอีก
‎เหมือนจีนไง จีนจะไม่พูดว่า
‎"นี่ เรากำลังสร้างเทคโนโลยีจดจำใบหน้านะ ‎เราต้องใช้ใบหน้าของคุณ"
‎ไม่ครับ เพราะทุกคนจะค้านว่า ‎"ฝันไปเถอะ พี่จีน
‎ฉันไม่ให้หน้าของฉันหรอก ‎เห็นไหม หน้าฉันเป็นกรรมสิทธิ์ของฉัน"
‎แต่จีนไม่เล่นมุกนั้นครับ
‎จีนจะขายฝันว่า "ไง อยากเห็นหน้าตัวเอง ‎ตอนแก่ไหมล่ะ"
‎"ฉันตอนแก่เหรอ
‎เอ่อ เอาสิ ฉันต้องทำยังไง" ‎"ขอหน้าของคุณให้เราก็พอ"
‎"เยี่ยม เอาหน้าฉันไปสิ"
‎ปรบมือครับ ถ้าคุณรู้สึกว่าตัวเองติดมือถือ ‎หรือท่องโลกอินเทอร์เน็ตมากไป
‎ปรบมือครับ ถ้ารู้สึกแบบนั้น
‎ผมกำลังปรบมือกับคุณ ‎นั่นมันใกล้ทุกคนระยะเผาขน
‎ผมเข้าใจนะ ทุกคร
‎มีใครเคยทำอะไรเพื่อจำกัด ‎เวลาที่เล่นมือถือหรืออินเทอร์เน็ตบ้างครับ
‎ยกมือขึ้น ถ้าคุณเคยทำอะไร ‎เพื่อพยายามยั้งตัวเองบ้าง
‎- คุณผู้หญิงทำอะไรครับ ‎- ฉันกำหนดเวลาค่ะ
‎คุณกำหนดเวลา ผมรู้จักกลวิธีนี้ ‎ไอ้เวลาหน้าจออะไรนี่
‎มีแจ้งเตือนเด้งขึ้นมา ‎"คุณใช้เวลาเกินกำหนดรายวันแล้ว"
‎แล้วคุณก็แบบ "ไปให้พ้นนะ ฉันยังเล่นอยู่"
‎แบบนั้นไม่ได้ผลครับ คุณทำอะไรกันอีกบ้าง
‎ยกมือขึ้นครับ ถ้าคุณทำอย่างอื่นอีก ‎มีไหมเอ่ย คุณทำอะไรครับ
‎ลบอินสตาแกรมครับ
‎ลบอินสตาแกรม ใช่ ผมก็ทำนะ
‎เจ็ดปีก่อน ผมลบโซเชียลมีเดีย ‎และทุกอย่างในมือถือจนเกลี้ยง
‎หมายถึงว่ายังมีบัญชีอยู่ ‎แต่ไม่ใช่ผม เป็นสุภาพสตรีท่านหนึ่ง
‎แต่ผมรู้สึกอย่างนี้ครับ พอเข้าใจผมไหม
‎ผมรู้สึกอย่างนี้มานานแล้ว
‎ผมทำวิธีต่างๆ ที่คุณว่ามาแล้ว
‎และผมไปสุดกว่านั้น กว่านั้น และยิ่งกว่านั้น
‎จนมาถึงจุดนี้ ผมถึงได้รู้สึกดีขึ้นหน่อย
‎และรู้ไหมว่าผมต้องทำอะไร ‎ผมต้องไปขอเข้าทีมฝาพับครับ
‎ทีมฝาพับ ทรมาณเอาเรื่องอยู่นะ ‎แต่ผมจะบอกอะไรให้ พวก
‎คุณกลับมาสมถะได้
‎คุณมองทะลุหมอกได้ คุณไปไหนก็ได้ที่อยากไป
‎ขอแค่คุณเขียนอธิบายเส้นทางโดยละเอียด ‎ก่อนจะออกจากบ้าน
‎การไปไหนมาไหนก็ยากนะครับ บางที
‎หมายถึงว่า ผมทำอะไรบนเครื่องนั้นไม่ได้
