Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
EEN NETFLIX-DOCUMENTAIRE
Moraal…
…is het gedrag dat de maatschappij beoordeelt.
BUENOS AIRES, ARGENTINIË
Ethiek…
…is het gedrag dat beoordeeld wordt door je geweten.
Iedereen, afhankelijk van waar en wanneer ze geboren zijn…
…trekt ergens een streep tussen wat goed en wat slecht is.
Maar het wordt echt gek als je in de buurt van die streep komt.
En daarom besloot je een bank te beroven?
Waarom deed je het?
Waarom deed ik het?
Die vraag…
…heb ik mezelf vaak gesteld.
Het meest redelijke antwoord is…
…het overstijgen van de dood.
De mensheid besefte op een bepaald moment dat het leven erg beperkt is…
…omdat we hier verblijven, maar niets achterlaten.
Daarom geloof ik dat de dood overstijgen…
…op twee manieren kan:
door kinderen…
…en door kunst.
Daarmee overstijg je de dood.
Met een boek, een schilderij…
…een piramide…
…een artistieke overval.
Ik geloof dat het willen overstijgen van de dood…
…en ook het besef dat het leven eindig is…
…me hiertoe hebben geleid.
En nu, het nieuws.
Vier zwaarbewapende criminelen zijn in de bank om ze te beroven.
Er is veel spanning in San Isidro. Een gijzeling.
De Grupo Halcón heeft 't gebied omsingeld. We zijn er live bij.
De beroemde Grupo Halcón weet niet dat de kluizen ondergronds zijn?
Ik kan nog meer vertellen.
Alle gijzelaars zijn vrijgelaten en niemand is gearresteerd.
Ze hebben 143 kluisjes geplunderd.
95 miljoen dollar.
Ze mogen dan slim zijn, maar hoelang het ook duurt…
…ze hebben straks een leuk verhaal voor hun celgenoten.
De meest spectaculaire overval in de Argentijnse geschiedenis.
Sommigen noemden het 'de overval van de eeuw'.
Een agent die binnen was, zei: 'Ze zijn in rook opgegaan.'
Gesprek met Araujo, 11.
Goed, Fer. -Dit weer?
Zeg wat ik moet zeggen.
FERNANDO ARAUJO DE KUNSTENAAR
2003. Ja, het was 2003. Ik was de gelukkigste man op aarde.
Als je 't iedereen had gevraagd, was ik 't gelukkigst geweest.
Ik had…
…een roeping gevonden.
Opeens wilde ik kunst maken.
Ik had alleen een studio van 50 vierkante meter nodig.
Een plek om mijn zintuigen te prikkelen.
Op dat moment was het…
…beeldende kunst…
…vechtkunst…
…de kunst van cannabis…
Ik schreef een boek…
…over het nut van cannabis en het binnen kweken ervan.
Het was een heel jaar vrij…
…vol experimenten en gekte.
Ik wist soms niet of het dag of nacht was.
Ik schilderde, schreef het boek over binnen kweken.
Beheers het.
Ik had een doel gevonden en dat vond ik geweldig.
Ik had niet gedacht…
…dat na het verbouwen van die planten binnen…
…ik een belangrijke openbaring zou krijgen.
En ik…
…besloot een bank te beroven.
Ik wist nog niet hoe…
…maar één ding was zeker.
Het moest kunstzinnig zijn.
En dat idee liet me niet meer los…
…en ik gaf zelfs het schilderen op.
Het enige wat ik nog deed was constant nadenken over hoe je een bank berooft.
Mijn naam is Luis Mario Vitette Sellanes. Ik ben Uruguayaan. 65 jaar oud.
Waar ik geboren ben, had je goede manieren en een goede economische situatie.
Ik definieer mezelf als een kraker.
En wat is een kraker?
Die weet een beetje over juwelen…
…een beetje over sloten en een beetje over kunst…
…een beetje over alles.
Hoewel m'n eerste misdrijf niets met diefstal te maken had…
…leerde ik de gevangenis kennen.
En iedereen die dat meemaakt, is niet hetzelfde als hij vrijkomt.
En je leert allerlei misdaden.
En dan word je een crimineel.
Rufi.
Rufián.
Charlotte.
Op een dag ging ik op reis en zei ik: 'Ik kom niet meer terug.'
Ik reisde naar de Argentijnse Republiek.
Wat doet een voortvluchtige die naar het buitenland gaat?
Hij gaat om met criminelen.
LUIS MARIO VITETTE DE ACTEUR
Misschien denken we er allemaal weleens aan om een bank te beroven.
We kijken films. Maar dit idee kreeg vat op me.
Ik moest het met iemand delen.
Dat was met mijn psychiater.
Het eerste wat ik tegen Jorge zei, was: 'Ik ga een bank beroven.'
'Waarom een bank?'
Als 't geen bank werd, dan een casino.
Kom op, een casino…
Ik ben niet anti-kapitalistisch.
Het is een geweldig systeem dat werkt.
Ik wilde er alleen van meeprofiteren.
Ik zou geen bank oprichten.
Ik zou hem beroven, zoals Brecht zei.
Op dat moment dacht hij dat ze bij de cannabiswanen hoorden…
…die ideeën die hij van mij had gehoord.
Hij zei: 'Goed, laten we het daarbij houden.'
Dus ik ging op zoek naar een bank.
Ik woonde in Acassuso, daar ben ik geboren en opgegroeid.
Een bank op de kruising van Libertador en Perú moest 't worden.
De Río-bank van Acassuso.
Mijn naam is Rubén de la Torre. Ze noemen me Beto.
Ik ben geboren in de wijk Constitución en ging naar 'n katholieke school.
Dat was tot m'n 12e. Ik was zelfs altaarjongen.
Ik hielp bij de mis en alles, maar als ik de kerk verliet…
…ging ik rottigheid uithalen met mijn vrienden, die waren net als ik.
Het begon als een avontuur.
Later werd het een gewoonte…
…en werd het erger tot we auto's stalen.
Ik werd gepakt en ik ging naar Devoto.
Ik zat bij de slechtste mensen die wapens hadden gestolen…
…en aanvallen deden in commandostijl.
Ik ging met hen meedoen.
Diefstal en misdaad werden een ondeugd.
Het was alsof…
…ik een leegte opvulde. Er was iets wat ik miste.
BÉTO DE LA TORRE DE CRIMINEEL
Een bank kan worden beroofd als ze open of dicht is.
BANKOVERVALLEN
Als ze open is, moet je naar binnen…
…met wapens…
Hou je handen achter je hoofd.
…en bij de kluis zien te komen.
Nu. -Iets wat onmogelijk is.
De werknemers en de beveiliging hebben een alarmknop.
Na een paar minuten…
…ben je omsingeld, zonder een munt in je zak.
Het gebruik van wapens…
…paste niet bij mijn stijl, voor wat ik wilde doen…
…iets artistieks zonder geweld.
Dus ik koos voor de andere optie: als ze gesloten was.
En als ze dicht is, moet je een gat maken.
En dat was het idee dat ik had.
Voor zoiets kun je niet je vrienden bellen:
'Wil je meedoen?' Dat gaat niet.
Je moet de juiste mensen vinden.
Mijn motto is: intelligentie, geen buskruit.
Sebastián García Bolster.
Ik ben Sebastián García Bolster.
Ik weet niet waarom, maar ze…
…noemen me 'de ingenieur'.
SEBASTIÁN GARCÍA BOLSTER DE INGENIEUR
Ik woonde al m'n hele leven in Martínez, kwam uit een typisch middenklassegezin.
Als ik een apparaat zag, dacht ik na over hoe het beter kon…
…of met meer energie, meer kracht.
Ik maakte de middelbare school af als elektrotechnicus…
…maar stopte met m'n studie bouwkunde.
Ik begon motoren te repareren.
Ik begon meer te repareren in mijn werkplaats maar uiteindelijk…
…repareerde ik alleen nog jetski's.
Fernando en ik gingen naar dezelfde technische school.
Hij was een jaar ouder dan ik.
We werden vrienden. We gingen samen op vakantie.
Fernando stelde voor dat ik mee zou doen.
Ik had nog nooit gestolen. Nog nooit.
Maar een bank beroven was oké.
Geef ons spaargeld terug. Ik heb m'n hele leven gewerkt.
Mijn familie heeft altijd geleden onder banken.
Stelen is slecht…
…maar niet als het over banken gaat, die hebben zo veel leed veroorzaakt.