‎ทำได้แค่โทรหาชาวบ้านและแชตหา ‎และถ้าอยากแชตขึ้นมา
‎ผมจะต้องอยากพูดอะไรที่กำลังพูดอยู่จริงๆ ‎เพราะมันใช้เวลานาน
‎ชีวิตขึ้นอยู่กับแป้นพิมพ์ทีเก้านั่น
‎ผมต้องปล่อยวางซะบ้างน่ะ ‎มันเกินรับไหวสำหรับผม
‎ผมจำได้ว่าครั้งหนึ่ง ผมเผชิญ ‎บางทีคุณอาจเคยเผชิญสถานการณ์แบบนี้
‎ผมกำลังโทรคุยกับแม่อยู่ครับ
‎นั่นคือสมัยที่ผมยังมีสมาร์ตโฟน ‎และผมเปิดลำโพงคุยกับท่าน
‎แล้วไปๆ มาๆ ผมก็อ่านอะไรอยู่ในอินเทอร์เน็ต
‎และแม่ถามว่า "ทำอะไรอยู่น่ะ
‎ฟังแม่พูดอยู่หรือเปล่า หรืออ่านอะไรอยู่"
‎และผมตอบว่า "ครับ"
‎แม่จี้ต่อ "อ่านอะไรอยู่"
‎แล้วผมตอบว่า
‎"สิบสิ่งที่ชีวิตฌอน พอลขาดไม่ได้"
‎แม่ก็แบบ "อะไรนะ ฉันเป็นแม่แก
‎ฉันกำลังโทรคุยกับแกอยู่ แบบนั้นไม่น่ารัก"
‎"อยากรู้อะไรบางอย่างไหมล่ะ"
‎สัปดาห์ก่อนผมอยู่ที่อพาร์ตเมนต์ของผม ‎กำลังคุ้ยของในลัง
‎และเจอเทปบันทึกภาพเก่าๆ นี่ ‎เป็นภาพของผมสมัย 20 ปีที่แล้ว
‎ช่วงที่ผมเดี่ยวไมโครโฟนได้ไม่กี่สัปดาห์
‎เด็กมหาลัยนิวยอร์กคนนี้กำลัง ‎ทำสารคดีเกี่ยวกับผมและมันว้าวมาก
‎ผมอยู่ในหอพัก กำลังแต่งมุกลงสมุดโน้ตเล็กๆ
‎และผมนั่งรถบัสมหาลัยนิวยอร์ก ‎ไปลงสวนสาธารณะวอชิงตันสแควร์
‎เดินทะลุสวนไปยังถนนแมคดูกัล
‎และเดินลงมาข้างล่างตรงนี้ ‎จากนั้นผมขึ้นมาบนเวทีนี้ครับ
‎ที่เดียวกันเป๊ะ
‎ที่นี่คือที่แรกที่ผมเดี่ยวไมโครโฟนในชีวิตของผม
‎แล้วผมนึกขึ้นได้ "อ้าวเฮ้ย ‎แบบเดียวกับที่ฉันทำวันนี้เลยนี่หว่า"
‎แบบนั้นไง ที่ผมอยู่ในอพาร์ตเมนต์ ‎กำลังแต่งมุกตลกอยู่
‎ผมเดินลงมาตรงนี้ เข้าไปในห้องใต้ดิน ‎แจ้งกับผู้จัดการว่า
‎"ผมมาแล้วครับ"
‎ผมกะเวลาเป็นไงบ้างครับ
‎เอาละครับๆ มีคนควงนิ้วใส่ผมแล้ว ‎ผมว่าผมต้อง…
‎คนดูเรียกร้องอีก อยากดูต่อ
‎นี่ เอาตรงๆ นะ ถ้าคุณอยากดูอีกละก็
‎ผมไม่มีเพื่อนแล้วครับ ‎และต้องพาคนมาด้วยสามคนทุกอาทิตย์
‎ผมชื่ออาซิซครับ ‎กลับมา เมื่อไหร่ อาทิตย์หน้าเหรอ
‎อาทิตย์หน้า บอกด้วยนะว่าคุณมาดูอาซิซ