Hij vertelt me erover.
En ik zei niet: 'Nee, je bent…'
Wat voor technisch of mechanisch iets je ook nodig hebt…
…ik regel het wel.
Maar ik zou geen risico's nemen.
Als het niet perfect is…
…doe ik het niet.
Ik wilde een huis huren met vier kamers…
…een tunnel maken en naar de kelder van de bank gaan…
…want de kluis was daar.
Maar zo makkelijk was het niet. Wat als hij instort?
Want…
Laten we eerlijk zijn.
De enige gaten die ik had gegraven waren voor wietplantjes.
Bovendien besefte ik…
…dat er bewegingssensoren zijn als je binnenkomt.
Ik heb maandenlang uitgezocht hoe ze werkten.
Ik ontwierp pakken die erlangs konden.
Het werkte.
Zo is meneer Rups geboren.
Maar voorbij de sensoren komen was niet het belangrijkste.
Dat was de kluis zelf.
Ik wist zeker dat ik het op zou lossen, maar die waanzin…
…was vrij ingewikkeld.
Dus ik zag het niet meer zitten.
Ik dacht zelfs even dat het onmogelijk was.
Het is onmogelijk.
Ik was overweldigd.
Ik had veel tijd, kennis en geld om dingen te kopen geïnvesteerd.
En het werkte nog steeds niet.
Ik wist niet hoe.
Maar ik kreeg weer hoop.
Ik kreeg een nieuw idee.
Om drie uur 's nachts ging ik op zoek naar een internetcafé…
…om te zien of iemand dit idee eerder had.
Het was veel gewaagder.
Een ambitieuze performance.
Het idee was heel simpel…
…en een combinatie van de twee methoden:
als de bank gesloten is, en als ze open is.
We gaan naar binnen…
…bootsen een inbraak na, gaan naar de kassa's…
…wachten tot de politie ons omsingelt…
…en gebruiken de tunnel, maar dan om te vertrekken.
Nog nooit had iemand dat gedaan.
En…
…als je baanbrekend bent, heb je een enorme kans op succes…
…omdat men niet voorbereid is op iets nieuws.
Eerder was ik gelukkig toen ik ontdekte dat kunst en 50m2 goed voor me waren.
Maar dit hoorde er ook bij.
Fernando kwam bij me en zei:
'Ik heb dit plan bedacht.'
Bij elk probleem moesten we verschillende mogelijkheden bekijken.
Vanuit zijn oogpunt…
…vanuit het mijne…
…alsof het een film is…
…alsof het een idee is van wat je in de toekomst gaat bouwen.
We doen het zo en zo.
Waar ik me toen mee bezighield…
Waar is de grond in het noorden van Acassuso van gemaakt?
Dat begon ik te onderzoeken…
…en ik herinnerde me dat ze in Olivos een afwateringstunnel aan het maken waren.
Ik zei: 'Ik ben een architectuurstudent.
Ik heb één vraag. Kan dit niet instorten?'
'Nee, hoe dieper het is, hoe harder het is.'
Toen ik wegging, zag ik wat cirkels op straat van hun werk.
De volgende dag ging ik naar calle Perú.
Ik zag een cirkel van deze grootte.
Ik zag er nog een.
Ik kon het niet geloven.
Dezelfde cirkels die ik had gezien op de bouwplaats in Olivos.
Elke tien meter was er een…
…tot aan calle Perú, die grensde aan de bank…
…wat betekende dat er een afwateringstunnel was.
En opeens vind ik het einde van deze tunnel.
Tien straten verderop.
Ik loop zo'n 100 meter naar binnen…
…en ik vind een ronde afvoer van zes meter doorsnee…
…als een soort darmen van de stad.
Een ongelooflijk gezicht.
En daar begon een nieuwe fase…
…genaamd project Donatello.
Donatello, niet naar de renaissancekunstenaar…
…maar naar de ninja turtle.
Ze zaten in afvoeren, deden aan vechtkunst…
…en waren zo groen als wiet.
We liepen 20 minuten in een donkere tunnel…
…en ik stopte ineens en vroeg: 'Waar ben je?'
'Geen idee.' Hij moest het meten.
Een, twee…
…drie, vier…
…11, 12…
…24, 25…
Ik had nooit gedacht dat ik ergens de cotangens van zou bestuderen…
…tot ik een bank wilde beroven.
Het is alsof alles wat ik geleerd had voor het eerst ineens samenkwam.
De cotangens…
…de 69 graden die nodig waren…
…en de afstand tot de hypotenusa: 15 meter.
AFVOERPIJP 69 GRADEN
TUNNEL 15 METER
BOVENSTE KAMER KELDER
Fernando en ik deden de hele eerste fase.
We begonnen met de eerste ruimte met pinnen en lichten.
Het duurde een uur om een gat zo groot als een tweeliterfles te maken.
Onmogelijk.
Ik had een generator van 220 volt nodig en een elektropneumatische boor.
LAAGSTE KAMER 2 METER
AFVOERLEIDING
Maar toen hadden we geen geld meer en geen tijd meer om het uit te voeren.
Dus we hadden iemand nodig die ons zowel financieel als praktisch kon helpen.
En de tweede deelnemer was de Doc.
Nogmaals, ik wil geen helden.
DE DOC
Hij had een familielid dat betrokken was bij criminaliteit…
…de grote bendes van de jaren 90.
Gewelddadige mensen met geweren.
Opeens hadden we meer wapens dan het politiebureau in de buurt.
Ik kende de Doc en hij leek me een bedachtzaam persoon.
Hij was advocaat.
Dus ik was gerustgesteld.
We hadden meer mensen nodig. Dat zei ik…
…en de Doc stelde me voor aan Beto de la Torre.
Ik had vaak contact met de Doc.
Op een gegeven moment spraken we af bij een tankstation…
…en hij zei: 'Ik ga je voorstellen aan een vriend.'
Dat was Facha, Fernando.
Een figuur…
…die schrikwekkend en sterk was…
…en gewend was om dingen met geweld te doen.
Een explosie van buskruit.
'Ik heb niet veel geld te besteden.'
'Nee, maar ik heb een busje.
Dat verkoop ik en dan kopen we wat we nodig hebben.'
Maar het ging niet snel genoeg om mijn onrust bij te houden.
Ik was hier 24 uur per dag mee bezig en de anderen…
De Doc had zijn rechtszaken.
Sebastián had problemen met een vrouw.
Beta had jicht.
Hij kon niet goed lopen.
Ik had iemand nodig die tijd had wanneer ik tijd had.
Stelen in Argentinië was eenvoudig.
Ik ging met allerlei mensen om.
En ik ging bij een Spider-Man-bende.
We klommen, lieten onszelf zakken, gingen naar de 20e verdieping…
…op zoek naar waar mensen hun spullen bewaarden.
Ze vroegen me…
…om kluizen open te snijden en we zouden $ 500.000 verdelen.
Ik kwam van de calle Libertad, goed gekleed, zoals ik graag deed…
…en iemand zei: 'Hoi, Marito. Hoe gaat het?'
'Hoi, Doc.'
Het eerste wat hij vroeg was: 'Heb je geld?'
'Natuurlijk', zei ik. Hij zei: 'We moeten praten.
Ik heb de klus van mijn leven. Ik vertel je erover.'
Ik zei: 'Als jij meedoet, doe ik mee. Vertel me niets.'
Ik herinner me dat die dag Sebastián en Beto er waren…
…en de Doc kwam met Marito.
En ik ontmoette een ventje van 1,6 meter dat zijn borst uitstak om te compenseren.
'Hoi, maat.
Hoe gaat het?'
Hij kwam naar het atelier en begint schilderijen te bekijken.
Ik had me de studio voorgesteld…
…met ezels, olieverf……
Dit was een puinhoop.
Ze stelden me voor aan de man met het idee…
…ene Araujo.
Hij nam me mee en zei: 'Kijk, wat ik hier verbouw.'
Hij tilde een gordijn op en er waren lampen en marihuanaplanten.
Een dramatisch figuur…
…hij zag eruit alsof hij een slangenbezweerder kon zijn.
Ik had er niet echt een gevoel bij.
Beto's begroeting leek heel hartelijk. En daarna was het de la Torre.
En ik kreeg kippenvel…
…van Sebastián, van wie ik later hoorde dat het García Bolster was.
Hij was… Iets zei je: 'Pas op'.
Op een dag belde die Araujo me…
…en hij zei: 'Kun je komen? Draag gemakkelijke kleding.
Misschien worden we vies.'
Ik zei: 'Waar gaan we heen? Ben ik op tijd?''
Maar nieuwsgierigheid…
…kan gevaarlijk zijn.
De eerste keer was doodeng.
Stel je voor dat je daar loopt tussen de uitwerpselen, blikken, wapens, buizen.
Leidingen, illegale verbindingen vanuit huizen.
En toen we bij de plek kwamen die al klaar was…
…de eerste kamer…
…zei ik: 'Kijk of je 'm kunt vinden.'
En hij keek naar alle metalen platen.
Ik zag een enorme ring…
…van een enorme omtrek, een enorme pijp, tien meter vol metalen platen.
'Wat zie je?' 'Niets, wat moet ik zien? Ik wil gaan.'
Ik opende de plaat voor hem. Er was een kamer.
'Kijk. Hier liggen Baywatch-boeien.'
'Baywatch-reddingsboeien?'
'Waar zijn de meiden?'
'Nee, die zijn voor als het plotseling gaat regenen.
Dan stijgt het waterpeil en kun je alleen je leven redden…
…met een reddingsboei van Baywatch in de stroming…
…en door te bidden tot wie je wil om hier levend uit te komen.'
'Ik snap het niet.' -'Ik ook niet.'
Ik was er ook niet mee bezig, want ik wist al dat dit niets voor mij was.
Hij deed de schroeven er weer in en we gingen dezelfde weg terug.
Aan het einde van de tunnel kreeg ik het spul niet van me af.
Ik gooide water uit de afvoer op mezelf. Dat maakte het erger.
M'n kleren, vreselijk.
We stapten in het busje.
We gingen over een eindeloze weg tot ik zei: 'Hier de bocht om.'
'Zie je waar we onder zaten?' 'Ja, ik zie het.'
'Als we de juiste tunnel maken, komen we bij de kluizen van de bank.'
Toen vond ik het leuk.
Hij was de hulp die ik nodig had…
…omdat hij 24 uur per dag beschikbaar was.
En toen gingen we maandenlang met Mario werken…
…trappen beklimmen…
…elektropneumatisch boren…
…veel maté drinken.
We lieten de auto's dan bij de ingang staan.
We bonden er touwen aan en gingen naar binnen.
Een paar van ons gingen erin en de rest hield de wacht.
De forensische politie was 30 meter verderop…
…en we wisten niet of we waren gezien en er iemand naar beneden zou komen.
De tegenslagen zaten hem in de materialen.
We hadden boren, slijpschijven, lampen en kabels nodig.
Alles wat we gebruikten.
We moesten de generator repareren…
…gereedschap kopen.
Wat kost het? -500.
Met batterijen?
En nog schoenen, helmen en reddingsvesten voor iedereen.
Ik had m'n leven…
…en 's avonds vroegen ze me:
'Heb je gestolen?' 'Nee, ik heb gewerkt.' Ik zag 't als baan.
Omdat we 's avonds weggingen en de volgende dag terugkwamen…
…was m'n ex-vrouw, Alicia, bang dat Mario met me ging feesten.
Maar we bouwden aan de tunnel. Soms gingen we ook uit.
We waren bijna een jaar bezig. Iets meer.
We hadden nog steeds geen geld.
We hadden nog geen ego.
We waren 'n team. Als er een probleem was, losten we het samen op.
Ik wist dat we over 15 meter bij de bank moesten uitkomen.
We waren dicht bij het beton…
…en plotseling…
…raakte ik iets anders.
Iets van een andere dichtheid.
Opeens raakte ik iets hards en het was spannend.
Maar is het de muur van de bank?
Heb ik de berekeningen goed gedaan? Heb ik het fietswiel goed gemeten?
En wat als dit de keldermuur van de buren is?
Wat als ik op D-day het gat openmaak…
…en de buurman aantref die zit te poepen in het keldertoilet?
Voor de precisie maakte ik een boor van twee meter lang.
Dus waar de tunnel eindigde, daar boorden we en we kwamen uit op de stoep.
'Ja, dit is mijn MacGyver.'
Hij loste het op met 50 peso's, door een korting op donderdag.
Anders was het 100.
Met een normaal gat kost het een weekend om de kluizen te openen.
Maar wij…
…moesten de kluizen zo snel mogelijk openen.
Fernando zegt: 'Tuurlijk, zo'n apparaat dat plaatwerkers gebruiken, snap je?'
'Dat is hydraulisch. Eens kijken wat we kunnen ontwerpen.'
Met een standaard mini-hydraulische eenheid…
…op basis van de capaciteit daarvan…
…ontwierp ik de cilinder, de zuiger die hem stuwt.
En zo heb ik 'm gebouwd.
De achterkant was telescopisch, dus je kon de afstand regelen.
Met dat apparaat waren we echt veilig.
We wisten dat we binnen zeven seconden een kluis zouden openen.
En zo werd het 'krachtkanon' geboren.
We stelden ons voor dat we door de tunnel…
…naar afvoerleiding gingen met de buit.
Wat doen we daar dan?
Het eerste idee was om naar de rivier te gaan.
Maar dat zou de politie verwachten.
Zodra ze weten dat we ontsnapt zijn, gaan ze naar de rivier.
Daarom moeten we de andere kant op.
De andere kant had een voordeel, want je kon er op talloze plekken uit.
Nadat we rondreden vonden we de beste plek.
14 straten verderop…
…waar we een auto konden parkeren met een gat onderin om erin te klimmen…
…zonder dat iemand ons de tunnel zag verlaten.
Het was zwaar om door de tunnel te lopen…
…omdat wat we moesten dragen erg zwaar was.
We wilden het waterpeil verhogen om te kunnen varen.
Dus maakten we een dam.
Veel ijzer, touw, hout, polyurethaanschuim om het waterdicht te maken.
VOORAANZICHT 6 METER
We gingen naar boven en toen kwam er een grote storm.
Tien tot 15 dagen na de storm gingen we terug naar de dam en die was weg.
De storm had 'm weggevaagd.
Ik zei: 'Genoeg. We gaan lopen.'
'Ik weet zeker dat we ervan profiteren.'
Ik was er klaar mee. Maar toen zei ik toch: 'We maken de dam…
…want als ze zien dat we een dam en rubberboten hebben…
…breekt de hel los.'
Na het onderzoek…
…naar hoe je bij een kluiskelder komt of een tunnel graaft…
…onderzocht ik van de psychologie van Grupo Halcón.
Ik zocht de handleiding, zeg maar de bijbel voor gijzelingssituaties.
Door te luisteren naar de politieradio.
Daardoor kreeg ik een besef van de tijden, de methodologie…
…en de dingen die zouden gebeuren, als de bank…
…zou zeggen: 'We worden beroofd.'
Als je de vijand kent…
…is de oorlog bijna gewonnen.
We hadden een specifiek busje nodig om een ingang onderin te maken.
Dat kostte zo'n 6000 dollar.
En Beto de la Torre nam het mee naar een huis in Wilde.
We pasten het busje daar aan.
We sneden er een deel uit zodat er dingen door de vloer konden.
We gingen aan het werk terwijl zijn vrouw er was, snap je?
En ik zei: 'Wat doet ze hier?'
We keken elkaar aan. Waarom was deze dame hier ook?
'Nee, het is prima.'
Dat was het.
Toen ontmoette ik Alicia Di Tullio.
ALICIA DI TULLIO DE VROUW
Ze wist niet eens hoe ik heette, want ik heb mezelf nooit voorgesteld.
Maar ik was er.
We hadden een chauffeur nodig.
De boer, Zalloechevarría.
Een man van de wet.
Daarna kwam de jongen erbij.
'Je bent er op D-day.
Je moet een pistool richten en doen wat we zeggen.'
Stel je voor.
Ik heb 500 dagen nagedacht over deze klus.
Ik deed verder niets anders.
De eerste dag wist ik al hoe ik het geld eruit kreeg…
…maar op dag twee heb ik mijn werk herzien.
En de derde dag ook.
Hoe vaak hebben we ons plan herzien?
Ik bedacht het in september 2004.
Weet je wat ik echt dacht?
Dat we het begin 2005 konden uitvoeren.
Fout.
Ik had nooit gedacht dat het meer dan een jaar zou duren.
SCANZIANI KLEDING OP MAAT
Broek.
Ik wilde het zo graag, dat ik zelfs door wilde gaan bij regen.
Op dat moment was het enige risico…
…dat er bij de gijzeling iemand zo briljant was…
…om te bedenken dat we door het riool konden ontsnappen…
…en ze onze uitgang zouden blokkeren.
Ik was eerst niet zo gefocust.
Maar ik was vastbesloten.
De uiteindelijke ontdekking moest als een roman worden.
Het werd het verhaal van de zomer.
Ons evenement is op vrijdag 13 januari.
Is er iemand bijgelovig?
Mooi zo.
13 JANUARI 2006 D-DAY
Ik stond om zeven uur op.
Ik kleedde me zorgvuldig aan en legde m'n schoenen, overhemd en stropdas klaar.
Ik ging de jongen ophalen.
We gingen naar de D-day-zone.
Ik weet nog dat ik 's avonds aan een grote tafel zat…
…met niets wat ik hoefde mee te nemen…
…en volledig ontdaan van vingerafdrukken.
Laten we de posities bekijken.
Om 9.00 uur…
…gaat Sebastián door de afvoer.
Ik begon te lopen.
Ik kwam bij de dam.
Bij de dam zette ik de motor aan…
…en ik controleerde of alles in orde was.
En ik klom omhoog naar het gat dat naar de bank leidde.
En ik wachtte tot ze me een teken gaven.
De Doc…
…en Beto…
…jullie lopen naar binnen.
Alicia ging met me mee.
Ze zette me af op de hoek van de bank en ze liet de auto achter waar dat moest.
Mijn auto.
Nu gaat de boer…
…naar zijn positie…
…in de afvoer bij Sargentos 3 en Libertad.
Ik parkeerde de auto.
We hebben een paar straten met de jongen gewandeld.
De Ford Escort stond al voor ons klaar.
We stonden daar te kletsen, goed gekleed.
Ik had een klassiek driedelig pak aan.
We kwamen langs de auto met Marito en de andere compagnon.
'Hallo. Hoe gaat het?'
Ik kom aan in dit voertuig.
Ik laat hem gemarkeerd achter met spijkermatten op de achterbank…
…zodat Grupo Halcón denkt dat het ons vluchtvoertuig is.
Op 13 januari gaan we naar binnen. Ik controleer of alles in orde is.
De alarmen, de beveiligingscamera's…
…en dan geef ik het door aan de plaatselijke politie.
WALTER SERRANO DE BEVEILIGER
De tijd leek snel voorbij te gaan…
…maar ik was erg moe.
Ik denk zelfs dat ik half sliep.
Onderweg deed ik heel langzaam en heel soepel wat druppels op.
Dat is een middel wat we hebben…
…om onze vingerafdrukken te verbergen.
We kwamen aan in de parkeergarage.
12.38 UUR
We gingen heel rustig naar buiten.
En toen we naar binnen wilden, zei een agent tegen ons dat…
…'s middags de werknemers lunchten en dat die deur dicht bleef.
Dus moesten we sneller werken.
We gingen de helling op.
We gingen naar de hoofdingang…
…en de Doc en Beto kwamen net de bank binnen.
Ik zag iemand die een schort droeg.
Ik zoomde in met die camera. Ik had een camera van voren.
Toen hij begon te lopen…
…zag ik een pistool om z'n middel.
Ik ging naar binnen, liet 't pistool zien.
Verroer je niet. Kom op.
Er stonden mensen in de rij, dus ik zei…
Geen beweging.
…en hield de bewaker onder schot.
Ik zei: 'Dit is een overval, iedereen op de grond.'
Dit is een overval. Iedereen op de grond.
'Kijk naar de grond en je krijgt geen problemen.
Alles komt goed, maar doe wat we zeggen.'
ESTELLA MARIS DE CLIËNT
Ik zag iemand met een zalmkleurig of roze overhemd.
Hij had een pistool in z'n hand.
Kom op.
Dus ik sloeg alarm dat de bank wordt beroofd.
Eerste verdieping.
Marito en de jongen.
Kijk uit.
Als je dit werk doet, krijg je training voor het geval dit gebeurt.
Wat ze in de cursus zeggen, is dat…
…ze meestal snel zijn. Het duurt anderhalf tot drie minuten.
Ze zijn snel.
Dat weet ik nog. Ik lag op de grond en begon te tellen.
LEANDRO DE BANKMEDEWERKER
Ik zag iemand naar de geldautomaat gaan.
Hij had een hoed op en overall aan. Ik greep hem. Het was Fernando.
Ik herkende hem niet, omdat ik hem niet zo had gezien.
De jongen en ik kwamen op de eerste verdieping.
We zeiden: 'Iedereen op de grond. Dit is een overval.'
Nog twee passen en ik sprong over het glas…
…en de ruimte van de kassier in.
'Het geld. Kom op.'
Ik neem de politieradio.
Ik ga luisteren wanneer de politie in de buurt is.
Dan doen we fase een van het plan:
'Cuckoo.'
Ik neem een gijzelaar…
…wacht op de eerste patrouillewagen…
…en doe alsof ik met hem wil ontsnappen.
Ik wacht tot ze me tegenhouden en ga dan weer naar binnen.
Door deze actie zullen ze niet denken dat we willen ontsnappen door een tunnel.
Want we willen door de deur…
Als 'Cuckoo' klaar is…
…sluiten we de deur van de bank…
…en dan gaan we naar fase twee.
Toen hoorde ik de sirenes van de politie…
…en ik had ineens zo veel vragen…
…want het was geen snelle overval. Hoe zal dit aflopen?
Ze beroven een bank in San Isidro.
Dan gaan we door naar fase drie…
…de bewaker in de kelder uitschakelen.
Deze man communiceert met de buitenwereld.
Hij ziet of hoort niets vanuit de kluis.
We pakten de manager. We gingen naar de bunker.
Het was 'n kwestie van seconden.
Het klinkt als veel, maar was in een paar tellen voorbij.
Kom op. Wegwezen, want we gaan. Oké.
Van boven horen we hoe ze tegen de agent zeggen dat hij naar buiten moet.
Hij pakt me vast en zegt: 'Blijf kalm. Agent, geef je over.'
Ik zeg: 'Dat doe ik niet.'
En hij weigerde pertinent om de deur open te doen.
Mocht hij niet willen gaan…
…dan bedekken we de ramen…
…en maakt een van ons hem gek door op de ramen te beuken.
Kom naar buiten. Kom, we gaan.
Degene in de overall raakt geïrriteerd.
Hij grijpt de bankmanager bij d'r haren…
…en duwt haar tegen het raam van de deur.
Ik zei: 'Luister, vriend.
Ik kom net uit Sierra Chica…
…en ik ga niet terug, dus werk mee.
Ik geef je m'n woord dat ik je onmiddellijk zal vrijlaten.'
'Ik geef je m'n woord dat ik je laat leven', zei hij.
En zij zei dat hij niet moest gaan, omdat ze hem zouden doden.
Dat was zo naar.
En… laat maar.
Omdat hij daar elke dag werkt. Hij werkt daar met jou.
Wat als ze hem doden?
Kom eruit. Kom op.
De manager zegt huilend…
…na een zenuwinzinking…
…dat ik me moet overgeven en dat zij haar kleindochter nog wil zien.
Ze komen aan je vrienden en collega's.
Ze dreigen een van ons te doden. En nog een.
Het maakt je boos. Boos en hulpeloos.
Wegwezen daar. Laat hem naar buiten komen.
Ik zeg tegen de persoon in het grijze pak: 'Ik kom.'
Blijf kalm. Doe niemand iets.
Kom niet aan de gijzelaars.
Hij deed de deur open.
Hij legde het pistool op tafel en de telefoon, z'n communicatiemiddel.
Ik ga, met m'n handen omhoog.
En hij fouilleert me niet als 'n groentje.
Hij fouilleert me als iemand die weet wat hij doet.
Ik pakte z'n handen en we gingen de trap af.
Ik nam hem mee naar de deur.
Ik hield z'n pistool tegen z'n rug.
Ik haalde het magazijn eruit en de kogel…
…om te voorkomen dat het pistool afvuurde.
'Wegwezen.' 'Wat?' 'Doe de deur open voor hem.'
En we lieten hem gaan.
We lieten de agent vrij.
Ik begon te twijfelen.
Wie zijn dat? Waarmee is de bende gewapend?
Wie heb je gebeld?
Sergeant Serrano kon niet geloven dat hij wegliep uit een overval.
Bij de chef op straat keek ik naar de bank.
Ik keek naar de eerste verdieping. Iemand in 'n grijs pak had een Nextel.
Ik zei tegen Gustavo dat die van mij is.
Hij vroeg: 'Hoezo?' 'Het logo.
Dat heeft m'n dochter vastgelijmd.
Bel maar, want die is van mij.'
Eerst…
…zouden twee mensen gaan onderhandelen…
…de Doc en ik.
Later, omdat ik er wat van maakte, door hoe ik dingen verwoordde…
…door m'n acteeropleiding…
…en hoe ik met ze omging…
…zei de Doc: 'Marito moet de onderhandelaar zijn.'
En zo ging het.
Een nepsnor, een keppeltje, een bril en een kap.
Vanwege mijn rol als onderhandelaar…
…schreven de kranten:…
'De man in het grijze pak.'
Hallo?
Ja, mevrouw.
Nee mevrouw, ik ben Walter Serrano niet.
Maar ik heb uw man al vrijgelaten.
Ja, ik ben een van de overvallers. Rustig maar.
Kalmeer, alsjeblieft.
Ik laat ze u bellen.
Kalmeer, mevrouw.
Hou de lijn niet bezet.
Ik hield de telefoon tegen het glas…
…zodat de luitenant me zou bellen.
En ik zei:
'Walter Serrano's vrouw belde.
Zeg dat 'ie haar belt, want ze is hopeloos.'
Terug naar ons liveverslag…
…van de bankoverval met gijzelaars in San Isidro.
Een stuk van Avenida Libertador is afgesloten.
Je mag hier niet zijn. Ga terug. -En dit is nog meer beperkt voor de pers.
We zijn een stuk verwijderd van waar alles gebeurt.
De volgende stap…
…is het sluiten van de parkeerpoort.
Als de politie naar de parkeergarage gaat, lukt het ons niet.
Omdat we het 'krachtkanon' dan niet kunnen ophalen.
Na 12.30 uur…
…beginnen ze me…
…op te piepen…
…en ze zeggen: 'Breken'.
Ik sla en denk dat ze dingen verplaatsen aan de andere kant.
Dat kwam doordat ik de achterkant van een meubel raakte.
Ze konden daardoor het gat niet vinden dat ik had gemaakt.
Het is een belangrijk moment om het gezicht van die mafketel te zien…
…want 't is onze ontsnappingsroute.
Ik begon daar…
…met de makkelijkste kluisjes.
Die met de minste afstand tussen de scharnieren en de doos.
We hebben berekend…
…dat we 400 kluizen kunnen openen in twee uur.
We weten niet wat de ontvoerders eisen…
…om de gijzelaars te bevrijden en zich over te geven.
Het barst er van de patrouillewagens en agenten…
…maar een oplossing is niet in zicht.
We keken naar een tv zonder geluid, die had je in alle banken.
De media zat er al bovenop.
Op dat moment keek ik uit het raam en zag ik de radioantenne op me gericht.
Maar hij keek opzij, zo.
Hij keek naar mij, keek naar de radio en keek opzij.
Ik zei: 'Wat is er?'
Daarmee is een oude dief als ik gewaarschuwd.
Hij zegt: 'Hier komt degene die gaat onderhandelen.'
'Wie dan?' 'De man met de baard.'
Miguel Ángel Sileo.
Ik was majoor bij Grupo Halcón voor de politie van Buenos Aires.
Ik was onderhandelaar en lid van het tactische team.
MIGUEL SILEO DE ONDERHANDELAAR
We parkeerden onze auto's, zoals anders.
En ze brachten ons op de hoogte.
Ze gaven me het nummer van de telefoon in de bank.
Ik kroop achter een soort vrachtwagen met m'n partner die me dekte als schild.
Toen belde ik.
Hij legde uit wat er was.
Het was een overval die fout ging en ze zitten nu vast.
Ze wilden niemand wat doen, maar ook niet terug naar de bak.
'Luister, vriend.
Ik heb net 15 jaar in Sierra Chica gezeten.
Laten we het kort en bondig houden.'
De onderhandelaar, de eersteklas agent van beroep…
…weet dat ik een eersteklas dief van beroep ben…
…als ik in Sierra Chica zat.
Naast wat er gezegd werd, lette ik…
…zoals alle onderhandelaars, ook erg op non-verbale signalen.
Deze persoon zat en had zijn benen gekruist.
Dus zijn houding kwam niet overeen met wat er op dat moment gebeurde.
Bij een gijzeling hoort veel stress. Mensen schreeuwen en schelden.
Luister naar één ding. Luister goed.
Zorg jij voor het crisiscomité…
…dan kan ik de situatie hier oplossen.
Ik zei: 'Laat iemand vrij die nerveus is, een slachtoffer.'
Ik heb m'n natuurlijke vijand opgegeven. Ik heb agent Walter Serrano laten gaan.
Dat is een gebaar van goede wil.
Vraag niet om meer gijzelaars. Klaar. Oké.
Ik hing op. We keken elkaar allemaal aan.
Mijn baas zei: 'Win tijd, Sileo'.
Dat was precies wat ik wilde, tijd.
Tijd om kluisjes te openen.
Ik stopte niet om te zien wat erin zat.
Of dat hij openging. Ik was met de tweede rij bezig.
Ik was nauwkeurig en brak alle sloten open.
Terwijl ik alle kluisjes open boorde…
…kwam er iemand van de bank die naar me schreeuwde.
'Wat doe jij hier?'
Ik keek zo naar de persoon. Ik had natuurlijk een masker op.
En Fernando zei:
'Jij geeft geen bevelen meer. Ik geef nu de bevelen.'
En de persoon vertrok. Ik dacht: oeps, betrapt.
We hadden veel gijzelaars.
23, zo bleek later.
Geen domme dingen doen.
Er was er een die wat gewelddadiger was in de manier waarop hij je behandelde.
Een ander zei: 'Blijf kalm. De OvJ komt. We onderhandelen om ons over te geven.'
Een man was heel nerveus. Hij stond op ontploffen.
Hij wilde plassen.
Hij zat te zeuren.
'Ik kan niet plassen.' 'Waarom niet?' 'Omdat ze naar me kijken.'
'Ga maar op de trap. Alsjeblieft.'
Deze situatie begon mensen nerveus te maken.
'Wat is er, idioot?'
'Ik kan niet plassen. Ik ben nerveus.'
Nee, maat. Kom op. Je gaat weg.
Goed, kom hier.
Kom op. Nu meteen.
We openden de barricade en gooiden hem eruit, letterlijk.
Onmiddellijk kwam het elitekorps…
…dat hem pakte, omdat ze niet wisten of hij een gijzelaar was of niet.
Bent u zwanger, mevrouw?
Dan gaat u weg. Kom hier.
Er gebeurt wat in de Río Bank.
Er zijn twee mensen vrijgelaten, een man en een vrouw.
We zien het moment waarop de vrouw werd…
…vrijgelaten door de criminelen…
…die medewerkers en klanten van de Río Bank gijzelden.
Er wordt intensief onderhandeld met mensen van de politie…
…die hen willen overhalen om zich over te geven.
BANKOVERVAL TWEE GIJZELAARS VRIJGELATEN
Ik had twee portofoons.
Eén op het politiekanaal en één om met m'n partners te communiceren.
En ik had er nog een…
…een heel goedkope…
…die je met twee tegelijk koopt.
Met die portofoon met kanalen…
…begon ik te scannen…
…en hoorde ik Grupo Halcón.
Ik weet nog dat ik Mario pakte en zei: 'Luister'.
Ik luisterde naar de sluipschutters…
…die informatie stuurden aan het hoofd van de operatie…
…en het hoofd van de operatie reageerde op de sluipschutters.
Ik hoorde ze zeggen: 'Ik heb die bovenin.'
'Ik heb de onderste.'
Als de baas 'nu' zegt…
…krijgen De la Torre en ik een kogel door 't voorhoofd.
En De la Torre zag ze. Hij pakte me de Nextel af…
…en zei: 'Haal ze er weg of ik dood iemand.'
Ik herinner me de woorden niet, want het was een extreme en intense situatie.
Dus die mensen gingen van het dak af op verzoek van de man.
Maar er waren drie Halcón-sluipschutters. Die heeft hij nooit gezien.
We hadden een bepaalde tijd gepland voor het werk bij de bank.
Voor het openen van de kluisjes en het verplaatsen van de gijzelaars.
In die tijd hadden we 143 kluisjes geopend.
Voor de andere moesten we de apparatuur aanpassen…
…wat we niet hadden gepland.
Dus besloten we te vertrekken.
Toen de twee uur voorbij waren…
…stonden we klaar om de buit zo snel mogelijk naar beneden te brengen.
Ik werd gebeld door Araujo.
Kom op. Tijd voor pizza.
Dat betekende nog één telefoontje.
Hij zei dat ze zichzelf zouden aangeven.
Oké, je hebt gelijk. Dit gaat nergens heen.
En ze wilden…
…iets eten omdat ze dagenlang op het politiebureau zouden zitten.
'Breng me wat pizza's.
En wat drinken. We eten iets en geven onszelf aan.'
Het waren geen fugazzetta's.
Later zei een van hen: 'Als ik Sileo om vijf fugazzetta's vraag…
…dan weet hij dat we met z'n vijven zijn en gaan ze vijf minuten later naar binnen.
Vanaf dat moment, na dat verzoek, was er geen communicatie meer.
Wat doe ik in de tussentijd?
Ik stop de wapens in de kluis.
En ik ga naar fase 'Haarbleekmiddel'.
Dit is vijf liter bleekmiddel, gemorst om dna-sporen te vermijden.
En dit is het haar.
Ik vertrok als laatste met Araujo.
Met een touw aan zijn voet ging hij naar beneden en trok het meubelstuk mee.
García Bolster startte de… Hij kreeg hem niet aan de praat.
En Vitette was erg nerveus…
…en zei: 'Geen startvloeistof. Dan verzuip je hem.'
Met de buit en een motor die niet start, werd ik gek.
Vitette probeerde de motor te starten en dat lukte niet, dus ze gingen roeien.
We gingen allemaal in de motorboot…
…behalve Araujo die de opblaasboot zou nemen.
Ik weet nog dat ik me in de boot liet vallen, bovenop het geld.
Op zakken en zakken geld, zo groot.
We passeerden een riool vlak bij de bank.
We zagen schaduwen en hoorden geluiden. En ineens startte de motor.
We gingen de laatste 1400 meter verder met de motor aan.
We waarschuwden de boer, die boven was…
…dat we al beneden waren. Hij tilde het deksel op…
…met een stang, want het was zwaar.
Ik was de laatste die aankwam. Ze zaten allemaal in het busje.
Niets anders paste er nog bij, alleen de mensen en zakken.
We laden de buit in.
En voilà.
We gingen in een karavaan naar waar we het geld zouden verdelen..
Ik dacht dat ze de ingangen versperden en zich zouden verzetten.
We hoorden geen geluid meer.
Er was niemand.
We keken elkaar aan.
Ik dacht dat ze zich als gijzelaars zouden voordoen.
Ze wachten boven op de politie.
Toen we er waren, ging er een hek open en we laadden de zakken uit.
En zakken…
Ik wilde je fantasie niet verpesten.
En meer zakken.
Ik wilde meteen de tv aanzetten om te zien hoe ver ze waren.
Grupo Halcón was nog niet binnen.
We hadden alle zakken daar.
En opeens:
'Ze gaan nu binnen…'
En we zagen live hoe de Grupo ons wilde arresteren.
Politie.
We gingen naar binnen. Ik dacht dat ik de strijd aanging.
DE GIJZELAARS WORDEN VRIJGELATEN
19.12 uur, we zien hoe politieagenten en Grupo Halcón naar binnen gaan.
Een hamer op het raam en in twee tellen namen ze het filiaal over.
Dan ga je classificeren wie wie is.
Iedereen is verdachte.
Ze hebben ons allemaal gefouilleerd met onze handen omhoog.
En toen we weggingen, was mijn moeder buiten met haar man.
En ze lieten ons zien. Niets anders.
Ik zag mijn man en zoon.
Een heel emotioneel moment.
Anabella, de vier criminelen, zijn die gearresteerd?
Wat is er precies gebeurd? Wat weet je?
De vier criminelen die dit bankfiliaal overvielen zijn gepakt.
Er is net een einde aan gekomen…
…om exact 19.20 uur.
Ze begonnen mensen in te delen: bankmedewerkers of klanten.
De rij werd korter tot er niemand over was.
Ik weet nog dat we al het geld opzij legden.
We maakten steeds stapeltjes van 100.000 dollar.
De kamer raakte steeds voller.
Op een gegeven moment zat ik op een berg…
…een berg met bundels van 10.000 dollar.
In San Isidro is de gijzeling voorbij.
We zijn live na zeven uren.
Alle gijzelaars zijn vrij en er is niemand gearresteerd.
'Het is er allemaal. Wat een vreugde. We verdelen het.'
'Een rekenmachine?' Nee, vriend. Geen rekenmachines.
We hebben het uitgerekend en er was nog 20 dollar over.
Aangezien er nog $ 20 over was…
…en geen van ons vijven kleingeld had, verscheurde Vitette het.
Mensen doorzochten de kamers…
…want de mensen waren een voor een uit de bank gehaald.
En iemand zegt: 'Dat meubel hoort daar niet.'
Dan beseffen ze het. En ze vinden het gat.
Waar leidt het heen? -Naar links.
De baas wil naar binnen. Er is een deur gemaakt en een valstrik.
De explosievenbrigade komt erbij, specialisten op dit gebied.
De vier criminelen zijn ontsnapt…
…met de buit, door de afwateringsbuis.
We krijgen compleet verkeerde informatie.
Ze zeiden dat de vier criminelen waren gearresteerd…
…en nu zeggen ze dat ze zijn ontsnapt.
Ze zeggen eerst dat ze in de bomen zitten, dan zoeken we daar.
Dan dat ze in het water zijn, dan schakelen we de kustwacht in.
Rond vijf uur…
…klaarde het op.
We waren thuis, op tv wist men van niets.
De vraag was: 'Hoeveel hebben ze gestolen?'
Nee. 'Waar zijn de dieven?'
We wilden allemaal gaan, denk ik. Ik wilde gaan. De rest ook.
Dus iedereen pakte wat van hen was en vertrok.
Er was geen afscheid. 'Tot morgen.' Nee.
We gaan en zien elkaar nooit meer.
Dus namen we afscheid voor altijd.
We namen mijn auto en de jongen ging mee.
We gingen via de Pan American Highway in mijn auto met de ramen open…
…en de muziek luid aan.
En achterin lagen vier zakken.
De zijne was iets kleiner dan de mijne, maar vier vuilniszakken vol geld.
Ik zette de zak in mijn kofferbak en ging naar huis.
Ik ben heel rustig.
Nee.
Ik ging niet ineens feesten.
Nee, ik bleef thuis en had veel geld.
Ik zette de jongen af en we namen afscheid.
Daarna ging ik een paar straten verder naar Santa Fe 2590…
…waar ik woonde op de 13e verdieping, flat 47.
Ik ging naar m'n slaapkamer en trok m'n kleren uit.
Ik nam een bad.
Ik heb me niet eens afgedroogd voor ik die zakken openmaakte.
Ik had echt contact met het geld door zoveel geld in mijn handen te hebben.
Het was niet van mij. Het was van iedereen.
Maar nu was dit wat ik hier thuis had van mij.
Ik kwam aan en 't was mijn verjaardag. Ze wachtten allemaal.
Vooral Alicia, haar ogen wijd open.
Het gevoel op dat moment…
…van dat ik de zak met geld daar liet en iedereen naar me keek.
En nu?
Ik kon twee dagen niet slapen.
We hadden besproken dat Araujo een poster wilde.
Ik zei: 'Als de politie de poster ziet, is dat omdat we weg zijn.'
'Als we weg zijn, tellen we geld.'
'En als we geld tellen, waarom zouden we ze dan nog provoceren?'
Ze lieten sporen achter van een ontsnapping en boobytrap-bommen…
…en een boodschap vermengd met ironie en de zoektocht naar de betekenis:
'In de buurt van de rijke mannen zonder wapens of wrok…
…is er alleen geld en geen liefde.'
IN DE BUURT VAN RIJKE MANNEN ZONDER WAPENS OF WROK
IS ER ALLEEN GELD EN GEEN LIEFDE
Een van de belangrijkste dingen…
…die dieven hebben, en waardoor ze ten onder gaan…
…is ego en ijdelheid.
Denk je dat ze er na zo'n overval niet over praten?
Vrijdag de 13e was een duistere vrijdag, zoals het bijgeloof zegt.
Het duurde niet lang voordat ze corrupte agenten verdachten…
…na een reeks gewelddadige acties in de buitenwijken.
Hoe ze ook zoeken, ze kunnen ze niet vinden.
Het werk van de rechercheurs kwam in aanraking met een foutloos plan.
De dieven van de Río Bank lieten niets aan het toeval over.
Misschien waren ze heel slim.
Maar bij het ministerie van Veiligheid, bij Justitie en bij de politie…
…hebben wij ook zeer intelligente onderzoekers.
En hoelang het ook duurt, ze worden gearresteerd…
…en hebben dan een mooi verhaal voor hun celgenoten.
Ik plande m'n vakantie…
…naar dezelfde plek waar ik m'n hele leven heen ging.
Alles was perfect verlopen.
Niemand had me gezien.
Ik was niet gefilmd op de camera's.
Ik was heel rustig. Ik dacht dat er geen risico was.
SAN JUAN ARGENTINIË
Na 15 dagen…
…begon wat ik had verwacht, en ging ik naar San Juan.
Ik had alpine-uitrusting…
…blikjes tonijn…
…boeken van Osho en een politiescanner mee.
In de weken na het misdrijf ging ik naar Uruguay.
Ik ging bij m'n familie langs en hielp mensen.
Ik was vrij. Ik had geld. Het was geweldig.
GOUD
liefde
Ik had een winkel in mobieltjes die goed liep.
Alicia had ook haar werk. De twee winkels liepen goed.
Ik begon steeds meer bewijs weg te werken.
Op een dag zie ik…
…dat m'n zak elders ligt. 'Wat is hier gebeurd?'
Ik zag dat er veel minder geldbundels waren.
'Heb je iets gepakt?'
'Ja, ik heb vijf of zes zakjes meegenomen.'
Vijf zakjes was 300.000 dollar.
De dagen gingen voorbij. Later legde ik ook wat ponden in een la.
Op een dag opende ik de la en het was weg.
'Die heb ik gepakt.'
'Blijf er toch vanaf.' En er ontstond ruzie.
'Leg ze terug.' 'Nee.'
Een ruzie. Ik ben weggegaan.
Ik nam mee wat er nog over was en zij belde de politie.
Ik heb hem gezien.
De camera's waren op de bank gericht en hij ging de trap op.
Ik herkende z'n kleren en hem.
Achttien jaar samen… Ik zag z'n gezicht niet, maar wist dat hij het was.
Alicia Di Tullio was een vertrouwelijke getuige…
…die spontaan verscheen bij de aanklager…
…en zei dat ze de feiten kende.
GASTÓN GARBUS, OvJ
Dat haar man meedeed aan de overval…
…en dat ze wist waar een deel van de buit was.
In de rechtszaak was er geen bewijs voor wat er tussen hen gebeurde.
Ik denk dat het om geld draaide…
…en niet om wrok vanwege een andere vrouw.
Er was een hele theorie van wrok, wat een enorme leugen was.
Als ik een andere vrouw had gehad, had ik haar geld gegeven en was ik vertrokken.
Ik ging nergens heen zonder m'n vrouw en zoon, maar goed.
Daar dacht zij anders over.
Geld was belangrijker dan ons gezin.
En zo ging het. De tragische afloop van mijn verhaal.
En van dat van de anderen.
Di Tullio beschrijft iedereen…
…en geeft geen namen.
Ik ging met mijn dochter en jonge kleinkinderen naar 'n strandhuis.
Ik nam twee telefoons mee.
Eentje uit Uruguay en eentje uit Argentinië.
Toen ging m'n Argentijnse telefoon…
…en ik maakte me zorgen.
'Hallo?' De Doc.
'Beto's vrouw verraadt ons.
Ze wil 300.000 dollar van ons allemaal.
Anders geeft ze ons aan.'
'Ze kan de pot op. Ik geef haar niets.
Laat Beto het met haar oplossen. Laat me erbuiten.'
Maar ik bleef achter met een onbehaaglijk gevoel.
De arrestant werd geïdentificeerd als Alberto Torre…
…die bijna 20 van zijn 52 jaar…
…vastzat voor overvallen en ontvoeringen voor losgeld.
In het huis van de zoon van een van de arrestanten…
…werd een deel van de buit gevonden, 938.700 dollar…
…30.084 euro en 80.315 peso's.
We voeren zeven invallen uit…
…in de hoofdstad en de provincie van Buenos Aires.
Geweren en pistolen zijn gevonden. Die zijn gebruikt bij de bankoverval.
Dit is een inlichtingenoorlog en wij gaan winnen.
Het feit dat Di Tullio informatie gaf…
…waardoor sommige invallen eerder plaatsvonden dan andere…
…betekent niet dat het onderzoek pas net begon met Di Tullio.
Het eerste bewijs…
…kwam van een telefoonnummer dat de daders aan een mediabedrijf gaven.
Die telefoon had invloed op sommige telefoonhoesjes.
En die hadden ooit andere chips.
En er is een telefoon die de communicatie onderhield…
…met de familie van Vitette Sellanes in Uruguay…
…met de telefoonwinkel van De la Torre en een telefoon van García Bolster.
Als Di Tullio niet had gepraat, had iemand het misschien later wel gedaan.
Maar ik dacht dat het een paar jaar later zou zijn, niet een paar maanden.
De man die afgelopen zaterdag werd gearresteerd…
…wordt nu verhoord door de officier van justitie Apolo.
Het gaat over de 52-jarige Alberto de la Torre.
Ik zei gelijk: 'Hoeveel weet Di Tullio over mij?'
Ik heb haar maar één keer gezien toen we de auto klaarmaakten.
Dus ik was eigenlijk best rustig.
Maar na een paar weken…
…arresteerden ze Sebastián in Villa Gesell.
Dit is Sebastián Bolster, die verdacht wordt…
…van samenwerking met criminelen…
…wat betreft de bouw van de tunnel die werd gebruikt om de overval te plegen…
…in het filiaal van de Río Bank in Acassuso.
Ik zocht naar een klein rood stipje op mijn lichaam…
…want ik dacht dat ze me al in het vizier hadden…
…en dat ze me zouden pakken.
Ik heb gewacht. Via mijn advocaten…
…vroeg ik toegang tot de procedure…
…om eindelijk te kunnen zien wat ik moest doen.
Terwijl ik wachtte, besloot ik om af te vallen.
Ik woog 110 kilo op D-day.
Daarom…
…wetende dat het mogelijk was dat ik in een line-up zou komen…
…volgde ik een streng trainingsprogramma en dieet om af te vallen.
Het busje met het gat werd volledig verbrand gevonden in Alejandro Korn…
…in de buurt van het huis waar dikke Julián werd gearresteerd…
…die chauffeur was op de dag van de overval.
Een maand na zijn arrestatie bracht Sebastián Bolster…
…de nacht door bij zijn vader.
Wat is je beroep?
Ik repareer jetski's.
Ik ga al m'n hele leven naar de rivier om jetski's te testen. Dit is zo bizar.
Over z'n vermeende ontsnapping naar Villa Gesell, waar hij werd opgepakt…
…zei hij dat het een vast familie-uitje was.
Ik belde m'n advocaten in Argentinië…
…en zei dat ze me moesten helpen.
Hij stapte in een vliegtuig. Aerolíneas Argentinas vlucht 1213…
…die om 8 uur vertrok uit Montevideo.
Maar hij werd verwelkomd op Aeroparque.
Ik was in Uruguay toen ze de bank beroofden.
Ik was in Montevideo toen ze de bank beroofden.
Waarom gaf je jezelf aan, Mario? -Waarom, Mario?
Is hij de man in het grijze pak? -Inderdaad.
Dit is hem, de bendeleider en het brein achter deze operatie…
…bij de bank in Acassuso.
En zo gingen er dagen voorbij tot ik mijn dossier kreeg.
Het waren acht delen. Elk deel was 200 pagina's.
Het waren 1600 pagina's.
En geloof me…
…ik heb nog nooit iets zo nauwkeurig en ijverig gelezen…
…als dat dossier.
Ik wilde weten wat er gebeurd was na zo'n goed geslaagd plan.
Wat ging er mis?
Ik besefte dat ze een arrestatiebevel voor me hadden.
Ik zie een groene auto vanuit mijn schuilplaats.
En ik zie twee mensen naar me toe lopen.
Hij richt een geweer op me en zegt: 'Nationale Gendarmerie.'
'Wat doe jij hier?', vragen ze. 'Een spirituele retraite.'
Maar diep van binnen wist ik dat het een verloren zaak was.
Omdat ik acht delen van m'n dossier had.
'Mogen we in de tent kijken?'
Goed.
Voor hij keek, zei ik:
'Ik zal je tijd niet verspillen. Ik ben Fernando Araujo.'
Araujo, was je alleen toen de gendarmerie je vond?
Kunst.
Wat? Maakte je kunst? -Kunst.
Wat voor kunst?
Vertel het ons.
Daar. Oké.
Zonder een verklaring stapte Araujo in…
…zwaar bewaakt door de nationale gendarmerie…
…die hem overbrengt naar politiebureau Jáchal 21…
…waar hij zal worden verhoord door rechter Carlos Mateo.
Opeens was ik in het onderzoeksbureau van San Isidro.
Maar ik was kalm.
Voeten bij elkaar.
Ik was ongelooflijk rustig. Vraag me niet waarom…
…maar wat er daarna gebeurde was in zekere zin 'n natuurlijk evenwicht.
Spin.
Ik kreeg de ergste officier van justitie.
Omhoog.
Maar ik kreeg ook een goede rechter.
Hij zei: 'Fernando, ik laat je gaan.
Ik doe je geen enkelband om.
Het is huisarrest, maar je kunt elke dag vechtsportlessen geven.'
Begin van het schouderblad. Het schouderblad bepaalt…
…maar hij ontsnapt en beseft wat ik ga doen.
20 dagen later was ik ineens thuis, vrij.
En dat bleef zo…
…vier jaar lang.
Vier jaar later verschijnen alle betrokkenen…
…voor de rechtbank om te worden berecht…
…voor 'de overval van de eeuw'.
In 2010 kwam het proces.
Beto, Zallo, ik, Seba.
Marito kreeg een ander proces, dat later werd ingekort.
De vier worden beschuldigd van geweldpleging en gewapende overval…
…vanwege de vuurwapens.
Het kan niet worden bevestigd…
…omdat de bij invallen in beslag genomen wapens …
…niet overeenkomen met de gebruikte, dat waren speelgoedwapens.
Je moet wel naïef zijn om te geloven dat zo'n overval mogelijk was…
…met twee speelgoedpistolen…
…en dat dit een overval met weinig agressie was.
De wapens die gebruikt zijn waren replica's.
Maar niemand mocht natuurlijk zien dat het speelgoedpistolen waren.
Als de wapens konden schieten…
…zou de straf hoger worden dan als de wapens niet konden schieten.
Omdat dat goed bekend was…
…probeerden we duidelijk te maken…
…onder welke juridische categorie dit zou vallen.
De wapens waren echt.
Ze waren echt. Dat kan ik garanderen.
Anders ga je geen bank in…
…waar gewapende beveiliging is en alarmsystemen zijn.
De persoon in het schort had een Browning 2000.
Hij wil echt…
…niet toegeven…
…dat ze hem met een plastic pistool hebben gepakt.
Dat is de reden…
Ze hadden hem vernederd en hij was boos.
San Isidro, 21 mei 2010.
Deze rechtbank, op de hoogte van het vorige vonnis…
…veroordeelt unaniem Rubén Alberto de la Torre…
…tot 15 jaar gevangenisstraf…
…José Julián Zalloechevarría tot tien jaar gevangenisstraf…
…en Sebastián García Bolster tot negen jaar gevangenisstraf.
Fernando Araujo wordt veroordeeld tot 14 jaar gevangenisstraf.
In het eerste proces werden ze veroordeeld voor een echte gewapende overval.
Wat uiteindelijk werd vastgesteld en waar ze voor veroordeeld werden…
…is dat de pistolen nep waren…
…wat betekent dat ze niet geschikt waren om te schieten of voor hun doel.
Het enige voordeel dat Vitette had…
…was dat hij het proces met zijn compagnons had gemist.
We spraken een verkort proces af.
Zijn eerdere straffen werden gecombineerd tot één straf…
…waar ook alle andere misdrijven uit die tijd onder vielen.
Ze veroordeelden me tot 14 jaar, maar ik zat maar 1,5 jaar vast.
In totaal heb ik 25 maanden vastgezeten in de gevangenis of op het politiebureau…
…en daarna nog twee jaar huisarrest.
De aanklager vroeg om 20 jaar.
De rechtbank gaf me 15 jaar en een beroep leidde tot 12,5 jaar.
Maar ik zat 8,5 jaar.
Ik kreeg drie jaar erbij door een bureaucratisch probleem…
…of een vendetta.
Maar de waarheid is dat ik geen grove taal gebruik.
Zuig aan m'n ballen.
Mijn leven was drastisch veranderd.
Bovendien kreeg ik na mijn eerste vrijlating…
…een depressie omdat ik niet meer Sebastián…
…de motormonteur was, maar Sebastián, de bankrover.
Ik was een normaal persoon en werd een superschurk, een superheld.
Mensen op straat feliciteerden me en ik nam geen verantwoordelijkheid.
Ik zei: 'Geen idee waar je het over hebt.'
Vandaag…
…maakt geen enkel bedrag de verloren tijd goed.
In een jaar doe ik heel veel en in een jaar in de bak doe ik niets.
Als je ontdekt hoeveel tijd je hebt verloren…
…en wraak wil, tellen de jaren op en verlies je een heel leven.
Dat is het niet waard.
Goedemorgen, Beto. Sorry dat ik stoor.
Ken je een advocaat?
Ja, luister. Ik ben hier in de studio.
De overval was een avontuur. M'n droom.
Het was alsof ik de wereldtitel won.
De man in het grijze pak was een hit.
Ik begon te praten over diamanten ringen en gouden kettingen.
Ik rook niet, maar grote Cubaanse sigaren.
Een provocerende tweet…
…15.000 volgers op Twitter, en dan 20 en nu 25.
Twee Facebook-accounts.
Het personage is arrogant, rebels, provocerend.
En het karakter groeide.
Eens kijken. Geef me een washandje. Kijk. We doen het goed.
Je vraagt om het personage.
Het personage doet z'n kettingen af, z'n goud, diamanten.
Ik haal m'n vaders kruisje weg…
…een symbool dat ik erg koester.
Het personage begint met een make-upremover.
Klaar. Dat is het.
Marito draagt een spijkerbroek omdat hij salpeterzuur gebruikt als juwelier.
Z'n spijkerbroek is versleten.
Ik verbrand mijn handen. Ik snijd me in m'n vingers. Maar ik ben gelukkig.
Er zijn mensen die dit aanbidden en ze zien het als iets uit een serie.
Maar het is echt geen liefdadigheidswerk. Het is een overval.
Het is geen liefdadigheidswerk…
…maar alle deelnemers aan het verhaal wonnen erbij.
De OvJ's kregen promotie. De agenten werden commissarissen.
De juryleden werden beloond.
De slachtoffers kregen meer terug dan ze hadden. Iedereen won erbij.
Dachten jullie dat dit m'n studio was?
We zijn goochelaars en soms, alleen soms…
…gaan we in rook op.
Je vraagt me toch niet waar het geld is?
Wat ongelooflijk kinderachtig.
Hoeveel er is gestolen is van de Río Bank…
…is moeilijk te schatten.
Hoeveel geld hebben we gepikt?
Echt waar, ik weet het niet meer.
Wist je dat je van wiet geheugenproblemen krijgt?
Ik weet het niet meer precies.
Hoeveel geld hebben jullie van de Río Bank gestolen in 2006?
Ik geef meteen antwoord.
Ik begrijp de fascinatie van mensen, de journalistiek. Waar is het?
Ja, op de Kaaimaneilanden op een rekening.
Schrijf maar op, rekeningnummer 24…
Nee, het is ongelooflijk.
Ik denk dat mensen…
Wat gebeurt er? Weet je waarom ze willen weten hoeveel?
Omdat ze hetzelfde willen doen.
Met de formule zeggen ze: 'Voor hoeveel zou ik de bak in gaan?'
Maar waar is het?
Het is geweldig.
TER HERINNERING AAN MIJN OMA…